Καθώς το Ισραήλ οδεύει προς τις κρίσιμες γενικές εκλογές της 27ης Οκτωβρίου 2026, οι οποίες καλούνται να κλείσουν την πιο επίπονη περίοδο των τελευταίων δεκαετιών, το πολιτικό σκηνικό κυριαρχείται από μια απροσδόκητη μεταβλητή. Ο μακροβιότερος πρωθυπουργός της χώρας, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου, αντιμετωπίζει την πιο σκληρή αναμέτρηση της καριέρας του, έχοντας απέναντί του έναν καθοριστικό παράγοντα: τον τεράστιο ρωσόφωνο πληθυσμό του Ισραήλ.
Η σημασία αυτής της κοινότητας αναδείχθηκε με έμφαση κατά τον σύντομο πόλεμο 12 ημερών μεταξύ Ισραήλ και Ιράν τον Ιούνιο του 2025. Τότε, απαντώντας στις πιέσεις για έλλειψη άμεσης στρατιωτικής στήριξης προς την Τεχεράνη, ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν είχε υπενθυμίσει μια στρατηγική πραγματικότητα: σχεδόν δύο εκατομμύρια άνθρωποι από την πρώην Σοβιετική Ένωση κατοικούν σήμερα στο Ισραήλ, καθιστώντας το ουσιαστικά μια ρωσόφωνη χώρα – γεγονός που η Μόσχα λαμβάνει διαρκώς υπόψη της.
Οι ρυθμιστές των εξελίξεων σε ένα κατακερματισμένο πολιτικό σύστημα
Στο ιδιόμορφο εκλογικό σύστημα του Ισραήλ, όπου η χώρα λειτουργεί ως ενιαία εκλογική περιφέρεια με εκλογικό όριο 3,5% για την είσοδο στην 120μελή Κνεσέτ, οι ισορροπίες είναι εξαιρετικά λεπτές. Καθώς καμία παράταξη δεν κατάφερε ποτέ να κυβερνήσει αυτοδύναμη στην ιστορία της χώρας, 5 έως 10 έδρες αρκούν για να κρίνουν τον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού.
Σε αυτό το πλαίσιο, οι ρωσόφωνοι μετανάστες –που αντιπροσωπεύουν το 12% έως 15% των ψηφοφόρων (περίπου 1,3 εκατομμύρια σε έναν συνολικό πληθυσμό 9,6 εκατομμυρίων)– αναδεικνύονται στον απόλυτο αστάθμητο παράγοντα (X-factor) που μπορεί είτε να εδραιώσει την επιστροφή του Νετανιάχου είτε να ματαιώσει το όνειρό του για μια έβδομη θητεία.
Από την «Αλιά του Πούτιν» στις κάλπες του Οκτωβρίου
Το ρωσικό εκλογικό σώμα χωρίζεται ουσιαστικά σε δύο βασικές περιόδους μετανάστευσης:
Το κύμα της δεκαετίας του 1990: Η μαζική έλευση εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης.
Η «Αλιά του Πούτιν»: Τα νέα κύματα μεταναστών που κατέφθασαν μετά την προσάρτηση της Κριμαίας το 2014 και, κυρίως, μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022 (περίπου 125.000 νέοι πολίτες).
Ιστορικά, οι εν λόγω ψηφοφόροι φημίζονται για την υψηλή προσέλευση και την τάση τους να ψηφίζουν ενιαία, επηρεάζοντας περίπου 14 με 15 έδρες. Παρότι στο παρελθόν στήριξαν μαζικά δεξιους σχηματισμούς, επηρεασμένοι από την ανάγκη για ισχυρή ηγεσία, τάξη και ασφάλεια εξαιτίας των τραυματικών εμπειριών της ρωσικής κρίσης του ’90, οι τάσεις έχουν πλέον διαφοροποιηθεί ραγδαία.
Το πολιτικό χάσμα και η μάχη για την ψήφο τους
Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, όπως αυτή του πολιτικού ψυχολόγου Δρ. Χαγκάι Ελκαγιάμ-Σαλέμ, οι νεότεροι μετανάστες εμφανίζονται ιδιαίτερα απομακρυσμένοι από το σημερινό κυβερνητικό στρατόπεδο. Στις εκλογές του 2022, μόλις το 13% επέλεξε κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού, ενώ το 45% στήριξε την αντιπολίτευση, με σημαντική μερίδα να αυτοπροσδιορίζεται στο χώρο του κέντρου και της αριστεράς.
Γνωρίζοντας τη φθίνουσα δημοτικότητά του σε αυτό το κοινό, ο Νετανιάχου επιχειρεί να ανατρέψει το κλίμα. Ήδη από τον Απρίλιο του 2026, το προσκείμενο στην κυβέρνηση Channel 14 προχώρησε στην εξαγορά του Mignews, ενός από τα ιστορικότερα ρωσόφωνα ενημερωτικά μέσα στο Ισραήλ, επιχειρώντας να ενισχύσει την επιρροή του.
Την ίδια στιγμή, οι τρομοκρατικές επιθέσεις της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023 άφησαν ανεξίτηλο αποτύπωμα. Δεδομένου ότι η ρωσόφωνη κοινότητα διατηρεί παραδοσιακά σκληρή στάση (hawkish) στα ζητήματα εθνικής ασφάλειας, η κυριαρχία των θεμάτων προστασίας και άμυνας στην προεκλογική ατζέντα ενδέχεται να λειτουργήσει ως σωσίβιο για τον Νετανιάχου, ωθώντας μέρος των ψηφοφόρων ξανά προς τα δεξιά.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου