Κλαίμε για τον ΑΤΤΙΛΑ που εμείς προκαλέσαμε; Η αυτοκριτική απούσα

Αυτή η χώρα έχει πήξει στους “εθνάρχες” αλλά κινδυνεύει να μείνει χωρίς Έθνος. Η σημερινή μαύρη επέτειος του ΑΤΤΙΛΑ ΙΙ -αλήθεια πόσες τέτοιες μαύρες επετείους έχουμε συσσωρεύσει- δεν χωρά “στρογγυλέματα”. Κι όμως μόνο αυτό γίνεται κατά το δοκούν, προς ικανοποίηση πολιτικών σκοπιμοτήτων, καθαγιασμό προσώπων ή απόδοσης σε άλλων… έως και του προπατορικού αμαρτήματος.

Κι όμως η πραγματικότητα για την Κύπρο νομίζω πως είναι πολύ διαφορετική. Θυμάμαι καλά ότι πρώτος ο Παπάγος ανακίνησε το ζήτημα της Ένωσης της Κύπρου; Αυτός ενίσχυσε την ΕΟΚΑ. Το πρόβλημα όμως δεν ήταν οι ξένοι, ήταν οι ημέτεροι. Να σημειώσουμε ότι ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα είχαν προτείνει οι Βρετανοί το 1915 αλλά την απέρριψε ο βασιλιάς Κωνσταντίνος. Άλλος ένας “εθνάρχης”, ο Βενιζέλος, με τη σειρά του τη δεκαετία του 1930, πέταξε στα σκουπίδια το άτυπο δημοψήφισμα των Κυπρίων που ζητούσαν ΕΝΩΣΗ. Το 1941 ο εξόριστος βασιλιάς Γεώργιος ζήτησε από τους Βρετανούς την Κύπρο αλλά δεν…

Μετά τον θάνατο του Παπάγου, περιέργως, πρωθυπουργός έγινε ο μετέπειτα “εθνάρχης” Καραμανλής για τον οποίον ακουγόταν ότι είχε εμπλοκή με το μνημόνιο Πιπινέλη περί μη ανάμιξης της Ελλάδας στην Κύπρο. Ακολούθησαν οι συνθήκες Ζυρίχης-Λονδίνου, το σχέδιο Άτσεσον των ΗΠΑ, που παραχωρούσε – πλην μιας βάσης στην Καρπασσία – την Κύπρο στην Ελλάδα. Το απέρριψαν τόσο ο Μακάριος όσο και ο Γεώργιος Παπανδέου.

Ακολούθησε η αποστολή ελληνικής μεραρχίας στην Κύπρο (ντε φάκτο Ένωση), η απομάκρυνσή της από τον “άμεμπτο” για ορισμένους δικτάτορα Παπαδόπουλο, η κόντρα Αθήνας-Μακαρίου, η με υπογραφή Μακαρίου διάλυση σχεδόν της Εθνικής Φρουράς και φυσικά το ανόητο πραξικόπημα του Ιωαννίδη. Το πραξικόπημα όμως ήταν μόνο η αφορμή, όχι η αιτία. Η αιτία ήταν ότι η Τουρκία θα ήταν με τη σειρά της ανόητη να αφήσει ανεκμετάλλευτη μια τέτοια ευκαιρία που έψαχνε πολύ καιρό και της την πρόσφερε η ελληνική διχόνοια.

Μας κάνει εντύπωση που δεν την άφησε; Πολλοί εστιάζουν στον ρόλο του Κίσινγκερ, του ΝΑΤΟ κ,λπ. Προφανώς κι έχουν ευθύνες. Ξεχνούμε όμως βολικά, ότι στη διεθνή πολιτική κάθε πλευρά έχει τα δικά της συμφέροντα να προωθήσει. Όχι τα δικά μας. Μπορεί όντως να έχει ευθύνες ο όποιος Κίσινγκερ, η ευθύνη όμως για τη συμπεριφορά πολλών στην Αθήνα που υποτίθεται πως είχαν αποστολή να προστατεύσουν τα εθνικά συμφέροντα, όπως ο Κίσιντζερ τα αμερικανικά, προφανώς δεν μπορεί να μετακυληθεί σε αυτόν. Τουλάχιστον κατά προτεραιότητα! ΔΙΑΒΑΣΖΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ

πηγή


Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.