Η σύγκρουση των ''δύο ρεαλισμών'' κατά το έτος 2021

<br /><br /><br /><br /><br /><img src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5ff87d012600004e567a3bec.jpeg?ops=scalefit_630_noupscale" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τι είναι το πιο δύσκολο που θα χρειαστεί η Ελλάδα να κάνει εντός του 2021</span></h3><b>Αλέξανδρος Θ. Δρίβας*</b>  <br />Μια Καλή Χρονιά για την ελληνική εξωτερική πολιτική θα είναι μια αποτελεσματική χρονιά. Η χώρα μας σύντομα θα χρειαστεί ξανά να διεκδικήσει τα ίδια της τα κεκτημένα μιας και στην περίφημη και πολύχρονη ελληνοτουρκική έριδα, πέραν από το 1821, μόνο στους Βαλκανικούς Πολέμους υπήρξε αναθεωρητική εις βάρος της Τουρκίας και κατάφερε σε δύο φάσεις, να γκρεμίσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Έκτοτε, η Τουρκία είναι αναθεωρητική σε βάρος της Ελλάδας. Στις διαπραγματεύσεις και στους διαλόγους που προηγούνται αυτών, επιλύονται διαφορές μέσα από συναλλαγές. Στις διαπραγματεύσεις δεν συζητούνται μονομερείς διεκδικήσεις. Παρόλα αυτά, η τουρκική ικανότητα να συζητάει όλα όσα επινοεί ως ζητήματα, μας έχει πείσει οτι οφείλουμε να έχουμε ενοχές εάν αρνηθούμε να συζητήσουμε. Η ανάγκη της χώρας μας να μοιάζει σε δυτικές χώρες, είναι επιλεκτική και σε κάθε περίπτωση, η κάθε επιλογή για μιμητισμό γίνεται σε λάθος τομέα και με λάθος τρόπο. Εδώ είναι η ″διαλλακτικότητα″ και έτσι ο στόχος της Ελλάδας, είναι κυρίως να μη γίνει η χώρα που θα δεχτεί το blame game της μη λύσης, παρά η αναζήτηση λύσεων που θα καταστήσουν σαφές στην Τουρκία ότι η Ελλάδα διαπραγματεύεται διαφορές και όχι διεκδικήσεις της εκάστοτε εθνικιστικής πολιτικής ελίτ της Τουρκίας. Εμείς, επινοήσαμε τους ″δύο ρεαλισμούς″. Ποιός θα επικρατήσει το 2021;<div><br />Οι κακές σκέψεις<br /><br />Οι κακές σκέψεις οδηγούν σε κακές πράξεις. Ο γράφων δεν πιστεύει οτι υπάρχουν άνθρωποι που είναι ″προδότες″ και ελλιπώς ενδιαφερόμενοι για την πατρίδα τους. Έχουμε υποτιμήσει πάρα πολύ την έλλειψη Λογικής που δημιουργήθηκε σε αυτήν τη χώρα πολλούς αιώνες πριν. Αρκετοί άνθρωποι τείνουν να πιστεύουν στις προθέσεις ή στην συλλήβδην βελτίωση όλων των πραγμάτων και πως η πλήρως ανάλυση της πραγματικότητας, είναι κουραστική και απαισιόδοξη. Ένας από τους καλύτερους καθηγητές που είχα ποτέ, μου είπε κάποτε στα πλαίσια του μαθήματος της Θεωρίας και Μεθοδολογίας των Διεθνών Σχέσεων (το μόνο μάθημα ίσως που διακρίνει τους επιστήμονες από τους ″μάντεις″) ότι ο ρεαλισμός είναι Κοσμοθεωρία και όλα τα υπόλοιπα χρήσιμες ″μόδες″ που τον επιβεβαιώνουν με διαφορετικό τρόπο. Ενικός αριθμός. Ένας ρεαλισμός. Στην Ελλάδα, υποτίθεται αναπτύχθηκαν δύο.<br /><br />Σύμφωνα με αυτήν την προκλητική για το νου (και για πολλά ακόμη πράγματα) θεωρία, τα εθνικά θέματα στην Ελλάδα αντιμετωπίζονται με έναν ρεαλισμό ο οποίος είναι αυτός που βασίλεψε στην Ελλάδα από το 1996 και μετά και μας οδήγησε στο να αποδεχθούμε οτι έχουμε εδαφικές διαφορές με την Τουρκία ώστε να την βλέπουμε να κάνει απόπειρες εισβολής σε Έβρο και Αιγαίο, και ο άλλος ρεαλισμός, είναι αυτός που έχει ασπαστεί η πλευρά όλων όσων διαφωνούν με τους παραπάνω. Ο Φρειδερίκος Νίτσε κάποτε έγραψε πως ″Ποτέ η αλήθεια δεν κρεμάστηκε από το χέρι ενός αδιαλλάκτου″. Στην πραγματικότητα, αν κάποιος διαβάσει προσεκτικά τα παραδείγματα της ιστορίας, κανείς από τους δύο δεν είναι ″ρεαλισμός″. Το εκκρεμές της χώρας μας κάνει συνεχώς την ίδια και επικίνδυνη ταλάντωση. Από το πώς θα βαφτίσουμε ″διαλλακτικότητα και ψυχραιμία″ την τακτική του κατευνασμού και έτσι να έχουμε έναν ρεαλισμό ο οποίος είναι αυτός της παραίτησης, μέχρι το να κάνουμε σχεδιασμούς για μια νέα εκστρατεία στα βάθη της Ανατολίας. Κι όμως, η πρακτική και των δύο ρεαλισμών οδήγησε στην ήττα δύο διαφορετικές χώρες. Τη Μεγάλη Βρετανία στην αρχή του Β‘.Π.Π και τη Γερμανία στο τέλος του Β’Π.Π. Ο πόλεμος σημαίνει αποτυχία του σχεδιασμού. Όχι επιτυχία.<div><br />Ο αυθεντικός ρεαλισμός και η ελληνική πρόκληση<br /><br />Ο ένας και μοναδικός ρεαλισμός είναι ουσιαστικά αυτό που έχει περιγράψει ο George Friedman στο ″100 χρόνια μετά″. ″Προετοιμαζόμαστε για το χειρότερο, ελπίζοντας για το καλύτερο″. Η ουσία της κακοποιημένης αποτροπής, είναι αυτή. Μια χώρα οφείλει να κοιτά τους κινδύνους που έχει να αντιμετωπίσει. Μελετά επίσης τις ευκαιρίες που τους δίνει η θέση στην οποία βρίσκεται, το πώς μπορεί να σταθεί στον κόσμο. Τίποτε από αυτά δεν έγινε στην Ελλάδα της ″σύγκρουσης των ρεαλισμών″. Ακόμη και σήμερα, συγκρούονται δύο κατά φαντασίαν σχολές σκέψης, οι οποίες δεν προσέφεραν στην Ελλάδα αναχαίτιση κινδύνων, σταθερότητα και ευημερία. Κάθε παράδειγμα που στεκόταν στον έναν και αυθεντικό ρεαλισμό, αυτοαναιρούνταν κατά την απόπειρα εφαρμογής του γιατί στο τέλος, προσπαθούσε να εφαρμοστεί με μιμητισμό. Ανάμεσα από την παρθενογέννηση και το ″δε χρειάζεται να ξανακάνουμε εφεύρεση τον τροχό″, μπορούμε να προσαρμόζουμε τους τροχούς που θα ταιριάζουν στο δικό μας όχημα.<br /><br />Βάσει όλων των παραπάνω, το πιο δύσκολο που θα χρειαστεί η Ελλάδα να κάνει εντός του 2021 δεν είναι μια απλή απόκρουση της τουρκικής επιθετικότητας. Αυτό αν και είναι αβέβαιο, δεν είναι το πιο δύσκολο που καλείται να αντιμετωπίσει. Το δυσκολότερο είναι να εναγκαλιστεί με τον αυθεντικό ρεαλισμό ο οποίος δε θα κακοποιεί a la carte τον Θουκυδίδη τον οποίον στην κλίνη του Προκρούστη, παίρνει τα μέτρα εκείνου που τον επικαλείται. Ο ρεαλισμός δεν είναι τίποτε παραπάνω από την φωτογραφική μηχανή η οποία απεικονίζει αυτό που βλέπει ο φακός εκείνη τη στιγμή. Είναι κάτι που εξελίσσεται. Πολλές φωτογραφίες μπορούμε να δούμε, άπειρες. Όμως πάντα ο αριθμός των χρωμάτων παραμένει σταθερός. Με άλλα λόγια, η Τουρκία σταθερά θα επιθυμεί να επιβουλεύεται την ίδια την ύπαρξη της Ελλάδας, ακόμη και αν η Ελλάδα ταπεινωνόταν δίνοντας γην και ύδωρ. Αν εναγκαλιστούμε με τον αυθεντικό ρεαλισμό, θα κατανοήσουμε ότι τα προβλήματα έχουν διαφορετικούς βαθμούς επιλυσιμότητας. Υπάρχει επιλυσιμότητα για κάποια προβλήματα και μη επιλυσιμότητα για κάποια άλλα. Οι θιασώτες των ″δύο ρεαλισμών″ που έχουν σχέσεις με την Εσπερία, γνωρίζουν πως όταν κάτι δεν έχει λύση, δεν είναι πρόβλημα. Είναι κατάσταση. Ο διαχωρισμός του πού μπορούμε να παρέμβουμε και που δεν μπορούμε, δεν αποτελεί μόνο τον πυρήνα του αυθεντικού ρεαλισμού. Συνιστά την ωριμότητα την ίδια. Δεν μπορεί κανείς να είναι πάνω από την ίδια την πραγματικότητα η οποία είναι ″σχετική″ μόνο για όσους δεν επιθυμούν να αποδεχτούν.<br /><br />Τέλος, ο αυθεντικός ρεαλισμός απαντά σε απλά ερωτήματα τα οποία έχουν να κάνουν με το ″πώς, πού, γιατί, ποιός και πότε″. Υπάρχουν χρονικές περίοδοι που βολεύουν μια χώρα να λύσει ένα πρόβλημα γιατί πολύ απλά, η ισχύς της ευνοεί μια Α περίοδο. Από την άλλη, υπάρχουν χρονικές περίοδοι που δεν είναι ευνοϊκές για να λυθούν σημαντικά ζητήματα, λόγω έλλειψης ισχύος ή λόγω καλής μελέτης του μέλλοντος το οποίο δείχνει οτι θα έλθουν καλύτερες ευκαιρίες. Τα ελληνοτουρκικά συνιστούν μια κατάσταση και αν μετατρέψουμε τις διεκδικήσεις της Τουρκίας σε ″πρόβλημα″ τότε θα έχουμε λύση. Λύση επί της βάσης των τουρκικών διεκδικήσεων. Επίλυση μάλιστα που θα γίνει η σανίδα σωτηρίας μιας κυβέρνησης στην Τουρκία η οποία έχει υιοθετήσει μια πολιτική που μας φέρνει στο νου εποχές από τις οποίες ο κόσμος δε θέλει να ξαναζήσει. Ο Ερντογάν, θέλει ένα έπαθλο για να πάει σε πρόωρες εκλογές καθώς η Τουρκία μέρα με τη μέρα αιμορραγεί. Η χώρα μας δεν απειλεί να καταστρέψει την Τουρκία, δε θα ήταν καν προς το συμφέρον της κάτι τέτοιο. Αλλά δε θα τη σώσει κιόλας. Η Ελλάδα δε θέλει και δεν πρέπει να θέλει πόλεμο. Η Τουρκία δε θα τολμήσει να κάνει πόλεμο. Γιατί λοιπόν να δώσουμε στην Τουρκία κάτι σε διαπραγματεύσεις που δεν μπορεί να το διεκδικήσει με τη βία; Έτσι μιλά ο ένας και αυθεντικός ρεαλισμός.<div><br /></div><div><b><i>*Διεθνολόγος -Συντονιστής του Τομέα Ευρασίας & Ν. Α. Ευρώπης στο ΙΔΙΣ - Research Fellow in HALC (Hellenic American Leadership Council)</i></b></div><div><br /></div><div><a href="https://www.huffingtonpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div></div>

Η σύγκρουση των ''δύο ρεαλισμών'' κατά το έτος 2021

Τι είναι το πιο δύσκολο που θα χρειαστεί η Ελλάδα να κάνει εντός του 2021 Αλέξανδρος Θ. Δρίβας*    Μια Καλή Χρονιά για την ελληνική εξωτερικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογανο-Τραμπισμός βασιλεύει στην Τουρκία ,αλλά μέχρι πότε;

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/12/trump_erdogan_Screenshot-2018-12-01-at-20.56.13.png"><img height="499" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/12/trump_erdogan_Screenshot-2018-12-01-at-20.56.13-696x543.png" width="640" /></a><br /><br />Του <b>Μιχάλη Ψύλου</b><br />Μπορεί η ατμόσφαιρα στο Καπιτώλιο να καθάρισε από τα δακρυγόνα μετά την εισβολή του ακροδεξιού όχλου και ο Τζο Μπάιντεν να επιβεβαιώθηκε ως ο 46ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά δεν υπήρχε άλλη χώρα σε όλον τον κόσμο που να «πλημμύρισε» από τόση κακόβουλη χαρά ,όσο η Τουρκία, για την τρομοκρατική επίθεση των οπαδών του Ντόναλντ Τραμπ. «Η Αμερική καίγεται» ήταν το κορυφαίο trending hashtag στην Τουρκία μετά την εισβολή στο Καπιτώλιο από τους υποστηρικτές του απερχόμενου Προέδρου – μια έκφραση που δεν αντανακλούσε φυσικά την ανησυχία για τα δραματικά γεγονότα, αλλά …χαρά για το χάος.<div><br />«Εβραϊκή συνωμοσία » κατά του Τραμπ ανακαλύπτει ο Γιουσούφ Καπλάν, αρθρογράφος της Yeni Safak και ένθερμος οπαδός του προέδρου Ερντογάν. «Όλα αυτά γίνονται γιατί ο Τραμπ προσπάθησε να απελευθερώσει την Αμερική από την κατοχή και τον ζυγό της εβραϊκής δύναμης. Παρ` ότι έκανε μεγάλες παραχωρήσεις στους Εβραίους ,αυτοί τις πήραν, τις έβαλαν στις τσέπες τους και δεν δίστασαν να βάλουν το όπλο στον κρόταφο του Τραμπ! Δεκάρα δεν έδωσαν γι` αυτόν» υποστηρίζει ο Τούρκος αρθρογράφος χωρίς να φοβάται ότι γίνεται περίγελως!</div><div><br />Ακόμη πιο θρασύς ο σχολιαστής της Turkiye , Σουλεϊμάν Οζιρλίκ, εξανίσταται γιατί -όπως λέει- «όλοι στην Αμερική κατηγορούν τον Ντόναλντ Τραμπ για τα γεγονότα και υποστηρίζουν ότι πρέπει να καθαιρεθεί ως ηθικός αυτουργός γι` αυτό που συνέβη, επειδή προκάλεσε το θάνατο τεσσάρων ανθρώπων…Ενώ δεν λένε τίποτα για τον Σελαχατίν Ντεμιρτάς που σκότωσε 53 άτομα», αναφερόμενος ξεδιάντροπα στον φυλακισμένο χωρίς δίκη εδώ και τέσσερα χρόνια πρώην πρόεδρο του φιλο-Κουρδικού κόμματος HDP.<br /><br />Η Τουρκική πολιτική και δημοσιογραφική ελίτ δεν κρύβει άλλωστε τον παραλληλισμό ανάμεσα στον Ντόναλντ Τραμπ και τον πρόεδρο Ερντογάν. Δεν είναι απλά η στενή φιλία και ο αλληλοθαυμασμός που συνέδεε τους δύο άνδρες, με αποτέλεσμα ο απερχόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ να προστατεύει τον Ερντογάν από μια σειρά κυρώσεων στη διάρκεια της θητείας του. Είναι κυρίως η κοινή πολιτική και αυταρχική συμπεριφορά των δύο ανδρών που τους ένωνε. Η απέχθεια στη δημοκρατία, η καταστολή κάθε αντιπολιτευτικής φωνής, η υποταγή των θεσμών στα ιδιοτελή συμφέροντάς τους, ήταν η κοινή κόκκινη γραμμή που διέτρεχε την διακυβέρνηση Τραμπ και Ερντογάν. Για αυτό και ο Τραμπισμός θα συνεχίσει να βασιλεύει στην Τουρκία όσο καιρό παραμένει πρόεδρος ο Ερντογάν. «Ίσως το Twitter να αναστείλει τον λογαριασμό του Ερντογάν, όπως έκανε και με τον Τραμπ» γράφει μάλιστα ,ειρωνικά, η φιλο-κυβερνητική Sabah.<br />Δεν αποκλείεται άλλωστε οι οπαδοί του Ερντογάν να ετοιμάζονται να μιμηθούν τον ακροδεξιό όχλο του Τραμπ, όταν έλθει η ώρα και ο Τούρκος Πρόεδρος χάσει τις εκλογές και υποχρεωθεί να παραδώσει την εξουσία!<br /><br />Κατάσταση πολιορκίας στην Πόλη<br /><br />Δεν είναι τυχαίο που το αγγλόφωνο τουρκικό τηλεοπτικό δορυφορικό δίκτυο TRT World, που σπάνια δίνει φωνή στην αντιπολίτευση της Τουρκίας, υπερηφανεύτηκε ότι πήρε συνέντευξη του Ενρίκε Τάριο, του Αμερικανού νέοφασίστα ηγέτη της ακροδεξιάς οργάνωσης Proud Boys! Ο Ενρίκε Τάριο συνελήφθη μεν τρεις ημέρες πριν την εισβολή στο Καπιτώλιο αλλά αφέθηκε αμέσως ελεύθερος για να την …οργανώσει .Ο 36χρονος Τάριο κατηγορείται για σειρά βίαιων και ρατσιστικών επιθέσεων εναντίον Αφροαμερικανών. Ναι , απ` αυτόν τον νεοφασίστα που σπέρνει το ρατσιστικό μίσος στην Αμερική ,επαίρεται ότι πήρε συνέντευξη το τουρκικό TRT …«Για την τουρκική κυβέρνηση, όπως και άλλα αυταρχικά καθεστώτα, ήταν μια ευπρόσδεκτη ευκαιρία αυτό που συνέβη στο Καπιτώλιο» λέει ο αναλυτής Νίκολας Ντάνφορθ στην ιστοσελίδα Al-Monitor.<br /><br />Τι διαφορά έχει άλλωστε η αντιμετώπιση των διαδηλωτών στην Τουρκία του Ερντογάν, από την Αμερική του Τραμπ; Τόλμησαν οι φοιτητές στο Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου να διαδηλώσουν κατά του διορισμού με Προεδρικό διάταγμα του 50χρονου Μελίχ Μπουλού -στενού φίλου του Ερντογάν-ως πρύτανη; Η τουρκική αστυνομία συνέλαβε περισσότερους από 30 φοιτητές ,πραγματοποιώντας επιδρομές στα σπίτια τους ,σε 13 συνοικίες της Κωνσταντινούπολης. Η γερμανική εφημερίδα Tagesspiegel περιγράφει τις εικόνες σε αντάποκρισή της από την Κωνσταντινούπολη: «Η τουρκική αστυνομία πολιόρκησε ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια της χώρας. Εκατοντάδες πάνοπλοι αστυνομικοί των ειδικών δυνάμεων απέκλεισαν την κύρια είσοδο του Πανεπιστημίου του Βοσπόρου στην Κωνσταντινούπολη το πρωί της Τετάρτης . Οι αντλίες νερού ήταν έτοιμες, οι αστυνομικοί με τα τουφέκια τους έτοιμα, πήραν θέσεις. Ένα ελικόπτερο πετούσε πάνω από την πανεπιστημιούπολη, ενώ στους γύρω δρόμους είχαν τοποθετηθεί από την αστυνομία εμπόδια για να αποτραπεί η συγκέντρωση των διαδηλωτών μπροστά από την πύλη». Ο εχθρός λαός…<br /><br />Οι φοιτητές διαμαρτύρονται γιατί ο εκλεκτός Πρύτανης του Ερντογάν δεν έχει σχέση με το Πανεπιστήμιο και το 2015 είχε προσπαθήσει χωρίς επιτυχία να εκλεγεί ως …εκπρόσωπος του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης. Εκτός από την πίστη του στον Ερντογάν, ο νέος Πρύτανης δεν έχει καν αναγνωρισμένα προσόντα για τη διεύθυνση ενός από τα καλύτερα πανεπιστήμια της Τουρκίας. Οι επικριτές τον κατηγορούν μάλιστα ότι έχει αντιγράψει τη διδακτορική του διατριβή! Το πανεπιστήμιο του Βοσπόρου είναι ένα κέντρο φιλελεύθερης σκέψης από το οποίο έχουν αποφοιτήσει σχεδόν όλα τα μέλη της φιλο-δυτικής ελίτ της Τουρκίας.Όμως πολλοί φοβούνται τώρα ότι ο υποστηρικτής του Ερντογάν , πρύτανης, θα επιχειρήσει να τερματίσει αυτήν την παράδοση.<br /><br />Σε ένδειξη διαμαρτυρίας πάντως ,υπήρξαν παραιτήσεις πανεπιστημιακών ,όπως ο καθηγητής Κοινωνιολογίας Ζαφέρ Γενάλ ο οποίος με ανακοίνωση στον λογαριασμό του στο Linkedin,κατήγγειλε ότι «δεν ήταν δυνατόν να βλέπει ένα πανεπιστήμιο με αλυσίδες στην πύλη και την αστυνομία να εισβάλει στην πανεπιστημιούπολη»<br />Ιδιαίτερη αίσθηση έκανε η ανακοίνωση των διδασκόντων του περίφημου πανεπιστημίου της Οξφόρδης που εξέφρασαν την υποστήριξή τους στους συναδέλφους τους και τους φοιτητές του Πανεπιστημίου του Βοσπόρου «που αγωνίζονται να στηρίξουν την ακαδημαϊκή ελευθερία και τη δημοκρατία στο πανεπιστήμιο…Καταδικάζουμε την αστυνομική βία και τις συλλήψεις εναντίον των φοιτητών και καλούμε τις τουρκικές αρχές να σεβαστούν την ακαδημαϊκή ελευθερία και αυτονομία των θεσμών» αναφέρεται στην ανακοίνωση. Αξίζει να σημειωθεί βέβαια ότι μέχρι σήμερα δεν υπήρχε ανακοίνωση συμπαράστασης από κανένα ελληνικό πανεπιστήμιο…<br /><br />Ο Ερντογάν φοβάται λαϊκή εξέγερση<br /><br />Ο αυταρχισμός που επιδεικνύει ο Ερντογαν απέναντι στους φοιτητές δεν είναι τυχαίος. «Ο Τούρκος πρόεδρος φοβάται μια λαϊκή εξέγερση ,όπως οι διαδηλώσεις για το πάρκο Γκεζί στην Κωνσταντινούπολη, το 2013» γράφει η Tagesspiegel.<br />Τα «παπαγαλάκια» του Ερντογάν στον Τύπο «ανακάλυψαν» στην αντίδραση των Πανεπιστημιακών και των φοιτητών του Βοσπόρου «αντικυβερνητική και τρομοκρατική δράση» με στόχο τον Τούρκο Πρόεδρο. Ο ακροδεξιός κυβερνητικός εταίρος του Ερντογάν, Ντεβλέτ Μπαχτσελί ,αξίωσε την παραδειγματική τιμωρία των διαδηλωτών.<br />Την ίδια ώρα, χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι που έχασαν τη δουλειά τους με κυβερνητικά διατάγματα γιατί δήθεν μετείχαν στο πραξικόπημα του 2016, αρχίζουν να βγαίνουν στους δρόμους. Πριν λίγες ημέρες πραγματοποίησαν συγκέντρωση μπροστά από τα γραφεία της Αντιπροσωπείας του ΟΗΕ στην Κωνσταντινούπολης για να διαμαρτυρηθούν για την άδικη μεταχείριση τους από την τουρκική κυβέρνηση. Ο βουλευτής του HDP Ομέρ Φαρούκ Γκεργκερλίογλου από το Κοτσάελι δήλωσε ότι ενάμισι εκατομμύριο πολίτες έχουν υποστεί καταστροφή από την πολιτική αυτή της κυβέρνησης Ερντογάν. «Δεν έχουμε μείνει μόνο άνεργοι, αλλά μας έχουν αφαιρεθεί και όλα μας τα δικαιώματα», δήλωσε η Εμινέ Γιουζγκέζ, απολυμένη δημόσια υπάλληλος.<br /><br />«Τεράστιο ναζιστικό στρατόπεδο»<br /><br />«Για εμάς, η Τουρκία μετατρέπεται σε ένα τεράστιο ναζιστικό στρατόπεδο και είμαστε οι φυλακισμένοι της »,λέει η Εμινέ Γιουζγκέζ. Στο δελτίο Τύπου που αναγνώστηκε στη συγκέντρωση τονίζεται ότι 3.932 δικαστές και εισαγγελείς έχουν απολυθεί με προεδρικά διατάγματα μετά την απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 2016.Την ίδια ώρα το καθεστώς διπλασίασε από τότε τους δικαστές και τους εισαγγελείς στη χώρα, διορίζοντας πάνω από 10.000 φίλα προσκείμενους στο καθεστώς. Σύμφωνα μάλιστα με στοιχεία που δημοσιεύθηκαν από το τουρκικό υπουργείο Δικαιοσύνης, τα τελευταία έξι χρόνια ένας αριθμός ρεκόρ ατόμων διώχθηκαν για προσβολή του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, με πολλούς από τους κατηγορούμενους να είναι ανήλικοι. Η ιστοσελίδα “Arab News” γράφει ότι συνολικά, πραγματοποιήθηκαν 128.872 δικαστικές έρευνες για προσβολή του Τούρκου προέδρου ,εκ των οποίων 27.717 υποθέσεις εκκρεμούν σε ποινικά δικαστήρια και 9.556 πολίτες οδηγήθηκαν στη φυλακή. Το ίδιο διάστημα, ασκήθηκε δίωξη σε 903 ανήλικους – μεταξύ 12 και 17 ετών! Οι 264 ήταν μάλιστα παιδιά μεταξύ 12 και 14 ετών!.<br /><br />Οι ποινές για την προσβολή του Προέδρου κυμαίνονται από ένα έως τέσσερα χρόνια φυλάκισης.<br /><br />«Το 2021,θα είναι έτος όλων των κινδύνων για τον Ερντογάν» γράφει η γαλλική Le Monde. «Η οικονομική ύφεση και η υγειονομική κρίση έχουν υπονομεύσει τη δημοτικότητα του Τούρκου προέδρου στη χώρα του, και παρά τις επιτυχίες του στη Συρία, τη Λιβύη και το Ναγκόρνο-Καραμπάχ, ο Ερντογάν βρίσκεται σε αδιέξοδο. Στο εσωτερικό αντιμετωπίζει πολιτική παρακμή και στη διεθνή σκηνή εμφανίζεται απομονωμένος» γράφει η γαλλική εφημερίδα. Θα μπορέσει ο Ερντογάν να ανακτήσει την επαφή με το απογοητευμένο εκλογικό σώμα; Μπορεί να ανακτήσει την χαμένη εμπιστοσύνη των παραδοσιακών συμμάχων του; Με τον νέο πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, Τζο Μπάιντεν δεν θα είναι πολύ εύκολο, παρά τα «δίχτυα» που έχει ρίξει ήδη ο Ερντογάν στην Ουάσιγκτον. Μόνο στο Βεερολίνο και την Ανγκελα Μέρκελ ελπίζει πλέον ο Τούρκος πρόεδρος ,αλλά η Γερμανίδα καγκελάριος πνέει πολιτικά τα λοίσθια ,αφού δεν θα μετάσχει στις ομοσπονδιακές εκλογές του Σεπτεμβρίου. Μήπως είναι λοιπόν ώρα και η Αθήνα να ασκήσει πολύ πιο πιεστική πολιτική στον Σουλτάνο, αντί να σύρεται σε εφ` όλης της ύλης και αγνώστου περιεχομένου διερευνητικές διαπραγματεύσεις ;</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Ερντογανο-Τραμπισμός βασιλεύει στην Τουρκία ,αλλά μέχρι πότε;

Του Μιχάλη Ψύλου Μπορεί η ατμόσφαιρα στο Καπιτώλιο να καθάρισε από τα δακρυγόνα μετά την εισβολή του ακροδεξιού όχλου και ο Τζο Μπάιντεν να ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η κυβέρνηση καθιστά την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο είδος προς εξαφάνιση

<center><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/notams_adam.png"><img height="500" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/notams_adam.png" width="600" /></a></center><br />Της <b>Κύρας Αδάμ</b><br />Εν αναμονή της πολυπόθητης «πρόσκλησης» της Τουρκίας για την επανάληψη των ελληνοτουρκικών συναντήσεων, (διερευνητικές κατά την Ελλάδα – εφ όλης της ύλης διαπραγματεύσεις για την Τουρκία), η κυβέρνηση Μητσοτάκη προπαγανδίζει ότι η Ελλάδα «μεγαλώνει», στα δυτικά με την επέκταση στα 12νμ χωρικών υδάτων. Αποκρύπτει όμως ότι με δικές της επιλογές και αποφάσεις, την ίδια στιγμή, «κονταίνει» η ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο.<br /><br />Τούτο προκύπτει σαφώς από τις ελληνικές μη-αντιδράσεις στις κατ’ εξακολούθηση, μεθοδικές κινήσεις της Άγκυρας, με εμφανή στόχο να εξαφανίσει την ελληνική κυριαρχία από το Αιγαίο, ακόμα και την παραμονή της έναρξης των διμερών συνομιλιών.<br /><br />Συγκεκριμένα:<br /><br />Όπως κάνει στην αρχή κάθε έτους, εδώ και μια ολόκληρη δεκαετία, η Άγκυρα ζήτησε στις 23 Δεκεμβρίου 2020 από την Αθήνα να εκδώσει τρεις διεθνείς αγγελίες (ΝΟΤΑΜ) για εκτέλεση τουρκικών αεροναυτικών ασκήσεων με πυρά στο FIR Αθηνών, από τις 4 Ιανουαρίου 2021 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2021, δηλαδή για έναν ολόκληρο χρόνο.<br /><br /> Η Αθήνα δεν εξέδωσε ΝΟΤΑΜ, με αποτέλεσμα η Τουρκία να εκδώσει παράνομα για το FIR Αθηνών τις ΝΟΤΑΜ Α 6762/30 Δεκεμβρίου 2020, Α 6763/3 Ιανουαρίου 2021 και Α 6774/ 30 Δεκεμβρίου 2020 για τις τρεις περιοχές, που φαίνονται με κόκκινο χρώμα στο χάρτη.<br /><br />Δι’ αυτού του τρόπου η Τουρκία κατακερματίζει την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο και διασύρει διεθνώς την Ελλάδα για την απραξία της .<br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/notam20.png"><img height="521" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/notam20.png" width="640" /></a><br /><br />Αναλυτικότερα:<br />Η περιοχή Νο 1 καταλαμβάνει περιοχές της ελληνικής κυριαρχίας εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων των 6νμ στη Λήμνο και Σαμοθράκη και του εθνικού εναερίου χώρου. Στην πράξη , δηλαδή, επιχειρησιακά γίνεται τουρκική κατάληψη και κατοχή ελληνικής κυριαρχίας για έναν χρόνο με στρατιωτικά μέσα και μάλιστα με πυρά.<br /><br />Επιπλέον η περιοχή Νο1 επικαλύπτει την τερματική περιοχή ελιγμών (ΤΜΑ) στο αεροδρόμιο της Λήμνου, δημιουργώντας θέμα ασφαλείας σε επιβάτες αεροσκαφών και αποκόπτοντας κάθε πρόσβαση της Λήμνου με την ηπειρωτική Ελλάδα.<br /><br />Η Άγκυρα, με αυτήν την στρατιωτική ενέργεια ,παραβιάζει το σύνολο της διεθνούς νομιμότητας, ( ΟΗΕ,ΙCΑΟ ΙΜΟ, Συνθήκη Λωζάννης αρ 12, Σύμβαση Θάλασσας κλπ.), και παράλληλα θέτει στα άχρηστα όλα τα ελληνικά συμφέροντα και δικαιώματα, που εξαρτώνται από την κατακερματισμένη ελληνική κυριαρχία, ( ΑΟΖ, Ζώνη Αλιείας, περιοχή SAR, FIR Αθηνών κλπ.)<br /><br />Φυσικά, έχει καταταχθεί πλέον στην κατηγορία του ανέκδοτου , η πεισματική άρνηση της Αθήνας να κάνει τη μια και μοναδική αξιόπιστη και αποτελεσματική ενέργεια για την προάσπιση της ελληνικής κυριαρχίας και των ελληνικών συμφερόντων. Αυτή είναι η επίσημη καταγγελία της Τουρκίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και στον ΙCΑΟ. Να στείλει δηλαδή την Τουρκία στον εισαγγελέα- όπως θα έκανε κάθε Έλληνας πολίτης αν κάποιος για έναν χρόνο καταλάμβανε ένα δωμάτιο της ιδιόκτητης κατοικίας του.<br /><br />Αντί της καταγγελίας της Τουρκίας, η Αθήνα εξέδωσε στις 30 Δεκεμβρίου 2020 την αναποτελεσματική αγγελία Α 3822/2020 με την οποία χαρακτηρίζει την τουρκική Α 6762/2020 άκυρη, για να λάβει τη διεθνή τουρκική απάντηση με τη ΝΟΤΑΜ Α 6785/2020, με την οποία δηλώνει διεθνώς ότι η άσκηση θα γίνει κανονικά και δεν πρόκειται να ασχοληθεί με τις όποιες μελλοντικές ελληνικές «ασυναρτησίες».. <br /><br />Ωστόσο η ελληνική απαντητική ΝΟΤΑΜ Α 3822/2020, ( την οποία παραθέτει το Μ), αν και είναι πολιτικά και επιχειρησιακά αναποτελεσματική, εν τούτοις δηλώνει διεθνώς την τουρκική παρανομία σε βάρος της ελληνικής κυριαρχίας.<br /><br />Η τουρκική παρανομία, που γίνεται πράξη σε βάρος της ελληνικής κυριαρχίας, συμβαίνει τις παραμονές έναρξης των ελληνοτουρκικών διαπραγματεύσεων . Επομένως η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει μπροστά της δύο επιλογές για την προάσπιση των ελληνικής κυριαρχίας : <br /><br />*να απαιτήσει από την Τουρκία να σταματήσει την κατάληψη ελληνικής κυριαρχίας, αν θέλει να ξεκινήσουν οι διμερείς επαφές. <br /><br />*Σε διαφορετική περίπτωση, η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να καταγγείλει την Τουρκία στο Συμβούλιο Ασφαλείας και τον ΙCΑΟ. <br /><br />Διαφορετικά , τις παραμονές του ελληνο/τουρκικού διαλόγου, η ελληνική κυβέρνηση αποδέχεται την κατάληψη εθνικής κυριαρχίας από την Τουρκία..<br />Το ίδιο ακριβώς σκηνικό εμφανίζεται και στην περιοχή Νο3 της τουρκικής άσκησης. Η Άγκυρα εξέδωσε την αγγελία Α 6774 στις 30 Δεκεμβρίου 2020 για την περιοχή Νο3 για άσκηση με πυρά ολόκληρο το 2021. Η περιοχή αυτή καλύπτει μέρος της διεθνούς θάλασσας και καταλαμβάνει σύμφωνα με την ελληνική κυβέρνηση ελληνική κυριαρχία στους Μελαμπιούς και τα Χταπόδια, ενώ τα τουρκικά αεροσκάφη για να φτάσουν στην περιοχή αυτή παραβιάζουν την ελληνική κυριαρχία, διότι δεν υπάρχει πρόσβαση μέσω διεθνούς εναερίου χώρου, (δηλαδή η διεθνής θάλασσα στα Χταπόδια – Μελαμπιούς είναι μια περίκλειστη περιοχή ελληνικής κυριαρχίας). <br /><br />Και σ αυτή την περίπτωση της Νο 3 περιοχής η ελληνική κυβέρνηση αρκέστηκε σε μια ομοίως αναποτελεσματική απαντητική ΝΟΤΑΜ Α3821 με τη οποία χαρακτηρίζει άκυρη την τουρκική άσκηση, για να λάβει τη κλασσική τουρκική απάντηση ότι η τουρκική άσκηση θα γίνει κανονικά.<br /><br />Έτσι η κυβέρνηση απαντά με ΝΟΤΑΜ και ο Ερντογάν κάνει για πολλοστή φορά κατάληψη και κατοχή ελληνικής κυριαρχίας με στρατιωτικά μέσα.<br />Η περιοχή Νο2 της τουρκικής άσκησης χρήζει ιδιαίτερης προσοχής, καθώς καταλαμβάνει ελληνική κυριαρχία στον Αγ Ευστράτιο και Αντίψαρα<br /><br />Δηλαδή στη μέση του Αιγαίου.<br /><br />Για την Νο 2 περιοχή η Άγκυρα εξέδωσε τη ΝΟΤΑΜ Α6763 στις 3 Ιανουαρίου 2021 για άσκηση με πυρά από τις 4 Ιανουαρίου έως τις 31 Δεκεμβρίου 2021.<br /><br />Ωστόσο η ελληνική κυβέρνηση, μέχρι και σήμερα, αποδέχεται την τουρκική κατάληψη και κατοχή ελληνικής κυριαρχίας στη μέση του Αιγαίου, καθόσον δεν έχει αντιδράσει και δεν έχει ακυρώσει την τουρκική ΝΟΤΑΜ Α 6763.<br /><br />Ενδεχομένως για να πάει σε διαπραγματεύσεις με τετελεσμένο τον κατακερματισμό της ελληνικής κυριαρχίας.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η κυβέρνηση καθιστά την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο είδος προς εξαφάνιση

Της Κύρας Αδάμ Εν αναμονή της πολυπόθητης «πρόσκλησης» της Τουρκίας για την επανάληψη των ελληνοτουρκικών συναντήσεων, (διερευνητικές κατά τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ράμα στην Αθήνα – Η ΑΟΖ Ελλάδας-Αλβανίας στη Χάγη

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/rama_mitsotakis.jpg"><img height="337" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/rama_mitsotakis-696x367.jpg" width="640" /></a><br /><br /><b>Πρωτόπαπας Γιώργος</b><br />Η συνάντηση του Αλβανού πρωθυπουργού Έντι Ράμα με τον ομόλογό του Κυριάκο Μητσοτάκη, στο πλαίσιο της ιδιωτικής του επίσκεψης στην Αθήνα, επικεντρώθηκε σε διμερή θέματα και στην αντιμετώπιση της πανδημίας του κορονοϊού. Η προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για τη διαφορά της οριοθέτησης των θαλασσίων συνόρων Ελλάδας-Αλβανίας, θεωρείται μια σημαντική εξέλιξη για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα.<br /><br />Επισημαίνεται, ότι ο Ράμα προσγειώθηκε στην Αθήνα, μια ημέρα μετά την επίσημη επίσκεψη στην Άγκυρα, όπου είχε συνομιλίες με τον Ταγίπ Ερντογάν. Ο Αλβανός πρωθυπουργός επιδίδεται σε διπλωματικές κινήσεις με στόχο να διατηρήσει όσο το δυνατόν μια ισορροπημένη σχέση μεταξύ της Τουρκίας και της ΕΕ, για αυτό εκτιμάται ότι αποφάσισε να επισκεφθεί την Αθήνα ως ιδιώτης. Μητσοτάκης και Ράμα, κατά τη διάρκεια του γεύματος που είχαν στην οικία του πρώτου, εξέφρασαν ικανοποίηση για τη σταθερή βελτίωση των διμερών σχέσεων.<br /><br /><br />Παράλληλα, στο γεύμα έγινε σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, και μια συνολική αποτίμηση των σχέσεων Ελλάδας και Αλβανίας. Οι δυο ηγέτες συζήτησαν ακόμη για τις εξελίξεις στα Βαλκάνια και για την ευρωπαϊκή προοπτική των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων, καθώς και για την πανδημία του κορονοϊού και τους τρόπους αντιμετώπισής της.<br /><br />Στο γεύμα παρακάθησε ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας καθώς και η διευθύντρια του Διπλωματικού Γραφείου του Πρωθυπουργού, πρέσβης Ελένη Σουρανή. Ο Ράμα πριν συναντηθεί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη είχε συνομιλίες με τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Δένδια, οι οποίες επικεντρώθηκαν σύμφωνα με tweet του υπουργείου Εξωτερικών σε διμερή θέματα, στην ευρωπαϊκή προοπτική της Αλβανίας και σε περιφερειακές εξελίξεις.<br /><br />Οι ελληνοαλβανικές σχέσεις έχουν βελτιωθεί και ο Ράμα έχει δηλώσει ότι είναι «είναι δικαίωμα της Ελλάδας και βασίζεται στη Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, που ξεκάθαρα αναφέρει ότι κάθε χώρα μπορεί να επεκτείνει τα θαλάσσια σύνορά της, όπου είναι αυτό εφικτό. Προφανώς με την Αλβανία, δεν ισχύει κάτι τέτοιο και για αυτό χρειαζόμαστε τη συμφωνία. Είναι απολύτως νόμιμο για την ελληνική πλευρά να το πει αυτό».<br /><br />Θετική η στάση του Ράμα <br /><br />Επιπλέον, ο Αλβανός πρωθυπουργός έχει εκφραστεί θετικά για την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να επεκτείνει τα ελληνικα χωρικά ύδατα από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια στο Ιόνιο Πέλαγος, δηλώνοντας «είναι δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια και αυτό δεν έχει σχέση με την διαφορά που έχουν Αθήνα-Τίρανα». Επισημαίνεται, ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο του υπουργείου Εξωτερικών κατατέθηκε στη Βουλή και αναμένεται να εισαχθεί στην Ολομέλεια την Τρίτη 19 Ιανουαρίου 2021.<br /><br />Το θέμα του καθορισμού των θαλασσίων ζωνών μεταξύ των δύο κρατών χρονολογείται από το 1992, όταν τα Τίρανα πρότειναν στην Αθήνα την έναρξη διαπραγματεύσεων για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Το 2004, επί κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή, η ελληνική πλευρά επανέφερε το θέμα των διαπραγματεύσεων.<br /><br />To 2008 οι τότε πρωθυπουργοί Σαλί Μπερίσα και Κώστας Καραμανλής υπέγραψαν συμφωνία για ΑΟΖ Ελλάδας- Αλβανίας. Όμως, ο Ράμα από τη θέση της αντιπολίτευσης κατέθεσε για ακύρωση στο Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο τη συμφωνία Ελλάδας-Αλβανίας για ΑΟΖ. Η Τουρκία δωροδόκησε μέλη του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου με αποτέλεσμα να ακυρωθεί η συμφωνία για την ΑΟΖ.<br /><br />Εσωτερικές ισορροπίες <br /><br />Η συμφωνία Ελλάδας- Αλβανίας για προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και η ελληνική απόφαση για επέκταση των ναυτικών μιλίων στο Ιόνιο, έχουν ανησυχήσει τον Ερντογάν, καθώς διαπιστώνει ότι η Ελλάδα ενδυναμώνει τη θέσης αναφορικά με την προάσπιση των εθνικών συμφερόντων της. Ο Ερντογάν το αντιλαμβάνεται στο πλαίσιο μιας αποδυνάμωσης των παράνομων τουρκικών διεκδικήσεων σε Αιγαίο και ανατολική Μεσόγειο. Κατά τη διάρκεια της συνάντησής του με τον Ράμα στην Άγκυρα, αναφέρεται ότι του άσκησε πιέσεις για να ακυρώσει τη συμφωνία Ελλάδας- Αλβανίας για τη Χάγη.<br /><br />Ο Αλβανός πρωθυπουργός εκτός από την ισορροπία που επιδιώκει μεταξύ Τουρκίας-ΕΕ και συνεπώς με την Ελλάδα που αποτελεί κράτος-μέλος της, προσπαθεί να κρατήσει ίσες αποστάσεις και στο εσωτερικό του, ενόψει των εκλογών του Απριλίου 2021. Η συμφωνία Ελλάδας-Αλβανίας προκάλεσε την έντονη αντίδραση του Αλβανού προέδρου Ιλίρ Μέτα, ο οποίος κατηγόρησε το Ράμα για απεμπόληση εδαφικής κυριαρχίας και για μυστικές συνομιλίες με την ελληνική πλευρά.<br /><br />Ωστόσο, ο Ράμα θα πρέπει να ορίσει διαπραγματευτική ομάδα για τη Χάγη, η οποία θα πρέπει να εγκριθεί από το Μέτα, οποίος έχει στο πλευρό του και την αντιπολίτευση που αντιδρά στη συμφωνία Ελλάδας-Αλβανίας. Πρόεδρος και πρωθυπουργός έχουν ανοίξει εδώ και καιρό μια βεντέτα και κάνεις από τους δυο δεν δείχνει πρόθεση να υποχωρήσει.<div><br /><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Ράμα στην Αθήνα – Η ΑΟΖ Ελλάδας-Αλβανίας στη Χάγη

Πρωτόπαπας Γιώργος Η συνάντηση του Αλβανού πρωθυπουργού Έντι Ράμα με τον ομόλογό του Κυριάκο Μητσοτάκη, στο πλαίσιο της ιδιωτικής του επίσκε...

Διαβάστε την συνέχεια

Στο όριο το περιφερειακό παίγνιο Ερντογάν… πλέον στρατηγική “αναδίπλωσης”

<img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/01/TURKEY-CAUCASUS-MIDDLE-EAST-NORTH-AFRICA-MENA-790x400.jpg" width="640" /><br /><br />Η συμφωνία για έναρξη της διαδικασίας εξομάλυνσης των σχέσεων ανάμεσα στο Κατάρ και τις άλλες σουνιτικές μοναρχίες του Κόλπου, έγινε δεκτή με θετικά σχόλια από τη διεθνή κοινότητα. Το ρήγμα στην περιοχή προκαλούσε μεγάλη ανησυχία διάχυσης της αστάθειας. Στην αρχή της διένεξης, εάν πιστέψει κανείς έγκριτα δημοσιεύματα της εποχής, ήταν ανοικτό ακόμα και το ενδεχόμενο στρατιωτικής επέμβασης.<br /><br />Γράφει ο <b>Ζαχαρίας Β. Μίχας*</b><div><br />Η κατάσταση τότε ευλόγως προκαλούσε φόβο ότι θα έριχνε νερό στον μύλο του Ιράν. Όπως ήταν αναμενόμενο, οι ειδήσεις που βγήκαν από το πρόσφατο Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου, αντιμετωπίστηκαν στην Ελλάδα υπό το πρίσμα της ειδικής σχέσης που διατηρεί το Κατάρ με την Τουρκία.<br /><br />Ευρύτερα, χωρίς αυτή τη διάσταση οι εξελίξεις θα είχαν πιο περιφερειακό χαρακτήρα, παρά την ενεργειακή διάσταση που έχει σαφώς παγκόσμιο αντίκτυπο, δεδομένου ότι το Κατάρ είναι ο κορυφαίος παγκοσμίως προμηθευτής αερίου LNG.<br /><br />Ο ΔΙΕΘΝΗΣ ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑΣ<br />Η χρηματοδότηση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας από την Ντόχα και η πολιτική στήριξή της από τον Ερντογάν ήταν ο συνδυασμός που προκαλεί ανησυχία στην ευρύτερη περιοχή. Ενώ από ορισμένους κύκλους στη Δύση παρουσιάζεται σαν “εκσυγχρονιστική τάση” εντός του μουσουλμανικού κόσμου, η αλήθεια είναι ότι συγκαλύπτει πεποιθήσεις, οι οποίες αποτελούν απειλή για τον “δυτικό τρόπο ζωής”.<br /><br />Η συγκάλυψη στόχο έχει να καταστεί δυνατή η ανάληψη της εξουσίας σε μουσουλμανικές χώρες και στη συνέχεια με οργανωμένο τρόπο να εφαρμοστεί η ισλαμική ατζέντα. Δυστυχώς, πεποιθήσεις συντηρητικών ισλαμικών κύκλων για τους “απίστους” (kafir) δεν αποκηρύσσονται σε καμία περίπτωση. Απλά προτάσσεται η διπλωματία για την επίτευξη του κύριου στόχου, που δεν είναι άλλος από την ανατροπή των αραβικών μοναρχιών που δεν ευθυγραμμίζονται με την Αδελφότητα.<br /><br />Στο ανάλογο μήκος κύματος κινείται και η πολιτική Ερντογάν. Μπορεί να ανήκει στο ΝΑΤΟ, μπορεί να αξιολογεί την αποδοτικότητα των σχέσεων με τη Ρωσία και την Κίνα, αλλά η πραγματική γεωπολιτική βαρύτητα της Τουρκίας και παράγοντας της ισχύος της είναι η ισλαμική της ταυτότητα, σε συνδυασμό με το οθωμανικό παρελθόν στην αραβική χερσόνησο και στη βόρεια Αφρική.<br /><br />Ο μεγαλοϊδεατισμός του Ερντογάν τροφοδοτείται κατ’ αντιδιαστολή και από την ανασφάλεια για το μέλλον της Τουρκίας, για τη σταθερότητα και την εδαφική της ακεραιότητα. Το εσωτερικό αδιέξοδο συνήθως οδηγεί σε αντιδιαμετρικές πολιτικές, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη στάση απέναντι στην κουρδική κοινότητα. Η πολιτική του Ερντογάν αρχικά επεδίωξε πολιτική λύση με σκοπό την αφομοίωση των Κούρδων κι όταν απέτυχε πέρασε σε πολιτική στυγνής καταπίεσης.<br /><br />ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΡΟΛΟΣ vs. ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΣΤΑΘΕΙΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ<br />Ο Ερντογάν, αντί να ομφαλοσκοπεί απορροφημένος στις εσωτερικές πολιτικές ισορροπίες, επιχειρεί φυγή προς τα εμπρός. Μέσω μιας ευδιάκριτης συμμετοχής της Τουρκίας στις πλανητικές ισορροπίες επιχειρεί την επικάλυψη των εσωτερικών προβλημάτων. Η υποβάθμισή τους γίνεται ευκολότερη όταν προτάσσεται ο επεμβατικός ρόλος της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Η ανασφάλεια της Τουρκίας για το μέλλον της, τροφοδοτείται από την πεποίθηση ότι στην μετά-μεταψυχροπολεμική περίοδο είναι αναπόφευκτες αλλαγές και νέες γεωπολιτικές διευθετήσεις. Αυτός είναι ο λόγος αποχαλίνωσης του τουρκικού επεκτατισμού. Είναι φυσιολογικό να μας απασχολεί η διάστασή του που αφορά τον Ελληνισμό, αλλά η εικόνα είναι ευρύτερη.<br /><br />Η εξωτερική πολιτική του Ερντογάν απειλεί πολλούς. Γι’ αυτό παρατηρείται και το φαινόμενο των αντισυσπειρώσεων που μεγιστοποιεί τη σημασία της Ελλάδας ως συμμάχου στην ανάσχεση των τουρκικών σχεδιασμών.<br /><br />Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η θεαματική βελτίωση των σχέσεων με την Αίγυπτο και τις σουνιτικές μοναρχίες του Κόλπου που αναγνωρίζουν την Ελλάδα ως πρώτη ζώνη άμυνας, άρα ευθέως συνδεόμενη με την ασφάλειά τους. Όσο μεγαλύτερη αντίσταση συναντά στη γειτονιά της, τόσο δυσκολότερη θα καθίσταται η υλοποίηση μεγαλοϊδεατικών οραματισμών εκ μέρους του Ερντογάν.<br /><br />Η Τουρκία επιχειρεί να αποσπάσει όσα περισσότερα μπορεί σε όλα τα μέτωπα. Παράλληλα επιχειρεί να προωθήσει την εκ νέου ανακάλυψη, για όσους το έχουν “ξεχάσει”, ή απλά τη μεγιστοποίηση της δεδομένης για άλλους γεωστρατηγικής αξίας της. Η περιπέτεια στο Ναγκόρνο Καραμπάχ και η εν συνεχεία έμμεση αναφορά στην αζερική μειονότητα του Ιράν εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο.<br /><br />Αφενός, “κλείνει το μάτι” στη Δύση για να δημιουργήσει την προσδοκία ότι θα αγωνιστεί για λογαριασμό της, ώστε μέσω Τουρκίας να εξασφαλιστεί επέκταση του ελέγχου ή τουλάχιστον της ισχυρότατης δυτικής επιρροής μέχρι τις όχθες της Κασπίας. Η δε αναφορά στο Ιράν συνδέει δυο διαφορετικές περιφέρειες μεταξύ τους. Αυτή της Υπερκαυκασίας με αυτή της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Την αποσταθεροποίηση του Ιράν, θεωρητικά, μπορεί να την “πουλήσει” τόσο στη Σαουδική Αραβία, βασικού ανταγωνιστή για την επιρροή στη Μέση Ανατολή, όσο και στο Ισραήλ, που θεωρεί την Τεχεράνη υπαρξιακή απειλή.<br /><br />Ωστόσο, σε θεωρητικό επίπεδο, ενδεχόμενη απουσία της ιρανικής παραμέτρου, θα μπορούσε να ακυρώσει τη λογική που οδήγησε στην επαναπροσέγγιση των αραβικών καθεστώτων με το εβραϊκό κράτος. Επιπρόσθετα, για τους Σαουδάραβες, θα σήμαινε την αντικατάσταση της σιιτικής απειλής με την πιο απρόβλεπτη τουρκική.<br /><br />Παρατηρώντας στον χάρτη την τουρκική δραστηριότητα, σχηματίζεται ατύπως ένας κύκλος “βασικού ενδιαφέροντος” που ορίζεται από την Υπερκαυκασία, τη Μέση Ανατολή, την Αφρική και τα Βαλκάνια, επιστρέφοντας στα όρια της ρωσικής επικράτειας, στην Ουκρανία και την Κριμαία. Πέραν αυτού του κύκλου ξεκινούν οι τουρκικές φιλοδοξίες άσκησης επιρροής στους πλανητικούς συσχετισμούς ισχύος…<br /><br />Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑΡ ΚΑΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ<br />Επιστρέφοντας στο θέμα του Κατάρ, να θυμηθούμε ότι η προσπάθεια επαναπροσέγγισης ξεκίνησε από τις ΗΠΑ. Η στρατιωτική παρουσία τους στο Εμιράτο είναι ισχυρή και μεγάλης σημασίας. Αποτρέπει κάθε απειλή κατά της ασφάλειας του Κατάρ, ενώ εξισορροπεί και την τουρκική παρουσία. Όσο επιθυμητή είναι αυτή για εξασφάλιση έναντι των γειτονικών σουνιτικών μοναρχιών, άλλο τόσο είναι και απειλή για ανατροπή του καθεστώτος εάν αποφασίσει να αποκλίνει από τη σημερινή πρόσδεση στο άρμα της Άγκυρας.<br /><br />Οι ΗΠΑ έχουν ισχυρή παρουσία και στις άλλες χώρες της περιοχής, προστατεύοντάς τις από το Ιράν. Η προσέγγιση κατά συνέπεια ήταν νομοτελειακή. Ήταν θέμα χρόνου πότε θα συμβεί. Το αποτέλεσμα θα είναι αποκλιμάκωση, χωρίς όμως δραστική αντιμετώπιση των αιτιών που οδήγησαν στη διένεξη.<br /><br />Το Κατάρ δεν θα σταματήσει να υποστηρίζει τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και δεν θα εκδιώξει τα τουρκικά στρατεύματα από το έδαφός του. Δεν θα σταματήσει να συνδιαλέγεται με το Ιράν. Ίσως και να επιτευχθεί οριακή εξομάλυνση των σχέσεων με το Ισραήλ. Εξάλλου, έχει να παίξει ίδιον ρόλο με αυτό του Αζερμπαϊτζάν ως “ατζέντης” στην προσπάθεια της Τουρκίας να εξομαλύνει τις σχέσεις της με όσους τις έχει διαταράξει.<br /><br />Ισχύει όμως και αντίστροφα. Μπορεί να αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο και στα χέρια της αμερικανικής διπλωματίας για να ασκήσει πίεση στο καθεστώς Ερντογάν. Ας μην ξεχνούμε, για παράδειγμα, ότι η κρατική ενεργειακή εταιρία του Κατάρ είναι συνεταίρος με την αμερικανική ExxonMobil στην αξιοποίηση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην κυπριακή ΑΟΖ.<br /><br />Οδεύουμε σε μια κατάσταση όπου οι δεδομένες αντιπαλότητες θα αμβλυνθούν, κινούμενες εντός ελεγχόμενου πλαισίου που θα τις αποτρέπει από το να διαταράξουν τις ευαίσθητες μεσανατολικές ισορροπίες. Όλα αυτά μπορούν να προχωρήσουν επειδή το καθεστώς Ερντογάν αντιλαμβάνεται ότι η πολιτική μετωπικής σύγκρουσης παντού έχει φθάσει στο όριό της.<br /><br />Η οικονομική πίεση που έχει ασκηθεί στην Τουρκία έχει οδηγήσει σε κραυγαλέα ασυμβατότητα ανάμεσα στους στόχους με τα οικονομικά μέσα. Καλείται να διαχειριστεί την κρίση για τους S-400. Αυτή η ενέργεια ήταν που έθεσε τις ανεξάρτητες επαφές της Τουρκίας με τη Ρωσία εκτός του αποδεκτού για τις ΗΠΑ πλαισίου. Έγινε μάλιστα με τρόπο που είναι ιδιαίτερα δύσκολο για τον Ερντογάν να υποχωρήσει και να ισορροπήσει ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Μόσχα. Αυτή η κατάσταση οδήγησε σε πολλαπλές ανεπιθύμητες παρενέργειες που δεν περιορίστηκαν στο οικονομικό επίπεδο.<br /><br />Η Τουρκία κινδυνεύει να υποστεί σοβαρές γεωπολιτικές απώλειες, λόγω και των αντισυσπειρώσεων που η ίδια προκάλεσε. Παρότι η επιθυμία των ΗΠΑ για την επαναφορά της στην προηγούμενη “κανονικότητα” (σ.σ. καταχρηστικά ο όρος) είναι δεδομένη, το αποτέλεσμα κάθε άλλο παρά φαίνεται προδιαγεγραμμένο.<br /><br />Όμως θα ήταν λάθος να υποτιμηθεί η ικανότητα διαχείρισης ακόμα και της πιο δύσκολης κατάστασης από τον Ερντογάν, έστω κι αν στηρίζεται στη δυτική χίμαιρα περί αναντικατάστατης Τουρκίας. Αυτό που προκύπτει μετά βεβαιότητας, είναι ότι το καθεστώς Ερντογάν απέδειξε τη δυνατότητα να προκαλεί αναταράξεις και ανακατατάξεις στο περιφερειακό επίπεδο, που όμως διαχέονται ευρύτερα.<br /><br />Η κατάσταση απέχει από το να έχει ξεκαθαρίσει. Η πολιτική της Άγκυρας, όμως, έχει υπερβεί αυτό που αποκαλείται “υπολογισμένο ρίσκο”…</div><div><br /></div><div><b><i>*Διευθυντής Μελετών στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας – ΙΑΑΑ/ISDA<br /></i></b></div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Στο όριο το περιφερειακό παίγνιο Ερντογάν… πλέον στρατηγική “αναδίπλωσης”

Η συμφωνία για έναρξη της διαδικασίας εξομάλυνσης των σχέσεων ανάμεσα στο Κατάρ και τις άλλες σουνιτικές μοναρχίες του Κόλπου, έγινε δεκτή μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η αγωνία της Τουρκίας απέναντι στον Μπάιντεν και η «επιχείρηση γοητείας» σε ΕΕ και ΗΠΑ

<img height="426" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=erd4.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Νίκος Μελέτης</b><br />Σε «επιχείρηση γοητείας» και εξωραϊσμού της εικόνας της σε Βρυξέλλες και Ουάσινγκτον επιδίδεται συστηματικά τις τελευταίες ημέρες η Τουρκία, καθώς η αγωνία για την επόμενη ημέρα των αμερικανοτουρκικών σχέσεων, αλλά και η συσπείρωση αντίρροπων δυνάμεων που προκαλεί η επεκτατική πολιτική της στην περιφέρεια φέρνουν την τουρκική ηγεσία ενώπιον δύσκολων διλημμάτων.<br /><br />Η αλλαγή φρουράς στον Λευκό Οίκο δεν αφορά μόνο την απώλεια ενός ένθερμου προσωπικού υποστηρικτή του Τ. Ερντογάν, όπως ήταν ο Ντ. Τραμπ, αλλά την έλευση ενός παραδοσιακού Προέδρου των Δημοκρατικών ο οποίος έχει ορισμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά: γνωρίζει καλά τα ζητήματα της περιοχής, ιδίως το Κυπριακό, έχει υποστηρίξει σθεναρά την κουρδική υπόθεση και έχει συγκεκριμένη και δημόσια εκφρασμένη αντίληψη για τον Ερντογάν (βλ. συνέντευξη στους ΝΥΤ πέρυσι τον Ιανουάριο), ως έναν αυταρχικό ηγέτη που συνιστά απειλή για την σταθερότητα.<br /><br />Θα πρέπει να προστεθεί σε αυτό και η ευαισθησία της προοδευτικής πτέρυγας του Δημοκρατικού Κόμματος για τα ανθρώπινα δικαιώματα τα οποία δεν βρίσκονται στην καλύτερη κατάσταση τους στην Τουρκία. Και μια πρώτη κίνηση με την ανάθεση κομβικού ρόλου στο νέο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας στην θέση του αρμοδίου για την Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική στον Brett H. McGurk στέλνει ανησυχητικά μηνύματα στην Άγκυρα.<br /><br />Ο συγκεκριμένος διπλωμάτης ήταν από τους βασικούς εμπνευστές της πολιτικοστρατιωτικής παρέμβασης των ΗΠΑ στην Συρία και στήριξης της συμμαχίας με τους Κούρδους του YPG τους οποίους η Τουρκία θεωρεί τρομοκράτες. Και τόσο ο Ερντογάν όσο και ο Μ. Τσαβούσογλου είχαν στραφεί εναντίον του κ McGurk με σκαιότατους χαρακτηρισμούς όταν μάλιστα είχε επισκεφθεί τις περιοχές των Κούρδων στην Συρία και στο Ιράκ και είχε φροντίσει για την ενίσχυση και τον εξοπλισμό τους.<br /><br />Η Άγκυρα όμως ανησυχεί και λόγω της αβεβαιότητας και στο μέτωπο της απέναντι στις αραβικές χώρες, μετά την έναρξη της διαδικασίας συμφιλίωσης του Κατάρ με τις άλλες πέντε χώρες του Κόλπου και την Αίγυπτο. Είναι προφανές ότι όσο προχωρά αυτή η διαδικασία τόσο το το Κατάρ θα είναι λιγότερο εξαρτημένο από την Τουρκία και αυτό ανησυχεί τον Ερντογάν, καθώς εκτός των άλλων το Κατάρ είναι ο μόνιμος «αιμοδότης» της τουρκικής οικονομίας. Έτσι ο τούρκος πρόεδρος επιχειρεί να μεταστρέψει αυτή την εξέλιξη και επανειλημμένα τις τελευταίες ημέρες έχει χαιρετίσει αυτή την συμφωνία δηλώνοντας πρόθυμος να αποκαταστήσει τις σχέσεις του με την Σ. Αραβία, ελπίζοντας ότι έτσι θα μπορεί να κρατήσει ανοικτό το μέτωπο με τα ΗΑΕ και να διατηρήσει σε σχέση εξάρτησης το Κατάρ. Βεβαίως ακόμη κι αν αποκατασταθούν οι σχέσεις με το Ριαντ είναι σαφές ότι σε σημαντικά περιφερειακά ζητήματα αλλά και σε ό,τι αφορά την διεκδίκηση ηγεμονικού ρόλου στον σουνιτικό κόσμο, η βασιλική οικογένεια της Σ. Αραβίας δεν πρόκειται να υποχωρήσει στις υπέρμετρες φιλοδοξίες του τούρκου προέδρου.<br /><br />Ταυτόχρονα η Τουρκία επιχειρεί με διαρροές για μυστικές συναντήσεις να εκθέσει και να δεσμεύσει τις κυβερνήσεις του Ισραήλ και της Αιγύπτου για αποκατάσταση των σχέσεων μεταξύ των δυο χωρών. Όμως τουλάχιστον όσο υπάρχουν οι κ. Νετανιάχου στο Ισραήλ και ο Αλ Σίσι στην Αίγυπτο, ακόμη και εάν αποκατασταθούν οι διπλωματικές σχέσεις, δεν πρόκειται να υπάρξει εξομάλυνση των σχέσεων με τις δυο αυτές χώρες.<br /><br />Ο κ. Ερντογάν και οι υπουργοί του μοιράζουν φιλικά νεύματα παντού και στέλνουν μηνύματα αποκατάστασης των σχέσεων με όλους εκείνους με τους οποίους είχε συγκρουστεί με δική του πρωτοβουλία συνήθως, δηλώνοντας συγχρόνως ότι είναι όλοι οι άλλοι που πρέπει να υποχωρήσουν στις απαιτήσεις του και μετά θα τους κάνει την... χάρη να τα βρουν.<br /><br />Το ίδιο ακριβώς επιχειρεί ο κ. Ερντογάν και με την Ελλάδα και με την Ε.Ε. όπου εκεί όμως έχει «προθύμους» που σπεύδουν να παίξουν το παιγνίδι του.<br /><br />Ο τούρκος πρόεδρος θα έχει σήμερα τηλεδιάσκεψη με την πρόεδρο της Κομισιόν Ούρσουλα βον ντερ Λάιεν και στις 21 Ιανουαρίου ο κ. Τσαβούσογλου θα έχει συνομιλίες στις Βρυξέλες με τον ύπατο Εκπρόσωπο Ζ. Μπορέλ. Και προφανώς το αντικείμενο των επαφών αυτών δεν είναι η ανάγκη άμεσης εγκατάλειψης της πολιτικής των απειλών εναντίον κρατών μελών, της παραβίασής των κυριαρχικών δικαιωμάτων των κρατών μελών και η διακοπή της επιθετικής ρητορικής εναντίον της Ε.Ε., αλλά τρόποι ώστε να παρακαμφθεί η απόφαση της Συνόδου Κορυφής του Δεκεμβρίου και να διαμορφωθεί ετσι αντι για πλαίσιο κυρώσεων, πλαίσιο «θετικής ατζέντας» με δώρα για την Άγκυρα.<br /><br />Και οι ευρωπαίοι αξιωματούχοι στέκονται δίπλα στον κ. Τσαβούσογλου και ακούνε τα κηρύγματα για την καλή διάθεση της Τουρκίας και την πρόθεση της για εξεύρεση ειρηνικής λύσης των προβλημάτων μέσω διαλόγου και κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να θυμίσει ότι το ένα ερευνητικό της σκάφος αλώνιζε επί πέντε μήνες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα και αποχώρησε όταν τέλειωσε την αποστολή του ,ενώ ακόμη στην ΑΟΖ της Κύπρου, που είναι μάλιστα οριοθετημένη με διεθνή συμφωνία συνεχίζει να παραμένει το τουρκικό ερευνητικό, εκεί που μέχρι πριν λίγες εβδομάδες πραγματοποιούσε παράνομη γεώτρηση το τουρκικό γεωτρύπανο YAVUZ.<br /><br />Και οι υποστηρικτές της Τουρκίας θέλουν να προβάλουν ως τεράστιας σημασίας κίνηση καλής θέλησης το ότι το Oruc Reis έχει αποχωρήσει μετά από πολύμηνες παράνομες έρευνες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα.<br /><br />Ο κ. Τσαβούσολγου μάλιστα ξεκίνησε κύκλο ευρωπαϊκών επαφών από την Πορτογαλία που έχει και την προεδρία της Ε.Ε. αυτό το εξάμηνο και αμέσως μετά επισκέφθηκε την Παρασκευή την Ισπανία ,καθώς η Μαδρίτη αναδεικνύεται στον φανατικότερο υποστηρικτή του κ. Ερντογάν, με αρκετά ταπεινά κίνητρα, την πολύ μεγάλη έκθεση των ισπανικών τραπεζών στην τουρκική οικονομία και κάποιες επενδύσεις ισπανικών επιχειρήσεων στην Τουρκία.<br /><br />Η Υπουργός εξωτερικών της χώρας Αράντσα Γκονζάλες Λάγια σε δηλώσεις της χθες στο πλευρό του κ. Τσαβούσογλου με κάποιες χλιαρές, «υπηρεσιακές» αναφορές περί πολιτικών λύσεων στα θέματα της Τουρκίας με την Ελλάδα και την Γαλλία και στο Κυπριακό, δήλωσε υπέρμαχος της «θετικής ατζέντας» για την Τουρκία με την αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης και την απελευθέρωση της βίζας για τους τούρκους πολίτες,<br /><br />Έτσι και ο κ. Τσαβούσογλου μετά τον Χ. Ακάρ δηλώνει τώρα από την Λισαβόνα ότι θα ξεκινήσουν σύντομα τον διάλογο με την Ελλάδα, ότι θέλει να τα βρούμε στο πλαίσιο μιας ευρύτερης σχέσης με την Ε.Ε. κι άλλα τέτοια. Και συγχρόνως βεβαίως επανέρχεται στην απαίτηση για λύση δυο κρατών στην Κύπρο και με ισχυρισμούς ότι εκεί που γίνονται έρευνες από τα τουρκικά ερευνητικά είναι… τουρκική υφαλοκρηπίδα…<br /><br />Όσο για τις διερευνητικές. Δίνεται εξαιρετικά μεγάλη σημασία, σαν να πρόκειται για ένα βήμα πριν από την λύση των προβλημάτων. Είναι διερευνητικές άτυπες επαφές και χρησιμεύουν κυρίως για να διαπιστωθεί που μπορεί να υπάρχει σύγκλιση και εάν υπάρχουν περιθώρια οι δυο χώρες να προχωρήσουν σε κανονική διαπραγμάτευση για την υφαλοκρηπίδα. Το ότι διαρκούν 18 χρόνια και έχουν γίνει 60 γύροι των επαφών δείχνει πόσο δύσκολη υπόθεση είναι πολύ περισσότερο μάλιστα σήμερα όταν η Τουρκία θέλει να βάλει στο τραπέζι και μια σειρά ακόμη ζητήματα και διαπνέεται από το ιδεολόγημα του Δόγματος της Γαλάζιας Πατρίδας.<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η αγωνία της Τουρκίας απέναντι στον Μπάιντεν και η «επιχείρηση γοητείας» σε ΕΕ και ΗΠΑ

Νίκος Μελέτης Σε «επιχείρηση γοητείας» και εξωραϊσμού της εικόνας της σε Βρυξέλλες και Ουάσινγκτον επιδίδεται συστηματικά τις τελευταίες ημέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ν. Πελόζι σε αρχηγό Στρατού: Αφαιρέστε από τον Τραμπ την πρόσβαση στους κωδικούς των πυρηνικών

<img height="427" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=AP_21007709960635.jpg" width="640" /><br /><br />Η επικεφαλής της Βουλής των Αντιπροσώπων και Νο3 στην πολιτική ιεραρχία των ΗΠΑ, Νάνσι Πελόζι, δήλωσε σήμερα ότι βρίσκεται σε συνεχή επικοινωνία με τον αρχηγό του Στρατού προκειμένου να αποφευχθεί το ενδεχόμενο ο Ντόναλντ Τραμπ να έχει πρόσβαση στους κωδικούς των πυρηνικών όπλων.<br /><br />«Σήμερα το πρωί, μίλησα με τον Πρόεδρο του Γενικού Επιτελείου του Στρατού Μαρκ Μίλεϊ για να συζητήσω τις διαθέσιμες προφυλάξεις για την αποτροπή ενός ασταθούς προέδρου από την έναρξη στρατιωτικών εχθροπραξιών ή την πρόσβαση στους κωδικούς εκτόξευσης πυρηνικών όπλων», είπε η Πελόζι μιλώντας σε συναδέλφους της.<br /><br />«Η κατάσταση αυτού του ψυχικά ασταθή προέδρου δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο επικίνδυνη και πρέπει να κάνουμε ό,τι είναι δυνατό για να προστατεύσουμε τον αμερικανικό λαό από την ανισόρροπη επίθεσή του στη χώρα μας και τη δημοκρατία μας», πρόσθεσε.<br /><br />Ο εκπρόσωπος του Μίλεϊ, συνταγματάρχης Ντέιβ Μπάτλερ, επιβεβαίωσε αυτήν την τηλεφωνική επικοινωνία που έγινε με πρωτοβουλία της Πελόζι. Ο στρατηγός «απάντησε στα ερωτήματά της για την ιεραρχία των πυρηνικών», ανέφερε, χωρίς να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες.<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι πολλοί νομοθέτες έχουν ασκήσει πιέσεις για την υιοθέτηση νομοθεσίας που θα περιόριζε την εξουσία του προέδρου να ξεκινήσει έναν πυρηνικό πόλεμο, ενώ ορισμένοι Δημοκρατικοί είχαν επίσης προειδοποιήσει για την πολιτικοποίηση του στρατού από τον Τραμπ και εξέφρασαν ανησυχίες πριν από τις εκλογές του Νοεμβρίου ότι ο Πρόεδρος θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τον στρατό, είτε εσωτερικά είτε διεθνώς, με ακατάλληλο τρόπο με σκοπό να επηρεάσει τις εκλογές ή να παραμείνει στην εξουσία.<br /><br />Ο πρόεδρος των ΗΠΑ είναι ταυτόχρονα ο ανώτατος διοικητής του στρατού. Εκείνος δίνει την εντολή ενεργοποίησης του πυρηνικού οπλοστασίου στον επικεφαλής της στρατιωτικής διοίκησης, ο οποίος την μεταβιβάζει στις πυρηνικές εγκαταστάσεις, εφόσον είναι νόμιμη.<br /><br />Παράλληλα, με επιστολή της προς το Σώμα των Αντιπροσώπων ξεκαθάρισε ότι το Κογκρέσο θα αναλάβει δράση αν ο Τραμπ δεν αποχωρήσει «αμέσως και εθελοντικά» από τον Λευκό Οίκο, χωρίς όμως να διευκρινίσει σε ποιες ενέργειες θα προβεί.<br /><br />Η κίνηση της Πελόζι έρχεται μετά από την έκκληση προς τον αντιπρόεδρο και το υπουργικό συμβούλιο να απομακρύνει τον Τραμπ από το αξίωμα μέσω της ενεργοποίησης της 25ης τροπολογία του αμερικανικού Συντάγματος.<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ν. Πελόζι σε αρχηγό Στρατού: Αφαιρέστε από τον Τραμπ την πρόσβαση στους κωδικούς των πυρηνικών

Η επικεφαλής της Βουλής των Αντιπροσώπων και Νο3 στην πολιτική ιεραρχία των ΗΠΑ, Νάνσι Πελόζι, δήλωσε σήμερα ότι βρίσκεται σε συνεχή επικοιν...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι παρουσία αμερικανικών στρατευμάτων στην βάση Ιντσιρλίκ πλέον υπονομεύει τα συμφέροντα των ΗΠΑ

<img height="375" src="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2018/11/incirlik_base_turkey-1.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Richard Caroll</b><br />Η Πολεμική Αεροπορία των Ηνωμένων Πολιτειών έχει επί του παρόντος περίπου 5.000 μέλη υπηρεσίας που βρίσκονται στην αεροπορική βάση Incirlik στην Τουρκία. Ένα προϊόν του Ψυχρού Πολέμου, η Incirlik έδωσε στις Ηνωμένες Πολιτείες ένα αεροδρόμιο ακριβώς στα σύνορα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Αν και δεν είχε καμία ικανότητα εκτόξευσης πυραύλων, φιλοξένησε μια πτέρυγα αέρα ικανή να παραδώσει γρήγορα συμβατικά και πυρηνικά πυρομαχικά σε ευαίσθητες περιοχές της τότε Σοβιετικής Ένωσης. Ωστόσο, με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου το 1991 και την αυξανόμενη ενεργειακή ανεξαρτησία των Ηνωμένων Πολιτειών, η αεροπορική βάση δεν είναι πλέον ζωτικής σημασίας για τα συμφέροντα εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών. Σε συνδυασμό με την αυξανόμενη ένταση μεταξύ της Τουρκίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και των Ηνωμένων Πολιτειών, μαζί με την αγορά της Τουρκίας του ρωσικού συστήματος S-400 Air Defense, είναι καιρός οι Ηνωμένες Πολιτείες να εξετάσουν σοβαρά το ενδεχόμενο να Αμερικανική παρουσία στην αεροπορική βάση Incirlik στη χερσόνησο της Ανατολίας.<br /><br />Ιστορία της αεροπορικής βάσης Incirlik<br /><br />Η αεροπορική βάση Incirlik έχει φιλοξενήσει μονάδες από τη Βάση Πολεμικής Αεροπορίας των Ηνωμένων Πολιτειών από το 1955. Αρχικά ονομαζόταν Adana Air Base, το όνομα άλλαξε σε Incirlik Air Base το 1958. Η τρέχουσα αμερικανική μοίρα στο Incirlik είναι η 39η πτέρυγα των ΗΠΑ. Ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες αφαίρεσαν τους πυραύλους με πυρηνική κεφαλή το 1963, η αεροπορική βάση εξακολουθεί να στεγάζει περίπου 50 πυρηνικά πυρομαχικά που έχουν παραδοθεί τύπου B61. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, το Incirlik χρησίμευσε ως το νοτιοανατολικό τμήμα της αεροπορικής δύναμης του ΝΑΤΟ για να αποτρέψει την επιθετικότητα από τη Σοβιετική Ένωση. Ήταν επίσης ένα ισχυρό σημείο στάσης για τις Ηνωμένες Πολιτείες να επηρεάσουν θέματα ασφάλειας στη Μέση Ανατολή. Κατά τη διάρκεια του πολέμου του ISIS, η Τουρκία ενέκρινε τη χρήση της αεροπορικής βάσης Incirlik εναντίον του χαλιφάτου του ISIS από το 2015 έως την απόφαση του Προέδρου Donald Trump το 2018 να αποσύρει τις δυνάμεις των ΗΠΑ από τη Συρία και να τερματίσει τη συμμετοχή των Ηνωμένων Πολιτειών στον αεροπορικό πόλεμο κατά του ISIS.<br /><br />Το Air Wing δεν διαθέτει μόνιμα αεροσκάφη, αλλά εξυπηρετεί μια βάση πτήσεων. Είναι ικανό να φιλοξενήσει πολλούς τύπους αεροσκαφών, από τα μαχητικά αεροσκάφη πρώτης γραμμής της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ έως τα εφοδιαστικά αεροσκάφη της για τη μεταφορά στρατευμάτων, πυρομαχικών και άλλων προμηθειών στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Η άνοδος του τουρκικού εθνικισμού του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν<br /><br />Η άνοδος του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην τουρκική πολιτική έχει επίσης δει την άνοδο του τουρκικού εθνικισμού και την αυξανόμενη εξάρτηση από τον Ερντογάν στο ισλαμικό πολιτικό κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP). Ο Πρόεδρος Ερντογάν είναι ένας ισχυρός εθνικιστής και ταυτίζεται με το ισχυρό ισλαμικό κίνημα στην Τουρκία. Ο Πρόεδρος Ερντογάν έχει επίσης αγκαλιάσει την έννοια της Διδακτορίας της Γαλάζιας Πατρίδας που συνάπτει συνθήκες με την Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας που υποστηρίζεται από τον ΟΗΕ στη Λιβύη για τη δημιουργία μιας Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης στην ανατολική Μεσόγειο μεταξύ τους. Χρησιμοποιώντας το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας, η Τουρκία αμφισβητεί τις περιοχές που βρίσκονται σήμερα στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Ελλάδας με το Ναυτικό της προκειμένου να εκμεταλλευτεί τα πλούσια πεδία φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η επέμβαση του Ερντογάν στη Λιβύη και η ανήσυχη συμμαχία του με τη Ρωσία, σε συνδυασμό με την αγορά του ρωσικού συστήματος αεροπορικής άμυνας S-400, οδήγησε σε διαχωρισμό μεταξύ Τουρκίας και ΝΑΤΟ, καθώς και τις Ηνωμένες Πολιτείες να ακυρώσουν τη συμμετοχή της Τουρκίας στο πρόγραμμα F- 35. Με την Ελλάδα ενεργό συμμετέχοντα στο πρόγραμμα F-35, με ιστορία βασικών συμφωνιών με τις Ηνωμένες Πολιτείες, η Ελλάδα φαίνεται να αποτελεί λογική αντικαταστάτρια της αμερικανικής αεροπορικής βάσης στην Τουρκία.<br /><br />Μετακίνηση της 39ης πτέρυγας αεροπορικής βάσης εκτός Τουρκίας<br /><br />Με την Τουρκία να απομακρύνεται σταθερά από το ΝΑΤΟ και τη Δύση, και να ταυτίζεται όλο και περισσότερο με τις ισλαμικές πολιτικές και θρησκευτικές δυνάμεις στη Μέση Ανατολή, φαίνεται να είναι καιρός να κλείσει η 290η πτέρυγα αεροπορικής βάσης στην Τουρκία και να μετακινηθεί σε μια πιο πολιτικά φιλόξενη χώρα όπως η Ελλάδα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επί του παρόντος μόνο μία στρατιωτική βάση στην Ελλάδα στο νησί της Κρήτης, την Ναυτική Βάση Υποστήριξης στην Σούδα, που φιλοξενεί ένα μικρό σώμα αμερικανικού Ναυτικού. Σε λειτουργία από τα μέσα της δεκαετίας του 1950, είναι μια μικρή βάση με μόνο περίπου 800 στρατιωτικούς υπαλλήλους των ΗΠΑ. Η NSA Souda βρίσκεται στη Βάση Πολεμικής Αεροπορίας της Ελλάδας κοντά στο χωριό Μουζούρας. Ενώ η Ελληνική Αεροπορική Βάση διαθέτει λειτουργικό διάδρομο, δεν θα ήταν σε θέση να υποστηρίξει τις απαραίτητες εγκαταστάσεις και το προσωπικό για την αντικατάσταση της Αμερικανικής Βάσης στην Incirlik.<br /><br />Η πρώην αεροπορική βάση των Η.Π.Α στο Ηράκλειο, η οποία έκλεισε το 1993, λίγο κάτω από δέκα μίλια από την ελληνική πόλη του Ηρακλείου στην Κρήτη, εξετάζεται από την κυβέρνηση των ΗΠΑ και την ελληνική κυβέρνηση για τη δημιουργία νέας αεροπορικής βάσης για την την αμερικανική αεροπορία. Με την ολοένα και πιο ακανόνιστη συμπεριφορά του Προέδρου Ερντογάν και την αυξανόμενη επιρροή του Ισλάμ στην Τουρκία, σε συνδυασμό με την ευπάθεια της αποθήκευσης πενήντα βόμβων πυρηνικών, τύπου B61 στο Incirlik, η απομάκρυνση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας από την αεροπορική βάση δεν πρέπει να αποτελεί ερώτημα αν, αλλά μάλλον ένα ερώτημα πότε απομακρύνονται οι αμερικανικές δυνάμεις.<br /><b>nationalinterest</b><br />Μετάφραση Χωριανόπουλος Άγγελος<br /><br /><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι παρουσία αμερικανικών στρατευμάτων στην βάση Ιντσιρλίκ πλέον υπονομεύει τα συμφέροντα των ΗΠΑ

Richard Caroll Η Πολεμική Αεροπορία των Ηνωμένων Πολιτειών έχει επί του παρόντος περίπου 5.000 μέλη υπηρεσίας που βρίσκονται στην αεροπορική...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν θέλει να γίνει Χαλίφης για το πετρέλαιο! Τα μαύρα χάλια της τουρκικής οικονομίας

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/11/05/erdogan-albayraki-halefi-olarak-hazirliyor-1531734148.jpg"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/11/05/erdogan-albayraki-halefi-olarak-hazirliyor-1531734148.jpg" /></a><br /><br />Της ΛΙΑΝΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ<br />Ο Ταλάτ Πασά φιλοδοξούσε να μετατρέψει την Μικρά Ασία σε τουρκική και μουσουλμανική. Η προσπάθειες για την εκκαθάριση της περιοχής από τα μη Μουσουλμανικά στοιχεία ξεκίνησε πολύ πριν τη Γενοκτονία, όπως επισημαίνει ο Εργκούν Μπαμπαχάν.<br /><br />Το Κόμμα Ένωσης και Πρόοδος δημιούργησε τουρκο-μουσουλμάνους επιχειρηματίες, τραπεζίτες και εμπόρους. Ταυτόχρονα, όμως, ξέσπασε και ένα κύμα μεγάλης διαφθοράς.<br />Έκτοτε όλες οι εξουσίες δημιουργούν δικούς τους πλουσίους, όπως έκαναν οι Νεότουρκοι.<br /><br />Η περίοδος Μεντερές, Ντεμιρέλ, Οζάλ , Ερντογάν και όλων των άλλων δημιούργησαν νέες κάστες πλουσίων σε βάρος του λαού και επέφεραν νέες περιπτώσεις διαφθοράς.<br /><br />Η μεγαλύτερη κληρονομιά της αυτοκρατορικής περιόδου, κατά τον αρθρογράφο, είναι ο φόβος.<br /><br />Η κοινωνία διεξάγει έναν συνεχή αγώνα ανεξαρτησίας από το κράτος.<br /><br />Η Τουρκία βλέπει παντού εχθρούς που θέλουν να διαμελίσουν τη χώρα. Όσοι τολμούν να διεκδικήσουν δικαιώματα θεωρούνται όργανα των εχθρών. Καμιά άλλη κοινωνία, καταλήγει, δεν αισθάνεται τέτοια βαριά ψυχολογική και νομική κληρονομιά όσο η τουρκική.<br /><br />Ο Ερντογάν δεν φθάνει που χρησιμοποιεί το δημόσιο ταμείο σαν να είναι δικό του σφετερίστηκε και τα λεφτά από το Πρωτοχρονιάτικο Λαχείο….<br /><br />Με την αυγή του 2021 αυξήθηκε η τιμή του ρεύματος κατά 5%, του φυσικού αερίου κατά 1%, η διέλευση από τις Γέφυρες του Βοσπόρου και το οδικό δίκτυο κατά 25-26%….<br /><br />Η Τουρκία βυθίστηκε σε ένα σκοτεινό τούνελ. Έχει χρεοκοπήσει οικονομικά και είναι στριμωγμένη διεθνώς.<br /><br />Εξαφανίστηκαν από τις τηλεοπτικές οθόνες οι “ειδικοί” που μιλούσαν για τη γαλάζια πατρίδα. Το Ορούτς Ρείς θα παραμείνει στον Κόλπο της Αττάλειας μέχρι τον Ιούνιο, οι S-400 παραμένουν στα κιβώτια. Έτσι και τα ανοίξει θα επιβληθούν τέτοιες οικονομικές κυρώσεις που θα επαναφέρουν τη χώρα στη λίθινη εποχή.<br /><br />Στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου σημειώνονται κοσμογονικές αλλαγές. Το Κατάρ που είχε διακόψει τις σχέσεις του με την Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την Αίγυπτο στις 5.6.2017 εξαιτίας της στήριξης που πρόσφερε στην τρομοκρατία, επιστρέφει στην κανονικότητα. Οι αραβικές χώρες με τη μεσολάβηση του Κουβέιτ και των ΗΠΑ έκαναν άρση του εμπάργκο που είχαν επιβάλει στο Κατάρ και οι σχέσεις του με τον αραβικό κόσμο αποκαθίστανται .<br /><br />Όπως είναι γνωστό στην περιοχή Κατάρ και Ιράν υπάρχουν περίπου 51 τρις κυβικά φυσικού αερίου. Η Αμερική επιθυμεί την μεταφορά του φυσικού αερίου από την περιοχή αυτή στην Ευρώπη. Θέλει δηλαδή να στερήσει την προσέγγιση της Κίνας στις ενεργειακές πηγές και να σπάσει το μονοπώλιο της Ρωσίας στην τροφοδοσία της Ευρώπης.<br /><br />Ένα σοβαρό πρόβλημα για την επίτευξη των στόχων της Αμερικής ήταν το ζήτημα της μεταφοράς του φυσικού αερίου μέσω της Σαουδικής Αραβίας ή του Ιράν. Με προτροπή της Ουάσιγκτον σχηματίστηκε το Φόρουμ για το φυσικό αέριο της Ανατολικής Μεσογείου, στο οποίο μετέχουν η Αίγυπτος, το Ισραήλ, η Ελλάδα, η Κύπρος, η Ιταλία, η Ιορδανία και η Παλαιστίνη. Στόχος του Φόρουμ είναι ο συντονισμός προγραμμάτων για την αξιοποίηση των ενεργειακών πηγών της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ υπέγραψαν συμφωνία για την κατασκευή του αγωγού East Med , μέσω του οποίου θα μεταφέρεται το φυσικό αέριο στην Ευρώπη, στις 2.1.2020.<br />Το Ισραήλ πρότεινε στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα να μετέχουν στο Φόρουμ. Ο πρίγκιπας διάδοχος Μπιν Ζεγίτ μετά τη συνάντηση του με τον αιγύπτιο Πρόεδρο Σίσι (17.12.2020) αποφάσισε να μετάσχει ως παρατηρητής στο Φόρουμ.<br /><br />Η συμφιλίωση του Κατάρ με τις χώρες του Κόλπου αποτελεί ένα θετικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση, γι αυτό και οι ΗΠΑ χαρακτήρισαν τη συμφωνία αυτή ¨συμφωνία του αιώνα¨, αφού εξασφαλίζει την ασφάλεια του Ισραήλ και δημιουργεί έναν ισχυρό αντι-ιρανικό βραχίονα.<br /><br />Οι επεκτατικές ενέργειες του Ερντογάν στο Ιράκ, τη Συρία, τη Λιβύη και τη Γαλάζια Πατρίδα ενίσχυσαν τη θέση του Ισραήλ και απομόνωσαν την Τουρκία από τη διεθνή κοινότητα.<br /><br />Η Άγκυρα μετά τη συμφωνία Κατάρ –Σαουδικής Αραβίας κινδυνεύει να χάσει τον μοναδικό σύμμαχο της , γι αυτό τρέχει και ικετεύει να βελτιώσει τις σχέσεις της με το Ισραήλ. Η παραμονή του Ορούτς Ρείς στον Κόλπο της Αττάλειας και ο διορισμός Πρεσβευτή στο Ισραήλ δείχνουν την πρόθεση του Ερντογάν για συμφιλίωση. Κανείς, όμως , δεν μπορεί να είναι σίγουρος για τις προθέσεις ηγετών σαν τον Ερντογάν και τον Τράμπ. Ειδικότερα τώρα που καταρρέει το όνειρο να γίνει Χαλίφης του Ισλάμ.<br /><br />Ο Ερντογάν ήθελε να γίνει Χαλίφης όχι για θρησκευτικούς λόγους, αλλά για να βάλει στο χέρι τον πλούτο των Αράβων.<br /><br />Ο σουλτάνος Αμπντουλχαμίτ, τον οποίο θαυμάζει ο Ερντογάν, είχε πληροφορηθεί από Γερμανούς και Αγγλους ερευνητές την ύπαρξη των πετρελαϊκών πηγών της Ανατολικής Μεσογείου γι αυτό και ενέταξε στην προσωπική του περιουσία τις περιοχές αυτές. Έτσι ο Ερντογάν πίστευε ότι αν γίνει Χαλίφης θα μπορέσει να διεκδικήσει την περιουσία του προκατόχου του.<br /><br />Για να επιτύχει το σκοπό του ζήτησε τη βοήθεια του Φεττουλλάχ Χότζα και κυρίως των οργανώσεων που διαθέτει στο εξωτερικό. Όταν ο Γκιουλέν αρνήθηκε να τον βοηθήσει στράφηκε στους Αδελφούς Μουσουλμάνους .<br /><br />Η μόνη χώρα που στήριζε τη θέση του Ερντογάν ήταν το Ιράν και αυτό γιατί πίστευε ότι θα διαμελίσει το Σουνιτικό Ισλάμ.<br />Για την εκπλήρωση του οράματος του έκανε τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και γέννησε την θεωρία της γαλάζιας πατρίδας. Οι ενέργειες του αυτές ενόχλησαν το Ισραήλ και τους Άραβες, οι οποίοι ξεπέρασαν όλες τις δυσκολίες και συμμάχησαν εναντίον της Τουρκίας και του Ιράν.<br /><br />Αυτός ο “μεγάλος ηγέτης”, ο θρησκευόμενος , που ήθελε να γίνει Χαλίφης για την τσέπη του ας διαβάσει τους στίχους του Τούρκου ποιητή που λέει “όταν φύγεις από τη ζωή το μόνο που παίρνεις μαζί σου είναι ένα σάβανο και αυτό δεν έχει τσέπες”.<br /><br />Εάν ήταν πραγματικός πιστός θα ήξερε αυτή τη μεγάλη αλήθεια…<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Ερντογάν θέλει να γίνει Χαλίφης για το πετρέλαιο! Τα μαύρα χάλια της τουρκικής οικονομίας

Της ΛΙΑΝΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ Ο Ταλάτ Πασά φιλοδοξούσε να μετατρέψει την Μικρά Ασία σε τουρκική και μουσουλμανική. Η προσπάθειες για την εκκαθάριση ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει. Συνεχώς ξεψυχάει”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2016/01/economy_greece.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="640" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2016/01/economy_greece.jpg" /></a></div><div><br /></div>Γράφει ο <b>Κων.Φράγκος</b><br /><i><br />Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει. Συνεχώς ξεψυχάει.</i><br />Δημήτρης Χορν<br /><br />Μετά την σαφή συμπαράταξη, στο πλαίσιο της ΕΕ, Γερμανίας, Ισπανίας, Ιταλίας με την Τουρκία λόγω οικονομικών συμφερόντων, που αναπτύσσει το δικό της Ραϊχ, είναι σαφές πλέον ότι δεν υπάρχουν περιθώρια για ψευδαισθήσεις, αυταπάτες και καθυστερήσεις. Η ελληνική πολιτική Ηγεσία, Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση, πρέπει να συνέλθουν, να παύσουν τις ανούσιες αψιμαχίες, και ν΄αντιμετωπίσουν από κοινού την κατάσταση.<br />Το 2020 υπήρξε το χειρότερο, μεταπολεμικά, παγκοσμίως. Annus Horribilis. Η χώρα επλήγη περισσότερο γιατί η πανδημία την βρήκε σε οικονομική καταστολή, οξύ μεταναστευτικό πρόβλημα και, το χειρότερο, υπό την ορατή και ψηλαφητή απειλή του Τουρκικού Ραϊχ. Μόλις προχθές οι Τούρκοι (κ. Ακάρ) απαιτούσαν αποστρατικοποίηση των νήσων (ΣΣ για να τ΄αρπάξουν αμαχητί) και αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάνης.<div><br />Πρέπει να γίνουμε, επιτέλους, ρεαλιστές και να πάψουμε τα ταξίδια μας σε ροζ σύννεφα. Θα ήταν άδικος κανείς αν δεν αναγνώριζε τις προσπάθειες της Κυβέρνησης για ενίσχυση των ΕΔ. Διακρίνονται, όμως, από έλλειψη ορθολογισμού και εκτίμησης χρόνου. Προβλέπουν υλοποίηση της ενίσχυσης μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Εξαιρώ την προμήθεια των Rafale που και αυτά, όπως διαγράφεται το πρόγραμμα παραλαβής τους, φαίνεται ν΄ακολουθούν την ταχύτητα χελώνας.<br />Υπάρχουν ευθυνόφοβοι που ζητούν να ελεγχθεί η σύμβαση από Βουλή, Ελεγκτικό Συνέδριο ή ακόμη και από την…Ιερά Σύνοδο. Δικαιολογούνται ότι αυτή η διαδικασία προβλέπεται από τον γελοίο Νόμο Βενιζέλου. Μα γιατί δεν τον αναθεώρησαν επί 18 μήνες που βρίσκονται στην Εξουσία; Μα γιατί τώρα, ναι τώρα, δεν αφιερώνουν μια ημέρα στη Βουλή να ψηφίσουν τον νέο νόμο που έχει ετοιμάσει ο ΓΓ/ΥΕΘΑ;</div><div><br />Νομίζω ότι πρέπει να βλέπουμε ως ορόσημο το 2023, έτος εκλογών στην Τουρκία τις οποίες, πιθανόν, να χάσει ο κ. Ερντογάν. Μία ελπίδα έχει για να επανεκλεγεί. Να έχει επιτύχει κάτι σημαντικό με την Ελλάδα. Είναι πιθανότατο ότι θα το επιχειρήσει. Κάτι που πρέπει ν΄αποτρέψουμε.<br />Άρα εμείς πρέπει να γεμίσουμε της ήδη υπάρχουσες φυσιγγιοθήκες μας όσο πληρέστερα μπορούμε παραβλέποντας γραφειοκρατίες και τυπολατρίες. Φυσικά, καλώς εχόντων των πραγμάτων, και της ΕΑΒ επιτρεπούσης, θα έχουμε διαθέσιμα το 2025 τα γηραιά ΡΡ-3 του ΠΝ, αρκετά F-16, C-130, MIRAGE 2005 κα. Και φρεγάτες, ασφαλώς, που μπορεί να περιμένουν, υπομονετικά εκσυγχρονισμό περί το 2024-25. Τώρα, σήμερα, τι κάνουμε;<br />Αφήνουμε τις αμυντικές Βιομηχανίες να βουλιάζουν ακόμα περισσότερο.<br />Ρίχνουμε το βάρος σε θέματα ήσσονος ενδιαφέροντος όπως, ο αγωγός καυσίμων, η προμήθεια οχημάτων καυσίμων κ.α από πιστώσεις που έπρεπε να έχουν διοχετευθεί στον εκσυγχρονισμό των F-16.<br />Κινούμεθα με αργούς ρυθμούς για την αξιοποίηση των υπαρχόντων μέσων.<br /><br />Μία άποψη (εκσυγχρονισμός F-16)<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/diaxifismoi%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-01-07-23.18.37.png"><img height="263" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/diaxifismoi%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-01-07-23.18.37-300x197.png" width="400" /></a><br /><br /> <br />Πτέραρχος εα, εκ των πλέον διακεκριμένων, μου έστειλε ένα σημείωμα για τον εκσυγχρονισμό των F-16 της ΠΑ το οποίο δημοσιεύω, εν σύνοψει. Το όνομα του είναι σε διάθεση της στήλης. Γράφει: <br />Η αρχική απόφαση της ΠΑ ήταν ν΄αναβαθμιστούν τα παλαιότερα μαχητικά και όχι της τελευταίας παρτίδας (Σπηλιωτόπουλος) με δυνατότητα εγγύς, περίπου, των προς αναβάθμιση! Έτσι η ΠΑ θα διέθετε 150 α/φ με λίαν υψηλές αποτρεπτικές δυνατότητες, αντί των 84. Η απόφαση άλλαξε και αναβαθμίζονται πρώτα τα πλέον σύγχρονα, παραλειπομένων των παλαιότερων! Για τους μη ειδικούς η απόφαση αυτή θεωρείται άκρως περίεργη και ανεξήγητη. Οι επαϊοντες ας μας διορθώσουν. Το ερώτημα που προκύπτει είναι : Γιατί άλλαξε η αρχική απόφαση της ΠΑ; Υπάρχει εμπεριστατωμένη, μονταρισμένη εισήγηση της ΠΑ προς την Κυβέρνηση; Σε ποια φάση της μελέτης του προγράμματος έγινε αυτή η κρίσιμη αλλαγή;</div><div><br />Έχει γραφτεί ότι το υφιστάμενο σύστημα αυτοπροστασίας δεν συνεργάζεται με τα νέα συστήματα που θα τοποθετηθούν στα α/φ. Υπάρχει έγγραφο της αμερικάνικης ΠΑ ότι η οποιαδήποτε μελλοντική λύση, που υποχρεωτικά θα προκύψει, θα κοστίσει από 250-400 εκ.$ επιπλέον; Ποιές οικονομικές και τεχνικές εγγυήσεις εξασφάλισε η ΠΑ από την ανάδοχο εταιρεία;</div><div><br />Το πρόγραμμα καθυστερεί κοντά δύο (2) έτη. Τα βέλη κατευθύνονται προς την ΕΑΒ, που λειτουργεί ως υποκατασκευαστής της L-M. Η ανάδοχος εταιρεία L-M δεν έπρεπε να αξιολόγηση τις δυνατότητες της ΕΑΒ πριν της αναθέσει το έργο; Εάν η ΕΑΒ είχε αδυναμίες τελικά το ΥΕΘΑ εξασφαλίσθηκε νομικά και τεχνικά για το τελικό αποτέλεσμα, τις καθυστερήσεις;<br />Μετά από όλα αυτά και πριν “αλέκτωρ λαλήσαι” ανακοινώθηκε ότι πάλι άλλαξε το concept. Θα διατηθουν ακόμη 700εκ$ για να εκσυγχρονιστούν και τα παλαιά. Σε β΄ φάση βέβαια.<br />Νομίζω ότι απαιτούνται πλήρες εξηγήσεις και και την ουσία του πράγματος, δηλ την όσον το δυνατόν ταχύτερη αξιοποίηση και αντιμετώπιση της απειλής, τι παλινωδίες, αλλά και το “φόρτωμα” των φορολογουμένων και αγωνιόντων πολιτών με άλλο χαράτσι. <br />Αυτά λέει ο κ. Πτέραρχος, στα όποια, δυστυχώς, εγώ δεν μπορώ να απαντήσω. <br />Occasione data, ιδού και μία δική μου, αφελής ίσως, απορία:</div><div><br />Η γιγαντιαία LOCKHEED-MARTIN αφου έλαβε το “βαπτισμα” του εκσυγχρονισμού των F-16, επέλεξε ως βασικό εγχώριο συνεργάτη την ΕΑΒ. Θα μου πείτε ότι ο “αρραβώνας” ήταν υποχρεωτικός άπαξ και η ΕΑΒ είναι κρατική εταιρεία και έπρεπε να πάρει έργο. Συμφωνώ. Παράλληλα, όμως, η L-M δεν θα έπρεπε να ενημερώσει την Κυβέρνηση ή το ΥΕΘΑ ότι η ΕΑΒ στην κατάσταση που βρίσκεται είναι αμφιβόλου φερεγγυότητας και καθόλου σε θέση να ανταποκριθεί στο βαρύ έργο ώστε να τηρηθεί το χρονοδιάγραμμα του προγράμματος; Να “αφυπνίσει” το αραχνιασμένα Ελληνικό Κράτος: Διορίστε managers και όχι κομματικούς λεγεωνάριους, ελέγξτε τους ακραίους συνδικαλιστές, κάνετε προσλήψεις τεχνιτών και όχι κομματικών αργόμισθων. Το έκανε; Ίσως. Δεν γνωρίζω. Οφειλε να το κάνει όμως. Η κατάσταση της ΕΑΒ “βολεύει” την L-M διότι σε κάθε καθυστέρηση ή υστέρηση του προγράμματος “δείχνει” την ΕΑΒ. Να σας θυμίσω ότι, ξανά, L-M και ΕΑΒ ανέλαβαν τον, αμφιλεγόμενο, εκσυγχρονισμό των γηραιών ΡΡ-3 του ΠΝ (2015). Το πρώτο έπρεπε να παραδοθεί το 2020. Ο κ. Παναγιώτοπουλος ανήγγειλε στην Βουλή ότι η εμφάνιση του πρώτου θα γίνει στις αρχές του 2024. Αν γίνει. Η L-M “κοιτάζει” πάλι προς την ΕΑΒ και μάλλον έχει δίκιο. Με π…ς δεν βάφονται αυγά κ. Υπουργέ. <br /><br />Περί φρεγατών και πλοίων (Αμερικανικών)<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/diaxifismoi%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-01-07-23.18.44.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/diaxifismoi%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-01-07-23.18.44-227x300.png" /></a><br />Στο έγκυρο αμερικανικό περιοδικό του αμυντικού χώρου DEFENSE NEWS (15 Δεκ 20) μακροσκελές κείμενο του κ. David Larter αναφέρεται στις φρεγάτες τύπου LCS (της LOCKHEED-MARTIN) οι οποίες παρουσιάζουν πρόβλημα στο σύστημα προώσεως (propulsion).<br />Η δυσλειτουργία παρατηρήθηκε στα πλοία Little Rock και Detroit (17 στο σύνολο του τύπου).<br />Αποφασίστηκε η επανεξέταση του συστήματος δεδομένου ότι επηρεάζει όλα τα πολεμικά πλοία τύπου MC2 Amanda Battles/US NAVY.<br />Το κείμενο είναι, κατα βάση, τεχνικού περιεχομένου, αρκετά δύσκολο να το αναλύσω, γι΄αυτό οι ενδιαφερόμενοι ας το δουν, εφόσον το επιθυμούν. Enough.<br /><br />Και περί κορβετών (τούρκικων)<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/diaxifismoi%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-01-07-23.18.51.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/diaxifismoi%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-01-07-23.18.51-229x300.png" /></a><br />Εστί ουν κορβέτα πολεμικό πλοίο μικρότερο από φρεγάτα.<br />Η Τουρκία πωλεί στην γειτονική της Ουκρανία τέσσερεις (4), ναυπηγημένες στην Τουρκία, made in Turque δηλαδή stelth κορβέτες, κόστους, περίπου, 1 δις$.<br />Η σύμβαση υπεγράφη την 15 Δεκ 2020 από τους κ. Antry Taran, Ουκρανό ΥΕΘΑ και κ. Ισμαήλ Ντεμίρ, Τούρκο Γεν. Δντη Εξοπλισμών. Προσεχώς θα αναφέρω μερικές πληροφορίες για τον δεύτερο.<br />Εν των μεταξύ η Τουρκία έχει πουλήσει ακόμη τέσσερεις (4) ίδιες κορβέτες στο Πακιστάν.<br />Δεν θέλω ν΄ακούσω καμμία κακία δηλ κάποιον Ναύαρχο εα να λέει ότι εμείς εδώ διαλύσαμε τα περίφημα Ναυπηγεία Νιάρχου και ότι δεν καταφέρνουμε να εκσυγχρονίσουμε τέσσερεις (4) φρεγάτες ΜΕΚΟ. Σαλονίσιες κακοπιστίες…<br /><br />Και το κερασάκι (τούρκικο)<br />Η TUCAS ENGINE INDUSTRIES ανακοίνωσε (15 δεκ 2020) ότι παρέδωσε την ΤΑΙ ( Τουρκική ΕΑΒ) τον κινητήρα TS1400 (turbshaft), 100% τουρκική κατασκευής, για να δοκιμαστεί.<br />Ο κινητήρας αυτός προορίζεται ν΄αντικαταστήσει τον LHTEC TS8000 (R. Roys-Honeywell) του τούρκικου ελικοπτέρου GORBEY. Η TUCAS εργάσθηκε επί τρία (3) χρόνια για να κατασκευάσει αυτόν τον κινητήρα.<br />Εδώ κι΄ενταύθα ανακοινώνεται και ξανακοινώνεται από το 2014 ο εκσυγχρονισμός των φρεγατών ΜΕΚΟ και των ελικοπτέρων APACHE.<br /><br />Προς τον εξοχότατο Υπουργό Δημόσιας Αταξίας <br />Κύριο Μιχάλη Χρυσοχοΐδη.<br />Θα πληροφορηθήκατε, νομίζω, ότι στην Ιταλία δημιουργήθηκε ζήτημα με την σύζυγο του Πρωθυπουργού κ. Τζιουζέπε Κόντι η οποία χρησιμοποίησε για υπηρεσία της στέλεχος ασφαλείας του συζύγου της,<br />Εδώ, βέβαια, είναι Μπαλκάνια δεν είναι παίξε γέλασε και αστυνομικοί πληρωνόμενοι από τους πολίτες-χαχόλους διατίθενται αφθόνως σε κυρίες ,συζύγους, χήρες κλπ. <br />Όπως πληροφορούμαι δε, και εύχομαι να πρόκειται περί παραπληροφόρησης, ουδόλως επεχείρησε να στεναχωρήσει τους προστατευόμενους και “απειλούμενους” νομενκλατούριους αποσπόντας μέρος των αστυνομικών για να βοηθήσουν τους συναδέλφους τους που υποφέρουν στους δρόμους.<br />Και του χρόνου κ. Υπουργέ! Η Δημοκρατία των ολίγων θριαμβεύει!<br /><br />Παπαντωνίου περιπέτειες <br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/diaxifismoi%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-01-07-23.19.13.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/diaxifismoi%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-01-07-23.19.13-246x300.png" /></a><br />Η στήλη υποβάλλει ευχές για την ονομαστική γιορτή στον τ. ΥΕΘΑ.<br />Επαναλαμβάνω ότι δεν είμαι ανακριτής και ούτε δικαστής.<br />Ο τ. Υπουργός είχε προφυλακιστεί επί 17μηνό γιατί εκκρεμούσε εις βάρος του κατηγορία για ξέπλυμα χρήματος-μίζας (περί τα 2,5 εκ. Ευρώ) από τον εκσυγχρονισμό των φρεγατών S (2003) από την γαλλική THALES.<br />Έχει ξεκινήσει συμπληρωματική ανάκριση και, όπως πληροφορούμαι, ο κ. Γιάννος Παπαντωνίου θα κληθεί για νέα κατάθεση ομού με άλλους συγκατηγορούμενους (μέλη επιτροπών κα).<br />Μετά 17 χρόνια από την τέλεση του αδικήματος, αν ετελέσθη, το ενδιαφέρον της υπόθεσης έχει εξατμισθεί!<br />Προσωπικά, εκφράζω την γνώμη ότι, αν το αδίκημα πραγματοποιήθηκε, το ποσό των 2,5 εκ $ μου φαίνεται λίγο.<br />Δόγμα VON BISMARK: Καλό είναι ν΄αναβάλεις την κήρυξη πολέμου, τον γάμο, την καταβολή χρέους και τη δίκη.<br />Το ελληνικό Πολιτικό σύστημα φροντίζει ώστε η δικαιοσύνη ν΄αποδίδει δικαιοσύνη με φοβερά αργούς ρυθμούς.<br />Σημειώνω απλά ότι ως λαδώνουσα εταιρεία εμφανίζεται η γαλλική THALES που συμμετέχει στην κατασκευή των RAFALE. Αν το δικαστήριο εκδώσει επιβαρυντική απόφαση για τον τ. ΥΕΘΑ τότε η σημερινή Κυβέρνηση θα συνεργασθεί με μια εταιρεία που εκμαυλίζει Έλληνες Αξιωματούχους. Δεν θα πρέπει να τους ζητήσει αποζημίωση;<br />Θα μου πείτε που ζεις σύντροφε και ψάχνεις τέτοιες λεπτομέρειες; Πάμε για άλλα…<br /><br />Ολίγη σοβαρότητα δεν βλάπτει<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/diaxifismoi%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-01-07-23.19.05.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/diaxifismoi%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-01-07-23.19.05-224x300.png" /></a><br /><br /> <br />Κύριοι της Κυβέρνησης. Προκαλείτε.<br />Μία ανακοίνωση ρουτίνας του ΓΕΕΘΑ μου ερέθισε το ενδιαφέρον “Ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Στρατηγός κ. Κων. Φλώρος δέχθηκε (18/12) στο γραφείο τον τον Πρόεδρο των ΕΛΠΕ κ Γιάννη Παπαθανασίου, ο οποίος του έθεσε θέμα παραχώρησης τμήματος παλαιού Στρατοπέδου για επέκταση εγκαταστάσεων της εταιρείας”.<br />Φυσιολογικά, ουδέν το αξιοπερίεργο εκτός της απορίας γιατί ο κ. Πρόεδρος δεν επισκέφθηκε τον ΥΕΘΑ ή ΥΦΕΘΑ οι οποίοι ήταν οι πλέον αρμόδιοι για το θέμα.<br />Θα εύρισκα, επαναλαμβάνω, ως ρουτινιέρικο το θέμα αν προ 15νθήμερου δεν είχα παρουσιάσει στην στήλη μου το παρακάτω σχόλιο το οποίο κόπιαρα από το CAPITAL.GR του κ. Μαυρίδη, ο οποίος είναι φίλος της Κυβέρνησης: <br /><br />Ήταν η εποχή που οι Ευρωπαίοι προσπαθούσαν ματαίως να πείσουν την Κυβέρνηση του κ. Κ. Καραμανλή (του επονομαζόμενου χαλαρού ή Νταβατζηδοκτόνου) ότι η χώρα βαδίζει, με μαθηματική βεβαιότητα, στην καταστροφή. Η οικονομία της είχε εκτροχιαστεί πλήρως. Ο τότε ΥΠΟΙΚ, κορυφαίος οικονομολόγος, κ. Γιάννης Παπαθανασίου κρατούσε πρακτικά των συνομιλιών του με του δανειστές πάνω σε χαρτοπετσέτες και πάνω σε αυτές έγραφε ψευδή νούμερα για να τους διαβεβαιώσει ότι το χρέος δεν ξεπερνά το 6,8% του ΑΕΠ ενώ είχε σκαρφαλώσει στο 12,9%. Έχει αλλάξει κάτι άραγε έκτοτε, από τότε; Μάθαμε κάτι για τη χρεωκοπία; Εδώ λήγει το σχόλιο. <br />Προσθέτω απλά ότι την στιγμή που ο ένας κρατούσε σημειώσεις σε χαρτοπετσέτες, έλεγε ψέμματα στους δανειστές και στον Πρωθυπουργό, ένας άλλος αστήρ, ο τότε ΥΠΕΣ κ. Π. Παυλόπουλος διόριζε 80 000 οπαδούς στο Δημόσιο καταπατώντας τους Νόμους. Ο δεύτερος έγινε ΠτΔ, τη ευγενεί φροντίδι του κ. Τσίπρα και ο πρώτος διορίσθηκε στα ΕΛΠΕ, ως Πρόεδρος, με παχυλό μισθό και προνόμια <br />Η Χώρα, βεβαίως, οι άθλιοι Έλληνες χαχόλοι, μπήκαν στην χρεοκοπία και την απεμπόληση της ακεραιότητας της Χώρας και τη διάλυση της Άμυνας.</div><div><br />Σε μία στοιχειώδη ευνοούμενη χώρα αμφότεροι θα είχαν διωχθεί ή, το ολιγώτερο, θα είχαν αποσυρθεί, ταπεινά, ζητώντας συγνώμη. Παρέα με άλλους υπόλογους.<br />Εδώ, όμως, “είναι Μπαλκάνια, δεν είναι παίξε γέλασε”, τιμώνται και αμείβονται, αξιοκρατικά, μερικοί που μας έφεραν σ΄αυτή την κατάντια.</div><div><br />Θεωρώ ότι η Κυβέρνηση και η πολιτική Ηγεσία του ΥΕΘΑ παγίδευσαν, εξέθεσαν τον Α/ΓΕΕΘΑ, ένα έντιμο, ακούραστο και ικανό ηγέτη, τον οποίο οφείλουν να προφυλάσσουν, με το να τον υποχρεώσουν να δεχθεί ένα “κατάλοιπο” μίας φαύλης εποχής. Οι πολιτικοί το κάνουν συστηματικά για να δώσουν μια εικόνα της Παγκαλείου θεωρίας “όλοι μαζί τα φάγαμε… όλοι είμαστε ίδιοι..”<br />Και από την άλλη μεριά, για να ολοκληρωθεί η υπονόμευση του κύρους του Αρχιστράτηγου, καθοδηγούν Κυβερνητικό Τύπο να τον συκοφαντεί. Ιδού για του λόγου το αληθές (Παραπολιτικά 02/02/2020). Τελειώνει ο Φλώρος…Αντίστροφα έχει αρχίσει να μετρά ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Κων/νος Φλώρος στο Πεντάγωνο, όπου δεν τον βρίσκει εύκολα κανείς. Επικρατεί βαρύ το κλίμα για τον Στρατηγό…πρόκειται περί ενός επιπόλαιου τύπου που ανταγωνίζεται σε δημόσιες σχέσεις τον Υφυπουργό Αλκιβιάδη Στεφανή. “Ντροπή σας ώρε, αδελφοφάδες. Βρήκατε την ώρα να λασπώσετε;<br /><br />Ανασχηματισμός <br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/diaxifismoi%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-01-07-23.18.58.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/diaxifismoi%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-01-07-23.18.58-233x300.png" /></a><br />‘Η αναδόμηση κατά Ανδρέα Παπανδρέου.<br />Ο Μακαρίτης Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ σε όσους Υπουργούς “καθάριζε” έστελνε και επιστολή “….έγραψες ιστορία…”. Μιλάμε για μεγάλη πλάκα.<br />Ανασχηματισμός Μητσοτάκη : Ωδυνεν όρος και ετεκεν μυν.<br />Όλα τα ευρωπαϊκά Κράτη, μηδέ της…Αγκόλας, εξαιρούμενης, ξέσπασαν σε ακράτητα γέλια. Μια πτωχευμένη χώρα, με φθίνοντα πληθυσμό 10εκ, με χωλαίνουσα οικονομία και πληγές στην εθνική Αμυνα παρατάσσει Κυβέρνηση 58 Υπουργών Υφυπουργών και 300 Βουλευτές…<br />Δεν έριξε μια ματιά στην Ιταλία και Ισπανία ο κ. Πρωθυπουργός;<br />Στους μη γνωρίζοντες υπενθυμίζω ότι ένας απλός Υφυπουργός “έχει ανάγκη” αρκετών Γραφείων, λιμουζίνας με δύο (2) οδηγούς, “συμβούλων”, γραμματέων και πλήθους, ως επί τον πλείστον αργόμισθων μετακλητών. Καθώς και αυξανόμενη Ασφάλεια.<br />Ευχές για επιτυχία.<br />Η Πολιτική Ηγεσία του ΥΕΑ ακλόνητη. (Προσπάθησαν μερικοί να “φάνε” τον ΥΦΕΘΑ αλλά δεν τα κατάφεραν. Φαντάζομαι την πίκρα τους…). Είναι ώρα να δώσουν τα ρέστα τους.<br /><br />Ένα τεκμηριωμένο κείμενο<br />Με τίτλο Η αποτελεσματικότητα των συμμαχιών του Στρατηγού εα κ Δημ. Μπονώρα (ΝΕΑ 18 δεκ). Ο αρθογράφος αναλύει λεπτομερώς την ανάγκη συμμαχιών της Χώρας υπό τις σημερινές συνθήκες αλλά τονίζει ότι οι συμμαχίες αυτές θα αποβούν ωφέλιμες εφόσον η Χώρα εκδηλώνει σταθερή αποφασιστικότητα να διαθέτει ισχυρές ΕΔ και πολιτική βούληση να τις χρησιμοποιήσει.<br /><br />Χαρμολύπη<br />Η ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων (ΕΛΒΟ) που αυτοί που την ίδρυσαν φιλοδοξούσαν να στήσουν μια Εθνική Εταιρεία παραγωγής οχημάτων και άλλων μέσων κίνησης και μάχης των ΕΔ, με εξαγωγές, που κατάφεραν να χρεωκοπήσουν και να διαλύσουν άθλιοι κομματικοί με πρωταγωνιστές τους Υπουργούς Άμυνας.<br />Έκλεισε, υποβαθμισμένη το 2014, και οι χείρας που της έβαλαν λουκέτο σήμερα μας κουνούν το δάχτυλο!!<br />Πωλήθηκε, τελικά, σε Ισραηλινές εταιρείες. Έπαψε να είναι ελληνική, για να λέμε την αλήθεια.<br />Λύπη για την απώλεια, χαρά γιατί είναι καλύτερα να την κουμαντάρουν ξένοι παρά να της σπαράσσουν τα σπλάχνα εγχώριοι γκάνγκστερς. Καλές δουλειές.<br />Υπόψη ότι η αντίστοιχη Τουρκική εφοδιάζει τις Τουρκικές ΕΔ με οχήματα (100% made in Turque) αλλά και εξάγει χιλιάδες. </div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει. Συνεχώς ξεψυχάει”

Γράφει ο Κων.Φράγκος Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει. Συνεχώς ξεψυχάει. Δημήτρης Χορν Μετά την σαφή συμπαράταξη, στο πλαίσιο της ΕΕ, Γερμανίας, Ι...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι οκτώ παράγοντες που θα καθορίσουν το αύριο των ΗΠΑ

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/ameriki.jpg"><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/ameriki-696x367.jpg" /></a><br /><br /><b>Χατζηδημητρίου Δημήτρης</b><br />Εάν ο 20ος αιώνας υπήρξε ο αιώνας της ανάδειξης και καθιέρωσης των ΗΠΑ, ως της κυρίαρχης δύναμης με ασυναγώνιστες δυνατότητες διάδοσης και επιβολής των απόψεων της παγκοσμίως, οι δύο πρώτες δεκαετίες του 21ου δοκιμάζουν σκληρά όλες τις βεβαιότητες επί των οποίων στηρίχθηκε η αμερικανική ισχύς.<br /><br />Στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, μια ολιγομελής ομάδα αποφασισμένων φανατικών δολοφόνων, οδηγώντας τα αεροπλάνα που είχε καταλάβει στους Δίδυμους Πύργους της Νέας Υόρκης, διέλυσε την βεβαιότητα των Αμερικανών ότι είναι απρόσβλητοι από εξωτερικούς εχθρούς. Πολύ περισσότερο από ένα πλήγμα, ισχυρού συμβολισμού, στην καρδιά του αμερικανικού καπιταλισμού. Στα ερείπια του Grand Zero της αμερικανικής οικονομικής πρωτεύουσας ετάφη κι ένα πάγιο και σταθερό δόγμα όλων των Αμερικανών προέδρων, ως εκείνη την ημέρα, ότι η χώρα τους, εκτεταμένη μεταξύ δύο μεγάλων ωκεανών, αποτελεί νησίδα ασφαλείας, προστατευμένη από κάθε εξωτερική απειλή.<br /><br />Οι συνέπειες εκείνης της επίθεσης είναι λίγο πολύ γνωστές. Στο εσωτερικό των ΗΠΑ οδήγησε, υπό ένα πνεύμα πρωτοφανούς πολιτικής και κοινωνικής συναίνεσης, στην ψήφιση στις 26 Οκτωβρίου 2001 του αποκληθέντος Patriot Act και μέσω αυτού στην καθιέρωση καθημερινών πρακτικών που ουσιαστικά οδήγησαν στην δραματική περιστολή των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων των πολιτών. Στο όνομα πάντα της ενίσχυσης της εθνικής ασφάλειας.<br /><br />Οι ευάριθμοι διανοούμενοι στις δύο ακτές της χώρας, περιόρισαν τις αντιδράσεις τους στην υπενθύμιση μιας αποστροφής του 3ου προέδρου των ΗΠΑ, Τόμας Τζέφερσον, το 1786, «an elective despotism was not the government we fought for». Στο εξωτερικό, η ένοπλη εκδήλωση της αμερικανικής οργής, υπό τις επιδοκιμασίες ή την ανοχή της διεθνούς κοινότητας, μετέτρεψε δύο χώρες (Αφγανιστάν και Ιράκ) σε ερειπιώνες.<br /><br />Ταυτοχρόνως, οι νέο-συντηρητικοί σύμβουλοι του Μπους του νεότερου, σχεδιάζοντας τον "Νέο Αμερικανικό Αιώνα", με το… αφελές σκεπτικό της διάδοσης των αρχών της φιλελεύθερης δημοκρατίας στον πλανήτη, άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου στον Αραβικό Κόσμο. Βυθίσαν όλη την περιοχή από τον ανατολικό Ατλαντικό έως τον Ινδικό Ωκεανό σε μια πρωτοφανή ρευστότητα, και στην ανάδυση στο προσκήνιο εξτρεμιστικών ομάδων, που υπό το πρόσχημα της αντίστασης στους "νέους σταυροφόρους" και στην ταυτοτική ισοπέδωση επιβάλλουν την τυραννία τους σε εκατομμύρια απελπισμένων ανθρώπων.<br /><br />Αμερικανικός εξαιρετισμός<br /><br />Όπως και την 11η Σεπτεμβρίου 2001, έτσι και τώρα τα γεγονότα της 6ης Ιανουαρίου 2021 θα έχουν συνέπειες που θα εκφεύγουν του στενού αμερικανικού περιβάλλοντος και γεωγραφικού χώρου. Η εισβολή των εξαγριωμένων οπαδών του Ντόναλντ Τραμπ στο Καπιτώλιο σηματοδοτεί με έναν απολύτως συμβολικό τρόπο το οριστικό τέλος του περίφημου Manifest Destiny.<br /><br />Μιας αντίληψης, που από σύμβολο-πρόταγμα του αμερικανικού ρομαντικού εθνικισμού στην γραφίδα και τον λόγο του δημοσιογράφου John O’ Sullivan το 1845, έγινε έννοια ταυτόσημη του αμερικανικού εξαιρετισμού και πηγή διαρκούς άρδευσης ενός "ηθικού πλεονεκτήματος". Επέτρεπε στις ΗΠΑ να εμφανίζονται στην παγκόσμια σκηνή ως η μεγάλη ελπίδα κάθε κατατρεγμένου τούτης της Γης.<br /><br />Η με έντονα οπερετικά στοιχεία –εγγενή στον πυρήνα του φασιστικού εγχειρήματος–απόπειρα αμφισβήτησης και ανατροπής της λαϊκής βούλησης, όπως αυτή ανέβλυσε από τις κάλπες της 3ης Νοεμβρίου 2020, τραυμάτισε ανεπανόρθωτα την εικόνα της Αμερικανικής Δημοκρατίας. Η ζημία που προκαλείται αφορά πρωτίστως στους ίδιους τους Αμερικανούς, αλλά και σε όσους αναγνωρίζουν κι αποδέχονται ως αναγκαία την ενεργό παρουσία και δέσμευση μιας στιβαρής και δημοκρατικής Αμερικής στο παγκόσμιο παίγνιο.<br /><br />Οι εικόνες από το πολιορκημένο, κατειλημμένο και για λίγες ώρες καταργημένο Κοινοβούλιο ήταν η δραματική κορύφωση της αμερικανικής περιπέτειας που άρχισε πριν από τέσσερα χρόνια με την εγκατάσταση στον Λευκό Οίκο ενός "λαθρεπιβάτη" της πολιτικής. Με την πάροδο του χρόνου αυτός αναδείχθηκε σε έναν εν δυνάμει απρόβλεπτο παράγοντα ανατροπής και κατάλυσης των αρμών που συγκρατούν το οικοδόμημα της αστικής φιλελεύθερης δημοκρατίας.<br />Επόμενη μέρα<br /><br />Είναι βέβαιο ότι υπό το κράτος του σοκ και των εντυπώσεων που προκάλεσαν τα γεγονότα της 6ης Ιανουαρίου θα αναπτυχθεί ένας εκτεταμένος διάλογος εντός κι εκτός των ΗΠΑ, ο οποίος θα συμπεριλάβει αναγκαστικά:<br /><ul style="text-align: left;"><li>Τι σημαίνει δημοκρατία, σε συνθήκες ακραίου κοινωνικού πολυκερματισμού και διχαστικής πόλωσης.</li><li>Ποιος είναι ο ρόλος της ηγεσίας και οι επιπτώσεις στο δημοκρατικό παίγνιο της αδιαμεσολάβητης σχέσης ηγέτη-πολίτη σε ένα περιβάλλον επικοινωνιακής αναρχίας.</li><li>Πως μπορεί σε ένα τέτοιο περιβάλλον να επιβληθεί και να διασφαλισθεί, δίχως φαλκιδεύσεις, η αξίωση για διαρκή έλεγχο των πράξεων του πολιτικού προσωπικού και η απαίτηση για λογοδοσία όσων χειρίζονται δημόσιες υποθέσεις.</li><li>Πώς απαντά η δημοκρατία στις ολοένα αυξανόμενες απαιτήσεις μιας άφρονος, εγωϊστικής ολιγαρχίας του πλούτου, παντελώς αδιάφορης για το γενικό καλό.</li><li>Η αξίωση για ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο είναι δημοκρατική απαίτηση ή συγκεκαλυμμένος λαϊκισμός, όπως διατείνονται οι ευαγγελιστές ενός ούλτρα φιλελευθερισμού.</li><li>Η εμμονική, μονοσήμαντη προσκόλληση στα προστάγματα της "πολιτικής ορθότητας", η μετατόπιση της πολιτικής δράσης που αφορά και ασκείται για τους πολλούς και ο περιορισμός της σε υπόθεση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για ευδιάκριτες ομάδες ιδιαίτερων πολιτισμικών-ταυτοτικών χαρακτηριστικών, ενισχύει την κοινωνική συνοχή ή την αποδυναμώνει.</li><li>Πώς θα προστατευθούν οι πολίτες και η δημοκρατία από ένα πολιτικό προσωπικό που επαναπαύεται στα προνόμια που του εξασφαλίζουν οι αιμομικτικές σχέσεις του με την ολιγαρχία του πλούτου και ενδιαφέρεται ελάχιστα για την τύχη όσων οδηγούνται στο πολιτικό- οικονομικό και κοινωνικό περιθώριο.</li><li>Πώς θα αποφευχθεί ο κίνδυνος να κάνει μετάσταση στα παραδοσιακά ΜΜΕ η κυρίαρχη τάση στα social media να μην αποδέχονται τα γεγονότα ως αντικειμενικά στοιχεία που συγκροτούν την πραγματικότητα. Και πώς τα πρώτα θα ξανακερδίσουν την εμπιστοσύνη των πολιτών στην αποστολή τους.</li></ul>Φασιστική πρόκληση<br /><br />Η δημοκρατία ήταν πάντα και μια υπόθεση λελογισμένου ρίσκου, που απαιτεί ενεργούς και συμμέτοχους πολίτες, για να μην επιτρέψει ένα σχεδιασμένο ή όχι "ατύχημα" να εξελιχθεί σε ανεπανόρθωτο δυστύχημα. Όπως αποκαλύφθηκε στην Ουάσινγκτον, έξω και μέσα στο Καπιτώλιο, οι νόμοι δεν αρκούν όταν η δημοκρατία αντιμετωπίζει την φασιστική πρόκληση και καλείται να αμυνθεί.<br /><br />Η Αμερικανική Δημοκρατία αποδείχθηκε ότι δεν είναι άτρωτη, ούτε αλώβητη από την "πανούκλα" της ακροδεξιάς παραφροσύνης. Κι αυτό δεν είναι καθόλου καλό μήνυμα για τον υπόλοιπο κόσμο. Πολύ περισσότερο που οι ΗΠΑ παραμένουν κολλημένες στην λάσπη της ιστορίας, ασκώντας εξουσία σε έναν αναρχικό χομπσιανό κόσμο, όπως αποφάνθηκε ο Ρόμπερτ Κέϊγκαν, δύο χρόνια μετά την επιδρομή στους Δίδυμους Πύργους.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι οκτώ παράγοντες που θα καθορίσουν το αύριο των ΗΠΑ

Χατζηδημητρίου Δημήτρης Εάν ο 20ος αιώνας υπήρξε ο αιώνας της ανάδειξης και καθιέρωσης των ΗΠΑ, ως της κυρίαρχης δύναμης με ασυναγώνιστες δυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο αμερικανικός ψυχρός εμφύλιος – Ο Τραμπ φεύγει, ο τραμπισμός μένει

<a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/trump-kapitolio.jpg"><img height="337" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/01/trump-kapitolio-696x367.jpg" width="640" /></a><br /><br /><b>Λυγερός Σταύρος</b><br />Η έξοδος του Τραμπ από τον Λευκό Οίκο έχει όλα τα χαρακτηριστικά της πείσμονος και τυχοδιωκτικής προσωπικότητάς του. Καλώντας τους οπαδούς του να διαδηλώσουν έξω από το Καπιτώλιο με σύνθημα να εμποδίσουν την τυπική θεσμική επικύρωση της εκλογής του Μπάιντεν, ήταν εξαρχής σαφές πως έπαιζε με φωτιά δίπλα σε δυναμίτη. Ο τραμπισμός ως πολιτικό κίνημα του δρόμου είναι πλέον γεγονός.<br /><br />Ακόμα, άλλωστε, κι όταν εκδηλώθηκαν τα επεισόδια, ο απερχόμενος πρόεδρος όχι μόνο δεν τα καταδίκασε, αλλά έδειξε σχεδόν ενθουσιασμένος που θα τορπίλιζε τη διαδικασία επικύρωσης. Μόνο αργότερα διαβεβαίωσε ότι θα πραγματοποιηθεί ομαλά η μεταβίβαση της εξουσίας, προφανώς φοβούμενος ότι μπορεί να κατηγορηθεί μέχρι και για απόπειρα πραξικοπήματος.<br /><br />Αυτό που συμβαίνει στις ΗΠΑ από τις παραμονές των εκλογών του περασμένου Νοεμβρίου μέχρι τη σημαδιακή 6η Ιανουαρίου 2021, ωστόσο, είναι η ορατή κορυφή του παγόβουνου. Οι ΗΠΑ δεν έφθασαν σ' αυτό το σημείο ούτε από τη μία στιγμή στην άλλη, ούτε χωρίς αιτία. Κάτι συμβαίνει στην αμερικανική κοινωνία (κι όχι μόνο σ' αυτή) κι αυτό δεν συμβαίνει μετά την εκλογή Τραμπ το 2016.<br /><br />Για την ακρίβεια, ήταν οι οικονομικές-κοινωνικές διαφοροποιήσεις που συντελούνται τα τελευταία 20 χρόνια που διαμόρφωσαν το πολιτικό τοπίο κατά τρόπο που να καταστήσει εφικτή την εκλογή Τραμπ. Πριν 20 χρόνια θα ήταν αδιανόητο ο Σάντερς, ένας σοσιαλιστής από το μικρό και ασήμαντο Βερμόντ, να διεκδικούσε το 2016 επί ίσοις όροις το χρίσμα των Δημοκρατικών από την Χίλαρι Κλίντον. Και βεβαίως θα ήταν αδιανόητο ένας τύπος όπως ο Τραμπ να έπαιρνε το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών και πολύ περισσότερο να εκλεγόταν πρόεδρος.<div><br />Όχι αμερικανική ιδιοτροπία<br /><br />Δεν πρόκειται για αμερικανική ιδιοτροπία. Το Brexit μπορεί να πάτησε στον παραδοσιακό βρετανικό ευρωσκεπτικισμό, αλλά πήγασε από την ίδια μήτρα της αντισυστημικής ψήφου που αλλάζει τον πολιτικό χάρτη σ’ όλη τη Δύση. Τα παραδείγματα είναι αρκετά. Σημασία έχει το γεγονός ότι η παραδοσιακή πολιτική ηγεμονία του διδύμου της φιλελεύθερης κεντροδεξιάς και κεντροαριστεράς αμφισβητείται εντόνως από τους πολίτες.<br /><br />Τα μικρομεσαία στρώματα, που στρέφουν μαζικά την πλάτη στις παραδοσιακά κυρίαρχες πολιτικές παρατάξεις, δεν έχουν, βεβαίως, προσβληθεί από κάποιον ιδεολογικό ιό που τα ωθεί στα άκρα. Η κύρια αιτία που αμφισβητούν την κατεστημένη τάξη πραγμάτων είναι ότι αυτή περισσότερο ή λιγότερο ανατρέπει τις σταθερές του βίου τους σ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη του Δυτικού Κόσμου.<br /><br />Πρόκειται για τεκτονικές αλλαγές που συνεχίζει να προκαλεί στις δυτικές κοινωνίες η κρίση του 2008 και που τον τελευταίο χρόνο επιδείνωσε η πανδημία. Η οικονομική κρίση, όμως, δεν έπεσε από τον ουρανό. Είναι αυθεντικό προϊόν της απληστίας της ολιγαρχίας του χρήματος. Η ανισοκατανομή του πλούτου έχει προσλάβει τρομακτικές διαστάσεις. Σύμφωνα με την New York Times, στη δεκαετία του 1990 το 1% των Αμερικανών προσποριζόταν το 45% της αύξησης του ΑΕΠ. Στη οκταετία του Μπους (2000-08) το 45% έγινε 65% και στην οκταετία του Ομπάμα εκτοξεύθηκε στο 93%!<br />Ροκάνισαν το κλαδί που κάθονται<br /><br />Η κεντροδεξιά και η κεντροαριστερά εδραίωσαν τη μακρόχρονη πολιτική ηγεμονία τους στο άρρητο κοινωνικό συμβόλαιο, με βάση το οποίο εξασφάλιζαν στα μικρομεσαία στρώματα ευημερία και Κοινωνικό Κράτος, ή ένα συνδυασμό των δύο. Από ένα χρονικό σημείο και πέρα, όμως, συνέκλιναν και λειτούργησαν σαν όχημα της παγκοσμιοποίησης και εφαρμοστές της ατζέντας του (νεο)φιλελευθερισμού.<br /><br />Με τον τρόπο αυτό, όμως, ροκάνισαν το κλαδί που κάθονται. Για μία περίοδο η ευημερία συντηρήθηκε με δημόσιο δανεισμό, αλλά στη συνέχεια ήλθε αναπόφευκτα η λιτότητα. Με όργανο τις πολιτικές ελίτ η ολιγαρχία του χρήματος με κυνισμό αποδομεί τα αμορτισέρ που μεταπολεμικά όχι μόνο διατήρησαν την κοινωνική ειρήνη, αλλά και τροφοδότησαν την οικονομική ανάπτυξη.<br /><br />Αν και η κοινωνική πολιτική του Ομπάμα μετρίασε την κρίση στις ΗΠΑ, μεγάλο τμήμα του πληθυσμού δυσκολευόταν και εκεί να επιβιώσει αξιοπρεπώς. Δεν πρόκειται μόνο για τις μειονότητες και τους παραδοσιακά περιθωριοποιημένους. Η παγκοσμιοποίηση πετάει έξω από το "τρένο" μικρομεσαίους νοικοκυραίους και ειδικά την παραδοσιακή λευκή εργατική τάξη της "βαθιάς Αμερικής" που έχει πληγεί καίρια από την αποβιομηχάνιση.</div><div><br />Ο τραμπισμός και ο "βάλτος"<br /><br />Η εκλογή Τραμπ, λοιπόν, ήταν το προϊόν αυτής ακριβώς της κοινωνικής δυναμικής. Μία ματιά στον αμερικανικό εκλογικό χάρτη του 2016 δείχνει ότι η Χίλαρι ψηφίσθηκε κατά κανόνα από την ανώτερη τάξη και τα μεσαία στρώματα που έχουν ενσωματωθεί στο πλαίσιο του οικονομικού φιλελευθερισμού και της παγκοσμιοποίησης. Επίσης, από τις μειονότητες (μαύροι, ισπανόφωνοι, μουσουλμάνοι κ.α.) που φοβήθηκαν από την αντιμεταναστευτική ρητορική του υποψηφίου τότε Τραμπ.<br /><br />Όταν ο Τραμπ υποσχόταν πως με την επιβολή δασμών θα φέρει πίσω μεγάλες εταιρείες και θέσεις εργασίας άγγιζε ευαίσθητες χορδές εκατομμυρίων Αμερικανών που άμεσα ή έμμεσα έχουν πληγεί από την αποβιομηχάνιση. Προς την ίδια κατεύθυνση λειτούργησε και η ρητορική του για λήψη δραστικών μέτρων εναντίον του μεταναστευτικού ρεύματος. Η είσοδος μεταναστών παροξύνει το ένστικτο αυτοσυντήρησης κοινωνιών που νοιώθουν ότι απειλούνται με φτωχοποίηση. Γι’ αυτά τα τμήματα του πληθυσμού, ο ανταγωνισμός από τη φθηνή εργασία των μεταναστών βιώνεται σαν πρόσθετη απειλή.<br /><br />Στη συντηρητική λευκή "βαθιά Αμερική" επικρατεί ένα αίσθημα νοσταλγίας για τις παλιές καλές ημέρες και ένα κράμα απόγνωσης και οργής για το σήμερα. Αυτά ακριβώς εξέφρασε ο Τραμπ, υποσχόμενος ότι θα καθαρίσει τον "βάλτο" της Ουάσιγκτον. Είναι από τις ειρωνείες της ιστορίας ότι τον ρόλο αυτό τον έπαιξε ένας δισεκατομμυριούχος, δημιουργώντας ένα ολόκληρο κίνημα, όπως είναι ο τραμπισμός.<br /><br />Οι επαγγελίες του Τραμπ απέκτησαν αξιοπιστία στα μάτια των οπαδών του περισσότερο από τον τρόπο που τον αντιμετώπισε το κατεστημένο παρά από αυτή καθ' αυτή τη ρητορική του. Σύσσωμο σχεδόν το χρηματοπιστωτικό σύστημα, τα μεγάλα Μίντια και τα παρακλάδια του αμερικανικού και διεθνούς κατεστημένου είχαν στηρίξει με πάθος τη Χίλαρι και ταυτοχρόνως είχαν προσπαθήσει με κάθε τρόπο να γελοιοποιήσουν τον Ρεπουμπλικάνο υποψήφιο και στη συνέχεια πρόεδρο. Ακόμα και η ηγεσία του ίδιου του κόμματός του όχι μόνο είχε προσπαθήσει να τον σαμποτάρει στην κούρσα για το χρίσμα, αλλά και όταν το κέρδισε αρκετά μέλη της είχαν ταχθεί υπέρ της Κλίντον!</div><div><br />Ο λαϊκιστής και τοξικός Τραμπ<br /><br />Προφανώς, ο Τραμπ είναι και λαϊκιστής και πολλαπλά τοξικός. Το απέδειξε και πριν και αφού εγκαταστάθηκε στον Λευκό Οίκο. Ο κύριος λόγος, ωστόσο, που έγινε "κόκκινο πανί" για το φιλελεύθερο κατεστημένο ήταν ότι έθιξε –τουλάχιστον στα λόγια– τα ιερά και τα όσια του, δηλαδή την παγκοσμιοποίηση. Από την άλλη, είναι τέτοια η περιφρόνηση που επιδεικνύουν οι άρχουσες ελίτ προς το "πόπολο" και έχει γίνει τέτοια κατάχρηση στην πλύση εγκεφάλου, που έχει φέρει το αντίθετο αποτέλεσμα. Όταν τα κατεστημένα Μίντια επιτίθενται με πάθος, ένα μεγάλο μέρος της αμερικανικής κοινωνίας αντανακλαστικά υιοθετεί την αντίθετη θέση, εν προκειμένω ταυτίζεται με τον Τραμπ.<br /><br />Ο απερχόμενος πρόεδρος μετάλλαξε την παραδοσιακή διαχωριστική γραμμή Δημοκρατικοί-Ρεπουμπλικάνοι. Ανέδειξε ένα διαχωρισμό που αναδύεται από τα σπλάχνα της αμερικανικής κοινωνίας και πηγάζει από την οικονομική-κοινωνική πραγματικότητα. Η ρητορική του Τραμπ στόχευσε τους Αμερικανούς που η παγκοσμιοποίηση πετάει έξω από το "τρένο" και τους οποίους η Κλίντον είχε αποκαλέσει ωμά «θλιβερούς ανθρώπους». Στην πραγματικότητα, ολοκλήρωσε και παγίωσε μία συγκρουσιακή ιδιότυπα αντισυστημική και συχνά ανορθολογική ιδεολογική τάση που είχε ήδη αρχίσει να αναπτύσσεται στους κόλπους των απλών ψηφοφόρων του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.<br /><br />Η προεδρική θητεία του Τραμπ μπορεί να ήταν μόνο τέσσερα χρόνια, αλλά αφήνει πολύ πιο βαθύ ίχνος στην αμερικανική ιστορία. Ο ίδιος ηττήθηκε και εκ των πραγμάτων θα πάει –περισσότερο ή λιγότερο– στο περιθώριο, αλλά ο "τραμπισμός" αποτελεί πλέον απτή πολιτική πραγματικότητα, που εκ των πραγμάτων θα επηρεάσει τις πολιτικές ισορροπίες στις ΗΠΑ.<br /><br />Ας σημειωθεί ότι σε δημοσκόπηση που έγινε αμέσως μετά τα πρωτοφανή επεισόδια, μόνο το 62% τα καταδίκασε παρά την καθολική και απόλυτη καταδίκη από το μιντιακό σύστημα. Αυτό αποδεικνύει ότι η αμερικανική κοινωνία είναι πιο βαθιά παρά ποτέ διχασμένη και με συγκρουσιακή τάση. Το υφιστάμενο ιδεολογικό-πολιτικό ρήγμα δεν πρόκειται να γεφυρωθεί, επειδή ακριβώς τροφοδοτείται από το οικονομικό-κοινωνικό ρήγμα.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο αμερικανικός ψυχρός εμφύλιος – Ο Τραμπ φεύγει, ο τραμπισμός μένει

Λυγερός Σταύρος Η έξοδος του Τραμπ από τον Λευκό Οίκο έχει όλα τα χαρακτηριστικά της πείσμονος και τυχοδιωκτικής προσωπικότητάς του. Καλώντα...

Διαβάστε την συνέχεια

Σχέδιο "περικύκλωσης" της Ελλάδας από τον Ερντογάν μέσω της αμυντικής συμφωνίας με την Αλβανία

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-01/resized_8cf77-1445_tur_picture_20210107_23413732_23413731.jpeg?itok=_D8hI0g-" width="640" /><br /><br />Η Αλβανία και το Κόσσοβο θα γίνουν οι πιο μεγάλες βάσεις της Τουρκίας στο σχέδιο ανάκτησης των Βαλκανίων για τον σουλτάνο<br /><br />Τουρκία και Αλβανία συμφώνησαν για νέα πιο ισχυρή αμυντική συνεργασία αυξάνοντας τις πληροφορίες περί προκλητικών τουρκικών σχεδίων κατά της Ελλάδος, κατά τη συνάντηση Ράμα και Ερντογάν. <br /><br />Οι δύο πλευρές τόνισαν στο περιθώριο της συνάντησης ότι ένα από τα κύρια θέματα ήταν η συνεργασία των μυστικών υπηρεσιών των δύο χωρών στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας, στον στρατιωτικό και αμυντικό τομέα.<br /><br />Η αλβανική αντιπροσωπεία συμφώνησε επίσης ότι η οργάνωση FETO αποτελεί απειλή για την περιοχή.<br /><br />Ανώτεροι Τούρκοι και <a href="https://www.yenisafak.com/en/news/turkey-albania-discuss-defense-cooperation-3558216">Αλβανοί κρατικοί αξιωματούχοι συζήτησαν την Πέμπτη νέες ευκαιρίες συνεργασίας στον αμυντικό κλάδο.</a><br /><br />Στην επίσημη του περιοδεία στην Άγκυρα, ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Έντι Ράμα επισκέφθηκε την έδρα της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας (SSB) μαζί με τον Τούρκο αντιπρόεδρο Fuat Oktay.<br /><br />Μετά τη συνάντησή τους, ο Οκτάι είπε ότι η επίσκεψη είχε σκοπό τη συγκέντρωση πληροφοριών σχετικά με νέα αμυντικά σχέδια που ενδιαφέρουν την Τουρκία… στην Αλβανία. Για τον λόγο αυτόν ο Αλβανός πρωθυπουργός επισκέφθηκε την τουρκική εταιρεία Aselsan.<br /><br />Ο Ράμα, από την πλευρά του, ευχαρίστησε τους Τούρκους αξιωματούχους για τη φιλοξενία και τις ενημερωτικές παρουσιάσεις τους.<br /><br />Πληροφορίες του αλβανικού τύπου μιλούν απροσδιόριστα για τουρκικές δραστηριότητες σε αλβανικό έδαφος, για αυτόν τον λόγο πιθανότατα η Αλβανία θα λάβει φυσικά κάποιου είδους “δώρο” από την τουρκική αμυντική βιομηχανία.<br /><br />Γενικά πάντως τηρείται μια ιδιότυπη "ομερτά" και από τις δύο πλευρές για τα σχέδια του Ερντογάν στην γειτονική χώρα, που σύμφωνα με ειδικούς θα αποτελέσει σύντομα την βάση-εφαλτήριο για τις τουρκικές δυνάμεις στα Βαλκάνια.<br /><br />Πιθανά σχέδια της Άγκυρας στην Αλβανία: <br /><br />1. Υποδομή για την προετοιμασία και εγκατάσταση τουρκικής στρατιωτικής βάσης.<br /><br />2. Παρουσία βάσης μη επανδρωμένων εναερίων οχημάτων για αποστολές αναγνωριστικού και επιθετικού χαρακτήρα.<br /><br />3. Δημιουργία κέντρου εκπαίδευσης αντιτρομοκρατίας για τις αλβανικές ένοπλες δυνάμεις.<br /><br />4. Παρουσία Τούρκων επιτελών στο αλβανικό ΓΕΕΔ για συντονισμό αποστολών κατά των ...τρομοκρατών.<br /><br />5. Πιθανή δημιουργία εργοστασίου της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας στην χώρα.<br /><br />6. Αναβάθμιση της ήδη υπάρχουσας βάσης στο Πασαλιμάνι για το τουρκικό πολεμικό ναυτικό ενόψει και του ζητήματος της Λιβύης. <br /><br />Η εταιρεία Roketsan εξέφρασε επίσης την επιθυμία να χρησιμοποιήσει και Αλβανούς φοιτητές με ανάλογες γνώσεις σε πολλά από τα δικά της προγράμματα πυραυλικών συστημάτων.<br /><br />Να υπενθυμίσουμε πως σήμερα, Παρασκευή ο Έντι Ράμα, έρχεται στην Ελλάδα έπειτα από τη διήμερη επίσκεψη στην Τουρκία.<br /><br />Όπως έχει αναφερθεί εδώ και χρόνια το επόμενο σχέδιο της σημερινής τουρκικής πολιτικής και στρατιωτικής ελίτ, στην πορεία αναβίωσης, (κατά κάποιο τρόπο) της πρώην Οθωμανικής αυτοκρατορίας, θα είναι η δημιουργία της αποκαλούμενης Μεγάλης Αλβανίας.<br /><br />Πρόκειται για ένα σχέδιο που “κουμπώνει” με τα λόγια και τις πράξεις του Τούρκου προέδρου για επιστροφή στα “ δικά μας εδάφη” και στα Βαλκάνια.<br /><br />Τούρκοι και Αλβανοί θα συνεργαστούν με αγαστή συνέπεια για την υλοποίηση των μεγαλοιδεατικών σχεδίων της Άγκυρας στα Βαλκάνια τα οποία θα είναι σχεδόν σίγουρα ο επόμενος στόχος της Τουρκίας. <div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Σχέδιο "περικύκλωσης" της Ελλάδας από τον Ερντογάν μέσω της αμυντικής συμφωνίας με την Αλβανία

Η Αλβανία και το Κόσσοβο θα γίνουν οι πιο μεγάλες βάσεις της Τουρκίας στο σχέδιο ανάκτησης των Βαλκανίων για τον σουλτάνο Τουρκία και Αλβανί...

Διαβάστε την συνέχεια

Τεράστια η αμυντική συμφωνία με την Ελλάδα όχι μόνο για τον εξοπλισμό ασφαλείας, λένε στο Ισραήλ

<img height="426" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2020/07/200714231413_greek-israel.jpg" width="640" /><br /><br />Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, καθώς το Ισραήλ αντιμετώπιζε σοβαρή λειψυδρία, συζητήθηκαν πολλές ιδέες για να βοηθήσουν στην επίλυση του προβλήματος, με την πιο δημιουργική αυτή της εισαγωγής ύδατος από την Τουρκία.<br /><br />Και στις αρχές του 2004, μετά από διαπραγματεύσεις που διήρκεσαν περίπου τέσσερα χρόνια, η Ιερουσαλήμ και η Άγκυρα – τις πρώτες μέρες της «βασιλείας» του Τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν – υπέγραψαν συμφωνία εισαγωγής ενός δις κ.μ. ύδατος από τον ποταμό Manavgat της Τουρκίας.<br /><br />Τα παραπάνω γράφει σε κείμενο γνώμης ο αρθρογράφος <a href="https://www.jpost.com/israel-news/huge-defense-deal-with-greece-not-only-about-security-equipment-analysis-654488">HERB KEINON, στην ιστοσελίδα Jerusalem Post</a>.<br /><br />Τίτλος: « – ανάλυση»<br />Υπότιτλος: «Ενώ το Ισραήλ μπορεί να έχει χάσει σημαντικό έδαφος με την Τουρκία, κατάφερε να καλύψει μεγάλο μέρος αυτού του εδάφους αναπτύσσοντας ισχυρότερες σχέσεις με τους αντιπάλους της Άγκυρας.»<br /><br />Μεταξύ των τρόπων που προτάθηκαν για τη μεταφορά του ύδατος ήταν: η σύνδεση τεράστιων μπαλονιών από καουτσούκ και η μεταφορά τους στο Ashkelon, η μεταφορά του σε ειδικά διαμορφωμένα δεξαμενόπλοια ή η κατασκευή αγωγού.<br /><br />Παρόλο που η εισαγωγή του νερού ήταν πολύ πιο ακριβή από άλλες επιλογές στο τραπέζι – όπως η αφαλάτωση – ο τότε πρωθυπουργός Ariel Sharon είπε στο υπουργικό του συμβούλιο ότι αυτή η συμφωνία θα παγίωνε τους σημαντικούς στρατηγικούς δεσμούς, που είχαν αναπτυχθεί με την Τουρκία. Τότε, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου ως υπουργός Οικονομικών καταψήφισε το σχέδιο, επικαλούμενος το υψηλό κόστος του.<br /><br />Στο τέλος η συμφωνία δεν υλοποιήθηκε και η στρατηγική σχέση με την Τουρκία δεν έβγαλε τη δεκαετία. Όμως μια βασική αρχή πίσω από εκείνη την πρόταση ισχύει: όσο περισσότερο αλληλένδετη είναι η σχέση του Ισραήλ με τους φίλους του, τόσο το καλύτερο.<br /><br />Αυτή η αρχή απεδείχθη αυτήν την εβδομάδα, όταν το Ισραήλ και η Ελλάδα ανακοίνωσαν την υπογραφή 20ετούς αμυντικής συμφωνίας ύψους περίπου 1,7 δισεκατομμυρίων δολαρίων, η οποία περιλαμβάνει ισραηλινή σχολή εκπαίδευσης για την ελληνική Πολεμική Αεροπορία και 10 αεροσκάφη M-346.<br /><br />Ο Yair Kulas, διευθυντής της Διεύθυνσης Διεθνούς Αμυντικής Συνεργασίας του Υπουργείου Άμυνας, είχε δίκιο όταν δήλωσε ότι «δεν πρόκειται μόνο για μια αμυντική συμφωνία, αλλά για μια εταιρική σχέση για τουλάχιστον 20 χρόνια». Με άλλα λόγια, αυτή η συμφωνία προσθέτει ένα επιπλέον επίπεδο στην ήδη ακμάζουσα ισραηλινο-ελληνική σχέση και σχεδόν θεσμοθετεί τους διμερείς δεσμούς [των δύο κρατών].<br /><br />Και παρόλο που είναι αμφίβολο για το εάν αυτός ήταν ο πρωταρχικός της στόχος, η συμφωνία στέλνει επίσης ένα μήνυμα της Ελλάδας στην εχθρική Τουρκία – η οποία πρόσφατα εκδήλωσε το ενδιαφέρον της για την αποκατάσταση των σχέσεων με το Ισραήλ – ότι ανεξάρτητα από το πώς μπορούν να αναπτυχθούν οι σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ, η συμμαχία μεταξύ Ισραήλ – Ελλάδας και Κύπρου- είναι εδώ για να μείνει.<br /><br />Όταν ο Erdogan αμφισβήτησε τα θεμέλια της σχέσης αμέσως μετά την εκλογή του το 2002, και έπειτα έστειλε τον στολίσκο Mavi Marmara το 2010, το Ισραήλ έχασε έναν βασικό σύμμαχο στην περιοχή.<br /><br />Ωστόσο, αντί να θρηνεί για την απώλεια, η Ιερουσαλήμ άρχισε γρήγορα να αναπτύσσει ισχυρούς δεσμούς με τους ιστορικούς αντιπάλους της Τουρκίας, οι οποίοι είναι πολλοί: αρχικά με την Ελλάδα και την Κύπρο και στη συνέχεια με χώρες των Βαλκανίων, Βουλγαρία και Ρουμανία.<br /><br />Ενώ το Ισραήλ μπορεί να έχει χάσει σημαντικό έδαφος στις σχέσεις με την Τουρκία, ήταν σε θέση να ανακτήσει πολύ έδαφος, αναπτύσσοντας ισχυρότερες σχέσεις με αυτές τις χώρες, ειδικά με την Ελλάδα και την Κύπρο. Ένας αντι-τουρκικός άξονας άρχισε να δημιουργείται στην ανατολική Μεσόγειο, που περιλαμβάνει την Ελλάδα, την Κύπρο, το Ισραήλ και την Αίγυπτο. Μια ακόμα βασική χώρα σε αυτόν τον άξονα, παρόλο που δεν βρίσκεται στη Μεσόγειο, είναι τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.<br /><br />Οι δεσμοί του Ισραήλ με την Ελλάδα άρχισαν να απογειώνονται το 2010, ακόμη και πριν από το περιστατικό του Mavi Marmara, καθώς η Ελλάδα – που αντιμετώπιζε μια άνευ προηγουμένου κρίση χρέους – αναζητούσε φίλους. Μια τυχαία συνάντηση στη Μόσχα μεταξύ του Netanyahu και του τότε Έλληνα πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, οδήγησε στην πρώτη επίσκεψη λίγο αργότερα από έναν Έλληνα πρωθυπουργό στο Ισραήλ σε τρεις δεκαετίες, ακολουθούμενη τρεις εβδομάδες αργότερα από μια αμοιβαία επίσκεψη από τον Netanyahu, την πρώτη από έναν Ισραηλινό πρωθυπουργό στην Ελλάδα, μια χώρα που στις αρχές της δεκαετίας του 2000 θεωρείτο από τις πιο εχθρικές στην ΕΕ.<br /><br />Εάν η βασική ώθηση στην προσέγγιση Ισραήλ- Ελλάδας άρχισε με την ελληνική χρηματοπιστωτική κρίση, τη μεγάλη δυναμική τροφοδότησε το περιστατικό του Mavi Marmara. Λόγω αυτού το Ισραήλ αναζήτησε νέους φίλους στην περιοχή και διέλυσε τις ελληνικές υποψίες ότι το Ισραήλ ήταν πολύ κοντά στην Τουρκία. Έτσι η σχέση απογειώθηκε, με την Ελλάδα να στέλνει πυροσβέστες για την καταπολέμηση της δασικής πυρκαγιάς στο όρος Carmel τον Δεκέμβριο του 2010 και τον Netanyahu να χρησιμοποιεί τις διασυνδέσεις του στο αμερικανικό λόμπι για οικονομική υποστήριξη στην Ελλάδα.<br /><br />Ένα από τα πράγματα που χάθηκαν μετά από υποβαθμισμένους δεσμούς με την Τουρκία ήταν η ικανότητα της ισραηλινής ΠΑ να εκπαιδεύει στον τουρκικό εναέριο χώρο. Αντίθετα, Ισραηλινοί πιλότοι άρχισαν να πραγματοποιούν αποστολές εκπαίδευσης στην Ελλάδα.<br /><br />Το πιο σημαντικό είναι ότι οι σχέσεις Ισραήλ – Ελλάδας επέζησαν μετά από τρεις κυβερνητικές αλλαγές στην Αθήνα. Ο Παπανδρέου ήταν πρωθυπουργός της κεντροαριστεράς, τον διαδέχτηκε ο Αλέξης Τσίπρας που ήταν πιο αριστερός, ο οποίος με τη σειρά του αντικαταστάθηκε από τον Κυριάκο Μητσοτάκη από την κέντρο-δεξιά.<br /><br />Ενώ την τελειωτική εδραίωση της σχέσης θα αποτελέσει ο αγωγός για τη μεταφορά του ισραηλινού και κυπριακού φυσικού αερίου μέσω της Ελλάδας στην Ιταλία και πιο βόρεια στην Ευρώπη, αυτή η τελευταία συμφωνία είναι σημαντική επειδή προσθέτει μια άλλη διάσταση στη σχέση. Εάν για οποιονδήποτε αριθμό λόγων το σχέδιο αγωγού δεν ευοδωθεί, είναι σημαντικό η σχέση αυτή να έχει και άλλους πυλώνες στους οποίους θα εδραιώνονται οι σχέσεις, καθώς υπάρχουν πιθανότητες να συναντήσουν καταιγίδες στο δρόμο.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τεράστια η αμυντική συμφωνία με την Ελλάδα όχι μόνο για τον εξοπλισμό ασφαλείας, λένε στο Ισραήλ

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, καθώς το Ισραήλ αντιμετώπιζε σοβαρή λειψυδρία, συζητήθηκαν πολλές ιδέες για να βοηθήσουν στην επίλυση του...

Διαβάστε την συνέχεια