Η ανατροπή του αιώνα: Εντολή Khamenei για συμφωνία με τις ΗΠΑ, θρίλερ στο Κατάρ.

<img height="79" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/6acfdb77582ce871966c61f39fc24a56_XL.jpg?v=3" width="742" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Πρωτοφανής παρέμβαση Putin, μίλησε με Rezai<br />Το Ιράν δίνει σήμα επιστροφής στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων...</span></h3><div>Καταιγιστικές είναι οι εξελίξεις σε ολόκληρο το μέτωπο του Περσικού Κόλπου, καθώς Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Ayatollah Mojtaba Khamenei εξουσιοδότησε την κυβέρνηση να διαπραγματευτεί μια ειρηνική επίλυση της σύγκρουσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως ανακοίνωσε ο Πρόεδρος της χώρας Masoud Pezeshkian το μεσημέρι της 2ας Νοεμβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα του πρακτορείου Tass στις 2/11.</div><div><br />«Καταβάλλουμε προσπάθειες για την επίλυση του ζητήματος μέσω διαλόγου, και στο θέμα αυτό ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν έχει επίσης εκχωρήσει ορισμένες εξουσίες στην κυβέρνηση», δήλωσε ο Pezeshkian, σύμφωνα με την υπηρεσία Τύπου του.<br />Ο Ιρανός Πρόεδρος σημείωσε επίσης την ανάγκη συμμετοχής του πληθυσμού της χώρας στις διαδικασίες για την ξεπέρασμα των προκλήσεων και των κρίσεων που δημιουργήθηκαν από την αμερικανο-ισραηλινή επιθετικότητα κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας.<br />Την ίδια στιγμή, οι Ισραηλινοί προέβησαν σε μία ασύλληπτη παρέμβαση για τον εκτροχιασμό πιθανών συνομιλιών μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ, με τον Benjamin Netanyahu να ασκεί έντονες πιέσεις στον Donald Trump, κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής επικοινωνίας που είχαν το Σάββατο 31/10, ζητώντας την άμεση επανέναρξη του πολέμου ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν μετά τις ενδιάμεσες εκλογές της Τρίτης 3/11. <br />Πάντως, η διπλωματική κινητικότητα δεν περιορίζεται στις πρωτοβουλίες του Τελ Αβίβ πίσω από τις κουρτίνες...<br />Κι αυτό, διότι στις 2 Νοεμβρίου, ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin είχε αυτό που τα ιρανικά ΜΜΕ χαρακτηρίζουν ως μία «ασυνήθιστη» τηλεφωνική επικοινωνία με τον γραμματέα του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας του Ιράν, Mohsen Rezaei.<br /><br />Pezeshkian: Προχωράμε σε διαπραγματεύσεις με τη μεσολάβηση του Κατάρ<br /><br />Ο Ιρανός πρόεδρος Pezeshkian δήλωσε ότι ο Ανώτατος Ηγέτης Mojtaba Khamenei έχει παραχωρήσει στην κυβέρνηση ορισμένες εξουσίες για τη διεξαγωγή διπλωματικών συνομιλιών, χωρίς ωστόσο να διευκρινίσει το εύρος τους.<br /><br />Οι δηλώσεις του έρχονται την ώρα που συνεχίζονται οι έμμεσες διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ, υπό τη διαμεσολάβηση του Κατάρ, ενώ, σύμφωνα με πληροφορίες, βρίσκεται υπό συζήτηση σχέδιο πρότασης για την επίτευξη συμφωνίας.<br /><br />Πανικός στο Ισραήλ: «Χτυπήστε αλύπητα το Ιράν πριν τις ενδιάμεσες εκλογές»<br /><br />Εντωμεταξύ, ο Benjamin Netanyahu άσκησε έντονες πιέσεις στον Donald Trump, κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής επικοινωνίας που είχαν το Σάββατο, ζητώντας την άμεση επανέναρξη του πολέμου ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν μετά τις ενδιάμεσες εκλογές της Τρίτης, την ώρα που οι διαμεσολαβητικές προσπάθειες υπό την ηγεσία του Κατάρ επικεντρώνονται στην επίτευξη προσωρινής συμφωνίας, προκειμένου να αποτραπεί ένας νέος γύρος κλιμάκωσης, σύμφωνα με τους Financial Times.<br /><br />Αμερικανός αξιωματούχος επιβεβαίωσε την τηλεφωνική επικοινωνία, χαρακτηρίζοντάς την «ευθεία», ενώ ισραηλινή πηγή έκανε λόγο για «τεταμένη» συνομιλία.<br />Ο Netanyahu ανησυχεί ότι η συνεχιζόμενη διπλωματική διαδικασία θα περιορίσει τις πιέσεις προς την Τεχεράνη, ενώ ο Trump επιθυμεί, προς το παρόν, το Ισραήλ να παραμείνει εκτός των διπλωματικών προσπαθειών της Ουάσιγκτον.<br />Δημόσια, ο Trump χαρακτήρισε τη συνομιλία «πολύ καλή», χωρίς ωστόσο να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες.<br /><br />Πρωτοφανές: Ασυνήθιστη επικοινωνία Putin με τον Mohsen Rezai για τη Μέση Ανατολή<br /><br />Την ίδια στιγμή, μία ασυνήθιστη τηλεφωνική επικοινωνία πραγματοποιήθηκε μεταξύ του Ρώσου προέδρου Vladimir Putin και του γραμματέα του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας του Ιράν, Mohsen Rezaei στις 2/11.<br />Οι δύο άνδρες συζήτησαν τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Η επικοινωνία εκτιμάται ότι αφορούσε κάποιο ιδιαίτερα σημαντικό ζήτημα, γεγονός που εξηγεί γιατί ο Putin επέλεξε να συνομιλήσει με τον Rezaei, ο οποίος συντονίζει τις στρατηγικές αποφάσεις του Ιράν σε θέματα ασφάλειας.<br /><br />Διακινείται σχέδιο προσυμφώνου - Γιατί οι Ιρανοί αποχώρησαν από τη Ντόχα την Κυριακή 1/11<br /><br />Το Reuters μετέδωσε ότι κυκλοφορεί προς διαβούλευση σχέδιο πρότασης μεταξύ του Ιράν και των Ηνωμένων Πολιτειών, με στόχο τη συγκέντρωση παρατηρήσεων από τις εμπλεκόμενες πλευρές, την εξεύρεση πιθανής λύσης για τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή και την παύση των εκατέρωθεν απειλών.<br />Καλά πληροφορημένος αξιωματούχος ανέφερε ότι οι Ιρανοί διαπραγματευτές αποχώρησαν την Κυριακή 1/11 από τις συνομιλίες στην Ντόχα, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι η αποχώρησή τους δεν οφειλόταν σε διαφωνίες ή δυσκολίες κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, όπως μεταδίδει το Khabarfoori στις 2/11.<br /><br />Ο ίδιος αξιωματούχος υπογράμμισε ότι σχέδιο πρότασης διακινείται μεταξύ των εμπλεκόμενων πλευρών, προκειμένου να συγκεντρωθούν σχόλια και να υπάρξει περαιτέρω επεξεργασία, ενώ παραμένει ανοιχτό το ενδεχόμενο πραγματοποίησης νέας συνάντησης για τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων.<br /><br />Βόμβα από το ιρανικό ΥΠΕΞ: Άνοιγμα του Hormuz μόνο με εκπλήρωση των αιτημάτων του Ιράν<br /><br />Με τη σειρά του, ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών του Ιράν δήλωσε: «Τα Στενά του Hormuz δεν πρόκειται να ανοίξουν εάν δεν τερματιστεί ο αποκλεισμός και δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματα του Ιράν».<br />Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο του πρακτορείου ειδήσεων Tasnim που καλύπτει θέματα εξωτερικής πολιτικής, ο Esmail Baghai, εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, απάντησε σε ερωτήσεις δημοσιογράφων κατά τη διάρκεια της καθιερωμένης εβδομαδιαίας συνέντευξης Τύπου, σήμερα, Δευτέρα 1η Νοεμβρίου.<br />Αρχικά, ο Baghai, τιμώντας την επέτειο της 13ης Αμπάν και τη «μνήμη των μαρτύρων», αναφέρθηκε στις εξελίξεις στην περιοχή, δηλώνοντας:<br /><br />«Οι εξελίξεις στη Δυτική Ασία εξακολουθούν να επικεντρώνονται στην κατεχόμενη Παλαιστίνη και στη συνεχιζόμενη γενοκτονία εις βάρος του παλαιστινιακού λαού.<br />Μετά τις εκλογές του σιωνιστικού καθεστώτος, τα εγκλήματα κατά του Λιβάνου και της Γάζας έχουν ενταθεί. Ενόψει της χειμερινής περιόδου, η κατάσταση που αντιμετωπίζουν οι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες είναι καταστροφική.<br />Η διεθνής κοινότητα φαίνεται να έχει περιέλθει σε μια κατάσταση απάθειας. Έχει αναδυθεί ένα επικίνδυνο φαινόμενο, αυτό της κανονικοποίησης των δολοφονιών.<br />Όλοι οι θεσμοί, συμπεριλαμβανομένου του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας, έχουν ευθύνη να λάβουν θέση απέναντι σε αυτά τα εγκλήματα.<br />Αξιωματούχοι του ισραηλινού καθεστώτος βρίσκονται αντιμέτωποι με ποινικές διώξεις, ωστόσο το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο δέχεται έντονες πιέσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες».<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η ανατροπή του αιώνα: Εντολή Khamenei για συμφωνία με τις ΗΠΑ, θρίλερ στο Κατάρ.

Πρωτοφανής παρέμβαση Putin, μίλησε με Rezai Το Ιράν δίνει σήμα επιστροφής στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων... Καταιγιστικές είναι οι εξελίξε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η τουρκική πολιτική έχει όρια σε Αιγαίο, Κουρδικό και Μαύρη Θάλασσα.

<img height="74" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-10/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CF%83.jpeg?itok=KvHfEBM3" width="744" /><br /><br />Στο Αιγαίο, η αναθεωρητική στρατηγική της Άγκυρας (όπως το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας») αντιμετωπίζει ανυπέρβλητα εμπόδια με ονοματεπώνυμο: Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις<br /><br />Ηεπεκτατική πολιτική της Τουρκίας στο Αιγαίο, το Κουρδικό ζήτημα και η Μαύρη Θάλασσα προσκρούει σε σαφή γεωπολιτικά, στρατιωτικά και νομικά όρια, τα οποία καθορίζονται από το διεθνές δίκαιο, τις συμμαχίες, τις ισορροπίες δυνάμεων και φυσικά την Ελλάδα που έφερε τα πάνω κάτω.<br /><br />Ο κύριος αντίπαλος στα τουρκικά σχέδια μετά και την κατάθεση όπλων από τους Κούρδους, είναι οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και ειδικά αυτές στο Αιγαίο, ενώ η ελληνοισραηλινή συμμαχία στην Ανατολική Μεσόγειο περικυκλώνει τον τουρκικό στόλο στην περιοχή. <br /><br />Η αποτρεπτική ισχύς της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας προσκρούει στη στρατιωτική ενίσχυση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων (π.χ. προγράμματα Rafale, Belharra, F-35) και στην ισχυροποίηση των αμυντικών συμμαχιών της Αθήνας με τις ΗΠΑ και τη Γαλλία, γεγονός που εξισορροπεί τις τουρκικές αναθεωρητικές πιέσεις.<br /><br />Στο Αιγαίο, η αναθεωρητική στρατηγική της Άγκυρας (όπως το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας») αντιμετωπίζει πλέον ανυπέρβλητα εμπόδια, που ονομάζονται Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, οι οποίες έιναι πανίσχυρες πλέον, ενώ ανεβάζουν συνεχώς επίπεδο με διάφορες αμυντικές συνεργασίες με Γαλλία, Ισραήλ, ΗΠΑ, κτλπ. <br /><br />Η κυριαρχία των ελληνικών νησιών είναι κατοχυρωμένη από τη Συνθήκη της Λωζάνης (1923) και τη Συνθήκη των Παρισίων (1947). Κάθε προσπάθεια αμφισβήτησης στερείται νομικής βάσης διεθνώς.<br /><br />Αν και η Τουρκία δεν το έχει συνυπογράψει, το δικαίωμα της Ελλάδας για επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια αποτελεί εθιμικό δίκαιο. Η τουρκική απειλή πολέμου (casus belli) αποτελεί παραβίαση του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ.<br /><br />Οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις διατηρούν ισχυρή αποτρεπτική ικανότητα, ενισχυμένη από πρόσφατα εξοπλιστικά προγράμματα (αεροσκάφη Rafale, φρεγάτες Belharra).<br /><br />Η ΕΕ και οι ΗΠΑ στηρίζουν σταθερά τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς μια ελληνοτουρκική σύρραξη θα διέλυε τη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ.<br /><br />Η επεκτατική πολιτική της Άγκυρας συναντά αυστηρά γεωπολιτικά και στρατιωτικά όρια, καθώς η υπερεξάπλωση των δυνάμεών της, η οικονομική πίεση στο εσωτερικό και οι ισχυρές διεθνείς συμμαχίες των αντιπάλων της καθιστούν οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια υψηλού ρίσκου.<br /><br />Παρά τη ρητορική ένταση και τις προσπάθειες νομιμοποίησης αναθεωρητικών δογμάτων, όπως η «Γαλάζια Πατρίδα», οι ισορροπίες ισχύος στο Αιγαίο, το Κουρδικό και τη Μαύρη Θάλασσα θέτουν σαφή αναχώματα στις επιδιώξεις της.<div><br />Αιγαίο: Το τείχος της αποτροπής και των συμμαχιών<br /><br />Η Άγκυρα επιχειρεί συστηματικά να γκριζάρει περιοχές και να επιβάλει τετελεσμένα. Ωστόσο, η στρατηγική της προσκρούει σε συγκεκριμένους παράγοντες.<br /><br />Ο εκσυγχρονισμός των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων καθιστά το κόστος μιας πιθανής εμπλοκής απαγορευτικό για την Τουρκία. Αναλύσεις δείχνουν ότι ένα σενάριο σύγκρουσης υψηλής έντασης θα επέφερε άμεσα και καίρια πλήγματα στις τουρκικές δυνάμεις.<br /><br />Η Ελλάδα έχει θωρακιστεί με ισχυρές αμυντικές συμφωνίες (π.χ. με τη Γαλλία και τις ΗΠΑ). Οποιαδήποτε τουρκική επιθετικότητα θα προκαλούσε την άμεση παρέμβαση του διεθνούς παράγοντα, απομονώνοντας πλήρως την Άγκυρα.<br /><br />Η προσπάθεια της Τουρκίας να μετατρέψει τη «Γαλάζια Πατρίδα» σε εσωτερικό νόμο αποδεικνύει την αδυναμία της να βρει ερείσματα στο Διεθνές Δίκαιο, καθώς οι μονομερείς διεκδικήσεις της απορρίπτονται καθολικά από την παγκόσμια κοινότητα.<br />Κουρδικό Ζήτημα: Τα όρια των συνόρων και του δημογραφικού ζητήματος<br /><br />Η Τουρκία επιχειρεί στρατιωτικά στο βόρειο Ιράκ και τη βόρεια Συρία για να αποτρέψει τη δημιουργία κουρδικής κρατικής οντότητας, όμως η πολιτική αυτή έχει φτάσει στα όριά της.<br /><br />Παρά τις συνεχείς στρατιωτικές επιχειρήσεις στο βόρειο Ιράκ και τη συριακή επικράτεια, η Τουρκία αδυνατεί να εξαλείψει πλήρως τις κουρδικές δομές, καθώς αυτές υποστηρίζονται από γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή, περιλαμβανομένης της παρουσίας των ΗΠΑ στη βορειοανατολική Συρία.<br /><br />Παρά τις πολυετείς επιχειρήσεις, η Τουρκία δεν μπορεί να εξαλείψει πλήρως το PKK ή τις συριακές κουρδικές δυνάμεις (YPG).<br /><br />Το Κουρδικό είναι κυρίως πολιτικό και δημογραφικό ζήτημα στο εσωτερικό της Τουρκίας. Η καταπίεση της κουρδικής μειονότητας δεν λύνει το πρόβλημα, αλλά τροφοδοτεί τον εγχώριο κοινωνικό διχασμό.<br />Μαύρη Θάλασσα: Τα όρια της Συνθήκης του Μοντρέ και της Ρωσίας<br /><br />Στη Μαύρη Θάλασσα, η Τουρκία προσπαθεί να ισορροπήσει μεταξύ του ρόλου της ως μέλος του ΝΑΤΟ και των σχέσεών της με τη Μόσχα.<br /><br />Η Μαύρη Θάλασσα αποτελεί ζωτικό χώρο για τη Ρωσία. Παρά την εμπλοκή της στην Ουκρανία, η Μόσχα δεν θα ανεχτεί την ηγεμονία της Τουρκίας ή του ΝΑΤΟ στην περιοχή.<br /><br />Η συνθήκη αυτή δίνει στην Τουρκία τον έλεγχο των Στενών (Βόσπορος, Δαρδανέλια), αλλά ταυτόχρονα θέτει αυστηρούς περιορισμούς στη διέλευση πολεμικών πλοίων μη παρόχθιων κρατών. Αυτό περιορίζει την ικανότητα της Τουρκίας να φέρει μεγάλες νατοϊκές δυνάμεις στην περιοχή, περιορίζοντας και τη δική της επιρροή ως «μεσάζοντα».<br /><br />Η Τουρκία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη Ρωσία για την ενέργεια (φυσικό αέριο, πυρηνικός σταθμός Άκκουγιου) και τον τουρισμό, γεγονός που θέτει αυτόματα όρια σε οποιαδήποτε επιθετική πολιτική προς τον Βορρά.<br /><br />Η επεκτατική πολιτική της Τουρκίας έχει φτάσει στα όριά της. Η Άγκυρα δεν διαθέτει ούτε την οικονομική αντοχή, ούτε τη στρατιωτική υπεροχή, ούτε τη διεθνή νομιμοποίηση για να υποστηρίξει ταυτόχρονα τρία τόσο απαιτητικά μέτωπα. Οποιαδήποτε προσπάθεια να ξεπεράσει αυτά τα όρια με στρατιωτικά μέσα τη φέρνει αντιμέτωπη με τον κίνδυνο μιας στρατηγικής και στρατιωτικής πανωλεθρίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η τουρκική πολιτική έχει όρια σε Αιγαίο, Κουρδικό και Μαύρη Θάλασσα.

Στο Αιγαίο, η αναθεωρητική στρατηγική της Άγκυρας (όπως το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας») αντιμετωπίζει ανυπέρβλητα εμπόδια με ονοματεπώνυμο...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέες επιθέσεις σε Σούπερμάρκετ σε Βέλγιο και Σουηδία μετά τη Γαλλία.

<img height="72" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-11/%CE%B2%CE%B5%CE%BB%CE%B3%CE%B9%CE%BF.jpg?itok=8rloe7yz" width="733" /><br /><br />Επισιτιστική κυβερνοτρομοκρατία στην Ευρώπη με το ερώτημα να είναι αν υπάρχει κίνδυνος να δούμε ανάλογα χτυπήματα και στην Ελλάδα;<br /><br />Στις 2 Νοεμβρίου 2026, ένα νέο κύμα κυβερνοεπιθέσεων έπληξε συστήματα ψύξης σε δεκάδες σούπερ μάρκετ της Ευρώπης, με αποτέλεσμα ψυγεία και καταψύκτες να υπερθερμανθούν κατά τη διάρκεια της νύχτας. Η επίθεση αυτή αποτελεί συνέχεια ενός παρόμοιου περιστατικού που σημειώθηκε στη Γαλλία τρεις εβδομάδες νωρίτερα.<br /><br />Τα χτυπήματα αφορούσαν το Βέλγιο, όπου επηρεάστηκαν περίπου 40 καταστήματα της αλυσίδας Delhaize και 15 καταστήματα της Carrefour.<br /><br />Την Σουηδία, όπου βρέθηκαν στο στόχαστρο καταστήματα των αλυσίδων ICA και Coop, αλλά και το Λουξεμβούργο και την Ιρλανδία, όπου αναφέρθηκαν επίσης προβλήματα, με 13 καταστήματα της SuperValu να επηρεάζονται στην Ιρλανδία.<br /><br />Τα περισσότερα σύγχρονα επαγγελματικά συστήματα ψύξης είναι συνδεδεμένα στο διαδίκτυο για απομακρυσμένη συντήρηση και καταγραφή βλαβών. Οι επιτιθέμενοι εκμεταλλεύτηκαν γνωστές ευπάθειες σε παλαιότερα ή μη ενημερωμένα λογισμικά ελεγκτών ψύξης (κυρίως της εταιρείας Danfoss). Σε πολλές περιπτώσεις, οι συσκευές αυτές είχαν εργοστασιακούς ή εύκολα παρακάμψιμους κωδικούς πρόσβασης.<br /><br />Οι χάκερ κατάφεραν να παρακάμψουν εξ αποστάσεως τις ρυθμίσεις ασφαλείας στα συστήματα ελέγχου ψύξης, τα οποία είναι συνδεδεμένα στο διαδίκτυο για σκοπούς απομακρυσμένης συντήρησης.<br /><br />Οι θερμοκρασίες άλλαξαν ριζικά, φτάνοντας από τους -27°C έως και πάνω από τους 50°C. Σύμφωνα με τεχνικές αναλύσεις από την προηγούμενη επίθεση στη Γαλλία, οι χάκερς εκμεταλλεύτηκαν ευπάθειες σε ελεγκτές (όπως αυτοί της εταιρείας Danfoss), χρησιμοποιώντας προεπιλεγμένα στοιχεία διαχειριστή ('admin') ή παρακάμπτοντας τους κωδικούς πρόσβασης.<br /><br />Η επίθεση προκάλεσε τεράστια καταστροφή και αλλοίωση τροφίμων (κρέατα, γαλακτοκομικά και κατεψυγμένα προϊόντα), αναγκάζοντας τα καταστήματα να πετάξουν εμπορεύματα αξίας εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ.<br />Αν θέλεις, μπορούμε να στήσουμε μια εργασία για να παρακολουθούμε τις εξελίξεις γύρω από τις έρευνες των ευρωπαϊκών αρχών για την ταυτότητα των χάκερ ή για τυχόν νέα μέτρα κυβερνοασφάλειας που θα ανακοινωθούν.<br /><br />Οι υπεύθυνοι των καταστημάτων αναγκάστηκαν να πετάξουν τόνους φρέσκων και κατεψυγμένων προϊόντων (κρέατα, γαλακτοκομικά) που αλλοιώθηκαν, με τις ζημιές να ανέρχονται σε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.<br /><br />Τεχνικοί ψυκτικών συστημάτων εργάστηκαν όλο το βράδυ για να αποσυνδέσουν χειροκίνητα τις επηρεασμένες μονάδες από το δίκτυο (offline), ώστε να επαναφέρουν τη σωστή θερμοκρασία.<br /><br />Παρά τη σοβαρότητα και την πρωτοφανή φύση των επιθέσεων, οι ευρωπαϊκές αρχές και οι επικεφαλής των αλυσίδων λιανικής ξεκαθαρίζουν ότι δεν υπάρχει κίνδυνος για την ευρύτερη επισιτιστική επάρκεια της Ευρώπης ή πρόκλησης τεχνητής πείνας.<br /><br />Η εφοδιαστική αλυσίδα παραμένει ισχυρή. Ωστόσο, οι επιθέσεις αυτές αναδεικνύουν ένα τεράστιο κενό ασφαλείας στις ψηφιακές υποδομές (Internet of Things) που σχετίζονται με τη συντήρηση των τροφίμων.<br /><br />Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει επίσημη ανάληψη ευθύνης, και οι εθνικές υπηρεσίες κυβερνοασφάλειας σε συνεργασία με διεθνείς αρχές διεξάγουν εκτεταμένες έρευνες για να εντοπίσουν την πηγή και τα κίνητρα των επιθέσεων.<br /><br />Η άμεση στρατηγική των ευρωπαϊκών αρχών επικεντρώνεται στην απομόνωση των συστημάτων, την αυστηροποίηση των ψηφιακών ελέγχων και την ενεργοποίηση ευρωπαϊκών πρωτοκόλλων ταχείας αντίδρασης.<div><br />Τα κυριότερα μέτρα που λαμβάνονται αυτή τη στιγμή περιλαμβάνουν:<br /><br />Η γαλλική υπηρεσία κυβερνοασφάλειας (ANSSI), σε συντονισμό με τις αντίστοιχες αρχές του Βελγίου και της Σουηδίας, έδωσε αυστηρή οδηγία στις εταιρείες λιανικής να αποσυνδέσουν άμεσα όλα τα κεντρικά συστήματα διαχείρισης ψύξης από το ανοιχτό διαδίκτυο.<br /><br />Σε εκατοντάδες καταστήματα, τεχνικοί ψυκτικοί απομονώνουν φυσικά τις εγκαταστάσεις (αποσυνδέοντάς τις από το δίκτυο IT) ώστε ο έλεγχος της θερμοκρασίας να γίνεται πλέον τοπικά και χειροκίνητα, αποκλείοντας την πιθανότητα νέας απομακρυσμένης δολιοφθοράς.<br /><br />Αυστηροποίηση Πρωτοκόλλων Ασφαλείας στα Συστήματα IoT<br /><br />Διαπιστώθηκε ότι οι χάκερ εκμεταλλεύτηκαν εργοστασιακούς κωδικούς (όπως το "admin") ή κενά ασφαλείας σε παλαιότερα μοντέλα ελεγκτών (π.χ. Danfoss, Copeland, Dixell). Οι αρχές επιβάλλουν πλέον την υποχρεωτική αλλαγή κωδικών πρόσβασης και τη χρήση Αυθεντικοποίησης Πολλαπλών Παραγόντων (MFA).<br /><br /> Οποιαδήποτε απομακρυσμένη συντήρηση ή έλεγχος των ψυγείων επιτρέπεται πλέον αποκλειστικά και μόνο μέσω κρυπτογραφημένων καναλιών VPN ή δικτύων Zero Trust (ZTNA), και όχι μέσω κοινών IP διευθύνσεων.<br /><br /> Ενεργοποίηση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού ENISA<br /><br /> Εφαρμόζεται πλέον αυστηρά η νέα ευρωπαϊκή νομοθεσία (NIS2 και επικείμενες διατάξεις), η οποία υποχρεώνει τις αλυσίδες τροφίμων να αναφέρουν οποιοδήποτε «περιστατικό IT» εντός 24 ωρών στην κεντρική πλατφόρμα του ENISA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός για την Κυβερνοασφάλεια). Αυτό επιτρέπει την άμεση ενημέρωση όλων των κρατών-μελών αν εντοπιστεί μια νέα απειλή.<br /><br /> Δικαστική και Διεθνής Έρευνα για «Δολιοφθορά Υποδομών»<br /><br />Καθώς το φαινόμενο πήρε διασυνοριακές διαστάσεις (Γαλλία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Σουηδία, Ολλανδία), οι έρευνες δεν αντιμετωπίζονται ως απλό ψηφιακό έγκλημα. Η Εισαγγελία του Παρισιού και οι δικαστικές αρχές των άλλων κρατών συνεργάζονται για τον εντοπισμό της κρατικής ή τρομοκρατικής οντότητας που βρίσκεται πίσω από την επίθεση, με την κατηγορία της σκόπιμης προσπάθειας αποσταθεροποίησης της επισιτιστικής αλυσίδας της ΕΕ.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νέες επιθέσεις σε Σούπερμάρκετ σε Βέλγιο και Σουηδία μετά τη Γαλλία.

Επισιτιστική κυβερνοτρομοκρατία στην Ευρώπη με το ερώτημα να είναι αν υπάρχει κίνδυνος να δούμε ανάλογα χτυπήματα και στην Ελλάδα; Στις 2 Νο...

Διαβάστε την συνέχεια

Το τελεσίγραφο Καλίν στον Πρωθυπουργό της Ελλάδας.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.estianews.gr/wp-content/uploads/2026/11/es021162.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="430" data-original-width="750" height="66" src="https://www.estianews.gr/wp-content/uploads/2026/11/es021162.jpg" width="754" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><b>Μανώλης Κοττάκης</b></div><div>Η «ΕτΚ» αποκαλύπτει το παρασκήνιο της συνάντησης του απεσταλμένου του Προέδρου Ερντογάν με τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, αρχές Σεπτεμβρίου στο Μέγαρο Μαξίμου, και το περιεχόμενο του μηνύματός του<br /><br />Απειλή πολέμου με εισβολή, αν η Τουρκία δεχθεί πλήγμα από το Ισραήλ μέσα από ελλαδικό ή κυπριακό έδαφος<br /><br />Στις αρχές του περασμένου Σεπτεμβρίου επισκέφθηκε ιγκόγκνιτο την Αθήνα ο αρχηγός της ΜΙΤ και εξ απορρήτων του Προέδρου Ερντογάν, Ιμπραήμ Καλίν. Συναντήθηκε με τον ομόλογό του, πρέσβυ της ΕΥΠ, κ. Θεμιστοκλή Δεμίρη, και ακολούθως μετέβη, υπό συνθήκες άκρας μυστικότητας, στο Μέγαρο Μαξίμου, όπου συναντήθηκε –κατόπιν αιτήματός του– με τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη.<br /><br />Η συνάντηση διέρρευσε στον Τύπο και, αρχικώς, σχηματίστηκε η εντύπωση ότι η πηγή της διαρροής ήταν τουρκική· ωστόσο, η έρευνα έδειξε πως η πηγή ήταν μάλλον ελληνική. Και, μάλλον, όχι σε συνεννόηση με το Μέγαρο Μαξίμου, το οποίο αιφνιδιάστηκε από την αποκάλυψη και δεν επιβεβαίωσε ποτέ δημοσίως την πραγματοποίησή της. Σε αντίθεση με τους Τούρκους, που την επιβεβαίωσαν και διέρρευσαν στην φιλοκυβερνητική εφημερίδα «Yeni Şafak» την φράση του Καλίν «Δεν θα δεχτούμε τετελεσμένα στο Αιγαίο» και την φράση του Ερντογάν «Δεν θα μείνουμε άπραγοι».<br /><a href="https://www.estianews.gr/kentriko-thema/to-telesigrafo-kalin-ston-prothypourgo-t%e1%bf%86s-%e1%bc%91llados/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a><br /><br /><a href="https://www.estianews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το τελεσίγραφο Καλίν στον Πρωθυπουργό της Ελλάδας.

Μανώλης Κοττάκης Η «ΕτΚ» αποκαλύπτει το παρασκήνιο της συνάντησης του απεσταλμένου του Προέδρου Ερντογάν με τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράν: Το «σκιώδες» δίκτυο των 5.000 φορέων που τρυπά τον αμερικανικό αποκλεισμό.

<img height="79" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/11/iran.jpg" width="734" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Έρευνα του Reuters αποκαλύπτει στρατιωτικές προμήθειες άνω των 2 δισ. δολαρίων μέσω οργανισμών συνδεδεμένων με το υπουργείο Άμυνας. Εταιρείες-βιτρίνες, πετρελαϊκά έσοδα και υλικά διπλής χρήσης στηρίζουν την αντοχή της Τεχεράνης στις κυρώσεις.<br /><br />Πώς συνεχίζει το Ιράν να αναπληρώνει τα αποθέματα πυραύλων και drones, παρά τις δυτικές κυρώσεις, τον αμερικανικό ναυτικό αποκλεισμό και τα πλήγματα στις στρατιωτικές του υποδομές;<br /><br />Μια έρευνα του Reuters φωτίζει μέρος της απάντησης: ένα εκτεταμένο δίκτυο περισσότερων από 5.000 στρατιωτικών φορέων, με διεθνείς διασυνδέσεις, που λειτουργεί πίσω από κωδικοποιημένες ονομασίες και συνδέεται με το ιρανικό υπουργείο Άμυνας.<br /><br />Σύμφωνα με τα ευρήματα, το δίκτυο διευκόλυνε εισαγωγές εξοπλισμού, εκρηκτικών και βαρέων οχημάτων αξίας τουλάχιστον 2 δισ. δολαρίων από τον Ιανουάριο του 2025.<br /><br />Η εικόνα που προκύπτει αφορά μια διαχρονική υποδομή προμηθειών και χρηματοδότησης, η οποία προσαρμόζεται στην πίεση και διατηρεί πρόσβαση σε κρίσιμα υλικά.<div><br />Οι κωδικοί πίσω από τη στρατιωτική μηχανή<br /><br />Οι φορείς εμφανίζονται με ονομασίες που αρχίζουν από τα γράμματα MOD, παραπέμποντας στο υπουργείο Άμυνας, και ακολουθούνται από αριθμούς.<br /><br />Στα αρχεία δηλώνουν την ίδια διεύθυνση στην Τεχεράνη με το υπουργείο Άμυνας και Επιμελητείας των Ενόπλων Δυνάμεων — MODAFL.<br /><br />Παρότι καταγράφουν ως ημερομηνία ίδρυσης την 11η Φεβρουαρίου 1979, ημέρα επικράτησης της Ισλαμικής Επανάστασης, τα στοιχεία που εξέτασε το Reuters δείχνουν ότι οι περισσότεροι δημιουργήθηκαν γύρω στο 2013, όταν οι κυρώσεις έπλητταν τις πετρελαϊκές εξαγωγές και την οικονομία.<br /><br />Ορισμένοι συνδέονται με τους Φρουρούς της Επανάστασης — IRGC και με τα bonyads, μεγάλα ιδρύματα και επιχειρηματικά συγκροτήματα που ελέγχονται από την ιρανική ελίτ.<br /><br />Τα οικονομικά τους ίχνη εμφανίζονται σε εμπορικά και μεταφορικά αρχεία τουλάχιστον από το 2016.<br />Ο φορέας που ξεχωρίζει<br /><br />Στο επίκεντρο της έρευνας βρίσκεται η MOD 346428.<br /><br />Για την περίοδο από τον Ιανουάριο του 2025 έως τον Ιούνιο του 2026, το Reuters εντόπισε εισαγωγές της αξίας περίπου 2,3 δισ. δολαρίων, βάσει των εμπορικών δεδομένων που εξέτασε.<br /><br />Οι προμήθειες περιλαμβάνουν υλικά για την παραγωγή πυραύλων και drones, εξαρτήματα και βαρέα φορτηγά που μπορούν να προσαρμοστούν για στρατιωτική χρήση.<br /><br />Η διάκριση είναι ουσιώδης: πολλά από τα προϊόντα έχουν διπλή χρήση, πολιτική και στρατιωτική. Η καταγραφή μιας εισαγωγής δεν αποδεικνύει αυτομάτως ότι κάθε αντικείμενο κατέληξε σε οπλικό σύστημα.<br /><br />Η αξία των ευρημάτων βρίσκεται στον συνδυασμό των εμπορικών στοιχείων με τις διασυνδέσεις των φορέων που πραγματοποιούν τις αγορές.</div><div><br />Κίνα, Ρωσία και ευρωπαϊκή προέλευση<br /><br />Μεγάλο μέρος των αγαθών καταγράφεται ως προερχόμενο από την Κίνα, τη Ρωσία και τη Γερμανία, με μεταφορές διά ξηράς, θαλάσσης και αέρος.<br /><br />Η δηλωμένη προέλευση δεν τεκμηριώνει από μόνη της γνώση ή συμμετοχή των αντίστοιχων κυβερνήσεων, ούτε αποδεικνύει ότι ένας κατασκευαστής γνώριζε τον τελικό αποδέκτη.<br /><br />Αναδεικνύει, ωστόσο, τη δυσκολία παρακολούθησης διεθνών αλυσίδων εφοδιασμού, ιδιαίτερα όταν μεσολαβούν τρίτες εταιρείες και προϊόντα με νόμιμες βιομηχανικές εφαρμογές.<br /><br />Η έρευνα βασίστηκε σε χιλιάδες ιρανικά τραπεζικά και κρατικά έγγραφα, εταιρικές καταχωρίσεις και δεδομένα εισαγωγών. Το Reuters συνεργάστηκε με την εταιρεία ανάλυσης κινδύνου 240 Analytics για τη χαρτογράφηση του δικτύου. </div><div><br />Πετρελαϊκά έσοδα και εταιρείες-βιτρίνες<br /><br />Οι φορείς αξιοποιούν, σύμφωνα με την έρευνα, ενδιάμεσους και εταιρείες-βιτρίνες στο εξωτερικό για να χρηματοδοτούν αγορές με έσοδα από πωλήσεις πετρελαίου που παρακάμπτουν τις κυρώσεις.<br /><br />Έτσι, η στρατιωτική προμήθεια συνδέεται με ένα ευρύτερο οικονομικό οικοσύστημα: έσοδα, εμπορικές διασυνδέσεις και μηχανισμούς απόκρυψης του πραγματικού αγοραστή.<br /><br />Ο πρώην υψηλόβαθμος αξιωματούχος του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών Μίαντ Μαλέκι περιέγραψε το δίκτυο ως:<br /><br />«Τη στρατιωτική γραμμή ζωής του καθεστώτος στη διάρκεια αυτής της σύγκρουσης και για πολλά χρόνια προηγουμένως».<br /><br />Το Reuters ανέφερε επίσης ότι δεν εντόπισε στοιχεία πως οι συγκεκριμένοι αριθμημένοι φορείς των εγγράφων είχαν ενταχθεί ατομικά σε δυτικούς καταλόγους κυρώσεων.</div><div><br />Τι αποκαλύπτεται για την αντοχή της Τεχεράνης<br /><br />Γεωπολιτικά, τα ευρήματα δείχνουν γιατί η πίεση στις στρατιωτικές εγκαταστάσεις και στις θαλάσσιες μεταφορές δεν αρκεί από μόνη της για να εξηγήσει την εξέλιξη των ιρανικών δυνατοτήτων.<br /><br />Η δυνατότητα αναπλήρωσης εξαρτάται και από την πρόσβαση σε βιομηχανικά υλικά, εξαρτήματα, χρηματοδότηση και εναλλακτικούς προμηθευτές.<br /><br />Οι εισαγωγές που καταγράφονται από το 2025, πάντως, καλύπτουν διαφορετικές χρονικές φάσεις. Δεν πρέπει να διαβάζονται σαν να πραγματοποιήθηκαν όλες υπό τις ίδιες συνθήκες ναυτικού αποκλεισμού.<br /><br />Το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών, απαντώντας στα ευρήματα, υποστήριξε ότι οι ΗΠΑ έχουν αποκόψει κρίσιμες οικονομικές διασυνδέσεις του καθεστώτος και συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν τις προσπάθειες παράκαμψης.<br /><br />Ο αναλυτής της 240 Analytics Νόαμ Μπίνστοκ στάθηκε, αντίθετα, στην έκταση της υποδομής που αποκαλύφθηκε:<br /><br />«Το ύψος των χρημάτων που περνούν από αυτούς τους φορείς είναι εντυπωσιακό».<br /><br /><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιράν: Το «σκιώδες» δίκτυο των 5.000 φορέων που τρυπά τον αμερικανικό αποκλεισμό.

Βασιλης Διαμαντακος Έρευνα του Reuters αποκαλύπτει στρατιωτικές προμήθειες άνω των 2 δισ. δολαρίων μέσω οργανισμών συνδεδεμένων με το υπουργ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ουκρανία: Η παγίδα της «παγωμένης ειρήνης». Γιατί το Κίεβο κινδυνεύει να γίνει το νέο Ναγκόρνο Καραμπάχ

<img height="76" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/11/zelenski-trump-1200x801.jpg" width="737" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Από την Κορέα και την Κύπρο μέχρι την Υπερδνειστερία και το Ναγκόρνο Καραμπάχ, τέσσερις ιστορικές συγκρούσεις αποκαλύπτουν το πραγματικό διακύβευμα για την Ουκρανία: Δεν αρκεί να σταματήσουν τα όπλα. Το κρίσιμο ερώτημα είναι ποιος θα εγγυηθεί την ειρήνη όταν η Μόσχα αποφασίσει να δοκιμάσει ξανά τις αντοχές της Δύσης.<br /><br />«Αυτή τη στιγμή πρέπει να παγώσουμε τη σύγκρουση». Με αυτή τη φράση, στις 22 Οκτωβρίου, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι άνοιξε μια συζήτηση που το Κίεβο απέφευγε επί τέσσερα χρόνια: την πιθανότητα κατάπαυσης του πυρός χωρίς προηγούμενη ανάκτηση των ουκρανικών εδαφών που βρίσκονται υπό ρωσικό έλεγχο.<br /><br />Η δήλωση του Ουκρανού προέδρου δεν ισοδυναμεί με αναγνώριση των ρωσικών εδαφικών διεκδικήσεων. Σηματοδοτεί, ωστόσο, μια σημαντική μετατόπιση στη διαπραγματευτική προσέγγιση της ουκρανικής ηγεσίας.<br /><br />Λίγες ημέρες αργότερα, το Κρεμλίνο γνωστοποίησε ότι ο Βλαντίμιρ Πούτιν είχε συμφωνήσει κατ’ αρχήν στην επανέναρξη τριμερών συνομιλιών με την Ουάσιγκτον και το Κίεβο, με πιθανό τόπο διεξαγωγής το Άμπου Ντάμπι στα μέσα Νοεμβρίου.<br /><br />Πίσω, όμως, από τη διπλωματική κινητικότητα διαμορφώνεται ένα πολύ μεγαλύτερο γεωπολιτικό ερώτημα.<br /><br />Μπορεί μια γραμμή κατάπαυσης του πυρός να μετατραπεί σε μόνιμο σύνορο ασφάλειας ή απλώς θα προσφέρει στη Ρωσία τον χρόνο που χρειάζεται για την επόμενη στρατιωτική αναμέτρηση;<br /><br />Η απάντηση δεν βρίσκεται τόσο στη γεωγραφία όσο στην αξιοπιστία των εγγυήσεων ασφαλείας.<br />Το κορεατικό μοντέλο: Γιατί η Ουάσιγκτον κράτησε τη γραμμή για 73 χρόνια. <a href="https://www.pagenews.gr/2026/11/02/policy-briefs/oukrania-i-pagida-tis-pagomenis-eirinis-giati-to-kiebo-kindyneuei-na-ginei-to-neo-nagkorno-karampax/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ουκρανία: Η παγίδα της «παγωμένης ειρήνης». Γιατί το Κίεβο κινδυνεύει να γίνει το νέο Ναγκόρνο Καραμπάχ

Βασιλης Διαμαντακος Από την Κορέα και την Κύπρο μέχρι την Υπερδνειστερία και το Ναγκόρνο Καραμπάχ, τέσσερις ιστορικές συγκρούσεις αποκαλύπτο...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέος πόλεμος με το Ιράν προ των πυλών; Λεπτομέρειες έρχονται στο φως από τις κλειστές συνομιλίες στο Κατάρ.

<img height="85" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/04/STENA-US-NAVY-630x400.jpg" width="735" /><br /><br />Πηγή που παρευρέθηκε σε συνομιλίες κεκλεισμένων των θυρών μεταξύ Ιρανών και Καταριανών αξιωματούχων δήλωσε στο ισραηλινό Κανάλι 14 ότι οι επαφές δεν απέφεραν καμία διέξοδο.<br /><br />Παρά μια κάποια ευελιξία στο ζήτημα των Στενών του Ορμούζ, η Τεχεράνη εξακολουθεί να προβάλλει υπερβολικές απαιτήσεις, και οι δύο πλευρές γνωρίζουν προς τα πού οδηγείται η κατάσταση.<br /><br />Το Ιράν βρίσκεται σε στάση αναμονής, καθώς το ενδεχόμενο ενός προληπτικού χτυπήματος έχει τεθεί επί του παρόντος εκτός τραπεζιού, ενώ παράλληλα συνεχίζει να εκτοξεύει απειλές κατά των Ηνωμένων Πολιτειών.<br /><br />Οι κλειστές συνομιλίες που πραγματοποιήθηκαν την Κυριακή 01/11 στο Κατάρ μεταξύ αντιπροσώπων του Ιράν και του Κατάρ απέτυχαν να φέρουν κάποια σημαντική πρόοδο, με τις διαφορές μεταξύ των δύο πλευρών να παραμένουν αγεφύρωτες.<br /><br />Πηγή που παρευρέθηκε στις κλειστές συναντήσεις ανέφερε στο Κανάλι 14 ότι οι Ιρανοί συνεχίζουν να είναι αδιάλλακτοι και αρνούνται να καταλήξουν σε συμφωνίες.<br /><br />Σύμφωνα με την ίδια πηγή, η Τεχεράνη έδειξε κάποια ευελιξία στο ζήτημα των Στενών του Ορμούζ, αλλά ακόμη και εκεί εξακολουθεί να θέτει υπερβολικές απαιτήσεις που αποτρέπουν την ουσιαστική πρόοδο.<br /><br />«Τίποτα δεν προχωράει. Το Ιράν δεν έχει κάνει ούτε εκατοστό βήμα πίσω.<br /><br />»Η ιρανική αντιπροσωπεία που βρίσκεται τώρα στο Κατάρ αποτελείται από άτομα που δεν μπορούν καν να αποφασίσουν τι επιτρέπεται να φάνε.<br /><br />»Θα αποφασίσουν λοιπόν για μια συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες;», δήλωσε η πηγή.<br /><br />Σύμφωνα με αυτήν, παρά τις συνεχιζόμενες διπλωματικές επαφές, υπάρχει η ξεκάθαρη επίγνωση ότι οι δύο πλευρές κατευθύνονται προς στρατιωτική σύγκρουση, και ότι η απόφαση για τον χρόνο και τη μορφή της δράσης εναπόκειται στον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ:<br /><br />«Και οι δύο πλευρές γνωρίζουν πού οδηγείται αυτό.<br /><br />»Το μόνο ερώτημα είναι πότε θα αποφασίσει ο Τραμπ, και με ποιον τρόπο. Όλα τα υπόλοιπα έχουν ήδη κριθεί».<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νέος πόλεμος με το Ιράν προ των πυλών; Λεπτομέρειες έρχονται στο φως από τις κλειστές συνομιλίες στο Κατάρ.

Πηγή που παρευρέθηκε σε συνομιλίες κεκλεισμένων των θυρών μεταξύ Ιρανών και Καταριανών αξιωματούχων δήλωσε στο ισραηλινό Κανάλι 14 ότι οι επ...

Διαβάστε την συνέχεια

Χαμός! Ο Ερντογάν ζητά δισ. δολάρια από τον Αλίεφ. «Είμαστε αδέλφια, αλλά όχι η τράπεζά σας».

<img height="78" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2020/12/erdogan-aliev-1-630x400.jpg" width="728" /><br /><br />Οι εντάσεις ανάμεσα στην Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν είναι βαθύτερες από μαντίλες ή το Ισραήλ. Στο επίκεντρο: υπάρχουν ισχυρισμοί ότι η Άγκυρα αξιώνει από το Μπακού μεγαλύτερη οικονομική στήριξη προς την Τουρκία.<br /><br />Το μήνυμα που εκπέμπεται από το Μπακού είναι ωμό:<br /><br />«Είμαστε αδέλφια, αλλά όχι η τράπεζά σας».<br /><br />Ανάλυση του BBC υπογραμμίζει επιχειρήσεις στα φιλικά προς την κυβέρνηση ΜΜΕ του Αζερμπαϊτζάν, σύμφωνα με τις οποίες ο προϋπολογισμός της χώρας δεν πρέπει να λειτουργεί ως αποθεματικό ταμείο της Τουρκίας.<br /><br />Η SOCAR έχει επενδύσει δισεκατομμύρια στην Τουρκία.<br /><br />Ο Αλίγιεφ δηλώνει ότι το Αζερμπαϊτζάν έχει πληρώσει για κάθε σφαίρα που αγοράζει.<br /><br />Η αδελφοσύνη δεν σημαίνει ανοιχτό πορτοφόλι.<br />Οι επενδύσεις της SOCAR στην Τουρκία ξεπερνούν τα 18 δισεκατομμύρια δολάρια<br /><br />Η κρατική εταιρεία ενέργειας του Αζερμπαϊτζάν, SOCAR, έχει επενδύσει περισσότερα από 18 δισεκατομμύρια δολάρια στην Τουρκία, καθιστάμενη ο μεγαλύτερος ξένος επενδυτής της χώρας.<br /><br />Οι δραστηριότητές της εκτείνονται στην ενέργεια, τα πετροχημικά και την εφοδιαστική αλυσίδα, με σημαντικά περιουσιακά στοιχεία όπως το διυλιστήριο STAR και την πετροχημική βιομηχανία Petkim.<br /><br />Η εταιρεία απασχολεί περίπου 5.000 εργαζομένους στην Τουρκία.<br /><br />Η SOCAR εξετάζει, επίσης, μια νέα πετροχημική επένδυση ύψους περίπου 7 δισεκατομμυρίων δολαρίων, μια κίνηση που θα εμβάθυνε περαιτέρω τους ενεργειακούς και βιομηχανικούς δεσμούς μεταξύ των δύο χωρών.<div><br />Μπορούν πράγματι να ενωθούν τα τουρκικά κράτη;<br /><br />Τα τουρκικά κράτη μοιράζονται ιστορικούς, πολιτισμικούς και γλωσσικούς δεσμούς.<br /><br />Ωστόσο, πίσω από τις φωτογραφίες των συνόδων κορυφής και τις διακηρύξεις αδελφοσύνης κρύβεται ένα σκληρότερο ερώτημα: ευθυγραμμίζονται τα εθνικά τους συμφέροντα;<br /><br />Στη Κεντρική Ασία, οι κυβερνήσεις ισορροπούν ανάμεσα σε ανταγωνιστικές δυνάμεις.<br /><br />Το Καζακστάν και το Ουζμπεκιστάν διατηρούν στενές σχέσεις με τη Ρωσία και τη Κίνα, ενώ παράλληλα διευρύνουν τις εταιρικές τους σχέσεις με την Τουρκία και τη Δύση.<br /><br />Το Κιργιστάν παραμένει στενά συνδεδεμένο με τη Μόσχα, ενώ το Τουρκμενιστάν, παρατηρητής στον Οργανισμό Τουρκικών Κρατών, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη Κίνα ως αγορά για το φυσικό του αέριο.<br /><br />Αυτές οι χώρες βλέπουν την τουρκική συνεργασία ως μέσο διεύρυνσης των επιλογών τους.<br /><br />Είναι αμφίβολο να αποδεχθούν μια ολοκλήρωση που θα απαιτούσε να επιλέξουν στρατόπεδο ή να εκχωρήσουν πολιτική ανεξαρτησία.<br /><br />Η Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν έχουν επίσης διαφορετικές προτεραιότητες.<br /><br />Η στενή σχέση του Μπακού με το Ισραήλ δεν ευθυγραμμίζεται πάντα με τις περιφερειακές πολιτικές της Άγκυρας.<br /><br />Οι πρόσφατες εντάσεις, που αναδείχθηκαν από την απουσία του Προέδρου Ιλχάμ Αλίγιεφ από τη σύνοδο κορυφής της Άγκυρας, αποδεικνύουν ότι ακόμη και το «ένα έθνος, δύο κράτη» δεν μπορεί να διαφύγει από διαφωνίες σχετικά με την κυριαρχία και τα εθνικά συμφέροντα.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει ότι το Αζερμπαϊτζάν προετοιμάζεται να εγκαταλείψει τον οργανισμό.<br /><br />Αποκαλύπτει, όμως, πόσο πολύ το εγχείρημα εξαρτάται από σχέσεις που είναι λιγότερο προβλέψιμες από όσο υποδηλώνει η ρητορική του.<br /><br />Οι πολιτιστικές πρωτοβουλίες αντιμετωπίζουν ανάλογα όρια.<br /><br />Το προτεινόμενο κοινό τουρκικό αλφάβητο αντιπροσωπεύει μια πρόοδο, αλλά η εφαρμογή του παραμένει εθνική απόφαση.<br /><br />Τα κοινά γράμματα δεν μπορούν να επιλύσουν τις διαφορές για την ασφάλεια, το εμπόριο ή την εξωτερική πολιτική.<br /><br />Η πλέον αξιόπιστη πορεία του οργανισμού προς τα εμπρός διέρχεται μέσα από την πρακτική συνεργασία: αξιόπιστες μεταφορικές συνδέσεις, απλούστερες τελωνειακές διαδικασίες, επενδύσεις και εκπαιδευτικές ανταλλαγές.<br /><br />Αυτά θα παρείχαν στα μέλη συγκεκριμένους λόγους να παραμείνουν δεσμευμένα όταν οι πολιτικές σχέσεις δοκιμάζονται.<br /><br />Ένα ενιαίο γεωπολιτικό μπλοκ παραμένει μια μακρινή προοπτική.<br /><br />Μια πιο συνδεδεμένη και οικονομικά επιδραστική τουρκική περιοχή είναι εφικτή, υπό την προϋπόθεση ότι τα μέλη της θα αποδεχθούν ότι η συνεργασία οφείλει να υπολογίζει τις μεταξύ τους διαφορές.<br /><br />Η κοινή ιστορία δίνει στα τουρκικά κράτη έναν λόγο να συναντώνται.<br /><br />Τα κοινά συμφέροντα θα καθορίσουν αν μπορούν να ενωθούν</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Χαμός! Ο Ερντογάν ζητά δισ. δολάρια από τον Αλίεφ. «Είμαστε αδέλφια, αλλά όχι η τράπεζά σας».

Οι εντάσεις ανάμεσα στην Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν είναι βαθύτερες από μαντίλες ή το Ισραήλ. Στο επίκεντρο: υπάρχουν ισχυρισμοί ότι η Άγκυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Shay Gal: Αν η Τουρκία επιτεθεί στην Κύπρο το Ισραήλ πρέπει να βοηθήσει.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRU6idiwQMA0IxFIHE68bypcfM0zQrI59BLPEa9oiDaN5skWRZ-Ma93-Y9N&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="412" data-original-width="745" height="77" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRU6idiwQMA0IxFIHE68bypcfM0zQrI59BLPEa9oiDaN5skWRZ-Ma93-Y9N&s=10" width="730" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Εάν η Τουρκία επιτεθεί στην Κύπρο, το Ισραήλ θα πρέπει να δεσμεύεται, βάσει συνθήκης, να την υπερασπιστεί ακόμη και αν το ίδιο το Ισραήλ δεν έχει δεχθεί επίθεση.</span></h3>ΤΟΥ <b>Shay Gal</b><br />Προτείνω μια συμφωνία αμοιβαίας συνδρομής, η οποία θα διασφαλίζει την ελευθερία δράσης της Λευκωσίας και θα συμπληρώνει – αντί να υποκαθιστά– τις υποχρεώσεις της Ευρώπης.<br />Το Ισραήλ να υπερασπίσει την Κύπρο<br /><br />Ούτε η κυπριακή κυριαρχία ούτε τα ελληνικά θαλάσσια δικαιώματα μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο συναλλαγής για μια προσέγγιση με την Άγκυρα. Η πλήρης εξομάλυνση των σχέσεων προϋποθέτει τον τερματισμό της τουρκικής κατοχής στη βόρεια Κύπρο, την παύση των απειλών κατά της Ελλάδας και τη διακοπή των δεσμών με τη Χαμάς.<br /><br />Το έργο «Great Sea Interconnector» αποτελεί δοκιμασία για την αποφασιστικότητα της Ευρώπης. Οι απειλές δεν μπορούν να μετατραπούν σε παράγοντα που καθορίζει την αδειοδότηση έργων. Επίσης, η συμφιλίωση δεν πρέπει να οδηγήσει στην αναβίωση εξαρτήσεων που στο παρελθόν κατέστησαν δυνατή την άσκηση καταναγκασμού.<br /><br />Οι σχέσεις της Κύπρου με τον αραβικό κόσμο αποτελούν διπλωματικό πλεονέκτημα και όχι εμπόδιο. Το Ισραήλ επωφελείται από το ευρύτερο πεδίο δράσης και την ανεξάρτητη κρίση της Λευκωσίας, όχι από την ευθυγράμμισή της. Υποστηρίζω μια επανενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία θα είναι ελεύθερη να διαφωνεί με τις πολιτικές του Ισραήλ.<br /><br />Η αμυντική συνεργασία πρέπει να καταστήσει τους Κύπριους συν-δημιουργούς και συμπαραγωγούς, όχι απλώς πελάτες. Οι Κύπριοι μηχανικοί θα πρέπει να συμμετέχουν στην ανάπτυξη και την αναβάθμιση αμυντικών συστημάτων, με τον επιχειρησιακό έλεγχο να παραμένει στη Λευκωσία, ακόμη και σε περιόδους που το Ισραήλ βρίσκεται σε πόλεμο.<br /><br />Οι ισραηλινές επενδύσεις πρέπει να ωφελούν τους κατοίκους, αντί απλώς να διογκώνουν τις αξίες των ακινήτων. Η Μακάμπι και η Ευρωλίγκα οφείλουν να καλύψουν το μερίδιό τους στο πρόσθετο κόστος ασφαλείας. Οι κοινοβουλευτικές σχέσεις με ξένους οργανισμούς απαιτούν διαφάνεια και ανεξάρτητη κρίση. Η φιλία δεν παρέχει απαλλαγή από την ευθύνη.<br /><br />Η Κύπρος έχει συμφέρον από το πολιτικό μέλλον του Ισραήλ. Οι 19 έδρες που κατέχουν κόμματα υπό αραβική ηγεσία προσμετρώνται πλήρως. Μια νέα ηγεσία θα μπορούσε να ενισχύσει τους δεσμούς του Ισραήλ με την Ευρώπη. Ένα κυρίαρχο, αποστρατιωτικοποιημένο παλαιστινιακό κράτος και ο αφοπλισμός της Χαμάς θα μπορούσαν να απελευθερώσουν στρατιωτικούς πόρους και να ενισχύσουν την ασφάλεια του Ισραήλ.<br /><br />Ωστόσο, η εταιρική σχέση υπερβαίνει τις εκάστοτε κυβερνήσεις. Ο Νετανιάχου συνέβαλε στη θεμελίωσή της, ενώ οι Μπένετ και Λαπίντ την προώθησαν περαιτέρω. Το Ισραήλ έχει ανάγκη την Ελλάδα και την Κύπρο, στον ίδιο βαθμό που εκείνες έχουν ανάγκη το Ισραήλ.<br /><br />Η εταιρική μας σχέση πρέπει να εδράζεται σε δεσμεύσεις που υποστηρίζονται από σχεδιασμό, χρηματοδότηση και επιχειρησιακή ετοιμότητα, και όχι σε προσωπικές σχέσεις μεταξύ των ηγετών. Το μέτρο της είναι η ασφάλεια και η ευημερία που προσφέρει στους πολίτες μας.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Shay Gal: Αν η Τουρκία επιτεθεί στην Κύπρο το Ισραήλ πρέπει να βοηθήσει.

Εάν η Τουρκία επιτεθεί στην Κύπρο, το Ισραήλ θα πρέπει να δεσμεύεται, βάσει συνθήκης, να την υπερασπιστεί ακόμη και αν το ίδιο το Ισραήλ δεν...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ανθεκτικότητα της σχέσης Ελλάδας-Ισραήλ δεν εξαρτάται από εκλογές.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ-mX7moKsf_eTvSks1mu_Z6Gb-7KJslAxquY_dftEt_ABaScOCBJ0u1hE&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="453" data-original-width="676" height="93" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ-mX7moKsf_eTvSks1mu_Z6Gb-7KJslAxquY_dftEt_ABaScOCBJ0u1hE&s=10" width="727" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Του <b>ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΠΛΑΤΙΑ</b></div>Η Ελλάδα, το Ισραήλ και η γεωπολιτική συνέχεια – Οι ισραηλινές εκλογές ανέδειξαν τις βαθιές διαιρέσεις της ισραηλινής κοινωνίας. Το εκλογικό αποτέλεσμα δεν εξασφαλίζει κοινοβουλευτική πλειοψηφία σε κανένα από τα δύο μεγάλα πολιτικά στρατόπεδα, ενώ ο σχηματισμός νέας κυβέρνησης εξαρτάται από αβέβαιες διαπραγματεύσεις. Πίσω όμως από την αντιπαράθεση για το πολιτικό μέλλον του Μπενιαμίν Νετανιάχου αναδεικνύεται ένα σημαντικότερο ερώτημα: σε ποιον βαθμό μπορεί να αλλάξει η εξωτερική πολιτική του Ισραήλ όταν τα δύο στρατόπεδα συγκλίνουν στον βασικό στρατηγικό τους προσανατολισμό;<br /><br />Η πολιτική αντιπαράθεση αφορά τον χαρακτήρα του ισραηλινού κράτους, τη σχέση θρησκείας και πολιτικής, την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και την ισότιμη κατανομή των στρατιωτικών υποχρεώσεων, ιδιαίτερα λόγω των εξαιρέσεων των υπερορθόδοξων Εβραίων. Παρά τις σφοδρές προεκλογικές αντιπαραθέσεις, οι σημαντικότερες πολιτικές δυνάμεις συγκλίνουν στους βασικούς προσανατολισμούς της εθνικής στρατηγικής. Οι συγκρούσεις που ακολούθησαν την επίθεση της Χαμάς ενίσχυσαν την πεποίθηση ότι η ασφάλεια του Ισραήλ απαιτεί στρατιωτική υπεροχή, δυνατότητα προληπτικής δράσης και εξισορρόπηση εχθρικών συνασπισμών.<br /><br />Το Ιράν εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται ως ο σημαντικότερος στρατηγικός αντίπαλος ενώ σταδιακά αυξάνεται η ένταση της τουρκικής απειλής. Παράλληλα, έχει διαμορφωθεί ισχυρή πλειοψηφία κατά της δημιουργίας παλαιστινιακού κράτους. Μια αλλαγή κυβέρνησης επομένως δύσκολα θα ανατρέψει τη βασική στρατηγική κατεύθυνση, μπορεί όμως να επηρεάσει την επιλογή μέσων: τη διπλωματική ευελιξία και τη συνετότερη διαχείριση της στρατιωτικής κλιμάκωσης.<div><br />Τα όρια της στρατιωτικής ισχύος<br /><br />Το κεντρικό γεωπολιτικό πρόβλημα του Ισραήλ είναι η δυσκολία μετατροπής της στρατιωτικής υπεροχής σε μόνιμα στρατηγικά αποτελέσματα. Το περιφερειακό περιβάλλον εξακολουθεί να είναι δυσμενές, παρά την αποδυνάμωση του Ιράν και των συμμάχων του. Η ισραηλινή επιδίωξη προωθημένης άμυνας και αναδιαμόρφωσης των περιφερειακών συσχετισμών προκαλεί αντιδράσεις γιατί εκλαμβάνεται από τους γείτονες του ως απειλή.<br /><br />Οι αντιδράσεις αυτές ενισχύουν την ισραηλινή ανασφάλεια, αναπαράγοντας τον φαύλο κύκλο αντιπαραθέσεων. Η απουσία πολιτικής βούλησης διευθέτησης του Παλαιστινιακού περιορίζει επίσης τις προοπτικές σταθερότερης περιφερειακής τάξης.<br /><br />Η αμερικανική παράμετρος<br /><br />Η σχέση Ισραήλ και ΗΠΑ παραμένει θεμελιώδης, αλλά τα συμφέροντά τους δεν ταυτίζονται. Το Ισραήλ επιδιώκει μεγαλύτερη αμερικανική εμπλοκή στην αντιμετώπιση περιφερειακών απειλών, ενώ η Ουάσιγκτον επιδιώκει να περιορίσει το κόστος των δεσμεύσεών της, δίνοντας προτεραιότητα στον ανταγωνισμό με την Κίνα. Η σταδιακή απαγκίστρωση και η αβεβαιότητα για τη μελλοντική έκταση των αμερικανικών δεσμεύσεων ενθαρρύνει νέες περιφερειακές εξισορροπήσεις. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται η συμφωνία της Μέκκας μεταξύ Τουρκίας, Πακιστάν και Σαουδικής Αραβίας, καθώς και η ενίσχυση της στρατηγικής συνεργασίας Ισραήλ, ΗΑΕ, Ελλάδας και Κύπρου.</div><div><br />Η Ανατολική Μεσόγειος και τα ελληνικά συμφέροντα<br /><br />Οι ισραηλινές εκλογές έχουν σημασία και για τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο. Η ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ τον Δεκέμβριο του 2024 μετέβαλε υπέρ της Τουρκίας τους περιφερειακούς συσχετισμούς. Η Τουρκία δορυφοροποίησε την Συρία και την ενισχύει οικονομικά, διπλωματικά και στρατιωτικά. Το Ισραήλ, αντίθετα, επιδιώκει να αποτρέψει τη δημιουργία νέων απειλών στα βόρεια σύνορά του και να διατηρήσει επιχειρησιακή ελευθερία κινήσεων στη Συρία.<br /><br />Η Συρία έχει έτσι μετατραπεί σε πεδίο ανταγωνισμού μεταξύ των δύο αυτών ισχυρών περιφερειακών δυνάμεων τα συμφέροντα των οποίων συγκρούονται. Ενδεχόμενη αλλαγή ισραηλινής κυβέρνησης μπορεί να περιορίσει την ένταση της αντιπαράθεσης, χωρίς να εξαλείψει τις υποκείμενες γεωπολιτικές αντιθέσεις.<br /><br />Για την Ελλάδα και την Κύπρο, η συνεργασία με το Ισραήλ στηρίζεται σε συγκλίσεις συμφερόντων στην άμυνα, την τεχνολογία, την ενέργεια και την περιφερειακή ασφάλεια. Η ανθεκτικότητα αυτής της συνεργασίας εξαρτάται από τα κοινά στρατηγικά συμφέροντα παρά από τις προσωπικές σχέσεις των πολιτικών ηγεσιών.</div><div><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η ανθεκτικότητα της σχέσης Ελλάδας-Ισραήλ δεν εξαρτάται από εκλογές.

Του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΠΛΑΤΙΑ Η Ελλάδα, το Ισραήλ και η γεωπολιτική συνέχεια – Οι ισραηλινές εκλογές ανέδειξαν τις βαθιές διαιρέσεις της ισραηλινής κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σάλος στο Ισραήλ: Η Shin Bet ερευνά βουλευτή από τα Αραβικά κόμματα για χρηματοδότηση από το Κατάρ. Υποψίες για παρέμβαση στις εκλογές!

<img height="89" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/10/fb217509-43fc-489f-b8da-400694568492-1068x640.png" width="743" /><br /><br />Νέες διαστάσεις λαμβάνει η υπόθεση πιθανής ξένης παρέμβασης στις ισραηλινές εκλογές, καθώς η υπηρεσία εσωτερικής ασφάλειας του Ισραήλ, Shin Bet, ερευνά πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες εν ενεργεία βουλευτής της Κοινής Λίστας (Joint List) φέρεται να έλαβε χιλιάδες σέκελ από το Κατάρ.<br /><br />Σύμφωνα με το ισραηλινό τηλεοπτικό δίκτυο i24NEWS, που αποκάλυψε την υπόθεση την Κυριακή, τα χρήματα ενδέχεται να χρησιμοποιήθηκαν για τη χρηματοδότηση της προεκλογικής εκστρατείας του κόμματος.<br /><br />Η ταυτότητα του βουλευτή δεν έχει δημοσιοποιηθεί, ενώ οι αρχές εξετάζουν διαφορετικά ενδεχόμενα, από παράνομη χρηματοδότηση προεκλογικών δραστηριοτήτων μέχρι πιθανή εξαγορά ψήφων.<div><br />Στο μικροσκόπιο Κατάρ και Τουρκία<br /><br />Η Shin Bet διερευνά ήδη καταγγελίες ότι ξένες οντότητες, ενδεχομένως από το Κατάρ και την Τουρκία, διοχέτευσαν χρήματα στο Ισραήλ, με στόχο να επηρεάσουν την εκλογική συμπεριφορά των αραβικών κοινοτήτων.<br /><br />Η έρευνα ξεκίνησε κατόπιν παρέμβασης του προέδρου της Κεντρικής Εκλογικής Επιτροπής, δικαστή Νόαμ Σόλμπεργκ.<br /><br />Ωστόσο, οι ερευνητές διευκρινίζουν ότι μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν αποδείξεις για τη χρήση των συγκεκριμένων χρημάτων, ενώ παραμένει ασαφές ποια στοιχεία συνδέουν τα ποσά με το Κατάρ.<br /><br />Το τηλεοπτικό δίκτυο N12 μετέδωσε ότι η Shin Bet διέθετε πληροφορίες για πιθανές παράνομες μεταφορές χρημάτων πριν από τις εκλογές, χωρίς να ενημερώσει την Εκλογική Επιτροπή.<br /><br />Η Ντόχα απορρίπτει κατηγορηματικά τις κατηγορίες περί ανάμειξης στις ισραηλινές εκλογές.<br />Μπεν Γκβιρ: «Φυλάκιση όσων εμπλέκονται»<br /><br />Ο υπουργός Εθνικής Ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ χαρακτήρισε τις καταγγελίες εξαιρετικά σοβαρές, ζητώντας φυλάκιση των βουλευτών εφόσον αποδειχθεί συμμετοχή τους σε εκλογική δωροδοκία.<br /><br />Παράλληλα, ζήτησε τη διεξαγωγή νέων εκλογών εάν επιβεβαιωθούν οι υποψίες, κάνοντας λόγο για σοβαρό πλήγμα στη δημοκρατία και την εθνική κυριαρχία του Ισραήλ.<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι η ισραηλινή αστυνομία είχε προηγουμένως ανακοινώσει πως δεν διαθέτει στοιχεία που να στηρίζουν τις γενικότερες καταγγελίες του Λικούντ περί νοθείας των εκλογών.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σάλος στο Ισραήλ: Η Shin Bet ερευνά βουλευτή από τα Αραβικά κόμματα για χρηματοδότηση από το Κατάρ. Υποψίες για παρέμβαση στις εκλογές!

Νέες διαστάσεις λαμβάνει η υπόθεση πιθανής ξένης παρέμβασης στις ισραηλινές εκλογές, καθώς η υπηρεσία εσωτερικής ασφάλειας του Ισραήλ, Shin ...

Διαβάστε την συνέχεια

H διαδοχή στην ΝΔ νομοτελειακά θα ξεκινήσει, ξεθωριάζει το σενάριο Δένδια. Το ΠΑΣΟΚ ως τρίτο κόμμα με deal επιβίωσης

<img height="79" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/716c913027aa661d0af0141ebf768c65_XL.jpg?v=3" width="723" /><br /><br /><div>Εάν χάσει από τον Τσίπρα που επί της ουσίας δεν τραβάει όσο αρχικά είχε εκτιμηθεί και η ΕΛΑΣ πάρει 16% και το ΠΑΣΟΚ 12% τότε ο μόνος τρόπος το ΠΑΣΟΚ να αποφύγει την δραματική εσωστρέφεια είναι να συγκυβερνήσει με την ΝΔ<br /><br />Η διαδοχή στην ΝΔ νομοτελειακά θα ξεκινήσει…<br />Εάν η ΝΔ βρίσκεται στο 25% ή κάτω από 25% στις εκλογές του Μαίου 2027 τότε ο Πρωθυπουργός και Πρόεδρος της ΝΔ Κυριάκος Μητσοτάκης θα ενεργοποιήσει τις διαδικασίες διαδοχής…<br />Οι πρόσφατες δηλώσεις Μητσοτάκη ότι εάν η ΝΔ πάρει 25% καλώς θα κάνουν οι επίδοξοι μνηστήρες να τον αμφισβητήσουν ήταν περισσότερο μήνυμα στην κοινωνία και στους ψηφοφόρους για συσπείρωση.<br />Εάν η ΝΔ βρεθεί στο 27% και πάρει 117 έδρες ο Μητσοτάκης δεν θα τα παρατήσει ακόμη αλλά θα θέσει ο όρο να παραμείνει πρωθυπουργός έως το 2029 ώστε μετά να μετακομίσει σε σημαίνουσα θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση…<br />Αυτό θα είναι το δέλεαρ για το ΠΑΣΟΚ να πει το ναι σε κυβέρνηση συνεργασίας…<br /><br />Ξεθωριάζει το σενάριο Δένδια<br /><br />Αν και ο Δένδιας είναι προβεβλημένο στέλεχος της ΝΔ και βασικός υπουργός και έμπειρος πολιτικός, εντούτοις φαίνεται να ξεθωριάζει το σενάριο που τον ήθελε να διαδέχεται τον Μητσοτάκη.<br />Επίσης φαίνεται ότι έχειπλήρως καεί ο Χατζηδάκης.<br />Φαίνεται ότι άλλο πρόσωπο εντός της ΝΔ συγκεντρώνει μεγαλύτερες πιθανότητες να διαδεχθεί την ΝΔ…<br /><br />Το ΠΑΣΟΚ ως τρίτο κόμμα με deal επιβίωσης<br /><br />Το ΠΑΣΟΚ εάν είναι δεύτερο κόμμα δεν θα δεχθεί συνεργασία με την ΝΔ.<br />Αλλά το ΠΑΣΟΚ δεν θα είναι δεύτερο κόμμα και ο Ανδρουλάκης ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ για να αποφύγει την αμφισβήτηση θα δελεάσει τα στελέχη του με θέσεις στην κυβέρνηση.<br />Ας δούμε λίγο την εικόνα στην κεντροαριστερά.<br />Το ΠΑΣΟΚ είναι ένα καλά οργανωμένο κόμμα και με έμπειρα στελέχη.<br />Εάν χάσει από τον Τσίπρα που επί της ουσίας δεν τραβάει όσο αρχικά είχε εκτιμηθεί και η ΕΛΑΣ πάρει 16% και το ΠΑΣΟΚ 12% τότε ο μόνος τρόπος το ΠΑΣΟΚ να αποφύγει την δραματική εσωστρέφεια είναι να συγκυβερνήσει με την ΝΔ.<br />Θα είναι ένα deal επιβίωσης για το ΠΑΣΟΚ.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

H διαδοχή στην ΝΔ νομοτελειακά θα ξεκινήσει, ξεθωριάζει το σενάριο Δένδια. Το ΠΑΣΟΚ ως τρίτο κόμμα με deal επιβίωσης

Εάν χάσει από τον Τσίπρα που επί της ουσίας δεν τραβάει όσο αρχικά είχε εκτιμηθεί και η ΕΛΑΣ πάρει 16% και το ΠΑΣΟΚ 12% τότε ο μόνος τρόπος ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σε τέλμα η εφαρμογή της συμφωνίας Τουρκίας-PKK. Ο ρόλος Οτσαλάν.

<img height="73" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-11/images%20%2869%29.jpg?itok=aMgxTfkh" width="745" /><br /><br />Οι γνωστοί για την αφερεγγυότητά τους στην τήρηση συμφωνιών Τούρκοι, έθεσαν νέους όρους για την διάλυση του PKK<br /><br />Ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν, ο φυλακισμένος ιδρυτής του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK), μεταφέρθηκε σε μια νέα κατοικία εντός των φυλακών του Ιμραλί στην Τουρκία, όπως αποκάλυψε το Σάββατο ανώτερο στέλεχος του κουρδικού πολιτικού χώρου που συμμετέχει στις διαπραγματεύσεις με την Άγκυρα.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί μια σημαντική αλλαγή στις συνθήκες κράτησής του, σε μια συγκυρία κατά την οποία η ειρηνευτική διαδικασία στη χώρα βρίσκεται σε παρατεταμένο αδιέξοδο, αναφέρει <a href="https://peregraf.com/en/news/12851">Διεθνές ΜΜΕ</a>, επισημαίνοντας μεταξύ άλλων τα εξής:<div><br />Ο Οτζαλάν μεταφέρθηκε σε "νέα κατοικία" εντός των φυλακών του Ιμραλί της Τουρκίας<br /><br />Ο Μιτχάτ Σαντζάρ, μέλος της αντιπροσωπείας του φιλοκουρδικού Κόμματος Ισότητας και Δημοκρατίας των Λαών (DEM) για το Ιμραλί και βουλευτής της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, επιβεβαίωσε τη μετακίνηση κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής συνέντευξης.<br /><br />Ανέφερε ότι ο Οτζαλάν συμφώνησε να μεταφερθεί, έχοντας προηγουμένως αρνηθεί να το πράξει έως ότου διευκρινιστεί ο ρόλος που προτείνεται να αναλάβει στον συντονισμό της ειρηνευτικής διαδικασίας.<br /><br />Η μετακίνηση αυτή δεν συνιστά αποφυλάκιση του Οτζαλάν, ούτε μεταφορά του εκτός του νησιού Ιμραλί, όπου κρατείται από το 1999. Ο Σαντζάρ διευκρίνισε ρητά ότι η νέα κατοικία βρίσκεται εντός του ίδιου σωφρονιστικού συγκροτήματος.<br /><br />Παρόλο που η μετεγκατάσταση αλλάζει τις συνθήκες της φυσικής του διαβίωσης, ο Οτσαλάν παραμένει έγκλειστος, εκτίοντας ποινή ισόβιας κάθειρξης υπό αυστηρό καθεστώς.<br />Η Ειρηνευτική διαδικασία βρίσκεται σε στασιμότητα εδώ και δύο μήνες<br /><br />Η ανακοίνωση του Σαντζάρ συνοδεύτηκε από την προειδοποίηση ότι οι διαπραγματεύσεις μεταξύ του τουρκικού κράτους και του κουρδικού κινήματος έχουν περιέλθει σε φάση στασιμότητας.<br /><br />Όπως ανέφερε, η διαδικασία παρουσιάζει καθυστερήσεις περίπου δύο μηνών, παρά τις αρχικές προσδοκίες ότι θα σημειωνόταν σημαντική πρόοδος κατά τους μήνες Σεπτέμβριο και Οκτώβριο.<br /><br />Σύμφωνα με τον Σαντζάρ, το κύριο σημείο διαφωνίας αφορά τη σειρά με την οποία το τουρκικό κράτος και το PKK οφείλουν να εκπληρώσουν τις δεσμεύσεις τους.<br /><br />Η Άγκυρα αξιώνει περαιτέρω μέτρα αφοπλισμού και αποχώρησης πριν προχωρήσει στην εφαρμογή πρόσθετων ρυθμίσεων, ενώ το κουρδικό κίνημα επιμένει ότι, για να υπάρξει περαιτέρω πρόοδος, είναι απαραίτητες οι νομικές εγγυήσεις καθώς και ένας μηχανισμός που θα επιτρέπει στον Οτσαλάν να συντονίζει τη διαδικασία.</div><div><br />Ο Σαντζάρ κατηγόρησε τις τουρκικές αρχές ότι έθεσαν επιπλέον όρους και περιορισμούς...<br /><br />Ο Σαντζάρ κατηγόρησε τις τουρκικές αρχές ότι έθεσαν επιπλέον όρους, αφότου το PKK είχε ήδη προβεί σε ενέργειες για την αποχώρηση ένοπλων δυνάμεων από συγκεκριμένες περιοχές.<br /><br />Δήλωσε ότι το κράτος είχε αρχικά επιδιώξει πρόοδο σε ορισμένους τομείς —συμπεριλαμβανομένης της περιοχής Μετίνα στο βόρειο Ιράκ—, αλλά στη συνέχεια έθεσε νέες απαιτήσεις.<br /><br />Η διαφωνία αυτή έχει καθυστερήσει τη σύσταση μιας προτεινόμενης επιτροπής, η οποία θα συνεργαζόταν απευθείας με τον Οτσαλάν για τον συντονισμό του αφοπλισμού, την οργάνωση της επιστροφής των πρώην μαχητών και τη διευκόλυνση της συμμετοχής τους στην πολιτική ζωή.<br /><br />Ο Σαντζάρ χαρακτήρισε το προτεινόμενο όργανο ως «Επιτροπή Ειρήνης και Πολιτικοποίησης».<br /><br />Ανέφερε ότι η σύνθεση, οι διαδικασίες λειτουργίας και οι γενικές αρμοδιότητες της επιτροπής έχουν ήδη συζητηθεί, ωστόσο τα μέλη της δεν έχουν λάβει ακόμη άδεια να ξεκινήσουν τη συνεργασία τους με τον Οτσαλάν στο Ιμραλί.<br /><br />Κατά τον Σαντζάρ, το βασικό πρόβλημα έγκειται στο ότι το κράτος επιθυμεί να προχωρήσει ο αφοπλισμός προτού εγκρίνει τη λειτουργία της επιτροπής, ενώ ο Οτσαλάν και το κουρδικό κίνημα υποστηρίζουν ότι η επιτροπή πρέπει να αρχίσει να λειτουργεί προκειμένου να καταστεί δυνατός ο περαιτέρω αφοπλισμός.<br /><br />Ο Σαντζάρ υποστήριξε ότι οι αντικρουόμενες αυτές απαιτήσεις έχουν οδηγήσει τις διαπραγματεύσεις σε ουσιαστικό αδιέξοδο.<br /><br />Παρόλα αυτά, απέρριψε τις εκτιμήσεις ότι η ειρηνευτική διαδικασία έχει καταρρεύσει.<br /><br />Διαβεβαίωσε ότι οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται και ότι, από τις επαφές με ανώτερους Τούρκους αξιωματούχους, δεν προέκυψε Ο Σαντζάρ δήλωσε επίσης ότι ο Οτσαλάν εξακολουθεί να εξετάζει προτάσεις που αποσκοπούν στην υπέρβαση της διαφωνίας.<br />Ο αφοπλισμός του PKK και αποχώρηση από την Περιφέρεια του Κουρδιστάν<br /><br />Οι τρέχουσες διαπραγματεύσεις έπονται μιας σειράς εξελίξεων, οι οποίες ξεκίνησαν με την έκκληση του Οτσαλάν, στις 27 Φεβρουαρίου 2025, προς το PKK να διαλυθεί και να εγκαταλείψει τον ένοπλο αγώνα του κατά της Τουρκίας.<br /><br />Στη συνέχεια, τον Μάιο του 2025, το PKK ανακοίνωσε τη διάλυσή του, κατόπιν διεξαγωγής του 12ου συνεδρίου του.<br /><br />Στις 11 Ιουλίου 2025, μια ομάδα μελών του PKK κατέστρεψε δημόσια τον οπλισμό της κατά τη διάρκεια τελετής κοντά στη Σουλεϊμανίγια, στην Περιφέρεια του Κουρδιστάν στο Ιράκ, σηματοδοτώντας ένα συμβολικό βήμα στη διαδικασία αφοπλισμού.<br /><br />Ακολούθησαν περαιτέρω εξελίξεις το 2026, συμπεριλαμβανομένων αποχωρήσεων από θέσεις στο βόρειο Ιράκ.<br /><br />Στις 12 Οκτωβρίου, τουρκικές πηγές ασφαλείας επιβεβαίωσαν ότι, στις 8 Οκτωβρίου, το PKK είχε αποχωρήσει από τέσσερις τοποθεσίες στην περιοχή Μετίνα, στο βόρειο Ιράκ.<br /><br />Οι θέσεις αυτές —με τις ονομασίες Χεμπάτ, Γιατζκ, Σαμπρί και Σασόν— βρίσκονταν στην περιοχή Μπαζέ, κοντά στα τουρκικά σύνορα.<br /><br />Οι τουρκικές αρχές παρουσίασαν τις αποχωρήσεις ως ένδειξη προόδου προς τον τερματισμό των ένοπλων δραστηριοτήτων της οργάνωσης.<br /><br />Κατά τη διάρκεια συνέντευξής του το Σάββατο, ο Σαντζάρ υποστήριξε ότι το κουρδικό κίνημα δεν διαθέτει πλέον ένοπλο δυναμικό εντός της Τουρκίας, προσθέτοντας ότι το γεγονός αυτό έχει επιβεβαιωθεί από τις τουρκικές αρχές.<br /><br />Ωστόσο, η πλήρης έκταση της εναπομείνασας ένοπλης παρουσίας του PKK, καθώς και το κατά πόσον ο αφοπλισμός του είναι ολοκληρωμένος, δεν έχουν επιβεβαιωθεί από ανεξάρτητες πηγές.<br /><br />Ο Σαντζάρ ανέφερε ότι η οργάνωση έχει ήδη λάβει ουσιαστικά μέτρα, αλλά τόνισε ότι για περαιτέρω αποχωρήσεις και για την επιστροφή των μελών της απαιτούνται νομικές διασφαλίσεις και συντονισμένες πολιτικές ρυθμίσεις.<br /><br />Υπογράμμισε ότι η εγκατάλειψη του ένοπλου αγώνα δεν συνεπάγεται απαραίτητα και την εγκατάλειψη των πολιτικών στόχων.<br /><br />Αντιθέτως, περιέγραψε τη διαδικασία ως μια μετάβαση προς την επιδίωξη των πολιτικών αιτημάτων μέσω νόμιμων και δημοκρατικών μέσων.<br />Κρίσιμη η συνεδρίαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας τον Νοέμβριο<br /><br />Η διαμάχη συνδέεται άμεσα με νομοθεσία που ψηφίστηκε από το τουρκικό κοινοβούλιο τον Αύγουστο.<br /><br />Στις 10 Αυγούστου, το κοινοβούλιο ενέκρινε τον Νόμο υπ' αριθμόν 7595, με επίσημο τίτλο «Νόμος περί Ενίσχυσης της Εθνικής Αλληλεγγύης και της Κοινωνικής Ένταξης». Η νομοθεσία δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Τουρκίας στις 18 Αυγούστου. Θεσπίζεται νομικό πλαίσιο για την αναβολή συγκεκριμένων ποινικών ερευνών, διώξεων και της εκτέλεσης ορισμένων ποινών φυλάκισης που συνδέονται με τη διαδικασία αφοπλισμού του PKK.<br /><br />Ωστόσο, η εφαρμογή των διατάξεών του —οι οποίες τελούν υπό προϋποθέσεις— εξαρτάται από περαιτέρω απόφαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας (MGK) της Τουρκίας.<br /><br />Σύμφωνα με τη νομοθεσία, οι αρχές ασφαλείας πρέπει να διαπιστώσουν ότι το PKK και οι συναφείς οργανώσεις έχουν παύσει την επιχειρησιακή τους δράση και έχουν παραδώσει τα όπλα και τα πυρομαχικά που βρίσκονταν υπό τον έλεγχό τους.<br /><br />Στη συνέχεια, το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας οφείλει να επικυρώσει τα εν λόγω ευρήματα μέσω απόφασης που θα δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.<br /><br />Η νομοθεσία δεν προβλέπει γενική αμνηστία, ούτε επιτρέπει την αποφυλάκιση του Οτσαλάν.<br /><br />Ο Σαντζάρ δήλωσε ότι η αντιπροσωπεία του κόμματος DEM επιθυμεί η απαιτούμενη απόφαση επιβεβαίωσης να εκδοθεί κατά την επόμενη συνεδρίαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, η οποία αναμένεται στα τέλη Νοεμβρίου.<br /><br />Υπογράμμισε ότι πρόκειται για πρόταση της αντιπροσωπείας και όχι για ειλημμένη κυβερνητική απόφαση.<br /><br />Κατά τη συνεδρίασή του στις 30 Σεπτεμβρίου, το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας εξέτασε τις εξελίξεις στην ειρηνευτική πρωτοβουλία και επιβεβαίωσε εκ νέου τη δέσμευση του κράτους στη διαδικασία, ωστόσο δεν ανακοίνωσε δημόσια την απόφαση επιβεβαίωσης που απαιτείται βάσει του νόμου του Αυγούστου.<br /><br />Ο Σαντζάρ προειδοποίησε ότι τυχόν περαιτέρω καθυστερήσεις ενδέχεται να εντείνουν την αβεβαιότητα μεταξύ των πρώην μελών του PKK, των πολιτικών κρατουμένων, των κουρδικών κοινοτήτων και των ατόμων που ζουν στην εξορία.<br /><br />Ανέφερε ότι όσοι εξετάζουν το ενδεχόμενο επιστροφής στην Τουρκία χρειάζονται σαφήνεια σχετικά με το νομικό τους καθεστώς, την ασφάλειά τους και τη δυνατότητά τους να συμμετέχουν στην πολιτική και κοινωνική ζωή.<br /><br />Σύμφωνα με τον Σαντζάρ, η επίλυση της τρέχουσας διαφωνίας σχετικά με την προτεινόμενη από τον Οτσαλάν «επιτροπή συντονισμού» θα μπορούσε επίσης να συμβάλει στη δημιουργία των κατάλληλων συνθηκών ώστε το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας να εκδώσει την απαιτούμενη απόφαση."<br />Επιπτώσεις στα Ελληνοτουρκικά<br /><br />Από τα παραπάνω αντιλαμβανόμαστε ότι είναι ακόμη μακρύς και δύσκολος ο δρόμος πλήρους εφαρμογής του αφοπλισμού του PKK, αφού οι Τούρκοι για μια ακόμη φορά αποδεικνύονται αφερέγγυοι στις συμφωνίες τους.<br /><br />Αυτό έχει δύο αναγνώσιμες εκφάνσεις στα Ελληνοτουρκικά.<br /><br />Η πρώτη είναι ότι δεν θα πρέπει να δίνουμε καμία βαρύτητα και αξιοπιστία στα λεγόμενα και στις όποιες υποσχέσεις -δεσμεύσεις των Τούρκων στις διερευνητικές επαφές , αναφορικά με επίλυση των διαφορών στα Ελληνοτουρκικά, αφού οι ίδιοι συνεχώς τις εμπλουτίζουν με νέες διεκδικήσεις, την στιγμή που η μόνη διαφορά μας είναι η οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας μεταξύ μας.<br /><br />Η δεύτερη είναι σε στρατιωτικό επίπεδο, αφού όσο η ειρήνευση της Τουρκίας με το PKK δεν προχωράει, ο τουρκικός στρατός είναι αναγκασμένος να τηρεί σημαντικές εμπειροπόλεμες δυνάμεις στη ΝΑ Τουρκία, στα σύνορα με Β. Ιράκ και Συρία, γεγονός που συνεπάγεται προς ώρας την αδυναμία αναδιάταξής τους σε μικρασιατικά παράλια και Ανατολική Θράκη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />.Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σε τέλμα η εφαρμογή της συμφωνίας Τουρκίας-PKK. Ο ρόλος Οτσαλάν.

Οι γνωστοί για την αφερεγγυότητά τους στην τήρηση συμφωνιών Τούρκοι, έθεσαν νέους όρους για την διάλυση του PKK Ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν, ο φυλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σιτηρά μέσω Αρκτικής: Πώς ο πόλεμος στη Μαύρη Θάλασσα στέλνει τον λογαριασμό σε όλο τον κόσμο.

<img height="78" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/11/sitira-1200x676.jpg" width="744" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η Ρωσία δοκιμάζει εξαγωγές από το Μούρμανσκ, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τις καλλιέργειες. Οι ναύλοι ανεβαίνουν, οι παραγωγοί πωλούν φθηνότερα και οι αγοραστές πληρώνουν ακριβότερα — παρά τις ισχυρές σοδειές.<br /><br />Ένα φορτίο 29.500 τόνων σιταριού με προορισμό τη Βόρεια Αφρική αποτυπώνει την ανατροπή που προκαλεί ο πόλεμος στο εμπόριο τροφίμων: η Ρωσία επιχειρεί να το εξαγάγει από το αρκτικό λιμάνι του Μούρμανσκ, πολύ μακριά από τις γεωργικές περιοχές και τις παραδοσιακές νότιες πύλες εξόδου της.<br /><br />Σύμφωνα με ρεπορτάζ των Financial Times, η φόρτωση άρχισε την Τετάρτη, με το λιμάνι να προσαρμόζει εγκαταστάσεις που χρησιμοποιούνται συνήθως για λιπάσματα, ώστε να διαχειριστούν σιτηρά.<br /><br />Η δοκιμαστική αποστολή αναδεικνύει μια κρίσιμη αλλαγή στην οικονομία του πολέμου. Η κλιμάκωση των ουκρανικών επιθέσεων με drones σε ρωσικά λιμάνια και εμπορικά πλοία δυσχεραίνει πλέον σοβαρά τις εξαγωγές της ίδιας της Μόσχας.<br /><br />Το σιτάρι υπάρχει. Η ασφαλής και οικονομικά βιώσιμη μεταφορά του γίνεται όλο και δυσκολότερη.<div><br />Το Μούρμανσκ ως διέξοδος ανάγκης<br /><br />Η Ρωσία, ο μεγαλύτερος εξαγωγέας σιταριού στον κόσμο, αναζητά εναλλακτικές διαδρομές καθώς οι παραδοσιακές εξαγωγικές της υποδομές στη Μαύρη Θάλασσα δέχονται αυξανόμενη πίεση.<br /><br />Η αποστολή μέσω Μούρμανσκ αποτελεί, σύμφωνα με το δημοσίευμα, την πρώτη τέτοια δοκιμή. Οι εξαγωγείς έχουν ήδη στραφεί και σε λιμάνια της Βαλτικής.<br /><br />Η μετατόπιση προς τον Βορρά, ωστόσο, συνεπάγεται μεγαλύτερες χερσαίες αποστάσεις, πρόσθετες μεταφορτώσεις και επιβάρυνση του σιδηροδρομικού δικτύου.<br /><br />Ο Αρκάντι Ζλοτσέφσκι, πρόεδρος της Ρωσικής Ένωσης Σιτηρών, εξηγεί στους FT:<br /><br />«Το βασικό πρόβλημα δεν είναι απλώς αν μπορούμε να ανακατευθύνουμε έναν συγκεκριμένο όγκο. Είναι ότι η εφοδιαστική θα κοστίζει σημαντικά περισσότερο από τις αποστολές μέσω της λεκάνης Αζοφικής–Μαύρης Θάλασσας και κάποιος θα πρέπει να καλύψει αυτή τη διαφορά».<br /><br />Η αρκτική παράκαμψη προσφέρει μια πρόσθετη επιλογή. Η δυνατότητά της να υποκαταστήσει τις νότιες διαδρομές παραμένει περιορισμένη. </div><div><br />Εξαγωγές μειωμένες κατά 38%, παρά την καλύτερη σοδειά<br /><br />Το μέγεθος της διαταραχής φαίνεται στα στοιχεία της εταιρείας σιδηροδρομικών μεταφορών Rusagrotrans, τα οποία επικαλούνται οι Financial Times.<br /><br />Οι ρωσικές εξαγωγές σιταριού την περίοδο Ιουλίου–Σεπτεμβρίου ήταν κατά 38% χαμηλότερες από πέρυσι, παρά τη βελτιωμένη συγκομιδή.<br /><br />Παράλληλα, σύμφωνα με τη Fastmarkets, οι ναύλοι σε ορισμένες διαδρομές της Μαύρης Θάλασσας έχουν υπερδιπλασιαστεί από τα μέσα Ιουλίου.<br /><br />Η απόκλιση μεταξύ παραγωγής και εξαγωγών δείχνει ότι οι εμπορικές υποδομές αποτελούν καθοριστικό παράγοντα για τη διαθεσιμότητα τροφίμων στις διεθνείς αγορές.<br /><br />Μια μεγάλη σοδειά μπορεί να παραμένει εγκλωβισμένη κοντά στον τόπο παραγωγής, ενώ οι εισαγωγείς αναζητούν ακριβότερες ή πιο μακρινές πηγές προμήθειας.<br />Οι παρακάμψεις προς Βαλτική και Κασπία έχουν όρια<br /><br />Οι εξαγωγείς επιστρατεύουν διαφορετικές λύσεις για να διατηρήσουν τις ροές.<br /><br />Ορισμένα πλοία κινούνται από την Αζοφική προς το εσωτερικό, μέσω του Ντον και της διώρυγας Βόλγα–Ντον, με κατεύθυνση την Κασπία και αγοραστές στο Ιράν. Σε άλλες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται εμπορευματοκιβώτια για τη μεταφορά σιτηρών από βαγόνια σε πλοία, σε τερματικούς σταθμούς χωρίς συμβατικές εγκαταστάσεις χύδην φόρτωσης.<br /><br />Οι λύσεις αυτές διατηρούν μέρος του εμπορίου ενεργό, αλλά συνοδεύονται από περιορισμούς χωρητικότητας και αυξημένο κόστος.<br /><br />Κατά την εκτίμηση του Ζλοτσέφσκι, οι τερματικοί σταθμοί της Βαλτικής θα μπορούσαν έως το τέλος του έτους να καλύψουν το πολύ το μισό των χαμένων όγκων από τη Μαύρη Θάλασσα και την Αζοφική.<br /><br />Η αυξημένη κίνηση προς τον Βορρά έχει επιβαρύνει και τους σιδηροδρόμους, με βαγόνια να συσσωρεύονται στους τερματικούς σταθμούς.</div><div><br />Η Ουκρανία αντιμετωπίζει τη δική της στενωπό<br /><br />Η Ουκρανία βιώνει επανειλημμένες διακοπές στις εξαγωγές της από τη ρωσική εισβολή του 2022 και τον αποκλεισμό των λιμανιών της.<br /><br />Οι εναλλακτικές διαδρομές μέσω Δούναβη, καθώς και οι οδικές και σιδηροδρομικές συνδέσεις με γειτονικές χώρες της ΕΕ, προσφέρουν διέξοδο με περιορισμένη δυναμικότητα.<br /><br />Ο υπουργός Γεωργίας Τάρας Βισότσκι αναφέρει στους FT ότι αυτές μπορούν να διαχειριστούν περίπου το μισό του κανονικού όγκου αγροτικών εξαγωγών.<br /><br />Σύμφωνα με τον ίδιο, οι παρακάμψεις προσθέτουν τουλάχιστον 50 δολάρια ανά τόνο στο κόστος εφοδιαστικής, εξανεμίζοντας το περιθώριο κέρδους ορισμένων παραγωγών.<br /><br />Την ίδια στιγμή, οι τιμές του ουκρανικού καλαμποκιού στις αποθήκες της ενδοχώρας έχουν υποχωρήσει σχεδόν κατά ένα πέμπτο μέσα σε τρεις εβδομάδες, καθώς φτάνει η νέα συγκομιδή.<br />Γιατί ο αγρότης εισπράττει λιγότερα και ο αγοραστής πληρώνει περισσότερα<br /><br />Η πίεση λειτουργεί ταυτόχρονα σε διαφορετικά σημεία της αλυσίδας.<br /><br />Κοντά στις καλλιέργειες, οι δυσκολίες εξαγωγής συσσωρεύουν διαθέσιμες ποσότητες και συμπιέζουν τις τιμές. Στις αγορές προορισμού, οι μεγαλύτερες διαδρομές και οι ακριβότερες μεταφορές αυξάνουν το κόστος παράδοσης.<br /><br />Η διαφορά απορροφάται από την εφοδιαστική αλυσίδα, περιορίζοντας το εισόδημα του παραγωγού και επιβαρύνοντας τον εισαγωγέα.<br /><br />Στη νότια Ρωσία, αγρότες που παραδοσιακά ωφελούνταν από την εγγύτητα στα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας εισπράττουν πλέον χαμηλότερες τιμές από παραγωγούς στην κεντρική χώρα και στην περιοχή του Βόλγα.<br /><br />Ο Αντρέι Σιζόφ, επικεφαλής της αγροτικής συμβουλευτικής εταιρείας SovEcon, περιγράφει απότομη πτώση των εγχώριων τιμών τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο. Παρά τη μερική ανάκαμψη που ακολούθησε, υποστηρίζει ότι παραμένουν σημαντικά κάτω από το κόστος παραγωγής.<br />Η αποτυχία αποκλιμάκωσης κρατά ακριβές τις θαλάσσιες μεταφορές<br /><br />Οι προσπάθειες επαναφοράς ασφαλέστερης ναυσιπλοΐας έχουν σημειώσει μικρή πρόοδο, σύμφωνα με το ρεπορτάζ.<br /><br />Η Τουρκία, που συνέβαλε στη συμφωνία για τα σιτηρά της Μαύρης Θάλασσας το 2022, έχει προτείνει χωριστούς ασφαλείς διαδρόμους για ρωσικά και ουκρανικά πλοία. Ο Βλαντίμιρ Πούτιν απέρριψε την πρόταση ως «παράλογη».<br /><br />Οι διεθνείς τιμές σιταριού έφτασαν σε υψηλό τριετίας στα τέλη Αυγούστου και στη συνέχεια υποχώρησαν, καθώς οι αγορές προσδοκούσαν εναλλακτικές προμήθειες από άλλες εξαγωγικές χώρες.<br /><br />Οι ναύλοι, όμως, παραμένουν αυξημένοι. Για τους αγοραστές, η υποχώρηση της χρηματιστηριακής τιμής δεν συνεπάγεται αντίστοιχη μείωση του τελικού κόστους παραλαβής.</div><div><br />Ο κίνδυνος μεταφέρεται στην επόμενη συγκομιδή<br /><br />Η απώλεια ρευστότητας μπορεί να επηρεάσει και την επόμενη παραγωγική περίοδο.<br /><br />Οι αγρότες χρειάζονται έσοδα για τη σπορά, την εξυπηρέτηση δανείων και τις αμοιβές των εργαζομένων. Όταν αναγκάζονται να πωλούν με ζημία, περιορίζεται η δυνατότητά τους να χρηματοδοτήσουν τον επόμενο κύκλο καλλιέργειας.<br /><br />Ο Ζλοτσέφσκι προειδοποιεί ότι το πρόσθετο κόστος θα καταλήξει στους παραγωγούς:<br /><br />«Οι εξαγωγείς δεν θα το πληρώσουν από την τσέπη τους. Οι αγρότες έχουν ήδη πολύ λίγα χρήματα. Μπορεί απλώς να μην έχουν χρήματα για τη χειμερινή σπορά, η οποία ήδη υπολείπεται σημαντικά της περσινής. Τελικά, αυτό θα μπορούσε να υπονομεύσει τα θεμέλια της επόμενης συγκομιδής».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σιτηρά μέσω Αρκτικής: Πώς ο πόλεμος στη Μαύρη Θάλασσα στέλνει τον λογαριασμό σε όλο τον κόσμο.

Βασιλης Διαμαντακος Η Ρωσία δοκιμάζει εξαγωγές από το Μούρμανσκ, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τις καλλιέργειες. Οι ναύλοι ανεβαίνουν, οι π...

Διαβάστε την συνέχεια

Θα γυρίσει η Αίγυπτος την πλάτη στην Ελλάδα; Το τουρκικό δέλεαρ των 15.000 τ.χλμ.

<img height="90" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/10/12-11-1200x676.jpg" width="756" /><br /><b><br /></b><div><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η Άγκυρα επαναφέρει πρόταση θαλάσσιας οριοθέτησης προς το Κάιρο, αναζητώντας διέξοδο μετά τις αντιδράσεις για το τουρκολιβυκό — Η αιγυπτιακή απόρριψη του μνημονίου, η συμφωνία με την Ελλάδα και τα όρια της προσέγγισης Ερντογάν–Σίσι.<br /><br />Η Τουρκία υπόσχεται στην Αίγυπτο μεγαλύτερη θαλάσσια δικαιοδοσία. Το Κάιρο, όμως, καλείται να σταθμίσει πολύ περισσότερα από έναν αριθμό στον χάρτη: τα δικά του κυριαρχικά δικαιώματα, τη συμφωνία του με την Ελλάδα και τις σχέσεις του με την Κύπρο και την Ευρωπαϊκή Ένωση.<br /><br />Η νέα τουρκική πρόταση για θαλάσσια οριοθέτηση έρχεται μετά την έγκριση του μνημονίου Τουρκίας–Λιβύης του 2019 από τη Βουλή της ανατολικής Λιβύης στις 20 Οκτωβρίου και τις αντιδράσεις που ακολούθησαν.<br /><br />Σύμφωνα με το Al-Monitor, η Άγκυρα επιχειρεί να προσεγγίσει την Αίγυπτο, ενώ το Κάιρο προσπαθεί να διατηρήσει την εξομάλυνση των σχέσεών του με την Τουρκία χωρίς να διαταράξει τις υπόλοιπες συνεργασίες του.<br /><br />Η τουρκική επιδίωξη είναι σαφής. Αποδοχή της πρότασης από την Αίγυπτο δεν έχει ανακοινωθεί.<br />Τι ακριβώς προσφέρει η Τουρκία<br /><br />Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας επανέλαβε στις 28 Οκτωβρίου ότι είναι έτοιμο να υπογράψει συμφωνία οριοθέτησης με την Αίγυπτο «στη βάση των αμοιβαίων συμφερόντων».<br /><br />Το βασικό του επιχείρημα είναι ότι μια συμφωνία με την Άγκυρα θα έδινε στο Κάιρο περισσότερα από 15.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα πρόσθετης θαλάσσιας δικαιοδοσίας, σε σύγκριση με μια ενδεχόμενη συμφωνία με την Ελλάδα.<br /><br />Τον ίδιο ισχυρισμό είχε διατυπώσει ο υπουργός Άμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ.<br /><br />Ο αριθμός αποτελεί τουρκική εκτίμηση, όχι συμφωνημένη έκταση μεταξύ των δύο χωρών ή ανεξάρτητη νομική αποτίμηση. Η ανακοίνωση δεν συνοδεύτηκε από επιβεβαίωση έναρξης διαπραγματεύσεων ή χρονοδιάγραμμα υπογραφής.<br /><br />Η διάκριση είναι κρίσιμη: άλλο η δημόσια προβολή μιας προσφοράς και άλλο η αποδοχή της ως βάσης διαπραγμάτευσης. </div><div><br />Γιατί η Άγκυρα χρειάζεται το Κάιρο<br /><br />Η αιγυπτιακή στάση έχει ιδιαίτερη βαρύτητα επειδή το Κάιρο διαθέτει άμεσα συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο και απορρίπτει το τουρκολιβυκό μνημόνιο.<br /><br />Μια προσέγγιση με την Αίγυπτο θα μπορούσε να βοηθήσει την Τουρκία να περιορίσει το περιφερειακό μέτωπο αντιδράσεων και να προβάλει τη δική της λογική οριοθέτησης ως αποδεκτή και από άλλο σημαντικό παράκτιο κράτος.<br /><br />Αυτό εξηγεί γιατί η προσφορά επανέρχεται τώρα. Η Άγκυρα αναζητεί πολιτικά και διπλωματικά ερείσματα μετά την απόρριψη του μνημονίου από την Ελλάδα, την Κύπρο, την ΕΕ και αραβικές χώρες.<br /><br />Το Κάιρο, ωστόσο, δεν αντιμετωπίζει το ζήτημα αποκλειστικά μέσα από τις σχέσεις του με την Αθήνα. Έχει διατυπώσει δικές του ενστάσεις για τα δικά του δικαιώματα.</div><div><br />Η αιγυπτιακή απάντηση: «Μελάνι στο χαρτί»<br /><br />Η επίσημη αιγυπτιακή ενημέρωση για τις επαφές του υπουργού Εξωτερικών Μπαντρ Αμπντελατί με τον Τούρκο ομόλογό του Χακάν Φιντάν περιλαμβάνει σαφή απόρριψη του μνημονίου.<br /><br />Ο εκπρόσωπος του αιγυπτιακού ΥΠΕΞ, Νάντερ Ζάκι, το χαρακτήρισε «μελάνι στο χαρτί», υποστηρίζοντας ότι η έγκρισή του από τη λιβυκή Βουλή δεν παράγει νομικές συνέπειες για την Αίγυπτο.<br /><br />Το Κάιρο αναφέρει ότι το μνημόνιο παραβιάζει τα κυριαρχικά του δικαιώματα στην αποκλειστική οικονομική ζώνη και στην υφαλοκρηπίδα του. Απορρίπτει επίσης ενέργειες που θα στηρίζονταν σε αυτό και θα έρχονταν σε αντίθεση με τα δηλωμένα θαλάσσια όριά του.<br /><br />Αυτό είναι σημαντικό εμπόδιο για την τουρκική προσπάθεια. Η αιγυπτιακή αντίδραση δεν παρουσιάζεται ως διπλωματική εξυπηρέτηση προς τρίτους, αλλά ως υπεράσπιση εθνικών συμφερόντων.<br /><br />Κατά την αιγυπτιακή ανακοίνωση, ο Φιντάν εξέφρασε κατανόηση για τις ανησυχίες του Καΐρου και υποστήριξε τη συνέχιση των διαβουλεύσεων για τη Λιβύη.</div><div><br />Η συμφωνία Ελλάδας–Αιγύπτου αλλάζει την εξίσωση<br /><br />Η Αθήνα και το Κάιρο έχουν ήδη υπογράψει, από τον Αύγουστο του 2020, συμφωνία μερικής οριοθέτησης ΑΟΖ.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι η αιγυπτιακή πλευρά αξιολογεί την τουρκική προσφορά έχοντας υφιστάμενες δεσμεύσεις και ένα πλαίσιο συνεργασίας με την Ελλάδα.<br /><br />Σύμφωνα με πρόσφατο διπλωματικό ρεπορτάζ, οι δύο χώρες συζητούν την προοπτική επέκτασης της οριοθέτησης προς ανατολάς. Δεν έχει ανακοινωθεί νέα ολοκληρωμένη συμφωνία.<br /><br />Η ίδια η προοπτική συνέχισης των ελληνοαιγυπτιακών συνομιλιών, πάντως, δυσκολεύει την προσπάθεια της Άγκυρας να παρουσιάσει το δικό της σχέδιο ως αυτονόητα συμφερότερο.<br /><br />Για την Αίγυπτο, η αξιοπιστία μιας συμφωνίας και η σταθερότητα των συνεργασιών της αποτελούν μέρος του υπολογισμού — μαζί με τη θαλάσσια έκταση που επικαλείται η τουρκική πλευρά.<br />Η προσέγγιση με την Τουρκία δεν σημαίνει συμφωνία για όλα<br /><br />Η Άγκυρα και το Κάιρο έχουν αποκαταστήσει τις διπλωματικές σχέσεις τους σε επίπεδο πρεσβευτών και επιδιώκουν ευρύτερη συνεργασία.<br /><br />Αυτό προσφέρει διαύλους επικοινωνίας. Δεν εξαλείφει τις διαφορετικές θέσεις για τη Λιβύη και τις θαλάσσιες ζώνες.<br /><br />Η αιγυπτιακή ηγεσία μπορεί να επιδιώκει καλύτερες σχέσεις με την Τουρκία, διατηρώντας ταυτόχρονα τη συνεργασία της με την Ελλάδα και την Κύπρο. Δεν προκύπτει ότι έχει αποδεχθεί την παρουσίαση αυτών των σχέσεων ως αμοιβαία αποκλειόμενων επιλογών.<br /><br />Εδώ βρίσκεται η δυσκολία της τουρκικής κίνησης: η διπλωματική εξομάλυνση δεν μετατρέπεται αυτομάτως σε αλλαγή της αιγυπτιακής θέσης για το τουρκολιβυκό μνημόνιο.<br />Το μήνυμα της Αθήνας απέναντι στο «παζάρι»<br /><br />Η ελληνική πλευρά παρακολουθεί την τουρκική προσέγγιση, επιμένοντας στον στρατηγικό χαρακτήρα της σχέσης της με την Αίγυπτο.<br /><br />Η συμμετοχή του Καΐρου στην κοινή δήλωση με Ελλάδα, Κύπρο, ΕΕ, Μπαχρέιν και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα κατά του τουρκολιβυκού μνημονίου αποτελεί συγκεκριμένη δημόσια τοποθέτηση, πέρα από τις διμερείς διαβεβαιώσεις.<br /><br />Για την Αθήνα, το ζητούμενο είναι η διατήρηση αυτής της συνεννόησης και η συνέχεια των συνομιλιών με την Αίγυπτο. Η τουρκική προσφορά δείχνει ότι η διπλωματική προσπάθεια παραμένει ενεργή και από την άλλη πλευρά.<br /><br />Απαντώντας στις πληροφορίες για το τουρκικό δέλεαρ προς το Κάιρο, ο Γιώργος Γεραπετρίτης έδωσε τη γραμμή της ελληνικής θέσης:<br /><br />«Οι θαλάσσιες ζώνες δεν είναι ένα πεδίο πλειστηριασμού».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Θα γυρίσει η Αίγυπτος την πλάτη στην Ελλάδα; Το τουρκικό δέλεαρ των 15.000 τ.χλμ.

Βασιλης Διαμαντακος Η Άγκυρα επαναφέρει πρόταση θαλάσσιας οριοθέτησης προς το Κάιρο, αναζητώντας διέξοδο μετά τις αντιδράσεις για το τουρκολ...

Διαβάστε την συνέχεια

MEF: Η Τουρκία θέλει να πυροδοτήσει μουσουλμανική εξέγερση στην Ινδία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/10/Untitled-Design-9-9.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="81" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/10/Untitled-Design-9-9.jpg" width="757" /></a></div><br /><div>Η ρητορική Πακιστάν και Τουρκίας για τους Μουσουλμάνους προκαλεί προειδοποιήσεις για εσωτερική αποσταθεροποίηση</div><div><br /></div><b> Γιάννης Παναγιωτακόπουλος</b><br />Η Ινδία βρίσκεται στο στόχαστρο μιας ιδεολογικής εκστρατείας από την Άγκυρα και το Ισλαμαμπάντ, υποστηρίζει ο Μάικλ Ρούμπιν σε εκτενή του ανάλυση στο Middle East Forum, προειδοποιώντας ότι η Νέα Δελχί υποτιμά την έκταση του φαινομένου. Κατά την ανάλυσή του, οι δύο σύμμαχοι δεν περιορίζονται πλέον στο Κασμίρ, αλλά επενδύουν σε ένα θρησκευτικό αφήγημα που απευθύνεται στους Μουσουλμάνους της χώρας, με στόχο να τροφοδοτήσει εσωτερικό διχασμό.<br />Η «θεωρία των δύο εθνών» στη ρητορική του Ισλαμαμπάντ<br /><br />Στον πακιστανικό και τον τουρκικό ισλαμιστικό διάλογο, κατά τον αρθρογράφο, υπάρχει διαχρονικά η ιδέα ότι κανένας Ινδός Μουσουλμάνος δεν πρέπει να ζει υπό μη μουσουλμανική κυριαρχία. Στις 6 Αυγούστου 2019, ο τότε πρωθυπουργός του Πακιστάν Ιμράν Καν δήλωσε ότι ο ιδρυτής της χώρας, Μοχάμεντ Αλί Τζίνα, «υποστήριξε τη θεωρία των δύο εθνών για να δώσει στους Μουσουλμάνους της Ινδίας μια ξεχωριστή πατρίδα απαλλαγμένη από μισαλλοδοξία και ρατσισμό». Πρόσθεσε ότι κάποτε «η Ινδία θα είναι μια χώρα μόνο για τους Ινδουιστές».<br /><br />Στις 16 Απριλίου 2025, ο στρατάρχης Ασίμ Μουνίρ ακολούθησε την ίδια γραμμή: «Οι πρόγονοί μας πίστευαν ότι είμαστε διαφορετικοί από τους Ινδουιστές σε κάθε πιθανή πτυχή της ζωής. … Είμαστε δύο έθνη, δεν είμαστε ένα έθνος».<div><br />Ο Ερντογάν και ο τουρκικός Τύπος<br /><br />Ενώ η πακιστανική ρητορική επικεντρωνόταν παλαιότερα στο Κασμίρ, η στροφή της Τουρκίας σε πιο ισλαμιστική εξωτερική πολιτική έχει, κατά τον Ρούμπιν, διευρύνει τις θρησκευτικές φιλοδοξίες και των δύο χωρών. Σε φόρουμ του ΟΗΕ για τη ρητορική μίσους, στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης στις 25 Σεπτεμβρίου 2019, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ρώτησε: «Στην Ινδία, πώς θα υπερασπιστούμε τους μουσουλμάνους νέους που μαστιγώνονται, ξυλοκοπούνται με μαχαίρια και καταδικάζονται ακόμη και σε θάνατο μόνο και μόνο επειδή έτρωγαν βοδινό κρέας;»<br /><br />Σε ομιλία του σε νεαρά στελέχη του κόμματός του, ο Τούρκος πρόεδρος θρήνησε την κατάσταση των Μουσουλμάνων υπό ινδουιστική κυριαρχία: «Η Ινδία έχει γίνει μια χώρα όπου οι σφαγές είναι αχαλίνωτες. Ποιες σφαγές; Σφαγές Μουσουλμάνων. Από ποιους; Ινδουιστές», δήλωσε.<br /><br />Ακόμη πιο επιθετικός είναι, σύμφωνα με τον αρθρογράφο, ο κρατικός Τύπος. Ο Ibrahim Karagül της «Yeni Safak», ανεπίσημου φερέφωνου του καθεστώτος, έγραψε στις 29 Απριλίου 2025: «Αν η Κίνα και η Τουρκία σταθούν στο πλευρό του Πακιστάν… η Ινδία θα γίνει κομμάτια». Και πρόσθεσε: «Η Αυτοκρατορία των Μουγκάλ, οι Σελτζούκοι, οι Οθωμανοί, όλοι θα συμμετάσχουν σε αυτόν τον πόλεμο!». Στις 8 Μαΐου 2025, η ίδια εφημερίδα δημοσίευσε άρθρο του Furqan Hamid με τίτλο «Η Ινδία έχει γίνει αβίωτη για τις μειονότητες», ενώ την επόμενη ημέρα η Hilal Kaplan έγραψε στη «Sabah» ότι «Μια ανώνυμη γενοκτονία Μουσουλμάνων βρίσκεται σε εξέλιξη στην Ινδία εδώ και αρκετό καιρό…».</div><div><br />Η «ειρωνεία» των δικαιωμάτων των μειονοτήτων<br /><br />Ο Ρούμπιν υποστηρίζει ότι οι Μουσουλμάνοι απολαμβάνουν μεγαλύτερα δικαιώματα στην Ινδία και το Ισραήλ απ’ ό,τι σε χώρες που κυβερνώνται από άλλους Μουσουλμάνους. Επικαλείται την τελευταία κατάταξη του Freedom House, όπου το Ισραήλ βαθμολογείται τρεις μονάδες πάνω από τη Σενεγάλη και την Αλβανία, ενώ, όπως σημειώνει, παρά την «άδικη» στάση του οργανισμού απέναντι στην Ινδία, αυτή θεωρείται πιο ανεκτική και δημοκρατική από την Ινδονησία και κάθε αραβική χώρα, πόσο μάλλον από το Πακιστάν και την Τουρκία.<br /><br />Κατά τον ίδιο, Πακιστάν και Τουρκία βρίσκονται στον αντίποδα της ανοχής. Το Πακιστάν, όταν απέκτησε την ανεξαρτησία του, είχε μεγάλες χριστιανικές και ινδουιστικές μειονότητες και θεωρούσε τις εορτές τους εθνικές. Σήμερα, πολλοί Χριστιανοί και Ινδουιστές έχουν φύγει εξαιτίας πογκρόμ που υποκινούνται από το κράτος και της κακόβουλης εφαρμογής των νόμων περί βλασφημίας. Προσθέτει ότι το Ισλαμαμπάντ στηρίζει το κίνημα Χαλιστάν στην Ινδία, αλλά αποσιωπά την εξάλειψη των κοινοτήτων των Σιχ στο πακιστανικό Παντζάμπ.</div><div><br />Η ινδική πολυμορφία<br /><br />Ο αρθρογράφος περιγράφει την Ινδία ως τη μεγαλύτερη δημοκρατία του κόσμου και μία από τις πιο πολυποίκιλες χώρες. Αναφέρει ότι φιλοξενεί τον μεγαλύτερο πληθυσμό όχι μόνο Ινδουιστών αλλά και Τζαϊνιστών, Σιχ, Μπαχάι και Ζωροαστριστών, είναι τρίτη σε πληθυσμό Μουσουλμάνων, ενώ ο χριστιανικός της πληθυσμός ξεπερνά τον συνολικό πληθυσμό της Αυστραλίας. Μετρά πάνω από 270 γλώσσες με τουλάχιστον 10.000 ομιλητές ως μητρική και περισσότερες από 700 εθνοτικές ομάδες. Οι περισσότεροι πολίτες, κατά τον ίδιο, έχουν αδιαμφισβήτητη πίστη στη χώρα και την αποδέχονται ως πολυεθνική και πολυθρησκευτική.</div><div><br />Από την εισβολή στον «άτακτο πόλεμο»<br /><br />Στα τέλη του 20ού αιώνα, αναφέρει ο συγγραφέας, η μεγαλύτερη απειλή για τα κράτη ήταν η κλασική εισβολή: η Κίνα κατέλαβε το Ακσάι Τσιν, το Πακιστάν περίπου το 30% του Κασμίρ, η Τουρκία το ένα τρίτο της Κύπρου και το Ιράκ εισέβαλε στο Κουβέιτ. Στον 21ο αιώνα, εκτιμά, η εξέγερση και ο άτακτος πόλεμος αποτελούν εξίσου σοβαρή απειλή. Παραθέτει ως παράδειγμα την Κριμαία, όπου η Ρωσία ενήργησε αρχικά με άτακτους στρατιώτες, ενώ οι χώρες της Βαλτικής περιμένουν κρίσεις «ψευδούς σημαίας» και εκστρατείες δολιοφθοράς πριν από οποιαδήποτε ευρύτερη εισβολή.<br /><br />Η Τουρκία, κατά τον ίδιο, πιστεύει ότι μπορεί να πυροδοτήσει μια θρησκευτική κρίση και στη συνέχεια να αξιοποιήσει τη διπλωματία του ΟΗΕ για να ενδυναμώσει τους Ινδούς Μουσουλμάνους να διχάσουν περαιτέρω τη χώρα. Ο κίνδυνος, υποστηρίζει, είναι υπαρκτός καθώς ο Ερντογάν προωθεί τον πρώην υπουργό Εξωτερικών Φεριντούν Σινιρλίογλου, νυν γενικό γραμματέα του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη, για τη θέση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ.</div><div><br />«Η Ινδία κοιμάται με δική της ευθύνη»<br /><br />Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι Πακιστάν και Τουρκία ενθαρρύνουν πλέον ανοιχτά τον ριζοσπαστισμό και τα θρησκευτικά αιτήματα, μέσω ΜΜΕ, κοινωνικών δικτύων και οργανώσεων που στηρίζουν, ενώ οι Ινδοί αξιωματούχοι υπέθεταν επί χρόνια ότι η στάση τους είναι αμετάβλητη. Εκτιμά ότι είναι πολύ ευκολότερο να υποκινηθούν οι Μουσουλμάνοι στον εξτρεμισμό παρά να αποριζοσπαστικοποιηθούν, και θυμίζει την ταραγμένη δεκαετία του 1980 με το κίνημα Χαλιστάν. Προειδοποιεί ότι αν έστω και το ένα δέκατο των 200 εκατομμυρίων Μουσουλμάνων της Ινδίας ανταποκριθεί στον διαδικτυακό ριζοσπαστισμό, η χώρα θα βρεθεί αντιμέτωπη με εμφύλιο πόλεμο, που στη χειρότερη περίπτωση θα είναι υπαρξιακός και θα παραλύσει την οικονομία και τις επενδύσεις της για ένα τέταρτο του αιώνα ή και περισσότερο.<br />Το συμπέρασμά του είναι ότι πάρα πολλοί στην κυβέρνηση και στους κύκλους της ελίτ δεν κατανοούν την ιδεολογική εμβέλεια και την επιθυμία των δύο χωρών να εξάγουν τους σεκταριστικούς τους στόχους: «Η Ινδία κοιμάται με δική της ευθύνη».<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

MEF: Η Τουρκία θέλει να πυροδοτήσει μουσουλμανική εξέγερση στην Ινδία.

Η ρητορική Πακιστάν και Τουρκίας για τους Μουσουλμάνους προκαλεί προειδοποιήσεις για εσωτερική αποσταθεροποίηση  Γιάννης Παναγιωτακόπουλος Η...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρούμπιν: Κανένας Τούρκος επικεφαλής διεθνούς οργανισμού.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR7GbjheKMq6uTSZXGs6mYfsz-HPA_Zj5UwtnQX3qWkYkv90DvACiLlc2XV&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="600" height="88" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR7GbjheKMq6uTSZXGs6mYfsz-HPA_Zj5UwtnQX3qWkYkv90DvACiLlc2XV&s=10" width="757" /></a></div><div><br /></div>Κανένας Τούρκος… Η δεύτερη θητεία του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών Αντόνιο Γκουτέρες λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2026, όμως δεν υπάρχει ακόμη σαφής υποψήφιος για τη διαδοχή του.<br /><br />Του <b>Μάικλ Ρούμπιν</b><br />Αρχικά, οι Λατινοαμερικανοί ανέμεναν ότι το τιμόνι θα αναλάμβανε κάποιος από την Κεντρική Αμερική, τη Νότια Αμερική ή την Καραϊβική, όμως ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και ο Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο κατέστησαν σαφές ότι κανένας από τους ανακοινωθέντες υποψηφίους δεν πληρούσε τα κριτήριά τους για μεταρρύθμιση και ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα δεσμεύονταν από την προσήλωση του ΟΗΕ στη συμβολική εκπροσώπηση.<br /><br />Σύντομα εμφανίστηκαν αρκετοί ακόμη υποψήφιοι, με πιο προβεβλημένους την αξιωματούχο των Εμιράτων Λάνα Νουσεϊμπέ, τον πρώην Πρωθυπουργό της Ουγγαρίας Βίκτορ Όρμπαν και τον Πρόεδρο του Καζακστάν Κασίμ-Ζομάρτ Τοκάγεφ.<div><br />Κινήσεις για Τούρκο γενικό γραμματέα<br /><br />Στο παρασκήνιο, ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν πιέζει ώστε το τιμόνι να αναλάβει ένας Τούρκος, προωθώντας τον επί μακρόν πιστό του Φεριντούν Σινιρλίογλου, πρώην υπηρεσιακό υπουργό Εξωτερικών, ο οποίος σήμερα είναι Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ).</div><div><br />Ένας Τούρκος παντού…<br /><br />Ο Ερντογάν και οι συνεργάτες του έχουν βολιδοσκοπήσει αθόρυβα άλλους ηγέτες, ιδίως μεταξύ των πέντε μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, και λένε ιδιωτικά ότι δεν συναντούν αντίρρηση από κανέναν πλην της Γαλλίας. Ο Ερντογάν, ωστόσο, πιστεύει ότι, είτε με δωροδοκία είτε με εξαναγκασμό, μπορεί να αποσπάσει τη συναίνεση του Εμανουέλ Μακρόν.<br /><br />Ο Ερντογάν δεν προωθεί έναν Τούρκο απλώς από εθνική υπερηφάνεια· επιδιώκει τακτικά να φιλοξενεί διεθνείς διοργανώσεις ή να τοποθετεί Τούρκους σε ηγετικές θέσεις, για να διευρύνει την πολιτική του επιρροή και να εφαρμόσει το ιδεολογικό του πρόγραμμα.<br /><br />Το 2011 ανακοίνωσε την υποψηφιότητα της Κωνσταντινούπολης για τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων. Τούρκοι αξιωματούχοι προέβαλαν ανοιχτά την υποψηφιότητά τους μέσα από το πρίσμα της θρησκείας.<br /><br />Ο Εγκεμέν Μπαγίς, στενός έμπιστος και «ταμίας» του Ερντογάν, δήλωσε ότι η ανάθεση των Αγώνων στην Τουρκία θα επέτρεπε στα μέλη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής να αποδείξουν ότι δεν είναι προκατειλημμένα «απέναντι σε μια θρησκευτική ομάδα». Εν τω μεταξύ, το προτεινόμενο λογότυπο της Τουρκίας περιλάμβανε τζαμιά και την ημισέληνο. Η Τουρκία έχει υποβάλει εκ νέου υποψηφιότητα για τους Αγώνες του 2036.<br /><br />Το να την επιλέξει όμως η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή, όσες τουρκικές δωροδοκίες κι αν προσφερθούν, θα ήταν ντροπή, αφού ο δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου ανακοίνωσε την υποψηφιότητα πριν από τη σύλληψή του για το «έγκλημα» ότι ήταν υπερβολικά δημοφιλής και αποτελούσε πολιτική πρόκληση για τον Ερντογάν.<br /><br />Ο Ερντογάν προώθησε ανοιχτά τον Εκμελεντίν Ιχσάνογλου για την ηγεσία του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας τον Ιανουάριο του 2005. Τούρκοι αξιωματούχοι παρουσίασαν τον διορισμό του Ιχσάνογλου ως ένδειξη του αυξημένου κύρους της Τουρκίας στις ισλαμικές χώρες.<br /><br />Ο Χικμέτ Τσετίν, Τούρκος που υπηρέτησε ως ο πρώτος Ανώτερος Πολιτικός Εκπρόσωπος του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν, υιοθέτησε ήπια στάση απέναντι στους Ταλιμπάν· σε όλη την Καμπούλ εμφανίστηκαν διαφημιστικές πινακίδες που εξυμνούσαν την ισλαμική αλληλεγγύη Τουρκίας-Αφγανιστάν, αντί για την Τουρκία ως μέλος του ΝΑΤΟ.<br /><br />Ο Ερντογάν μεθόδευσε επίσης την ανάδειξη του Αχμέτ Ουζουμτζού στην προεδρία του Οργανισμού για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων από το 2013 έως το 2018.<br /><br />Ο Φατίχ Μπιρόλ ηγείται του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας και έχει κάνει επανειλημμένα τον διαφημιστή των σχεδίων του Ερντογάν για πετρέλαιο και φυσικό αέριο, ευνοώντας έναν αγωγό μέσω Τουρκίας έναντι της ασφαλέστερης διαδρομής EastMed μέσω Κύπρου και Ελλάδας.<br /><br />Ο Σινιρλίογλου έχει το χάρισμα του Μάικλ Δουκάκη μετά από διπλή δόση κεταμίνης. Η θητεία του στον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη υπήρξε στην καλύτερη περίπτωση άχρωμη. Δεν έκανε καμία μεταρρύθμιση και μοιάζει να λειτουργεί ως θυρωρός που εμποδίζει τον οργανισμό να κάνει οποιαδήποτε δήλωση ή να αναλάβει οποιαδήποτε σημαντική δράση που υπονομεύει τα διπλωματικά ή οικονομικά συμφέροντα του Ερντογάν.<br /><br />Το να του ανοιχτούν τα ταμεία του ΟΗΕ θα ισοδυναμούσε με πρόσκληση σε ένα σκάνδαλο διαφθοράς αντίστοιχο με το πρόγραμμα «Πετρέλαιο έναντι τροφίμων» του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ Κόφι Ανάν. Ο Σινιρλίογλου είναι άνθρωπος του Ερντογάν. Ήταν μόνιμος υφυπουργός Εξωτερικών την περίοδο που υπουργός ήταν ο Αχμέτ Νταβούτογλου. Στη συνέχεια υπηρέτησε πιστά τον Ερντογάν στα Ηνωμένα Έθνη επί επτά χρόνια.<br /><br />Όταν οι τουρκικές δυνάμεις εισέβαλαν σε περιοχές της Συρίας υπό κουρδική διοίκηση και προχώρησαν σε εθνοκάθαρση, ο Σινιρλίογλου δήλωσε στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ότι θα «απέρριπτε κατηγορηματικά και θα καταδίκαζε έντονα κάθε παραποίηση της αντιτρομοκρατικής μας επιχείρησης ως επίθεσης ή επιθετικότητας».<br /><br />Υπερασπίστηκε την εκκαθάριση δεκάδων χιλιάδων Τούρκων μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου 2016 —έναν «εμπρησμό του Ράιχσταγκ»— δηλώνοντας: «Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ αυτή την αθλιότητα». Τέσσερα χρόνια αργότερα, προειδοποίησε τις χώρες που συνεργάζονταν με τους Σύρους Κούρδους ότι «τα κόκκινα χαλιά σας θα μπορούσαν πολύ γρήγορα να βαφτούν με αίμα».<br /><br />Ο Σινιρλίογλου, εν τω μεταξύ, σιώπησε για το ασφαλές καταφύγιο που παρείχε η Τουρκία στο Ισλαμικό Κράτος και για την αποδοχή και τη στήριξή της προς τη Χαμάς. Σιώπησε επίσης για τη σύλληψη του Ιμάμογλου, ακόμη κι όταν άλλοι αξιωματούχοι του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη ύψωσαν φωνή.<br /><br />Τον Ιούλιο του 2026, Ρώσοι φαρσέρ τηλεφώνησαν στον Σινιρλίογλου, με έναν από αυτούς να υποδύεται τον Αρμένιο Πρωθυπουργό Νικόλ Πασινιάν. Ο φαρσέρ κατηγόρησε τον Γαρεγίν Β΄, προκαθήμενο της Αρμενικής Εκκλησίας, και ζήτησε τη συνδρομή του Σινιρλίογλου για την απομάκρυνσή του. Ο Σινιρλίογλου απάντησε: «Εντάξει, θα κάνω ό,τι μπορώ· θα προσπαθήσω». Μια τέτοια φράση υποδηλώνει ότι ο Σινιρλίογλου αντιμετωπίζει με περιφρόνηση την Αρχή VII του Ελσίνκι για τη θρησκευτική ελευθερία.<br /><br />Επί Ερντογάν, η Τουρκία έχει γίνει μία από τις πιο διεφθαρμένες χώρες του κόσμου, στο ίδιο επίπεδο με τη Λευκορωσία και την Αίγυπτο. Αυτό οφείλεται όχι μόνο στον Τούρκο ηγέτη, αλλά και στη σιωπή, τη δειλία και τη συνενοχή ανδρών όπως ο Σινιρλίογλου.<br /><br />Όλα αυτά θα έπρεπε να αποκλείουν τον Σινιρλίογλου ως πρόσωπο, όμως η ιδέα ότι οποιοσδήποτε Τούρκος θα μπορούσε να ηγηθεί του ΟΗΕ ή οποιουδήποτε άλλου οργανισμού θα έπρεπε να απορρίπτεται εξαρχής και για άλλους λόγους.<br /><br />Η Τουρκία κατέχει την Κύπρο για περισσότερο από μισό αιώνα. Ο ισχυρισμός ότι η επιθυμία προστασίας της μουσουλμανικής μειονότητας της Κύπρου υποκίνησε και δικαιολόγησε την τουρκική εισβολή είναι ανοησία: το μεγαλύτερο μέρος της εισβολής έγινε αφού είχε περάσει η κυπριακή κρίση και ενώ οι δύο πλευρές διαπραγματεύονταν σε ειρηνευτικές συνομιλίες στη Γενεύη.<br /><br />Με απλά λόγια, η Τουρκία κατέχει έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, όσο το κάνει, κανένας Τούρκος δεν θα πρέπει να κατέχει ηγετική θέση στα Ηνωμένα Έθνη ή σε οποιονδήποτε διεθνή οργανισμό, ούτε θα πρέπει να εξετάζεται καν η Τουρκία ως χώρα φιλοξενίας των Ηνωμένων Εθνών.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ρούμπιν: Κανένας Τούρκος επικεφαλής διεθνούς οργανισμού.

Κανένας Τούρκος… Η δεύτερη θητεία του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών Αντόνιο Γκουτέρες λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2026, όμως δεν υπάρχει...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελλάδα τι θα κάνει στον ΟΗΕ; Θα στηρίξει τον εκλεκτό του Ερντογάν;

<br /><img src="https://www.defence-point.gr/wp-content/uploads/2026/09/greece_turkey_mediter.webp" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Αφού με περίσσεια ευκολία ‒και έναντι πινακίου φακής‒ συντρέξαμε στην εκλογή του κ. Σινιρλίογλου ως Γενικού Γραμματέα του ΟΑΣΕ θα πρέπει τώρα να αιτιολογήσουμε –αν τελικά δεν υποστηρίξουμε την υποψηφιότητά του– γιατί δεν τον ψηφίζουμε!</span></h3><div>ΤΟΥ Δρ. <b>Χρήστου Ζιώγα</b></div>Τον Δεκέμβριο του 2024 η Ελλάδα και η Τουρκία ‒ συγχαιρόμενες μάλλον από την περιβόητη «Διακήρυξη των Αθηνών»‒ πρότειναν από κοινού τις υποψηφιότητες του κ. Φεριντούν Σινιρλίογλου, ως Γενικού Γραμματέα του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), και της κ. Μαρίας Τελαλιάν, ως επικεφαλής του Γραφείου Δημοκρατικών Θεσμών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Οργανισμού.<br /><br />Πέραν της ασυμμετρίας των θεσμικών αξιωμάτων ‒ εύλογο ως έναν βαθμό – τις οποίες αμφότερες οι χώρες αλληλοϋποστήριξαν και της εγχώριας ρητορικής περί της σημαντικής διπλωματικής επιτυχίας, από τα «πεπραγμένα» του συγκεκριμένου Γραφείου του ΟΑΣΕ προκύπτουν ένα εύρημα και ένας εύλογος προβληματισμός.<div><br />Ελλάδα και επιλογές…<br /><br />Διατρέχοντας λοιπόν την επίσημη ιστοσελίδα του Γραφείου Δημοκρατικών Θεσμών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΑΣΕ, από τον Δεκέμβριο του 2024 έως και σήμερα δεν υπάρχει καμία ετήσια έκθεση για την Τουρκία που να σχετίζεται με τις αρμοδιότητες του Γραφείου· Δημοκρατικοί Θεσμοί και Ανθρώπινα Δικαιώματα.<br /><br />Διερωτάται κάποιος υπήρξε στο μεσοδιάστημα γεγονός στην Τουρκία που να συνηγορεί για την σύνταξη έκθεσης για τη γειτονική χώρα; Ακροθιγώς, τον Μάρτιο του 2025 ο δήμαρχος Κωνσταντινούπολης και βασικός υποψήφιος της αντιπολίτευσης Εκρέμ Ιμάμογλου συνελήφθη με κατηγορίες για «τρομοκρατία» και «διαφθορά» και ακολούθως παύθηκε από τα καθήκοντά του λίγο πριν ανακοινώσει την επίσημη υποψηφιότητά του για τις προεδρικές εκλογές.<br /><br />To οξύμωρο στη συγκεκριμένη περίπτωση έγκειται στο εξής: ενώ η κοινοβουλευτική συνέλευση του ΟΑΣΕ (OSCE PA) ανέφερε ότι ο χρόνος σύλληψης του Ιμάμογλου «εγείρει σοβαρές ανησυχίες για το δημοκρατικό πλαίσιο», το εν λόγω Γραφείο τήρησε σιγή ιχθύος!<br /><br />Συναφώς, τον Σεπτέμβριο του 2025, το δικαστήριο της Κωνσταντινούπολης αποφάσισε την ακύρωση του τοπικού συνεδρίου του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) απομακρύνοντας τον εκλεγμένο πρόεδρο Οζγκιούρ Τσελίκ (Özgür Çelik) και τα λοιπά αιρετά μέλη του προεδρείου, διορίζοντας μάλιστα τον αντικαταστάτη του με δικαστική απόφαση.<br /><br />Επίσης, πολιτικοί κρατούμενοι τους οποίους το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) έκρινε ότι παρανόμως βρίσκονται φυλακισμένοι, εξακολουθούν να «απολαμβάνουν» τη λειτουργία του τουρκικού σωφρονιστικού συστήματος· μεταξύ άλλων οι Οσμάν Καβάλα (Osman Kavala), Σελαχατίν Ντεμιρτάς (Selahattin Demirtaş) και Τζαν Αταλάι (Can Atalay).<br /><br />Τοιουτοτρόπως, τον Μάρτιο του 2025 ο Βρετανός δημοσιογράφος Μαρκ Λόουεν (Mark Lowen) συνελήφθη και απελάθηκε λόγω κάλυψης των διαδηλώσεων κατά της σύλληψης του Ιμάμογλου. Τον ίδιο μήνα ο Σουηδός δημοσιογράφος Γιόακιμ Μεντίν (Joakim Medin) συνελήφθη με κατηγορίες για «προσβολή του προέδρου» και «συμμετοχή σε ένοπλη τρομοκρατική οργάνωση». <a href="https://www.huffingtonpost.gr/blogs/anamenontas-tin-elliniki-stasi-gia-tin-ypopsifiotita-sinirlioglou-os-ng-tou-oie/">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a></div><div><br /><a href="https://www.huffingtonpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ελλάδα τι θα κάνει στον ΟΗΕ; Θα στηρίξει τον εκλεκτό του Ερντογάν;

Αφού με περίσσεια ευκολία ‒και έναντι πινακίου φακής‒ συντρέξαμε στην εκλογή του κ. Σινιρλίογλου ως Γενικού Γραμματέα του ΟΑΣΕ θα πρέπει τώρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία τρέμει τo Ισραήλ! Έκθεση ΜΙΤ… Μετά το Ιράν η σειρά της!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRYCITUyVOqrYmJzE6rxe5GttlUG7YmKEiRnFAemgC-970OQLWRxBdVwhx3&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="418" data-original-width="733" height="104" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRYCITUyVOqrYmJzE6rxe5GttlUG7YmKEiRnFAemgC-970OQLWRxBdVwhx3&s=10" width="743" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Σύμφωνα με Έκθεση της Ακαδημίας Πληροφοριών της τουρκικής ΜΙΤ με τίτλο, “Η επεκτατική πολιτική του Ισραήλ”, η στρατηγική του εναντίον της Άγκυρας δεν πρόκειται να αλλάξει ακόμη και σε ένα ενδεχόμενο που στο Ισραήλ αλλάξει η κυβέρνηση Νετανιάχου…<br /><br />TOY ΛΑΖΑΡΟΥ ΚΑΜΠΟΥΡΙΔΗ<br />ΑΝΓΟΥ ε.α.<br /><br />Επίσης αναφέρεται σε αυτή την Έκθεση ότι στόχος του μετά το Ιράν είναι η Τουρκία η οποία θα πρέπει να ιδρύσει συμμαχίες με σκοπό την αντιμετώπιση της στρατηγικής “εξάπλωσης” του Ισραήλ…<br /><br />Για αυτό το λόγο η Άγκυρα έχει εστιάσει στην δημιουργία ενός πλέγματος αμυντικών συμφωνιών όπως της Μέκκας (Τουρκία, Σαουδική Αραβία, Πακιστάν) και αυτή με Κατάρ, Πακιστάν και Ινδονησία.<br /><br />Επίσης η Έκθεση αναφέρεται και στις χώρες που έχουν στρατηγική συνεργασία μαζί του υπονοώντας πρωτίστως την Ελλάδα…<br /><br />Η Ελλάδα θα πρέπει να ενισχύσει σε διπλωματικό επίπεδο τις στρατηγικές της συνεργασίες και κυρίως με Ισραήλ για την αντιμετώπιση της τουρκικής απειλής…<br /><br />Επίσης θα πρέπει να αυξηθούν οι συνεργασίες με την εκτέλεση στρατιωτικών ασκήσεων στην ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο με τις Ένοπλες Δυνάμεις χωρών όπως το Ισραήλ, η Κυπριακή Δημοκρατία, η Αίγυπτος, η Ινδία, τα ΗΑΕ κλπ.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία τρέμει τo Ισραήλ! Έκθεση ΜΙΤ… Μετά το Ιράν η σειρά της!

Σύμφωνα με Έκθεση της Ακαδημίας Πληροφοριών της τουρκικής ΜΙΤ με τίτλο, “Η επεκτατική πολιτική του Ισραήλ”, η στρατηγική του εναντίον της Άγ...

Διαβάστε την συνέχεια

Διπλωματικό θρίλερ στη Νέα Υόρκη! Ελλάδα και Ρωσία απείχαν από την ψηφοφορία για τη Λιβύη.Τι συνέβη στο παρασκήνιο! Το παρασκήνιο με Τουρκία και Κίνα!

<img height="88" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/10/2bcdeb60-3732-49d0-82f3-526ef01d492d-1068x601.png" width="724" /><br /><br />Σε μια ιδιαίτερα σημαντική διπλωματική κίνηση προχώρησε η Ελλάδα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, επιλέγοντας την αποχή κατά την ψηφοφορία για την ανανέωση της εντολής της Αποστολής Υποστήριξης των Ηνωμένων Εθνών στη Λιβύη (UNSMIL), έως τις 31 Οκτωβρίου 2027. Την ίδια στάση τήρησε και η Ρωσία.<br /><br />Στο επίκεντρο της ελληνικής αντίδρασης βρέθηκε το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019, καθώς και η προσπάθεια της Αθήνας να συμπεριληφθεί στο ψήφισμα σαφής αναφορά στον σεβασμό του διεθνούς δικαίου και ειδικότερα του Δικαίου της Θάλασσας.<br />Σκληρές διαπραγματεύσεις και ελληνική παρέμβαση<br /><br />Η διαδικασία χαρακτηρίστηκε από έντονες διαφωνίες, με το Ηνωμένο Βασίλειο να προχωρά σε τέσσερις αναθεωρήσεις του σχεδίου απόφασης.<br /><br />Η Ελλάδα, έχοντας τη στήριξη των υπόλοιπων Ευρωπαίων εταίρων της στο Συμβούλιο Ασφαλείας, επιδίωξε να διασφαλίσει ότι η Λιβύη θα κληθεί να σεβαστεί τις διεθνείς υποχρεώσεις της.<br /><br />Ωστόσο, η Κίνα και τρία αφρικανικά κράτη εξέφρασαν αντιρρήσεις, θεωρώντας ότι η συγκεκριμένη διατύπωση ξεπερνούσε το πλαίσιο της ανανέωσης της αποστολής.<br /><br />Η σταδιακή αποδυνάμωση της αναφοράς προκάλεσε την αντίδραση της Αθήνας, η οποία διέκοψε τη διαδικασία σιωπηρής έγκρισης.<div><br />Το τουρκολιβυκό στο επίκεντρο<br /><br />Οι εξελίξεις συνδέονται με την αναφερόμενη επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή της ανατολικής Λιβύης στις 20 Οκτωβρίου.<br /><br />Ελλάδα, Κύπρος, Αίγυπτος, Μπαχρέιν, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν καταγγείλει τη συμφωνία, υπογραμμίζοντας ότι παραβιάζει τα θαλάσσια δικαιώματα τρίτων κρατών και δεν μπορεί να παράγει έννομα αποτελέσματα εις βάρος τους.<br /><br />Παράλληλα, το Συμβούλιο Ασφαλείας υποστήριξε την προοπτική ενοποίησης των λιβυκών θεσμών και διεξαγωγής εκλογών εντός 24 μηνών.<br /><br />Η ελληνική αποχή καταγράφει τη δυσαρέσκεια της Αθήνας για την τελική διατύπωση και αναδεικνύει τη συνεχιζόμενη διπλωματική αντιπαράθεση γύρω από το τουρκολιβυκό μνημόνιο.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Διπλωματικό θρίλερ στη Νέα Υόρκη! Ελλάδα και Ρωσία απείχαν από την ψηφοφορία για τη Λιβύη.Τι συνέβη στο παρασκήνιο! Το παρασκήνιο με Τουρκία και Κίνα!

Σε μια ιδιαίτερα σημαντική διπλωματική κίνηση προχώρησε η Ελλάδα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, επιλέγοντας την αποχή κατά την ψηφοφορία γ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία και Ισραήλ οδεύουν σε μια ολομέτωπη στρατιωτική σύγκρουση.

<img height="83" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-10/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-10-31_145010282.png?itok=0pV28X4J" width="735" /><br /><br />Οι αντικρουόμενες στρατηγικές επιδιώξεις των δύο χωρών για την επόμενη ημέρα στη Συρία και την Ανατολική Μεσόγειο φέρνει πολεμική αναμέτρηση<br /><br />Μετά τις εκλογές στο Ισραήλ, η κατάσταση με την Τουρκία, θα επιδεινωθεί ακόμα περισσότερο σε κάτι που μοιάζει με ετοιμότητα πριν μια σφοδρή πολεμική σύγκρουση μεταξύ των δύο χωρών.<br /><br />Σε αυτό το συμπέρασμα οδηγούνται διεθνή ινστιτούτα, ειδικοί και στρατιωτικοί αναλυτές. <br /><br />Το βασικό συμπέρασμα της ανάλυσης του Mustafa Enes Esen, που δημοσιεύθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2026 στο Ινστιτούτο InstituDE με τίτλο «With or Without Netanyahu: The Lasting Turkey–Israel Rift», είναι ότι η αντιπαράθεση μεταξύ Άγκυρας και Τελ Αβίβ έχει ξεπεράσει την προσωπική κόντρα των Ταγίπ Ερντογάν και Μπενιαμίν Νετανιάχου, εξελισσόμενη σε έναν βαθύ, μακροχρόνιο γεωπολιτικό ανταγωνισμό.<br /><br />Σύμφωνα με τον αναλυτή, η ρήξη αυτή έχει αποκτήσει δομικά χαρακτηριστικά και θα συνεχίσει να υφίσταται ανεξάρτητα από τα πρόσωπα που βρίσκονται στην εξουσία, καθώς επηρεάζεται από κρίσιμα μέτωπα:<br /><br />Το μέτωπο της Συρίας: Οι αντικρουόμενες στρατηγικές επιδιώξεις των δύο χωρών για την επόμενη ημέρα στη Συρία και τον έλεγχο των συνόρων, θα φέρει ταχέως πολεμική κρίση.<br /><br />Η Ανατολική Μεσόγειος: Ο έντονος ανταγωνισμός για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών και την κυριαρχία στην περιοχή, φέρνει σύγκρουση τεράστιων συμφερόντων και πιθανή πολεμική ρήξη σειράς χωρών( Ελλάδα-Ισραήλ κά) με την Τουρκία .<br /><br />Η μάχη για το ποιες χώρες θα αποτελέσουν τους κεντρικούς κόμβους μεταφοράς φυσικού αερίου και εμπορευμάτων προς την Ευρώπη, με τις δύο πλευρές να προωθούν ανταγωνιστικά δίκτυα.<br /><br />Η αντιπαράθεση μεταξύ της Τουρκίας και του Ισραήλ βρίσκεται σε ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο έντασης, με επίκεντρο γεωπολιτικές συγκρούσεις, διπλωματικές επιθέσεις και στρατιωτικές τριβές.<br /><br />Η ένταση κλιμακώθηκε πρόσφατα στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, όπου ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου και η τουρκική ηγεσία (με απαντήσεις από στελέχη του AKP όπως ο Ομέρ Τσελίκ) εξαπέλυσαν βαριές κατηγορίες. Η Άγκυρα έχει μάλιστα ζητήσει την έκδοση «ερυθράς αγγελίας» από την Ιντερπόλ για τον Μπενιαμίν Νετανιάχου.<br /><br />Η στρατιωτική δραστηριότητα του Ισραήλ κοντά στα σύνορα της Συρίας (συμπεριλαμβανομένων χτυπημάτων κοντά στο Ιντλίπ και κινήσεων αποτροπής απέναντι σε τουρκικές προωθήσεις ή υποδομές) έχει φέρει τις δύο πλευρές πολύ κοντά σε θερμό επεισόδιο, αναγκάζοντάς τες να ενεργοποιήσουν μυστικούς διαύλους επικοινωνίας για την αποφυγή τυχαίας σύγκρουσης.<br /><br />Η εμβάθυνση της αμυντικής συνεργασίας ανάμεσα σε Αθήνα και Τελ Αβίβ,όπως η συμφωνία για τον αντιαεροπορικό θόλο «Ασπίδα του Αχιλλέα», προκαλεί έντονο εκνευρισμό στην Άγκυρα, η οποία βλέπει στο πρόσωπο του Ισραήλ έναν στρατηγικό αντίπαλο στην Ανατολική Mεσόγειο.<br /><br />Η Τουρκία προβάλλει τον εαυτό της ως υποστηρικτή του παλαιστινιακού ζητήματος και της Χαμάς, ενώ το Ισραήλ αντιτείνει κατηγορίες για την τουρκική στάση στην Κύπρο, τη Συρία και ευρύτερα στην περιοχή.<br /><br />Το Ισραήλ και η Τουρκία έχουν εγκαταστήσει απευθείας γραμμή επικοινωνίας (hotline) και χρησιμοποιούν μυστικούς διαύλους για την αποτροπή μιας τυχαίας στρατιωτικής σύγκρουσης στο έδαφος της Συρίας.<br /><br />Η ανάγκη αυτή προέκυψε μετά τη σοβαρή κλιμάκωση του Αυγούστου 2026, όταν η Ισραηλινή Αεροπορία εξαπέλυσε αεροπορικές επιδρομές στην αεροπορική βάση Αμπού αλ-Ντουχούρ (στο Ιντλίμπ της βορειοδυτικής Συρίας).<br /><br />Το Ισραήλ έθεσε ως «κόκκινη γραμμή» την πιθανή ανάπτυξη τουρκικών αντιαεροπορικών συστημάτων (S-400), ραντάρ και drones στην περιοχή, καθώς κάτι τέτοιο θα περιόριζε την ελευθερία δράσης των ισραηλινών μαχητικών εναντίον ιρανικών στόχων.<br /><br />Παρά τη σφοδρή δημόσια ρητορική αντιπαράθεση μεταξύ Μπενιαμίν Νετανιάχου και Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, το παρασκήνιο των δύο χωρών κινείται με άξονα τη διαχείριση της κρίσης:<br /><br />Οι δύο πλευρές συμφώνησαν στη λειτουργία μιας απευθείας 24ωρης γραμμής επικοινωνίας προκειμένου να επιλύονται άμεσα τυχόν στρατιωτικές επιπλοκές στο συριακό πεδίο.<br /><br />Με τη μεσολάβηση του Αζερμπαϊτζάν, διπλωμάτες και αξιωματούχοι ασφαλείας από την Άγκυρα και το Τελ Αβίβ πραγματοποιούν μυστικές συνομιλίες για τη χάραξη γεωγραφικών ορίων (όπως η λεγόμενη «γραμμή της Παλμύρας»). Το Ισραήλ τείνει να ανέχεται τις τουρκικές χερσαίες δυνάμεις στα βόρεια, αλλά αντιτίθεται κάθετα στην εγκατάσταση μόνιμων τουρκικών αεροπορικών και αντιαεροπορικών υποδομών.<br /><br />Η Τουρκία καταδίκασε επίσημα τα ισραηλινά πλήγματα ως παραβίαση της κυριαρχίας της Συρίας, αρνούμενη παράλληλα ότι είχε εγκαταστήσει δυνάμεις στη συγκεκριμένη πληγείσα βάση.<br /><br /><div>Στην ανάλυσή του, το Institute for National Security Studies (INSS) επισημαίνει ότι το κύριο μέλημα του Ισραήλ είναι η διατήρηση της απόλυτης ελευθερίας δράσης της πολεμικής του αεροπορίας στον συριακό εναέριο χώρο.<br /><br /> Η πιθανή μόνιμη εγκατάσταση τουρκικών αντιαεροπορικών συστημάτων και εξελιγμένων ραντάρ (όπως στη βάση Αμπού αλ-Ντουχούρ) θα μπορούσε να «κλειδώσει» τον ουρανό της Συρίας, εμποδίζοντας το Ισραήλ να πλήττει ελεύθερα ιρανικούς στόχους ή στοιχεία της Χεζμπολάχ.<br /><br />Τουρκία και Ισραήλ έχουν εντελώς διαφορετικά, στρατιωτικά, ενεργειακά, οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα, και η πρόκλησης πολεμικής σύγκρουσης είναι αναπόφευκτη στο κοντινό μέλλον, αφού οι Τούρκοι θέλουν να ελέγξουν ντε φάκτο ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο. </div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία και Ισραήλ οδεύουν σε μια ολομέτωπη στρατιωτική σύγκρουση.

Οι αντικρουόμενες στρατηγικές επιδιώξεις των δύο χωρών για την επόμενη ημέρα στη Συρία και την Ανατολική Μεσόγειο φέρνει πολεμική αναμέτρηση...

Διαβάστε την συνέχεια