Λάθος των Αμερικανών ο εναγκαλισμός με το Σουνιτικό Ισλάμ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5FXn6BbLApVHkuhR0ZqilIYNiPD1w-lpounN_pt6HEBdAKxhmAUg9Qhh_B7Cf3Bp7ZzBkLP0Pi2r9FKJtNRyx3ZBfxY7osC5QLWobK0v7anJh2P4tsInnhtWGsDRyXb-AdzjUB3ZJ6QA/s640/imagesCA4J617W.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5FXn6BbLApVHkuhR0ZqilIYNiPD1w-lpounN_pt6HEBdAKxhmAUg9Qhh_B7Cf3Bp7ZzBkLP0Pi2r9FKJtNRyx3ZBfxY7osC5QLWobK0v7anJh2P4tsInnhtWGsDRyXb-AdzjUB3ZJ6QA/s640/imagesCA4J617W.jpg" width="600" /></a></div><br /> του <b>Μάριου Ευρυβιάδη </b>*<br /> <br /> Φαινομενικά γνωρίζουμε τι προκάλεσε τα πρόσφατα αιματηρά γεγονότα στον μουσουλμανικό κόσμο, αρχίζοντας από τη Λιβύη, την Αίγυπτο, και τα οποία εξαπλώθηκαν σε ολόκληρο τον αραβικό κόσμο, στην Τουρκία, στο Πακιστάν, την Ινδία, το Σουδάν. Η φαινομενική απάντηση είναι ότι για όλα φταίει μια χειρίστης διαλογής ταινία μέσα από την οποία προσβάλλεται ο προφήτης των μουσουλμάνων Μωάμεθ και γενικά όλοι οι μουσουλμάνοι και η θρησκεία τους. Πίσω από την ταινία βρίσκεται μια χριστιανική οργάνωση με έδρα την Καλιφόρνια και ένας Αιγύπτιος χριστιανός Κόπτης που ζει στην Καλιφόρνια. Αυτά έχουν διαπιστωθεί.<br /> Αυτό που ακόμα δεν έχει ελεγχθεί είναι εάν πράγματι υπάρχει μια ολοκληρωμένη, έστω και μικρού μήκους, ταινία ή μόνο μερικές σκηνές συρραμμένες μεταξύ τους που διαπομπεύουν τον Μωάμεθ και τον μουσουλμανισμό. Τελειώνει όμως η ιστορία στη χριστιανική αυτή οργάνωση και τον Αιγύπτιο Κόπτη, ή πίσω από αυτούς υπάρχουν οι πραγματικοί οργανωτές και χρηματοδότες, που προφανώς είχαν και έχουν κάποια στρατηγική στόχευση;<br /> Ίσως το πάντοτε κρίσιμο και χρήσιμο ερώτημα ως προς το ποιος ωφελείται, να μας διαφωτίσει. Μεσοπρόθεσμα τουλάχιστον, οι Αμερικανοί είναι όχι μόνο χαμένοι αλλά και σοκαρισμένοι, κυρίως από τη δολοφονία του πρέσβη και των διπλωματών τους στη Λιβύη. Θα πρέπει να υπογραμμισθεί ότι ο δολοφονημένος πρέσβης Κρις Στήβενς υπήρξε ένας από τους κύριους αρχιτέκτονες της ανατροπής του Λίβυου Καντάφι. Η ιστορική ειρωνεία είναι ότι, ο θάνατός του δεν διέφερε και πολύ από αυτόν του Καντάφι. Και οι δυο λυντσαρίστηκαν, ενώ κυκλοφορούσαν φήμες ότι πιθανόν, όπως και στην περίπτωση του Καντάφι, να υπήρχε σεξουαλική βεβήλωση του νεκρού.<br /> Αναφορικά με τη Λιβύη, η αμερικανική κυβέρνηση έτρεξε ασθμαίνουσα, μέσω της υπουργού Εξωτερικών Κλίντον, να υπογραμμίσει ότι για τις δολοφονίες των διπλωματών της, δεν εμπλέκετο η κυβέρνηση της Λιβύης αλλά ούτε ο «λαός της Λιβύης». Αντίθετα, οι Αμερικανοί διαχώρισαν τις δολοφονίες από τις αντιδράσεις για την ταινία, υποστηρίζοντας ότι οι δολοφονίες υπήρξαν έργο της Αλ Κάιντα και ότι απλώς συνέπεσαν με την επίμαχη ταινία. Και όντως, υπήρχαν αρκετά τεκμήρια ότι ο νέος αρχηγός της Αλ Κάιντα, ο Αιγύπτιος γιατρός Αλ Ζαουάχρι, είχε ζητήσει από τους Λίβυους να επιτεθούν κατά του προξενείου στη Βεγγάζη, τη συμβολική μέρα της 11ης Σεπτεμβρίου, για να εκδικηθούν τη δολοφονία του Λίβυου υπαρχηγού του, που σκοτώθηκε από τους Αμερικανούς λίγους μήνες πριν.<br /> Αυτή η θεωρία βολεύει τους Αμερικανούς και την κυβέρνηση Ομπάμα, διότι αν συνέβαινε το αντίθετο, εάν δηλαδή ο «λαός της Λιβύης» συμμετείχε στις δολοφονίες, αυτό θα ανέτρεπε όλη τη στρατηγική προσέγγιση του διδύμου Ομπάμα - Κλίντον προς τη μεγάλη πλειοψηφία του μουσουλμανικού κόσμου. Ποια είναι αυτή; Είναι η συμμαχία με το σουνιτικό Ισλάμ, εκφραζόμενη μέσω της «Αραβικής Άνοιξης». Άμεσος στόχος της συμμαχίας την περίοδο αυτή, είναι η Συρία του Άσαντ και στο βάθος το Ιράν των Μουλλάδων.<br /> Ποιοι ωφελούνται από την κατάρρευση του μετώπου Ομπάμα-Κλίντον και του σουνιτικού Ισλάμ, με την ταινία να λειτουργεί ως καταλύτης προς την κατεύθυνση αυτή;<br /> 1. Τουλάχιστον μια ομάδα Αμερικανών αποτελούμενη από χριστιανούς φονταμενταλιστές. Πολιτικοί σύμμαχοί της, είναι οι νεοσυντηρητικές πολιτικές δυνάμεις στις ΗΠΑ που καταπολεμούν την κατευναστική πολιτική Ομπάμα-Κλίντον έναντι του σουνιτικού Ισλάμ. Σε αυτούς θα πρέπει να προστεθούν και δυο κράτη - φανατικοί εχθροί μεταξύ τους: το Ιράν και το Ισραήλ.<br /> <br /> 2. Το Ιράν, το οποίο κυβερνείται από Σιίτες, που είναι και το αντίπαλο δέος των σουνιτικών καθεστώτων στη Μέση Ανατολή, βλέπει τη συμμαχία ΗΠΑ-Σουνιτών ως απόλυτα εχθρική απέναντί του. Γνωρίζει ότι μετά τη Συρία, με την οποία είναι σύμμαχος, οι ΗΠΑ μαζί με τα σουνιτικά καθεστώτα του Περσικού Κόλπου, κυρίως τη Σαουδική Αραβία, θα στραφούν εναντίον του. Αγγίζει ωστόσο τα όρια της φαντασίας, να είναι το Ιράν πίσω από την ταινία, αν και στην Καλιφόρνια υπάρχει η μεγαλύτερη παρουσία Ιρανών έξω από την Περσία.<br /> 3. Μένει το Ισραήλ. Ούτε και το Ισραήλ είναι ευχαριστημένο με τη συμμαχία Ομπάμα-Κλίντον με τα σουνιτικά καθεστώτα. Ωστόσο, το Ισραήλ στήριξε την ανατροπή του Καντάφι, στηρίζει την ανατροπή του Άσαντ και επιδιώκει την ανατροπή των Μουλλάδων του Ιράν. Αυτός όμως ο εναγκαλισμός της Ουάσιγκτον με το σουνιτικό Ισλάμ παραείναι επικίνδυνος για το Ισραήλ, που θεωρεί ευλόγως ότι μακροπρόθεσμα απειλεί τη δική του, ιδιαίτερη, σχέση με τη Ουάσινγκτον. Γράφηκαν αρκετά στις ΗΠΑ, ότι πίσω από την ταινία βρίσκονται ισραηλινά συμφέροντα. Αλλά οι διάφορες εκδοχές, αποδομήθηκαν πολύ εύκολα, αφού ήταν ελλιπέστατες και με οφθαλμοφανή κενά.<br /> <br /> Όπως και στην περίπτωση της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, έτσι και γι’ αυτή, της 11ης Σεπτεμβρίου 2012, πολλά ερωτήματα θα παραμείνουν αναπάντητα. Υπάρχουν ωστόσο, μια πλάνη και ένα παράδοξο, που ενώ πρέπει, ωστόσο δεν φαίνεται να προβληματίζουν την Ουάσινγκτον. Η πλάνη είναι ότι το Ισλάμ μπορεί όπως η κάθε θρησκεία, με παράδειγμα τον χριστιανισμό, να μεταρρυθμιστεί, ώστε να μπορεί να υπάρξει διαχωρισμός μεταξύ «μετριοπαθούς» και «εξτρεμιστικού» Ισλάμ. Εάν όμως δεχθούμε, όπως δέχεται ο κάθε πιστός μουσουλμάνος, ότι το Κοράνι είναι θεόπνευστο και ότι είναι ο άκτιστος λόγος του Θεού, τότε ποιος, ή ποιοι είναι εκείνοι που θα μεταρρυθμίσουν τον Λόγο του Θεού; «Το Ισλάμ μεταρρυθμισμένο δεν είναι Ισλάμ», δήλωσε κάποτε ο Λόρδος Κράμερ. Αυτό το γνωρίζει ο κάθε μουσουλμάνος.<br /> Η απλή αυτή αλήθεια, φαίνεται να αγνοείται από διαδοχικές αμερικανικές κυβερνήσεις, που αναζητούν το «μετριοπαθές» Ισλάμ και μάλιστα στους σουνίτες.<br /> Ως προς το παράδοξο, αυτό είναι το Ιράν και ο σιιτισμός. Η Δύση, με επικεφαλής την Ουάσιγκτον έχει δαιμονοποιήσει το σιιτικό Ισλάμ εδώ και τρείς δεκαετίες. Άγιοι σίγουρα δεν είναι οι Μουλλάδες της Τεχεράνης. Συμβαίνουν όμως και στο Ιράν των σιιτών όλα όσα βλέπουμε καθημερινά να συμβαίνουν στο σουνιτικό κόσμο; Δεν πρέπει αυτό να προβληματίσει την Ουάσιγκτον ως προς τις συμμαχίες της στη Μέση Ανατολή;<br /> <a href="http://www.elkeda.gr/"><br /> <span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Λάθος των Αμερικανών ο εναγκαλισμός με το Σουνιτικό Ισλάμ

του Μάριου Ευρυβιάδη * Φαινομενικά γνωρίζουμε τι προκάλεσε τα πρόσφατα αιματηρά γεγονότα στον μουσουλμανικό κόσμο, αρχίζοντας από τη Λιβύ...

Διαβάστε την συνέχεια

BBC: "Οργή και μίσος απειλούν την Ελλάδα" - Παρέμβαση Β.Μαρκεζίνη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://images.newsnow.gr/22/225323/BBC-orgi-kai-misos-apeiloun-tin-ellada---paremvasi-vmarkezini-1-315x236.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="http://images.newsnow.gr/22/225323/BBC-orgi-kai-misos-apeiloun-tin-ellada---paremvasi-vmarkezini-1-315x236.jpg" width="600" /></a></div><br /> <b>Συσσωρευμένη "οργή" από τα οικονομικά μέτρα, ύφεση με νέα μέτρα μέχρι και το 2014 και εσωτερική αναταραχή, "βλέπει" το BBC σε ρεπορτάζ που μεταδίδει από την Ελλάδα την στιγμή που ο ακαδημαϊκός Βασίλης Μαρκεζίνης σπάσει την σιωπή του εδώ μετά από αρκετούς μήνες και μιλάει για "νέο εθνικό διχασμό χειρότερο από αυτούς του 1915 και του 1945".</b><br /> <i><b>"Οι περικοπές το μόνο που θα καταφέρουν είναι να υπάρξει περισσότερη οργή, καθώς σχεδόν ένας στους τέσσερις Έλληνες είναι σήμερα άνεργος», υποστηρίζει ο απεσταλμένος του BBC στην Αθήνα και υποστηρίζει ότι θα υπάρξουν και νέες περικοπές, το 2013 για το 2014</b></i>", σύμφωνα με πληροφορίες που έχει από το υπουργείο Οικονομικών. Την ίδια στιγμή ο ακαδημαϊκός Βασίλης Μαρκεζίνης σε μία δήλωση εξαιρετικής σημασίας και ουσίας εκφράζει την αγωνία του για το που οδηγείται ο τόπος:<b><span class="highlight"></span></b><br /> <b><i><b>"Η κατάσταση έχει χειροτερεύσει: ως προς το οικονομικό σκέλος, έχει γίνει ανυπόφορη για πολλούς. Ταυτόχρονα ο κοινωνικός ιστός έχει κατακερματιστεί. Με δισταγμό λοιπόν, δημοσιοποιώ τη βαθειά μου ανησυχία για τους διχασμούς οι οποίοι αναπτύσσονται στη χώρα μου. Πράγματι, για πρώτη φορά στην πρόσφατη ιστορία αντιμετωπίζουμε όχι έναν, αλλά τρεις απαράδεκτους διχασμούς μεταξύ:</b><br /> <b><br /> • Πολύ πλουσίων και πεινασμένων συμπατριωτών μας<br /> • Της Δεξιάς και της Αριστεράς παράταξης,οι οποίες εκφράζονται ακραία και τείνουν στον αλληλοσπαραγμό<br /> • Κατηγόρων, οι οποίοι επιδιώκουν έναν αυξανόμενο αριθμό κατηγορουμένων<br /> <br /> Ο ελληνικός λαός δικαίως ζητάει τη διεξαγωγή έρευνας για το αμαρτωλό παρελθόν και την απόδοση Δικαιοσύνης για το κακό που υπέστη από τους υψηλότερους αξιωματούχους της χώρας.</b> </i></b><br /> <b><i>Όμως θα πρέπει να παραμείνει σε εγρήγορση απέναντι στον τεράστιο κίνδυνο ε<b>νός νέου Εθνικού Διχασμού ο οποίος μπορεί να υπερβεί σε αγριότητα και πολυπλοκότητα τους αντίστοιχους του 1915 και 1945. </b>Τ<b>ο κοινωνικό υλικό είναι έτοιμο να εκραγεί και βρίσκεται στα χέρια του ελληνικού λαού. Αυτός είναι λόγος, ο οποίος με κάνει να παραμένω ο μοναδικός κήρυκας της ανάγκης για Εθνική Συμφιλίωση, πριν να είναι πολύ αργά. Η πεποίθησή μου αυτή είναι ακλόνητη, όμως οι ελπίδες μου μειώνονται"</b></i><b>.</b></b><br /> <b><b>Τι σημαίνου τα παραπάνω; Ότι έχουμε εισέλθει σε μία επικίνδυη αταρπό ως Έθνος: Οι μεν μισούν τους δε και οι πλούσιοι χωρίζονται πλέον με άβυσσο από τους μη προνομιούχους. Η "οργή" που σημειώνει το BBC μπορεί ανά πάσα στιγμή να μετατραπεί σε αυτοδικία. Η βενζίνη έχει χυθεί στο πάτωμα. Το μόνο που μένει είναι μια φλόγα για να ανάψει...</b></b><br /> <a href="http://www.defencenet.gr/"><br /> <span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

BBC: "Οργή και μίσος απειλούν την Ελλάδα" - Παρέμβαση Β.Μαρκεζίνη

Συσσωρευμένη "οργή" από τα οικονομικά μέτρα, ύφεση με νέα μέτρα μέχρι και το 2014 και εσωτερική αναταραχή, "βλέπει" το...

Διαβάστε την συνέχεια

Φ.Φράγκος: "Μια συγγνώμη αρκεί - Είναι θέμα τιμής για τους "17" που συκοφαντήθηκαν"

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwsDGVTUBb7e5E_rsm1SfnnrLodFDUWQpJDSoIS5bOITjOViY84mc0VCRyuTvPq3vyyU0R2A-Dafn_dJzs_eZMJtMUHXZbh26g0VV4t3HQmrx3Ms2QU0I-TkSjLo7RJE0ODJ_Nw2SodlY/s400/gkourougk.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="362" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwsDGVTUBb7e5E_rsm1SfnnrLodFDUWQpJDSoIS5bOITjOViY84mc0VCRyuTvPq3vyyU0R2A-Dafn_dJzs_eZMJtMUHXZbh26g0VV4t3HQmrx3Ms2QU0I-TkSjLo7RJE0ODJ_Nw2SodlY/s640/gkourougk.jpg" width="600" /></a></div> <br /> <b>"Μια συγγνώμη θέλουμε, μόνο. Τίποτα άλλο. Δεκαεπτά ανώτατοι αξιωματικοί και των τριών Κλάδων αποκεφαλίστηκαν και εν συνεχεία κατασυκοφαντήθηκαν για να βγει από την δύσκολη θέση του δημοψηφίσματος (ή έτσι νόμιζε ότι θα συνέβαινε) ένας πολιτικός. Τώρα που έχει αποδειχθεί σε όλο του το μεγέθος το ατόπημα, νομίζω ότι τουλάχιστον πρέπει να ζητηθεί μια συγγνώμη σε αυτούς τους ανθρώπους και σε όλο το Στράτευμα". </b><br /> Με αυτά τα λόγια ο πρώην υπουργός Εθνικής Άμυνας και πρώην Α/ΓΕΣ <b>Φραγκούλης Φράγκος</b> περιέγραψε <b>μιλώντας σε συνεργάτες του </b>τα συναισθήματα όχι μόνο του ιδίου, αλλά <b>και του συνόλου των αποκεφαλισθέντων ανωτάτων αξιωματικών</b> προκειμένου να στηρίξει ο Γ.Παπανδρέου την κατηγορία περί "πραξικοπήματος" και <b>να δικαιολογήσει την "τρελλή" (αλλά άκρως κερδοφόρα για κάποιους που το γνώριζαν εκ των προτέρων) απόφαση του να κάνει δημοψήφισμα για την παραμονή της χώρας στο ευρώ! </b><br /> Μάλιστα ο Φ.Φράγκος σημείωνε μιλώντας στους συνεργάτες του και ότι <b><i>"Δέχομαι ότι εμένα και τον Δ.Ελευσινιώτη (σ.σ.: τότε Α/ΓΕΝ) μας ζήτησαν συγγνώμη στα πράξη κάνοντάς μας υπουργούς. Και εν πάση περιπτώσει είχαμε γίνει και αρχηγοί. Οι υπόλοιποι όμως ήταν το μέλλον των Ενόπλων Δυνάμεων για την επόμενη δεκαετία σε ότι αφορά την ηγεσία τους. Έμπειροι, ικανοί αξιωματικοί, εξωπετάχθηκαν κατασυκοφαντημένοι με συντάξεις των 1500 ευρώ. Ακόμα και ο αρχηγός της Αεροπορίας ο Βασίλης Κλόκοζας είχε πολλά να προσφέρει. Μια συγγνώμη από την Πολιτεία και ακόμα καλύτερα μια έμπρακτη συγγνώμη είναι απαραίτητη. Τέτοια στελέχη δεν υπάρχουν πουθενά σε όλο τον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα στην Ελλάδα και τώρα κάθονται σπίτι τους και διαβάζουν ότι ετοίμαζαν πραξικόπημα"... </i></b><br /> Ο Φ.Φράγκος είναι αποφασισμένος να μην μιλήσει δημοσίως για το θέμα αφού θεωρεί ότι έχει καλυφθεί πλήρως από τις διαψεύσεις και ειδικά από αυτή του πρώην διοικητή της ΕΥΠ Κ.Μπίκα:<b><i> "Αυτή είχε την μεγαλύτερη σημασία"</i> </b>είπε στους συνεργάτες του<b>. </b>Τώρα ετοιμάζεται για την παρουσίαση του βιβλίου του στις 25 Οκτωβρίου στην Παλαιά Βουλή.<b> <i>"Εγώ από εδώ και στο εξής θα γράφω βιβλία. Αλλά, ως στρατιώτης, αν κάποτε με χρειαστεί η πατρίδα, θα είμαι εδώ" </i></b>κατέληξε..<b>.</b><br /> <br /> <a href="http://www.defencenet.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Φ.Φράγκος: "Μια συγγνώμη αρκεί - Είναι θέμα τιμής για τους "17" που συκοφαντήθηκαν"

"Μια συγγνώμη θέλουμε, μόνο. Τίποτα άλλο. Δεκαεπτά ανώτατοι αξιωματικοί και των τριών Κλάδων αποκεφαλίστηκαν και εν συνεχεία κατασυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Εκπληκτικό άρθρο ακαδημαϊκού για τα χρέη Βόννης-Αθήνας…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/06/Greek-debt-crisis.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-49550" height="480" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/06/Greek-debt-crisis.jpg" title="Greek-debt-crisis" width="640" /></a></div> Συγχαρητήρια αξίζουν σε όσους εντόπισαν και μετέφρασαν στα ελληνικά το εξαιρετικό άρθρο του Γάλλου ακαδημαϊκού, Ερίκ Τουσέν (*) για τους τρόπους που μετήλθε η διεθνής κοινότητα στην αντιμετώπιση του χρέους της Γερμανίας… των παγκόσμιων πολέμων και σημερινή ηγέτιδα της Ευρώπης και της Ελλάδας μας, για την οποία φαίνεται ότι η συνταγή που ακολουθείται είναι εντελώς διαφορετική, από αυτούς που δεν γνωρίζουν ότι όποιος ξεχνά την Ιστορία και τα διδάγματά της δεν αποκλείεται να την ξαναζήσει… Το άρθρο, μεταφρασμένο, το διαβάσαμε προ ολίγου στη σελίδα του «ΙΝΦΟΓΝΩΜΟΝΑ» (http://infognomonpolitics.blogspot.gr). Απολαύστε το:<br /> Από το 2010, στις ισχυρότερες χώρες της ζώνης του ευρώ, οι περισσότεροι πολιτικοί ηγέτες, με την υποστήριξη και των μεγάλων μέσων μαζικής ενημέρωσης, εκθειάζουν με πρωτοσέλιδα των εφημερίδων (Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία) την δήθεν γενναιοδωρία τους προς τον ελληνικό λαό και τις άλλες ευάλωτες χώρες στη ζώνη του ευρώ.<br /> Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, αποκαλούν «σχέδιο διάσωσης» μια σειρά μέτρων που βουλιάζουν ακόμη περισσότερο τις οικονομίες των χωρών που τα δέχονται και τις οδηγούν σε μια άνευ προηγουμένου κοινωνική οπισθοδρόμηση, επιστρέφοντας 65 χρόνια πριν.<br /> <br /> Το σχέδιο μείωσης του χρέους της Ελλάδος που υιοθετήθηκε το Μάρτιο 2012 και που προβλέπει τη μείωση των οφειλών της Ελλάδας στις ιδιωτικές τράπεζες κατά 50%, ήταν μια απάτη (1) αφού αυτές οι απαιτήσεις είχαν ήδη χάσει το 65 με 75% της αξίας τους στη δευτερογενή αγορά. Η μείωση των χρεών των ιδιωτικών τραπεζών αντισταθμίστηκε με την αύξηση του δημόσιου χρέους στα χέρια της Τρόικας και οδηγεί σε νέα μέτρα πρωτοφανούς βαρβαρότητας και αδικίας.<br /> Αυτή η συμφωνία μείωσης του χρέους, που στόχο έχει να αλυσοδέσει τον ελληνικό λαό σε μόνιμη λιτότητα, αποτελεί προσβολή και απειλή για όλους τους λαούς της Ευρώπης και αλλού.<br /> Σύμφωνα με τις υπηρεσίες μελετών του ΔΝΤ, το 2013, το ελληνικό δημόσιο χρέος θα αντιπροσωπεύσει το 164% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, που σημαίνει ότι η μείωση που ανακοινώθηκε το Μάρτιο του 2012 δεν θα οδηγήσει σε πραγματική ανακούφιση του βάρους που ταλανίζει τον ελληνικό λαό.<br /> Σ’ αυτό το πλαίσιο, ο Αλέξης Τσίπρας σε επίσκεψη του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 27 Σεπτεμβρίου 2012 τόνισε την ανάγκη για μια πραγματική πρωτοβουλία για τη μείωση του ελληνικού χρέους και αναφέρθηκε στην ακύρωση ενός μεγάλου μέρους του γερμανικού χρέους στο πλαίσιο της συμφωνίας του Λονδίνου του Φεβρουαρίου 1953.<br /> <b>Ας ρίξουμε μια ματιά σε αυτή τη συμφωνία.</b><br /> <b>Η συμφωνία του Λονδίνου του 1953 για το γερμανικό χρέος</b><br /> Η ριζική μείωση του χρέους της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (ΟΔΓ) και η ταχεία ανοικοδόμηση της μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο έγιναν δυνατόν, χάρη στην πολιτική βούληση των πιστωτών της, ήτοι των Ηνωμένων Πολιτειών και των βασικών δυτικών συμμάχων τους (Βρετανία, Γαλλία).<br /> Τον Οκτώβριο του 1950, οι τρεις σύμμαχοι διατύπωσαν ένα σχέδιο στο οποίο η γερμανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση αναγνωρίζει την ύπαρξη των χρεών στις περιόδους πριν και μετά τον πόλεμο.<br /> Οι σύμμαχοι σε κοινή δήλωση που επισύναψαν, ανέφεραν ότι «οι τρεις χώρες συμφώνησαν σε έναν κατάλληλο διακανονισμό των απαιτήσεων προς τη Γερμανία, ούτως ώστε να μην αποσταθεροποιηθεί η χρηματοοικονομική κατάσταση της οικονομίας της μέσω ανεπιθύμητων συνεπειών ούτε να επηρεαστούν υπερβολικά τα πιθανά αποθέματα συναλλάγματος.<br /> Οι τρεις χώρες ήταν πεπεισμένες ότι η γερμανική Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση συμμερίζεται τη θέση τους και η αποκατάσταση της γερμανικής πίστωσης υπόκειται σε κατάλληλη διευθέτηση του γερμανικού χρέους που εξασφάλιζε σε όλους τους συμμετέχοντες μια δίκαιη διαπραγμάτευση, λαμβάνοντας υπόψη τα οικονομικά προβλήματα της Γερμανίας» (2).<br /> Το διεκδικούμενο χρέος της Γερμανίας πριν από τον πόλεμο ανερχόταν σε 22,6 δισεκατομμύρια μάρκα με εκτοκισμό. Το χρέος μετά τον πόλεμο εκτιμήθηκε σε 16,2 δισ. μάρκα.<br /> Στη διάρκεια της συμφωνίας του Λονδίνου στις 27 Φεβρουαρίου 1953 (3) τα ποσά μειώθηκαν σε 7,500 δισ. μάρκα για την πρώτη περίοδο και σε 7 δισ. μάρκα για τη δεύτερη (4). Σε ποσοστό, αυτό αντιπροσωπεύει μείωση κατά 62,6%.<br /> Επιπλέον, η συμφωνία προέβλεπε τη δυνατότητα αναστολής των πληρωμών για να επαναδιαπραγματευθούν οι όροι, αν συνέβαινε μια ουσιαστική αλλαγή που περιόριζε τη διαθεσιμότητα των πόρων (5).<br /> Για να διασφαλιστεί ότι η οικονομία της Δυτικής Γερμανίας έμπαινε πραγματικά σε επανεκκίνηση ώστε να αποτελεί ένα κεντρικό και σταθερό στοιχείο στο ατλαντικό μπλοκ ενώπιο του ανατολικού μπλοκ, οι Σύμμαχοι πιστωτές έκαναν πολύ σημαντικές παραχωρήσεις προς τις χρεωκοπημένες γερμανικές αρχές και εταιρείες που υπερβαίνουν κατά πολύ μια απλή μείωση του χρέους.<br /> Ξεκίνησαν με την αρχή ότι η Γερμανία θα έπρεπε να ήταν σε θέση να αποπληρώσει, διατηρώντας παράλληλα ένα υψηλό επίπεδο ανάπτυξης και βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσης του πληθυσμού. Αποπληρωμή χωρίς να φτωχαίνει.<br /> <b>Για το σκοπό αυτό, οι πιστωτές δέχτηκαν:</b><br /> 1. ότι η Γερμανία θα πλήρωνε είτε στο εθνικό της νόμισμα, το μάρκο, είτε σε σκληρό νόμισμα (δολάρια, ελβετικά φράγκα, λίρες…).<br /> 2. ενώ στις αρχές του 1950, η χώρα εξακολουθούσε να έχει αρνητικό εμπορικό ισοζύγιο (η αξία των εισαγωγών ξεπερνούσε εκείνη των εξαγωγών), οι πιστώτριες δυνάμεις δέχτηκαν ότι η Γερμανία θα μπορούσε να μειώσει τις εισαγωγές της και να παράγει δικά της προϊόντα, αντί να τα εισάγει. Συνεπώς, επιτρέποντας στη Γερμανία να αντικαταστήσει τις εισαγωγές αγαθών με δική της παραγωγή, οι πιστωτές συμφωνούσαν να μειώσουν τις εξαγωγές τους προς αυτή. Με το 41% των γερμανικών εισαγωγών από τη Βρετανία, τη Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες για την περίοδο 1950-51 και με το μερίδιο των άλλων πιστωτριών χωρών που συμμετείχαν στη διάσκεψη (Βέλγιο, Ολλανδία, Σουηδία και Ελβετία), το σύνολο ανήλθε στο 66%.<br /> 3. Τρίτον, οι πιστωτές επέτρεψαν στη Γερμανία να πωλεί τα προϊόντα της στο εξωτερικό, για να επιτύχει ένα θετικό εμπορικό ισοζύγιο.<br /> Αυτά τα στοιχεία συγκεντρώνονται στην δήλωση που αναφέρθηκε παραπάνω:<br /> «Η ικανότητα της Γερμανίας να πληρώσει τις δημόσιες και ιδιωτικές οφειλές της, δεν σημαίνει μόνο την ικανότητα να πραγματοποιεί τακτικές πληρωμές σε γερμανικά μάρκα χωρίς πληθωριστικές συνέπειες, αλλά επίσης ότι η οικονομία της χώρας μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της, με βάση το παρόν ισοζυγίου πληρωμών της.<br /> <b>Ο υπολογισμός της ικανότητας αποπληρωμής της Γερμανίας απαιτεί να αντιμετωπιστούν μερικά προβλήματα όπως: </b><br /> 1. η μελλοντική παραγωγική ικανότητα της Γερμανίας, ιδίως όσον αφορά την παραγωγική ικανότητα των εξαγωγών της, καθώς και η ικανότητα υποκατάστασης των εισαγωγών,<br /> 2. η δυνατότητα της πώλησης των γερμανικών προϊόντων στο εξωτερικό,<br /> 3. οι μελλοντικές πιθανές εμπορικές συνθήκες,<br /> 4. τα δημοσιονομικά και εσωτερικά οικονομικά μέτρα που θα απαιτηθούν για την διασφάλιση πλεονάσματος (superavit) από τις εξαγωγές».(6)<br /> Περαιτέρω, σε περίπτωση διαφορών με τους πιστωτές, σε γενικές γραμμές, αρμόδια θα είναι τα γερμανικά δικαστήρια. Ρητά αναφέρεται ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, «τα γερμανικά δικαστήρια μπορούν να αρνηθούν την εκτέλεση [...] απόφασης ενός αλλοδαπού δικαστηρίου ή Αρχής διαιτησίας». Τέτοια περίπτωση είναι όταν «η εκτέλεση της απόφασης αντιτίθεται προς τη δημόσια τάξη» (σελ. 12 της Συμφωνίας του Λονδίνου).<br /> Άλλο πολύ σημαντικό στοιχείο, η εξυπηρέτηση του χρέους προσδιορίζεται σε συνάρτηση με την ικανότητα της γερμανικής οικονομίας, λαμβάνοντας υπόψη την πρόοδο της ανοικοδόμησης της χώρας και τα έσοδα από τις εξαγωγές.<br /> Η σχέση μεταξύ της εξυπηρέτησης του χρέους και των εσόδων από τις εξαγωγές δεν πρέπει να υπερβαίνει το 5%. Αυτό σημαίνει ότι η Δυτική Γερμανία δεν θα έπρεπε να ξοδεύει περισσότερο από το ένα εικοστό των εσόδων από τις εξαγωγές της για να εξυπηρετεί το χρέος της. Στην πράξη, μόλις το 4.2% των εσόδων της από τις εξαγωγές θα πάνε στην εξυπηρέτηση του χρέους της (αυτό το ποσοστό ανήλθε το 1959). Έτσι και αλλιώς, δεδομένου ότι ένα μεγάλο μέρος του γερμανικού χρέους εξοφλήθηκε σε γερμανικά μάρκα, πράγμα που σημαίνει ότι η γερμανική κεντρική τράπεζα μπορούσε και εκδώσει νέο χρήμα, με άλλα λόγια, μπορούσε και έβαζε σε λειτουργία το τυπογραφείο νομίσματος (ή ρευστοποιούσε το χρέος).<br /> Επιπροσθέτως, εφαρμόστηκε ένα εξαιρετικό μέτρο: έγινε μια δραστική μείωση των επιτοκίων, τα οποία κυμάνθηκαν μεταξύ 0 και 5%.<br /> Τέλος, πρέπει να λάβουμε υπόψη τις δωρεές σε δολάρια των ΗΠΑ προς τη Δυτική Γερμανία: 1,17 δισ. δολάρια με το σχέδιο Μάρσαλ μεταξύ 3 Απρ. 1948 και 30 Ιουνίου 1952 (ήτοι περίπου 10 δισ. σημερινά δολάρια) συν τουλάχιστον 200 εκατομμύρια δολάρια (περίπου 2 δις σημερινά) μεταξύ 1954 και 1961, κυρίως μέσω του Διεθνούς Οργανισμού Ανάπτυξης των Ηνωμένων Πολιτειών (USAID).<br /> Λόγω αυτών των εξαιρετικών συνθηκών, η Δυτική Γερμανία ανάκαμψε οικονομικά πολύ γρήγορα και τελικά απορρόφησε την Ανατολική Γερμανία στις αρχές της δεκαετίας του 1990.<br /> Σήμερα είναι μακράν η ισχυρότερη οικονομία στην Ευρώπη.<br /> <b>Γερμανία 1953 / Ελλάδα 2010-2012</b><br /> Αν επιχειρήσουμε μια σύγκριση μεταξύ της θεραπείας στην οποία υπόκειται η Ελλάδα και αυτής που επιφυλάχτηκε στη Γερμανία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι διαφορές και η αδικία είναι εντυπωσιακές.<br /> <b>Εδώ είναι ένας κατάλογος με 11 σημεία, που δεν εξαντλούν το ζήτημα:</b><br /> 1. – Αναλογικά, η μείωση του χρέους που δόθηκε στην Ελλάδα τον Μάρτιο του 2012 είναι πολύ μικρότερη από εκείνη που χορηγήθηκε στη Γερμανία.<br /> 2. – Οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες που συνοδεύουν αυτό το σχέδιο (και εκείνες που προηγήθηκαν) δεν προωθούν σε τίποτα την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας ενώ συνέβαλαν σε μεγάλο βαθμό στην ανάκαμψη της γερμανικής οικονομίας.<br /> 3. – Επιβάλλονται στην Ελλάδα ιδιωτικοποιήσεις υπέρ των ξένων επενδυτών κυρίως, ενώ η Γερμανία ενθαρρυνόταν να ενισχύσει τον έλεγχό της πάνω στους στρατηγικούς τομείς της οικονομίας, με το δημόσιο τομέα υπό πλήρη ανάπτυξη.<br /> 4. – Τα διμερή χρέη της Ελλάδας (αφορά τις χώρες που συμμετείχαν στο πρόγραμμα της Τρόικας) δεν μειώθηκαν (μόνο τα χρέη προς τις ιδιωτικές τράπεζες μειώθηκαν) ενώ τα διμερή χρέη της Γερμανίας (αρχής γενομένης με εκείνα που προκύπτουν στις χώρες που το Τρίτο Ράιχ είχε επιτεθεί, εισβάλει ή ακόμη ενσωματώσει) μειώθηκαν κατά 60% ή και περισσότερο.<br /> 5. – Η Ελλάδα πρέπει να αποπληρώσει σε ευρώ, ενώ έχει έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου (και ως εκ τούτου σε έλλειψη των ευρώ) με τους Ευρωπαίους εταίρους της (κυρίως Γερμανία και Γαλλία), ενώ η Γερμανία αποπλήρωνε τα περισσότερα από τα χρέη της σε γερμανικά μάρκα σημαντικά υποτιμημένα.<br /> 6. – Η ελληνική κεντρική τράπεζα δεν μπορεί να δανείζει χρήματα στην ελληνική κυβέρνηση, ενώ η Deutsche Bank δάνεισε στις γερμανικές αρχές και τύπωνε χρήμα (έστω και με μέτριο ποσοστό).<br /> 7. – Επιτρεπόταν στη Γερμανία να μη υπερβαίνει το 5% των εσόδων από τις εξαγωγές της για να πληρώσει το χρέος ενώ δεν τέθηκε κανένα όριο στην προκειμένη περίπτωση της Ελλάδας.<br /> 8. – Τα νέα χρεόγραφα του ελληνικού χρέους που αντικαθιστούν τα προηγούμενα οφειλόμενα στις τράπεζες δεν επιπίπτουν πλέον στη δικαιοδοσία των ελληνικών δικαστηρίων, αλλά στα δικαστήρια του Λουξεμβούργου και του Ηνωμένου Βασιλείου, που είναι αρμόδια (και ξέρουμε πόσο είναι ευνοϊκά για τους ιδιώτες πιστωτές ), ενώ τα γερμανικά δικαστήρια (ναι, αυτή η πρώην επιθετική και επεμβατική δύναμη…) ήταν αρμόδια.<br /> 9. – Όσον αφορά την αποπληρωμή του εξωτερικού χρέους, τα γερμανικά δικαστήρια μπορούσαν να αρνηθούν να εκτελέσουν αποφάσεις των αλλοδαπών δικαστηρίων ή διαιτητικών δικαστηρίων σε περίπτωση που η εφαρμογή τους απειλούσε τη δημόσια τάξη. Στην Ελλάδα, η Τρόικα αρνείται φυσικά ότι τα δικαστήρια μπορούν να επικαλούνται τη δημόσια τάξη για να ανασταλεί η αποπληρωμή του χρέους. Ωστόσο, οι τεράστιες κοινωνικές διαμαρτυρίες και η άνοδος των νεο-ναζιστικών δυνάμεων, είναι τα άμεσα αποτελέσματα των μέτρων που υπαγορεύονται από την Τρόικα και την αποπληρωμή του χρέους. (7) Παρά τις διαμαρτυρίες των Βρυξελλών, του ΔΝΤ και των «χρηματοπιστωτικών αγορών» που θα προκαλούσε, οι ελληνικές αρχές θα μπορούσαν να επικαλεσθούν εύκολα την κατάσταση έκτακτης ανάγκης και δημόσιας τάξης, να αναστείλουν την πληρωμή του χρέους και να καταργήσουν τα αντικοινωνικά μέτρα που επιβλήθηκαν από την Τρόικα.<br /> 10. – Στην περίπτωση της Γερμανίας, η συμφωνία προβλέπει τη δυνατότητα να ανασταλούν οι πληρωμές για να επαναδιαπραγματευτούν οι όροι, αν υπάρχει μια ουσιαστική αλλαγή που εμποδίζει τη διαθεσιμότητα των πόρων. Τίποτα τέτοιο δεν προβλέπεται για την Ελλάδα.<br /> 11. – Στη συμφωνία για το γερμανικό χρέος, προβλέπεται ρητώς ότι η χώρα μπορεί να παράγει τοπικά προϊόντα που εισήγαγε προηγουμένως για να επιτευχθεί ένα εμπορικό πλεόνασμα και για την ενίσχυση των τοπικών παραγωγών της.<br /> Αλλά η φιλοσοφία των συμφωνιών που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα και οι κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης απαγορεύουν στις ελληνικές αρχές να βοηθήσουν, να επιδοτήσουν και να προστατεύσουν τους τοπικούς παραγωγούς τους, είτε στη γεωργία, τη βιομχανία και τις υπηρεσίες, ενώπιον των ανταγωνιστών τους των άλλων χωρών της ΕΕ (που είναι οι κύριοι εμπορικοί εταίροι της Ελλάδας).<br /> Θα μπορούσε κανείς να προσθέσει ότι η Γερμανία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, έλαβε δωρεές σε πολύ σημαντικό ποσοστό, μεταξύ άλλων, όπως προαναφέρθηκε, στο πλαίσιο του Σχεδίου Μάρσαλ.<br /> Μπορεί κανείς να καταλάβει γιατί ο ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, αναφέρεται στη συμφωνία του Λονδίνου του 1953 όταν απευθύνεται στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη. Η αδικία με την οποία αντιμετωπίζονται οι Έλληνες (καθώς άλλοι λαοί των οποίων οι αρχές ακολουθούν τις συστάσεις της Τρόικας) πρέπει να ευαισθητοποιήσει την συνείδηση ενός μεγάλου μέρους της κοινής γνώμης.<br /> Αλλά ας μην έχουμε αυταπάτες, η λόγοι που ώθησαν τις δυτικές δυνάμεις να μεταχειριστούν την Δυτική Γερμανία όπως το έκαναν μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο δεν ισχύουν στην περίπτωση της Ελλάδας.<br /> Για να δούμε μια πραγματική λύση στο δράμα του χρέους και της λιτότητας, θα χρειαστούν ακόμη ισχυρές κοινωνικές κινητοποιήσεις στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση όπως και η ανάληψη της εξουσίας από μια κυβέρνηση του λαού στην Αθήνα.<br /> Θα χρειαστεί μια μονομερής πράξη ανυπακοής από τις αρχές της Αθήνας (με υποστήριξη του λαού), όπως την αναστολή της αποπληρωμής και την κατάργιση των αντι-κοινωνικών μέτρων για να αναγκαστούν οι πιστωτές σε σημαντικές παραχωρήσεις και να επιβληθεί επιτέλους η ακύρωση του παράνομου χρέους. Η επίτευξη σε λαϊκή κλίμακα ενός λογιστικού ελέγχου του ελληνικού χρέους από τους πολίτες πρέπει να χρησιμοποιηθεί για να προετοιμαστεί το έδαφος.<br /> <b>Προσεχώς:</b><br /> <b>Ελλάδα-Γερμανία: ποιος χρωστάει σε ποιον; (2)</b><br /> <b> Από το χρέος του Τρίτου Ράιχ στην σημερινή Ελλάδα </b><br /> <b>Σημειώσεις</b><br /> |1| Les créances des banques privées sur la Grèce passent grosso modo de 200 à 100 milliards d’euros. La dette publique totale de la Grèce dépasse 360 milliards d’euros.<br /> |2| Deutsche Auslandsschulden, 1951, p. 7 et suivantes, in Philipp Hersel, « El acuerdo de Londres de 1953 (III) », http://www.lainsigna.org/2003/enero…<br /> |3| Texte intégral en français de l’Accord de Londres du 27 février 1953 :http://www.admin.ch/ch/f/rs/i9/0.94…<br /> |4| 1 US dollar valait à l’époque 4,2 marks. La dette de l’Allemagne occidentale après réduction (soit 14,5 milliards de marks) équivalait donc à 3,45 milliards de dollars.<br /> |5| Les créanciers refusent toujours d’inscrire ce type de clause dans les contrats à l’égard des pays en développement ou des pays comme la Grèce, le Portugal, l’Irlande, l’Europe centrale et orientale…<br /> |6| (Auslandsschulden, 1951, p. 64 et suivantes) in Philip Hersel, El acuerdo de Londres (IV), 8 de enero de 2003, http://www.lainsigna.org/2003/enero…<br /> |7| Nonobstant, les autorités grecques pourraient parfaitement invoquer l’état de nécessité et l’ordre public pour suspendre le paiement de la dette et abroger les mesures antisociales imposées par la Troïka.<br /> Ερίκ Τουσέν , λέκτορας στο Πανεπιστήμιο της Λιέγης, Βέλγιο, πρόεδρος της CADTM Βελγίου (Επιτροπή για την κατάργηση του χρέους του Τρίτου Κόσμου, www.cadtm.org ) και μέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου της ATTAC Γαλλίας. Έγραψε με τον Damien Millet: ΑΑΑ, Audit Annulation Autre politique<br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Εκπληκτικό άρθρο ακαδημαϊκού για τα χρέη Βόννης-Αθήνας…

Συγχαρητήρια αξίζουν σε όσους εντόπισαν και μετέφρασαν στα ελληνικά το εξαιρετικό άρθρο του Γάλλου ακαδημαϊκού, Ερίκ Τουσέν (*) για τους...

Διαβάστε την συνέχεια

1η Τουρκική Στρατιά: Γενικό πλαίσιο και συσχετισμός δυνάμεων (Μέρος Β’)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/10/Hellenic-Army-801.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-59427" height="360" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/10/Hellenic-Army-801.jpg" title="Hellenic Army 801" width="600" /></a></div> <br /> Σε συνέχεια του πρώτου μέρους του άρθρου για το πως οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις μπορούν να εξουδετερώσουν την απειλή της Α’ Τουρκικής Στρατιάς, περνάμε στην εξέταση των πραγματικών δεδομένων στο έδαφος…<br /> Η ομοιότητα του σημερινού θεάτρου επιχειρήσεων του Έβρου με το μέτωπο της Κεντρικής Ευρώπης μεταξύ ΝΑΤΟ και Συμφώνου της Βαρσοβίας κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου είναι εμφανής.<br /> Σε περίπτωση σύρραξης, η ελληνική πλευρά, όπως τότε και η νατοϊκή, δεν έχει τη δυνατότητα ή ακριβέστερα την πολυτέλεια να «ανταλλάξει» έδαφος για να κερδίσει χρόνο, ώστε με την επιστράτευση και την ανάπτυξη των εφεδρειών της να αντιμετωπίσει την τουρκική επιθετική ενέργεια.<br /> Είναι «καταδικασμένη» σε αμυντικό αγώνα επί της μεθορίου καθώς σε όλη την παραμεθόρια περιοχή υπάρχουν δεκάδες αστικά και ημιαστικά συγκροτήματα, σημαντικές υποδομές και παραγωγικές δυνατότητες που σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αφεθούν βορά στις τουρκικές δυνάμεις.<br /> <br /> Στο γεωπολιτικό και στρατηγικό πλαίσιο που ισχύει τα τελευταία 40 χρόνια, από το 1974 όταν η τουρκική απειλή κατά του ελληνισμού έγινε εμφανής με την εισβολή στην Κύπρο, και όπως αυτό συνεχίζει να είναι διαμορφωμένο σήμερα, η κατανομή των ρόλων του επιτιθέμενου και του αμυνόμενου όχι απλώς έχει γίνει αλλά και θεσμικά έχει γίνει «αποδεκτή» και από τα δύο μέρη εκατέρωθεν του Έβρου.<br /> Για τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις ο ρόλος του αμυνόμενου συνεπάγεται σοβαρές δουλείες.<br /> Καταρχάς, εξ ορισμού, η πρωτοβουλία σε στρατηγικό και επιχειρησιακό επίπεδο παραχωρείται στον αντίπαλο. Αυτός θα επιλέξει το που (χρόνο), το πότε και με τις δυνάμεις θα ενεργήσει.<br /> Είναι αυτονόητο ότι ο αιφνιδιασμός σε στρατηγικό επίπεδο, λαμβάνοντας υπόψιν ότι οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις πρέπει να επιστρατευθούν για να αποκτήσουν την πολεμική τους σύνθεση, θα έχει οδυνηρές συνέπειες. Τις συνέπειες αυτές τις υπέστησαν οι εμπλακείσες σε διαδοχικούς πολέμους (και άρα εμπειροπόλεμες) ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις κατά τον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ (1973), που τελικά επικράτησαν όχι μόνο λόγο της εμπειρίας και της επιχειρησιακής ποιότητας τους, αλλά γιατί κυρίως οι Αιγύπτιοι, ήταν πολύ συντηρητικοί και δέσμιοι άκαμπτου δόγματος στην εκμετάλλευση των αποτελεσμάτων της εξαιρετικά επιτυχημένης βίαιας διάβασης του Σουέζ.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/10/Hellenic-Army-802.jpg"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-59428" height="469" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/10/Hellenic-Army-802.jpg" title="Hellenic Army 802" width="626" /></a><br /> Καθοριστική παράμετρος στη συσχέτιση του ελληνο-τουρκικού στρατιωτικού δυναμικού στο θέατρο του Έβρου, αποτελεί, εκτός του αριθμού των κύριων οπλικών συστημάτων, η οργάνωση – συγκρότηση των δυνάμεων, η επάνδρωση και η εκπαίδευση τους.<br /> Σε μία επιφανειακή θεώρηση, οι ελληνικές και τουρκικές δυνάμεις στο θέατρο του Έβρου φαίνονται ισόρροπες. Το Δ΄ ΣΣ αναπτύσσει περίπου 11 ταξιαρχίες και συγκροτήματα ενώ η 1η Τουρκική Στρατιά 11 επίσης ταξιαρχίες και αριθμό συγκροτημάτων. Δυστυχώς όμως στην πράξη η κατάσταση είναι διαφορετική.<br /> Γενικά οι τουρκικές ταξιαρχίες διαθέτουν έως και 50% επιπλέον μαχητική ισχύ από κάθε ελληνική. Αναλυτικότερα, διαθέτουν δύο τουλάχιστον επιλαρχίες μέσων αρμάτων μάχης (ΕΜΑ) και δύο έως τρία μηχανοκίνητα τάγματα πεζικού (ΜΤΠ), ενώ σε κάποιες περιπτώσεις και μία Επιλαρχία Αναγνώρισης (ΕΑΝ). Επίσης διαθέτουν δύο μοίρες αυτοκινούμενου πυροβολικού των 24 οβιδοβόλων η κάθε μία, που σε λίγα χρόνια θα είναι όλα σχεδόν αυτοκινούμενα Firtina T-155.<br /> Στον συνημμένο πίνακα εμφανίζεται η τυπική οργάνωση μίας ελληνικής και μίας τουρκικής τεθωρακισμένης ταξιαρχίας στις μονάδες ελιγμού και υποστήριξης μάχης. Αντίστοιχη είναι και η οργάνωση της μηχανοκίνητης ταξιαρχίας πεζικού με μόνο διαφορά τον λόγο μονάδων ελιγμού Τεθωρακισμένων προς μονάδων ελιγμού Μηχανοκίνητου Πεζικού (στην τεθωρακισμένη είναι 2:1, ενώ στη μηχανοκίνητη 1:2):<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/10/GR_TUR-Armored-Brigade.jpg"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-59426" height="173" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/10/GR_TUR-Armored-Brigade.jpg" title="GR_TUR Armored Brigade" width="625" /></a><br /> Ας σημειωθεί ότι σε ότι αφορά το Πυροβολικό Μάχης η προμήθεια από τα γερμανικά αποθέματα και ένταξη σε υπηρεσία των 223 αυτοκινούμενων οβιδοβόλων M109A3GEA2, υπήρξε σωτήρια για τον Ελληνικό Στρατό, καθώς με πολύ μικρό κόστος έγινε δυνατή η ανανέωση του στόλου και η συγκρότηση αυτοκινούμενων μοιρών μέσου πυροβολικού με τουλάχιστον 18 σωλήνες η κάθε μία. Οι δε μέχρι πρόσφατα μοίρες με 12 σωλήνες αποτελούν πλέον παρελθόν.<br /> Σε ότι αφορά τα άρματα μάχης η κατάσταση είναι σαφώς πιο ισόρροπη, με την ελληνική πλευρά να διαθέτει το πλεονέκτημα της ύπαρξης σε υπηρεσία των 170 αρμάτων μάχης Leopard 2HEL. Τα άρματα μπορεί να υπέφεραν από προβλήματα, τα οποία όμως σήμερα έχουν επιλυθεί, οι δε αναγκαίες τροποποιήσεις έχουν ολοκληρωθεί στο σύνολο του στόλου. «Αγκάθι» βέβαια παραμένουν τα πυρομαχικά τους, αλλά η παραλαβή των 3.000 αμερικανικών βλημάτων χημικής ενέργειας M830 HEAT-MP-T σε συνδυασμό με τα εναπομείναντα από τα 5.000 γερμανικά βλήματα κινητικής ενέργειας DM33A2, δίνει μία ανάσα, εν όψει της ολοκλήρωσης της προμήθειας των ολλανδικών πυρομαχικών που έχει αποφασιστεί από το ΚΥΣΕΑ.<br /> Εκεί όμως που η κατάσταση είναι προβληματική για την ελληνική πλευρά είναι ο τομέας των τεθωρακισμένων οχημάτων μάχης. Τα περισσότερα τουρκικά μηχανοκίνητα τάγματα εξοπλίζονται με ΤΟΜΑ ACV-300 AIFV που φέρουν πυροβόλο 25 χλστ., ενώ τα ελληνικά τάγματα μηχανοκίνητου πεζικού εξοπλίζονται με ΤΟΜΠ M113A2 που φέρουν πολυβόλο 12,7 χλστ. (0,50’’), καθώς μέχρι σήμερα ο Ελληνικός Στρατός δεν κατόρθωσε να αποκτήσει σύγχρονο ΤΟΜΑ.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/10/turkish-army-501.jpg"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-59429" height="416" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/10/turkish-army-501.jpg" title="turkish army 501" width="626" /></a><br /> <b> </b><br /> <b>«Υποδιοίκηση ταξιαρχίας», ο πολλαπλασιαστής </b><br /> Εδώ και αρκετά χρόνια, στη ΖΕ της 1^ης Τουρκικής Στρατιάς, έχει παρατηρηθεί το φαινόμενο στην οργάνωση των τουρκικών τεθωρακισμένων ή μηχανοκίνητων ταξιαρχιών να υφίσταται ένα ενδιάμεσο επίπεδο διοίκησης μεταξύ ταξιαρχίας και μονάδας, η αποκαλούμενη <b>«Υποδιοίκηση Ταξιαρχίας». </b><br /> <b> </b><br /> <b>Ας σημειωθεί ότι μετά από διαδοχικές αναδιοργανώσεις οι Τουρκικές Χερσαίες Δυνάμεις κατέληξαν σε μία απλή (κατά συνέπεια λειτουργική και αποτελεσματική) δομή επίπεδων διοίκησης: Σώμα Στρατού – Ταξιαρχία  – Μονάδα. </b><br /> <b> </b><br /> Οι υποδιοικήσεις αυτές έχουν διοικητή συνταγματάρχη, επιτελείο και <b>διαθέτουν τουλάχιστον μία ΕΜΑ και ένα ΜΤΠ. </b>Ας υπενθυμιστεί εδώ, ότι όπως προαναφέρθηκε <b>οι τουρκικές ταξιαρχίες στην τυπική τους οργάνωση διαθέτουν δύο μοίρες Πυροβολικού Μάχης άμεσης υποστήριξης. </b><br /> <b> </b><br /> Για την ύπαρξη και τον επιχειρησιακό τους ρόλο μπορούν να γίνουν διάφορες εικασίες. Θα μπορούσε παραδείγματος χάριν να αναλαμβάνουν την εφαρμογή ειδικών σχεδίων.<br /> Όμως, κατά την άποψη μας, καθώς η εφαρμογή του συγκεκριμένου ενδιαμέσου επιπέδου διοίκησης στην 1^η Τουρκική Στρατιά είναι σχεδόν γενική, οι «υποδιοικήσεις ταξιαρχίας» <b>αποτελούν πλήρη οργανωμένο και επιχειρησιακό πυρήνα (επιτελείο, ΕΜΑ, ΜΤΠ, Α/Κ ΜΜΠ), ο οποίος με την προσθήκη πρόσθετων μονάδων ελιγμού (ΕΜΑ ή ΜΤΠ) θα συγκροτήσει μία νέα ταξιαρχία. </b>Μία νέα ταξιαρχία πλήρως ισοδύναμη με την ελληνική, από πλευράς σύνθεσης και οργάνωσης. Οι πρόσθετες μονάδες ελιγμού μπορεί να είναι επιστρατευόμενες ή να μετακινηθούν από την τουρκική ενδοχώρα.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/10/turkish-army-503.jpg"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-59430" height="351" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/10/turkish-army-503.jpg" title="turkish army 503" width="624" /></a><br /> <b>Με αυτόν τον τρόπο, ΑΜΕΣΑ, η δύναμη της 1^ης Τουρκικής Στρατιάς μπορεί σχεδόν να διπλασιαστεί, με ότι αυτό συνεπάγεται στον συσχετισμό ισχύος στο Θέατρο Επιχειρήσεων του Έβρου. </b><br /> <b> </b><br /> <b>Οι δε πρόσθετοι σχηματισμοί είναι ετοιμοπόλεμοι, καθώς από τον καιρό της ειρήνης τα βασικά «δομικά συστατικά» τους (διοίκηση – επιτελείο, μονάδες ελιγμού και υποστήριξης μάχης), είναι πλήρως λειτουργικά και αναπτυγμένα στην περιοχή των επιχειρήσεων.</b><br /> Στην παραπάνω εικόνα θα πρέπει να συμπεριληφθεί και η παράμετρος της επάνδρωσης.<br /> Οι τουρκικές μονάδες και σχηματισμοί στην πλειοψηφία τους έχουν επανδρώσεις κοντά στο 100% της πολεμικής σύνθεσης και αρκετές φθάνουν το 110%!<br /> Αντίθετα ο Ελληνικός Στρατός υποφέρει από χαμηλά ποσοστά επάνδρωσης, τα οποία παρά τις αλλεπάλληλες, την τελευταία δεκαετία, εξαγγελίες αλλά και αποφάσεις, δεν αντιμετωπίστηκαν ριζικά. Μάλιστα με το «πάγωμα» των προσλήψεων των Επαγγελματιών Οπλιτών (ΕΠΟΠ), και τις αθρόες μονιμοποιήσεις τους (τόσο για ουσιαστικούς –για να διατηρηθεί η δύναμη- όσο και κοινωνικούς, λόγους), το αποτέλεσμα θα είναι μία στρατιωτική δύναμη με μεγάλο μέσο όρο ηλικίας, αφού το προσωπικό δεν ανανεώνεται. Αν σε αυτό προστεθεί και η «δυστοκία» ή καλύτερα ατολμία για την αύξηση της θητείας τότε η εικόνα γίνεται πολύ δυσάρεστη.<br /> Στο σημείο αυτό θα πρέπει να καυτηριάσουμε και τη μεθόδευση που έλαβε χώρα την τελευταία τριετία, όπου για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της πολύ χαμηλής επάνδρωσης των μονάδων, επιλέχθηκε <b>ως λύση, η τροποποίηση, προς τα κάτω φυσικά, των Πινάκων Οργάνωσης Υλικού (ΠΟΥ) τους.</b><br /> Το «πονάει δόντι, κόβει κεφάλι» στην πιο ανατριχιαστική του εκδοχή!<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/10/turkish-army-502.jpg"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-59431" height="525" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/10/turkish-army-502.jpg" title="turkish army 502" width="624" /></a><br /> Αποτέλεσμα αυτής της κοντόφθαλμης πρακτικής, ήταν οι πολεμικές συνθέσεις των μονάδων ελιγμού και υποστήριξης μάχης του Ελληνικού Στρατού να αποτελούν σε ότι αφορά τη δύναμη προσωπικού, κλάσμα των συνθέσεων άλλων στρατών και μάλιστα, είτε μας αρέσει, είτε όχι, πιο εμπειροπόλεμων και ετοιμοπόλεμων. Δεν μπορεί το βρετανικό ή το αμερικανικό τάγμα μηχανοκίνητου πεζικού ή επιλαρχία μέσων αρμάτων ή αυτοκινούμενη μοίρα μέσα πυροβολικού να έχουν Χ προσωπικό και οι αντίστοιχες ελληνικές (ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΑΡΙΘΜΟ ΜΕΣΩΝ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΠΟΛΥ ΥΠΟΔΕΕΣΤΕΡΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΩΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΩΝ) κλάσμα αυτού. <b>Το λιγότερο που θυσιάζεται είναι η διάρκεια στην ικανότητα ΠΑΡΑΤΕΤΑΜΕΝΗΣ διεξαγωγής επιχειρήσεων </b>( το συγκεκριμένο ζήτημα είναι εξαιρετικά σοβαρό και για αυτό θα επανέλθουμε).<br /> <b>Κατά συνέπεια, η  πραγματική αναλογία ισχύος χερσαίων δυνάμεων στο θέατρο επιχειρήσεων του Έβρου, θα πρέπει να υπολογίζεται τουλάχιστον σε 3:1 υπέρ της 1^ης Τουρκικής Στρατιάς. Στα δε σημεία των επιθέσεων η αναλογία ισχύος θα κυμανθεί από 6:1 έως 10:1 στη προσπάθεια των Τούρκων να εξασφαλίσουν την επιτυχή έκβαση του εγχειρήματος.</b><br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

1η Τουρκική Στρατιά: Γενικό πλαίσιο και συσχετισμός δυνάμεων (Μέρος Β’)

Σε συνέχεια του πρώτου μέρους του άρθρου για το πως οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις μπορούν να εξουδετερώσουν την απειλή της Α’ Τουρκικής...

Διαβάστε την συνέχεια

Το χρέος δεν θα γίνει ποτέ βιώσιμο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.pro.com.gr/sites/default/files/imagecache/group3_310x310/new/10-2012/sama-troika.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="Και τώρα όλα στον αέρα!" border="0" class="imagecache imagecache-group3_310x310" height="360" src="http://www.pro.com.gr/sites/default/files/imagecache/group3_310x310/new/10-2012/sama-troika.jpg" title="Και τώρα όλα στον αέρα!" width="600" /></a></div> <br /> Mιχάλης Iγνατίου<br /> <br /> Οτι διεξάγεται η «μάνα» των διαπραγματεύσεων από χθες, είμαι βέβαιος πως ουδείς έχει αμφιβολία. Τόσο η κυβέρνηση όσο και οι δανειστές έχουν κάνει γνωστό με διάφορους τρόπους ότι εάν οι συζητήσεις δεν οδηγηθούν σε αίσιο τέλος, θα ξεκινήσει η μεγαλύτερη οικονομική κρίση στην ιστορία της Ευρώπης, η οποία -όπως ανακοίνωσε ο Λευκός Οίκος- θα επηρεάσει την οικονομία των Ηνωμένων Πολιτειών και κατ' επέκταση της διεθνούς κοινότητας.<br /> <br /> Οτι οι διαπραγματεύσεις είναι οι πλέον κρίσιμες για την Ελλάδα δεν αμφισβητείται ούτε από την αντιπολίτευση, η οποία δείχνει εσχάτως να έχει αντιληφθεί πως πρέπει να ξεκινήσει την εκπόνηση προγράμματος ευθύνης, διότι εάν δεν επιτευχθεί η πολυπόθητη συμφωνία με την τρόικα, η κυβέρνηση συνεργασίας δεν πρόκειται να αντέξει άλλο και η χώρα θα οδηγηθεί σε εκλογές.<br /> <br />  Και η επόμενη εκλογική διαδικασία θα είναι ένα ανελέητο κονταροκτύπημα της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ. Και η πλάστιγγα θα μπορούσε να γύρει και προς τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος δείχνει να προσαρμόζεται γρήγορα, απομακρυνόμενος από τους ακραίους της παράταξής του.<br /> <br /> Παρά το γεγονός ότι το Ταμείο δείχνει μία σκληρότητα το τελευταίο διάστημα, οι αναλυτές με τους οποίους συζητάμε στην Ουάσιγκτον, και οι οποίοι δεν διακατέχονται από μηδενισμό και αρνητισμό, πιστεύουν πως η τρόικα θα λάβει και αυτή τη φορά «πολιτική απόφαση». Διότι -κακά τα ψέματα- σ' όλες τις προηγούμενες επιθεωρήσεις και εκθέσεις παραβιάστηκαν και «αρχές» και καταστατικά των δανειστών. Δεν πιστεύω, όσο και αν ακούω με τον απαιτούμενο σεβασμό τις ενημερώσεις, πως υπήρξε περίπτωση το χρέος να ήταν ποτέ βιώσιμο. Ούτε όταν ο κ. Παπανδρέου οδήγησε τη χώρα στο Μνημόνιο, ούτε και μετά το γενναίο «κούρεμα», το οποίο αποδείχθηκε ανεπαρκές. Και μην μου πείτε πως έχει ξαφνικά τρελαθεί η κ. Λαγκάρντ, η οποία απαιτεί το «κούρεμα» του χρέους που κατέχει ο δημόσιος τομέας. Το ζητούσε και τον Οκτώβριο του 2011, το απαιτεί και τώρα, αν και θα αναμένει την κατάληξη των διαπραγματεύσεων για να το θέσει επιθετικά.<br /> <br /> Τον Μάιο του 2010, ο κ. Παπανδρέου δεν εκμεταλλεύθηκε την απόφαση του Ντομινίκ Στρος Καν να επιδιώξει αναδιάρθρωση του χρέους και δεν εισακούστηκαν οι εκκλήσεις του παντοδύναμου τότε γενικού διευθυντή του Ταμείου. Το απαράδεκτο λάθος το πλήρωσε ο ελληνικός λαός. Ο σημερινός πρωθυπουργός πρέπει να τηρήσει την ακριβώς αντίθετη στάση. Δεν έχει ανάγκη να απειλήσει κανέναν. Θα τονίσει πολύ απλά το αυτονόητο, ότι το χρέος είναι αβάστακτο και οι πολίτες της χώρας αδυνατούν να το πληρώσουν ακόμα και αν ξαφνικά γίνουν ιδιοκτήτες πετρελαιοπηγών. Πέραν της αδυναμίας αποπληρωμής του χρέους, είναι και άδικο να φορτωθεί ο λαός ένα βάρος που δημιούργησαν οι πολιτικοί και μερικοί τραπεζίτες -ιδιαίτερα οι πρώτοι οι οποίοι με τις αποφάσεις τους και την ανικανότητά τους διέπραξαν το έγκλημα εναντίον των πολιτών.<br /> <br /> Ο κ. Σαμαράς γνωρίζει πια όλες τις πτυχές της ελληνικής τραγωδίας. Στο συρτάρι του βρίσκεται και ο κατάλογος με τα ονόματα των μεγαλόσχημων που παραβίασαν το Σύνταγμα και έβαλαν το δάκτυλο στο μέλι του κρατικού κορβανά. Είναι έξυπνος άνθρωπος, και γνωρίζει οικονομικά. Πρέπει να αποφύγει τα λάθη του κ. Παπανδρέου, διαφορετικά θα έχει την τύχη του, και θα ζει και αυτός απαξιωμένος και με τον φόβο που προκαλεί η οργή του λαού.<br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Το χρέος δεν θα γίνει ποτέ βιώσιμο

Mιχάλης Iγνατίου Οτι διεξάγεται η «μάνα» των διαπραγματεύσεων από χθες, είμαι βέβαιος πως ουδείς έχει αμφιβολία. Τόσο η κυβέρνηση όσο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το δις εξαμαρτείν, το Κουρδικό και η αποφυλάκιση του Οτζαλάν...

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhQ_jZ587k9_8SBKtfirdObMP73YFl2hVSU66IaN7mZshWgcWHeA8_dS-4cKEC5pmIXlxZ1DSeOC-Mkf8wMK6xMO-eT2ZENGRN8qCiF2jrF8RCbePFZRujBLegk5zWBsOyO8bh8Emcg6cA/s400/abdullah-ocalan.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhQ_jZ587k9_8SBKtfirdObMP73YFl2hVSU66IaN7mZshWgcWHeA8_dS-4cKEC5pmIXlxZ1DSeOC-Mkf8wMK6xMO-eT2ZENGRN8qCiF2jrF8RCbePFZRujBLegk5zWBsOyO8bh8Emcg6cA/s200/abdullah-ocalan.jpg" width="600" /></a></div> <br /> <i>Του Σάββα Καλεντερίδη</i><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="MsoNormal"> Τον Οκτώβριο του 2013 θα διεξαχθούν οι δημοτικές εκλογές, στις οποίες θα κριθεί η αποτελεσματικότητα της πολιτικής που ακολούθησε η κυβέρνηση Ερντογάν στη διαχείριση του Κουρδικού Ζητήματος. Κι αυτό γιατί το κυβερνητικό Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ)<b> έχει θέσει ως στόχο την αποδυνάμωση του Κόμματος Ειρήνης και Δημοκρατίας (<span lang="EN-US">BDP</span>), που θεωρείται η πολιτική πτέρυγα του ΡΚΚ και στο οποίο προσχώρησαν στις 23 Δεκεμβρίου του 2009 οι 94 από τους 98 δημάρχους που εκλέχτηκαν στις προηγούμενες εκλογές με το (κουρδικό) Κόμμα Δημοκρατικής Κοινωνίας (<span lang="EN-US">DTP</span>)</b>, του οποίου η λειτουργία είχε απαγορευθεί με απόφαση δικαστηρίου.</div> <a href="http://www.blogger.com/blogger.g?blogID=4744786448641111194" name="more"></a>Να σημειωθεί ότι το ΑΚΡ και η κυβέρνηση Ερντογάν από το 2009 ακολούθησαν <b>στρατηγική φαινομενικής εξομάλυνσης των σχέσεων με τους Κούρδους και το Κουρδικό Εθνικοαπελευθερωτικό Κίνημα</b>, με το οποίο μάλιστα κάθισαν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, στο Όσλο, υπό την εποπτεία του Ηνωμένου Βασιλείου. Στόχος του ΑΚΡ ήταν να οδηγηθούν στις γενικές εκλογές του Ιουνίου του 2011 υπό ομαλές συνθήκες, χωρίς να υπάρχουν ένοπλες συγκρούσεις και επιθέσεις του ΡΚΚ την περίοδο πριν τις εκλογές, στόχος που επετεύχθη, αφού η τουρκική πλευρά είχε υποσχεθεί ότι αμέσως μετά τις εκλογές θα προχωρούσε στην πολιτική λύση του Κουρδικού. Έτσι, το κυβερνών κόμμα, εκτός από το ήρεμο και ευνοϊκό κλίμα που επικράτησε επί δυο χρόνια κυρίως στο Βόρειο Κουρδιστάν, κατάφερε να δημιουργήσει προσδοκίες για την επίλυση του Κουρδικού, με αποτέλεσμα να κερδίσει πολύτιμους ψήφους από σημαντικό μέρος των ψηφοφόρων στο Κουρδιστάν.<br /> <div class="MsoNormal"> </div> <div class="MsoNormal"> Όταν όμως ήλθε η ώρα να κάνει πράξη τις υποσχέσεις αλλά και τα αναγραφόμενα στο Πρωτόκολλο του Όσλο, για τα οποία είχε ήδη συμφωνήσει επί της αρχής η τουρκική πλευρά, ο Ερντογάν, ενισχυμένος από την κάλπη (έλαβε ποσοστό 49,90% του συνόλου των ψήφων), έδωσε εντολή στη Δικαιοσύνη να αυξήσει τις συλλήψεις Κούρδων πολιτικών που δραστηριοποιούνταν σε διάφορες μαζικές οργανώσεις, ενώ παράλληλα έστελνε και δυο χιλιάδες έμμισθους Κούρδους ιερωμένους (μέλε) στο Βόρειο Κουρδιστάν, για να χτυπήσουν εκ των έσω το Κουρδικό Εθνικοαπελευθερωτικό Κίνημα με το υπερόπλο που λέγεται Ισλάμ.</div> <div class="MsoNormal"> Παράλληλα, από τον Ιούνιο του 2011, έδωσε εντολή στις «αρμόδιες» αρχές να απαγορεύσουν κάθε επαφή του έγκλειστου στο Ιμραλί, Οτζαλάν, με τους δικηγόρους και με τους οικείους του, κλείνοντας έτσι τους διαύλους επικοινωνίας του με το κίνημα και την κοινωνία.</div> <div class="MsoNormal"> Το Κουρδικό Εθνικοαπελευθερωτικό Κίνημα, με δέκα χιλιάδες πολιτικά στελέχη του στις φυλακές από τη μια πλευρά, και το κράτος, το κυβερνών κόμμα και την κυβέρνηση Ερντογάν από την άλλη να απλώνουν τα πλοκάμια τους και να προετοιμάζουν μια μεγάλη νίκη στις δημοτικές εκλογές του Φθινοπώρου του 2013, <b>θεώρησε ως θανάσιμη απειλή το ενδεχόμενο απώλειας των δήμων στο Βόρειο Κουρδιστάν</b>. Κι αυτό γιατί οι δήμοι αποτελούν το σημαντικότερο εργαλείο άσκησης πολιτικής αλλά και μέσο για την δημοκρατική αυτονομία, που είναι ο πρώτος στόχος του κινήματος.</div> <div class="MsoNormal"> <b>Αυτός ήταν και ο κύριος λόγος, σε συνδυασμό με τις εξελίξεις στη Συρία αλλά και με την επιδείνωση των σχέσεων της Άγκυρας με τη Βαγδάτη και την Τεχεράνη, που ώθησε το ΡΚΚ στη φιλόδοξη επιχείρηση εγκατάστασης και ελέγχου από τους αντάρτες της περιοχής που βρίσκεται κοντά στα σύνορα με το Ιράν, το Ιράκ και τη Συρία, το λεγόμενο «Τρίγωνο του Διαβόλου», μεταξύ Σεμντίνλι-Τσουκούρτζα-Μπεϋτούσεμπαπ-Γιουκσέκοβα.</b></div> <div class="MsoNormal"> Η -επαναλαμβάνουμε- φιλόδοξη επιχείρηση του ΡΚΚ είχε κάποια αποτελέσματα,<b> αφού υποχρέωσε τον τουρκικό στρατό και τις δυνάμεις ασφαλείας να κλειστούν στα στρατόπεδα</b>, ενώ κατεγράφησαν και σοβαρές απώλειες και από τις δύο πλευρές. Το ζήτημα είναι αν τα αποτελέσματα αυτά θα έχουν <b>μόνιμο χαρακτήρα</b> και εννοούμε αν οι αντάρτες παραμείνουν στην περιοχή κατά τη διάρκεια του Χειμώνα, ή αναγκαστούν να αποσυρθούν σε πιο ασφαλείς περιοχές στο Ιράν, το Ιράκ και τη Συρία.</div> <div class="MsoNormal"> <b>Πάντως, ούτως ή άλλως, με την επιθετική επιστροφή του ΡΚΚ η εικόνα του Ερντογάν δέχτηκε σοβαρό πλήγμα, ενώ τέθηκε εν κινδύνω και το σχέδιο ανακατάληψης του Κουρδιστάν από το ΑΚΡ στις δημοτικές εκλογές του 2013</b>. Γι’ αυτό, για να αλλάξει το κλίμα, τις ώρες που γράφονταν αυτές οι γραμμές, ο ίδιος ο Τούρκος πρωθυπουργός με δηλώσεις του άφηνε ανοικτό το ενδεχόμενο επανέναρξης των διαπραγματεύσεων με την κουρδική πλευρά, μη αποκλείοντας τις συνομιλίες και με τον ίδιο τον Οτζαλάν, ενώ,σύμφωνα με διαρροές, δεν αποκλείεται ακόμα και η αποφυλάκιση του Άπο και η έκτιση του υπόλοιπου της ποινής σε κατ' οίκον περιορισμό.</div> <div class="MsoNormal"> Το θέμα είναι τεράστιο και έχει και άλλες πτυχές, τις οποίες θα εξετάσουμε εν ευθέτω χρόνω!!!</div> Μέχρι τότε, μένει απλά να αναρωτηθούμε αν άραγε οι Κούρδοι έχουν υπ’ όψιν τους τη ρήση «<b>Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός (και λαού) σοφού</b>»!<br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Το δις εξαμαρτείν, το Κουρδικό και η αποφυλάκιση του Οτζαλάν...

Του Σάββα Καλεντερίδη Τον Οκτώβριο του 2013 θα διεξαχθούν οι δημοτικές εκλογές, στις οποίες θα κριθεί η αποτελεσματικότητα της πολιτι...

Διαβάστε την συνέχεια

Αποσχίζεται η Καταλονία στις 25/11; Η Ισπανία σε κατάσταση αποσύνθεσης!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"> <img alt="Αποσχίζεται η Καταλονία στις 25/11; Η Ισπανία σε κατάσταση αποσύνθεσης!" height="360" src="http://logiosermis.net/media/feedgator/images/daily/2012/10/01/27_98f22eb4bc9a0c32c2cc147233a57e61.jpg" style="border: 0px none;" width="600" /></div> <br /> <br /> <br /> <b><i><span style="color: #0b5394; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /> </span></i></b><b><i><span style="color: #0b5394; font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Σε δεινή κατάσταση βρίσκεται η ισπανική, όχι μόνο η οικονομία, αλλά και η κοινωνία με την απειλή της απόσχισης της Καταλωνίας από το ισπανικό κράτος να είναι πολύ ισχυρή. </span></i></b><br /> <br /> Οι τράπεζες χρειάζονται άμεσα νέο πακέτο διάσωσης ( 60 δισ. ευρώ) τους Ισπανούς αξιωματούχους έντρομου πλέον να επειλούν εμμέσως πλην σαφώς την Ευρωπαϊκή Ένωση: «Αφήστε μας να καταρρεύσουμε να δούμε ποιος θα βγει χαμένος» και βέβαια την ανεργία να έχει φτάσει το στο 25% χωρίς καν να έχει υπογραφεί Μνημόνιο για τον δημοσιονομικό τομέα!<br /> <br /> Οι προβλέψεις για βετίωση της ισπανικής οικονομίας βασίζονται στην υπεαισιόδοξη εκτίμηση ότι η Ισπανία θα αναπτυχθεί 6,5% το διάστημα 2012-2014 (πρακτικά αδύνατον, το πιθανότερο είναι να έχει ύφεση μεγαλύτερη από αυτό το ποσοστό) και από την περασμένη εβδομάδα η απόδοση των δεκαετών ομολόγων της Ισπανίας εκτοξεύτηκε και πάλι πάνω από το 6%. <br /> <br /> Διογκώνοντας περαιτέρω τις πιέσεις, νέα στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας έδειξαν πως η ισπανική οικονομία συρρικνώνεται και το δημοσιονομικό έλλειμμα φουσκώνει, την ώρα που οι υπουργοί Οικονομικών της Γερμανίας και άλλων κρατών-«χορηγών» άφησαν ανοιχτό το ενδεχόμενο η Ισπανία χρειαστεί να διοχετεύσει περισσότερα κεφάλαια στο τραπεζικό της σύστημα προτού αυτές λάβουν βοήθεια από το ευρωπαϊκό ταμείο διάσωσης.<br /> <br /> <b>Ο πρωθυπουργός, Mariano Rajoy έχει μέχρι στιγμής κρατήσει χαμηλούς τόνους σχετικά με το ζήτημα της επίσημης διάσωσης του κράτους, καθώς σε αντάλλαγμα για ένα πλήρες πακέτο στήριξης, η κυβέρνησή του θα πρέπει να αποδεχθεί ακόμα σκληρότερα μέτρα λιτότητας από αυτά που ήδη εφαρμόζει.</b> Το γραφείο του Rajoy ωστόσο, επιβεβαιώνοντας σχετικές δηλώσεις που έγιναν σε συνέντευξη στην Wall Street Journal, ανέφερε πως ο Rajoy είναι «100% έτοιμος» να ζητήσει τη βοήθεια των Ευρωπαίων, εάν το κόστος δανεισμού της χώρας παραμείνει <b>«πολύ υψηλά για μεγάλο χρονικό διάστημα». </b><br /> <br /> Στα 207,2 δισ. ευρώ ανέρχεται το ποσό που σχεδιάζει να δανειστεί η Ισπανία το 2013, όπως αποκάλυψε ο υπουργός Προϋπολογισμού της χώρας Cristobal Montoro, στο πλαίσιο παρουσίασης του προϋπολογισμού για το επόμενο έτος....<br /> <br /> Σημειώνεται ότι το χρέος αναμένεται, σύμφωνα με τους κυβερνητικούς υπολογισμούς, να διαμορφωθεί στο 90,5% του ΑΕΠ της χωράς το 2013 (συνυπολογίζοντας το πακέτο διάσωσης των τραπεζών της), ενώ το έλλειμμα αναμένεται να αγγίξει ο 7,4% του ΑΕΠ της.<br /> <br /> <b>Η Τράπεζα της Ισπανίας ανακοίνωσε ότι η οικονομία συρρικνώθηκε με «σημαντικό ρυθμό» κατά το τρίτο τρίμηνο. Το έλλειμμα του προϋπολογισμού στο ίδιο διάστημα ανήλθε σχεδόν στο 4,8% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος, από 3,8% την αντίστοιχη περυσινή περίοδο. Και θέλουν ν έχουν ανάπτυξη 6,5% σε δύο χρόνια!</b><br /> <br /> Οι εκτεταμένες διαδηλώσεις στην πρωτεύουσα αλλά και η αυτοδιάθεση που προωθείται στην Καταλονία, την πλουσιότερη περιφέρεια της Ισπανίας, υπονομεύουν τις προσπάθειες της κεντρικής κυβέρνησης να καθησυχάσει τους επενδυτές. Ο πρόεδρος της Καταλονίας, Artur Mas ζήτησε πρόωρες εκλογές για τις 25 Νοεμβρίου και πολύ δύσκολα θα τις χάσουν τα κόμματα που προεσβεύουν την απόσχιση της Κταλονίας από τον ιισπανικό κορμό..<br /> <br /> Το αρνητικό κλίμα στην Ισπανία επηρέασε και το ευρώ, το οποίο υποχώρησε χθες στα 1,28 δολάρια, ήτοι στο χαμηλότερο επίπεδο σε διάστημα δύο εβδομάδων. <b>«Οι αγορές αντιδρούν στην αρνητική ροή ειδήσεων από την Ισπανία»</b>, σχολίασε ο Jeremy Stretch, επικεφαλής στρατηγικής forex της Canadian Imperial Bank of Commerce στο Λονδίνο.<br /> <br /> <b>Το ζήτημα είναι πόσο η κατάσταση αυτή μπορεί να επηρεάσει την Ελλάδα άμεσα. Δυστυχώς, πολύ και σε μεγάλο βαθμό. Αν στην Ισπανία η κατάσταση βγει εκτός ελέγχου (οι εκλογές στην Καταλονία θα είναι ένα κρίσιμο τέστ) η Ελλάδα έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να υποστεί συστημική νομισματική καταστροφή.</b><br /> <br /> Είναι σα να καίγονται ένα σπίτι (Ελλάδα) στην μία άκρη και μία πολυκατοικία (Iσπανία) στην άλλη άκρη του δρόμου. Λογικό είναι στην "πολυκατοικία" να σπεύσουν οι συντριπτικά περισσότερες δυνάμεις της πυροσβεστικής και να στερηθεί το "σπίτι" (Ελλάδα) από δυνάμεις "πυρόσβεσης"...<br /> <a href="http://logiosermis.net/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Αποσχίζεται η Καταλονία στις 25/11; Η Ισπανία σε κατάσταση αποσύνθεσης!

Σε δεινή κατάσταση βρίσκεται η ισπανική, όχι μόνο η οικονομία, αλλά και η κοινωνία με την απειλή της απόσχισης της Καταλωνίας από ...

Διαβάστε την συνέχεια

Συγκλονιστικό μήνυμα στο Facebook: Τι μου έμαθαν 2,5 χρόνια κρίσης

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://a.media.newsbomb.gr/items/cache/7142daf23052bdfa9c20f3c12ef92340_XL.jpg" rel="nofollow" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="Συγκλονιστικό μήνυμα στο Facebook: Τι μου έμαθαν 2,5 χρόνια κρίσης" height="360" src="http://www.logiosermis.net/media/feedgator/images/daily/2012/09/25/20_c665e1dd33cccc8a8b6d42e698f84d58.jpg" style="border: 0px;" width="600" /></a></div> <br /> Η 33χρονη, μετά από δυο απολύσεις, μία παραίτηση και άπειρα βιογραφικά σήμερα είναι άνεργη.<br /> <br /> Αποφάσισε έτσι να γράψει ένα κείμενο με τίτλο, <b>"Τι μου έμαθαν 2,5 χρόνια κρίσης", το οποίο έχει πολλές κοινοποιήσεις και likes στο Facebook.</b><br /> <b><br /> </b><b>Ιδού λοιπόν τι μας λέει η 33χρονη, που εγώ προσωπικά της βγάζω το καπέλο, ως γνήσια απόγονο των μεγάλων Ελλήνων και υπόδειγμα θάρρους και αυταπάρνησης:</b><br /> <br /> <i>''Υποθέτω - τι υποθέτω, σίγουρη είμαι - πως αν κάνεις μια ειλικρινή έρευνα στο διαδίκτυο θα βρείς πάμπολλα κείμενα απείρως αξιολογότερα απο αυτό διαβάζεις αυτή τη στιγμή. Είναι εισαγωγή ενοχική το γνωρίζω αυτό, αλλά ακουμπά στο γεγονός πως πάντα μα πάντα απεχθανόμουν τα αποφθέγματα και τις διδαχές. Νομίζω πως μπορούν να τα κάνουν μονάχα οι πολύ σπουδαίοι, ή ο Ουμπέρτο Έκο.</i><br /> <i><br /> </i><i>Με την επίφαση λοιπόν αυτή - πως και καλά γλύτωσα την αυταρέσκεια - θα μοιραστώ την εμπειρία μου και θα σου πω τι έμαθα αυτά τα 2,5 χρόνια κρίσης και ενίοτε ανεργίας.Σκέφτομαι πως ίσως σε βοηθήσουν,</i><br /> <i><br /> </i><i>1. Είμαστε όλες οι επανηλειμμένες, παταγώδεις, ίσως και λίγο ντροπιαστικές αποτυχίες μας. Σε καμία απο αυτές δεν έχουμε ξυπνήσει την επόμενη μέρα οι ίδιοι. Γίναμε άλλοι, γίναμε λίγοι, χωθήκαμε την ματαιότητα. Είσαι εκείνος που σηκώθηκε πάλι πάνω. Ή εκείνος που έβαλε την ταφόπλακα. Εσύ αποφασίζεις.</i><br /> <i><br /> </i><i>2. Ο μόνος τρόπος για να νικήσεις την ανεργία, είναι να εργάζεσαι συνέχεια. Σήκω το πρωί και κάνε οτιδήποτε. Βοήθα την μάνα σου να μαγειρέψει, φτιάξε τον κήπο, βοήθησε ένα φίλο που προσπαθεί, κάνε τα ψώνια στη γιαγιά, κάνε συνολάκια στο διαδίκτυο, φτιάξε κουλουράκια, επαναλαμβάνω, ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ. Bοήθησε τον εαυτό σου να βρει σκοπό, να νιώσει υπερήφανος. Ακόμα και αν δεν ξέρεις πως θα πληρώσεις το ενοίκιο τον επόμενο μήνα. Μην ηττηθείς, κανείς δεν αγοράζει τον νικημένο. Στο λέω τόσο σκληρά.</i><br /> <i><br /> </i><i>3.Το μεγαλύτερο καρκίνωμα της Ελληνικής κοινωνίας, είναι μια τεράστια διπολική μάνα, που σε βυζαίνει μέχρι την βαθιά ενηλικίωση και μετά σε βαράει αηδιασμένη που δεν είσαι κουλ ανεξάρτητο Δανεζάκι.</i><br /> <i><br /> </i><i>4.Δεν είσαι μοναδικός, απίθανος, ανεπανάληπτος. Θα στο πω καλύτερα - είμαστε ένα κακκαδάκι στο τεράστιο πρόσωπο του σύμπαντος. Όμως είσαι τώρα, είσαι εδώ, νέος, κρίση - ξεκρίση. Αποφάσισε τι θα κάνεις με το κακκαδάκι σου.</i><br /> <i><br /> </i><i>5.Επειδή δεν είσαι μοναδικός, απίθανος, ανεπαληπτος, κανείς δεν σου χρωστάει τίποτα. Κανένας αφεντικός, γκόμενος, μάνα, πατέρας, ξαδέλφι, φίλος. Σταμάτα να απαιτείς πράγματα γιατί έτσι. Σκέψου τι δίνεις, και αν το δίνεις φτηνά, μάλλον δεν είναι τόσο καλό. Αν όχι, πάλι δεν φταίει κανένας άλλος εκτός απο εσένα.</i><br /> <i><br /> </i><i>6.Μεγαλώσαμε σε μια κουλτούρα που μας μπαμπάκιασε το μυαλό με αστείρευτες ιστορίες αγάπης όπου τελείωναν όταν το ζευγάρι έσμιγε τελικά, σε πλήρη συντονία. Κανείς δεν ασχολήθηκε με το μετά. Μάθαμε να κυνηγάμε λυσσαλέα το σμίξιμο της τέλειας συντονίας και είμαστε εντελώς ανέντοιμοι για την σκληρή δουλειά του μετέπειτα ασυντόνιστου. Η σκληρή δουλειά της αγάπης είναι η μόνη που σε βγάζει απο το βούρκο. Είναι αυτή που σε φωτίζει μυστικά, σε στιγμές, εκεί που δεν το περιμένεις :)</i><br /> <i><br /> </i><i>7.Οι φίλοι, είναι η μεγαλύτερη σου περιουσία, το στίγμα των στιγμών. Κάνε φίλους που είναι καλύτεροι απο σένα σε κάτι, που κοιτάζουν διαφορετικά, αλλά που γελάτε στα ίδια αστεία. Να τους δίνεις, να μην το σκέφτεσαι, να τους φροντίζεις, πολλές φορές και μυστικά για να μην το καταλαβαίνουν.</i><br /> <i><br /> </i><i>8.Μην κάνεις πράγματα για τσάμπα ή για πολύ μα πολύ λίγα λεφτά που απαιτούν τις ιδέες σου, την μόρφωση σου την πνευματικότητα σου και δεν σε εμπνέουν καν. Είναι άτιμες και ανθρωπορουφήχτρες. Είναι πιο τίμια η όποια χειρωνακτική δουλειά που σου δίνει σχεδόν τα ίδια λεφτά ( όχι βέβαια τίτλο) η οποία σου αφήνει το μυαλό να το χειριστείς για πάρτη σου, για να κάνει τα δικά του.</i><br /> <i><br /> </i><i>9.Δεν υπάρχει τίποτα που δεν μπορείς να καταφέρεις. Αλήθεια. Η ζωή σε ξεπερνάει κάθε μέρα και στο αποδεικνύει περιπαιχτικά, συντονίσου στο λίκνισμα της και θα δεις πόσο δίκιο έχω.</i><br /> <i><br /> </i><i>10.Ο χρόνος είναι μια εφεύρεση εξαιρετικά αστεία. Στην ουσία δεν υπάρχει. Μην τον φόβάσαι, βούτα και κολύμπα.</i><br /> <i><br /> </i><i>11.Είσαι πολύ όμορφος. Κανένας άσχημος δεν θα διάβαζε το κείμενο αυτό.''</i><br /> <a href="http://logiosermis.net/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Συγκλονιστικό μήνυμα στο Facebook: Τι μου έμαθαν 2,5 χρόνια κρίσης

Η 33χρονη, μετά από δυο απολύσεις, μία παραίτηση και άπειρα βιογραφικά σήμερα είναι άνεργη. Αποφάσισε έτσι να γράψει ένα κείμενο με τίτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σε εφαρμογή το σχέδιο για «αποπλάνηση» των Κούρδων;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/09/ocalan-_imrali.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignleft size-medium wp-image-59153" height="360" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/09/ocalan-_imrali-300x169.jpg" title="ocalan-_imrali" width="600" /></a></div> <br /> <br /> Ο τουρκικός Τύπος δημοσίευσε μια είδηση με ιδιαίτερη σημασία, αφού σχετίζεται με τα δημοσιεύματά μας των προηγουμένων ημερών ότι στο παιχνίδι για την αντιμετώπιση του Κουρδικού, μπαίνει και ο ίδιος ο ιστορικός ηγέτης του PKK, Αμπντουλάχ Οτζαλάν…<br /> Οι τουρκικές εφημερίδες δημοσιεύουν αναφορές του τις οποίες φέρεται να έκανε κατά τη διάρκεια συνάντησης με τον αδερφό του, Μεχμέτ Οτζαλάν, στις 21 Σεπτεμβρίου. Ο Οτζαλάν άσκησε κριτική στις τελευταίες επιθέσεις του PKK στη νοτιοανατολική Τουρκία αποκαλώντας τες λανθασμένες και παρορμητικές, αφού «καταστρέφουν γέφυρες μεταξύ λαών»… Πολύ «στοχευμένη» αναφορά, δεν νομίζετε; Σα να έχει τάξει η ΜΙΤ μετατροπή της φυλάκισης σε κατ’ οίκον περιορισμό και διαπραγματεύσεις, σε περίπτωση που πείσει τους μαχητές του PKK να σταματήσουν τις επιθέσεις…<br /> Ο Οτζαλάν βγήκε πάλι στην επιφάνεια… από το πουθενά. Ήταν μάλιστα τόσο «εκκωφαντική» τους τελευταίους μήνες η σιωπή του, που έδωσε τροφή για εικασίες ότι δεν είναι πλέον φυλακισμένος στο Ιμραλί… τελευταία φορά ο Οτζαλάν είχε ακουστεί το Ιούλιο όταν είχε γράψει επιστολή προς το υπουργείο Δικαιοσύνης λέγοντας ότι δεν θα μιλά μέσω των δικηγόρων του επειδή οι δηλώσεις του διαστρεβλώνονται! Τους άλλαξε; Αυτό είναι το δικό μας ερώτημα…<br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Σε εφαρμογή το σχέδιο για «αποπλάνηση» των Κούρδων;

Ο τουρκικός Τύπος δημοσίευσε μια είδηση με ιδιαίτερη σημασία, αφού σχετίζεται με τα δημοσιεύματά μας των προηγουμένων ημερών ότι στο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πάνε να βάλουν χέρι στα πετρέλαια της Κύπρου!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <img alt="" class="aligncenter" height="370" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/10/Eroglu.jpg" title="Eroglu" width="600" /></div> <br /> Μερίδιο στο φυσικό αέριο της Κύπρου, χωρίς, όμως, επίλυση του Κυπριακού, είναι η τελευταία πρόταση του ηγέτη των κατεχομένων εδαφών Ντερβίς Έρογλου, όπως αυτή κατατέθηκε στον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν, μετά το τέλος της συνάντησής τους. Πρόκειται σαφώς για μία ακόμη προσπάθεια της Τουρκίας να επωφεληθεί από τα κοιτάσματα, χωρίς βέβαια να παραχωρεί τίποτε στο ζήτημα της εισβολής και κατοχής της Κύπρου.<br /> Το πλήρες άρθρο και βίντεο που ακολουθεί προέρχεται από το Sigma Live Κύπρου.<br /> <br />Δόθηκε στην δημοσιοτητα η πρόταση για την συνεκμεταλευση των υδρογονανθράκων την οπόια κατέθεσε στον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών ο Ντερβίς Έρογλου κατα΄την χθεσινή τους συνάντηση στην έδρα του Οργανμισμού στη Νέα Υόρκη.<br /> Ο Ερογλου σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησε λίγο μετά το πέρας της συνάντησης, αφού ευχαρίστησε για ακόμα μία φορά τον Μπαν Κι Μουν για την συνάντηση τους και κατήγγειλε για πολλοστή φορά την ελληνοκυπριακή πλευρά, παρουσίασε την πρόταση όσον αφορά τους υδρογονάνθρακες, η οποία ουσιαστικά αποτελείται από 3 παραμέτρους.<br /> Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Ερογλου τόσο προς τον Μπαν Κι Μουν όσο και προς τους εκπροσώπους του τύπου, η ύπαρξη των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων καταστούν την ειρήνη στην Κύπρο πιο υποχρεωτική. Ο κ. Ερογλου μάλιστα όπως και στην περσινή του πρόταση δεν συνδέει απαραίτητα την έναρξη της εκμετάλευσης των φυσικών πόρων με την λύση του Κυπριακού.<br /> Οι 3 άξονες της πρότασης είναι οι ακόλουθες:<br /> -Η μεταφορά του φυσικού αερίου προς την Ευρώπη να γίνει με αγωγό που θ;α περάσει από την Τουρκία, καθώς όπως είπε ο τουρκοκύπριος ηγέτης η οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα δεν επιτρέπει διαφορετικό σαενάριο.<br /> -Ο διορισμός από τον ΓΓ των Ηνωμένων Εθνών διαμεσολαβητή για το θέμα των υδρογονανθράκων που θα τεθεί επικεφαλής τεχνικής επιτροπής από εκπροσώπους των δύο πλευρών, η οποία θα αποφασίσει για το διαμοιρασμό των κοιτασμάτων.<br /> -Η δημιουργία ειδικού ταμείου εσόδων από τους υδρογονάνθρακες, την διαχείριση του οποίου θα ΄’εχει η τεχνική επιτροπή ώστε τα χρήματα να χρησιμοποιηθούν κυρίως για τη «χρηματοδότηση της εφαρμογής των προνοιών μιας συνολικής συμφωνίας».<br /> Κυβέρνηση: Mονο με λύση του Κυπριακού θα επωφεληθούν οι τ/κ.<br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Πάνε να βάλουν χέρι στα πετρέλαια της Κύπρου!

Μερίδιο στο φυσικό αέριο της Κύπρου, χωρίς, όμως, επίλυση του Κυπριακού, είναι η τελευταία πρόταση του ηγέτη των κατεχομένων εδαφών Ντε...

Διαβάστε την συνέχεια

Μέγα Λάθος η Απόρριψη της Θαλάσσιας Ισχύος!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhByA0wp6Rp1jAujxlnIowHLs0QztCFQLd4SQtOA5P3NKqD1bacAEFfQahOsV9G4BA692VgbG2pr2PRvINrgIynww0HSDDX7jyeBAegD_TkF5my91bszOBhe9CnttXp3BfJJ85BR8lc0tk/s1600/imagesCABH71L3.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhByA0wp6Rp1jAujxlnIowHLs0QztCFQLd4SQtOA5P3NKqD1bacAEFfQahOsV9G4BA692VgbG2pr2PRvINrgIynww0HSDDX7jyeBAegD_TkF5my91bszOBhe9CnttXp3BfJJ85BR8lc0tk/s640/imagesCABH71L3.jpg" width="600" /></a></div> <br /> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span style="background-color: white; line-height: 20px;"><b>Γράφει ο Αρχιπλοίαρχος (εα) Δημήτριος Ν. Τσαϊλάς ΠΝ</b></span></span><br /> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br style="background-color: white; line-height: 20px;" /><span style="background-color: white; line-height: 20px;">H Ελλάδα έπρεπε να είναι μια ακλόνητη περιφερειακή θαλασσοκράτειρα δύναμη αφού ο ελληνόκτητος εμπορικός στόλος είναι ο μεγαλύτερος παγκοσμίως και στην περιοχή του Αιγαίου αλλά και της Μεσογείου υπάρχουν συμφέροντα αντίστοιχα, τόσο επιβίωσης όσο και ζωτικά για το έθνος. Όμως δεν διαφαίνεται η ενίσχυση του πολεμικού μας στόλου, αφού δεν έχουν παραληφθεί εισέτι τα τρία νέα γερμανικής σχεδίασης υποβρύχια που είναι σχεδόν έτοιμα στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά  και το πρόγραμμα των πυραυλακάτων στα Ναυπηγεία Ελευσίνας έχει βαλτώσει. </span></span><br /> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br style="background-color: white; line-height: 20px;" /><span style="background-color: white; line-height: 20px;">Εν τω μεταξύ ολοένα και μελανότερες προδιαγράφονται οι προοπτικές για την ελληνική ναυπηγική και ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία που παραπαίει αφού η Ελληνική ναυπηγική βιομηχανία και πιο συγκεκριμένα, τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά και τα Ναυπηγεία Ελευσίνας ταλανίζονται από χρόνια προβλήματα. </span></span><br /> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span style="background-color: white; line-height: 20px;"><br /> </span></span> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span style="background-color: white; line-height: 20px;"></span></span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span style="background-color: white; line-height: 20px;">Αφού από το 2010 η Ευρωπαϊκή Ένωση απαγορεύει στα Ελληνικά Ναυπηγεία να ναυπηγούν εμπορικά πλοία, και τα πολεμικά που ναυπηγούνται θα είναι μόνο για εθνικούς σκοπούς χωρίς να έχουμε το δικαίωμα εμπορίας τους. Ένας άλλος ανασταλτικός παράγων είναι ότι ενώ οι τιμές ακολουθούν την κατιούσα διεθνώς στην Ελλάδα διατηρούνται τα υψηλά τιμολόγια των ναυπηγείων. Επίσης είναι σοβαρή η απουσία σημαντικού έργου εξαιτίας της παροιμιώδους αναξιοπιστίας στους χρόνους παράδοσης. </span></span><br /> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br style="background-color: white; line-height: 20px;" /><span style="background-color: white; line-height: 20px;">Συνεκτιμώντας όλα αυτά, θα λέγαμε ότι η ναυτική ισχύς της Ελλάδος είναι υπό απειλή η πιο κομψά υπό παρακμή, και αυτή τη δύσκολη στιγμή για την πατρίδα μας, δεν θα μπορούσα να προτείνω κάποιο εναλλακτικό πιο ασφαλές ή και ισοδύναμο στοιχείο της ελληνικής ισχύος από την ελληνική θαλάσσια ισχύ.  </span><br style="background-color: white; line-height: 20px;" /><br style="background-color: white; line-height: 20px;" /><span style="background-color: white; line-height: 20px;">Παρά το γεγονός ότι το Πολεμικό Ναυτικό μας που είναι βασικός συντελεστής της θαλάσσιας ισχύος, παραμένει πολλές τάξεις μεγέθους πιο ισχυρό από ότι του πλησιέστερου ανταγωνιστή μας, πρέπει να προσέξουμε τις προσαρμογές της παραδοσιακής τέχνης της ναυτικής στρατηγικής τονίζοντας ότι θα αποτελέσει θρίαμβο για την ηγεσία του Πολεμικού Ναυτικού να διατηρήσει ισχυρό το στόλο κάτω από τις σημερινές συνθήκες μεγάλων εξωτερικών πιέσεων σε συνδυασμό με την δημοσιονομική αδυναμία. Αν επιτρέψουμε μια περαιτέρω πτώση στη ναυτική ισχύ μας, κινδυνεύουμε να επαναλάβουμε την εμπειρία των χρόνων του Βυζαντίου που είχε αποδυναμωθεί ο στόλος. </span><br style="background-color: white; line-height: 20px;" /><a href="http://www.blogger.com/blogger.g?blogID=7185744086525327960" name="more" style="background-color: white; line-height: 20px;"></a><br style="background-color: white; line-height: 20px;" /><span style="background-color: white; line-height: 20px;">Από τον 7ο μΧ. αιώνα που οι Άραβες δημιούργησαν ναυτική δύναμη ικανή να επιδιώξουν την κυριαρχία των θαλασσών της Ανατολικής Μεσογείου ανάγκασαν το βυζαντινό ναυτικό να περάσει στην άμυνα. Τον 13ο αιώνα, το βυζάντιο έχασε σημαντική δύναμη και επιρροή από τις ιταλικές πόλεις και η ελληνική ναυτική ισχύς είχε φτάσει σε ένα πολύ χαμηλό σημείο στην ιστορία της, αν και Έλληνες ναυτικοί συνέχιζαν να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο με την εξυπηρέτηση των ξένων πλοίων. </span></span><br /> <div class="separator" style="background-color: white; clear: both; line-height: 20px; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEipxNRKOPVQt0YTdSusDB1TQt9QjTZHSs2EyQ6rdiR1p0rCeh5cS3i844XOSYcfvxeSICfEi77Hz8x0Gu9l-Pe0GK9Yr5kHQCqg8ZdDE4u_FVDcYIT-0JYZjJ-ZtZ_ESWV9FWeNjHtL4o0/s1600/imagesCAK1HPPV.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration: none;"><span style="color: black; font-family: Verdana, sans-serif;"><img border="0" height="476" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEipxNRKOPVQt0YTdSusDB1TQt9QjTZHSs2EyQ6rdiR1p0rCeh5cS3i844XOSYcfvxeSICfEi77Hz8x0Gu9l-Pe0GK9Yr5kHQCqg8ZdDE4u_FVDcYIT-0JYZjJ-ZtZ_ESWV9FWeNjHtL4o0/s640/imagesCAK1HPPV.jpg" style="border: none; position: relative;" width="640" /></span></a></div> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span style="background-color: white; line-height: 20px;">Έτσι κινούμενο παρακμιακά το βυζαντινό ναυτικό, θα φτάσουμε στο 1453 όπου είχε χάσει παντοιοτρόπως την ικανότητά του να διατηρεί ανοικτές γραμμές ανεφοδιασμού της Κωνσταντινούπολης, και αυτό υπήρξε ο κύριος παράγοντας της οθωμανικής νίκης. Βέβαια πολύ πριν από την άλωση της Κωνσταντινούπολης, οι αυτοκράτορες του βυζαντίου είχαν εγκλωβιστεί από την ισχύ των ιταλικών δημοκρατιών, της Γένοβα και της Βενετίας. Με το εμπόριο της αυτοκρατορίας κατεστραμμένο ολοσχερώς, δύσκολα θα μπορούσαμε να μιλάμε για μια θαλάσσια ισχύ. Ότι θαλάσσια δραστηριότητα ήταν ακόμα σε ελληνικά χέρια, ήταν τοπικού χαρακτήρα και οικονομικά ασήμαντη. </span></span><br /> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br style="background-color: white; line-height: 20px;" /><span style="background-color: white; line-height: 20px;">Λόγω αυτής της πτώσης της βυζαντινής θαλάσσιας ισχύος, οι Βενετοί και οι Οθωμανοί ήταν αυτοί που αξιοποιούσαν ή καλύτερα εκμεταλλευόντουσαν τις δεξιότητες των Ελλήνων ναυτικών και τεχνιτών των παράκτιων περιοχών του Αιγαίου και της Μαύρης Θάλασσας. Έχοντας χάσει την οικονομική ζωτικότητα της, η Κωνσταντινούπολη δεν ήταν σε θέση να συνεχίσει τη ναυτική παράδοση της. Εμπόριο και ναυπηγική βιομηχανία είχε πλέον περάσει σε ξένα χέρια.</span></span><br /> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br style="background-color: white; line-height: 20px;" /><span style="background-color: white; line-height: 20px;">Επιστρέφοντας στο σήμερα, σημειώνουμε τη συνεχή ανάπτυξη των τουρκικών ναυτικών δυνάμεων επισημαίνοντας ότι το τουρκικό ναυτικό έχει ένα μεγάλο αριθμό αρματαγωγών, φρεγατών και ενός αυξανόμενου αριθμού υποβρυχίων. Πιο σοβαρή απ' όλα, περιγράφουμε την αυξανόμενη απειλή που ανοίγει μια νέα εποχή για τον τουρκικό ιμπεριαλισμό. Ο καθορισμός των ΑΟΖ, στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή έχει μετατρέψει την Τουρκία σε μια επεκτατική, περιφερειακή εξουσία. </span></span><br /> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br style="background-color: white; line-height: 20px;" /><span style="background-color: white; line-height: 20px;">Δεδομένου ότι καμία πραγματική απόδειξη της παρακμής του ελληνικού ναυτικού υπάρχει, είμαστε πολλές φορές αναγκασμένοι να βασιζόμαστε στη στείρα, παραμορφωμένη, και προκατειλημμένη ιστορική αναλογία για να τεκμηριώσουμε την επιχειρηματολογία μας. Οι ιστορικές αναλογίες είναι προσεκτικές και αποφεύγουμε να κάνουμε άμεσες συγκρίσεις μεταξύ της αυξανόμενης ισχύος του πολεμικού ναυτικού της Τουρκίας και της πραγματικής δύναμης του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού. </span></span><br /> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br style="background-color: white; line-height: 20px;" /><span style="background-color: white; line-height: 20px;">Σε κάθε κατηγορία το Πολεμικό Ναυτικό συνδυάζει την τεκμαρτή αριθμητική ισορροπία με ένα σημαντικό ποιοτικό πλεονέκτημα από πλοίο σε πλοίο πάνω από το Τουρκικό ναυτικό. Αυτή η κατάσταση είναι απίθανο να αλλάξει σύντομα. Όμως καθώς αυξάνεται το ναυτικό της Τουρκίας και το δικό μας μειώνεται, στο μέλλον η ισορροπία ισχύος θα διαταραχθεί υπέρ του αντιπάλου. Είναι επίσης αξιοσημείωτο ότι η Τουρκία κατατάσσεται τέταρτη στον κόσμο στη ναυπήγηση πλοίων πίσω από την Κίνα, τη Νότια Κορέα και την Ιαπωνία.</span></span><br /> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br style="background-color: white; line-height: 20px;" /><span style="background-color: white; line-height: 20px;">Αντί να αντιμετωπίσουμε αυτή τη δυσάρεστη κατάσταση, εμείς οι ίδιοι πρέπει να προβούμε σε επανακαθορισμό της ναυτικής στρατηγικής αποκλείοντας τη σχετική ευκολία δράσεως των αντιπάλων τόσο με τη σύναψη συμμαχιών στο μέτωπο της Μεσογείου, όσο και με την απόκτηση και πρόσκτηση των νέων υποβρυχίων και πυραυλακάτων από τα ελληνικά Ναυπηγεία. Δεν μιλάω για μια αναλαμπή που θα μετακινήσει τον έλεγχο της θάλασσας με το μοντέλο του ισχυρού όψιμου ηγέτη που θα έχει ως αποτέλεσμα τον οπλικό ανταγωνισμό με τα αντίπαλα ναυτικά. Αν εμείς οι ίδιοι ξεπεταχτούμε ως όψιμοι ηγέτες, η Τουρκία θα οδηγηθεί ακόμη πιο γρήγορα στην κατασκευή ενός υπέρτερου ναυτικού με σκοπό να κυριαρχήσει στις θάλασσες, και το μόνο που θα πετύχουμε είναι μια πλήρη αντιστροφή του ποθητού αποτελέσματος. </span><br style="background-color: white; line-height: 20px;" /><br style="background-color: white; line-height: 20px;" /><span style="background-color: white; line-height: 20px;">Παρά την αναγκαιότητά, της μείωσης του ελλείμματος που δεν είναι το μόνο ή ακόμα και το πιο σημαντικό πράγμα σε σχέση πάντα με την εθνική μας ασφάλεια, δεν πρέπει να εγκαταλείψουμε τον σταθεροποιητικό ρόλο στο Αιγαίο, παραμελώντας τη στρατιωτική ισορροπία, καθώς και να αρνηθούμε την παραίτηση από εθνικές θέσεις που είναι πλήρως ταυτισμένες με την επιβίωση μας. Γι’ αυτό πρέπει η ελληνική πολιτεία να ενσκήψει με σεβασμό προς τις προοπτικές για την ελληνική ναυπηγική και ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία και να ανατρέψει την απόφαση του 2010 με την οποία απαγορεύει η Ευρωπαϊκή Ένωση στα Ελληνικά Ναυπηγεία να ναυπηγούν εμπορικά πλοία, και τα πολεμικά που ναυπηγούνται να είναι μόνο για εθνικούς σκοπούς χωρίς να έχουμε το δικαίωμα εμπορίας τους. Μόνο η θαλάσσια ισχύς θα συγκρατήσει τις επερχόμενες τεκτονικές ανακατατάξεις μεταξύ των εθνών της Μεσογείου. Κρίμα, αν παραμελήσουμε την θαλάσσια ισχύ μας.</span></span><br /> <a href="http://geopoliticsdailynews.blogspot.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Μέγα Λάθος η Απόρριψη της Θαλάσσιας Ισχύος!

Γράφει ο Αρχιπλοίαρχος (εα) Δημήτριος Ν. Τσαϊλάς ΠΝ H Ελλάδα έπρεπε να είναι μια ακλόνητη περιφερειακή θαλασσοκράτειρα δύναμη αφού ο ε...

Διαβάστε την συνέχεια

New York Times: Ο αυξανόμενος ρόλος των Κούρδων στη Συρία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgRcsEeZo7yfUzXytELJIMFUARF-jasYc1WwSXRBYRQ9uEbzKjZ7D0uDXzbRXAX3GP1rfFZ-xsSB5PTgZSmihtXmJh4tl2cJzLcGBI1YxHFLO9Fhhg7_U5GBBsPTNOx46UnO1-TO_vfG_Y/s1600/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1+%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.png" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="364" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgRcsEeZo7yfUzXytELJIMFUARF-jasYc1WwSXRBYRQ9uEbzKjZ7D0uDXzbRXAX3GP1rfFZ-xsSB5PTgZSmihtXmJh4tl2cJzLcGBI1YxHFLO9Fhhg7_U5GBBsPTNOx46UnO1-TO_vfG_Y/s640/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1+%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.png" width="640" /></a></div> <br /> <div style="line-height: 19px; margin-bottom: 15px; margin-top: 10px; padding: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Οι New York Times με ένα κατατοπιστικότατο γράφημα παρουσιάζουν την αυξανόμενη επιρροή του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος στα τεκταινόμενα στη Μέση Ανατολή (<a href="http://www.nytimes.com/interactive/2012/09/29/world/middleeast/the-growing-role-of-kurds-in-syria.html?ref=middleeast" style="text-decoration: none;">σύνδεσμος</a>). </span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Όπως είναι γνωστό ο Κουρδικός αγώνας για ένα ανεξάρτητο κράτος έχει ανεβάσει ταχύτητα με καταλύτη την 18μηνη πλέον εμφύλια σύγκρουση στη Συρία. Οι απανταχού Κούρδοι, όντες διεσπαρμένοι σε τέσσερα κράτη από το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου (Τουρκία, Συρία, Ιράκ, Ιράν) μετά από τον παρεμβατισμό των Συμμάχων -οι Κούρδοι τον ονομάζουν προδοσία- εκμεταλλεύονται την έκρυθμη κατάσταση στη Μ.Ανατολή με αρκετά μεγάλη επιτυχία και έχουν καταφέρει να κερδίσουν καθεστώς ημιαυτονομίας σε αρκετές περιοχές, με κυριότερη αυτή στο Βόρειο Ιράκ.</span></div> <div style="line-height: 19px; margin-bottom: 15px; margin-top: 10px; padding: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Στην "πρωτεύουσα" του Ιρακινού Κουρδιστάν, το Erbil, ο ηγέτης των Κούρδων Massoud Barzani έχει καταφέρει να εγκαταστήσει μια σχετικά ευημερούσα κοινότητα Κούρδων, η οποία μοιάζει όλο και περισσότερο με ανεξάρτητο κράτος. Μετά την επιτυχή συνεννόηση των Κούρδων με την μετα-πολεμική Ιρακινή κυβέρνηση, η οποία οδήγησε στο ημιαυτόνομο κρατίδιο στο Β.Ιράκ, ο Barzani αποσκοπεί στην ένωση των διάφορων κουρδικών απελευθερωτικών οργανώσεων υπό τη σκέπη του Ανώτατου Κουρδικού Συμβουλίου. Τον περασμένο Ιούλιο κατάφερε να ενώσει πάνω από δέκα οργανώσεις με αυτό τον τρόπο και τώρα αποσκοπεί στην αδελφοποίηση και τελικά ένωση με τους Σύρους Κούρδους.</span></div> <div style="line-height: 19px; margin-bottom: 15px; margin-top: 10px; padding: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"></span></div> <a href="http://www.blogger.com/blogger.g?blogID=4744786448641111194" name="more"></a><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Οι τελευταίοι, βαριά καταπιεσμένοι τις τελευταίες δεκαετίες από τους Άραβες επιθυμούν να πραγματοποιήσουν έναν όνειρο πολλών ετών. Oι ίδιοι θεωρούν τους εαυτούς τους αντιπάλους με το καθεστώς Assad, ωστόσο αντιμετωπίζουν με καχυποψία και τους Σύρους επαναστάτες. Υπό το βάρος των εξελίξεων η κυβέρνηση της Συρίας παραχώρησε τον έλεγχο μερικών περιοχών στους Κούρδους ώστε να μπορέσει να εστιάσει με όλη της τη δύναμη στους επαναστάτες στις μεγάλες πόλεις της χώρας.</span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /> <br /> Οι Κούρδοι ισορροπούν σε ένα τεντωμένο σχοινί, προσπαθώντας από τη μια πλευρά να ισορροπήσουν τις ανάγκες του αγώνα τους απέναντι στην Τουρκική κυβέρνηση και να διεκδικήσουν ένα "ζωτικό χώρο" στη μεταπολεμική Συρία από την άλλη, γεγονός που τους κάνει σχετικά διαλλακτικούς με το μισητό κατ' αυτούς καθεστώς του Bassar Al Assad. Επιθυμούν ένα ενιαίο κράτος, με περιοχές από την Τουρκία, τη Συρία, το Ιράκ και το Ιράν, ωστόσο είναι διατεθειμένοι να δεχθούν ένα αυτόνομο κρατίδιο μέσα στα συριακά σύνορα μετά το πέρας του εμφυλίου πολέμου -ως ένα ενδιάμεσο βήμα.<br /> </span><br /> <a href="http://geopoliticsdailynews.blogspot.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

New York Times: Ο αυξανόμενος ρόλος των Κούρδων στη Συρία

Οι New York Times με ένα κατατοπιστικότατο γράφημα παρουσιάζουν την αυξανόμενη επιρροή του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος στα τεκταινόμε...

Διαβάστε την συνέχεια

Κουρδικό κράτος: μύθος ή πραγματικότητα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"> <img alt="" height="360" src="http://www.onalert.gr/files/Image/NewOnAlert/XARTES/cache/KOURDISTAN-630x286.png" width="600" /></div> <br /> <br /> <br /> Του Χρήστου Μηνάγια<br /> <br /> Ο κουρδικός λαός κατοικεί σε μια γεωγραφική περιοχή όπου διασταυρώνονται οι πολιτικοί, οικονομικοί και πολιτιστικοί άξονες που συνδέουν τη Μέση Ανατολή και εν γένει το Ισλάμ με τη Δύση. Σε ότι αφορά στην Τουρκία, το κουρδικό και η δράση του ΡΚΚ, πέραν των εσωτερικών προβλημάτων ασφαλείας που δημιουργούν στη χώρα, παράλληλα επιφέρουν αρνητικές επιπτώσεις στην ενάσκηση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Φυσικά, η αιτία μη επίλυσης του κουρδικού βαρύνει την Άγκυρα, διότι εκεί ευρίσκονται αυτοί που δεν επιθυμούν τον αφοπλισμό του ΡΚΚ και αυτοί που δεν επιθυμούν την επίλυση αυτού του προβλήματος. Και τούτο διότι, μπορεί οι Κούρδοι αντάρτες να έχουν όπλα, ωστόσο οι κυβερνητικοί παράγοντες με τον κονδυλοφόρο τους υπογράφουν αποφάσεις που οξύνουν την κατάσταση και την οδηγούν σε αδιέξοδο. Είναι προφανές ότι ο Τούρκος πρωθυπουργός Ερντογάν αντί να εξουδετερώσει πλήρως τον κεμαλισμό, που τορπιλίζει κάθε προσπάθεια επίλυσης του κουρδικού, εφάρμοσε μια μετακεμαλική πολιτική στηριζόμενη στην ιδεολογία του τουρκο-ισλαμισμού, δηλαδή ανάδειξη του τουρκισμού μέσω του Ισλάμ και καταπάτηση των δικαιωμάτων των μειονοτήτων που ζουν στην Τουρκία. Εξίσου παράδοξο είναι και το γεγονός ότι, ενώ η τουρκική κυβέρνηση ανέθεσε σε κέντρα στρατηγικών μελετών να συντάξουν μελέτες για την επίλυση του κουρδικού προβλήματος, δεν υλοποίησε καμία από τις προτάσεις που υποβλήθηκαν.<br /> <br /> Επίσης, υπάρχει και μια άλλη πλευρά, αόρατη στους τουρκο-ισλαμιστές που συχνά παρέμενε τέτοια επειδή δεν ήθελαν ή δεν τολμούσαν να κοιτάξουν προς τα εκεί. Συγκεκριμένα πρόκειται για τη στρατηγική του ΡΚΚ, η οποία διακρίνεται σε τρεις φάσεις. Στην πρώτη φάση, με τις επιχειρήσεις που πραγματοποίησε, το ΡΚΚ πέτυχε να επιβάλλει την παρουσία του και να δημιουργήσει μια σοβαρότατη ασύμμετρη απειλή στο εσωτερικό της Τουρκίας. Κατά τη δεύτερη φάση, που βρίσκεται σε εξέλιξη, οι Κούρδοι αντάρτες αποσκοπούν αφενός στη δυναμική ανατροπή των ισορροπιών που υπάρχουν με τις τουρκικές δυνάμεις ασφαλείας σε συγκεκριμένες περιοχές, αφετέρου στην αύξηση της επιρροής τους στον τοπικό πληθυσμό που στην πλειοψηφία τους είναι Κούρδοι. Τέλος, κατά την τρίτη φάση, θα επιδιωχθεί ο ξεσηκωμός του κουρδικού πληθυσμού, στις περιοχές που θα επιλεγούν, εναντίον του αυταρχικού τουρκο-ισλαμικού καθεστώτος, προκειμένου οι περιοχές αυτές να αποκτήσουν την αυτονομία τους.<br /> <br /> Ειδικότερα δε, η απάντηση του ΡΚΚ, στην τουρκική στρατηγική, αρχικά ήρθε από το ηγετικό του στέλεχος Μurat Karayilan, ο οποίος προειδοποίησε την Τουρκία λέγοντας τα εξής: «Εάν χρησιμοποιήσουμε πλήρως της στρατιωτική μας ισχύ και διατάξουμε τη διεξαγωγή ολοκληρωτικού πολέμου τότε στην Τουρκία θα έρθουν τα πάνω κάτω». Στη συνέχεια, οι προειδοποιήσεις αυτές έγιναν πράξη με αποτέλεσμα η Τουρκία να περάσει το πιο δύσκολο καλοκαίρι των τελευταίων 14 ετών. Εάν κρίνουμε από τις μέχρι τώρα εξελίξεις, για πρώτη φορά μετά τη σύλληψη του Οτσαλάν, διαπιστώνεται ότι το ΡΚΚ παρουσιάζει μια δυναμικότητα αυτής της μορφής και καταδεικνύει ότι ο αγώνας των Κούρδων ανταρτών εισήλθε σε μια νέα περίοδο που πιθανόν να διαρκέσει για πολλά χρόνια ακόμη. Οι δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων για απομόνωση του ΡΚΚ αποδείχθηκαν ανεδαφικές για δύο λόγους. Πρώτον, διότι το ΡΚΚ απέδειξε ότι διακρίνεται για τη συνοχή του, την ενότητα διοικήσεως και το άρτια εκπαιδευμένο, με υψηλό ηθικό, προσωπικό. Και δεύτερον, διότι η εν λόγω οργάνωση δεν διεξάγει μόνο επιχειρήσεις σημείου, όπως επιθέσεις σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις, στρατιωτικές φάλαγγες, απαγωγές και ελέγχους οδικών αξόνων, αλλά απομονώνει πλέον κατοικημένες περιοχές με αντικειμενικό σκοπό την κατάληψη κυβερνητικών κτηρίων. Μάλιστα, το τελευταίο αποτελεί και τον μεγαλύτερο εφιάλτη της κυβέρνησης Ερντογάν δεδομένου ότι η κατάληψη ενός κυβερνητικού κτηρίου από αντάρτες του ΡΚΚ με τη σημαία τους να κυματίζει στη στέγη αυτού, πέραν της ψυχολογικής επίδρασης, ενέχει σοβαρούς κινδύνους για ευρύτερο ξεσηκωμό του κουρδικού λαού. <br /> <br /> Όμως, τι σημαίνουν όλα αυτά; Πέραν της επιδίωξης για ανατροπή των ισορροπιών στη νοτιοανατολική Τουρκία, ποιοι είναι οι υπόλοιποι αντικειμενικοί σκοποί του ΡΚΚ; Απάντηση στο ερώτημα αυτό έδωσε ο Τούρκος δημοσιογράφος Mehmet Ali Birand (εφημερίδα Hurriyet/19-9-2012) αναφέροντας τα εξής: «Οι επιθέσεις του ΡΚΚ αποσκοπούν: πρώτον στην αναίρεση της απόφασης για απαγόρευση επαφών με τον Οτσαλάν. Δεύτερον, στην ενάσκηση πίεσης στην Άγκυρα για την εκ νέου έναρξη των διαπραγματεύσεων για το κουρδικό. Τρίτον, να δώσουν ένα μήνυμα ώστε τα φυλακισμένα στελέχη του ΚCK να αφεθούν ελεύθερα. Τέταρτον, να αποδείξουν τόσο στην Άγκυρα όσο και διεθνώς, ότι το ΡΚΚ διαθέτει τη δύναμη να προσβάλλει στόχους όποτε θέλει και όταν το θέλει. Και τέλος, να υλοποιήσει το στόχο του Οτσαλάν αναφορικά με τον επαναστατικό ξεσηκωμό του κουρδικού λαού.».<br /> <br /> Ας σημειωθεί ακόμη, ότι οι τουρκικές αρχές παρουσιάζουν το ΡΚΚ ως τρομοκρατική οργάνωση και το κατηγορούν για δολοφονίες δικαστικών λειτουργών και αγροτών, βομβιστικές ενέργειες, απειλές εκπαιδευτικών, πυρπολήσεις σχολείων, καλλιέργεια και διακίνηση ναρκωτικών, λαθρεμπόριο, ζωοκλοπές, εκβιασμό Κούρδων επιχειρηματιών για απόσπαση χρηματικών ποσών κ.λπ. Κατόπιν των παραπάνω, η τουρκική κυβέρνηση έδωσε στον εαυτό της το «άλλοθι» να διεξάγει ευρείας κλίμακας επιχειρήσεις τόσο εντός του τουρκικού εδάφους όσο και στις βάσεις του ΡΚΚ στο βόρειο Ιράκ. Προφανώς, οι επιχειρήσεις αυτές θα συνεχισθούν και μετά τον Οκτώβριο, οπότε οι καιρικές συνθήκες θα είναι δυσμενείς και ο κύριος όγκος των ανταρτών εκτιμάται ότι θα αποσυρθεί στις βάσεις του στο βόρειο Ιράκ, ενώ ένα μέρος αυτών θα συνεχίσει τις ανορθόδοξες επιχειρήσεις στα αστικά κέντρα.<br /> <br /> Περαιτέρω θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις τροποποίησαν τη στρατηγική αντιμετώπισης των ανταρτών. Συγκεκριμένα, οι Τούρκοι, αρχικά, απέκλειαν την περιοχή επιχειρήσεων και στη συνέχεια εισέρχονταν σε αυτήν στρατιωτικά τμήματα για εκκαθάριση των τμημάτων του ΡΚΚ. Αυτά που προκύπτουν από την πρώτη εφαρμογή αυτής της τακτικής είναι τα εξής: Στις αρχές Σεπτεμβρίου μεταστάθμευσε στο νομό Hakkari, με μεγάλη μυστικότητα, το στρατηγείο και οι μονάδες της Διοίκησης Ειδικών Δυνάμεων του ΓΕΕΘΑ (Bordo Bereli). Σε πρώτη φάση, 8-9 Σεπτεμβρίου, οι εν λόγω μονάδες, με αντίστοιχα τμήματα ειδικών επιχειρήσεων της στρατοχωροφυλακής και της αστυνομίας διείσδυσαν στις επίμαχες περιοχές, όπου αφού εντόπιζαν τα ανταρτικά τμήματα καταδείκνυαν με λέιζερ τις θέσεις τους, οι οποίες, στη συνέχεια, προσβάλλονταν από αεροσκάφη F-16 και επιθετικά ελικόπτερα, διασπώντας τους οργανικούς τους δεσμούς. Κατά τη δεύτερη φάση, 9-10 Σεπτεμβρίου, μονάδες πεζικού και τεθωρακισμένων απέκλεισαν τους διαδρόμους διαφυγής των ανταρτών. Τέλος, κατά την τρίτη φάση, 10-15 Σεπτεμβρίου, μονάδες καταδρομών πραγματοποίησαν ταυτόχρονα πολλές επιχειρήσεις σημείου, με νυκτερινές αεροκίνητες ενέργειες επιπέδου λόχου, προκαλώντας σημαντικές απώλειες στους αντάρτες. Ως γνωστό, διεθνώς, σε πολύ λίγες χώρες οι ένοπλες δυνάμεις έχουν τη δυνατότητα διεξαγωγής νυκτερινών αεροκίνητων επιχειρήσεων αυτής της κατηγορίας.<br /> <br /> Πέραν τούτου οι Τούρκοι διεξάγουν ειδικές επιχειρήσεις για τη σύλληψη ηγετικών στελεχών του ΡΚΚ. Στις επιχειρήσεις αυτές πέραν των Bordo Bereli συμμετέχει και η πρόσφατα συγκροτηθείσα μονάδα «Ειδικών Δυνάμεων», αποτελούμενη από 300 άτομα της αστυνομίας και της στρατοχωροφυλακής. Αυτή έχει ως κύρια αποστολή τη διεξαγωγή επιχειρήσεων τόσο στο εσωτερικό της Τουρκίας όσο και στο εξωτερικό (βόρειο Ιράκ, Συρία, ευρωπαϊκές χώρες κ.λπ.) για τη σύλληψη ηγετικών στελεχών της κουρδικής εξέγερσης και πρώην στελεχών της που έχουν αποστασιοποιηθεί. Η σημασία της επιτυχούς έκβασης μιας τέτοιας επιχείρησης προφανώς αποβλέπει στα εξής: πρώτον στην αύξηση του ηθικού των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων και της τουρκικής κοινωνίας εν γένει. Και δεύτερον, στην αποκατάσταση της τουρκικής παρουσίας στην περιοχή, η οποία έχει τρωθεί σημαντικά.<br /> <br /> Παρόλα αυτά, την ίδια ώρα που το κουρδικό φαίνεται να εισέρχεται σ’ αυτή τη φάση, η ακόλουθη παρέμβαση της κουρδικής καταγωγής ανεξάρτητης βουλευτού Aysel Tuğluk αποκτά αρκετό ενδιαφέρον:<br /> <br /> Να σταματήσει η 14μηνη απομόνωση του Οτσαλάν.<br /> Να αφεθούν ελεύθεροι οι 8.000 φυλακισμένοι Κούρδοι, μέλη της οργάνωσης KCK.<br /> Η Τουρκία να αναγνωρίσει το καθεστώς αυτονομίας του δυτικού Κουρδιστάν (σ.σ. Κούρδοι της Συρίας). Σε αντιστάθμισμα η κουρδική επαναστατική κίνηση θα κηρύξει κατάπαυση των εχθροπραξιών.<br /> Οι Κούρδοι πρέπει να εξασφαλίσουν τα εθνικά και περιφερειακά συμφέροντά τους συνεργαζόμενοι με την Τουρκία και πρέπει να εργασθούν από κοινού για το δημοκρατικό και ανεξάρτητο μέλλον της περιοχής. <br /> Στην περιοχή διαμορφώνεται ένα νέο περιβάλλον όπου οι Κούρδοι θα έχουν μια νέα θέση σ’ αυτό, είτε μαζί με την Τουρκία είτε χωρίς αυτήν.<br /> <br /> Διευκρινίζεται ότι, την παρούσα περίοδο η προαναφερθείσα παρέμβαση της Tuğluk είναι ιδιαίτερα σημαντική διότι οι θέσεις και απόψεις των κομμάτων, φορέων και οργανώσεων υπέρ ή κατά των Κούρδων προκαλούν σύγχυση σε κάθε αναλυτή δεδομένου ότι αυτές κατηγοριοποιούνται ως ακολούθως:<br /> <br /> Πρώτον, υπάρχουν αυτοί που επιδιώκουν την ίδρυση ενός νέου κράτους έθνους ενώνοντας τους Κούρδους του Ιράκ, του Ιράν, της Συρίας και της Τουρκίας.<br /> Δεύτερον, υπάρχουν αυτοί που επιθυμούν είτε την ομοσπονδία, είτε την αυτονομία εντός των κρατών στα οποία κατοικούν οι Κούρδοι.<br /> Τρίτον, υπάρχουν αυτοί που αγωνίζονται για την εθνική-πολιτιστική ταυτότητα των Κούρδων, εντεταγμένων εντός της χώρας τους, η οποία θα διακυβερνάται με δημοκρατικά κριτήρια και αξίες.<br /> Και τέταρτον, υπάρχουν αυτοί που αγωνίζονται για την οικονομική, τεχνολογική και κοινωνική ανάπτυξη των κουρδικών περιοχών προτάσσοντας υπεράνω όλων την πολιτιστική διάσταση του προβλήματος. <br /> <br /> Το Μεγάλο Κουρδιστάν<br /> <br /> Η ίδρυση του Μεγάλου Κουρδιστάν αποτελεί έναν αμερικανικό σχεδιασμό που για πρώτη φορά παρουσιάσθηκε στην Άγκυρα το 1965. Το εν λόγω σχέδιο προέβλεπε τη δημιουργία της Ομοσπονδιακής Κουρδικής Δημοκρατίας συνενώνοντας τους Κούρδους του Ιράν, του Ιράκ, της Συρίας και της Τουρκίας και στη συνέχεια ενσωματώνοντάς τους με μία μορφή συνομοσπονδίας στην Τουρκία. Μετά το 1965, οι Ηνωμένες Πολιτείες επανέφεραν κατ’ επανάληψη το θέμα αυτό στους Τούρκους αξιωματούχους τονίζοντας τους κάθε φορά ότι είχαν την πρόθεση να αναθέσουν στην Άγκυρα την προστασία του Κουρδιστάν και να τους βοηθήσουν να εξαλείψουν την απειλή του ΡΚΚ. Ωστόσο, η διπολική δομή εξουσίας στην Τουρκία, όχι μόνο δεν έφερε κανένα αποτέλεσμα αλλά υπήρξε και η αιτία συστηματικής εξόντωσης όλων εκείνων που υποστήριζαν τη δημιουργία του Κουρδιστάν. Φυσικά μεταξύ αυτών πιθανόν να περιλαμβάνεται και ο πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας Τουργκούτ Οζάλ. Επισημαίνεται ιδιαίτερα και θα πρέπει να ληφθεί πολύ σοβαρά υπόψη ότι στις 17-9-2012 διατάχθηκε η εκταφή της σωρού του Οζάλ και η ιατροδικαστική έρευνα για να διαπιστωθεί εάν δηλητηριάσθηκε ή όχι.<br /> <br /> Στις 25-1-1999, περίοδο που ο Οτσαλάν περιφερόταν από χώρα σε χώρα αιτούμενος πολιτικό άσυλο, μια αντιπροσωπεία αποτελούμενη από την υποδιευθυντή του τμήματος Εγγύς Ανατολής του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών Elizabeth Jones, τον συντονιστή των ΗΠΑ στο βόρειο Ιράκ Francis Ricciardone και στελέχη του Πενταγώνου μετέβησαν στην Τουρκία και παρουσίασαν το σχέδιο για το Κουρδιστάν επικαιροποιώντας αυτό με τις ακόλουθες προτάσεις: [2]<br /> <br /> Η Τουρκία θα αναλάβει την προστασία της Αυτόνομης Διοίκησης που θα δημιουργηθεί στο βόρειο Ιράκ.<br /> Οι τουρκικές χερσαίες δυνάμεις θα αναλάβουν δράση κατά την επιχείρηση των ΗΠΑ στο Ιράκ.<br /> Κατά τη διάρκεια της εισβολής, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις θα αναπτύξουν μια δύναμη 100.000 ανδρών στο βόρειο Ιράκ.<br /> Η Τουρκία θα κατέλθει νοτίως του 36ου παραλλήλου και θα καταλάβει τη Μοσούλη και το Κιρκούκ.<br /> Η Τουρκία θα αναλάβει την επιστασία των πολιτικών κυβερνητικών φορέων στο βόρειο Ιράκ.<br /> Μέσω της Τουρκίας, οι ΗΠΑ θα διαθέσουν στο βόρειο Ιράκ 10 δις δολάρια.<br /> Οι εκλογές στο βόρειο Ιράκ θα διεξαχθούν υπό τον έλεγχο της Τουρκίας.<br /> <br /> Μετά το πέρας της διαπραγμάτευσης η συμφωνία κατέληξε στα εξής:<br /> <br /> Η Άγκυρα δεν θα φέρει αντίρρηση για τη χρησιμοποίηση της αεροπορικής βάσης του Ιντσιρλίκ από τις ΗΠΑ.<br /> Η Τουρκία θα σταματήσει την υποστήριξη προς τον Ταλαμπανί και τον Μπαρζανί για υπογραφή συμφωνίας με τη Βαγδάτη.<br /> Θα δημιουργηθεί στην περιοχή της Silopi Επιχειρησιακό Κέντρο προκειμένου οι Αμερικανοί αξιωματικοί να προωθούν οπλισμό και εξοπλισμό στην περιοχή (βόρειο Ιράκ).<br /> Δεν θα παρεμποδίζεται η CIA κατά τη μεταφορά Πεσμεργκέ στη Silopi.<br /> Οι ΗΠΑ θα διαθέσουν στην Τουρκία πυραύλους, πυραυλικά συστήματα, ραντάρ εγκαίρου προειδοποίησης και νέα οπλικά συστήματα.<br /> <br /> Μετά την αποδοχή των παραπάνω όρων, στις 15-2-1999, ο Οτσαλάν παραδόθηκε στην Τουρκία. Μετά από χρόνια ο Αχμέτ Νταβούτογλου επισημαίνοντας τη σημασία της παράδοσης του Οσταλάν δήλωσε τα εξής: «Το κουρδικό πρόβλημα με την παράδοση του Οτσαλάν έπαψε να είναι πρόβλημα της Τουρκίας». Επίσης, η παράδοση του Οτσαλάν, αποτέλεσε την αρχή δύο σημαντικών εξελίξεων: πρώτον, στην αποδυνάμωση της τουρκικής αντίστασης για την ίδρυση κράτους στο βόρειο Ιράκ. Και δεύτερον, στη βελτίωση της αντίληψης του διπολικού συστήματος εξουσίας στην Τουρκία (στρατιωτικοί - πολιτικοί) υπέρ των ΗΠΑ.<br /> <br /> Όπως γίνεται κατανοητό, το πρώτο στάδιο ίδρυσης του Κουρδιστάν έχει ήδη υλοποιηθεί. Δηλαδή στο βόρειο Ιράκ υφίσταται πλέον η Ανεξάρτητη Κουρδική Διοίκηση. Τα επόμενα στάδια αφορούν αρχικά στην ανακήρυξη αυτού ως ανεξάρτητο κράτος, στη συνέχεια ενσωμάτωση σε αυτό των κουρδικών περιοχών του Ιράν, της Συρίας και της Τουρκίας και τέλος την ενοποίησή τους με την Τουρκία με μία μορφή συνομοσπονδίας. Ωστόσο, τίθενται τα εξής ερωτήματα: Το σχέδιο αυτό μπορεί να ολοκληρωθεί; Σε μια περίοδο που θα αυτονομείται η νοτιοανατολική Τουρκία, ένα κόμμα όπως το ΑΚΡ, που έχει την εμπιστοσύνη του 50% των Τούρκων ψηφοφόρων, θα μπορέσει να ολοκληρώσει το έργο του; Μήπως η δημιουργία ενός νέου νεο-εθνικιστικού κόμματος θα ήταν δυνατόν να υλοποιήσει το εν λόγω σχέδιο; Ποία θα είναι η στάση των τουρκικών εθνικιστικών κύκλων; Ποία θα είναι, εν προκειμένω, η αντίδραση του ΡΚΚ;<br /> <br /> Η απάντηση των ΗΠΑ στο ενδεχόμενο τουρκικής άρνησης για τη συνέχιση του σχεδίου «Μεγάλο Κουρδιστάν» αποτυπώνεται με ιδιαίτερα αποκαλυπτικό τρόπο σε αναφορά του Henri J. Barkey (σ.σ. θεωρείται ένας εκ των αρχιτεκτόνων του Κουρδιστάν) στις 31-8-2010, όπου εμμέσως απειλείται η Τουρκία με εσωτερικές συγκρούσεις. Συγκεκριμένα αναγράφονται τα εξής: [2]<br /> <br /> Το ΡΚΚ, σε σύγκριση με τη δεκαετία του 1990 έχει αποκτήσει πολύ μεγάλη δύναμη.<br /> Οι Κούρδοι ηγέτες οργανώνουν τις περιοχές τους με ισχυρές δυνάμεις και αποφασιστικότητα.<br /> Οι Κούρδοι κατοικούν σε όλη την τουρκική επικράτεια. Ως εκ τούτου μια εξέγερση τους θα δεν θα περιορισθεί μόνο σε μια περιοχή.<br /> Η τουρκική κυβέρνηση δεν επέδειξε αποφασιστικότητα για το κουρδικό άνοιγμα και εστιάσθηκε μόνο στα στρατιωτικά μέτρα.<br /> Οι Κούρδοι επιθυμούν την αυτονομία τους, ενταγμένοι σε ένα ισχυρό κράτος που θα αναγνωρίζεται η εθνική τους ταυτότητα, θα επιτρέπεται να χρησιμοποιούν τη γλώσσα τους και να αναγνωρίζονται τα πολιτιστικά τους δικαιώματα.<br /> Η Τουρκία βαδίζει αργά προς μια συγκρουσιακή κατάσταση και δεν προβαίνει σε καμία ενέργεια για την αποτροπή της. Έστω και ένα μικρό ατυχές περιστατικό, θα γίνει η αιτία για τη δημιουργία σύγκρουσης μεταξύ των εθνικών μειονοτήτων στην Τουρκία, η οποία θα φέρει τα πάνω-κάτω στη χώρα. <br /> <br /> Από τα παραπάνω καθίσταται σαφές, ότι πιθανόν το ΡΚΚ να τυγχάνει της προστασίας και καθοδήγησης των ΗΠΑ, προκειμένου η τουρκική κυβέρνηση να πεισθεί να άρει τις αντιρρήσεις της για τη δημιουργία του Κουρδιστάν. Το ερώτημα είναι ποιές θα είναι οι απαιτήσεις της Άγκυρας και κατά πόσο αυτές θα αφορούν στην ελληνική πλευρά (Ανατολική Μεσόγειος-Αιγαίο-Θράκη). Εκτιμάται ότι για την άρση του αδιεξόδου, οι απαιτήσεις των Τούρκων πιθανόν να αρχίσουν να ικανοποιούνται μετά τις εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες. Για το λόγο αυτό, την παρούσα περίοδο, η δρομολόγηση κινήσεων για δημιουργία τετελεσμένων από όλες τις αντιμαχόμενες πλευρές θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Στην περίπτωση δε, που η αμερικανική πλευρά επιλέξει την εν μέρει ικανοποίηση της Άγκυρας προκειμένου στη συνέχεια να ακολουθήσουν οι διακοπείσες τουρκο-κουρδικές (μυστικές ή μη) διαπραγματεύσεις, τότε η συνέχεια είναι γνωστή: οι τουρκικές δυνάμεις ασφαλείας θα επιφέρουν σημαντικές απώλειες στο ΡΚΚ και πιθανόν θα συλλάβουν ένα ηγετικό του στέλεχος, ίσως τον κουρδικής καταγωγής Σύριο Fehman Hüseyin που έχει το κωδικό όνομα Bahoz Erdal.<br /> <br /> Με τον τρόπο αυτό, πρώτον θα αποκατασταθεί η ηγετική παρουσία του Ερντογάν στην τουρκική κοινή γνώμη και δεύτερον θα βελτιωθεί η τουρκική αντίληψη περί των Αμερικανών, όπως έγινε και με την σύλληψη του Οτσαλάν. Στο σημείο αυτό, θα πρέπει να ληφθεί πολύ σοβαρά υπόψη, το δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Hürriyet/28-9-2012, σύμφωνα με το οποίο ο Murat Karayilan και όλα τα στελέχη του ΡΚΚ που ανήκουν στον στενό πυρήνα του Οτσαλάν είναι πολύ ενοχλημένα με τον Σύριο Bahoz Erdal, ο οποίος ήταν συμμαθητής με τον Μπασάρ Αλ Άσαντ και τώρα είναι επικεφαλής των ανταρτικών τμημάτων που επιχειρούν στη νοτιοανατολική Τουρκία. Η βασική αιτία της διάστασης αυτής εστιάζεται στο γεγονός ότι ο Bahoz Erdal αφενός δεν ενημερώνει τα ηγετικά στελέχη του ΡΚΚ που βρίσκονται στο όρος Καντίλ, αφετέρου εφαρμόζει μια πολιτική υποστήριξης του Άσαντ. Επίσης, σύμφωνα με πληροφορίες των τουρκικών υπηρεσιών πληροφοριών, το 80% των ανταρτών του ΡΚΚ που επιχειρούν την παρούσα περίοδο στην Τουρκία είναι Σύριοι κουρδικής καταγωγής, οι οποίοι έχουν τύχει ειδικής εκπαίδευσης στο όρος Καντίλ. <br /> <br /> Τέλος, θα πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι η τελική έκβαση του κουρδικού προβλήματος θα επηρεάσει άμεσα ή έμμεσα όλη την περιοχή, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδος-Κύπρου, με αποτέλεσμα οι προσπάθειες απάντησης των ακόλουθων ερωτημάτων να αποτελούν συνεχώς μέρος της επικαιρότητας:<br /> <br /> <br /> <br /> Το νέο κράτος των Κούρδων θα έχει διέξοδο στη θάλασσα; Εάν όχι, τούτο θα αναβαθμίσει έτι περαιτέρω τη γεωπολιτική και γεωστρατηγική θέση της Τουρκίας;<br /> Μια ενδεχόμενη αλλαγή συνόρων και αυτονόμηση περιοχών στην Τουρκία, το Ιράν και τη Συρία τι επιδράσεις θα έχει στην ευρύτερη περιοχή; <br /> Ποιες θα είναι οι επιπτώσεις στον πολιτικό χάρτη της Τουρκίας, αναφορικά με τη διαφαινόμενη κουρδική εξέγερση;<br /> Κατά πόσο μια αποτυχία της τουρκικής κυβέρνησης να αντιμετωπίσει την κουρδική απειλή θα αποτελέσει το εισιτήριο επιστροφής των στρατιωτικών στο προηγούμενο καθεστώς ύπαρξής τους; Και αυτό τι επίδραση θα έχει στις ελληνο-τουρκικές σχέσεις;<br /> Τι επιπτώσεις θα υπάρξουν για την Ελλάδα σε περίπτωση δημιουργίας του Κουρδιστάν;<br /> <a href="http://www.onalert.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Κουρδικό κράτος: μύθος ή πραγματικότητα.

Του Χρήστου Μηνάγια Ο κουρδικός λαός κατοικεί σε μια γεωγραφική περιοχή όπου διασταυρώνονται οι πολιτικοί, οικονομικοί και πολιτισ...

Διαβάστε την συνέχεια