Βασιλης Διαμαντακος
Η αποκάλυψη της Wall Street Journal φέρνει στο φως ένα εσωτερικό ρήγμα στην κυβέρνηση Τραμπ: ο Πιτ Χέγκσεθ εισηγήθηκε δραστική μείωση των αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη, όμως ο Μάρκο Ρούμπιο και κορυφαίοι αξιωματούχοι πάτησαν φρένο. Το διακύβευμα δεν είναι μόνο το ΝΑΤΟ, αλλά η νέα αρχιτεκτονική ισχύος απέναντι στη Ρωσία και την Κίνα.
Η μάχη μέσα στον Λευκό Οίκο για το μέλλον του ΝΑΤΟ
Πίσω από τις δημόσιες δηλώσεις περί «επανεξέτασης» της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ευρώπη εξελίχθηκε μια από τις σημαντικότερες εσωτερικές συγκρούσεις της νέας κυβέρνησης Τραμπ.
Σύμφωνα με αποκάλυψη της Wall Street Journal, ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Πιτ Χέγκσεθ είχε προετοιμάσει σχέδιο που προέβλεπε νέες περικοπές αμερικανικών στρατευμάτων στην Ευρώπη και σκόπευε να το παρουσιάσει επισήμως στους αρχηγούς των Ενόπλων Δυνάμεων του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες.
Το σχέδιο, ωστόσο, δεν έφτασε ποτέ στο τραπέζι.
Λίγες ημέρες πριν από τη Σύνοδο, ο υπουργός Εξωτερικών και προσωρινός σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας Μάρκο Ρούμπιο, μαζί με άλλους κορυφαίους αξιωματούχους, μπλόκαραν την πρωτοβουλία, θεωρώντας ότι θα προκαλούσε σοβαρό στρατηγικό και πολιτικό σοκ στη Συμμαχία.
Το αποτέλεσμα ήταν μια θεαματική υπαναχώρηση.
Αντί για ανακοινώσεις αποχώρησης δυνάμεων, ο Χέγκσεθ περιορίστηκε να ανακοινώσει εξάμηνη στρατηγική επανεξέταση της αμερικανικής παρουσίας στην Ευρώπη.
Η συζήτηση δεν αφορά μόνο αριθμούς στρατιωτών.
Αφορά το ερώτημα ποιος θα εγγυάται την ευρωπαϊκή ασφάλεια τα επόμενα δέκα χρόνια.
Η στρατηγική του Πενταγώνου βασίζεται πλέον σε μία βασική παραδοχή:
η μεγαλύτερη απειλή για τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν βρίσκεται στην Ευρώπη αλλά στον Ινδο-Ειρηνικό.
Η Κίνα αποτελεί τη βασική προτεραιότητα του αμερικανικού στρατηγικού σχεδιασμού.
Αυτό σημαίνει ότι στρατεύματα, αεροπορικές μονάδες, ναυτικές δυνάμεις και αμυντικοί πόροι πρέπει σταδιακά να μετακινηθούν από την Ευρώπη προς τον Ειρηνικό.
Το σχέδιο Τραμπ για μια “ευρωπαϊκή άμυνα χωρίς την Αμερική”
Η κυβέρνηση Τραμπ δεν κρύβει πλέον ότι επιθυμεί οι Ευρωπαίοι να αναλάβουν σχεδόν εξ ολοκλήρου τη συμβατική άμυνα της ηπείρου.
Η λογική είναι απλή:οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να παρέχουν την πυρηνική ομπρέλα,
αλλά η καθημερινή αποτροπή απέναντι στη Ρωσία πρέπει να χρηματοδοτείται κυρίως από τους Ευρωπαίους.
Πρόκειται για στρατηγική που συνδέεται άμεσα με τη νέα απαίτηση του ΝΑΤΟ για αμυντικές δαπάνες ύψους 5% του ΑΕΠ.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ντόναλντ Τραμπ επανέλαβε:«Οι Ηνωμένες Πολιτείες πληρώνουν πολύ περισσότερα από οποιονδήποτε άλλο για την άμυνα του ΝΑΤΟ χωρίς να έχουν αντίστοιχο όφελος.»
Γιατί παρενέβη ο Ρούμπιο
Η παρέμβαση του Μάρκο Ρούμπιο αποκαλύπτει ότι ακόμη και μέσα στην κυβέρνηση υπάρχει διάσταση απόψεων.
Οι πιο θεσμικοί κύκλοι της αμερικανικής διπλωματίας θεωρούν ότι μια αιφνιδιαστική αποχώρηση αμερικανικών δυνάμεων:θα αποδυνάμωνε την αποτρεπτική αξιοπιστία του ΝΑΤΟ,
θα δημιουργούσε αίσθηση στρατηγικής εγκατάλειψης στην Ανατολική Ευρώπη,
θα ενίσχυε τη ρωσική αυτοπεποίθηση.
Γι’ αυτό επιλέχθηκε μια πιο σταδιακή διαδικασία αξιολόγησης αντί μιας άμεσης πολιτικής ανακοίνωσης.
Η Πολωνία και η Ρουμανία στο επίκεντρο
Το αρχικό σχέδιο προέβλεπε περαιτέρω μειώσεις πέρα από:την ακύρωση της ανάπτυξης τεθωρακισμένης ταξιαρχίας στην Πολωνία,
την προηγούμενη αποχώρηση αμερικανικής ταξιαρχίας από τη Ρουμανία.
Οι δύο αυτές χώρες αποτελούν σήμερα βασικούς πυλώνες της ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ απέναντι στη Ρωσία.
Γι’ αυτό κάθε αλλαγή στην αμερικανική παρουσία αποκτά τεράστια πολιτική σημασία.
Η Σύνοδος της Άγκυρας αποκτά διαφορετικό χαρακτήρα
Το ζήτημα αναμένεται να κυριαρχήσει στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα.
Οι Ευρωπαίοι επιδιώκουν να εμφανίσουν εικόνα ενότητας.
Η Ουάσιγκτον, όμως, θέλει συγκεκριμένες δεσμεύσεις για αύξηση των αμυντικών δαπανών.
Στην πραγματικότητα, η Σύνοδος δεν αφορά μόνο την Ουκρανία.
Αφορά τη νέα ισορροπία ισχύος ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ευρώπη.
Το πραγματικό μήνυμα προς την Ευρώπη
Η αποκάλυψη της Wall Street Journal δείχνει ότι ακόμη και αν οι άμεσες περικοπές πάγωσαν, η στρατηγική κατεύθυνση δεν έχει αλλάξει.
Η κυβέρνηση Τραμπ θεωρεί δεδομένο ότι η Ευρώπη πρέπει να προετοιμαστεί για μια εποχή με μικρότερη αμερικανική στρατιωτική παρουσία.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν θα μειωθούν οι αμερικανικές δυνάμεις.
Το ερώτημα είναι πότε, πόσο γρήγορα και με ποιον τρόπο.
Η υπόθεση Χέγκσεθ αποκαλύπτει ότι η μεγαλύτερη διαπραγμάτευση στο ΝΑΤΟ δεν διεξάγεται απέναντι στη Ρωσία, αλλά μέσα στην ίδια την Ουάσιγκτον. Η αντιπαράθεση μεταξύ του Πενταγώνου και της διπλωματικής πτέρυγας της κυβέρνησης Τραμπ αντανακλά δύο διαφορετικές σχολές στρατηγικής: η πρώτη επιδιώκει ταχεία μεταφορά στρατιωτικών πόρων προς τον Ινδο-Ειρηνικό, ενώ η δεύτερη φοβάται ότι μια απότομη αποδυνάμωση της αμερικανικής παρουσίας στην Ευρώπη θα έθετε υπό αμφισβήτηση την αξιοπιστία του Άρθρου 5 και θα ενίσχυε τη ρωσική επιρροή. Για τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, το μήνυμα είναι σαφές: η εποχή της μόνιμης αμερικανικής στρατιωτικής εγγύησης δεν θεωρείται πλέον δεδομένη, ακόμη και αν οι αποφάσεις καθυστερούν ή μετριάζονται.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου