Η Γαλλία «μπαίνει» στον Λίβανο: Ο Μακρόν ανοίγει δίαυλο ισχύος με ΗΠΑ μέσω Μπάρακ.

Βασιλης Διαμαντακος
Παρίσι επιχειρεί να επανατοποθετηθεί ως ρυθμιστής στη Μέση Ανατολή, την ώρα που η Ουάσιγκτον παραμένει ο κυρίαρχος διαπραγματευτής για την κρίση Ισραήλ–Λιβάνου.

Γεωπολιτική σκακιέρα στον Λίβανο: Η νέα γαλλική κίνηση και ο ρόλος των ΗΠΑ

Η συνάντηση του Γάλλου Προέδρου Μακρόν με τον Αμερικανό απεσταλμένο Μπάρακ σηματοδοτεί μια νέα φάση στον ανταγωνισμό και τη συνεργασία των δυτικών δυνάμεων για τον Λίβανο, σε μια περιοχή που παραμένει εξαιρετικά εύφλεκτη μετά τις συνεχείς εντάσεις Ισραήλ–Χεζμπολάχ.

Η Γαλλία επιχειρεί να επανακτήσει ρόλο «μεσολαβητή-κλειδί» στην Ανατολική Μεσόγειο, αξιοποιώντας τις ιστορικές της σχέσεις με τη Βηρυτό και την παραδοσιακή της επιρροή στον Λίβανο. Ωστόσο, η πραγματική διαπραγματευτική ισχύς φαίνεται να παραμένει στην Ουάσιγκτον, η οποία διατηρεί τον στρατηγικό έλεγχο των συνομιλιών ασφαλείας και των όρων αποκλιμάκωσης.
Η γαλλική στρατηγική: Σταθεροποίηση μέσω επιρροής

Το Παρίσι έχει εντείνει το τελευταίο διάστημα τις πρωτοβουλίες του, με στόχο:την ενίσχυση των λιβανικών ενόπλων δυνάμεων
την πολιτική σταθεροποίηση της Βηρυτού
και τη διατήρηση της εδαφικής ακεραιότητας του Λιβάνου

Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, ο Μακρόν επιχειρεί να τοποθετήσει τη Γαλλία ως «ευρωπαϊκό αντίβαρο» στην αμερικανική κυριαρχία της περιοχής, ειδικά σε ένα περιβάλλον όπου οι διαπραγματεύσεις Ισραήλ–Λιβάνου διεξάγονται κυρίως υπό αμερικανική αιγίδα. 

Ο ρόλος Μπάρακ και το αμερικανικό αποτύπωμα

Η εμπλοκή του Μπάρακ υπογραμμίζει τη σταθερή πρόθεση της Ουάσιγκτον να διατηρήσει τον έλεγχο των εξελίξεων στον Λίβανο.

Η αμερικανική στρατηγική επικεντρώνεται σε:αποκλιμάκωση μεταξύ Ισραήλ και Χεζμπολάχ
ενίσχυση της λιβανικής κρατικής κυριαρχίας
περιορισμό της ιρανικής επιρροής μέσω περιφερειακών δικτύων

Η γαλλική παρουσία, αν και ενεργή, φαίνεται να λειτουργεί περισσότερο ως συμπληρωματικός παράγοντας παρά ως αυτόνομος διαμορφωτής εξελίξεων. 
Γεωπολιτικό υπόβαθρο: Ένα πεδίο πολλαπλών ανταγωνισμών

Ο Λίβανος εξελίσσεται σε κόμβο όπου τέμνονται:ο ανταγωνισμός ΗΠΑ–Ιράν
η περιφερειακή στρατηγική του Ισραήλ
και η ευρωπαϊκή προσπάθεια επανεπιρροής μέσω Γαλλίας

Η γαλλική διπλωματία επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε στρατιωτική αποτροπή και πολιτική μεσολάβηση, την ώρα που η Ουάσιγκτον διατηρεί τον ρόλο του τελικού εγγυητή των όρων ασφαλείας. 

Η συνάντηση Μακρόν–Μπάρακ δεν αποτελεί απλώς διπλωματική επαφή, αλλά ένδειξη ενός ευρύτερου γεωπολιτικού μοτίβου: η Ευρώπη προσπαθεί να επιστρέψει στη Μέση Ανατολή, αλλά οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να καθορίζουν τον ρυθμό και το περιεχόμενο των εξελίξεων.

Ο Λίβανος παραμένει το πεδίο όπου δοκιμάζεται στην πράξη το αν η Ευρώπη μπορεί να μετατρέψει την επιρροή της σε πραγματική ισχύ.

πηγή


Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.