Περικλής Ζορζοβίλης
Χωρίς «boots on the ground» γίνεται ανατροπή καθεστώτος στο Ιράν; – Μία εβδομάδα από την έναρξη του ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή συνεχίζεται με αμείωτη ένταση δοκιμάζοντας τις στρατηγικές των αντιπάλων. Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ θα επιτύχουν και σε ποιο βαθμό τον κοινό διακηρυγμένο στόχο τους; Την καταστροφή του πυραυλικού και πυρηνικού οπλοστασίου του Ιράν, την απομείωση της στρατιωτικής του ισχύος και τη συστηματική αποδόμηση του θεοκρατικού καθεστώτος δια στοχευμένων επιθέσεων εξουδετέρωσης ηγετικών και ανώτατων στελεχών, με τελικό αντικειμενικό σκοπό την ανατροπή και αντικατάσταση του από φιλική κυβέρνηση. Ή η Τεχεράνη με την επέκταση του πολέμου στις χώρες του Κόλπου αλλά και πέραν αυτών, θα επιτύχει να αυξήσει το κόστος και να ακυρώσει τους αμερικανο-ισραηλινούς σχεδιασμούς; (ΜΕΡΟΣ Α’)
Η ανατροπή καθεστώτος δεν είναι η πρώτη φορά που επιχειρείται από τις ΗΠΑ και η βασική μεθοδολογία δεν διαφέρει σε σχέση με το παρελθόν. Τις τρεις τελευταίες δεκαετίες οι ΗΠΑ επέτυχαν την ανατροπή του Νοριέγκα στον Παναμά (1989), των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν (2001) και του Σαντάμ Χουσεΐν στο Ιράκ (2003). Κοινό χαρακτηριστικό των τριών περιπτώσεων είναι ότι οι επιχειρήσεις συμπεριλάμβαναν εκτεταμένη δράση χερσαίων δυνάμεων («boots on the ground»: «άρβυλα στο έδαφος»), οι οποίες παρουσιάζονται συνοπτικά στον συνημμένο πίνακα.
Σε όλες τις προαναφερθείσες περιπτώσεις καθοριστικό ρόλο στο πεδίο διαδραμάτισαν οι δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ και προσωπικό (αξιωματικοί και παραστρατιωτικές ομάδες) της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA: Central Intelligence Agency). Προς το παρόν η προϋπόθεση «boots on the ground» δεν συντρέχει στο Ιράν, ούτε μέχρι σήμερα έχει διαφανεί η πρόθεση ΗΠΑ και Ισραήλ να εμπλέξουν τις χερσαίες δυνάμεις τους.
Εγείρεται λοιπόν το ερώτημα αν ο τελικός αντικειμενικός σκοπός, η ανατροπή του θεοκρατικού καθεστώτος θα επιτευχθεί μόνο μέσω αεροπορικών και πυραυλικών προσβολών. Φυσικά θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι εντός της επικράτειας του Ιράν επιχειρούν δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων και στοιχεία όπως η ομάδα Jawbreaker («σκληρή καραμέλα» ή μεταφορικά «γλωσσοδέτης) της CIA στην επιχείρηση «Διαρκής Ελευθερία».
Όμως δεν μπορεί να εκτιμηθεί το πρακτικό αποτέλεσμα που μπορούν να επιφέρουν καθώς παρά την καταγεγραμμένη ισχυρή δυσαρέσκεια για το θεοκρατικό καθεστώς, που κατέχει επί σχεδόν 50 χρόνια την εξουσία, ο φόβος ακραίας καταστολής και εξοντωτικών αντιποίνων περιορίζει τη διάθεση μαζικής συμμετοχής στην ανατροπή του καθεστώτος. Για αυτό τον λόγο, μέχρις στιγμής το κάλεσμα του προέδρου Τραμπ οι Ιρανοί να αναλάβουν τις τύχες της χώρας τους, δεν βρίσκει ανταπόκριση.
Τη μαζική κινητοποίηση των Ιρανών δυσχεραίνει και η κατάσταση που βρίσκεται η αντιπολίτευση. Θύμα της μακρόχρονης παραμονής του καθεστώτος στην εξουσία, είναι κατακερματισμένη, χωρίς ισχυρή επιρροή στον κυβερνητικό μηχανισμό και τις ένοπλες δυνάμεις, ενώ στερείται χαρισματικού ηγέτη θα προσωποποιήσει την ισχυρή δυσαρέσκεια και θα κινητοποιήσει τους Ιρανούς πολίτες.
Τον περασμένο Ιούλιο, ο Ρεζά Παχλεβί, ο μεγαλύτερος γιος του τελευταίου Σάχη Μοχάμεντ Ρεζά Παχλεβί, είχε δηλώσει ότι περί τα 50.000 στελέχη της κυβέρνησης και των ενόπλων δυνάμεων είχαν εγγραφεί σε κρυπτασφαλισμένη πλατφόρμα της αντιπολίτευσης με σκοπό την ανατροπή του καθεστώτος. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν ενδείξεις για την ακρίβεια της δήλωσης, ούτε για να εκτιμηθεί ότι κατέχουν τις θέσεις, την επιρροή και την ισχύ για να γείρουν αποφασιστικά την πλάστιγγα υπέρ της αντιπολίτευσης.
Πάντως οι πρόσφατες πληροφορίες για τηλεφωνικές επικοινωνίες μεταξύ προέδρου Τράμπ και των ηγετών τριών κομμάτων της κουρδικής μειονότητας σε Ιράν και Ιράκ και η φερόμενη διάθεση του πρώτου να τους ενισχύσει με οπλισμό, υποδεικνύουν ότι οι ΗΠΑ, έχοντας γνώση του προβλήματος «boots on the ground», αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες για να το αντιμετωπίσουν. Είναι όμως άγνωστο εάν οι στρατιωτικές δυνατότητες των Κούρδων μαχητών θα αποδειχθούν ισάξιοι της Βόρειας Συμμαχίας στο Αφγανιστάν, όπου με την ισχυρή αεροπορική υποστήριξη των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ επέτυχε εντυπωσιακά αποτελέσματα. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ
Τη μαζική κινητοποίηση των Ιρανών δυσχεραίνει και η κατάσταση που βρίσκεται η αντιπολίτευση. Θύμα της μακρόχρονης παραμονής του καθεστώτος στην εξουσία, είναι κατακερματισμένη, χωρίς ισχυρή επιρροή στον κυβερνητικό μηχανισμό και τις ένοπλες δυνάμεις, ενώ στερείται χαρισματικού ηγέτη θα προσωποποιήσει την ισχυρή δυσαρέσκεια και θα κινητοποιήσει τους Ιρανούς πολίτες.
Τον περασμένο Ιούλιο, ο Ρεζά Παχλεβί, ο μεγαλύτερος γιος του τελευταίου Σάχη Μοχάμεντ Ρεζά Παχλεβί, είχε δηλώσει ότι περί τα 50.000 στελέχη της κυβέρνησης και των ενόπλων δυνάμεων είχαν εγγραφεί σε κρυπτασφαλισμένη πλατφόρμα της αντιπολίτευσης με σκοπό την ανατροπή του καθεστώτος. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν ενδείξεις για την ακρίβεια της δήλωσης, ούτε για να εκτιμηθεί ότι κατέχουν τις θέσεις, την επιρροή και την ισχύ για να γείρουν αποφασιστικά την πλάστιγγα υπέρ της αντιπολίτευσης.
Πάντως οι πρόσφατες πληροφορίες για τηλεφωνικές επικοινωνίες μεταξύ προέδρου Τράμπ και των ηγετών τριών κομμάτων της κουρδικής μειονότητας σε Ιράν και Ιράκ και η φερόμενη διάθεση του πρώτου να τους ενισχύσει με οπλισμό, υποδεικνύουν ότι οι ΗΠΑ, έχοντας γνώση του προβλήματος «boots on the ground», αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες για να το αντιμετωπίσουν. Είναι όμως άγνωστο εάν οι στρατιωτικές δυνατότητες των Κούρδων μαχητών θα αποδειχθούν ισάξιοι της Βόρειας Συμμαχίας στο Αφγανιστάν, όπου με την ισχυρή αεροπορική υποστήριξη των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ επέτυχε εντυπωσιακά αποτελέσματα. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου