Είμαστε κρυπτο-ιμπεριαλιστές ή απλώς “μισθοφόροι” των Γάλλων;

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/12/afriki-sahel.png" /><br /><br /><b>Ανδρονόπουλος Μάκης</b><br />Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό, είναι οντολογικό-γεωπολιτικό και πρέπει να το απαντήσει ευθέως ο ίδιος πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Διότι η αποστολή “ομάδας μάχιμων στρατιωτικών” (“στρατιωτικούς συμβούλους, έχουμε ήδη”) στη ζώνη του Σαχέλ δεν αποτελεί μόνο εγκατάλειψη της πάγιας ελληνικής αποχής από διεθνείς διενέξεις, αλλά –υποθέτουμε- ότι υποδηλώνει τουλάχιστον ένα σοβαρό στόχο.<br /><br />Πάμε λοιπόν στην πάμπτωχη – αλλά πλούσια σε ουράνιο– σαβάνα των 3 εκατ. τετρ. χλμ που εκτείνεται νότια της Σαχάρας σε πέντε χώρες, τη Μπουρκίνα Φάσο, το Τσαντ, το Μάλι, τη Μαυριτανία και τον Νίγηρα, όπου εδώ και εννιά χρόνια γαλλικά στρατεύματα μαζί με άλλες δυτικές δυνάμεις προσπαθούν να περιορίσουν την δράση των τζιχαντιστών αλλά και άλλων ισλαμιστικών και μη ομάδων σε μια χαοτική κατάσταση, όπου εμπλέκονται Ρώσοι, Κινέζοι και άλλοι ανεξέλεγκτοι παίκτες.<br /><br />Πάμε με βάση τη διμερή συμφωνία Ελλάδας-Γαλλίας και όχι με μια συμφωνία του ΝΑΤΟ ή της ΕΕ, να βοηθήσουμε τους Γάλλους στο Σαχέλ, όταν αυτοί δεν θα μας προστατεύσουν αν απειληθεί η υφαλοκρηπίδα και η ΑΟΖ μας. Εννοείται ότι ξέραμε τι υπογράφαμε. Τώρα αν δεν περιμέναμε να ζητήσουν την συνδρομή μας οι Γάλλοι και μάλιστα τόσο γρήγορα είναι πρόβλημα δική μας ανεπάρκειας.<div><br />Είμαστε “μισθοφόροι”;<br /><br />Διότι οι Γάλλοι μετά από τόσα χρόνια πολεμικής δράσης στο Σαχέλ δεν κέρδισαν και φαίνεται πως θέλουν να απεμπλακούν συντεταγμένα και μειώνουν τον εκεί στρατό τους. Ο Μακρόν έχει κι εκλογές… Γράφεται ότι ο Μακρόν έλαβε carte blanche από τον Μπάιντεν να υπερασπίσει τα δυτικά γεωπολιτικά και γεωοικονομικά συμφέροντα στην Αφρική έναντι της Κίνας και του τζιχαντιστικού Ισλάμ… Τι σχέδιο έχει η Γαλλία; Γιατί λοιπόν πάμε;</div><div><br />Μια στρατηγικής προοπτικής εξήγηση θα μπορούσε να είναι ότι αναβαθμίζεται η ελληνική στρατιωτική διπλωματία σε καυτά μέτωπα των δυτικών συμφερόντων (αντικινεζικό μέτωπο, σχετικός έλεγχος του μεταναστευτικού, εκμετάλλευση κρίσιμων πρώτων υλών κ.ά.). Η εκδοχή αυτή δεν έχει υποστηριχθεί πάντως με ένα σχετικό αφήγημα, αντίθετα διαπιστώσαμε οι πάντες την αμηχανία του υπουργού Άμυνας.</div><div><br />Μια άλλη εξήγηση, κυνική αλλά πιο πραγματιστική, είναι ότι οι στρατιωτικοί μας που πάνε καλά στις ασκήσεις του ΝΑΤΟ και με το Ισραήλ και την Αίγυπτο, χρειάζονται εκπαίδευση-εμπειρία με πραγματικά πυρά, σε πραγματικό πόλεμο αντάρτικου τύπου και σε δύστροπες συνθήκες. Αυτό κάνει νόημα, αλλά δεν το είπαν.</div><div><br />Ενδεχομένως να πρόκειται για γκάφα ολκής και να πηγαίνουμε ως απλοί μισθοφόροι των Γάλλων.<br />Μπορεί να υπάρχει και κάποιο άτυπο παράρτημα ή μυστική συμφωνία Μητσοτάκη-Μακρόν που να δοκιμάζει την Ελλάδα ως κρυπτο-νέο-ιμπεριαλιστική δύναμη, τώρα –που σε δέκα χρόνια– θα έχουμε την δεύτερη ισχυρότερη αεροπορία της Ευρώπης.</div><div><br />Μπορεί να έχει εγγυηθεί ο Μακρόν ότι οι Βρυξέλλες δεν θα μας φορτώσουν κανένα νέο μνημόνιο-γέφυρα διάσωσης. Όλα είναι πιθανά πίσω από τις κλειστές πόρτες.<br /><br />Οι εκδοχές για το γιατί πάμε στοΣαχέλ θα μπορούσαν να αυξηθούν και να συμπεριλάβουν απίστευτα σενάρια για το μέλλον της Ευρώπης και πολλά άλλα. Το σίγουρο είναι πως η κυβέρνηση δεν έχει εξηγήσει τίποτε σχετικό στον ελληνικό λαό κι αυτό υποβαθμίζει τους πολίτες και περιβάλει την κυβέρνηση με μια αυταρχική αύρα…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Είμαστε κρυπτο-ιμπεριαλιστές ή απλώς “μισθοφόροι” των Γάλλων;

Ανδρονόπουλος Μάκης Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό, είναι οντολογικό-γεωπολιτικό και πρέπει να το απαντήσει ευθέως ο ίδιος πρωθυπουργός Κυριά...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα «μυστικά» των Εμιράτων, οι διαβεβαιώσεις προς Αθήνα και το deal με Γαλλία για τα 80 Rafale

<img height="360" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=shutterstock_1875168289.jpg" width="811" /><br /><br /><div><b>Νίκος Μελέτης</b><br />Με διαβεβαιώσεις και προς στην Αθήνα, όπως έκανε πριν λίγες ημέρες και προς το Κάιρο και τη Βαγδάτη, αλλά και με τη μεγάλη συμφωνία αγοράς Rafale από τη Γαλλία, ο πρίγκηπας διάδοχος του θρόνου των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων Μοχάμεντ μπιν Ζαγιέντ, θέλει να προστατεύσει τις στρατηγικές σχέσεις που έκτισε η χώρα του τα τελευταία χρόνια, από τις «αμφιβολίες» που μπορεί να προκαλέσει η ξαφνική επαναπροσέγγιση των ΗΑΕ με την Τουρκία και η νέα στρατηγική των Εμιράτων στην περιοχή.<br /><br />Ο ΜΒΖ είχε χθες το βράδυ τηλεφωνική επικοινωνία με τον πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη και όπως έγινε γνωστό από την ελληνική πλευρά «επιβεβαιώθηκε ο στρατηγικός χαρακτήρας των σχέσεων Ελλάδας και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων» και γίνεται αναφορά στην υπογραφή της Κοινής Διακήρυξης Ευρείας Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης Ελλάδος-ΗΑΕ, καθώς και της Συμφωνίας Συνεργασίας στους τομείς Εξωτερικής Πολιτικής και Άμυνας.<br /><br />Σύμφωνα με τις κυβερνητικές πηγές τονίσθηκε η κοινή, ισχυρή βούληση για περαιτέρω σύσφιξη και εμβάθυνση της συνεργασίας και ο ΜΒΖ αποδέχθηκε την πρόσκληση του πρωθυπουργού για να επισκεφθεί σύντομα την Ελλάδα.<br /><br />Η επικοινωνία Μητσοτάκη - ΜΒΖ έγινε λίγες ώρες αφότου ο πρίγκηπας διάδοχος των Εμιράτων είχε προχωρήσει σε μια σημαντική συμφωνία με γεωπολιτικό αποτύπωμα καθώς στη διάρκεια της επίσκεψης του Εμ. Μακρόν στο Ντουμπάι, υπεγράφη μια μεγάλη συμφωνία για την αγορά 80 Rafale F4.<br /><br />Η συνολική συμφωνία ύψους 17 δισ. ευρώ προβλέπει ακόμη την αγορά και 12 στρατιωτικών ελικοπτέρων τύπου Caracal (με την κωδική ονομασία H225M, πολλαπλού ρόλου στα πρότυπα του Super Puma) από τα ΗΑΕ και χαρακτηρίσθηκε ως «ιστορική» από τη Γαλλίδα Υπουργό Άμυνας Φλορενς Παρλί.<br /><br />«Η Συμφωνία αυτή δυναμώνει τη στρατηγική συνεργασία η οποία είναι πιο δυνατή από ποτέ και συμβάλει ευθέος στην περιφερειακή σταθερότητα» ανέφερε η Γαλλική Προεδρία σε ανακοίνωση της.<br /><br />Με τη συμφωνία αυτή η Γαλλία διευρύνει τη στρατηγική σχέση της με χώρες της περιοχής και συγχρόνως δίνει το στίγμα μιας πιο εξωστρεφούς πολιτικής, καθώς επιχειρεί να αντισταθμίσει το πλήγμα που δέχθηκε με τη συμφωνία ΗΠΑ - Βρετανίας - Αυστραλίας, αυξάνοντας την επιρροή και παρουσία της στην περιοχή της Μ. Ανατολής, της Ανατολικής Μεσογείου και του Κόλπου.<br /><br />Με την πώληση των Rafale στα ΗΑE που ήδη διαθέτουν έναν μεγάλο στόλο από Mirage σε συνδυασμό με την πώληση 20+34 στην Αίγυπτο και των 24 Rafale στην Ελλάδα η Γαλλία διεκδικεί πλέον σημαντικό ρόλο στην περιοχή δεδομένων των προβλημάτων που υπάρχουν λόγω και των περιορισμών από το Κογκρέσο στη διάθεση των αμερικανικών F35 σε χώρες που είχαν δείξει ενδιαφέρον για την ενίσχυση της Πολεμικής Αεροπορίας τους.<br /><br />Οι κινήσεις αυτές είναι σημαντικές και για τον πρόεδρο Μακρόν, καθώς με τα νέα συμβόλαια εξασφαλίζονται 7.000 θέσεις εργασίας στην Γαλλία και η βιωσιμότητα της γραμμής παραγωγής και υποστήριξης της Dassault Aviation μέχρι τουλάχιστον το 2031.<br /><br />Τα Εμιράτα έχοντας κάνει μια σημαντική αναπροσαρμογή στην εξωτερική πολιτική τους, στρέφονται στο αν όχι στο κλείσιμο, τουλάχιστον στο πάγωμα ανοικτών μετώπων, όπως αυτά με την Τουρκία και το Ιράν, επενδύοντας τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την Άγκυρα στο ισχυρό όπλο των «επενδύσεων» καθώς το καθεστώς Ερντογάν έχει ανάγκη άμεσης «αιμοδότησης» από ξένες επενδύσεις για την αντιμετώπιση της οικονομική κρίσης.<br /><br />Αυτή η κατάσταση πάντως προσφέρει στα Εμιράτα μια σημαντική ευκαιρία για επικερδείς επενδύσεις καθώς μπορούν να αγοράσουν «φθηνά» και να μπουν ως ισχυροί παίκτες στην τουρκική οικονομικά αυξάνοντας έτσι και τη δυνατότητα πολιτικής επιρροής τους.<br /><br />Η αποκατάσταση των σχέσεων των Εμιράτων με την Τουρκία, έχει κυρίως οικονομικό στίγμα καθώς οι σοβαρές στρατηγικές διαφορές των δυο χωρών παραμένουν ανοικτές και δεν πρόκειται να κλείσουν εάν δεν υπάρξει πλήρης υποχώρηση και αντιστροφή πορείας από τον Τ. Ερντογάν για τον οποίο όμως η πολιτική της ηγεμόνευσης του μουσουλμανικού αραβικού κόσμου είναι ταυτοτικό ζήτημα και όρος για την πολιτική επιβίωση του ίδιου και του καθεστώτος του<br /><br />Για την Ελλάδα η σχέση τα Εμιράτα είναι εξαιρετικά σημαντική και έχει στρατηγικό χαρακτήρα, όμως θα πρέπει να υπάρξει η αναγκαία συνέχεια ώστε πέραν της πολιτικής και στρατιωτικής συνεργασίας, τα επόμενα βήματα να αφορούν και επενδύσεις στην οικονομία που θα εμπεδώσουν και θα εμβαθύνουν την εταιρική σχέση.<br /><br />Όμως και για τα Εμιράτα που αναζητούν, μετά την αποστασιοποίηση της νέας αμερικανικής κυβέρνησης από την περιοχή, προοπτικές και διεξόδους για διατήρηση της επιρροής τους και ενίσχυση του περιφερειακού ρόλου τους, η σχέση με την Ελλάδα είναι εξίσου σημαντική, καθώς η Ελλάδα τους προσφέρει πρόσβαση στην Ανατολική Μεσόγειο και αυτό γίνεται μέσω μιας χώρας μέλους της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.<br /><br />Το παζλ της νέας αρχιτεκτονικής ασφάλειας που διαμορφώνεται στην περιοχή είναι ρευστό και ευμετάβλητο και απαιτεί εγρήγορση, πρωτοβουλίες και τολμηρές κινήσεις. Και συνειδητοποίηση ότι καμιά συμμαχία δεν είναι παντοτινή και ότι στη διπλωματικά «δεν υπάρχουν φιλίες, παρά μόνο συμφέροντα».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τα «μυστικά» των Εμιράτων, οι διαβεβαιώσεις προς Αθήνα και το deal με Γαλλία για τα 80 Rafale

Νίκος Μελέτης Με διαβεβαιώσεις και προς στην Αθήνα, όπως έκανε πριν λίγες ημέρες και προς το Κάιρο και τη Βαγδάτη, αλλά και με τη μεγάλη συμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τρεις μύθοι και τρεις αλήθειες για τις ελληνορωσικές σχέσεις

<div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2021/05/ellada_russia_flags-800x450.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="800" height="360" src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2021/05/ellada_russia_flags-800x450.jpg" width="752" /></a></div></div><b><div><br /></div>Μάνος Καραγιάννης</b><br />Σε λίγες μέρες, ο πρωθυπουργός θα πραγματοποιήσει επίσημη επίσκεψη στη Ρωσία σε μια κρίσιμη χρονική συγκυρία για την ευρωπαϊκή ασφάλεια. Δυστυχώς, τα σύννεφα του πολέμου πυκνώνουν πάνω από τη Μαύρη Θάλασσα. Η συγκέντρωση δεκάδων χιλιάδων Ρώσων στρατιωτών στα σύνορα με την Ουκρανία έχει οξύνει τις σχέσεις της Μόσχας με τη Δύση, με τις δύο πλευρές να αλληλοκατηγορούνται. Υπάρχει πλέον σοβαρό ενδεχόμενο να ξεσπάσει πόλεμος Ρωσίας - Ουκρανίας που θα έχει μόνο ηττημένους. Μέσα σε ένα τέτοιο κλίμα έντασης, η ελληνική πλευρά βρίσκεται αντιμέτωπη με τρεις μύθους και τρεις αλήθειες.<br /><br />Πρώτος μύθος: Η Αθήνα μπορεί να παίξει διαμεσολαβητικό ρόλο<br /><br />Πρόκειται για διακαή πόθο αρκετών ελληνικών κυβερνήσεων που συχνά υπερεκτιμούν τις δυνατότητες τους (π.χ. Δήλωση Τσίπρα στη Μόσχα Μάρτιος 2015). Η Αθήνα δεν έχει πλέον το διπλωματικό κεφάλαιο για να διαδραματίσει έναν διαμεσολαβητικό ρόλο ανάμεσα στη Δύση και στη Ρωσία. Η εμβάθυνση των σχέσεων με τις ΗΠΑ μπορεί να ήταν μια ορθή στρατηγική επιλογή, αλλά έχει παράπλευρη απώλεια την ειδική μας σχέση με τη Ρωσία. Έτσι και αλλιώς, το Κρεμλίνο μας αντιμετωπίζει ως αναπόσπαστο κομμάτι της Δύσης.<br /><br />Δεύτερος μύθος: Η Ελλάδα πρέπει πάντα να ταυτίζεται με τις επιλογές της Δύσης<br /><br />Καταρχάς η Δύση δεν αποτελεί ένα ενιαίο σύνολο χωρών. Αλλιώς αντιμετωπίζει η Αμερική τη Ρωσία και αλλιώς η Γερμανία και η Γαλλία. Ακόμα και μέσα στην ίδια την Αμερική υπάρχουν διαφορετικές απόψεις και προσεγγίσεις σε ότι αφορά τις σχέσεις με τη Μόσχα. Σε έναν κόσμο αυτοβοήθειας, το εθνικό συμφέρον πρυτανεύει έναντι όλων των υπολοίπων.<br /><br />Οι ελληνικές κυβερνήσεις πολλές φορές λειτούργησαν ως «βασιλικότεροι του Βασιλέως» έναντι της Ρωσίας, χωρίς καν την αποκόμιση απτών ανταλλαγμάτων. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δυτικές δυνάμεις, ορισμένες φορές, απλά «αντάλλαξαν» τα ελληνικά εθνικά δίκαια με την νομιμοφροσύνη της Τουρκίας. Στον πραγματικό κόσμο, λοιπόν, δεν μπορεί να υπάρχει εξωτερική πολιτική αρχών και αξιών.<br /><br />Τρίτος μύθος: Η Μαύρη Θάλασσα είναι μακριά και δεν υπάρχουν ζωτικά εθνικά συμφέροντα<br /><br />Για τουλάχιστον τέσσερις λόγους, η ελληνική πλευρά δεν μπορεί να αγνοήσει τα τεκταινόμενα στη Μαύρη Θάλλασσα. Πρώτον, η Αθήνα έχει την ηθική υποχρέωση να προασπίσει τα συμφέροντα της ομογένειας (περίπου 300,000 άτομα στη Ρωσία, Ουκρανία και Γεωργία) που ατενίζει μάλλον με απαισιοδοξία το μέλλον της στην περιοχή. Δεύτερον, οι ελληνικές επενδύσεις στην περιοχή ανέρχονται σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ και συγκεκριμένοι τομείς της οικονομίας (π.χ ναυτιλία, τουρισμός) επηρεάζονται από την κατάσταση στην περιοχή. Τρίτον, η Ρωσία είναι μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την επίλυση του Κυπριακού και άλλων περιφερειακών συγκρούσεων (π.χ. Λιβύη, Συρία). Τέλος, η ισχυροποίηση της Τουρκίας στην περιοχή (π.χ. πωλήσεις drones στην Ουκρανία, επέμβαση στο Ναγκόρνο Καραμπάχ) επηρεάζει ποικιλοτρόπως τους συσχετισμούς ισχύος ανάμεσα στην Αθήνα και στην Άγκυρα.<br /><br />Εκτός όμως από τους τρεις μύθους, υπάρχουν και τρεις αλήθειες που πρέπει να επισημανθούν.<br /><br />Πρώτη αλήθεια: Η ελληνική εξωτερική πολιτική έναντι της Ρωσίας είναι αλλοπρόσαλλη<br /><br />Οι ελληνο-ρωσικές σχέσεις έχουν περάσει τα τελευταία είκοσι χρόνια από πολλές διαφορετικές φάσεις. Η κυβέρνηση Σημίτη δεν έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την βελτίωση των ελληνορωσικών σχέσεων. Ο Κώστας Καραμανλής πιστώνεται τη σημαντική πρόοδο που σημειώθηκε στις διμερείς σχέσεις την περίοδο 2004-2009. Αρχικά, η κυβέρνηση Τσίπρα επιδίωξε την προσέγγιση του ρωσικού παράγοντα μέσα στα πλαίσια της αντιπαράθεσης με την τρόικα των δανειστών. Η απέλαση των δύο Ρώσων διπλωματών τον Ιούλιο του 2018 προκάλεσε σοκ στη Μόσχα, διότι η Αθήνα δεν είχε προϊδεάσει για μια τέτοια κίνηση. Με άλλα λόγια, η ελληνική πλευρά δείχνει διαχρονικά αδυναμία να συγκροτήσει μια σταθερή πολιτική έναντι της Ρωσίας.<br /><br />Δεύτερη αλήθεια: Η σύγκλιση συμφερόντων Ρωσίας-Τουρκίας συνιστά απειλή για την Ελλάδα<br /><br />Η προσέγγιση ανάμεσα στην Τουρκία και τη Ρωσία δεν είναι τόσο εφήμερη όσο θέλουν να ελπίζουν πολλοί δυτικοί αξιωματούχοι. Παρά τις επιμέρους διαφορές τους, οι δύο χώρες μοιράζονται τις ίδιες ανησυχίες και τους ίδιους πόθους για τη δημιουργία ενός πολυπολικού διεθνούς συστήματος. Έχει ενδιαφέρον ότι η ραγδαία βελτίωση των ρωσοτουρκικών σχέσεων συμπίπτει χρονικά με την επιδείνωση των ελληνορωσικών σχέσεων. Η Τουρκία ξεκίνησε την επεμβατική της πολιτική στη Συρία και τη Λιβύη, όταν ένιωσε ασφαλής στα νώτα της. Χωρίς τον φόβο της Ρωσίας, η Τουρκία μπορεί άνετα να εφαρμόζει μια αναθεωρητική πολιτική στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο.<br /><br />Τρίτη αλήθεια: Η σχέση με τη Ρωσία πρέπει να ενισχυθεί<br /><br />Σε έναν κόσμο που οι συσχετισμοί ισχύος μεταβάλλονται ραγδαία, η θέση της χώρας μας γίνεται πιο επισφαλής και αδύναμη. Η Αθήνα έχει διαλέξει στρατόπεδο εδώ και πολλές δεκαετίες και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει στο άμεσο μέλλον. Μια μικρομεσαία χώρα για να επιβιώσει, όμως, οφείλει να ασκεί μια πολυδιάστατη διπλωματία. Δεν υπάρχει η πολυτέλεια η Αθήνα να αγνοεί τη Μόσχα ακόμα και υπό συνθήκες αυξημένης έντασης με τις ΗΠΑ και την ΕΕ. Η ελληνική πλευρά πρέπει τώρα να δώσει έμφαση σε θέματα ‘χαμηλής πολιτικής’, χωρίς να δείχνει αδιαφορία στις ρωσικές ευαισθησίες και ανησυχίες.<br /><br /><b><i>*Ο Μάνος Καραγιάννης είναι αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Αμυντικών Σπουδών του King’s College London και στο Τμήμα Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.</i></b><div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τρεις μύθοι και τρεις αλήθειες για τις ελληνορωσικές σχέσεις

Μάνος Καραγιάννης Σε λίγες μέρες, ο πρωθυπουργός θα πραγματοποιήσει επίσημη επίσκεψη στη Ρωσία σε μια κρίσιμη χρονική συγκυρία για την ευρωπ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Δεν ζητάμε χρήματα”! Χάλασε η συμφωνία Τουρκίας-Κατάρ ή όλα μπιρ-παρά;

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/11/GULF-QATAR-TURKEY-ERDOGAN-790x400.jpg" /><br /><br />Η Τουρκία δεν ζητάει από το Κατάρ να της στείλει χρήματα για να τη βοηθήσει να αντιμετωπίσει την κατάρρευση της λίρας, δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου σε συνέντευξη Τύπου στην Ντόχα και πρόσθεσε πως οι συζητήσεις που είχε πριν από την επίσκεψη του προέδρου Ταγίπ Ερντογάν στη χώρα επικεντρώθηκαν αποκλειστικά στη βελτίωση των σχέσεων των δύο χωρών.<br /><br />“Δεν ήρθαμε στο Κατάρ για να τους ζητήσουμε να στείλουν οποιοδήποτε ειδικό ποσό χρημάτων. Είμαστε εδώ μόνο για να συζητήσουμε τη βελτίωση των σχέσεών μας”, δήλωσε ο Τούρκος ΥΠΕΞ στους δημοσιογράφους. Η λίρα υποχώρησε περίπου 30% τον τελευταίο μήνα λόγω επιθετικών μειώσεων επιτοκίων που υποστηρίζει ο Ερντογάν, αλλά οικονομολόγοι και πολιτικοί της αντιπολίτευσης λένε πως είναι είναι ριψοκίνδυνες εν μέρει λόγω του καλπάζοντος πληθωρισμού.<br /><br />Απαντώντας σε ερώτηση αν ο Ερντογάν θα ζητήσει από το Κατάρ οικονομική υποστήριξη στη διάρκεια των συνομιλιών που θα έχει στην Ντόχα, ο Τσαβούσογλου είπε πως η Τουρκία έχει λάβει μέτρα προκειμένου να περιορίσει τη μεταβλητότητα της συναλλαγματικής ισοτιμίας. Οι δύο χώρες θα υπογράψουν ένα εύρος συμφωνιών σε τομείς όπως η υγεία και η εκπαίδευση, ενισχύοντας παράλληλα τη στρατιωτική συνεργασία, πρόσθεσε.<br /><br />Από την πλευρά του, ο υπουργός Εξωτερικών του Κατάρ δήλωσε πως η Ντόχα και η Άγκυρα πρόκειται να υπογράψουν δεκάδες συμφωνίες κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του προέδρου Ταγίπ Ερντογάν στη χώρα. Μιλώντας στην κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Τούρκο ομόλογό του Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ο σεΐχης Μοχάμεντ μπιν Αμπντουλραχμάν Αλ-Θάνι είπε πως το Κατάρ εξετάζει ευκαιρίες που προκύπτουν από τις οικονομικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Τουρκία.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“Δεν ζητάμε χρήματα”! Χάλασε η συμφωνία Τουρκίας-Κατάρ ή όλα μπιρ-παρά;

Η Τουρκία δεν ζητάει από το Κατάρ να της στείλει χρήματα για να τη βοηθήσει να αντιμετωπίσει την κατάρρευση της λίρας, δήλωσε ο υπουργός Εξω...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία γεμίζει την ΑΟΖ με γεωτρύπανα και πολεμικές φρεγάτες: Ποια τα σχέδια της κατοχικής δύναμης για την ExxonMobil;

<img height="427" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/12/211205053457_FATIH-TURKISH-NAVY01-1024x683.jpg" width="793" /><br /><br />Κινητικότητα με γεωτρύπανα αλλά και πολεμικές φρεγάτες, επανέρχεται στην κυπριακή ΑΟΖ, με την επανεκκίνηση του ενεργειακού προγράμματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και τη σχεδιαζόμενη αντίδραση της κατοχικής Τουρκίας, γράφει ο Κώστας Βενιζέλος στον Φιλελεύθερο.<br /><br />Το καινούργιο στοιχείο στην ενεργειακή εξίσωση είναι η με απευθείας ανάθεση του θαλασσοτεμαχίου 5 από την Κύπρο στην κοινοπραξία Exxon-Qatar Petroleum.<br /><br />Μια κίνηση που έγινε στα μουλωχτά, καθώς είχε εν πολλοίς προδιαγραφεί από τον περασμένο Σεπτέμβριο όταν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης συζήτησε το θέμα με την ηγεσία του αμερικανικού κολοσσού. Το 5 γειτνιάζει με το 10 και φαίνεται ότι έχουν εντοπιστεί κοιτάσματα. Μέρος του 5, όχι εκεί που θα στρέψουν την προσοχή τους οι εταιρείες, το θεωρεί «δικό της» η κατοχική δύναμη.<br /><br />Όπως είναι γνωστό, εντός Δεκεμβρίου η κοινοπραξία Exxon-Qatar Petroleum θα αρχίσει επιβεβαιωτική γεώτρηση στο θαλασσοτεμάχιο 10 ενώ TOTAL και ΕΝΙ θα επανέλθουν στην περιοχή για το 6 με τον νέο χρόνο.<br /><br />Είναι σαφές πως οι εταιρείες κινούνται προσεκτικά, δεν θέλουν να υπάρξουν περιπλοκές και φαίνεται πως επιδιώκουν να αποφύγουν κινήσεις, που μπορεί να προκαλέσουν την αντίδραση της Άγκυρας. Αλλά και η Τουρκία φαίνεται πως έχει συνεννοηθεί με τους Αμερικανούς.<br /><br />Ωστόσο, όλα κινούνται σε λεπτές γραμμές και όλα μπορούν να συμβούν. Ιδιαίτερα τώρα με το 5, που φαίνεται πως αιφνιδίασε τους Τούρκους. Εντάσεις αναμένεται να υπάρξουν, σημείωναν ενημερωμένες πηγές.<br /><br />Η προσοχή είναι σαφώς στραμμένη προς την Άγκυρα και τις αντιδράσεις της. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, η Τουρκία προσανατολίζεται να προχωρήσει σε γεώτρηση- απάντηση σε εκείνη που θα διενεργήσει η κοινοπραξία ExxonMobil και Qatar Petroleum στο θαλασσοτεμάχιο 10 της κυπριακής ΑΟΖ.<br /><br />Σε ποια περιοχή; Σε περιοχές, που κατά τον τουρκικό ισχυρισμό, ανήκουν στη δικαιοδοσία του ψευδοκράτους. Σε περιοχές, δηλαδή, που με σκηνοθέτη το καθεστώς της Άγκυρας, το κατοχικό καθεστώς παραχώρησε για έρευνες και γεωτρήσεις τα… δικαιώματα στην τουρκική κρατική εταιρεία Turkish Petroleum ( ΤΡΑΟ).<br /><br />Οι περιοχές αυτές βρίσκονται νοτίως της Κύπρου και όπως είναι γνωστό, η κατοχική δύναμη φρόντισε τον Απρίλιο του 2019, να αποστείλει επιστολή στον ΟΗΕ ενημερώνοντας για τις προθέσεις της. Με βάση τον χάρτη που κατατέθηκε, τα οικόπεδα αυτά επικαλύπτουν τα θαλασσοτεμάχια της Κυπριακής ΑΟΖ 1, 2, 3, 8, 9, 13, μερικά από τα οποία είναι αδειοδοτημένα.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Τουρκία γεμίζει την ΑΟΖ με γεωτρύπανα και πολεμικές φρεγάτες: Ποια τα σχέδια της κατοχικής δύναμης για την ExxonMobil;

Κινητικότητα με γεωτρύπανα αλλά και πολεμικές φρεγάτες, επανέρχεται στην κυπριακή ΑΟΖ, με την επανεκκίνηση του ενεργειακού προγράμματος της ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το είχε διαγνώσει το Αεροπορικό Επιτελείο πριν 2 χρόνια: Τώρα και δεύτερη παραδοχή Ακάρ για καθηλωμένο στόλο F-16.

<img height="360" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/12/211204231757_TuAF.jpg" width="765" /><br /><br />Τα τελευταία δυο χρόνια οι Επιτελείς της Πολεμικής Αεροπορίας παρατηρούν και καταγράφουν αριθμούς, οι οποίοι μαρτυρούν την «βουτιά» ελεύθερης πτώσης στα μαχητικά της Τουρκίας, αλλά και την αγωνιώδη προσπάθεια της τουρκικής αεροπορίας να παραμείνει πιστή στις παραβιάσεις του FIR Αθηνών.<br /><br />Οι αριθμοί της στατιστικής πολλές φορές μιλούν από μόνοι τους, ιδίως όταν καθ’ όλη την περσινή χρονιά (2020), οι σχηματισμοί των μαχητικών της Τουρκίας που παραβίασαν το FIR Αθηνών και τον Εθνικό Εναέριο Χώρο ήταν 324.<br /><br />Η φετινή χρονιά δείχνει ότι θα κλείσει μ’ ένα εντελώς διαφορετικό αθροιστικό αποτέλεσμα, που φτάνει λίγο πάνω από τους 100 σχηματισμούς και πιο συγκεκριμένα έως τώρα είναι στους 106.<br /><br />Ακόμη και οι αερομαχίες αντί των 423 που καταγράφονται για το 2020, η χρονιά που τρέχει έχει 125. Σίγουρα δεν είναι λίγες, ιδίως όταν αυτές γίνονται με πολύ κοντινές διασταυρώσεις των αεροσκαφών και περισσή «ατζαμοσύνη» από τους νεοσσούς Τούρκους αεροπόρους, γεγονός που ανεβάζει τον κίνδυνο ατυχήματος.<br /><br />Προκειμένου να διατηρήσουν “παραβατικούς αριθμούς” στον ουρανό του Αιγαίου, οι Τούρκοι Επιτελείς. αντί των μαχητικών τα οποία κάποτε έστελναν επί μονίμου βάσεως, τώρα επιλέγουν ελλείψει μαχητικών, τα ηλεκτρονικού πολέμου CN-235 & ή τα ναυτικής συνεργασίας ATR-72, ακόμη και UAV.<br />Ο σκοπός τους επιτυγχάνεται και πάλι, δηλαδή η καταγραφή αριθμών & η αμφισβήτηση FIR Αθηνών και Εθνικού Εναέριου Χώρου. Κι από την άλλη, παρουσιάζονται πολλές φορές με το «νατοϊκό καπέλο» σε αποστολές της Συμμαχίας, φτάνοντας μέχρι και τις Σικελικές ακτές δια μέσου του Ελληνικού ουρανού.<br /><br />Η ασθενική TuAF<br /><br />Οι πιο πάνω καταγραφές είναι από ανοιχτές πηγές, διότι υπάρχουν κι εκείνες από το αεροπορικό Επιτελείο που καιρό πριν είχαν «διαγνώσει» τα προβλήματα της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας.<br /><br />Η πάλαι ποτέ ισχυρή TuAF, που δεν έλειπε από Νατοϊκά σχολεία όπως το TLP – στο οποίο διακρίνονται οι Έλληνες αεροπόροι ως οι καλύτεροι της Συμμαχίας – έχει να εμφανιστεί από το 2016, όταν δηλαδή είχε γίνει το αποτυχημένο πραξικόπημα στην Άγκυρα.<br /><br />Οι τουρκικές «Τίγρεις» απουσιάζουν τα τελευταία χρόνια από κάθε Tiger Meet, το οποίο μάλιστα θα γίνει τον Μάϊο στην 116 Πτέρυγα Μάχης με οικοδεσπότη την 335 Μοίρα «Τίγρης».<br /><br />Η μεγαλειώδης αεροπορική τουρκική άσκηση «Anatolian Eagle», ανάλογη του ΗΝΙΟΧΟΥ, πλέον δεν συγκεντρώνει τις δυτικές Συμμαχικές δυνάμεις, αλλά μόνο φίλιες προς την Τουρκία αεροπορίες, με την πιο πρόσφατη να συγκεντρώνει μόλις 13 αεροσκάφη από το Κατάρ και το Πακιστάν, την ώρα που ο Ελληνικός “Ηνίοχος” αλλά και η Ισραηλινή Blue Flag είχαν ως καλεσμένους 8 χώρες και περισσότερα από 70 μαχητικά.<br /><br />Και από την Ελληνική «διάγνωση» προβλημάτων δεν θα μπορούσε να ξεφύγει η απόπειρα της Τουρκίας «αεροπορικού προγεφυρώματος» πριν περίπου δυο χρόνια, προς την Λιβύη.<br /><br />Τότε η κίνηση αυτή που επιχείρησε η Τουρκία να την μετατρέψει σε επικοινωνιακό παίγνιο με «τιτιβίσματα» διαρκείας, δεν ήταν τίποτα περισσότερο από άσκηση, αλλά στο μέτρημα έλειπαν μαχητικά, ιδίως όταν έπρεπε να προστατεύεται ένας high value στόχος όπως ήταν το ιπτάμενο τάνκερ KC-135.<br /><br />Τα «πληγωμένα» F-16 από τη μια συνόδευαν τον στόχο υψηλής αξίας κι από την άλλη ορισμένα έπρεπε να το εγκαταλείψουν και να προχωρήσουν στην κρούση.<br /><br />Όλα αυτά συμβαίνουν την ώρα που η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία έχει ξεκολλήσει μετά από δεκαετίες, απογειώνοντας τις επιχειρησιακές της δυνατότητες.<br />Καθηλώνουν F-16 στην Τουρκία<br /><br />Εδώ και λίγους μήνες η δημόσια παραδοχή του Τούρκου υπουργού Άμυνας, Χουλουσί Ακάρ ότι η τουρκική πολεμική αεροπορία εργάζεται με το 20% των δυνάμεών της, διότι το 80% παραμένει πίσω από τα σίδερα της φυλακής, προκάλεσε αίσθηση.<br /><br />Ακολούθησαν οι δηλώσεις από τον Ταγίπ Ερντογάν ότι η αεροπορία και, συγκεκριμένα, τα μαχητικά F-16, αντιμετωπίζουν πολλά προβλήματα, ιδίως σε τεχνικό επίπεδο με χαμηλές διαθεσιμότητες.<br /><br />Η επόμενη κίνηση του Τούρκου προέδρου ήταν η LOR προς τις ΗΠΑ για 40 νέα F-16 Viper & αναβάθμιση στο ίδιο επίπεδο άλλων 80 από τον υφιστάμενο στόλο.<br /><br />Το επίσημο αίτημα της Άγκυρας προς την Ουάσιγκτον δεν έχει πάρει απάντηση ενώ στην Αμερική υπάρχουν πολλές αντιδράσεις από το Κογκρέσο λόγω των κυρώσεων που έχουν επιβληθεί για την προμήθεια των S-400.<br />Από μόνα τους αυτά τα δεδομένα επιβεβαιώνουν όλες τις πληροφορίες του αεροπορικού Επιτελείου που έφταναν στους αρμόδιους κλάδους και αφορούν στην ένδεια της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας.<br /><br />Και μετά απ’ όλα αυτά, ο Χουλουσί Ακάρ ξαναχτύπησε πριν λίγα 24ωρα, αυτή τη φορά με συνέντευξή του σε Τουρκικό δίκτυο.<br /><br />Αφού μίλησε για την αποστρατιωτικοποίηση και για όλες τις αιτιάσεις της Άγκυρας προς την Ελλάδα, έφτασε και στην… «λυπητερή» των τουρκικών F-16, αποκαλύπτοντας πως ούτε λίγο ούτε πολύ ορισμένα από αυτά τα μαχητικά θα παραμείνουν καθηλωμένα.<br /><br />Πάντως σύμφωνα με τα όσα είναι ήδη γνωστά, το 2011 είχαν ξεκινήσει παραδόσεις στην TuAF, F-16 που είχαν εκσυγχρονιστεί (CCIP) σ’ ένα πρόγραμμα που χειρίστηκε η ΤΑΙ από το 2007.<br /><br />Ο απολογισμός της SSM για την χρονιά παράδοσης των αεροσκαφών, ανέφερε ότι ο προγραμματισμός εκσυγχρονισμού αφορούσε 166 μαχητικά με κόστος εργασιών για την ΤΑΙ να φτάνει τα 135 εκ. δολάρια. Στον ίδιο προγραμματισμό πάντως δεν αναφέρονται πουθενά τα κόστη των υποσυστημάτων που απαιτούνταν για την υλοποίηση του προγράμματος.<br /><br />Εκείνη η αναβάθμιση μέρους του στόλου των αεροσκαφών της Τουρκίας υπολογίζονταν ότι θα ολοκληρώνονταν το 2016, χρονιά δηλαδή που συμπίπτει με το πραξικόπημα και την «κάτω βόλτα» για την TuAF.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το είχε διαγνώσει το Αεροπορικό Επιτελείο πριν 2 χρόνια: Τώρα και δεύτερη παραδοχή Ακάρ για καθηλωμένο στόλο F-16.

Τα τελευταία δυο χρόνια οι Επιτελείς της Πολεμικής Αεροπορίας παρατηρούν και καταγράφουν αριθμούς, οι οποίοι μαρτυρούν την «βουτιά» ελεύθερη...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα σπάσανε οι απλήρωτοι! Η οικονομική κρίση φέρνει χαλασμό μεταξύ των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων και μισθοφόρων

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-12/jihad1-1200x750.jpg?itok=p48Rv1ss" width="799" /><br /><b><br /></b><div><b>Παναγιώτης Νάστος</b><br />Ανησυχία Ερντογάν για ταραχές μεταξύ των Τούρκων στρατιωτών και απλήρωτων μισθοφόρων τζιχατζιστών του στη Συρία<br /><br />Υπάρχει ένα αρχαίο Ελληνικό γνωμικό που λέει: " Ενός κακού μύρια έπονται"<br />Αυτό φαίνεται να ταιριάζει απόλυτα στην διαμορφωθείσα εκρηκτική κατάσταση στις σχέσεις μεταξύ του προσωπικού των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΤΕΔ) και των τζιχατζιστών μισθοφόρων τους στη Συρία<br /><br />Η πολυδιαφημισμένη επικείμενη στρατιωτική επιχείρηση της Τουρκίας στη Συρία, έμεινε στα χαρτιά, αφού δεν δόθηκε το πράσινο φώς ούτε από τη Ρωσία, αλλά ούτε και από τις ΗΠΑ<br /><br />Οι δύο υπερδυνάμεις φαίνεται ότι προέβησαν σε μυστική συμφωνία μεταξύ τους για το θέμα της Συρίας, αφήνοντας στο περιθώριο την Τουρκία, η οποία μεταπίπτει σε ρόλο φτωχού συγγενή πλέον.<br /><br />Η μυστική συμφωνία ΗΠΑ-Ρωσίας αποδεικνύεται εκτός από την αναβολή επ' αόριστον της τουρκικής επίθεσης και από μια σειρά γεγονότων, με κυριότερο από πλευράς ΗΠΑ την σιωπηρή αποδοχή του Άσαντ και την προτροπή τους προς τις αραβικές χώρες να αποδεχθούν εκ νέου τη Συρία στους κόλπους τους.<br /><br />Παράλληλα η Ρωσία ήρθε σε συνεννόηση με τους Κούρδους της Συρίας του YPG, και δεν δίνει τη συγκατάθεσή της για επίθεση του Ερντογάν εναντίον τους, γεγονός που παραπέμπει σε αποδοχή από πλευράς της δημιουργίας ημιαυτόνομου κουρδικού κρατιδίου στη ΒΑ Συρία στο άμεσο μέλλον<br /><br />Το μόνο το οποίο καταγράφεται τους τελευταίους μήνες κατά μήκος της γραμμής επαφής των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων (ΤΕΔ) και των μισθοφόρων τους με τις δυνάμεις του Άσαντ και τους Κούρδους του YPG είναι αραιές αψιμαχίες.<br /><br />Αδιαμφισβήτητο επίσης γεγονός είναι ότι οι ΤΕΔ έχουν υποστεί το διάστημα των τελευταίων μηνών αρκετές απώλειες από τους Κούρδους του YPG τις οποίες δεν υπολόγιζαν , με αποτέλεσμα αυτό σε συγκερασμό με την κακή οικονομική κατάσταση της χώρας , να προκαλεί κλίμα δυσαρέσκειας στις τάξεις του τουρκικού στρατεύματος που εμπλέκεται στη Συρία <br /><br />Παράλληλα η πτώση της τουρκικής λίρας σε συγκερασμό με την τελμάτωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Συρία, προκαλεί δυσαρέσκεια στις τάξεις των τζιχατζιστών μισθοφόρων , η οποία εκδηλώνεται σε βάρος του προσωπικού των ΤΕΔ που δρά μαζί τους στη Συρία<br /><br />Έτσι διαμορφώνεται μια κατάσταση για τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν γενικά πολύ δύσκολη, αφού πρέπει με κάθε τρόπο να αποφύγει μια εξέγερση των μισθοφόρων που θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε σύγκρουσή τους με τις τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις που ενεργούν στη Συρία<br /><br /> Σημειωτέον ότι στο εσωτερικό της Τουρκίας, η προεπαναστατική κατάσταση ξεκίνησε, λόγω της μεγάλης υποτίμησης της τουρκικής λίρας, της ανόδου του πληθωρισμού και της στέρησης ακόμη και των βασικών αγαθών από τους Τούρκους πολίτες.<br /><br />Εξαιτίας αυτού, ξεκίνησαν διαμαρτυρίες σε διάφορους τομείς της κοινωνίας.<br />Η κατάσταση στη χώρα είναι εξαιρετικά τεταμένη πλέον, οπότε ο Ερντογάν δεν χρειάζεται ακόμη περισσότερα προβλήματα, όπως η επαπειλούμενη επανάσταση των τζιχατζιστών μισθοφόρων του και η σύγκρουσή τους με τις ΤΕΔ<br /><br />Οι τάσεις διαμαρτυρίας μεταξύ των ΤΕΔ και των φιλοτουρκικών τρομοκρατών στη Συρία μπορεί να οδηγήσουν σε απρόβλεπτα αποτελέσματα <br /><br />Οι μαχητές αναμένουν ότι ο Ρετζέπ Ερντογάν θα πληρώσει για τη δουλειά τους σε ξένο νόμισμα ή μια αξιοσημείωτη αύξηση των πληρωμών για να φτάσει στο επίπεδο πριν από την κρίση.<br /><br />Τις ίδιες επιθυμίες εκφράζουν, αν και όχι τόσο επίμονα και οι Τούρκοι στρατιωτικοί.<br /><br />Δεδομένης της κάκιστης οικονομικής κατάστασης στην Τουρκία, μπορεί να αποδειχθεί ότι ο Ερντογάν δεν θα μπορέσει να πληρώσει καθόλου τις μισθοφορικές στρατιωτικές δυνάμεις που τον βοηθούν στη Συρία, γεγονός που θα ήταν εξαιρετικά επικίνδυνο δημιουργώντας απρόβλεπτες καταστάσεις, ενώ υπάρχει κίνδυνος ακόμη και για περιατέρω υποβάθμιση της τουρκικής λίρας <br /><br />Πολλοί ειδικοί προβλέπουν ότι εάν υποθετικά λέμε, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ξεκινήσει μια στρατιωτική επιχείρηση στα βόρεια της Αραβικής Δημοκρατίας της Συρίας, η τουρκική λίρα θα καταρρεύσει κατά 20-30%, γεγονός που αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε ταραχές και άλλα τεράστια προβλήματα στο κράτος.<br /><br />Αυτή τη στιγμή ο Τούρκος ηγέτης προσπαθεί να σταθεροποιήσει την κατάσταση στην οικονομία της χώρας, υιοθετώντας μάλλον παράλογες κινήσεις και μεθόδους , οι οποίες σύμφωνα με πολλούς αναλυτές το μόνο που θα πετύχουν θα είναι να επιδεινώσουν την ήδη πολύ άσχημη κατάσταση της τουρκικής οικονομίας<br /><br />Την ίδια ώρα, ο Ερντογάν κατηγορεί τους δυτικούς πράκτορες για όλα, αλλά αυτό δεν τον σώζει με αποτέλεσμα να πραγματοποιούνται πολυάριθμες διαδηλώσεις στην Τουρκία<br /><br />Ο Τούρκος Πρόεδρος έχει καταφέρει μέχρι στιγμής να κρατήσει την κατάσταση υπό έλεγχο, αλλά δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να επιτεθεί τόσο κατά του Άσαντ όσο και κατά των Κούρδων του YPG στη Συρία</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τα σπάσανε οι απλήρωτοι! Η οικονομική κρίση φέρνει χαλασμό μεταξύ των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων και μισθοφόρων

Παναγιώτης Νάστος Ανησυχία Ερντογάν για ταραχές μεταξύ των Τούρκων στρατιωτών και απλήρωτων μισθοφόρων τζιχατζιστών του στη Συρία Υπάρχει έν...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Τούρκοι θεωρούν ότι η “ χρεωμένη” Ελλάδα έχει πλέον ισχυρές ένοπλες δυνάμεις.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-12/3003987.jpg?itok=MnR6NsZ2" width="800" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ανέβηκε κατακόρυφα το κόστος τουρκικής στρατιωτικής πρόκλησης κατά της Ελλάδος.</span></h3>Ηγνωστή παροιμία με την Αλεπού, ταιριάζει γάντι στο τουρκικό αφήγημα που προσπαθεί εναγωνίως να “σερβίρει” η Άγκυρα στα εκατομμύρια αγανακτισμένους και πεινασμένους Τούρκους πολίτες, σε σχέση με το εξοπλιστικό πρόγραμμα της Ελλάδος, αποδεχόμενη για πρώτη φορά ότι οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις είναι πλέον ισχυρές. <br /><br />Η πρόθεση της Τουρκίας να υφαρπάξει ελληνική ΑΟΖ, πυροδότησε “τρελό” ελληνικό εξοπλιστικό πρόγραμμα, ενώ οι δραστηριότητες έρευνας-γεώτρησης και εξερεύνησης πετρελαίου και φυσικού αερίου της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο, και η επιθετική στάση στην εξωτερική της πολιτική, έφερε σωρεία αγορών αμυντικών συστημάτων για την Ελλάδα, προκαλώντας συναγερμό στην Άγκυρα.<br /><br />Τουρκική ανάλυση για την Ελλάδα του 2021 και τις δυνατότητες των ενόπλων δυνάμεων της<br /><br />"Η Αθήνα προσπάθησε να πείσει τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να επιβάλουν εμπάργκο για να απομονώσουν την Τουρκία, και να επιβάλλουν εμπάργκο όπλων στην Τουρκία.<br />Ισπανία, Γερμανία και Ιταλία, που δεν θέλουν να χάσουν έναν σημαντικό σύμμαχο όπως η Τουρκία, έκλεισαν το θέμα του εμπάργκο, δίνοντας θετικά μηνύματα στην Τουρκία για τους S-400, και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Στην συνέχεια και αφού η ελληνική ηγεσία δεν βρήκε αυτό που ήθελε από την ΕΕ, σε σχέση με την Τουρκία, αποφάσισε την ταχεία προσπάθεια εξοπλισμού των ενόπλων δυνάμεων για να προστατευτεί.<br /><br />Αν και στο παρελθόν έχουν εφαρμοστεί πολιτικές λιτότητας λόγω της οικονομικής κρίσης, ο ελληνικός προϋπολογισμός που διατίθεται για τον εξοπλισμό φέτος, αυξήθηκε κατά 5 φορές σε σχέση με το προηγούμενο έτος.<br />Επίσης ιδιαίτερα σημαντικά λιμάνια στρατηγικής αξίας για την Ελλάδα έχουν βγει προς πώληση.<br /><br />Ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης αναμένει κέρδη 2,11 δισ. δολαρίων από αυτές τις ιδιωτικοποιήσεις. Οι εταιρείες που αγοράζουν τα ελληνικά λιμάνια είναι κυρίως εταιρείες με έδρα τις ΗΠΑ.<br />Εξοπλισμός ελληνικών ενόπλων δυνάμεων<br /><br />Η Ελλάδα συμφώνησε με τη Γερμανία την αγορά 44 βαρέος τύπου τορπίλες αξίας 110 εκατομμυρίων ευρώ, έχει μισθώσει 2 UAV Heron από το Ισραήλ για 3 χρόνια και έχει το δικαίωμα να τα αγοράσει στο τέλος της 3ετίας.<br />Η Ελλάδα θα αγοράσει πυραύλους Spike NLOS για τα επιθετικά ελικόπτερα AH-64 Apache από το Ισραήλ. Η αξία των πυραύλων Spike υπολογίζεται στα 35 εκατομμύρια δολάρια.<br /><br />Η ελληνική Πολεμική Αεροπορία θα αγοράσει πυραύλους αέρος-εδάφους Rampage αξίας 250 εκατομμυρίων δολαρίων από το Ισραήλ, ενώ 1200 ΤΟΜΑ M-1117 εντάσσονται σταδιακά στον στρατό ξηράς μαζί με πολλά άλλα προγράμματα, καθιστώντας όντως ισχυρές τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις ενώ θα υπάρξει και συνέχει όπως όλα δείχνουν.<br /><br />Ο Έλληνας πρωθυπουργός ανακοίνωσε την πρόσληψη επιπλέον 15 χιλιάδων προσωπικού στον στρατό, ενώ ανέφερε ότι θα ανανεώσει το ηλεκτρονικό σύστημα για την αποτροπή κυβερνοεπιθέσεων.<br /><br />Είναι γνωστό ότι το νέο ελληνικό αμυντικό πρόγραμμα θα έρθει στο προσκήνιο τις επόμενες μέρες.<br /><br />Λαμβάνοντας υπόψη αυτές τις εξοπλιστικές κινήσεις της Ελλάδας, η Αθήνα φέρεται να στοχεύει κυρίως στην ανανέωση των αεροσκαφών της ενώ ετοιμάζει ηλεκτρονικά συστήματα για να αποκρούσει επιθέσεις από τουρκικά μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα.<br /><br />Επιλέγοντας την αγορά παρά την παραγωγή, η Ελλάδα αγοράζει μεταχειρισμένα αεροσκάφη, πυραύλους, ραντάρ κ.λπ. από το εξωτερικό.<br /><br />Οι Έλληνες παράλληλα θέλουν να ξοδέψουν λιγότερα προσπαθώντας να εκσυγχρονίσουν τα υπάρχοντα συστήματα.<br /><br />Αυτές οι εξοπλιστικές κινήσεις, προκαλούν μεγάλη κριτική. Ειδικά στην Αθήνα, που εγκατέλειψε την πολιτική λιτότητας, φαίνεται ότι δεν υπάρχει μείωση του χρέους των ιδιωτικών εταιρειών και του δημοσίου ακόμη και την περίοδο της λιτότητας.<br /><br />Οι ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων οργανισμών, η αγορά όπλων και η μείωση δημοσίων δαπανών, πέρα ​​από την οικονομική ζημιά που προκάλεσε η πανδημία, αποτελούν σημείο τριβής για την ελληνική κυβέρνηση.<br />Κατά την επέτειο της εξέγερσης κατά της Χούντας των Συνταγματαρχών στις 17 Νοεμβρίου, χιλιάδες άνθρωποι φώναξαν συνθήματα επικρίνοντας την πολιτική εξοπλισμών της κυβέρνησης.<br /><br />Επιπλέον, η χρήση ελληνικών βάσεων από τις ΗΠΑ, η συγκέντρωση αμερικανικών δυνάμεων βρήκαν μεγάλη αντίσταση από τα αριστερά κόμματα και ομάδες της χώρας”, καταλήγει η τουρκική ανάλυση.<br /><br />Η Τουρκία βρίσκεται πραγματικά στο μεταίχμιο πιθανών πολύ άσχημων εξελίξεων, τις οποίες το καθεστώς Ερντογάν δρομολογεί να “εξαχθούν” στο Αιγαίο και την Α.Μεσόγειο κατά Ελλάδος και Κύπρου, το επόμενο πιθανό χρονικό διάστημα και για αυτό αναζητά αιτία πιθανής κρίσης με την Ελλάδα.<br /><br />Αυτό το σχέδιο ίσως προοιωνίζει πολύ χειρότερη κατάσταση πιθανόν και από το 1974, με την εισβολή στην Κύπρο, ενώ το στηρίζουν και οι Κεμαλιστές, που μέσω του Κιλιτσάρογλου μίλησαν προχθές για ειρήνη με όλους πλην Ελλάδος-Κύπρου, οπότε το μόνο που οφείλουμε να συνεχίσουμε να κάνουμε ως χώρα, είναι να εξοπλιζόμαστε, αυξάνοντας υπέρογκα το τίμημα σε προσωπικό και υποδομές για την Τουρκία, σε κάθε πιθανή απονενοημένη ενέργεια του καθεστώτος Ερντογάν. <div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι Τούρκοι θεωρούν ότι η “ χρεωμένη” Ελλάδα έχει πλέον ισχυρές ένοπλες δυνάμεις.

Ανέβηκε κατακόρυφα το κόστος τουρκικής στρατιωτικής πρόκλησης κατά της Ελλάδος. Ηγνωστή παροιμία με την Αλεπού, ταιριάζει γάντι στο τουρκικό...

Διαβάστε την συνέχεια

Η αποσταθεροποίηση των Βαλκανίων και η “διπλωματία της κηδείας”

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/12/khdeia_voreia_makedonia_SLpress.gr_.jpg" /><br /><br /><b>Μπέτσης Ορφέας</b><br />Στα Σκόπια έφθασαν αεροπορικώς και παραδόθηκαν στους οικείους οι σωροί ή νεκρικά υπολείμματα των θυμάτων από το πρόσφατο αυτοκινητικό δυστύχημα στη Βουλγαρία. Ως γνωστόν, η πλειονότητα των θυμάτων από την ανάφλεξη κατόπιν προστριβής στα μεταλλικά στοιχεία τουριστικού λεωφορείου που επέστρεφε από την Κωνσταντινούπολη, ήταν αλβανικής καταγωγής, πολίτες της –κατά συμβιβασμό– Βόρεια Μακεδονία.<br /><br />Αποτυπώνοντας το παιχνίδι στην περιοχή, το αεροσκάφος που διέθεσε η Κυβέρνηση της Βουλγαρίας υποδέχτηκαν η Πρόεδρος της “Δημοκρατίας του Κοσσόβου”, η Πρόεδρος της Βουλής της Αλβανίας και ο Πρωθυπουργός της Βόρειας Μακεδονίας Ζάεφ. Έχει σημασία να αναφερθεί ότι θα μπορούσαν να μεταφερθούν οι σωροί των 45 θυμάτων με οδικά μέσα. Ωστόσο, η Βουλγαρία επέλεξε κάτι πιο θεαματικό, δεδομένου ότι το αυτοκινητιστικό ατύχημα έτσι κι αλλιώς έχει προσλάβει πολιτικές διαστάσεις.<br /><br />Η παραίτηση του Ζάεφ από την πρωθυπουργία αναβλήθηκε ακριβώς με επίκληση το ατύχημα. Μετέφερε με ναυλωμένο αεροσκάφος από τη Σόφια στα Σκόπια τις σωρούς των θυμάτων. Αξιωματούχοι από τη Βόρεια Μακεδονία, το Κόσσοβο και την Αλβανία (υπουργού Αμύνης συμπεριλαμβανομένου) παραβρέθηκαν στην άφιξη του αεροπλάνου και στην διαδικασία παράδοσης των φέρετρων στις οικογένειες για να ακολουθήσουν οι τελετές ταφής στα χωριά και στις πόλεις καταγωγής των άτυχων πολιτών.<br /><br />Οι συνθήκες του ατυχήματος (45 νεκροί από τους 52 επιβαίνοντες) δεν έχουν ακόμη οριστικά διευκρινιστεί. Ενδεχομένως ο οδηγός να αποκοιμήθηκε, καθώς δεν υπήρχε δεύτερος, όπως οι κανόνες επιβάλουν, ίσως και να είχε ποσότητα καυσίμων στη μπαγκαζιέρα αγορασμένη φθηνότερα στην Τουρκία απ’ όπου εισήλθε στην Βουλγαρία. Αυτά, όμως, θα τα εξετάσουν οι ανακριτικές αρχές.<br /><br />Οι σκηνές, ωστόσο, στο αεροδρόμιο των Σκοπίων, την Παρασκευή 3 Δεκεμβρίου 2021, καταδεικνύουν τις αγωνίες και ανασφάλειες που ταλαιπωρούν την πολιτική τάξη στα κράτη της περιοχής και στην ουσία υπονομεύουν τις προσπάθειες εμπέδωσης συνθηκών σταθερότητας και συνεργασίας μεταξύ τους. Η Βουλγαρία προσπάθησε να δείξει ανθρωπιστική ευαισθησία, διαθέτοντας αεροσκάφος για την επιχείρηση.<br /><br />Οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις<br /><br />Στο πολιτικό επίπεδο, όμως, εδώ και δύο χρόνια εμποδίζει τη διαδικασία έναρξης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Βόρειας Μακεδονίας με την ΕΕ. Η εκκρεμότητα αυτή επιφέρει ταυτόχρονη αναβολή της αντίστοιχης διαδικασίας για την Αλβανία. Η στάση αυτή της Σόφιας έχει ευρύτερες επιπτώσεις στην περιοχή. Απόρροιά της είναι και η εκλογική συρρίκνωση των Σοσιαλδημοκρατών του Ζάεφ στις πρόσφατες τοπικές εκλογές, που με τη σειρά τους έχουν πυροδοτήσει την εσωτερική πολιτική αστάθεια.<br /><br />Οι εθνικιστές του VMRO-DPNE έχουν αναθαρρήσει και συμπίπτουν ως προς τους επιδιωκόμενους από τη Ρωσία και Τουρκία στόχους, που είναι η δημιουργία ασταθούς περιβάλλοντος στην περιοχή. Μπορεί να αποφεύχθηκε η πτώση της κυβέρνησης Ζάεφ, πλην όμως δεν είναι παρά τακτικού χαρακτήρα παράκαμψη. Οι ουσιαστικές αιτίες συνεχίζουν να υφίστανται και μάλιστα να τροφοδοτούνται λόγω του βουλγαρικού βέτο κι όχι μόνο.<br /><br />Ο Πρόεδρος της Αλβανίας Ιλίρ Μέτα είχε φροντίσει να ρίξει εμμέσως λάδι στη φωτιά. Με δήλωση που φρόντισε να διοχετεύσει στη δημοσιότητα χαιρέτισε την τοποθέτηση του υπηρεσιακού υπουργού Εξωτερικών της Βουλγαρίας Σβέτλαν Στόεφ για διαχωρισμό των διαδικασιών ένταξης της Αλβανίας στην ΕΕ από την αντίστοιχη της Βόρειας Μακεδονίας. Για τον Αλβανό Πρόεδρο αυτό αποτελεί αντικειμενική θεώρηση της κατάστασης. Στη συνέχεια της δήλωσής του, προσπαθεί να τηρήσει τα διπλωματικά προσχήματα, λέει ότι η Βόρεια Μακεδονία δικαιούται την έναρξη των ενταξιακών της διαπραγματεύσεων.<br /><br />Η γεύση, όμως, που μένει τόσο απ’ την δήλωση του αποχωρούντος Βούλγαρου υπουργού Εξωτερικών (ταυτίζεται με τη στάση του επανεκλεγέντος Προέδρου Ρούμεν Ράντεφ), όσο και από τη δήλωση του Προέδρου της Αλβανίας, είναι ότι αμφότεροι ασκούν πίεση στα Σκόπια, ο καθένας για τους δικούς του λόγους. Μοιάζει σαν νοσταλγική ανάγνωση διπλωματικού παλίμψηστου του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Τότε που το Γ’ Ράιχ είχε μοιράσει τα σημερινά εδάφη της Βόρειας Μακεδονίας στη “Μεγάλη Αλβανία” και στη “Μεγάλη Βουλγαρία”!<div><br />Το δυστύχημα στη Βουλγαρία και η διπλωματία<br /><br />Το φωτογραφικό υλικό στο αεροδρόμιο των Σκοπίων είναι πολύ δηλωτικό. Ο πρωθυπουργός Ζάεφ ήταν μάλλον αμήχανος δίπλα στην Πρόεδρο του Κοσσόβου, την πρόεδρο της Βουλής της Αλβανίας και του Αλβανού υπουργού Αμύνης. Η Σόφια, μέσω της αερομεταφοράς των θυμάτων του αυτοκινητιστικού ατυχήματος, μεταφέρει καθόλου τυχαία μηνύματα γεωστρατηγικής, τα οποία μάλιστα ξεπερνούν τη Βαλκανική.<br /><br />Ο πρωθυπουργός της Βρετανίας ανακοίνωσε τον ορισμό Ειδικού Απεσταλμένου Διαμεσολαβητή για τα Δυτικά Βαλκάνια. Ήδη δραστηριοποιούνται ο βοηθός υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Εσκομπάρ, ο πρώην υφυπουργός Πάλμερ (με αποστολή τη διαμεσολάβηση για την προσαρμογή εκλογικού συστήματος στη Βοσνία Ερζεγοβίνη), ο απεσταλμένος της ΕΕ, πρώην υπουργός Εξωτερικών της Σλοβακίας, Λάιτσακ (με αποστολή την επίτευξη συμφωνίας Πρίστινας-Βελιγραδίου). Ο Μπόρις Τζόνσον, πάντως, δεν επέλεξε διπλωμάτη, αλλά ανώτερο στρατιωτικό, τον sir Stuart Peach. Μήπως αυτό είναι ενδεικτικό της υφής που θα έχουν οι εξελίξεις στην περιοχή;<br /><br />Η Δύση προσπαθεί να κάμψει το βάτο της Σόφιας, έτσι ώστε η Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ στα μέσα Δεκεμβρίου να ορίσει ημερομηνία έναρξης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Βόρειας Μακεδονίας και κατ’ επέκταση και της Αλβανίας. Ας αναφερθεί, τέλος, ότι ο υπουργός Εσωτερικών της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούλιν έγινε δεκτός στη Μόσχα απ’ τον Υπουργό Αμύνης Σεργκέϊ Σοϋγκού, με τον οποίο υπέγραψε συμφωνία για ίδρυση στο Βελιγράδι Κέντρου Μονίμου Στρατιωτικής Παρουσίας της Ρωσικής Ομοσπονδίας…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η αποσταθεροποίηση των Βαλκανίων και η “διπλωματία της κηδείας”

Μπέτσης Ορφέας Στα Σκόπια έφθασαν αεροπορικώς και παραδόθηκαν στους οικείους οι σωροί ή νεκρικά υπολείμματα των θυμάτων από το πρόσφατο αυτο...

Διαβάστε την συνέχεια

Μήπως η Ελλάδα… χρωστάει χάρη στο Κατάρ για τα α/φ RAFALE που θα μετασταθμεύσουν στην Τουρκία;

<img height="400" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/12/RAFALE-QATAR-790x400.jpg" width="875" /><br /><br />Του <b>ΖΑΧΑΡΙΑ Β. ΜΙΧΑ*</b><br />Τις τελευταίες ημέρες, κάθε λογής ΜΜΕ αναπαράγει την είδηση της στρατιωτικής συμφωνίας που υπέγραψε η Τουρκία με το Κατάρ, στο πλαίσιο της οποίας σημαντικός αριθμός καταριανών Rafale, μαζί με ιπτάμενους και τεχνικό προσωπικό, θα μετασταθμεύουν σε τουρκικές αεροπορικές βάσεις, χρησιμοποιώντας για εκπαιδευτικούς σκοπούς τον τουρκικό εναέριο χώρο. Τα ρεπορτάζ αυτά, όπως είναι φυσιολογικό, αποπνέουν μια αίσθηση ανησυχίας, καθότι οι Τούρκοι πιλότοι θα έχουν τη δυνατότητα να πληροφορηθούν τα ειδικά χαρακτηριστικά του προηγμένου αεροσκάφους που το καθιστούν μια από τις πλέον φονικές αεροπορικές πλατφόρμες παγκοσμίως. Ακόμα και να πετάξουν με αυτό.<br /><br />Η ελληνική ανησυχία για τις γνώσεις που θα αποκτήσει η τουρκική Αεροπορία για τα Rafale είναι δικαιολογημένη. Ο υπογράφων έχει αναφερθεί όμως ουκ ολίγες φορές στην παράλογη λογική της στρατηγικής. Άρα, η διάσταση αυτή δεν θα πρέπει να λείπει από την ελληνική ανάγνωση. Τολμώ να υποστηρίξω το επιχείρημα ότι η μεταστάθμευση των καταριανών Rafale είναι καλοδεχούμενη εξέλιξη για την ελληνική πλευρά, με την έννοια ότι μεσοπρόθεσμα ενισχύει την ελληνική αποτροπή απέναντι στον τουρκικό επεκτατισμό.<br /><br />Η επιπλέον γνώση που θα αποκτήσουν οι Τούρκοι πιλότοι και η ηγεσία τους για τα Rafale θα τους πείσει για την αξιοπιστία της απειλής που αντιπροσωπεύουν στα χέρια της Ελλάδας, σε περίπτωση που η Άγκυρα επιλέξει την προσφιλή της μέθοδο του στρατιωτικού καταναγκασμού. Αναλύοντας το σκεπτικό έτι περαιτέρω, πρέπει να επισημανθεί ότι τα δεδομένα για την Τουρκία είναι εξόχως προβληματικά. Συνοπτικά έχουν ως ακολούθως:<br /><br />Αρχικά, η Ελλάδα, ακόμα κι αν δεν το ομολογεί, έχει λόγους να πιστεύει ότι οι πλήρεις δυνατότητες ενός τόσο προηγμένου αεροσκάφους δεν έχουν αξιοποιηθεί σε ικανοποιητικό ποσοστό από την Πολεμική Αεροπορία του Κατάρ. Η ελληνική εμπειρία από τη συνύπαρξη και τις συνεκπαιδεύσεις με αεροπορικές δυνάμεις, πλην της γαλλικής, οι οποίες αξιοποιούσαν επιχειρησιακά γαλλικά μαχητικά, έχει καταγραφεί λεπτομερώς σε επιτελικές αναφορές.<br /><br />Η ελληνική Πολεμική Αεροπορία έχει δίχως υπερβολή τη φήμη μιας εκ των κορυφαίων επιχειρησιακά αεροπορικών δυνάμεων του πλανήτη. Αυτό είναι που την καθιστά επιθυμητό εταίρο σε προγράμματα συνεκπαίδευσης. Οι επιδόσεις της, άλλωστε, στις ασκήσεις του ΝΑΤΟ το επιβεβαιώνουν. Ακόμα κι αν στα καταριανά Rafale βρεθούν πιλότοι άλλων χωρών με πλούσια επιχειρησιακή εμπειρία και ανώτερες δυνατότητες, το ανωτέρω επιχείρημα εξακολουθεί να ισχύει.<br /><br />Όσο πληρέστερη είναι η εικόνα που οι Τούρκοι θα αποκτήσουν για τις δυνατότητες του Rafale, τόσο ισχυρότερο θα είναι το αποτρεπτικό μήνυμα που θα εισπράξουν. Διότι παρά τις συνήθεις μεγαλοστομίες τους, οι Τούρκοι επιτελείς γνωρίζουν πολύ καλά τον βαθμό που η ελληνική Πολεμική Αεροπορία αξιοποιεί κάθε σύστημα που βρίσκεται στο οπλοστάσιο της.<br /><br />Πέραν, όμως, της διάστασης του ποιοτικού πλεονεκτήματος που μπορεί να προσδώσει ο ανθρώπινος παράγοντας στην αξιοποίηση ενός προηγμένου μαχητικού, υπάρχουν και οι πραγματικές επιχειρησιακές δυνατότητές του. Και στα δύο αυτά επίπεδα, δεν χρειάζεται να ειπωθούν πολλά, καθώς οι πλέον ειδικοί Τούρκοι αξιωματούχοι έχουν ομολογήσει την πραγματική κατάσταση της Πολεμικής Αεροπορίας τους.<br /><br />Το πραξικόπημα του Ιουλίου 2016 οδήγησε σε πογκρόμ που διέλυσε την τουρκική Αεροπορία. Από τη δύναμή της απομακρύνθηκαν εκατοντάδες έμπειροι πιλότοι, οι οποίοι ταλαιπωρούνται για τις υποτιθέμενες ή πραγματικές σχέσεις που διατηρούσαν με το “δίκτυο Γκιουλέν“. Ακόμα κι όταν δεν βρίσκονται στις φυλακές, κάνουν κάθε είδος δουλειάς για να επιβιώσουν. Και να επέστρεφαν, πέραν του σημαντικού χρονικού διαστήματος που χρειάζεται για να είναι μάχιμοι, υπάρχει και το συχνά καθοριστικό ζήτημα του ηθικού…<br /><br />Στον τομέα των μαχητικών, δεν αποτελεί μυστικό ότι η αμετροεπής τουρκική συμπεριφορά και η άκριτη χρήση του στρατιωτικού εργαλείου ακόμα και εναντίον συμμάχων, έχει οδηγήσει σε ένα άτυπο εξοπλιστικό εμπάργκο. Η αποβολή της Τουρκίας από το πρόγραμμα του F-35 της Lockheed Martin στο οποίο πόνταραν με πρόθεση προμήθειας 100+ αεροσκαφών, είναι σχεδόν συντριπτικό επιχειρησιακά και βιομηχανικά πλήγμα, αλλά δεν είναι το μόνο.<br /><br />Ο δρόμος της Τουρκίας είναι εξαιρετικά δύσκολος και στην απόπειρα προμήθειας 40 μονάδων της πλέον προηγμένης έκδοσης των F-16, του Block 70/72 (αναλόγως του κινητήρα που θα φέρουν, General Electric vs. Pratt & Whitney) και την αναβάθμιση άλλων 80 στην ίδια διαμόρφωση.<br /><br />Η αναμφισβήτητα εντυπωσιακή πρόοδος της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας δεν μπορεί να καλύψει το κενό κι αυτό θα ισχύει για πολλά ακόμα χρόνια. Κι αυτό εάν ποτέ θα μπορέσει να αντιμετωπιστεί πλήρως η τεχνολογική εξάρτηση της Τουρκίας από τη Δύση.<br /><br />Ακόμα και με τα σημερινά δεδομένα, οι ετοιμότητες των ελληνικών μαχητικών αεροσκαφών πλέον αυξάνονται σημαντικά, ενώ η διαμόρφωσή τους τεχνολογικά, στη χειρότερη για την Ελλάδα περίπτωση δημιουργεί ισορροπία. Οπότε τον λόγο έχει ξανά ο ανθρώπινος παράγοντας και το ηθικό. Και εκεί ο συσχετισμός είναι ξεκάθαρα υπέρ της Ελλάδας.<br /><br />Προσεχώς, με την ένταξη των F-16V στο ελληνικό οπλοστάσιο η διαφορά θα καταστεί περισσότερο από ευδιάκριτη και θα παραμείνει για αρκετό καιρό. Κι αυτό θα ισχύει πολύ περισσότερο εάν αξιοποιηθούν απάρτια των Block 52+ και Block 52+Advanced για την αναβάθμιση σε Block 50++Advanced (Βlock 50M) των πλέον γερασμένων ελληνικών F-16 (Block 50 & Block 30). Η σχετική απόφαση κάκιστα καθυστερεί.<br /><br />Κατά συνέπεια, το αεροπορικό σκέλος της ελληνικής αποτροπής, με βάση αντικειμενικά στοιχεία, ίσως είναι ισχυρότερo από ποτέ, ασχέτως της τουρκικής ρητορικής. Οπότε, όταν οι Τούρκοι συνειδητοποιήσουν πλήρως (μέσω της συνεργασίας τους με το Κατάρ) πόσο καθοριστικές θα είναι οι επιπρόσθετες επιχειρησιακές δυνατότητες που θα δώσουν τα Rafale στην ελληνική Πολεμική Αεροπορία, θα σκεφτούν πολλές φορές πριν προχωρήσουν σε κάποιον τυχοδιωκτισμό. Ειδικά όταν γνωρίζουν άριστα τα προβλήματα της δικής τους Πολεμικής Αεροπορίας.<div><br /><div><b>*Διευθυντής Μελετών στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας – ΙΑΑΑ/ISDA<br /></b></div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Μήπως η Ελλάδα… χρωστάει χάρη στο Κατάρ για τα α/φ RAFALE που θα μετασταθμεύσουν στην Τουρκία;

Του ΖΑΧΑΡΙΑ Β. ΜΙΧΑ* Τις τελευταίες ημέρες, κάθε λογής ΜΜΕ αναπαράγει την είδηση της στρατιωτικής συμφωνίας που υπέγραψε η Τουρκία με το Κατ...

Διαβάστε την συνέχεια

Α.Λουκασένκο: «Το ΝΑΤΟ σχεδίαζε κατάληψη της Κριμαίας το 2014» - Ολόκληρο το παρασκήνιο

<img height="363" src="https://www.defencenet.gr/sites/default/files/styles/article_primary/public/2021-12/LOUKANSEKO.jpg?itok=_QMKqc6K" width="798" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Αποκαλύψεις από τον πρόεδρο της Λευκορωσίας - Πώς πρόλαβαν οι Ρώσοι.</span></h3><b>Θεόφραστος Ανδρεόπουλος</b><br />Όπως είναι ήδη γνωστό ο πρόεδρος της Λευκορωσίας Αλεξάντερ Λουκασένκο αναγνώρισε πως η Κριμαία αποτελεί ρωσικό έδαφος αλλά σε συνέντευξη που παραχώρησε στο RIA Novosti, στην οποία αποκάλυψε το παρασκήνιο της ανάκτησης της Κριμαίας από την Ρωσία το 2014.<br /><br />Συγκεκριμένα, ο Λευκορώσος ηγέτης αποκάλυψε ότι ο ουκρανικός Στρατός, ήταν αυτός που αντιτάχθηκε στην ανάπτυξη στρατευμάτων του ΝΑΤΟ στη χερσόνησο και επικοινώνησε με τη ρωσική πλευρά και προσφέρθηκε να αναλάβει τον έλεγχο της περιοχής μέχρι να δράσουν οι Ρώσοι!<br /><br />Προφανώς, τα περισσότερα στελέχη του ουκρανικού Στρατού προέρχονταν από την Κριμαία και άρα ήταν Ρώσοι και συνεπώς έδρασαν ακαριαία ενάντια στα ΝΑΤΟϊκά σχέδια.<br /><br />«Αυτοί (Ουκρανοί στρατιωτικοί. - Ed. Σημείωση) πλησίασαν τους Ρώσους, δεν ήταν στο υψηλότερο στρατιωτικό επίπεδο .<br /><br />Έγινε μια κουβέντα και προειδοποίησαν τους Ρώσους ότι η Κριμαία δεν θα ήταν ρωσική αν δεν κάναν συγκεκριμένες ενέργειες.<br /><br />Δεν θα είναι ούτε ουκρανικό. Ποιανού θα ήταν; Του ΝΑΤΟ. Τότε το ΝΑΤΟ εγκλωβίστηκε στην Κριμαία. Και μετά από μια άλλη συνάντηση με τους Ρώσους ...<br /><br />Πρότειναν «να πείτε στον πρόεδρό σας» εκεί ότι πρέπει να λυθεί το θέμα της Κριμαίας. Σύμφωνα με τις πληροφορίες μου, αναφέρθηκαν στον Πρόεδρο της Ρωσίας », είπε ο Λευκορώσος πρόεδρος και <a href="https://www.defencenet.ru/bezopasnost/nacionalnaja-bezopasnost/lukashenko-krym-sdalsia-bez-boia-potomu-chto-ukrainskie-voennosluzhashchie-poluostrova-sami-prosili-rossiiu-ob-etom/4946/">αναφέρει το defencenet.ru.</a><br /><br />Σε συνέντευξή του, ο Λουκασένκο ισχυρίζεται ότι εκείνη την εποχή στρατώνες για στρατιωτικούς του ΝΑΤΟ προετοιμάζονταν ήδη στη Σεβαστούπολη.<br /><br />«Επομένως, όσοι υπηρέτησαν εκεί στην Κριμαία, το είδαν, Ουκρανοί, πρώην Σοβιετικοί στρατηγοί και αξιωματικοί. Και πρόσφεραν στους Ρώσους», είπε ο Λουκασένκο στην εφημερίδα.<br /><br />Παραδέχτηκε επίσης ότι, σύμφωνα με πληροφορίες του, ο Ρώσος πρόεδρος υποστήριξε τη νομική λύση του προβλήματος.<br /><br />«Ήταν απολύτως υπέρ. Γνωρίζω τη θέση του Πούτιν - σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να υπάρχουν στρατεύματα του ΝΑΤΟ στην Κριμαία », πρόσθεσε ο Πρόεδρος της Λευκορωσίας.<br /><br />Ο ηγέτης της Λευκορωσίας παραδέχτηκε ότι "είχε συμφωνηθεί εκ των προτέρων" :<br /><br />«Η Κριμαία πρέπει να σωθεί. Και ο Πούτιν επέμεινε σε δημοψήφισμα. Ως εκ τούτου, η χερσόνησος έγινε μέρος της Ρωσίας χωρίς να ρίξει ούτε μια βολή.. Μια εθνική ψηφοφορία επανένωσε νομικά την Κριμαία με τη Ρωσία», συνόψισε ο Λουκασένκο.<br /><br />Η περιοχή έγινε μέρος της Ρωσίας αφού πραγματοποιήθηκε τον Μάρτιο του 2014: Tο 97,47% του πληθυσμού της περιοχής ψήφισε υπέρ της προσχώρησης στην Ρωσική Ομοσπονδία.<br /><br />Η Δύση δεν αναγνωρίζει αυτό το δημοψήφισμα· κατά συνέπεια, δεν αναγνωρίζει τη βούληση των κατοίκων της περιοχής, που αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία και είναι συνειδησιακά Ρώσοι.<br /><br />Επί του παρόντος, σημαντικός αριθμός ρωσικών στρατευμάτων είναι σταθμευμένος στην Κριμαία, γεγονός που καθιστά αδύνατο να εφαρμοστούν τυχόν σχέδια της Δύσης και της Ουκρανίας καθώς θα οδηγούσαν σε άμεση έναρξη πυρηνικού πολέμου, από τον οποίο ακόμα και οι ΗΠΑ ξέρουν ότι θα έβγαιναν κατεστραμμένες.<br /><br />Η χερσόνησος της Κριμαίας και τα περίχωρά της ήταν μέρος του Χανάτου της Κριμαίας, ενός οθωμανικού προτεκτοράτου από τον 15ο έως τον 18ο αιώνα, και εντάχθηκαν στη Ρωσική Αυτοκρατορία το 1783.<br /><br />Ως μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, η Κριμαία επέστρεψε στο ελληνικό της όνομα - Ταυρίδα. Η ηγεσία της Σοβιετικής Ένωσης στις αρχές του εικοστού αιώνα αποφάσισε να μετονομάσει την περιοχή σε Κριμαία και το 1954 - να τη μεταφέρει από τη Ρωσική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία στην Ουκρανία (στο πλαίσιο της ακεραιότητας μιας χώρας - της ΕΣΣΔ) .<br /><br />Το 1991, με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, η περιοχή παρέμεινε στο έδαφος της Ουκρανίας ως Αυτόνομη Δημοκρατία της Κριμαίας και η Σεβαστούπολη, το κύριο λιμάνι της χερσονήσου (και το ιστορικό λιμάνι της Ρωσικής Αυτοκρατορίας), έλαβε επίσης ειδικό καθεστώς αυτονομίας.<br /><br />Το 2014 διεξήχθη δημοψήφισμα στο οποίο η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων της χερσονήσου ψήφισε υπέρ της ένωσης της Κριμαίας με τη Ρωσία.<br /><br />Έτσι, από το 2014, η πλήρης κυριότητα του θέματος πέρασε στη Ρωσία, την οποία η Ουκρανία θεωρεί παραβίαση της εδαφικής της ακεραιότητας και η οποία δεν αναγνωρίζεται από το μεγαλύτερο μέρος της διεθνούς κοινότητας.<br /><br />Η Κριμαία και η Σεβαστούπολη έγιναν η 84η και η 85η ομοσπονδιακή ενότητα της Ρωσίας. Η Μόσχα έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι το θέμα της έχει κλείσει για πάντα.<div><br /></div><div><a href="https://www.defencenet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Α.Λουκασένκο: «Το ΝΑΤΟ σχεδίαζε κατάληψη της Κριμαίας το 2014» - Ολόκληρο το παρασκήνιο

Αποκαλύψεις από τον πρόεδρο της Λευκορωσίας - Πώς πρόλαβαν οι Ρώσοι. Θεόφραστος Ανδρεόπουλος Όπως είναι ήδη γνωστό ο πρόεδρος της Λευκορωσία...

Διαβάστε την συνέχεια

Απομυθοποίηση της βασιλείας του Ερντογάν: Φαίνεται να περιφρονεί την Αμερική λιγότερο από το Ισραήλ, αλλά όχι πολύ.

<img src="https://i1.wp.com/www.eurasiareview.com/wp-content/uploads/2019/01/b-46.jpg?resize=800%2C445&ssl=1&is-pending-load=1" /><br /><br />Του <b>Κωνσταντίνου Αποστόλου-Κατσαρού*</b><br />Η τουρκική προσπάθεια για περιφερειακή ηγεμονία δεν καθοδηγείται μόνο από τη φιλοδοξία του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν: Είναι μάλλον ένα εγγενές χαρακτηριστικό του τουρκικού πολιτισμού. Ιστορικά, η παρακμή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ξεκίνησε αμέσως μετά τη διακοπή της επέκτασής της. Πολλοί πιστεύουν ότι ο τουρκικός ρεβιζιονισμός βρίσκεται στο σούρουπο του, όπως και η διακυβέρνηση του Ερντογάν μετά από σχεδόν δύο δεκαετίες. Η υπόθεση αυτή υποστηρίζεται από ψευδείς ελπίδες για στροφή της εξωτερικής πολιτικής προς τη Δύση, μετά την πιθανή ανάληψη της τουρκικής ηγεσίας στις επερχόμενες προεδρικές εκλογές του 2023. Είναι συζητήσιμο όμως ότι ο άξονας της Τουρκίας προς την Ανατολή είναι εδώ για να μείνει, υποκινούμενος από την τουρκική νοσταλγία για το αυτοκρατορικό παρελθόν της.<br /><br />Υπάρχουν άφθονα στοιχεία που δείχνουν ότι μια ασεβής Τουρκία θα συνεχίσει τον προκλητικό μαξιμαλισμό στην εξωτερική πολιτική ακόμα και μετά τη βασιλεία του Ερντογάν. Στην πραγματικότητα, αυτό το χαρακτηριστικό είναι βαθιά ριζωμένο στην τουρκική κοινωνία -ανεξάρτητα από την κυβέρνηση και το πολιτικό κόμμα στην εξουσία- ως αποτέλεσμα του τρόπου με τον οποίο σχηματίστηκε το τουρκικό έθνος. Αρμένιοι, Έλληνες, Άραβες και Κούρδοι μπορούν να το επιβεβαιώσουν: Δεν θέλουν τίποτα περισσότερο από την Τουρκία να είναι σε ειρήνη με τον εαυτό της και τους γείτονές της.<br /><br />Η τουρκική περιφρόνηση για τη Δύση απορρέει από τις ασυμβίβαστες πολιτισμικές διαφορές που είναι πιθανό να συνεχιστούν. Ο Soner Çağaptay, ανώτερος συνεργάτης και διευθυντής του Τουρκικού Ερευνητικού Προγράμματος στο "Ινστιτούτο της Ουάσινγκτον" εξηγεί ότι "η ισλαμική σκέψη, καθώς και τα αντισημιτικά, αντι-ισραηλινά και αντιαμερικανικά συναισθήματα είναι όλα στενά συνδεδεμένα". Αυτό μπορεί να επιβεβαιωθεί μόνο από τις δημόσιες δηλώσεις του Προέδρου Ερντογάν. Έχει σε πολλές περιπτώσεις εκφοβίσει τον συμπατριώτη του στο ΝΑΤΟ,τις Ηνωμένες Πολιτείες, με βαριές κατηγορίες όπως "υποστηρικτής της τρομοκρατίας" και "συνεργάτης" του Τούρκου κληρικού Φετουλάχ Γκιουλέν με έδρα τις ΗΠΑ στο αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016. Απαντώντας στην αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από τις ΗΠΑ, ο Τούρκος Πρόεδρος δήλωσε:«Αν λέτε γενοκτονία, τότε πρέπει να κοιτάξετε τον εαυτό σας στον καθρέφτη και να κάνετε μια αξιολόγηση. Οι αυτόχθονες Αμερικανοί, δεν χρειάζεται καν να τους αναφέρω, αυτό που συνέβη είναι σαφές."<br /><br />Οι ευμετάβλητες δηλώσεις του Ερντογάν στόχευαν εξίσου το Ισραήλ. "Ο Ερντογάν φαίνεται να περιφρονεί την Αμερική λιγότερο από το Ισραήλ, αλλά όχι πολύ", αντιτείνει ο Ντάνιελ Πίπες, Πρόεδρος του Φόρουμ της Μέσης Ανατολής. Σε πολλές περιπτώσεις, ο Τούρκος Πρόεδρος κατηγόρησε το Ισραήλ για«καταπιεστικές»πολιτικές έναντι των Παλαιστινίων. Κατά τη διάρκεια της κρίσης του Νοεμβρίου του 2012 στη Γάζα -πιστή στην υποτιμητική ρητορική του-, αποκάλεσε το Ισραήλ"τρομοκρατικό κράτος".<br /><br />Η προσδοκία ότι οι σχέσεις Τουρκοϊσραηλινός θα επιστρέψουν στην προ-Mavi Marmara «κρίση στολίσκου» (Μάιος 2010) το καθεστώς γίνεται όλο και πιο μη ρεαλιστικό, παρόλο που ένας ορισμένος βαθμός ομαλοποίησης είναι προβλέψιμος.<br /><br />Η προμελετημένη απόφαση του Ερντογάν "να διακόψει τους δεσμούς με το Ισραήλ ώστε να γίνει ο σουνίτης ηγέτης της Μέσης Ανατολής" διευκολύνθηκε κατά μία έννοια από την επιδρομή στον στολίσκου. Το προαναχωρησιακό "φωνάζοντας" του τότε Ισραηλινού Προέδρου Σιμόν Πέρες από τον Ερντογάν κατά τη διάρκεια του φόρουμ του Νταβός το 2009, δεν ήταν ούτε σύμπτωση. Ούτε η αντίδρασή του το 2018 στην αναγνώριση της Ιερουσαλήμ από τις ΗΠΑ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ και η επακόλουθη ανάκληση του Τούρκου πρέσβη στο Ισραήλ, με το Ισραήλ να ακολουθεί το παράδειγμά του.<br /><br />Ο στόχος της Άγκυρας να ξεπεράσει το Ισραήλ στον ανταγωνισμό για περιφερειακή επιρροή δεν θα κατευνάσει. Ο Αχμέτ Νταβούτογλου πρώην πρωθυπουργός της Τουρκίας -τότε στενός φίλος και ανώτερος σύμβουλος, νυν ορκισμένος αντίπαλος του Ερντογάν- διευκρίνισε στο βιβλίο του του 2001 "Στρατηγικό Βάθος" -ένα δόγμα που συχνά αποκαλείται "νεο-Οθωμανισμός"- ότι η Τουρκία θα συγκρουστεί με το Ισραήλ για να γίνει ηγέτης στον μουσουλμανικό κόσμο και θα δώσει προτεραιότητα στα δικά της συμφέροντα έναντι των συμφερόντων του ΝΑΤΟ και της Δύσης.<br /><br />Τόσο τα αντιαμερικανικά όσο και τα αντι-Ισραηλινά αισθήματα είναι αχαλίνωτα και στην τουρκική κοινή γνώμη. Ο Gönül Tol, ιδρυτικός διευθυντής του προγράμματος τουρκίας του Ινστιτούτου Μέσης Ανατολής, δήλωσε:«Ο αντιαμερικανισμός ήταν πάντα εκεί, αλλά έχει κορυφωθεί τα τελευταία χρόνια». Πρόσθεσε ότι "η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων στην Τουρκία πιστεύει ότι η Ρωσία είναι καλύτερος σύμμαχος και ότι η μεγαλύτερη απειλή για την εθνική ασφάλεια προέρχεται από τις ΗΠΑ". Αυτό επιβεβαιώνεται από τους Τούρκους δημοσκόπους Areda Survey που έδειξε:<br /><br />«Το 54,6% των Τούρκων θεωρεί τις ΗΠΑ ως τη μεγαλύτερη απειλή για την ασφάλεια της χώρας τους, ενώ το 51% πιστεύει ότι η μεγαλύτερη απειλή είναι το Ισραήλ. Το 31,1% πιστεύει ότι είναι τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. και το 30,7% πιστεύει ότι είναι η Σαουδική Αραβία.<br /><br />Το 35,5% των Τούρκων θεωρεί τις ΗΠΑ αναξιόπιστες. Το 32,8% πιστεύει ότι είναι αποικιοκρατικό κράτος.<br /><br />Το 72,2% αντιτάχθηκε σε κάθε είδους συνεργασία με τις ΗΠΑ.<br /><br />Όταν ρωτήθηκε με ποια από τις δύο χώρες η Τουρκία πρέπει να αναπτύξει τις σχέσεις της, το 78,9% δήλωσε ότι η Ρωσία είναι ενάντια στο 21,1% που υπερασπίζεται τη συνεργασία με τις ΗΠΑ.<br /><br />Το 58,2% των Τούρκων πιστεύει ότι η Ρωσία είναι ο στρατηγικός σύμμαχός τους.<br /><br />Το 69,3% πιστεύει ότι η απόκτηση του ρωσικού συστήματος S-400 ήταν η σωστή απόφαση.»<br /><br />Μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος το 2016, χιλιάδες έχουν εκκαθαριστεί από τον στρατό από το αυταρχικό καθεστώς του Ερντογάν. Το τουρκικό στρατιωτικό προσωπικό δίνει τώρα έμφαση στην ιδεολογία και τις θρησκευτικές απόψεις και όχι στον επαγγελματισμό. Υπό αυτές τις συνθήκες "είναι πολύ δύσκολο να προωθήσεις στενότερους δεσμούς ΗΠΑ-Τουρκίας ή δεσμούς ΝΑΤΟ-Τουρκίας", δήλωσε ο Τολ και πρόσθεσε, "εάν θεωρηθείς φιλο-ΝΑΤΟ τώρα, θα μπορούσε να σκοτώσει την καριέρα σου".<br /><br />Αντιμετωπίζοντας μια τέτοια εχθρική άποψη της Δύσης, "θα χρειαστούν δεκαετίες συντονισμένης προσπάθειας -και μια εντελώς επαναλειτοργημένη αν όχι καθαρισμένη γραφειοκρατία- για να λειτουργήσει το δηλητήριο [του Ερντογάν] έξω από το σύστημα" σε περίπτωση που η διακυβέρνηση του Ερντογάν τερματιστεί αύριο, σύμφωνα με τον Μάικλ Ρούμπιν, μόνιμο μελετητή στο Αμερικανικό Ινστιτούτο Επιχειρήσεων και πρώην αξιωματούχο του Πενταγώνου.<br /><br />Εν ολίγοις, το ερώτημα δεν είναι αν είναι δυνατόν ή όχι η Τουρκία να ανακάμψει από τη βασιλεία του Ερντογάν. Το πραγματικό ερώτημα είναι εάν η Τουρκία -μια χώρα με πέντε στρατιωτικά πραξικοπήματα τις τελευταίες επτά δεκαετίες- είναι εφικτή να ενσωματωθεί στον δυτικό πολιτισμό και τις αξίες (λαμβάνοντας επίσης υπόψη τα ανησυχητικά αρχεία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων) που επί του παρόντος απομακρύνονται.<br /><br />Για να χειροτερέψουν τα πράγματα, η Τουρκία προσπαθεί να διευθετήσει την περιφερειακή ηγεμονία διαδίδοντας τη σφαίρα επιρροής της (που εκτείνεται από τη Μαύρη Θάλασσα στην Ερυθρά Θάλασσα, από την Κεντρική Ασία έως τα Δυτικά Βαλκάνια, καθώς και την Αφρική και τη Λατινική Αμερική σε μικρότερο βαθμό) συγκρούοντας αναπόφευκτα με σημαντικούς παράγοντες: συμπεριλαμβανομένου του Ισραήλ, των ΗΠΑ καθώς και της Ρωσίας -που σήμερα διατηρεί μια άτυχη καιροσκοπική εταιρική σχέση που είναι συναλλακτική στην καλύτερη περίπτωση και σίγουρα όχι "στρατηγική"- αντίθετη προς τη λαϊκή πεποίθηση.<br /><br />Η ιδέα μιας «περιφερειοκρατικής» εξωτερικής πολιτικής καλλιεργήθηκε κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου από τον τότε πρωθυπουργό Μπουλέντ Ετσεβίτ, ακόμη και αν πίστευε ότι η Τουρκία εκείνη την εποχή ζεσταθεί προς τη Δύση. Πίσω στο 1974-1975, ο Necmettin Erbakan -τότε αναπληρωτής πρωθυπουργός- προσπάθησε επίσης να ενώσει τις δυνάμεις του με τον αραβικό κόσμο. Αυτό δεν εμπόδισε την Άγκυρα να χτίζει στενότερους δεσμούς και με τους Σοβιετικούς. Ως εκ τούτου, οι τρέχουσες παλινόντες της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας δεν πρέπει να εκπλήσσονται.<br /><br />Ο αυτόνομος δρόμος που χαράχθηκε σήμερα από την Τουρκία σίγουρα δεν επιδιώκει να επανεμφανίσει τη Δύση. Είναι ο δρόμος της νεο-οθωμανικής αυτοκρατορικής αναβίωσης -όπως κατάφωρα ανακήρυξε ο ίδιος ο Τούρκος Πρόεδρος- όπου η Τουρκία θα ανυψωθεί ως φύλακας πύλης στα δυτικά σύνορα της Ευρασίας, παίζοντας έτσι το παιχνίδι γάτας και ποντικιού και με τις δύο πλευρές για να προωθήσει τα δικά της συμφέροντα. Όσο πιο γρήγορα υλοποιηθεί, τόσο το καλύτερο θα είναι για όσους επηρεάζονται άμεσα, καθώς και για εκείνους που στοχεύουν να επαναφέρουν αυτόν τον σύμμαχο του ΝΑΤΟ στη γραμμή.<br /><br /><b><i>*Ο Κωνσταντίνος Αποστόλου-Κατσαρός είναι Σύμβουλος. Ο τομέας που τον ενδιαφέρει είναι οι εξωτερικές υποθέσεις και οι ελληνοτουρκικές σχέσεις.</i></b><div><br /></div><div><a href="https://www.eurasiareview.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Απομυθοποίηση της βασιλείας του Ερντογάν: Φαίνεται να περιφρονεί την Αμερική λιγότερο από το Ισραήλ, αλλά όχι πολύ.

Του Κωνσταντίνου Αποστόλου-Κατσαρού* Η τουρκική προσπάθεια για περιφερειακή ηγεμονία δεν καθοδηγείται μόνο από τη φιλοδοξία του Τούρκου προέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Δρόμος του Μεταξιού της Τουρκίας

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/12/turkish_uav.png"><img height="424" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/12/turkish_uav-696x461.png" width="761" /></a><br /><br />Τα drones τα οποία έχουν αναπτυχθεί από διάφορες τουρκικές εταιρείες αποτελούν τον Δρόμο του Μεταξιού της Τουρκίας. Μια αλυσίδα συμμαχιών που εκτείνεται από τη Λιβύη, τη Συρία, το Κατάρ, την Ουκρανία, το Αζερμπαϊτζάν, μέχρι το Μαρόκο και με φιλοδοξίες για επέκταση και σε άλλες χώρες της Αφρικής, όπως η Τυνησία, της Μέσης Ανατολής, όπως η Σαουδική Αραβία και της Ασίας, όπως το Καζακστάν και η Ινδονησία.<br /><br />Γράφει ο <b>Μανώλης Μουράτογλου</b><br />Τα τουρκικά drones έχουν αποδείξει ότι λειτουργούν. Έχουν συμβάλλει στην απόκρουση επιθέσεων των κυβερνητικών δυνάμεων της Συρίας στο Ιντλίμπ. Είχαν καθοριστική συμμετοχή στην ανατροπή των συσχετισμών στα μέτωπα της Λιβύης. Οδήγησαν την επιτυχία των δυνάμεων του Αζερμπαϊτζάν στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Μπορούν να παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο ενάντια στους αποσχιστές του Ντονμπάς στην Ουκρανία, αν χρησιμοποιηθούν πέρα από αποστολές περιπολίας και αναγνώρισης.<br /><br />Η λειτουργικότητα και αποτελεσματικότητα αυτών των drones και των όπλων που μεταφέρουν, αποτελεί τον λόγο που η Τουρκία τα χρησιμοποιεί χωρίς δισταγμούς. Αποτελούν επίσης και τον λόγο που διάφορες χώρες σκέπτονται σοβαρά την απόκτησή τους.<br /><br />Ένας επιπρόσθετος λόγος που συμβάλλει στον προσανατολισμό κάποιων χωρών για την απόκτησή τους, είναι η στάση που κρατούν κάποιες χώρες της Δύσης. Οι ΗΠΑ και άλλες δυτικές χώρες με προηγμένη τεχνολογία στα οπλικά συστήματα, δεν είναι πρόθυμες να τα εξάγουν σε διάφορες χώρες, για διάφορους λόγους. Ιδίως σε αυτές, που η Δύση θεωρεί ότι δεν διακρίνονται για τη λειτουργία των δημοκρατικών τους θεσμών και για τη «συνετή» διαχείριση της εξωτερικής τους πολιτικής. Η Άγκυρα προφανώς, πραγματοποιεί τέτοιου είδους αξιολογήσεις με πολύ πιο ελαστικά κριτήρια.<br /><br />Περίπου τα ίδια κριτήρια χρησιμοποιεί και το Πεκίνο για τις εξαγωγές του. Μέσα στα πλαίσια αυτά, η Ουάσιγκτον προτιμά να στρέφεται η διεθνής ζήτηση drones προς την Τουρκία, παρά προς την Κίνα. Η Τουρκία εξακολουθεί να παραμένει μέλος του ΝΑΤΟ και να διατηρεί σημεία επαφής με τη Δύση, επομένως εξακολουθεί να είναι προτιμητέα σε σύγκριση με την Κίνα ή τη Ρωσία.<br /><br />Κλασσικό παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση του Καζακστάν. Για την Άγκυρα, το Καζακστάν θεωρείται μέρος του ευρύτερου «τουρκικού κόσμου». Από την άλλη, το Καζακστάν βρίσκεται σε καθοριστικό σημείο της Belt and Road Initiative (BRI) της Κίνας. Ενώ το Καζακστάν είχε αποφασίσει να προμηθευτεί κινεζικά drones, μετά από κατάλληλες κινήσεις άλλαξε την απόφασή του και αποκτά τουρκικά.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία για μεγάλο χρονικό διάστημα ζητούσε από τις ΗΠΑ να την προμηθεύσουν με drones. Η άρνηση της Ουάσιγκτον την έστρεψε προς την Κίνα, με αποτέλεσμα να ενεργοποιηθούν οι Αμερικανοί. Μετά τη Σύνοδο της Αλ Ούλα και παρά το ότι οι εντάσεις ανάμεσα στη Σαουδική Αραβία και στην Τουρκία δεν έχουν κοπάσει, το Ριάντ στράφηκε προς την Άγκυρα για την προμήθεια drones.<br /><br />Τα τουρκικά drones αποτελούν κλασσικό παράδειγμα του πώς η στρατιωτική τεχνολογία διαμορφώνεται σε καταλύτη της εξωτερικής πολιτικής και των γεωπολιτικών δυναμικών. Μια προσπάθεια που ξεκίνησε στις αρχές του 21ου αιώνα και οδήγησε την ανάπτυξη της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας σε πολύ υψηλά επίπεδα. Τώρα, η Τουρκία αποτελεί μια εξαγωγική χώρα στον χώρο των εξοπλισμών η οποία επιτρέπει στις μικρότερες χώρες και όχι μόνο, να βρουν αυτό που χρειάζονται. Και ταυτόχρονα, να διαμορφώνει τον δικό της Δρόμο του Μεταξιού.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Δρόμος του Μεταξιού της Τουρκίας

Τα drones τα οποία έχουν αναπτυχθεί από διάφορες τουρκικές εταιρείες αποτελούν τον Δρόμο του Μεταξιού της Τουρκίας. Μια αλυσίδα συμμαχιών πο...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Από το κέρας της Αμάλθειας στο άδειο πιάτο….

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/02/turkey_stolos.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/02/turkey_stolos-696x388.png" /></a><br /><br /> Δεν ξέρω για σας, αλλά μια από τις μεγάλες στιγμές ευδαιμονίας για μένα (τις λίγες που μου δίνουν την αίσθηση της ελευθερίας και με κρατούν μακριά απ’ την περιοριστική πραγματικότητα) είναι η στιγμή που απολαμβάνω τις μικροχαρές της ζωής μέσα από μια σελίδα του διαδικτύου.<br /><br />Γράφει η <b>Κρινιώ Καλογερίδου</b><br />Μικροχαρές που με κάνουν να νιώθω ζωγράφος, ποιήτρια, δημιουργός, με μάτια στη γη και τον ουρανό της Πόλης, γιατί η σελίδα ”εκπέμπει” από ‘κει, από την Πρίγκηπο της Κωνσταντινούπολης.<br /><br /> Βουλιάζω στην πολυθρόνα του γραφείου μου και απολαμβάνω τον μικρό παράδεισο με το ελληνικό χρώμα. Είναι η ώρα που η μοναξιά του λόγου χάνει το νόημά της και με επιστρέφει στην πραγματικότητα της ιστορικής μνήμης.<br /><br /> Μέσα απ’ αυτήν ψάχνω να βρω με το ένστικτό μου τις ”Χαμένες Πατρίδες” των παππούδων μου, οι σκιές των οποίων περιπλανιούνται ακόμα εκεί απ’ όπου έφυγαν διωγμένοι, κυνηγημένοι, εκτοπισμένοι ελπίζοντας πως θα αξιωθούν κάποια στιγμή να γυρίσουν στον τόπο που γεννήθηκαν, στη γενέθλια γη τους.<br /><br /> Όμως δεν γύρισαν ποτέ. Έφυγαν απ’ αυτήν τη ζωή, χωρίς να νιώσουν τη χαρά της επιστροφής τους. Έτσι το κάνω εγώ γι’ αυτούς ακολουθώντας τη φωνή του αίματός μου που κουβαλάει τα αρώματα, τα χρώματα, τις μυρωδιές και τις γεύσεις της Ανατολίας..<br /><br /> Η ιστορία των Ελλήνων προσφύγων γίνεται βιωματική μέσα απ’ τις φωτογραφίες που αναρτούν οι απόγονοί τους στη συγκεκριμένη ιστοσελίδα. Φωτογραφίες από το Ταρλάμπασι (το παραδοσιακό κέντρο της Πόλης), το Τσιχαγγίρι (το ”Κολωνάκι της Κωνσταντινούπολης”), την γραφική οδό Σιρασέλβιλερ με τα αρχοντικά ξενοδοχεία, το Καμπατάσι, την περιοχή του Γαλατά, τα Θεραπειά μέχρι τον Άγιο Στέφανο και τα Ταταύλα,… <br /><br /> Φωτογραφίες που παραπέμπουν στο ”χθες” και το ”σήμερα” της Τουρκίας. Ακολουθώντας τα βήματα των αγνώστων ηρώων τους επιστρέφω στην Βασιλεύουσα και τις ελληνικές συνοικίες της οι οποίες περνάνε αραδιασμένες σε σειρές από μπροστά μου: Το Μέγα Ρέμα, ο Γαλατάς, το Πέραν, το Σταυροδρόμι, το Μακροχώρι, τα Ταταύλα, η Πρίγκηπος…, όλη η Ελλάδα των ”Χαμένων”, αλλά όχι ξεχασμένων ”Πατρίδων” μας με τα ματωμένα ονόματα και τις κομμένες στη μέση αναμνήσεις…<br /><br /> Τα ”Kizil Adalar” (Κόκκινα νησιά), τα Πριγκηπόννησα (Πρώτη, Αντιγόνη, Χάλκη, Πρίγκηπος κλπ) της πατρίδας του μικρασιατικού Ελληνισμού, είναι κολλημένα – θαρρείς – πίσω στον χρόνο. Μοιάζουν σαν να έχουν αποδράσει μαγικά απ’ την εικόνα της σημερινής Τουρκίας που δε θυμίζει σε τίποτα με το προ δεκαετίας ”χθες”…<br /><br /> Το ”χθες” δείχνει φωτεινό, με χρώματα ζωηρά, συνταιριασμένα με αυτά ενός ανέμελου Δεκεμβρίου του παρελθόντος, με τις νοικοκυρές χαμογελαστές να περιμένουν au sommet de l’escalier (στην κορυφή της σκάλας) τους φίλους και τους συγγενείς τους, για να τους συνοδέψουν στο γιορτινό τραπέζι.<br /><br /> Εκεί όπου όλα θυμίζουν τα τσακιστά μύδια της Λωξάντρας, τα χτένια τα ψημένα με το καύκαλό τους πάνω στη χόβολη, το χουνκιάρ-μπεγιεντί (κεμπάπ μοσχαράκι με πουρέ μελιτζάνας), τα κρεατερά ντολμαδάκια της τυλιγμένα σε φύλλα πουράντζας (αρωματικό ”χόρτο της χαράς” με γεύση αγγουριού) και τα γλυκά της: το κυδωνάτο του κουταλιού, ο σιμιγδαλένιος χαλβάς με γαρύφαλλο και καρύδι και οι λουκουμάδες με μυρωδάτο μέλι και κανέλα.<br /><br /> Το κέρας της Αμάλθειας που κρατούσαν οι καλοταϊσμένοι κάτοικοι της Τουρκίας του ”χθες” έχει περάσει ανεπιστρεπτί αφήνοντας άδειες τις αγορές των τροφίμων σήμερα, τη στιγμή που άλλοτε πλημμύριζαν από κόσμο ο οποίος ξεχυνόταν στους δρόμους με γεμάτες τις τσέπες του και έφευγε φορτωμένος με ό,τι επιθυμούσε.<br /><br /> Φορτωμένος με φρέσκους και ξερούς καρπούς, μαύρο χαβιάρι, αρμαθιές από τσίρους, μύδια, καλκάνια, αστακούς, παστουρμάδες, κάστανα, χαρούπια και γλυκοσούτζουκα από χυμό σταφυλιών. Για τους δικούς μας της μειονότητας τον πρώτο λόγο είχαν, τέτοιο καιρό, οι κούρκοι (γαλοπούλες), τα μπούτια τα χοιρινά και τα ρόδια που έριχναν στις αυλές των σπιτιών τους το βράδυ της Πρωτοχρονιάς οι Ομογενείς, για να σκορπίσουν ”μπερεκέτια” (πλούτη) στα σπίτια τους,<br /><br /> Κατάνυξη, ιεροτελεστία η ώρα του φαγητού για Τούρκους και Έλληνες της Πόλης, που ήταν καλοφαγάδες ανέκαθεν. Όμως όλα τα ωραία τελειώνουν κάποια στιγμή και αμφότεροι βρέθηκαν στην ίδια θέση που ήμασταν εμείς το 2015. Τα ”μπερεκέτια” τους χάθηκαν σαν το όνειρο την ώρα που η τουρκική οικονομία παραπαίει.<br /><br /> Παραπαίει, αλλά ο Ταγίπ Ερντογάν δε φαίνεται να το συνειδητοποιεί αυτό, γιατί συνεχίζει απτόητος την διεκδικητική στρατηγική του που στηρίζεται στο όραμα της ”Γαλάζιας πατρίδας” του και έχει στραμμένο τον προσανατολισμό της στην Κύπρο, το Αιγαίο και εσχάτως την Αλεξανδρούπολη λόγω της στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ.<br /><br /> Προς ώρας βέβαια αυτές δεν συνιστούν απειλή για την Τουρκία, αφού η μεγαλύτερη απειλή – όπως αποτυπώνεται δημοσκοπικά – είναι ο διχασμός της χώρας. Ήδη τα εξωπραγματικά ποσοστά του κυβερνητικού συνασπισμού Ερντογάν (του AKP) — Μπαχτσελί (του MHP) έχουν προσγειωθεί στο 40% ισοφαρίζοντας τα ποσοστά των δυο μεγαλύτερων κομμάτων της αντιπολίτευσης.<br /><br /> Το χειρότερο όμως για τον Ερντογάν δεν προέρχεται απ’ τα αντιπολιτευτικά ”φίδια” που τον ζώνουν (κεμαλιστές, γκιουλενιστές, Κούρδοι) ή τους Ρώσους και τους Αμερικανούς (οι οποίοι μαζί με τους Γάλλους ετοιμάζονται να του χαλάσουν τα σχέδια στην Κύπρο, όπου ξεκινούν γεωτρήσεις), αλλά από τον τουρκικό λαό που έχει φρυάξει εναντίον του και δείχνει αποφασισμένος να μην του ανανεώσει για 19η φορά την παραμονή του στην εξουσία.<br /><br /> Η οργισμένη οχλοβοή αγανάκτησης και η πολιτική ασφυξία πήραν την ανηφόρα κλιμάκωσης τα τρία τελευταία χρόνια, αλλά ποτέ σ’ αυτό το διάστημα δεν ήταν τόσο εξουθενωτική για τον λαό η οικονομική κρίση, ώστε να φτάσει να διαδηλώνει με αίτημά του την προσφυγή στις κάλπες ενάμιση χρόνο πριν την ολοκλήρωση της τελευταίας θητείας του Τούρκου Προέδρου.<br /><br /> Κι αυτό γιατί, εντωμεταξύ, η καταστροφική οικονομική του πολιτική επιβαρύνεται μέρα με την μέρα από τον ισλαμικό εθνικισμό και μεγαλοϊδεατισμό του για χάρη των οποίων θυσιάζονται οι βιοποριστικές ανάγκες των Τούρκων.<br /><br /> Έτσι τα ”μπερεκέτια” (πλούσιες αμοιβές) της πρώτης δεκαετίας διακυβέρνησης του Ταγίπ Ερντογάν περιορίστηκαν στις τσέπες των πολιτών δραστικά (βασικός μισθός αξίας 350 ευρώ) μέχρι που έγιναν ψιχία (200 ευρώ περίπου), ενώ εκτινάχθηκε η τιμή στο κουλούρι (κατά 40%), το γάλα (κατά 46%) και το αυγό (δυο λίρες το ένα από μία), με πληθωρισμό να τείνει να φτάσει στο ανώτατο όριο του 60% λόγω των συνεχών ανατιμήσεων.<br /><br /> Κι αυτό — σε συνδυασμό με την νέα κατάρρευση της τουρκικής λίρας (μείωση κατά 15% της αξίας της), το μη εξυπηρετήσιμο χρέος των τουρκικών επιχειρήσεων μετά την άνοδο της ισοτιμίας του δολαρίου και τις υψηλές τιμές του φυσικού αερίου, του πετρελαίου και των τροφίμων διεθνώς — οδήγησε την Τουρκία προ των πυλών της χρεοκοπίας και τους πολίτες να λένε το ψωμί ψωμάκι στημένοι στη σειρά, για να αγοράσουν με δελτίο βασικά τρόφιμα (λάδι, ζάχαρη, αλεύρι).<br /><br /> Τα εν λόγω δραματικά γεγονότα, όπως ήταν αναμενόμενο, διαμόρφωσαν εμφυλιοπολεμικά κοινωνικά μέτωπα στην Τουρκία τα οποία στηρίζονται σε διαφορετικές στρατηγικές: στους Ευρωπαϊστές (οι οποίοι ασπάζονται τις Δυτικές αξίες και προσβλέπουν στην είσοδο της Τουρκίας στην ΕΕ) και τους Ευρασιάτες, που θέλουν να γυρίσουν την πλάτη στη Δύση και να στραφούν στην Ανατολή.<br /><br /> Τα δεδομένα όχι μόνο δεν πρέπει να εφησυχάζουν Ελλάδα και Κύπρο λόγω του κοινωνικού διχασμού ο οποίος ανοίγει το δρόμο και για πολιτικές αναταραχές στην Τουρκία, αλλά να επιστήσουν την προσοχή αμφοτέρων για ύψιστη επιτήρηση στα ηπειρωτικά και θαλάσσια σύνορα, καθώς είναι πολύ πιθανόν ο Ταγίπ Ερντογάν να θελήσει να εξαγάγει με επιθετικές κινήσεις την οικονομική κρίση η οποία οδήγησε ήδη τους Τούρκους από το κέρας της Αμάλθειας στο άδειο πιάτο…<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκία: Από το κέρας της Αμάλθειας στο άδειο πιάτο….

Δεν ξέρω για σας, αλλά μια από τις μεγάλες στιγμές ευδαιμονίας για μένα (τις λίγες που μου δίνουν την αίσθηση της ελευθερίας και με κρατού...

Διαβάστε την συνέχεια

«Επιχείρηση αρπαγής» της Τουρκίας στη Μεσόγειο και χάρτης πρόκληση στον ΟΗΕ.

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/12/map_aoz_cyprus.png"><img height="519" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/12/map_aoz_cyprus-696x564.png" width="744" /></a><br /><br />Η Τουρκία από τη μία «καταγγέλει» την ελληνο-αιγυπτιακή συμφωνία, αλλά από την άλλα δείχνει στην πράξη ότι θα αξιοποιήσει τα «κενά» της. Κι όπως φαίνεται στον χάρτη που κατέθεσε στον ΟΗΕ μαζί με «επιστολή διαμαρτυρίας», θεωρεί ήδη ότι η περιοχή ανατολικά του 28ου μεσημβρινού της ανήκει…<br /><br />Στις 18 Νομεμβρίου ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Τουρκίας στον ΟΗΕ κατάθεσε επιστολή στην οποία υποστηρίζει μεταξύ άλλων τα εξής απίθανα:<br /><br />«Αναφορικά με την επιστολή του εκπροσώπου της ελληνοκυπριακής διοίκησης της Νότιας Κύπρου με ημερομηνία 13 Οκτωβρίου 2021 (A/76/407-S/2021/816), θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας στα ακόλουθα:<br />Πρώτον, η ελληνοκυπριακή διοίκηση δεν εκπροσωπεί ολόκληρο το νησί της Κύπρου, καθώς δεν υπάρχει ενιαία αρχή που να είναι αρμόδια να εκπροσωπεί από κοινού τους Τουρκοκύπριους και τους Ελληνοκύπριους από τότε που οι Ελληνοκύπριοι κατέστρεψαν το Κράτος Εταιρικής Σχέσης το 1963, κατά ουσιώδη παραβίαση των Συνθηκών Εγγύησης, Συμμαχίας και Εγκαθίδρυσης του 1960 και του Συντάγματος.<br /><br />Ως εκ τούτου, η ελληνοκυπριακή διοίκηση δεν μπορεί να διεκδικήσει de jure ή/και de facto δικαιοδοσία ή κυριαρχία επί του νησιού στο σύνολό της, ούτε μπορεί να εκφράζει τέτοιους ισχυρισμούς, από μόνη της, όσον αφορά τις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας του νησιού.<br /><br />Δεύτερον, η Τουρκία κατέστησε σαφές, μέσω της δήλωσης του Υπουργείου Εξωτερικών της 2ας Οκτωβρίου 2020, ότι, ενώ ήταν πάντα υπέρ της αποκλιμάκωσης και του διαλόγου, δεν θα διαπραγματευτεί, ερήμην των Τουρκοκυπρίων. , θαλάσσια οριοθέτηση με την ελληνοκυπριακή διοίκηση καθώς η οντότητα αυτή δεν εκπροσωπεί τους Τουρκοκύπριους και ότι αυτό θα μπορούσε να είναι δυνατό μόνο μετά τη διευθέτηση του Κυπριακού. Στο μεταξύ, το αντίστοιχο της ελληνοκυπριακής διοίκησης είναι η Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου.<br />Τρίτον, η Τουρκία δημοσιοποίησε τα εξωτερικά όρια της υφαλοκρηπίδας της στην Ανατολική Μεσόγειο με γεωγραφικές συντεταγμένες και χάρτη (βλ. παράρτημα) μέσω της επιστολής μας που διαβιβάστηκε στα Ηνωμένα Έθνη στις 18 Μαρτίου 2020 (A/74/757).<br />Τέταρτον, και στη συνέχεια του τρίτου, το υπό σημαία Μάλτας και ιταλικής ιδιοκτησίας σκάφος έρευνας «NAUTICAL GEO», έχοντας επίγνωση αυτών των συντεταγμένων, επιχείρησε να εισέλθει στην υφαλοκρηπίδα της Τουρκίας πολλές φορές για δραστηριότητες έρευνας που σχετίζονται με τον βυθό της θάλασσας χωρίς προηγούμενη συγκατάθεση και εξουσιοδότηση από την Τουρκία, παρόλα τα διπλωματικά διαβήματα που έχουν κατατεθεί έγκαιρα στο κράτος σημαίας και στον αερομεταφορέα A/76/557 S/2021/96121-17165 2/3.<br /><br />Πέμπτον, πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η τουρκοκυπριακή πλευρά, ως συνιδιοκτήτης του νησιού με ίσα δικαιώματα στους υπεράκτιους πόρους του, έκανε προτάσεις στους Ελληνοκύπριους, πιο πρόσφατα στις 13 Ιουλίου 2019, για τη δημιουργία μηχανισμού συνεργασίας, συμπεριλαμβανομένου δίκαιης κατανομής εσόδων, σε υπεράκτιους πόρους υδρογονανθράκων. Όπως και σε προηγούμενες περιπτώσεις, αυτή η τελευταία πρόταση υποστηρίζεται πλήρως από την Τουρκία, καθώς θα δώσει μια άμεση λύση στις εντάσεις που προκύπτουν από τα συνεχιζόμενα υπεράκτια προγράμματα και των δύο πλευρών στο νησί.<br />Ως εκ τούτου, η Τουρκία απορρίπτει τα επιχειρήματα και τους ισχυρισμούς της ελληνοκυπριακής διοίκησης στο σύνολό τους.<br /><br />(Υπογραφή) Feridun H. Sinirlioğlu<br />Μόνιμος αντιπρόσωπος<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Επιχείρηση αρπαγής» της Τουρκίας στη Μεσόγειο και χάρτης πρόκληση στον ΟΗΕ.

Η Τουρκία από τη μία «καταγγέλει» την ελληνο-αιγυπτιακή συμφωνία, αλλά από την άλλα δείχνει στην πράξη ότι θα αξιοποιήσει τα «κενά» της. Κι ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πανηγυρίζουν οι Τούρκοι: Θα εκπαιδευτούμε με τα Rafale του Κατάρ για να αντιμετωπίσουμε αυτά της Ελλάδας

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-12/DA00035608_Si.jpg?itok=DBiotCFI" width="772" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οι πιλότοι του Κατάρ θα εκπαιδεύονται για κοινές επιχειρήσεις και θα εκτελούν κοινές αποστολές με τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις.</span></h3>Επικίνδυνη αποδεικνύεται τελικά για την Ελλάδα, η Καταρ-αμένη συμφωνία της Τουρκίας με το Κατάρ, για την παρουσία 36 μαχητικών αεροσκαφών του (rafale και mirage) με πρόβλεψη να συμμετέχουν σε πολεμικές επιχειρήσεις.<br /><br />Η συμφωνία αναφέρει επίσης ότι τα υπερσύγχρονα μαχητικά του Κατάρ (διαθέτει από F-15, μέχρι Rafale F.3 και Eurofighter), θα είναι πλήρως εξοπλισμένα για επιχειρήσεις «κατά των κοινών εχθρών» αν απαιτηθεί (εδώ θα πρέπει να υπάρξει επιπλέον έγκριση των νομοθετικών σωμάτων των δύο χωρών)! <br /><br />Επίσης, οι πιλότοι του Κατάρ θα εκπαιδεύονται για κοινές επιχειρήσεις και θα εκτελούν κοινές αποστολές με τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις!<br /><br />Σε άλλη άρθρο της συμφωνίας, ουσιαστικά το Κατάρ μετατρέπεται σε μία τεράστια τουρκική στρατιωτική βάση, με την αραβική χώρα να διαθέτει στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις όλες τις διευκολύνσεις που απαιτούνται στις τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις που θα αναπτύσσονται στο κράτος του Κόλπου!<br /><br />Σύμφωνα με όσα αναφέρει η τουρκική εφημερίδα Μιλιέτ, ο βουλευτής του CHP Ουνάλ Τσεβικιόζ δήλωσε πως πρόκειται και μία συμφωνία με μεγάλη στρατηγική σημασία και είπε πως “Εμείς δεν θα φέρουμε τα γαλλικά αεροσκάφη που χρησιμοποιεί το Κατάρ για να τους εκπαιδεύσουμε, αλλά εμείς θα εκπαιδευτούμε από αυτούς σχετικά με το πώς χρησιμοποιούνται τα Ραφάλ. Πώς θα δοθεί ο αγώνας ενάντια στα Ραφάλ που μελλοντικά θα αγοράσει η Ελλάδα από τους Γάλλους; Αυτό λοιπόν είναι ένα σημαντικό βήμα για να το μάθουμε. Αυτή λοιπόν την επιτελική ευφυΐα πρέπει να την επικροτήσουμε”.<br /><br />Ένα πρώτο πρόβλημα για την Ελλάδα, είναι ότι η Τουρκία «θα μάθει καλά» τα Rafale, όπως είχε μάθει τα Mirage 2000 στην δεκαετία του '90 σε κοινές ασκήσεις με την αιγυπτιακή Αεροπορία τότε. <br /><br />Επίσης ο στόλος μεταφορικών αεροσκαφών του Κατάρ, τίθεται στην διάθεση των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων για μεταφορά σε όλο τον κόσμο! Από τις τουρκικές στρατιωτικές βάσεις στην Λιβύη και την Σομαλία, μέχρι την Συρία, το Αζερμπαϊτζάν, φυσικά το Κατάρ κλπ.<br />O στόλος αυτός περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και 8 αεροσκάφη στρατηγικών μεταφορών C-17!<br /><br />Το Κατάρ αγοράζει, επίσης, μεγάλο αριθμό μη επανδρωμένων αεροσκαφών Bayraktar, αρμάτων μάχης Altay κλπ. <br /><br />Η Τουρκία εγγυάται την εθνική ασφάλεια του Κατάρ και αυτομάτως καθίσταται ρυθμιστικός παράγων και εγγυήτρια δύναμη στην περιοχή του Κόλπου.<br /><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πανηγυρίζουν οι Τούρκοι: Θα εκπαιδευτούμε με τα Rafale του Κατάρ για να αντιμετωπίσουμε αυτά της Ελλάδας

Οι πιλότοι του Κατάρ θα εκπαιδεύονται για κοινές επιχειρήσεις και θα εκτελούν κοινές αποστολές με τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις. Επικίνδυνη...

Διαβάστε την συνέχεια

Bloomberg! Η Τουρκία πούλησε στο Κίεβο περισσότερα ΒΑΥRAKTAR T-B2 από όσα αναφέρει η σύμβαση

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-12/maxresdefault_0.jpg?itok=-pUnWkge" width="805" /><br /><br />"Ζούμε σε μια δύσκολη γεωγραφία. Για την εθνική μας ασφάλεια, πρέπει να χρησιμοποιήσουμε την αποτρεπτική μας δύναμη μαζί με τη διπλωματία", επεσήμανε ο Τσαβούσογλου<br /><br />Σοβαρό θέμα έχει προκύψει με τα Bayraktar της Τουρκίας, την Ουκρανία και την Ρωσία ασφαλώς.<br /><br />Καταρχάς όπως γράφαμε και χθες κατά τη διάρκεια της συνομιλίας με τον Τούρκο ομόλογό του, ο Πούτιν επέστησε την προσοχή στο γεγονός ότι “το Κίεβο συνεχίζει την καταστροφική του γραμμή με στόχο τη διατάραξη των συμφωνιών του Μινσκ όπως αποδεικνύεται από τη χρήση του τουρκικού Μπαϊρακτάρ”<br /><br />Ο Πούτιν δήλωσε δυσαρεστημένος στον Ερντογάν για τα τουρκικά drones αλλά το θέμα έχει πολύ μεγαλύτερη ουρά!<br /><br />Η Ουκρανία φέρεται να αγόρασε πολλά περισσότερα UAV Bayraktar TB2 από την Τουρκία από ό,τι είχε αναφερθεί προηγουμένως, γράφει το Bloomberg, επικαλούμενο κυβερνητικές πηγές της Τουρκίας.<br /><br />Το πρακτορείο ισχυρίζεται ότι από το 2019, η τουρκική πλευρά έχει πουλήσει «πολλά» μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα- drones στο Κίεβο, μαζί με πυραύλους καθώς και σταθμούς ελέγχου, ενώ συμπληρώνει πως η ουκρανική κυβέρνηση ζήτησε από την Τουρκία δυο επιπλέον δωδεκάδες από drones.<br /><br />Την ίδια στιγμή ο Τσαβούσογλου κοκορεύεται πως “μεγάλος αριθμός χωρών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ ενδιαφέρονται για τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη”.<br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών της γείτονος χώρας Μεβλούτ Τσαβούσογλου μιλώντας στο Συνέδριο για τις Παγκόσμιες Στρατηγικές στην Αμυντική και Αεροδιαστημική Βιομηχανία στην επαρχία Αττάλειας, σήμερα, ανέφερε πως:<br />“Τεράστιος αριθμός χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ ενδιαφέρονται για τα τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη καθώς και για την αμυντική βιομηχανία της χώρας γενικότερα” χωρίς να αναφέρει ποιες είναι οι συγκεκριμένες χώρες.<br /><br />Μιλώντας στο Συνέδριο, ο Τσαβούσογλου είπε ότι αρκετοί υπουργοί και υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι επαίνεσαν την τουρκική αμυντική βιομηχανία κατά τις συνομιλίες του στη Ρίγα στο περιθώριο της συνάντησης των υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ.<br /><br />Ανέφερε επίσης ότι η βιομηχανία χρησίμευσε ως πλατφόρμα για την ενίσχυση της διπλωματίας και των διμερών σχέσεων με πολλές χώρες. Το υπουργείο Εξωτερικών θα δημιουργήσει σύντομα τμήμα αμυντικής βιομηχανίας για τον περαιτέρω συντονισμό των προσπαθειών σε αυτό το θέμα, πρόσθεσε ο κορυφαίος διπλωμάτης της Τουρκίας.<br /><br />«Επειδή δεν μπορείς να είσαι δυνατός στο τραπέζι χωρίς να είσαι δυνατός στο γήπεδο. Ο τρόπος για να είσαι δυνατός στον τομέα είναι να έχεις μια εγχώρια, εθνική, αποτελεσματική και ανεξάρτητη αμυντική βιομηχανία», τόνισε.<br /><br />"Ζούμε σε μια δύσκολη γεωγραφία. Για την εθνική μας ασφάλεια, πρέπει να χρησιμοποιήσουμε την αποτρεπτική μας δύναμη μαζί με τη διπλωματία", επεσήμανε ο Τσαβούσογλου.<br />Washington Post: Η Ρωσία θα επιτεθεί στην Ουκρανία εντός του 2022<br /><br />Η Ρωσία προετοιμάζει επίθεση εναντίον της Ουκρανίας με τη συμμετοχή έως και 175.000 στρατιωτών το ερχόμενο έτος, αναφέρει σε χθεσινό δημοσίευμά της η Washington Post, μετά τους φόβους που εξέφρασε το Κίεβο για ένα τέτοιο ενδεχόμενο.<br /><br />Οι ρωσικές δυνάμεις συγκεντρώνουν σε τέσσερα διαφορετικά σημεία 50 τακτικές ομάδες μάχης, προσθέτει η εφημερίδα, επικαλούμενη αμερικανικό στρατιωτικό έγγραφο.<br /><br />Η Μόσχα προετοιμάζεται να εξαπολύσει «100 τάγματα που αποτελούνται από τακτικές ομάδες με εκτιμώμενη δύναμη 175.000 ανδρών, όπως και άρματα μάχης, πυροβολικό και άλλον εξοπλισμό», δήλωσε στην αμερικανική εφημερίδα υψηλόβαθμος Αμερικανός αξιωματούχος, ο οποίος ζήτησε να μην κατονομαστεί.<br />«Συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε την άμβλυνση των εντάσεων στην περιοχή και μια διπλωματική λύση στην σύγκρουση στην ανατολική Ουκρανία», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου, ο αντισυνταγματάρχης Τόνι Σέμελροτ.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a></div><div><br /></div><div>οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Bloomberg! Η Τουρκία πούλησε στο Κίεβο περισσότερα ΒΑΥRAKTAR T-B2 από όσα αναφέρει η σύμβαση

"Ζούμε σε μια δύσκολη γεωγραφία. Για την εθνική μας ασφάλεια, πρέπει να χρησιμοποιήσουμε την αποτρεπτική μας δύναμη μαζί με τη διπλωματ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί οι Αμερικανοί ανέχονται την Τουρκία

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/12/biden_pytin_erdogan_slpress.jpg" /><br /><br /><b>Αποστολόπουλος Απόστολος</b><br />Η Τουρκία είναι μικρογραφία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, στρεβλή. Έκτρωμα που σε καμία από τις παλαιές κτήσεις δεν έχει την παραμικρή συμπάθεια. Η Τουρκία διασώθηκε ως χώρα, με τη σημερινή έκταση, επειδή οι τότε Δυτικοί Σύμμαχοι (Άγγλοι, Γάλλοι, κλπ) την ήθελαν φράχτη απέναντι στη νεαρή Σοβιετική Ένωση. Φράχτη την ήθελε και ο Λένιν και ενίσχυσε και αυτός τον Κεμάλ. Η Δύση (ΗΠΑ-ΕΕ) αυτό θέλει και σήμερα, με τη Ρωσία στη θέση της ΕΣΣΔ.<br /><br />Η ιδεολογία δεν παίζει ρόλο. Όσο η Ρωσία θεωρείται εχθρός και η Τουρκία επωμίζεται το ρόλο του φράχτη, θα είναι πολύτιμη και στο απυρόβλητο. Όλα τα άλλα είναι περιστασιακά, περαστικά, ευκαιριακά, ασήμαντα σε τελική ανάλυση. Η Τουρκία θα έχανε μόνο αν υπήρχε Συμφωνία ΗΠΑ-Ρωσίας τύπου Γιάλτα που θα ρύθμιζε τις ισορροπίες σε τοπικό και διεθνές επίπεδο. Ζήσε Μάη μου…<br /><br />Οι κατηγορίες περί αποστασίας της Τουρκίας και ένταξή της στη ρωσική/κινεζική πλευρά είναι απλοϊκή προπαγάνδα και οπωσδήποτε είναι πρόωρες. Παρά το μέγεθός της, η Τουρκία θα ήταν κομπάρσος ως μέλος της “Συμφωνίας της Σαγκάης”, όπου Μόσχα-Πεκίνο κυριαρχούν. Αυτή η πόρτα είναι κλειστή για μια Τουρκία με φιλοδοξίες ανεξάρτητου διεθνούς παίκτη. Αντίθετα η Τουρκία, όσο δεν λησμονεί το ρόλο φράχτη που της έχει ανατεθεί, μπορεί να παίζει διεθνώς, έστω ως η άτακτη της Δυτικής Τάξης. Η ανάμιξή της στη Συρία, στη Λιβύη-Ιράκ ή στις συγκρούσεις στον Καύκασο επιβεβαιώνει αυτό το ρόλο. Ως τώρα έχει ενοχλήσει τη Ρωσία, όχι τις ΗΠΑ.<br /><br />Η Τουρκία, όμως, παρενοχλεί και τη Δύση. Θέλει να κατοχυρώσει νομικά όσα διεκδικεί ώστε να εξασφαλιστεί έναντι των δυτικών συμμάχων της. Γνωρίζει πόσο παραδόπιστοι είναι. Πχ όσο οι ΗΠΑ δεν επιτρέπουν να αναγνωριστεί διεθνώς το κατοχικό κράτος στην Κύπρο, η υπόστασή του είναι έωλη. Το κατοχικό κράτος είναι εμπόρευμα προς διαπραγμάτευση. Το ίδιο ισχύει και για τη Συνθήκη της Λωζάνης. Κανείς δεν θέλει να έχει δίπλα του μια Τουρκία αμολημένη, χωρίς λουρί. Τα δήθεν κεκτημένα της Τουρκίας, από το Αιγαίο (Ίμια) και την Κύπρο ως τη Συρία και τη Λιβύη, είναι φτερό στον άνεμο.<br />Με τη Ρωσία είναι αλλιώς<br /><br />Η Τουρκία δεν μπορεί, με τις δικές της δυνάμεις, να επιβληθεί ως περιφερειακή, μεσαίας ισχύος χώρα. Πρέπει να τη χρίσουν άλλοι. Και δεν τρελάθηκαν να το κάνουν ούτε οι Ρώσοι ούτε οι Αμερικάνοι. Να την κομματιάσουν ναι, αλλά όχι να βάλουν με τα χέρια τους στέμμα σε ένα αναιδή φιλόδοξο επηρμένο. Οι S-400 συμβολίζουν την επιθυμία της Τουρκίας, εκφρασμένη από τον Ερντογάν, να επιβάλλει νέους όρους, ισοτιμίας με τους Δυτικούς.<br /><br />Οι ΗΠΑ το απορρίπτουν κατηγορηματικά. Ισχύει απολύτως η πολιτική Μπους: Όποιος δεν είναι μαζί μας (χωρίς επιφυλάξεις και ενστάσεις) είναι εναντίον μας. Ο ηγέτης και οι ακόλουθοί του. Τελεία! Οι ΗΠΑ δεν αντιτίθενται στην Τουρκία, αλλά μόνο στην απόπειρα ανεξαρτησίας της με “επιχείρημα” τους S-400. Οι ΗΠΑ θα ασκούν ισχυρή πίεση ώστε η πληγή που άνοιξε να μην κακοφορμίσει και γίνει γάγγραινα. Πιστεύουν ότι χωρίς Ερντογάν η Τουρκία θα φρονιμέψει. Κάνουν λάθος. Τελικά η Τουρκία ή θα ικανοποιηθεί ή θα καταστραφεί. Το πραξικόπημα του 2016 άφησε και τις δυο πόρτες ανοιχτές. Πρόσκαιρη ανοχή και ισοπαλία.<br /><br />Η Ρωσία κατάφερε, χάρη στον Πούτιν, να ξαναγίνει με τις δικές της δυνάμεις Μεγάλη Δύναμη παρά το ότι έχασε την ανατολική Ευρώπη. Οι ΗΠΑ, ευρύτερα οι αγγλοσάξωνες, ήθελαν να καθηλώσουν τη Ρωσία στην κατηγορία “Περιφερειακή Δύναμη” και δεν έχουν χωνέψει ακόμα την αποτυχία τους. Τώρα δίνουν μάχες χαμένες εκ των προτέρων υποστηρίζοντας αχυράνθρωπους τύπου Ναβάλνι. Με την ελπίδα ότι έτσι ενισχύουν τους φιλοδυτικούς ολιγάρχες που συνωμοτούν για να ρίξουν τον Πούτιν.<br />Στόχος πρώτος, αυτοτελής, η Ρωσία να αποδυναμωθεί, να ελεγχθεί, ένας προαιώνιος αντίπαλος, να καταστραφεί επιτέλους. Οι ελπίδες της Δύσης έχουν γίνει στάχτη.<br />Στόχος δεύτερος, η καταρράκωση της Ρωσίας τη βγάζει εκτός ανταγωνισμού στο παιχνίδι με την Κίνα και άρα η Δύση δεν κινδυνεύει να βρεθεί μεταξύ δυο πυρών. Όνειρο θερινής νύχτας.<div><br />Πειθήνια Ευρώπη<br /><br />Οι μπολσεβίκοι εκσυγχρόνισαν (με τον Στάλιν και υπέρμετρες ανθρωποθυσίες) την ΕΣΣΔ, ώστε να ανταποκριθεί στο διεθνές (καπιταλιστικό) σύστημα. Έτσι η Ρωσία αντικατέστησε εύκολα την ΕΣΣΔ ως διεθνής παίκτης. Η ενέργεια (αέριο/πετρέλαιο) είναι για τη Ρωσία ότι είναι οι S-400 για την Τουρκία. Είναι όπλο ανεξαρτησίας. Αν η Ευρώπη, κυρίως η Γερμανία, εξαρτηθεί μονομερώς από τη Μόσχα στην προμήθεια ενέργειας (ο αγωγός Nord Stream 2) είναι μοιραίο να διαμορφωθούν συμφέροντα και συμμαχίες με τη Ρωσία που θα ανατρέψουν τον συσχετισμό δυνάμεων Ρωσίας (και Κίνας) με τις ΗΠΑ.<br /><br /><br />Χωρίς πειθήνια Ευρώπη δεν υπάρχει αυτοκρατορία των ΗΠΑ. Ήδη από το 1940 οι ΗΠΑ σχεδίαζαν την Ενωμένη Ευρώπη ως προτεκτοράτο τους (Μπρεζίνσκι), εναντίον της τότε ΕΣΣΔ. Εξ ου η αντιπάθεια στον Ντε Γκωλ που τελικά ηττήθηκε, αλλά άφησε παρακαταθήκη. Στο Παρίσι κυοφορείται διαρκώς το αντάρτικο για μια ανεξάρτητη Γαλλία και Ευρώπη.<br /><br />Παρακαταθήκη τόσο ισχυρή ώστε ο Μακρόν, παιδί των Ρότσιλντ, να υποστηρίζει στην αρχή της θητείας του ότι η Γαλλία δεν διαθέτει “ιδιαίτερη φωνή”, αλλά πλέον, ενόψει εκλογών και της ανόδου των “εθνικιστών” αντιπάλων του, να υπερτονίζει τη γαλλική ιδιαιτερότητα απέναντι στη Γερμανία και τους Αγγλοσάξωνες. Την Ελλάδα μπορεί να την ακούσει κανείς, όταν μαλώνουν τα βόδια στο ποτάμι, να φωνάζει ήλιε νοητέ και μυρσίνη δοξαστική μη λησμονάτε τη χώρα μου. Φωνή βοώντος….</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιατί οι Αμερικανοί ανέχονται την Τουρκία

Αποστολόπουλος Απόστολος Η Τουρκία είναι μικρογραφία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, στρεβλή. Έκτρωμα που σε καμία από τις παλαιές κτήσεις δεν...

Διαβάστε την συνέχεια

Στον δρόμο για το Γκάο. Η εμπλοκή της Γαλλίας (και της Ελλάδας) στο Σαχέλ.

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/12/saxel_gallia_ellada_SLpress.gr_.jpg" /><br /><br /><b>Μαργαρίτης Γιώργος</b><br />Οι ειδήσεις προέρχονταν από την μακρινή υποσαχάρια Αφρική και ως εκ τούτου, λόγω της απόστασης, άργησαν να εμφανιστούν, στις πραγματικές τους διαστάσεις, στα γαλλικά και εν γένει στα “δυτικά” Μέσα Ενημέρωσης. Στα τελευταία αυτά κυριαρχούσε, εδώ και πολλά χρόνια τώρα, ένα σταθερό σενάριο: στρατεύματα από την Γαλλία κυρίως, και άλλες ευρωπαϊκές ή αφρικανικές χώρες βρίσκονται στην περιοχή του Σαχέλ για να στηρίξουν τις εκεί κυβερνήσεις στην προσπάθεια αναχαίτισης του ακραίου ισλαμισμού.<br /><br />Τους τελευταίους μήνες, όμως, το σενάριο αυτό παρουσιάζει ρωγμές. Πρώτον, οι κυβερνήσεις, τα καθεστώτα δηλαδή που κυβερνούν τις εκεί χώρες, μετά από οκτώ χρόνια γαλλικής και ευρωπαϊκής “στήριξης” παρουσιάζονται σαθρά, όσο ποτέ άλλοτε, βυθισμένα στη διαφθορά και στις εσωτερικές διαμάχες, κάτω από την διαρκή απειλή του επόμενου πραξικοπήματος ή της γενικής ανυποληψίας.<br /><br />Δεύτερον, οι κοινωνίες των χωρών αυτών αυτονομούνται ως προς την κεντρική εξουσία, αντιδρούν, κινούνται, οπλίζονται και δείχνουν πλέον να μην συμβιβάζονται με εξελίξεις που καθημερινά υποβαθμίζουν τους όρους της ζωής τους, χωρίς να τους υπόσχονται τίποτε καλύτερο. Η ρευστότητα αυτή δείχνει να μετασχηματίζεται σε αντιγαλλικές και αντιδυτικές κινητοποιήσεις, ενίοτε με την δυναμική εξέγερσης.<div><br />«Tεράστιο αντιγαλλικό αίσθημα»<br /><br />Αυτά που συνέβησαν λίγες ημέρες νωρίτερα αντικατοπτρίζουν τις παραπάνω εξελίξεις. Μια γαλλική στρατιωτική φάλαγγα με εκατό περίπου οχήματα, πέρασε τα σύνορα από την Μπουρκίνα Φάσο προς τον Νίγηρα κατευθυνόμενη προς το Μάλι, την περιοχή Γκάο, όπου βρίσκεται το κέντρο των γαλλικών επιχειρήσεων. Η φάλαγγα αντιμετώπισε στην πορεία της πλήθος αντιγαλλικών εκδηλώσεων.<br /><br />Στην περιοχή Τέρα του δυτικού Νίγηρα υποχρεώθηκε να ανακόψει την πορεία της, καθώς συνάντησε μαζική, μαχητική διαδήλωση με έκδηλα αντιγαλλικά και αντι-ευρωπαϊκά χαρακτηριστικά. Η δύναμη πολιορκήθηκε κυριολεκτικά για αρκετές ημέρες από τους διαδηλωτές. Η προκλητική διέλευση γαλλικών μαχητικών αεροπλάνων σε χαμηλό ύψος μάλλον εξαγρίωσε τους τελευταίους.<br /><br />Η πολιορκία εξελίχθηκε σε ανοικτή σύγκρουση, στην οποία σκοτώθηκαν (κατά τα πρακτορεία ειδήσεων) τρεις διαδηλωτές και τραυματίστηκαν τουλάχιστον δεκαοκτώ – πολλοί από αυτούς χαροπαλεύουν. Το γαλλικό κανάλι France24, μίλησε για «τεράστιο αντιγαλλικό αίσθημα» μέσα στον πληθυσμό του Νίγηρα, γιατί στο Μάλι τα πράγματα είναι μάλλον χειρότερα.<br />Εμπλοκή Γαλλίας (και Ελλάδας) στο Σαχέλ<br /><br />Οι νέες αυτές συνθήκες υποχρεώνουν το Παρίσι να ξανασκεφθεί τους όρους της εκεί παρουσίας γαλλικών στρατευμάτων. Το επίσημο αφήγημα, ότι δηλαδή οι γαλλικές δυνάμεις βρίσκονται εκεί για να αντιμετωπίσουν “συμμορίες τρομοκρατών”, δεν στέκει πλέον, καθώς είναι σαφές ότι η παρουσία ευρωπαϊκών στρατευμάτων συναντά την εχθρότητα ολοένα και μεγαλύτερου μέρους των εκεί κοινωνιών. Πρόκειται για κοινωνίες πολυπληθείς, το Μάλι έχει 20 εκατομμύρια κατοίκους, ο Νίγηρας 23, η Μπουρκίνα Φάσο πάνω από 20, και αφάνταστα –για τα δυτικά μέτρα– νεανικές. Περισσότερο από το 50% του πληθυσμού τους έχει ηλικία μικρότερη των 19 χρόνων.<br /><br />Μπροστά στη νέα κατάσταση οι επιλογές της Γαλλίας είναι δύο. Είτε η άμεση απεμπλοκή από το όλο ζήτημα και η απόσυρση όλων των στρατιωτικών δυνάμεων, είτε η διεθνοποίηση, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή του ΝΑΤΟ ή διαμέσου “διμερών” διακρατικών συμφωνιών, της στρατιωτικής επέμβασης σε αυτά τα κράτη. Το θέμα της αποστολής ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων στο Σαχέλ τέθηκε, αξίζει να το επισημάνουμε, στο πλαίσιο “διμερούς” συμφωνίας της Ελλάδας με την Γαλλία.<br /><br />Όπου, εκτός από την καταβολή από την πρώτη επτά ή οκτώ δις ευρώ στην πολεμική βιομηχανία της δεύτερης, προβλεπόταν, στο περί “αμοιβαίας συνδρομής” παράρτημα και η αποστολή ελληνικών δυνάμεων στο Σαχέλ! Δεν νομίζω ότι στην συνηθισμένη από “ετεροβαρείς συμφωνίες” Ελλάδα των τελευταίων (μόνο;) χρόνων θα βρει κάποιος τίποτε το παράξενο στην συμφωνία αυτή!<br /><br />Το θέμα είναι ότι το δυτικό στρατόπεδο δεν αντέχει μια επανάληψη της φυγής από το Αφγανιστάν και μάλιστα στην Αφρική. Οι Ρώσοι είναι εκεί, οι Κινέζοι επίσης. Άρα, οι πιέσεις για να βρεθούν Έλληνες στρατιώτες στην αφιλόξενη αυτή ζώνη δεν προέρχονται μόνο από την Γαλλία του Μακρόν. Σε τελευταία ανάλυση, ελληνικά μάχιμα τμήματα βρίσκονται ήδη στην Σαουδική Αραβία στην βάση ακόμα πιο σαθρών επιχειρημάτων.<br /><br />Η κάθε δε κακή αρχή προαναγγέλλει την ακόμα χειρότερη συνέχεια. Γιατί στην Σαουδική Αραβία, σε αντάλλαγμα των στρατιωτικών υπηρεσιών, μπορεί –αμφίβολο αλλά δεν ξέρεις– να δοθεί κανένα επικερδές συμβόλαιο σε κάποια “ελληνική” κατασκευαστική εταιρεία. Για το Σαχέλ θα ήταν προϊόν άρρωστης φαντασίας μια τέτοια ελπίδα. Και επιπλέον η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από ουράνιο. Φαίνεται πως αυτό υπάρχει άφθονο στις άτυχες αυτές χώρες.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Στον δρόμο για το Γκάο. Η εμπλοκή της Γαλλίας (και της Ελλάδας) στο Σαχέλ.

Μαργαρίτης Γιώργος Οι ειδήσεις προέρχονταν από την μακρινή υποσαχάρια Αφρική και ως εκ τούτου, λόγω της απόστασης, άργησαν να εμφανιστούν, σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Deal Γαλλίας-ΗΑΕ για τα Rafale και η σημασία για την Ελλάδα που δεν περιορίζεται στα “MIRAGE 2000-9”.

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/12/Rafale-F3R-Greece-790x400.jpg" /><br /><br />Του <b>Στέργιου Δ. Θεοφανίδη</b><br />Rafale F4 για την Αεροπορία των ΗΑΕ. Η επιρροή στην ελληνική άμυνα δεν περιορίζεται μόνο στο ενδεχόμενο απόκτησης αριθμού Mirage 2000-9… Πρόκειται για κίνηση–ματ με προεκτάσεις, που όπως θα δούμε παρακάτω, δεν επηρεάζουν μόνο την ελληνική Πολεμική Αεροπορία, αλλά ολόκληρη την ανατολική Μεσόγειο από πλευράς ισορροπίας δυνάμεων. Η δε χθεσινή επικοινωνία του πρωθυπουργού με τον ηγέτη των ΗΑΕ, έχει τη δυνατότητα δίνοντας συνέχεια σε όλο το φάσμα των διμερών σχέσεων, να οδηγήσει σε θεαματικά αποτελέσματα, τουλάχιστον στον τομέα της ελληνικής άμυνας.<br /><br />Γράφαμε παλιότερα, ότι η Ελλάδα θα πρέπει να αναζητήσει τρόπους για την επίτευξη συμφωνίας με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, για την απόκτηση 20 τουλάχιστον μαχητικών τύπου Mirage 2000-9 από τα περισσότερα από 50 τέτοια μαχητικά που εξακολουθεί να διατηρεί σε υπηρεσία η Αεροπορία του μικρού αραβικού κράτους. Το νέο δεδομένο της αγοράς 80 Rafale F4, που ως είδηση έκανε το γύρο του κόσμου σαν αστραπή, είναι εξέλιξη που έρχεται να ενισχύσει ακόμη περισσότερο τα ελληνικά δυνητικά οφέλη. Πολύ πέρα από τα Mirage 2000-9…<br /><br />Η πρώτη λοιπόν, και όχι κατ’ ανάγκη η σημαντικότερη, διάσταση της ανακοίνωσης της προμήθειας των Rafale F4, είναι αυτή. Η ενδεχόμενη αγορά μίας Μοίρας μαχητικών Mirage 2000-9 δηλαδή. Για την Ελλάδα, τις Ένοπλες Δυνάμεις της και την Πολεμική Αεροπορία ειδικά. Υπάρχουν όμως και άλλες διαστάσεις-προεκτάσεις με ελληνικό ενδιαφέρον. Οι οποίες έχουν (και πρέπει να έχουν…) ιδιαίτερη βαρύτητα και στόχευση. Ας τις δούμε μία προς μία.<br /><br />Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες που έχουν αποκαλυφθεί, τα πρώτα Rafale F4 θα παραδοθούν στην Αεροπορία των ΗΑΕ εντός του έτους 2026. Μιλάμε για χρονικό διάστημα τεσσάρων περίπου ετών από σήμερα. Σε αυτό το χρόνο εφόσον η Ελλάδα κατορθώσει να αποκτήσει τουλάχιστον 20 από τα υπό δεύτερο εκσυγχρονισμό Mirage 2000-9, πετυχαίνει πολλά και σημαντικά πράγματα με δυνητικά χαμηλό κόστος για την Πολεμική Αεροπορία και την ελληνική άμυνα. Ποια είναι αυτά;<br /><br /><div>Πρώτο και σημαντικότερο, στο πλαίσιο πάντα της πίστης στην διατήρηση της πολιτικής των δύο κύριων εξοπλιστικών πηγών, είναι η αύξηση του αριθμού των πολεμικών Μοιρών που διαθέτουν γαλλικά μαχητικά, από δύο σε τρεις. Σε μεγάλο βάθος χρόνου και με ό,τι αυτό συνεπάγεται:<br /><br />1. Εκμετάλλευση των κοινών όπλων που αξιοποιούνται και θα αξιοποιηθούν τόσο στα Mirage 2000-5Mk.2, όσο και στα Rafale F3R. Που είναι κρίσιμα για την ελληνική αποτρεπτική ισχύ και διόλου ευκαταφρόνητα σε αριθμό. MICA EM και -IR, AM–39 Exocet, SCALP–EG και MICA EM/IR NG στο μέλλον. Αναφερόμαστε σε ένα ισχυρότατο οπλοστάσιο και ομοιογενές για τα επόμενα 20 έως 25 χρόνια.<br /><br />2. Επίτευξη τεράστιων οικονομιών κλίμακας, δεδομένου ότι η Ελλάδα (μέσω της ΕΑΒ κυρίως) και η Πολεμική Αεροπορία, έχουν δυνατότητα 2ου και 3ου βαθμού συντήρησης για το Mirage 2000 και τα συστήματά του. Πράγμα που πέραν όλων των άλλων συνεπάγεται και μεγάλη επιχειρησιακή αυτονομία.<br /><br />3. Τα Mirage 2000-9 των ΗΑΕ (δεν γνωρίζουμε αν σε όλα έχει αποδοθεί αυτή η δυνατότητα), έχουν πιστοποιηθεί για την αξιοποίηση του ατρακτιδίου στοχοποίησης SNIPER της Lockheed Martin. Κάτι που συνεπάγεται ότι η απόκτηση και αξιοποίηση του εν λόγω συστήματος για τα ελληνικά F-16V, θα μπορεί να “επεκταθεί” άμεσα και χωρίς κόστος και στα Mirage 2000-9.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/news/deal-gallias-iae-gia-ta-rafale-i-simasia-toy-gia-tin-ellada-den-periorizetai-sta-quot-mirage-2000-9-quot/m2000-9-shehab"><img height="426" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/12/M2000-9-SHEHAB.jpg" width="640" /></a><br /><i>Mirage 2000-9 με ατρακτίδιο στοχοποίησης Damocles (σε υπηρεσία στα ΗΑΕ ως Shehab). Στα μαχητικά αυτά πιστοποιήθηκε και το SNIPER της Lockheed Martin</i><br /><br />H ένταξη του Rafale F4 σε υπηρεσία στην αεροπορία των ΗΑΕ, θα δώσει την ευκαιρία στην Πολεμική Αεροπορία να ενισχύσει περαιτέρω την διασυμμαχική συνεργασία και σχέση της τόσο με την Αεροπορία των ΗΑΕ, όσο και με αυτή της Αιγύπτου. Μπορεί με άλλα λόγια να λειτουργήσει ως φορέας παροχής εκπαίδευσης σε τακτικές και πολλά άλλα αντικείμενα, εκμεταλλευόμενη την τεράστια επιχειρησιακή εμπειρία που έχει αποκομίσει επί δεκαετίες ολόκληρες, αντιμετωπίζοντας την τουρκική απειλή και προκλητικότητα. Εμπειρία που δεν έχουν ούτε οι Γάλλοι ούτε κανείς άλλος, πέραν των Ισραηλινών. Μέσα από αυτή τη διαδικασία δε, μόνο οφέλη μπορεί να αποκομίσει.<br /><br />Η περαιτέρω ενδυνάμωση και ενίσχυση της στρατηγικής συνεργασίας Ελλάδας–ΗΑΕ μπορεί ξεκινώντας από τα -9 και τα Rafale να επεκταθεί και στον αμερικανικό βραχίονα. Στα F-16 και στα F–35 δηλαδή. Ακόμη και σε περίπτωση επομένως που η Ελλάδα δεν μπορέσει (ακόμη και λόγω ενδεχόμενης άρνησης των ΗΠΑ…) να πουλήσει τα F-16C/D Block 30 σε αναβαθμισμένη (Block 50M) μορφή, στα ΗΑΕ, προκειμένου η Αεροπορία του να τα αξιοποιήσει για εκπαιδευτικούς σκοπούς, κάτι που είχε συζητηθεί στο παρελθόν, θα μπορεί να αξιοποιήσει τα Block 30 και Block 50 (ως Block 50M), για να παρέχει εκπαίδευση σε ιπταμένους και τεχνικούς των ΗΑΕ και της Αιγύπτου.<br /><br />H αραβική χερσόνησος καθορίζει σε πολύ μεγάλο βαθμό όχι μόνο τις ισορροπίες δυνάμεων στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, την ανατολική Μεσόγειο και τη βόρειο Αφρική, με βάση τις εξοπλιστικές κινήσεις και επιλογές χωρών όπως η Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ. Καθορίζει όπως σημειώσαμε και σε πρόσφατη ανάλυση μας και μία εξωτερική πολιτική από την οποία η Ελλάδα μόνο τεράστια οφέλη έχει να αποκομίσει. Μέσα από το έμψυχο δυναμικό της κυρίως και την τεχνογνωσία του.<br /><br />Όπως η Σαουδική Αραβία κράτησε ανοικτή τη γραμμή παραγωγής του δικινητήριου F-15 στη δεκαετία του 2010, μέσω ενός προγράμματος – μαμούθ ύψους άνω των 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων, έτσι σήμερα και τα ΗΑΕ “ανακατεύουν την τράπουλα” σε παγκόσμιο επίπεδο, δίνοντας νέα πνοή στην κυριολεξία στο πρόγραμμα Rafale.<br /><br />Πρόκειται για μοναδική ευκαιρία για την Ελλάδα και την Πολεμική Αεροπορία, αλλά και την εγχώρια αμυντική της βιομηχανία (κρατική και μη), που δεν πρέπει να περάσει ανεκμετάλλευτη. Αρκεί να γίνει αντιληπτή η τεράστια δυναμική που υπάρχει… Για όλους του λόγους που προαναφέρθηκαν.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Deal Γαλλίας-ΗΑΕ για τα Rafale και η σημασία για την Ελλάδα που δεν περιορίζεται στα “MIRAGE 2000-9”.

Του Στέργιου Δ. Θεοφανίδη Rafale F4 για την Αεροπορία των ΗΑΕ. Η επιρροή στην ελληνική άμυνα δεν περιορίζεται μόνο στο ενδεχόμενο απόκτησης ...

Διαβάστε την συνέχεια