Αλλαγή πολιτικής από τη Ρωσία: «Τουρκία-ΗΠΑ-Βουλγαρία θα μας εγκλωβίσουν στη Μ. Θάλασσα»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjxG_OM7MCH_0ka-1r8-8WvOxG0UKIr8LlMRyJVtCkMA9Nt631LTXE2AhwtKUYJvnsc3vg0dbF1WSJucAlo4xicxFO6MMaUbz8dPKA-d0BBKEj-Mn0rR0twfMu6Z9UWA0qE6nAYI2e0JrY/s1600/poutin_erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="675" data-original-width="1200" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjxG_OM7MCH_0ka-1r8-8WvOxG0UKIr8LlMRyJVtCkMA9Nt631LTXE2AhwtKUYJvnsc3vg0dbF1WSJucAlo4xicxFO6MMaUbz8dPKA-d0BBKEj-Mn0rR0twfMu6Z9UWA0qE6nAYI2e0JrY/s640/poutin_erdogan.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Ο Ρώσος σύμβουλος του ΥΠΑΜ, διευθυντής του κέντρου πληροφοριών και αναλύσεων της Ταυρίδας (RISI) Sergey Ermakov, ρίχνει “πυραύλους” για τις πραγματικές σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας, στηλιτεύοντας και την στάση του Βούλγαρου πρωθυπουργού μετά την συνάντηση του με τον Τραμπ, σχετικά με σχέδιο που αφορά την περικύκλωση των ρωσικών ναυτικών βάσεων της Κριμαίας και της απαγόρευσης της ελεύθερης κίνησης των ρωσικών πλοίων παντός τύπου στο Αιγαίο και την Α.Μεσόγειο. <br /> <br /> Σε όλα αυτά θα πρέπει να προσθέσουμε δύο κομβικές κινήσεις του Ερντογάν στην σκακιέρα των μελλοντικών εξελίξεων, οι οποίες έλαβαν χώρα, η μεν πρώτη πρόσφατα, η δε άλλη, πριν μερικούς μήνες προδικάζοντας ραγδαίες εξελίξεις στην περιοχή της Μ.Θάλασσας.<br /> <br /> Πρώτον ψηφίστηκε νομοσχέδιο που πέρασε ο Ερντογάν, για τον έλεγχο των Στενών του Βοσπόρου από την τουρκική προεδρία, παίρνοντας ουσιαστικά τον έλεγχο από τα χέρια του νυν Δημάρχου Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου.<br /> <br /> Δεύτερον, η προαναγγελία κατασκευής τουρκικής ναυτικής βάσης στην Τραπεζούντα, η οποία αποτελεί το κύριο δέλεαρ για το ΝΑΤΟ, με την πιθανή παρουσία μελλοντικά νατοϊκών δυνάμεων εντός της Μαύρης Θάλασσας, επιλύοντας εν μέρει το πρόβλημα της συνθήκης του Μοντρέ, η οποία δεν επιτρέπει την παραμονή αμερικανικών και άλλων πλοίων έπειτα από 21 ημέρες.<br /> <br /> Την ίδια στιγμή ο Μπορίσοφ, με νατοϊκή χρηματοδότηση ετοιμάζει την μεγαλύτερη βάση του ΝΑΤΟ στη Βάρνα, για να περιοριστεί ο ρωσικός στόλος στα αγκυροβόλια του. <br /> <br /> Κατά τη διάρκεια των επόμενων πέντε ετών, η Βουλγαρία σχεδιάζει να αυξήσει τις αμυντικές δαπάνες στο 2% του ΑΕΠ, εκπληρώνοντας έτσι τις οδηγίες που εγκρίθηκαν κατά τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ το Σεπτέμβριο του 2014. <br /> <br /> Αυτό αναφέρεται σε κοινή δήλωση για τη στρατηγική εταιρική σχέση μεταξύ Σόφιας και Ουάσιγκτον, η οποία εγκρίθηκε μετά από συνομιλίες μεταξύ του Προέδρου Ν.Τραμπ και του Βούλγαρου Πρωθυπουργού Μπόικο Μπορίσοφ στον Λευκό Οίκο.<br /> <br /> Ειδικότερα, το έγγραφο επισημαίνει ότι τα δύο μέρη προτίθενται να ενισχύσουν τη συνεργασία στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας.<br /> <br /> «Οι ένοπλες δυνάμεις μας είναι ενωμένες για την προστασία της ελευθερίας και αναμένεται να ενισχύσουν σημαντικά τις αμυντικές θέσεις τους στην ανατολική πλευρά του ΝΑΤΟ, συμπεριλαμβανομένης της Μαύρης Θάλασσας, η οποία έχει ιδιαίτερη σημασία για την ευρωατλαντική ασφάλεια», ανέφερε η κοινή δήλωση Μπορίσοφ-Τραμπ.<br /> <br /> “Πρέπει να πω ότι οι δηλωτικές υποχρεώσεις έχουν ήδη αρχίσει να αποκτούν πραγματικά χαρακτηριστικά, τουλάχιστον από την πλευρά της Βουλγαρίας, η οποία έδωσε το πράσινο φως για την ανάπτυξη στο έδαφός της μιας μεγάλης ναυτικής βάσης στην Βάρνα ως κομβικό σημείο για τα σχέδια του ΝΑΤΟ στη Μαύρη Θάλασσα. Τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων που αφορούν το σχέδιο “παρενόχλησης” της Ρωσίας στις ΗΠΑ, επιβεβαιώθηκαν από τον πρωθυπουργό της Βουλγαρίας Μπόρισοφ», αναφέρει ο διευθυντής του κέντρου πληροφοριών και αναλύσεων της Ταυρίδας (RISI) Sergey Ermakov. <br /> <br /> Σύμφωνα με τον ίδιο, το κέντρο συντονισμού θα βρίσκεται στη Βάρνα, επειδή «είναι βολικό από πλευράς εφοδιασμού μέσω του λιμένος της Αλεξανδρούπολης. Επιπλέον, ετοιμάζονται να πραγματοποιηθούν και ναυτικές ασκήσεις του ΝΑΤΟ στη Μαύρη Θάλασσα.<br /> <br /> «Θυμάμαι μία από τις πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάικ Πομπέο, ότι το ΝΑΤΟ είναι το πιο σημαντικό εργαλείο για τον εκφοβισμό της Ρωσίας. Το ζήτημα αυτό όμως κατ ‘αρχήν, δεν αφορά τη Βουλγαρία. Εδώ μιλάμε για την πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής οι οποίες κατευθύνουν πραγματικά την πορεία και τις κινήσεις των συμμάχων τους. <br /> <br /> Οι ΗΠΑ δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στην ενίσχυση των ναυτικών δυνατοτήτων τους στο λεγόμενο «νότιο τμήμα» της Ευρώπης και η περιοχή της Μαύρης Θάλασσας είναι ακριβώς μέρος αυτής της πλευράς. Όλα αυτά κατά την άποψη μου έχουν θέσει ένα είδος στρατιωτικής απειλής από το ΝΑΤΟ που σχετίζεται με τη Ρωσία. Έτσι, δεν υπάρχει λόγος να διασκεδάζουμε την πραγματικότητα, διότι όλα αυτά σχεδιάζονται εδώ και μεγάλο διάστημα.<br /> <br /> Μέχρι πρόσφατα, το ΝΑΤΟ δεν είχε σοβαρή ναυτική παρουσία και επιτυχίες στη νότια πλευρά της ανατολικής κατεύθυνσης. Αντίθετα, ας πούμε, στην βόρεια πλευρά,στις χώρες της Βαλτικής, την Πολωνία, η συμμαχία έχει συγκεντρώσει μεγάλες δυνάμεις και στρατιωτικά μέσα. Στην πραγματικότητα, ο κύριος στρατηγικός σύμμαχος του ΝΑΤΟ στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας είναι, βεβαίως, η Τουρκία. Ήταν πάντα η Τουρκία, είναι και τώρα η Τουρκία, παρά τις κάπως “συγκρουσιακές σχέσεις” που βλέπουμε πρόσφατα μεταξύ των Βρυξελλών, της Ουάσιγκτον και της Άγκυρας.<br /> <br /> Οι αξιωματούχοι του ΝΑΤΟ επιμένουν όμως στην ενίσχυση αυτής της πλευράς. Όλα αυτά τα σχέδια του ΝΑΤΟ, χωρίς την ενεργό θέση της Τουρκίας, θα είναι πράγματι πολύ δύσκολο να υλοποιηθούν από στρατιωτικό-τεχνικής και πολιτικής πλευράς. Στόχος τους είναι να περιορίσουν τη Ρωσία στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας”, καταλήγει ο Ρώσος σύμβουλος.<br /> <br /> Σύμφωνα με τον βοηθό καθηγητή του Τμήματος περιφερειακών σπουδών και εξωτερικής πολιτικής του ρωσικού ινστιτούτου RSUH, Βαντίμ Τρουκάχοφ, η Βουλγαρία δύσκολα μπορεί να ονομαστεί αξιόπιστος εταίρος της Ρωσίας.<br /> <br /> “Η Βουλγαρία, δυστυχώς, δεν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της με όλους. Αυτή είναι μια χώρα που δεν μπορεί κανείς να εμπιστευτεί. Και η σημερινή ιστορία για το 2% του ΑΕΠ, γενικά, δεν προσθέτει τίποτα νέο σε αυτή την εικόνα.<br /> <br /> Η Βουλγαρία προσπαθεί να καταστεί υπεύθυνο μέλος της συμμαχίας, προσπαθώντας να δείξει ότι είναι έτοιμη να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της στο ΝΑΤΟ.<br /> <br /> Λοιπόν, όλη αυτή η ιστορία θέτει και πάλι το ερώτημα, πόσο αξιόπιστος εταίρος είναι για την Ρωσία η Βουλγαρία και προσωπικά ο πρωθυπουργός Μπόικο Μπορίσοφ, ο οποίος μας εξαπάτησε επανειλημμένα;<br /> <br /> Ο Μπορίσωφ ακύρωσε τον αγωγό South Stream και τώρα ξαφνικά φέρεται να ευνοεί τον αγωγό φυσικού αερίου «Turk Stream«. Αρνήθηκε κοινά σχέδια για πυρηνικά εργοστάσια στην Βουλγαρία και τώρα αποφάσισε να τα επαναλάβει.<br /> <br /> Μου φαίνεται ότι δεν πρέπει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε αυτές τις ατελείωτες διακυμάνσεις «συμπεριφοράς» της βουλγαρικής ηγεσίας, και να θεωρήσουμε ορισμένα άλλα κράτη ως εταίρους. Θα αναζητήσουμε άλλες ευκαιρίες για την υλοποίηση των έργων μας.<br /> <br /> Κατά τη γνώμη μου, ακόμη και χώρες όπως η Τσεχική Δημοκρατία και η Σλοβενία ​​είναι πιο αξιόπιστοι εταίροι της για την Ρωσία από τη Βουλγαρία. Δεν μιλούν για αδελφοσύνη, αλλά εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους, ακόμη και χωρίς να είναι φιλο-ρωσικά κράτη”, κατέληξε ο Βαντίμ Τρουκάχοφ.<br /> <br /> Όλα αυτά «μυρίζουν» αλλαγή πολιτικής από την Ρωσία μόλις ο Τούρκος ηγέτης υλοποιήσει κανονικά την κυοφορούμενη «κυβίστηση» ξανά προς τις ΗΠΑ, ίσως με την επιβολή αυστηρών κυρώσεων, αφήνοντας τους Ρώσους στα «κρύα του λουτρού». Η Μόσχα ετοιμάζει όμως και αυτή τα δικά της σχέδια βγαίνοντας προς αναζήτηση συμμάχων όπως αναφέρουν δύο Ρώσοι σύμβουλοι, που μεταφέρουν την πραγματική κατάσταση που επικρατεί στο Κρεμλίνο για τα σχέδια του ΝΑΤΟ στην Μαύρη Θάλασσα.<br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Αλλαγή πολιτικής από τη Ρωσία: «Τουρκία-ΗΠΑ-Βουλγαρία θα μας εγκλωβίσουν στη Μ. Θάλασσα»

Ο Ρώσος σύμβουλος του ΥΠΑΜ, διευθυντής του κέντρου πληροφοριών και αναλύσεων της Ταυρίδας (RISI) Sergey Ermakov, ρίχνει “πυραύλους” για τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Συνεκμετάλλευση, Χάγη και “γκρίζες ζώνες” – Ένα ρεπορτάζ από το παρελθόν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhSePgal_FV5szCB859em9ZdLKdyoWrk9CPcwCwgLfGjlihjrMbR_XqbAOZ17INmDcHscQ3tYmwGiFvsKz3kOa6cvJJaWEWzBuXUDQcGJR1D5NDLShWJfadKztHi5QT9YUijgH-msygfZI/s1600/MAP21.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="330" data-original-width="760" height="276" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhSePgal_FV5szCB859em9ZdLKdyoWrk9CPcwCwgLfGjlihjrMbR_XqbAOZ17INmDcHscQ3tYmwGiFvsKz3kOa6cvJJaWEWzBuXUDQcGJR1D5NDLShWJfadKztHi5QT9YUijgH-msygfZI/s640/MAP21.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>ΣΤΑΥΡΟΥ ΛΥΓΕΡΟΥ</b><br /> Η δήλωση Ντόκου για συνεκμετάλλευση υπό προϋποθέσεις, προκάλεσε αντιδράσεις. Δεν γνωρίζω αν πρόθεση του αναπληρωτή Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας ήταν να ανοίξει μία δημόσια συζήτηση για το ζήτημα, αλλά αυτό συνέβη, υποχρεώνοντάς τον να επανέλθει για να απαντήσει σε κριτικές και να δώσει εξηγήσεις. Με τα όσα είπε, όμως, θα ασχοληθώ σε επόμενο άρθρο.<br /> <br /> Προς το παρόν και με αφορμή αυτήν ακριβώς τη συζήτηση, θεώρησα ότι αξίζει να υπενθυμίσω-παραθέσω ένα ρεπορτάζ μου που είχα δημοσιεύσει στην “Καθημερινή” στις 4 Ιουνίου 2006 με τίτλο “Στα πρόθυρα της Χάγης το 2003 – Αθήνα και Άγκυρα είχαν καταλήξει σε κείμενο συνυποσχετικού, αλλά η συμφωνία ναυάγησε την τελευταία στιγμή”. Εκείνο το ρεπορτάζ, χρήσιμο και για να διαβάσουμε τα σημερινά, είχε ως εξής:<br /> <br /> «Ήταν, ίσως, το πιο καλοφυλαγμένο μυστικό. Έχουν περάσει αρκετά χρόνια από την έναρξη των ελληνοτουρκικών διερευνητικών επαφών μεταξύ των πολιτικών διευθυντών των δύο υπουργείων Εξωτερικών και δεν είχε διαρρεύσει το παραμικρό για το τεράστιο υλικό που έχει συγκεντρωθεί από τους 34 γύρους των άτυπων διμερών διαπραγματεύσεων. Η “Κ” αποκαλύπτει σήμερα ότι την άνοιξη του 2003 οι δύο πλευρές έφθασαν σε συμφωνία για την παραπομπή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, η οποία ναυάγησε την τελευταία στιγμή για λόγους που περιγράφονται παρακάτω.<br /> <br /> »Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή, όταν ξεκίνησαν οι διερευνητικές συνομιλίες στην αρχή της δεκαετίας. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, ο πρέσβης Αναστάσιος Σκοπελίτης έθεσε από νωρίς το ζήτημα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας, προτείνοντας την παραπομπή στη Χάγη. Στην τέταρτη συνάντησή τους, ο πρέσβης Ουγούρ Ζιγιάλ, που θεωρείται ικανότατος διπλωμάτης και απολαμβάνει της πλήρους εμπιστοσύνης της τουρκικής στρατογραφειοκρατίας, επικαλέσθηκε σειρά αποφάσεων του Διεθνούς Δικαστηρίου για να πείσει τον συνομιλητή του ότι δεν είναι καθόλου βέβαιον πως η απόφαση θα είναι ευνοϊκή για τις ελληνικές θέσεις.<br /> <br /> »Πράγματι, η νομολογία της Χάγης είναι κατά κανόνα δυσμενής για την υφαλοκρηπίδα των νησιών, παρότι η σύμβαση του Μοντέγκο Μπέι προβλέπει ρητά ότι τα νησιά έχουν υφαλοκρηπίδα και δεν υπαινίσσεται πουθενά ότι αυτή είναι ασθενέστερη της αντίστοιχης των ηπειρωτικών περιοχών. Παρ’ όλα αυτά, επειδή η υφαλοκρηπίδα είναι κυριαρχικό δικαίωμα οικονομικού χαρακτήρα, το Διεθνές Δικαστήριο διολισθαίνει συχνά στην αρχή της “ευθυδικίας”. Ενδεικτικές οι αποφάσεις για την διαφορά Λιβύης-Τυνησίας και για τη διαφορά Κατάρ-Μπαχρέιν. Ειδικά για τη δεύτερη απόφαση, ο Τούρκος διπλωμάτης υπενθύμισε ότι το Δικαστήριο παρέκαμψε να συνυπολογίσει κάποια νησίδα. Αυτό συνέβη πραγματικά, αλλά από τους νομικούς κύκλους θεωρείται γκάφα.<br /> <br /> Κοιτάσματα πετρελαίου<br /> <br /> »Στην πορεία των συνομιλιών, ο Τούρκος διπλωμάτης αντιπρότεινε οι δύο πλευρές να αναζητήσουν στο πλαίσιο των διερευνητικών επαφών μια επί της ουσίας συμφωνία σχετικά με την υφαλοκρηπίδα. Εάν τα κατάφερναν, θα την αποτύπωναν σ’ ένα συνυποσχετικό, το οποίο και θα καθοδηγούσε το Δικαστήριο σε μια σχεδόν προκαθορισμένη απόφαση. Με τη σφραγίδα της Χάγης, η συμφωνία τους θα περνούσε ευκολότερα στην κοινή γνώμη.<br /> <br /> »Ο Ουγούρ Ζιγιάλ εμφανίσθηκε ευέλικτος όσον αφορά το ποσοστό που δικαιούται η Τουρκία στην υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου. Ας σημειωθεί ότι, σύμφωνα με τους ελληνικούς υπολογισμούς, το ποσοστό αυτό είναι περίπου 18%, ενώ σύμφωνα με τους τουρκικούς υπολογισμούς 23%. Για την Άγκυρα, το κρίσιμο ζήτημα ήταν να εφαρμοσθεί η αρχή της “συνεκτικής εκμετάλλευσης”. Με το επιχείρημα ότι η διάσπαρτη υφαλοκρηπίδα στο ανατολικό Αιγαίο δεν είναι πρακτικά εκμεταλλεύσιμη, ζητούσε να της δοθεί συγκεντρωμένη. Και μάλιστα στο βόρειο Αιγαίο, όπου υπάρχουν εκτεταμένα διεθνή ύδατα κι αντίστοιχη υφαλοκρηπίδα.<br /> <br /> »Ας σημειωθεί ότι σ’ εκείνη τη θαλάσσια περιοχή πιθανολογείται βασίμως η ύπαρξη κοιτασμάτων πετρελαίου. Η περιοχή ορίζεται (πάντα στα διεθνή ύδατα) από το Αγιον Ορος και τη Σιθωνία, τη Σκύρο, τη νησίδα Καλόγεροι (δυτικά της Χίου), τη Λέσβο και τον Αγιο Ευστράτιο. Ο Ουγούρ Ζιγιάλ, επικαλούμενος την ανάγκη της «συνεκτικής εκμετάλλευσης», πρότεινε η υφαλοκρηπίδα αυτής της περιοχής ή να μοιρασθεί μεταξύ των δύο χωρών ή να αποτελέσει αντικείμενο συνεκμετάλλευσης, σύμφωνα πάντα με προκαθορισμένα ποσοστά.<br /> <br /> Το συνυποσχετικό<br /> <br /> »Όπως επισημαίνουν ανώτατοι διπλωματικοί κύκλοι, πάγιος στόχος της Τουρκίας, όχι μόνο για οικονομικούς, αλλά και για γεωπολιτικούς λόγους, ήταν και παραμένει να αποκτήσει υφαλοκρηπίδα στα δυτικά των ελληνικών νησιών Λήμνου, Λέσβου και Χίου και κατά μία έννοια να τα εγκλωβίσει. Η πρόταση Ζιγιάλ ζητούσε να καθοδηγηθεί το Διεθνές Δικαστήριο προς μια τέτοια απόφαση, η οποία θα ρύθμιζε το συγκεκριμένο ζήτημα, αλλά δεν θα έκλεινε το ελληνοτουρκικό μέτωπο.<br /> <br /> »Αυτό κατέστη πρόδηλο την άνοιξη του 2003, στην 27η συνάντηση των δύο πολιτικών διευθυντών. Τότε, οι άτυπες διαπραγματεύσεις για τη συνυπογραφή συνυποσχετικού με σκοπό την παραπομπή στη Χάγη είχαν ολοκληρωθεί επιτυχώς. Οι δύο πλευρές ζητούσαν από το Διεθνές Δικαστήριο να οριοθετήσει την υφαλοκρηπίδα. Ας σημειωθεί ότι μέχρι τότε η Ελλάδα δεν ζητούσε γενικά οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου, αλλά ορισμένων περιοχών της. Και πιο συγκεκριμένα, στη θαλάσσια προέκταση της συνοριακής γραμμής στον Έβρο και στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ των ελληνικών νησιών του ανατολικού Αιγαίου και των μικρασιατικών παραλίων.<br /> <br /> »Συγκρινόμενο μ’ αυτή την πάγια θέση, το συνυποσχετικό εκείνο συνιστούσε μια μεγάλη ελληνική υποχώρηση. Σ’ αυτό, επίσης, αναφερόταν ρητά ότι οι δύο πλευρές συναινούσαν να επιλυθούν από το Διεθνές Δικαστήριο και όλα τα “παρεμπίπτοντα ζητήματα”. Ας σημειωθεί ότι η Αθήνα δεν έθεσε θέμα στην Άγκυρα να αναγνωρίσει τη γενική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου.<br /> <br /> »Όταν ο Αναστάσιος Σκοπελίτης είχε ζητήσει διευκρινίσεις για το ποια είναι τα παρεπίμπτοντα ζητήματα, ο συνομιλητής του είχε αποφύγει να τα κατονομάσει, δηλώνοντας γενικώς ότι η Άγκυρα θα έχει το δικαίωμα να θέσει όποιο ζήτημα αυτή νομίζει. Και βεβαίως το Δικαστήριο θα κρίνει εάν αυτά που θα τεθούν από την τουρκική πλευρά είναι ή όχι παρεμπίπτοντα. Ο Τούρκος πρέσβης, μάλιστα, αποσαφήνισε ότι η χώρα του θα διατηρήσει ακέραιες τις θέσεις της, εάν το Δικαστήριο τα κρίνει μη παρεμπίπτοντα και αρνηθεί να γνωμοδοτήσει επί της ουσίας.<br /> <br /> Η ελληνική ολιγωρία, οι “γκρίζες ζώνες” και… τα παρεμπίπτοντα<br /> <br /> »Η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, είναι χρήσιμο να αναφερθεί, συναρτάται ευθέως με το εύρος των χωρικών υδάτων. Γι’ αυτό και ο πρέσβης Αναστάσιος Σκοπελίτης έθεσε από νωρίς το δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια. Η αντίδραση του Ουγούρ Ζιγιάλ ήταν ότι δεν μπορεί να συζητήσει αυτό το ζήτημα, επειδή υπάρχει η απόφαση της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης πως μια τέτοια ενέργεια αποτελεί αιτία πολέμου.<br /> <br /> »Αρκετά αργότερα, όμως, κυρίως με πρωτοβουλία της ελληνικής πλευράς, συζητήθηκαν διάφορες προτάσεις, κοινός παρανομαστής των οποίων ήταν το εύρος των χωρικών υδάτων στο Αιγαίο να ποικίλλει από έξι μέχρι δώδεκα μίλια. Σε λίγες περιοχές, κυρίως στο βορειοδυτικό Αιγαίο, όπου η επέκταση δεν επηρεάζει τις τουρκικές διεκδικήσεις, θα εφαρμοζόταν ο κανόνας των 12 μιλίων. Στο νότιο και κυρίως στο ανατολικό Αιγαίο, όμως, όπου η επέκταση επηρεάζει και το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας και το εύρος του διεθνούς εναερίου χώρου που χρησιμοποιούν τα τουρκικά μαχητικά, τα ελληνικά χωρικά ύδατα θα παρέμεναν στα έξι μίλια, χωρίς βεβαίως να υπάρχει δυνατότητα μελλοντικής επέκτασης.<br /> <br /> »Σύμφωνα πάντα με αξιόπιστες πληροφορίες, η φόρμουλα αυτή αποτέλεσε αντικείμενο και των πιο πρόσφατων διερευνητικών επαφών. Συζητήθηκε, μάλιστα, και μεταξύ των κ. Κώστα Καραμανλή και Ταγίπ Ερντογάν, αλλά ενώ αρχικά υπήρχαν ενδείξεις ότι η Άγκυρα θα προχωρούσε την διαπραγμάτευση προς αυτή την κατεύθυνση, τελικώς δεν συνέβη.<br /> <br /> »Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί ότι η Αθήνα έχει επιδείξει μια απαράδεκτη ολιγωρία. Υπενθυμίζουμε ότι η Τουρκία έχει και στο Εύξεινο Πόντο και στη Μεσόγειο χωρικά ύδατα 12 μιλίων. Αλλά και στο Αιγαίο, όπου για προφανείς λόγους έχει έξι μίλια, εφάρμοσε τον κανόνα των “ευθειών γραμμών βάσης”. Σύμφωνα μ’ αυτόν, μια χώρα έχει νόμιμο δικαίωμα να κλείσει κόλπους που έχουν άνοιγμα μέχρι 24 μίλια. Δεν είναι μόνο ότι το εσωτερικό τους θεωρείται επικράτεια. Είναι και ότι τα χωρικά ύδατα υπολογίζονται από το άνοιγμά του και πέρα.<br /> <br /> »Η Ελλάδα συνεχίζει ανεξήγητα να ακολουθεί τον κανόνα της ακτογραμμής, που έχει εγκαταλειφθεί ως ασύμφορος απ’ όλες τις άλλες χώρες. Εάν υιοθετούσε τις «ευθείες γραμμές βάσης», για τις οποίες δεν έχει εκφρασθεί καμία αντίρρηση από πουθενά, θα αύξανε σημαντικά την έκταση των χωρικών της υδάτων, χωρίς να επεκτείνει το εύρος τους.<br /> <br /> »Σε ό,τι αφορά τις “γκρίζες ζώνες”, στην Αθήνα εκτιμούσαν ότι η τουρκική πλευρά θα έθετε το θέμα σαν παρεμπίπτον, με το επιχείρημα ότι για να χαράξει τα όρια της υφαλοκρηπίδας, το Διεθνές Δικαστήριο πρέπει να γνωρίζει σε ποια χώρα ανήκουν οι διάφορες νησίδες. Δεν απέκλειαν όμως να το έθετε με τέτοιο τρόπο, που θα της επέτρεπε να το χρησιμοποιήσει σαν μοχλό πίεσης και στο μέλλον. Ας σημειωθεί ότι ο Ογούρ Ζιγιάλ είχε εμφανισθεί ευέλικτος σ’ αυτό το θέμα, το οποίο συζητήθηκε αρκετές φορές κατά τη διάρκεια των άτυπων διαπραγματεύσεων. Αν και ποτέ επί της ουσίας δεν έκανε βήμα πίσω, άφηνε να εννοηθεί, χωρίς όμως να δεσμεύεται, ότι σε περίπτωση συμφωνίας, η Αγκυρα δεν θα έπαιζε δυνατά αυτό το χαρτί».<br /> <br /> <a href="ttps://www.apopseis.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Συνεκμετάλλευση, Χάγη και “γκρίζες ζώνες” – Ένα ρεπορτάζ από το παρελθόν

Του ΣΤΑΥΡΟΥ ΛΥΓΕΡΟΥ Η δήλωση Ντόκου για συνεκμετάλλευση υπό προϋποθέσεις, προκάλεσε αντιδράσεις. Δεν γνωρίζω αν πρόθεση του αναπληρωτή Σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η ήπια ισχύς της Τουρκίας είναι πιο «επικίνδυνη» από τα όπλα!;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhnlMJ4K7O9hAVuHr6AWjkrwCV7yVYiUXQTiQIclEUlX3Zo6x3BEjssAb82LY9Cc6ih5TBLaIwEEyQ9Bky9gBdjqLf0kRN9Jfaz7SoOjrK9-q7e3pWHvtq4cZfkv7aBcZ47ABGY3hM7HX8/s1600/hpia_isxys.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="375" data-original-width="800" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhnlMJ4K7O9hAVuHr6AWjkrwCV7yVYiUXQTiQIclEUlX3Zo6x3BEjssAb82LY9Cc6ih5TBLaIwEEyQ9Bky9gBdjqLf0kRN9Jfaz7SoOjrK9-q7e3pWHvtq4cZfkv7aBcZ47ABGY3hM7HX8/s640/hpia_isxys.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Παράλληλα με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, η Τουρκία του Ερντογάν επενδύει και στην ήπια ισχύ, ποντάροντας σε «όπλα» όπως είναι εκείνα της επικοινωνίας και της πληροφόρησης, της εκπαίδευσης, του πολιτισμού και της θρησκείας <br /> <br /> Διαβόητη διεθνώς για τη συχνά εκβιαστική «πολεμική» με την οποία προσεγγίζει τον έξω κόσμο, η τουρκική ηγεσία δεν περιορίζεται ωστόσο μόνο στη σκληρή ισχύ που όλοι έχουμε γνωρίσει από το Αιγαίο (παραβιάσεις ελληνικού εθνικού εναέριου χώρου, γκρίζες ζώνες, εκβιασμοί μέσω προσφυγικών ροών) και την Κύπρο (εισβολή/κατοχή, εποικισμός, παράνομες έρευνες και γεωτρήσεις) έως τη Συρία (διαδοχικές στρατιωτικές εισβολές, «ζώνη ασφαλείας»). <br /> <br /> Παράλληλα με όλες τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, με τις υπερπτήσεις των τουρκικών μαχητικών, τις παραβιάσεις, τις αμφισβητήσεις, τις άκρως επιθετικές δηλώσεις και τους εκβιασμούς, η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επενδύει και στην ήπια ισχύ (soft power), ποντάροντας σε «όπλα» όπως είναι εκείνα της επικοινωνίας και της πληροφόρησης (media), της κοινωνίας των πολιτών (ΜΚΟ), της ακαδημαϊκής παραγωγής ιδεών (πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα, δεξαμενές σκέψεις), της εκπαίδευσης («τουρκικά» σχολεία), του πολιτισμού (τουρκικά σίριαλ στην τηλεόραση) και της ισλαμικής θρησκείας. <br /> <br /> Ο Ερντογάν ποντάρει σε «όπλα» ήπιας ισχύος όπως η πληροφόρηση, η εκπαίδευση, η κοινωνία των πολιτών και τα τουρκικά σίριαλ <br /> <br /> Τουρκική διασπορά και «συναφείς κοινότητες» <br /> <br /> Η Άγκυρα «επενδύει» στην τουρκική διασπορά εστιάζοντας τις προσπάθειές της κυρίως στους τουρκικής καταγωγής νέους του εξωτερικού, μια διασπορά την οποία και εργαλειοποιεί ως «πολλαπλασιαστή ισχύος» διεκδικώντας μέσω αυτής μεγαλύτερη επιρροή εκτός των συνόρων. Αρχής γενομένης από το 2010, το καθεστώς Ερντογάν έχει μάλιστα προχωρήσει και στη σύσταση ενός ειδικού κυβερνητικού φορέα που σήμερα υπάγεται στο τουρκικό υπουργείο Πολιτισμού. Ο λόγος για την επονομαζόμενη YTB ή αλλιώς «Υπηρεσία Απόδημων Τούρκων και Συγγενικών Κοινοτήτων» («Presidency for Turks and Related Communities»). <br /> <br /> Η διατήρηση της τουρκικής πολιτιστικής κληρονομιάς, η εκμάθηση της τουρκικής γλώσσας, και η «ορθή» πρόσληψη των διδαχών του σουνιτικού ισλάμ είναι μόνο κάποιοι από τους στόχους που προωθεί η YTB στο εξωτερικό. Πως; <br /> Μοιράζοντας υποτροφίες ώστε νέοι από άλλες χώρες να έρθουν και να σπουδάσουν σε τουρκικά πανεπιστήμια. <br /> Προσφέροντας προγράμματα απασχόλησης/μαθητείας (internship) προκειμένου νέοι από το εξωτερικό να έρθουν και να εργαστούν σε τουρκικές εταιρείες/υπηρεσίες ή τουρκικά ιδρύματα. <br /> Στήνοντας κατασκηνώσεις αλλά και διοργανώνοντας δωρεάν «επιμορφωτικές» εκδρομές «αναψυχής» στην Τουρκία. <br /> <br /> Τον τουρκικό «πολιτισμό» προωθεί στο εξωτερικό, από το 2007 οπότε ιδρύθηκε, και το «Ινστιτούτο Γιουνούς Εμρέ» («Yunus Emre Enstitüsü»), το οποίο εμφανίζεται, σύμφωνα με την <a href="https://www.yee.org.tr/en/corporate/yunus-emre-institute">ιστοσελίδα</a> του, να διατηρεί σήμερα περισσότερα από 70 πολιτιστικά κέντρα σε περισσότερες από 60 χώρες του εξωτερικού. <br /> <br /> Αρχής γενομένης από το 2016, σημαντικό ρόλο στην προώθηση της «τουρκικής παιδείας» στο εξωτερικό διαδραματίζει όμως και το «Turkey Maarif Foundation» ή TMF, ένας φορέας υπό την αιγίδα του οποίου έχουν πια υπαχθεί πολλά από εκείνα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα του εξωτερικού τα οποία τελούσαν άλλοτε, έως και το πραξικόπημα του 2016, υπό τον έλεγχο του δικτύου του φερόμενου ως «πραξικοπηματία» Φετουλάχ Γκιουλέν. <br /> <br /> <a href="https://www.tideon.org/images/ETHNIKA/ellhnotourkikes_sxeseis/hpia_isxys_02.jpg"><img border="0" height="300" src="https://www.tideon.org/images/ETHNIKA/ellhnotourkikes_sxeseis/hpia_isxys_02.jpg" width="640" /></a> <br /> <i>Το πλήθος στα εγκαίνια ισλαμικού κέντρου της Diyanet στο Μέριλαντ (AP image) </i><br /> <br /> 33.000 μαθητές σε 33 χώρες <br /> <br /> Ο οργανισμός «Turkey Maarif Foundation» συστάθηκε το 2016 ως μη-κερδοσκοπικό ίδρυμα υπό το υπουργείο Παιδείας της Τουρκίας. Υπό την αιγίδα του, εμφανίζονται σήμερα να λειτουργούν από παιδικοί σταθμοί έως και πανεπιστήμια (όλες οι βαθμίδες της εκπαίδευσης) σε συνολικά 33 χώρες κυρίως της Αφρικής και των Βαλκανίων. Ο λόγος για να εκπαιδευτικό δίκτυο υπό τη σκέπη του οποίου εντάσσονται συνολικά 33.000 μαθητές και φοιτητές πολλοί εκ των οποίων… δεν είναι καν τουρκικής καταγωγής. <br /> <br /> Διότι η Άγκυρα δεν περιορίζει τις βλέψεις της μόνο στους τουρκικής καταγωγής πολίτες του εξωτερικού. Αντιθέτως, επιχειρεί να εντάξει υπό νέο-οθωμανική ομπρέλα, ως «προστάτιδα δύναμη», όχι μόνο τους Τούρκους όπου γης αλλά συνολικά όλους τους… σουνίτες μουσουλμάνους, ειδικά στις περιοχές που αποτελούσαν άλλοτε εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας όπως είναι για παράδειγμα τα Βαλκάνια. Σημειώνεται, άλλωστε, ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία στο απόγειό της εκτεινόταν από τα Βαλκάνια και τη βόρεια Αφρική έως τον Εύξεινο Πόντο και την Ερυθρά Θάλασσα. <br /> <br /> Ενδεικτικός ως προς αυτό είναι και ο τίτλος της αρμόδιας τουρκικής κυβερνητικής υπηρεσίας YTB που εμφανίζεται να μεριμνά όχι μόνο για τους «απόδημους Τούρκους» («Turks Abroad») αλλά και για τις «συγγενικές κοινότητες» («related communities»), αναγνωρίζοντας ως στοιχείο «συγγένειας» τη μουσουλμανική θρησκεία απέναντι στους αλλόθρησκους της Δύσης αλλά και της Ασίας (βλέπε Κίνα). <br /> <a href="https://www.tideon.org/images/ETHNIKA/ellhnotourkikes_sxeseis/hpia_isxys_03.jpg"><img border="0" height="300" src="https://www.tideon.org/images/ETHNIKA/ellhnotourkikes_sxeseis/hpia_isxys_03.jpg" width="640" /></a> <br /> <i>Ο Ερντογάν την παραμονή της κηδείας του Μοχάμεντ Άλι στο Λούισβιλ / 9 Ιουνίου 2016 (AP image) </i><br /> <br /> Απολύτως ενδεικτική των τουρκικών διαθέσεων ήταν η κίνηση της Ένωσης UID που κάνει λόμπινγκ υπέρ των τουρκικών συμφερόντων στην Ευρώπη ήδη από το 2004 να μετονομαστεί το 2018 από «Union of European Turkish Democrats» (UETD) σε «Union of International Democrats» (UID). Όπως έχει παραδεχθεί άλλωστε και ο ίδιος ο πρόεδρος της UID, Μπουλέντ Μπίλγκι, η αναβάπτιση της οργάνωσης έγινε προκειμένου εκείνη να εμφανιστεί περισσότερο «οικεία» και στα μάτια άλλων πέραν της τουρκικής διασποράς, πράγμα το οποίο αναφέρεται άλλωστε ρητά και στην <a href="http://www.uiduk.org/home.html">ιστοσελίδα</a> του αγγλικού παραρτήματος της UID. «Εμείς ως UID υποστηρίζουμε την κίνηση της Τουρκίας», διακήρυττε τον περασμένο Οκτώβριο, με <a href="http://u-i-d.org/operation-peace-spring/?lang=en">ανακοίνωση</a> που έδωσε στη δημοσιότητα η εν λόγω Ένωση, παίρνοντας θέση υπέρ της τουρκικής στρατιωτικής εισβολής στη Συρία. <br /> <br /> <a href="https://www.tideon.org/images/ETHNIKA/ellhnotourkikes_sxeseis/hpia_isxys_04.jpg"><img border="0" height="300" src="https://www.tideon.org/images/ETHNIKA/ellhnotourkikes_sxeseis/hpia_isxys_04.jpg" width="640" /></a> <br /> <i>Ο Ερντογάν με τη σύζυγό του Εμινέ στο Μουσείο Μοχάμεντ Άλι στο Λούισβιλ (AP image) </i><br /> <br /> Δεκάδες τεμένη στις ΗΠΑ <br /> <br /> Με εφαλτήριο της ισλαμική θρησκεία, η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ρίχνει, παράλληλα, δίχτυα και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, σε μια προσπάθεια προφανώς να απορροφήσει το όποιο μέγεθος δυναμικής έχει πια απομείνει στα χέρια του αυτοεξόριστου στην Πενσιλβάνια, Φετουλάχ Γκιουλέν. <br /> <br /> Η διαβόητη Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκίας (Diyanet) έχει πλέον αποκτήσει και αμερικανικό παράρτημα (<a href="https://diyanetamerica.org/">Diyanet America</a>) υπό την αιγίδα του οποίου λειτουργούν σήμερα στις ΗΠΑ τουλάχιστον 27 ισλαμικά τεμένη, όπως σημειώνεται στην ίδια της <a href="https://diyanetamerica.org/mosques/">ιστοσελίδα</a> της αμερικανικής Diyanet. Τον Απρίλιο του 2016, ο ίδιος ο Ερντογάν είχε μάλιστα μεταβεί στις ΗΠΑ για να παραστεί στα εγκαίνια ενός τέτοιου «ισλαμικού κέντρου» στο Μέριλαντ. Προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης της τουρκικής επιρροής στην άλλη άκρη του Ατλαντικού εμφανίζεται να λειτουργεί, επίσης, και το Turkish-American Religious Foundation (TARF) που έχει ως έδρα του την Ουάσιγκτον. <br /> <br /> <a href="https://www.tideon.org/images/ETHNIKA/ellhnotourkikes_sxeseis/hpia_isxys_05.jpg"><img border="0" height="300" src="https://www.tideon.org/images/ETHNIKA/ellhnotourkikes_sxeseis/hpia_isxys_05.jpg" width="640" /></a> <br /> <i>Το ζεύγος Ερντογάν με τις κόρες του Μάλκομ Χ </i><br /> <br /> Στις Ηνωμένες Πολιτείες όμως έχουν την έδρα τους σειρά από «ενώσεις» που δραστηριοποιούνται για την ενδυνάμωση των αμερικανοτουρκικών δεσμών, όπως σημειώνεται σε <a href="https://www.ethnos.gr/kosmos/64331_aytoi-einai-oi-simantikoteroi-filoi-tis-toyrkias-simera-stin-oyasigkton">άρθρο</a> που δημοσιεύτηκε στο ethnos.gr την 1η Οκτωβρίου με τίτλο «Αυτοί είναι οι σημαντικότεροι φίλοι της Τουρκίας σήμερα στην Ουάσιγκτον». «Ενώσεις» όπως είναι οι: <br /> Turkey-U.S. Business Council (TAİK) <br /> American Turkish Council (ATC) <br /> Turken Foundation <br /> Turkish Coalition of America (TCA) <br /> Assembly of Turkish American Associations (ATAA) <br /> <br /> Μεταξύ αυτών, το ίδρυμα Turken παρουσιάζει «ανησυχητικά» μεγάλο ενδιαφέρον όπως σημειώνεται στο ίδιο άρθρο: <br /> επειδή στο διοικητικό του συμβούλιο συμμετέχει και η κόρη του Τούρκου προέδρου (και σύζυγος του Μπεράτ Αλμπαϊράκ), Εσρά <br /> επειδή αυτό έχει λάβει σχεδόν... 55 εκατομμύρια δολάρια μόνο σε δωρεές από το 2014 οπότε ιδρύθηκε <br /> και επειδή αυτό εμφανίζεται να οργανώνει κάθε χρόνο ταξίδια στην Τουρκία για εκατοντάδες μουσουλμάνους φοιτητές από τις ΗΠΑ... με όλα τα έξοδα πληρωμένα, ταξίδια τα οποία πολλοί αποκηρύσσουν ως εργαλεία κατήχησης ή προσηλυτισμού <br /> <br /> <a href="https://www.tideon.org/images/ETHNIKA/ellhnotourkikes_sxeseis/hpia_isxys_06.jpg"><img border="0" height="300" src="https://www.tideon.org/images/ETHNIKA/ellhnotourkikes_sxeseis/hpia_isxys_06.jpg" width="640" /></a> <br /> <i>«Ο Τελευταίος Αυτοκράτορας» («Payitaht Abdülhamid») με θέμα τη ζωή του αιµοσταγούς πανισλαµιστή Αµπντούλ Χαµίτ </i><br /> <br /> Η Τουρκία ως «προστάτιδα» όλων των μουσουλμάνων <br /> <br /> Για να μπορέσει, όμως, να παρουσιαστεί ως «προστάτιδα» των απανταχού μουσουλμάνων, η Άγκυρα επενδύει και στην «απειλή» της «ισλαμοφοβίας» την οποία επιμένει να υπερτονίζει. Κι αυτό σε μια λογική τύπου: «εάν οι δυτικοί σας μισούν επειδή είστε μουσουλμάνοι, η Τουρκία είναι εκείνη που θα σας υπερασπιστεί». <br /> <br /> Σε ακριβώς αυτό το πλαίσιο, μη-Τούρκοι μουσουλμάνοι «ενθαρρύνονται να καλούν στα τηλεφωνικά κέντρα των τουρκικών προξενείων» και να καταγγέλλουν εκεί τις όποιες σε βάρος τους λεκτικές ή φυσικές επιθέσεις ή πρακτικές διακρίσεων, όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά σε <a href="https://www.jadaliyya.com/Details/38646">άρθρο</a> (υπό τον τίτλο: «A Muslim Counter-Hegemony?: Turkey’s Soft Power Strategies and Islamophobia») που έχει δημοσιευτεί στον ιστοχώρο Jadaliyya.com. <br /> <br /> Η Άγκυρα ρίχνει, όμως, γέφυρες επικοινωνίας και προς διανοούμενους σε άλλες χώρες του μουσουλμανικού κόσμου, στην προσπάθεια να χτίσει ένα δικό της δίκτυο επιφανών υποστηρικτών. Κεντρικό ρόλο σε αυτόν τον τομέα εμφανίζεται να διαδραματίζει, από το 2006 οπότε ιδρύθηκε ως δεξαμενή σκέψης με έδρα την Άγκυρα, το Ίδρυμα Πολιτικών, Οικονομικών και Κοινωνικών Ερευνών SETA (Siyaset, Ekonomi ve Toplum Araştırmaları Vakfı, SETA). Ο λόγος για ένα ίδρυμα το οποίο έχει σήμερα γραφεία σε Άγκυρα, Κωνσταντινούπολη, Ουάσιγκτον, Κάιρο και Βερολίνο, ενώ από το 2015 δημοσιεύει και μια ετήσια έκθεση πάνω στην ισλαμοφοβία (European Islamophobia Report) λαμβάνοντας μάλιστα σχετική χρηματοδότηση και από την Ευρωπαϊκή Ένωση όπως σημειώνεται στην ίδια την <a href="http://www.islamophobiaeurope.com/">ιστοσελίδα</a> της ετήσιας έκθεσης («The report is the result of a cooperative work between the SETA foundation, Leopold Weiss Institute, and the European Union that funded the whole project»). <br /> <br /> Υπό την αιγίδα του ιδρύματος SETA έχουν κυκλοφορήσει τα τελευταία χρόνια και σειρά από βιβλία: για τους «κακούς» Κούρδους του PKK («When Strategy Collapses: The Pkk’s Urban Terrorist Campaign»), για την άνοδο της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας («The Rise of the Turkish Defense Industry»), για τα «καλά» του προεδρικού συστήματος που κόμισε ο Ερντογάν («Turkey’s Presidential System Model and Practices») κ.ά. <br /> <br /> Προς την ίδια κατεύθυνση, της διαμόρφωσης ενός δικτύου ακαδημαϊκών που θα υποστηρίζουν τις θέσεις της Τουρκίας, λειτουργούν σύμφωνα με όσα <a href="https://www.jadaliyya.com/Details/38646/A-Muslim-Counter-Hegemony-Turkey%E2%80%99s-Soft-Power-Strategies-and-Islamophobia">αναφέρονται</a> για την «ήπια ισχύ» της Τουρκίας στον ιστοχώρο Jadaliyya.com, και ιδιωτικά τουρκικά πανεπιστήμια που έχουν ιδρυθεί τα τελευταία χρόνια στην Κωνσταντινούπολη, πανεπιστήμια όπως είναι τα «Ibn Haldun» και «Zaim». <br /> <br /> Υπό την αιγίδα του Zaim έχει μάλιστα δημιουργηθεί και ένα κέντρο ερευνών με την ονομασία «Center for Islam and Global Affairs» (CIGA) που έχει διοργανώσει πλήθος εκδηλώσεων με τη συμμετοχή ακαδημαϊκών από το εξωτερικό τα τελευταία χρόνια, υπερτονίζοντας κυρίως την απειλή της ισλαμοφοβίας. <br /> <br /> <a href="https://www.tideon.org/images/ETHNIKA/ellhnotourkikes_sxeseis/hpia_isxys_07.jpg"><img border="0" height="300" src="https://www.tideon.org/images/ETHNIKA/ellhnotourkikes_sxeseis/hpia_isxys_07.jpg" width="640" /></a> <br /> <i>Η σειρά «Ανάσταση: Ερτογρούλ» με κεντρικό χαρακτήρα τον «γενναίο Ερτογρούλ», πατέρα του πρώτου Οθωµανού σουλτάνου Οσµάν Α’, που κατατροπώνει σταυροφόρους, Μογγόλους και Έλληνες </i><br /> <br /> Μοχάμεντ Άλι και Μάλκολμ Χ ως «φίλοι της Τουρκίας» <br /> <br /> Στο ίδιο πλαίσιο, η Άγκυρα επιχειρεί να οικειοποιηθεί και επιφανείς προσωπικότητες του δυτικού κόσμου, είτε ως «δικές της» είτε ως φιλικά προσκείμενες στην Τουρκία. Ακριβώς αυτό επιχείρησε να κάνει ο Ερντογάν τον Ιούνιο του 2016, όταν δοκίμασε (χωρίς όμως τελικά να καταφέρει) να δώσει τη δική του παράσταση, ωσάν ηγέτης των απανταχού μουσουλμάνων, με φόντο την κηδεία του (μουσουλμάνου) Μοχάμεντ Άλι στο Κεντάκι των ΗΠΑ. Και όταν οι διοργανωτές δεν του επέτρεψαν να κάνει ακριβώς όσα επιθυμούσε (να εκφωνήσει δηλαδή ομιλία και να αποθέσει πάνω στο φέρετρο ένα κομμάτι μαύρου υφάσματος με ιερούς στίχους από τη Μέκκα), τότε εκείνος αποχώρησε ενοχλημένος. <br /> <br /> Να οικειοποιηθεί ως «δικό του» ένα μέρος της σύγχρονης αμερικανικής ιστορίας, θα επιχειρούσε, όμως, να κάνει ο Ερντογάν και το φθινόπωρο του 2018 όταν συναντήθηκε με δύο από τις κόρες του Αμερικανού μουσουλμάνου ακτιβιστή των πολιτικών δικαιωμάτων Malcolm X στη Νέα Υόρκη. Η μία μάλιστα εξ αυτών, η Ιλιάσα Σαμπάζ, είχε τότε παραχωρήσει και <a href="https://www.aa.com.tr/en/politics/malcolm-x-s-daughter-praises-turkey-s-humanitarian-works/1264141">συνέντευξη</a> στο τουρκικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Anadolu χαιρετίζοντας ως «υποδειγματικό» τον ρόλο που διαδραματίζει η Τουρκία υπέρ των καταπιεσμένων, ενώ είχε μιλήσει και σε <a href="https://www.trt.net.tr/greek/tourkia/2017/10/19/e-islamophobia-proerkhetai-apo-ton-kairo-tes-apoikiokratias-830599">συνέδριο</a> που διοργάνωσε το τουρκικό ειδησεογραφικό δίκτυο TRT World. Περίπου τρεις μήνες αργότερα, τον Δεκέμβριο του 2018, η τουρκική ηγεσία θα μετονόμαζε σε… Λεωφόρο Malcolm X τον δρόμο στον οποίο βρίσκεται η αμερικανική πρεσβεία στη Άγκυρα. Και τον Ιανουάριο του 2019, τουρκικά ιδρύματα (Turken, Ensar, TURGEV) θα προχωρούσαν στο να αγοράσουν, έναντι 2,5 εκατομμυρίων δολαρίων, την πρώην φάρμα του Μοχάμεντ Άλι στο Μίσιγκαν με σκοπό να τη μετατρέψουν σε «καλοκαιρινό σχολείο για μουσουλμάνους νέους». <br /> <br /> <a href="https://www.tideon.org/images/ETHNIKA/ellhnotourkikes_sxeseis/hpia_isxys_08.jpg"><img border="0" height="300" src="https://www.tideon.org/images/ETHNIKA/ellhnotourkikes_sxeseis/hpia_isxys_08.jpg" width="640" /></a> <br /> <i>Στο σίριαλ «Μωάµεθ: ο Κατακτητής του Κόσµου» πρωταγωνιστεί ο Τούρκος σουπερστάρ Κενάν Ιμιρζαλίογλου </i><br /> <br /> Τηλεοπτικές σειρές… ξαναγράφουν την ιστορία <br /> <br /> Την τουρκική ανάγνωση της ιστορίας (μια ανάγνωση που εμφανίζει την Ελλάδα να «εξολοθρεύει συστηματικά Τούρκους και Μουσουλμάνους» και να «υιοθετεί απάνθρωπες πρακτικές» απέναντι στη φερόμενη ως τουρκική μειονότητα, όπως σημειώνει χαρακτηριστικά σε <a href="http://www.mfa.gov.tr/sc_-69_-yunanistan-cbsk-nin-bindokuzyuzonbes-olaylari-hk-aciklamasi-hk-sc.en.mfa">ανακοίνωσή</a> που εξέδωσε στις 7 Νοεμβρίου το τουρκικό ΥΠΕΞ) επιλέγει να προωθεί όμως η Άγκυρα και μέσα από τηλεοπτικές σειρές κάποιες από τις οποίες είναι μάλιστα διαθέσιμες και στο διεθνές κοινό μέσα από την πλατφόρμα του Netflix. <br /> <br /> Ο λόγος για μια σειρά από δραματοποιημένα «ιστορικά» σίριαλ που παιανίζουν μέσα από ένα φίλτρο εξιδανίκευσης τους «θριάμβους» των Οθωμανών ενάντια σε μια Δύση πάντοτε δαιμονοποιημένη, διεκδικώντας μάλιστα και εχέγγυα ιστορικής αξιοπιστίας. <br /> <br /> Στην εν λόγω κατηγορία ανήκουν κινηματογραφικές ταινίες όπως «Ο Οθωµανός Υπολοχαγός» του 2017 αλλά και τηλεοπτικές σειρές όπως είναι: το σίριαλ «Ο Τελευταίος Αυτοκράτορας» («Payitaht Abdülhamid») με πρωταγωνιστή τον αιµοσταγή πανισλαµιστή Αµπντούλ Χαµίτ, το σίριαλ «Μωάµεθ: ο Κατακτητής του Κόσµου» («Mehmed: Bir Cihan Fatihi») με πρωταγωνιστή τον Μωάμεθ τον Πορθητή, και η σειρά «Ανάσταση: Ερτογρούλ» («Diriliş: Ertuğrul») με κεντρικό χαρακτήρα τον «γενναίο Ερτογρούλ», πατέρα του πρώτου Οθωµανού σουλτάνου Οσµάν Α’, που κατατροπώνει τους σταυροφόρους (στην πρώτη σεζόν), τους Μογγόλους (στη δεύτερη) και τους Έλληνες (στην τρίτη). <br /> <br /> «Εάν “Ο Σουλεϊµάν ο Μεγαλοπρεπής” αντιπροσώπευε προ ετών µια περίοδο φαινοµενικά ανέµελης αυτοπεποίθησης και σταθερότητας, σήµερα σειρές όπως οι “Ανάσταση: Ερτογρούλ” και “Μωάµεθ: ο Κατακτητής του Κόσµου” αποτυπώνουν µια περίοδο πολεµικών διεκδικήσεων και εντάσεων στις σχέσεις της Τουρκίας µε τον έξω κόσµο… Το πιο ανησυχητικό είναι δε ότι µέσα από τις εν λόγω κατ’ όνοµα ιστορικές σειρές το τουρκικό κατεστηµένο επιχειρεί ουσιαστικά να ξαναγράψει την Ιστορία, είτε σβήνοντας εγκλήµατα όπως είναι η Γενοκτονία των Αρµενίων… είτε εξιδανικεύοντας το οθωµανικό παρελθόν», σημείωνε ο γράφων σε <a href="https://hellasjournal.com/2018/03/erntogan-o-porthitis-xanagrafi-tin-istoria-me-maches-mesa-apo-tis-tileoptikes-othones/">παλαιότερο κείμενό</a> του για την εφημερίδα ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (δημοσιευθέν στο φύλλο της 24-25 Μαρτίου του 2018 με τον τίτλο «Ερντογάν ο… πορθητής: Ξαναγράφει την ιστορία με μάχες στην TV»). Οι όποιες υποψίες ενισχύονται, µάλιστα, σηµαντικά, από τη συχνή παρουσία του ιδίου του Ερντογάν στα γυρίσµατα νεοοθωµανικών σίριαλ. <br /> <br /> <a href="https://www.tideon.org/images/ETHNIKA/ellhnotourkikes_sxeseis/hpia_isxys_09.jpg"><img border="0" height="300" src="https://www.tideon.org/images/ETHNIKA/ellhnotourkikes_sxeseis/hpia_isxys_09.jpg" width="640" /></a> <br /> <i>To κανάλι TRT World διατηρεί σήμερα «βάσεις» σε Ουάσιγκτον, Λονδίνο και Σιγκαπούρη, εκπέμποντας ειδήσεις στην αγγλική γλώσσα ως άλλο al Jazeera ή BBC </i><br /> <br /> TRT World και TİKA <br /> <br /> Η τουρκική προπαγάνδα, ωστόσο, δεν έχει παρουσία στη μικρή οθόνη μόνο μέσα από τις τουρκικές τηλεοπτικές σειρές μυθοπλασίας αλλά και μέσα από ΜΜΕ που «παίζουν» στο εξωτερικό απευθυνόμενα σε διεθνές κοινό, όπως είναι για παράδειγμα το αγγλόφωνο TRT World. Ιδρυθέν το 2015, το εν λόγω κανάλι διατηρεί σήμερα «βάσεις» σε Ουάσιγκτον, Λονδίνο και Σιγκαπούρη, εκπέμποντας ειδήσεις στην αγγλική γλώσσα ως άλλο… al Jazeera ή BBC, ειδήσεις «ειπωμένες» φυσικά μέσα από τη σκοπιά του τουρκικού κράτους στο οποίο άλλωστε το TRT World ανήκει. <br /> <br /> Όσο για την περίφημη «Υπηρεσία Συνεργασίας και Συντονισμού της Τουρκίας», την γνωστή και ως TİKA, εκείνη εδώ και δεκαετίες προσφέρει αναπτυξιακή βοήθεια και εκπονεί έργα υποδομών αναπτυξιακού ενδιαφέροντος στον αναπτυσσόμενο κόσμο, από την Κασπία Θάλασσα (Καζακστάν, Ουζμπεκιστάν κ.ά.) έως και τα Βαλκάνια. Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με την ιστοσελίδα της, η TİKA δραστηριοποιείται σήμερα σε περισσότερες από 150 χώρες, ενώ διατηρεί συνολικά 56 γραφεία στο εξωτερικό, από την Κολομβία και τις Φιλιππίνες έως τη Νότια Αφρική και την Ουκρανία.<br /> <br /> <a href="https://www.ethnos.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Γιατί η ήπια ισχύς της Τουρκίας είναι πιο «επικίνδυνη» από τα όπλα!;

Παράλληλα με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, η Τουρκία του Ερντογάν επενδύει και στην ήπια ισχύ, ποντάροντας σε «όπλα» όπως είναι εκείνα τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η στρατηγική αξία του αγωγού φυσικού αερίου Ελλάδας - Σκοπίων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgeqh-HYkOqcvUMVCYX5etTFTdqXPXTTWX_8kktIK5rQj42VjlP-frXmLWq0mk-aG-zySHR09wvZK7jHnUwsNXenVJpqFc2l_D02xZ6OJI84jWcpyr_FHNLDiHoxrcsZnoBRGbsXa2jL2A/s1600/E6FECE6189.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="433" data-original-width="650" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgeqh-HYkOqcvUMVCYX5etTFTdqXPXTTWX_8kktIK5rQj42VjlP-frXmLWq0mk-aG-zySHR09wvZK7jHnUwsNXenVJpqFc2l_D02xZ6OJI84jWcpyr_FHNLDiHoxrcsZnoBRGbsXa2jL2A/s640/E6FECE6189.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Μιχάλη Μαθιουλάκη* </b><br /> Τους τελευταίους μήνες έχουμε συνδέσει τις εξελίξεις στις εξωτερικές σχέσεις της χώρας που αφορούν το φυσικό αέριο, με μεγάλα έργα, όπως ο αγωγός Trans Adriatic Pipeline (TAP) ή ο σχεδιαζόμενος East Med Pipeline. Εκτός όμως από mega projects όπως αυτά, υφίστανται και κάποια έργα τα οποία παρά το -σχετικά- μικρό μέγεθος τους δύναται να φέρουν ψηλά φορτία πολιτικής ισχύος στη χώρα μας, και ως εκ τούτου παρουσιάζουν ιδιαίτερο στρατηγικό ενδιαφέρον. <br /> <br /> Ένα από αυτά είναι και ο σχεδιαζόμενος αγωγός φυσικού αερίου Ελλάδας – Σκοπίων. Τον αγωγό που θα φέρνει φυσικό αέριο από την Ελλάδα στα Σκόπια έχει προτείνει από τις αρχές του 2016 ο Διαχειριστής Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου (ΔΕΣΦΑ) ο οποίος και υπέγραψε σχετικό Μνημόνιο Κατανόησης στα τέλη της ίδιας χρονιάς με την κρατική Εταιρεία Αξιοποίησης Ενεργειακών Πόρων των Σκοπίων (MER). <br /> <br /> Παρά όμως τα σημαντικά πλεονεκτήματα που παρουσιάζει ο συγκεκριμένος αγωγός για τα ελληνικά συμφέροντα, το έργο είχε μπει στον πάγο από την προηγούμενη κυβέρνηση για περισσότερο από δύο χρόνια και έως τα τέλη του 2018. <br /> <br /> Εν τω μεταξύ, το 2017 εμφανίστηκε δεύτερη εταιρία, ρωσικών συμφερόντων, και συγκεκριμένα ιδιοκτησίας του Leonid Lebedev, η οποία κατέθεσε δική της πρόταση για την κατασκευή του ίδιου έργου ζητώντας μάλιστα από τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ) να μη συμπεριλαμβάνεται η πρόταση του ΔΕΣΦΑ στο δεκαετές επενδυτικό πρόγραμμα Ανάπτυξης του Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου 2017-2026 της χώρας! <br /> <br /> Ως αποτέλεσμα, στα τέλη του 2018, η ΡΑΕ έδωσε άδεια κατασκευής του ίδιου αγωγού και στις δύο εταιρίες. Η εξωφρενική αυτή κατάσταση, σημαίνει στην ουσία ότι πλέον τίθεται θέμα ως προς το ποιος θα προλάβει πρώτος… <br /> <br /> Δεν είναι σκοπός του παρόντος άρθρου να εξετάσει για ποιο λόγο η προηγούμενη ελληνική κυβέρνηση πάγωσε για δύο χρόνια το έργο από πλευράς ΔΕΣΦΑ και το άφησε για μετά τη Συμφωνία των Πρεσπών και αφού μπόρεσε πρώτα να παρεισφρήσει στη διαδικασία η εταιρία ρωσικών συμφερόντων, αφού ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματα του επ’ αυτού. <br /> <br /> Η ουσία του έργου, και του σημερινού άρθρου, βρίσκεται στο ότι ο αγωγός θα μπορεί να φέρει φυσικό αέριο στα Σκόπια και στη συνέχεια -υπό προϋποθέσεις- στη Σερβία, δύο χώρες οι οποίες έως τώρα είναι πλήρως εξαρτημένες από το ρωσικό φυσικό αέριο. <br /> <br /> Με τον αγωγό κατασκευασμένο από τον ΔΕΣΦΑ, τα Σκόπια θα μπορούν πλέον να εισάγουν είτε Αζέρικο φυσικό αέριο από τον αγωγό ΤΑΡ, ή Αλγερινό, Καταριανό και αμερικανικό LNG από τη Ρεβυθούσα. Αντιθέτως, με τον αγωγό κατασκευασμένο από τη ρωσικών συμφερόντων εταιρία του Lebedev, τα Σκόπια και η Σερβία θα συνεχίσουν να βρίσκονται κανονικά και πλήρως εξαρτημένοι από ρωσικό φυσικό αέριο, είτε αυτό έρχεται μέσα από τις υφιστάμενες διασυνδέσεις της χώρας μας με τη Βουλγαρία, είτε μέσω φορτίων ρωσικού LNG από τη Ρεβυθούσα.<br /> <br /> Να θυμίσω εδώ, ότι όταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έκλεισε την συμφωνία των Πρεσπών, ένα από τα βασικά της επιχειρήματα υπέρ της συμφωνίας, ήταν ότι αυτή θα έκοβε τα Σκόπια από την επιρροή της Ρωσίας. Βεβαίως στην πράξη η συμφωνία δεν πέτυχε κάτι τέτοιο (ούτε και θα μπορούσε ποτέ άλλωστε). Ο αγωγός φυσικού αερίου όμως, αν γίνει από τον ΔΕΣΦΑ, μπορεί να πετύχει ένα σημαντικό χτύπημα σε αυτό τον τομέα, παρέχοντας τη διέξοδο για μείωση της εξάρτησης των Σκοπίων από τη Ρωσία. <br /> <br /> Σύμφωνα με τις απαιτήσεις της άδειας που δόθηκε από τη ΡΑΕ, ο ΔΕΣΦΑ ετοιμάζεται αυτές τις μέρες να προχωρήσει στο απαιτούμενο market test, που θα προσδιορίσει το αγοραστικό ενδιαφέρον για τις ποσότητες φυσικού αερίου που μπορεί να μεταφέρει ο αγωγός κάνοντας ένα σημαντικό βήμα για να προχωρήσει το έργο έναντι των Ρώσων. Να σημειωθεί ότι τα 3 δις κυβικά μέτρα δυναμικότητας του αγωγού, καλύπτουν κατά πολλές φορές ολόκληρη τη ζήτηση σε Σκόπια και Σερβία. <br /> <br /> Για την Ελλάδα υπάρχει ουσιαστικό στρατηγικό ενδιαφέρον από μια τέτοια εξέλιξη, καθώς ενισχύει τον ρόλο της ως διεθνή δρώντα που έχει τα μέσα και την ικανότητα να ισχυροποιήσει τη σταθερότητα στα Βαλκάνια και την απελευθέρωση των γειτονικών της χωρών από πολιτικές εξάρτησης. Η δε ενεργειακή εξάρτηση των Σκοπίων από την Ελλάδα οδηγεί σε de facto επιτάχυνση προσαρμογής της νομοθεσίας των Σκοπίων στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο όσον αφορά την ασφάλεια εφοδιασμού σε ενεργειακά προϊόντα φέρνοντας τη χώρα -με έργα και όχι με λόγια- πιο κοντά στην ΕΕ. <br /> <br /> Επιπλέον, όφελος για την Ελλάδα αποτελεί η δυνατότητα ενίσχυσης του νέου Χρηματιστηρίου Ενέργειας της χώρας μας με πρόσθετους όγκους διαπραγμάτευσης φυσικού αερίου, ζητούμενο που είναι απολύτως κρίσιμο για να αποκτήσει βάθος η αγορά και να μπορέσει να διαδραματίσει ουσιαστικό ρόλο ως ενεργειακός κόμβος στα νότια της Ευρώπης. <br /> <br /> Τέλος, καθαρά με όρους πολιτικού ρεαλισμού, πρόσθετο όφελος για την Ελλάδα αποτελεί η δυνατότητα ουσιαστικής αύξηση της επιρροής μας στα Σκόπια, αν επιτέλους αποκτήσουμε τη στρατηγική βούληση για κάτι τέτοιο. Παράλληλα με τον αγωγό φυσικού αερίου, η χώρα μας βρίσκεται κοντά στην επαναλειτουργία και του αγωγού πετρελαίου Ελλάδας – Σκοπίων που πλέον θα φέρνει διυλισμένο πετρέλαιο, αντί για αργό που μετέφερε παλαιότερα. Η πλήρης ενεργειακή δέσμευση των Σκοπίων με την Ελλάδα αποτελεί σαφές και ουσιαστικό στρατηγικό πλεονέκτημα για τη χώρα μας, αν επιλέξουμε να το αντιληφθούμε ως τέτοιο. <br /> <br /> Αυτό που έχει σημασία να τονιστεί εδώ είναι ότι η ενεργειακή εξάρτηση από την Ελλάδα δεν σημαίνει ότι η ενέργεια θα αποτελεί εργαλείο πολιτικού εκφοβισμού των γειτόνων μας. Τέτοιου είδους απαράδεκτες πρακτικές χρησιμοποιεί μόνο η Ρωσία. Η Ελλάδα δεσμεύεται από το ευρωπαϊκό δίκαιο κάτι που αποτελεί εγγύηση για τα Σκόπια ότι η ενεργειακή σύνδεση με την Ελλάδα δεν αποτελεί πολιτικό κίνδυνο για τη χώρα. Οι εποχές με τις λαϊκίστικες τακτικές της κυβέρνησης Παπανδρέου και την επιβολή εμπάργκο στα Σκόπια το 1994 έχουν περάσει ανεπιστρεπτί και βεβαίως δεν παράγουν κανένα ουσιαστικό πολιτικό αποτέλεσμα. <br /> <br /> Η ενέργεια έχει τις προϋποθέσεις να φέρει τα Σκόπια στην σφαίρα επιρροής της Ελλάδας και μέσω αυτής στην ΕΕ, όχι με φανταχτερές διακηρύξεις και αποτυχημένες συμφωνίες, αλλά με χτίσιμο ουσιαστικών δεσμών και συνεργειών σε κρίσιμα σημεία για την ανάπτυξη και σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή. Αυτές οι κινήσεις μπορούν να δώσουν ουσιαστική πολιτική ισχύ στη χώρα μας ως de facto παράγοντα σταθερότητας και ανάπτυξης στην περιοχή. Αρκεί να το επιλέξουμε. <br /> <br /> <b><i>* Ο κ. Μιχάλης Μαθιουλάκης είναι Ακαδημαϊκός Διευθυντής του Greek Energy Forum, Διευθυντής Επιστημονικής Έρευνας του Ελληνικού Ινστιτούτου Ενεργειακής Ρύθμισης.</i></b><br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η στρατηγική αξία του αγωγού φυσικού αερίου Ελλάδας - Σκοπίων

Του Μιχάλη Μαθιουλάκη* Τους τελευταίους μήνες έχουμε συνδέσει τις εξελίξεις στις εξωτερικές σχέσεις της χώρας που αφορούν το φυσικό αέρι...

Διαβάστε την συνέχεια

Άγκυρα και Ισλαμαμπάντ εξάγουν χάος στην Ευρώπη!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi86C6UmpzlD3EVj8cF9ypMoaO6tSD4KhLyhblOzyUGxF4WL-UUWdbPWfsScRoaGOWhthuq5kdc64Fhqvtrbc84-Mqfkl4Tjw0u7Jc91C8MaoC1-xPz82FOsTnJ2HIAE0pVjQbK0rmSuKw/s1600/PROSFIGES.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="431" data-original-width="650" height="424" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi86C6UmpzlD3EVj8cF9ypMoaO6tSD4KhLyhblOzyUGxF4WL-UUWdbPWfsScRoaGOWhthuq5kdc64Fhqvtrbc84-Mqfkl4Tjw0u7Jc91C8MaoC1-xPz82FOsTnJ2HIAE0pVjQbK0rmSuKw/s640/PROSFIGES.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Βασίλη Κοψαχείλη* </b><br /> Στη διεθνή πολιτική τίποτα δεν γίνεται τυχαία, και κάθε τυχαίο γεγονός εργαλειοποιείται ώστε να εξυπηρετεί τη ροή του σχεδίου. <br /> <br /> Ως εκ τούτου, μας είναι δύσκολο να δεχθούμε ως συγκυριακό γεγονός τις καθημερινές αφίξεις μεταναστών από την Κεντρική Ασία (κυρίως Πακιστάν, Αφγανιστάν, κα), μέσω Τουρκίας, στην χώρα μας. <br /> <br /> Όπως μας είναι δύσκολο να αποδεχθούμε ως λάθος ή τυχαίο γεγονός την επαναλαμβανόμενη παραβίαση του FIR Αθηνών από Πακιστανικό αεροσκάφος ναυτικής συνεργασίας Ρ-3, κατά τη διάρκεια συμμετοχής του στην Τουρκο-Νατοϊκή άσκηση “Dogu Akdeniz” την περασμένη εβδομάδα. <br /> <br /> Ιδιαίτερα μετά την κατάρρευση της ειρηνευτικής προσπάθειας των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν, φαίνεται πως Άγκυρα και Ισλαμαμπάντ βρίσκονται σε κάποιου είδους συνεννόηση περαιτέρω αποσταθεροποίησης του Ευρωπαϊκού συστήματος, εξάγοντας Κεντροασιατικό χάος δυτικότερα. <br /> <br /> Δύσκολη συγκυρία <br /> <br /> Οι τουρκο-πακιστανικές ενέργειες έρχονται σε μια δύσκολη συγκυρία για την Ευρώπη. Λέγοντας Ευρώπη εννοούμε ένα ολόκληρο σύστημα παράλληλων δομών και θεσμών – κοινωνικών δομών με ευαίσθητα χαρακτηριστικά, πολιτικο-οικονομικών θεσμών σε κρίση και συλλογικών δομών ασφάλειας σε αποδόμηση. Χωρίς αυτό το σύστημα, μεμονωμένα τα Ευρωπαϊκά κράτη δεν θα είχαν καμία τύχη στο σημερινό ανταγωνιστικό παγκόσμιο περιβάλλον! <br /> <br /> Χωρίς το Ευρωπαϊκό σύστημα, Ελλάδα και Κύπρος θα ήταν στην καλύτερη περίπτωση έρμαια των διακρατικών συμφωνιών των μεγάλων παικτών στην παγκόσμια σκακιέρα. Θεσμικά τουλάχιστο το σύστημα μας παρέχει κάποιες εγγυήσεις και διευκολύνσεις που δεν θα είχαμε υπό άλλες συνθήκες. <br /> <br /> Ήδη το Ευρωπαϊκό σύστημα έχει πληγεί σφοδρά από τις ελεγχόμενες από την Τουρκία αθρόες μεταναστευτικές ροές της περιόδου 2015-16. Σήμερα η Τουρκία επαναλαμβάνει τις ασύμμετρες τακτικές της, παρέα με το Πακιστάν, το οποίο συμμετέχει στους αναθεωρητικούς σχεδιασμούς της Άγκυρας για τους δικούς του λόγους. <br /> <br /> Η Τουρκο-Πακιστανική Συνεννόηση<br /> <br /> Τουρκία και Πακιστάν μόνο τυχαία κράτη δεν είναι, και το καθένα έχει τους δικούς του λόγους για την αποδόμηση του Ευρωπαϊκού συστήματος. <br /> <br /> Η Τουρκία σκοπεύει να αποσυντονίσει εντελώς το Ευρωπαϊκό σύστημα για να το εξαρτήσει σε επίπεδο εθνών-κρατών – άλλων με συνεχές bullying, όπως είναι η Ελλάδα και η Κύπρος, και άλλων με γενναία διακρατικά ανταλλάγματα και υποσχέσεις, προκειμένου να κερδίσει πολιτικά και διπλωματικά όσα γνωρίζει ότι μπορεί να μην κερδίσει ενεργώντας στρατιωτικά. <br /> <br /> Η είσοδος της Κίνας στα νερά του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου ξεβολεύει πολλούς! Ξεβολεύει σημαντικούς δρώντες και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Άγκυρα και Ισλαμαμπάντ θα παίξουν την ανησυχία Ρώσων, Αμερικανών και άλλων, κόντρα στην κινεζική διείσδυση, με απώτερο στόχο την αποδόμηση της σταθερότητας του Ευρωπαϊκού συστήματος και την δημιουργία αντισταθμισμάτων μεταξύ των τριών μεγάλων της παγκόσμιας σκακιέρας για αποκόμιση δικών τους ωφελειών. <br /> <br /> Στο εξής θα αμφισβητούν από κοινού το status quo συνολικά του Ευρωπαϊκού οικοδομήματος και θα εξάγουν Κεντροασιατικό χάος. Εκμεταλλευόμενοι τις ευαισθησίες και τον πολιτισμικό συντηρητισμό των Ευρωπαϊκών κοινωνιών καθώς και τα ακραία δεξιά κόμματα ευκαιρίας, σκοπεύουν να αποσυντονίσουν το σύστημα και ενδεχομένως να εξωθήσουν τις Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις σε ανάληψη ακόμη και στρατιωτικής δράσης με σημαντική εμπλοκή τους στις Κεντροασιατικές διενέξεις. Ένας φαύλος κύκλος φθοράς θα ξεκινήσει, με εναλλασσόμενες δράσεις και αναδράσεις ενοποίησης του Κεντροασιατικού, Μεσανατολικού και Ευρωπαϊκού χώρου σε ένα ενιαίο πεδίο συγκρούσεων! <br /> <br /> Αποδόμηση του Ευρωπαϊκού συστήματος θα σημαίνει για Ελλάδα και Κύπρο ότι από αξιωματικοί στην παγκόσμια σκακιέρα, υποβιβάζονται σε απλά πιόνια περιορισμένων κινήσεων, πράγμα που διευκολύνει τα μέγιστα τις κινήσεις της Τουρκίας. <br /> <br /> Αποδόμηση του Ευρωπαϊκού συστήματος θα σημαίνει για το Πακιστάν ευκαιρία δημιουργίας πολιτικών και οικονομικών αντισταθμισμάτων έναντι της σημερινής κινεζικής τους εξάρτησης στην Κεντρική Ασία. <br /> <br /> Αποδόμηση του Ευρωπαϊκού συστήματος θα σημαίνει για την Τουρκία και το Πακιστάν ότι επικαιροποιούν το ρόλο τους ως πολύτιμων εργαλείων στην υπηρεσία των δύο μεγάλων παραδοσιακών υπερδυνάμεων απέναντι στην Κίνα, που ολοένα πλησιάζει τον πυρήνα συμφερόντων της Ρωσίας και των ΗΠΑ παγκόσμια. <br /> <br /> Η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ βρίσκονται πλέον στο επίκεντρο του χάους που σκοπεύουν από κοινού Τουρκία και Πακιστάν να εργαλειοποιήσουν στην Ανατολική Μεσόγειο. Γι αυτό, από κοινού, τα τρία αυτά κράτη θα πρέπει να ανασχεδιάσουν την δική τους συνεννόηση σε πιο στέρεες βάσεις ευρύτερου σκοπού και συμφερόντων! <br /> <br /> <b><i>*Ο Βασίλης Κοψαχείλης είναι Διεθνολόγος</i></b><br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Άγκυρα και Ισλαμαμπάντ εξάγουν χάος στην Ευρώπη!

Του Βασίλη Κοψαχείλη* Στη διεθνή πολιτική τίποτα δεν γίνεται τυχαία, και κάθε τυχαίο γεγονός εργαλειοποιείται ώστε να εξυπηρετεί τη ροή ...

Διαβάστε την συνέχεια

Διαρροή σχεδίων του τουρκικού στρατού για στρατιωτική εισβολή στην Αρμενία!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiVYLSRlwhcbNzUZ0h2lnFE4ZEmEJrT1m0V73MxIr0-uUTiV8OotxbxFVJI_aeZbWqBQG8TVBq6Ut1YNnsk7dot_id4mOXQoINI4enBfH_xwj6DohECdC4KwzzlqTa4sEPe5VNtVXQk1Vk/s1600/F-16-turky.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiVYLSRlwhcbNzUZ0h2lnFE4ZEmEJrT1m0V73MxIr0-uUTiV8OotxbxFVJI_aeZbWqBQG8TVBq6Ut1YNnsk7dot_id4mOXQoINI4enBfH_xwj6DohECdC4KwzzlqTa4sEPe5VNtVXQk1Vk/s640/F-16-turky.png" width="640" /></a></div> <br />Στρατιωτική εισβολή στην Αρμενία είχε στα σχέδιά της η Άγκυρα, σύμφωνα με απόρρητο εσωτερικό στρατιωτικό σημείωμα που αποκαλύπτει το <a href="https://www.nordicmonitor.com/2019/11/turkish-military-planned-military-action-against-armenia/"><b>Nordic Monitor</b></a>. Από το έγγραφο, όπως φαίνεται, λείπουν σελίδες από διαβαθμισμένα έγγραφα που περιγράφουν λεπτομερώς το σχέδιο δράσης. Το εν λόγω εσωτερικό σημείωμα, το οποίο υποβλήθηκε στο Γενικό Επιτελείο και το αντίγραφο του οποίου έφερε στη δημοσιότητα το Nordic Monitor, αναφέρει μάλιστα ότι το στρατιωτικό σχέδιο εξακολουθούσε να είναι σε ισχύ! <br /><br />Σύμφωνα με το υπόμνημα της 23ης Μαΐου 2016 που υποβλήθηκε στο τουρκικό Γενικό Επιτελείο από τη Διεύθυνση Επιχειρήσεων, ορισμένες από τις σελίδες που περιλάμβαναν αεροπορικές επιχειρήσεις εναντίον της Αρμενίας, που ονομάζονταν αεροπορική επιχείρηση "OĞUZTÜRK Hava Harekât Planι", εξαφανίστηκαν. Η ανακάλυψη έγινε κατά την αναθεώρηση των σχεδίων στο Γραφείο Ελεγχόμενων Εγγράφων από την 4η Γενική Διοίκηση της στρατιωτικής Βάσης Akıncı στην Άγκυρα. Διεξήχθη φυσικά νομική έρευνα για το περιστατικό, όπως αναφέρει ο Τούρκος δημοσιογράφος Αμπντουλάχ Μποζγκούρτ.<br /><br />Σύμφωνα με το σύντομο σημείωμα που συνέταξαν οι επιθεωρητές για να ενημερώσουν το Γενικό Επιτελείο, το μυστικό σχέδιο ολοκληρώθηκε στις 13 Ιουλίου 2001. Ετοιμάστηκε από την 2η Διοίκηση της Πολεμικής Αεροπορίας ως μέρος του αεροπορικού επιθετικού σχεδίου OĞUZTÜRK προκειμένου να συμπληρώσει τη διαταγή των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων για επίθεση εναντίον της Αρμενίας με την κωδική ονομασία "ALTAY".<br /><br />Το σημείωμα ανέφερε ότι το σχέδιο δράσης εξακολουθούσε να ισχύει και υπογράμμισε ότι η παραβίαση του δεν θα είχε αρνητικές επιπτώσεις για την διαταγή "ALTAY".<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Διαρροή σχεδίων του τουρκικού στρατού για στρατιωτική εισβολή στην Αρμενία!

Στρατιωτική εισβολή στην Αρμενία είχε στα σχέδιά της η Άγκυρα, σύμφωνα με απόρρητο εσωτερικό στρατιωτικό σημείωμα που αποκαλύπτει το Nordi...

Διαβάστε την συνέχεια

Stratfor: Αναπόφευκτη καταιγίδα στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigTz_ne9Fq7JJogXyg5TdxDMLtuVU4lIkQPCJ8PhD7VqzxjLmUpwrcyuPHn3TbwYXkGwS4qfwsfh7maX00wCMvMaYNTkZHYF9mukmpnqxy2tDBUZoBVISU-yobq2qzhF9zF6tf_U-WsJE/s1600/usa-turkey_flags.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="360" data-original-width="640" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigTz_ne9Fq7JJogXyg5TdxDMLtuVU4lIkQPCJ8PhD7VqzxjLmUpwrcyuPHn3TbwYXkGwS4qfwsfh7maX00wCMvMaYNTkZHYF9mukmpnqxy2tDBUZoBVISU-yobq2qzhF9zF6tf_U-WsJE/s640/usa-turkey_flags.jpg" width="640" /></a></div> <div> <br /></div> του <b>Sinan Ciddi</b><br />Ο Ερντογάν έφτασε προ ημερών στην Ουάσινγκτον με μια μακρά λίστα αιτημάτων, τα περισσότερα από τα οποία φαίνεται πως είχαν στόχο να τον διατηρήσουν στην εξουσία. Η στάση των ΗΠΑ και το δίλημμα του Τούρκου προέδρου.<br /><br />Η επίσκεψη του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στον Λευκό Οίκο στις 13 Νοεμβρίου μπορεί να θεωρηθεί ως νίκη για τον Ερντογάν, με μια στενή αλλά ουσιαστική έννοια.<br /><br />Εν μέσω της απειλής των αμερικανικών κυρώσεων, η συνάντηση του Ερντογάν με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έληξε με τον Τούρκο πρόεδρο να εκφράζει τις απαιτήσεις της Άγκυρας στο Οβάλ Γραφείο και, προφανώς, να καταφέρνει να αποσοβήσει τα τιμωρητικά μέτρα των ΗΠΑ.<br /><br />Η επίσκεψη του Ερντογάν δεν έλυσε βέβαια κανένα από τα μακροχρόνια διμερή ζητήματα μεταξύ των ΗΠΑ και της Τουρκίας και ο Ερντογάν -τον οποίον αντιμετωπίζουν με περιφρόνηση σχεδόν όλες οι ομοσπονδιακές υπηρεσίες των ΗΠΑ- δεν θα ήταν καλοδεχούμενος στην Ουάσινγκτον, αν δεν είχε λάβει προσωπική πρόσκληση από τον Τραμπ. Άλλωστε, η Τουρκία δεν έχει και πολλούς φίλους πια στην πρωτεύουσα των ΗΠΑ, μετά την πρόσφατη εισβολή της στη βόρεια Συρία για να επιτεθεί στις στηριζόμενες από τις ΗΠΑ κουρδικές δυνάμεις μαχητών που πολεμούν το Ισλαμικό Κράτος, καθώς και μετά την αγορά του ρωσικού πυραυλικού συστήματος S-400, που πολλοί θεωρούν πως παραβιάζει τις δεσμεύσεις της Τουρκίας προς το ΝΑΤΟ.<br /><br />Αντιθέτως, δεν είναι σαφές το τι κέρδισε ο Τραμπ από τα πολυάριθμα φωτογραφικά ενσταντανέ με έναν ηγέτη τον οποίο οι Αμερικανικοί κυβερνητικοί θεσμοί θεωρούν ευρύτατα ως αναξιόπιστο εταίρο στην καλύτερη περίπτωση, καθώς και αυταρχικό ηγέτη που έρχεται ορατά πιο κοντά στη Ρωσία, σε βάρος των συμφερόντων της Δυτικής συμμαχίας.<br /><br />Οι περισσότεροι παρατηρητές της Τουρκίας έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα πως η συμμαχία Τουρκίας-ΗΠΑ υπάρχει κατ’ όνομα μόνο και οπωσδήποτε δεν είναι ουσιαστική. Υπάρχουν πολλοί λόγοι να πιστεύουμε πως η Τουρκία και οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να απομακρύνονται, χωρίς μια πιο ουσιαστική δέσμευση σε ζητήματα που διαιρούν τους δύο συμμάχους.<br /><br />Ο Ερντογάν έφτασε στην Ουάσινγκτον με μια μακρά λίστα αιτημάτων, τα περισσότερα από τα οποία φάνηκε πως είχαν στόχο να διαφυλάξουν τον ίδιο και την κυβέρνησή του. Οι ανησυχίες πως οι ΗΠΑ θα δημοσιοποιούσαν ορισμένες από τις πιο αμφισβητήσιμες πηγές του τεράστιου προσωπικού πλούτου του Ερντογάν καθώς και το μέλλον της τουρκικής Halkbank, προφανώς βρίσκονταν στην κορυφή της λίστας.<br /><br />Τον περασμένο μήνα, Αμερικανοί εισαγγελείς της Νέας Υόρκης κατηγόρησαν τη Halkbank για παραβίαση των αμερικανικών κυρώσεων στο Ιράν. Επιπλέον, ο Ερντογάν εξόργισε αξιωματούχους της αμερικανικής κυβέρνησης, καθώς και ομάδα Αμερικανών γερουσιαστών που παραβρέθηκαν στη συνάντησή του στο Οβάλ Γραφείο με τον Τραμπ, όταν έδειξε βίντεο σε ένα iPad που παρουσίαζε τον Κούρδο ηγέτη των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων Μαζλούμ Αμπντί ως τρομοκράτη που θα πρέπει να συλληφθεί και να παραδοθεί στην Τουρκία, αντί να προσκαλείται στην Ουάσινγκτον.<br /><br />Όταν ο Αμερικανός γερουσιαστής Λίντσεϊ Γκρέιχαμ αγνόησε αυτή την προπαγανδιστική πράξη, η προσοχή της συζήτησης στράφηκε στην αγορά των ρωσικών πυραυλικών συστημάτων S-400 από την Τουρκία. Από την κοινή ανακοίνωση που ακολούθησε τη συνάντηση του Τραμπ με τον Ερντογάν, είναι ξεκάθαρο πως οι ΗΠΑ ενδιαφέρονταν να στείλουν ένα βασικό μήνυμα στην Τουρκία: είτε θα βρει τρόπο -που να μπορεί να επιβεβαιωθεί- να βάλει «στο συρτάρι» τους S-400 και ως αντάλλαγμα να επανενταχθεί στο πρόγραμμα για τα μαχητικά F-35, ή θα πρέπει να περιμένει σοβαρές και εξουθενωτικές κυρώσεις.<div> <br />Μεταξύ σφύρας και άκμονος<br /><br />Για το θέμα των S-400, ο Ερντογάν αντιμετωπίζει ένα ενδιαφέρον δίλημμα και καλείται να λάβει μια απόφαση με σημαντικές επιπτώσεις. Πέραν της απώλειας της αξιοπιστίας της, η Τουρκία θα δυσκολευτεί να ακυρώσει την αγορά των S-400. Από προηγούμενη εμπειρία, ο Ερντογάν γνωρίζει πολύ καλά πως το να εξοργίσει τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν είναι ένα ευαίσθητο ζήτημα, και υπάρχουν αξιόπιστες αναφορές που υποδηλώνουν πως ο Πούτιν θα μπορούσε να δημοσιοποιήσει έναν θησαυρό με ντροπιαστικό και ενοχοποιητικό υλικό, που θα έδειχνε τις αμφιλεγόμενες οικονομικές συναλλαγές και τις διεθνείς σχέσεις του Ερντογάν και της οικογένειάς του. Ο Πούτιν θα μπορούσε επίσης να τιμωρήσει οικονομικά την Τουρκία, τερματίζοντας τις υφιστάμενες εμπορικές και τουριστικές συμφωνίες που είναι ζωτικής σημασίας για την ευρωστία της τουρκικής οικονομίας.<br /><br />Στον αντίποδα, εάν δεν ικανοποιηθεί η Ουάσινγκτον στο θέμα των S-400, θα μπορούσε να εξαπολύσει μπαράζ κυρώσεων. Για την ώρα, οι ΗΠΑ φαίνεται πως έδωσαν στην Τουρκία την ευκαιρία να σκεφτεί καλά το θέμα και να ενεργήσει αναλόγως. Ως έχει, η υπόθεση κατά της Halkbank και το προτεινόμενο ψήφισμα στη Γερουσία των ΗΠΑ για την αναγνώριση της σφαγής των Αρμενίων από τους Οθωμανούς Τούρκους ως γενοκτονίας (η Βουλή των Αντιπροσώπων υπερψήφισε παρόμοιο ψήφισμα τον περασμένο μήνα), μπήκαν «στον πάγο» ως ένδειξη καλής θέλησης και σήμα πως οι ΗΠΑ σοβαρά ενδιαφέρονται να επαναφέρουν την Τουρκία στις αγκάλες της Δύσης.<br /><br /><br />Όσο επιθετική και αξιόπιστη μπορεί να είναι η θέση των ΗΠΑ, ορισμένοι Αμερικανοί αξιωματούχοι ανησυχούν πως αν πιέσουν υπερβολικά την Τουρκία και την τιμωρήσουν με κυρώσεις, θα την οδηγήσουν βαθύτερα στην ανοικτή αγκαλιά της Ρωσίας. Αν και η Τουρκία λίγους φίλους έχει στα υπουργεία Άμυνας και Εξωτερικών των ΗΠΑ, ωστόσο κανένας δεν θέλει η Τουρκία επισήμως να περάσει στο ρωσικό στρατόπεδο.</div> <div> <br />Ενας κουρασμένος και ανασφαλής ηγέτης<br /><br />Παρατηρώντας τον Ερντογάν, φαίνεται πως η ύβρις όλο και περισσότερο κρύβει την έλλειψη αυτοπεποίθησης, ενώ η ανασφάλεια επισκιάζει τη 17χρονη διακυβέρνησή του. Λίγο πριν την προγραμματισμένη επίσκεψή του στην Οάσινγκτον, ο Ερντογάν εκφώνησε μια διάρκειας 36 λεπτών ομιλία για την 81η επέτειο από τον θάνατο του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, του ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκικής Δημοκρατίας.<br /><br />Υποβάθμισε τα επιτεύγματα της δημοκρατίας για να επικεντρωθεί αντιθέτως σε μια σειρά ανακριβών παρατηρήσεων ότι οι επιτυχίες της σύγχρονης Τουρκίας βασίζονται στην κληρονομιά του προκατόχου της, της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Πέραν της έλλειψης ιστορικής γνώσης και της μικροδιαφοροποίησης, προφανώς ο Ερντογάν κατάλαβε πως το Οθωμανικό κράτος δεν θα επέτρεπε ποτέ σε κάποιον με το δικό του κοινό παρελθόν να καταλάβει μια θέση ισχύος στην κυβέρνηση, πόσω μάλλον να γίνει αρχηγός κράτους.<br /><br />Ο Ερντογάν δεν θα πρέπει, όμως, να υποτιμάται. Είναι μετρ στην τακτική και έχει την ικανότητα και τη βούληση να αλλάξει τη δημόσια συζήτηση και το πολιτικό κλίμα προς το συμφέρον του. Τα τελευταία περίπου έξι χρόνια, έχει χρησιμοποιήσει αυτή τη δεξιότητα αποκλειστικά και μόνο για την αυτοσυντήρησή του. Μένει να φανεί αν μπορεί να χρησιμοποιήσει τις δεξιότητές του και την επιρροή του για να εξυπηρετήσει τα εθνικά συμφέροντα της χώρας του.<br /><br /><a href="https://www.euro2day.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Stratfor: Αναπόφευκτη καταιγίδα στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας

του Sinan Ciddi Ο Ερντογάν έφτασε προ ημερών στην Ουάσινγκτον με μια μακρά λίστα αιτημάτων, τα περισσότερα από τα οποία φαίνεται πως είχ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Γεωπολιτική σημασία των στενών του Βοσπόρου

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3LVOwZhCExmS5hWn8gIJl7eZD3jiOzzXKR6RG0_0HgvfaUf7t8wF2k4fRYoQ5NM88DYmuPh5qseH3ipERqo1oJFQ1X8IEjP4rxUYIpRlLjz422gH9DlfT3xJHkyuO9H1iqoR4vlCHtRE/s1600/ta-stena-tou-vosporou.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="540" data-original-width="720" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3LVOwZhCExmS5hWn8gIJl7eZD3jiOzzXKR6RG0_0HgvfaUf7t8wF2k4fRYoQ5NM88DYmuPh5qseH3ipERqo1oJFQ1X8IEjP4rxUYIpRlLjz422gH9DlfT3xJHkyuO9H1iqoR4vlCHtRE/s640/ta-stena-tou-vosporou.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Γιώργου Δημητρακόπουλου</b><br /> Η προσάρτηση της Κριμαίας από την Ρωσία, η συνεχιζόμενη κρίση στην Μέση Ανατολή και η αξιοποίηση των πετρελαϊκών κοιτασμάτων στην περιοχή της Κασπίας Θάλασσας, έφεραν για μία ακόμη φορά στο επίκεντρο του Διεθνούς ενδιαφέροντος την γεωπολιτική σημασία των Στενών του Βοσπόρου και των Δαρδανελλίων. Με συνολικό μήκος 33 χιλιομέτρων και πλάτος μόλις 1 χιλιόμετρο στο στενότερο σημείο τους, τα Στενά του Βοσπόρου χωρίζουν την Ευρώπη από την Ασία , όπως επίσης και το Ευρωπαϊκό από το Ασιατικό τμήμα της Κωνσταντινούπολης. Παράλληλα αποτελούν το μοναδικό σημείο συνδέσμου ανάμεσα στη Μαύρη Θάλασσα και την Μεσόγειο , ενώ λόγω των γεωγραφικών χαρακτηριστικών τους θεωρούνται ένα από τα δυσκολότερα θαλάσσια περάσματα για την ναυσιπλοΐα ιδιαίτερα όσον αφορά στα μεγαλύτερα πλοία ( π.χ δεξαμενόπλοια και όχι μόνο).<br /> <br /> Η αναγνώριση βέβαια της γεωπολιτικής σημασίας των Στενών του Βοσπόρου ξεκινά από την αρχαία εποχή αφού πέρα από το όνομα « Ελλήσποντος » αναφορές για τη σημασία των Στενών υπάρχουν και σε σχέση με τον Τρωικό Πόλεμο. Η γεωγραφική τοποθεσία της Τροίας ήταν πολύ κοντά στην είσοδο των Στενών. Έτσι ήταν σε θέση να ελέγχει την ναυσιπλοΐα από και προς εκείνη την σημαντική θαλάσσια οδό. Εκ των υστέρων, έχει υποστηριχθεί ότι αυτή η στρατηγικής σημασίας γεωγραφική θέση της Τροίας ήταν η κύρια αιτία Τρωικού πολέμου και η αρπαγή της ωραίας Ελένης από τον Πάρη ήταν μόνον η αφορμή.<br /> <br /> Ο Ηρόδοτος αναφερόμενος στην εκστρατεία του τότε βασιλιά της Περσίας Ξέρξη εναντίον των Ελλήνων , παραθέτει την απόφαση του , το 482 π.Χ για την κατασκευή δύο πλωτών γεφυρών για την γρήγορη διέλευση των στρατευμάτων του από την Ασία στην Ελλάδα. Εκατό και πλέον χρόνια αργότερα , το 334 π.Χ , ο Μέγας Αλέξανδρος θα διαβεί τα Στενά ξεκινώντας την εκστρατεία του εναντίον των Περσών.<br /> <br /> Στη διάρκεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ο έλεγχος των Στενών ήταν σημαντική προϋπόθεση για την καλύτερη άμυνα της Κωνσταντινούπολης. Είναι ενδεικτική μία μαρμάρινη επιγραφή που βρίσκεται πλέον στο μουσείο της Κωνσταντινούπολης στην οποία έχει αποτυπωθεί διαταγή του τότε Αυτοκράτορα Αναστασίου του Πρώτου( 491-518 μ.Χ) με σκοπό τον καθορισμό, από το Τελωνείο των Δαρδανελλίων, των τελών διέλευσης, που προβλέπει ότι όποιος τολμήσει να παραβιάσει τους κανονισμούς δεν θα θεωρείται πλέον φίλος και θα τιμωρείται.<br /> <br /> Με την πτώση της Κωνσταντινούπολης η Οθωμανική Αυτοκρατορία θα αποκτήσει τον έλεγχο των Στενών . Όμως τον 19ο αιώνα ο έλεγχος αυτός γίνεται στρατηγικός στόχος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Πρώτη ενδιαφέρουσα ημερομηνία το 1807, όταν η Ρωσία στη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων , με την υποστήριξη της Μεγάλης Βρετανίας αποκλείει τα Στενά. Δεύτερη σημαντική ημερομηνία το 1853 όταν οι στόλοι της Γαλλίας και της Μεγάλης Βρετανίας διήλθαν τα Στενά προκειμένου να συμμετάσχουν ως σύμμαχοι αυτή τη φορά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον Πόλεμο της Κριμαίας.<br /> <br /> Στον 20ο αιώνα σημαντικές ημερομηνίες για την ιστορία των Στενών ήταν: Το 1915 όταν οι συμμαχικές δυνάμεις αποβιβάστηκαν στην Καλλίπολη χερσόνησο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με στόχο να θέσουν υπό έλεγχο τα Στενά των Δαρδανελλίων ( συνέχεια των Στενών του Βοσπόρου) και να φθάσουν ως την Κωνσταντινούπολη , την πρωτεύουσα τότε της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Όπως είναι γνωστό η εκστρατεία στην Καλλίπολη απέβη μοιραία για τις συμμαχικές δυνάμεις, κατέδειξε όμως την στρατηγική σημασία των Στενών στη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1920 με την Συνθήκη των Σεβρών που προέβλεπε την αποστρατικοποίηση των Στενών και τον έλεγχο τους από Διεθνή Επιτροπή. Ο νέος ηγέτης των Τούρκων Κεμάλ Ατατούρκ θα απορρίψει την Συνθήκη των Σεβρών με αποτέλεσμα αυτή να μην ισχύσει. Το 1923 με την Συνθήκη της Λωζάννης που επανέφερε ως ένα βαθμό τον τουρκικό έλεγχο των Στενών περιλαμβάνοντας όμως διατάξεις για την ελεύθερη διέλευση των ξένων πλοίων , και το 1936 με την Σύμβαση του Montreux, οι διατάξεις της οποίας αυξάνουν στην ουσία την εξουσία της Τουρκίας για τον έλεγχο των Στενών.<br /> <br /> Παρά το γεγονός ότι οι ΗΠΑ δεν υπέγραψαν τη Σύμβαση αυτή , πάντα εκδήλωναν το ενδιαφέρον τους για τα Στενά του Βοσπόρου. Έτσι το 1946 όταν η Σοβιετική Ένωση ζήτησε εγγράφως από την Τουρκία μια νέα ρύθμιση στην ουσία επανεξέταση και αλλαγές στη Σύμβαση του Montreux σχετικά με το καθεστώς των Στενών. Εκείνη υπό την πίεση των ΗΠΑ απέρριψε την πρόταση. Αρκετά χρόνια αργότερα το 1976 και το 1979 όταν η Τουρκία επέτρεψε την διέλευση των σοβιετικών αεροπλανοφόρων τύπου Kiev, κατά παράβαση της Σύμβασης , οι ΗΠΑ και άλλοι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ εξέφρασαν τις αντιρρήσεις τους χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού ειδικοί είχαν τότε υποστηρίξει ότι η Σύμβαση είχε υποστεί de facto τροποποιήσεις σύμφωνα με τις οποίες η διέλευση τέτοιου τύπου πλοίων δεν μπορούσε να εμποδιστεί.<br /> <br /> Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και η ανάδειξη της αναγεννηθείσας Ρωσίας σε νέα σημαντική διεθνή Δύναμη, με στρατηγικά συμφέροντα που περιλαμβάνουν και την απρόσκοπτη διέλευση ρωσικών πολεμικών πλοίων από τα Στενά , και η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου στην περιοχή της Κασπίας Θάλασσας ένα μεγάλο μέρος του οποίου φθάνει στις αγορές της Μεσογείου μέσω των Στενών ( σύμφωνα με στοιχεία 2,9 εκατομμύρια βαρέλια με πετρέλαιο προερχόμενο από την Ρωσία, το Azerbaijanκαι το Kazakhstan διέρχονται καθημερινά από τα Στενά) καταδεικνύουν την μεγάλη στρατηγική σημασία των Στενών του Βοσπόρου και των Δαρδανελλίων στον 21ο αιώνα.<br /> <b><br /> *Ο Γιώργος Δημητρακόπουλος είναι διεθνολόγος<i></i></b><br /> <br /> <a href="https://www.alltimeclassic.net/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η Γεωπολιτική σημασία των στενών του Βοσπόρου

Του Γιώργου Δημητρακόπουλου Η προσάρτηση της Κριμαίας από την Ρωσία, η συνεχιζόμενη κρίση στην Μέση Ανατολή και η αξιοποίηση των πετρελα...

Διαβάστε την συνέχεια

Με ρηματική διακοίνωση στον ΟΗΕ η Τουρκία ανακηρύσσει ΑΟΖ και » υφαρπάζει» μέρος της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHLk9HvSQe11NuHoWUULrcnxZ5MiyvfhrGFlcn4VrKQ5qdFyXv-wRo_8Zyeg0jXjxfPdsgWVRjZz6OqeImq2d26ArRNeTx6QmMHgDUp2epfkuxJe3ffNpViY94SSUI6w5ZvDsnnHEbYQA/s1600/xartis-kypros-tourkia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1366" height="280" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHLk9HvSQe11NuHoWUULrcnxZ5MiyvfhrGFlcn4VrKQ5qdFyXv-wRo_8Zyeg0jXjxfPdsgWVRjZz6OqeImq2d26ArRNeTx6QmMHgDUp2epfkuxJe3ffNpViY94SSUI6w5ZvDsnnHEbYQA/s640/xartis-kypros-tourkia.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Με μια ρηματική διακοίνωση στον ΟΗΕ η Τουρκία ανακηρύσσει ΑΟΖ έως την Αίγυπτο παραβλέποντας εντελώς την Eλληνική ΑΟΖ καθώς και την Kυπριακή, η οποία όπως είναι γνωστό είναι ήδη οριοθετημένη.<br /> <br /> Η ανακήρυξη της Τουρκικής ΑΟΖ έγινε δια του Μονίμου Αντιπροσώπου της Τουρκιάς στον ΟΗΕ κ.Feridun H. Sinirlioglu, με επιστολή στις 13 Νοεμβρίου 2019.<br /> <br /> Η ρηματική διακοίνωση όπως έχει εξηγήσει πολλές φορές ο καθηγητής και πατέρας της Ελληνικής ΑΟΖ Θεόδωρος Καρυώτης, δεν αποτελεί επίσημη ανακήρυξη, αλλά ενέχει τον χαρακτήρα ανακήρυξης ΑΟΖ.<br /> <br /> H Τουρκία με αυτό τον τρόπο » υφαρπάζει» μέρος της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και προσπαθεί να ακυρώσει την ελληνική ΑΟΖ δυνητικά, αν και όταν αυτή ανακηρυχθεί, παραβλέποντας τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα που απορρέουν από το σύμπλεγμα της Μεγίστης και ισχυριζόμενη ότι διαθέτει θαλάσσια σύνορα στην Ανατολική Μεσόγειο με την Αίγυπτο, αλλά και την ήδη ανακηρυχθείσα κυπριακή ΑΟΖ.<br /> <br /> H Τουρκία όπως θα δείτε και στην επιστολή παρακάτω αναφέρει ipso facto και ab initio (εκ γεγονότος και εξ’ αρχής) νομικά και κυριαρχικά δικαιώματα στις θαλάσσιες περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου που βρίσκονται δυτικά του μεσημβρινού 32 ° 16’18 «E, ενώ απορρίπτει τον χάρτη με τις συντεταγμένες που είχε καταθέσει στις 25 Απριλίου 2019 η Κυπριακή Κυβέρνηση και τονίζει ότι η οριοθέτηση με το «δυτικό τμήμα της ελληνοκυπριακής Διοίκησης», θα γίνει όταν λυθεί το Κυπριακό.<br /> <br /> Αρα με τους υπολογισμούς της Τουρκίας και τους χάρτες που έχει παρουσιάσει, η τουρκική ΑΟΖ φτάνει μέχρι την Κρήτη . Με αυτό τον τρόπο απαιτεί τον έλεγχο στο μισό Αιγαίο και σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο για να μπορέσει να υφαρπάξει τους υδρογονάνθρακες της περιοχής και να επιβάλλει την συνεκμετάλλευση.<br /> <br /> Η επιστολή της Τουρκίας στον ΟΗΕ όπως δημοσιεύτηκε στο <a href="http://www.sigmalive.com/">http://www.sigmalive.com</a><br /> <br /> Αναφορικά με την επιστολή της 25ης Απριλίου 2019 (A / 73/850-S / 2019/344) του Επιτετραμμένου της μόνιμης αποστολής της Ελλάδας, της προφορικής διακοίνωσης της ελληνοκυπριακής Διοίκησης της 4ης Μαΐου 2019 και της επιστολής της 11ης Ιουλίου 2019 (Α / 73/944-S / 2019/564) του αντιπροσώπου της ελληνοκυπριακής Διοίκησης απευθυνόμενος στον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών και υπενθυμίζοντας τα πολυάριθμα γράμματα και σημειώσεις της Τουρκίας, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας στις ακόλουθες σκέψεις.<br /> <br /> Καταρχάς, θα ήθελα να επαναλάβω ότι η Τουρκία, ως η χώρα με τις μεγαλύτερες ηπειρωτικές ακτές στην Ανατολική Μεσόγειο, έχει ήδη υποβάλει στα Ηνωμένα Έθνη, μεταξύ άλλων, μέσω του Notes Nos της Μόνιμης Αποστολής της Τουρκίας 2004 / Turkuno DT / 4739, της 2ας Μαρτίου 2004, 2005 / Turkuno DT / 16390, με ημερομηνία 4 Οκτωβρίου 2005, αριθ. 2013/14136816/22273 της 12ης Μαρτίου 2013 και επιστολές με ημερομηνία 25 Απριλίου 2014 (A / 68/857) και στις 18 Μαρτίου 2019 (A / 73/804), καθώς και στα πολυάριθμα έγγραφα και επιστολές της μόνιμης αποστολής που έχουν επίσης δημοσιευθεί στον δικτυακό χώρο του τμήματος θαλάσσιων υποθέσεων και του Δικαίου της Θάλασσας, όπως και στο σχετικό Δελτίο Δικαίου της Θάλασσας (Law of the Sea Bulletins), ότι η Τουρκία έχει ipso facto και ab initio νομικά και κυριαρχικά δικαιώματα στις θαλάσσιες περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου που βρίσκονται δυτικά του μεσημβρινού 32 ° 16’18 «E.<br /> <br /> Όπως επανέλαβε η Τουρκία σε διάφορες περιστάσεις, η οριοθέτηση της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης και της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας, πέραν των δυτικών τμημάτων του γεωγραφικού μήκους 32 ° 16’18 «E, θα πρέπει να πραγματοποιείται σε συμφωνία μεταξύ των επηρεαζόμενων κρατών στην περιοχή, με βάση την αρχή της ισότητας με στόχο την επίτευξη ισότιμης οριοθέτησης.<br /> <br /> Από αυτή την άποψη, βάσει του διεθνούς δικαίου, η Τουρκία θεωρεί ότι τα εξωτερικά όρια της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στις προαναφερθείσες θαλάσσιες περιοχές ακολουθούν τη διάμεση γραμμή μεταξύ των ακτών της Τουρκίας και της Αιγύπτου σε σημείο που θα προσδιοριστεί δυτικά των 28 ° 00’00 «E, σύμφωνα με την αποτέλεσμα των μελλοντικών συμφωνιών οριοθέτησης στο Αιγαίο, καθώς και στη Μεσόγειο, μεταξύ όλων των συμβαλλόμενων κρατών, σύμφωνα με δίκαιες αρχές, λαμβάνοντας όλες τα ειδικές και σχετικές περιστάσεις βάσει του διεθνούς δικαίου.<br /> <br /> Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, η Τουρκία απορρίπτει εν ολοκλήρου τη μονομερή κατάθεση από την ελληνοκυπριακή Διοίκηση ενός καταλόγου γεωγραφικών συντεταγμένων, συνοδευόμενου από έναν ενδεικτικό χάρτη (όπως εκδόθηκε στην εγκύκλιο ανακοίνωση της Διεύθυνσης Θαλάσσιων Υποθέσεων και του Δικαίου της Θάλασσας / Γραφείο Νομικών Υποθέσεων της 7ης Μαΐου 2019), σχετικά με τα βόρεια και βορειοδυτικά εξωτερικά όρια της λεγόμενης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης και την υφαλοκρηπίδα της ελληνοκυπριακής Διοίκησης.<br /> <br /> Η Τουρκία απορρίπτει, επίσης, την επιστολή της 25ης Απριλίου 2019 του Επιτετραμμένου της Ελλάδας, η οποία, αντίθετα με το διεθνές δίκαιο, απαιτεί την οριοθέτηση της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας ή της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης μεταξύ κρατών με αντίθετες ακτές (τόσο ηπειρωτικές όσο και νησιωτικές) και προνοεί ότι θα πρέπει να πραγματοποιούνται με βάση την αρχή της ισοδυναμίας / διάμεσης γραμμής.<br /> <br /> Σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες του διεθνούς δικαίου, συμπεριλαμβανομένων των άρθρων 74 παράγραφος 1 και 83 παράγραφος 1, που αντικατοπτρίζουν το εθιμικό διεθνές δίκαιο, της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών του 1982 για το δίκαιο της θάλασσας, η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας ή της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης μεταξύ κρατών με απέναντι ή παρακείμενες ακτές πραγματοποιείται με συμφωνία βάσει του διεθνούς δικαίου, όπως αναφέρεται στο άρθρο 38 του Καταστατικού του Διεθνούς Δικαστηρίου, προκειμένου να επιτευχθεί μια δίκαιη λύση. Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, συμπεριλαμβανομένης της πρακτικής των κρατών, του εθιμικού διεθνούς δικαίου, των διεθνών δικαστικών αποφάσεων και της νομολογίας, η μέθοδος ισοτιμίας / διάμεσης γραμμής εφαρμόζεται μόνο όταν η εφαρμογή της δεν παραμορφώνει την ισότιμη οριοθέτηση.<br /> <br /> Η Τουρκία επαναλαμβάνει για άλλη μια φορά ότι είναι έτοιμη σήμερα, όπως και στο παρελθόν, να υποστηρίξει πλήρως την εξασφάλιση δίκαιης, ισότιμης και ειρηνικής επίλυσης όλων των εκκρεμούντων ζητημάτων, συμπεριλαμβανομένης της δίκαιης οριοθέτησης των περιοχών θαλάσσιας δικαιοδοσίας με όλα τα σχετικά παράκτια κράτη που αναγνωρίζει και με τα οποία έχει διπλωματικές σχέσεις, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, προκειμένου να συμβάλει περαιτέρω στη σταθερότητα και την ειρήνη και ευημερία ολόκληρης της λεκάνης της Μεσογείου. Όσον αφορά στο δυτικό τμήμα της Κύπρου, αυτό θα ήταν δυνατό μόνο μετά από μια συνολική πολιτική διευθέτηση.<br /> <br /> Ενόψει των ανωτέρω, επισυνάπτεται κατάλογος γεωγραφικών συντεταγμένων σχετικά με τα εξωτερικά όρια της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο Θάλασσα, όπου η Τουρκία ασκεί αυτοδικαίως και αποκλειστικά αποκλειστικά κυριαρχικά δικαιώματα και δικαιοδοσία που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο.<br /> <br /> Θα ήμουν ευγνώμων εάν η παρούσα επιστολή και το παράρτημά της θα μπορούσαν να κυκλοφορήσουν ως έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης, στα σημεία 41 και 74 της ημερήσιας διάταξης και να δημοσιευθούν στον δικτυακό χώρο της Διεύθυνσης Ωκεανών και Δικαίου της Θάλασσας, καθώς και στην επόμενη έκδοση του Law of the Sea Bulletin.<br /> <br /> <img src="https://www.alltimeclassic.net/wp-content/uploads/2019/11/15ddcf67fcdffd-%CE%91%CE%91-Turkias-sigmaline.jpg" /><br /> <br /> <br /> <a href="https://www.alltimeclassic.net/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Με ρηματική διακοίνωση στον ΟΗΕ η Τουρκία ανακηρύσσει ΑΟΖ και » υφαρπάζει» μέρος της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.

Με μια ρηματική διακοίνωση στον ΟΗΕ η Τουρκία ανακηρύσσει ΑΟΖ έως την Αίγυπτο παραβλέποντας εντελώς την Eλληνική ΑΟΖ καθώς και την Kυπρια...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Γάλλος Α/ΓΕΕΘΑ χτύπησε το καμπανάκι του κινδύνου! Οι Έλληνες Αρχηγοί Επιτελείων;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjblemaTp27e_mWkaVYGAtDI-6cfinXMQK7WMoAGkB2fVMsrdLrMvocUPpzljPWhId82ARIW3itkePLgWjn_Wpumr1KUUPuEjLF9nVAEog7WVzXUPg6-VgrH9PhK3mqIkoMIS3LHA5MQvc/s1600/parmenionas.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="700" data-original-width="1400" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjblemaTp27e_mWkaVYGAtDI-6cfinXMQK7WMoAGkB2fVMsrdLrMvocUPpzljPWhId82ARIW3itkePLgWjn_Wpumr1KUUPuEjLF9nVAEog7WVzXUPg6-VgrH9PhK3mqIkoMIS3LHA5MQvc/s640/parmenionas.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Γιάννης Νικήτας </b><br /> Οι δηλώσεις του Γάλλου Α/ΓΕΕΘΑ Στρατηγού François Lecointre πέρασαν απαρατήρητες. Ο Γάλλος Α/ΓΕΕΘΑ είπε με λίγα λόγια δημόσια χωρίς να φοβάται μην αποστρατευτεί από τη πολιτική ηγεσία ότι με αυτόν τον λειτουργικό προϋπολογισμό οι Γαλλικές Ένοπλες Δυνάμεις θα καταρρεύσουν. Αυτολεξεί: «πλησιάζουμε στο τέλος των δυνατοτήτων μας». <br /> <br /> Ποιος Έλληνας Αρχηγός τολμά να πει κάτι τέτοιο; <br /> <br /> Στην Ελλάδα οι λειτουργικοί προϋπολογισμοί έχουν μειωθεί άνω του 60% από το 2009 σε σημείο να καλύπτονται οι ανάγκες για ανελαστικές δαπάνες όπως οι μισθοί του προσωπικού. Σοβαρός αναπτυξιακός προϋπολογισμός δεν υπάρχει ενώ το υλικό φθίνει και εγκαταλείπεται στη τύχη του μακριά από τεχνική υποστήριξη και εκσυγχρονισμούς. <br /> <br /> Ο φετινός προϋπολογισμός ύψους 3,397 δις ευρώ προβλέπει δαπάνες για εξοπλιστικά προγράμματα, συνολικού ύψους 530 εκατομμυρίων. Τι θα καλυφθεί άραγε με 530 εκατομμύρια ευρώ; Το ΕΜΠΑΕ ως έννοια πάντως έχει εγκαταλειφτεί. Την ίδια στιγμή στη Τουρκία ο προϋπολογισμός του Τουρκικού Υπουργείο Άμυνας αυξήθηκε κατά 16%. <br /> <br /> Οι Έλληνες Αρχηγοί επιτελείων και αυτό είναι μια διαχρονική παθογένεια (δεν αναφερόμαστε κατ’ ανάγκη στην υφιστάμενη στρατιωτική ηγεσία) ωραιοποιούν τις καταστάσεις για να δείξουν έργο και να γίνουν αρεστοί στη πολιτική ηγεσία. <br /> <br /> Από την άλλη μεριά οι Έλληνες πολιτικοί συλλήβδην έχουν εξαιρετικά χαμηλό ενδιαφέρον για την Άμυνα με εξαίρεση τα κομματικά ρουσφέτια και τις μεταθέσεις. Ουδέποτε έδειξαν σοβαρό ενδιαφέρον για την Εθνική Άμυνα και τις ανάγκες σε πλειάδα θεμάτων. Τα εξοπλιστικά προγράμματα έχουν εξαϋλωθεί και το ποιοτικό χάσμα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας διαρκώς αυξάνεται. <br /> <br /> Ο Γάλλος Α/ΓΕΕΘΑ είπε πολύ απλά ότι με αυτά τα χρήματα δεν μπορούμε να κάνουμε (ως Γαλλία) αυτά που προτάσσει το Γαλλικό συμφέρον και τα προς ανάληψη επιχειρησιακά έργα και αποστολές. Οποιαδήποτε σύγκριση με τους Έλληνες αρχηγούς είναι οδυνηρή. <br /> <br /> Από το 2005 έχουμε επιβάλει μονομερή αφοπλισμό και αυτό εμπάργκο όπλων στη χώρα μας. Τα δύο προγράμματα που έχουν υλοποιηθεί είναι ο εκσυγχρονισμός των ΑΦΝΣ και των F-16 μαζί με τα Kiowa και τα CH-47D από τις ΗΠΑ. Αμφότερα δεν αρκούν και είναι σταγόνα στον ωκεανό. Οι τρεις κλάδοι είναι στα όρια τους. <br /> <br /> Έχει φτάσει μέχρι και το Πακιστάν να μας κάνει πλάκα αλλά κανείς δεν μιλά. Ο κ. Ντόκος αναπληρωτής σύμβουλος εθνικής ασφάλειας μίλησε για συνεκμετάλλευση και συνεργασία με τη Τουρκία που κάθε μέρα προκαλεί και στήνει γεωτρύπανα. <br /> <br /> Στην απάντηση και πως θα βρεθούν χρήματα η απάντηση είναι πως όλα είναι θέμα ιεράρχησης αναγκών και προτεραιοτήτων. Απλά η Άμυνα δεν φέρνει ψήφους εν αντιθέσει με τα επιδόματα. <br /> <br /> <a href="https://defencereview.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο Γάλλος Α/ΓΕΕΘΑ χτύπησε το καμπανάκι του κινδύνου! Οι Έλληνες Αρχηγοί Επιτελείων;

Γιάννης Νικήτας Οι δηλώσεις του Γάλλου Α/ΓΕΕΘΑ Στρατηγού François Lecointre πέρασαν απαρατήρητες. Ο Γάλλος Α/ΓΕΕΘΑ είπε με λίγα λόγια δη...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Παγκόσμια Νήσος και το γεωπολιτικό πόκερ του Ερντογάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgPNr3SwXa2KJPLxSTgrN83DF4wdTuBTqordpqhZ-NlcYqtWUlEwEHfNH5shlwazyGdk0pGxWY1CNorfR-EohPUINfdsxeTe0Yz6FCR0B6P7ayRCD8r1ulfS4-4tk4BKpZECfuwaVs7AaE/s1600/Analog_medium.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="260" data-original-width="400" height="416" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgPNr3SwXa2KJPLxSTgrN83DF4wdTuBTqordpqhZ-NlcYqtWUlEwEHfNH5shlwazyGdk0pGxWY1CNorfR-EohPUINfdsxeTe0Yz6FCR0B6P7ayRCD8r1ulfS4-4tk4BKpZECfuwaVs7AaE/s640/Analog_medium.jpg" width="640" /></a></div> <br /><b>Κώστας Γρίβας</b><br /><div> Δυσκολεύεται κανείς να παρακολουθήσει την αλματώδη εξέλιξη της τουρκικής ιμπεριαλιστικής ρητορικής. Ο Ερντογάν δηλώνει ευθαρσώς ότι η χώρα του δεν δέχεται τα «σύνορα που της επεβλήθησαν» και «θα πάρει ζωές» για να την επαναφέρει στις ιστορικές της διαστάσεις. Την ίδια στιγμή στην Ελλάδα επιμένουμε να παραμένουμε εγκλωβισμένοι σε εξαιρετικά περιοριστικές ερμηνείες της τουρκικής συμπεριφοράς. <br /><br /> Έτσι, συνεχίζουν ακάθεκτες οι ερμηνείες ότι όλα αυτά γίνονται για εσωτερική κατανάλωση, ενώ αποκλειστικός υπεύθυνος εμφανίζεται να είναι ο "παρανοϊκός" Ερντογάν. Ο γράφων επανειλημμένως έχει εκφράσει την άποψη ότι η πειρατική αυτή πολιτική εκφράζει την Τουρκία γενικώς και προκύπτει ως αποτέλεσμα της μετάλλαξης του διεθνούς συστήματος και του ρόλου της Τουρκίας μέσα σε αυτό. <br /><br /> Το διεθνές σύστημα βρίσκεται σε μια διαδικασία μετατροπής του σε πολυπολικό, χωρίς όμως να έχει ακόμη αποκρυσταλλωθεί, με την Τουρκία να διεκδικεί μια θέση μεσαίας ευρασιατικής δύναμης μέσα σε αυτό. Για να το επιτύχει πρέπει να κινηθεί γρήγορα και αποφασιστικά για να πλασαριστεί σε μια καλή θέση, πριν το σύστημα σταθεροποιηθεί. Επίσης, εκμεταλλεύεται την επισφαλή θέση ισορροπίας που έχει επιτύχει μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ, αδρανοποιώντας τον παρεμβατισμό της μίας με την απειλή της δραστικής ενίσχυσης των σχέσεών της με την άλλη. Την διευκολύνει, μάλιστα, η μεταβατική φάση στην οποία βρίσκεται η διαμόρφωση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. <br /><br /> Ωστόσο, αυτή η ανάγνωση είναι επίσης περιοριστική. Για να κατανοήσουμε πληρέστερα τους παράγοντες που ωθούν την Τουρκία να επιδεικνύει μια τόσο επιθετικά αναθεωρητική πολιτική έναντι του περίγυρού της, θα πρέπει να προσδιορίσουμε το γεωπολιτικό κέρδος που επιδιώκει να επιτύχει. Για να το κάνουμε θα πρέπει να κατανοήσουμε τη γεωπολιτική λειτουργία του χώρου όπου επιχειρεί να κυριαρχήσει η Τουρκία, την Ανατολική Μεσόγειο. Και για να μπορέσουμε να αντιληφθούμε τον ρόλο και τη λειτουργία της Ανατολικής Μεσογείου θα πρέπει να δούμε τη μεγάλη, την παγκόσμια εικόνα. <br /><br /> Η τήξη των αρκτικών πάγων <br /><br /> Και θα ξεκινήσουμε από ένα σημείο που φαντάζει πολύ μακρινό και άσχετο με τη Μεσόγειο. Τον Αρκτικό. Μετά λοιπόν τη διαρκή μείωση του στρώματος των αρκτικών πάγων, προκύπτει το ενδεχόμενο ότι σε μερικά χρόνια ο Αρκτικός θα ενταχθεί πλήρως στο διεθνές σύστημα θαλάσσιων μεταφορών. Με απλά λόγια, αυτό σημαίνει ότι οι εγγύς θάλασσες γύρω από την Ευρασία ενδέχεται να ενοποιηθούν σε μια αδιαίρετη ζώνη, διαμορφώνοντας ένα είδος δακτυλίου ταχείας κυκλοφορίας στην ευρασιατική περιφέρεια, περιορίζοντας τον ρόλο των ανοικτών ωκεάνιων θαλάσσιων διαδρομών, δηλαδή τον προνομιακό χώρο κυριαρχίας των ΗΠΑ. </div> <div> <br /> <a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2018/03/polar-centric-map-1024x1024.jpg"><img border="0" height="640" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2018/03/polar-centric-map-1024x1024.jpg" width="640" /></a> <br /> <br />Ταυτοχρόνως, μια σειρά από νέες πολεμικές τεχνολογίες και μεθοδολογίες, οι οποίες αναπτύχθηκαν καταρχάς από την Κίνα και εν συνεχεία και από άλλα ευρασιατικά κράτη, αμφισβητούν την πρωτοκαθεδρία της αμερικανικής αεροναυτικής ισχύος ακριβώς σε αυτήν τη ζώνη των εγγύς υδάτων στην ευρασιατική περιφέρεια. Δημιουργείται, δηλαδή, μια ζώνη ασαφούς κυριαρχίας μεταξύ της ευρασιατικής χερσαίας μάζας, όπου κυριαρχούν οι μεγάλες ευρασιατικές δυνάμεις, με προεξάρχουσες την Κίνα και τη Ρωσία, και των ανοιχτών ωκεάνιων εκτάσεων, που παραμένουν ο προνομιακός χώρος κυριαρχίας της μεγάλης ναυτικής δύναμης του πλανήτη, των ΗΠΑ. <br /><br /> Ο νέος Δρόμος του Μεταξιού <br /><br /> Ταυτοχρόνως, η OBOR (One Belt One Road) της Κίνας, ο περιβόητος "Νέος Δρόμος του Μεταξιού", μετασχηματίζει το "βαθύ εσωτερικό" της Ευρασίας σε ένα εσωτερικό αίθριο, το οποίο τείνει να ενοποιηθεί με ένα νέο, ανοιχτό στη ναυσιπλοΐα, "αποψυγμένο" Αρκτικό. Μάλιστα, εδώ και λίγο καιρό φαίνεται πως προωθείται μια προέκταση της OBOR προς τον απώτατο Βορρά, που αναφέρεται ως Polar Silk Road ή Ice Silk Road. <br /><br /> Δημιουργείται, λοιπόν, ένα καινοφανές ανθρωπογεωγραφικό μέγεθος, στην περιφέρεια, αλλά και στο εσωτερικό της Ευρασίας. Αυτό ωθεί την Κίνα και τη Ρωσία, αλλά και τις χώρες της Κεντρικής Ασίας, σε μια πορεία τοποθέτησής τους σε ένα ενιαίο γεωπολιτικό σχήμα, στο οποίο εισέρχονται σταδιακά και άλλες χώρες, με σημαντικότερη εξ αυτών το Ιράν. <br /><br /> Προκύπτει, λοιπόν, μια πολυδιάστατη τάση γεωπολιτικής συσπείρωσης της Ευρασίας, που δημιουργεί το πρόπλασμα μιας πανευρασιατικής γεωπολιτικής οντότητας. Εμφανίζεται έτσι το πρόπλασμα ενός νέου διπολικού διεθνούς συστήματος. Από τη μία θα υπάρχει ένα χαλαρό αλλά διακριτό πανευρασιατικό σχήμα. Από την άλλη η μεγάλη ναυτική δύναμη του πλανήτη, οι ΗΠΑ, με τα μεγάλα νησιωτικά συμπλέγματα στην περιφέρεια της Ευρασίας και το "προγεφύρωμα" της Δυτικής Ευρώπης στην ευρασιατική χερσαία μάζα. <br /><br /> Η Παγκόσμια Νήσος <br /><br /> Και αυτά τα δύο εν δυνάμει υπερσυστήματα έρχονται σε επαφή σε ένα κρίσιμο, ασταθές και εξαιρετικά δυναμικό σημείο. Την Ανατολική Μεσόγειο. Με δύο λόγια, θα μπορούσαμε να πούμε ότι η Ανατολική Μεσόγειος είναι ένας χώρος που μπορεί να διαχωρίσει το ευρασιατικό σύστημα σε δύο κομμάτια. <br /><br /> Στο πλαίσιο μιας ευρύτερης γεωπολιτικής ανάγνωσης, σε έναν πλανήτη όπου ο Αρκτικός θα έχει απαλλαγεί από τους πάγους και θα έχει τοποθετηθεί στο παγκόσμιο δίκτυο θαλάσσιων επικοινωνιών, δεν αυτονομείται μόνο η Ευρασία από τις ανοικτές ωκεάνιες εκτάσεις, αλλά ολόκληρη η "Παγκόσμια Νήσος". Κατά την κλασική ορολογία του θεμελιωτή της αγγλοσαξονικής γεωπολιτικής σκέψης Sir Halford Mackinder, πρόκειται για το σύμπλεγμα Ευρασίας-Αφρικής. <br /><br /> Και μια απλή ματιά σε έναν χάρτη αρκεί να μας δείξει ότι το σύμπλεγμα αυτό έχει ένα κεντρικό σημείο, την Ανατολική Μεσόγειο. Με άλλα λόγια, ενδέχεται στο μεταλλαγμένο διεθνές σύστημα του μέλλοντος, η Ανατολική Μεσόγειος να αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά κέντρα του. Κατά συνέπεια, μπορούμε να πούμε, παραφράζοντας τον Mackinder, ότι αυτός που θα κυριαρχεί στην Ανατολική Μεσόγειο θα έχει ρυθμιστικό ρόλο σε ολόκληρο το διεθνές σύστημα. <br /><br /> Ο τουρκικός ρόλος <br /><br /> Και αυτόν ακριβώς τον ρόλο φαίνεται πως διεκδικεί για τον εαυτό της η Τουρκία, που φιλοδοξεί να εξελιχθεί στην κυρίαρχη δύναμη της Ανατολικής Μεσογείου και συνακόλουθα σε μια από τις πιο σημαντικές ρυθμιστικές δυνάμεις του διεθνούς συστήματος. Γι' αυτό λοιπόν ενδέχεται να λειτουργεί με τόσο ασύδοτο, πειρατικό και ριψοκίνδυνο τρόπο. Όχι γιατί είναι μεγαλομανής ο Ερντογάν, ούτε για να εξωτερικεύσει την εσωτερική της κρίση η Τουρκία. Απλά, γιατί είναι πολύ μεγάλο το διακύβευμα. Και αυτό χωρίς να έχουμε αναφερθεί καθόλου στον επίσης πολύ μεγάλο ρόλο των ενεργειακών κοιτασμάτων της Ανατολικής Μεσογείου, που είναι μια άλλη ιστορία. <br /><br /> Βέβαια, η παραπάνω προσέγγιση είναι εξ αντικειμένου πολύ γενική, επιφανειακή και σε πολύ μεγάλο βαθμό επισφαλής. Ωστόσο, φαίνεται πλέον ξεκάθαρα ότι το διεθνές σύστημα βρίσκεται σε μια φάση δραστικής μετάλλαξης. Στο μέλλον η Ανατολική Μεσόγειος ενδέχεται να έχει σημαντικότερο ρόλο σε αυτό το σύστημα από τον ήδη σημαντικό που έχει σήμερα. <br /><br /> Η Τουρκία φαίνεται πως επιδιώκει να εξελιχθεί στην κυρίαρχη δύναμη της περιοχής, ώστε να βελτιώσει τις πιθανότητές της να λειτουργήσει ως μια από τις σημαντικές ευρασιατικές δυνάμεις του μέλλοντος. Τώρα, αν θα της βγει όλη αυτή η ριψοκίνδυνη κίνηση είναι μια άλλη ιστορία. Όπως άλλη ιστορία είναι το τι μπορεί να κάνει η Ελλάδα. Η χώρα μας, επίσης, μπορεί να εκμεταλλευτεί τις ευκαιρίες που προσφέρονται, όχι βέβαια με τον τρόπο της Τουρκίας, αλλά με πιο σύνθετες επιλογές. Κι αυτό, όμως, είναι μια άλλη ιστορία.<br /><br />πηγή<br /><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Η Παγκόσμια Νήσος και το γεωπολιτικό πόκερ του Ερντογάν

Κώστας Γρίβας Δυσκολεύεται κανείς να παρακολουθήσει την αλματώδη εξέλιξη της τουρκικής ιμπεριαλιστικής ρητορικής. Ο Ερντογάν δηλώνει ευθ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στρατιωτικό μέτωπο Λευκωσίας-Τελ Αβίβ κατά Άγκυρας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgOGN2B8Hpvaw4Jkc09jBJ2iysSQHifk08aQKanecAxVtDeVfjkGXbg-iVHaUEkzK10DxnphZxSsa23GxSbBDNOej4MzOMx0bep21yKGLrEsW8UXcU9hyphenhyphena2zK2ePIkjQGah6I3H1gWwpqk/s1600/EKPQ6FpWwAA1cTW.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1070" data-original-width="1600" height="428" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgOGN2B8Hpvaw4Jkc09jBJ2iysSQHifk08aQKanecAxVtDeVfjkGXbg-iVHaUEkzK10DxnphZxSsa23GxSbBDNOej4MzOMx0bep21yKGLrEsW8UXcU9hyphenhyphena2zK2ePIkjQGah6I3H1gWwpqk/s640/EKPQ6FpWwAA1cTW.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Kαταιγιστικές είναι οι εξελίξεις στην ανατολική Μεσόγειο. Η Άγκυρα στέλνει από την μία επιστολή σοκ, η οποία δεν αναγνωρίζει τα δικαιώματα της Κύπρου στην περιοχή και από την άλλη, βάζει στο παιχνίδι και το Πακιστάν, κάτι που σημαίνει πως Αίγυπτος-Ελλάδα-Κύπρος και Ισραήλ, θα αντιμετωπίζουν από εδώ και πέρα τον άξονα Άγκυρας-Ισλαμαμπάντ. <br /> <br /> Το Ισραήλ περνάει στην αντεπίθεση καθώς θέλησε να στείλει να στείλει άλλο ένα μήνυμα στην Άγκυρα. <br /> <br /> Πριν λίγες ώρες έστειλε κατασκοπευτικό αεροσκάφος νότια της Κύπρου Κύπρο και ο λόγος ξεκάθαρος. Η Άγκυρα έχει απλώσει τανάλια στο νησί και το Τελ Αβίβ θέλει να δηλώσει πως είναι εδώ. <br /> <br /> Όλα αυτά πιθανότατα από ισραηλινής πλευράς να προεξοφλούν σφοδρές εξελίξεις το επόμενο διάστημα στην περιοχή της Α.Μεσογείου και του Αιγαίου με τις τουρκικές προκλήσεις περί ΑΟΖ, η οποία επαναλαμβάνουμε για πολλοστή φορά, συμπίπτει με τον αγωγό East Med και τα σχέδια του Ισραήλ να εξάγει φυσικό αέριο στην Ευρώπη. <br /> <br /> Την ίδια στιγμή, ο Διοικητής της ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας, στρατηγός Αμικάμ Νορκίν, πραγματοποίησε χθες το πρωί συνάντηση εργασίας με τον Κύπριο ομόλογό του της Κυπριακής Πολεμικής Αεροπορίας, Ταξίαρχο Γαβριήλ Παττίχη. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στην Κύπρο και οι διοικητές συζήτησαν για τη συνεργασία και τον συντονισμό μεταξύ των αεροπορικών δυνάμεων των δυο χωρών. <br /> <br /> Μην ξεχνάμε πως ο Νετανιάχου ενδιαφέρεται για όλα όσα λαμβάνουν χώρα στη Κύπρο, καθώς πλέον έχει δημιουργηθεί άξονας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ-Αιγύπτου κατά της Τουρκίας. <br /> <br /> Αν ξεκινήσει οποιαδήποτε κίνηση γεώτρησης, τότε οι εξελίξεις θα είναι δραματικές, μιας και είναι βέβαιο ότι η Άγκυρα θα λάβει ηχηρή απάντηση από όλους. <br /> <br /> ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΟΚ ΤΗΣ ΑΓΚΥΡΑΣ <br /> <br /> Την δική της απάντηση και νομικές αξιώσεις στην Ανατολική Μεσόγειο κατέθεσε η Τουρκία στον ΟΗΕ σε μια μακροσκελή επιστολή ημερομηνίας 13 Νοεμβρίου 2019 μέσω του Μονίμου Αντιπροσώπου της Άγκυρας στον ΟΗΕ Feridun H. Sinirlioglu. <br /> <br /> Μέσω της επιστολής η Τουρκία επικαλούμενη το Διεθνές Δίκαιο προβάλλει τις πάγιες θέσεις της Άγκυρας για το ζήτημα της οριοθέτησης ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας όπου ισχυρίζεται ότι διαθέτει θαλάσσια σύνορα στην Ανατολική Μεσόγειο με την Αίγυπτο, παραβλέποντας τα δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας, την οποία δεν αναγνωρίζει, αναφέρει το sigmalive.com <br /> <br /> Κάνει επίσης λόγο για ipso facto και ab initio νομικά και κυριαρχικά δικαιώματα στις θαλάσσιες περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου που βρίσκονται δυτικά του μεσημβρινού 32 ° 16’18 «E. Απορρίπτει τον χάρτη με συντεταγμένες που κατέθεσε η Κυπριακή Κυβέρνηση στις 25 Απριλίου 2019 και τονίζει ότι η οριοθέτηση με το «δυτικό τμήμα της Κύπρου», όπως αποκαλεί την Κυπριακή Δημοκρατία, θα ήταν δυνατή μόνο μετά από μια συνολική πολιτική διευθέτηση του Κυπριακού. <br /> <br /> Δείτε την επιστολή: <br /> <br /> <img src="https://www.pentapostagma.gr/wp-content/uploads/2019/11/15ddcf67fcdffd.jpg" /> <br /> <br /> <img src="https://www.pentapostagma.gr/wp-content/uploads/2019/11/15ddcf6c1f0a4e.jpg" /> <br /> <br /> <img src="https://www.pentapostagma.gr/wp-content/uploads/2019/11/15ddcf6d17e808.jpg" /> <br /> <br /> <img src="https://www.pentapostagma.gr/wp-content/uploads/2019/11/15ddcf6e4bb201.jpg" /><br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Στρατιωτικό μέτωπο Λευκωσίας-Τελ Αβίβ κατά Άγκυρας

Kαταιγιστικές είναι οι εξελίξεις στην ανατολική Μεσόγειο. Η Άγκυρα στέλνει από την μία επιστολή σοκ, η οποία δεν αναγνωρίζει τα δικαιώματ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σύγκρουση ΗΠΑ – Ρωσίας στη Μεσόγειο… Ποιος ο ρόλος Ελλάδας και Κύπρου;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhbXFCKep05Lxly8vy0s4r7VP43SAKojKdQt6Ur5SvFrDtEqO0DsE-gGhprLF48QxTybZ4sqrtzDECIMNpSG0mBbcEQU93-7owDQbU39udLiGq1xeGYHkm1rHUdQ6tH8HNlWCnJS-aH6m0/s1600/SE-Mediterranean-Sea.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhbXFCKep05Lxly8vy0s4r7VP43SAKojKdQt6Ur5SvFrDtEqO0DsE-gGhprLF48QxTybZ4sqrtzDECIMNpSG0mBbcEQU93-7owDQbU39udLiGq1xeGYHkm1rHUdQ6tH8HNlWCnJS-aH6m0/s640/SE-Mediterranean-Sea.jpg" width="640" /></a></div> <br />Ένα συνέδριο του Delphi Forum και της εφημερίδας Καθημερινής στην Ουάσιγκτον, σε συνεργασία με την ομογενειακή οργάνωση HALC, έδειξε και απέδειξε ότι η Ελλάδα, αλλά και η Κύπρος, έχουν πολλούς τρόπους να προωθήσουν τα στρατηγικά τους συμφέροντα. Παρέλασαν από αυτό το συνέδριο σημαντικοί Αμερικανοί, Έλληνες και Κύπριοι αξιωματούχοι, οι οποίοι μαζί με τους ακτιβιστές της Ομογένειας και μερικούς σημαντικούς επιχειρηματίες ανέδειξαν τον ρόλο που μπορούν να παίξουν η Αθήνα και η Λευκωσία στην ανατολική Μεσόγειο, η οποία αναδεικνύεται στο νέο χώρο αντιπαράθεσης των μεγάλων δυνάμεων. <br /><br />του <b>Μιχάλη Ιγνατίου</b><br />Εκεί θα «κονταροκτυπηθούν» οι Ηνωμένες Πολιτείες με τη Ρωσία και η Τουρκία θα αναγκαστεί να επιλέξει: Την παραδοσιακή της σύμμαχο ή τη νέα στρατηγική της φίλη; Όσο και να κάνει εντύπωση, όλο και περισσότεροι αναλυτές και διπλωμάτες καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ο Ταγίπ Ερντογάν θα ακολουθήσει τον Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος τον βοηθά να νιώθει πως έγινε ξαφνικά παγκόσμιος ηγέτης. Πρόκειται για μία πλασματική εικόνα. Ο Ρώσος ηγέτης υλοποιεί το σχέδιο του για ρήξη στο ΝΑΤΟ και ήδη, μπορούμε να πούμε, ότι η νότια πτέρυγα έχει καταστεί «νεκρή». Ολίγο τον ενδιαφέρει ο Ερντογάν. <br /><br />Ο πρόεδρος της Γαλλίας, στη συνέντευξη του στον Economist, δεν μπορούσε να περιγράψει καλύτερα την κατάσταση για τη Δυτική Συμμαχία. Οι ανακοινώσεις που έγιναν στις Βρυξέλλες, την εβδομάδα που πέρασε, είναι για τα …πανηγύρια. Πως μπορούν τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ να ομιλούν για ενότητα και ομοψυχία, όταν η Τουρκία ερωτοτροπεί με τον Πούτιν και αγοράζει ρωσικό οπλισμό. <br /><br />Για την Ελλάδα και την Κύπρο τα πράγματα είναι ξεκαθαρισμένα. Η πρώτη ανήκει στο ΝΑΤΟ και παραμένει πιστή στη Δυτική Συμμαχία και στις ΗΠΑ, και η δεύτερη, με την παρούσα κυβέρνηση του Νίκου Αναστασιάδη, επέλεξε τη Δύση. Οπότε, η Αμερική έχει απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο μεγάλες υποχρεώσεις. <br /><br />Και θα πρέπει να αρχίσει να τις υλοποιεί, άσχετα από την τροπή που έχουν λάβει τα πράγματα με την Τουρκία. Η ενίσχυση της Ελλάδας, οικονομική και στρατιωτική, είναι απαραίτητη. Είναι ο μόνος τρόπος για να αναλάβει η χώρα το νέο ρόλο που διστακτικά της παραδίδει η Ουάσιγκτον, η οποία βρίσκεται σε μία κατάσταση “τρέλας” -θα έλεγα και ψυχοπάθειας. <br /><br />Τρία χρόνια μετά την εγκατάσταση του Ντόναλντ Τραμπ στο Λευκό Οίκο, η υπερδύναμη είναι σε σύγχυση και …αταξία. Η πολιτική αλλάζει ανα λεπτό και έχει σημασία ότι στο τέλος επικρατεί η θέση του Αμερικανού προέδρου. Δεν υπάρχει ούτε ένας στην κυβέρνηση, που να έχει το θάρρος να σηκώσει ανάστημα και να του πει πως κάνει λάθος. Ενώ στις ιδιωτικές συζητήσεις λέγεται πως βγάζουν …καπνούς από τα αυτιά!<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Σύγκρουση ΗΠΑ – Ρωσίας στη Μεσόγειο… Ποιος ο ρόλος Ελλάδας και Κύπρου;

Ένα συνέδριο του Delphi Forum και της εφημερίδας Καθημερινής στην Ουάσιγκτον, σε συνεργασία με την ομογενειακή οργάνωση HALC, έδειξε και α...

Διαβάστε την συνέχεια

Δρ. Θάνος Ντόκος, αναπληρωτής ΣΕΑ: Απάντηση μέσω Facebook στα περί συνεκμετάλλευσης

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhbA1bbtOIzLEjk1Axo-8MdrasMz1f8BP9j1SH1g8V9chAJwb6WnhEM9B0dRwvf_7WtPhaQaJvYwAeL1ryhpRdsmOpzHje9D64tx3XqDKEZPq3BajPJ_QhiEMwNjdpXWrgffkFofk_7FIQ/s1600/Dr.-THANOS-NTOKOS.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhbA1bbtOIzLEjk1Axo-8MdrasMz1f8BP9j1SH1g8V9chAJwb6WnhEM9B0dRwvf_7WtPhaQaJvYwAeL1ryhpRdsmOpzHje9D64tx3XqDKEZPq3BajPJ_QhiEMwNjdpXWrgffkFofk_7FIQ/s640/Dr.-THANOS-NTOKOS.jpg" width="640" /></a></div> <br />Στη συνέντευξη [σ.σ. στο Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων] αντέδρασαν πολλοί. Άλλοι θετικά και άλλοι αρνητικά. Πολλοί από τους τελευταίους απλώς αντέγραψαν την κριτική κάποιου άλλου, πιθανώς χωρίς καν να διαβάσουν τη συνέντευξη. Από αυτούς που τη διάβασαν, διακρίνω δύο κατηγορίες: των κατά τεκμήριο καλόπιστων και με γνώση των θεμάτων, που τυχαίνει να έχουν διαφορετική άποψη και στους οποίους θα προσπαθήσω να απαντήσω, και των ‘άλλων’. Στην πρώτη κατηγορία θα συμπεριλάμβανα <a href="https://www.youtube.com/watch?v=oth9Gsi6iHE">τον Υποστράτηγο ε.α. Κ. Λουκόπουλο</a> (αν και δεν τον αφορούν όλα τα σχόλια μου). <br /><br />Η συνέντευξη αποτελεί μια απάντηση στη συνέντευξη του Τούρκου πρέσβη στην Αθήνα, ενός πολύ καλού διπλωμάτη που προωθεί με έξυπνο τρόπο τα συμφέροντα της χώρας του. Επιδιώχθηκε λοιπόν να σταλούν κάποια μηνύματα στην τουρκική πλευρά. Παρά την ξεκάθαρη αναφορά στη συνέντευξη του Τούρκου πρέσβη, δυστυχώς μόνο ο ‘Φιλελεύθερος’ το αντιλήφθηκε (τουλάχιστον από όσους σχολίασαν τη δική μου συνέντευξη). <br /><br />Και το μήνυμα ήταν το εξής: η Ελλάδα εφαρμόζει έναντι της Τουρκίας μια πολιτική ‘διπλών γραμμών’ (dual track policy): από τη μια είναι έτοιμη για ουσιαστική βελτίωση των σχέσεων, αν το επιθυμεί και η τουρκική πλευρά. Από την άλλη, διατηρεί την αποτρεπτική ικανότητα για να αντιμετωπίσει εχθρικές κινήσεις. Πρόκειται μια παλιά και δοκιμασμένη πολιτική. Ο Αμερικανός πρόεδρος Θήοντορ Ρουζβελτ την είχε περιγράψει ως το ‘να μιλάς ήπια και να κρατάς ένα μακρύ ραβδί’. <br /><br />Όσον αφορά την κριτική σε συγκεκριμένα σημεία: αναφέρομαι στην τοποθέτηση του Τούρκου πρέσβη ότι η Τουρκία δεν είναι αναθεωρητική χώρα ως ευπρόσδεκτη και συμπληρώνω αμέσως μετά ότι ‘οι δηλώσεις πρέπει να συνοδεύονται από ανάλογη συμπεριφορά επί του πεδίου και εδώ υπάρχουν σημαντικά ζητήματα όσον αφορά στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο”. Υποθέτω ότι δεν είναι σαφές ότι αυτή η φράση αφορά στις τουρκικές δηλώσεις και ενέργειες; <br /><br />Όσον αφορά το θέμα των 10 μιλίων στο αέρα, οι διαφωνούντες φαντάζομαι ότι δεν έχουν ξανακούσει τον όρο ‘Ελληνικό παράδοξο‘; Δεν ισχυρίζομαι φυσικά ότι πρέπει να αλλάξουμε μονομερώς τις θέσεις μας, αλλά καλό είναι να γνωρίζουμε τα δεδομένα. <br /><br />Ενόχλησε επίσης η αναφορά στο ΝΑΤΟ ως πιθανού διαμεσολαβητή σε προσπάθεια απαλλαγής του καθημερινού βάρους -σε ανθρώπινες ζωές, καταπόνηση υλικού και καύσιμα- από τις αναχαιτίσεις στο Αιγαίο, χωρίς υποχώρηση από τις εθνικές θέσεις. Την τελευταία φορά που κοίταξα, πάντως, η χώρα μας ήταν πλήρες μέλος του ΝΑΤΟ και προσπαθούσε να μεγιστοποιήσει τα οφέλη της συμμετοχής της. Πιέζουμε δε τη Συμμαχία να διατηρήσει την παρουσία της στο Αιγαίο για τον έλεγχο των μεταναστευτικών ροών. <br /><br />Ο κ. Λουκόπουλος παρουσιάζει ως ερωτήματά του τα όσα σαφώς αναφέρω στη συνέντευξη ως εχθρικές ενέργειες της Τουρκίας: ‘γκρίζες ζώνες’, χάρτες της ‘Γαλάζιας Πατρίδας’, κ.λπ. Για να απαντήσω όμως στο ερώτημά του: με μια χώρα που κάνει όλα αυτά, προτείνεις να βελτιώσουμε τις σχέσεις και να υιοθετήσουμε μια θετική ατζέντα; Μα με μια χώρα που έχουμε δύσκολες έως εχθρικές σχέσεις κάνουμε μια προσπάθεια βελτίωσης, με τις όποιες (δυστυχώς λιγοστές) πιθανότητες επιτυχίας. Δεν έχει νόημα να το προσπαθήσουμε με την Ιταλία, τη Μάλτα ή το Λουξεμβούργο. <br /><br />Όσον αφορά στο Κυπριακό, το να λες στην άλλη πλευρά ότι ο πραγματικός λόγος που βρίσκεστε στην Κύπρο δεν είναι τα συμφέροντα των Τουρκοκυπρίων αλλά τα δικά σας συμφέροντα λόγω γεωστρατηγικής αξίας της νήσου, δεν είναι ακριβώς μια φράση που αναπαράγει τις θέσεις της Άγκυρας. <br /><br />Αλλά το κορυφαίο σημείο αντικειμενικής κριτικής αποτελεί η φράση περί συνεκμετάλλευσης. Ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη για την οξύτητα, αλλά παρερμηνεία της συγκεκριμένης φράσης μπορεί να οφείλεται είτε στην ανεπιτυχή παρακολούθηση των μαθημάτων ελληνικής γλώσσας στο εξατάξιο δημοτικό, είτε σε σκοπιμότητα. <br /><br />Η φράση “Ακόμη και ιδέες περί συνεκμετάλλευσης μπορούν να συζητηθούν, υπό την προϋπόθεση της προηγούμενης οριοθέτησης μέσω προσφυγής σε διεθνές δικαιοδοτικό όργανο” έχει μια μόνο ερμηνεία: ότι σύμφωνα με την πάγια ελληνική θέση, Ελλάδα και Τουρκία συμφωνούν να καταφύγουν στη Χάγη, αποδέχονται την απόφαση του Δικαστηρίου για τα όρια των θαλασσίων ζωνών και έχοντας πλέον καθορισμένα θαλάσσια σύνορα θα μπορούσαν να συζητήσουν ακόμη και το (εντελώς θεωρητικό επί του παρόντος) σενάριο συνεκμετάλλευσης ενός κοιτάσματος που βρίσκεται εκατέρωθεν των συνόρων (όπως πράττουν π.χ. Ιράν και Κατάρ). Τόσο απλά και χωρίς καμία άλλη (καλόπιστη) ερμηνεία. <br /><br />Για να επανέλθω όμως στην αρχική αναφορά για την ελληνική ‘διπλή’ πολιτική προσέγγισης και αποτροπής. Η Ελλάδα χρειάζεται χρόνο και γενναίες αποφάσεις για να αντιμετωπίσει τα αποτελέσματα σφαλμάτων του παρελθόντος (κυρίως αδράνειας, ή επιλογών και λαθών της πολιτικής ηγεσίας τα τελευταία 20 χρόνια, αλλά χωρίς να είναι άμοιροι ευθυνών αρκετοί από αυτούς που άσκησαν διοίκηση στις Ένοπλες Δυνάμεις, κυρίως λόγω συντεχνιακής λογικής και αδυναμίας να ‘νοικοκυρέψουν’ το στράτευμα και να ξεκινήσουν εγκαίρως μια προσπάθεια αξιοποίησης νέων τεχνολογιών και εύρεσης ‘ασύμμετρων΄ τρόπων αντίδρασης) και της οικονομικής κρίσης για να διατηρήσει την αποτρεπτική ικανότητα των Ενόπλων Δυνάμεων της στα αναγκαία επίπεδα, καθώς και για να υλοποιήσει τα απαραίτητα μέτρα που δεν θα επιτρέπουν στον εξ ανατολών γείτονά μας να εκμεταλλεύεται την τρωτότητα μας όσον αφορά στις μεταναστευτικές ροές.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Δρ. Θάνος Ντόκος, αναπληρωτής ΣΕΑ: Απάντηση μέσω Facebook στα περί συνεκμετάλλευσης

Στη συνέντευξη [σ.σ. στο Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων] αντέδρασαν πολλοί. Άλλοι θετικά και άλλοι αρνητικά. Πολλοί από τους ...

Διαβάστε την συνέχεια