Η Άγκυρα «διχοτομεί» το Αρχιπέλαγος με Navtex διετούς διαρκείας (!) παραμονές της συναντήσεως Μητσοτάκη με Ερντογάν στις 12 Φεβρουαρίου για διάλογο εφ’ όλης της ύλης – Επαναφέρει και την αποστρατιωτικοποίηση – «Τεστάρουν» την Κυβέρνηση, όπως και με την αναβολή της συναντήσεως στην Νέα Υόρκη
ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΣΤΗ φορά η Άγκυρα δοκιμάζει τις αντοχές μας. Όπως τις είχε δοκιμάσει και στο παρελθόν αναβάλλοντας την συνάντηση της Νέας Υόρκης. Ενώ προγραμματίζεται η επομένη συνάντησις Μητσοτάκη-Ερντογάν και μάλιστα γίνεται λόγος για προσδιορισμό της στις 12 Φεβρουαρίου, η Τουρκία «διχοτομεί» το Αιγαίο με νέα NAVTEX, η οποία μάλιστα έχει διετή διάρκεια. Η Αθήνα, αν και δεν φαίνεται διατεθειμένη να αναβάλει την συνάντηση, είναι προβληματισμένη. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο σύμβουλος του Πρωθυπουργού για την εξωτερική πολιτική κ. Σωτήριος Σέρμπος παρουσίασε μιάν ανάλυση της καταστάσεως, συμφώνως προς την οποία η Τουρκία εξασφαλίζει πλεονεκτήματα στην διεθνή σκηνή.
Ειδικώτερα εξετίμησε ότι μπορεί ο Πρόεδρος Τράμπ να ζητήσει την βοήθεια της Τουρκίας στον Καύκασο, στο πλαίσιο μιάς αντιπαραθέσεως με την Ρωσσία. Παρ’ ότι δεν φαίνεται στην παρούσα φάση να υπάρχει αντιπαράθεσις ΗΠΑ ‒ Ρωσσίας, γεγονός είναι ότι η Άγκυρα έχει εξασφαλίσει πλεονεκτήματα, καθώς αποτελεί στρατηγικό στήριγμα της αμερικανικής πολιτικής στην Μέση Ανατολή. Η Τουρκία έχει ήδη επεκτείνει την επιρροή στην Συρία, όπου οι Αμερικανοί εγκατέλειψαν τους επί σειράν ετών συμμάχους τους Κούρδους, δίδοντας στον Ερντογάν πλεονεκτήματα και εφαλτήριο για περαιτέρω επέκταση στην πρόσω Ασία. Και να μην ξεχνάμε τις γνωστές δηλώσεις του πρέσβεως των ΗΠΑ στην Άγκυρα Τομ Μπάρακ, ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ ομίλησε για ανασύσταση της οθωμανικής αυτοκρατορίας, χαρακτηρίζοντας την Ελλάδα και την Τουρκία «τούβλα που πρέπει να ενωθούν» προκειμένου να ανοίξουν οι δίαυλοι μεταφοράς ενεργειακών πόρων από τον Καύκασο προς την Μεσόγειο. Το έργο αυτό απαιτεί την συνεργασία και της Ελλάδος.
Η NAVTEX λοιπόν, την οποία εκήρυξε η Τουρκία, εντάσσεται στην λογική του να φέρει την Ελλάδα όχι μόνον να συνεργασθεί, αλλά και να το πράξει «στριμωγμένη στην γωνία». Υπό το βάρος επιβολής υποχωρήσεων. Τούτο αποδεικνύει ότι τα νερά στο Αιγαίο μόνον ήρεμα δεν είναι. Απ’ εναντίας ταράσσονται όλο και περισσότερο. Και για τους γνωρίζοντες την τακτική των Τούρκων είναι προφανές ότι η Άγκυρα θεωρεί ότι έχει πλεονεκτήματα. Διαφορετικά δεν θα προχωρούσε.
Εδώ όμως προσπαθεί να κατοχυρώσει δικαιώματα σε περιοχές οι οποίες ανήκουν στην Ελλάδα. Δηλαδή: Πρώτον, προωθεί τις θέσεις της, ότι έχει αρμοδιότητα να εκδίδει άδειες και οδηγίες προς ναυτιλλομένους στο Αιγαίο, τουλάχιστον ανατολικώς του 25ου μεσημβρινού, τον οποίο θεωρεί όριο της περιοχής που πρέπει να τελεί υπό τον έλεγχό της. Δεύτερον, στην συγκεκριμένη NAVTEX 0880 κατονομάζονται 23 ελληνικά νησιά και συγκεκριμένα η Θάσος, ο Άγιος Ευστράτιος, τα Ψαρά, η Σαμοθράκη, η Λήμνος, η Λέσβος, η Χίος, η Ικαρία, η Σάμος, η Αστυπάλαια, η Ρόδος, η Χάλκη, η Κάρπαθος, η Κάσος, η Τήλος, η Νίσυρος, η Κάλυμνος, η Λέρος, η Πάτμος, οι Λειψοί, η Σύμη, η Κως, και το σύμπλεγμα Καστελλορίζου ως τελούντα «υπό καθεστώς μόνιμης αποστρατιωτικοποιήσεως.» Κάνει επίκληση του σχετικού άρθρου της Διασκέψεως του Λονδίνου του 1914, της Συνθήκης της Λωζάννης του 1923 και της Συνθήκης των Παρισίων του 1947, οι οποίες, κατά την τουρκική ανάγνωση, υπαγορεύουν ότι «δεν πρέπει να διεξάγονται στρατιωτικές δραστηριότητες στα χωρικά ύδατα αυτών των νησιών.»
Το ερώτημα είναι αν, υπό τις συνθήκες αυτές, η Αθήνα θα συνεχίσει την προετοιμασία της συναντήσεως Μητσοτάκη-Ερντογάν και της συγκλήσεως του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδος-Τουρκίας στην Άγκυρα. Διότι οι κινήσεις της Τουρκίας φέρνουν την Ελλάδα σε θέση αμυνομένου. Είναι λοιπόν σκόπιμο υπό τις συνθήκες αυτές να συμφωνήσουμε στην διεξαγωγή του Ανωτάτου Συμβουλίου, το οποίο μέχρι σήμερα έχει αναβληθεί, πάντα με υπαιτιότητα της Αγκύρας;
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΣΤΗ φορά η Άγκυρα δοκιμάζει τις αντοχές μας. Όπως τις είχε δοκιμάσει και στο παρελθόν αναβάλλοντας την συνάντηση της Νέας Υόρκης. Ενώ προγραμματίζεται η επομένη συνάντησις Μητσοτάκη-Ερντογάν και μάλιστα γίνεται λόγος για προσδιορισμό της στις 12 Φεβρουαρίου, η Τουρκία «διχοτομεί» το Αιγαίο με νέα NAVTEX, η οποία μάλιστα έχει διετή διάρκεια. Η Αθήνα, αν και δεν φαίνεται διατεθειμένη να αναβάλει την συνάντηση, είναι προβληματισμένη. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο σύμβουλος του Πρωθυπουργού για την εξωτερική πολιτική κ. Σωτήριος Σέρμπος παρουσίασε μιάν ανάλυση της καταστάσεως, συμφώνως προς την οποία η Τουρκία εξασφαλίζει πλεονεκτήματα στην διεθνή σκηνή.
Ειδικώτερα εξετίμησε ότι μπορεί ο Πρόεδρος Τράμπ να ζητήσει την βοήθεια της Τουρκίας στον Καύκασο, στο πλαίσιο μιάς αντιπαραθέσεως με την Ρωσσία. Παρ’ ότι δεν φαίνεται στην παρούσα φάση να υπάρχει αντιπαράθεσις ΗΠΑ ‒ Ρωσσίας, γεγονός είναι ότι η Άγκυρα έχει εξασφαλίσει πλεονεκτήματα, καθώς αποτελεί στρατηγικό στήριγμα της αμερικανικής πολιτικής στην Μέση Ανατολή. Η Τουρκία έχει ήδη επεκτείνει την επιρροή στην Συρία, όπου οι Αμερικανοί εγκατέλειψαν τους επί σειράν ετών συμμάχους τους Κούρδους, δίδοντας στον Ερντογάν πλεονεκτήματα και εφαλτήριο για περαιτέρω επέκταση στην πρόσω Ασία. Και να μην ξεχνάμε τις γνωστές δηλώσεις του πρέσβεως των ΗΠΑ στην Άγκυρα Τομ Μπάρακ, ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ ομίλησε για ανασύσταση της οθωμανικής αυτοκρατορίας, χαρακτηρίζοντας την Ελλάδα και την Τουρκία «τούβλα που πρέπει να ενωθούν» προκειμένου να ανοίξουν οι δίαυλοι μεταφοράς ενεργειακών πόρων από τον Καύκασο προς την Μεσόγειο. Το έργο αυτό απαιτεί την συνεργασία και της Ελλάδος.
Η NAVTEX λοιπόν, την οποία εκήρυξε η Τουρκία, εντάσσεται στην λογική του να φέρει την Ελλάδα όχι μόνον να συνεργασθεί, αλλά και να το πράξει «στριμωγμένη στην γωνία». Υπό το βάρος επιβολής υποχωρήσεων. Τούτο αποδεικνύει ότι τα νερά στο Αιγαίο μόνον ήρεμα δεν είναι. Απ’ εναντίας ταράσσονται όλο και περισσότερο. Και για τους γνωρίζοντες την τακτική των Τούρκων είναι προφανές ότι η Άγκυρα θεωρεί ότι έχει πλεονεκτήματα. Διαφορετικά δεν θα προχωρούσε.
Εδώ όμως προσπαθεί να κατοχυρώσει δικαιώματα σε περιοχές οι οποίες ανήκουν στην Ελλάδα. Δηλαδή: Πρώτον, προωθεί τις θέσεις της, ότι έχει αρμοδιότητα να εκδίδει άδειες και οδηγίες προς ναυτιλλομένους στο Αιγαίο, τουλάχιστον ανατολικώς του 25ου μεσημβρινού, τον οποίο θεωρεί όριο της περιοχής που πρέπει να τελεί υπό τον έλεγχό της. Δεύτερον, στην συγκεκριμένη NAVTEX 0880 κατονομάζονται 23 ελληνικά νησιά και συγκεκριμένα η Θάσος, ο Άγιος Ευστράτιος, τα Ψαρά, η Σαμοθράκη, η Λήμνος, η Λέσβος, η Χίος, η Ικαρία, η Σάμος, η Αστυπάλαια, η Ρόδος, η Χάλκη, η Κάρπαθος, η Κάσος, η Τήλος, η Νίσυρος, η Κάλυμνος, η Λέρος, η Πάτμος, οι Λειψοί, η Σύμη, η Κως, και το σύμπλεγμα Καστελλορίζου ως τελούντα «υπό καθεστώς μόνιμης αποστρατιωτικοποιήσεως.» Κάνει επίκληση του σχετικού άρθρου της Διασκέψεως του Λονδίνου του 1914, της Συνθήκης της Λωζάννης του 1923 και της Συνθήκης των Παρισίων του 1947, οι οποίες, κατά την τουρκική ανάγνωση, υπαγορεύουν ότι «δεν πρέπει να διεξάγονται στρατιωτικές δραστηριότητες στα χωρικά ύδατα αυτών των νησιών.»
Το ερώτημα είναι αν, υπό τις συνθήκες αυτές, η Αθήνα θα συνεχίσει την προετοιμασία της συναντήσεως Μητσοτάκη-Ερντογάν και της συγκλήσεως του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδος-Τουρκίας στην Άγκυρα. Διότι οι κινήσεις της Τουρκίας φέρνουν την Ελλάδα σε θέση αμυνομένου. Είναι λοιπόν σκόπιμο υπό τις συνθήκες αυτές να συμφωνήσουμε στην διεξαγωγή του Ανωτάτου Συμβουλίου, το οποίο μέχρι σήμερα έχει αναβληθεί, πάντα με υπαιτιότητα της Αγκύρας;
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου