Πόλεμος ή Έγκλημα Πολέμου; Η σύγκρουση ΗΠΑ–Ιράν διχάζει τον κόσμο.

«Ενδέχεται να πρόκειται για σοβαρή παραβίαση διεθνούς δικαίου» — εντείνεται η διεθνής νομική και πολιτική αντιπαράθεση

Η στρατιωτική εκστρατεία των Ηνωμένες Πολιτείες και του Ισραήλ κατά του Ιράν έχει εισέλθει σε μια νέα, εξαιρετικά αμφιλεγόμενη φάση: όχι μόνο ως σύγκρουση ισχύος, αλλά ως νομική και ηθική κρίση διεθνούς εμβέλειας.

Σύμφωνα με ανάλυση του Modern Diplomacy, η συζήτηση πλέον δεν αφορά μόνο το αν ο πόλεμος είναι στρατηγικά επιτυχημένος — αλλά αν συνιστά παράνομη χρήση βίας ή ακόμη και έγκλημα πολέμου.

Η νομική βάση: Αμφισβήτηση της «αυτοάμυνας»

Η Ουάσιγκτον έχει δικαιολογήσει τις επιθέσεις ως προληπτική αυτοάμυνα. Ωστόσο, πληθαίνουν οι φωνές που απορρίπτουν αυτή τη θέση.

Διεθνείς νομικοί επισημαίνουν ότι:Δεν υπήρχε άμεση απειλή που να δικαιολογεί στρατιωτική δράση
Δεν υπήρξε έγκριση από το Συμβούλιο Ασφαλείας του Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών
Το δόγμα της «προληπτικής επίθεσης» δεν αναγνωρίζεται στο διεθνές δίκαιο

Ως αποτέλεσμα, πολλοί ειδικοί χαρακτηρίζουν τις επιθέσεις ως πιθανή πράξη επιθετικού πολέμου, δηλαδή την πιο σοβαρή μορφή παραβίασης διεθνούς δικαίου.

  Κατηγορίες για εγκλήματα πολέμου

Η συζήτηση κλιμακώνεται περαιτέρω λόγω επιθέσεων σε μη στρατιωτικούς στόχους.

Σύμφωνα με διεθνείς αναφορές:Επιθέσεις σε σχολεία και υποδομές
Μεγάλος αριθμός αμάχων θυμάτων
Δηλώσεις που υπονοούν στόχευση κρίσιμων υποδομών

Πάνω από 100 νομικοί από κορυφαία πανεπιστήμια προειδοποίησαν ότι οι ενέργειες των ΗΠΑ «ενδέχεται να συνιστούν εγκλήματα πολέμου».

Αντίστοιχα, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων τονίζουν ότι επιθέσεις σε ενεργειακές ή πολιτικές υποδομές χωρίς άμεση στρατιωτική αναγκαιότητα παραβιάζουν την αρχή της αναλογικότητας.
Πόλεμος χωρίς συναίνεση: Πολιτικές αντιδράσεις

Η σύγκρουση δεν έχει διχάσει μόνο τη διεθνή κοινότητα, αλλά και το εσωτερικό των ΗΠΑ.Νομικοί αμφισβητούν αν ο Πρόεδρος είχε την εξουσία να ξεκινήσει πόλεμο χωρίς το Κογκρέσο
Πολιτικοί αντίπαλοι μιλούν για «πόλεμο επιλογής»
Θρησκευτικοί ηγέτες αμφισβητούν τη νομιμότητα με βάση τη θεωρία του «δίκαιου πολέμου»

Η στρατηγική πραγματικότητα

Παρά τη στρατιωτική υπεροχή, η κατάσταση στο πεδίο δείχνει ότι:Το Ιράν συνεχίζει να αντιστέκεται και να προκαλεί απώλειες
Η σύγκρουση παρατείνεται χωρίς ξεκάθαρη νίκη
Η αρχική επιδίωξη για «γρήγορη αλλαγή καθεστώτος» δεν έχει επιτευχθεί

Ταυτόχρονα, η σύγκρουση έχει προκαλέσει:Ενεργειακή κρίση λόγω των Στενά του Ορμούζ
Αστάθεια στις διεθνείς αγορές
Διπλωματική απομόνωση των ΗΠΑ σε ορισμένα μέτωπα

Το μεγάλο δίλημμα

Το βασικό ερώτημα που αναδύεται είναι διπλό: Είναι αυτός ένας «νόμιμος πόλεμος» ή μια παραβίαση του διεθνούς συστήματος κανόνων;
Και αν ισχύει το δεύτερο, ποιος θα επιβάλει λογοδοσία;

Η απουσία διεθνούς συναίνεσης και η αδυναμία επιβολής κυρώσεων σε μεγάλες δυνάμεις αποκαλύπτουν ένα βαθύτερο πρόβλημα: την κρίση του ίδιου του διεθνούς δικαίου. 

Η σύγκρουση ΗΠΑ–Ιράν δεν είναι απλώς μια ακόμη περιφερειακή κρίση. Είναι ένα τεστ για το διεθνές σύστημα:Αν οι κανόνες ισχύουν για όλους

Ή αν η ισχύς καθορίζει το δίκαιο

Όσο η συζήτηση μετατοπίζεται από τη στρατιωτική αποτελεσματικότητα στη νομιμότητα, το πραγματικό διακύβευμα γίνεται σαφές: η ίδια η αρχιτεκτονική της παγκόσμιας τάξης

πηγή


Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.