Ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν έριξε στο τραπέζι την ιδέα μιας τριμερούς συνάντησης κορυφής με τον Ντόναλντ Τραμπ και τον Κινέζο ηγέτη Σι Τζινπίνγκ, με στόχο την αναζήτηση διεξόδου από τον πόλεμο στην Ουκρανία. Ο Τραμπ φάνηκε να επιβεβαιώνει την πρόταση χωρίς να ορίσει ημερομηνία, αφήνοντας να εννοηθεί ότι μια τέτοια συνάντηση θα μπορούσε να αποβεί ωφέλιμη για τον πλανήτη, ειδικά αν περιλαμβάνει συνομιλίες για την αποπυρηνικοποίηση.
Η προοπτική αυτή, ωστόσο, προκαλεί έντονο προβληματισμό. Ο Πούτιν επιδιώκει μια «Yalta 2.0» — μια στιγμή που θα αποκαταστήσει τη διεθνή του υπόσταση και θα προβάλει τη Ρωσία ως υπερδύναμη, στα πρότυπα της ιστορικής συνδιάσκεψης που διαμόρφωσε τον μεταπολεμικό κόσμο πριν από 81 χρόνια στη Γιάλτα της Κριμαίας.
Τα διδάγματα της Ιστορίας: Από το 1945 στο σήμερα
Το 1945, καθώς η νίκη επί της ναζιστικής Γερμανίας πλησίαζε, ο Ρούζβελτ, ο Τσόρτσιλ και ο Στάλιν συγκεντρώθηκαν στη Γιάλτα για να μοιράσουν τις σφαίρες επηρεασμού στον μεταπολεμικό κόσμο. Η συνδιάσκεψη αυτή έθεσε τις βάσεις για την επικράτηση των Σοβιετικών στην Ανατολική Ευρώπη και την επιβολή του «Σιδηρού Παραπετάσματος» για δεκαετίες.
Σήμερα, οι αμφισβητούμενες περιοχές βρίσκονται ξανά στο επίκεντρο. Εάν το σύγχρονο «τριμερές μέτωπο» (Τραμπ, Σι, Πούτιν) προχωρήσει σε μια αντίστοιχη συνάντηση, οι συνομιλίες αναμένεται να επικεντρωθούν στην Ουκρανία και την Ταϊβάν. Μια παρασκηνιακή συμφωνία μεταξύ των τριών θα ανάγκαζε τον υπόλοιπο κόσμο να αποδεχθεί τετελεσμένα, χαρίζοντας στον Πούτιν τη μεγαλύτερη στρατηγική νίκη της Ρωσίας μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης.
Οι συνέπειες για τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και τη Δύση
Μια ενδεχόμενη συμμετοχή των ΗΠΑ σε μια τέτοια συμφωνία εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για τις διεθνείς συμμαχίες:
Απομόνωση των Συμμάχων: Η διακυβέρνηση της Ουάσινγκτον κινδυνεύει να περιθωριοποιήσει παραδοσιακούς συμμάχους, οι οποίοι είναι απαραίτητοι για τη διατήρηση των αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων και της παγκόσμιας αμυντικής αρχιτεκτονικής.
Διάβρωση της Αποτροπής του ΝΑΤΟ: Μια συμφωνία για την Ουκρανία ερήμην του Κιέβου και των Ευρωπαίων θα μπορούσε να σημάνει το τέλος των διατλαντικών σχέσεων όπως τις γνωρίζουμε.
Η ανάγκη για αυτόνομη ευρωπαϊκή στρατηγική
Η Ευρώπη βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο και καλείται να διαδραματίσει ενεργό ρόλο στις εξελίξεις:
Διαμόρφωση Ευρωπαϊκού Σχεδίου Ειρήνης: Η Ε.Ε. οφείλει να καθορίσει με σαφήνεια τις δικές της θέσεις για την ασφάλεια στην ήπειρο και τις εγγυήσεις που απαιτούνται στα ανατολικά της σύνορα, τα οποία εκτείνονται σε περισσότερα από 4.000 χιλιόμετρα.
Εγγύηση Χρηματοδότησης: Απαιτείται μακροπρόθεσμος σχεδιασμός για τη στήριξη της Ουκρανίας, παρά τις εσωτερικές πολιτικές πιέσεις και τις διαμαρτυρίες για το κόστος διαβίωσης.
Διορισμός Ειδικού Απεσταλμένου: Κρίνεται απαραίτητη η τοποθέτηση ενός εκπροσώπου με σαφή πολιτική εντολή, ο οποίος θα εξασφαλίσει θέση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, ξεπερνώντας τις ανεπίσημες τακτικές προσέγγισης.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου