Η συζήτηση για την «ηπιότητα», με την οποία επέλεξε να αναφερθεί στα ελληνοτουρκικά ο Τ. Ερντογάν από το βήμα και στο περιθώριο της ΓΣ του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, δεν θα πρέπει να λειτουργήσει παραπλανητικά για την Αθήνα, οδηγώντας σε πρόωρα και λάθος συμπεράσματα.
ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ
Προφανώς, μετά από μήνες υψηλής έντασης ρητορικής και όχι μόνο, που περιλαμβάνει εκτόξευση απειλών, ευθεία αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, ακόμη και προσβλητικούς για την Ελλάδα υπαινιγμούς από την τουρκική πολιτική ελίτ, ο τόνος που χρησιμοποίησε ο Τ. Ερντογάν έγινε δεκτός με ικανοποίηση, καθώς, εκτός των άλλων, απέτρεψε μια σκληρή αντιπαράθεση από το βήμα του ΟΗΕ, την οποία ούτε η Αθήνα επιθυμούσε.
Από την πρώτη στιγμή, η ελληνική πλευρά ήταν προετοιμασμένη να απαντήσει με απόλυτο τρόπο σε κάθε ζήτημα που θα άνοιγε ο Τ. Ερντογάν από το βήμα της ΓΣ, όμως η ανάδειξη μιας ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης θα εμπόδιζε την προβολή άλλων θεμάτων, όπως ο ρόλος της χώρας ως πυλώνα σταθερότητας στην περιοχή, ως χώρας που διατηρεί ισορροπημένες σχέσεις με όλες τις δυνάμεις της ευρύτερης περιοχής, η πρόοδος που έχει επιτελέσει η ελληνική οικονομία και οι επενδυτικές ευκαιρίες που προσφέρει. Αυτό, φυσικά, με την παράλληλη διατύπωση ξεκάθαρων θέσεων σε ό,τι αφορά τα ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό.
Έχει, όμως, ιδιαίτερη σημασία να αναζητηθεί το κίνητρο βάσει του οποίου ο Τ. Ερντογάν επέλεξε να εμφανισθεί ως «ειρηνοποιός» στον ΟΗΕ σε ό,τι αφορά τα ελληνοτουρκικά. Ο λόγος δεν είναι, φυσικά, ότι έχει υπάρξει οποιαδήποτε αλλαγή στάσης από την Τουρκία. Ο Τούρκος πρόεδρος, όμως, έχει κάνει τη στρατηγική επιλογή να αναδείξει ως βασική προτεραιότητά του και πρώτο θέμα στην ατζέντα του τη στοχοποίηση του Ισραήλ. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου