Το Πακιστάν αποκαλύπτει πως στις 31 Μαΐου 2026 ΗΠΑ και Ιράν βρίσκονταν κυριολεκτικά λίγα βήματα πριν από μια προσωρινή συμφωνία αποκλιμάκωσης αλλά την τορπίλισε το Ισραήλ
Οι διπλωματικές προσπάθειες για την επίτευξη συμφωνίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν φαίνεται να προσκρούουν για ακόμη μία φορά σε έναν παράγοντα που επανέρχεται σταθερά στο προσκήνιο της περιφερειακής κρίσης: τη στρατιωτική στρατηγική του Ισραήλ και τη συνεχιζόμενη αμερικανική στήριξη προς το Tel Aviv.
Παρά τις δημόσιες δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου Donald Trump ότι μια συμφωνία με την Τεχεράνη θα μπορούσε να επιτευχθεί «μέσα σε δύο ή τρεις ημέρες», πηγές που συμμετέχουν στις διαμεσολαβητικές προσπάθειες μέσω του Πακιστάν περιγράφουν μια εντελώς διαφορετική εικόνα.
Σύμφωνα με τους ίδιους, οι συνομιλίες έχουν εισέλθει σε εξαιρετικά ευαίσθητη φάση, ενώ οι συνεχιζόμενες ισραηλινές επιχειρήσεις στον Λίβανο και τη Γάζα αποτελούν το βασικό εμπόδιο για οποιαδήποτε ουσιαστική πρόοδο.
Το Ισραήλ ως βασικός παράγοντας αποσταθεροποίησης - Η συμφωνία ήταν έτοιμη να υπογραφεί στις 31/5
Οι διαμεσολαβητές υποστηρίζουν ότι στις 31 Μαΐου ΗΠΑ και Ιράν βρίσκονταν κυριολεκτικά λίγα βήματα πριν από μια προσωρινή συμφωνία αποκλιμάκωσης.
Ωστόσο, η δυναμική αυτή ανατράπηκε από τη μεγάλης κλίμακας ισραηλινή εισβολή στον Λίβανο και την προσάρτηση λιβανικών εδαφών αναλύει το Cradle.
Παρότι είχε συμφωνηθεί εκεχειρία στις 7 Απριλίου, η οποία παρατάθηκε μέχρι τις αρχές Ιουλίου, το Ισραήλ συνέχισε καθημερινά αεροπορικές επιδρομές, χερσαίες επιχειρήσεις και παραβιάσεις της συμφωνίας.
Η πρακτική αυτή έχει ενισχύσει την πεποίθηση στην Τεχεράνη ότι οι διαπραγματεύσεις δεν μπορούν να προχωρήσουν όσο συνεχίζεται η στρατιωτική πίεση εναντίον συμμάχων της στην περιοχή.
Η πακιστανική πλευρά φέρεται να έχει ενημερώσει απευθείας την Ουάσιγκτον ότι οι ισραηλινές επιχειρήσεις τόσο στον Λίβανο όσο και στη Γάζα αποτελούν τον σημαντικότερο λόγο καθυστέρησης μιας συνολικής συμφωνίας.
Η ηγεσία του Ιράν έχει καταστήσει σαφές μέσω διπλωματικών διαύλων ότι δεν πρόκειται να επιστρέψει σε πλήρεις διαπραγματεύσεις όσο συνεχίζονται οι ισραηλινοί βομβαρδισμοί.
Ο ρόλος του Πακιστάν και οι πιέσεις προς τον Donald Trump
Σε μια ένδειξη της έντονης διπλωματικής κινητικότητας που βρίσκονταν σε εξέλιξη, ο υπουργός Εσωτερικών του Πακιστάν Mohsin Naqvi ταξίδεψε για τέταρτη φορά από τα τέλη Φεβρουαρίου στην Τεχεράνη, μεταφέροντας ειδικό μήνυμα προς τον Ανώτατο Ηγέτη Mojtaba Khamenei εκ μέρους του αρχηγού του πακιστανικού στρατού Asim Munir.
Το Πακιστάν, σε συνεργασία με περιφερειακούς παράγοντες όπως το Κατάρ, επιχειρεί να πείσει την αμερικανική κυβέρνηση να ασκήσει τη μέγιστη δυνατή πίεση προς το Ισραήλ προκειμένου να σταματήσουν οι επιθέσεις.
Παρότι η Ουάσιγκτον φέρεται να έχει δώσει θετικά μηνύματα στις πακιστανικές πρωτοβουλίες, δεν έχει υπάρξει καμία ουσιαστική αλλαγή επί του πεδίου.
Αντιθέτως, οι επιχειρήσεις του Ισραήλ συνεχίζονται με αμείωτη ένταση, δημιουργώντας σοβαρά ερωτήματα για το κατά πόσο οι ΗΠΑ επιδιώκουν πραγματικά την αποκλιμάκωση ή απλώς επιχειρούν να διαχειριστούν επικοινωνιακά την κρίση.
Tύρος: Μια πόλη υπό πολιορκία
Την ίδια στιγμή η εικόνα στον Λίβανο παραμένει δραματική.
Το πρωί της Τρίτης (9/6), ο ισραηλινός στρατός εξέδωσε νέα εντολή μαζικού εκτοπισμού για την πόλη Τύρο, για δεύτερη φορά μέσα σε λιγότερο από έναν μήνα.
Τουλάχιστον 15 αεροπορικές επιδρομές έπληξαν την πόλη, με αποτέλεσμα εννέα νεκρούς και δεκάδες τραυματίες.
Χιλιάδες πολίτες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους και να κινηθούν βορειότερα, προστιθέμενοι στο ήδη τεράστιο κύμα εσωτερικών προσφύγων.
Από την έναρξη της ισραηλινής εισβολής στον Λίβανο τον Μάρτιο, οι νεκροί έχουν φθάσει τους 3.666 και οι τραυματίες ξεπερνούν τις 11.000.
Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί.
Τα στοιχεία αυτά ενισχύουν τις κατηγορίες περί συλλογικής τιμωρίας αμάχων και αδιάκριτης χρήσης στρατιωτικής ισχύος, ενώ οι διεθνείς αντιδράσεις παραμένουν περιορισμένες.
Οι διπλωματικές προσπάθειες για την επίτευξη συμφωνίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν φαίνεται να προσκρούουν για ακόμη μία φορά σε έναν παράγοντα που επανέρχεται σταθερά στο προσκήνιο της περιφερειακής κρίσης: τη στρατιωτική στρατηγική του Ισραήλ και τη συνεχιζόμενη αμερικανική στήριξη προς το Tel Aviv.
Παρά τις δημόσιες δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου Donald Trump ότι μια συμφωνία με την Τεχεράνη θα μπορούσε να επιτευχθεί «μέσα σε δύο ή τρεις ημέρες», πηγές που συμμετέχουν στις διαμεσολαβητικές προσπάθειες μέσω του Πακιστάν περιγράφουν μια εντελώς διαφορετική εικόνα.
Σύμφωνα με τους ίδιους, οι συνομιλίες έχουν εισέλθει σε εξαιρετικά ευαίσθητη φάση, ενώ οι συνεχιζόμενες ισραηλινές επιχειρήσεις στον Λίβανο και τη Γάζα αποτελούν το βασικό εμπόδιο για οποιαδήποτε ουσιαστική πρόοδο.
Το Ισραήλ ως βασικός παράγοντας αποσταθεροποίησης - Η συμφωνία ήταν έτοιμη να υπογραφεί στις 31/5
Οι διαμεσολαβητές υποστηρίζουν ότι στις 31 Μαΐου ΗΠΑ και Ιράν βρίσκονταν κυριολεκτικά λίγα βήματα πριν από μια προσωρινή συμφωνία αποκλιμάκωσης.
Ωστόσο, η δυναμική αυτή ανατράπηκε από τη μεγάλης κλίμακας ισραηλινή εισβολή στον Λίβανο και την προσάρτηση λιβανικών εδαφών αναλύει το Cradle.
Παρότι είχε συμφωνηθεί εκεχειρία στις 7 Απριλίου, η οποία παρατάθηκε μέχρι τις αρχές Ιουλίου, το Ισραήλ συνέχισε καθημερινά αεροπορικές επιδρομές, χερσαίες επιχειρήσεις και παραβιάσεις της συμφωνίας.
Η πρακτική αυτή έχει ενισχύσει την πεποίθηση στην Τεχεράνη ότι οι διαπραγματεύσεις δεν μπορούν να προχωρήσουν όσο συνεχίζεται η στρατιωτική πίεση εναντίον συμμάχων της στην περιοχή.
Η πακιστανική πλευρά φέρεται να έχει ενημερώσει απευθείας την Ουάσιγκτον ότι οι ισραηλινές επιχειρήσεις τόσο στον Λίβανο όσο και στη Γάζα αποτελούν τον σημαντικότερο λόγο καθυστέρησης μιας συνολικής συμφωνίας.
Η ηγεσία του Ιράν έχει καταστήσει σαφές μέσω διπλωματικών διαύλων ότι δεν πρόκειται να επιστρέψει σε πλήρεις διαπραγματεύσεις όσο συνεχίζονται οι ισραηλινοί βομβαρδισμοί.
Ο ρόλος του Πακιστάν και οι πιέσεις προς τον Donald Trump
Σε μια ένδειξη της έντονης διπλωματικής κινητικότητας που βρίσκονταν σε εξέλιξη, ο υπουργός Εσωτερικών του Πακιστάν Mohsin Naqvi ταξίδεψε για τέταρτη φορά από τα τέλη Φεβρουαρίου στην Τεχεράνη, μεταφέροντας ειδικό μήνυμα προς τον Ανώτατο Ηγέτη Mojtaba Khamenei εκ μέρους του αρχηγού του πακιστανικού στρατού Asim Munir.
Το Πακιστάν, σε συνεργασία με περιφερειακούς παράγοντες όπως το Κατάρ, επιχειρεί να πείσει την αμερικανική κυβέρνηση να ασκήσει τη μέγιστη δυνατή πίεση προς το Ισραήλ προκειμένου να σταματήσουν οι επιθέσεις.
Παρότι η Ουάσιγκτον φέρεται να έχει δώσει θετικά μηνύματα στις πακιστανικές πρωτοβουλίες, δεν έχει υπάρξει καμία ουσιαστική αλλαγή επί του πεδίου.
Αντιθέτως, οι επιχειρήσεις του Ισραήλ συνεχίζονται με αμείωτη ένταση, δημιουργώντας σοβαρά ερωτήματα για το κατά πόσο οι ΗΠΑ επιδιώκουν πραγματικά την αποκλιμάκωση ή απλώς επιχειρούν να διαχειριστούν επικοινωνιακά την κρίση.
Tύρος: Μια πόλη υπό πολιορκία
Την ίδια στιγμή η εικόνα στον Λίβανο παραμένει δραματική.
Το πρωί της Τρίτης (9/6), ο ισραηλινός στρατός εξέδωσε νέα εντολή μαζικού εκτοπισμού για την πόλη Τύρο, για δεύτερη φορά μέσα σε λιγότερο από έναν μήνα.
Τουλάχιστον 15 αεροπορικές επιδρομές έπληξαν την πόλη, με αποτέλεσμα εννέα νεκρούς και δεκάδες τραυματίες.
Χιλιάδες πολίτες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους και να κινηθούν βορειότερα, προστιθέμενοι στο ήδη τεράστιο κύμα εσωτερικών προσφύγων.
Από την έναρξη της ισραηλινής εισβολής στον Λίβανο τον Μάρτιο, οι νεκροί έχουν φθάσει τους 3.666 και οι τραυματίες ξεπερνούν τις 11.000.
Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί.
Τα στοιχεία αυτά ενισχύουν τις κατηγορίες περί συλλογικής τιμωρίας αμάχων και αδιάκριτης χρήσης στρατιωτικής ισχύος, ενώ οι διεθνείς αντιδράσεις παραμένουν περιορισμένες.
Η Γάζα παραμένει στο στόχαστρο
Παράλληλα, το Ισραήλ επανέφερε αυστηρό αποκλεισμό στη Γάζα, κλείνοντας τα σημεία εισόδου ανθρωπιστικής βοήθειας ως απάντηση στις ιρανικές πυραυλικές επιθέσεις.
Η κίνηση αυτή προκάλεσε νέες επικρίσεις από ανθρωπιστικές οργανώσεις, οι οποίες υποστηρίζουν ότι η στέρηση βασικών αγαθών από έναν ήδη εξαντλημένο πληθυσμό συνιστά μορφή συλλογικής τιμωρίας.
Η σύνδεση στρατιωτικών εξελίξεων με τον περιορισμό της ανθρωπιστικής βοήθειας εντείνει τις κατηγορίες ότι το Ισραήλ χρησιμοποιεί τους αμάχους ως μοχλό πίεσης σε μια ευρύτερη περιφερειακή αντιπαράθεση.
Παράλληλα, το Ισραήλ επανέφερε αυστηρό αποκλεισμό στη Γάζα, κλείνοντας τα σημεία εισόδου ανθρωπιστικής βοήθειας ως απάντηση στις ιρανικές πυραυλικές επιθέσεις.
Η κίνηση αυτή προκάλεσε νέες επικρίσεις από ανθρωπιστικές οργανώσεις, οι οποίες υποστηρίζουν ότι η στέρηση βασικών αγαθών από έναν ήδη εξαντλημένο πληθυσμό συνιστά μορφή συλλογικής τιμωρίας.
Η σύνδεση στρατιωτικών εξελίξεων με τον περιορισμό της ανθρωπιστικής βοήθειας εντείνει τις κατηγορίες ότι το Ισραήλ χρησιμοποιεί τους αμάχους ως μοχλό πίεσης σε μια ευρύτερη περιφερειακή αντιπαράθεση.
Η στρατηγική της Τεχεράνης: «Πόλεμος και διπλωματία ταυτόχρονα»
Εν τω μεταξύ ο πρόεδρος της ιρανικής Βουλής και επικεφαλής διαπραγματευτής Mohammad Bagher Ghalibaf παρουσίασε τη νέα στρατηγική της Τεχεράνης, υποστηρίζοντας ότι το Ιράν θα συνεχίσει να ακολουθεί ταυτόχρονα τον δρόμο της διπλωματίας και της στρατιωτικής αποτροπής.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η διπλωματία από μόνη της δεν αρκεί όταν συνοδεύεται από στρατιωτικές επιθέσεις και παραβιάσεις συμφωνιών, ενώ αντίστοιχα η στρατιωτική ισχύς χωρίς πολιτική στρατηγική δεν μπορεί να διασφαλίσει τα συμφέροντα της χώρας.
Ο Ghalibaf κατηγόρησε ανοιχτά τις ΗΠΑ για παράνομο αποκλεισμό ιρανικών λιμανιών και για επανειλημμένες παραβιάσεις της εκεχειρίας που ανακοινώθηκε τον Απρίλιο.
Παράλληλα καταδίκασε τη στρατιωτική εκστρατεία του Ισραήλ στον Λίβανο, την οποία χαρακτήρισε αποτέλεσμα της αμερικανικής πολιτικής στήριξης.
Το μήνυμα της Τεχεράνης είναι σαφές: το Ιράν δηλώνει πρόθυμο να επιδιώξει τον τερματισμό του πολέμου, αλλά δεν είναι διατεθειμένο να αποδεχθεί μια διαδικασία «ομαλοποίησης» με τις ΗΠΑ, τις οποίες εξακολουθεί να θεωρεί αναξιόπιστο συνομιλητή.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου