Παρά τη σφοδρότητα των αμερικανικών και ισραηλινών επιδρομών στο Ιράν, ένα από τα πιο κρίσιμα στοιχεία του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης φαίνεται να έχει μείνει εκτός στόχου: το απόθεμα εμπλουτισμένου ουρανίου της χώρας. Το γεγονός αυτό δημιουργεί ένα παράδοξο στο επίκεντρο του πολέμου:
αν ο βασικός στόχος είναι να αποτραπεί η απόκτηση πυρηνικών όπλων από το Ιράν, γιατί η στρατιωτική εκστρατεία δεν έχει πλήξει το ίδιο το πυρηνικό υλικό;
Σύμφωνα με ανάλυση των Financial Times, το Ιράν διαθέτει περίπου 440 κιλά ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού, ποσότητα που θεωρείται επαρκής για την κατασκευή αρκετών πυρηνικών κεφαλών εφόσον ολοκληρωθεί η διαδικασία εμπλουτισμού. Ωστόσο, παρά τους βομβαρδισμούς σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις, βάσεις πυραύλων και υποδομές των Φρουρών της Επανάστασης, το συγκεκριμένο απόθεμα δεν έχει αποτελέσει στόχο της αμερικανικής στρατηγικής.
Οι τρεις πιθανες εξηγήσεις
Η πρώτη εξήγηση είναι τεχνική και επιχειρησιακή. Το πυρηνικό υλικό του Ιράν βρίσκεται σε μεγάλο βαθμό διασκορπισμένο και βαθιά προστατευμένο σε υπόγειες εγκαταστάσεις. Οι εγκαταστάσεις εμπλουτισμού και αποθήκευσης, όπως αυτές στο Ισφαχάν ή σε άλλες πυρηνικές εγκαταστάσεις, έχουν σχεδιαστεί ώστε να αντέχουν σε συμβατικές αεροπορικές επιδρομές. Ακόμη και ισχυρά διατρητικά όπλα δεν μπορούν να εγγυηθούν την πλήρη καταστροφή του υλικού.
Υπάρχει επίσης ο κίνδυνος ότι μια επίθεση θα μπορούσε να διασκορπίσει ραδιενεργό υλικό, προκαλώντας περιβαλλοντική καταστροφή και πολιτικές συνέπειες που θα επιβάρυναν τη διεθνή θέση της Ουάσιγκτον.
Η δεύτερη εξήγηση είναι στρατηγική. Η καταστροφή ή κατάσχεση του πυρηνικού αποθέματος θα απαιτούσε πιθανότατα χερσαία στρατιωτική επιχείρηση στο ιρανικό έδαφος. Μια τέτοια εξέλιξη θα ισοδυναμούσε με πλήρη πόλεμο μεγάλης κλίμακας, με απρόβλεπτο κόστος σε ανθρώπινες ζωές και γεωπολιτική σταθερότητα. Η κυβέρνηση Τραμπ φαίνεται να επιδιώκει περιορισμένο στρατιωτικό πλήγμα, χωρίς να ανοίξει το ενδεχόμενο μιας νέας μακροχρόνιας σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή.
Τρίτος παράγοντας είναι ότι η αμερικανική στρατηγική φαίνεται να στοχεύει περισσότερο στην αποδυνάμωση της στρατιωτικής ισχύος και της περιφερειακής επιρροής του Ιράν παρά στην άμεση εξάλειψη του πυρηνικού του προγράμματος. Οι επιθέσεις έχουν επικεντρωθεί σε πυραυλικά συστήματα, στρατιωτικές βάσεις και ενεργειακές υποδομές, περιορίζοντας τη δυνατότητα της Τεχεράνης να κλιμακώσει τη σύγκρουση.
Η εμφανής αντίφαση
Ωστόσο, το αποτέλεσμα είναι μια εμφανής αντίφαση: το βασικό υλικό που θα μπορούσε να μετατρέψει το Ιράν σε πυρηνική δύναμη παραμένει άθικτο. Όπως σημειώνουν αναλυτές, ακόμη κι αν καταστραφούν εγκαταστάσεις και υποδομές, η τεχνογνωσία των Ιρανών επιστημόνων και το ήδη εμπλουτισμένο ουράνιο καθιστούν το πυρηνικό πρόγραμμα δυνητικά αναστρέψιμο.
Το «πυρηνικό παράδοξο» του πολέμου αποτυπώνει έτσι το βασικό δίλημμα της Δύσης: πώς να περιορίσει την πυρηνική απειλή του Ιράν χωρίς να οδηγηθεί σε έναν πλήρη πόλεμο που θα αποσταθεροποιούσε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου