Στρατηγικά όπλα: Είναι “ζωτικός παράγοντας αποτροπής” και ΔΕΝ είναι “φετίχ” για την Ελλάδα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjx3_YBb8JzVTbO4h_Ez9UjnucU3ThNpqDiXpvSHRJbOr1KlMDLZsGA-GOC4zv9fAaVTXbdNYu3HrxUTQ76b7R_EwXDHtCQ5z9YULy7N2cs0dfgmpsSTNXMWRnSYXbcStaoMxqzlbjClSI/s1600/SCALP-NAVAL-NCM.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjx3_YBb8JzVTbO4h_Ez9UjnucU3ThNpqDiXpvSHRJbOr1KlMDLZsGA-GOC4zv9fAaVTXbdNYu3HrxUTQ76b7R_EwXDHtCQ5z9YULy7N2cs0dfgmpsSTNXMWRnSYXbcStaoMxqzlbjClSI/s640/SCALP-NAVAL-NCM.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Καταρχήν, βάζουμε τη φράση “στρατηγικά όπλα” σε εισαγωγικά γιατί στην πραγματικότητα αναφερόμαστε στα όπλα οριζόντιας πλεύσης, μακρού πλήγματος. Έχουν μεν στρατηγικό χαρακτήρα όπως θα εξηγήσουμε παρακάτω, δεδομένου ότι διαφοροποιούν σημαντικά τα επιχειρησιακά δεδομένα σε σύγκριση με τα άλλα αερομεταφερόμενα ή εκτοξευόμενα από σκάφη επιφανείας, όπλα, αλλά δεν είναι στρατηγικά υπό την αυστηρή έννοια του όρου. Αυτή είναι η πρώτη διευκρίνιση που οφείλουμε να κάνουμε.<br /> <br /> Γράφει ο <b>Στέργιος Θεοφανίδης</b><br /> <br /> Η δεύτερη αφορά το ότι αφορμή για το αφιέρωμα αυτό, υπήρξε το ενδιαφέρον σε κάθε περίπτωση άρθρο με τίτλο <a href="https://elladasimera.blogspot.com/2019/11/belharra.html">“Ο φετιχισμός των υπερόπλων – Από το “Αβέρωφ στις Belharra”</a>, του διακεκριμένου καθηγητή Γιώργου Μαργαρίτη. Στόχος είναι διά της έμμεσης συζήτησης με τον διακεκριμένο ακαδημαϊκό, να βοηθήσουμε τους αναγνώστες να διαμορφώσουν άποψη για το επίμαχο ζήτημα.<br /> <br /> Αποτέλεσε αφορμή κυρίως επειδή κατά την υποκειμενική μας άποψη, το κεντρικό επιχείρημα του άρθρου “υπεραπλουστεύει” κάποια ζητήματα και παραμέτρους, με αποτέλεσμα να μειώνει την πραγματική επιχειρησιακή και ψυχολογική αξία των “στρατηγικών όπλων”.<br /> <br /> Όπλων που λόγω του συσχετισμού δυνάμεων σε ξηρά, αέρα και θάλασσα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, είναι υπερπολύτιμα για την άμυνα της χώρας μας. Ασχέτως εάν τα διαθέτουμε ή εάν θα θέλαμε ή όχι -και φυσικά εάν μπορούμε για (γεω)πολιτικούς και οικονομικούς λόγους– να τα προμηθευτούμε.<br /> <br /> Φυσικά, θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι εξ υπαρχής, το ενδεχόμενο αντεπιχείρημα της απουσίας πολιτικής ηγεσίας που να σκέφτεται και να δρα στρατηγικά, είναι προφανώς αποδεκτό. Η απουσία της, μπορεί να καταστήσει βέβαια άχρηστο ακόμα και ένα απλό τυφέκιο εφόδου στον υπολογισμό της αποτρεπτικής ισχύος ενός κράτους… Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά.<br /> <br /> – Η σύγκριση με τα πυροβόλα Armstrong του θωρηκτού “Αβέρωφ” είναι αβάσιμη. Δεν μπορείς να συγκρίνει κανείς δύο τελείως διαφορετικά όπλα με χρονικό διαχωρισμό 100 τουλάχιστον ετών. <br /> <br /> Όντως στις αρχές του περασμένου αιώνα, δεν είχαν προηγηθεί δοκιμές αποδοχής του σκάφους και των όπλων του. Σήμερα τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά. Τα όπλα που τοποθετούνται στις μονάδες επιφανείας, είναι δοκιμασμένα μέσα από δεκάδες βολές-εκτοξεύσεις.<br /> <br /> Σε πεδία δοκιμών εξοπλισμένα με πλήρη συστήματα τηλεμετρίας, κάμερες υψηλής ευκρίνειας και συστήματα παρακολούθησης των όπλων, στα οποία αξιολογούνται τα συστήματα καθοδήγησής τους και η πτητική τους συμπεριφορά σε όλο το φάσμα ταχυτήτων και υψών και ιδίως στην τερματική φάση της προσέγγισης και της προσβολής του στόχου.<br /> <br /> Πέρα από τις αξιολογήσεις αυτού του είδους, για την ολοκλήρωση των οποίων εκτελούνται δεκάδες -επαναλαμβάνουμε- εκτοξεύσεις, δοκιμάζονται διεξοδικά και οι εκρηκτικές κεφαλές των όπλων. Είτε αυτά είναι επιφανείας-αέρος (Aster 30/50, SM-2, SM-3), είτε επιφανείας-επιφανείας, είτε επιφανείας-εδάφους.<br /> <br /> Κάθε κατασκευαστής εγγυάται την απόλυτα ορθή λειτουργία του όπλου του σε συνθήκες επιχειρήσεων (μάχης) μέσω της πιστοποίησης που παρέχει, υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι τηρείται χωρίς την παραμικρή απόκλιση, η προγραμματισμένη – τακτική συντήρησή του. Το γεγονός αυτό είναι μάλιστα ένας από τους παράγοντες του υψηλού κόστους των όπλων αυτών. Δεν τίθεται θέμα δοκιμαστικών βολών επομένως… Περιλαμβάνονται στην τιμή!<br /> <br /> – Ένας δεύτερος λόγος του υψηλού κόστους προμήθειας και συντήρησης όπλων όπως το SCALP-NAVAL, είναι φυσικά η επιχειρησιακή τους αξία, σε συνδυασμό με τον τεράστιο ψυχολογικό αντίκτυπο που συνεπάγεται για τον αντίπαλο η χρήση τους σε ευρεία κλίμακα. Και από την Πολεμική Αεροπορία (SCALP-EG) και από το Πολεμικό Ναυτικό (SCALP-NAVAL). <br /> <br /> Με άλλα λόγια, η δυνατότητα να προκαλέσει κανείς “έκρηξη 400-500 κιλών εκρηκτικών σε 500, 700 ή και 1000 χλμ. Μέσα στην εχθρική ενδοχώρα”, δεν είναι και τόσο απλό πράγμα, αν δεν διαθέτει “στρατηγικά όπλα”. Δηλαδή στην περίπτωσή μας, όπλα οριζόντιας πλεύσης μακρού πλήγματος.<br /> <br /> Και δεν είναι τόσο απλό γιατί σε διαφορετική περίπτωση, αν δεν διαθέτει δηλαδή τέτοια όπλα, είναι υποχρεωμένος να διαθέσει επανδρωμένα μαχητικά αεροσκάφη, μεγάλης ακτίνας και μεταφορικής ικανότητας σε οπλικό φορτίο. Μαχητικά της κατηγορίας του F-15 δηλαδή, του Rafale και του F-35…<br /> <br /> Θα πρέπει επίσης να διαθέτει ιπτάμενα τάνκερ, καθώς και εξειδικευμένα αεροσκάφη Ηλεκτρονικού Πολέμου (τα οποία είναι επίσης υποχρεωμένος να προστατεύει στον αέρα καθ’ όλη τη διάρκεια των επιχειρήσεων δεσμεύοντας και άλλα μαχητικά!) για να μπορεί να υποστηρίξει μία τέτοιου είδους επίθεση από αέρος.<br /> <br /> Μιλάμε για κόστη δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων ή ευρώ! Τα οποία αυτά δισεκατομμύρια δολάρια, μαζί με τα ανυπολόγιστης αξίας πληρώματα, θα πρέπει να πετάξουν πάνω από τουρκικό έδαφος, να παραπλανήσουν και να αποφύγουν με επιτυχία δύο φορές (σ.σ. μετάβαση προς τους στόχους και επιστροφή) την εχθρική αεράμυνα, η οποία αναβαθμίζεται με το σύστημα S-400, να πλήξουν με ακρίβεια τους στόχους τους ενώ θα τελούν υπό την απειλή των εχθρικών μαχητικών…<br /> <br /> Και μετά από όλα αυτά, θα πρέπει να ανεφοδιαστούν με καύσιμο στον αέρα για να επιστρέψουν με ασφάλεια στις βάσεις τους… Μιλάμε δηλαδή για ένα μη ρεαλιστικό σενάριο, αν κάποιος δεν έχει διασφαλίσει απόλυτη αεροπορική κυριαρχία και υπεροχή. Κάτι που μόνο η USAF και το USN αυτή την περίοδο σε ολόκληρο τον πλανήτη μπορούν (και πάλι υπό προϋποθέσεις…) να διασφαλίσουν!<br /> <br /> Για όλους αυτούς τους λόγους, όπλα όπως το SCALP-EG και το SCALP-NAVAL ΕΙΝΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ. Με όλο το σεβασμό και πάντα κατά την υποκειμενική μας άποψη, δεν ισχύουν τα περί φετιχισμού όταν έχουμε το στρατηγικό βάθος της Τουρκίας ως δεδομένο.<br /> <br /> -Υπάρχουν βέβαια και άλλοι λόγοι για τους οποίους τα πανάκριβα (πάμφθηνα σε σχέση με τα μαχητικά και όλα τα άλλα αεροσκάφη που πρέπει να δεσμευθούν και – πιθανότατα – να απολεσθούν σε τέτοιου είδους επιθετικές επιχειρήσεις) “στρατηγικά όπλα”, είναι όντως ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ. <br /> <br /> Δεν είναι μόνο η εκρηκτική ισχύς των πολεμικών τους κεφαλών. Είναι η ακρίβεια προσβολής ακόμα και καλά οχυρωμένων στόχων που εξασφαλίζουν, αλλά και η δυσκολία που αντιμετωπίζει ο αντίπαλος στην αντιμετώπισής τους. Την ανάσχεση και την καταστροφή τους δηλαδή πριν φτάσουν στους στόχους τους.<br /> <br /> Τα όπλα οριζόντιας πλεύσης, μακρού πλήγματος αποτελούν πρόβλημα για την εχθρική αεράμυνα, δεκαπλάσιας δυσκολίας από ότι τα συμβατικά μαχητικά… Εκτοξεύοντας ή εξαπολύοντας 20 τέτοια όπλα εναντίον διαφορετικών στόχων ταυτόχρονα, προκαλούμε ένα πραγματικά τεράστιο πρόβλημα στην εχθρική αεράμυνα.<br /> <br /> Πρώτον, γιατί τα όπλα της κατηγορίας του SCALP-EG και του SCALP-NAVAL είναι πολύ μικρότερα σε διαστάσεις από ότι ένα μαχητικό αεροπλάνο και πετούν με την ώση που παράγει ένας σημαντικά μικρότερος στροβιλοκινητήρας. Επομένως έχουν πολύ μικρότερο ηλεκτρομαγνητικό (RCS: Radar Cross Section), καθώς και υπέρυθρο (IR: Infra-Red) ίχνος. Είναι πολύ πιο δύσκολα εντοπίσιμα δηλαδή από ραντάρ αλλά και ηλεκτροοπτικά συστήματα.<br /> <br /> Δεύτερον, έχουν τη δυνατότητα να πετούν πολύ χαμηλά πάνω από το έδαφος, κάτω από τα 100 μέτρα, ακολουθώντας τη διαμόρφωσή του! Στο πώς το επιτυγχάνουν αυτό δεν θα κάνουμε λόγο εδώ. Αντί αυτού θα δημοσιεύσουμε άμεσα ένα μικρό αφιέρωμα με τις δυνατότητες των όπλων αυτών και τα βασικά τους τεχνικά και επιχειρησιακά χαρακτηριστικά.<br /> <br /> Και κάτι τελευταίο… Τα όπλα αυτά (SCALP-NAVAL) θα είναι τεράστιας σημασίας προσθήκη στην ελληνική άμυνα σε περίπτωση που αποκτηθούν από το Πολεμικό Ναυτικό μέσω των φρεγατών Belh@rra. Κακά τα ψέματα… Είναι στην ουσία το μόνο όπλο που μας παρέχει η Ευρώπη ως αποτελεσματικό παράγοντα αποτροπής έναντι της Τουρκίας.<br /> <br /> Για τη χρήση από την πλευρά της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας, αφορά άλλη ανάλυση. Αν δηλαδή… τρομάζει περισσότερο τον ιδιοκτήτη από τη χώρα – στόχο και τη συμπεριφορά της. Σε μια ακόμη παράμετρο του θέματος, θα το χρυσοπληρώσουμε… σε ευρώ, αλλά ας μην γελιόμαστε. Οι ΗΠΑ δεν πρόκειται να αποδεσμεύσουν τέτοια όπλα στη χώρα μας για να μας απασχολήσει σε δολάρια.<br /> <br /> Ίσως θα αρνηθούν για μια ακόμη φορά, με αιτιολογία ότι αν το κάνουν θα πρέπει να τα αποδεσμεύσουν και για την Τουρκία! Παρότι τα τελευταία χρόνια η τουρκική αμυντική βιομηχανία αναπτύσσει αυτόνομα τέτοια όπλα, όπως το SOM και το SOM-J. Εμείς από την πλευρά μας, για να το πάμε και λίγο παραπέρα, θα πρέπει να βρούμε και πιο οικονομικές λύσεις με κάποιες από τις δυνατότητες των προηγμένων όπλων οριζόντιας πλεύσης-μακρού πλήγματος.<br /> <br /> Με πολύ πιο απλά και πραγματικά χαμηλού κόστους όπλα ίδιας φιλοσοφίας, οι αντάρτες Χούτι “τρύπησαν” της αεράμυνα των προηγμένων Patriot της Σαουδικής Αραβίας και προξένησαν σημαντικές ζημιές στις εγκαταστάσεις της Aramco. Δεν κατέστρεψαν “πυρηνικά εργοστάσια”, αλλά διέκοψαν τη διαδικασία διύλισης πετρελαίου για ολόκληρες εβδομάδες… Επιφέροντας πραγματικό πλήγμα (δεν γνωρίζουμε το ύψος στο οποίο έχει αποτιμηθεί) στην οικονομία της Σαουδικής Αραβίας.<br /> <br /> Αν η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα με όπλα όπως το SCALP-EG ή το SCALP-NAVAL να πλήξει οπουδήποτε στην Τουρκία στόχους όπως διυλιστήρια, υδροηλεκτρικά φράγματα (βυθίζοντας στο σκοτάδι ολόκληρες πόλεις…), ή ακόμα και πυρηνικούς σταθμούς κόστους κατασκευής δεκάδων δισεκατομμυρίων, χωρίς να εξαντλείται η λίστα των δυνητικών στόχων, αντιλαμβάνεται κανείς ότι δεν μπορούμε να μιλάμε για φετιχισμό αλλά για ουσιαστική αποτροπή. Βούληση στην πολιτική και τη στρατιωτική ηγεσία για να πειστεί ο αντίπαλος υπάρχει;<br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Στρατηγικά όπλα: Είναι “ζωτικός παράγοντας αποτροπής” και ΔΕΝ είναι “φετίχ” για την Ελλάδα

Καταρχήν, βάζουμε τη φράση “στρατηγικά όπλα” σε εισαγωγικά γιατί στην πραγματικότητα αναφερόμαστε στα όπλα οριζόντιας πλεύσης, μακρού πλή...

Διαβάστε την συνέχεια

Και όμως… Είναι “ευτυχές” για τον Ελληνισμό το γεγονός της επίσκεψης του Ερντογάν στις ΗΠΑ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJcwoeo8HV6n2-SucqucUNSUuqJLMVVkbZgyPu0SjDbvLETLe2plUUUzOvs9Qq3QM64Q_wguRyzdHiIbkl2ijPSfnqCHTypPeYZXwUcpnFCP8ID0Js3EccooBqLc6H48WyBwHWRm0o37o/s1600/kurds-hungary.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="777" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJcwoeo8HV6n2-SucqucUNSUuqJLMVVkbZgyPu0SjDbvLETLe2plUUUzOvs9Qq3QM64Q_wguRyzdHiIbkl2ijPSfnqCHTypPeYZXwUcpnFCP8ID0Js3EccooBqLc6H48WyBwHWRm0o37o/s640/kurds-hungary.jpg" width="640" /></a></div> <div> <br /></div> Του <b>Αλέξανδρου Δρίβα* </b><div> Είναι πολλές οι φορές που στη διεθνή πολιτική προκύπτουν θετικά αποτελέσματα για ένα κράτος μέσα από εξελίξεις που εκ πρώτης όψης, φαίνονται αρνητικές. Μια τέτοια είναι για τον Ελληνισμό η επίσκεψη του Ερντογάν στην Ουάσινγκτον σε λίγες μέρες. </div> <div> <br /></div> <div> Το κλίμα μέσα στο οποίο λαμβάνει χώρα η επίσκεψη, είναι πραγματικά πρωτοφανές. Πρώτη φορά η Αμερική θα υποδεχθεί έναν πρώην σύμμαχο, περίπου σαν αντίπαλο. Σαφώς δε μιλάμε για τη διακριτή και διακριτική συμπεριφορά του Αμερικανού προέδρου στα αφορόντα την Τουρκία. </div> <div> <br /></div> <div> Μιλάμε όμως για το σύνολο του αμερικανικού πολιτικού συστήματος, τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης και για την αμερικανική κοινή γνώμη. Το μόνο βέβαιο είναι πως το θέμα της Τουρκίας, θα είναι ακόμη ”ζεστό” (έως και ”καυτό”) για αρκετό καιρό ακόμη. Οι εξελίξεις στις ΗΠΑ είναι πρωτόγνωρες αναφορικά με την εικόνα της εσωτερικής τους πολιτικής. </div> <div> <br /></div> <div> Εξελίσσεται το θέμα της καθαίρεσης του Αμερικανού προέδρου για το τηλεφώνημα στην Ουκρανία. Τα πολιτικά πάθη έχουν αγγίξει επίπεδα 2016 και παράλληλα, έχουμε την στάση του Ντόναλντ Τραμπ απέναντι στην Τουρκία η οποία εγείρει πάμπολλα ερωτηματικά.</div> <div> <br /></div> <div>  Αυτή τη φορά, όσο και να επιχειρηθεί να εξωραϊστεί η τουρκική αναρχία στη Μέση Ανατολή και στην Ανατολική Μεσόγειο, δεν θα καταστεί δυνατό. Η αμερικανική αντιπολίτευση, είναι έτοιμη και τρίβει τα χέρια της στην παράσταση που θα δοθεί στο Rose Garden, καθώς όσο καλά προετοιμασμένοι να είναι οι δύο ηγέτες, είναι αδύνατο να μην προκύψουν ”hot” θέματα και φράσεις οι οποίες θα προκαλέσουν. </div> <div> <br /></div> <div> Σε Ελλάδα και Κύπρο, κάνουμε δικαιολογημένα κάποια ερωτήματα: ”Μα καλά, δε βλέπουν τι κάνουν οι Τούρκοι; Πώς γίνεται να βλέπουμε την Τουρκία χωρίς κυρώσεις;”. Πραγματικά και δικαιολογημένα ερωτήματα. </div> <div> <br /></div> <div> Ωστόσο η σχέση ΗΠΑ – Τουρκίας, είναι πολύ περίπλοκη εδώ και πολλές δεκαετίες. Οι ειδικές σχέσεις μεταξύ κρατών, συνιστούν την πιο δύσκολη κατηγορία διμερών σχέσεων. Οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις βαδίζουν στο άγνωστο και στην βαθιά καχυποψία. Το τουρκικό lobby στις ΗΠΑ περιθωριοποιείται όλο και περισσότερο. </div> <div> <br /></div> <div> Όλα αυτά, δε γίνεται να αλλάξουν από τη μια μέρα στην άλλη. Μια χώρα σαν την Αμερική πρέπει να γίνεται αντιληπτή με διαφορετικό τρόπο. Είναι πολύ καλό για τον Ελληνισμό οτι ένας πολιτικός που κυλιέται κάθε μέρα στην ανομία και αιματοκύλησε τη Βόρεια Συρία, θα πάει στην Ουάσινγκτον ως καλεσμένος του Αμερικανού προέδρου που όλο και περισσότερο προβληματίζει και εξοργίζει το σύνολο πολιτικών και πολιτών. </div> <div> <br /></div> <div> Με άλλα λόγια, όσο πιο πολύ διεθνοποιείται το πρόβλημα της Τουρκίας χωρίς να αναλώνουμε διπλωματικό κεφάλαιο για τα ελληνοτουρκικά, τόσο το καλύτερο για το Ελληνισμό. Η Τουρκία είναι ήδη μια χώρα που προκαλεί ολοένα και περισσότερο αρνητικά φορτισμένους συνειρμούς σε κράτη και σε διεθνή κοινή γνώμη. </div> <div> <br /></div> <div> Το παράνομο όπως και κάθε μορφή φαύλου, οφείλουμε να το αφήνουμε να εκτεθεί και όχι να το κρύβουμε. Όσο για την τελική απόφαση του Ερντογάν να μεταβεί στην Ουάσινγκτον, να θυμηθούμε μια διάσημη στρατηγική φράση: ”Ποτέ μη διακόπτεις τον αντίπαλό σου, όταν κάνει λάθος”. Και άλλοι σύμμαχοι των ΗΠΑ θα εξοργιστούν με την επίσκεψη του Ερντογάν στον Λευκό Οίκο και η αμερικανική αντιπολίτευση όταν έλθει η ώρα, θα αποκαταστήσει την αμερικανική αξιοπιστία με επωφελή τρόπο -και για τα ελληνικά συμφέροντα- καθώς η Αμερική, ως υπερδύναμη, δεν επιθυμεί να διαβρώνεται το διεθνές κύρος της. <br /><br /><b><i>*Ο Αλέξανδρος Δρίβας είναι υποψήφιος Δρ. Διεθνών Σχέσεων, Συντονιστής της Ομάδας Ανατολικής Μεσογείου στο ΤΟ.ΡΕ.ΝΕ.</i></b><br /><br /><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Και όμως… Είναι “ευτυχές” για τον Ελληνισμό το γεγονός της επίσκεψης του Ερντογάν στις ΗΠΑ

Του Αλέξανδρου Δρίβα*  Είναι πολλές οι φορές που στη διεθνή πολιτική προκύπτουν θετικά αποτελέσματα για ένα κράτος μέσα από εξελίξεις π...

Διαβάστε την συνέχεια

«Πόλεμος» δηλώσεων Ελλάδας - Τουρκίας μετά τις νέες απειλές του τουρκικού ΥΠΕΞ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_zst4N3qvBrjbuyEMeDoZap0xs7fsvsTvNT0tkbJz58fWbv3tcpeGeDZh-Z2g0ymroY_KPjRlB-jrtiRODCIMWo90qw5omLX6nvbJ2x0fg6AUKV95CA0R0mWogCJJFpLwgEiimjkxRSI/s1600/ELLADA_TOURKIA.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="541" data-original-width="900" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_zst4N3qvBrjbuyEMeDoZap0xs7fsvsTvNT0tkbJz58fWbv3tcpeGeDZh-Z2g0ymroY_KPjRlB-jrtiRODCIMWo90qw5omLX6nvbJ2x0fg6AUKV95CA0R0mWogCJJFpLwgEiimjkxRSI/s640/ELLADA_TOURKIA.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Νέες προκλήσεις από την Άγκυρα με αφορμή το ταξίδι του ΠτΔ Πρ.Παυλόπουλου στην Αρμενία <br /> (upd) Στη ρητορική των προκλήσεων επιμένει η Τουρκία, η οποία και με αφορμή την επίσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας, Π. Παυλόπουλου στην Αρμενία και στον απόηχο της αναγνώρισης της γενοκτονίας των Αρμενίων από τις ΗΠΑ, εκτόξευσε νέες απειλές κατά της Ελλάδας.<br /> <div> <br /> Σε ανακοίνωση του το τουρκικό ΥΠΕΞ και λίγο πριν τη σημερινή συνάντηση των Δένδια – Cavusoglu στη Γενεύη, αναφέρει πως η Ελλάδα εξακολουθεί να βρίσκεται στο πλευρό των εχθρικών δυνάμεων της Τουρκίας.</div> <div> <br /> Άμεση ήταν η απάντηση του υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας, το οποίο κατηγορεί την Τουρκία για διαστρέβλωση της ιστορίας. <br /> Παράλληλα το τουρκικό ΥΠΕΞ κατηγορεί την Ελλάδα ότι εξολόθρευε συστηματικά Τούρκους και μουσουλμάνους και υποστηρίζει ότι ακόμα και σήμερα εφαρμόζει απάνθρωπες πρακτικές κατά της τουρκικής μειονότητας.</div> <div> <br /> «Διαπιστώνουμε ότι η Ελλάδα συνεχίζει να παίρνει θέση δίπλα σε εχθρικούς κύκλους απέναντι στην Τουρκία και να υποστηρίζει τις αβάσιμες απόψεις τους και τους ισχυρισμούς τους.<br /> Η Τουρκία δεν ξέχασε ποτέ τις θηριωδίες της Ελλάδας προς τους Τούρκους και τους άλλους πολίτες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. <br /> Είναι γνωστό ότι η Ελλάδα εξολόθρευε συστηματικά Τούρκους και Μουσουλμάνους σε αυτή την περιοχή κατά τη διάρκεια της ανεξαρτησίας της από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, αλλά και έπειτα.<br /> Ακόμη και σήμερα η Ελλάδα εξακολουθεί να υιοθετεί απάνθρωπες πρακτικές απέναντι στην τουρκική μειονότητα στη χώρα της και να φυλακίζει ακόμη και μουφτήδες επειδή προσεύχονται τις Παρασκευές.</div> <div> <br /> Η Τουρκία, η οποία πιστεύει στην ανάγκη να παίρνουμε μαθήματα ειρήνης και αδελφοσύνης και όχι εχθρότητας από την ιστορία, έχει επίγνωση της ιστορικής πραγματικότητας.<br /> Με αυτή την ευκαιρία, υπενθυμίζουμε στην Ελλάδα για άλλη μια φορά ότι δεν θα ωφεληθεί από τη στήριξη ενεργειών κατά της χώρας μας.</div> <div> <br /> Την καλούμε να συμπεριφέρεται πιο υπεύθυνα από τη στιγμή που πιστεύουμε ότι το να προωθείς τη φιλία και την καλή γειτονία είναι ο μόνος τρόπος για να προάγουμε την ειρήνη, τη σταθερότητα και την ευημερία στην περιοχή μας.<br /> Από την άλλη, η θέση της Τουρκίας όσον αφορά στα γεγονότα του 1915 έχει τεθεί ξεκάθαρα από τον πρόεδρο της Τουρκίας Rejep Tayip Erdogan στις 23 Απριλίου 2014. <br /> Περαιτέρω εξηγήσεις δεν χρειάζονται» αναφέρει το τουρκικό ΥΠΕΞ.</div> <div> <br /> Σημειώνεται ότι κατά την επίσκεψη του στην Αρμενία ο ΠτΔ, Πρ.Παυλόπουλος είχε εκφράσει την ικανοποίησή του για το πρόσφατο ψήφισμα της αμερικανικής Βουλής των Αντιπροσώπων σχετικά με την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων. <br /> «Και εμείς, οι Έλληνες, χαιρετίζουμε το γεγονός ότι η διεθνής αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων διευρύνεται εντυπωσιακά, με κορυφαίο παράδειγμα το εντελώς πρόσφατο ψήφισμα της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ», είχε πει ο κ. Παυλόπουλος.<br /> <br /> H απάντηση του υπουργείου Εξωτερικών<br /> <br /> «Η επιμονή της Τουρκίας να διαστρεβλώνει την Ιστορία δεν αρμόζει σε ένα σύγχρονο κράτος», δήλωσε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών Α. Γεννηματάς, σχολιάζοντας τις νέες προκλητικές δηλώσεις της Άγκυρας.<br /> «Την καλούμε να αναλογιστεί τις ιστορικές της ευθύνες, ιδιαίτερα αναφορικά με τη συμπεριφορά της έναντι της ελληνικής μειονότητας.<br /> Ας ακολουθήσει το παράδειγμα της Ελλάδας και ας εργαστεί επιτέλους για την εδραίωση σχέσεων καλής γειτονίας στην περιοχή μας και, βέβαια, της ευρωπαϊκής της προοπτικής», ανέφερε ο κ. Γεννηματάς.<br /> <br /> <a href="http://www.bankingnews.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

«Πόλεμος» δηλώσεων Ελλάδας - Τουρκίας μετά τις νέες απειλές του τουρκικού ΥΠΕΞ

Νέες προκλήσεις από την Άγκυρα με αφορμή το ταξίδι του ΠτΔ Πρ.Παυλόπουλου στην Αρμενία (upd) Στη ρητορική των προκλήσεων επιμένει η Τουρ...

Διαβάστε την συνέχεια

DW. Η Τουρκία και το Ισλαμικό Κράτος

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgL09LfrkTxXb_GlYoFCyhk9bJCTFyppe_Ko3fu8Ue_row_rLatbVTtUOl6zAcJgRYcA8yUqNa-Lirj07MIO5Ujfe1zMWeBDAAy1XShZigFk8DqIlnlvfRFxBLMgvYMwFSO5gdmTlMN9mc/s1600/ISIS.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="259" data-original-width="460" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgL09LfrkTxXb_GlYoFCyhk9bJCTFyppe_Ko3fu8Ue_row_rLatbVTtUOl6zAcJgRYcA8yUqNa-Lirj07MIO5Ujfe1zMWeBDAAy1XShZigFk8DqIlnlvfRFxBLMgvYMwFSO5gdmTlMN9mc/s640/ISIS.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Πελίν Ούνκερ και Ντάνιελ Μπέλουτ </b><br /> Ποιες είναι οι σχέσεις της Τουρκίας με το Ισλαμικό Κράτος; Η αντιπολίτευση επιρρίπτει στην κυβέρνηση ότι είναι στενές. Υποτίμησε η κυβέρνηση τον ισλαμιστικό κίνδυνο μέχρι σήμερα; <br /> <br /> Όταν την προηγούμενη εβδομάδα η αμερικανική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι ο αρχηγός του Ισλαμικού Κράτους Αμπού Μπακρ αλ Μπανγκτάντι έπεσε νεκρός από τα πυρά των αμερικανικών ειδικών δυνάμεων στην επαρχία Ιντλίμπ στη βόρεια Συρία, η ανακούφιση ήταν μεγάλη στη Δύση. Στα τουρκικά ΜΜΕ όμως η απορία ήταν μεγάλη. Πώς ήταν δυνατόν ο πλέον καταζητούμενος τρομοκράτης στον κόσμο να βρίσκεται μόλις λίγα χιλιόμετρα μακριά από τα τουρκικά σύνορα; Σε μια περιοχή όπου η επιρροή της Άγκυρας είναι μεγάλη. Όπως έγινε αργότερα γνωστό, στην περιοχή διέμενε και η 65χρονη αδελφή του περιβόητου τρομοκράτη. Μόλις έξι χιλιόμετρα από τα τουρκικά σύνορα. <br /> <br /> Είναι τα τουρκικά σύνορα η τέλεια κρυψώνα για τα υψηλόβαθμα στελέχη του Ισλαμικού Κράτους; Η τουρκική κοινή γνώμη διερωτάται για τη σχέση ανάμεσα στην κυβέρνηση και τις ομάδες τζιχαντιστών. Ήδη πριν από την εξόντωση του αλ Μπαγκντάντι, η κατηγορία της αντιπολίτευσης ήταν ότι στον συριακό εμφύλιο η Τουρκία είχε συμπαραταχθεί με το Ισλαμικό Κράτος. Παράλληλα εντείνονταν οι φήμες ότι Τούρκοι συνοριοφύλακες επέτρεπαν σκόπιμα σε μαχητές του ISIS να περνούν τα τουρκικά σύνορα. <br /> Εμφανής η παρουσία τζιχαντιστών σε πολλές τουρκικές πόλεις <br /> <br /> Ο πρώην αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών MIT Τσεβάτ Ενές τονίζει ότι η τουρκική κυβέρνηση κάνει περισσότερα τώρα κατά της τρομοκρατίας και ότι "η τουρκική κοινωνία στηρίζει αυτόν τον αγώνα". Ωστόσο παραδέχθηκε παράλληλα ότι "υπήρχε μια περίοδος που η τουρκική κυβέρνηση είχε υποτιμήσει τον κίνδυνο των τζιχαντιστών. Όταν ξεκίνησε ο εμφύλιος το 2011 δεν ελέγχονταν τα σύνορα τόσο καλά". <br /> <br /> Η αντιπολίτευση υπενθυμίζει ότι η στάση της κυβέρνησης είχε πολύ σοβαρές συνέπειες και υπενθυμίζει τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Σουρούτς το 2015 με 34 νεκρούς αλλά και τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου την μεγαλύτερη τρομοκρατική επίθεση στην ιστορία της Τουρκίας. Μπροστά από τον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό, δυο κομάντο αυτοκτονίας ανατινάχθηκαν και παρέσυραν στο θάνατο 100 ανθρώπους. Η δικηγόρος Νουρέι Ετσντογάν είναι πεπεισμένη πως αυτή η τραγωδία θα μπορούσε να έχει αποφευχθεί εάν είχαν γίνει πιο ενδελεχείς έλεγχοι. <br /> <br /> Σε ορισμένες τουρκικές πόλεις όπως τα Άδανα, η Άγκυρα και η Σμύρνη αλλά και σε πολλές μικρότερες κοντά στα σύνορα με τη Συρία, η παρουσία τζιχαντιστών είναι πλέον ιδιαίτερα εμφανής. Πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι παρά την εξόντωση του αρχηγού του ISIS η απειλή δεν έχει εκλείψει. Μπορεί ο θάνατός του καταρχάς να αποδυναμώσει το Ισλαμικό Κράτος, η ιδεολογία του όμως φαίνεται πως έχει ριζώσει σε πολλές χώρες. Ανάμεσά τους και η Τουρκία. <br /> <b><i>Επιμέλεια: Μαρία Ρηγούτσου</i></b><br /> <br /> <a href="https://www.capital.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

DW. Η Τουρκία και το Ισλαμικό Κράτος

Πελίν Ούνκερ και Ντάνιελ Μπέλουτ Ποιες είναι οι σχέσεις της Τουρκίας με το Ισλαμικό Κράτος; Η αντιπολίτευση επιρρίπτει στην κυβέρνηση ότ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τρομοκρατία: Ο αρχηγός «έφυγε», οι τζιχαντιστές παραμένουν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhtTVbs4adzXG5azpkA52RqdG9BJs-ODJ1018aRBf-hMTgsnnqvww730N6UjmMnleZF3QYeq7Ajq6_ypf9ywZYeQ73eKDUAjA0MhFLROyDFsf_dKfoUxt3FxmjPaYwn44cTHfSwJh0vy8E/s1600/0B859A08A0.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="406" data-original-width="650" height="398" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhtTVbs4adzXG5azpkA52RqdG9BJs-ODJ1018aRBf-hMTgsnnqvww730N6UjmMnleZF3QYeq7Ajq6_ypf9ywZYeQ73eKDUAjA0MhFLROyDFsf_dKfoUxt3FxmjPaYwn44cTHfSwJh0vy8E/s640/0B859A08A0.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Κωνσταντίνου Λουκόπουλου* </b><br /> Ο θάνατος του Αρχηγού του ISIS (Daesh στα Αραβικά) Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι στο χωριό Μπαρίσα της Ιντλίμπ στις 27 Οκτωβρίου συνιστά σημαντικό χτύπημα κατά του ήδη σε μεγάλο βαθμό πληγέντος «Ισλαμικού κράτους» και φυσικά μία τεράστια συμβολική νίκη των ΗΠΑ κατά της παγκόσμιας ισλαμιστικής τρομοκρατίας. Πρόκειται όμως και για πολιτική νίκη του πρόεδρου Τραμπ, παρά το χάος που δημιουργήθηκε στη ΒΑ Συρία με τη συναίνεσή του στην τουρκική στρατιωτική επέμβαση. Μία πολιτική νίκη που παρεμπιπτόντως φρόντισε να την προβάλλει με το δικό του «χρωματιστό ύφος», απευθυνόμενος πρωτίστως στο εσωτερικό των ΗΠΑ με τις προεδρικές εκλογές να πλησιάζουν! <br /> <br /> Με τον θάνατο όμως του πλέον καταζητούμενου τρομοκράτη παγκοσμίως, δεν τελειώνει το ISIS το οποίο μέχρι τώρα είχε τον κυρίαρχο ρόλο στο παγκόσμιο σαλαφιστικό-τζιχαντιστικό κίνημα! Οπως και ο θάνατος του Οσάμα μπιν Λάντεν τον Μάιο 2011 δεν οδήγησε στην εξουδετέρωση της Αλ Κάιντα, έτσι και τώρα εκτιμάται ότι μαζί με τον Αλ Μπαγκντάντι δεν τελείωσε το ISIS με τους τζιχαντιστές που ήταν κάτω από την ομπρέλα του σε όλο τον κόσμο! Άλλωστε και οι δύο, αν και συνέχιζαν να εμπνέουν τους οπαδούς τους, το τελευταίο διάστημα της αρχηγίας τους μάλλον «επίτιμοι» ήταν, χωρίς να ασκούν διοίκηση και να κατευθύνουν επιχειρήσεις. <br /> <br /> Από το φθινόπωρο του 2017, που το ISIS έπαυσε να ελέγχει αστικά κέντρα και κρίσιμες περιοχές στη Συρία και το Ιράκ, άρχισε η συζήτηση για το αν είχε οριστικά ηττηθεί και αν μπορεί να επανακάμψει ως απειλή. Στη διετία 2017-2019 οι τζιχαντιστές του Daesh πραγματοποίησαν επιθέσεις τόσο μέσα στη Συρία και το Ιράκ όσο και σε άλλες χώρες, όπως στις Φιλιππίνες, Σρι Λάνκα και Αφγανιστάν. Σύμφωνα με τα αμερικανικά στρατιωτικά εγχειρίδια «η ήττα συντελείται όταν η εχθρική δύναμη έχει προσωρινά ή οριστικά απολέσει τα βασικά φυσικά μέσα που διαθέτει ή τη θέληση να συνεχίσει να μάχεται τους αντιπάλους της». Τότε για ποια πλήρη ήττα μιλάμε όταν τα απομεινάρια του ISIS συνεχίζουν τις τρομοκρατικές επιθέσεις, κάτι που σημαίνει ότι και τη θέληση έχουν και επιχειρησιακές δυνατότητες έστω και στοιχειώδεις διαθέτουν! <br /> <br /> Όταν το καλοκαίρι του 2013, στο αποκορύφωμα του συριακού εμφυλίου το ISIS κατέλαβε την πόλη Ράκα της Συρίας κάνοντάς την βάση επιχειρήσεών του και εδαφικής του εξάπλωσης, λίγοι κατανόησαν τον αναδυόμενο κίνδυνο ασφαλείας και λιγότεροι εκτίμησαν το τι θα ακολουθούσε. Μήπως μία ακόμα ακραία σαλαφιστική οργάνωση μέσα στο συριακό χάος! H διεθνής κοινότητα θορυβήθηκε, όμως, όταν πόλεις στη Συρία και το Ιράκ καταλαμβάνονταν η μία μετά την άλλη. Τον Ιούνιο 2014 ο αρχηγός του ISIS Αμπου Μπακρ αλ Μπαγκντάντι ως «χαλίφης Ιμπραχίμ» απευθυνόμενος από το τέμενος Αλ Νούρι στη Μοσούλη, όχι τόσο στις δεκάδες χιλιάδες οπαδούς του που αλάλαζαν μπροστά του, αλλά στους μουσουλμάνους όλης της γης, κήρυξε το «Ισλαμικό κράτος» ως ένα νέο «Χαλιφάτο». (σ.σ.: Χαλιφάτο είναι το ισλαμικό κράτος το οποίο διοικείται από τον ύπατο θρησκευτικό και πολιτικό ηγέτη γνωστό ως χαλίφη, ο οποίος θεωρείται διάδοχος του Μωάμεθ). <br /> <br /> Υποσχέθηκε να δώσει πίσω στους μουσουλμάνους την αξιοπρέπεια, τη δύναμη, τα δικαιώματα και την ηγεσία του παρελθόντος! Πολύ εύστοχα ο αναλυτής του Statfor, Scott Stewart, επισημαίνει δανειζόμενος γνωστή φράση ότι είδε τον εαυτό του σαν αυτόν που θα έκανε «Το Ισλάμ μεγάλο ξανά», κάτι που αποτελεί την ιδεολογική κληρονομιά για τους οπαδούς του. Οι ιδεολογίες των τζιχαντιστών αρχηγών δεν πεθαίνουν, όταν αυτοί…πεθαίνουν. Είναι άκρως ανησυχητικά τα στοιχεία που συγκεντρώνουν οι υπηρεσίες πληροφοριών από την παρακολούθηση των ιστοσελίδων τζιχαντιστικού περιεχομένου την τελευταία εβδομάδα. <br /> <br /> Το Αμερικανικό Πεντάγωνο είχε εκτιμήσει τον περασμένο Ιούλιο ότι στη Συρία και το Ιράκ υπάρχουν ακόμα περί τους 15.000 ικανοί για επιχειρήσεις μαχητές του ISIS. Υπάρχουν επίσης αναφορές ότι περίπου 1.000 κρατούμενοι σε στρατόπεδα από τους Κούρδους απέδρασαν όταν οι φύλακές τους χαλάρωσαν τα μέτρα φύλαξης όταν αναγκάσθηκαν να πολεμήσουν εναντίον των υποστηριζόμενων από την Τουρκία Σύρων και Τουρκμένων ανταρτών που εισέβαλαν στην περιοχή της ΒΑ Συρίας. Στα στρατόπεδα στη Συρία και το Ιράκ, όπου ζουν χιλιάδες μέλη των οικογενειών των μαχητών των ISIS που σκοτώθηκαν στις μάχες ή φυλακίστηκαν, λειτουργούν εκκολαπτήρια της επόμενης γενιάς τζιχαντιστών.<br /> Το ISIS είναι στην πραγματικότητα ένας αποκεντρωτικός οργανισμός ανάλογος με ένα παγκόσμιο δίκτυο «franchises» και σε στρατηγικό επίπεδο τουλάχιστον δεν επηρεάζεται από έναν αρχηγό. Επομένως το δίκτυο συνεχίζει να λειτουργεί σε παγκόσμιο επίπεδο. Κάτι ανάλογο βέβαια συμβαίνει και με την Αλ Κάιντα.<br /> <br /> <br /> Στην περιοχή Ιντλίμπ, όπου σκοτώθηκε ο Αλ Μπαγκντάντι, ενεργεί η μεγάλη «θυγατρική» της Αλ Κάιντα, Hayat Tahrir al Sham (HTS, που ξεκίνησε την …καριέρα της ως Jabhat al Nusra), κάτι που δημιουργεί αναπόφευκτα κάποια ερωτήματα εξαιτίας της αμοιβαίας εχθρότητας. Το ISIS μπορεί να αναδύθηκε από την Αλ Κάιντα, αλλά παρέμειναν για πάρα πολλά χρόνια αντίπαλοι σε ό,τι αφορά την κυριαρχία του ισλαμιστικού κινήματος. Κοινός παρονομαστής, ο ριζοσπαστικός σαλαφισμός, ο οποίος απορρίπτει κάθε δυτική αξία και επιρροή και επιτάσσει ανηλεώς την επιστροφή στην ισλαμική αγνότητα των πρώτων χρόνων του Ισλάμ. Οι σημαντικές διαφορές στο δόγμα και τη Στρατηγική μετατράπηκαν σε έντονη εχθρότητα. Η Αλ Κάιντα σχεδίαζε σταδιακή προσέγγιση και εξάπλωση της ισλαμικής πολιτείας και δεν ήθελε βιαστικά βήματα που θα έφερναν τη Δύση και τους άπιστους «στο σπίτι τους», ενώ ρεαλιστικά εκτιμούσε ότι δεν μπορούσε να ανατρέψει όλα μαζί τα «διεφθαρμένα» καθεστώτα της Μέσης Ανατολής. <br /> <br /> Τι γίνεται λοιπόν από εδώ και πέρα με τους δυο τους! Οι ειδικοί αναλυτές του γνωστού Αμερικανικού Council on Foreign Relations, Bruce Hoffman και Jacob Ware, σε σχετικό τους άρθρο εκτιμούν ότι ίσως ο θάνατος του Αλ Μπαγκντάντι να φέρει τις δύο αυτές αντίπαλες ισλαμιστικές τρομοκρατικές οργανώσεις πιο κοντά και στο τέλος να οδηγηθούν σε συνεργασία. Και οι δύο μάλιστα διατηρούν βασικές επιχειρησιακές δυνατότητες. Η αντιπαλότητά τους οφειλόταν κυρίως σε σύγκρουση του «εγώ» των ηγετών. Με μία συμφιλιωτική δήλωση ο Αιγύπτιος γιατρός, αρχηγός της Αλ Κάιντα, Ayman Mohammed al Zawahiri, μίλησε για συνένωση του «ισλαμικού έθνους», ενώ παρουσίασε την οργάνωσή του ως στρατηγική και ώριμη εναλλακτική λύση απέναντι στα υπολείμματα του ISIS. <br /> <br /> Αν και η συνένωση των δύο προς το παρόν δεν φαίνεται ενδεχόμενη, σε περίπτωση που αυτή γίνει θα έχουμε μία νέα σημαντική απειλή σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο αγώνας για το ποιος θα έχει διεθνώς το…brand name της ισλαμιστικής τρομοκρατίας μάλλον θα συνεχιστεί. Ισως να διαγωνιστούν και στο ποιος θα κάνει την πιο θεαματική τρομοκρατική ενέργεια. Το πώς θα πορευτεί όμως το ISIS από εδώ και πέρα θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό και από τον νέο του αρχηγό, Abu Ibrahim al-Hashimi al Qurashi, τον οποίο φαίνεται ότι μόνον ο πρόεδρος Τραμπ… γνωρίζει πολύ καλά, κατά δήλωσή του, άλλα παραμένει άγνωστος για όλες τις υπηρεσίες πληροφοριών, οι οποίες καταβάλλουν εργώδεις προσπάθειες να μάθουν ποιος στην πραγματικότητα είναι και να εκτιμήσουν ποια θα είναι η επιρροή του. <br /> <br /> Συμπερασματικά θα λέγαμε ότι οι τζιχαντιστές του ISIS, αν και σαφώς λιγότεροι, παραμένουν στην τοπική αλλά και στη διεθνή σκηνή και μετά τον θάνατο του αρχηγού τους, όπως παραμένουν και οι.. «συνάδελφοι» τους της Αλ Κάιντα. Η συνεχιζόμενη ρευστότητα πρωτίστως στη Συρία και δευτερευόντως στο Ιράκ, αλλά και η φύση της αποκεντρωτικής οργάνωσης ευνοούν την επιβίωσή τους και μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι θα συνεχίσουν να αποτελούν απειλή, αν και μικρότερη απ’ ό,τι πριν. Η αιματηρή επίθεση στο Μάλι στις 2 Νοεμβρίου με τους δεκάδες νεκρούς, την ευθύνη της οποίας ανέλαβε το ISIS, επιβεβαιώνει δυστυχώς τους φόβους μας. <br /> <br /> <b><i>* Ο αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Λουκόπουλος είναι επικεφαλής στο «Παρατηρητήριο Liberal».</i></b><br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τρομοκρατία: Ο αρχηγός «έφυγε», οι τζιχαντιστές παραμένουν

Του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου* Ο θάνατος του Αρχηγού του ISIS (Daesh στα Αραβικά) Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι στο χωριό Μπαρίσα της Ιντλίμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Άγκυρα. κινητοποιεί 32 πολεμικά πλοία: Άσκηση με σενάριο «Τοtal War» κατά της Ελλάδας για την κυριαρχία στην Α.Μεσόγειο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEir6QZ1nRB8VAOQo7QfPmsXSVKL7CV5phrkNG237Wt2a_wiTbFd68D6rqpK1iCjI1L4yztdXJd8iPATzEBXKRKv0ORg7cwRFbE-I3S42Qh1JXzEgzPNTjNxolslpfKss4SPY6BoFfKYr5s/s1600/toyrkika.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1366" height="280" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEir6QZ1nRB8VAOQo7QfPmsXSVKL7CV5phrkNG237Wt2a_wiTbFd68D6rqpK1iCjI1L4yztdXJd8iPATzEBXKRKv0ORg7cwRFbE-I3S42Qh1JXzEgzPNTjNxolslpfKss4SPY6BoFfKYr5s/s640/toyrkika.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Γράφει: <b>Θεόφραστος Ανδρεόπουλος</b><br /> H Άγκυρα ξεκινά από αύριο μεγάλης κλίμακας άσκηση με την επονομασία «Ανατολική Μεσόγειος 2019». η οποία θα διεξαχθεί σε όλο το εύρος της Ανατολικής Μεσογείου από τις 9 μέχρι και τις 20 Νοεμβρίου και ο αντικειμενικός της σκοπό είναι να δοκιμαστούν όλα τα πιθανά σενάρια εμπλοκής της σε οποιαδήποτε απειλή κατά των συμφερόντων της.<br /> <br /> Το τουρκικό Ναυτικό θα κινητοποιήσει 32 πολεμικά πλοία, αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας, ελικόπτερα ανθυποβρυχιακού πολέμου, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, πεζοναύτες, τις μονάδες των SAT-SAS σε ένα σενάριο «ολοκληρωτικού πολέμου» (Τοtal War) κατά της Ελλάδας κατά κύριο λόγο και άλλων δυνάμεων κατά δεύτερο, για την επικράτηση και την κυριαρχία στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /> <br /> Η τουρκική άσκηση διεξάγεται αμέσως μετά την ελληνική άσκηση «Μέδουσα».<br /> <br /> Ο τουρκικός Στρατός θα συμμετάσχει με επιθετικά και μεταγωγικά ελικόπτερα ενώ η Αεροπορία με μαχητικά F-16 και F-4, ιπτάμενα ραντάρ, μεταγωγικά αεροσκάφη.<br /> <br /> Η στρατοχωροφυλακή με ελικόπτερα και ομάδες έρευνας και διάσωσης και η ακτοφυλακή με κορβέτες και ταχύπλοα<br /> <br /> Θα συμμετάσχουν επίσης ομάδες πολιτικής προστασίας, το υπουργείο εσωτερικών, το υπουργείο υγείας, το υπουργείο εμπορίου, το υπουργείο μεταφορών και υποδομών, η ερυθρά ημισέλινο και άλλοι θεσμοί και πανεπιστήμια<br /> <br /> Έχουν προσκληθεί και θα συμμετέχουν επίσης 40 παρατηρητές από Αζερμπαϊτζάν, Βραζιλία, Γεωργία, Ιταλία, Κουβέιτ, Μεξικό και Κατάρ.<br /> <br /> Επίσης 2 επιτελικοί αξιωματικοί από Ρουμανία και πολεμικό πλοίο από Βουλγαρία, Πακιστάν και Ρουμανία, ένα υποβρύχιο από Ιταλία, 2 αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας το ένα από Πακιστάν και το άλλο από τις ΗΠΑ. Το Πακιστάν θα στείλει και μια αμφίβια ομάδα ειδικών επιχειρήσεων και η Ιορδανία μια ομάδα. Θα συμμετάσχουν επίσης μονάδες του ΝΑΤΟ<br /> <br /> <a href="https://www.pronews.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> <br />  Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Άγκυρα. κινητοποιεί 32 πολεμικά πλοία: Άσκηση με σενάριο «Τοtal War» κατά της Ελλάδας για την κυριαρχία στην Α.Μεσόγειο

Γράφει: Θεόφραστος Ανδρεόπουλος H Άγκυρα ξεκινά από αύριο μεγάλης κλίμακας άσκηση με την επονομασία «Ανατολική Μεσόγειος 2019». η οποία ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η άνευ προηγουμένου τραγωδία της ΑΟΖ συνεχίζεται: Το φάντασμα της καταδιώκει την Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgTZUDPLsOIgOocO6tDabeHTyvfeJrTx11wiWBoth1Bz2_6XaOq2aY_m7bnuSGQUMXqZcBxfV5QlTljtuHo6Z04iv1aNp_ENyn6RJDllXNWyPbc6JezOSNLKWrKBo4aseRGOMMeSjrehXM/s1600/polemiko-naytiko-ellada-aigaio.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="777" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgTZUDPLsOIgOocO6tDabeHTyvfeJrTx11wiWBoth1Bz2_6XaOq2aY_m7bnuSGQUMXqZcBxfV5QlTljtuHo6Z04iv1aNp_ENyn6RJDllXNWyPbc6JezOSNLKWrKBo4aseRGOMMeSjrehXM/s640/polemiko-naytiko-ellada-aigaio.jpg" width="640" /></a></div> <div> <br /></div> Του ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ <div> Παρουσίασα τον παρακάτω χάρτη στην Ελλάδα πριν 35 χρόνια και οι πάντες τον αγνόησαν. Η κατάσταση άλλαξε λίγο το 2004, όταν ο αείμνηστος Πρόεδρος της Κύπρου Τάσσος Παπαδόπουλος ανακήρυξε την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, χωρίς να πάσχει από φοβικό σύνδρομο, παρότι διέθετε μόνο τέσσερα τανκς και δυο ελικόπτερα. </div> <div> <br /></div> <div>  Τότε όλο το πολιτικό κατεστημένο της Ελλάδας τον πολέμησε φοβούμενο την αντίδραση της Τουρκίας, αλλά η Τουρκία δεν πήρε χαμπάρι τότε την αξία της κίνησης του Παπαδόπουλου και ξύπνησε πανικοβλημένη χρόνια αργότερα. Το φάντασμα της ΑΟΖ συνεχίζει να καταδιώκει την Τουρκία. </div> <div> <br /></div> <div> Είναι γνωστό σε όλους ότι η Τουρκία θεωρεί την έννοια της ΑΟΖ ως τον μεγαλύτερο εχθρό της στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Άγκυρα πιστεύει πως τώρα παρουσιάζεται μια μεγάλη ευκαιρία για να δημιουργήσει τετελεσμένα στην ΑΟΖ της Κύπρου και είναι διατεθειμένη να χοντρύνει το παιχνίδι. </div> <div> <br /></div> <div> Καθώς περιφρονεί τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), δεν έχει καμία σχέση με το νότιο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Υποστηρίζει ότι διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο και ο μόνος τρόπος να δικαιολογήσει αυτόν τον ισχυρισμό είναι να επιμένει ότι η Ελλάδα δεν έχει θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο.</div> <div> <br /></div> <div>  Το οικόπεδο 4 της κυπριακής ΑΟΖ, όμως, δείχνει καθαρά ότι η Κύπρος διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Ελλάδα και επομένως η Τουρκία δεν διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο. Η νέα εθνική στρατηγική μας θα πρέπει να περιλαμβάνει και την Ανατολική Μεσόγειο. </div> <div> <br /></div> <div> Εκεί θα επικεντρωθεί η ελληνοτουρκική αντιπαράθεση τα επόμενα χρόνια και εκεί διαπιστώνονται σοβαρές ελλείψεις. Μέχρι στιγμής η νέα ελληνική κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη όχι μόνο αδυνατεί να επεξεργασθεί μία συγκροτημένη εθνική στρατηγική έναντι της Τουρκίας αλλά, ταυτόχρονα, συνεχίζει την κάκιστη πολιτική που εφάρμοσαν οι προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις για τουλάχιστον τέσσερις δεκαετίες. Δηλαδή να μην αναλαμβάνουμε καμία πρωτοβουλία, αλλά να αντιδρούμε με καθυστέρηση στις κινήσεις της Τουρκίας. </div> <div> <br /></div> <div> Όπως επαναλαμβάνουν συνεχώς οι Αμερικανοί στην Ουάσιγκτον «You are always reactive and never proactive”. Η Τουρκία με επιθετικότητα και ασύστολο θράσος συνεχίζει για 40 χρόνια μια επιθετική και επεκτατική πολιτική στο Αιγαίο στην οποία τα τελευταία χρόνια έχει συμπεριλάβει και το σύμπλεγμα του Καστελόριζου, προβάλλοντας συνεχώς αβάσιμες διεκδικήσεις κατά παράβαση όλων των κανόνων του διεθνούς δικαίου. </div> <div> <br /></div> <div> Όπως σημείωνε ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Οικονομίδης, νομικός σύμβουλος του ΥΠΕΞ: «Η επεκτατική συμπεριφορά της Τουρκίας, η οποία εμφανώς δεν συνάδει με την σύγχρονη εποχή, στηρίζεται κυρίως σε τρεις παράγοντες: στην ισχύ έναντι της χώρας μας, στην αδυναμία του διεθνούς συστήματος να επιβάλει την εφαρμογή των διεθνών κανόνων και στην αδιαφορία των Μεγάλων Δυνάμεων, οι οποίες εξακολουθούν πάντοτε να τοποθετούν το ατομικό τους συμφέρον υπεράνω του γενικού συμφέροντος της διεθνούς κοινότητας ως συνόλου. </div> <div> <br /></div> <div> Από την άλλη πλευρά, η χώρα μας, χωρίς σχέδιο και προγραμματισμό, δεν μπορεί παρά να ακολουθεί αμυντική πολιτική, πολλές φορές πυροσβεστικού χαρακτήρα. Μόνιμο χαρακτηριστικό της είναι η ατολμία με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ασκήσει νόμιμα δικαιώματα που της παρέχει το διεθνές δίκαιο και μερικές φορές σ ’αυτήν προστίθεται και η υποχωρητικότητα.» Όπως έγραψε στην εφημερίδα «Καθημερινή» ο καθηγητής Άγγελος Συρίγος και σήμερα βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας: </div> <div> <br /></div> <div> «Όλος ο κόσμος γνωρίζει με ακρίβεια τι διεκδικεί η Τουρκία στην περιοχή. Η Ελλάδα εξακολουθεί να μην έχει προσδιορίσει ποια θεωρεί ότι είναι τα ακριβή όρια της υφαλοκρηπίδας της στην Ανατολική Μεσόγειο. Απλώς διαμαρτύρεται στις τουρκικές ενέργειες…». Έχω επανειλημμένα γράψει ότι οι Αμερικανοί επιθυμούν το μοίρασμα των υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου, διότι δεν θέλουν να χάσουν την Τουρκία και να την ρίξουν στην αγκαλιά της Ρωσίας. Πιστεύουν ότι η συνεκμετάλλευση ή καλύτερα η συνδιαχείριση των υδρογονανθράκων της Ελλάδας, της Κύπρου και της Τουρκίας πρέπει να επιτευχθεί, πάσει θυσία. Οι ΗΠΑ γνωρίζουν ότι η Τουρκία δεν διαθέτει υδρογονάνθρακες, αλλά θέλουν να μοιραστεί τους ανύπαρκτους υδρογονάνθρακές της με την Ελλάδα και την Κύπρο! Από το 1922 οι Τούρκοι πάντοτε θεωρούσαν ότι είχαν μεγάλες ακτές, αλλά δεν διέθεταν μεγάλη θάλασσα και μετά το 1982 συνειδητοποίησαν ότι η θάλασσά τους περιορίστηκε και άλλο. </div> <div> <br /></div> <div> Έτσι άρχισαν έναν επικίνδυνο ρητορικό πόλεμο, εκτός δύο θερμών εξαιρέσεων (1987 και 1996), αλλά από το 2018 προβάλλουν και παρανοϊκές απαιτήσεις, που σίγουρα θα συνεχιστούν και στο μέλλον. Ο μόνος τρόπος για να ακυρώσει η Ελλάδα τα σχέδια αυτά είναι, άμεσα και πριν είναι πολύ αργά, να προβεί σε οριοθέτηση της ΑΟΖ της με αυτή της Κύπρου βάσει της μέσης γραμμής, σύμφωνα με τις προβλέψεις της UNCLOS, που θα δίνει πλήρη επήρεια στην νήσο Στρογγύλη, με αποτέλεσμα η Τουρκία να μην έχει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο κι φυσικά ούτε με την Λιβύη.</div> <div> <br /></div> <div>  Ο δημοσιογράφος Γ. Τετράδης Παπαδόπουλος, σε ένα άρθρο του στην ιστοσελίδα liberal.gr, γράφει : <i>«Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα ζει σε μια μεταβατική περίοδο από την απόλυτη δουλικότητα απέναντι σε Αμερικανούς και Τούρκους προς μια, ας ελπίσουμε, πιο πατριωτική στάση. Αυτό είναι ένα τοπίο που δεν το επιθυμούν ούτε οι ΗΠΑ ούτε ο Ερντογάν. Οι οποίοι είχαν εδώ έναν πρωθυπουργό που δεν ξέρει ούτε καν γεωγραφία, πολύ περισσότερο διεθνές δίκαιο και διπλωματία»</i> </div> <div> <br /></div> <div> Και αργότερα εξηγεί: <i>«Η Τουρκία δεν επιθυμεί καμιά ειρηνική συνύπαρξη. Επιθυμεί αλλαγή συνόρων σε βάρος της Ελλάδας. Και το δηλώνει ξεκάθαρα σε κάθε ευκαιρία. Επιθυμεί αρπαγή κυριαρχικών δικαιωμάτων, αέρα, θαλάσσης και ξηράς. Και οι ΗΠΑ επιθυμούν να υπάρχει η ένταση (ελεγχόμενη, «ακόμα κι αν αλλάξει χέρια κανένα παλιονησάκι») για να διατηρούν το status του ρυθμιστή, άρα του ουσιαστικού κυρίαρχου στην περιοχή»</i> </div> <div> <br /></div> <div> Οι αυξανόμενες τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο Αρχιπέλαγος, τα σενάρια μυστικής διπλωματίας μεταξύ Αθήνας- Άγκυρας και η αμέλεια των ελληνικών κυβερνήσεων να ανακηρύξουν Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) θέτουν σε κίνδυνο τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα σε μια περίοδο που η Ελλάδα εμφανίζεται τρωτή σε διεθνείς πιέσεις.</div> <div> <br /></div> <div>  Έτσι η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη πρέπει να προβεί σε μερικές σημαντικές κινήσεις όπως: Α. Να δείξει στους Τούρκους ότι διαθέτουμε σημαντική αποτρεπτική δύναμη που δεν θα διστάσουμε να την χρησιμοποιήσουμε. Β. Σύσφιξη σχέσεων με το Ισραήλ και την Αίγυπτο που θα περιλαμβάνει τις πολιτικές, οικονομικές, ενεργειακές, στρατιωτικές και γεωστρατηγικές σχέσεις. Γ. Άμεση μεταφορά του Ναύσταθμου της Σαλαμίνας στην Κρήτη. Δ. Οριοθέτηση της ελληνικής ΑΟΖ με αυτή της Αιγύπτου και αμέσως μετά με αυτή της Κύπρου. Ετσι μπορούμε να προλάβουμε την οριοθέτηση των ΑΟΖ Τουρκίας και Λιβύης.<br /><br /><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Η άνευ προηγουμένου τραγωδία της ΑΟΖ συνεχίζεται: Το φάντασμα της καταδιώκει την Τουρκία

Του ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ  Παρουσίασα τον παρακάτω χάρτη στην Ελλάδα πριν 35 χρόνια και οι πάντες τον αγνόησαν. Η κατάσταση άλλαξε λίγο το 2...

Διαβάστε την συνέχεια

Η στρατιωτική διπλωματία μέσα από συνεργασίες «SOF» αναδεικνύει τον ρόλο της Ελλάδας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1h2uTjwMAIcYAVu4WuC4YhRzkrBmtEpgu66DbBdsV9qiwtqmBeKOC44yJT3m_Ss9ADNrTOmR-waQ-Wc2j-A5dF_4i6lpoyrV2w95rgSmXCkyLdljGmb9yB0MtLdieyv4MdKZv5qEu9X4/s1600/iordania-7.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="576" data-original-width="1024" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1h2uTjwMAIcYAVu4WuC4YhRzkrBmtEpgu66DbBdsV9qiwtqmBeKOC44yJT3m_Ss9ADNrTOmR-waQ-Wc2j-A5dF_4i6lpoyrV2w95rgSmXCkyLdljGmb9yB0MtLdieyv4MdKZv5qEu9X4/s640/iordania-7.jpg" width="640" /></a></div> <div> <br /></div> Συμφωνίες υψηλού συμβολισμού για τον ρόλο της Ελλάδας στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Μεσογείου, αλλά και συμφωνίες στρατηγικής σημασίας χαρακτηρίζουν έμπειρα στελέχη του Ελληνικού επιτελείου, τα όσα συμφωνήθηκαν γι’ ακόμη μια χρονιά, μεταξύ του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας της Ιορδανίας, την Κύπρο αλλά και το Ισραήλ. <div> <br /></div> <div> Στην περίπτωση της τριμερούς Ελλάδας- Κύπρου- Ισραήλ, αυτή έρχεται αμέσως μετά το ταξίδι αστραπή του Πτεράρχου Χρήστου Χριστοδούλου στο Ισραήλ, που είχε εποικοδομητική συνεργασία με τον Ισραηλινό ομόλογό του Στρατηγό Kochavi. Η αμοιβαία εμπιστοσύνη που δύσκολα δείχνουν οι Ισραηλινοί, έχει φανεί κυρίως το τελευταίο χρονικό διάστημα και οι πληροφορίες λένε ότι αυτή θα φανεί προς την Ελλάδα ακόμη περισσότερο το επόμενο διάστημα, σε θέματα αμυντικών συνεργασιών. </div> <div> <br /></div> <div> Μπορεί στον προγραμματισμό οι πολλές φορές τυποποιημένες συμφωνίες να έχουν πάρει γραμμή προτεραιότητας για τις υπογραφές, όμως το γεγονός της επίσκεψης του Έλληνα Αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων στο Τελ- Αβίβ, αφήνει πολλά να εννοηθούν για την ανάπτυξη των σχέσεων των δυο χωρών. </div> <div> <br /></div> <div> Πριν ένα 48ωρο, στην Λευκωσία έπεσαν οι υπογραφές που επικυρώνουν και τυπικά το πρόγραμμα της αμυντικής συμφωνίας ανάμεσα σε Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ. Κοινές ασκήσεις σε όλα τα επίπεδα είναι ο στόχος των τριών κρατών που θέτουν ως βάση την ειρηνική συνύπαρξη όλων στην περιοχή και μέσω της αμυντικής συμφωνίας αυτό επιδιώκεται. Επικεφαλής της ελληνικής πλευράς ήταν ο Υποναύαρχος Δημήτριος Καβουλάκος, Διευθυντής Δ΄ Κλάδου του ΓΕΕΘΑ, της ισραηλινής πλευράς ο Υποστράτηγος Amir Aboulafia, Διευθυντής Κλάδου Πολιτικής, ενώ της κυπριακής ο Ταξίαρχος Μιχαήλ Παρπέρης, Διοικητής της 20ης Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας.</div> <div> <br /></div> <div>  Στο πλαίσιο της συνάντησης ανταλλάχθηκαν απόψεις, σχετικά με τις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Το επόμενο διάστημα σύμφωνα με πληροφορίες το Ισραήλ θα έχει κοινή άσκηση με την Κύπρο, με τα μαχητικά από το Τελ Αβίβ να σκεπάζουν το FIR Λευκωσίας. </div> <div> <br /></div> <div> Την ίδια στιγμή στην Ελλάδα, στελέχη Ειδικών Επιχειρήσεων από το Ισραήλ εκπαιδεύονται στο πολυποίκιλο εδαφικό ανάγλυφο της χώρα μας, μέσα από ένα ιδιαίτερα «ανορθόδοξο» πρόγραμμα που περιλαμβάνει απαιτητικές ασκήσεις. Παράλληλα τα Ελληνικά γεράκια της 335 Μοίρας «Τίγρης» βρίσκονται στο Ισραήλ στο πλαίσιο της άσκησης «Blue Flag» και δεν έχουν σταματήσει να γράφουν ώρες πτήσεων εκπαιδευόμενοι με τους καλύτερους στον κόσμο ιπταμένους. </div> <div> <br /></div> <div> Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το κοινό μέτωπο Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ, τείνει σταδιακά να μετατραπεί σε τετραμερές σχήμα με τη συμμετοχή των Αμερικανών. </div> <div> <br /></div> <div> Η Ιορδανία και οι κοινές ασκήσεις «SOF» </div> <div> <br /></div> <div> Με την Ιορδανία οι στρατηγικές σχέσεις ίσως πει κανείς πως είναι διαχρονικές, όμως αυτές πολλές φορές απαιτείται να επαναβεβαιώνονται και να συνάπτονται οι νέες συμφωνίες του προγράμματος αμυντικής συνεργασίας της επόμενης χρονιάς. </div> <div> <br /></div> <div> Το νέο πρόγραμμα σύμφωνα με πηγές από το ΓΕΕΘΑ χαρακτηρίζεται «αναβαθμισμένο» και περιλαμβάνει δράσεις στους τομείς των επιχειρήσεων, των ασκήσεων και της εκπαίδευσης. Το πρόγραμμα στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ της Ελλάδος και της Ιορδανίας υπεγράφη από τον Αρχιπλοίαρχο Μιχαήλ Ναούμ, Διευθυντή της Διεύθυνσης Διεθνών Σχέσεων του ΓΕΕΘΑ και τον Διευθυντή της Διεύθυνσης Εκπαίδευσης του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων της Ιορδανίας, Ταξίαρχο Tawfiq Almarzouq.</div> <div> <br /></div> <div> Ανά τακτά χρονικά διάστημα μέσα σ’ ένα έτος στελέχη Ειδικών Επιχειρήσεων από το Ειδικό Τμήμα Αλεξιπτωτιστών, την Ζ’ Μοίρα Αμφίβιων Καταδρομών, την Διοίκηση Υποβρυχίων Καταστροφών μεταβαίνουν στην Ιορδανία προκειμένου να εκπαιδευτούν με τα εκεί τμήματα Ειδικών Επιχειρήσεων και να υπάρξει έτσι και ανταλλαγή εμπειριών και στρατιωτικής κουλτούρας.</div> <div> <br /></div> <div>  Η Ελλάδα άλλωστε λειτουργεί σε τυποποίηση ΝΑΤΟ. Από την άλλη πλευρά η Ιορδανία αποτελεί μια χώρα της Μ. Ανατολής, όπως και το Ισραήλ αλλά και η Αίγυπτος, με διαφορετικές εμπειρίες που συζητούνται και αναπτύσσονται στα κοινά σενάρια. Η Αθήνα ξεκάθαρα μέσω της στρατιωτικής διπλωματίας που ασκείται στέλνει το μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση και ιδιαίτερα προς την Άγκυρα, πως οι συμμαχίες που διατηρεί μέσω των αμυντικών προγραμμάτων και συνεργασιών, την κάνουν έναν αξιόπιστο «παίκτη» της Αν. Μεσογείου που ολοένα και περισσότερες χώρες την εμπιστεύονται.<br /><br /><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Η στρατιωτική διπλωματία μέσα από συνεργασίες «SOF» αναδεικνύει τον ρόλο της Ελλάδας

Συμφωνίες υψηλού συμβολισμού για τον ρόλο της Ελλάδας στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Μεσογείου, αλλά και συμφωνίες στρατηγικής ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως μπορεί να χρηματοδοτηθεί άμεσα η εθνική άμυνα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJEhnRvrHrFNkOvwftDJdmUYyCrjzml0QyC2Ca4utowpcmEe1D0l5pZcbEh0BNaPGIvCi-lEQXwZRlXUeIfdwtx3hA6guwJsAcFq_RlZQoL3nnzksB0FFLwe6vJNvJu2ZC0_K3A2z9nyQ/s1600/mitsotakis_pilotoi.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJEhnRvrHrFNkOvwftDJdmUYyCrjzml0QyC2Ca4utowpcmEe1D0l5pZcbEh0BNaPGIvCi-lEQXwZRlXUeIfdwtx3hA6guwJsAcFq_RlZQoL3nnzksB0FFLwe6vJNvJu2ZC0_K3A2z9nyQ/s640/mitsotakis_pilotoi.png" width="640" /></a></div> <br /> <b>Μάκης Ανδρονόπουλος</b><br />Για όσους δεν κρύβονται πίσω από το δάκτυλό τους είναι πλέον ξεκάθαρο πως η επιθετικότητα της Τουρκίας (όλης της Τουρκίας, όχι μόνο του Ερντογάν) θα περάσει από το επίπεδο του υβριδικού πολέμου που διεξάγει εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου, στο επίπεδο πρόκλησης θερμού επεισοδίου με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται. <br /><br />Είναι επίσης σαφές ότι δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτε από την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ. Αντίθετα, οι παράγοντες αυτοί μπορούν να εκθέσουν τον Ελληνισμό σε σκοτεινές δικές τους σκοπιμότητες. Για παράδειγμα, τώρα στο φιλοτουρκικό Βερολίνο θα επιχειρηθεί στις 25 Νοεμβρίου ο εγκλωβισμός της Λευκωσίας και της Αθήνας σε διπλωματικά αδιέξοδα με σκοπό να μετατραπούν σε τετελεσμένα.<br /><br />Συνεπώς, όπως υπονόησε και ο Κώστας Καραμανλής, σύντομα θα βρεθούμε μπροστά στο εξής δίλημμα: ή τους δίνουμε ό,τι θέλουν ή πάμε σε πόλεμο. Αυτά, ολόκληρο το πολιτικό σύστημα ουσιαστικά τα κρύβει από το λαό, διότι έχει αφήσει τη χώρα εδώ και δύο δεκαετίες αμυντικά "ξεβράκωτη". Ήδη από το 2005 ήταν ξεκάθαρο πως η ισορροπία δυνάμεων θα είχε πλήρως ανατραπεί το 2015 με το γιγαντιαίο πρόγραμμα εξοπλισμών που εφάρμοσε η Άγκυρα.<br /><br />Σήμερα, η Τουρκία του G20 έχει εισέλθει στη φάση της αυτοδύναμης ανάπτυξης και παραγωγής προηγμένων εξοπλιστικών συστημάτων (μεταξύ αυτών αεροπλάνα, drones, υποβρύχια μέχρι και μίνι αεροπλανοφόρο ετοιμάζεται να κατασκευάσει). Επιπροσθέτως, θεωρείται πως διαθέτει έναν από τους καλύτερους στρατούς ηλεκτρονικού πολέμου. <br /><br />Κανένας Έλληνας πολίτης δεν γνωρίζει αν υπάρχει αποτρεπτική ικανότητα πέραν των 48 ωρών. Εκείνο που ξέρει είναι πως υπάρχει δραματική τουρκική υπεροπλία και μεγάλο επιχειρησιακό βάθος (εφεδρείες). Αυτό δημιουργεί αβεβαιότητα. Δεν είμαστε έτοιμοι γι΄ αυτό που μας περιμένει, ούτε ως πολιτική ηγεσία, ούτε ως κοινωνία. Γι' αυτό και μπορεί να εκκολαφτεί το αυγό του ντεφιτισμού, της ηττοπάθειας. Η πολιτική του κατευνασμού έχει νόημα μόνο εάν επιδιώκεται να κερδηθεί χρόνος για να εξοπλιστεί η χώρα. Αλλά και εκεί, λόγω της οικονομικής καχεξίας και της πολιτικής αδυναμίας για σωστή ιεράρχηση των εθνικών προτεραιοτήτων, τα πράγματα πάνε με τον αραμπά.<br /><br />Μια πρόταση για τον πρωθυπουργό <br /><br />Είναι γνωστό πως υπάρχει ένα τεράστιο κεφάλαιο ελληνικών συμφερόντων παρκαρισμένο στις off shore και σε τράπεζες τις Ελβετίας, της Σιγκαπούρης και άλλων "παραδείσων". Ξέρουμε μετά βεβαιότητας ότι 45 δισ. ευρώ έφυγαν την περίοδο των μνημονίων, ότι πρόσφατη εκτίμηση της Κομισιόν ανεβάζει σε 60 δισ. ευρώ τα ελληνικά λεφτά που είναι σε off shore. <br /><br />Το ΒΗΜΑ είχε πέρσι κάνει λόγο για 160 δισ. ευρώ, επικαλούμενο έκθεση διεθνούς οίκου. Κατά καιρούς, άλλοι αναλυτές έχουν γράψει για 200 και άλλοι για 600 δισ. ευρώ. Να μείνουμε στα 160 του "έγκυρου" Βήματος, δηλαδή σε ένα ΑΕΠ. Μπορούμε να θεωρήσουμε βέβαιο πως η Τράπεζα της Ελλάδος και οι τράπεζες γνωρίζουν ποιοι έβγαλαν αυτά τα κεφάλαια έξω, τουλάχιστον τα 100 δισ. <br /><br />Με αυτό ως δεδομένο, ο πρωθυπουργός θα μπορούσε να κάνει δυο-τρία άτυπα, αν όχι μυστικά, τραπέζια στους εν λόγω εξαγωγείς κεφαλαίων και να τους ζητήσει να του μαζέψουν 20 δισ. ευρώ σε 60 μέρες για τη χρηματοδότηση της εθνικής άμυνας. Μπορεί να το κάνει, δίνοντας τόνο δραματικής και επείγουσας ανάγκης, έτσι ώστε οι καλεσμένοι του να καταλάβουν πως εάν δεν τον ικανοποιήσουν θα υποχρεωθεί να λειτουργήσει αλλιώς, για λόγους εθνικού συμφέροντος. <br />Ομόλογα αμυντικής βιομηχανίας για την εθνική άμυνα <br /><br />Το αντίδωρο θα είναι να πάρουν ομόλογα της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας μετατρέψιμα σε μετοχές μετά από μία πενταετία ή επταετία, αλλά και τη δυνατότητα παλιννόστησης ισόποσων κεφαλαίων χωρίς κανένα φόρο ή τέλος στην Ελλάδα. It’s a fair game, αλλιώς… Σημειωτέον ότι τα εταιρικά ομόλογα δεν θα επιβαρύνουν το ήδη ογκώδες κρατικό χρέος. <br /><br />Ο λογαριασμός των 20 δισ. ευρώ είναι απόρρητος, αλλά τελεί υπό διακομματικό έλεγχο. Από τα 20 δισ. ευρώ, με τα πέντε (ενδεικτικό το ποσό) χρηματοδοτεί άμεσα με leasing, ενοικίαση ή με όποιο άλλο σύστημα προσφέρεται αυτό που χρειαζόμαστε από… προχθές, όπως φρεγάτες. Με άλλα οκτώ δισ. προβαίνει σε αγορές μαχητικών αεροσκαφών με πλήρη ηλεκτρονικό εξοπλισμό και προηγμένα πυρομαχικά (ίσως να πάρει μερικά F-35 που ξέμειναν στις ΗΠΑ από την Τουρκία), ενώ τα υπόλοιπα τα ρίχνει στην εθνική παραγωγή και την έρευνα-ανάπτυξη οπλικών συστημάτων. <br /><br />Αν οι Βρυξέλλες γκρινιάξουν, θα χρειαστεί να τις αγνοήσει επιδεικτικά, ίσως και απειλητικά. Εννοείται ότι πρέπει να αποφύγει αγορές από τη Γερμανία. Μπορεί μάλιστα να έχουν ενδιαφέρον αγορές π.χ. από το Ισραήλ, ή ακόμα και από την Κίνα, δεν είμαι αρμόδιος να υποδείξω. Έχουν κατά καιρούς προταθεί έξυπνες και σχετικά φτηνές λύσεις, οι οποίες ταιριάζουν στο Αιγαίο και μπορούν να κάνουν θαύματα. <div> <br />Ηττοπαθή δόγματα <br /><br />Για το εθνικό φρόνημα, οι ασκήσεις στα τρίγωνα Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ και Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος είναι αναμφίβολα κρίσιμες, αλλά η αναφορά στο "ενιαίο αμυντικό δόγμα" έχει εξαφανιστεί από τον ελληνικό πολιτικό λόγο. Αυτό εκλαμβάνεται από την κοινή γνώμη ως τρίτη προδοσία της Κύπρου (μετά το πραξικόπημα, τους "Αττίλες" και την τραπεζική κρίση εξ αιτίας των ελληνικών κρατικών ομολόγων). Εκεί χρειάζεται κάποιος άλλος πατριωτικός λόγος περισσότερο ουσιαστικός από το "η Αθήνα συμπαρίσταται". <br /><br />Το θεώρημα του πολέμου των 48 ωρών είναι ηττοπαθές. Αφενός γιατί στηρίζεται στην αναμενόμενη παρέμβαση του ξένου παράγοντα αλά Σίσκο, όπως έγινε στην Κύπρο ή στα Ίμια που μας κληροδότησαν το "No ships, no troops, no flags". Αφετέρου είναι και ανιστόρητο, γιατί δεν λαμβάνει υπ’ όψιν την ιστορική πραγματικότητα. Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος ξεκίνησε για πόλεμος της μιας εβδομάδας και κράτησε τέσσερα χρόνια. <br /><br />Όλες οι μεταπολεμικές συγκρούσεις κράτησαν πολύ περισσότερο από το αρχικώς προβλεπόμενο. Το θεώρημα του πολέμου των 48 ωρών, όμως, εμπεριέχει την ηττοπάθεια εγγενώς, στην προετοιμασία και στη δυνατότητα… Εκτός εάν η φαντασίωση του πολέμου των 48 ωρών εννοείται ότι τόσο χρόνο χρειάζεται σήμερα για να νικήσεις ή να ηττηθείς. </div> <div> <br />Δεν αντέχεται άλλη υποχώρηση <br /><br />Η Τουρκία θα προκαλεί, αλλά δεν πρόκειται να χτυπήσει πρώτη για να έχει το διπλωματικό πλεονέκτημα. Μπορεί, όμως, να προκαλέσει με μία γεώτρηση π.χ. 10 μίλια έξω από το Καστελλόριζο, ελληνική αντίδραση, η οποία να καταλήξει σε θερμό επεισόδιο. Η κατευναστική πολιτική έχει, λοιπόν, τα όριά της. Οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις φέρουν βαρέως την αποτροπή καταβύθισης του τουρκικού στόλου από τους Σίσκο-Αραπάκη. Δεν αντέχουν άλλη υποχώρηση. Ο πιλότος το ξεκαθάρισε: «Ετούτος εδώ ο λαός δεν γονατίζει παρά μονάχα μπροστά στους νεκρούς του». <br /><br />Συνεπώς, εάν η Ελλάδα υποχρεωθεί να αντιδράσει, πρέπει να είναι έτοιμη για ολοκληρωτικό πόλεμο. Εάν, μάλιστα, η Άγκυρα προκαλέσει θερμό επεισόδιο πρέπει να έχει καταστήσει σαφές πως δεν θα διστάσει γενικεύσει τη σύγκρουση με αμυντική επίθεση. Αυτό έχει κρίσιμη σημασία για να λειτουργήσει η αποτροπή, για να σκεφτεί πολύ σοβαρά η Άγκυρα πριν προκαλέσει θερμό επεισόδιο. Αν η Ελλάδα δεν υιοθετήσει αυτό το δόγμα, θα ηττηθεί και θα υποχρεωθεί να συρθεί σε διαπραγματεύσεις από σαφώς μειονεκτική θέση. <br /><br />Στο Επίμετρο της «Θεωρίας του Πολέμου» (Θεμέλιο, 1997) ο Παναγιώτης Κονδύλης διατυπώνει το δόγμα του "πρώτου χτυπήματος" από ελληνικής πλευράς, το οποίο προέκυψε από την στρατηγική ανάλυση των τότε δεδομένων, τα οποία σήμερα έχουν εξελιχθεί και καταστεί πολύ πιο αρνητικά για την Ελλάδα. Ειδικότερα, ο Κονδύλης επισημαίνει το μειονέκτημα του κατακερματισμένου ελληνικού χώρου, γεγονός που επιτρέπει στον εχθρό να καταλάβει ορισμένα νησιά, δημιουργώντας τετελεσμένα γεγονότα σε σύντομο χρονικό διάστημα. <br />Αντισταθμίζοντας τα μειονεκτήματα <br /><br />Ο Κονδύλης εντοπίζει τέσσερις παράγοντες που μπορούν να αντισταθμίσουν τα ελληνικά μειονεκτήματα, ο συνδυασμός των οποίων μπορεί να οδηγήσει σε αξιόλογες πιθανότητες νίκης την ελληνική πλευρά: <br /><ul> <li>Πρώτον, η ελληνική πλευρά θα έχει εδαφικές απώλειες, δεν θα πρέπει να εξαντληθεί στην προσπάθεια ανακατάληψής τους, αλλά στην κατάληψη τουρκικών εδαφών είτε ως αντιστάθμισμα, είτε για τη μετέπειτα διαπραγμάτευση. </li> </ul> <ul> <li>Δεύτερον, είναι ιδιαίτερα κρίσιμη η αποφυγή του κατακερματισμού των ελληνικών δυνάμεων. Πρέπει να είναι συγκεντρωμένες σε συγκεκριμένους στόχους. Ειδικά η αεροπορία, δεν πρέπει να αναλωθεί με την προάσπιση πόλεων και άμαχων πληθυσμών, αλλά να επικεντρωθεί στα καίρια επιχειρησιακά σημεία και στην συντριβή των εχθρικών δυνάμεων. </li> </ul> <ul> <li>Τρίτον, η ελληνική πλευρά, πέρα από τα θέατρα του πολέμου, πρέπει να είναι σε θέση να ενεργεί σε όλη την τουρκική επικράτεια, ώστε να αποτρέψει την απόσυρση σημαντικών δυνάμεων του εχθρού στο βάθος της Τουρκίας, από όπου θα μπορεί να πλήξει ελληνικούς στόχους με πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς. </li> </ul> <ul> <li>Τέταρτον, η αποφασιστικότητα να καταφέρει το πρώτο (μαζικό) πλήγμα, αιφνιδιάζοντας τον εχθρό. Το "πρώτο πλήγμα" είναι μια συντονισμένη και ακαριαία ενέργεια όλων των κλάδων των ενόπλων δυνάμεων με σκοπό να εκμηδενίσει τα ζωτικά σημεία του εχθρικού πολεμικού δυναμικού, ιδίως όσων εμφανίζονται κρίσιμα μέσα στη δεδομένη συγκυρία.</li> </ul> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Πως μπορεί να χρηματοδοτηθεί άμεσα η εθνική άμυνα

Μάκης Ανδρονόπουλος Για όσους δεν κρύβονται πίσω από το δάκτυλό τους είναι πλέον ξεκάθαρο πως η επιθετικότητα της Τουρκίας (όλης της Τουρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί οι ΗΠΑ ενδιαφέρονται για το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, και τι σημαίνει αυτό για την Ελλάδα;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFbaWHQmIG0ejKb4_PtPEThlCW3SXFdZKoUz9nSnQnjGv9L_CaB6AS1U1547PH3s9iIzm9trIYUDa1fPAPwp6Ja5e85kdFJECNqACsFYuzComfRObTREjP3Xk02DGYNWRaX7dvknMRWsg/s1600/%25CE%2591%25CE%25BB%25CE%25B5%25CE%25BE%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B4%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2580%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25B7.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="471" data-original-width="768" height="392" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFbaWHQmIG0ejKb4_PtPEThlCW3SXFdZKoUz9nSnQnjGv9L_CaB6AS1U1547PH3s9iIzm9trIYUDa1fPAPwp6Ja5e85kdFJECNqACsFYuzComfRObTREjP3Xk02DGYNWRaX7dvknMRWsg/s640/%25CE%2591%25CE%25BB%25CE%25B5%25CE%25BE%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B4%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2580%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25B7.png" width="640" /></a></div> <br /> Η πρόσφατη επίσκεψη ενός αμερικανικού πλοίου εκστρατείας στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, δεν ήταν ίσως παρά η πρώτη σκηνή ενός πολύ σημαντικού “έργου”. Οι Αμερικανοί, αν και δεν πήραν “μόνιμη παρουσία” στο ακριτικό λιμάνι, εντούτοις είναι ολοφάνερο πως ενδιαφέρονται σφόδρα για την εξαιρετικά σημαντική στρατηγική εγκατάσταση. <br /> <br /> Υπάρχουν δυο λόγοι, ο προφανής και ο … “αφανής”. Και οι δυο είναι όχι απλά σημαντικοί, αλλά εξαιρετικά σημαντικοί. Όπως όλοι γνωρίζουμε, η Ρωσία έχει δυνατότητα να κάνει εξωτερική πολιτική μέσω των αγωγών φυσικού αερίου. Το ρωσικό φυσικό αέριο δεν κινεί απλά τις βιομηχανίες της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης, αλλά ζεσταίνει και τις πόλεις. Αν λοιπόν η Ευρώπη δεν θέλει να παγώσει, τότε καλά θα κάνει να μην πολυπηγαίνει “κόντρα” στη Ρωσία.<br /> <br /> Η Αλεξανδρούπολη και το FSRU εκεί, είναι μια εξαιρετική πύλη εισόδου του υγροποιημένου φυσικού αερίου των ΗΠΑ στην Ανατολική Ευρώπη. Αν και έχει μεγαλύτερο κόστος από το ρωσικό, εντούτοις η δυνατότητα ύπαρξης εναλλακτικής για το ρωσικό αέριο αλλάζει σημαντικά το όποιο ρωσικό leverage. <br /> <br /> Οι Ρώσοι έχουν μεγάλο “άγχος” σε ότι αφορά τη δυνατότητα να ασκούν πολιτική μέσω της ροής του φυσικού αερίου. Η Ουκρανία μπορεί ανά πάσα στιγμή να “παγώσει” σε περίπτωση που οι Ρώσοι αποφασίσουν να το κάνουν. Εδώ είναι που “μπαίνει” το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης. Από εκεί, ακόμη και με κόστος, LNG produced in USA μπορεί να φτάσει στην Ανατολική Ευρώπη. Από εκεί πλέον μπορεί να ξεκινήσει η τελική φάση της “αποσοβιετικοποίησης” των Ανατολικών Χωρών, καθώς η Ρωσία μπορούσε να τις ελέγχει όχι πλέον μέσω τανκς, αλλά μέσω της ενέργειας.<br /> <br /> Αυτό βέβαια είναι το προφανές. Έχουμε ξαναγράψει πως οι τουρκικές ενέργειες στην Ανατολική Μεσόγειο βολεύουν ιδιαίτερα τους Ρώσους. Όσο το αέριο της Κύπρου και της Ελλάδας δεν φτάνει στην Ευρώπη, τόσο οι Ρώσοι θα κερδίζουν. Την ίδια στιγμή οι Ρώσοι πωλούν εξαιρετικά φθηνά το φυσικό αέριο στην Τουρκία, επιδοτώντας της τουρκική ανάπτυξη με πάμφθηνη ενέργεια. Αυτό το λέμε για να σταματήσουν οι όποιες “αυταπάτες”. <br /> <br /> Το ενδιαφέρον όμως των ΗΠΑ δεν σταματά εκεί. Η Αλεξανδρούπολη έχει κι άλλον ένα σημαντικό ρόλο να παίξει στην Ισορροπία Δυνάμεων στη περιοχή. Κι αυτός δεν είναι άλλος, από το βασικό λιμάνι που θα φτάσουν οι αμερικανικές ενισχύσεις για την Ανατολική Ευρώπη; Ποιες ενισχύσεις; ποια Ανατολική Ευρώπη;<br /> <br /> Η Ρωσία, έχει φυσικά Plan B για την περίπτωση που το ρωσικό αέριο πάψει να είναι μοχλός πίεσης για την Ευρώπη. Αν οι Ευρωπαίοι δεν παίρνουν από “λόγια” μέσω της ενέργειας, θα το καταλάβουν μέσω της στρατιωτικής ισχύος. Η Ευρώπη είναι πλέον σχεδόν αποστρατιωτικοποιημένη. Δύσκολα οι Ευρωπαϊκές χώρες αθροίζουν 1000 άρματα μάχης ή αντίστοιχο αριθμό μαχητικών. Η Γερμανία έχει τρομερά προβλήματα διαθεσιμοτήτων, δεν είναι υπερβολή όταν λέμε πως αν το αποφασίσει ο Πούτιν, θα φτάσουν τα Τ-90 στον Ατλαντικό… Οκ, υπερβολές, αλλά την Ανατολική Ευρώπη μπορεί να την σαρώσει σχεδόν χωρίς σοβαρή αντίσταση. <br /> <br /> Οι ΗΠΑ έχουν ήδη διεξάγει ασκήσεις μεταφοράς στρατευμάτων στη Βόρεια Ευρώπη, κυρίως από λιμάνια της Βαλτικής. Το θέμα είναι, πως μετά την αποβίβαση από τα πλοία, το αμερικανικό υλικό πολύ δύσκολα μπορεί να προωθηθεί στο “Μέτωπο”. Οι γέφυρες και το οδικό δίκτυο ειδικά της Ανατολικής Ευρώπης δεν μπορεί να σηκώσει τα βαρέα δυτικά άρματα μάχης. Έτσι, χώρες όπως η Ρουμανία δύσκολα θα λάβουν ενισχύσεις σε περίοδο κρίσης.<br /> <br /> Εκτός κι αν βρεθεί κάποιος άλλος “δρόμος” που θα φέρει το βαρύ υλικό των ΗΠΑ στα σύνορά τους. Ο δρόμος αυτός πρέπει να ξεκινά από λιμάνι, και να φτάνει όπου πρέπει. Για όσους δεν το κατάλαβαν, ο δρόμος αυτός ξεκινά από την Αλεξανδρούπολη. Από εκεί, δυο ή τρεις MEU (Marine Expeditionary Unit) μπορούν σε λίγες ώρες να βρεθούν στη Μαύρη Θάλασσα, στη Βουλγαρία ή τη Ρουμανία ή ακόμη ανατολικότερα, στην Ουκρανία. <br /> <br /> Κι όλα αυτά, χωρίς να χρειαστεί οι Αμερικανοί να περάσουν τα -προφανώς εχθρικά πλέον- Στενά του Βοσπόρου. Η Αλεξανδρούπολη είναι η μεγάλη “παράκαμψη” των Στενών. Το Αιγαίο, μια θάλασσα που ελέγχεται από την Ελλάδα, μπορεί να είναι ένας ασφαλής διάδρομος για τα αμερικανικά πλοία. Και το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης ένα ασφαλές λιμάνι για την αποβίβαση αμερικανικών δυνάμεων. Και ο δρόμος μέχρι το Σβίλενγκραντ, που σχεδόν εφάπτεται των ελληνοτουρκικών συνόρων, εξίσου σημαντικός για τις ΗΠΑ. Και είναι ένας δρόμος, που σχεδιάστηκε προσεκτικά, με τις απαραίτητες παρακαμπτηρίους, για να σηκώσει τους ελιγμούς των τεθωρακισμένων ενός ολόκληρου Σώματος Στρατού.<br /> <br /> Πρέπει να είμαστε λίγο προσεκτικοί βέβαια, και να μην δημιουργούμε λανθασμένες εντυπώσεις. Τα σενάρια αυτά και οι εναλλακτικές δεν γράφονται τόσο για να γίνουν πράξη. Δημιουργούνται για να μην γίνουν πράξη, απλά, αν χρειαστεί θα γίνουν πράξη. <br /> <br /> Αν ο αντίπαλος γνωρίζει πως μπορείς να “μπλοκάρεις” κάθε του ενέργεια, τότε δεν την ξεκινά καν. Για παράδειγμα, σε μια τεταμένη κατάσταση μεταξύ Δύσης και Ρωσίας, η Ρωσία καταλάμβανε με κάποια πρόφαση κομμάτια της Ουκρανίας, τότε θα είχε το πάνω χέρι στις διαπραγματεύσεις που θα ακολουθούσαν.<br /> <br /> Αν και όλοι σκέφτονται πως υπάρχει περίπτωση χρήσης πυρηνικών όπλων, κανείς μάλλον δεν θα ήθελε να δει την έκρηξη μιας πυρηνικής κεφαλής σε ευρωπαϊκό έδαφος. Απλά, η στρατιωτική ισχύς θα ήταν το μακρύ χέρι της διπλωματίας. Όπως δεν έγινε πόλεμος για την Κριμαία, έτσι δεν θα γίνει και για πολλά ακόμη σενάρια. Αν όμως, οι ΗΠΑ ή η Δύση είχε αναπτύξει στρατό στην Κριμαία, δεν θα είχαν εμφανιστεί τα “πράσινα ανθρωπάκια” που κατέλαβαν την περιοχή χωρίς να πέσει σφαίρα. <br /> <br /> Φανταζόμαστε πως έχουμε γίνει σαφής, και γιαυτό είναι ανόητες οι όποιες ιδέες περί αποστρατιωτικοποίησης, “διακινδύνευσης” και άλλων “αντιπολεμικών” silly walks. Οι Σοβιετικοί είχαν προσπαθήσει τη δεκαετία του ’80 και είχαν καταφέρει να γιγαντώσουν ένα αντιπολεμικό κίνημα εναντίον των “Πέρσινγκ και των Κρουζ” απλά και μόνο γιατί δεν είχαν τρόπο να αντιμετωπίσουν την απειλή, και οι πύραυλοι αυτοί ήταν το απόλυτο αντίδοτο στην σκακιέρα των πολεμικών παιγνίων που σχεδίαζαν τα σοβιετικά επιτελεία. <br /> <br /> Κάπως έτσι, οι ΗΠΑ κάνουν διάφορες κινήσεις που τους επιτρέπουν να “ακυρώνουν” πιθανά σχέδια των Ρώσων. Η Αλεξανδρούπολη είναι ίσως το σημαντικότερο από αυτά στην περιοχή, ειδικά σε συνδυασμό με την παρουσία τους σε Στεφανοβίκειο και Λάρισα. Απλά ελπίζουμε να μην έχουμε πάλι επανάληψη των φαινομένων “Πέρσινγκ και Κρουζ” στην περίπτωση αυτή. Γιατί, όσο κι αν “κοροϊδεύουμε” για την βυθυκόρο, η τελευταία εμπόδιζε το δέσιμο μεγάλων πλοίων σε ικανό αριθμό στο λιμάνι. Και δεν είναι σημαντική για τις ΗΠΑ μόνο η Αλεξανδρούπολη, αλλά όλος ο δρόμος που οδηγεί στην ελληνοβουλγαρική μεθόριο. Που όλως τυχαίως είναι και η γραμμή άμυνας του Ελληνικού Στρατού… <br /> <br /> Αυτοί, με λίγα λόγια είναι οι λόγοι ανέλκυσης της βυθυκόρου. Οι ΗΠΑ θέλουν να έχουν ένα λιμάνι 100% έτοιμο για τα σενάρια που έχουν δημιουργήσει. Τώρα, πολλοί θα πουν πως οι ΗΠΑ θα μας “εγκαταλείψουν” σε περίπτωση σύγκρουσης με την Τουρκία. Όπως άλλωστε έκαναν και με τους Κούρδους, σωστά; Εδώ πρέπει να πούμε πως κανείς, μα κανείς, δεν θα έρθει να πολεμήσει για εμάς, κι εμείς θα παρακολουθούμε από τις οθόνες τον πόλεμο, πίνοντας καφέ. Δεν θα υπάρξει ανακοινωθέν “αι ημέτεροι σύμμαχοι αμύνονται του Πατρίου Εδάφους”. Μόνοι μας θα κάνουμε ότι πρέπει να κάνουμε. <br /> <br /> Ας κόψουμε λοιπόν την “κλάψα”, και ας αποφασίσουμε πως πρέπει να θυσιάσουμε μερικά επιδόματα υπέρ της Εθνικής Άμυνας.<br /> <br /> <a href="https://www.ptisidiastima.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Γιατί οι ΗΠΑ ενδιαφέρονται για το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, και τι σημαίνει αυτό για την Ελλάδα;

Η πρόσφατη επίσκεψη ενός αμερικανικού πλοίου εκστρατείας στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, δεν ήταν ίσως παρά η πρώτη σκηνή ενός πολύ σημαν...

Διαβάστε την συνέχεια

Ενεργειακή ασφάλεια και πως έχουμε χάσει τον στόχο…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj8nnIILxHq_uMu8dYjWGOzW7SdFAO-TLNfh-H8Fr_Muq0-4ofUcxraZSHQldNITpnDJI5-IN1nTeNSFSaq4TRVF4qV0V4pUhZbUB8Bw2IQx6qettqWRbTNHOYGoS2MNKo0lTViaAwFL3Q/s1600/anemogenitries.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="433" data-original-width="650" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj8nnIILxHq_uMu8dYjWGOzW7SdFAO-TLNfh-H8Fr_Muq0-4ofUcxraZSHQldNITpnDJI5-IN1nTeNSFSaq4TRVF4qV0V4pUhZbUB8Bw2IQx6qettqWRbTNHOYGoS2MNKo0lTViaAwFL3Q/s640/anemogenitries.jpg" width="640" /></a></div> <br />Του <b>Βασίλη Κοψαχείλη* </b><br />Η ενέργεια παίζει σπουδαίο ρόλο στην οικονομική ανάπτυξη μιας χώρας. Η φθηνή και βιώσιμη ενέργεια παίζει καθοριστικό ρόλο στην ανταγωνιστικότητα μιας οικονομίας και άρα στην επιβίωση μιας κοινότητας ανθρώπων στο σύγχρονο ανταγωνιστικό διεθνές περιβάλλον. Έτσι, η ιδιαίτερη σημασία της ενέργειας στην επιβίωση και την ευημερία των εθνών έχει οδηγήσει στον όρο «ενεργειακή ασφάλεια», ως διακριτής ενότητας του συνολικού πλέγματος ασφάλειας και της Υψηλής Πολιτικής ενός κράτους. <br /><br />Ο όρος «ενεργειακή ασφάλεια» σημαίνει πολλά πράγματα ταυτόχρονα, από την εξασφάλιση των ενεργειακών πηγών μέχρι τις συνθήκες προσφοράς στον τελικό καταναλωτή, την τιμολόγηση, καθώς και τις επιπτώσεις που μπορεί να προκύπτουν σε άλλους τομείς ασφάλειας, όπως είναι η ασφάλεια του περιβάλλοντος, η εθνική ασφάλεια, κα. Στις σύγχρονες οικονομίες, ο ιδιωτικός τομέας έχει τον πρώτο λόγο, ωστόσο ο ρόλος του κράτους είναι πολύ σημαντικός και θα έλεγα καθοριστικός. <br /><br />Αντίθετα από πολλούς στην Ελλάδα που ταυτίζουν και περιορίζουν τα ενεργειακά ζητήματα με την ΑΟΖ, στην πραγματικότητα η Ελλάδα παίζει στον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη από πολύ παλιά, και μάλιστα πολύ πετυχημένα, κυρίως χάρη στην ιδιωτική της πρωτοβουλία. <br /><br />Εδώ και έναν αιώνα, η ιστορία του πετρελαίου είναι σχεδόν συνυφασμένη με την ελληνικών συμφερόντων ναυτιλία. Ακόμη και σήμερα, το 60% περίπου των ενεργειακών φορτίων μετακινούνται δια θαλάσσης με ελληνικών συμφερόντων πλοία. Και δεν μείναμε μόνο εκεί! Παίζουμε πολύ σημαντικό ρόλο στην επεξεργασία του πετρελαίου με τα διυλιστήρια που υπάρχουν στη χώρα, με πολλαπλό κέρδος. Αρχικά ως παραγωγοί υποπροϊόντων πετρελαίου, σημαντικών στη μετακίνηση και τη βιομηχανία, με αξιόλογες εξαγωγές που συμβάλουν καθοριστικά στο εμπορικό ισοζύγιο, και τέλος με την διατήρηση σημαντικών αποθεμάτων πετρελαίου εντός της χώρας για κάθε ενδεχόμενο. <br /><br />Ο ρόλος του κράτους είναι επίσης σημαντικός! Με τα πρακτικά ανεξάντλητα αποθέματα λιγνίτη που υπάρχουν στον Ελλαδικό χώρο εξασφαλίσαμε για δεκαετίες σχετικά φθηνή ενέργεια. Και τέλος, στις δύσκολες εποχές του Ψυχρού Πολέμου, ήμασταν από τις λίγες χώρες που ανοίξαμε την αγορά μας στο ρωσικό αέριο. <br /><br />Μεταπολεμικά, λοιπόν, η Ελλάδα φρόντισε την ενεργειακή της ασφάλεια σχετικά πετυχημένα! Δημιούργησε σταθερές σχέσεις αλληλεξάρτησης με τα κράτη-παραγωγούς πετρελαίου στη Μέση Ανατολή, άνοιξε ελεγχόμενα την πόρτα σε «αντιπάλους», και εξυπηρέτησε άριστα τα ενεργειακά συμφέροντα των συμμάχων της, ενώ παράλληλα φρόντισε τα ενεργειακά συμφέροντα της χώρας και το να βιώσουμε σχετικά ανώδυνα σε σχέση με άλλα κράτη τις δύο τρανταχτές πετρελαϊκές κρίσεις της δεκαετίας του ’70. <br /><br />Τα προβλήματα για την Ελλάδα ξεκινούν όταν η χώρα αποφασίζει να βάλει την διάσταση εγχώριες ενεργειακές πηγές στην εξίσωση της ενεργειακής της ασφάλειας! <br /><br />Αυτή διάσταση υπάρχει ήδη από τα προπολεμικά χρόνια, όμως εκεί που γίνονται τα πρώτα αποφασιστικά βήματα είναι ταυτόχρονα με την εκδήλωση της πρώτης πετρελαϊκής κρίσης το ’73. <br /><br />Η απόφαση να ξεκινήσουμε έρευνες για εγχώριους υδρογονάνθρακες έφερε τα προβλήματα με την Τουρκία που έκτοτε έχει ανασύρει ότι σκελετό μπορεί να βρει και ότι φαντασιακό μπορεί να κατασκευάσει για να απονομιμοποιήσει το δικαίωμά μας να ψάξουμε για υδρογονάνθρακες στον Ελλαδικό χώρο και σε ότι προκύπτει για μας από τις συμβάσεις διεθνούς δικαίου.<br /><br />Παράλληλα και για να γίνει πιο πειστική, μας φόρτωσε με μια επέμβαση και κατοχή στην Κύπρο, δεκάδες αμφισβητήσεις κυριαρχίας σε Αιγαίο, Ανατολική Μεσόγειο και εσχάτως στο Λιβυκό Πέλαγος, με Ιμια και Μαδρίτες και με casus belli… <br /><br />Εμείς, αντί να ρίξουμε μια κανονιά και να στείλουμε στον πάτο της θάλασσας τις τουρκικές φιλοδοξίες και ταυτόχρονα να φωνάξουμε για deal όλους όσους γεμίζουν αέρα τα μυαλά της Άγκυρας και που θίγονται από την τυχόν ανακάλυψη σημαντικών ενεργειακών πηγών στον Ελλαδικό χώρο, καθόμαστε και κοιτάμε παθητικά, σκεπτόμενοι όχι το πώς θα ισορροπήσουμε τα διάφορα συμφέροντα και να εξυπηρετήσουμε τους σκοπούς μας, αλλά το πώς θα πουλήσουμε στο λαό τα ξένα παραμύθια… <br /><br />Σήμερα, η όλη συζήτηση για τα ενεργειακά στη χώρα μας έχει ξεφύγει από τον στόχο και μόνο για ενεργειακή ασφάλεια δεν συζητάμε! <br /><br />Με δεδομένο ότι η χρήση του πετρελαίου θα περιοριστεί και ο λιγνίτης τίθεται εκτός της ενεργειακής εξίσωσης της χώρας, μας μένει να συζητήσουμε για ΑΠΕ, φυσικό αέριο και LNG. Και οι τρείς αυτές πηγές ενέργειας δεν είναι αυτοσκοπός. Ο σκοπός είναι η παραγωγή φθηνής ηλεκτρικής ενέργειας! Εκεί παίζεται το παιχνίδι και αυτός πρέπει να είναι ο άξονας κάθε δικού μας σχεδιασμού, είτε θα πρόκειται για εγχώριες πηγές ενέργειας είτε για εισαγόμενες. <br /><br />Κάθε συζήτηση λοιπόν για κοιτάσματα ή εισαγωγές θα πρέπει να συνοδεύεται από μία ανάλυση κόστους – οφέλους και να καταλήγει στο πως θα φτάσουμε σε φθηνή ηλεκτρική ενέργεια. Και κάθε ανάλυση κόστους – οφέλους όταν θα μιλάμε για εγχώριες πηγές ενέργειας θα πρέπει να έχει ποσοτικοποιήσει και ποιοτικά αξιολογήσει παραμέτρους εθνικής ασφάλειας, κάτι που εκτιμώ ότι έχει γίνει πολύ πρόχειρα, εξόχως αμφιλεγόμενα και άρα εθνικά επιζήμια! <br /><br />Η επόμενη δεκαετία θα έχει πολλές προκλήσεις στον τομέα της ενέργειας και ίσως δούμε πολύ πιο τρανταχτές ενεργειακές κρίσεις από αυτές της δεκαετίας του ’70. Η μαζική μετακίνηση κεφαλαίων και τεχνολογίας από τις πρωτογενείς πηγές παραγωγής ενέργειας προς την τελική μορφή ενέργειας (βλ. ηλεκτρική ενέργεια, μπαταρίες, κα) θα μειώσει κάθετα τη διαθεσιμότητα και θα αυξήσει τις τιμές των πρωτογενών πηγών, φέρνοντας χαοτικές κρίσεις με πολυδιάστατες επιπτώσεις στην εθνική ασφάλεια και τους ανταγωνισμούς χωρών που διεκδικούν τις ίδιες ενεργειακές πηγές ή μερίδια αγοράς. <br /><br />Αυτό πρακτικά σημαίνει για την Ελλάδα ότι ο υφιστάμενος σχεδιασμός περί της ενεργειακής της ασφάλειας είναι εξόχως πρόχειρος, διότι από την μία μας πιέζει ο χρόνος, ενώ από την άλλη δεν υπάρχει αξιόπιστο σχέδιο εξισορρόπησης των ανταγωνιστικών συμφερόντων συμμάχων και αντιπάλων στα ενεργειακά. <br /><br />Καμία σημερινή περιφερειακή συνεννόηση δεν μας εξασφαλίζει το αύριο, ούτε το σημερινό διεθνές δίκαιο είναι ικανό να μας εγγυηθεί τα συμφέροντά μας! <br /><br />Αυτό που μπορεί να μας εξασφαλίσει είναι μια ρεαλιστική εθνική ενεργειακή στρατηγική που θα αποσκοπεί στο πως τελικά θα έχουμε φθηνή ηλεκτρική ενέργεια και πως θα διατηρήσουμε τον ρόλο μας στον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη, και όχι στο πως με άξονα τα ενεργειακά θα «λύσουμε» όπως – όπως τα άλυτα για δεκαετίες εθνικά μας ζητήματα που άλλοι εγείρουν για να εξυπηρετήσουν τις δικές τους κινήσεις στην παγκόσμια σκακιέρα! Η εμπειρία της Κύπρου ελπίζω να μας συνετίσει! <br /><br /><b><i>*Ο Βασίλης Κοψαχείλης είναι Διεθνολόγος. </i></b><br /><br /><a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ενεργειακή ασφάλεια και πως έχουμε χάσει τον στόχο…

Του Βασίλη Κοψαχείλη* Η ενέργεια παίζει σπουδαίο ρόλο στην οικονομική ανάπτυξη μιας χώρας. Η φθηνή και βιώσιμη ενέργεια παίζει καθοριστικό...

Διαβάστε την συνέχεια

¨Το DEB κραυγάζει : “Εγώ δεν είμαι κόμμα της μειονότητας είμαι ένα όργανο του τουρκικού παρακράτους”.¨

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEixFEmHSTaIVk1JPY0j2a0rJL4wKPimFr5-Et2suWcwjFkGYj6QwPrZXeIl0BEr-1d6Ny6RsCOQSz5gCZDM-v6phECWQvTl6UoETENf5olnMP9Ghr1ZbzNRXftR_3W19VHgm0XqI978Caw/s1600/debp.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="440" data-original-width="750" height="374" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEixFEmHSTaIVk1JPY0j2a0rJL4wKPimFr5-Et2suWcwjFkGYj6QwPrZXeIl0BEr-1d6Ny6RsCOQSz5gCZDM-v6phECWQvTl6UoETENf5olnMP9Ghr1ZbzNRXftR_3W19VHgm0XqI978Caw/s640/debp.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Το DEB μπορεί να καταγγείλει την δήλωση του Αμπντουλάχ Ερεν;<br /> <br /> Η δήλωση “Εμείς είμαστε οι πραγματικοί ιδιοκτήτες της δυτικής Θράκης” του Αμπντουλάχ Ερεν – προέδρου της Διεύθυνσης Αποδήμων Τούρκων και Συγγενών Κοινοτήτων, ο οποίος το είπε σε επίσκεψη που έκανε στο παράρτημα Προύσας του BTTDD , χάιδεψε τα αλυτρωτικά αυτιά των Τούρκων, αλλά καθώς έτσι ακριβώς θα εκληφθεί και από τους Έλληνες, (διότι στρέφεται κατά της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδος), είναι μία άτυχη δήλωση που χρήζει καταγγελίας. Θα αυξήσει την ελληνοτουρκική ένταση, θα διασφαλίσει το να αντιμετωπίζεται με καχυποψία η τουρκική μειονότητα δυτικής Θράκης και θα αποτελέσει δυναμίτη στην γαλήνη της μειονότητας. Καταγγέλλουμε την δήλωση αυτή και ζητάμε την επανόρθωση της από αυτόν που την είπε”.<br /> <br /> Μπορείτε να ονειρευτείτε ότι θα μπορούσαν ποτέ οι μειονοτικοί σύλλογοι που διοικούνται από προέδρους διορισμένους από το προξενείο, οι μειονοτικοί βουλευτές ή άλλοι πολιτικοί και τα μειονοτικά ΜΜΕ, να δημοσιεύσουν μία τέτοια ανακοίνωση;<br /> Τολμάνε ;<br /> Όχι πως είναι υπέρ του αλυτρωτισμού, αλλά ποιος έχει αυτό το θάρρος να αντιταχθεί έτσι ; Κάποια άτομα ιδιώτες στα social media, κατήγγειλαν αυτή τη δήλωση και προκλήθηκε συζήτηση. Αυτό μην το περιμένετε από τους μπροστάρηδες. Στη μειονότητα μας για να γίνεις μπροστάρης, πρέπει πρώτα να πουλήσεις τη συνείδησή σου στο προξενείο, αλλιώς δεν γίνεσαι. Και στην μειονότητα μας μπροστάρηδες, σημαίνει αυτοί που τρέχουν πίσω από το προξενείο.<br /> <br /> Ας τους αφήσουμε αυτούς και ας εστιάσουμε στο κόμμα DEB. Ένα κόμμα όπως αυτό που λέει πως “είμαι μειονοτικό κόμμα”, μπορεί να καταγγείλει αυτόν που έκανε μία τέτοια δήλωση και για πρώτη φορά προκάλεσε μια τέτοια συζήτηση; Και ας αφήσουμε την καταγγελία, αν πούμε ότι και το κόμμα DEB έχει αλυτρωτικές απόψεις και θέλει να επικροτήσει την δήλωση, μπορεί να το κάνει ; Πέρασε ήδη μία εβδομάδα και ούτε την καταγγέλλουν ούτε την επικροτούν, μα για ποιο λόγο το αηδόνι σωπαίνει; Μα διότι δεν ήρθε η εντολή από το τουρκικό παρακράτος. Εάν έρθει εντολή, ανάλογα με αυτήν και καταγγέλλει και επικροτεί. Διότι το DEB δεν είναι κόμμα της μειονότητας, είναι ένα μόρφωμα και όργανο του τουρκικού παρακράτους.<br /> <br /> Λογικά δεν πρόκειται να έρθει εντολή για καταγγελία. Το παρακράτος δεν βάζει να καταγγείλουν τον δικό του άνθρωπο. Αν γίνει αυτό να ξέρετε πως αποφάσισαν να εξουδετερώσουν εκείνο τον άνθρωπο. Και ακόμη δεν υπάρχει κανένα σημάδι για μία τέτοια απόφαση για τον Αμπντουλάχ Ερεν. Μήπως να τους βάλουν να επικροτήσουν τη δήλωση; Θα το ήθελαν πολύ, αλλά διστάζουν λόγω της εντάσης που θα προκληθεί και δεν τους βάζουν να την επικροτήσουν. Αν το κάνουν και το DEB δημοσιεύσει μία δήλωση στήριξης εκείνης της δήλωσης, αυτό σημαίνει πως επιθυμούν ένταση και αναταραχή. Τότε ετοιμαστείτε, αυτό θα σημαίνει μία επανάληψη της επιχείρησης που έγινε στις 18 Ιουνίου 1989. Αλλά δεν υπάρχει κάποιο σημείο και απόδειξη προς αυτή την κατεύθυνση. Αν φτάσει η εντολή τότε κανονικά μπορεί να διαταχθούν να βγάλουνε μία ανακοίνωση που θα αναφέρει “Όχι ! Το παρεξηγήσατε. Δεν ήθελε να πει αυτό, διαβάστε καλά”. Αλλά μετά θα χρειαστεί και συνέχεια σε αυτό, το DEB θα εκληφθεί ως ομόλογος, δεν υπάρχει όμως τέτοιο στέλεχος του να σηκώσει αυτό το βάρος.<br /> Και εν τέλει έτσι συμβαίνει. Και το DEB κραυγάζει :<br /> <i>“Εγώ δεν είμαι κόμμα της μειονότητας είμαι ένα όργανο του τουρκικού παρακράτους”.</i><br /> <br /> <a href="https://tourkikanea.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

¨Το DEB κραυγάζει : “Εγώ δεν είμαι κόμμα της μειονότητας είμαι ένα όργανο του τουρκικού παρακράτους”.¨

Το DEB μπορεί να καταγγείλει την δήλωση του Αμπντουλάχ Ερεν; Η δήλωση “Εμείς είμαστε οι πραγματικοί ιδιοκτήτες της δυτικής Θράκης” του ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο φετιχισμός των υπερόπλων - Από το "Αβέρωφ" στις Belharra

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgUHoKMP_JFQIRcFu4hyhgm0HN8eahHCUlJe6aUAexqjPzRYvDdWUSsL93sVrvttuFyFOulFbi8_RKHCRToQWnZYZyRbztzKaECWWKcsvWcvL295oduOdIc6A5XkpieOy3vvjHbDH_GTVk/s1600/belhara_averof.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgUHoKMP_JFQIRcFu4hyhgm0HN8eahHCUlJe6aUAexqjPzRYvDdWUSsL93sVrvttuFyFOulFbi8_RKHCRToQWnZYZyRbztzKaECWWKcsvWcvL295oduOdIc6A5XkpieOy3vvjHbDH_GTVk/s640/belhara_averof.png" width="640" /></a></div> <br /><b> Γιώργος Μαργαρίτης</b><br />Στις 3 Δεκεμβρίου 1912, όταν το νεότευκτο τότε θωρακισμένο εύδρομο "Αβέρωφ" χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τα μεγάλα πυροβόλα του (Armstrong των 234 χιλιοστών) σε συνθήκες μάχης, προκλήθηκε έκπληξη και αμηχανία, τόσο στη γέφυρα του πολεμικού, όσο και στους εξωτερικούς παρατηρητές, δηλαδή στα ακολουθούντα στη "γραμμή παραγωγής" πλοία *. Το εύδρομο περιτριγυρίστηκε από στήλες νερού ενώ, εμφανώς, κομμάτια και εξαρτήματά του τινάσσονταν στον αέρα. <br /><br />Οι πρώτες εξηγήσεις που δόθηκαν στο φαινόμενο υπήρξαν ακραία ανησυχητικές. Είτε τα πυρά κάποιου από τα ακολουθούντα στη γραμμή παραγωγής πλοίων ("Ύδρα", "Σπέτσες και "Ψαρά") παρουσίαζαν καταστροφική απόκλιση σε τρόπο ώστε να βάλουν κατά του προπορευόμενου πλοίου, είτε τα πυρά των αρχαϊκών πλοίων του οθωμανικού στόλου, πέτυχαν με τις πρώτες βολές να ρυθμίσουν σωστά τις αποστάσεις και να περιβάλουν την ελληνική ναυαρχίδα.<br /><br />Ωστόσο, ένα ακόμα στοιχείο συνέβαλε στην αμηχανία. Η άμεση συνεννόηση μεταξύ των ελληνικών πλοίων, που στηριζόταν στο υπερσύγχρονο για την εποχή σύστημα του ασύρματου τηλέγραφου, έπαψε να λειτουργεί καθότι οι κεραίες καταστράφηκαν με τις πρώτες ομοβροντίες. Χρειάστηκαν μερικά λεπτά αμηχανίας και αγωνίας μέχρι να ερμηνευθεί το φαινόμενο.<br /><br />Το κύριο πυροβολικό του "Αβέρωφ" δεν είχε ποτέ πριν δοκιμαστεί σε πραγματικές συνθήκες. Το σκάφος, στην έναρξη του πολέμου, είχε μόλις επιστρέψει από την Αγγλία, όπου τοποθετήθηκαν τα πυροβόλα του, χωρίς όμως να φέρει τα πυρομαχικά μάχης τα οποία θα στέλνονταν αργότερα. Τα τελευταία παραλήφθηκαν μετά την έναρξη του πολέμου και παραδόθηκαν στο πλοίο στο αγκυροβόλιο της Λήμνου. Δεν είχε λοιπόν υπάρξει ευκαιρία για τη χρήση τους. <br /><br />Οι βολές αυτών των πυρομαχικών προκάλεσαν με τις δονήσεις και τα αέρια των εκτονώσεων ισχυρές παρενέργειες στο ίδιο το πλοίο καθώς, πέρα από την καταστροφή των κεραιών ασυρμάτου, κομμάτια από την ξύλινη επικάλυψη του καταστρώματος εκτινάσσονταν προς κάθε κατεύθυνση. Μερικά από αυτά κατέληγαν στο νερό δημιουργώντας την ψευδαίσθηση πτώσης βλημάτων. Τελικά, λίγο αργότερα, στην πλέον κρίσιμη φάση της ναυμαχίας, τα πρωραία πυροβόλα υπέστησαν εμπλοκή, περιορίζοντας κατά πολύ τη μαχητική αξία του σκάφους.<br /><br />Πολύ ακριβά για... δοκιμές <br /><br />Τέτοιου είδους παθήματα, πολύ συχνά στους μικρούς, συνόδεψαν τη ναυτική ιστορία των ισχυρών και μεγάλων. Στην έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου χρειάστηκαν πολλοί μήνες τεχνικών προσπαθειών ώστε να ρυθμιστούν οι τορπίλες των γερμανικών υποβρυχίων σε τρόπο ώστε να κρατούν βάθος πλεύσης και διεύθυνση με αξιόπιστο τρόπο. Σχεδόν δε όλοι οι εμπόλεμοι είχαν προβλήματα με τους πυροσωλήνες, ειδικά εκείνους των βομβών της αεροπορίας. Πολλοί αξιόλογοι στόχοι γλύτωσαν με τον τρόπο αυτό μέχρι η εμπειρία του πραγματικού πολέμου να διορθώσει τις αστοχίες… <br /><br />Τα παραπάνω ιστορικά προηγούμενα ίσως προσθέσουν κάποιους προβληματισμούς στην διάχυτη --σχεδόν μεταφυσική στην υφή της-- προσήλωση και πίστη στις δυνατότητες οπλικών συστημάτων, ειδικά μάλιστα των πλέον ακριβών. Ακούγεται, λόγου χάρη, ότι το στρατηγικό πλεονέκτημα των υπό διερεύνηση αγοράς γαλλικών φρεγατών (Belharra) είναι η δυνατότητά τους να φέρουν στρατηγικά όπλα, πυραύλους τύπου Κρουζ δηλαδή, τους Scalp Naval. <br /><br />Καθώς το κόστος των τελευταίων είναι 4-5 εκατ. ευρώ το κομμάτι, μπορούμε να υποθέσουμε ότι δεν θα γίνουν πολλές δοκιμαστικές βολές για την καλύτερη γνώση και προσαρμογή του όπλου. Το ίδιο ισχύει και για τα αντιαεροπορικά βλήματα "άμυνας περιοχής" του ίδιου πλοίου, τα Aster 30. Με κόστος 2,5-3 εκατ. ευρώ το κομμάτι, είναι σίγουρο ότι δεν θα χρησιμοποιούνται κάθε ημέρα. <br /><br />Κάτι ανάλογο ισχύει και για τα αντίστοιχα αμερικανικά βλήματα: οι πλέον εξελιγμένες εκδοχές του Standard SM-3 έχουν προ πολλού ξεπεράσει σε κόστος ανά μονάδα τα 10 και τα 15 εκατ. δολάρια και πλησιάζουν τα 20 εκατ. Προφανώς η χρήση τους με βάση την αρχή κόστους-αποτελέσματος δικαιολογείται μόνο εναντίον φορέων πυρηνικών όπλων. Τα SM-2 βρίσκονται μόλις στα 2,5 εκατ. το κομμάτι. <div> <br />Φετιχισμός της οπλολατρείας <br /><br />Επιπλέον, για να καταδείξουμε την έλλειψη ορθολογισμού στον φετιχισμό της οπλολατρείας, επιτρέψτε μου να θέσω το ζήτημα και από μία άλλη σκοπιά. Τα βλήματα τύπου Κρουζ μεταφέρουν φορτίο (κεφαλή) 400-500 κιλών. Όσο δηλαδή μία μέση βόμβα αεροπλάνου. Στην ουσία, δηλαδή, εκείνο που περιμένει κανείς από τα όπλα αυτά είναι να προκαλέσουν έκρηξη 400-500 κιλών εκρηκτικών σε 500, 700 ή και 1.000 χλμ μέσα στην εχθρική ενδοχώρα. <br /><br />Από που και ως που ένα τέτοιο κτύπημα θεωρείται στρατηγικό; Ποιος περιορισμένος στόχος μπορεί να έχει τέτοια στρατηγική ή οικονομική αξία, ώστε η καταστροφή του να ισοσκελίζει το κόστος των τεσσάρων, πέντε ή και δέκα εκατ. ευρώ που κοστίζουν τα όπλα που θα τον καταστρέψουν; Μόνο ένα πυρηνικό εργοστάσιο θα μπορούσε να έχει ως στόχος τέτοια σημασία με βάση τις παράπλευρες ζημιές που θα μπορούσε να προκαλέσει ένα καίριο πλήγμα σε αυτό. <br /><br />Θα μπορούσαν, όμως, τρία ή τέσσερα βλήματα Scalp ή Tomahawk να αχρηστεύσουν, λόγου χάρη, ένα στρατιωτικό αεροδρόμιο; Εάν ήταν έτσι τότε οι πόλεμοι θα τελείωναν πολύ γρήγορα. Στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο τα αεροδρόμια δεν αχρηστεύονταν μετά από βομβαρδισμούς δεκάδων και εκατοντάδων βομβών των 100, 250 ή και 500 κιλών. </div> <div> <br />Η περίπτωση της Ελλάδας <br /><br />Οι πόλεμοι, δυστυχώς, και πιο ειδικά οι πολεμικές εμπλοκές που απειλούν τη χώρα μας δεν θα έχουν σχέση με τηλεοπτικές υπερπαραγωγές που γνωρίσαμε τα τελευταία χρόνια. Δεν θα μοιάζουν ούτε με τους βομβαρδισμούς στο Βελιγράδι, ούτε στην Βαγδάτη, ούτε τα "χειρουργικά" πλήγματα στη Συρία. Θα πρόκειται για συγκρούσεις πραγματικές με διακύβευμα εθνικό. <br /><br />Δεν θα πρόκειται για επιδείξεις ισχύος μεγάλων δυνάμεων με στόχο τον σωφρονισμό των φτωχών. Ο γύρω από τα οπλικά συστήματα καλλιεργούμενος φετιχισμός, συσκοτίζει τις παραμέτρους του αμυντικού προβλήματος της χώρας, εκτρέπει προς το αόριστο τους σχετικούς προβληματισμούς και εξασθενεί ακόμα περισσότερο την εγγενώς δυσχερή θέση της Ελλάδας. <br /><br />Θα μπορούσε να διακρίνει κανείς κάποιο μικρό αόριστο ίχνος της παλιάς και ξεχασμένης Μεγάλης Ιδέας πίσω από αυτές τις αναζητήσεις. Το πλέον πιθανό, όμως, είναι ότι πίσω από τη σχετική, πλήρης θαυμασμού, περί των "υπερόπλων" λογοτεχνία που πολλαπλασιάζεται σε ειδικές και μη ιστοσελίδες, υποκρύπτονται μάλλον άτσαλα, διαφημιστικές καμπάνιες κατασκευαστών και πωλητών. Οι τελευταίοι ενδιαφέρονται μόνο να πουλήσουν. Τα λοιπά προβλήματα της χώρας μας και του λαού μας τους είναι παγερά αδιάφορα. <br /><br /><i>* "Γραμμή παραγωγής": η παράταξη των πλοίων ενός στόλου που αποδίδει την μέγιστη εκμετάλλευση του οπλικού τους δυναμικού. Στον καιρό των ιστιοφόρων πλοία γραμμής (Ships of the Line) ονομάζονταν τότε τα κύρια πολεμικά μάχης. Στον καιρό των προ του Dreadnought (βρετανικό καινοτόμο θωρηκτό) και επί Dreadnought η "γραμμή παραγωγής" είχε τη μορφή λιτανείας όπου το ένα πλοίο διαδεχόταν το άλλο, ώστε να εκμεταλλεύονται είτε τις πλευρικές τους κανονοστοιχίες τα πρώτα, η τα πυρά του συνόλου των πυργίσκων τους τα δεύτερα. Η "γραμμή παραγωγής" ήταν ο κυρίαρχος σχηματισμός των στόλων στις ναυμαχίες.</i><br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Ο φετιχισμός των υπερόπλων - Από το "Αβέρωφ" στις Belharra

Γιώργος Μαργαρίτης Στις 3 Δεκεμβρίου 1912, όταν το νεότευκτο τότε θωρακισμένο εύδρομο "Αβέρωφ" χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τί συμβαίνει; Όλοι προδίδουν όλους γύρω μας όμως για μας τους Έλληνες δεν τρέχει τίποτα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEijrH4FW0f0-uOY4lsYZACB4YYzgfSftcTBNzRDinZ0gtj0xVon7dtKZeIAcgyrogYNTdaicH-H7VLstV0Y3uXX6RUkaV1RDf176rFGgbIByqI49dKwaZ2DGmaTdbfHKDV8mPVuhHDiRUs/s1600/XARTAETOS.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="538" data-original-width="768" height="448" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEijrH4FW0f0-uOY4lsYZACB4YYzgfSftcTBNzRDinZ0gtj0xVon7dtKZeIAcgyrogYNTdaicH-H7VLstV0Y3uXX6RUkaV1RDf176rFGgbIByqI49dKwaZ2DGmaTdbfHKDV8mPVuhHDiRUs/s640/XARTAETOS.jpg" width="640" /></a></div> <br />Του <b>Δρ ΑΡΗ ΠΕΤΑΣΗ</b><br />Είχα πολλές συζητήσεις για τα Ελληνο-Τουρκικά με πρώην πολιτικό αρχηγό τον οποίο σέβομαι. Αυτός επέμενε πως στα Ελληνο-Τουρκικά θα πρέπει να εμπλέξουμε την Αμερική για στήριξη. Του απάντησα πως εάν εμπλακεί η Αμερική θα χάσουμε κατά κράτος.<div> <br />Τελικά ζητήσαμε την γνώμη μιας διεθνούς αυθεντίας.<br />Την ρωτήσαμε: «Εάν μεσολαβήσει η Αμερική σε εκατό μελλοντικές Ελληνο-Τουρκικές διενέξεις ποιαν από τις δύο χώρες θα υποστήριζε η Αμερική;» Η απάντηση της ήταν άμεση: «συμφεροντολογικά η Αμερική θα πουλήσει τους Έλληνες και στις εκατό φορές» (αυτολεξεί: “America would sell the Greeks down the river all hundred times because she has more to gain from Turkey.”). Και συνέχισε: «ίσως και οι άλλοι μεγάλοι θα σας έκαναν το ίδιο, όπως σας το έκαναν συμφεροντολογικά στην μικρασιατική καταστροφή. Είναι βέβαιο πως η Αμερική θα σας πουλήσει στους Τούρκους.»</div> <div> <br />Ας δούμε το διεθνές παζάρι του πουλώ-πουλιέμαι.</div> <div> <br />Αμερική πουλά Έλληνες: Θυμήθηκα τα πιο πάνω όταν άκουσα τον Κώστα Καραμανλή να λέει πρόσφατα ό,τι «…έχουμε περάσει σε φάση αυξανόμενης αβεβαιότητας που επιτείνεται από τη συχνά απρόβλεπτη συμπεριφορά των ΗΠΑ που εγείρει ερωτηματικά συνέπειας και αξιοπιστίας.” Σύμφωνοι, αλλά η συμπεριφορά της Αμερικής είναι απόλυτα προβλεπτή γιατί κλίνει υπέρ των Τούρκων κάθε φορά, απλά ορισμένοι μεταξύ μας δεν βάζουν μυαλό. Όταν η τότε ελληνική κυβέρνηση κάλεσε την Αμερική να μεσολαβήσει με τους Τούρκους στην διένεξη των Ιμίων το αποτέλεσμα ήταν προ-εξοφλημένο: Ως αναμενόταν η Αμερική (υποτιθέμενος σύμμαχος και των δύο) πούλησε τους Έλληνες και τώρα τα Ίμια αποτελούν χαμένη πατρίδα.</div> <div> <br />Ρώσοι πουλούν Έλληνες-Έλληνες πουλούν Ρώσους: Οι Ρώσοι προμηθεύουν πυραύλους S-400 στους Τούρκους γνωρίζοντας πως θα κινδυνεύσει ο φίλα προσκείμενος, προς την Ρωσία, ελληνικός λαός. Πρώτα όμως πούλησαν οι Έλληνες τους Ρώσους όταν εντάχθηκαν στο ΝΑΤΟ και συνεχίζουν μέχρι σήμερα να παραχωρούν στους Αμερικάνους εχθρικές προς την Ρωσία βάσεις. Ο Σοβιετικός ηγέτης Αντρέι Γκρομίκο είπε πριν εβδομήντα τόσα χρόνια πως, «Η Ελλάδα είναι υποτελής της Αμερικής.» Κανένας Έλληνας δεν παραπονέθηκε.</div> <div> <br />Αμερική και όλοι μαζί πουλούν Κούρδους: Πρώτα, η Αμερική υποσχέθηκε ανεξαρτησία στους Κούρδους της Συρίας. Ακολούθως τους εκμεταλλεύτηκε εναντίον του ISIS με αποτέλεσμα να χάσουν 11,000 μαχητές για εξυπηρέτηση των στόχων της Αμερικής. Αμέσως, και εν μια νυκτί η Αμερική τους πούλησε στους Τούρκους. Με την εισβολή της Τουρκίας, η Αμερική, Ρωσία και άλλες μεγάλες δυνάμεις μαζί πρόδωσαν τις αρχές του ΟΗΕ αποδεχόμενοι την εισβολή. Τώρα έχουν σειρά για πούλημα όσοι Σύριοι συνασπίστηκαν με τους Τούρκους εναντίων της πατρίδας τους και τώρα τους εκμεταλλεύονται οι Τούρκοι.</div> <div> <br />Τουρκία πουλά Αμερική, Ιορδανία Παλαιστινίους και οι Παλαιστίνιοι, Έλληνες: Η Νατοϊκή Τουρκία αίφνης συνεργάζεται στρατιωτικά με την αντι-Νατοϊκή Ρωσία. Η σουνιτική Νατοϊκή Τουρκία ξαφνικά συμμαχεί με το σιϊτικό αντι-Νατοϊκό Ιράν. Ενώ η Ιορδανία φιλοξενεί τους Παλαιστινίους είναι, ταυτόχρονα, υποτελής της Αμερικής που αντιπαλεύεται τους Παλαιστινίους. Οι Παλαιστίνιοι κατηγορούν το Ισραήλ για κατοχή και εποικισμό αλλά όχι τους Τούρκους που κάνουν τα ίδια στην Κύπρο.</div> <div> <br />Τουρκία πουλά Ισραήλ, Βουλγαρία Ρωσία, Ιράν Ισραήλ και Ισραήλ Ιράν: Η Τουρκία πούλησε τον πρώην φίλο της, Ισραήλ. Αμέσως, το Ισραήλ προσέγγισε τους Έλληνες αντιπάλους των Τούρκων. Η Βουλγαρία εντάχθηκε στο αντι-Ρωσικό ΝΑΤΟ πουλώντας την συγγενική της Ρωσία με την οποία είναι στενά συνδεδεμένη ιστορικά, εθνοτικά, γλωσσικά, πολιτιστικά και θρησκευτικά. Μετά από τριάντα χρόνια αδελφικής φιλίας, το Ιράν πούλησε το Ισραήλ και ακολούθως το Ισραήλ πούλησε το Ιράν.</div> <div> <br />Έλληνες πουλούν Έλληνες: Στην Κύπρο, ορισμένοι κομματικοί πουλούν κανονικά την Ελλάδα ενώ πολιτικοί στην Ελλάδα πουλούν την Κύπρο. Ανώτατα κομματικά στελέχη (ευτυχώς λίγα) αντίθετων, υποτίθεται, πεποιθήσεων προσβάλλουν τα εθνικά αισθήματα των Ελληνοκυπρίων. Μη έχοντας οι ίδιοι αίσθηση από που προέρχονται, χρησιμοποιούν τον φόβο, ενσπείρουν την ηττοπάθεια και προωθούν την αποστασιοποίηση από τον εθνικό κορμό. </div> <div> <br />Ελληνικές κυβερνήσεις πούλησαν την Κύπρο κατάφωρα και κατ’ επανάληψιν: Πρώτα, το 1959 με τις Συμφωνίες Ζυρίχης (και Λονδίνου) έφεραν τους Τούρκους στην εξίσωση νομίζοντας ότι ξεφορτώθηκαν το πρόβλημα της Κύπρου. Ξανά το 1974 με την φράση «η Κύπρος κείται μακριά» αρνήθηκαν να βοηθήσουν την Κύπρο αποστέλλοντας ενισχύσεις. Αργότερα και όταν η Κύπρος αγόρασε τους S-300, η ελληνική κυβέρνηση σε συνεργασία με τους Αμερικανούς και λέγοντας ψέματα εξόρισε τους πυραύλους από την Κύπρο σε αποθήκες στην Κρήτη. Η Κύπρος έμεινε χωρίς αξιόπιστη αντιαεροπορική κάλυψη.O Ελληνοαμερικανός πρώην στρατιωτικός αρχηγός του ΝΑΤΟ Ναύαρχος Σταυρίδης καλεί την Αμερική να εξοπλίσει την Τουρκία γνωρίζοντας πως στόχος της είναι οι Έλληνες. </div> <div> <br />Εν τω μεταξύ, και μέσα στον κυκεώνα της προδοσίας-υποκρισίας η Τουρκία εξοπλίζεται πυρετωδώς και δημιουργεί δικής της πολεμική βιομηχανία ενώ Ελλάδα-Κύπρος συζητά για το πότε θα ανοίξουν νέες θέσεις στο δημόσιο! </div> <div> <br />Ο τουρκικός Σύνδεσμος Βιομηχανίας Άμυνας & Αεροδιαστημικής (SASAD) αριθμεί πέραν των 450 μελών. Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις αποκτούν εμπειρίες πολέμου από τις διάφορες στρατιωτικές επιχειρήσεις. Αγοράζει σύγχρονα αντιαεροπορικά S-400, παραγγέλλει εκατό F-35. Μέσα σε δέκα χρόνια αύξησε κατά 65% τις στρατιωτικές της δαπάνες ενώ η Ελλάδα τις μείωσε κατά 45%. Το 2018 η Τουρκία εξήγαγε στρατιωτικό υλικό πέραν των €2δις (πηγή: Stockholm International Peace Research Institute). Πολύ επικίνδυνα για μας όλα τα πιο πάνω!</div> <div> <br /></div> <div> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDGzGzs6NYioNGIkdFIkut4lNH-SZb66ENevC-amOr80xPipQI0MuR56k3CTrWm0GrHc0h2A3esK6dcn8AgERpsbjuZvLlmASanyTKBfF3T6Llqu5emYBgF5onqyhr48SSQhfQ1X1sr1Q/s1600/HM_makris--3-thumb-large.jpg"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDGzGzs6NYioNGIkdFIkut4lNH-SZb66ENevC-amOr80xPipQI0MuR56k3CTrWm0GrHc0h2A3esK6dcn8AgERpsbjuZvLlmASanyTKBfF3T6Llqu5emYBgF5onqyhr48SSQhfQ1X1sr1Q/s640/HM_makris--3-thumb-large.jpg" /></a></div> <div> <br /></div> <div> Τι κάνουμε; Ενεργούμε στην βάση των όσων είπε ο Κώστας Καραμανλής: «…η υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων και των εθνικών συμφερόντων μας θα βασιστεί στις δικές μας δυνάμεις»: Δηλώνουμε αταλάντευτα πίστη στο μέλλον της φυλής μας και καλλιεργούμε την εθνική ανάταση. </div> <div> <br /></div> <div> Απομονώνουμε: εθνομηδενιστές και διεθνιστές της πλάκας, καταπολεμούμε την ηττοπάθεια. Αφαιρούμε την μάσκα από καλοπερασάκηδες, φιλοτομαριστές και συμφεροντολόγους.Ενδόμυχα δεν εμπιστευόμαστε κανένα γιατί όπως γράψαμε και σε άλλο άρθρο οι μεγάλες δυνάμεις συμπεριφέρονται σαν γκάγκστερ και τα μικρά έθνη σαν πόρνες. <br />Ας έχουμε τα μάτια μας είκοσι τέσσερα. </div> <div> <br />Όλα υπέρ της αμυντικής θωράκισης για να αποφύγουμε την καταστροφή. Εάν δεν έχουμε δική μας αποτρεπτική δυνατότητα θα βιώσουμε την γκανγκστερική συμπεριφορά και την προδοσία που αναφέρουμε πιο πάνω. </div> <div> <br />Η ψαλίδα των εξοπλισμών ανοίγει επικίνδυνα υπέρ των Τούρκων.<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh0Uub0twf-1Iri-NIyZMjU2EKRggSGjaq0H0F2JGAotI7EdSg7OQJtEBN_jpNjdvcRXRnp3f5QY1oPKBcY_vB7guWgK2nW6eXEqba2XgWSXR8I27sVLIslmpzewuaznq1pvlUzRrE3hmc/s1600/17-02-2018-geloiografia-apopsi-ellas-turkia.jpg"><br /></a>Αν δεν σοβαρευτούμε, κινδυνεύουμε να καταστούμε υποτελείς της Τουρκίας που σαν περιφερειακή δύναμη πλέον θα μας κάνει ότι θέλει. Είμαι σίγουρος όμως πως μπορούμε να κάνουμε την ανατροπή. <br /><br /><a href="http://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Τί συμβαίνει; Όλοι προδίδουν όλους γύρω μας όμως για μας τους Έλληνες δεν τρέχει τίποτα

Του Δρ ΑΡΗ ΠΕΤΑΣΗ Είχα πολλές συζητήσεις για τα Ελληνο-Τουρκικά με πρώην πολιτικό αρχηγό τον οποίο σέβομαι. Αυτός επέμενε πως στα Ελληνο-Τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Από τον «ζωτικό χώρο» στις «γαλάζιες πατρίδες»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_cXD__kbyAPrnnY6sp9EBfNawqsZgVtAkO5jkJu9IXY-uQwPMkkLAzt_nsZieZfahtzpB7G4vFDtV_h2JKDTmeByAkSi7VhT038e5SvWqaSJH_a1OwThVap7UbmjKIMD9VKiHbtt9bZA/s1600/GALAZIA+PATRIDA.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="279" data-original-width="400" height="446" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_cXD__kbyAPrnnY6sp9EBfNawqsZgVtAkO5jkJu9IXY-uQwPMkkLAzt_nsZieZfahtzpB7G4vFDtV_h2JKDTmeByAkSi7VhT038e5SvWqaSJH_a1OwThVap7UbmjKIMD9VKiHbtt9bZA/s640/GALAZIA+PATRIDA.png" width="640" /></a></div> <div> <b><br /></b></div> <b>Ανδρέας Θεοφάνους* </b><br />Η σύγχρονη Ιστορία διδάσκει ότι όταν μια δύναμη παραβιάσει τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου χωρίς να υποστεί επιπτώσεις και επιπλέον αποκομίσει οφέλη τα οποία γίνονται ανεχτά από τη διεθνή κοινότητα, ενδέχεται να αποθρασυνθεί και να συνεχίσει τα ανομήματά της. Κλασικό παράδειγμα η ανοχή που επέδειξαν έναντι του Χίτλερ οι άλλες δυνάμεις, οι οποίες, σε κατοπινό στάδιο έσπευσαν να τον αντιμετωπίσουν. <div> <br /></div> <div> Συγκεκριμένα, όταν το 1932 ο Χίτλερ ανήλθε στην εξουσία, αρχικά εδραίωσε την κυριαρχία του συντρίβοντας οποιαδήποτε αμφισβήτηση στη Γερμανία. Σταδιακά η αυταρχική εξουσία έγινε ολοκληρωτική. Ταυτόχρονα η Ναζιστική Γερμανία κατέστησε ξεκάθαρο ότι ήταν μια αναθεωρητική δύναμη, η οποία δεν αποδεχόταν το status quo στην Ευρώπη, αναζητώντας ζωτικό χώρο (lebensraum). Μεταξύ των επιχειρημάτων που επικαλείτο ο Χίτλερ για τη νομιμοποίηση της πολιτικής του ήταν οι Γερμανόφωνοι πληθυσμοί εκτός των συνόρων της Γερμανίας. Στην πραγματικότητα, όμως, ο «ζωτικός χώρος» που επιζητούσε θα εξυπηρετούσε τα ευρύτερα οικονομικά συμφέροντα και τους ηγεμονικούς στόχους της Γερμανίας.<br /><br />Παρά τις συναφείς πρόνοιες της Συνθήκης των Βερσαλλιών του 1919, ο Χίτλερ προχώρησε στη στρατιωτικοποίηση της χώρας. Δεν υπήρξε καμιά αντίδραση από τις άλλες δυνάμεις - τη Βρετανία, τη Γαλλία, τη Σοβιετική Ένωση και τις ΗΠΑ - παρά το γεγονός ότι η Γερμανία δεν έκρυβε τους στόχους της. Ακολούθως, προχώρησε στην προσάρτηση της Αυστρίας στις 12 Μαρτίου 1938 χωρίς καμία αντίδραση. Μεταγενέστερα, την 1η Οκτωβρίου 1938 κατέλαβε τη Σουδητία της Τσεχοσλοβακίας όπου υπήρχε Γερμανόφωνος πληθυσμός. Ο Βρετανός Πρωθυπουργός, Neville Chamberlain, επιστρέφοντας στο Λονδίνο από τη διάσκεψη του Μονάχου, δήλωσε ότι αυτή η Συμφωνία διασφαλίζει την «ειρήνη στην εποχή μας» (“Peace in our Time”!). Αλλά φεύ! Η Ναζιστική Γερμανία λίγο αργότερα, στις 15 Μαρτίου του 1939, κατέλαβε ολόκληρη την Τσεχοσλοβακία. Οι άλλες χώρες παρακολουθούσαν με αγωνία και αμηχανία αλλά και πάλι χωρίς αντίδραση. <br /><br />Η έκρηξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ήταν πλέον ζήτημα χρόνου. Αυτό συνέβη όταν ο Χίτλερ επιτέθηκε εναντίον της Πολωνίας. Το τεράστιο κόστος που καταβλήθηκε για τη συντριβή της Ναζιστικής Γερμανίας θα ήταν πολύ λιγότερο εάν οι άλλες δυνάμεις είχαν περιορίσει τον Χίτλερ νωρίτερα. <br /><br />Στη σημερινή συγκυρία ένα μεγάλο μέρος της διεθνούς κοινότητας παρακολουθεί με προβληματισμό τα τεκταινόμενα στη Συρία. Η απροκάλυπτη εισβολή της Τουρκίας στη Συρία έλαβεν χώραν με την ανοχή των ΗΠΑ και της Ρωσίας, ενώ οι αντιδράσεις της ΕΕ και του αραβικού κόσμου δεν ήταν αρκετές για να την οδηγήσουν σε αναδίπλωση. Δυστυχώς, δεν είναι ορατό το τέλος της συριακής κρίσης, ούτε και του ανθρωπιστικού δράματος στην ευρύτερη περιοχή. Η απροκάλυπτη επιθετική και επεκτατική πολιτική της Τουρκίας εγκυμονεί κινδύνους. Η Τουρκία διεκδικεί σήμερα «γαλάζιες πατρίδες», ενώ ταυτόχρονα ο Πρόεδρος Ερντογάν διακηρύττει κατ’ επανάληψιν τη σημασία των «συνόρων της καρδιάς του».<br /><br />Όταν η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο στις 20 Ιουλίου 1974 προέβαλε τον ισχυρισμό ότι στόχος της ήταν «η αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης και η προστασία της τουρκοκυπριακής κοινότητας». Μετά την πτώση της Χούντας και του πραξικοπηματικού καθεστώτος στην Κύπρο στις 23 Ιουλίου ο Προεδρεύων Γλαύκος Κληρίδης εισηγήθηκε την επιστροφή στο Σύνταγμα του 1960, αλλά η απάντηση της τουρκικής πλευράς ήταν άμεση: «Είναι πλέον αργά». Η Τουρκία, χωρίς ίχνος σεβασμού στο Διεθνές Δίκαιο, συνέχισε να παραβιάζει τη συμφωνία για κατάπαυση του πυρός και μεταξύ 14-16 Αυγούστου εξαπέλυσε νέα επίθεση, καταλαμβάνοντας το 37% του εδάφους της Κύπρου. <br /><br />Η πραγματικότητα είναι ότι δεν υπήρξε κόστος για τις ενέργειες της Τουρκίας. Τουναντίον, εάν αναλύσει κάποιος τα δεδομένα, θα διαπιστώσει ότι η Τουρκία επιβραβεύεται από τη διεθνή κοινότητα. Μεταξύ άλλων, στην πορεία του χρόνου το διαπραγματευτικό πλαίσιο για επίλυση του Κυπριακού διαφοροποιήθηκε άρδην και σε μεγάλο βαθμό ικανοποιεί τους τουρκικούς σχεδιασμούς. <br /><br />Ως εκ τούτου, επαναξιολογώντας τα δεδομένα υπογραμμίζεται ότι η ανοχή που επιδεικνύεται από τους ισχυρούς της Γης έναντι του τουρκικού σοβινισμού έχει ενθαρρύνει τους τυχοδιωκτισμούς της Άγκυρας. Η Ελλάδα και η Κύπρος καλούνται με πραγματισμό και χωρίς ψευδαισθήσεις να καταρτίσουν μια ολοκληρωμένη στρατηγική, της οποίας ένας βασικός στόχος να είναι η αποτροπή επιπρόσθετων επιθετικών τουρκικών ενεργειών. <br /><br /><b><i>*Ο Καθηγητής Ανδρέας Θεοφάνους είναι Πρόεδρος του Κυπριακού Κέντρου Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων, καθώς και του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Διακυβέρνησης του Πανεπιστημίου Λευκωσίας </i></b><br /><br /><a href="https://simerini.sigmalive.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Από τον «ζωτικό χώρο» στις «γαλάζιες πατρίδες»

Ανδρέας Θεοφάνους*  Η σύγχρονη Ιστορία διδάσκει ότι όταν μια δύναμη παραβιάσει τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου χωρίς να υποστεί επιπτώ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ως τετραμερής επιστρέφει η «Μέδουσα» του 2020: Έρχεται πιο κοντά στη Μεσόγειο η Γαλλία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgu0YRDSa9JW-xdFsJj6LsojAHOYmTyuSrjDtITrsOUfm9yegi7UoritWv7RldjF7hnHrq_RsEas2UYI8YVv188Vvn-jJHcKwQjmJccNwaPqI8M1TwrcLz9WAE0k00C45trI75Qu2OJGC4/s1600/Chinook+.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="777" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgu0YRDSa9JW-xdFsJj6LsojAHOYmTyuSrjDtITrsOUfm9yegi7UoritWv7RldjF7hnHrq_RsEas2UYI8YVv188Vvn-jJHcKwQjmJccNwaPqI8M1TwrcLz9WAE0k00C45trI75Qu2OJGC4/s640/Chinook+.jpg" width="640" /></a></div> <div> <br /></div> Ραντεβού στην επόμενη «Μέδουσα», το 2020 πλέον, η οποία αλλάζει μορφή κι από τριμερής μεταπηδά σε τετραμερές σχήμα με την συμμετοχή και της ισχυρής Γαλλίας. <div> <br /></div> <div> Αυτό επιβεβαιώνουν ανώτατες πηγές τόσο του Ελληνικού Επιτελείου, όσο κι από την Κύπρο. Όπως γίνεται γνωστό από τα ίδια χείλη, οι συζητήσεις με την Γαλλική πλευρά βρίσκονται σε ιδιαίτερα προχωρημένο στάδιο προκειμένου να ενημερωθούν οι στρατιωτικοί επιτελείς της Γαλλίας για τα σχέδια δράσης και τις προσπάθειες που γίνονται από τις τρεις χώρες κατά τη διάρκεια της Μέδουσας. </div> <div> <br /></div> <div> Κυπριακή ανώτατη πηγή μάλιστα εκτός από την επιβεβαίωση για την Γαλλία, σημείωσε ότι παρατηρητές στο νέο τετραμερές σχήμα θα είναι και Αμερικανοί. Ανώτατος Αξιωματικός που έχει απόλυτη γνώση του θέματος σημείωσε πως γίνονταν μέχρι τελευταία στιγμή υπεράνθρωπες προσπάθειες, ώστε να πάρει μέρος ως «guest» η Γαλλία και σε αυτή την άσκηση ώστε να πάρει κι αυτή μια πρώτη γεύση του τι εστί «Μέδουσα». </div> <div> <br /></div> <div> Εν αναμονή εξελίξεων αποτροπής γύρω από την Κυπριακή ΑΟΖ… Η κοινή απόφαση των επιτελείων που επικοινωνούσαν με την Γαλλία ήταν, παρά τις προσπάθειες, να μην υπάρξει η βιασύνη που πολλές φορές είναι «κακός σύμβουλος». Μάλιστα ανώτατοι Αξιωματικοί από την Κύπρο έλεγαν με νόημα πως με την Γαλλία οι διαβουλεύσεις έχουν προχωρήσει αρκετά και το επόμενο διάστημα αυτό θα φανεί κυρίως με τις προσπάθειες που γίνονται και για την ενίσχυση του ναυτικού της Κυπριακής Δημοκρατίας. </div> <div> <br /></div> <div> Αυτά τα δεδομένα, μπορεί ο καθένας να καταλάβει ότι φέρνουν σταδιακές νέες εξελίξεις «θωράκισης» στην Αν. Μεσόγειο και γύρω από την Κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη στην οποία οι φίλιες δυνάμεις θα θελήσουν να έχουν παρουσία ουσιαστικής αποτροπής. Συνεπώς εκτός των Ελληνικών και Αιγυπτιακών μαχητικών F-16, στις επόμενες ασκήσεις μάλλον θα υπερίπτανται των τμημάτων Γαλλικά Rafale, ενώ στην θάλασσα θα αυξηθεί η παρουσία φρεγατών τύπου fremm ή και των λίγο παλαιότερων Orizon, ενώ στο επίπεδο των Ειδικών Δυνάμεων, οι Γάλλοι έχουν κι αυτοί τη δική τους φήμη στις Ειδικές Επιχειρήσεις.</div> <div> <br /></div> <div>  Το προηγούμενο διάστημα ο υπουργός άμυνας της Κυπριακής Δημοκρατίας είχε αλλεπάλληλες συναντήσεις με την Γαλλίδα ομόλογό του κα. Παρλί τόσο στο Παρίσι, όσο και στις Βρυξέλλες. </div> <div> <br /></div> <div> Εκεί οι δυο υπουργοί είχαν εκτενείς συζητήσεις για θέματα ασφαλείας που ταλανίζουν την περιοχή και φυσικά για τις διαρκείς παράνομες ενέργειες εντός της Κυπριακής ΑΟΖ από την Τουρκική πλευρά. Μέσω των ασκήσεων αυτών, όπως η Μέδουσα, που βάζει στο παιχνίδι έναν νέο ισχυρό παίκτη με συμφέροντα στην περιοχή, αυξάνεται ο δείκτης ασφαλείας τη στιγμή μάλιστα που η κοινοπραξία TOTAL-ENI θα προχωρήσει σε γεωτρήσεις μέσα στην επόμενη χρονιά. </div> <div> <br /></div> <div> Η Γαλλία μέχρι στιγμής βρίσκεται στην Αν. Μεσόγειο με μια τουλάχιστον φρεγάτα, αλλά παραμένει ως θεατής στα τεκταινόμενα. Η βούληση όπως λένε αξιόπιστες πηγές από την Κύπρο, είναι να υπάρξει ισχυρότερη παρουσία και η “Μέδουσα” είναι μια ευκαιρία το Παρίσι να δείξει ευθέως στους συμμάχους του και τα κοινά συμφέροντα όλων στην περιοχή με στόχους την ειρήνη αλλά και την προστασία των ενεργειακών. </div> <div> <br /></div> <div> Μπορεί βέβαια να μην ξεκινήσει η κοινοπραξία από το επίμαχο οικόπεδο 7, που παραμένει με τον πλέον πειρατικό τρόπο η Άγκυρα με το Yavuz και πολεμικά της πλοία, όμως από την Κύπρο επιμένουν ότι θα φτάσει η σειρά του οικοπέδου, να πάρει σειρά κι αυτό στις γεωτρήσεις του επόμενου διαστήματος.</div> <div> <br /><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Ως τετραμερής επιστρέφει η «Μέδουσα» του 2020: Έρχεται πιο κοντά στη Μεσόγειο η Γαλλία

Ραντεβού στην επόμενη «Μέδουσα», το 2020 πλέον, η οποία αλλάζει μορφή κι από τριμερής μεταπηδά σε τετραμερές σχήμα με την συμμετοχή και ...

Διαβάστε την συνέχεια

95 ΑΔΤΕ: Οι βολές που αιφνιδιάσαν την Τουρκία – Σήκωσαν drone να δει τι συμβαίνει – Ισχυρά πυρά σε στεριά και θάλασσα με τη συμμετοχή Εθνοφυλάκων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgY5_XtXWzr52l3Oe9yXZeO4uEW571Okta3Ha2ipFUTj0lafVoArf2AD7F-enb1NIPolVuUtVsrRcBmLJmmZxY3JFKCzqXCU1_E7hzrdzZM5RK4d3CBCQggHMsP9txtgRLN7O9dNDFwlPc/s1600/95+ADTE.+KASTELORIZO_BOLES.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="574" data-original-width="1024" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgY5_XtXWzr52l3Oe9yXZeO4uEW571Okta3Ha2ipFUTj0lafVoArf2AD7F-enb1NIPolVuUtVsrRcBmLJmmZxY3JFKCzqXCU1_E7hzrdzZM5RK4d3CBCQggHMsP9txtgRLN7O9dNDFwlPc/s640/95+ADTE.+KASTELORIZO_BOLES.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Ρεπορτάζ <b>Ιωάννα Ηλιάδη </b><br /> Σε μια αιφνιδιαστική κίνηση που έπιασε την Τουρκία κυριολεκτικά στα πράσα προχώρησε η 95 ΑΔΤΕ εκτελώντας για πρώτη φορά βολές στο Καστελλόριζο σε ευρεία κλίμακα. <br /> <br /> Κόλαση πυρός από όλμους 81 χλ Zu-23, Πολυβόλα 0,50, Πολυβόλα MG3, Πυροβόλα 105 χιλ και όλμους 120 χιλ. σημειώθηκε μια ανάσα από την Τουρκία, δείχνοντας ότι οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις είναι ικανές να υπερασπιστούν κάθε σπιθαμή του έδαφούς τους. <br /> <br /> Η άσκηση στο Καστελλόριζο έγινε την ώρα που στην Κρήτη εξελισσόταν η άσκηση «ΜΕΔΟΥΣΑ» και αυτό έχει τη δική του σημασία. <br /> 95 ΑΔΤΕ: Οι βολές στο Καστελλόριζο <br /> <br /> Η εντυπωσιακή κίνηση έγινε στο πλαίσιο της επιχειρησιακής εκπαίδευσης και για πρώτη φορά συνδυάστηκε με πυρά όπλων καμπύλης και ευθυτενούς τροχιάς στη θαλάσσια περιοχή δυτικά του Καστελλόριζου και νοτίως της Ρω σε αποστάσεις από δυο έως πέντε χιλιόμετρα.<br /> <br /> Η κίνηση της 95 ΑΔΤΕ αιφνιδιάσε την Τουρκία η οποία έσπευσε να σηκώσει μη επανδρωμένο αεροσκάφος για να δει τι συμβαίνει. Σύμφωνα με πληροφορίες το τουρκικό αεροσκάφος πετούσε γύρω από την περιοχή πάνω απο μια ώρα. <br /> <br /> Οι Τούρκοι δεν πίστευαν στα μάτια τους! Ήταν πρώτη φορά που συνέβαινε κάτι τέτοιο και μάλιστα με τη συμμετοχή των Εθνοφυλάκων. <br /> <br /> Οι βολές έχουν ενθουσιάσει τον Διοικητή της ΑΣΔΕΝ ο οποίος μάλιστα σήμερα το πρωί λίγο πριν ξεκινήσει η ημερίδα του Στρατού Ξηράς στην Σχολή Ευελπίδων, τον είδαμε να δείχνει βίντεο στους συναδέλφους του με την επιτυχία των βολών. <br /> <br /> Δείτε φωτογραφίες από τις βολές της 95 ΑΔΤΕ<br /> <br /> <img height="360" src="https://www.armyvoice.gr/wp-content/uploads/2019/11/6-1-1024x576.jpg" width="640" /> <br /> <br /> <img height="392" src="https://www.armyvoice.gr/wp-content/uploads/2019/11/5-1-e1573110223533.jpg" width="640" /> <br /> <br /> <img height="435" src="https://www.armyvoice.gr/wp-content/uploads/2019/11/8-1-e1573108416290-768x522.jpg" width="640" /><br /> <br /> <img height="358" src="https://www.armyvoice.gr/wp-content/uploads/2019/11/7-1-1024x574.jpg" width="640" /> <br /> <br /> <img height="472" src="https://www.armyvoice.gr/wp-content/uploads/2019/11/2-1-e1573108343905-696x514.jpg" width="640" /><br /> <br /> <img height="468" src="https://www.armyvoice.gr/wp-content/uploads/2019/11/1-2-e1573108290621-696x510.jpg" width="640" /> <br /> <br /> <a href="https://www.armyvoice.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

95 ΑΔΤΕ: Οι βολές που αιφνιδιάσαν την Τουρκία – Σήκωσαν drone να δει τι συμβαίνει – Ισχυρά πυρά σε στεριά και θάλασσα με τη συμμετοχή Εθνοφυλάκων

Ρεπορτάζ Ιωάννα Ηλιάδη Σε μια αιφνιδιαστική κίνηση που έπιασε την Τουρκία κυριολεκτικά στα πράσα προχώρησε η 95 ΑΔΤΕ εκτελώντας για πρώτ...

Διαβάστε την συνέχεια