«Απόδραση» από το Κυπριακό μέσω ΝΑΤΟ;

<img height="427" src="https://www.viadiplomacy.gr/wp-content/uploads/2024/11/route-mitsotakis-1024x683.jpg" width="715" /><br /><br /><b>Πέτρος Ούτσης</b> <br />«Συζητούμε με τις ΗΠΑ σε τρία επίπεδα που προσφέρει η ιδιότητα του κράτους μέλους του ΝΑΤΟ, για το πώς μπορεί η Κυπριακή Δημοκρατία να αξιοποιήσει αυτές τις ευκαιρίες, έτσι ώστε όταν όλα είναι στη θέση τους, η Κυπριακή Δημοκρατία να μπορεί να γίνει κράτος μέλος του ΝΑΤΟ». Αυτό δήλωσε ο Κύπριος πρόεδρος, Νίκος Χριστοδουλίδης, προσερχόμενος στην τελετή για τον 8ο Εθνικό Διαγωνισμό Δεξιοτήτων SkillsCyprus 2024.<br /><br />Κληθείς να δώσει «ξεκάθαρη απάντηση» αν η κυπριακή κυβέρνηση προτίθεται να υποβάλει αίτηση για ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ, ο Κύπριος πρόεδρος απάντησε ότι το γεγονός ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν μπορεί να είναι κράτος μέλος του ΝΑΤΟ λόγω των ενστάσεων της Τουρκίας, αποτρέπει την Εθνοφρουρά από πολλές ευκαιρίες, είτε αναβάθμισης είτε απόκτησης στρατιωτικού εξοπλισμού.<br /><br />Πρόσθεσε ότι, «και ακριβώς επειδή δεν θέλουμε την Εθνοφρουρά να χάνει αυτές τις ευκαιρίες, συζητούμε με τις ΗΠΑ -και χαίρομαι για τη θετική ανταπόκριση- σε τρία επίπεδα που προσφέρει η ιδιότητα του κράτους μέλους του ΝΑΤΟ, για το πώς μπορεί η Κυπριακή Δημοκρατία να αξιοποιήσει αυτές τις ευκαιρίες, έτσι ώστε όταν όλα είναι στη θέση τους, η Κυπριακή Δημοκρατία να μπορεί να γίνει κράτος μέλος του ΝΑΤΟ».<br /><br />Με την σειρά του ο Έλληνας πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, στο πλαίσιο της 2ης Διακυβερνητικής Διάσκεψης Ελλάδας-Κύπρου δήλωσε: «Το ήπιο κλίμα που διαπνέει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις μπορεί να βοηθήσει το Κυπριακό. Δεν έχουμε αυταπάτες ότι βελτίωση του κλίματος σημαίνει αλλαγή θέσεων της Τουρκίας. Είμαστε ακλόνητοι σε θέματα κυριαρχίας. Όποιος είναι ισχυρός και έχει επιχειρήματα δεν πρέπει να διστάζει να τα καταθέσει σε έναν ειλικρινή διάλογο. Αντιμετωπίζουμε με αυτοπεποίθηση τα ήρεμα νερά στα ελληνοτουρκικά και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι ευρωπαϊκές θέσεις της Άγκυρας εξετάζονται από το πρίσμα των σχέσεων με Ελλάδα και Κύπρο.»<br /><br />Η συζήτηση για ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ συνεχίστηκε με αφορμή την επίσκεψη του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, σε Αθήνα – Άγκυρα. Αν και οι επισκέψεις Ρούτε σε Ελλάδα και Τουρκία δεν είχαν ως σκοπό το θέμα της Κύπρου αλλά τις προκλήσεις που θα δοκιμάσουν την συμμαχία το επόμενο διάστημα, ήταν αφορμή για αντιδράσεις.<br /><br />Η Άγκυρα θέλοντας να καθησυχάσει το εσωτερικό ακροατήριο, η εκπρόσωπος του τουρκικού Υπουργείου Άμυνας κατά την διάρκεια ενημέρωσης τύπου δήλωσε ότι η Τουρκία δεν θα δώσει τη συγκατάθεσή της σε ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ λέγοντας, «η Τουρκία, ως μέλος του ΝΑΤΟ υπενθυμίζει ότι οι αποφάσεις για τη διεύρυνση της συμμαχίας λαμβάνονται ομόφωνα και υποστηρίζει ότι οι διαδικασίες αυτές πρέπει να διεξάγονται λαμβάνοντας υπόψη τις ανησυχίες της εθνικής ασφάλειας κάθε χώρας.»<br /><br />Μάλιστα, η Άγκυρα για να μην αναβαθμισει το θέμα έδωσε «χώρο» στην εκπρόσωπο του τουρκικού υπουργείου άμυνας για μια δήλωση σχετικά με το Κυπριακό η οποία θα έπρεπε κανονικά να γίνει από το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών. Σημείωνε στην ίδια δήλωση: «Στην παρούσα κατάσταση, η αίτηση της Ελληνοκυπριακής Διοίκησης της Νότιας Κύπρου για ένταξη στο ΝΑΤΟ αποτελεί απαράδεκτη εξέλιξη για την Τουρκία. Η πρωτοβουλία αυτή θα διαταράξει τις λεπτές ισορροπίες στο Κυπριακό και θα επηρεάσει αρνητικά τις διαπραγματευτικές διαδικασίες για την εξεύρεση λύσης,» <br />Γιατί άνοιξε η συζήτηση για ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ;<br /><br />«Το ΝΑΤΟ ιδρύθηκε υπό την ομπρέλα του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, και σε πολλές περιπτώσεις η Συμμαχία λειτούργησε ως εγγύηση της νομιμότητας. Αν η Δύση και οι Οργανισμοί της αποτύχουν να σταματήσουν την Ρωσική επέκταση, αυτό θα έχει αντίκτυπο σε όλο τον κόσμο, δημιουργώντας νέες σφαίρες επιρροής. Από την Βόρεια Κορέα, και την Κίνα, μέχρι το Ιράν και την Τουρκία, θα δούμε τις παραπάνω χώρες να λειτουργούν εκτός νομιμότητας έναντι των άλλων Εθνών.»<br /><br /> Αυτό σημείωνα σε κείμενο μου τον Ιανουάριο του 2022, σε μια περιγραφή του νέου κόσμου που δημιουργείται μετά την Πανδημία και την Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Δεν απειλούνται εδάφη, αλλά ο τρόπος ζωής του πολιτισμένου κόσμου από Ολιγαρχικά καθεστώτα, τα περισσότερα αν όχι σχεδόν όλα, παλαιοί εχθροί του Ελληνισμού.<br /><br />Για περισσότερα από 600 χρόνια οι Πέρσες απείλησαν τον Ελληνισμό και αν οι Έλληνες είχαν ηττηθεί στην Σαλαμίνα, ο κόσμος δεν θα ήταν αυτός που γνωρίζουμε σήμερα. Μετά τους Πέρσες ήρθαν οι Λατίνοι, στην συνέχεια οι νομάδες από τον Τουρκικό Κόσμο (σώζοντας τον Ελληνισμό από τους Λατίνους) και τέλος οι Ρώσοι οι οποίοι είναι η μόνιμη απειλή τους τελευταίους αιώνες μέχρι και σήμερα. Όλες οι απειλές αυτές εξαλείφθησαν επειδή ο Ελληνισμός κυριάρχησε στην Θάλασσα. Ακόμα και ο Μέγας Αλέξανδρος το νερό χρησιμοποίησε (το γλυκό με την σειρά του) για να εξοντώσει το ναυτικό των Περσών. Αν και ο ίδιος κατέστρεψε το ναυτικό του δεν επέτρεψε ποτέ το Περσικό ναυτικό να προσεγγίσει πηγές πόσιμου νερού στις ανατολικές ακτές της Μεσογείου.<br /><br />Έτσι και σήμερα ο σύγχρονος κόσμος , η πολιτισμένη Δύση, θα δώσει τις μάχες της στις ανατολικές ακτές της Μεσογείου προσπαθώντας από την μια να εκδιώξει τα καθεστώτα (βλέπε Ιράν από Λίβανο- Συρία, Ρωσία από Συρία) και από την άλλη να δημιουργήσει βάσεις για τον πλήρη έλεγχο των καθεστώτων παλαιών η νέων.<div>  <br />‘Ενταξη στο ΝΑΤΟ με λύση του Κυπριακού<br /><br />Αν θέλουμε κάποια στιγμή να δούμε με αντικειμενική ματιά το Κυπριακό προς όφελος του Ελληνισμού, πρέπει να κάνουμε την παραδοχή πως μη Λύση είναι διπλωματικό, πολιτικό και οικονομικό βάρος για την Τουρκία. Από την δεκαετία του 1950 και μετά οι Τούρκοι ήθελαν την Λύση. Το πρόβλημα ήταν πως οι Κύπριοι ήθελαν την Λύση 100-0, μια επιθυμία που έφερε τελικά και την εισβολή στην Κύπρο. <br /><br />Έτσι λοιπόν άσχετα με τις δηλώσεις, οι Τούρκοι (ειδικά σήμερα) είναι αυτοί που θα ήθελαν να δούνε Λύση στο Κυπριακό και στο Αιγαίο αφού με μια τέτοια εξέλιξη θα τους εξασφάλιζε όλο το Κεφαλαίο (πολιτικό, διπλωματικό, στρατιωτικό) για να το αξιοποιήσουν στο νέο κόσμο που θέλουν να κυριαρχήσουν, στον Τουρκικό Κόσμο και Μέση Ανατολή. <br /><br />Οι Τούρκοι φυσικά θα φέρουν αντιρρήσεις, θα ασκήσουν Βέτο και θα απαιτήσουν ανταλλάγματα. Ένα από αυτά θα είναι το ΝΑΤΟ να είναι ο εγγυητής της Λύσης δίνοντας στην συμμαχία, με αφορμή την απαίτηση αυτή, να δημιουργήσουν ισχυρές βάσεις. Στην συνέχεια, οι Τούρκοι θα αποσύρουν την Ταξιαρχία τους η οποία ανήκει στην Στρατιά Αιγαίου και πολύ πιθανόν να δούμε να υλοποιείται η περίφημη πρόταση του Μάικ Πομπέο για αποστρατιωτικοποίηση Μικράς Ασίας και νησιών Ανατολικού Αιγαίου.<br /><br />Λύση του Κυπριακού με ένταξη της Κύπρου στην Συμμαχία θα είναι βολική για όλους. Η Τουρκία θα μιλήσει στο εσωτερικό λέγοντας πως κατάφερε να εξασφαλίσει την ασφάλεια των τουρκοκυπρίων οπότε δεν χρειάζονται στρατεύματα στο νησί, η δε Ελλάδα θα μπορεί να μιλήσει στο εσωτερικό λέγοντας πως από την στιγμή που είμαστε στην κατάσταση προ του 1974 τα νησιά δεν απειλούνται οπότε προχωράμε σε μερική αποστρατιωτικοποίηση.<br /><br />Το Κυπριακό όμως δεν είναι τα μόνο στρατεύματα. Κυρίως είναι το πολιτικό κομμάτι, οι έποικοι και οι περιουσίες. Αν η Λύση είναι μέσω του ΝΑΤΟ ίσως τα σημαντικότερα προβλήματα να μην λύνονται και τότε είναι που θα δούμε να μπαίνουν κάτω από το χαλί για χάρη της Συμμαχίας, των γεγονότων που είναι σε εξέλιξη και της απόδρασης των πολιτικών από το πρόβλημα.</div><div><br />Η Συρία , ο Λίβανος και η εκδίωξη Ρώσων και Ιράνων.<br /><br />Η παρέμβαση των Ρώσων στην Συρία και στο πλευρό του Άσαντ είχε δύο κύριους στόχους. Ο πρώτος να αποτρέψει την πτώση της Δαμασκού η οποία θα έφερνε τους επαναστάτες στην εξουσία και ταυτόχρονα την ενέργεια του Κόλπου και της Ανατολικής Μεσογείου δια της Συρίας και Τουρκίας στην Ευρώπη. Αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα η Τουρκία να γινόταν ο μεγαλύτερος ενεργειακός κόμβος ενώ θα είχε απεγκλωβιστεί από την ενεργειακή εξάρτηση της Μόσχας. Ο δεύτερος στόχος ήταν να καθυστερήσει όσο μπορούσε τις Λύσεις στην ευρύτερη περιοχή κερδίζοντας τον χρόνο που χρειαζόταν για να προετοιμαστεί για τον πόλεμο στην Ουκρανία που είναι σε εξέλιξη και σε Βαλτική-Βόρεια Θάλασσα.<br /><br />Η ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ θα περιορίσει τους Ρώσους και στην Μεσόγειο και θα εξασφαλίσει την ασφάλεια ενεργειακών και τηλεπικοινωνιακών έργων. Η ναυτική εγκατάσταση στην Ταρτούς στην Συρία είναι το ορμητήριο των Ρωσικών υποβρυχίων τα οποία είναι εφιάλτης για την Συμμαχία. Η επιθετική δραστηριότητα ρωσικών υποβρυχίων και κατασκοπευτικών πλοίων στην Ανατολική Μεσόγειο θα μπορουσε να είναι καταστροφική και να περιλαμβανει κοπή και καταστροφή των καλωδίων οπτικών ινών σε κάποιες από τις πλέον δυσπρόσιτες περιοχές όπως είναι η αυτή ανάμεσα σε Κύπρο-Ελλάδα. Από 2014 στην Μεσόγειο υπάρχει ένα « Κυνήγι του Κόκκινου Οκτώβρη». Ανεπίσημα, πολλοί αξιωματούχοι αναφέρουν ότι, από τη Βόρεια Θάλασσα μέχρι τη βορειοανατολική Ασία και ακόμα και στα νερά πλησίον των αμερικανικών ακτών, παρακολουθείται αυξημένη ρωσική δραστηριότητα κοντά στις γνωστές διαδρομές των καλωδίων- που αποτελούν πραγματικές «αρτηρίες» των παγκοσμίων ηλεκτρονικών επικοινωνιών και εμπορίου.<br /><br />Στην Μεσόγειο επιχειρούν 3 υποβρύχια του ρωσικού ναυτικού κλάσης Kilo τα οποία είναι εφοδιασμένα με βαλλιστικούς πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς τύπου Kalibr, ικανούς να πλήξουν οποιαδήποτε ευρωπαϊκή πρωτεύουσα πέρα από τις καταστροφές που μπορούν να προκαλέσουν σε ενεργειακές υποδομές οι οποίες ξεκινούν από την Ελλάδα, και καταλήγουν στην Αίγυπτο. <br /><br />Το Ιράν με την σειρά του στήριξε για τους δικούς του λόγους τον Άσαντ. Μέχρι σήμερα η βοήθεια των Ιρανών στο καθεστώς έχει ξεπεράσει τα 70 δις δολάρια και θα συνεχιστεί. Η πτώση του Άσαντ και η εκδίωξη της Χεζμπολάχ από τον Λίβανο, θα τελειώσει όλα τα σχέδια της Τεχεράνης για «Ιρανοποίηση» της Μέσης Ανατολής για ασφαλή έξοδο στην Μεσόγειο. Αυτό δεν απειλεί μόνο το Ισραήλ αλλά και την Τουρκία. Την απειλεί στην Συρία αλλά και στο Λίβανο όπου η Χεζμπολάχ έχει «αποοθωμανοποιήσει» σε σημαντικό βαθμό την χώρα. Με το ΝΑΤΟ να φτάνει απέναντι από τα παράλια του Λιβάνου, η Τεχεράνη θα νιώσει μια ασφυκτική πίεση ενός διπλού ελέγχου, αυτού της Συμμαχίας και του Ισραήλ.</div><div>  <br />Η Στρογγύλη<br /><br />Αν τελικά η Κύπρος ενταχθεί στο ΝΑΤΟ η Λύση του Κυπριακού είναι δεδομένη. Η Λύση θα φέρει και πακέτο λύσεων στα Ελληνοτουρκικά, από το Καστελόριζο μέχρι και την Θράκη. Για να υπάρξει μια συνολική Λύση θα πρέπει οι πολίτες των δύο χωρών να νιώθουν νικητές. Για να γίνει αυτό θα υπάρξουν και ήττες που δεν θα είναι εμφανείς. Για την Τουρκία θα είναι πολλές και ο Ερντογάν θα πρέπει να φέρει πολλές άλλες νίκες για τις προσπεράσει. <br /><br />Για την Ελλάδα οι ήττες θα είναι τέτοιες που δεν θα αγγίξουν το σύνολο του κόσμου ενώ για νίκες αρκούν αυτές στην οικονομία. Η Θράκη θα είναι μια από αυτές (ήττες) και ήδη διαφαίνεται που θα κινηθεί. Δεν θα ενοχλήσει κανέναν γιατί κανείς δεν μπορεί να καταλάβει τι είναι αυτό που θα χάσει η χώρα (θα το βρει τις επόμενες δεκαετίες μπροστά της). Η άλλη είναι στην Ανατολική Μεσόγειο και στην περιοχή της Στρογγύλης. Το νησί θα χαρακτηριστεί «Νησί της Ειρήνης» όπου 4 χώρες, Ελλάδα, Τουρκία, Κύπρος και Αίγυπτος, θα ενώσουν τα συμφέροντα τους στο τελευταίο σύνορο της Ευρώπης. <br /><br />Πριν λίγες ημέρες κατασκευάστηκε ένας δρόμος που οδηγεί στην κορυφή του νησιού. Ίσως είναι ο δρόμος που θα ανέβουν η 4 ηγέτες των παραπάνω χωρών για να σφραγίσουν την ειρήνη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.viadiplomacy.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Απόδραση» από το Κυπριακό μέσω ΝΑΤΟ;

Πέτρος Ούτσης «Συζητούμε με τις ΗΠΑ σε τρία επίπεδα που προσφέρει η ιδιότητα του κράτους μέλους του ΝΑΤΟ, για το πώς μπορεί η Κυπριακή Δημο...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία έπεσε στην παγίδα του Θουκυδίδη!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2024/12/%CF%83%CF%84%CF%81%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B8%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%BA%CE%B9%CF%82%CE%B5%CF%80%CE%B9%CE%BA%CF%83%CE%B5%CF%81%CE%B1%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%BF%CF%83999%CF%82.jpg?w=921&ssl=1" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="509" data-original-width="921" height="354" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2024/12/%CF%83%CF%84%CF%81%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B8%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%BA%CE%B9%CF%82%CE%B5%CF%80%CE%B9%CE%BA%CF%83%CE%B5%CF%81%CE%B1%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%BF%CF%83999%CF%82.jpg?w=921&ssl=1" width="697" /></a></div><div><br /></div><div>Τα πράγματα είναι απλά και έτσι απλά θα επιχειρήσουμε να τα σκιαγραφήσουμε παρακάτω, γιατί πολύς λόγος γίνεται για την αναβίωση του σχεδίου ενός αγωγού φυσικού αερίου που θα ξεκινά από το Κατάρ και διαμέσου Σ. Αραβίας-Ιορδανίας-Συρίας θα καταλήγει στην Τουρκία και από εκεί στην Ευρώπη.<br /><br />Όπως εξηγήθηκε ο Άσαντ αρνήθηκε την πρόταση του Κατάρ το 2000 για την δημιουργία αγωγού φυσικού αερίου $10 δισεκατομμυρίων, μήκους 1.500 χιλιομέτρων, μέσω της Σαουδικής Αραβίας, της Ιορδανίας, την Συρία και την Τουρκία. Αντιθέτως ο Άσαντ προκάλεσε την οργή των σουνιτικών βασιλείων του Κόλπου, όταν αντ' αυτού προέκρινε ρωσικό σχέδιο αγωγού με αφετηρία το Ιράν το οποίο μέσω της Συρίας θα κατέληγε στην Μεσόγειο και τα λιμάνια του Λιβάνου. </div><div><br /></div><div>Η πρότασή του προκάλεσε ταυτόχρονα και την αντίδραση του Ισραήλ το οποίο δεν επιθυμούσε επ' ουδενί λόγω να επιτρέψει στο Ιράν την διείσδυση στη Μεσόγειο και την ενεργειακή αγορά της Ευρώπης. Ως εκ τούτου αποφασίστηκε η ανάσχεση του σχεδίου και η κατάληξη της κατάστασης στη Συρία είναι γνωστή. Υπό αυτό το πρίσμα όμως, η πύρρειος νίκη της Τουρκίας στη Συρία -οι λόγοι εξηγούνται παρακάτω- διαμέσου των τζιχαντιστών proxies της, επιτεύχθηκε με την τεράστια ζημιά στα ρωσο-ιρανικά συμφέροντα, γεγονός που σύντομα θα την φέρει σε πολύ δύσκολη θέση. <br /><br />Όσον αφορά στο Ισραήλ, η κατάρρευση του καθεστώτος Άσαντ: <br />α)του επέτρεψε να κάνει "περίπατο" εντός συριακού εδάφους, ενθυλακώνοντας τα στρατηγικής σημασίας υψώματα του Γκολάν -μέχρι στιγμής-,<br />β)καθάρισε την γειτονική Συρία από το ιρανικό proxy, την Χεζμπολάχ,<br />γ)ξεδόντιασε τις όποιες αμυντικές ικανότητες του στρατού του Άσαντ με βομβαρδισμό οπλικών συστημάτων -για να μην πέσουν στα χέρια της νέας ηγεσίας της χώρας-,<br />δ)ανάγκασε την Ρωσία σε αναδίπλωση, <br />ε)δρομολόγησε την de jure αναγνώριση του Μεγάλου Κουρδιστάν -διαχρονική στρατηγική στόχευση του εβραϊκού κράτους-, και <br />στ)άνοιξε τον δρόμο για να γίνει το ίδιο κόμβος μεταφοράς υδρογονανθράκων του Περσικού προς την Ευρώπη, διαμέσου της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας (sic) -εξ ου και εσπευσμένες εγγυήσεις ασφαλείας στην ΚΔ από ΗΠΑ-Γαλλία και Βρετανία.<br /><br />Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο να υλοποιηθούν οι τουρκικές ονειρώξεις περί αγωγού φ/α από το Κατάρ. Με λίγα λόγια, η "νίκη" της Τουρκίας στη Συρία, την έφερε σε αντίπαλα στρατόπεδα με την Ρωσία, το Ιράν, το Ισραήλ αλλά και την Αμερική που αφενός προτιμάει να διοχετεύει το δικό της LNG στην Ευρώπη και αφετέρου, συμμερίζεται τις στρατηγικές επιδιώξεις του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή οι οποίες συμπεριλαμβάνουν και την αναγνώριση του Κουρδιστάν.<br /><br />Η γείτονα λοιπόν έχει ήδη πέσει στην παγίδα του Θουκυδίδη και αυτό θα γίνει ορατό πολύ σύντομα εντός και εκτός Συρίας!<br /> <br /></div><div><a href="http://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία έπεσε στην παγίδα του Θουκυδίδη!

Τα πράγματα είναι απλά και έτσι απλά θα επιχειρήσουμε να τα σκιαγραφήσουμε παρακάτω, γιατί πολύς λόγος γίνεται για την αναβίωση του σχεδίου ...

Διαβάστε την συνέχεια

Υπόλογος ο Μητσοτάκης για τα ψεύδη: Το ΕΜΠ ανατρέπει τις θεωρίες για τα αίτια της έκρηξης στα Τέμπη.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://happenednow.gr/wp-content/uploads/2024/06/tempi-1-1068x712.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="712" data-original-width="1068" height="402" src="https://happenednow.gr/wp-content/uploads/2024/06/tempi-1-1068x712.webp" width="717" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ανερυθρίαστα διαβεβαίωνε σε συνέντευξή του ότι δεν υπήρχε τίποτε εύφλεκτο</span></h3>Καταρρίπτεται για μια ακόμη φορά το αφήγημα της κυβέρνησης για το πολύνεκρο έγκλημα στα Τέμπη. Ήταν ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης εκείνος που ανερυθρίαστα διαβεβαίωνε σε συνέντευξή του ότι δεν υπήρχε τίποτε εύφλεκτο στην εμπορική αμαξοστοιχία, στην οποία προκλήθηκε η τεράστια έκρηξη την τραγική νύχτα.<br /><br />Ωστόσο, τα ψεύδη του πρωθυπουργού και των στελεχὠν του αποκαλύπτονται και ανατρέπονται. Το πόρισμα του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου για το δυστύχημα στα Τέμπη δημιουργεί νέα δεδομένα για την υπόθεση και θέτει τον Κυριάκο Μητσοτάκη υπόλογο για την απόπειρα συγκάλυψης.<br /><br />Το ΕΜΠ είχε αναλάβει κατ’ εντολή των δικαστικών Αρχών να διερευνήσει τα αίτια της φονικής έκρηξης κατά την σύγκρουση των δύο τρένων. Στο πόρισμα που συνέταξε ο καθηγητής της Σχολής Χημικών Μηχανικών με γνωστικό αντικείμενο Τεχνολογία Καυσίμων και Λιπαντικών, Δημήτρης Καρώνης, το συμπέρασμα είναι ότι σε καμία περίπτωση δεν οφείλεται στην διάχυση των ελαίων σιλικόνης που μετέφεραν οι μετασχηματιστές της επιβατικής αμαξοστοιχίας.<br /><br />Σύμφωνα με νομικούς και πραγματογνώμονες που χειρίζονται το έγκλημα στα Τέμπη, το πόρισμα οδηγεί στο τελικό συμπέρασμα ότι «το φονικό “μανιτάρι” κατά την στιγμή της σύγκρουσης των δύο τρένων οφείλεται σε ύποπτο παράνομο φορτίο που μετέφερε η εμπορική αμαξοστοιχία».<br /><br />Η εν λόγω διαπίστωση ενισχύει τα ερωτήματα γιατί ο ΟΣΕ παραπλάνησε τις δικαστικές Αρχές που ερευνούν την πολύνεκρη τραγωδία και δεν έστειλε το οπτικό υλικό από τις κάμερες που δείχνουν στον εμπορικό σταθμό της Θεσσαλονίκης την φόρτωση της εμπορικής αμαξοστοιχίας.<br /><br />Δείτε το βίντεο με τον Μητσοτάκη να ψεύδεται<br /><div class="video-player" id="v-aAjXajgo-2" style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: cf_asty_st; font-size: 18px; margin: 20px auto; width: 752px;"><iframe allow="clipboard-write" allowfullscreen="" aria-label="VideoPress Video Player" class="entered litespeed-loaded" data-lazyloaded="1" data-ll-status="loaded" data-resize-to-parent="true" data-src="https://videopress.com/embed/aAjXajgo?hd=1&cover=1&loop=0&autoPlay=0&permalink=1&muted=0&controls=1&playsinline=0&useAverageColor=0&preloadContent=metadata" frameborder="0" height="400" src="https://videopress.com/embed/aAjXajgo?hd=1&cover=1&loop=0&autoPlay=0&permalink=1&muted=0&controls=1&playsinline=0&useAverageColor=0&preloadContent=metadata" style="box-sizing: border-box; max-width: 100%;" title="VideoPress Video Player" width="696"></iframe></div><div><br /></div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Υπόλογος ο Μητσοτάκης για τα ψεύδη: Το ΕΜΠ ανατρέπει τις θεωρίες για τα αίτια της έκρηξης στα Τέμπη.

Ανερυθρίαστα διαβεβαίωνε σε συνέντευξή του ότι δεν υπήρχε τίποτε εύφλεκτο Καταρρίπτεται για μια ακόμη φορά το αφήγημα της κυβέρνησης για το ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πολεμικό Ναυτικό: ΤΠΚ Super Vita, MEKO 200HN & Type 214.

<img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/06/P68-Daniolos-RoussenSuper-Vita-Hellenic-Navy-790x400.jpg" width="762" /><br /><br />Του <b>ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΙΔΕΡΗ</b><br />Με στόχο την ομοιοτυπία ηλεκτρονικών και όπλων: Στο Πολεμικό Ναυτικό επιχειρούν να «τρέξουν» και τις διαδικασίες εκσυγχρονισμού των πυραυλακάτων κλάσης «Ρουσσέν». Μια ακόμη κίνηση που αφορά την προσπάθεια, από την πλευρά του ναυτικού επιτελείου, για την συνέχιση ενίσχυσης του στόλου, είναι να επιταχύνει τις διαδικασίες που αφορούν τον εκσυγχρονισμό των πυραυλακάτων κλάσης «Ρουσσέν».<br /><br />«Θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε το τοπίο με τις εταιρείες που θ’ αναλάβουν το έργο και να υπογραφεί η σύμβαση ακόμη και μέσα στη χρονιά που έρχεται σε λίγες ημέρες. Δεν θέλουμε να πάθουμε ότι έχει συμβεί με τις τέσσερις ΜΕΚΟ», εξηγεί ανώτατη στρατιωτική πηγή που γνωρίζει τις εισηγήσεις που γίνονται προς την ηγεσία αλλά και τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να υλοποιηθεί ένα τόσο σημαντικό έργο γι’ αυτά τα πολύτιμα ταχέα σκάφη.<br /><br />Και για ν’ αντιληφθεί κανείς την κατάσταση στο ναυτικό, ήδη γίνονται εισηγήσεις προς την πολιτική ηγεσία και επισπεύδουν γραφειοκρατικές διαδικασίες ενώ ταυτόχρονα εργάζονται στο χρονοδιάγραμμα των εργασιών, όταν αυτό προχωρήσει σύμφωνα με τους στρατιωτικούς υπολογισμούς. Οι εργασίες τοποθετούνται από το 2026 και μετά, ενώ το πρώτο ταχύ περιπολικό κατευθυνόμενων βλημάτων που θα μπει για εργασίες εκσυγχρονισμού είναι εκείνο που αποδόθηκε πρώτο στο πολεμικό ναυτικό, η 19χρονη πλέον πυραυλάκατος «Ρουσσέν». Και θ’ ακολουθήσουν οι ΤΠΚ Δανιόλος, Κρισταλλίδης, Γρηγορόπουλος, Ρίτσος, Καραθανάσης & Βλαχάκος.<br /><br />Οι αποφάσεις για το που εστιάζει ο εκσυγχρονισμός έγιναν οδηγός και για τις εταιρείες με τις οποίες συνομιλεί το ναυτικό επιτελείο, ώστε να αποσαφηνιστεί κάθε κρίσιμο σημείο της επερχόμενης συμφωνίας.<div><br />Ομοιοτυπία ηλεκτρονικών και όπλων<br /><br />Ως κύριος στόχος τίθεται η ομογενοποίηση κυρίως των ηλεκτρονικών, αλλά και των όπλων. Το ναυτικό επιδιώκει να διαθέτουν και τα επτά πλοία ακριβώς το ίδιο σύστημα μάχης και όχι, όπως τώρα διαφορετικές εκδόσεις του επιτυχημένου «Tacticos». Νέα, ικανότερα ραντάρ, αναβαθμισμένα ηλεκτροπτικά συστήματα παρατήρησης αλλά και εντελώς διαφορετικές, πολύ ισχυρές εγκαταστάσεις επικοινωνιών, είναι ανάμεσα στους σχεδιασμούς για τις επτά «μικρές φρεγάτες» του στόλου.<br /><br />Και πέραν των ηλεκτρονικών, επόμενα βήματα θα υπάρξουν για τα οπλικά και μηχανολογικά συστήματα. Οι επτά ΤΠΚ κλάσης «Ρουσσέν» θα έχουν κοινή πυριτιδαποθήκη και ομοιοτυπία στα πυραυλικά συστήματα. Exocet Block III ως το μακρύ δόρυ των 180 και πλέον χλμ καθώς και πύραυλοι RIM Block 2A, εγγύς Α/Α προστασίας.<br /><br />Για τους παραπάνω πυραύλους ήδη στο ΚΥΣΕΑ που έγινε προ ημερών, ελήφθησαν αποφάσεις για αγορά. Δεν αποκλείεται επίσης να υπάρξουν και αλλαγές των πυροβόλων με νεότερες τηλεχειριζόμενες εκδόσεις. Οι πυραυλάκατοι είναι μονάδες του στόλου που διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο τόσο σε καθημερινό, όσο και σε επιχειρησιακό επίπεδο.<br /><br />Πρόκειται για πλοία που έχουν καταγραφεί σε αποστολές έρευνας διάσωσης, περιπολίας, επίδειξης σημαίας, αλλά και ναυτικού αποκλεισμού. Ή σε ρόλο μονάδας που αιφνιδιάζει κάθε επίδοξο αντίπαλο, καθώς ενώ είναι αγκιστρωμένη σε κάποια νησίδα του Αιγαίου, εγκλωβίζει με τα συστήματά της οτιδήποτε επιχειρήσει να κινηθεί σε αέρα ή θάλασσα.<br /><br />Είναι κι ένας πολύ δύσκολος αντίπαλος για εχθρικά υποβρύχια από την ώρα που αναπτύσσει ταχύτητα που ξεπερνά τους 35 κόμβους και πολύ γρήγορα μπορεί να εκτελέσει με επιτυχία την αποστολή που έχει ανατεθεί στο πλήρωμα.<br /><br />Ο γρίφος των ναυπηγείων…<br /><br />Κάθε εκσυγχρονισμός χρειάζεται ναυπηγείο για να γίνει κι αυτό είναι ένα ξεχωριστό θέμα στο οποίο ωστόσο το ναυτικό δεν είναι ο πρωταγωνιστής, από την στιγμή που δεν έχει τέτοιες δικές του εγκαταστάσεις. Η δε επιλογή του ναυπηγείου αποτελεί επιλογή των εταιρειών που έχουν αναλάβει το έργο του εκσυγχρονισμού. Βεβαίως λαμβάνεται υπόψιν ότι υπάρχει τεχνογνωσία δεκαετιών στα ναυπηγεία της Ελευσίνας, όπου παρά τα προβλήματα και τις μνημειώδεις καθυστερήσεις, τελικά απέδωσαν αυτά τα υπέρ πολύτιμα πλοία στον στόλο.<br /><br />Στρατιωτικές πηγές επισημαίνουν ότι όλα τα ναυπηγεία, της Ελευσίνας, του Σκαραμαγκά, της Χαλκίδας, της Σύρου, της Σαλαμίνας, τοποθετούνται στην «ζυγαριά» της κοινοπραξίας που έχει αναλάβει να φέρει εις πέρας την αναβάθμιση των επτά «Ρουσσέν».<br /><br />Από κάθε ναυπηγείο οι εταιρείες παίρνουν προσφορές και κάνουν την δική τους έρευνα αγοράς, βλέποντας παράλληλα και αν αυτά πληρούν τις προϋποθέσεις κι έχουν τις απαραίτητες διεθνείς πιστοποιήσεις που χρειάζονται. Η παραπάνω περιγραφή δεν αφορά μόνον τις πυραυλακάτους, αλλά και το μελλοντικό πρόγραμμα εκσυγχρονισμού μέσης ζωής των υποβρυχίων κλάσης «Παπανικολής», το πρόγραμμα των φρεγατών κλάσης «ΥΔΡΑ» κι άλλες κρίσιμες εργασίες για μονάδες του στόλου.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση το ναυτικό επιτελείο θέλει να ξεκαθαρίσει το τοπίο των πυραυλακάτων και να ‘χει τις επτά Super Vita διαθέσιμες πριν την τελευταία χρονιά της τρέχουσας δεκαετίας. Το ζήτημα βεβαίως είναι πως δεν είναι το μόνο πρόγραμμα που χρειάζεται το ναυτικό να «τρέξει» και να ολοκληρώσει ως το 2030. Οι ανελαστικές απαιτήσεις ενός εγκαταλειμμένου επί δεκαετίες στόλου είναι τεράστιες…</div><div><br /><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πολεμικό Ναυτικό: ΤΠΚ Super Vita, MEKO 200HN & Type 214.

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΙΔΕΡΗ Με στόχο την ομοιοτυπία ηλεκτρονικών και όπλων: Στο Πολεμικό Ναυτικό επιχειρούν να «τρέξουν» και τις διαδικασίες εκσυγχρο...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία, οι Κούρδοι και το τραγικό δίλημμα της Ροζάβα.

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2024/12/FEMALE-KURDISH-SOLDIERS-790x400.jpg" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το αυτόνομο καθεστώς των Κούρδων στην Β.Α. Συρία βρίσκεται σήμερα μπροστά σε ένα τραγικό δίλημμα: παράδοση όπως απαιτούν οι νεοθωμανοί ή έναρξη μιας ένοπλης αντιπαράθεσης απέναντι σε έναν συντριπτικά ανώτερο εχθρό.</span></h3>Του <b>Θανάση Τζιούμπα</b><br />Η Ροζάβα υπήρξε το αποτέλεσμα της ένοπλης αντίστασης του κουρδικού λαού της Συρίας όταν το καθεστώς Άσαντ κατέρρεε υπό την πίεση του ISIS, σώθηκε μόνο από την Χεσμπολάχ και τους Ρώσους χωρίς όμως να αποκτήσει τον έλεγχο του συνόλου της χώρας. Η ανατολική Συρία παρέμεινε κάτω από τον έλεγχο του «Χαλιφάτου».<br /><br />Πρόκειται για το Ισλαμικό Κράτος,(όταν το 2014 το ISIS άλλαξε το όνομά του) Κήρυξε την ίδρυση του σε μια έκταση που περιέχει περιοχές της Συρίας και του Ιράκ, με πρωτεύουσα τη Ράκκα. Το ISIS κατείχε την περιοχή αυτή μέσω ενός σκληρού εγκληματικού φονταμενταλισμού, ορίζοντας στη θέση του «χαλίφη» και «ηγέτη των απανταχού μουσουλμάνων» τον επικεφαλής της, Αμπού Μπακρ αλ-Μπαγκντάντι.<br /><br />Ο επεκτατισμός του Ισλαμικού Κράτους, όταν απέτυχε να καταλάβει την Βαγδάτη, στράφηκε προς τις Κουρδικές περιοχές. Ο πόλεμος υπήρξε σκληρός, ο SDF (κουρδικές πολιτοφυλακές) έδωσαν μια αιματηρή μάχη επιβίωσης, με την αεροπορική και εφοδιαστική υποστήριξη των ΗΠΑ. Ο πόλεμος αυτός είχε δύο εμβληματικές στιγμές: την μάχη για το Κομπάνι (Οκτώβριος 2014), όπου συνετρίβη η επιθετική προσπάθεια των τζιχαντιστών και, τρία χρόνια μετά, η μάχη για την Ράκκα, όταν η «πρωτεύουσα» του «Χαλιφάτου» έπεσε στα χέρια των Κούρδων.<br /><br />Η Ροζάβα δημιουργήθηκε με αίμα χιλιάδων μαρτύρων, μαχητών και αμάχων και αποτέλεσε την ακριτική δύναμη που ανέκοψε την ορμή ενός κινήματος τόσο απειλητικού για την περιοχή (και όχι μόνο). Η Ροζάβα, πέρα από τον ηρωισμό των μαχητών έχει αναπτύξει τέτοια δημοκρατικά χαρακτηριστικά που έρχονται σε αντίθεση με την τάση του αραβικού και του μουσουλμανικού κόσμου να επιστρέφει στα πιο θεοκρατικά, σκοταδιστικά και θανατοκρατικά αρχέτυπα. Η δημοκρατία στην λήψη των αποφάσεων, η οικολογική διάσταση και πάνω απ’ όλα η θέση της γυναίκας θα μπορούσαν να αποτελέσουν παράδειγμα μιας διαφορετικής κοινωνικής προοπτικής για τους λαούς της περιοχής.<br /><br />Η Ροζάβα αποτελεί μια διπλή απειλή για την «Νέα Τάξη Πραγμάτων» που επιχειρεί να επιβάλλει ο νεοθωμανισμός, εκμεταλλευόμενος το κενό που άφησε η εξάχνωση του καθεστώτος Άσαντ. Μια απειλή γεωστρατηγική, καθώς ένα οιονεί κουρδικό κράτος θα αποτελούσε απειλή για την Τουρκία των δεκάδων εκατομμυρίων Κούρδων, αλλά και για το καθεστώς της Τεχεράνης για τον ίδιο λόγο. Ακόμη, η ίδια η δημοκρατική φύση της αποτελεί «κακό παράδειγμα» απέναντι στην θεοκρατία του πολιτικού Ισλάμ που ενδημεί στα καθεστώτα αυτά.<br /><br />Η νέα πραγματικότητα που έφερε η κυριαρχία του συνασπισμού της Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ, και της επιρροής / ελέγχου από την Άγκυρα δημιουργεί νέα δεδομένα που απειλούν την ύπαρξη της Ροζάβα, όχι μόνο ως αυτόνομης περιοχής αλλά και ως εθνικά κουρδικής περιοχής. Η μετατροπή της Συρίας σε ένα «κανονικό», δηλαδή υποτελές στην Άγκυρα κράτος, απαιτεί την κυριαρχία του νέου καθεστώτος επί του συνόλου του εδάφους και την εξάλειψη όλων των ένοπλων πολιτοφυλακών, και ιδιαίτερα των κουρδικών.<br /><br />Η Ευρώπη, όμηρος της Τουρκίας με βάση το προσφυγικό, κάνει ότι μπορεί για να στηρίξει τους νέους κυρίαρχους της Δαμασκού, μπας και ξεφορτωθεί τους Σύριους πρόσφυγες. Οι ΗΠΑ από την μία ανησυχούν για μια επαναφορά του Ισλαμικού Κράτους που εξαρθρώθηκε αλλά δεν εξαλείφθηκε, και που κανείς δεν ξέρει τι θα συμβεί αν απελευθερωθούν οι πρώην μαχητές του που κρατούνται ακόμη στις υπό κουρδικό έλεγχο περιοχές.<br /><br />Από την άλλη η υποστήριξη των Κούρδων ενέχει πολιτικούς κινδύνους μιας αντιπαράθεσης με τον Ερντογάν, μια αντιπαράθεση που ουδέποτε αποτολμήθηκε και που κανείς δεν γνωρίζει αν είναι επιθυμητή από την νέα διακυβέρνηση Τραμπ, με δεδομένα τα εγκώμια στην πολιτική της Άγκυρας για την Συρία. Είναι χαρακτηριστική η διάψευση των Τούρκων για την ύπαρξη συμφωνίας εκεχειρίας την οποία επικαλέστηκε ο Υπεξ Μπλίνκεν ως προϊόν της πρόσφατης επίσκεψης του.<br /><br />Αυτή η ρευστότητα έχει φέρει τα πρώτα αποτελέσματα: Η Μαμπίζ ανατολικά, η Dayr az Zawr δυτικά και οι περιοχές γύρα από το Χαλέπι εγκαταλείφθηκαν από τις δυνάμεις του SDF, που αποφεύγουν μιας ευρείας κλίμακας αντιπαράθεση με τις άμεσα ελεγχόμενες από την Τουρκία ένοπλες οργανώσεις. Το Κομπάνι, μια πόλη σύμβολο, σε επαφή σχεδόν με τα τουρκικά σύνορα, βλέπει τον τουρκικό στρατό να συγκεντρώνει δυνάμεις για μια μεγάλη επιχείρηση δημιουργίας «ουδέτερης ζώνης», βάθους 20 χιλιομέτρων όπως δεν έχει πάψει να διεκδικεί η Τουρκία.<br /><br />Η επίσημη θέση των Τούρκων είναι ο αφοπλισμός των SDF, η αποχώρηση μη Σύρων που μάχονται στο πλευρό του. Και βέβαια με πρόσχημα την «επιστροφή» των προσφύγων η ενεργοποίηση μιας πληθυσμιακής μηχανικής που θα ανατρέψει τον εθνογραφικό χάρτη στην Β. Συρία. Οι Κούρδοι μοιάζουν απελπιστικά μόνοι σε μια συγκυρία απόλυτης ρευστοποίησης του γεωπολιτικού περιβάλλοντος.<br /><br />Η αίσθηση των κινδύνων μιας ταυτόχρονης στρατιωτικής αντιπαράθεσης ενάντια στην Δαμασκό και την Άγκυρα και η απουσία σταθερών συμμάχων που θα ήθελαν (και θα μπορούσαν) να εμπλακούν ενεργά σε μια σύγκρουση, τους οδηγεί σε επιλογές αναζήτησης πολιτικών λύσεων, ώστε να την αποφύγουν. Οι δηλώσεις της ηγεσίας τους σηματοδοτούν μια σταδιακή υποχώρηση και αποδοχή των όρων της Τουρκίας: αποχώρηση των μη Σύρων μαχητών που εξακολουθούν να υπάρχουν στις τάξεις τους, ενώ για το Κομπάνι δημιουργία μιας αποστρατιωτικοποιημένης ζώνης υπό διεθνή έλεγχο.<br /><br />Όμως θα πρέπει να θεωρείται σίγουρο ότι θα εκβιαστούν να καταθέσουν τα όπλα και να «καταταγούν στον νέο Συριακό Στρατό», όπως απαιτεί ο νέος ηγέτης της Δαμασκού, θυμίζοντας καταστάσεις από την Βάρκιζα και τον δικό μας εμφύλιο. Αυτό όμως θα είναι και το τέλος της αυτόνομης δημοκρατικής Ροζάβα και ίσως η αρχή μιας διαδικασίας σταδιακής εθνοκάθαρσης ώστε να εκλείψει ή να υποταχθεί οριστικά αυτός ο ενοχλητικός λαός.<br />Το σίγουρο είναι πως το συριακό δράμα έχει ακόμη πολλές πράξεις για να τελειώσει, και είναι απίθανο να τελειώσει με «των τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν».<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία, οι Κούρδοι και το τραγικό δίλημμα της Ροζάβα.

Το αυτόνομο καθεστώς των Κούρδων στην Β.Α. Συρία βρίσκεται σήμερα μπροστά σε ένα τραγικό δίλημμα: παράδοση όπως απαιτούν οι νεοθωμανοί ή ένα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο “γρίφος Τραμπ” στη Συρία και το μέλλον της σχέσης Τουρκίας και Κούρδων.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2024/12/ERDOGAN-syria-jihad.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="570" data-original-width="1140" height="360" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2024/12/ERDOGAN-syria-jihad.jpg" width="697" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο Ερντογάν νομίζει ότι “παίζει” στα δάκτυλα του τον Μπάιντεν και τον Τραμπ: Στην “κόψη του ξυραφιού” οι Κούρδοι στη Συρία…</span></h3>Τα πράγματα έχουν δυσκολέψει πολύ στη Βόρεια Συρία και εδώ δεν έχουν αμφιβολία ότι ο ισλαμιστής πρόεδρος της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν εκμεταλλεύεται τη μεταβατική περίοδο, από τον σημερινό Πλανητάρχη Τζο Μπάιντεν στον επόμενο, τον Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Κυβερνά μεν ο κ. Μπάιντεν αλλά είναι υποχρεωμένος να έχει στο μυαλό του ότι σε ένα μήνα έρχεται ο εκλεγμένος, ο οποίος μπορεί να έχει διαφορετικές θέσεις, σε κρίσιμα θέματα, από τις δικές του.<br /><br />Άρα περπατά σε τεντωμένο σχοινί και ενώ δεν είναι υποχρεωμένος, επέλεξε να ζητήσει από την αρχή συνεργασία με το επιτελείο του κ. Τραμπ. Την Τετάρτη ο επόμενος υπουργός Μάρκο Ρούμπιο συνεργάστηκε για μερικές ώρες με τον Άντονι Μπλίνκεν και την Παρασκευή αντιπροσωπεία από το Επιτελείο του κ. Τραμπ βρέθηκε στο Πεντγάγωνο.<br /><br />Γιατί τα λέμε όλα αυτά; Διότι γνωρίζουμε τις αποφάσεις του κ. Μπάιντεν για τους Κούρδους της Συρίας, ενώ δεν είναι ξεκάθαρες οι θέσεις του εκλεγμένου Προέδρου.<br /><br />Οι δηλώσεις που έκανε πρόσφατα ο κ. Τραμπ για την Τουρκία και τον Ερντογάν, χαρακτηρίζονται από μία ασυναρτησία.<br /><br />Η πρώτη και γρήγορη ανάγνωση ήταν ότι στηρίζει τις ενέργειες του Τούρκου προέδρου και ότι λίγο-πολύ του χαρίζει τη Συρία. Ο κ. Τραμπ αναφέρθηκε σε παλαιότερη απόφασή του να αποσύρει τα στρατεύματα των ΗΠΑ από τη Συρία, δηλώνοντας ότι έσωσε ζωές, ενώ επέκρινε την ανάπτυξη 900 Αμερικανών στρατιωτών.<br /><br />Υποστήριξε ότι η Τουρκία, την οποία χαρακτήρισε «μεγάλη δύναμη» έχει ουσιαστικά αναλάβει τον έλεγχο στη Συρία χωρίς σημαντικές απώλειες ζωών. Ωστόσο οι παρατηρήσεις του ήταν συχνά ασυνάρτητες, σημειώνεται μεταξύ άλλων από την εφημερίδα Financial Timew.<br /><br />Και αυτό περισσότερο ειπώθηκε με βάση την προηγούμενη εμπειρία του 2019, όταν διέταξε να αποχωρήσουν οι Αμερικανοί στρατιώτες από τη βόρεια Συρία, επειδή του το ζήτησε ο Ερντογάν.<br /><br />Άλλαξε απόφαση όταν παραιτήθηκε ο τότε υπουργός Άμυνας και όταν ο τότε αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων και άλλοι στρατηγοί απείλησαν με μαζική αποχώρηση.<br /><br />Η δεύτερη ανάγνωση των δηλώσεων ίσως να είναι περισσότερο πιο κοντά στον τρόπο σκέψης του κ. Τραμπ, αν και ουδείς μπορεί να ισχυριστεί ότι γνωρίζει με ακρίβεια πως σκέφτεται και πως αντιδρά ο εκλεγμένος Πρόεδρος.<br /><br />Μερικοί αναλυτές υποστηρίζουν, λοιπόν, ότι ούτε τη Συρία παρέδωσε στον Ερντογάν, ούτε τους Κούρδους θα προδώσει και ότι εν πάση περιπτώσει δεν έχει πάρει τελικές αποφάσεις για την περιοχή. Και για τις όποιες τελικές αποφάσεις θα συνεργαστεί με τον Πρωθυπουργό του Ισραήλ.<br /><br />Με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου γνωρίζονται από τα νεανικά τους χρόνια, σκέφτονται σε πολλά θέματα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και έχουν την ίδια θέση για το Ιράν. Ήδη έχουν συζητήσει τον τρόπο δράσης και αντίδρασης τους για το πυρηνικό πρόγραμμα.<br /><br />Οι αναλυτές προειδοποιούν ότι μπορεί να σπάσουν εντελώς οι δεσμοί του με τον Ερντογάν εάν ο Τούρκος πρόεδρος πιστέψει ότι ο κ. Τραμπ θα συνταχθεί με τον Νετανιάχου και θα τον …”προδόώσει”. Θα μπορούσε να συμβεί και το ανάποδο; Δηλαδή να τα σπάσει με τον Ισραηλινό Πρωθυπουργό για χάρη του Ερντογάν; Οι αναλυτές δεν το βλέπουν ούτε καν σενάριο.<br /><br />Τίθεται ένα άλλο πολύ σοβαρό ερώτημα που αφορά τις επόμενες ημέρες. Σύμφωνα με πληροφορίες και παρά τις πιέσεις της Ουάσιγκτον ο Ερντογάν θα εισβάλει στη βόρεια Συρία χωρίς να ερωτήσει κανένα.<br /><br />Θα αντιδράσει ο κ. Μπάιντεν και θα προστατεύσει τους Κούρδους; Και τι θα έκανε στη θέση του ο κ. Τραμπ.<br /><br />Ο σημερινός Πρόεδρος φέρεται να τείνει στην αναζήτηση τρόπων για να τηρήσει τη συμφωνία του με τους Κούρδους. Όσον αφορά τον κ. Τραμπ, δεν μπορούμε να διακινδυνεύσουμε απάντηση.<br /><br />Αναλυτές εξωτερικής πολιτικής δήλωσαν στην FT ότι ο κ. Τραμπ έστελνε ένα μήνυμα στον Ερντογάν, με τον οποίο είχε μια ταραχώδη σχέση.<br /><br />Τα σχόλια του αντανακλούν την τάση του εκλεγμένου προέδρου των ΗΠΑ να κρατά σε αναμμένα κάρβουνα τους παγκόσμιους ηγέτες. Ο Ερντογάν μπορεί να πίστευε ότι ο Τραμπ θα ήταν ένας «άσσος στο μανίκι» του αλλά δεν θα είναι σίγουρος για το πού ακριβώς βρίσκεται.<br /><br />Θυμίζουμε ότι στη συνέντευξη Τύπου στη Φλόριντα τη Δευτέρα, ο Trump δήλωσε ότι πιστεύει πως η Τουρκία βρίσκεται πίσω από την ομάδα ανταρτών που ανέτρεψε τον δικτάτορα της Συρίας Μπασάρ αλ Άσαντ (Bashar al-Assad), χαρακτηρίζοντας τον Erdoğan «έναν έξυπνο και πολύ σκληρό τύπο» και υποστηρίζοντας ότι ο η Άγκυρα οργάνωσε μια «μη φιλική κατάληψη» (“unfriendly takeover”: σ.σ. επιχειρηματικός όρος για επιθετική εξαγορά) της γειτονικής της χώρας, χωρίς να χαθούν πολλές ζωές.<br /><br />To δημοσίευμα ακολούθως κάνει μια αναδρομή στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκία κατά την πρώτη προεδρική θητεία του Trump, με ιδιαίτερη μνεία στα θέματα που προκάλεσαν τριβές μεταξύ των δύο πλευρών.<br /><br />Οι δεσμοί μεταξύ Ουάσινγκτον και Άγκυρας, σημειώνεται, έχουν βελτιωθεί τελευταία, σύμφωνα με Τούρκους αξιωματούχους και δυτικούς διπλωμάτες, παρά τις κάποιες εντάσεις που προκλήθηκαν από την κριτική του Erdoğan στο Ισραήλ για την επίθεσή του στη Γάζα.<br /><br />Η Τουρκία, ωστόσο, έχει αντιταχθεί σθεναρά στην υποστήριξη της Ουάσινγκτον προς τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) που τις ταυτίζει με το PKK, ενώ η Ουάσιγκτον τις θεωρεί κρίσιμο εταίρο για να εμποδίσει την ISIS να ανασυγκροτηθεί σημαντικά στη Συρία.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο “γρίφος Τραμπ” στη Συρία και το μέλλον της σχέσης Τουρκίας και Κούρδων.

Ο Ερντογάν νομίζει ότι “παίζει” στα δάκτυλα του τον Μπάιντεν και τον Τραμπ: Στην “κόψη του ξυραφιού” οι Κούρδοι στη Συρία… Τα πράγματα έχουν...

Διαβάστε την συνέχεια

Σύνοδος Κορυφής Trump - Putin… το 2025. Ξαναμοιράζουν τον κόσμο σε σφαίρες επιρροής, κανένας συμβιβασμός από Ρωσία.

<img height="360" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/d5a893fcc9209b8ac6bd285da9bcb1bd_XL.jpg" width="701" /><br /><br />Συνάντηση εντός του 2025 θα έχουν ο νεοεκλεγείς πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump και ο Ρώσος ομόλογος του Vladimir Putin, όπως αναφέρει η Washington Post.<br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι δύο ηγέτες θα συνομιλήσουν για την Ουκρανία.<br />Ωστόσο, η Washington Post, που βρίσκεται κοντά στους Δημοκρατικούς, διατυπώνει ανησυχητικές εκτιμήσεις για τις προοπτικές των διαπραγματεύσεων.<br /><br />Η Ρωσία δεν βιάζεται<br /><br />Συγκεκριμένα, επικαλείται πηγή σε ρωσικούς διπλωματικούς κύκλους, που υποστηρίζει ότι το Κρεμλίνο δεν έχει διάθεση για συμβιβασμό, καθώς τα στρατεύματά του «προχωρούν με σιγουριά στην ανατολική Ουκρανία και κανείς δεν προβλέπει οικονομική κατάρρευση».<br /><br />Μακρά διαπραγμάτευση από θέση ισχύος<br /><br />«Η Ρωσία είναι έτοιμη να διαπραγματευτεί, αλλά θέλει να διαπραγματευτεί από θέση ισχύος, όχι αδυναμίας» επισημαίνει το δημοσίευμα, αν και υπογραμμίζει πως η Μόσχα ενδεχομένως να θέλει να δείξει κάποιας μορφής ευελιξία όσον αφορά τις εδαφικές της απαιτήσεις από την Ουκρανία προκειμένου να λάβει ως αντάλλαγμα, παραχωρήσεις σχετικά με τη μελλοντική μορφή της αρχιτεκτονικής ασφάλειας της Ευρώπης.<br />Το δημοσίευμα τονίζει ότι, σε αντίθεση με την επιθυμία του Trump να συνάψει μια γρήγορη συμφωνία για την Ουκρανία, το Κρεμλίνο πρόκειται να μετατρέψει τις διαπραγματεύσεις σε μια μακρά διαδικασία για ένα ευρύτερο ευρωπαϊκό σύμφωνο ασφάλειας.<br /><br />Σφαίρες επιρροής<br /><br />«Ουσιαστικά, αυτό σημαίνει ότι μια σύνοδος κορυφής Trump - Putin θα μπορούσε να χωρίσει τον κόσμο σε σφαίρες επιρροής, ενώ παράλληλα θα εγγυηθεί την πρωτοκαθεδρία της Ρωσίας έναντι της Ουκρανίας, της Γεωργίας και άλλων πρώην σοβιετικών γειτόνων που δεν ανήκουν στο ΝΑΤΟ.<br />Αυτό θα μπορούσε να περιορίσει το ΝΑΤΟ και να απειλήσει την ευρωπαϊκή ασφάλεια» υποστηρίζει η Washington Post.<br /><br />Στόχος του Trump<br /><br />Σύμφωνα με την Washington Post, οι αναλυτές πιστεύουν ότι ο βασικός στόχος του Trump σε αυτές τις διαπραγματεύσεις θα είναι να αποσυνδέσει τη Ρωσία από την Κίνα.<br />Πρόκειται, ωστόσο, όπως αναφέρεται, για ένα εγχείρημα που πιθανότατα ο Αμερικανός πρόεδρος δεν θα καταφέρει να επιτύχει.<br /><br />Ελάχιστες ελπίδες για συμφωνία<br /><br />Κατά τις εκτιμήσεις της αμερικανικής εφημερίδας, οι διαπραγματεύσεις των δύο ηγετών δεν πρόκειται να οδηγήσουν σε κάποια συμφωνία.<br />«Οι αναλυτές βλέπουν ελάχιστες ελπίδες για μια ειρηνευτική συμφωνία, δεδομένης της μαξιμαλιστικής στάσης του Putin και των φόβων του Trump να φανεί αδύναμος εάν δώσει πάρα πολλά στη Ρωσία» τονίζει η Washington Post.<br /><br />Μηνύματα από Putin<br /><br />Σαφή μηνύματα για την ισχύ της Ρωσίας έστειλε προς τη Δύση και προς κάθε αποδέκτη ο Ρώσος πρόεδρος, Vladimir Putin κατά τη διάρκεια της χθεσινής μεγάλης ετήσιας συνέντευξης τύπου για τα πεπραγμένα του 2024.<br />Ο Ρώσος πρόεδρος υποστήριξε πως η Ρωσία είναι πολύ κοντά στην επίτευξη των στόχων που έχει θέσει στο πλαίσιο της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης στην Ουκρανία, αν και επισήμανε πως είναι αδύνατο να προβλέψει κανείς πόσο ακόμα θα διαρκέσει η επιχείρηση στην Ουκρανία, ενώ τόνισε ότι στην πραγματικότητα όλα τα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ είναι σε πόλεμο με τη Ρωσία<br />Όπως είπε η Ρωσία στέκεται με σιγουριά στα πόδια της γιατί εξαρτάται από λίγους, ενώ αναφέρθηκε και στην ισχύ της ρωσικής οικονομίας αναφέροντας πως η ρωσική οικονομία είναι η πρώτη στην Ευρώπη και η τέταρτη παγκοσμίως σε όρους οικονομικού μεγέθους.<br /><br />Τι είπε για διαπραγματεύσεις<br /><br />Όσον αφορά τις διαπραγματεύσεις είπε ότι η Μόσχα είναι έτοιμη να διαπραγματευτεί με την Ουκρανία χωρίς να θέτει όρους υπό την προϋπόθεση ότι θα ληφθεί υπόψη η πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί στο έδαφος αλλά και τα συμφωνηθέντα κατά τη διαπραγματευτική διαδικασία της Κωνσταντινούπολης τον Μάρτιο του 2022.<br />Σε αυτό το σημείο υποστήριξε πως τον περασμένο Ιούνιο παρουσίασε τις προτάσεις του για το πώς θα μπορούσε να υπάρξει ειρήνη με την Ουκρανία, υπογραμμίζοντας πως δεν υπάρχει κανένα νόημα να επαναμβάνει τις ίδιες θέσεις.<br /><br />Αποκάλυψη Putin: Φτάσαμε 3 φορές κοντά σε κατάπαυση πυρός στην Ουκρανία αλλά ο Zelensky έκανε πίσω<br /><br />Παράλληλα, ο Ρώσος Πρόεδρος Vladimir Putin αποκάλυψε ότι η Μόσχα είχε συμφωνήσει τουλάχιστον τρεις φορές σε μια βραχυπρόθεσμη κατάπαυση του πυρός στη σύγκρουση στην Ουκρανία, ωστόσο το Κίεβο αρνήθηκε να προβεί σε αυτό το βήμα.<br />Ο Ρώσος ηγέτης διευκρίνισε ότι ο Πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Viktor Orban και ο Πρόεδρος της Τουρκίας Recep Tayyip Erdogan είχαν προσεγγίσει τη Ρωσία με ανάλογες προτάσεις κατά το παρελθόν.<br />«Έχουμε συμφωνήσει σε ενέργειες αυτού του είδους τουλάχιστον τρεις φορές», διευκρίνισε ο ισχυρός άνδρας του Κρεμλίνου.<br />Ωστόσο, σύμφωνα με τον Ρώσο Πρόεδρο, ο «παράνομος Πρόεδρος της Ουκρανίας» Volodymyr Zelensky είχε ανακοινώσει πως δεν θα υπάρξουν διαπραγματεύσεις ή κατάπαυση του πυρός.<br />Επισημαίνεται ότι ο Dmitry Peskov, γραμματέας Τύπου της ρωσικής προεδρίας, είχε αναφέρει νωρίτερα ότι ο Orban είχε προτείνει στον Putin την πραγματοποίηση μεγάλης ανταλλαγής αιχμαλώτων και την κήρυξη χριστουγεννιάτικης εκεχειρίας.<br />Ωστόσο, όπως τόνισε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, ο Zelensky απέρριψε όλες τις προτάσεις του Orban.<br /><br />Πάντα έτοιμος να μιλήσω ή να συναντηθώ με τον Trump<br /><br />O Ρώσος πρόεδρος υποστήριξε πως είναι έτοιμος να συνομιλήσει ή να συναντηθεί με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Donald Trump.<br />Ωστόσο, είπε πως δεν γνωρίζει πότε θα συναντηθεί μαζί του.<br />«Πρώτα από όλα, δεν ξέρω πότε θα συναντηθούμε.<br />Επειδή δεν λέει τίποτα για αυτό.<br />Δεν έχω μιλήσει μαζί του εδώ και 4 χρόνια» ανέφερε ο Putin, υποστηρίζοντας πως αν βρεθούμε, σίγουρα θα έχουμε κάτι να συζητήσουμε.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Σύνοδος Κορυφής Trump - Putin… το 2025. Ξαναμοιράζουν τον κόσμο σε σφαίρες επιρροής, κανένας συμβιβασμός από Ρωσία.

Συνάντηση εντός του 2025 θα έχουν ο νεοεκλεγείς πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump και ο Ρώσος ομόλογος του Vladimir Putin, όπως αναφέρει η Washi...

Διαβάστε την συνέχεια

Όλοι εναντίον ενός. 1.031 ημέρες πολέμου στην Ουκρανία. Η Ρωσία είναι χώρα ηγέτης, ξεκάθαρα νίκησε στρατιωτικά την Δύση.

<img height="351" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/e9db29599a0bd9f7c9da67fa278492cd_XL.jpg" width="722" /><br /><br /><div><br /></div><div>Ας είμαστε ρεαλιστές τους όρους ειρήνης θα τους καθορίσει ο νικητής η Ρωσία όχι ο ηττημένος η Ουκρανία ή η Δύση<br /><br />Έχουν περάσει 1.031 ημέρες πολέμου στην Ουκρανία από την 24η Φεβρουαρίου 2022 όπου ξεκίνησε η ειδική στρατιωτική επιχείρηση της Ρωσίας για να απελευθερώσει τους ακραία καταπιεσμένους ρωσόφωνους στο Donbass από το Ουκρανικό καθεστώς.<br /><br />Ποια είναι τα βασικά συμπεράσματα;<br /><br />1)Η Ρωσία προσαρμόστηκε πολύ πιο γρήγορα και πολύ πιο συγκροτημένα στο καθεστώς του πολέμου, η οικονομία μετατράπηκε σε πολεμική και η κοινωνία πλαισίωσε τον ηγέτη Putin<br />Η επιτυχία της Ρωσίας να προσαρμοστεί εν καιρώ πολέμου αποκτάει πολλαπλάσια αξία εάν αναλογιστεί κανείς ότι έχουν επιβληθεί πρωτοφανείς κυρώσεις που ουδέποτε επιβλήθηκαν στην παγκόσμια οικονομική ιστορία.<br />Π.χ. η Ρωσία παράγει 1 εκατ βλήματα σχεδόν 3 φορές γρηγορότερα από όλες τις χώρες του ΝΑΤΟ μαζί.<br /><br />2)Με όρους στρατιωτικής προετοιμασίας αποδεικνύεται πλέον ότι η Ρωσία είναι η πρώτη στρατιωτική δύναμη στον κόσμο σε όλα τα επίπεδα αφού ο Ρωσικός στρατός προετοιμάστηκε σε πραγματικό πόλεμο, διδάχθηκε από αυτόν και κατανόησε τις τεχνικές πολέμου και την χρήση drones όσο καμία άλλη χώρα.<br />Να αναλογιστούμε ότι στην Ουκρανία έχουν καταστραφεί πάνω από 250.000 drones και από τις δύο πλευρές οπότε τουλάχιστον η Ρωσία εξέλιξε τις τεχνικές ηλεκτρονικού πολέμου αλλά και τις τεχνικές κατάρριψης σφαιρικά.<br /><br />3)Σε αυτές τις 1.031 ημέρες πολέμου η Ρωσία κατέστρεψε πάνω από 20.000 άρματα μάχης και τεθωρακισμένα πάσης φύσεως εκ των οποίων το 55% προέρχεται από την Δύση.<br />Ουδέποτε στην ιστορία δεν δόθηκαν τόσα πολλά από τα μέλη του ΝΑΤΟ σε μια χώρα την Ουκρανία και αυτή η χώρα ηττήθηκε.<br />Η Ουκρανία για να δώσουμε ορισμένα στοιχεία έχασε 6.400 άρματα μάχης, περισσότερους από 1.700 εκτοξευτές πυραύλων εδάφους-αέρος, 280 πολλαπλούς εκτοξευτές πυραύλων και 1.800 πυροβόλα πεδίου.<br />Το καθεστώς του Κιέβου έχει επίσης λάβει περισσότερα από 150 ελικόπτερα και αεροπλάνα και περίπου 40.000 drones ξένης κατασκευής.<br />Όλα αυτά μεταφράζονται σε 350 δισεκ. οικονομική βοήθεια εκ των οποίων 170 με 180 δισεκ. κατευθύνθηκαν στον στρατιωτικό τομέα.<br />Ποτέ στην ιστορία των πολέμων δεν συνέβη κάτι ανάλογο.<br /><br />4)Η Ρωσία μόνο το 2024 κατάφερε να κερδίσει 4.500 τετραγωνικά χιλιόμετρα εδάφους.<br />Έχει ελευθερώσει όλο το Luhansk, το 75% του Donetsk ειδικά στο νότιο Donetsk έχει καταφέρει να προκαλέσει ντόμινο κατάρρευσης στις ουκρανικές άμυνες και σύντομα μετά την πτώση του Kurakhove και του Pokrovsk οι Ρώσοι θα φθάσουν στην περιφέρεια του Dnipropetrovsk.<br />Να σημειωθεί ότι ήδη στα βόρεια βρίσκονται στο Kupyansk, έφθασαν στο Siversk, έχουν καταλάβει το Chasiv Yar.<br />Επίσης το Toretsk έπεσε, έφθασαν στο Pokrovsk και Myrnograd, κατέλαβαν το Kurakhove και συνεχίζουν τις μάχες στην Zaporizhia.<br />Οι Ουκρανοί μόνο το 2024 έχασαν 181 πόλεις και χωριά πραγματικά καταστροφή για την Δύση που συνεχίζει αμείωτα να υποστηρίζει στρατιωτικά την Ουκρανία.<br />Ο αρχικός αιφνιδιασμός στο Kursk κατέληξε για την Ουκρανία σε νεκροταφείο στρατιωτών και εξοπλισμού του ΝΑΤΟ.<br />Το Kursk και η μεταφορά των καλύτερων δυνάμεων της Ουκρανίας στο Ρωσικό Kursk ήταν η αιτία να αποδυναμωθεί η άμυνα στο Donbass και έτσι εξηγείται η εκρηκτική προέλαση των Ρώσων στο νότιο Donetsk.<br /><br />5)H προέλαση των Ρώσων ήταν και παραμένει αργή αλλά υπάρχει στρατιωτική εξήγηση - εσχάτως η προέλαση έχει επιταχυνθεί λόγω ντόμινο κατάρρευσης της ουκρανικής άμυνας στο νότιο Donetsk -<br />Οι Ρώσοι είχαν να αντιμετωπίσουν καλά οχυρωμένες περιοχές από τους Ουκρανούς και για πρώτη φορά στην ιστορία του πολέμου χρησιμοποιήθηκαν τόσα drones που δεν επιτρέπουν την απόκρυψη.<br />Επίσης η συνεχής στρατιωτική υποστήριξη του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία συντηρεί την άμυνα της Ουκρανίας, σε ένα πόλεμο η επάρκεια των όπλων συντηρεί και την άμυνα.<br />Όταν όλο το ΝΑΤΟ έχει στραφεί υπέρ της Ουκρανίας και επί της ουσίας το ΝΑΤΟ συγκρούεται με την Ρωσία… το αποτέλεσμα είναι συνταρακτικό.<br />Καμία χώρα στον κόσμο δεν θα μπορούσε να αντέξει τέτοια στρατιωτική και οικονομική πίεση πέραν από την Ρωσία.<br />Η Ρωσία πλέον είναι χώρα ηγέτης.<br />Επίσης η αργή προέλαση με παραδοσιακούς όρους σχετίζεται και με την στάση της Ρωσίας να μειώσει τις απώλειες σε στρατιώτες.<br />Με βάση ανεξάρτητες πηγές οι νεκροί και τραυματίες στην Ουκρανία είναι 1 εκατ και στην Ρωσία 330.000 η σχέση 1 ρώσος προς 3 Ουκρανούς είναι ρεαλιστική αναλογία.<br /><br />6)Η περίπτωση της υπεροχής της Ρωσίας στο πυροβολικό, ο βασιλείας των ανοικτών πεδίων και η στρατηγική υπεροχή της Ρωσίας στους πυραύλους μακράν η πιο προηγμένη χώρα σε συστήματα πυραύλων έχουν δημιουργήσει ένα μύθο…<br />Ο μύθος αυτός ενισχύθηκε και με τον Oreshnik που είναι ένας ρωσικός βαλλιστικός πύραυλος μέσου βεληνεκούς (IRBM) που χαρακτηρίζεται από την αναφερόμενη ταχύτητά του που υπερβαίνει τα 10 Mach (12.300 χλμ/ώρα, 7.610 mph, 3,40 χλμ ανά δευτερόλεπτο).<br />Ο Putin ο Ρώσος Πρόεδρος προκάλεσε σε μια αναμέτρηση την Δύση να προσδιορίσουν ένα στόχο στο Κίεβο ώστε να διαπιστωθεί εάν μπορεί να καταρριφθεί.<br />Προφανώς και ο Oreshnik δεν μπορεί να καταρριφθεί από κανένα διαθέσιμο αντιαεροπορικό - αντιπυραυλικό σύστημα στον κόσμο.<br /><br />7)H Ρωσία είναι η πρώτη χώρα στην παγκόσμια ιστορία που αμφισβήτησε ευθέως το ΝΑΤΟ και η πρώτη χώρα στον κόσμο που ΝΑΤΟ συλλογικά αντιπαρατίθεται με μια τόσο ισχυρή χώρα την Ρωσία.<br />Ποιο είναι το συμπέρασμα;<br />Τα περισσότερα όπλα της Δύσης είναι για τα σκουπίδια, απαρχαιωμένα, ξεκάθαρα υστερούν έναντι των Ρωσικών.<br />Πλέον τα ειδικευμένα στρατιωτικά μέσα ενημέρωσης της Δύσης ξεκάθαρα αναγνωρίζουν την ανωτερότητα των οπλικών συστημάτων της Ρωσίας.<br />Ορισμένοι λένε ότι δεν παρέχουν τα πιο σύγχρονα τους όπλα οι δυτικοί στην Ουκρανία.<br />Ψευδές.<br />Είναι π.χ. ο πύραυλος Storm shadow απαρχαιωμένος;<br />Μας είχαν πει ότι τα Leopard και τα Abrams τα τανκς είναι τα καλύτερα στον κόσμο και αποδείχθηκαν στην πράξη πλέον καιόμενα παλιοσίδερα.<br /><br />8)Η στροφή της Ρωσίας στους BRICS και στην Κίνα αλλά σε άλλες χώρες του Νότου σε πολύ μεγάλο βαθμό αναπλήρωσε τις απώλειες σε έσοδα από ενέργεια – πετρέλαιο και φυσικό αέριο – που έχασε λόγω της διακοπής των σχέσεων με την Ευρώπη.<br />Η Ρωσία κέρδισε και με διπλωματικούς όρους γιατί πλέον οι BRICS έχουν αποκτήσει ισχυρό ρεύμα και επίσης η συνεργασία Ρωσίας και Κίνας έχει εξελιχθεί σε στρατηγική.<br />Η Δύση έφερε πιο κοντά την Ρωσία με την Κίνα.<br />Εν τω μεταξύ η Ευρώπη παραπαίει και ενώ ιστορικά και τοπογεωγραφικά η Ρωσία ανήκει στην Ευρώπη… η Δύση θεωρεί εχθρό την Ρωσία.<br />Ο εχθρός της Ευρώπης δεν είναι η Ρωσία… όταν δίνει φθηνή ενέργεια η Ρωσία στην Ευρώπη δεν είναι εχθρός αλλά σύμμαχος.<br />Η πραγματικός εχθρός είναι οι αγγλοσάξονες και οι ΗΠΑ οι κακιές πληγές του πλανήτη.<br />Ας το πούμε ξεκάθαρα η Ευρώπη πρέπει να αποκαταστήσει τις σχέσεις με την Ρωσία είναι μια φίλη χώρα.<br />Όλα τα σενάρια περί ετοιμασίας της Ρωσίας να επιτεθεί στην Ευρώπη είναι μια κατασκευασμένη ανοησία, ανόητων πολιτικών.<br /><br />9)H Oυκρανία δεν είναι μια ξένη χώρα για την Ρωσία είναι ιστορικό έδαφος.<br />Η Δύση δεν κατανόησε ότι η σύγκρουση Ρωσίας με Ουκρανία είναι σύγκρουση αδερφών λαών που ξεκίνησε το 2014 και κορυφώθηκε το 2022, δεν έπρεπε να εμπλακεί στην ενδοοικογενειακή σύγκρουση.<br />Ο Zelensky είναι ένας τελειωμένος πολιτικός απατεώνας στην Ουκρανία από την μια δηλώνει ότι δεν μπορεί να κερδίσει με στρατιωτικά μέσα το Donbass και την Κριμαία αλλά από την άλλη δεν θέλει ειρήνη.<br />Ας είμαστε ρεαλιστές.<br />Η εκεχειρία ή ειρήνη στην Ουκρανία θα προέλθει αποκλειστικά με όρους Ρωσίας και μόνο και αυτό το ξέρει ο Trump που προσπαθεί να διαμεσολαβήσει.<br />Ας είμαστε ρεαλιστές τους όρους ειρήνης θα τους καθορίσει ο νικητής η Ρωσία όχι ο ηττημένος η Ουκρανία ή η Δύση.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Όλοι εναντίον ενός. 1.031 ημέρες πολέμου στην Ουκρανία. Η Ρωσία είναι χώρα ηγέτης, ξεκάθαρα νίκησε στρατιωτικά την Δύση.

Ας είμαστε ρεαλιστές τους όρους ειρήνης θα τους καθορίσει ο νικητής η Ρωσία όχι ο ηττημένος η Ουκρανία ή η Δύση Έχουν περάσει 1.031 ημέρες π...

Διαβάστε την συνέχεια

Η τραγική κλιμάκωση των σχέσεων Τουρκίας-Ισραήλ φέρνει τον Τράμπ σε ρόλο διαιτητή-Κούρδοι-Αιγαίο-ψευδοκράτος" στο τραπέζι".

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2024-12/erdogan_trump_bibi.jpg?itok=pe8eyHQj" width="707" /><br /><br />Τα τελευταία χρόνια, κυρίως λόγω της αδιαμφισβήτητης στήριξης της Τουρκίας πρός την τρομοκρατική οργάνωση της Χαμάς πριν και μετά την σφαγή των Ισραηλινών πολιτών της 7 Οκτωβρίου και την ανάληψη δράσης από τον IDF στη Λωρίδα της Γάζας, οι σχέσεις Άγκυρας και Τελ Αβίβ έχουν διαραγεί.<br /><br />Ωστόσο η ένταση μεταξύ τους έχει κλιμακωθεί επικίνδυνα με αποτέλεσμα να "χτυπήσουν ιστορικό χαμηλό", λόγω των πρόσφατων εξελίξεων στη Συρία.<br /><br />Σχετικό με το παραπάνω είναι <a href="https://www.foxnews.com/world/tensions-between-israel-turkey-escalate-over-syria-its-time-pay-attention">άρθρο έγκριτου ΜΜΕ των ΗΠΑ,</a> του οποίου η άποψη έχει βαρύνουσα, αφού είναι γνωστό ότι αυτό αποτελεί εκφραστή των απόψεων του Προέδρου Τράμπ, ο οποίος αναλαμβάνει τα ηνία της χώρας του σε λίγες ημέρες, όπου επισημαίνει μεταξύ άλλων:<br /><br />Η Τουρκία κατηγορεί το Ισραήλ για "επέκταση" της κατοχής του στα Υψίπεδα του Γκολάν στη Συρία<br /><br />Το Ισραήλ απέρριψε τις τουρκικές κατηγορίες την Τρίτη μετά την καταδίκη της Άγκυρας για τις ισραηλινές στρατιωτικές ενέργειες στη Συρία, καθώς η Τουρκία κλιμακώνει τις δικές της επιχειρήσεις στην κατεστραμμένη από τον πόλεμο χώρα.<br /><br />Τη Δευτέρα, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών επέκρινε το Ισραήλ για την επέκταση των εποικισμών στα Υψίπεδα του Γκολάν, χαρακτηρίζοντάς το μέρος της «επέκτασης των συνόρων του Ισραήλ μέσω κατοχής».<br /><br />Ωστόσο, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου κήρυξε άκυρη την υπάρχουσα συμφωνία, υποστηρίζοντας ότι δεν ίσχυε πλέον αφού οι δυνάμεις πιστές στον Πρόεδρο της Συρίας Μπασάρ αλ Άσαντ εγκατέλειψαν τις θέσεις τους στη συριακή πλευρά κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου της χώρας.<br /><br />Ο Νετανιάχου έχει περιγράψει τα Υψίπεδα του Γκολάν ως ζωτικής σημασίας προστατευτικό φράγμα ασφαλείας και αναπόσπαστο στοιχείο της αμυντικής στρατηγικής του Ισραήλ κατά του Ιράν και της Χεζμπολάχ, που δραστηριοποιούνται στη Συρία.<br /><br />Φαρμακερή η απάντηση του Ισραήλ εκθέτει τον Ερτνογάν για κατοχή Συριακών εδαφών<br /><br />Την Τρίτη, το Υπουργείο Εξωτερικών του Ισραήλ εξέδωσε απάντηση σχετικά με τον Χ. "Η Τουρκία έχει συστηματικά καταπατήσει το συριακό έδαφος... Περίπου το 15% του εδάφους της Συρίας βρίσκεται υπό τον έλεγχο της Τουρκίας. Σε αυτές τις περιοχές, το τουρκικό νόμισμα χρησιμοποιείται και η τουρκική τράπεζα έχει υποκαταστήματα και ταχυδρομικές υπηρεσίες.<br /><br />"Επιπλέον, ο τουρκικός στρατός βομβαρδίζει υποδομές στη βορειοανατολική αυτόνομη περιοχή της Συρίας χρησιμοποιώντας αεροσκάφη και UAV. Η Τουρκία υποστηρίζει τις τζιχαντιστικές δυνάμεις που επιχειρούν εναντίον Κούρδων στη Συρία. Η τελευταία χώρα που μπορεί να μιλήσει για κατοχή στη Συρία είναι η Τουρκία... Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για την Τουρκία επιθετικότητα και βία κατά των Κούρδων στη Συρία!».<br /><br />Η ασυνήθιστα έντονη ανταλλαγή αντανακλά ένα νέο χαμηλό επίπεδο στις διμερείς σχέσεις, σύμφωνα με την Gallia Lindenstrauss, ανώτερη ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Μελετών Εθνικής Ασφάλειας. «<br /><br />Οι σχέσεις μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας βρίσκονται τώρα στο χαμηλότερο σημείο των τελευταίων δεκαετιών», είπε στο Fox News Digital. "Τον Μάιο, η Τουρκία επέβαλε πλήρη εμπορική απαγόρευση στο Ισραήλ, διακόπτοντας κάθε άμεσο δεσμό. Αυτό είναι πρωτοφανές για χώρες που διατηρούν διπλωματικές σχέσεις."<div><br />Η πύρινη ρητορική του Τούρκου Προέδρου κατά του Ισραήλ<br /><br />Η ρητορική του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει επιδεινώσει περαιτέρω τους δεσμούς. Η υποστήριξή του στη Χαμάς, η οποία πραγματοποίησε την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου στο Ισραήλ, και οι κατηγορίες του για «γενοκτονία» στη Γάζα έχουν προκαλέσει την οργή του Ισραήλ.<br /><br />«Πρέπει να είμαστε πολύ δυνατοί ώστε το Ισραήλ να μην μπορεί να κάνει αυτά τα γελοία πράγματα στην Παλαιστίνη», δήλωσε ο Ερντογάν τον Ιούλιο, συμπηρώνοντας: «Όπως μπήκαμε στο Καραμπάχ, όπως μπήκαμε στη Λιβύη, μπορεί να κάνουμε παρόμοια με αυτούς».<br /><br />Ο Ερντογάν προέτρεψε επίσης τα ισλαμικά έθνη να ενωθούν ενάντια στο Ισραήλ, αποκαλώντας το «την πιο συγκεκριμένη απειλή για την περιφερειακή και παγκόσμια ειρήνη».<br /><br />Το Ισραήλ από την πλευρά του ανησυχεί όλο και περισσότερο για τη στρατιωτική συγκέντρωση της Τουρκίας στη βόρεια Συρία με τις φιλοδοξίες της Άγκυρας να αυξάνονται.<br /><br />Η Τουρκία έχει τον έλεγχο των βόρειων περιοχών και υποστήριξε τους αντάρτες εναντίον του Άσαντ.Το ερώτημα τώρα είναι αν η επιρροή της Τουρκίας θα επεκταθεί νοτιότερα, τοποθετώντας την Άγκυρα ως προστάτη του αναδυόμενου καθεστώτος.<br /><br />Η Lindenstrauss τόνισε την εξάρτηση της Τουρκίας από το Κατάρ για οικονομική υποστήριξη, αναφέροντας την πρόσφατη συνάντηση του Ερντογάν με τον εμίρη του Κατάρ.<br /><br />«Η Τουρκία δεν μπορεί να διατηρήσει την επιρροή της στη Συρία μόνη της», είπε. «Χρειάζεται τη συνεργασία των κρατών του Κόλπου, ιδιαίτερα από το Κατάρ, τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, για να χρηματοδοτήσει την ανοικοδόμηση της Συρίας».<br />Διακαής τουρκικός πόθος η εξόντωση των Σύριων Κούρδων (SDF)<br /><br />Η εστίαση της Τουρκίας παραμένει στην εξάρθρωση του ελέγχου των Κούρδων στη βόρεια Συρία, ιδιαίτερα γύρω από το Κομπάνι, μια πόλη συμβολική για τους Κούρδους. Η τρέχουσα στρατηγική της Άγκυρας υπενθυμίζει την εισβολή της το 2019, η οποία εκτόπισε εκατοντάδες χιλιάδες αμάχους.<br /><br />Καθώς η Τουρκία βαθαίνει την παρουσία της στη Συρία, οι αναλυτές προειδοποιούν ότι οι συγκρούσεις με το Ισραήλ θα μπορούσαν να γίνουν αναπόφευκτες.<br /><br />Ο Δρ Hay Eytan Cohen Yanarocak του Κέντρου Moshe Dayan του Πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ έκανε παραλληλισμούς με τις παρεμβάσεις της Τουρκίας στη Λιβύη και το Αζερμπαϊτζάν. «Εάν οι τουρκικές δυνάμεις κινηθούν κοντά σε ισραηλινές επιχειρήσεις ή συμμάχους, ο κίνδυνος ακούσιων συγκρούσεων θα αυξηθεί δραματικά», δήλωσε στο πρακτορείο ειδήσεων TPS-IL.<br /><br />Παρά την αιχμηρή ρητορική, οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι και οι δύο χώρες μοιράζονται συμφέροντα να αποφευχθεί η άμεση σύγκρουση. «Τα κύρια συμφέροντα της Τουρκίας είναι στη βόρεια Συρία, ενώ το Ισραήλ επικεντρώνεται στο νότο», είπε η Lindenstrauss. "Το Ισραήλ και η Τουρκία κατάφεραν να δημιουργήσουν κανάλια αποφυγής σύγκρουσης με τη Ρωσία στη Συρία . Παρόμοιοι μηχανισμοί θα είναι απαραίτητοι εδώ, ακόμα κι αν λειτουργούν αθόρυβα".<br /><br />Ο Yanarocak προειδοποίησε για αυξανόμενους κινδύνους. «Οι εναέριοι χώροι είναι το όριο για το πόσο θα μπορούσε να επιδεινωθεί αυτή η κατάσταση», είπε. «Ήρθε η ώρα να δώσουμε προσοχή».<br />Η φιλοτουρκική στάση Τράμπ τροφοδοτεί τα σχέδια του Ερντογάν<br /><br />Οι πρόσφατες δηλώσεις Τράμπ ότι η Τουρκία "κρατάει τα κλειδιά της Συρίας" και ο θαυμασμός του για τον Τούρκο Πρόεδρο και τον τουρκικό στρατό, σε συγκερασμό με τις προεκλογικές του δεσμεύσεις για στάση αποστασιοποίησης των ΗΠΑ από περιφερειακές συγκρούσεις, τροφοδοτούν τα σχέδια του Τούρκου Προέδρου που θέλει να καταστήσει την Συρία κράτος δορυφόρο του, επιβάλλοντας τετελεσμένα σε Κύπρο- με αναγνώριση του ψευδοκράτους από την κυβέρνηση των Τζιχαντιστών στη Δαμασκό- και ΝΑ Μεσόγειο-με υφαρπαγή μέρους της Κυπριακής ΑΟΖ, στριμώχνοντας παράλληλα το Ισραήλ.<br /><br />Αναμένουμε το παράδειγμα των δύο (2) Αμερικανών Γερουσιαστών που θέλησαν να συνετίσουν τον Τράμπ, πριν ο Ερντογάν κατασπαράξει τους Κούρδους του SDF στη Συρία, να το ακοιλουθήσουν και άλλοι στις ΗΠΑ και ο νεοεκλεγείς Πρόεδρος της χώρας να τρίξει τα δόνται στον Ερντογάν, αλλά και στους χρηματοδότες του, ιδίως το Κατάρ.<br /><br />Άναφορικά με το Ισραηλινό λόμπυ στις ΗΠΑ, είναι γνωστό ότι είναι πανίσχυρο έχοντας εκπροσώπους του τόσο στους Ρεπουμπλικάνους όσο και στους Δημοκρατικούς και εκτιμούμε ότι δεν θα επιτρέψει στον Τράμπ τελικά να δώσει τα "κλειδιά της Συρίας" στην Τουρκία, η οποία ωστόσο φαίνεται να έχει πάρει φόρα, αδιαφορώντας για τις συνέπειες που θα έχει η τακτική και οι κινήσεις της στη Συρία ,στις σχέσεις της με τις ΗΠΑ.<br /><br />Εκτίμησή μας είναι ότι ο Τράμπ θα επιχειρήσει να φέρει κοντά Τουρκία-Ισραήλ στα πρότυπα των "Συμφωνιών του Αβραάμ" του Ισραήλ με Αραβικές χώρες, κάτι που όμως είναι πάρα πολύ δύσκολο εγχείρημα, αφού ο Τούρκος Πρόεδρος είναι "κόκκινο πανί" για τον Νετανιάχου και το αντίστροφο.<br /><br />Στην εξίσωση ενδέχεται να μπούν Ελλάδα και Κύπρος ,προκειμένου να υπαναχωρήσει ο Ερντογάν στις πιέσεις Τράμπ, ζητώντας ο Τούρκος Πρόεδρος την ανοχή των ΗΠΑ για τους σχεδιασμούς του σε βάρος του Ελληνισμού σε Αιγαίο-ΝΑ Μεσόγειο-Κύπρο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η τραγική κλιμάκωση των σχέσεων Τουρκίας-Ισραήλ φέρνει τον Τράμπ σε ρόλο διαιτητή-Κούρδοι-Αιγαίο-ψευδοκράτος" στο τραπέζι".

Τα τελευταία χρόνια, κυρίως λόγω της αδιαμφισβήτητης στήριξης της Τουρκίας πρός την τρομοκρατική οργάνωση της Χαμάς πριν και μετά την σφαγή...

Διαβάστε την συνέχεια

“Πρώτα η Λιβύη και τώρα η Συρία!” Τα τουρκικά ΜΜΕ για το ενδεχόμενο μνημονίου Άγκυρας-Δαμασκού.

<img height="412" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2024/12/syria-katar-tourkia-SLpress-825x600.jpg" width="712" /><br /><br /><b>ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ</b><br />Εκτενείς οι αναφορές σε τουρκικά μέσα ενημέρωσης σχετικά με την εξέλιξη των σχέσεων Τουρκίας-Συρίας και το ενδεχόμενο μίας διμερούς συμφωνίας ΑΟΖ: «Η Ελλάδα παρακολουθεί στενά την Τουρκία! Η Ελλάδα καθ’ οδόν προς την ΕΕ με αίτημα»: Yeni Akit<br /><br />Ενώ οι εξελίξεις στη Συρία παρακολουθούνται στενά από όλο τον κόσμο, ο κεντρικός ρόλος της Τουρκίας ώθησε την Ελλάδα να αναλάβει δράση, επισημαίνουν τουρκικά μέσα ενημέρωσης. Αναφέρουν πως τα διεθνή ΜΜΕ αναγνωρίζουν ότι η Τουρκία θα είναι ο βασικός παράγοντας στην ανοικοδόμηση της Συρίας και επισημαίνουν τα ρεπορτάζ του ελληνικού Τύπου, ο οποίος παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις. Στα τουρκικά ΜΜΕ αναφέρεται εκτενώς ότι «η Ελλάδα και η ‘Ελληνοκυπριακή Διοίκηση Νότιας Κύπρου’ (‘ΕΚΔΝΚ’) παρακολούθησαν στενά τις διεκδικήσεις της Τουρκίας για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) με τη Συρία».<br /><br />Ελληνικά ΜΜΕ, επικαλούμενα ΜΜΕ της γείτονος και αναλυτές, υποστήριξαν ότι η Τουρκία ετοιμάζεται να ανακηρύξει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη με τη Συρία, παρόμοια με τη συμφωνία που υπέγραψε με τη Λιβύη. Τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι η Άγκυρα σκοπεύει να κατασκευάσει έναν αγωγό φυσικού αερίου που θα συνδέει το Κατάρ με την Ευρώπη μέσω Συρίας και Τουρκίας.<div><br />“Φυσικό αέριο στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας”<br /><br />Στο δημοσίευμα με τίτλο “Κατάρ-Τουρκία Αγωγός Φυσικού Αερίου” στο πρακτορείο Anadolu αναφέρεται ότι αυτό θα μπορούσε να είναι δυνατό μετά την αλλαγή κυβέρνησης στη Συρία και ότι θα δημιουργήσει μια εναλλακτική λύση για το φυσικό αέριο στην Ευρώπη. Το άρθρο αναφέρει ότι μια συμφωνία με τη Συρία για τις θαλάσσιες ζώνες θα έφερνε σημαντικά γεωπολιτικά πλεονεκτήματα και στις δύο χώρες, ειδικά η Συρία θα αποκτούσε μια μεγάλη οικονομική ζώνη, ενώ η Τουρκία θα αύξανε την επιρροή της κατά 4.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα.<br /><br />Όπως αναφέρει το Anadolu, «ο υπουργός Εξωτερικών της ‘Νότιας Κύπρου’, Κωνσταντίνος Κόμπος, σε δήλωσή του ανέφερε ότι “πρέπει να ληφθούν υπόψη οι ευαισθησίες όλων στην περιοχή”. Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης, απαντώντας σε ερώτηση για τη Συρία, είπε ότι “μεταξύ άλλων”, η εγγυημένη εδαφική ακεραιότητα, απαλλαγμένη από εξωτερικούς παράγοντες, είναι το πιο σημαντικό πράγμα».<br /><br />Το άρθρο υπογραμμίζει ότι ο υπουργός Γεραπετρίτης βρίσκεται σε «συνεχή επαφή με τους Άραβες ομολόγους του και ότι έχει υποβάλει σχέδιο στην ΕΕ, μαζί με την ‘ΕΚΔΝΚ’ και την Αυστρία, προτείνοντας τη σύσταση Ειδικού Εντεταλμένου της ΕΕ για συνεχή παρακολούθηση των γεγονότων στη Συρία».<br /><br />Σχετικά ρεπορτάζ στα τουρκικά ΜΜΕ<br /><br />“Ανάλυση του ξένου Τύπου για τη Συρία: ‘Θα υπάρξει σύγκρουση μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ;’”, διαβάζουμε στην τουρκική έκδοση της εφημερίδας Independent: «Η Ελλάδα ανησυχεί για την αυξανόμενη επιρροή της Τουρκίας στην περιοχή. […] Σύμφωνα με ανάλυση της Καθημερινής, μιας από τις κορυφαίες εφημερίδες της Ελλάδας, η αυξανόμενη επιρροή της Άγκυρας στην περιοχή προκαλεί ανησυχία στην Αθήνα».<br /><br />Η Star γράφει: “Πρώτα η Λιβύη και τώρα η Συρία! Η Ελλάδα είναι στρυμωγμένη στη Μεσόγειο: Ζήτησαν βοήθεια από την ΕΕ”, η Gazete Duvar “Η προσέγγιση Άγκυρας-Δαμασκού ανησυχεί την Αθήνα” και η Sözcü έχει τίτλο “Οι φόβοι της Ελλάδας για τις προοπτικές μεταξύ Τουρκίας και Συρίας”.<br /><br />«Σύμφωνα με την ελληνική εφημερίδα Καθημερινή, η Αθήνα προετοιμάζεται για το ενδεχόμενο συμφωνίας για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη μεταξύ Τουρκίας και Συρίας. Αναφέρθηκε ότι αυτή η συμφωνία, η οποία δηλώθηκε ως αντίθετη προς τα συμφέροντα της ‘ελληνοκυπριακής διοίκησης της Νότιας Κύπρου’, έχει γίνει πιθανή με την κατάρρευση του καθεστώτος Άσαντ», γράφουν.<br /><br />Η Σύνοδος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου<br /><br />Τα τουρκικά ΜΜΕ ασχολούνται και με χτεσινή Σύνοδο της ΕΕ: «Ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Ελληνοκύπριος ηγέτης Νίκος Χριστοδουλίδης συζήτησαν το θέμα με τους Ευρωπαίους ηγέτες στη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Οι ηγέτες ισχυρίστηκαν ότι μια τέτοια συμφωνία “θα μπορούσε να αγνοήσει τα αδιαμφισβήτητα” κυριαρχικά δικαιώματα της ‘ΕΚΔΝΚ’». Ωστόσο, ο Μητσοτάκης σημείωσε ότι αυτές οι συζητήσεις είναι υποθετικές αυτή τη στιγμή. Υπενθυμίζοντας τη συμφωνία της Τουρκίας για τα θαλάσσια σύνορα με τη Λιβύη το 2019, ο Μητσοτάκης είπε ότι αυτή η συμφωνία είναι αντίθετη στο διεθνές δίκαιο.<br /><br />Σύμφωνα με τουρκικό δημοσίευμα, «η Αθήνα πιστεύει ότι είναι πρόωρο να δράσει δεδομένης της τρέχουσας κατάστασης στη Συρία». Μιλώντας πριν από τη συνάντηση στις Βρυξέλλες, ο Μητσοτάκης επανέλαβε την υποστήριξή του στην εδαφική ακεραιότητα της Συρίας και ζήτησε «μια κυβέρνηση χωρίς αποκλεισμούς που προστατεύει τα δικαιώματα των θρησκευτικών μειονοτήτων». «Η Ευρώπη πρέπει να υιοθετήσει κοινή θέση για τη Συρία», είπε ο Μητσοτάκης, προσθέτοντας ότι η Ελλάδα είναι έτοιμη να παίξει σημαντικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία.</div><div><br />“Οι δρόμοι προς τη Συρία περνούν από την Άγκυρα”<br /><br />Τα τουρκικά ΜΜΕ αναφέρονται στον διευρυμένο ρόλο της Τουρκίας στην Συρία επισημαίνοντας πως «όσοι θέλουν να προσεγγίσουν τους ηγέτες της αντιπολίτευσης θα πρέπει πρώτα να χτυπήσουν την πόρτα της Άγκυρας» και παραθέτουν σχετικά διεθνή δημοσιεύματα. Για παράδειγμα το Euro News, δημοσίευσε την εξής ανάλυση: «Όλοι οι δρόμοι προς τη Συρία περνούν από την Άγκυρα… Ή έτσι φαίνεται από τότε που η Τουρκία έχει αναδειχθεί ως ένας από τους μεγαλύτερους νικητές από την πτώση του καθεστώτος Μπασάρ αλ Άσαντ, έχοντας σημαντική, έμμεση στρατιωτική παρουσία στη χώρα και υποστηρίζοντας τους αντάρτες που έχουν καταλάβει την εξουσία.<br /><br />Αυτό έδωσε στην Άγκυρα άμεση πρόσβαση στους νέους ηγέτες της Συρίας και διεθνή αναγνώριση ως σημαντικό παράγοντα στις υποθέσεις της χώρας. Δυτικοί ηγέτες από τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Antony Blinken έως την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ursula von der Leyen έχουν επικοινωνήσει με τον Τούρκο πρόεδρο Recep Tayyip Erdoğan για να συζητήσουν τις τελευταίες εξελίξεις στη Συρία», αναφέρεται στο ρεπορτάζ.<br /><br />Τουρκικά ΜΜΕ επισημαίνουν ότι η αυξανόμενη επιρροή της Τουρκίας στην περιοχή έχει ανησυχήσει περισσότερο το Ισραήλ και την Ελλάδα. Ισραηλινές εφημερίδες, μεταφέροντας τις εξελίξεις στη Συρία, γράφουν ότι πρέπει οι ΗΠΑ να πιέσουν περαιτέρω την Τουρκία και ότι η Ελλάδα ανησυχεί από την επιρροή της Τουρκίας, γράφουν χαρακτηριστικά. Μάλιστα κάνουν αναφορά στην γελοιογραφία της “Καθημερινής” του Ηλία Μακρή, όπου η τουρκική σημαία προστέθηκε στη νέα σημαία της Συρίας (στη γελοιογραφία του η ημισέληνος και το αστέρι προστέθηκαν στα τρία αστέρια της σημαίας της Συρίας)!<br /><br />Η εφημερίδα δημοσίευσε επίσης ανάλυση για την Τουρκία από τον Δρ Ronald Meinardus του Ελληνικού Ιδρύματος Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ). Η ανάλυση υπενθύμισε τη δήλωση του εκλεγμένου προέδρου των ΗΠΑ Τραμπ με την οποία επαίνεσε τον Ερντογάν, λέγοντας «η Τουρκία είναι ο νικητής» και επεσήμανε ότι η Τουρκία διαδραματίζει βασικό ρόλο.<br /><br /></div><div>Αν η Τουρκία υπογράψει μια συμφωνία θαλάσσιας δικαιοδοσίας με τη νέα συριακή κυβέρνηση παρόμοια με αυτή που υπέγραψε με τη Λιβύη το 2019, θα είναι εφιάλτης για την Ελλάδα», αναφέρει το άρθρο με τίτλο “Η αυξανόμενη επιρροή της Τουρκίας στη Συρία είναι μια ανείπωτη ανησυχία για την Αθήνα”. Η ανάλυση προτείνει ότι η Αθήνα πρέπει να αντισταθμίσει την «τουρκική απειλή» αυξάνοντας τις συμμαχίες της με το Ισραήλ, την Αίγυπτο, την Κύπρο, τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.<br /><br />Χαρακτηριστικοί οι τίτλοι τουρκικών εφημερίδων: Yeni Şafak: “Η δύναμη της ημισέληνου και του αστεριού στον ελληνικό Τύπο: Τα έβαλαν στη νέα σημαία της Συρίας” και Son Dakika: “Σημαντική λεπτομέρεια Τουρκίας στη σημαία της Συρίας”.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Πρώτα η Λιβύη και τώρα η Συρία!” Τα τουρκικά ΜΜΕ για το ενδεχόμενο μνημονίου Άγκυρας-Δαμασκού.

ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ Εκτενείς οι αναφορές σε τουρκικά μέσα ενημέρωσης σχετικά με την εξέλιξη των σχέσεων Τουρκίας-Συρίας και το ενδεχόμενο μίας διμε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα -ΟΗΕ: από χώρα δικαίου, μαριονέτα γενοκτόνων.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://unric.org/el/wp-content/uploads/sites/5/2024/10/DSC_0031-scaled.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1365" data-original-width="2048" height="427" src="https://unric.org/el/wp-content/uploads/sites/5/2024/10/DSC_0031-scaled.jpg" width="685" /></a></div><div><br /></div>Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εν μέσω απόλυτης, όσο και συνένοχης σιωπής του πνευματικού κόσμου της χώρας, της ΝΔ και των ΜΜΕ, εκθέτει, ντροπιάζει και προκαλεί τον ανθρωπισμό όλων των Ελλήνων, απέχοντας από τη ψηφοφορία στον ΟΗΕ για την υποχρέωση του Ισραήλ να παρέχει ανθρωπιστική βοήθεια στους Παλαιστινίους. Η Ελλάδα, χώρα που επικαλείται επί δεκαετίες το διεθνές δίκαιο, που δεν ήταν ποτέ αποικιοκρατική χώρα, έχει καταντήσει μαριονέτα των ΗΠΑ και του Ισραήλ που συνεχίζουν την γενοκτονία των Παλαιστινίων, παρά τις αποφάσεις του ΟΗΕ και του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου.<br /><br />Πρόκειται για μια τεράστιας σημασίας αλλαγή που οδηγεί την Αθήνα σε τυχοδιωκτισμούς. Με εντολή του ιδίου του πρωθυπουργού η Ελλάδα, ήταν μια θλιβερή μειοψηφία και στον ΟΗΕ, καθώς το σχετικό ψήφισμα υπέρ των Παλαιστινίων, υιοθετήθηκε με μεγάλη πλειοψηφία. Την ίδια στιγμή, ο ΣΥΡΙΖΑ που κατήγγειλε την στάση της κυβέρνησης, προτείνει την πραγματοποίηση διεθνούς διάσκεψης για την Ανατολική Μεσόγειο με έμφαση στη Συρία, θέση που διατύπωσε νωρίτερα με άρθρα του και το Omegapress.gr. Ειδικότερα:<br /><br /> Αλγεινή εντύπωση έχει προκαλέσει η στάση της κυβέρνησης στο αιματοκύλισμα στη Γάζα, καθώς η χώρα μας απείχε από τη ψηφοφορία στη Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, για την υποχρέωση του Ισραήλ να παρέχει ανθρωπιστική βοήθεια. Συγκεκριμένα, η Γενική Συνέλευση ενέκρινε την Πέμπτη 19 Δεκεμβρίου, απόφαση που ζητεί από το Διεθνές Δικαστήριο (ΔΔ) να γνωμοδοτήσει όσον αφορά τις υποχρεώσεις του Ισραήλ έναντι των Παλαιστινίων σε ανθρωπιστικό επίπεδο, την ώρα που η ισραηλινή κυβέρνηση κατηγορείται πως εμποδίζει την πρόσβαση στη βοήθεια στη Λωρίδα της Γάζας.<div><br />Το ψήφισμα, το οποίο καταρτίστηκε και υποβλήθηκε από τη Νορβηγία, υιοθετήθηκε με μεγάλη πλειοψηφία καθώς 137 χώρες τάχθηκαν υπέρ. Κατά ήταν 12 και 22 απείχαν, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.Ο μόνιμος αντιπρόσωπος της χώρας μας στο ΟΗΕ πρέσβης, Ευάγγελος Σέκερης υπακούοντας στην κυβερνητική εντολή δήλωσε σχετικά:.<br />«Η χώρα μας αν και συμμερίζεται τις ανησυχίες που διατυπώθηκαν στο σχέδιο ψηφίσματος, απείχε διότι πιστεύει ότι πρέπει να δοθεί χρόνος για αντίδραση στα δύο τελευταία ψηφίσματα της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, που αφορούν το έργο της UNRWA και την απαίτηση εκεχειρίας, τα οποία υπερψήφισε η Ελλάδα»<br /><br />«Η ελληνική κυβέρνηση δυστυχώς για τη χώρα, με την επιλογή της αποχής στην ψηφοφορία στο Διεθνές Δικαστήριο, για την υποχρέωση του Ισραήλ να παρέχει ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα, σε αντίθεση με τη συντριπτική πλειονότητα των άλλων κρατών απέδειξε για άλλη μια φορά ότι επιλέγει τη άνευ όρων στήριξη στο Ισραήλ ακόμα και απέναντι στη Διεθνή κοινότητα» σημείωσε ο Σωκράτης Φάμελλος στην πρόταση που κατέθεσε για διεθνή Διάσκεψη ΕΕ και κρατών Ανατολικής Μεσογείου για Συρία και Μεσανατολικό.<br /> <br />Η πρόταση Φάμελλου για την διεθνή διάσκεψη αναφέρει μεταξύ άλλων:<br /><br /> Σκοπός αυτής της Διάσκεψης θα πρέπει να είναι:<br />α) Η άμεση κατάπαυση του πυρός στη Γάζα, με επιστροφή όλων των ομήρων, με απρόσκοπτη ροή ανθρωπιστικής βοήθειας και με επανεκκίνηση αξιόπιστων διαπραγματεύσεων μεταξύ των δύο πλευρών για την επίλυση του Παλαιστινιακού με βάση τις αποφάσεις του ΟΗΕ.<br />β) Η ειρήνη και η σταθερότητα στον Λίβανο και η αποτελεσματική εφαρμογή της απόφασης 1701/2006 του ΣΑ ΟΗΕ.<br />γ) Η εξομάλυνση των σχέσεων Ιράν – Ισραήλ με αφετηρία την εφαρμογή της απόφασης 2231/2015 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.<br />δ) Η ειρήνη και η δημοκρατική μετάβαση της εξουσίας στη Συρία, με εφαρμογή της απόφασης 2254 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Το ζήτημα της Συρίας θα πρέπει να αφορά τέσσερις πυλώνες:<br />A) την εγκαθίδρυση κράτους δικαίου με ανάδειξη εξουσίας μέσω δημοκρατικών διαδικασιών, την προστασία των δικαιωμάτων των μειονοτήτων και θρησκευτικών κοινοτήτων και την συμπερίληψή τους στη νέα διακυβέρνηση, καθώς και τον σεβασμό της νέας συριακής κυβέρνησης στο Δίκαιο της Θάλασσας και ειδικότερα τον σεβασμό της στα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br />Β) τον αφοπλισμό των ένοπλων ομάδων και τη σταδιακή συγκρότηση Ενόπλων Δυνάμεων και Αστυνομικών Δυνάμεων της Συρίας, με αποτελεσματική καταπολέμηση του ISIS.<br />Γ) την ανοικοδόμηση και οικονομική ανάκαμψη της Συρίας με την γενναία παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας.<br />Δ) τη σταδιακή επιστροφή των Σύρων προσφύγων, υπό την αιρεσιμότητα της εκπλήρωσης των τριών προαναφερομένων κριτηρίων.</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ελλάδα -ΟΗΕ: από χώρα δικαίου, μαριονέτα γενοκτόνων.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εν μέσω απόλυτης, όσο και συνένοχης σιωπής του πνευματικού κόσμου της χώρας, της ΝΔ και των ΜΜΕ, εκθέτει, ντροπιάζει ...

Διαβάστε την συνέχεια

Χάγη γιοκ! Σε κενό στρατηγικής η Ελλάδα με την Τουρκία.

<img height="402" src="https://omegapress.gr/images/TOYRKSYRIA.jpeg" width="715" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη</b><br />Για περισσότερα από 4 χρόνια ως πρωθυπουργός , αλλά και ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης , ο Κυριάκος Μητσοτάκης έδωσε ρεσιτάλ καιροσκοπισμού. Εργαλειοποίησε όσο κανείς άλλος πρωθυπουργός όλα τα θέματα εξωτερικής πολιτικής , τα υπέταξε στο ακραία λαϊκίστικο πλαίσιο που υπηρετεί πιστά, ψεύδεται συχνά και ασκεί μυστική διπλωματία. Τελικά, χωρίς καμία περαιτέρω ενημέρωση της βουλής ή των κομμάτων έχει προαναγγείλει ότι οι ελληνοτουρκικές συνομιλίες όχι μόνο δεν πρόκειται να οδηγήσουν στη Χάγη ή έστω σε κάποιο βήμα προόδου, αλλά ότι ουσιαστικά έχουν αποτύχει.<br /><br />Εκθέτει μάλιστα τον ΥΠΕΞ Γιώργο Γεραπετρίτη, ο οποίος κατά την ενημέρωση των πολιτικών αρχηγών δεν έκανε καμία τέτοια νύξη, επιβεβαιώνοντας ότι ο ίδιος ασκεί εξωτερική πολιτική με ατομική του ευθύνη. Η υπόθεση της προσφυγής στη Χάγη, είναι μια εθνική στρατηγική, που υπονομεύθηκε από όλες τις κυβερνήσεις της ΝΔ και ιδιαίτερα από το δίδυμο Κώστα Καραμανλή -Πέτρο Μολυβιάτη και φθάνουμε πλέον σε αδιέξοδο. Η άρνηση της Άγκυρας να ανταποκριθεί εξελίχθηκε με τα χρόνια σε ένα βολικό αφήγημα για την Ελλάδα, σωστό μεν αλλά πλέον αδιέξοδο, καθώς το πολιτικό μας σύστημα δεν κατάφερε ποτέ να σχεδιάσει μια εναλλακτική στρατηγική, απέναντι σε μια Τουρκία που έχει πολλαπλά επίπεδα στρατηγικής και τακτικής.<br /><br />Παλιές και νέες απειλές στο προσκήνιο<br /><br />Ενώ είναι γνωστές οι απειλές της Τουρκίας στο Αιγαίο, νέες ήδη δημιουργούνται με στόχο την Κύπρο και φυσικά την Ελλάδα. Τα πράγματα και λόγω των περιφερειακών εξελίξεων είναι ιδιαίτερα σοβαρά και ήδη στην Άγκυρα συζητούν για τουρκοσυριακό σύμφωνο στα πρότυπα του τουρκολιβυκού με τον πρωθυπουργό παρατηρητή. Για όσους δεν το γνωρίζουν, τόσο η Αίγυπτος , όσο και οι ΗΠΑ είχαν στείλει έγκαιρα μήνυμα στον Κυριάκο Μητσοτάκη για το τουρκολιβυκό σύμφωνο, όμως ο πρωθυπουργός προτίμησε ένα ταξίδι αναψυχής στο Λονδίνο τις κρίσιμες ημέρες του Νοεμβρίου του 2019, αντί να δράσει και τα αποτελέσματα είναι γνωστά.<br /><br />Τώρα, ενώ ο θόρυβος από την Άγκυρα για ανάλογο σύμφωνο με την κυβέρνηση των εγκάθετων της Άγκυρας στη Δαμασκό, έχει ήδη γίνει εκκωφαντικός, ο Κυριάκος Μητσοτάκης προβαίνει σε συνεχείς άσχετες δηλώσεις για κάθε θέμα, χωρίς να προειδοποιεί ΕΕ και ΗΠΑ για τις συνέπειες των ενεργειών της Τουρκίας.Και μόνο το ενδεχόμενο να υπάρξει σύμφωνο με την Συρία, το μορατόριουμ να τιναχθεί στον αέρα, αν και πολλοί εκτιμούν ότι αυτό θα γίνει νωρίτερα..<br /><br /> Η σιωπή της κυβέρνησης προβληματίζει. Είναι αδιανόητο για Έλληνα πρωθυπουργό να προβάλλει μονίμως την ανάγκη ενίσχυσης των στρατιωτικών εξοπλισμών της ΕΕ και την στήριξη της Ουκρανίας και να μην πιέζει προς κάθε κατεύθυνση για τις κινήσεις της Τουρκίας στην Συρία και το Αιγαίο, που πέραν των άλλων, κάνουν κουρέλια και το διεθνές δίκαιο. Οι απειλητικοί τόνοι της Τουρκίας θα γίνουν πιο ισχυροί στο εξής, καθώς η Άγκυρα είναι ρυθμιστικός γεωπολιτικός παράγοντας για τη Δύση και αυτό απογειώνει τον Ερντογάν και έναντι της Ελλάδας και δεύτερον, στο εσωτερικό της ΝΔ, όπου το δίδυμο Καραμανλή -Σαμαρά τον οδήγησε σε άτακτη εγκατάλειψη των όποιων προθέσεων είχε αρχικά στα ελληνοτουρκικά. Μύλος δηλαδή...<br /><br />Περί Χάγης, Συρίας και μορατόριουμ<br /><br />Ο ίδιος ο πρωθυπουργός δημιούργησε προσδοκίες που δεν μπορούσε να υλοποιήσει, καθώς ήξερε εκ των προτέρων ότι η ΝΔ ουδέποτε είχε ως βασικό της θέμα την προσφυγή στη Χάγη και απλά κέρδιζε χρόνο υπό την πίεση του Ερντογάν, αλλά ο πλέον οι Καραμανλής -Σαμαράς ελέγχουν το παιχνίδι στο θέμα αυτό. Συνέπεια αυτής της πολιτικής είναι η συνεχής διολίσθηση της Ελλάδας σε χειρότερες θέσεις που έφεραν τις κρίσεις του Ουρούτς Ρέις και της Κάσου. Οπότε είναι λογικό να αναμένει κανείς ότι στο τέλος Ιανουαρίου οπότε και αναμένεται θα πραγματοποιηθεί το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας -Τουρκίας θα πρέπει ο πρωθυπουργός να εξηγήσει τι συνέβη όλα αυτά τα χρόνια. Εξηγήσεις θα δώσει κατά το δοκούν φυσικά. Θα είναι όμως πειστικές; εκ των προτέρων η απάντηση είναι όχι. Γιατί και σε αυτή την περίπτωση, δηλαδή της αποτυχίας των συνομιλιών η Τουρκία θα ζητήσει και θα πάρει ανταλλάγματα, όπως πήρε και με την έναρξη των συνομιλιών την Διακήρυξη των Αθηνών. Τι θα πάρει τώρα, θα φανεί ..<br /><br />Να σημειωθεί, πως μετά από κάθε κύκλο συνομιλιών , η στάση της Τουρκίας οξύνονταν και η ρητορική της, όπως και οι κινήσεις του στόλου της γίνονταν πιο επιθετικές.<br />Ως προς το ζήτημα της Χάγης, είναι προφανές ότι η Ελλάδα πρέπει να επιμείνει, τουλάχιστον μέχρι να αποκτήσει μια νέα εναλλακτική πολιτική. Αυτό σημαίνει πως πρώτα η ΝΔ και η κυβέρνηση θα πρέπει να απολογηθούν γιατί η ασταθής εικόνα της όπως προσδιορίζεται από τους Μητσοτάκη, Καραμανλή και Σαμαρά, αλλά και την ακροδεξιά, είναι πλέον αδιέξοδη. Ένα κόμμα που δεν έχει ομόφωνες θέσεις για τη Χάγη , θα έχει ως κυβέρνηση;</div><div><br />Οι θέσεις Τσίπρα<br /><br />Υπό αυτό το πρίσμα, έχει νόημα να ληφθούν υπόψη οι τοποθετήσεις του Αλέξη Τσίπρα , ανάλογες είναι όλων των Αριστερών κομμάτων, ο οποίος σε πρόσφατο συνέδριο τοποθετήθηκε πολύ καθαρά στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.<br />Ο πρώην πρωθυπουργός ουσιαστικά επισήμανε την αρνητική επίδραση που ασκούν οι διαφωνίες στο εσωτερικό της ΝΔ, έκανε σωστές επισημάνσεις για την αναβάθμιση του γεωπολιτικού ρόλου της Τουρκίας και σημείωσε τις κινήσεις της χώρας μας, στις οποίες περιλαμβάνεται και η προσφυγή στη Χάγη με κόκκινες γραμμές. Γιατί ο Μητσοτάκης δεν οριοθέτησε ποτέ , ούτε τους στόχους του, ούτε τις κόκκινες γραμμές.<br />Η σχετική αναφορά του Τσίπρα έχει ως εξής: <br /> <br /> “Η Ελλάδα είναι στη μέση ενός τριγώνου αποσταθεροποίησης (Λιβύη, Συρία/Παλαιστίνη, Ουκρανία) και συγκρούονται δύο αντιλήψεις- η μία που λέει ότι η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει πυλώνας ειρήνης και σταθερότητας και η άλλη ότι επειδή η χώρα είναι κοντά στην αστάθεια, πρέπει να καταστεί προκεχωρημένο φυλάκιο της Δύσης και να αναβαθμίσει της θέση της στην νοτιανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ διότι έτσι θα έχει την εύνοια των συμμάχων της έναντι της Τουρκίας. Επιβεβαιώνεται όμως η αποτυχία του δεύτερου δόγματος καθώς η Τουρκία γίνεται εκστρατευτικό σώμα της Δύσης σε μια περιοχή που η Ρωσία και ΗΠΑ αποχωρούν και η ΕΕ είναι πολύ αδύναμη να κινηθεί. Για αυτόν τον λόγο πρέπει να υπάρξει επιστροφή σε μια ενεργητική πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική που επενδύει στον ρόλο της χώρας ως πυλώνα ειρήνης/σταθερότητας. <br /><br />Τέταρτον, τόνισε ότι ως προς τα ελληνοτουρκικά (και την επούλωση της «τέταρτης πληγής») υπάρχουν τέσσερις προσεγγίσεις: η μία που τονίζει ότι «δεν μιλάμε με πειρατές» και οδηγεί στον πόλεμο, η δεύτερη μια στρατηγική αναβλητικότητας όπου προσποιούμαστε ότι συζητάμε και ότι ο χρόνος δρα υπέρ μας, αλλά οδηγούμαστε σε κρίσεις και μη άσκηση των δικαιωμάτων μας (πχ παραμένοντας στα 6 νμ) και μια τρίτη σύμφωνα με την οποία “λύση ναναι και ό,τι ναναι” με αποδοχή απαράδεκτων υποχωρήσεων. Τόνισε ότι υποστηρίζει την τέταρτη προσέγγιση σύμφωνα με την οποία εθνικός στόχος πρέπει να αποτελέσει η επέκταση της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας με διατήρηση της ειρήνης στο Αιγαίο.<br /><br />Με μία στρατηγική «έντιμης συμφωνίας» για την οριοθέτηση ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδας στο Δικαστήριο της Χάγης η οποία βασίζεται σε τρεις κόκκινες γραμμές (εδαφική ακεραιότητα των νησιών, άμυνα των νησιών και ενότητα του αιγαιακού χώρου με την έννοια ότι κανένα ελληνικό νησί δεν πρέπει να εγκλωβιστεί σε τουρκική υφαλοκρηπίδα). Τόνισε δε ότι πρέπει να υπάρξει ορισμός των χωρικών υδάτων πριν την οριοθέτηση. Υπογράμμισε ότι ακριβώς με σκοπό την πίεση στην Τουρκία σε αυτήν την κατεύθυνση έχει καταθέσει δύο προτάσεις – μία (το 2021) για διασύνδεση της Χάγης με την αναθεώρηση της τελωνειακής ένωσης ΕΕ-Τουρκίας και μία (το 2022) για την επέκταση χωρικών υδάτων στα 12 νμ στην Ανατολική Μεσόγειο με οριοθέτηση ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδας με τις όμορες χώρες.”</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Χάγη γιοκ! Σε κενό στρατηγικής η Ελλάδα με την Τουρκία.

Του Σωτήρη Σιδέρη Για περισσότερα από 4 χρόνια ως πρωθυπουργός , αλλά και ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης , ο Κυριάκος Μητσοτάκης...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι κίνδυνοι από το λόγο του Ερντογάν: «Η Τουρκία είναι μεγαλύτερη από την Τουρκία»

<a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR4__hDPsof78uXWpp4qvRaoKl0DpP_jPsudg&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="189" data-original-width="267" height="453" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR4__hDPsof78uXWpp4qvRaoKl0DpP_jPsudg&s" width="689" /></a><br /><br />Θα μιλήσουμε για τη δήλωση του Προέδρου Ερντογάν «Η Τουρκία είναι μεγαλύτερη από την Τουρκία» στην ομιλία του στην τελετή απονομής των βραβείων της Τουρκικής Ακαδημίας Επιστημών .<br /><br />Αυτά τα λόγια, που έγιναν πρωτοσέλιδα της εφημερίδας Sabah, δεν έχουν μόνο μεταφορική σημασία ως προς το εύρος τους. Ο Πρόεδρος αναφέρεται ευθέως στην έκταση της Τουρκίας σε τετραγωνικά χιλιόμετρα.<br /><br />Η διοίκηση του AK Party, που θεωρεί την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ στη Συρία από την Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ ως απόδειξη της ορθότητας της συριακής πολιτικής από την αρχή, αρνείται τον ισχυρισμό του εκλεγμένου Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ότι η Τουρκία ίδρυσε και διαχειρίζεται αυτήν την οργάνωση.<br /><br />Ενώ ο Τραμπ επαινεί τον Ερντογάν ως «πολύ έξυπνο άνθρωπο», κατηγορεί την Τουρκία για την «κατάρρευση» της Συρίας μέσω της Χαγιάτ και λέγοντας «Η Τουρκία είναι το κλειδί», δείχνει την πρόθεσή του να κατηγορήσει όποια αρνητικότητα μπορεί να συμβεί στην Τουρκία.<br /><br />Μια πτυχή αυτού είναι η προσπάθεια περιορισμού του αγώνα κατά της παρουσίας του PKK στη Συρία, η οποία είναι το νούμερο ένα προτεραιότητας στην Άγκυρα.<br /><br />Κίνδυνοι πέρα ​​από την ικανότητα<br /><br />Η δήλωση του Ερντογάν «η Τουρκία είναι μεγαλύτερη από την Τουρκία» έχει τη δυνατότητα να αποδυναμώσει τη φράση του «δεν έχουμε μάτια στη γη κανενός», που επαναλαμβάνει -σωστά- με κάθε ευκαιρία.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, είναι γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση βλέπει ως πρόβλημα μόνο το μεταναστευτικό κοιτάζοντας τη Συρία και πιστεύει ότι μπορεί να λύσει τα πάντα δίνοντας χρήματα στην Τουρκία. Αυτό έγινε πιο εμφανές με την πρόσφατη επίσκεψη της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.<br /><br />Η στήριξη του 1 δισ. ευρώ που δήλωσε «με μεγάλη χαρά» είναι επίδειξη αλαζονείας. Αν και γνωρίζει καλά ότι η προσδοκία του τουρκικού λαού από την ΕΕ είναι η διευκόλυνση των θεωρήσεων, η άποψη της κυβέρνησης του Κόμματος του Κόμματος για το θέμα στη βάση της συνεχούς οικονομικής στήριξης βλάπτει τα επιχειρήματα της Τουρκίας.<br /><br />Είναι σαφές ότι ολόκληρος ο κόσμος προσπαθεί να αυξήσει τη διαπραγματευτική του θέση σύμφωνα με τις σελίδες που θα ανοίξει ο Τραμπ όταν πάρει την εξουσία στις 20 Ιανουαρίου.<br /><br />Είναι φυσιολογικό ότι και η Τουρκία θέλει να εκμεταλλευτεί αυτή την ευκαιρία.<br /><br />Αυτό που δεν είναι φυσιολογικό είναι να παίρνουμε αμέτρητους κινδύνους, πέραν των δυνατοτήτων με την υποστήριξη των ΗΠΑ και της ΕΕ, όταν λέμε “η Τουρκία είναι πιο μεγάλη από την Τουρκία”. Είναι αυτό που πρέπει να αποφεύγεται, γράφει ο Μουράτ Γετκίν στην Yetkin Report.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><br /><br />

Οι κίνδυνοι από το λόγο του Ερντογάν: «Η Τουρκία είναι μεγαλύτερη από την Τουρκία»

Θα μιλήσουμε για τη δήλωση του Προέδρου Ερντογάν «Η Τουρκία είναι μεγαλύτερη από την Τουρκία» στην ομιλία του στην τελετή απονομής των βραβε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Άσαντ, ο Χαφτάρ, η στρατηγική Πούτιν και η Ελλάδα: Το γεωπολιτικό βάρος μετατοπίζεται στη Λιβύη.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2024/12/26838451-696x447.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="447" data-original-width="696" height="411" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2024/12/26838451-696x447.jpg" width="700" /></a></div><div><br /></div>Ο ρόλος της Ρωσίας μετά την πτώση του καθεστώτος Άσαντ, βάζει νέα δεδομένα στη περίπλοκη εξίσωση της Λιβύης και ενδεχομένως να ανατρέψει ισορροπίες.<br /><br />Η πτώση του καθεστώτος Άσαντ στη Συρία έχει δημιουργήσει μια νέα γεωπολιτική δυναμική στη Μεσόγειο, με τη Λιβύη να αναδεικνύεται σε πεδίο σύγκρουσης μεγάλων δυνάμεων. Στην ανατολική Λιβύη, ο στρατάρχης Χαλίφα Χαφτάρ αποτελεί κεντρική φιγούρα, ελέγχοντας μεγάλο μέρος της περιοχής και διατηρώντας στενές σχέσεις με τη Ρωσία.<br /><br />Για την Ελλάδα, η κατάσταση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς επηρεάζει άμεσα τα συμφέροντά μας στην περιοχή, κυρίως απέναντι στις τουρκικές διεκδικήσεις.<br /><br />Η Τουρκία, μέσω της συνεργασίας της με την κυβέρνηση της Τρίπολης, έχει υπογράψει το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, προσπαθώντας να επεκτείνει τη θαλάσσια δικαιοδοσία της εις βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου. Από την άλλη, ο Χαφτάρ έχει εκφράσει τη διαφωνία του με την τουρκική παρέμβαση, ενώ συνεργάζεται με χώρες που μοιράζονται κοινές ανησυχίες για την αποσταθεροποίηση της περιοχής.<br /><br />Ωστόσο, η σχέση της Ελλάδας με τον Χαφτάρ πρέπει να εξεταστεί προσεκτικά. Ενώ η παρουσία του μπορεί να λειτουργήσει ως ανάχωμα απέναντι στην τουρκική επιρροή, η εμπλοκή μεγάλων δυνάμεων, όπως η Ρωσία, περιπλέκει την κατάσταση. Η Μόσχα έχει μεταφέρει στρατιωτικό εξοπλισμό και προσωπικό στη Λιβύη, κάτι που δείχνει την πρόθεσή της να ενισχύσει τη θέση της στην ανατολική Μεσόγειο, μέσω του Χαφτάρ. Αυτό μπορεί να έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες για την ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή.<br /><br />«Αρκετοί αξιωματούχοι του καθεστώτος Άσαντ φτάνουν στη Βεγγάζη της Λιβύης», ανέφερε ένας τίτλος σε τοπική λιβυκή ειδησεογραφική ιστοσελίδα τη Δευτέρα, 9 Δεκεμβρίου – το πρωί μετά την άφιξη των ανταρτών στη Δαμασκό, όπου διαπιστώθηκε ότι ο Σύρος πρόεδρος είχε διαφύγει.<br /><br />Ενώ ο Άσαντ μεταφέρθηκε στη Μόσχα, λιβυκά δημοσιεύματα ανέφεραν ότι «αρκετοί Σύροι αξιωματούχοι» πιστοί στον Άσαντ είχαν προσγειωθεί στην ανατολική λιβυκή πόλη της Βεγγάζης. Δεν δόθηκαν λεπτομέρειες για τους αξιωματούχους που διέφυγαν, αν και υπάλληλοι στη στρατιωτική βάση Μπενίνα της Βεγγάζης, καθώς και διεθνείς ιστότοποι παρακολούθησης πτήσεων, επιβεβαίωσαν την προσγείωση του αεροσκάφους.<br /><br />Μέχρι το τέλος της εβδομάδας, η αεροπορική κίνηση μεταξύ Συρίας και Λιβύης είχε αυξηθεί. Σύμφωνα με αρκετές ειδησεογραφικές αναφορές, η Ρωσία αποσύρει σημαντικά στρατιωτικά μέσα από τη Συρία, κυρίως από την αεροπορική της βάση Χμεϊμίμ στη Λατάκια, και τα μεταφέρει στη Λιβύη. Η Ρωσία είχε ξεκινήσει να μετακινεί ναυτικά μέσα στη Μεσόγειο από το συριακό λιμάνι της Ταρτούς προς τη Λιβύη, σύμφωνα με αμερικανικά δημοσιεύματα. Ένας ανώνυμος αξιωματούχος του αμερικανικού Υπουργείου Άμυνας δήλωσε στο CNN αυτήν την εβδομάδα ότι «η Μόσχα έχει αυξήσει την πίεση στον διοικητή του Εθνικού Λιβυκού Στρατού, Χαλίφα Χάφταρ, ώστε να διασφαλίσει την απαίτηση της Ρωσίας για ένα λιμάνι στη Βεγγάζη».<br /><br />Η Ελλάδα οφείλει να κινηθεί με σύνεση, ενισχύοντας τη διπλωματική της παρουσία στη Λιβύη και αναζητώντας ευρύτερες συμμαχίες που θα συμβάλουν στη σταθερότητα της περιοχής. Η Μεσόγειος παραμένει ένα σύνθετο γεωπολιτικό πεδίο, και η στρατηγική μας πρέπει να συνδυάζει ρεαλισμό και ευελιξία.<br /><br />Ο ρόλος της Ρωσίας μετά την πτώση του καθεστώτος Άσαντ, βάζει νέα δεδομένα στη περίπλοκη εξίσωση της Λιβύης και ενδεχομένως να ανατρέψει ισορροπίες.<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Άσαντ, ο Χαφτάρ, η στρατηγική Πούτιν και η Ελλάδα: Το γεωπολιτικό βάρος μετατοπίζεται στη Λιβύη.

Ο ρόλος της Ρωσίας μετά την πτώση του καθεστώτος Άσαντ, βάζει νέα δεδομένα στη περίπλοκη εξίσωση της Λιβύης και ενδεχομένως να ανατρέψει ισο...

Διαβάστε την συνέχεια

Κούρδοι (SDF): «Η Κομπάνι δεν θα πέσει στα χέρια του τουρκικού κράτους και των συμμοριών του».

<img src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2024/01/sdf-630x386.jpg" /><br /><br />Οι επιθέσεις που εξαπέλυσαν οι συμμορίες που στρατολόγησε το κατοχικό τουρκικό κράτος από το Ισλαμικό Κράτος και τα παρακλάδια του (τώρα γνωστά ως Συριακός Εθνικός Στρατός – SNA) στη Βόρεια και Ανατολική Συρία συνεχίζονται για 11η ημέρα.<br /><br />Οι νεο-οθωμανικές φιλοτουρκικές συμμορίες του SNA, που έχουν εντείνει τις επιθέσεις τους ιδιαίτερα στα μέτωπα του Φράγματος Τισχρίν και της Γέφυρας Κερεκοζάξ, αντιμετωπίζονται σθεναρά από τους μαχητές των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) και του Στρατιωτικού Συμβουλίου του Μανμπίτζ.<br /><br />Οι τελευταίες επιθέσεις το βράδυ της Τετάρτης 18/12 απωθήθηκαν από τις δυνάμεις του SNA.<br /><br />Ενώ τα τουρκικά drones παραμένουν σε συνεχή κίνηση πάνω από την περιοχή, περιοχές όπως η Κομπάνι και το Τισχρίν έχουν επίσης βομβαρδιστεί.<br /><br /><img src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2024/12/kobani.jpg" /><br /><br /><div>Στόχος των επιθέσεων: η Κομπάνι<br /><br />Ο κύριος στόχος των επιθέσεων είναι η Κομπάνι.<br />Οι συμμορίες προσπαθούν να ανοίξουν μέτωπο προς την Κομπάνι καταλαμβάνοντας τη Γέφυρα Κερεκοζάξ και τα γύρω της εδάφη.<br /><br />Η αντίσταση από τις SDF και τα συστατικά της εκτείνεται από την ύπαιθρο της Κομπάνι έως το Φράγμα Τισχρίν.<br /><br />Μαχητές των SDF στη γραμμή της Γέφυρας Κερεκοζάξ μίλησαν στο πρακτορείο ANF.<br />Φράγμα Τισχρίν και Γέφυρα Κερεκοζάξ υπό έλεγχο<br /><br />Ο μαχητής των SDF, Tolhildan Zagros, τόνισε ότι το τουρκικό κράτος διεξάγει έναν «βρώμικο πόλεμο» εναντίον των κατοίκων της περιοχής τις τελευταίες ημέρες.<br /><br />Πρόσθεσε ότι αντιστέκονται στις επιθέσεις τόσο σε μάχες όσο και σε ειδικές επιχειρήσεις πολέμου.<br /><br />Δήλωσε ότι έχουν τον έλεγχο τόσο του Φράγματος Τισχρίν όσο και της Γέφυρας Κερεκοζάξ.<br /><br />Ο Zagros ανέφερε ότι η κατάληψη αυτών των μετώπων δεν είναι εύκολη, προσθέτοντας:<br /><br />«Μας απειλούν μέσω της Κομπάνι από εδώ.<br /><br />»Η Επανάσταση της Ροτζάβα αντιστέκεται σε αυτές τις επιθέσεις όχι μόνο σήμερα, αλλά εδώ και 13 χρόνια.<br /><br />»Το τουρκικό κράτος θέλει να τρομοκρατήσει τον λαό μας.<br /><br />»Ωστόσο, παρά τη ρητορική πολέμου και τις καθημερινές επιθέσεις τους, είμαστε τόσο στο Φράγμα Τισχρίν όσο και στη Γέφυρα Κερεκοζάξ».<br />«Το τουρκικό κράτος θέλει να επιστρέψει στην κατάσταση του 2014»<br /><br />Άλλος μαχητής, ο Şêrgo Kobanê, σημείωσε ότι όλες οι δυνάμεις και τα συστατικά που προστατεύουν τη χώρα βρίσκονται στις πρώτες γραμμές.<br /><br />Ο μαχητής δήλωσε ότι το τουρκικό κράτος και οι συμμορίες του SNA θέλουν να εντείνουν τις επιθέσεις τους, προσθέτοντας:<br /><br />«Τώρα θέλουν να πάρουν το Φράγμα Τισxρίν και τη Γέφυρα Κερεκοζάξ.<br /><br />»Η κατάληψη αυτών των περιοχών θα δημιουργήσει πολύ σοβαρούς κινδύνους για την Κομπάνι.<br /><br />»Προετοιμάζονται να επιτεθούν στην Κομπάνι μέσω αυτών των γραμμών.<br /><br />»Η Κομπάνι ανέπτυξε ιστορία εναντίον του ISIS το 2014.<br /><br />»Εμείς και οι σύντροφοί μας πολεμήσαμε και καταφέραμε να τερματίσουμε το ISIS.<br /><br />»Τώρα το τουρκικό κράτος προσπαθεί να επαναφέρει την κατάσταση του 2014.<br /><br />»Η Κομπάνι δεν θα πέσει στα χέρια του τουρκικού κράτους και των συμμοριών του.<br /><br />»Ακόμα και αν μείνει μόνο ένας μαχητής των SDF, YPG ή YPJ, κανείς δεν μπορεί να φέρει το τέλος του κουρδικού λαού.<br /><br />»Δεν μπορούν να σκοτεινιάσουν το μέλλον μας».<br />«Αν υπάρξει πόλεμος στην Κομπάνι, όλοι οι Κούρδοι είναι έτοιμοι»<br /><br />Ο μαχητής Kelteş Kobanê δήλωσε ότι στέκονται ενάντια στο τουρκικό κράτος και τις συμμορίες του στα μέτωπα.<br /><br />Είπε ότι έχουν απωθήσει τις επιθέσεις στη Γέφυρα Κερεκοζάξ και το Φράγμα Τισχρίν, συνεχίζοντας:<br /><br />«Μας απειλούν ξανά για την Κομπάνι.<br /><br />»Δεν φοβόμαστε τις απειλές τους.<br /><br />»Αν πρόκειται να γίνει πόλεμος, είμαστε έτοιμοι.<br /><br />»Όπως διαλύσαμε το ISIS στην Κομπάνι, θα διαλύσουμε και αυτούς.<br /><br />»Βομβαρδίζουν την Κομπάνι με διάφορους τρόπους, με drones και χερσαίες επιθέσεις.<br /><br />»Τώρα θέλουν να κινηθούν προς την Κομπάνι μέσω της Γέφυρας Κερεκοζάξ.<br /><br />»Είμαστε εκεί. Αν μείνουμε ενωμένοι, θα αντισταθούμε.<br /><br />»Ο λαός της Κομπάνι, από 7 έως 70 ετών, έχει σηκώσει τα όπλα ενάντια στις επιθέσεις εισβολής του τουρκικού κράτους και αντιστέκεται.<br /><br />»Ο λαός της Κομπάνι έχει προετοιμαστεί με αυτόν τον τρόπο και είμαστε έτοιμοι για τις επιθέσεις τους».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κούρδοι (SDF): «Η Κομπάνι δεν θα πέσει στα χέρια του τουρκικού κράτους και των συμμοριών του».

Οι επιθέσεις που εξαπέλυσαν οι συμμορίες που στρατολόγησε το κατοχικό τουρκικό κράτος από το Ισλαμικό Κράτος και τα παρακλάδια του (τώρα γνω...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο φαντασιόπληκτος συκοφάντης Τζιχάτ Γιαϊτζί λέει ότι το Οικ. Πατριαρχείο «εκχριστιανίζει» τον πληθυσμό της Ίμβρου.

<img height="394" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2024/08/cihat-630x388.jpg" width="726" /><br /><br />Ο «πατέρας» της ανυπόστατης τουρκικής «Γαλάζιας Πατρίδας», ο ναύαρχος ε.α. Τζιχάτ Γιαϊτζί, εξαπέλυσε νέα εξωφρενική και συκοφαντική επίθεση κατά του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.<br /><br />Ο Τζιχάτ Γιαϊτζί κατηγορεί το Οικ. Πατριαρχείο ότι «εκχριστιανίζει» Τούρκους μουσουλμάνους.<br /><br />Η ειδησεογραφική ιστοσελίδα της τουρκικής εφημερίδας «Aydınlık», δημοσίευσε άρθρο υπό τον τίτλο: «Τζιχάτ Γιαϊτζί: Το Πατριαρχείο πληρώνει Τούρκους πολίτες για να ασπαστούν τον χριστιανισμό» και υπότιτλο: «Σε βίντεο, ο Τζιχάτ Γιαϊτζί υποστήριξε ότι το Πατριαρχείο προσηλυτίζει μουσουλμάνους Τούρκους πολίτες στον χριστιανισμό με αντάλλαγμα χρήματα και έτσι εγγράφει μαθητές σε ρωμαίικα σχολεία».<br /><br />Η τουρκική εφημερίδα δημοσιεύει σχετική δήλωση του, γνωστού για τα αντιπατριαρχικά του αισθήματα, ναυάρχου ε.α., Τζιχάτ Γιαϊτζί, ο οποίος υποστηρίζει ότι το Πατριαρχείο προσηλυτίζει μουσουλμάνους Τούρκους πολίτες στον χριστιανισμό με χρηματικό αντάλλαγμα και στόχο την εγγραφή μαθητών σε ρωμαίικα σχολεία.<br /><br />Το τουρκικό δημοσίευμα παραθέτει τις δηλώσεις του Τζιχάτ Γιαϊτζί χωρίς να τις σχολιάζει:<br /><br />«Δεν σταματούν τα παιχνίδια που παίζονται ενάντια στην Τουρκία.<br /><br />»Ενώ εμείς ασχολούμαστε με τη Συρία, το Ισραήλ, τις εξελίξεις στη Συρία, την τρομοκρατική οργάνωση του PKK/YPG και τη γενοκτονία του Ισραήλ, η Ελλάδα συνεχίζει να παίζει παιχνίδια στην Τουρκία με μεγάλη ταχύτητα.<br /><br />»Το Πατριαρχείο, η προέκταση της Ελλάδας στην Τουρκία, ξεκίνησε πρόσφατα ένα νέο παιχνίδι για την αρπαγή του πληθυσμού της Ίμβρου (σ.σ. στο κείμενο Gökçeada) και φαίνεται ότι έχει προετοιμάσει επίσημα το έδαφος γι’ αυτό.<br /><br />»Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχω λάβει από την Ίμβρο, το Πατριαρχείο ενθαρρύνει τους Τούρκους πολίτες να ασπαστούν τον χριστιανισμό με χρηματικό αντάλλαγμα.<br /><br />»Τούρκοι πολίτες στην Ίμβρο βαπτίζονται.<br /><br />»Παίρνουν πιστοποιητικά βάπτισης με αντάλλαγμα χρήματα και λέγοντας ότι αισθάνονται Ρωμιοί και πηγαίνουν στο δικαστήριο το οποίο εγκρίνει την εγγραφή των παιδιών αυτών σε Ρωμαίικα σχολεία.<br /><br />»Για να εισαχθούν στα σχολεία, πρέπει να έχουν το καθεστώς της μειονότητας.<br /><br />»Τα παιδιά αυτά πρέπει να έχουν γεννηθεί από μειονοτικούς γονείς.<br /><br />»Επομένως, για την εγγραφή σε αυτά τα ρωμαίικα σχολεία απαιτείται δικαστική απόφαση.<br /><br />»Λένε στο δικαστήριο ότι αισθάνομαι Ρωμιός, ότι έχω ασπαστεί τον χριστιανισμό, και αυτό είναι το πιστοποιητικό βάπτισής μου, και έτσι εγγράφουν τα παιδιά τους στα ρωμαίικα σχολεία.<br /><br />»Και ξέρετε τι συμβαίνει ως αποτέλεσμα αυτού;<br /><br />»Έχουμε ήδη λάβει πληροφορίες γι’ αυτό στο παρελθόν.<br /><br />»Χτίζονται και ανακαινίζονται κάποια ρωμαίικα σχολεία.<br /><br />»Δεν υπάρχουν μαθητές, αλλά αναρωτιόμουν πώς θα το έκαναν, αλλά αποδεικνύεται ότι έχουν βρει αυτό το σύστημα.<br /><br />»Έχουν βρει επίσης ανθρώπους που πουλάνε τον εαυτό τους για χρήματα, και έτσι γεμίζουν αυτά τα σχολεία με μαθητές».<br /><br />Επισημαίνεται ότι στην ιστοσελίδα της άκρως εθνοϊσλαμιστικής εφημερίδας «Yenişafak» αναπαράγεται η είδηση με προσθήκη τις παρακάτω δηλώσεις του Τζιχάτ Γιαϊτζί:<br /><br />«Σήμερα υπάρχει μια συντηρητική κυβέρνηση.<br /><br />»Θέλω να πιστεύω ότι θα αντιδράσουν σε αυτή την κατάσταση τουλάχιστον όσο και ο Ατατούρκ.<br /><br />»Η δημοκρατική δομή της Ίμβρου διαταράσσεται με τεχνάσματα.<br /><br />»Οι τοπικοί διοικητές του νησιού είναι επίσης ενοχλημένοι από αυτή την κατάσταση.<br /><br />»Υπάρχουν κάποιες πληροφορίες ότι έχει δοθεί εντολή στους τοπικούς διοικητές με προθεσμία ενός μηνός για την εγγραφή των παιδιών αυτών σε ρωμαίικα σχολεία.<br /><br />»Φυσικά, το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας θα ενδιαφερθεί για το θέμα αυτό.<br /><br />»Θα πρέπει να τεκμηριώσει ότι δεν θα επιτρέψει κάτι τέτοιο, ότι το να αισθάνεσαι Ρωμιός είναι διαφορετικό από το να είσαι Ρωμιός ενώ όσοι ασπάζονται τον χριστιανισμό μετά από μια συγκεκριμένη ημερομηνία δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί ως Ρωμιοί.<br /><br />»Διαφορετικά, η Ίμβρος θα γλιστρήσει από τα χέρια μας».<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο φαντασιόπληκτος συκοφάντης Τζιχάτ Γιαϊτζί λέει ότι το Οικ. Πατριαρχείο «εκχριστιανίζει» τον πληθυσμό της Ίμβρου.

Ο «πατέρας» της ανυπόστατης τουρκικής «Γαλάζιας Πατρίδας», ο ναύαρχος ε.α. Τζιχάτ Γιαϊτζί, εξαπέλυσε νέα εξωφρενική και συκοφαντική επίθεση ...

Διαβάστε την συνέχεια

Συρία: 2.000 Αμερικανοί σε κουρδικά εδάφη. αποτροπή που τρομάζει την Τουρκία…

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2024/11/US-PENTAGON-790x400.jpg" /><br /><br />Το υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ αποκάλυψε ότι έχει αναπτύξει 2.000 Αμερικανούς στρατιώτες στη Συρία, έναντι 900 που ισχυριζόταν μέχρι σήμερα, διευκρινίζοντας ότι ο αριθμός των στρατευμάτων είχε αυξηθεί προσωρινά προκειμένου να ενισχυθεί ο αντιτζιχαντιστικός συνασπισμός. Ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου Πατ Ράιντερ είπε σε δημοσιογράφους ότι δεν γνώριζε εδώ και πόσο καιρό ανερχόταν σε 2.000 η στρατιωτική δύναμη των ΗΠΑ στη Συρία, εκτιμώντας πως πιθανότατα ήταν αρκετούς μήνες πριν από την ανατροπή του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ.<br /><br />«Έμαθα τον αριθμό σήμερα», ισχυρίστηκε. «Επειδή είμαι αυτός που σας μιλούσα για 900 από αυτό το βήμα, ήθελα να σας ενημερώσω» για τα νεότερα στοιχεία, συμπλήρωσε ο Πατ Ράιντερ. Σύμφωνα με πληροφορίες της Hellas Journal η ανακοίνωση του εκπροσώπου προκάλεσε πανικό στην Τουρκία που ήδη υπέβαλε διάβημα και απαιτεί να πληροφορηθεί την ακριβή θέση των ΗΠΑ στην περίπτωση που επιτεθεί εναντίον των Κούρδων μαχητών.<br /><br />Ο εκπρόσωπος είπε στους δημοσιογράφους ότι η αύξηση των δυνάμεων ήταν προσωρινή και ότι βρίσκονται εκεί για να ενισχύσουν τις επιχειρήσεις των ΗΠΑ εναντίον του Ισλαμικού Κράτους, σε συνεργασία με τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις, την ηγεσία των οποίων έχουν οι Κούρδοι.<br /><br />Το Πεντάγωνο έχει ερωτηθεί επανειλημμένα τις τελευταίες εβδομάδες, και επίμονα τις τελευταίες ημέρες, για την παρουσία των ΗΠΑ στη Συρία και ποτέ δεν αποκάλυψε τη δραματική αύξηση. Οι τζιχαντιστικές δυνάμεις, που ελέγχονται από την Άγκυρα, ανέτρεψαν τον Μπασάρ αλ Άσαντ πριν από δύο εβδομάδες.<br /><br />Τις ημέρες που ακολούθησαν από τότε, το Ισραήλ και η Τουρκία έχουν ξεκινήσει στρατιωτικές επιχειρήσεις εντός των συνόρων της Συρίας, συμπεριλαμβανομένων των αεροπορικών επιδρομών του Τελ Αβίβ εναντίον εγκαταστάσεων όπλων στα ανατολικά που ανήκαν στο καθεστώς του Άσαντ και της επίθεσης της Τουρκίας στα βορειοανατολικά κατά των κουρδικών δυνάμεων, που έχουν συνεργαστεί με τις ΗΠΑ στο αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους.<br /><br />Ο κ. Ράιντερ δεν έδωσε καμία εξήγηση για τον νέο αριθμό, επικαλούμενος μόνο «ευαισθησία από διπλωματική και επιχειρησιακή σκοπιά ασφάλειας» και είπε ότι μόλις έμαθε για τον ακριβή αριθμό. «Το έμαθα καθώς η ομάδα μας το εξέταζε, δεδομένης της σημαντικής κατάστασης στη Συρία», είπε ο Ράιντερ στους δημοσιογράφους. Δεν είπε πόσο καιρό ήταν εκεί, μόνο ότι πίστευε ότι ήταν «τουλάχιστον εδώ και μήνες».<div><br />Παραδέχθηκε ότι ο υπουργός Άμυνας, Λόιντ Όστιν (Lloyd Austin) γνώριζε τον πραγματικό αριθμό, αλλά αρνήθηκε ότι ο επικεφαλής του Πενταγώνου διέταξε οποιονδήποτε στο υπουργείο να τον αποκρύψει.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συρία: 2.000 Αμερικανοί σε κουρδικά εδάφη. αποτροπή που τρομάζει την Τουρκία…

Το υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ αποκάλυψε ότι έχει αναπτύξει 2.000 Αμερικανούς στρατιώτες στη Συρία, έναντι 900 που ισχυριζόταν μέχρι σήμερα, δι...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ενεργειακή διάσταση του συριακού “παιγνίου” και η ελληνική του διάσταση.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.shutterstock.com/image-illustration/middle-east-isolated-relief-map-260nw-2506272443.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="280" data-original-width="339" height="420" src="https://www.shutterstock.com/image-illustration/middle-east-isolated-relief-map-260nw-2506272443.jpg" width="699" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τι παίζεται στη Συρία και πως εμπλέκεται η Ελλάδα</span></h3>Του <b>Κώστα Στούπα</b><br />Ο πρόεδρος Τραμπ, αμέσως μετά την πτώση του καθεστώτος Ασαντ στη Συρία, ανέβασε στα κοινωνικά δίκτυα πως "οι ΗΠΑ δεν πρέπει να έχουν "καμία σχέση" με τις εξελίξεις στη Συρία. Αυτός δεν είναι ο δικός μας αγώνας".<br /><br />"Αφήστε το να εξελιχθεί. Μην εμπλακείτε!", σημείωσε ο νεοεκλεγείς πρόεδρος των ΗΠΑ.<br /><br />Σε άλλη του ανάρτηση, ο Τραμπ αποδίδει την πτώση του Άσαντ στην απόσυρση της στήριξής του από την Ρωσία.<br /><br />Ο Σύρος πρόεδρος Μπασάρ αλ-Άσαντ "διέφυγε" από τη Συρία αφού έχασε την υποστήριξη της προστάτιδάς του Ρωσίας, υποστήριξε μέσω της πλατφόρμας του, Truth Social.<br /><br />Η αλήθεια είναι πως η Συρία βρίσκεται πολύ μακριά από τις ΗΠΑ, αλλά βρίσκεται κοντά στην Ευρώπη. Για την ακρίβεια βρίσκεται μεταξύ Ευρώπης και Περσικού Κόλπου.<br /><br />Αν ο πρόεδρος Τραμπ δεν ξόδευε τη ζωή του συμμετέχοντας σε χαμηλού επιπέδου και μεγάλης τηλεθέασης τηλεοπτικά παιγνίδια και φρόντιζε να μορφώνεται και να ενημερώνεται όπως οι περισσότεροι από τους πρώην προέδρους, θα γνώριζε τις βασικές αρχές των αμερικάνικων γεωπολιτικών συμφερόντων.<br /><br />Η Ευρώπη έχει στρατηγική σημασία για την ανεξαρτησία και ισχύ των ΗΠΑ ως προγεφύρωμά τους στην ήπειρο της Ευρασίας, όπου ηγεμονεύουν η Κίνα και η Ρωσία.<br /><br />Αν οι ΗΠΑ χάσουν τον έλεγχο της Ευρώπης, χάνουν τον έλεγχο του Ατλαντικού. Με ανάλογο τρόπο χάρη σε συμμάχους όπως η Ταϊβάν, η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα κλπ., οι ΗΠΑ ελέγχουν και τον Ειρηνικό. Αν οι ΗΠΑ χάσουν τον έλεγχο του Ατλαντικού και του Ειρηνικού κάποιες άλλες δυνάμεις θα τις υποκαταστήσουν. Αν κάποια μεγάλη δύναμη καταφέρει να ελέγξει τον Ειρηνικό και τον Ατλαντικό, θα ελέγχει ολόκληρη την υδρόγειο και θα είναι θέμα χρόνου να απαιτήσει από τις ΗΠΑ μια σχέση υποταγής.<br /><br />Για να διατηρούν την Ευρώπη όμως οι ΗΠΑ ως σύμμαχο εντός του κύκλου της επιρροής, θα πρέπει οι Ευρωπαίοι να είναι ευχαριστημένοι και να ευημερούν, αλλιώς αν επιχειρήσουν να κυριαρχούν μέσω του φόβου και της καταπίεσης θα καταντήσουν σαν την Ρωσία της οποίας κάθε 40-50 χρόνια οι "σύμμαχοι" εξεγείρονται, αποσκιρτούν και πολεμούν μέχρι εσχάτων για να διώξουν τους (Ρώσους) κατακτητές.<br /><br />Μια από τις βασικές παραμέτρους της ευρωπαϊκής ευημερίας είναι η ενεργειακή ασφάλεια. Αν η Ευρώπη καταλήξει να εισάγει ενέργεια μόνο από τη Ρωσία, αργά ή γρήγορα θα καταλήξει να εξαρτάται από αυτήν και να τεθεί στον κύκλο επιρροής των ευρασιατικών δυνάμεων.<br /><br />Εκτός της Ρωσίας, άλλη μια σημαντική πηγή ενέργειας κοντά στο δυτικό τμήμα της Ευρασίας που λέγεται Ευρώπη είναι ο Περσικός Κόλπος και οι γύρω περιοχές.<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση καταναλώνει περίπου 398 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου τον χρόνο. Το 40% αυτής της κατανάλωσης πριν τον πόλεμο της Ουκρανίας το προμηθευόταν από τη Ρωσία. Αυτές οι εξαγωγές της Ρωσίας αποτελούσαν θεμελιώδη στοιχεία της οικονομικής της επιβίωσης και της όποιας στρατιωτικής της ισχύος. <br /><br />Η Ρωσία είναι πολιτικά και οικονομικά μια υπανάπτυκτη κλεπτοκρατία. Μπορεί να είναι από τις πλουσιότερες χώρες στον κόσμο χάρη στους τεράστιους φυσικούς πόρους, αλλά το ΑΕΠ της είναι το ίδιο με αυτό της Ολλανδίας, καίτοι έχει πληθυσμό πάνω από 140 εκατ. έναντι μόνο 17 εκατ. της Ολλανδίας. Το κατά κεφαλήν εισόδημα των Ρώσων είναι περί τα 15 χιλ. δολ., όταν της φτωχότερης χώρας της Δυτικής Ευρώπης, της Ελλάδας, είναι στις 25 χιλ. δολ.<br /><br />Η Ρωσία, λοιπόν, έχει κάθε συμφέρον το φυσικό αέριο του Περσικού Κόλπου να μην φτάσει ποτέ με αγωγούς στην Ευρώπη. Για τον σκοπό αυτό έχει συμμαχήσει το Ιράν και την Τουρκία ( που επαμφοτερίζει) για να το πετύχει.<br /><br />Ο έλεγχος της Συρίας μέσω της στήριξης του καθεστώτος Άσαντ έπαιζε καθοριστικό ρόλο σε αυτό. Κατά έναν ανάλογο τρόπο, το Ιράν μέσω της ανάπτυξης ενός σιίτικου τόξου επιρροής στο Ιράκ, τη Συρία και τον Λίβανο με την Χεζμπολάχ, προσπαθούσε να κόψει την εύκολη πρόσβαση με αγωγούς του φυσικού αερίου του Κόλπου στην Ευρώπη.<br /><br />Τα αποθέματα φυσικού αερίου που υπάρχουν στις χώρες του Κόλπου εκτός Ιράν που διαθέτει πάνω από 30 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα είναι τα εξής:<br /><br />-Κατάρ: 25,1 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα.<br /><br />Σαουδική Αραβία: 8,2 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα.<br /><br />-Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα: 6,1 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα.<br /><br />-Κουβέιτ: 1,8 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα.<br /><br />Συνολικά στις χώρες που επιθυμούν να εξάγουν στην Ευρώπη υπάρχουν πάνω από 40 τρισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ικανά να καλύψουν τις ανάγκες της Ευρώπης για τα επόμενα 100 χρόνια. Το πιθανότερο είναι πως ο κόσμος θα απεξαρτηθεί ενεργειακά από τους υδρογονάνθρακες πολύ νωρίτερα, αλλά αυτό δεν είναι του παρόντος...<br /><br />Αν όμως η Ευρώπη βρει πρόσβαση σε φθηνή ενέργεια στις χώρες του Κόλπου, τα αποθέματα της Ρωσίας θα μείνουν ανεκμετάλλευτα, καθώς η απόσταση με την Κίνα τα καθιστά ακριβά. <br /><br />Ο έλεγχος της Συρίας, λοιπόν, είχε κομβική σημασία για τη Ρωσία και το Ιράν, γιατί εμπόδιζαν την δημιουργία αγωγών μεταφοράς προς την Ευρώπη μέσω Τουρκίας.<br /><br />Η δημιουργία ενός φιλοτουρκικού σουνιτικού καθεστώτος στη Συρία ευνοεί τα συμφέροντα της Τουρκίας γιατί φιλοδοξεί να αναδειχτεί σε ενεργειακό ρυθμιστή της Ευρώπης. Στους απώτερους σκοπούς της Τουρκίας είναι η ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και μέσω αυτού ο έλεγχος των ενεργειακών κοιτασμάτων του Κόλπου. Με τον τρόπο αυτό σκοπεύει από περιφερειακή δύναμη να αναδειχτεί σε μια υπερδύναμη δίπλα στις ΗΠΑ και την Κίνα.<br /><br />Εμπόδιο σε αυτά τα σχέδια της Ρωσίας, της Τουρκίας και του Ιράν είναι το Ισραήλ, το οποίο αποτελεί εναλλακτική δίοδο διοχέτευσης των ενεργειακών αποθεμάτων του Κόλπου στην Ευρώπη μέσω Κύπρου και Ελλάδος. Επιπλέον το Ισραήλ αποτελεί την κατάληξη ενός διαδρόμου που ξεκινάει από την Ινδία και διασχίζει ΗΑΕ, Σαουδική Αραβία, Ιορδανία και φτάνει στη Μεσόγειο, την Ελλάδα και την ΕΕ.<br /><br />Η Τουρκία φιλοδοξεί να αναδειχτεί σε υπερδύναμη συσπειρώνοντας και ηγεμονεύοντας στις χώρες του σουνιτικού ισλάμ και για να το πετύχει αυτό πρέπει να κάμψει το Ισραήλ και την Ελλάδα, που αποτελούν την εναλλακτική διέξοδο της Δύσης προς τον Κόλπο και την Ινδία.<br /><br />Ενώ λοιπόν Τουρκία και Ρωσία τα τελευταία χρόνια σε πολλές περιπτώσεις βρίσκονται στο ίδιο μέτωπο στρατηγικά, τα συμφέροντά τους είναι αντίθετα. Συμφέρον της Ρωσίας είναι οι υδρογονάνθρακες του Κόλπου να μην φτάσουν στην Ευρώπη με φθηνό κόστος μέσω αγωγών, ενώ προς το συμφέρον της Τουρκίας είναι να φτάσουν μέσω των εδαφών της.<br />Για να συμβεί αυτό, η Τουρκία πρέπει να ελέγχει τη Συρία και να εμποδίσει την διέξοδο του Ισραήλ και την δίοδο της Ελλάδας. <div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η ενεργειακή διάσταση του συριακού “παιγνίου” και η ελληνική του διάσταση.

Τι παίζεται στη Συρία και πως εμπλέκεται η Ελλάδα Του Κώστα Στούπα Ο πρόεδρος Τραμπ, αμέσως μετά την πτώση του καθεστώτος Ασαντ στη Συρία, ...

Διαβάστε την συνέχεια