Πώς η Τουρκία επιδιώκει την αλλαγή του Status Quo στο Αιγαίο Πέλαγος (τουρκική ανάλυση).

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/02/%CF%84%CE%BF%CF%81%CF%85%CE%B7%CE%B5%CE%BD%CE%BC%CE%B1%CF%83%CE%BF%CF%81%CE%B8%CE%B5%CF%82%CF%80%CE%BF%CF%81-.jpg?ssl=1"><img height="143" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/02/%CF%84%CE%BF%CF%81%CF%85%CE%B7%CE%B5%CE%BD%CE%BC%CE%B1%CF%83%CE%BF%CF%81%CE%B8%CE%B5%CF%82%CF%80%CE%BF%CF%81-.jpg?resize=640%2C456&ssl=1" width="733" /></a><br /><br />Οι ειδοποιήσεις NAVTEX αποτελούν μέρος της μακροπρόθεσμης στρατηγικής της Τουρκίας για την αλλαγή του status quo στο Αιγαίο Πέλαγος, το οποίο θεωρεί άδικο και αθέμιτο. Ο αόριστος χαρακτήρας τους υπογραμμίζει μια απόκλιση από την παραδοσιακή πρακτική και τονίζει τη μονιμότητα της αξίωσης, γράφει σε άρθρο του ο Αναπληρωτής Καθηγητής Αλτούγκ Γκιουνάλ/ Altuğ Günal.<br /><br />Ο καθηγητής Αλτούγκ Γκιουνάλ, μέλος ΔΕΠ στο Τμήμα Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου ‘Ege’, έγραψε μια ανάλυση για το AA εξηγώντας τη σημασία και τις πιθανές επιπτώσεις των προειδοποιήσεων NAVTEX που εξέδωσε η Τουρκία στο Αιγαίο Πέλαγος.<br /><br />Οι ανακοινώσεις NAVTEX της Τουρκίας, που δημοσιεύθηκαν μεταξύ Σεπτεμβρίου 2025 και Ιανουαρίου 2026 και επιβεβαιώθηκαν από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας (MSB) ως «αόριστες» [1], ερμηνεύονται ως στρατηγική κίνηση που υπερβαίνει το να είναι μια τεχνική ανακοίνωση στις συζητήσεις για το status quo και τις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας στο Αιγαίο Πέλαγος.<br /><br /> Ενώ με την πρώτη ματιά φαίνονται να είναι συνήθεις ανακοινώσεις στο πλαίσιο της «θαλάσσιας ασφάλειας», οι NAVTEX μπορούν αποτελεσματικά να λειτουργήσουν ως «καταχώριση αντιρρήσεων, αξίωση διαχείρισης περιοχής και μέσο εξήγησης θέσεων στο διεθνές κοινό» στις αμφισβητούμενες θαλάσσιες περιοχές μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας.<br /><br />Η τεχνική φύση και η εξέλιξη της NAVTEX<br /><br />Η NAVTEX [2] είναι μια εκπομπή προειδοποίησης για παράκτιες περιοχές εντός του Παγκόσμιου Συστήματος Θαλάσσιου Κινδύνου και Ασφάλειας (GMDSS) με σκοπό την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας των πλοίων.<br /><br />Υπό κανονικές συνθήκες, ενημερώνει τους ναυτικούς για δραστηριότητες που πρόκειται να πραγματοποιηθούν σε μια συγκεκριμένη περιοχή σε μια συγκεκριμένη ημερομηνία.<br /><br />Επομένως, δεν δημιουργεί από μόνη της υφαλοκρηπίδα, αποκλειστική οικονομική ζώνη ή κυρίαρχα σύνορα, ούτε αποτελεί συμφωνία ή συναλλαγή «οριοθέτησης» σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.<br /><br />Αλλά, στο Αιγαίο μετατρέπεται σε πολιτικό μέσο<br /><br />Ωστόσο, σε αμφισβητούμενες περιοχές όπως το Αιγαίο Πέλαγος, όπου κάθε βήμα οδηγεί σε έναν κύκλο αντιρρήσεων και ανταντιρρήσεων, η NAVTEX μπορεί ουσιαστικά να δημιουργήσει ένα δεύτερο επίπεδο.<br /><br /> Τέτοιες ανακοινώσεις καθιστούν την αξίωση του κράτους έκδοσης για διαχείριση περιοχής διεθνώς ορατή και μπορεί να περιέχουν μηνύματα για το/τα αμφισβητούμενο/α κράτος/α.<br /><br />Επομένως, ανάλογα με την περιοχή για την οποία εκδίδεται, τη διάρκεια και το πολιτικό πλαίσιο, η NAVTEX μπορεί να υπερβεί κατά πολύ τον τεχνικό της σκοπό και να μετατραπεί σε πολιτικό μέσο.<br /><br />Νέο μέτωπο σύγκρουσης<br /><br />Από την άλλη πλευρά, η NAVTEX έχει επίσης μια πρακτική λειτουργία ως μηχανισμός αποσυμφόρησης. Η δηλωμένη περιοχή και ο χρόνος λειτουργίας μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο συναντήσεων μεταξύ πολιτικών πλοίων και στρατιωτικών στοιχείων. Ωστόσο, στο βαθμό που η γλώσσα του συντονισμού ερμηνεύεται από τα μέρη ως αξίωση εξουσίας, μπορεί να πάψει να αποτελεί εργαλείο μείωσης του κινδύνου και ενδεχομένως να μετατραπεί σε ένα νέο μέτωπο στη σύγκρουση.<br /><br />Η σημασία των μηνυμάτων NAVTEX που προκάλεσαν την αντιπαράθεση<br /><br />Με την NAVTEX (060/26) της 16ης Ιανουαρίου 2026, η Τουρκία διατύπωσε αντιρρήσεις για τις ανακοινώσεις ορισμένων σταθμών σχετικά με την υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο Πέλαγος, τα όρια της οποίας δεν έχουν ακόμη οριοθετηθεί μεταξύ των παράκτιων κρατών.<br /><br />Δήλωσε ότι οποιαδήποτε ερευνητική δραστηριότητα που θα διεξαχθεί στις περιοχές που η Τουρκία ισχυρίζεται ότι εμπίπτουν στη θαλάσσια δικαιοδοσία της πρέπει να συντονίζεται με τις τουρκικές αρχές.<br /><br />Στην NAVTEX 0880/25 [3] της 17ης Σεπτεμβρίου 2025, αναφέρθηκαν ονομαστικά 23 ελληνικά νησιά και ανακλήθηκε το μη στρατιωτικό καθεστώς και τα στρατιωτικά καθεστώτα περιορισμού που προκύπτουν από τις συνθήκες για αυτά τα νησιά.<br /><br />Αυτή η έμφαση στοχεύει στο να καταστήσει ορατή τη θέση ότι υπάρχει σύνδεση μεταξύ των υποχρεώσεων περί καθεστώτος των νησιών και της χρήσης της κυρίαρχης εξουσίας της Ελλάδας, βάσει των συμφωνιών της Λωζάνης και του Παρισιού, σύμφωνα με τη «διπλωματία των επιστολών» που διεξάγει η Τουρκία στα Ηνωμένα Έθνη (ΟΗΕ) από το 2021.<br /><br />Σύμφωνα με την Τουρκία, η Ελλάδα μπορεί να ασκήσει νόμιμα τις κυριαρχικές της εξουσίες μόνο στο βαθμό που τηρεί αυτές τις υποχρεώσεις (ουσιαστικά το μη στρατιωτικό καθεστώς).<br /><br />Τα μηνύματα NAVTEX χρησιμεύουν ως «καταγραφή θέσης» που διαιωνίζει αυτή τη νομική αντίρρηση.<br /><br />Αλλαγή του καθεστώτος στο Αιγαίο Πέλαγος<br /><br />Αυτά τα μηνύματα NAVTEX, από την άλλη πλευρά, αποτελούν μέρος της μακροπρόθεσμης στρατηγικής της Τουρκίας για την αλλαγή του status quo στο Αιγαίο, το οποίο θεωρεί άδικο και αδικαιολόγητο.<br /><br /> Η επ’ αόριστον έκδοσή τους υπογραμμίζει μια απόκλιση από την παραδοσιακή πρακτική και τονίζει τη μονιμότητα του ισχυρισμού.<br /><br />Επιπλέον, αντί να εκδίδει διαδοχικά προσωρινά μηνύματα «κατά/αντι-NAVTEX» σε απάντηση στα ελληνικά μηνύματα NAVTEX, η Τουρκία μπορεί να στόχευε στη δημιουργία προληπτικά μιας συνεχούς de facto κατάστασης και διπλωματικής πίεσης.<br /><br />Αυτή η στρατηγική θέτει επίσης την άλλη πλευρά σε δίλημμα: είτε να αντιτίθεται συνεχώς είτε να επωμίζεται το κόστος της σιωπής.<br /><br />Η Ελλάδα υποστηρίζει ότι τα μηνύματα NAVTEX δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως εργαλείο πολιτικής προβολής, ότι οι ενέργειες της Τουρκίας συνιστούν κατάχρηση και ότι είναι επίσης αντίθετες με το διεθνές δίκαιο και ως εκ τούτου άκυρες.<br /><br />Τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης ερμηνεύουν αυτήν την κίνηση ως προσπάθεια δημιουργίας τετελεσμένου γεγονότος και υπονόμευσης της διαδικασίας διαλόγου. Ο Έλληνας υπουργός Άμυνας, Νίκος Δένδιας, δήλωσε επίσης ότι θεώρησαν αυτό το βήμα «εκτός νομοσχεδίου» και δεν το έλαβαν σοβαρά υπόψη.<br /><br />Από την Ανατολική Μεσόγειο μέχρι το Αιγαίο στο πλαίσιο του δόγματος της Γαλάζιας Πατρίδας<br /><br />Η αποφασιστικότητα της Τουρκίας σχετικά με τις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας της αποτελεί μέρος ενός πολύπλευρου ναυτικού αγώνα.<br /><br />Ο αγώνας, η διπλωματία και οι επιτόπιες δραστηριότητες (όπως η συμφωνία θαλάσσιας δικαιοδοσίας Τουρκίας-Λιβύης) που διεξάγονται στην Ανατολική Μεσόγειο με την Κυπριακή Δημοκρατία, το Ισραήλ, την Αίγυπτο και τον Λίβανο, επεκτείνονται τώρα στο Αιγαίο Πέλαγος με παρόμοια στρατηγική.<br /><br /> Αυτές οι ειδοποιήσεις NAVTEX επαναλαμβάνουν την τουρκική θέση ότι τα ελληνικά νησιά δεν μπορούν να έχουν πλήρη δικαιώματα υφαλοκρηπίδας και αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (ΑΟΖ) και διατηρούν ζωντανό το ενεργειακό ζήτημα δίνοντας έμφαση στις άδειες εξερεύνησης.<br /><br />Έτσι, η μέθοδος της «ορατότητας στο έδαφος και στον χάρτη» που χρησιμοποιείται στην Ανατολική Μεσόγειο εφαρμόζεται και στο Αιγαίο.<br /><br /> Ωστόσο, ενώ η ενέργεια είναι το κυρίαρχο ζήτημα στην Ανατολική Μεσόγειο, τα προβλήματα στο Αιγαίο είναι πολύ πιο περίπλοκα. Αλλά από ενεργειακής άποψης, ζητήματα όπως τα υποθαλάσσια καλώδια, η υπεράκτια αιολική ενέργεια και η ασφάλεια κρίσιμων υποδομών θα αποκτήσουν μεγαλύτερη σημασία στο Αιγαίο Πέλαγος στο εγγύς μέλλον, παρά οι υδρογονάνθρακες.<br /><br />Πιθανές επιπτώσεις της επίσκεψης Μητσοτάκη<br /><br />Η επίσκεψη του Έλληνα Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην Τουρκία είναι πιθανό να πραγματοποιηθεί στην Άγκυρα κατά τη δεύτερη εβδομάδα του Φεβρουαρίου, στο πλαίσιο του Συμβουλίου Συνεργασίας Υψηλού Επιπέδου.<br /><br /> Η συνάντηση αυτή αναμενόταν ήδη να ασχοληθεί με ζητήματα λιγότερο σημαντικού ή δευτερεύοντος χαρακτήρα.<br /><br /> Δεδομένου ότι οι συζητήσεις αναμένεται να επικεντρωθούν σε μια θετική ατζέντα και να διατηρήσουν ανοιχτούς τους διαύλους διαλόγου, τα μηνύματα NAVTEX δεν αναμένεται να έχουν σημαντικό αντίκτυπο ή να προκαλέσουν την ακύρωση των συναντήσεων.<br /><br />Τελικά, αυτά τα μηνύματα NAVTEX είναι πρωτοφανή και δεν περιέχουν κανένα σοκαριστικό περιεχόμενο.<br /><br />Ωστόσο, δεδομένης της προβολής που δόθηκε στις πρόσφατες NAVTEX της Τουρκίας στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης (και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης) και των κατηγοριών της αντιπολίτευσης ότι η κυβέρνηση είναι σιωπηλή και αναποτελεσματική, ο Μητσοτάκης μπορεί να αναγκαστεί να θέσει το ζήτημα στην Άγκυρα και να αντιδράσει προκειμένου να μετριάσει την πίεση.<br /><br />Μάλιστα, απαντώντας στην κριτική, ο Μητσοτάκης αναγκάστηκε να πει:<br /><br />«Η Ελλάδα έκανε αυτό που δεν μπορούσε να γίνει εδώ και δεκαετίες, επέκτεινε τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια [4] στο Ιόνιο Πέλαγος και θα κάνουμε το ίδιο στο Αιγαίο όταν κρίνουμε ότι οι συνθήκες είναι κατάλληλες».<br /><br />Δεν είναι απίθανο να προκύψει νέα ένταση από την ανταπόκριση των Τούρκων κυβερνητικών αξιωματούχων σε αυτή τη συνάντηση.<br /><br />Είναι προβλέψιμο ότι η Ελλάδα θα κηρύξει τα μηνύματα NAVTEX άκυρα, ισχυριζόμενη ότι εκδόθηκαν από «μη εξουσιοδοτημένο σταθμό» (Σμύρνη), και θα φέρει το θέμα στον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (IMO), την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) και τον ΟΗΕ.<br /><br />Το πιο επικίνδυνο σενάριο, ωστόσο, είναι η Ελλάδα να σχεδιάσει μια ερευνητική δραστηριότητα ανατολικά του 25ου μεσημβρινού, η οποία θα οδηγήσει σε αντιπαράθεση με τουρκικά πολεμικά πλοία και θα προκαλέσει μια κρίση παρόμοια με το περιστατικό των Ιμίων.<br /><br />Η Τουρκία κάνει στρατηγικά ορατή τη θέση της στο Αιγαίο<br /><br />Συμπερασματικά, τα μηνύματα NAVTEX συνεχίζουν να δημιουργούν μια αντίληψη και μια νομική διαμάχη όπου και οι δύο πλευρές ερμηνεύουν το ίδιο τεχνικό εργαλείο με αντιφατικούς τρόπους.<br /><br /> Ωστόσο, το κύριο ζήτημα δεν είναι αν η NAVTEX δημιουργεί δεσμευτικό δίκαιο, αλλά ποια πλευρά μπορεί να κάνει τους ισχυρισμούς της για «εξουσιοδοτημένο συντονισμό» και «νόμιμη διαχείριση περιοχής» πιο ορατούς και βιώσιμους στη διεθνή δημόσια σφαίρα.<br /><br />Τα προαναφερθέντα αόριστα μηνύματα NAVTEX μπορούν να θεωρηθούν μια έξυπνη προσπάθεια της Τουρκίας να διαφοροποιήσει τα μέσα που διαθέτει για να καταστήσει ορατή τη θέση της.<br /><br />Στην Ελλάδα, η επικρατούσα άποψη είναι ότι η χρονική στιγμή των δύο προαναφερθέντων προειδοποιήσεων NAVTEX δεν είναι τυχαία.<br /><br /> Πράγματι, η Τουρκία μπορεί να στόχευε να διευκρινίσει τις κόκκινες γραμμές της και να εδραιώσει τη θέση της ενόψει της αναμενόμενης επίσκεψης του Μητσοτάκη στην Άγκυρα την επόμενη εβδομάδα.<br /><br /> Είναι επίσης πιθανό αυτό να είχε σχεδιαστεί ως προληπτική κίνηση ενάντια στην πρόσφατη ανανεωμένη τάση της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια.<br /><br />Ωστόσο, από την άλλη πλευρά, αυτά τα μηνύματα NAVTEX δεν διαφέρουν σημαντικά ως προς το περιεχόμενο από άλλα μηνύματα NAVTEX που εκδόθηκαν από την Τουρκία.<br /><br />Επιπλέον, σε αντίθεση με όσα υποστηρίζονται στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης, η επίσκεψη Μητσοτάκη δεν κατέχει σημαντική θέση στην ατζέντα της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας.<br /><br /> Στην τρέχουσα συγκυρία, οι προτεραιότητες και οι τομείς εστίασης της Τουρκίας είναι πολύ διαφορετικοί.<br /><br />Επομένως, ενώ η σημασία αυτών των μηνυμάτων NAVTEX είναι αναμφισβήτητη, η αναζήτηση μιας κρυφής ατζέντας ή μιας εξαιρετικής στρατηγικής συμφωνίας μεταξύ του χρονισμού της ανακοίνωσης και της επικείμενης επίσκεψης Μητσοτάκη, πέρα ​​από τα διπλωματικά κίνητρα που αναφέρθηκαν παραπάνω, θα ήταν μια εικασία υπό το πρίσμα των διαθέσιμων δεδομένων.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πώς η Τουρκία επιδιώκει την αλλαγή του Status Quo στο Αιγαίο Πέλαγος (τουρκική ανάλυση).

Οι ειδοποιήσεις NAVTEX αποτελούν μέρος της μακροπρόθεσμης στρατηγικής της Τουρκίας για την αλλαγή του status quo στο Αιγαίο Πέλαγος, το οποί...

Διαβάστε την συνέχεια

Αιματοχυσία πάλι στη Γάζα: Το νέο κύμα βίας δοκιμάζει μια ευάλωτη κατάπαυση του πυρός.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2024/03/Gaza-Food-distribution.jpg"><img height="121" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2024/03/Gaza-Food-distribution-696x422.jpg" width="729" /></a><br /><br />Η κατάπαυση πυρός μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς στη Γάζα κάθε μέρα αμφισβητείται και περισσότερο. Παρότι βρίσκεται σε ισχύ από τον Οκτώβριο του 2025 υπό αμερικανική διαμεσολάβηση, οι μάχες στη Λωρίδα της Γάζας έχουν ενταθεί τις τελευταίες ημέρες, προκαλώντας απώλειες αμάχων και κλιμακώνοντας τις εντάσεις σε ένα ήδη εύθραυστο πλαίσιο.<br /><br />Τα ισραηλινά πλήγματα την περασμένη Τετάρτη σκότωσαν τουλάχιστον 24 Παλαιστίνιους, ανάμεσά τους γυναίκες και παιδιά, σύμφωνα με αξιωματούχους υγείας στη Γάζα – στοιχείο που υπογραμμίζει την αδυναμία διατήρησης του τρέχοντος καθεστώτος κατάπαυσης του πυρός.<br /><br />Σύμφωνα με τις παλαιστινιακές αρχές, τα πλήγματα έγιναν κυρίως στην πόλη της Γάζας και την Khan Younis, και περιλάμβαναν θανάτους παιδιών και ενός μέλους παραϊατρικού προσωπικού. Η ισραηλινή πλευρά τονίζει ότι τα χτυπήματα ήταν «απάντηση» σε πρόσφατες επιθέσεις ενόπλων κατά ισραηλινών στρατιωτών.<br /><br />Το ανθρωπιστικό κόστος και η καθημερινότητα στη Λωρίδα της Γάζας<br /><br />Τα υγειονομικά στοιχεία από τη Γάζα δείχνουν ότι από τότε που τέθηκε σε ισχύ η κατάπαυση του πυρός τον Οκτώβριο, έχουν σκοτωθεί συνολικά εκατοντάδες Παλαιστίνιοι από ισραηλινά πυρά, με τους θανάτους να ξεπερνούν τους 550. Παράλληλα, ισραηλινές δυνάμεις έχουν αναφέρει και απώλειες δικών τους στρατιωτών.<br /><br />Τέτοιες αναφορές υπογραμμίζουν τη διπλή πραγματικότητα μιας «κατάπαυσης» που στην πράξη μεταφράζεται σε μερικές ημέρες ηρεμίας διαδεχόμενες από βίαια επεισόδια, γεγονός που επιτείνει την ανθρωπιστική κρίση στον θύλακα. Η βία αυτή έχει σοβαρές επιπτώσεις στην καθημερινότητα των κατοίκων, που παραμένουν εκτεθειμένοι σε επαναλαμβανόμενα πλήγματα και εντάσεις.<div><br />Η λειτουργία της διάβασης της Ράφα υπό περιορισμούς<br /><br />Παράλληλα με το νέο γύρο εντάσεων, η διάβαση της Ράφα προς την Αίγυπτο άνοιξε με περιορισμούς για πρώτη φορά μετά από μήνες κλεισίματος, στο πλαίσιο της εκεχειρίας. Η κίνηση στο πέρασμα είναι πολύ περιορισμένη, επιτρέποντας λίγους ασθενείς και τραυματίες να φύγουν για θεραπεία και μερικούς κατοίκους να εισέλθουν ή να εξέλθουν, υπό αυστηρές ισραηλινές και αιγυπτιακές διαδικασίες ασφάλειας και ευρωπαϊκή εποπτεία.<br /><br />Η αποκατάσταση της διάβασης της Ράφα θεωρείται σημαντική διπλωματική και ανθρωπιστική εξέλιξη, αλλά η βοήθεια σε εμπορεύματα (π.χ. φορτηγά με τρόφιμα και φάρμακα) δεν εξελίσσεται ακόμη με ευκολία, γεγονός που περιορίζει σημαντικά την επιδιωκόμενη βελτίωση των συνθηκών ζωής στη Γάζα.<br />Αδιέξοδο στη διαπραγματευτική διαδικασία <br /><br />Παρά τις προσπάθειες των διεθνών μεσολαβητών – ιδιαίτερα των ΗΠΑ, της Αιγύπτου και του Κατάρ – για διαπραγματεύσεις και ενίσχυση της εκεχειρίας, πηγές αναφέρουν στασιμότητα σε κρίσιμα σημεία όπως η ανάπτυξη διεθνούς δύναμης ασφαλείας και η πλήρης εφαρμογή των όρων της εκεχειρίας. Δεν υπάρχει μέχρι στιγμής επίσημη ανακοίνωση για την ανάπτυξη νέων διεθνών στρατιωτικών ή ειρηνευτικών δυνάμεων στην περιοχή, αν και τέτοιες συζητήσεις φαίνεται να είναι σε εξέλιξη σε διπλωματικό επίπεδο.</div><div><br />Συνέπειες για την εκεχειρία και την περιφερειακή σταθερότητα<br /><br />Το γεγονός ότι οι μάχες – παρά την τρέχουσα κατάπαυση – συνεχίζονται με τέτοια ένταση δείχνει ότι η συμφωνία είναι ευάλωτη σε καθημερινές παραβιάσεις και αντίποινα. Οι διεθνείς παρατηρητές και διαμεσολαβητές επεδίωκαν μια σταθερότερη κατάσταση, αλλά οι πρόσφατες εξελίξεις δείχνουν ότι η εμπιστοσύνη μεταξύ των αντιπάλων παραμένει χαμηλή και ότι οι εγγυήσεις για διαρκή ηρεμία είναι αδύναμες υπό το βάρος συνεχών στρατιωτικών ενεργειών.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αιματοχυσία πάλι στη Γάζα: Το νέο κύμα βίας δοκιμάζει μια ευάλωτη κατάπαυση του πυρός.

Η κατάπαυση πυρός μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς στη Γάζα κάθε μέρα αμφισβητείται και περισσότερο. Παρότι βρίσκεται σε ισχύ από τον Οκτώβριο του 20...

Διαβάστε την συνέχεια

Αντεπίθεση Τεχεράνης στις απειλές Τραμπ: Αποκάλυψε «Σχέδιο πολέμου» με στόχο να πάρει φωτιά η Μέση Ανατολή.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/02/US-IRAN-NEW.jpg"><img height="110" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/02/US-IRAN-NEW-696x383.jpg" width="745" /></a><br /><br />Η Τεχεράνη φαίνεται ότι αντιγράφει τις τακτικές ψυχολογικού πολέμου του Ντόναλντ Τραμπ και, στις απειλές του για ισχυρό Αμερικανικό χτύπημα, απαντά με δικές της διαρροές για το σενάριο πολέμου που έχει ετοιμάσει ως αντίποινα το Ιράν – εξέλιξη που επιδιώκει να φενάρει την Ουάσινγκτον και να την οδηγήσει σε δεύτερες σκέψεις.<br /><br />Ένα δημοσίευμα της Jerusalem Post, επικαλούμενο το ιρανικό πρακτορείο Tasnim News Agency – που συνδέεται με το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) – φέρνει στο φως ένα αναλυτικό «σενάριο πολέμου» του Ιράν κατά των ΗΠΑ.Το έγγραφο περιγράφει μια πολυεπίπεδη στρατηγική: μαζικά πυραυλικά πλήγματα, επιθέσεις με drones, κυβερνοεπιχειρήσεις, ενεργοποίηση του «άξονα αντίστασης» (Χεζμπολάχ, Χαμάς, Χούθι και φιλοϊρανικές πολιτοφυλακές στο Ιράκ) και αξιοποίηση του Στενού του Ορμούζ ως μοχλού πίεσης στις παγκόσμιες ροές ενέργειας.<br /><br />Η χρονική συγκυρία είναι κρίσιμη: οι αποκαλύψεις έρχονται ενόψει συνομιλιών ΗΠΑ–Ιράν στο Μουσκάτ του Ομάν, ενώ από την Ουάσιγκτον διαμηνύεται ότι «όλες οι επιλογές παραμένουν στο τραπέζι». Ο Ντόναλντ Τραμπ προειδοποίησε δημοσίως τον Ανώτατο Ηγέτη Ali Khamenei ότι «θα πρέπει να ανησυχεί πολύ», εντείνοντας τη ρητορική.<br /><br />Το «σενάριο πολέμου» του Ιράν<br /><br />Σύμφωνα με το σενάριο, ο πόλεμος θα ξεκινούσε από αμερικανικά πλήγματα σε πυρηνικές και στρατιωτικές εγκαταστάσεις σε πυκνοκατοικημένες περιοχές, ακολουθούμενα από ταχεία ιρανική αντεπίθεση εναντίον αμερικανικών βάσεων στον Κόλπο. Το ιρανικό σχέδιο φέρεται να στηρίζεται σε ενισχυμένες υπόγειες εγκαταστάσεις και πλεονάζοντα δίκτυα διοίκησης και ελέγχου, ώστε να διασφαλίζεται επιβίωση μετά το πρώτο κύμα κρούσης και δυνατότητα διαρκών αντιποίνων.<br /><br /><div>Κεντρικό στοιχείο είναι ο «κορεσμός» της αεράμυνας των ΗΠΑ με ομοβροντίες βαλλιστικών πυραύλων και drones, με στόχο την υπερφόρτωση συστημάτων όπως Patriot και THAAD. Παράλληλα, οι σύμμαχοι-πληρεξούσιοι της Τεχεράνης θα άνοιγαν πολλαπλά μέτωπα — από τον Λίβανο έως την Υεμένη — περιπλέκοντας την αμερικανική στρατηγική και διασπώντας τις δυνάμεις.<br />Κυβερνοεπιθέσεις και επιθέσεις σε εμπορικά πλοία<br /><br />Το κυβερνο-σκέλος, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, θα στόχευε μεταφορές, ενέργεια, χρηματοοικονομικά και στρατιωτικές επικοινωνίες, με στόχο τη διατάραξη των αναπτύξεων και την άσκηση πίεσης στις χώρες που φιλοξενούν αμερικανικές βάσεις. Η στρατηγική περιγράφεται ως «ασύμμετρη αντοχή»: όχι συντριπτική ήττα των ΗΠΑ, αλλά παράταση της σύγκρουσης σε επίπεδα κόστους πολιτικά και οικονομικά δυσβάστακτα.<br /><br />Ιδιαίτερη βαρύτητα αποδίδεται στο Στενό του Ορμούζ, απ’ όπου διέρχεται περίπου το 20% των παγκόσμιων θαλάσσιων ροών πετρελαίου και LNG. Οποιαδήποτε διαταραχή θα μπορούσε να εκτινάξει τις τιμές ενέργειας και να δοκιμάσει τη διεθνή στήριξη προς μια παρατεταμένη αμερικανική επιχείρηση.<br />Ανάπτυξη βαλλιστικών πυραύλων<br /><br />Στο στρατιωτικό επίπεδο, ιρανικά μέσα όπως το Fars News Agency προβάλλουν την ανάπτυξη βαλλιστικών πυραύλων Khorramshahr-4 με βεληνεκές έως 2.000 χλμ και ωφέλιμο φορτίο άνω του ενός τόνου, καθώς και την κατασκευή εκτεταμένων υπόγειων βάσεων. Παράλληλα, το Reuters αναλύει ότι το ιρανικό οπλοστάσιο περιλαμβάνει πολλαπλούς τύπους πυραύλων μέσου βεληνεκούς, ικανούς να απειλήσουν το Ισραήλ και αμερικανικές εγκαταστάσεις στον Κόλπο, αν και παραμένουν ερωτήματα για την ακρίβεια και την επιχειρησιακή αξιοπιστία υπό συνθήκες έντονου ηλεκτρονικού πολέμου.<br /><br />Η Τεχεράνη επιμένει ότι οι συνομιλίες πρέπει να περιοριστούν στο πυρηνικό πρόγραμμα, απορρίπτοντας διαπραγμάτευση για τους βαλλιστικούς πυραύλους και τις αμυντικές της δυνατότητες. Το αποτέλεσμα είναι ένα επικίνδυνο μείγμα: επιθετικότερο δόγμα μετά τον 12ήμερο πόλεμο με το Ισραήλ, δημόσια επίδειξη ισχύος και παράλληλη διπλωματία.<br /><br />Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο οι πραγματικές δυνατότητες της Τεχεράνης, αλλά η δυναμική παρεξήγησης και υπεραντίδρασης σε ένα περιβάλλον όπου οι δηλώσεις, τα «σενάρια» και οι ασκήσεις ετοιμότητας λειτουργούν και ως αποτρεπτικό μήνυμα — και ως προειδοποίηση για το πόσο γρήγορα μια περιφερειακή ένταση μπορεί να μετατραπεί σε ευρύτερη σύγκρουση με παγκόσμιες οικονομικές συνέπειες.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αντεπίθεση Τεχεράνης στις απειλές Τραμπ: Αποκάλυψε «Σχέδιο πολέμου» με στόχο να πάρει φωτιά η Μέση Ανατολή.

Η Τεχεράνη φαίνεται ότι αντιγράφει τις τακτικές ψυχολογικού πολέμου του Ντόναλντ Τραμπ και, στις απειλές του για ισχυρό Αμερικανικό χτύπημα,...

Διαβάστε την συνέχεια

Θράκη: Λείπει η Αθήνα… χορεύουν Ερντογάν και οι “Γκρίζοι Λύκοι”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSl9tCCy-_xaCbSYhZy-I_R21-WhH7itS0TRA&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="160" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSl9tCCy-_xaCbSYhZy-I_R21-WhH7itS0TRA&s" width="692" /></a></div><div><br /></div><div><b>Λάζαρος Καμπουρίδης</b></div>αντιστράτηγος ε.α. <div><br />Τι πραγματικά συμβαίνει στους κόλπους της Μουσουλμανικής Μειονότητας στην Ελληνική Θράκη; – Η Μουσουλμανική Μειονότητα στην Ελληνική Θράκη αποτελεί έναν από τους πυλώνες της Άγκυρας για άσκηση πίεσης στην Αθήνα μέσω της δράσης έμμισθων οργάνων τα οποία επιχειρούν να παρασύρουν τη μειονότητα σε μία αντιδραστική στάση και να παρουσιάσουν την εικόνα μιας Ελλάδας η οποία δήθεν παραβιάζει τη Συνθήκη της Λωζάννης και θεμελιώδη δικαιώματα με τελικό σκοπό την αυτονόμηση. <br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, τα τελευταία χρόνια η Άγκυρα παρουσιάζει ότι το θέμα έχει αποκτήσει ευρύτερες διαστάσεις αφού κάνει λόγο και για παραβίαση των δικαιωμάτων στοιχείων της μειονότητας στη Ρόδο και στην Κω. Απέναντι σε αυτή την κατάσταση πολλές φορές η ελληνική πλευρά δείχνει αμήχανη ή και φοβισμένη να αντιδράσει έναντι των τουρκικών μεθοδεύσεων οι οποίες έχουν κύριο εκφραστή το Γενικό Προξενείο της Κομοτηνής και εργαλείο εφαρμογής της τουρκικής πολιτικής μία ομάδα ακραίων κύκλων υπό τη σκέπη της «Συμβουλευτικής Επιτροπής Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης», την οποία απαρτίζουν οι ψευτομουφτήδες, οι πρόεδροι παράνομων συλλόγων κ.α.<br /><br />Ο πυρήνας των επιδιώξεων της Επιτροπής αυτής είναι η δημιουργία συμβόλων, εκδηλώσεων, μειονοτικού κόμματος, ΜΜΕ, θρησκευτικών λειτουργών και οργάνων εκπροσώπων της μειονότητας οι οποίοι φαίνεται ξεκάθαρα ότι καθοδηγούνται από την Άγκυρα και αποβλέπουν στην διεθνή ενοχοποίηση της Ελλάδας για δήθεν καταπίεση της μειονότητας ώστε το μέλλον να φαίνεται πειστικότερος προς την διεθνή κοινή γνώμη ο ισχυρισμός τους ότι δικαιούνται αυτονόμηση. Στο πλαίσιο αυτό επιχειρείται και η με άσκηση τρομοκρατίας «τουρκοποίηση» των άλλων μειονοτικών ομάδων (Πομάκων και Ρομά) προκειμένου να φαίνεται μεγαλύτερος ο συνολικός πληθυσμός της μειονότητας.<br /><br />Στην προσπάθειά τους αυτή όμως πολλές φορές παραβιάζεται η ελληνική νομοθεσία και το ερώτημα που προκύπτει είναι, εάν προκαλούν την ελληνική Πολιτεία για να αντιδράσει και να πετύχουν τη συσπείρωση της μειονότητας ή εκμεταλλεύονται την ανοχή της Αθήνας για να κάνουν επίδειξη ισχύος και να επιβάλλουν την τουρκική ατζέντα.<br /><br />Όποια και να είναι η ανάγνωση, το σίγουρο είναι ότι θα πρέπει να τεθούν κόκκινες γραμμές και να παρέμβει η Ελληνική Πολιτεία ώστε να απομονώσει αυτούς τους ακραίους κύκλους όχι μόνο επειδή η μειονότητα απολαμβάνει πολλά προνόμια, αλλά κυρίως επειδή δημιουργείται μία εικόνα απουσίας των ελληνικών υπηρεσιών στα μάτια της πλειοψηφίας της μειονότητας η οποία δείχνει να αποστρέφεται την τουρκοϊσλαμική πολιτική Ερντογάν απολαμβάνοντας τα ευεργετήματα της Ελληνικής Πολιτείας.<br /><br />Σχετικά με τις δράσεις του Τουρκικού Γενικού Προξενείου Κομοτηνής, παρατηρείται πολλές φορές η παρουσία του Τούρκου Γενικού Προξένου της Κομοτηνής Α. Ουνάλ σε εκδηλώσεις παράνομων συλλόγων, όπως η «Τουρκική Ένωση Ξάνθης» και «Τουρκική Νεολαία Κομοτηνής» κάνοντας επίδειξη ισχύος και υποτίμησης των νόμων του Ελληνικού Κράτους επιδιώκοντας να περάσει το μήνυμα στη μειονότητα ότι αποτελεί Αρχή του τόπου. Επίσης το Τουρκικό Γενικό Προξενείο πολλές φορές ασκεί τρομοκρατία σε παράγοντες της μειονότητας με το πρόσχημα ότι «δεν συμμορφώνονται με την πολιτική της Άγκυρας».<br /><br />Από πλευράς της ονομαζόμενης «Συμβουλευτικής Επιτροπής Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης», αναφέρονται οι προσπάθειες στοχοποίησης πολιτικών παραγόντων και ιδιαίτερα κάποιων Βουλευτών της μειονότητας οι οποίοι έχουν επιλέξει να βρίσκονται εκτός της εμβέλειας της Άγκυρας και εκτός της λογικής των αυτονομιστικών σκοπιμοτήτων της τουρκικής πλευράς.<br /><br />Επίσης η ίδια Επιτροπή σε πλήρη ευθυγράμμιση με τη γραμμή του Γενικού Προξενείου με συγκεκριμένες ενέργειες δείχνει να στηρίζει τη δράση παράνομων συλλόγων και να ασκεί τρομοκρατία στους από το Ελληνικό Κράτος διορισμένους θρησκευτικούς λειτουργούς, καλώντας την μειονότητα να μην αναγνωρίζει τους επίσημα διορισμένους υπαλλήλους. Ως παράδειγμα αναφέρεται η περίπτωση της ανακοίνωσης της Επιτροπής της 12ης Ιανουαρίου για την εκλογή και διορισμό του νέου Μουφτή Διδυμοτείχου κ. Εμίν Σερίφ, καλώντας την μειονότητα να μην τον αναγνωρίζει ως θρησκευτικό λειτουργό χαρακτηρίζοντας την απόφαση της Ελληνικής Κυβέρνησης ότι “στερείται νομιμότητας”.<br /><br /></div><div>«Γκρίζοι Λύκοι» στη Θράκη<br /><br />Ως σκανδαλώδη θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί η κίνηση της Επιτροπής να προσκαλέσει στην εκδήλωση της «Ημέρας Εθνικής Αντίστασης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης» της 29ης Ιανουαρίου τον υπερεθνικιστή, φορέα της θεωρίας των «Γκρίζων Λύκων» και πρόεδρο του τουρκικού κόμματος «Zafer» (Νίκη), Ουμίτ Οζντάγ.<br /><br />Αυτός κάνοντας επίδειξη δύναμης και προβολής του παντουρκισμού στο κτίριο του παράνομου συλλόγου «Τουρκική Νεολαία Κομοτηνής», φωτογραφήθηκε με νέους της μειονότητας κάνοντας το σήμα των «Γκρίζων Λύκων», μιας ακραίας ρατσιστικής οργάνωσης η δράση της οποίας βρίσκεται στο στόχαστρο πολλών υπηρεσιών ασφαλείας ευρωπαϊκών χωρών. Παρόμοια φωτογράφηση επίδειξης του σήματος των «Γκρίζων Λύκων» έγινε και στην κεντρική πλατεία της Ξάνθης από ομάδα νέων της μειονότητας. Οι ενέργειες αυτές εντάσσονται σε μία προσπάθεια επηρεασμού της νεολαίας της μειονότητας για ροπή προς τις αρχές του «παντουρκισμού».<br /><br />Ο προκλητικός χαρακτήρας των δράσεων των παράνομων συλλόγων οι οποίοι λειτουργούν στους κόλπους της μειονότητας με την υποστήριξη της Επιτροπής αυτής και του Γενικού Προξενείου Κομοτηνής όπου επιχειρείται ο ξεσηκωμός της μειονότητας στη βάση της δήθεν καταπίεσης από το ελληνικό Κράτος, φαίνεται χαρακτηριστικά από την ανακοίνωση που εξέδωσε η ονομαζόμενη «Τουρκική Νεολαία Κομοτηνής» με την ευκαιρία της εκδήλωσης της 29ης Ιανουαρίου, η οποία αναφέρει χαρακτηριστικά:<br /><br />«Η Μουσουλμανική Τουρκική Μειονότητα Δυτικής Θράκης, ποτέ δεν σταμάτησε να μιλάει για την οικονομική κατάρρευση, την αφαίρεση εκπαιδευτικών δικαιωμάτων, την παρέμβαση στην ελευθερία της Πίστης, την στέρηση των κοινωνικών δικαιωμάτων, τον εξαναγκασμό σε μετανάστευση και την αφαίρεση μέρους της γης της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης, τα οποία έγιναν από τις Ελληνικές Κυβερνήσεις, σκεπτόμενη ότι όλες αυτές οι μακροχρόνιες άδικες μεθοδεύσεις μία μέρα θα τερματισθούν»…..<br /><br />Απέναντι σε αυτές τις τουρκικής καθοδήγησης μεθοδεύσεις, υπάρχει η πλειοψηφία της μειονότητας η οποία αποστρέφεται την πολιτική της Άγκυρας για την περιοχή καθώς δείχνει ότι απολαμβάνει τα δημοκρατικά δικαιώματα της Ελληνικής Πολιτείας τα οποία σε μερικές φορές ξεπερνούν τα όρια της ισονομίας και ισοπολιτείας με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα την εφαρμογή του μέτρου της ειδικής ποσόστωσης για την εισαγωγή των μειονοτικών μαθητών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με πολύ χαμηλές βαθμολογίες και ενώ έχουν εκλείψει οι κοινωνικές συνθήκες του παρελθόντος οι οποίες επέβαλαν την εφαρμογή της σχετικής διάταξης.<br /><br />Σχετικά με την προαναφερόμενη αποστροφή της μειονότητας προς τα σχέδια τα Άγκυρας αναφέρονται ενδεικτικά συγκεκριμένα συμβάντα – δεδομένα. Τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί κατακόρυφα οι αριθμοί των νέων της μειονότητας οι οποίοι αποφεύγουν τη φοίτηση στα μειονοτικά σχολεία και εντάσσονται στα δημόσια σχολεία και πανεπιστήμια.<br /><br />Το μειονοτικό Κόμμα ΚΙΕΦ (Κόμμα Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας), το οποίο επίσης αποτελεί ένα από τα όργανα της πολιτικής της Άγκυρας, τα τελευταία χρόνια παρουσιάζει μείωση στα ποσοστά του στις ευρωεκλογές. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι, το ΚΙΕΦ στις ευρωεκλογές του 2014 έλαβε το ποσοστό του 0,75% με 42.792 ψήφους, στις ευρωεκλογές του 2019 το ποσοστό του 0,71% με 40.211 ψήφοι και σε αυτές του 2024 το ποσοστό του 0,72% με 28.470 ψήφους.<br /><br />Τέλος, πολύ χαρακτηριστικό δείγμα της αποστροφής της μειονότητας προς την τουρκική πολιτική είναι η μεγάλη λαϊκή υποδοχή από τη μειονότητα που εισέπραξε ο Τούρκος Πρόεδρος Ρ. Τ. Ερντογάν κατά την επίσκεψή του στην Κομοτηνή το 2004 και η ελάχιστη αντίστοιχη σε αυτή του 2017 προκαλώντας την οργή του.<br /><br />Η Πολιτεία θα πρέπει να απομονώσει αυτά τα ακραία στοιχεία τα οποία παραβιάζουν την ελληνική νομοθεσία και δημιουργούν κλίμα δήθεν καταπίεσης της μειονότητας με τελικό σκοπό την αυτονόμηση, αφού η ανοχή δημιουργεί την εντύπωση αδυναμίας και ευνοϊκού κλίματος άσκησης της τουρκικής τρομοκρατίας στους κόλπους μιας μειονότητας η οποία απολαμβάνει την Ελληνική Δημοκρατία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Θράκη: Λείπει η Αθήνα… χορεύουν Ερντογάν και οι “Γκρίζοι Λύκοι”

Λάζαρος Καμπουρίδης αντιστράτηγος ε.α.  Τι πραγματικά συμβαίνει στους κόλπους της Μουσουλμανικής Μειονότητας στην Ελληνική Θράκη; – Η Μουσου...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ “φτύνει” Τουρκία στο Κέρας! Βάση στη Σομαλιλάνδη!

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/02/%CF%83%CE%B1%CF%83%CE%B1%CE%BB%CE%BA%CE%B4%CF%84%CF%83%CE%B1-4%CF%81%CE%BE0923%CE%B9-1.jpg?ssl=1"><img height="133" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/02/%CF%83%CE%B1%CF%83%CE%B1%CE%BB%CE%BA%CE%B4%CF%84%CF%83%CE%B1-4%CF%81%CE%BE0923%CE%B9-1.jpg?resize=640%2C426&ssl=1" width="741" /></a><div><br /></div><div>Το Ισραήλ στοχεύει να δημιουργήσει στρατιωτική βάση στην αποσχισθείσα περιοχή της Σομαλιλάνδης – Φωτό από ιδιωτική αιγυπτιακή ιστοσελίδα<br /><br />Το Κέρας της Αφρικής εισέρχεται σε μια κρίσιμη φάση, καθώς ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία του γράφεται τώρα μετά τη συμφωνία αμοιβαίας αναγνώρισης μεταξύ της αποσχισθείσας Σομαλιλάνδης και του Ισραήλ.<br /><br /> Έχουν κυκλοφορήσει νέα ότι το Τελ Αβίβ δημιουργεί στρατιωτική βάση στην αποσχισθείσα περιοχή της Σομαλιλάνδης, σε μια κίνηση που έχει προκαλέσει εκτεταμένη περιφερειακή διαμάχη εν μέσω φόβων για κλιμάκωση των εντάσεων στην περιοχή της Ερυθράς Θάλασσας.<br /><br /> Ο ήλιος έδυε στη Σομαλιλάνδη όταν ο Ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών Γκίντεον Σάαρ έφτασε στη Σομαλιλάνδη για μια επίσκεψη-ορόσημο στην ιστορία της περιοχής, περιτριγυρισμένος από μια μεγάλη αντιπροσωπεία ασφαλείας, για να τονίσει τη νέα στρατηγική συνεργασία που έχει αρχίσει να διαμορφώνεται μεταξύ των δύο πλευρών μετά την επίσημη αναγνώριση της ανεξαρτησίας της Σομαλιλάνδης από το Ισραήλ στις 26 Δεκεμβρίου.<br /><br />Επίσκεψη του Ισραήλ στην Αραβική Σομαλιλάνδη</div><div><br /></div><div><a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/02/%CF%83%CE%B1%CF%83%CE%B1%CE%BB%CE%BA%CE%B4%CF%84%CF%83%CE%B1-4%CF%81%CE%BE0923%CE%B9-1%CE%B5%CF%81%CF%843.jpg?ssl=1"><img src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/02/%CF%83%CE%B1%CF%83%CE%B1%CE%BB%CE%BA%CE%B4%CF%84%CF%83%CE%B1-4%CF%81%CE%BE0923%CE%B9-1%CE%B5%CF%81%CF%843.jpg?resize=640%2C349&ssl=1" /></a><br /><br />Αυτή η επίσκεψη, η οποία πραγματοποιήθηκε λίγες εβδομάδες μετά την ανακοίνωση, σκιαγράφησε μια συμμαχία που ξεπερνά τη διπλωματία και φτάνει στη στρατιωτική συνεργασία, εν μέσω αρχικών διαψεύσεων από τη Σομαλιλάνδη και στη συνέχεια επιβεβαιώσεων από τους αξιωματούχους της ότι η ιδέα της σχεδιαζόμενης ισραηλινής βάσης εδώ είναι «στο τραπέζι».<br /><br />Στις λεπτομέρειες της συμφωνίας, πηγές στο Υπουργείο Εξωτερικών της Σομαλιλάνδης επιβεβαίωσαν ότι οι συζητήσεις περιλαμβάνουν την εγκατάσταση μιας πιθανής ισραηλινής στρατιωτικής βάσης στην παράκτια περιοχή Μπέρμπερα, η οποία απολαμβάνει στρατηγικής θέσης με θέα στον κόλπο του Άντεν και την Ερυθρά Θάλασσα.<br /><br />Αυτή η ανακοίνωση έρχεται στο πλαίσιο των προσπαθειών του Ισραήλ να ενισχύσει την παρουσία του στην περιοχή, καθώς η Σομαλιλάνδη, η αποσχισθείσα από τη Σομαλία περιοχή από το 1991, έγινε η πρώτη χώρα που το Ισραήλ αναγνώρισε ως ανεξάρτητη οντότητα, με αντάλλαγμα αμοιβαία οικονομικά οφέλη και οφέλη ασφαλείας.<br /><br />Αν και η Σομαλιλάνδη δεν είναι διεθνώς αναγνωρισμένη, θεωρείται μέρος των αραβικών χωρών χάρη στην ένταξη της Σομαλίας στον Αραβικό Σύνδεσμο, γεγονός που καθιστά αυτό το βήμα μια νέα ισραηλινή είσοδο σε αραβικά εδάφη, όπου η πιο διαδεδομένη θρησκεία είναι το Ισλάμ και τα αραβικά είναι η επίσημη γλώσσα όλων των πολιτών.<br /><br />Οι Χούθι στοχεύουν την ισραηλινή παρουσία<br /><br />Η ανακοίνωση προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από χώρες της περιοχής.<br /><br /> Οι Χούθι στην Υεμένη προειδοποίησαν ότι οποιαδήποτε ισραηλινή παρουσία στη Σομαλιλάνδη θα θεωρούνταν στρατιωτικός στόχος, θεωρώντας την άμεση απειλή για την ασφάλειά τους.<br /><br />Η Σομαλία εξέφρασε επίσης την έντονη αντίθεσή της, χαρακτηρίζοντας την ισραηλινή αναγνώριση ως «υπαρξιακή απειλή» για την εθνική ενότητα και καλώντας το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ να παρέμβει για να αποτρέψει την εγκατάσταση ξένων στρατιωτικών βάσεων.<br /><br />Ομοίως, η Σαουδική Αραβία, η Αίγυπτος και η Τουρκία εξέφρασαν την αντίθεσή τους και έλαβαν συγκεκριμένα μέτρα, φοβούμενες ότι αυτή η συμμαχία θα μπορούσε να αποσταθεροποιήσει το στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, μέσω του οποίου διέρχεται ένα σημαντικό μέρος του παγκόσμιου εμπορίου.<br /><br />Το Ισραήλ στοχεύει τους Χούθι και το Ιράν<br /><br /> Η κατασκευή μιας ισραηλινής βάσης στη Σομαλιλάνδη αποτελεί στρατηγικό βήμα για την ενίσχυση των ισραηλινών δυνατοτήτων απέναντι στις ιρανικές απειλές και τις απειλές των Χούθι, καθώς η εγγύτητα της τοποθεσίας με την Υεμένη επιτρέπει τη συλλογή πληροφοριών, τη θαλάσσια επιτήρηση και την υλικοτεχνική υποστήριξη για επιχειρήσεις εναντίον των Χούθι.<br /><br /> Η βάση θα μπορούσε επίσης να χρησιμεύσει ως ορμητήριο για αεροπορικές ή ναυτικές επιθέσεις, επεκτείνοντας την αποτρεπτική εμβέλεια του Ισραήλ σε χώρες όπως η Υεμένη, η Σομαλία και το Σουδάν, με κίνδυνο κλιμάκωσης των περιφερειακών συγκρούσεων και αύξησης της πιθανότητας επιθέσεων από ομάδες όπως η αλ-Σαμπάμπ ή οι Χούθι εναντίον ισραηλινών ή σομαλιλάνδης περιουσιακών στοιχείων.<br /><br />Ωστόσο, το Ισραήλ ενδέχεται να αντιμετωπίσει υλικοτεχνικές προκλήσεις λόγω της έλλειψης διεθνούς αναγνώρισης της Σομαλιλάνδης, η οποία περιορίζει τη διεθνή υποστήριξη και αυξάνει την ευαλωτότητά της στην απομόνωση.<br /><br />Αυτή η συμμαχία μεταξύ Ισραήλ και Σομαλιλάνδης αντιπροσωπεύει μια γεωπολιτική μετατόπιση που θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει τον χάρτη των συμμαχιών στη Μέση Ανατολή και το Κέρας της Αφρικής, με κινδύνους για την περιφερειακή σταθερότητα, καταλήγει το αιγυπτιακό δημοσίευμα.</div><div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραήλ “φτύνει” Τουρκία στο Κέρας! Βάση στη Σομαλιλάνδη!

Το Ισραήλ στοχεύει να δημιουργήσει στρατιωτική βάση στην αποσχισθείσα περιοχή της Σομαλιλάνδης – Φωτό από ιδιωτική αιγυπτιακή ιστοσελίδα Το ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κατασκοπεία στην “καρδιά” των Ενόπλων Δυνάμεων. ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΛΥΣΗ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR8TimLJLSUQGBcdvwQtJzZ8oL7S8EniGnh_w&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="160" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR8TimLJLSUQGBcdvwQtJzZ8oL7S8EniGnh_w&s" width="725" /></a></div><br /><div>Του <b>Ζαχαρία Μίχα</b></div>Η είδηση τάραξε την ελληνική επικαιρότητα. Ανώτερος αξιωματικός των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, στον προθάλαμο των ανωτάτων για την ακρίβεια, συνελήφθη για τη παράδοση απορρήτων πληροφοριών, ή όπως αναφερόταν στη σχετική ανακοίνωση που εξέδωσε το ΓΕΕΘΑ, “συλλογής και μετάδοσης μυστικών πληροφοριών στρατιωτικής σημασίας σε τρίτους”. Μόνο η λέξη “κατασκοπεία” έλλειπε. Αυτό όμως αφορούσε.<br /><br />Βέβαια, ως εκ της φύσεως της υπόθεσης και λόγω σχετικής εμπειρίας, εξ αρχής τριγυρίζει στη σκέψη μια φράση, που συνήθως είναι συνδεδεμένη με άλλου είδους υποθέσεις: “ΔΕΝ είναι αυτό που νομίζεις”! Οι υποθέσεις κατασκοπείας έχουν συχνότατα αθέατες όψεις και παρόλο που αφορούν τις διακρατικές σχέσεις, συχνότατα αξιοποιούνται και για λόγους εσωτερικής πολιτικής σκοπιμότητας. Μια υπόθεση προβεβλημένη από τα Μίντια είναι ό,τι πρέπει και για επικοινωνιακή αξιοποίηση. Στην πολιτική αργκό αποκαλείται “απόπειρα αλλαγής ατζέντας”, ή πιο απλά, επιχείρηση να στραφεί αλλού η προσοχή της κοινωνίας. Ας το δούμε όμως πιο συστηματικά.<br /><br />Το DP είχε πολύ συγκεκριμένη ροή πληροφοριών από την πρώτη ώρα που βγήκε στη δημοσιότητα το θέμα με την ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ. Επέλεξε όμως συνειδητά να σεβαστεί την προτροπή των αρμοδίων να σεβαστεί την ευαίσθητη φύση του θέματος και να μην επιδιώξει “πρωτιές”. Δεν τρέφαμε ασφαλώς αυταπάτες και με όσους επικοινώνησε ο υπογράφων, διευκρίνιζε μεταξύ σοβαρού κι αστείου ότι είναι θέμα λίγης ώρας προτού ο ανταγωνισμός των μέσων ενημέρωσης ξεσπάσει με τον γνωστό τρόπο.<br /><br />Το DP γνωρίζει εδώ και αρκετές ώρες σημαντικές πληροφορίες για το θέμα… με ονοματεπώνυμο και λεπτομερή στοιχεία βιογραφικού, τα οποία σε συνδυασμό με όσα ήδη έχουν γίνει γνωστά για την υπόθεση, επιτρέπουν την εξαγωγή σημαντικών συμπερασμάτων. Θα εξακολουθήσει όμως συνειδητά να μην προτρέχει, ιδίως λόγω των αθέατων όψεων της υπόθεσης για τις οποίες υπάρχουν ισχυρές αποχρώσες ενδείξεις. Ως δεδομένο όμως παραμένει, ότι ένας ανώτερος αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας (σ.σ. δημοσιοποιήθηκε) παρέδιδε Συμμαχικά -δηλαδή ΝΑΤΟϊκά- μυστικά στους Κινέζους (σ.σ. επίσης δημοσιοποιήθηκε ο αποδέκτης).<br /><br />Ας προσθέσουμε απλά, χωρίς ιδιαίτερες λεπτομέρειες, ότι το βιογραφικό του υπόπτου -ας μην ξεπερνούμε με ελαφρότητα το τεκμήριο της αθωότητας, αν και φέρεται να ομολόγησε- είναι ιδιαίτερα “βαρύ”. Είναι αρκούντως εντυπωσιακό και μάλιστα σε θέματα ειδικού – τεχνοκρατικού ενδιαφέροντος. Η δε προσωπική του τεχνοκρατική παρουσία υπερβαίνει τα όρια των Ενόπλων Δυνάμεων.<br /><br />Άρα και ως στόχος ενδιαφερόμενων υπηρεσιών πληροφοριών δεν μπορεί να θεωρηθεί τυχαίος. Αντιθέτως, ήταν πολύ προσεκτικά επιλεγμένος. Εάν μάλιστα επαληθευθεί η πληροφορία ότι τις ελληνικές αρχές συνήγειρε σήμα συμμαχικής χώρας σε κάποια χρονική στιγμή, όχι απαραίτητα αυτής που έρχεται πρώτη, αντανακλαστικά στη σκέψη μας, τότε η βαρύτητα της υπόθεσης είναι αυταπόδεικτη.<br /><br />Σταυροδρόμι…<br /><br />Καταρχάς, να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν πρέπει να πέφτουμε από τα σύννεφα, καθότι η κατασκοπεία είναι ο καταφανώς παράνομος, αλλά σιωπηρά αποδεκτός σε όλους τρόπος λειτουργίας. Επί Ψυχρού Πολέμου, για σειρά λόγων, η Ελλάδα θεωρούταν “σταυροδρόμι”. Επίσης, τα τελευταία χρόνια, η λόγω Ουκρανίας υπερβολική εστίαση της προσοχής στην απειλή που συνιστά για τις χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ η Ρωσική Ομοσπονδία, ήταν εξ ορισμού βούτυρο στο ψωμί των ικανότατων Κινέζων. Τα δε συμφέροντά τους στον ελληνικό χώρο είναι γνωστά. Είναι και ζωτικής φύσης…<br /><br />Για αμφότερες τις χώρες, η βασική απειλή εθνικής ασφαλείας προέρχεται από τη Δύση. Και ο ευρωπαϊκός χώρος είναι αυτονόητα, βασικό πεδίο δραστηριοποίησης. Σήμερα μόλις και η γαλλική επικαιρότητα προσέφερε μια ισχυρή απόδειξη του τι συμβαίνει… Κατά συνέπεια, η προσοχή τους είναι λογικό να είναι εστιασμένη εκεί και οι υπηρεσίες πληροφοριών να είναι εξαιρετικά δραστήριες. Να επισημανθεί βέβαια σε αυτό το σημείο, ότι Ρώσοι και Κινέζοι έχουν διαφορετικό modus operandi στον τρόπο διεξαγωγής της κατασκοπευτικής δραστηριότητας. Είναι ασφαλώς και θέμα κουλτούρας, στρατηγικής και όχι μόνο.<br /><br />Ερωτήματα και μεθοδολογίες…<br /><br />Τα μεγάλα ερωτήματα που λογικά θα βρουν κάποιες πρώτες απαντήσεις τις επόμενες ημέρες είναι απλά. Πόσο βαθύ είναι το τραύμα από την κατασκοπευτική δράση εντός των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων; Πόσοι άραγε εμπλέκονται; Πόσους γνωρίζουν; Πότε και από πού προέκυψε ο “μίτος της Αριάδνης” που οδήγησε στο σημερινό αποτέλεσμα; Διότι εάν π.χ. ο εντοπισμός της δραστηριότητας έχει γίνει πολύ καιρό πριν, η μη σύλληψη δεν πρέπει απαραίτητα να μας εκπλήσσει. Θα πρέπει όμως να εξηγηθεί.<br /><br />Η βιβλιογραφία των πολιτικών επιστημών στον τομέα των υπηρεσιών πληροφοριών (intelligence) βρίθει περιπτώσεων όπου ο ύποπτος αφέθηκε… απερίσπαστος να συνεχίσει τη δράση του, σε μια προσπάθεια να χαρτογραφηθεί το δίκτυο συλλογής πληροφοριών που ενδεχομένως είχε συστήσει. Σε άλλες περιπτώσεις ο εντοπισμός είχε οδηγήσει στην προσεκτική διοχέτευση παραπλανητικών πληροφοριών (disinformation), ευελπιστώντας να φτάσουν στον αντίπαλο. Και δεν είναι μόνο αυτά.<br /><br />Εάν όμως κάτι από όλα αυτά ισχύει -και δεν θα είμαστε εμείς που θα το αναφέρουμε για λόγους που ήδη εξηγήθηκαν- τότε το ερώτημα που εγείρεται αυτόματα είναι το “γιατί τώρα;”. Δηλαδή, ποιος είναι ο λόγος που οδήγησε στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή στη σύλληψη του ανώτερου αξιωματικού της Πολεμικής Αεροπορίας; Αυτό δεν είναι απαραίτητο να σχετίζεται με την ουσία της υπόθεσης. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να συνδέεται με το ότι η επικείμενη πρωθυπουργική επίσκεψη στην Τουρκία έχει αρχίσει να στραβώνει;<div><br />NAVTEX δική μας εκδόθηκε;<br /><br />Μόλις ανακοινώθηκε μετά βαΐων και κλάδων, μας προέκυψε η NAVTEX για το μισό Αιγαίο. Με την ευκαιρία βέβαια, να θυμίσουμε ότι είθισται αυτές οι χοντροκομμένες τουρκικές ενέργειες να ακυρώνονται στην πράξη με την έκδοση ελληνικών NAVTEX, καθότι η μη ακύρωσή της με τον τρόπο αυτό, θα οδηγήσει τους… ναυτιλλομένους στο συμπέρασμα ότι θα πρέπει να πειθαρχήσουν. Και μακάρι να ήταν μόνο αυτό. Ήρθε και η ενεργοποίηση της γνωστής πλέον “εργαλειοποίησης” του μεταναστευτικού, με τραγική κατάληξη, να μας αναστατώσει.<br /><br />Άρα, κίνητρο αλλαγής ατζέντας και επικράτησης ενός θέματος που εκπέμπει μια πιο “αισιόδοξη” εικόνα για τη χώρα, αναμφισβήτητα υπάρχει. Αυτό όμως αφορά το επίπεδο της πολιτικής εξουσίας και της επικοινωνιακής διαχείρισης της κατάστασης. Χωρίς ασφαλώς να μειώνεται η επιτυχία και ο επαγγελματικός χειρισμός από τους αρμόδιους που έφερε αποτέλεσμα και οφείλει να επισημανθεί. Ας μην ξεχνούμε όμως, ότι η υπεύθυνη κυβέρνηση όμως καλείται να διαχειριστεί την επόμενη ημέρα στις διεθνείς σχέσεις της χώρας.<br /><br />Ρωσία, Κίνα και “second oldest profession”!<br /><br />Η Κίνα και η Ρωσία, είτε αρέσει είτε όχι, παραμένουν κομβικοί δρώντες του σύγχρονο διεθνές σύστημα που βρίσκεται σε διαδικασία μετάβασης. Όπως αναφέρθηκε στην αρχή, τα περιστατικά κατασκοπείας είναι προδήλως παράνομα αλλά σιωπηρά (tacitly) αποδεκτά στις σύγχρονες διεθνείς σχέσεις. Δεν αποκαλείται άλλωστε η κατασκοπεία τυχαία ως το… “δεύτερο αρχαιότερο επάγγελμα”!<br /><br />Άρα χρησιμοποιεί πηγές, πληροφοριοδότες. Από την απλή συζήτηση για τη διαπίστωση του πως σκέπτεται κάποιο πρόσωπο ενδιαφέροντος, μέχρι και την προσπάθεια να περάσει κανείς στο επόμενο βήμα. Στον σκληρό πυρήνα της κατασκοπείας. Μέχρι όμως να εντοπιστεί η δραστηριότητα! Μετά ακολουθεί η διπλωματική και πολιτική διαχείριση.<br /><br />Είτε αρέσει είτε όχι, το “ανήκομεν εις την Δύση” εξακολουθεί να ισχύει και δεν προβλέπεται να αλλάξει! Όμως, εάν Ελλάδα και Κίνα οδηγηθούν σε… “ψυχρό πόλεμο” κάποιοι ασφαλώς θα είναι χαρούμενοι, διότι αυτό θα εξυπηρετεί τα δικά τους συμφέροντα και κάποιοι δυσαρεστημένοι. Το ζητούμενο είναι να υπάρχει σαφέστατη εικόνα για το τι συνιστά ελληνικό εθνικό συμφέρον. Αυτό καλείται να εξυπηρετήσει η εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση και τίποτε άλλο. Οι δε διακηρύξεις περί πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής πρέπει να έχουν το ψυχρό, κυνικό περιεχόμενο, που έχουν σε όλες τις σοβαρές χώρες του κόσμου.<br /><br />Στην Ελλάδα έχουμε ισχυρή… παράδοση στη “στρατηγική της προσκόλλησης”, θεωρώντας ότι θα μας σώσει στη δύσκολη στιγμή. Αυτό αποτελεί μέγιστη πλάνη. Ας προσθέσουμε στα ενδεχόμενα κίνητρα των ενεργειών μας και την έμφυτη τάση των ελληνικών κυβερνήσεων στις δημόσιες σχέσεις. Κάπως έτσι θα συνεχίσουμε να πορευόμαστε. Εκτός κι αν έχει φτάσει η ώρα να αντιληφθούμε ότι μόνο το δίπτυχο αποτροπής (deterrence) και συμμαχικών σχέσεων σε διάφορα επίπεδα θα προστατεύσει τη χώρα. Ακόμα κι όταν ο πλανήτης βρει τις νέες του ισορροπίες…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κατασκοπεία στην “καρδιά” των Ενόπλων Δυνάμεων. ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΛΥΣΗ.

Του  Ζαχαρία Μίχα Η είδηση τάραξε την ελληνική επικαιρότητα. Ανώτερος αξιωματικός των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, στον προθάλαμο των ανωτάτω...

Διαβάστε την συνέχεια

Εθνική ταπείνωση: Ξεγυμνώνει η Ρωσία την Ελλάδα… έγινε «κομπάρσος» των ξένων συμφερόντων, συνεργάζεται με Ναζί.

<img height="200" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/31597a7a4cefde0cc3242660bdbf0e35_XL.jpg?v=2" width="738" /><br /><br /><div>Η Αθήνα σε πλήρη γεωπολιτικό ναυάγιο, η απάντηση της Ρωσίας ξεγυμνώνει την Αθήνα<br /><br />Το διπλωματικό «ναυάγιο» της Ελλάδας αποκαλύπτει η ρωσική πρεσβεία στην Αθήνα, περιποιώντας μια πραγματική εθνική ταπείνωση για την Ελλάδα.<br />Μια δημόσια καταγραφή της πλήρους αποτυχίας της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, η οποία όχι μόνο έχει χάσει τον έλεγχο της στρατηγικής της, αλλά έχει και γίνει εργαλείο ξένων επιδιώξεων, σε βάρος της ίδιας της χώρας και των πολιτών της.<br />Η ρωσική πλευρά υπενθυμίζει με κυνικό αλλά σαφή τρόπο κάτι που η ελληνική κυβέρνηση έχει επιλέξει τον παραλογισμό.<br />Από την έναρξη της ρωσικής «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης», η Ελλάδα διέκοψε κάθε συνεργασία με τη Ρωσία, διαλύοντας δεκαετίες συμμαχιών σε πολιτικό, οικονομικό και πολιτιστικό επίπεδο.<br />Και σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά, η Αθήνα συνεχίζει να διατηρεί την ίδια εχθρική ρητορική, χωρίς καμία προσπάθεια επαναπροσέγγισης ή επανεξέτασης των επιλογών της.<br /><br />Η αποκάλυψη<br /><br />Το πιο σοκαριστικό όμως είναι η αποκάλυψη για τη στρατιωτική εμπλοκή της Ελλάδας.<br />Η Αθήνα ήταν από τους πρώτους που έστειλαν όπλα και πυρομαχικά στην Ουκρανία, παρά το γεγονός ότι οι ενέργειες αυτές πλήττουν άμεσα Έλληνες πολίτες που ζουν στη Ρωσία και διατηρούν δεσμούς με την πατρίδα.<br />Η Ρωσία τονίζει ότι δεν θα έκανε ποτέ κάτι αντίστοιχο σε βάρος της Ελλάδας.<br />Και εδώ είναι το σημείο που η ελληνική διπλωματία μοιάζει όχι απλώς αποτυχημένη, αλλά αυτοκαταστροφική.<br /><br />Η «συμμαχία» με το ναζιστικό καθεστώς<br /><br />Η ρωσική απάντηση δεν περιορίζεται σε κατηγορίες.<br />Μιλάει για τη συμμετοχή της Ελλάδας σε συμφωνίες που χαρακτηρίζει «με το ναζιστικό καθεστώς του Κιέβου», αναφέρεται στην αγορά αμερικανικών όπλων μέσω της πρωτοβουλίας PURL και υποστηρίζει ότι η ελληνική κυβέρνηση υποχώρησε στις πιέσεις των «ανωτέρων συντρόφων» της, αγνοώντας ακόμα και τις αμυντικές ανάγκες της ίδιας της χώρας.<br /><br />Αναλυτικά η ανάρτηση της ρωσικής πρεσβείας<br /><br />Russian Embassy in Greece<br /><br />Η απάντηση του Υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσίας στην ερώτηση για τις δηλώσεις της ελληνικής ηγεσίας για τη Ρωσία που ελήφθη για τη συνέντευξη Τύπου του Υπουργού Εξωτερικών της Ρωσίας S. Lavrov σχετικά με τα αποτελέσματα των ρωσικών διπλωματικών δραστηριοτήτων το 2025<br /><br />Ερώτηση: Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Κ.Μητσοτάκης δήλωνε: "Βρισκόμαστε σε κατάσταση πολέμου με τη Ρωσία". Αληθεύει όντως αυτό;<br /><br />Απάντηση: Με την έναρξη της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης η Ελλάδα διέκοψε τη συνεργασία της με τη Ρωσία, η οποία είχε οικοδομηθεί κατά τη διάρκεια πολλών δεκαετιών. Διαλύθηκε ένα ολόκληρο φάσμα της ρωσο-ελληνικής συνεργασίας, από την πολιτική και την οικονομία έως τον πολιτισμό και τα ανθρωπιστικά ζητήματα.<br />Έπειτα από σχεδόν τέσσερα χρόνια δεν υπήρξε καμία αλλαγή στην προσέγγιση της επίσημης Αθήνας προς τη χώρα μας. Συνεχίζουμε να ακούμε τις επιθετικές αντιρωσικές δηλώσεις και αβάσιμες ρωσοφοβικές κατηγορίες εναντίον μας. Η Ρωσία δεν θα επέτρεπε ποτέ κάτι παρόμοιο εις βάρος της Ελλάδας.</div><div><br />Η Αθήνα ήταν από τους πρώτους που έστειλαν τα όπλα και πυρομαχικά στην Ουκρανία, τα οποία οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις χρησιμοποιούν καθημερινά εναντίον των αμάχων στο Ντονμπάς, στις περιοχές Ζαπορόζιε και Χερσώνα, στην Κριμαία και σε άλλες νότιες περιοχές της χώρας μας.<br />Και όλα αυτά παρά το γεγονός ότι εκεί εδώ και αιώνες κατοικεί μια πολυάριθμη ελληνική διασπορά. Είναι τεράστια, φιλειρηνική, αγαπάει την ιστορική της πατρίδα, πάντα με κάθε δυνατό τρόπο ενίσχυε τους δεσμούς και τις επαφές και ποτέ δεν συνέβαλε σε αρνητικές εξελίξεις ή τάσεις.<br />Όμως η Αθήνα δεν τους σκέφτηκε. Δεν έλαβε υπόψη ότι εκεί ζουν τα αδέρφια τους που διατηρούν σχέσεις με την Ελλάδα, έχουν συγγενείς εκεί, και ότι οι ενέργειες της Αθήνας τους προκαλούν έναν κολοσσιαίο αριθμό όχι μόνο προβλημάτων, αλλά και άμεσων απειλών για τη ζωή και την υγεία τους.<br />Μια ακόμα επιβεβαίωση των προαναφερομένων αποτέλεσαν οι λεγόμενες συμφωνίες με το ναζιστικό καθεστώς του Κιέβου στις 17 Νοεμβρίου του 2025, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης και χρήσης θαλάσσιων μη επανδρωμένων οχημάτων. Αυτό το βήμα, όπως και κάθε άλλη αντιρωσική ενέργεια της "συλλογικής Δύσης" που στοχεύει στην "νίκη επί της Ρωσίας στο πεδίο της μάχης" (στην πραγματικότητα, στη διεξαγωγή του πολέμου μέχρι του τελευταίου Ουκρανού), έτυχε της δέουσας αξιολόγησης από την πλευρά μας.</div><div><br />Επιπλέον, η Αθήνα προσχώρησε στην πρωτοβουλία PURL για την αγορά από τις ευρωπαϊκές χώρες των αμερικανικών όπλων για τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις, κάτι που προηγουμένως η Ελλάδα δίσταζε να κάνει. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι "ανώτεροι σύντροφοί" τους επισήμαναν επίμονα αυτή την "παράλειψη" και τελικά πέτυχαν τον στόχο τους. Όλοι γνωρίζουν ότι το Κίεβο, αδιαφορώντας για τις αμυντικές δυνατότητες της ίδιας της Ελλάδας, πιέζει μεθοδικά την ελληνική ηγεσία να μεταφέρει στις ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας τα συστήματα αεράμυνας υψηλής αποτελεσματικότητας ρωσικής και σοβιετικής κατασκευής, τα οποία βρίσκονται επί του παρόντος σε υπηρεσία στις Ένοπλες Δυνάμεις της Ελλάδας. Όλα τα ανωτέρω δείχνουν ξεκάθαρα τον νεοφιλελεύθερο ολοκληρωτισμό που βασιλεύει στην Ευρωπαϊκή Ένωση.<br />Είναι χαρακτηριστικό ότι το ελληνικό κοινό, για να το θέσουμε ήπια, δεν συμμερίζεται αυτή την προσέγγιση.<br />Σύμφωνα με δημοσκόπηση που διενεργήθηκε για λογαριασμό της εφημερίδας "Καθημερινή" τον Ιούλιο του 2025, το 72% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι η Αθήνα θα έπρεπε να κρατήσει ουδέτερη στάση στην ουκρανική σύγκρουση.<br /><br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Εθνική ταπείνωση: Ξεγυμνώνει η Ρωσία την Ελλάδα… έγινε «κομπάρσος» των ξένων συμφερόντων, συνεργάζεται με Ναζί.

Η Αθήνα σε πλήρη γεωπολιτικό ναυάγιο, η απάντηση της Ρωσίας ξεγυμνώνει την Αθήνα Το διπλωματικό «ναυάγιο» της Ελλάδας αποκαλύπτει η ρωσική π...

Διαβάστε την συνέχεια

Πανικός σε Μαξίμου και ΥΠ.ΕΞ. O Trump Ιούλιο στην Αθήνα για ταχεία «τακτοποίηση» στο Αιγαίο με την αναβαθμισμένη Τουρκία.

<img height="150" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/c2cb3d192413a6d628599094db1394c8_XL.jpg?v=2" width="756" /><br /><br /><div>Αυτή τη στιγμή η Τουρκία έχει αναβαθμιστεί ως συνομιλητής του Λευκού Οίκου, κυρίως γιατί οι ΗΠΑ έχουν πολεμικό μέτωπο με το Ιράν και η συμβολή της Τουρκίας είναι καίρια<br /><br />Συναγερμός έχει χτυπήσει σε Μαξίμου και ΥΠ.ΕΞ στο σενάριο της επίσκεψης του Donald Trump στην Αθήνα με αφορμή τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ τον Ιούλιο του 2026.<br />Η Σύνοδος θα πραγματοποιηθεί στις 7 και 8 Ιουλίου στην Άγκυρα, στο Προεδρικό Συγκρότημα Μπεστέπε, και ήδη προεξοφλείται ότι θα φέρει στο προσκήνιο ένα δύσκολο τρίγωνο: Ελλάδα, Τουρκία και Ηνωμένες Πολιτείες, με φόντο την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Τον Ιούλιο ο Τrump στην Ελλάδα<br /><br />Πριν από το καλοκαίρι, όμως, υπάρχει ένας ενδιάμεσος σταθμός με ιδιαίτερη βαρύτητα.<br />Όλες οι ενδείξεις δείχνουν ότι Κυριάκος Μητσοτάκης και Recep Tayyip Erdoğan ετοιμάζονται για συνάντηση στην Άγκυρα, στο πλαίσιο του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας.<br />Η συνάντηση, αν και για την ώρα βρίσκεται στον αέρα, κανονικά τοποθετείται χρονικά μέσα στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Φεβρουαρίου και κανείς δεν τρέφει αυταπάτες για θεαματικά αποτελέσματα.<br />Η στόχευση είναι περιορισμένη: να διατηρηθεί το νήμα της επικοινωνίας σε μια περίοδο που η τουρκική πλευρά αρχίζει να αμφισβητεί με την κοινοποίηση NAVTEX που κόβει στη μέση το Αιγαίο και αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία στα νησιά.<br /><br />Αναβαθμισμένη η Τουρκία λόγω Ιράν<br /><br />Για την Τουρκία, η συνάντηση αυτή έχει χρησιμότητα.<br />Της επιτρέπει να καλλιεργεί το προφίλ του συνομιλητή που «συζητά» που ενίοτε προσφέρεται ως εγγυητής της περιφερειακής ενότητας αλλά ταυτόχρονα αμφισβητεί καίρια σημεία κυριαρχίας της Αθήνας στο Αιγαίο και στην Νοτιανατολική Μεσόγειο.<br />Αυτή τη στιγμή η Τουρκία έχει αναβαθμιστεί ως συνομιλητής του Λευκού Οίκου, κυρίως γιατί οι ΗΠΑ έχουν πολεμικό μέτωπο με το Ιράν και η συμβολή της Τουρκίας είναι καίρια.<br />Και ως εγγυήτρια συνομιλιών που παραλίγο δεν έγιναν στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ Ιράν-ΗΠΑ και γιατί διαθέτει βάσεις χρήσιμες για τα αμερικανικά στρατεύματα που έχουν σπεύσει στην περιοχή.<br />Την ίδια στιγμή ο Tom Barrack – ο οποίος προσπαθεί να ξεκλειδώσει και την υπόθεση των F35 για την Άγκυρα- πιέζει σε μία ισότιμη προσέγγιση Ελλάδας-Τουρκίας με σκοπό την περιφερειακή ισορροπία. Και περιφερειακή ισορροπία δεν σημαίνει πάντα κανόνες Διεθνούς Δικαίου αλλά αμοιβαίες συναλλαγές.<br />Και κάπου εκεί η Αθήνα αρχίζει και βλέπει καχύποπτα όλη αυτή την προσέγγιση διότι βλέπει ότι η Τουρκία έχει πολλά θέματα στην ατζέντα ενώ η Ελλάδα έχει μόνο ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδα…<br /><br />Πρόθεση Trump για fast-track διευθέτηση στα ελληνοτουρκικά<br /><br />Η διοίκηση Trump έχει δείξει πως προτιμά τις γρήγορες διευθετήσεις, τις εικόνες επιτυχίας, τις επικοινωνιακές νίκες και τις πολιτικές συμφωνίες-πακέτο.<br />Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, η επίκληση του Διεθνούς Δικαίου συχνά αντιμετωπίζεται ως πολυτέλεια. Και εδώ ακριβώς εντοπίζεται ο κίνδυνος: να ασκηθεί πίεση για μια ταχεία «τακτοποίηση» στο Αιγαίο, με γνώμονα τη συνοχή του ΝΑΤΟ ή ευρύτερους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς.<br />Αν συμβεί αυτό η Ελλάδα θα βρεθεί προ τετελεσμένων στην βάση fast-track διευθέτησης των ελληνοτουρκικών διαφορών με τη λογική να λέει ότι από την στιγμή που η Τουρκία ζητάει περισσότερο και η Ελλάδα ένα, να κερδίσει περισσότερα η πρώτη.<br />Ο Φεβρουάριος, επομένως, δεν είναι απλώς ένας ακόμη διπλωματικός σταθμός.<br />Λειτουργεί ως προειδοποιητική δοκιμή, ενόψει ενός πολύ δύσκολου καλοκαιριού για την ελληνική διπλωματία.<br />Για την Αθήνα, το στοίχημα είναι σαφές: άλλο ο διάλογος για την αποφυγή κρίσεων και άλλο οι βεβιασμένες συμφωνίες που εξυπηρετούν επικοινωνιακές ανάγκες τρίτων.<br /><br /><a href="mailto:sotirispikoulas@gmail.com"><br /></a><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πανικός σε Μαξίμου και ΥΠ.ΕΞ. O Trump Ιούλιο στην Αθήνα για ταχεία «τακτοποίηση» στο Αιγαίο με την αναβαθμισμένη Τουρκία.

Αυτή τη στιγμή η Τουρκία έχει αναβαθμιστεί ως συνομιλητής του Λευκού Οίκου, κυρίως γιατί οι ΗΠΑ έχουν πολεμικό μέτωπο με το Ιράν και η συμβο...

Διαβάστε την συνέχεια

Σοκ και δέος από το πολεμικό σχέδιο του Ιράν. Αποκαλύφθηκαν οι 5 κινήσεις - παγίδα στις ΗΠΑ, τι θα συμβεί με πετρέλαιο.

<img height="113" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/272397f639d65951b128a34522cd64c5_XL.jpg?v=2" width="747" /><br /><br /><div>Το Ιράν αποκάλυψε ένα πολυσταδιακό σχέδιο σύγκρουσης με τις ΗΠΑ, που περιλαμβάνει πλήγματα σε βάσεις, ενεργοποίηση συμμάχων-πληρεξουσίων, κυβερνοεπιθέσεις και παράλυση του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου μέσω των Στενών του Hormuz<br /><br />Με κομμένη την ανάσα παρακολουθεί ο κόσμος τις εξελίξεις στην πολύπαθη περιοχή της Μέσης Ανατολής, όπου οι εκατέρωθεν απειλές ανάμεσα στο Ιράν και στις Ηνωμένες Πολιτείες καθημερινά κλιμακώνονται.<br />Σε μια ανησυχητική εξέλιξη, το Ιράν αποκάλυψε το όραμά του για έναν πόλεμο με τις Ηνωμένες Πολιτείες, περιγράφοντας πώς θα επιχειρούσε να υπερκεράσει τον ισχυρότερο στρατό του κόσμου και να κρατήσει όμηρο την παγκόσμια οικονομία.<br />Σε ένα λεπτομερές σχέδιο μάχης που δημοσιεύθηκε από το Tasnim, το πρακτορείο ειδήσεων που συνδέεται με το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), η ιρανική ηγεσία προβλέπει πλήγματα σε αμερικανικές βάσεις, άνοιγμα νέων μετώπων από συμμάχους-πληρεξουσίους, κυβερνοπόλεμο και παράλυση του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου.<br />Η γεωγραφία της Μέσης Ανατολής, υποστηρίζει το Ιράν, θα υπερισχύσει της αμερικανικής τεχνολογίας!<br />Οι συνομιλίες μεταξύ των δύο χωρών έδειχναν να βρίσκονται στα πρόθυρα κατάρρευσης, πριν οι δύο πλευρές συμφωνήσουν να συναντηθούν στο Ομάν την Παρασκευή.<br />Ωστόσο, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump δήλωσε το βράδυ της Τετάρτης (4/2) ότι ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Ayatollah Ali Khamenei, θα πρέπει να είναι «πολύ ανήσυχος», εντείνοντας τους φόβους για νέα κλιμάκωση.<br /><br />Στάδιο 1: Οι ΗΠΑ πλήττουν το Ιράν<br /><br />Το ιρανικό σενάριο ξεκινά με αεροπορικά και πυραυλικά πλήγματα των ΗΠΑ εναντίον πυρηνικών εγκαταστάσεων, στρατιωτικών υποδομών και βάσεων των Φρουρών της Επανάστασης, πολλές από τις οποίες βρίσκονται σε πυκνοκατοικημένες περιοχές.<br />Οι αμερικανικές δυνάμεις θα εξαπέλυαν επιθέσεις από αεροπλανοφόρα, συμπεριλαμβανομένης της ομάδας κρούσης USS Abraham Lincoln που βρίσκεται ήδη στην περιοχή, από στρατηγικά βομβαρδιστικά που θα απογειώνονταν από βάσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες ή την Ευρώπη, και πιθανώς από χερσαία συστήματα σε συμμαχικές χώρες.<br />Το Πεντάγωνο έχει καταρτίσει επί δεκαετίες εκτενή σχέδια για τέτοιες επιχειρήσεις και πραγματοποίησε πλήγματα σε ιρανικές πυρηνικές βάσεις τον Ιούνιο του περασμένου έτους.<br />Ο Trump έχει επανειλημμένα απειλήσει με νέες επιθέσεις, μετά τη βίαιη καταστολή αντικαθεστωτικών διαδηλώσεων, με χιλιάδες νεκρούς.<br />Μιλώντας στο Planet Normal Podcast της Telegraph, ο πρώην επικεφαλής της MI6 Richard Dearlove δήλωσε:<br />«Νομίζω ότι η πιθανότητα επίθεσης είναι αρκετά υψηλή, και ο λόγος είναι ότι αυτό παροτρύνουν τον Trump να κάνει οι Ισραηλινοί».<br />Η αμερικανική ομάδα κρούσης θα περιλάμβανεαεροσκάφη stealth, κατευθυνόμενα πυρομαχικά ακριβείας και συντονισμένες ομοβροντίες με στόχο να υπερφορτωθούν οι ιρανικές αντιαεροπορικές άμυνες, περιορίζοντας τις απώλειες αμερικανικών αεροσκαφών.<br />Οι τεχνολογικές εξελίξεις σε υπερηχητικά όπλα και ηλεκτρονικό πόλεμο θα έδιναν στις ΗΠΑ σημαντικό πλεονέκτημα.<br />Ωστόσο, το Ιράν πιστεύει ότι έχει προετοιμαστεί για αυτό το σενάριο με σκλήρυνση και διασπορά κρίσιμων υποδομών, δημιουργία εφεδρικών δομών διοίκησης και ανάπτυξη εκτεταμένων υπόγειων εγκαταστάσεων που θα άντεχαν τα αρχικά πλήγματα.<br />Ο υπολογισμός της Τεχεράνης δεν βασίζεται στην αποτροπή ζημιών, αλλά στη διατήρηση επαρκούς ικανότητας για αντεπιθέσεις.<br /><br /></div><div>Στάδιο 2: Το Ιράν αντεπιτίθεται – με βοήθεια<br /><br />Η απάντηση του Ιράν θα διεύρυνε άμεσα το πεδίο μάχης πέρα από τα σύνορά του. Μέσα σε ώρες, η Τεχεράνη θα εξαπέλυε ομοβροντίες βαλλιστικών πυραύλων και drones κατά αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων σε όλη την περιοχή.<br />Κύριοι στόχοι θα περιλάμβαναν την αεροπορική βάση Al-Udeid στο Κατάρ, όπου φιλοξενείται το προκεχωρημένο αρχηγείο της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ και αποτελεί τον βασικό κόμβο αεροπορικών επιχειρήσεων.<br />Το Ιράν έπληξε τη βάση αυτή πέρυσι, μετά τα πλήγματα των αμερικανικών βομβαρδιστικών B2 στις δικές του πυρηνικές εγκαταστάσεις.<br />Στο Κουβέιτ, η αεροπορική βάση Ali Al Salem και το Camp Arifjan, σημαντικό κέντρο εφοδιαστικής υποστήριξης, θα δέχονταν επίσης επιθέσεις, ενώ εγκαταστάσεις στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και μια αμερικανική βάση στη Συρία, όπου παραμένουν 2.000 στρατιώτες των ΗΠΑ, θα περιλαμβάνονταν στους στόχους.<br />Το Ιράν είχε πλήξει τη βάση Ain al-Asad στο Ιράκ με βαλλιστικούς πυραύλους μετά τη δολοφονία του Qassem Soleimani το 2020, προκαλώντας τραυματικές εγκεφαλικές κακώσεις σε πάνω από 100 Αμερικανούς στρατιώτες.<br />Θα μπορούσε να επιχειρήσει κάτι παρόμοιο ξανά, παρότι οι αμερικανικές δυνάμεις ολοκλήρωσαν «πλήρη αποχώρηση» από τη βάση τον προηγούμενο μήνα.<br />Σύμφωνα με την έκθεση: «Το Ιράν δεν βλέπει τον εαυτό του ως ένα "απομονωμένο νησί" σε πόλεμο, αλλά ως το κέντρο ενός δυνητικού δικτύου συγκρούσεων».<br />Η στρατηγική προβλέπει κορεσμό των αμερικανικών αμυνών μέσω όγκου, με εκατοντάδες ή χιλιάδες βλήματα ταυτόχρονα, ώστε να υπερφορτωθούν τα συστήματα Patriot και THAAD.<br />Το Ιράν διαθέτει drones Shahed-136 με ωφέλιμο φορτίο 50 κιλών, βαλλιστικούς πυραύλους Kheibar Shekan με ελιγμούς αποφυγής, βαλλιστικούς πυραύλους Emad με φορτίο 750 κιλών και πυραύλους κρουζ Paveh με εμβέλεια 1.000 μιλίων.<br />Αν και πολλοί θα αναχαιτίζονταν, η Τεχεράνη πιστεύει ότι αρκετοί θα περνούσαν, προκαλώντας σημαντικές απώλειες και ζημιές σε κρίσιμες υποδομές.<br />Παράλληλα, ο «άξονας της αντίστασης» θα ενεργοποιούνταν σε πολλαπλά μέτωπα.<br />Η Hezbollah στον Λίβανο έχει δηλώσει ότι θεωρεί έναν πόλεμο κατά του Ιράν ως δικό της πόλεμο και θα μπορούσε να εκτοξεύσει ρουκέτες και πυραύλους κατά του Ισραήλ, αναγκάζοντας τον σύμμαχο των ΗΠΑ να αποσπάσει πόρους για άμυνα.<br />Οι αντάρτες Houthi στην Υεμένη θα ενέτειναν επιθέσεις σε πλοία στην Ερυθρά Θάλασσα, στο Ισραήλ και σε αμερικανικές βάσεις, ενώ ιρακινές πολιτοφυλακές ευθυγραμμισμένες με την Τεχεράνη θα έπλητταν αμερικανικό προσωπικό και διπλωματικές εγκαταστάσεις.<br />Ωστόσο, αυτή η πολυ-πληρεξούσια στρατηγική αντιμετωπίζει σοβαρές προκλήσεις. Οι πρόσφατες στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ έχουν αποδυναμώσει σημαντικά τις δυνατότητες της Hezbollah και της Hamas.<br />Η υπόθεση ότι οι ομάδες αυτές θα συντονίζονταν άμεσα και αποτελεσματικά, ενώ ταυτόχρονα θα αντιμετώπιζαν ισραηλινά και αμερικανικά αντίμετρα, φαίνεται αισιόδοξη.<br />Χώρες υποδοχής, όπως το Ιράκ και ο Λίβανος, θα μπορούσαν να αποτρέψουν τη χρήση του εδάφους τους για επιθέσεις που θα προκαλούσαν καταστροφικά αντίποινα.<br />Παρόλα αυτά, η πολυμέτωπη προσέγγιση στοχεύει στη διασπορά των αμερικανικών δυνάμεων, περιορίζοντας την ικανότητα της Ουάσιγκτον να συγκεντρώσει ισχύ κατά του ίδιου του Ιράν.<br />Κάθε χώρα που θα παρείχε εναέριο χώρο, βάσεις ή υλικοτεχνική υποστήριξη στις ΗΠΑ θα χαρακτηριζόταν «νόμιμος στόχος», προειδοποιεί η Τεχεράνη.<br /><br />Στάδιο 3: Κυβερνοπόλεμος<br /><br />Το Ιράν σχεδιάζει κυβερνοεπιθέσεις σε αυτό που θεωρεί αμερικανικές ευπάθειες: δίκτυα μεταφορών, ενεργειακές υποδομές, χρηματοπιστωτικά συστήματα και στρατιωτικές επικοινωνίες.<br />Η Τεχεράνη πιστεύει ότι τέτοιες επιχειρήσεις θα μπορούσαν να διαταράξουν την εφοδιαστική αλυσίδα των ΗΠΑ, να περιπλέξουν τη διοίκηση και τον έλεγχο των δυνάμεων και να προκαλέσουν χάος σε συμμαχικές χώρες που φιλοξενούν αμερικανικές δυνάμεις.<br />Με επιθέσεις σε πολιτικές υποδομές, όπως δίκτυα ηλεκτροδότησης ή ύδρευσης, το Ιράν ελπίζει να πιέσει κυβερνήσεις να απομακρύνουν τις αμερικανικές δυνάμεις.<br />Ιρανοί χάκερ έχουν δείξει ικανότητες στο παρελθόν: το 2012 ο ιός Shamoon παρέλυσε 30.000 υπολογιστές της Saudi Aramco. Πιο πρόσφατα, ιρανικές ομάδες έχουν διερευνήσει αμερικανικές υποδομές, με περιορισμένη επιτυχία απέναντι σε θωρακισμένα στρατιωτικά δίκτυα.<br />Ωστόσο, η US Cyber Command έχει προετοιμαστεί για τέτοια σενάρια επί χρόνια. Οι αμερικανικές κυβερνοδυνατότητες υπερτερούν σημαντικά των ιρανικών, με δυνατότητα αντεπιθέσεων σε πιο ευάλωτες ιρανικές υποδομές, όπως παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, συστήματα καθοδήγησης πυραύλων και δίκτυα επικοινωνιών.<br /><br />Στάδιο 4: Κλείσιμο των Στενών του Hormuz<br /><br />Το ισχυρότερο «όπλο» του Ιράν, όπως υποστηρίζει, είναι γεωγραφικό: ο έλεγχος των Στενών του Hormuz, από όπου διέρχονται περίπου 21 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου ημερησίως — περίπου το 21% της παγκόσμιας παραγωγής.<br />Το πέρασμα αυτό, μόλις 24 μίλια στο στενότερο σημείο του, είναι ένα από τα πιο κρίσιμα ενεργειακά «σημεία ασφυξίας» παγκοσμίως.<br />Η τακτική θα περιλάμβανε ναρκοθέτηση, επιθέσεις σε δεξαμενόπλοια με πυραύλους και drones και πιθανή βύθιση πλοίων για τον αποκλεισμό διαύλων.<br />Οι ναυτικές δυνάμεις των Φρουρών της Επανάστασης έχουν εξασκηθεί σε τακτικές «σμηνών» με μικρά σκάφη οπλισμένα με ρουκέτες και τορπίλες, με στόχο την υπερφόρτωση μεγαλύτερων πολεμικών πλοίων.<br />Τέτοιες ενέργειες θα εκτόξευαν τις τιμές του πετρελαίου, πιθανώς στα 200 δολάρια ή και περισσότερο ανά βαρέλι, προκαλώντας σοβαρή παγκόσμια οικονομική ζημιά και ασκώντας πίεση στις ΗΠΑ να υποχωρήσουν.<br />Ο Hossein Shariatmadari, εκπρόσωπος του Ali Khamenei, δήλωσε:<br />«Μπορούμε να επιβάλουμε περιορισμούς στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γαλλία, τη Βρετανία και τη Γερμανία στα Στενά του Hormuz και να μην τους επιτρέψουμε τη ναυσιπλοΐα».<br />Οι ΗΠΑ διαθέτουν σχέδια έκτακτης ανάγκης για τη διατήρηση ανοικτών των Στενών, συμπεριλαμβανομένων επιχειρήσεων αποναρκοθέτησης, συνοδειών δεξαμενόπλοιων από αντιτορπιλικά και πληγμάτων σε παράκτιες ιρανικές εγκαταστάσεις.<br />Ακόμη κι έτσι, ακόμη και μερική διαταραχή της ναυσιπλοΐας θα αναστάτωνε τις αγορές. Το Ιράν πιστεύει ότι το οικονομικό κόστος θα εξανάγκαζε τελικά την Ουάσιγκτον σε διαπραγματεύσεις.<br />Ωστόσο, η στρατηγική αυτή ενέχει κινδύνους και για το ίδιο το Ιράν: οι εξαγωγές πετρελαίου αποτελούν τη βασική πηγή κρατικών εσόδων και το κλείσιμο των Στενών θα έπληττε τη δική του οικονομία ακόμη περισσότερο.<br /><br />Στάδιο 5: Το τελικό παιχνίδι<br /><br />Η στρατηγική της Τεχεράνης βασίζεται στην εκτίμηση ότι οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους θα καταλήξουν στο συμπέρασμα πως το κόστος μιας παρατεταμένης σύγκρουσης υπερβαίνει κάθε όφελος.<br />Με την απειλή κατά των παγκόσμιων ενεργειακών ροών, τις συνεχείς επιθέσεις σε πολλαπλά μέτωπα και την πιθανότητα σημαντικών αμερικανικών απωλειών, το Ιράν επιδιώκει να δημιουργήσει μια μη βιώσιμη κατάσταση.<br />Οι Ιρανοί σχεδιαστές θεωρούν ότι η Αμερική έχει περιορισμένη όρεξη για μακροχρόνιους πολέμους μετά το Αφγανιστάν και το Ιράκ.<br />Η ταυτόχρονη εμπλοκή απέναντι σε εδραιωμένους πληρεξουσίους σε Λίβανο, Υεμένη, Ιράκ και ενδεχομένως Συρία, ενώ θα πρέπει να προστατεύει συμμάχους στον Περσικό Κόλπο και να διατηρεί ανοικτές τις θαλάσσιες οδούς, θα πίεζε ακόμη και τους αμερικανικούς στρατιωτικούς πόρους.<br />Το Ιράν βλέπει τη στρατηγική του ως ασύμμετρη αντοχή: δεν μπορεί να νικήσει στρατιωτικά, αλλά πιστεύει ότι μπορεί να καταστήσει τη νίκη υπερβολικά δαπανηρή για την Ουάσιγκτον.<br />Ο υπολογισμός αυτός προϋποθέτει ότι οι ΗΠΑ θα επιλέξουν αποκλιμάκωση αντί της πλήρους αξιοποίησης των συμβατικών τους δυνατοτήτων, οι οποίες θα μπορούσαν να καταστρέψουν τις ιρανικές υποδομές και δυνάμεις.<br />Το τελικό ερώτημα είναι ζήτημα πολιτικής βούλησης, όχι στρατιωτικής ικανότητας.<br />Η στρατηγική υποθέτει επίσης ορθολογικές αποφάσεις και από τις δύο πλευρές, όμως η κλιμάκωση σε πόλεμο είναι διαβόητα απρόβλεπτη.<br />Αυτό που το Ιράν σκοπεύει ως ελεγχόμενη πίεση θα μπορούσε να πυροδοτήσει συντριπτικά αμερικανικά αντίποινα, ιδίως αν υπάρξουν υψηλές αμερικανικές απώλειες.<br />Το Ιράν το γνωρίζει. Και ενώ το σχέδιο προβλέπει «νίκη», υπάρχει μια σιωπηλή ελπίδα ότι δεν θα χρειαστεί ποτέ να εφαρμοστεί.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σοκ και δέος από το πολεμικό σχέδιο του Ιράν. Αποκαλύφθηκαν οι 5 κινήσεις - παγίδα στις ΗΠΑ, τι θα συμβεί με πετρέλαιο.

Το Ιράν αποκάλυψε ένα πολυσταδιακό σχέδιο σύγκρουσης με τις ΗΠΑ, που περιλαμβάνει πλήγματα σε βάσεις, ενεργοποίηση συμμάχων-πληρεξουσίων, κυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η NAVTEX είναι αιτία ακύρωσης της επίσκεψης Μητσοτάκη στην Τουρκία.

<img height="145" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/02/erdogam-tourkia-xartis-galazia-patrida-SLpress-825x600.jpg" width="754" /><br /><br /><b>ΦΟΥΣΚΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ</b><br />Η δήλωση του ΥΕΘΑ, κ. Δένδια, αλλά και άλλων επωνύμων – δεν έχουν σημασία τα ονόματα – ότι την κρίση στα Ίμια την ξεκίνησαν ιδιώτες, είναι απίθανης έμπνευσης. Αυτή η μετακύλιση ευθύνης, θυμίζει τη στάση όλου του πολιτικού συστήματος μπροστά στο φόβο των δανειστών το καλοκαίρι του 2015: Eυθύνεται, τελικά, ο Ελληνικός λαός γιατί καταναλώνει περισσότερα απ’ ό,τι παράγει, άρα πρέπει να πληρώσει! Αλλά το χρέος δεν ήταν δημιούργημα του ελληνικού λαού. Ήταν απότοκο της οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής του κομματικού συστήματος της Mεταπολίτευσης, το οποίο θεώρησε ως θρίαμβο την είσοδο της Ελλάδας στην ΕΟΚ/ΕΕ/Ευρωζώνη, με αποτέλεσμα την παντελή απώλεια ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής οικονομίας.<br /><br />Αυτή είναι η βασική ρίζα του χρέους. Το ίδιο και με τα Ίμια: Δεν φταίει ο βοσκός που πήγαινε εκεί τα γίδια του για βοσκή ή ο δήμαρχος της Καλύμνου που ύψωσε την Ελληνική σημαία, αλλά το ενδοτικό και φοβικό σύνδρομο των Αθηναϊκών ελίτ, που έχει κάνει παντιέρα του την παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων στην Τουρκία τουλάχιστον από το 1956 και μετά, όταν οι Κωνσταντίνος Καραμανλής και Ευάγγελος Αβέρωφ παζάρευαν με άκρα μυστικότητα παραχώρηση στρατιωτικής βάσης της Τουρκίας στην Κύπρο και έξοδο της Τουρκοκυπριακή κοινότητας στη θάλασσα. Και το έκαναν αυτό όταν ο Ελληνισμός του νησιού απαγχονιζόταν από τον Αγγλικό ιμπεριαλισμό, για το ιδανικό της Ένωσης με την Ελλάδα.<br /><br />Ουσιαστικά, είναι από τότε που ξεκινάει, όπως λέει ο λαός μας, “η κάτω βόλτα”, η οποία επιταχύνθηκε μετά την Τουρκική εισβολή στην Κυπριακή Δημοκρατία, εκλαμβάνοντας δραματικές διαστάσεις μετά τα Ίμια. Η Ελλάδα δεν έχει απλά κυριαρχικά δικαιώματα στα Ίμια. Η Ελλάδα ασκεί, και πρέπει να ασκεί, εθνική κυριαρχία στα Ίμια, διότι είναι Ελληνικό έδαφος με βάση τη συνθήκη των Παρισίων (1947). Η υποστολή της σημαίας, που έγινε στα Ίμια, είναι ένα και το αυτό με την υποστολή της σημαίας στην Ακρόπολη και στον Λευκό Πύργο – τελεία και παύλα.<div><br />Ο καθρέφτης<br /><br />Η ρίζα του κακού είναι το πολιτικό σύστημα της χώρας. Ο Ελληνικός λαός το έχει αντιληφθεί τουλάχιστον από το καλοκαίρι του 2015, αν όχι πολύ νωρίτερα. Για αυτό και η κρίση του είναι ανεπίστρεπτη και ολοκληρωτική. Πέρα από τις λαθεμένες πολιτικές του επιλογές όλες αυτές τις δεκαετίες τόσο σε θέματα οικονομικής, όσο και σε θέματα εθνικής πολιτικής, τα μνημόνια και οι δανειακές συμβάσεις έχουν εξαντλήσει παντελώς την δυνατότητα αναπαραγωγής αυτού του συστήματος άσκησης εξουσίας. Δεν παράγει πολιτική γιατί δεν μπορεί.<br /><br />Παράγει μόνο λιτότητα και σκάνδαλα στο διηνεκές, φτωχοποιώντας ολοένα και περισσότερο την κοινωνία και απομακρύνοντας τον λαό από την πολιτική διαδικασία και την συμμετοχή του σε αυτήν. Το κράτος δικαίου έχει θαφτεί στα συντρίμμια των Τεμπών, η περιφέρεια έχει ερημώσει, ο κοινωνικός ιστός έχει αποσυντεθεί και το δημογραφικό πρόβλημα οξύνεται ταχύτατα.<br /><br />Ένα κομματικό σύστημα τύπου καρτέλ και μια κατακερματισμένη αντιπολίτευση είναι ο καθρέφτης μιας καρτελοποιημένης και αντι-παραγωγικής οικονομικής δομής με τα πάντα να λειτουργούν μέσα σε ένα θεσμικό κενό και σε μία real estate μπονάντσα. Η κυβέρνηση διαχειρίζεται την ανεπίστρεπτη παρακμή της αναμένοντας δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ από την κα Κοβέσι και την ανακήρυξη νέων κομμάτων από τους κκ. Αλέξη Τσίπρα και Αντώνη Σαμαρά, αλλά και από την κα Μαρία Καρυστιανού, της οποίας οι παρεμβάσεις σε θέματα εξωτερικής πολιτικής προκάλεσαν αίσθηση.<br /><br />Τα αποτελέσματα αυτού του σκηνικού σε διεθνές επίπεδο είναι οικτρά για την χώρα στην σημερινή συγκυρία. Η Ελλάδα έχει χάσει παντελώς την αξιοπιστία της ως κράτος-μέλος του ΟΗΕ, που σέβεται και εφαρμόζει το διεθνές δίκαιο. Με το φοβικό σύνδρομο στην πλάτη και με την ανοχή της “αντιπολίτευσης” – σε εισαγωγικά, διότι είναι ανύπαρκτη – ο πρωθυπουργός έχει δεχτεί να συμμετάσχει στη προγραμματισμένη σύσκεψη του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας και Τουρκίας, την στιγμή που η Τουρκία μετατρέπει το μισό Αιγαίο σε πεδίο βολής με κήρυξη (παράνομης) NAVTEX επ’ αόριστον, στοχεύοντας στην καρατόμησή του ανατολικά του 25ου μεσημβρινού.<br /><br />Αυτό, μεταξύ άλλων, σημαίνει την στρατηγική ενθυλάκωση όλων σχεδόν των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου από την Τουρκία (βλ. χάρτη). Η κυβέρνηση, αν σέβεται τον Έλληνα πολίτη και τις θυσίες του, θα έπρεπε αμέσως να ματαιώσει την σύσκεψη και να κηρύξει αντι-NAVTEX. Ακόμα, η “αντιπολίτευση”, έστω ακόμα και για λόγους δικαιολόγησης της ύπαρξής της, θα έπρεπε να δηλώσει ξεκάθαρα ότι από θέσεις κυβέρνησης δεν θα δεσμευτεί από το πλαίσιο των συνομιλιών υποτέλειας της χώρας στον τουρκικό ιμπεριαλισμό.<br /><br />Τουρκία: Το σκοτεινό σενάριο<br /><br />Ωστόσο, υπάρχει πάντοτε ένα σκοτεινό σενάριο, που δεν είναι ούτε ακραίο, ούτε απίθανο να πραγματοποιηθεί. Αυτό το σενάριο το επικαλούνται, εμμέσως πλην σαφώς, οι “γνωστικοί” και “ρεαλιστές” του λεγόμενου “αντι-εθνικιστικού” τόξου απ’ όλο το πολιτικό φάσμα, αν και αυτός ο “ρεαλισμός” έχει προ πολλού υιοθετήσει τις θέσεις του τουρκικού εθνικισμού μέσα στην χώρα. Το επικαλείται, βεβαίως, και η κυβέρνηση. Εν πάσει περιπτώσει, το σενάριο αυτό μας λέει, λίγο πολύ, τα εξής.<br />Αν πράγματι υπάρξει οποιαδήποτε δυναμική αποτροπή στις παράνομες ενέργειες της Τουρκίας στο Αιγαίο εκ μέρους της Ελλάδας, τότε είναι πολύ πιθανό, με μεσολάβηση του <a href="https://slpress.gr/tag/%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF/">ΝΑΤΟ</a>, το Αιγαίο να κηρυχθεί ουδέτερη θάλασσα υπό την εποπτεία των ΗΠΑ και με διεθνείς εγγυήσεις ασφάλειας στα νησιά του Αιγαίου ότι αυτά δεν θα γίνουν λεία της Τουρκίας με την αποστρατιωτικοποίησή τους. Η δικαιολογία θα είναι απλή: “Για να σταματήσετε να μαλώνετε κύριοι, αφού δεν μπορείτε να τα βρείτε”. Άρα, η καλύτερη λύση είναι ο κατευνασμός της Τουρκίας στο διηνεκές με σειρά παραχωρήσεων, κάτι που μερικοί σχολιαστές αποκαλούν ως “φιλανδοποίηση”. Ποιος φταίει, όμως, για τη “φινλανδοποίηση”; Ο Ελληνικός λαός;<br /><br />Μια παρόμοια συζήτηση είχε γίνει ήδη τον Νοέμβριο του 1974 σε μια συνομιλία μεταξύ Κίσινγκερ και του τότε Έλληνα ΥΠΕΞ, Δημήτρη Μπίτσιου. Στη συζήτηση αυτή, ο Μπίτσιος παραδέχεται ότι «κάποιες διεθνείς συνθήκες πράγματι αναφέρονται στην αποστρατιωτικοποίηση μερικών νησιών του Αιγαίου». Σε ερώτηση του Κίσινγκερ αν η Ελλάδα θα συμφωνούσε να αποστρατιωτικοποιηθούν τα νησιά υπό τον όρο να υπάρχουν διεθνείς εγγυήσεις για την ασφάλειά τους, η απάντηση του Μπίτσιου ήταν καταφατική (το πρακτικό της συζήτησης βρίσκεται στο αρχείο του Ευάγγελου Αβέρωφ στο Ίδρυμα Κωνσταντίνου Καραμανλή). Τι σημαίνει αυτό;<br /><br />Διεθνείς εγγυήσεις ασφάλειας για τα νησιά του Αιγαίου μπορεί να παράσχει μόνο το ΝΑΤΟ με την συμμετοχή, μεταξύ άλλων, Ελληνικού και Τουρκικού στρατού. Το αμείλικτο ερώτημα που τίθεται είναι το εξής: Αν ο ΥΠΕΞ της χώρας το 1974 συζητούσε την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου υπό τον όρο να υπάρξουν “διεθνείς εγγυήσεις”, τότε τι λέτε να συζητάνε σήμερα στις συσκέψεις του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας; Ποιος φταίει για τη κατάντια μας σήμερα; Ας δώσουν την απάντηση οι αναγνώστες.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί η NAVTEX είναι αιτία ακύρωσης της επίσκεψης Μητσοτάκη στην Τουρκία.

ΦΟΥΣΚΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ Η δήλωση του ΥΕΘΑ, κ. Δένδια, αλλά και άλλων επωνύμων – δεν έχουν σημασία τα ονόματα – ότι την κρίση στα Ίμια την ξεκίνησαν ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Στο προσκήνιο οι εξαφανίσεις παιδιών λόγω των εγγράφων Επστάϊν.

<img height="145" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/02/epstain-tourkia-paidia-koritsia-agoria-SLpress-825x600.jpg" width="773" /><br /><br /><b>ΜΑΥΡΟΥ ΟΛΓΑ</b><br />Τουρκικά μέσα ενημέρωσης συνδέουν τα αρχεία Επστάϊν με εξαφανίσεις παιδιών – αγνώστου αριθμού. Αυτή η συσχέτιση θεωρείται από τους περισσότερους ακραία, όμως η Τουρκία εμφανίζεται σε 300 mail και δύο από αυτά είναι πολύ ύποπτα.<br /><br />Παράλληλα στη γείτονα δεν καταγράφεται ένα παράδοξο πολύ σοβαρό πρόβλημα: Τα τελευταία στοιχεία που έδωσε για εξαφανίσεις παιδιών ήταν του 2016 και αναφερόταν σε 13.000 εξαφανίσεις το χρόνο. Το κράτος δεν απαντά στην απαίτηση να ανανεωθούν οι στατιστικές και σωπαίνει. Ανακοίνωσε μάλιστα ότι το νούμερο των 13.000 παιδιών ετησίως στην οκταετία 2008-2016 (συνολικά 104.531 παιδιά) αφορά εκείνα που ξαναβρέθηκαν! Πόσα δηλώθηκαν αγνοούμενα; Αυτό δεν το απαντά κανείς. Και ποιο ποσοστό από τα αγνοούμενα παιδιά βρέθηκαν; Ούτε σε αυτό απαντά η πολιτεία, αφού δεν καταγράφει τις δηλώσεις εξαφάνισης – ή έτσι λέει.<br /><br />Σίγουρα ο Επστάϊν δεν απήγαγε τα αμέτρητα παιδιά που χάνονται κάθε μέρα στον κόσμο και τα πάνω από 47 που χάνονται ημερησίως στην Τουρκία, αλλά για κάποια, προφανώς ευθύνεται το κύκλωμά του, ή άλλα παράλληλα κυκλώματα. Το δε 47 ημερησίως φαίνεται αυθαίρετο, αλλά αν το τουρκικό κράτος παραδέχεται ότι βρίσκει 36 αγνοούμενα παιδιά την ημέρα, τεκμαίρεται ότι τα συνολικά αγνοούμενα είναι σαφώς περισσότερα.<br /><br />Στην Ελλάδα ανευρίσκεται μέσα σε έξι μήνες το 75% των αγνοουμένων παιδιών και εφήβων – με τους τελευταίους να αποτελούν το 63% των συνολικά δηλωθέντων ως αγνοουμένων. Αν ισχύει το ίδιο ποσοστό και στην Τουρκία, σημαίνει ότι στην οκταετία που “βρέθηκαν” 104.531 παιδιά, ήταν συνολικά αγνοούμενα 139.374 και κατά συνέπεια χάθηκαν για πάντα 34.843 παιδιά ή 11 παιδιά την ημέρα.<br /><br />Ο Τούρκος δημοσιογράφος Σερντάρ Ακινάν, με 300.000 εγγεγραμμένους στο κανάλι του στο Youtube, αναφέρεται στις πιθανόν ύποπτες σχέσεις του διευθυντή Παιδικής Πρόνοιας Μελίχ Γκιοκτσέκ και στο ότι από ιδρύματα της υπηρεσίας του το 1990 χάθηκαν 29 παιδιά. Για αυτό το θέμα έγιναν μεν απολύσεις, αλλά άκρη δεν βρέθηκε. Ο Γκιοκτσέκ εμφανίζεται ως υπόπτως για απλή αμέλεια και τελικά παραιτείται.<div><br />Τα αρχεία Επστάϊν για την Τουρκία<br /><br />Στα αρχεία του φακέλου Επστάϊν υπάρχουν 300 αναφορές στην Τουρκία. Σε μία από αυτές αναφέρεται ξενοδοχείο της Αττάλειας και φίλος του Επστάϊν του γράφει: “Έφτασα στο ξενοδοχείο. Πήγα και στην παιδική χαρά εδώ δίπλα. Εδώ έχει πολύ όμορφα παιδιά”. Το “παιδική χαρά” δεν ξέρουμε τι ακριβώς σημαίνει. Ο ίδιος γράφει στην ιδιαιτέρα του Επστάϊν: “Θα σου στείλω κορίτσια για εκπαίδευση”.<br /><br />Ένας από τους εμπλεκόμενους Τούρκους ήταν υπό διερεύνηση για κύκλωμα πορνείας το 2010, αλλά η υπόθεση σερνόταν δικαστικά και μετά την απόπειρα πραξικοπήματος, ξεχάστηκε μέσα στο γενικό χαμό και τις διώξεις. Αυτό το κύκλωμα έφερνε στην Τουρκία ανήλικα κορίτσια από την Ουκρανία και την Ρωσία ως “συνοδούς” πλούσιων επιχειρηματιών που πήγαιναν στην Αττάλεια. Νοίκιαζαν μάλιστα ένα γιωτ (που άλλοτε ανήκε στον Κεμάλ) προς 50.000 δολάρια την ημέρα. Κι ενώ το θέμα διερευνάτο με επιμονή, αίφνης απομάκρυναν τον ανακριτή που το είχε αναλάβει.<br /><br />Τα ίδια ονόματα που τότε αθωώθηκαν – μια που ο επόμενος ανακριτής έβαλε την υπόθεση στο αρχείο – επανέρχονται τώρα στο προσκήνιο με τα αρχεία του Επστάϊν. Αν και ο συγκεκριμένος Τούρκος δημοσιογράφος (στο κατωτέρω βίντεο) αναφέρεται σε στοιχεία, ο ίδιος αποδίδει πολλά στο κύκλωμα του Φετουλάχ Γκιουλέν και παράλληλα είναι της γνώμης ότι όλα αυτά (η παιδεραστία βασικά) είχαν διοργανωθεί από το Ισραήλ, για να μπορεί αυτό να εκβιάζει επιχειρηματίες και πολιτικούς.<br /><br /></div><div>Παράλληλα να προσθέσουμε άλλο ένα ανεξήγητο φαινόμενο: Στο μεγάλο σεισμό στα νότια της Τουρκίας το 2023, δηλώθηκαν ως αγνοούμενα 1.100 κορίτσια, από μικρά παιδιά μέχρι έφηβες. Κανείς δεν έχει έχει δώσει ικανοποιητική απάντηση σε αυτό το περίεργο ζήτημα: Ήταν μεν χιλιάδες οι νεκροί, αλλά για ποιο λόγο σχεδόν όλα τα αγνοούμενα παιδιά ήταν κορίτσια;<br /><br />Πού είναι τόσες χιλιάδες παιδιά;<br /><br />Ανεξαρτήτως του θέματος Επστάϊν, υπάρχει ένα αντικειμενικό ζήτημα με τον τεράστιο αριθμό χαμένων παιδιών και εφήβων στην Τουρκία. Για να κάνουμε μια σύγκριση, στην Ελλάδα δηλώνονται αγνοούμενοι περίπου 400 ανήλικοι το χρόνο. Οι περισσότεροι ξαναβρίσκονται. Η Τουρκία έχει οκταπλάσιο πληθυσμό. Άρα αν βάλουμε την Ελλάδα προς σύγκριση και τρόπον τινά ως μέτρο, τότε με 200 αγνοούμενα παιδιά το χρόνο, αν είχαμε οκταπλάσιο πληθυσμό, θα καταγράφαμε αναλογικά 1.600 εξαφανίσεις παιδιών. Κατά συνέπεια η σύγκριση είναι συντριπτική, γιατί απέχει πολύ από τα 13.000 παιδιά της Τουρκίας.<br /><br />Οι τουρκικές αρχές έπαψαν να αναφέρουν νούμερα για τις εξαφανίσεις παιδιών και υποστηρίζουν ότι όλα αυτά είναι fake news «διότι ο αριθμός των 13.000 το χρόνο αφορά παιδιά που βρέθηκαν από την αστυνομία και άλλες αρχές και δεν αφορά δηλώσεις αγνοουμένων παιδιών”. Για να “αθωωθεί” από το μεγάλο αριθμό αγνοούμενων παιδιών, ομολογεί ότι δεν έχει στοιχεία για τις δηλώσεις αγνοουμένων ανηλίκων και έχει μόνον στοιχεία για όσα παιδιά και εφήβους έτυχε να βρει η αστυνομία!<br /><br />Ούτε το 2018 ούτε σήμερα η Τουρκία καταγράφει (ή πάντως δεν κοινοποιεί) τον αριθμό των παιδιών που δηλώνονται ως αγνοούμενα. Κατά συνέπεια δεν υπάρχει τρόπος οι Τούρκοι πολίτες να ξέρουν πόσα παιδιά χάθηκαν για πάντα. Τα περισσότερα παιδιά σύμφωνα με έρευνα είναι κορίτσια.<br />Τί υποστηρίζει δικηγόρος <br /><br />Η ερμηνεία που δίνει η δικηγόρος Müjde Tozbey, πρόεδρος του συλλόγου “Πρώτα τα Παιδιά και οι Γυναίκες”, σχετικά με τα δεδομένα για τα αγνοούμενα παιδιά, είναι ότι πίσω από αυτή την σιωπή, κρύβεται η στροφή της Τουρκίας του Ερντογάν έμμεσα προς την σαρία και η απομάκρυνση από το κοσμικό κράτος.<br /><br />«Έδωσαν έμμεσα την εξουσία στην οικογένεια και την αφαίρεσαν από την πολιτεία. Με αυτό που έκαναν όμως, η οικογένεια κρατά τα μυστικά της, όπως στην περίπτωση <a href="https://www.ertnews.gr/eidiseis/diethni/tourkia-isovia-katheirksi-sti-mitera-ton-adelfo-kai-ton-theio-tis-8xronis-narin-pou-dolofonithike-ton-aygousto/">της 8χρονης Ναρίν</a> που δολοφονήθηκε από το θείο της με σύμπραξη της μητέρας της και αγνοούνταν για σχεδόν 20 μέρες. Μάλλον είχε δολοφονηθεί προ ετών και η αδελφή της Ναρίν, κάτι που είχε παρουσιαστεί ως ατύχημα», είπε η δικηγόρος.<br /><br />Η ίδια είπε ότι σε μια καθαρά ανδροκρατούμενη κοινωνία, η οικογένεια ουσιαστικά δεν λειτουργεί, ενώ παράλληλα η πολιτεία είναι απούσα. «Παιδιά και μανάδες θεωρούνται απλώς υποτακτικοί και ηγέτης είναι ή ο πατέρας ή κάποιος άνδρας, πιο εύπορος συγγενής. Σε οικογένειες με πολλά παιδιά, η κατάσταση γίνεται ακόμα πιο ανεξέλεγκτη κοινωνικά».</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία: Στο προσκήνιο οι εξαφανίσεις παιδιών λόγω των εγγράφων Επστάϊν.

ΜΑΥΡΟΥ ΟΛΓΑ Τουρκικά μέσα ενημέρωσης συνδέουν τα αρχεία Επστάϊν με εξαφανίσεις παιδιών – αγνώστου αριθμού. Αυτή η συσχέτιση θεωρείται από το...

Διαβάστε την συνέχεια

Η τραγωδία στη Χίο και το Ευρωβαρόμετρο-καθρέφτης (μας).

<img height="133" src="https://www.anatropinews.gr/wp-content/uploads/2026/02/NAYAGIO_METANASTES21-1024x682-1.webp" width="765" /><br /><br />Στο τελευταίο Ευρωβαρόμετρο, οι Έλληνες ιεραρχούν την “ανεξέλεγκτη μετανάστευση” ψηλά στην κλίμακα ενδιαφέροντος-ανησυχίας με ποσοστό 86%, είκοσι ποσοστιαίες μονάδες πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Ψηλότερα, δηλαδή, από πολίτες άλλων χωρών όπου τα κόμματα της ακροδεξιάς είτε κυβερνούν είτε κατέχουν τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.<br /><br />Συμπτωματικά, η αξιόπιστη έρευνα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που διεξάγεται κατ΄ έτος και αποτελεί θεσμικό “εργαλείο” συνέπεσε με την τραγωδία στη Χίο που στοίχισε τη ζωή σε 15 μετανάστες και ήγειρε ερωτηματικά για τις συνθήκες του ναυαγίου και τη διαχείριση του περιστατικού από το Λιμενικό.<br /><br />Μεγάλα ξένα μέσα ενημέρωσης υπενθύμισαν τις 12 υποθέσεις παρόμοιων περιστατικών στην χώρα μας που ερευνώνται από τις ευρωπαϊκές αρχές, το BBC αναφέρθηκε στις διώξεις που έχουν ασκηθεί κατά αξιωματικών του Λιμενικού για την τραγωδία με τους 650 νεκρούς μετανάστες στην Πύλο, γενικά διακινείται ξανά η γνωστή καχυποψία για την ελληνική μεταναστευτική πολιτική. Για να είμαστε ακριβείς, δεν είναι μόνο η χώρα μας που ελέγχεται από την Frontex, το ΕΚ και την Κομισιόν που δήλωσε ότι αναμένει να διευκρινιστούν οι συνθήκες της νέας τραγωδίας στη Χίο. Η Ιταλία, η Ισπανία, η Μάλτα, χώρες, δηλαδή, είσοδοι των μεταναστευτικών ροών έχουν απασχολήσει για παρόμοια περιστατικά.<br /><br />Η Ελλάδα, ωστόσο, έχει μπει στο στόχαστρο, αν και όλα αυτά συμβαίνουν σε μία ΕΕ που σαρωτικά αυστηροποιεί την πολιτική της στο μεταναστευτικό και έχει μετακινηθεί σε μία δεκαετία από το δόγμα (Μέρκελ) των “ανοικτών συνόρων” σε αυτό του “περίκλειστου φρουρίου”. Οι λόγοι είναι κατά βάση πολιτικοί, λόγω της ακροδεξιάς, και ενισχύθηκαν από την σκληρή αντιμεταναστευτική πολιτική Τραμπ (ICE) που αποδεικνύεται ιδιαίτερα δημοφιλής σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες.<br /><br />Ως προς την τραγωδία στη Χίο, κι ενώ στη Βουλή ψηφιζόταν μία ακόμα πτυχή αυτής της αυστηρότερης πολιτικής στο μεταναστευτικό, ο αρμόδιος υπουργός Θάνος Πλεύρης έσπευσε να συγχαρεί το Λιμενικό (παρά το γεγονός ότι διατάχθηκε ΕΔΕ και δημιουργούνται ερωτηματικά που δεν έχουν ακόμα απαντηθεί). Μπορεί ο υπουργός και αρκετοί άλλοι υπουργοί και βουλευτές να επιτίθενται στην κεντροαριστερή και αριστερή αντιπολίτευση, η πολιτική πίεση, όμως, προς την κυβέρνηση προέρχεται από τα δεξιά της.<br /><br />Ο Κυριάκος Βελόπουλος ισχυρίστηκε πώς η (αντι)μεταναστευτική μας πολιτική πρέπει να συνοψίζεται στο “αλτ τις ει” (τρεις φορές) και μετά… πυρ, η Αφροδίτη Λατινοπούλου πρότεινε θανατική καταδίκη στους διακινητές και ξερονήσια για τους μετανάστες, ο μάλλον μετριοπαθέστερος Δημ. Νατσιός αρκέστηκε στην ισόβια κάθειρξη.<br /><br />Δεν πρόκειται, δυστυχώς, για γραφικές εξάρσεις που ωθούν την δεξιά πτέρυγα της κυβέρνησης σε “ισοδύναμη απάντηση” και συνολικά σε υιοθέτηση σκληρών πολιτικών.<br /><br />Όλα αυτά υπακούουν σε ένα “κοινό αίσθημα” που επηρεάζεται από την ευρωπαϊκή και την τραμπική τάση και αποτυπώνεται στο 86% που ανησυχεί για την μετανάστευση στην έρευνα του Ευρωβαρόμετρου. Το πρόβλημα δεν είναι ανύπαρκτο, το αντίθετο, εκείνο που είναι χειρότερο, όμως, είναι ότι η ΕΕ -και η Ελλάδα ως μέρος της- δεν μιλά για τις πραγματικές αιτίες και τις πραγματικές ευθύνες. Αυτές που αναγκάζει Αφγανούς να αποδρούν από το καθεστώς των Ταλιμπάν (αυτούς στους οποίους οι ΗΠΑ ανέθεσαν την διακυβέρνηση εγκαταλείποντας τη χώρα). Σημειώστε: οι δύο έγκυες γυναίκες από το Αφγανιστάν (που έχασαν τα έμβρυά τους κατά την πρόσκρουση του δουλεμπορικού με το σκάφος του Λιμενικού) δεν αποκλείεται να διασύρονταν, ακόμα και να δολοφονούνταν από τους φανατικούς ισλαμιστές.<br /><br />Ούτε η Ευρώπη ασχολείται σοβαρά για τις ροές Σουδανών που δραπετεύουν από την εμφύλια αιματηρή σύρραξη στη χώρα τους και πέφτουν θύματα των Λίβυων διακινητών για να φτάσουν στη νότια Κρήτη.<br /><br />Όσο ουδείς στην υποκριτική γραφειοκρατία των Βρυξελλών δεν αντιμετωπίζει τους πραγματικούς λόγους αυτού του ανεξέλεγκτου φαινομένου, θα ακούγονται λογικές οι ιαχές των ακραίων για εισβολή του ισλαμισμού και αλλοίωση της ευρωπαϊκής κουλτούρας. Και καθ΄ ημάς, το 86% μπορεί να γίνει και… 100%!<div><br /></div><div><a href="https://www.anatropinews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η τραγωδία στη Χίο και το Ευρωβαρόμετρο-καθρέφτης (μας).

Στο τελευταίο Ευρωβαρόμετρο, οι Έλληνες ιεραρχούν την “ανεξέλεγκτη μετανάστευση” ψηλά στην κλίμακα ενδιαφέροντος-ανησυχίας με ποσοστό 86%, ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η αλαζονεία της ισχύος: Μια θουκυδίδεια ανάγνωση της αμερικανικής στρατηγικής.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://greekcitytimes.com/wp-content/uploads/2023/05/20-10.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="900" data-original-width="1600" height="113" src="https://greekcitytimes.com/wp-content/uploads/2023/05/20-10.jpg" width="672" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Μια θουκυδίδεια ανάγνωση της αμερικανικής στρατηγικής</span></h3>Ο Θουκυδίδης, αν ζούσε σήμερα, δύσκολα θα παραξενευόταν από τις αλαζονικές συμπεριφορές των μεγάλων δυνάμεων ή από το γεωπολιτικό χάος που χαρακτηρίζει τη διεθνή πολιτική.<br /><br />Υπήρξε άλλωστε ο πρώτος που περιέγραψε με ακρίβεια τη βασική δομική συνθήκη του διεθνούς συστήματος: την απουσία κεντρικής εξουσίας ικανής να επιβάλει κανόνες και να εγγυηθεί την τάξη. Σε ένα τέτοιο αναρχικό περιβάλλον, ιδίως υπό συνθήκες έντονου στρατηγικού ανταγωνισμού, η διεθνής πολιτική τείνει να μετατρέπεται σε ζούγκλα όπου κυριαρχεί ο νόμος της ισχύος.<br /><br />Η Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου είναι γεμάτη παραδείγματα που δείχνουν πώς, όταν δεν υπάρχουν αποτελεσματικοί περιορισμοί, οι ισχυροί επιβάλλουν τη βούλησή τους στους αδύναμους χωρίς να δεσμεύονται από κανόνες δικαίου, έθιμα ή ηθικούς φραγμούς.<br /><br /><div>Οι συμπεριφορές αυτές δεν αποτελούν εξαίρεση, αλλά διαχρονική κανονικότητα ενός συστήματος όπου η ισχύς είναι το νόμισμα της διεθνούς πολιτικής. Δύο από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα τέτοιας βαρβαρότητας είναι η στάση των Αθηναίων απέναντι στους Μηλίους και η σφαγή των Πλαταιέων από τους Σπαρτιάτες. Το γενικό συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο: οι ισχυροί δεν διστάζουν να καταδυναστεύουν τους αδύνατους όταν τους δοθεί η κατάλληλη ευκαιρία και όταν το κόστος θεωρείται αποδεκτό.<br /><br />Στον περίφημο Διάλογο των Μηλίων, οι Αθηναίοι έθεσαν τους κατοίκους της Μήλου ενώπιον ενός ωμού εκβιαστικού διλήμματος: υποταγή ή πόλεμος. Στα επιχειρήματα περί δικαίου και ηθικής απάντησαν με κυνισμό ότι τέτοια επιχειρήματα έχουν αξία μόνο όταν οι αντίπαλοι είναι ισοδύναμοι. Οταν υπάρχει ασυμμετρία ισχύος, τότε «ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύνατος υποχωρεί όσο του επιβάλλει η αδυναμία του».<br /><br />Σε αυτά ακριβώς τα λόγια αναφέρθηκε πρόσφατα ο καναδός πρωθυπουργός Μαρκ Κάρνεϊ σε μνημειώδη ομιλία του στο Νταβός, για να περιγράψει τη ρήξη με το παρελθόν και το τέλος της μεταπολεμικής διεθνούς τάξης που βασιζόταν, έστω ατελώς, σε κανόνες. Ο πλανήτης, όπως επισήμανε, μιλά πλέον τη γλώσσα της ισχύος και του γεωπολιτικού ανταγωνισμού όπου κάθε σχέση μπορεί να οπλοποιηθεί (weaponisation of everything).<br /><br />Ο Λόρδος Ακτον είχε παρατηρήσει ότι «η ισχύς τείνει να διαφθείρει και η απόλυτη ισχύς διαφθείρει απόλυτα». Η αχαλίνωτη ισχύς οδηγεί συχνά σε αλαζονικές συμπεριφορές, οι οποίες όμως παράγουν αντιστάσεις. Ο Θουκυδίδης, αμέσως μετά τον Διάλογο των Μηλίων, δείχνει πώς η αθηναϊκή ύβρις οδήγησε στη Σικελική Εκστρατεία και τελικά στην καταστροφή. Ενας θεμελιώδης νόμος της διεθνούς πολιτικής είναι ότι «η ισχύς τείνει να εξισορροπείται από ισχύ». Αυτό ακριβώς συνέβη στη Σικελία, όπου απέναντι στην αθηναϊκή ισχύ συγκροτήθηκε μια αντίρροπη συμμαχία.<br /><br />Κεντρικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία έπαιξε ο Ερμοκράτης, ηγέτης των Συρακουσών, ο οποίος κάλεσε τις μεσαίου μεγέθους πόλεις της Σικελίας να υπερβούν τις μεταξύ τους διαφορές και να επιλύσουν το πρόβλημα της συλλογικής δράσης. Αν δεν αντιδρούσαν συντονισμένα, προειδοποίησε, θα υποδουλώνονταν μία προς μία. Η ιστορική εμπειρία δείχνει ότι ο κατευνασμός σπάνια περιορίζει την ισχύ· συχνότερα την ενθαρρύνει.<br /><br />Σήμερα, ο Κάρνεϊ, σε ρόλο σύγχρονου Ερμοκράτη, απευθύνει παρόμοιο μήνυμα στις μεσαίες δυνάμεις που αισθάνονται ότι απειλούνται από την αχαλίνωτη αμερικανική ισχύ. Τους καλεί, αντί να υποταχθούν, να συντονίσουν την αντίδρασή τους και να αντισταθμίσουν συλλογικά την πίεση. Αυτό, ωστόσο, δεν είναι εύκολο. Οι χώρες δεν βιώνουν την απειλή με τον ίδιο τρόπο, ούτε διαθέτουν τα ίδια κίνητρα ή δυνατότητες.<br /><br />Η ευρωπαϊκή αντίδραση στην αμερικανική απειλή κατάληψης της Γροιλανδίας είναι ενδεικτική: οι Γάλλοι και οι Σκανδιναβοί ύψωσαν τη σημαία της αντίστασης, οι Ανατολικοευρωπαίοι θεώρησαν ότι το ζήτημα δεν τους αφορά, ενώ Γερμανοί και Βρετανοί επέλεξαν μια ενδιάμεση στάση.<br /><br />Στην περίπτωση της Σικελίας, πάντως, η λογική της ισορροπίας δυνάμεων λειτούργησε με καταστροφικά αποτελέσματα για την Αθήνα. Εναντίον της συνασπίστηκαν όχι μόνο οι Σικελοί, αλλά και οι Σπαρτιάτες και, σε μεταγενέστερο χρόνο, οι Πέρσες. Η ήττα αυτή υπήρξε καθοριστική για την τελική έκβαση του Πελοποννησιακού Πολέμου.<br /><br />Στην αθηναϊκή ήττα συνέβαλε και η σταδιακή διάρρηξη των σχέσεων με τους συμμάχους της. Η Συμμαχία της Δήλου, όπως και το ΝΑΤΟ αιώνες αργότερα, δημιουργήθηκε ως μηχανισμός συλλογικής ασφάλειας απέναντι σε μια υπαρξιακή απειλή. Με την πάροδο του χρόνου, όμως, η Αθήνα μετέτρεψε τη συμμαχία σε τυραννία – μια πραγματικότητα που ο ίδιος ο Περικλής παραδέχθηκε απερίφραστα. Κάτι ανάλογο παρατηρείται σήμερα στο ΝΑΤΟ, όπου οι ΗΠΑ υιοθετούν ολοένα και περισσότερο μια εξαναγκαστική συμπεριφορά απέναντι στους συμμάχους τους.<br /><br />Ο Θουκυδίδης αποδίδει μεγάλο μέρος της ευθύνης και στους ίδιους τους συμμάχους, οι οποίοι παραμέλησαν την πολεμική τους προπαρασκευή και κατέληξαν εξαρτημένοι από τους Αθηναίους. Το ίδιο συνέβη και με τους ευρωπαίους συμμάχους των ΗΠΑ, που επί δεκαετίες επωφελήθηκαν από την αμερικανική ομπρέλα ασφαλείας, παραμελώντας τη δική τους άμυνα. Σήμερα βρίσκονται αντιμέτωποι με μια σχέση εξάρτησης την οποία η Ουάσιγκτον εκμεταλλεύεται.<br /><br />Οι ευρωπαίοι σύμμαχοι των ΗΠΑ αντιμετωπίζουν ταυτόχρονα στρατιωτικές και υβριδικές απειλές από τη Ρωσία, γεωοικονομικό ανταγωνισμό από την Κίνα και πολιτική υπονόμευση από τις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η ανάγκη επιβίωσης – κεντρική έννοια στο έργο του Θουκυδίδη – ωθεί κατά κανόνα έναν πυρήνα μεσαίων δυνάμεων να αναζητήσει στρατηγικές μείωσης της εξάρτησης και αντιστάθμισης (balancing). Αντίθετα, οι πιο αδύναμοι τείνουν να προσκολλώνται μοιρολατρικά στον ηγεμόνα (bandwagoning), ελπίζοντας στη μεγαλοψυχία του.<br /><br />Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη, τα βασικά κίνητρα της κρατικής συμπεριφοράς συνοψίζονται στο τρίπτυχο φόβος, συμφέρον και γόητρο. Το σχήμα αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για την κατανόηση της σημερινής αμερικανικής στρατηγικής. Η Ουάσιγκτον ανησυχεί έντονα για τη ραγδαία άνοδο της κινεζικής ισχύος. Για πρώτη φορά στην ιστορία τους οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν έναν στρατηγικό ανταγωνιστή συγκρίσιμου μεγέθους. Η κινεζική οικονομία είναι ήδη περίπου 30% μεγαλύτερη από την αμερικανική σε όρους αγοραστικής δύναμης (PPP), η βιομηχανική της βάση διπλάσια, η παραγωγή ενέργειας επίσης διπλάσια, ενώ το ναυτικό της οδεύει να γίνει κατά 50% μεγαλύτερο μέχρι το τέλος της δεκαετίας.<br /><br />Το μεταπολεμικό σύστημα, το οποίο οι ίδιες οι ΗΠΑ δημιούργησαν, φαίνεται πλέον να λειτουργεί περισσότερο προς όφελος της Κίνας. Αυτό εξηγεί γιατί η Ουάσιγκτον στρέφεται εναντίον του. Η εκστρατεία αποδυνάμωσης του Πεκίνου ξεκινά από το Δυτικό Ημισφαίριο, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη Βενεζουέλα, και επεκτείνεται στη Μέση Ανατολή, όπου το Ιράν αντιμετωπίζεται ως κρίσιμος κρίκος του κινεζικού ευρασιατικού άξονα. Παράλληλα, οι ΗΠΑ επιχειρούν να απομακρύνουν τη Ρωσία από την Κίνα, γεγονός που εξηγεί τη φιλορωσική τους στάση στο ουκρανικό.<br /><br />Το δεύτερο κίνητρο είναι το συμφέρον: η προσπάθεια παγίωσης (consolidation) της αμερικανικής πρωτοκαθεδρίας στο Δυτικό Ημισφαίριο και ο έλεγχος κρίσιμων φυσικών πόρων, από το πετρέλαιο της Βενεζουέλας έως τον ορυκτό πλούτο της Γροιλανδίας. Το τρίτο είναι το γόητρο. Σε μια εποχή όπου οι αντίπαλοι παρουσιάζουν τις ΗΠΑ ως αυτοκρατορία σε αμετάκλητη παρακμή, η συχνή και επιτυχής χρήση στρατιωτικής ισχύος αποσκοπεί στο να αποδείξει ότι παραμένουν ο αδιαμφισβήτητος παγκόσμιος ηγεμόνας.<br /><br />Ο Θουκυδίδης αποφεύγει τις αξιολογικές κρίσεις και επικεντρώνεται στο «ον» και όχι στο «δέον». Ωστόσο, δεν είναι αξιακά ουδέτερος όταν πρόκειται για την πολιτική ηγεσία. Για εκείνον, η ύψιστη αρετή του ηγέτη είναι η σωφροσύνη: η ικανότητα σχεδιασμού ορθολογικής στρατηγικής συμβατής με τον διεθνή καταμερισμό ισχύος, ο έλεγχος των ατομικών και συλλογικών παθών και η πρόνοια απέναντι στην τύχη.<br /><br />Υπό αυτό το πρίσμα, η σημερινή αμερικανική ηγεσία θα προκαλούσε τον σκεπτικισμό του. Η μείωση δεσμεύσεων σε Ευρώπη και Μέση Ανατολή, ώστε να επικεντρωθούν οι ΗΠΑ στην Κίνα, είναι κατανοητή ως ιεράρχηση προτεραιοτήτων. Ομως η συστηματική όξυνση των σχέσεων με στενούς συμμάχους – όπως ο Καναδάς, η Μεγάλη Βρετανία και η Γερμανία – είναι στρατηγικά μυωπική: δεν αποδυναμώνει τους αντιπάλους των ΗΠΑ· τους ενδυναμώνει. Στον Πελοποννησιακό Πόλεμο, η διάρρηξη της αθηναϊκής συμμαχίας λειτούργησε υπέρ της Σπάρτης· η διχόνοια των ελληνικών πόλεων λειτούργησε υπέρ της Περσίας. Αντίστοιχα, ο σημερινός διχασμός της Δύσης λειτουργεί υπέρ της Κίνας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tovima.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η αλαζονεία της ισχύος: Μια θουκυδίδεια ανάγνωση της αμερικανικής στρατηγικής.

Μια θουκυδίδεια ανάγνωση της αμερικανικής στρατηγικής Ο Θουκυδίδης, αν ζούσε σήμερα, δύσκολα θα παραξενευόταν από τις αλαζονικές συμπεριφορέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Περιφέρεια Κουρδιστάν: Αποχωρούν εσπευσμένα οι Γερμανοί στρατιώτες.

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/02/%CE%B3%CE%B1%CE%B4%CF%83%CE%BB%CE%BA%CF%81%CE%BC%CE%B5%CF%82%CE%BF%CF%80%CF%81%CE%BE%CE%BA%CF%82.jpg?ssl=1"><img height="112" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/02/%CE%B3%CE%B1%CE%B4%CF%83%CE%BB%CE%BA%CF%81%CE%BC%CE%B5%CF%82%CE%BF%CF%80%CF%81%CE%BE%CE%BA%CF%82.jpg?resize=640%2C358&ssl=1" width="741" /></a><br /><br />Οι Γερμανοί στρατιώτες, οι οποίοι βρίσκονται στην Κουρδική Περιφέρεια του Ιράκ πρόκειται να εγκαταλείψουν εσπευσμένα την περιοχή για λόγους ασφαλείας.<br /><br />Αυτό αναφέρουν αραβικά δημοσιεύματα επικαλούμενα ανακοίνωση των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων όπου σημειώνεται ότι η απόφαση ελήφθη λόγω των εντάσεων στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Το κέντρο διοίκησης επιχειρήσεων του γερμανικού στρατού δήλωσε ότι «οι στρατιώτες των οποίων η παρουσία δεν απαιτείται για την αποστολή θα αποσυρθούν προσωρινά από την πόλη Ερμπίλ στην περιοχή του Κουρδιστάν, στο πλαίσιο των αυξανόμενων περιφερειακών εντάσεων». <br /><br />Αντιθέτως, ένας στρατιωτικός εκπρόσωπος αρνήθηκε να διευκρινίσει τον αριθμό των στρατευμάτων που θα αναδιαταχθούν ή το μέγεθος της δύναμης που θα παραμείνει στην περιοχή.<br /><br />Σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel, η απόφαση αυτή έρχεται εν μέσω ανησυχιών για πιθανή στρατιωτική κλιμάκωση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν.<br /><br />Το περιοδικό, επικαλούμενο ενημέρωση προς το κοινοβούλιο, ανέφερε ότι «το Βερολίνο σχεδιάζει να μειώσει σημαντικά τη στρατιωτική του παρουσία στο βόρειο Ιράκ», θεωρώντας αυτό το βήμα «απαραίτητο δεδομένων των συνεχιζόμενων και κλιμακούμενων εντάσεων μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης».<br /><br />Το κέντρο χαρακτήρισε το μέτρο ως «προληπτικό», τονίζοντας ότι «οι γερμανικές δυνάμεις θα συνεχίσουν να εκτελούν τα βασικά τους καθήκοντα με τον εναπομείναντα αριθμό στρατιωτών».<br /><br />Τόνισε ότι «η απόφαση συντονίστηκε στενά με τους πολυεθνικούς εταίρους που έχουν αναπτυχθεί επί τόπου, με την ασφάλεια των Γερμανών στρατιωτών να αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα».<br /><br />Η Γερμανία συμμετέχει σε μια διεθνή αποστολή για την υποστήριξη του Ιράκ, η οποία περιλαμβάνει την εκπαίδευση των ιρακινών δυνάμεων, με στόχο την αποτροπή της αναζωπύρωσης του ISIS.<br /><br />Η αποστολή αυτή επικεντρώνεται στο Ερμπίλ, ενώ το Der Spiegel ανέφερε ότι περίπου 300 Γερμανοί στρατιώτες αναπτύχθηκαν πρόσφατα γενικά, οι περισσότεροι από τους οποίους σταθμεύουν στην Ιορδανία.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Περιφέρεια Κουρδιστάν: Αποχωρούν εσπευσμένα οι Γερμανοί στρατιώτες.

Οι Γερμανοί στρατιώτες, οι οποίοι βρίσκονται στην Κουρδική Περιφέρεια του Ιράκ πρόκειται να εγκαταλείψουν εσπευσμένα την περιοχή για λόγους ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κατασκοπεία στο διάστημα. Ρωσικοί δορυφόροι απειλούν τις ευρωπαϊκές επικοινωνίες. Σε εξέλιξη ο αόρατος πόλεμος.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/02/ftcms_09adafe5-b8f7-49a0-8dc5-b67e3703b9d3-EFd06M.webp"><img height="180" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/02/ftcms_09adafe5-b8f7-49a0-8dc5-b67e3703b9d3-EFd06M-696x391.webp" width="738" /></a><br /><br />Η Ευρώπη παρακολουθεί με ανησυχία τις κινήσεις ρωσικών δορυφόρων, που φαίνεται να προσεγγίζουν και να παρακολουθούν ευρωπαϊκές δορυφορικές επικοινωνίες. Πρόκειται για ενέργειες που εγείρουν φόβους για την ασφάλεια κρίσιμων υποδομών και υποδηλώνουν ότι ο αόρατος πόλεμος στο Διάστημα έχει ήδη ξεκινήσει, φέρνοντας στο προσκήνιο νέες προκλήσεις για τη διαχείριση και προστασία των ευρωπαϊκών δορυφορικών δικτύων.<div><br />Στο επίκεντρο των ανησυχιών βρίσκονται τα ρωσικά οχήματα Luch-1 και Luch-2. Σύμφωνα με τροχιακά δεδομένα, τα οχήματα αυτά πραγματοποιούν ελιγμούς προσέγγισης σε γεωστατικούς δορυφόρους που εξυπηρετούν την Ευρώπη, το Ηνωμένο Βασίλειο και περιοχές της Αφρικής. Από την εκτόξευσή του το 2023, το Luch-2 έχει πλησιάσει τουλάχιστον 17 ευρωπαϊκούς δορυφόρους, παραμένοντας σε κοντινή απόσταση για εβδομάδες.</div><div><br />Οι ειδικοί εκτιμούν ότι η Ρωσία εφαρμόζει τακτικές Signals Intelligence (SIGINT). Τοποθετώντας τα σκάφη της εντός του κώνου μετάδοσης των δεδομένων, η Μόσχα επιχειρεί:<br /><br />Την υποκλοπή ευαίσθητων πληροφοριών: Πολλά συστήματα, λόγω παλαιότητας, στερούνται σύγχρονης κρυπτογράφησης.<br />Την καταγραφή του «συνδέσμου εντολών»: Η πρόσβαση στο κανάλι επικοινωνίας μεταξύ δορυφόρου και επίγειου ελεγκτή θα μπορούσε να επιτρέψει στο μέλλον τη χειραγώγηση των προωθητήρων του δορυφόρου.</div><div><br />Κίνδυνοι για τις υποδομές και τη ναυσιπλοΐα<br /><br />Η πιθανότητα παρέμβασης στις τροχιές των δορυφόρων εγκυμονεί κινδύνους για τη λειτουργία των δικτύων, ενώ σε ακραίες περιπτώσεις θα μπορούσε να οδηγήσει σε σκόπιμες συγκρούσεις ή καταστροφή εξοπλισμού.<br />Παράλληλα, η Ρωσία φαίνεται να κλιμακώνει τη δραστηριότητά της, έχοντας ήδη θέσει σε τροχιά νέα σκάφη (Cosmos 2589 και 2590) με παρόμοιες δυνατότητες ελιγμών. Αν και το Luch-1 φέρεται να παρουσίασε πρόσφατα τεχνική βλάβη και να διασπάται, η στρατηγική της Μόσχας για την «χαρτογράφηση» των τρωτών σημείων της Ευρώπης στο διάστημα παραμένει ενεργή.<br />Η ένταση των ρωσικών ενεργειών στο διάστημα ερμηνεύεται ως μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής υβριδικού πολέμου, που περιλαμβάνει από δολιοφθορές σε υποθαλάσσια καλώδια έως κυβερνοεπιθέσεις. «Τα δορυφορικά δίκτυα είναι η αχίλλειος πτέρνα των σύγχρονων κοινωνιών. Όποιος τα επιτεθεί μπορεί να παραλύσει ολόκληρα έθνη», δήλωσε ο Γερμανός υπουργός Άμυνας Boris Pistorius σε ομιλία του τον περασμένο Σεπτέμβριο. «Οι ρωσικές δραστηριότητες αποτελούν θεμελιώδη απειλή για όλους μας, ιδίως στο Διάστημα. Μια απειλή που δεν μπορούμε πλέον να αγνοούμε», πρόσθεσε.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κατασκοπεία στο διάστημα. Ρωσικοί δορυφόροι απειλούν τις ευρωπαϊκές επικοινωνίες. Σε εξέλιξη ο αόρατος πόλεμος.

Η Ευρώπη παρακολουθεί με ανησυχία τις κινήσεις ρωσικών δορυφόρων, που φαίνεται να προσεγγίζουν και να παρακολουθούν ευρωπαϊκές δορυφορικές ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Προκλητική απάντηση Άγκυρας για τα 12 ναυτικά μίλια: «Απαράδεκτες οι μονομερείς δηλώσεις και ενέργειες».

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.emakedonia.gr/portal-img/art_f/64/polemiko-naytiko-kastelorizo.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="800" data-original-width="1650" height="97" src="https://www.emakedonia.gr/portal-img/art_f/64/polemiko-naytiko-kastelorizo.jpeg" width="668" /></a></div><div><br /></div>Η Άγκυρα «δυναμιτίζει» εκ νέου το κλίμα μια «ανάσα» από την επικείμενη συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Την γειτονική χώρα φαίνεται πως ενόχλησε πολύ η δήλωση του πρωθυπουργού στη συνέντευξή του στον τηλεοπτικό σταθμό SKAI σχετικά με το δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια.<div><br />Η δήλωση Μητσοτάκη για τα 12 ναυτικά μίλια<br /><br />Πιο συγκεκριμένα ο κ. Μητσοτάκης απαντώντας σε ερώτηση για την επέκταση των ελληνικών υδάτων είπε:<br /><br />«Καταρχάς, η Ελλάδα επί αυτής της κυβέρνησης έχει ήδη επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στο Ιόνιο. Μεγάλωσε η Ελλάδα τα τελευταία έξι χρόνια και το δικαίωμα επέκτασης ως τα 12 μίλια, όπως κατοχυρώνεται από το Διεθνές Δίκαιο, είναι αναφαίρετο δικαίωμα της Ελλάδας, το οποίο θα ασκηθεί όταν κρίνουμε ότι είναι οι πιο κατάλληλες συνθήκες.<br /><br />Βέβαια οφείλω να επισημάνω ότι εδώ και δεκαετίες η Ελλάδα δεν είχε ασκήσει καθόλου αυτό το δικαίωμα. Για πρώτη φορά το κάναμε εμείς στο Ιόνιο. Δεν θέλω να μιλήσω περισσότερο δημόσια για το ζήτημα αυτό, παρά μόνο να επαναλάβω ότι είναι ένα μονομερές δικαίωμα της πατρίδας μας, το οποίο σίγουρα δεν απαιτεί την έγκριση κανενός άλλου προκειμένου να ασκηθεί.<br /><br />Από την άλλη, πρέπει να έχουμε μια αίσθηση ότι όταν μιλάμε για το Αιγαίο και την ελεύθερη ναυσιπλοΐα δεν είναι ζήτημα που αφορά προφανώς μόνο την Ελλάδα και την Τουρκία. Αλλά δεν θέλω να μιλήσω περισσότερο για το ζήτημα αυτό<br /><br />Αλλά, προφανώς, καταλαβαίνετε ότι όσο υπάρχει στο τραπέζι η “θεωρία των γκρίζων ζωνών”, όσο, δηλαδή, έστω και εμμέσως αμφισβητείται κυριαρχία, όχι κυριαρχικά δικαιώματα ελληνικών νησιών στο Αιγαίο και όσο επικρέμεται, από πάνω μας, μια απειλή πολέμου, είναι πολύ δύσκολο να φτάσουμε σε αυτό το σημείο».<br /><br />Η προκλητική απάντηση της Άγκυρας: «Απαράδεκτες οι μονομερείς δηλώσεις»<br /><br />Σήμερα το Υπουργείο Άμυνας της Τουρκίας εξέδωσε μια ακόμα προκλητική ανακοίνωση αναφέροντας μεταξύ άλλων πως «μονομερείς ενέργειες, οι ισχυρισμοί και οι δηλώσεις της Ελλάδας, οι οποίες αγνοούν τις υφιστάμενες διαφορές και παραβιάζουν τα δικαιώματα της τουρκικής πλευράς, είναι αντίθετες με το διεθνές δίκαιο και απαράδεκτες».<br /><br />Ολόκληρη η δήλωση:<br /><br />«Η στάση της χώρας μας απέναντι στις δηλώσεις Ελλήνων πολιτικών σχετικά με την επέκταση των χωρικών τους υδάτων στο Αιγαίο Πέλαγος στα 12 μίλια είναι σαφής. Ως Τουρκία υποστηρίζουμε ότι μια δίκαιη, ισότιμη και διεθνώς νόμιμη θαλάσσια δικαιοδοσία στο Αιγαίο είναι δυνατή μόνο μέσω αμοιβαίου διαλόγου και καλής πίστης.<br /><br />Οι μονομερείς ενέργειες, οι ισχυρισμοί και οι δηλώσεις της Ελλάδας, οι οποίες αγνοούν τις υφιστάμενες διαφορές και παραβιάζουν τα δικαιώματα της τουρκικής πλευράς, είναι αντίθετες με το διεθνές δίκαιο και απαράδεκτες.<br /><br />Αυτές οι δηλώσεις δεν έχουν καμία νομική συνέπεια για τη χώρα μας. Σύμφωνα με την έννοια της Γαλάζιας Πατρίδας, οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις συνεχίζουν αποφασιστικά το καθήκον τους να προστατεύουν όλα τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της χώρας μας στις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας τους».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Προκλητική απάντηση Άγκυρας για τα 12 ναυτικά μίλια: «Απαράδεκτες οι μονομερείς δηλώσεις και ενέργειες».

Η Άγκυρα «δυναμιτίζει» εκ νέου το κλίμα μια «ανάσα» από την επικείμενη συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ταγίπ Ερντογάν. Την γειτονική...

Διαβάστε την συνέχεια

Εσκίσεχιρ: «Φεβρουάριο μήνα του 1920 μας πήραν απ’ τα σπίτια μας»…

<div><br /></div><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/02/Untitled-design-41.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="113" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/02/Untitled-design-41.jpg" width="737" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Μια σπάνια ιστορική μαρτυρία της Βασιλικής Μπονάνου φέρνει στο φως το δράμα των Ελλήνων του Εσκισεχίρ, ήδη από το 1920, δύο χρόνια πριν την Μικρασιατική Καταστροφή.</span></h3>Η Βασιλική Μπονάνου έζησε στην καρδιά της πόλης, στην εύφορη κοιλάδα του ποταμού Πουρσάκ (Πουρσάκ τσάι). Το Εσκίσεχιρ δεν αποτελούσε μόνο ένα δυναμικό αστικό κέντρο 300.000 κατοίκων, αλλά και τον κρίσιμο σιδηροδρομικό κόμβο όπου συναντιούνταν οι γραμμές από τη Σμύρνη και την Κωνσταντινούπολη με προορισμό την Άγκυρα. Σε αυτό το πολυπολιτισμικό περιβάλλον, η ελληνική κοινότητα αριθμούσε περίπου 800 οικογένειες, οι οποίες αποτελούσαν αναπόσπαστο κομμάτι του κοινωνικού και οικονομικού ιστού της πόλης.<div><br />Η «Κιβωτός» της Μικρασιατικής Μνήμης<br /><br />Η προσωπική της αφήγηση διασώζεται στο Αρχείο Προφορικής Παράδοσης του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών (ΚΜΣ). Πρόκειται για έναν θεσμό-θεματοφύλακα της εθνικής μνήμης, ο οποίος:<br /><br />–Αποτελεί την παλαιότερη και μεγαλύτερη συλλογή προφορικής ιστορίας στην Ελλάδα.<br /><br />–Συγκαταλέγεται στις σημαντικότερες αρχειακές πηγές της Ευρώπης, διασώζοντας χιλιάδες χειρόγραφες σελίδες και μαρτυρίες προσφύγων πρώτης γενιάς.<br /><br />Η συγκεκριμένη μαρτυρία, που περιλαμβάνεται στον τόμο «Η Έξοδος» (έκδοση του ΚΜΣ), προσφέρει στους σύγχρονους ερευνητές και στο κοινό μια πολύτιμη ματιά στον χαμένο κόσμο της Μικρασίας, μετατρέποντας τις προσωπικές αναμνήσεις σε τεκμήρια της συλλογικής μας ιστορίας.</div><div><br /><i>«Όλη την Ανατολή γυρίσαμε»…<br /><br />Ο ελληνικός στρατός πλησίαζε στο Ινονού και οι Τούρκοι του Εσκίσεχιρ ανησυχούσαν. Φεβρουάριο μήνα του 1920 μας ειδοποίησαν, εμάς τους Έλληνες υπηκόους, να ετοιμαστούμε. Ήρθαν σπίτι μας ο Έλληνας μουχτάρης Στυλιανός, ένας χότζας και δύο πολισμάνοι. «Ετοιμασθείτε», λέει, «θα πάτε στην Άγκυρα». Δε μας είπαν το λόγο. Ήμασταν γραμμένοι σε καταστάσεις.<br /><br />Μας μαζέψανε στην εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπους. Ήμασταν εκατόν εξήντα ένα άτομα Έλληνες υπήκοοι, υπάλληλοι της σιδηροδρομικής εταιρείας και μέλη των οικογενειών τους. Η εταιρεία αυτή στην αρχή ήταν γερμανική, μετά έγινε αγγλική.<br /><br />Μείναμε στην εκκλησία τρεις μέρες. Βουλώσανε* τα σπίτια μας. Μας είπαν να μην ανησυχούμε, γιατί μετά τρεις μήνες θα γυρίσουμε πίσω.<br /><br />Μας ψάξανε, χωριστά εμάς τις γυναίκες κάτι χανούμισσες· τους άντρες τούς έψαξαν πολισμάνοι. Όσα λεφτά είχαμε πάνω μας τα πήρανε. Βρήκαν στο γιακά του αστραχάν του άντρα μου κάτι χρυσές λίρες και τις πήρανε. Εγώ τις είχα ραμμένες τις δικές μου στη ζακέτα μου κι έτσι τις γλίτωσα. Μείναμε άλλες τρεις μέρες στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, κοντά στο σταθμό. Εκεί ήταν στενάχωρα, κοντέψαμε να πάθουμε ασφυξία. Ο άντρας μου λιγοθύμησε. Φωνάξανε γιατρό απ’ την εταιρεία και του κάνανε ένεση για να συνέρθει.<br /><br />Μας βάλανε στο τρένο και κατεβήκαμε στην Άγκυρα. Μείναμε μια νύχτα στα βαγόνια. Μετά μας βάλανε σ’ ένα υπόγειο. Γράψανε τα ονόματά μας και μας δώσανε από ένα καρβέλι ψωμί.<br /><br />Πιάσανε δώδεκα αμάξια με Τατάρους αμαξάδες και μας βάλανε μέσα. Πηγαίναμε από χωριό σε χωριό. Τη μέρα ταξιδεύαμε, τη νύχτα μέναμε σε χάνια. Το ταξίδι κράτησε δεκαπέντε μέρες. Όλη την Ανατολή γυρίσαμε.<br /><br />Ανεβήκαμε το Τεκίρ νταγ. Μεγάλο και αψηλό βουνό. Ένα μερόνυχτο κάναμε να το ανεβούμε και ένα μερόνυχτο να το κατεβούμε. Ήμασταν μέσα στα χιόνια. Τριών χρονών χιόνια είχε το βουνό αυτό. Ευτυχώς δεν άνοιξε μύτη, δε πάθαμε τίποτα. Μας συνόδευαν δύο τζανταρμάδες, ένας μπρος, άλλος πίσω. Μας λέγανε να μη φοβηθούμε, γιατί δε θα πάθουμε τίποτα· θα φτάσουμε σώοι στην Πόλη. Ενθουσιάστηκε ο άντρας μου κι έδωσε τη μουσαμαδιά του σ’ έναν τζανταρμά.<br /><br />Περάσαμε από τη Σεβάστεια. Στα χάνια, στα χωριά όπου διανυκτερεύαμε, μας έβραζαν φασολάδα και μας ταΐζανε με τέτοιο φαΐ. Εκεί, στα χάνια, βλέπαμε χριστιανούς εξόριστους από διάφορα μέρη. Μας λέγανε λυπημένοι:<br /><br />-«Εσείς θα γλιτώσετε, εμείς τι θα γίνουμε;»<br /><br />Έτσι, σιγά σιγά φτάσαμε στην Ινέπολη. Χαρήκαμε, είδαμε θάλασσα, βλέπεις. Ένας Τουρκοκρητικός αξιωματικός που ήξερε ελληνικά μας είπε ότι θα πάμε στην Πόλη.<br /><br />Μια βραδιά μείναμε στην Ινέπολη. Την άλλη μέρα με βάρκες πήγαμε στο ρουμάνικο βαπόρι. Στο δρόμο απειλήσανε οι βαρκάρηδες δύο οικογένειες ότι θα τις πετάξουν στη θάλασσα, γιατί δεν είχαν λεφτά να τους πληρώσουν. Τους έδωσα απ’ τις λίρες που είχα κρυμμένες και ησύχασαν.<br /><br />Στο βαπόρι υποφέραμε πάρα πολύ. Μας είχαν πετάξει στο αμπάρι. Μας βγάλανε απ’ εκεί πεθαμένους. Βγήκαμε όλοι στην Πόλη. Σκορπίσαμε απ’ εδώ κι απ’ εκεί.<br /><br />Απ’ την Πόλη φύγαμε το 1922, τότε με τη φασαρία της Σμύρνης. Έφυγαν τότε πολλοί Έλληνες της Πόλης για την Ελλάδα</i>.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div>

Εσκίσεχιρ: «Φεβρουάριο μήνα του 1920 μας πήραν απ’ τα σπίτια μας»…

Μια σπάνια ιστορική μαρτυρία της Βασιλικής Μπονάνου φέρνει στο φως το δράμα των Ελλήνων του Εσκισεχίρ, ήδη από το 1920, δύο χρόνια πριν την ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Απόπειρα ανατροπής καθεστώτος στο Ιράν, μπορεί να φέρει χάος” (vid.)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQgwInlL7ejRJPgp-_ezakzAfV29ahnWLhbKw&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="160" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQgwInlL7ejRJPgp-_ezakzAfV29ahnWLhbKw&s" width="688" /></a></div><div><br /></div>O καθηγητής Γεωπολιτικής και Ενεργειακής Πολιτικής του Πανεπιστημίου Λευκωσίας Δρ. Θεόδωρος Τσακίρης αναλύει τις εξελίξεις στο Ιράν, εν όψει των διαπραγματεύσεων με τις ΗΠΑ και ενώ αμερικανικές δυνάμεις συνεχίζουν να συγκεντρώνονται στην περιοχή.<br /><br />Επίσης εξετάζει τα σενάρια σε περίπτωση που υπάρξει στρατιωτική επέμβαση, κάτι που δεν φαίνεται να αποτελεί πρώτη επιλογή του Αμερικανού Προέδρου, θεωρώτνας όρι σε κάθε περίπτωση, με ή δίχως επιχείρηση, η ανατροπή του καθεστώτος είναι εξαιρετική δύσκολη και επιπλέον εγκυμονεί κινδύνους γενικότερου χάους στην περιοχή<div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="403" src="https://www.youtube.com/embed/6C46A0iAXws" width="684" youtube-src-id="6C46A0iAXws"></iframe></div><div><br /></div><div><br /></div><div><a href="https://www.youtube.com/watch?v=6C46A0iAXws">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Απόπειρα ανατροπής καθεστώτος στο Ιράν, μπορεί να φέρει χάος” (vid.)

O καθηγητής Γεωπολιτικής και Ενεργειακής Πολιτικής του Πανεπιστημίου Λευκωσίας Δρ. Θεόδωρος Τσακίρης αναλύει τις εξελίξεις στο Ιράν, εν όψει...

Διαβάστε την συνέχεια