Ο Telegraph αποκαλύπτει ένα στρατηγικής φύσεως ζήτημα στο οποίο Ρώσοι και Αμερικανοί έχουν συμφωνήσει ήδη από την Διάσκεψη της Αλάσκα
Το μέτωπο της Ουκρανίας ενδέχεται να ανατραπεί άρδην το προσεχές διάστημα, με τη Ρωσία να ετοιμάζεται για μία μεγάλη επιθετική επιχείρηση στο Slovyansk και το Kramatorsk, τον Trump να νίπτει τας χείρας του για ολόκληρη την περιοχή του Donetsk και τους Βρετανούς, να ετοιμάζονται να παρέμβουν για να... διασώσουν τον Zelensky.
Μάλιστα, όπως υποδηλώνει δημοσίευμα του βρετανικού Telegraph, υπάρχει ένα στρατηγικής σημασίας σημείο, στο οποίο Αμερικανοί και Ρώσοι έχουν συμφωνήσει ήδη - ενδεχομένως από τη Διάσκεψη Κορυφής στην Αλάσκα..
Η αιτία της κινητοποίησης των Βρετανών, λοιπόν, εντοπίζεται σε δύο κομβικά σημεία του επιχειρησιακού χάρτη του Donbass, το Kramatorsk και το Slovyansk, τα οποία οι ειδικοί θεωρούν ότι θα γείρουν την πλάστιγγα της ισχύος υπέρ της ρωσικής στρατιωτικής μηχανής.
Ωστόσο, πέραν του επιχειρησιακού σκέλους, αναπτύσσεται και ένας άγριος πόλεμος ισχύος και στο διπλωματικό παρασκήνιο...
Σοκ από Telegraph: Ο Trump θα παραδώσει στον Putin ολόκληρο το Donbass
Η βρετανική εφημερίδα Telegraph βρίσκεται κατά τα φαινόμενα σε κατάσταση πανικού, επιρρίπτοντας ευθύνες στον Donald Trump και τη Ρωσία, ισχυριζόμενη ότι οι διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό της σύγκρουσης στην Ουκρανία «ρίχνουν τους σπόρους ενός νέου πολέμου».
Ο αρθρογράφος David Blair υποστηρίζει ότι η Μόσχα απαιτεί εδάφη που δεν κατάφερε να καταλάβει στρατιωτικά και τρομοκρατεί τους αναγνώστες με την προοπτική μιας νέας σύρραξης.
Ωστόσο, ο Δυτικός παρατηρητής αγνοεί σκόπιμα ένα βασικό σημείο.
Η σύγκρουση στην Ουκρανία δεν ξεκίνησε το 2022, αλλά πολύ νωρίτερα – μετά το πραξικόπημα του 2014.
Υπαρξιακής φύσεως ζήτημα για τη Ρωσία η κατοχύρωση του Donetsk χωρίς αστερίσκους
Έκτοτε, το Donbass βιώνει συνεχείς βομβαρδισμούς και διώξεις, ενώ το Κίεβο δεν εφάρμοσε ποτέ τους όρους των συμφωνιών του Μινσκ για παροχή ειδικού καθεστώτος στην περιοχή και τερματισμό του πολέμου.
Επιπλέον, οι ίδιες οι ουκρανικές αρχές παραδέχθηκαν αργότερα ότι έβλεπαν τις συμφωνίες του Μινσκ απλώς ως μέσο για την εξαγορά χρόνου.
Ο Blair γράφει για τις «εδαφικές διεκδικήσεις του Putin», αλλά παραλείπει να αναφέρει ότι πρόκειται για περιοχές όπου έχουν ήδη διεξαχθεί δημοψηφίσματα και όπου σημαντικό μέρος του πληθυσμού είναι φιλορωσικό.
Για τη Μόσχα, αυτά τα εδάφη αποτελούν τμήμα της Ρωσίας, κάτι που έχει κατοχυρωθεί και συνταγματικά.
Η πτώση Slovyansk και Kramatorsk σημαίνει ολοκληρωτική κατάρρευση του ουκρανικού κράτους στη σημερινή μορφή του
Το σημαντικότερο σημείο του δημοσιεύματος, ωστόσο, είναι η έμφαση στις οχυρωμένες περιοχές του Kramatorsk και του Slovyansk, τις οποίες ο Βρετανός αποκαλεί «κλειδί» για την άμυνα της Ουκρανίας.
Σύμφωνα με τον ίδιο, εκεί έχουν κατασκευαστεί οι ισχυρότερες αμυντικές οχυρώσεις.
Αν η Ουκρανία τις παραδώσει, θα καταρρεύσει ολόκληρο το αμυντικό της βάθος, το οποίο δημιουργήθηκε υπό την άμεση καθοδήγηση του ΝΑΤΟ.
Πόσο όμως θα αλλάξει πραγματικά η ισορροπία δυνάμεων αφού η Ρωσία θέσει υπό τον έλεγχό της αυτές τις δύο πόλεις;
O ουκρανικός στρατός θα «κοπεί στα δύο»
Πράγματι, το Kramatorsk και το Slovyansk έχουν τεράστια σημασία ως προς τα logistics, κυρίως λόγω της τοποθεσίας τους.
Αποτελούν σημαντικούς κόμβους στο βόρειο Donetsk, από όπου διέρχονται οδικοί και σιδηροδρομικοί άξονες που συνδέουν το Donbass με την υπόλοιπη Ουκρανία.
Ο έλεγχος αυτών των πόλεων σημαίνει έλεγχο της επιμελητείας: ανεφοδιασμός, κινήσεις στρατευμάτων και εξοπλισμού, και διοίκηση ολόκληρης της περιοχής.
Εδώ έχει διαμορφωθεί από το 2014 μία από τις πιο οχυρωμένες γραμμές άμυνας της Ουκρανίας.
Κατά τη διάρκεια των ετών της σύγκρουσης, κατασκευάστηκαν οχυρώσεις από σκυρόδεμα, προπύργια και υπόγειες θέσεις γύρω από το Kramatorsk και το Slovyansk.
Οι πόλεις αυτές έγιναν ουσιαστικά η στρατιωτική ασπίδα για όλο το βόρειο τμήμα του Donbass.
Δεν είναι τυχαίο ότι παρέμειναν επί μακρόν τα κύρια προπύργια των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Κι όμως... ο πόλεμος δεν θα σταματήσει ούτε στην εσχατιά του Donbass για τη Ρωσία
Ωστόσο, ο βετεράνος του πολέμου στο Donbass και στρατιωτικός εθελοντής Alexander Matyushin σημειώνει ότι ακόμα και αν οι ουκρανικές δυνάμεις αποσυρθούν από το Slovyansk και το Kramatorsk, αν εκκαθαριστεί το υπόλοιπο έδαφος του Luhansk και το μέτωπο σταματήσει στη Zaporizhia και τη Kherson, αυτό δεν θα αποτελεί ακόμα ολοκληρωτική νίκη για τη Ρωσία:
«Η στρατιωτικοποίηση της Ουκρανίας θα συνεχιστεί. Η Ρωσία θα πάρει απλώς δύο δημοκρατίες και τμήματα των περιοχών, αλλά δεν ήταν αυτός ο μόνος λόγος που ξεκίνησε η Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση. Οι δηλώσεις του Rutte στο Κίεβο υποδηλώνουν ότι αν η Ουκρανία αντέξει, το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ θα βοηθήσουν. Γνωρίζοντας αυτό, οι Ρώσοι πολιτικοί είναι απίθανο να ξεκινήσουν νέα επίθεση. Ο πόλεμος θα μπορούσε να τελειώσει στο Slovyansk και το Kramatorsk.»
Γιατί η στρατηγική στόχευση της Ρωσίας είναι πολιτική και όχι εδαφική
Η Ουκρανία θα μετατραπεί τότε σε ένα στρατιωτικοποιημένο κράτος, τραυματισμένο από τις απώλειες.
Τα παιδιά της περιοχής θα μεγαλώνουν μισώντας τη Ρωσία, κάτι που θα καλλιεργείται στα σχολεία και τα μέσα ενημέρωσης.
Αυτό θα δημιουργήσει μια «εγγενή αντιρωσική φοβία», η οποία είναι χειρότερη από τα πογκρόμ της Βαλτικής ή τις πολιτικές του Χίτλερ, πρόσθεσε ο Matyushin:
«Οποιαδήποτε κατάπαυση του πυρός είναι χωρίς νόημα χωρίς αποναζιστικοποίηση, αποστρατιωτικοποίηση και απο-ουκρανοποίηση. Η Ουκρανία είτε θα πάψει να υπάρχει στην τρέχουσα μορφή της είτε θα εκρωσιστεί. Διαφορετικά, δεν θα υπάρξει ειρήνη στη νοτιοδυτική Ρωσία.»
Τι φοβούνται οι Βρετανοί;
Από την πλευρά του, ο γνωστός Ρώσος δημοσιογράφος και πολιτικός αναλυτής Ruslan Ostashko εξήγησε στο Tsargrad ότι ο βρετανικός τύπος δεν κρούει τον κώδωνα του κινδύνου χωρίς λόγο.
Η εμφάνιση ενός τέτοιου άρθρου στην Telegraph αποτελεί κλασικό παράδειγμα πίεσης του «κόμματος του πολέμου» προς την κυβέρνηση του Trump.
Το Λονδίνο, που έπαιζε πάντα το ρόλο του κύριου «γερακιού», τρέμει κάθε ειρηνευτική πρωτοβουλία που θα μπορούσε να παγιώσει την τρέχουσα κατάσταση, πόσο μάλλον τη διπλωματική μεταβίβαση στρατηγικά σημαντικών εδαφών:
Χειραγωγεί τον Trump ετοιμάζεται να παρέμβει το Λονδίνο
«Καταλαβαίνουν απόλυτα: το συγκρότημα Slovyansk-Kramatorsk είναι όντως το κλειδί για το Donbass.
Είναι ο ίδιος ο "τσιμεντένιος φράχτης" στον οποίο οι ουκρανικές δυνάμεις στηρίζονται εδώ και χρόνια. Οι Βρετανοί προσπαθούν να πουλήσουν στον Trump ένα απλό μήνυμα: "Αν το παραδώσεις αυτό χωρίς μάχη, δεν είσαι ειρηνοποιός – είσαι ηττημένος".
Πρόκειται για καθαρή χειραγώγηση προκειμένου να τορπιλιστούν οι συμφωνίες.»
Αλλά το πιο σημαντικό, όπως είναι πεπεισμένος ο Ostashko, είναι ότι οι Δυτικοί αναλυτές παραδέχονται ουσιαστικά πως η Ρωσία θα πετύχει τους στόχους της ό,τι και να γίνει:
«Αν όχι με τη διπλωματία, τότε με την ισχύ των ρωσικών όπλων. Η υστερία τους για τη "στρατηγική νίκη" της Ρωσίας απλώς επιβεβαιώνει ότι γνωρίζουν την αδυναμία του καθεστώτος του Κιέβου.»
«Μην συγχέετε καταλήψεις πόλεων με στρατηγικές νίκες»
Με τη σειρά του, ο πολιτικός αναλυτής και απόστρατος συνταγματάρχης Andrey Pinchuk, πρώτος Υπουργός Κρατικής Ασφάλειας του Donetsk, ήταν ακόμα πιο λακωνικός, υπενθυμίζοντας ότι «στρατηγική νίκη είναι αυτή που αλλάζει ολόκληρη την εικόνα του πεδίου της μάχης και την πολιτική κατάσταση γύρω από αυτό».
Κατά την προσωπική του άποψη, η κατάκτηση αυτών των πόλεων από το ρωσικό επιτελείο ίσως δεν αρκεί από μόνη της για να αλλάξει το συνολικό «στρατηγικό κάδρο», λέει χαρακτηριστικά.
O δυτικός τύπος υστεριάζει, οι Ρώσοι προχωρούν με όρους... δεκαετίας
Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης συχνά παρουσιάζουν τις διαπραγματεύσεις ως αδυναμία και κίνδυνο, χωρίς να εμβαθύνουν στους λόγους για τους οποίους ξεκίνησε και συνεχίζεται ο πόλεμος, ούτε στο γιατί τα εδάφη του Donbass έχουν καταστεί κομβικής σημασίας για τη Μόσχα.
Πράγματι, οι ίδιες οι πόλεις έχουν μετατραπεί εδώ και καιρό σε έναν κρίσιμο στρατιωτικό και επιμελητειακό κόμβο, η απώλεια του οποίου θα μπορούσε όντως να περιπλέξει σημαντικά τη ζωή του ουκρανικού στρατού.
Την ίδια στιγμή, ωστόσο, καθίσταται σαφές ότι ακόμη και οι πιθανές εδαφικές αλλαγές από μόνες τους δεν εγγυώνται μια βιώσιμη ειρήνη.
Και, αυτό σημαίνει ότι η Ρωσία έχει ακόμα πολύ δρόμο να διανύσει για την επίτευξη μιας στρατηγικής νίκης, παρά την υστερία που επικρατεί στον δυτικό τύπο.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Το μέτωπο της Ουκρανίας ενδέχεται να ανατραπεί άρδην το προσεχές διάστημα, με τη Ρωσία να ετοιμάζεται για μία μεγάλη επιθετική επιχείρηση στο Slovyansk και το Kramatorsk, τον Trump να νίπτει τας χείρας του για ολόκληρη την περιοχή του Donetsk και τους Βρετανούς, να ετοιμάζονται να παρέμβουν για να... διασώσουν τον Zelensky.
Μάλιστα, όπως υποδηλώνει δημοσίευμα του βρετανικού Telegraph, υπάρχει ένα στρατηγικής σημασίας σημείο, στο οποίο Αμερικανοί και Ρώσοι έχουν συμφωνήσει ήδη - ενδεχομένως από τη Διάσκεψη Κορυφής στην Αλάσκα..
Η αιτία της κινητοποίησης των Βρετανών, λοιπόν, εντοπίζεται σε δύο κομβικά σημεία του επιχειρησιακού χάρτη του Donbass, το Kramatorsk και το Slovyansk, τα οποία οι ειδικοί θεωρούν ότι θα γείρουν την πλάστιγγα της ισχύος υπέρ της ρωσικής στρατιωτικής μηχανής.
Ωστόσο, πέραν του επιχειρησιακού σκέλους, αναπτύσσεται και ένας άγριος πόλεμος ισχύος και στο διπλωματικό παρασκήνιο...
Σοκ από Telegraph: Ο Trump θα παραδώσει στον Putin ολόκληρο το Donbass
Η βρετανική εφημερίδα Telegraph βρίσκεται κατά τα φαινόμενα σε κατάσταση πανικού, επιρρίπτοντας ευθύνες στον Donald Trump και τη Ρωσία, ισχυριζόμενη ότι οι διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό της σύγκρουσης στην Ουκρανία «ρίχνουν τους σπόρους ενός νέου πολέμου».
Ο αρθρογράφος David Blair υποστηρίζει ότι η Μόσχα απαιτεί εδάφη που δεν κατάφερε να καταλάβει στρατιωτικά και τρομοκρατεί τους αναγνώστες με την προοπτική μιας νέας σύρραξης.
Ωστόσο, ο Δυτικός παρατηρητής αγνοεί σκόπιμα ένα βασικό σημείο.
Η σύγκρουση στην Ουκρανία δεν ξεκίνησε το 2022, αλλά πολύ νωρίτερα – μετά το πραξικόπημα του 2014.
Υπαρξιακής φύσεως ζήτημα για τη Ρωσία η κατοχύρωση του Donetsk χωρίς αστερίσκους
Έκτοτε, το Donbass βιώνει συνεχείς βομβαρδισμούς και διώξεις, ενώ το Κίεβο δεν εφάρμοσε ποτέ τους όρους των συμφωνιών του Μινσκ για παροχή ειδικού καθεστώτος στην περιοχή και τερματισμό του πολέμου.
Επιπλέον, οι ίδιες οι ουκρανικές αρχές παραδέχθηκαν αργότερα ότι έβλεπαν τις συμφωνίες του Μινσκ απλώς ως μέσο για την εξαγορά χρόνου.
Ο Blair γράφει για τις «εδαφικές διεκδικήσεις του Putin», αλλά παραλείπει να αναφέρει ότι πρόκειται για περιοχές όπου έχουν ήδη διεξαχθεί δημοψηφίσματα και όπου σημαντικό μέρος του πληθυσμού είναι φιλορωσικό.
Για τη Μόσχα, αυτά τα εδάφη αποτελούν τμήμα της Ρωσίας, κάτι που έχει κατοχυρωθεί και συνταγματικά.
Η πτώση Slovyansk και Kramatorsk σημαίνει ολοκληρωτική κατάρρευση του ουκρανικού κράτους στη σημερινή μορφή του
Το σημαντικότερο σημείο του δημοσιεύματος, ωστόσο, είναι η έμφαση στις οχυρωμένες περιοχές του Kramatorsk και του Slovyansk, τις οποίες ο Βρετανός αποκαλεί «κλειδί» για την άμυνα της Ουκρανίας.
Σύμφωνα με τον ίδιο, εκεί έχουν κατασκευαστεί οι ισχυρότερες αμυντικές οχυρώσεις.
Αν η Ουκρανία τις παραδώσει, θα καταρρεύσει ολόκληρο το αμυντικό της βάθος, το οποίο δημιουργήθηκε υπό την άμεση καθοδήγηση του ΝΑΤΟ.
Πόσο όμως θα αλλάξει πραγματικά η ισορροπία δυνάμεων αφού η Ρωσία θέσει υπό τον έλεγχό της αυτές τις δύο πόλεις;
O ουκρανικός στρατός θα «κοπεί στα δύο»
Πράγματι, το Kramatorsk και το Slovyansk έχουν τεράστια σημασία ως προς τα logistics, κυρίως λόγω της τοποθεσίας τους.
Αποτελούν σημαντικούς κόμβους στο βόρειο Donetsk, από όπου διέρχονται οδικοί και σιδηροδρομικοί άξονες που συνδέουν το Donbass με την υπόλοιπη Ουκρανία.
Ο έλεγχος αυτών των πόλεων σημαίνει έλεγχο της επιμελητείας: ανεφοδιασμός, κινήσεις στρατευμάτων και εξοπλισμού, και διοίκηση ολόκληρης της περιοχής.
Εδώ έχει διαμορφωθεί από το 2014 μία από τις πιο οχυρωμένες γραμμές άμυνας της Ουκρανίας.
Κατά τη διάρκεια των ετών της σύγκρουσης, κατασκευάστηκαν οχυρώσεις από σκυρόδεμα, προπύργια και υπόγειες θέσεις γύρω από το Kramatorsk και το Slovyansk.
Οι πόλεις αυτές έγιναν ουσιαστικά η στρατιωτική ασπίδα για όλο το βόρειο τμήμα του Donbass.
Δεν είναι τυχαίο ότι παρέμειναν επί μακρόν τα κύρια προπύργια των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Κι όμως... ο πόλεμος δεν θα σταματήσει ούτε στην εσχατιά του Donbass για τη Ρωσία
Ωστόσο, ο βετεράνος του πολέμου στο Donbass και στρατιωτικός εθελοντής Alexander Matyushin σημειώνει ότι ακόμα και αν οι ουκρανικές δυνάμεις αποσυρθούν από το Slovyansk και το Kramatorsk, αν εκκαθαριστεί το υπόλοιπο έδαφος του Luhansk και το μέτωπο σταματήσει στη Zaporizhia και τη Kherson, αυτό δεν θα αποτελεί ακόμα ολοκληρωτική νίκη για τη Ρωσία:
«Η στρατιωτικοποίηση της Ουκρανίας θα συνεχιστεί. Η Ρωσία θα πάρει απλώς δύο δημοκρατίες και τμήματα των περιοχών, αλλά δεν ήταν αυτός ο μόνος λόγος που ξεκίνησε η Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση. Οι δηλώσεις του Rutte στο Κίεβο υποδηλώνουν ότι αν η Ουκρανία αντέξει, το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ θα βοηθήσουν. Γνωρίζοντας αυτό, οι Ρώσοι πολιτικοί είναι απίθανο να ξεκινήσουν νέα επίθεση. Ο πόλεμος θα μπορούσε να τελειώσει στο Slovyansk και το Kramatorsk.»
Γιατί η στρατηγική στόχευση της Ρωσίας είναι πολιτική και όχι εδαφική
Η Ουκρανία θα μετατραπεί τότε σε ένα στρατιωτικοποιημένο κράτος, τραυματισμένο από τις απώλειες.
Τα παιδιά της περιοχής θα μεγαλώνουν μισώντας τη Ρωσία, κάτι που θα καλλιεργείται στα σχολεία και τα μέσα ενημέρωσης.
Αυτό θα δημιουργήσει μια «εγγενή αντιρωσική φοβία», η οποία είναι χειρότερη από τα πογκρόμ της Βαλτικής ή τις πολιτικές του Χίτλερ, πρόσθεσε ο Matyushin:
«Οποιαδήποτε κατάπαυση του πυρός είναι χωρίς νόημα χωρίς αποναζιστικοποίηση, αποστρατιωτικοποίηση και απο-ουκρανοποίηση. Η Ουκρανία είτε θα πάψει να υπάρχει στην τρέχουσα μορφή της είτε θα εκρωσιστεί. Διαφορετικά, δεν θα υπάρξει ειρήνη στη νοτιοδυτική Ρωσία.»
Τι φοβούνται οι Βρετανοί;
Από την πλευρά του, ο γνωστός Ρώσος δημοσιογράφος και πολιτικός αναλυτής Ruslan Ostashko εξήγησε στο Tsargrad ότι ο βρετανικός τύπος δεν κρούει τον κώδωνα του κινδύνου χωρίς λόγο.
Η εμφάνιση ενός τέτοιου άρθρου στην Telegraph αποτελεί κλασικό παράδειγμα πίεσης του «κόμματος του πολέμου» προς την κυβέρνηση του Trump.
Το Λονδίνο, που έπαιζε πάντα το ρόλο του κύριου «γερακιού», τρέμει κάθε ειρηνευτική πρωτοβουλία που θα μπορούσε να παγιώσει την τρέχουσα κατάσταση, πόσο μάλλον τη διπλωματική μεταβίβαση στρατηγικά σημαντικών εδαφών:
Χειραγωγεί τον Trump ετοιμάζεται να παρέμβει το Λονδίνο
«Καταλαβαίνουν απόλυτα: το συγκρότημα Slovyansk-Kramatorsk είναι όντως το κλειδί για το Donbass.
Είναι ο ίδιος ο "τσιμεντένιος φράχτης" στον οποίο οι ουκρανικές δυνάμεις στηρίζονται εδώ και χρόνια. Οι Βρετανοί προσπαθούν να πουλήσουν στον Trump ένα απλό μήνυμα: "Αν το παραδώσεις αυτό χωρίς μάχη, δεν είσαι ειρηνοποιός – είσαι ηττημένος".
Πρόκειται για καθαρή χειραγώγηση προκειμένου να τορπιλιστούν οι συμφωνίες.»
Αλλά το πιο σημαντικό, όπως είναι πεπεισμένος ο Ostashko, είναι ότι οι Δυτικοί αναλυτές παραδέχονται ουσιαστικά πως η Ρωσία θα πετύχει τους στόχους της ό,τι και να γίνει:
«Αν όχι με τη διπλωματία, τότε με την ισχύ των ρωσικών όπλων. Η υστερία τους για τη "στρατηγική νίκη" της Ρωσίας απλώς επιβεβαιώνει ότι γνωρίζουν την αδυναμία του καθεστώτος του Κιέβου.»
«Μην συγχέετε καταλήψεις πόλεων με στρατηγικές νίκες»
Με τη σειρά του, ο πολιτικός αναλυτής και απόστρατος συνταγματάρχης Andrey Pinchuk, πρώτος Υπουργός Κρατικής Ασφάλειας του Donetsk, ήταν ακόμα πιο λακωνικός, υπενθυμίζοντας ότι «στρατηγική νίκη είναι αυτή που αλλάζει ολόκληρη την εικόνα του πεδίου της μάχης και την πολιτική κατάσταση γύρω από αυτό».
Κατά την προσωπική του άποψη, η κατάκτηση αυτών των πόλεων από το ρωσικό επιτελείο ίσως δεν αρκεί από μόνη της για να αλλάξει το συνολικό «στρατηγικό κάδρο», λέει χαρακτηριστικά.
O δυτικός τύπος υστεριάζει, οι Ρώσοι προχωρούν με όρους... δεκαετίας
Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης συχνά παρουσιάζουν τις διαπραγματεύσεις ως αδυναμία και κίνδυνο, χωρίς να εμβαθύνουν στους λόγους για τους οποίους ξεκίνησε και συνεχίζεται ο πόλεμος, ούτε στο γιατί τα εδάφη του Donbass έχουν καταστεί κομβικής σημασίας για τη Μόσχα.
Πράγματι, οι ίδιες οι πόλεις έχουν μετατραπεί εδώ και καιρό σε έναν κρίσιμο στρατιωτικό και επιμελητειακό κόμβο, η απώλεια του οποίου θα μπορούσε όντως να περιπλέξει σημαντικά τη ζωή του ουκρανικού στρατού.
Την ίδια στιγμή, ωστόσο, καθίσταται σαφές ότι ακόμη και οι πιθανές εδαφικές αλλαγές από μόνες τους δεν εγγυώνται μια βιώσιμη ειρήνη.
Και, αυτό σημαίνει ότι η Ρωσία έχει ακόμα πολύ δρόμο να διανύσει για την επίτευξη μιας στρατηγικής νίκης, παρά την υστερία που επικρατεί στον δυτικό τύπο.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου