Η Αμφιταλάντευση Τουρκίας μεταξύ Ατλαντικού Φρουρού και Αυτόνομης Δύναμης (ιταλική ανάλυση).

Υπό το βλέμμα των Ελλήνων 

«Από την αρχή μέχρι το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, η Τουρκία ήταν ο πιο αξιόπιστος σύμμαχος του ΝΑΤΟ και ο πιο πολύτιμος φίλος του Ισραήλ», γράφει ο Ιταλός αναλυτής Τζόρτζιο Λίβας.

Η φόρμουλα του Sergio Romano (σημ. – παλαίμαχος αρθρογράφος της Corriere Della Sera, συγγραφέας και διπλωμάτης) αποτυπώνει αποτελεσματικά τον ρόλο που έπαιξε η Άγκυρα στη δυτική στρατηγική αρχιτεκτονική κατά τη διάρκεια της διπολικής σύγκρουσης.

Η σημασία της δεν προέκυπτε μόνο από τις στρατιωτικές της δυνατότητες, αλλά πάνω απ’ όλα από τη γεωγραφική της θέση: στη νοτιοανατολική πλευρά της Ατλαντικής Συμμαχίας, συνορεύοντας με τη Σοβιετική Ένωση, ελέγχοντας την πρόσβαση στη Μαύρη Θάλασσα και κοντά στη Μέση Ανατολή.

Σε πολεμική αντιπαράθεση, η Ουάσινγκτον θα υποστήριζε την Τουρκία έναντι της Ελλάδας

Κατά τη διάρκεια της κρίσης της Κύπρου, την στρατιωτική εισβολή της Τουρκίας στο νησί, το Ιούλιο του 1974, η κεντρική θέση της Τουρκίας αναδείχθηκε ιδιαίτερα ξεκάθαρα. Η δήλωση που αποδίδεται στα πρακτικά του Λευκού Οίκου, σύμφωνα με την οποία, σε περίπτωση σύγκρουσης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, η Ουάσιγκτον θα θεωρούσε την Άγκυρα τον σημαντικότερο σύμμαχο, συμπυκνώνει μια ακριβή λογική:

Η στρατηγική σημασία μιας χώρας μπορεί να υπερισχύσει των πολιτικών διαφορών με τους συμμάχους της.

Η διπλωματική τεκμηρίωση των ΗΠΑ σχετικά με την κρίση επιβεβαιώνει την προτεραιότητα για τον Χένρι Κίσινγκερ και την κυβέρνηση Φορντ να αποτρέψουν τη σύγκρουση μεταξύ των δύο μελών του ΝΑΤΟ να θέσει σε κίνδυνο τη νότια πλευρά της Συμμαχίας.

Η Τουρκία ήταν έτσι ένας προηγμένος φρουρός της Δύσης. Η αντίθεσή της στη Μόσχα περιόριζε εν μέρει το περιθώριο ελιγμών της, αλλά ταυτόχρονα της έδινε σημαντική διαπραγματευτική μόχλευση. Η Άγκυρα θα μπορούσε να διεκδικήσει έναν ρόλο που οι Ηνωμένες Πολιτείες θα δυσκολεύονταν να αγνοήσουν. Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή

πηγή


Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.