Στο τελευταίο Ευρωβαρόμετρο, οι Έλληνες ιεραρχούν την “ανεξέλεγκτη μετανάστευση” ψηλά στην κλίμακα ενδιαφέροντος-ανησυχίας με ποσοστό 86%, είκοσι ποσοστιαίες μονάδες πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Ψηλότερα, δηλαδή, από πολίτες άλλων χωρών όπου τα κόμματα της ακροδεξιάς είτε κυβερνούν είτε κατέχουν τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Συμπτωματικά, η αξιόπιστη έρευνα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που διεξάγεται κατ΄ έτος και αποτελεί θεσμικό “εργαλείο” συνέπεσε με την τραγωδία στη Χίο που στοίχισε τη ζωή σε 15 μετανάστες και ήγειρε ερωτηματικά για τις συνθήκες του ναυαγίου και τη διαχείριση του περιστατικού από το Λιμενικό.
Μεγάλα ξένα μέσα ενημέρωσης υπενθύμισαν τις 12 υποθέσεις παρόμοιων περιστατικών στην χώρα μας που ερευνώνται από τις ευρωπαϊκές αρχές, το BBC αναφέρθηκε στις διώξεις που έχουν ασκηθεί κατά αξιωματικών του Λιμενικού για την τραγωδία με τους 650 νεκρούς μετανάστες στην Πύλο, γενικά διακινείται ξανά η γνωστή καχυποψία για την ελληνική μεταναστευτική πολιτική. Για να είμαστε ακριβείς, δεν είναι μόνο η χώρα μας που ελέγχεται από την Frontex, το ΕΚ και την Κομισιόν που δήλωσε ότι αναμένει να διευκρινιστούν οι συνθήκες της νέας τραγωδίας στη Χίο. Η Ιταλία, η Ισπανία, η Μάλτα, χώρες, δηλαδή, είσοδοι των μεταναστευτικών ροών έχουν απασχολήσει για παρόμοια περιστατικά.
Η Ελλάδα, ωστόσο, έχει μπει στο στόχαστρο, αν και όλα αυτά συμβαίνουν σε μία ΕΕ που σαρωτικά αυστηροποιεί την πολιτική της στο μεταναστευτικό και έχει μετακινηθεί σε μία δεκαετία από το δόγμα (Μέρκελ) των “ανοικτών συνόρων” σε αυτό του “περίκλειστου φρουρίου”. Οι λόγοι είναι κατά βάση πολιτικοί, λόγω της ακροδεξιάς, και ενισχύθηκαν από την σκληρή αντιμεταναστευτική πολιτική Τραμπ (ICE) που αποδεικνύεται ιδιαίτερα δημοφιλής σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες.
Ως προς την τραγωδία στη Χίο, κι ενώ στη Βουλή ψηφιζόταν μία ακόμα πτυχή αυτής της αυστηρότερης πολιτικής στο μεταναστευτικό, ο αρμόδιος υπουργός Θάνος Πλεύρης έσπευσε να συγχαρεί το Λιμενικό (παρά το γεγονός ότι διατάχθηκε ΕΔΕ και δημιουργούνται ερωτηματικά που δεν έχουν ακόμα απαντηθεί). Μπορεί ο υπουργός και αρκετοί άλλοι υπουργοί και βουλευτές να επιτίθενται στην κεντροαριστερή και αριστερή αντιπολίτευση, η πολιτική πίεση, όμως, προς την κυβέρνηση προέρχεται από τα δεξιά της.
Ο Κυριάκος Βελόπουλος ισχυρίστηκε πώς η (αντι)μεταναστευτική μας πολιτική πρέπει να συνοψίζεται στο “αλτ τις ει” (τρεις φορές) και μετά… πυρ, η Αφροδίτη Λατινοπούλου πρότεινε θανατική καταδίκη στους διακινητές και ξερονήσια για τους μετανάστες, ο μάλλον μετριοπαθέστερος Δημ. Νατσιός αρκέστηκε στην ισόβια κάθειρξη.
Δεν πρόκειται, δυστυχώς, για γραφικές εξάρσεις που ωθούν την δεξιά πτέρυγα της κυβέρνησης σε “ισοδύναμη απάντηση” και συνολικά σε υιοθέτηση σκληρών πολιτικών.
Όλα αυτά υπακούουν σε ένα “κοινό αίσθημα” που επηρεάζεται από την ευρωπαϊκή και την τραμπική τάση και αποτυπώνεται στο 86% που ανησυχεί για την μετανάστευση στην έρευνα του Ευρωβαρόμετρου. Το πρόβλημα δεν είναι ανύπαρκτο, το αντίθετο, εκείνο που είναι χειρότερο, όμως, είναι ότι η ΕΕ -και η Ελλάδα ως μέρος της- δεν μιλά για τις πραγματικές αιτίες και τις πραγματικές ευθύνες. Αυτές που αναγκάζει Αφγανούς να αποδρούν από το καθεστώς των Ταλιμπάν (αυτούς στους οποίους οι ΗΠΑ ανέθεσαν την διακυβέρνηση εγκαταλείποντας τη χώρα). Σημειώστε: οι δύο έγκυες γυναίκες από το Αφγανιστάν (που έχασαν τα έμβρυά τους κατά την πρόσκρουση του δουλεμπορικού με το σκάφος του Λιμενικού) δεν αποκλείεται να διασύρονταν, ακόμα και να δολοφονούνταν από τους φανατικούς ισλαμιστές.
Ούτε η Ευρώπη ασχολείται σοβαρά για τις ροές Σουδανών που δραπετεύουν από την εμφύλια αιματηρή σύρραξη στη χώρα τους και πέφτουν θύματα των Λίβυων διακινητών για να φτάσουν στη νότια Κρήτη.
Όσο ουδείς στην υποκριτική γραφειοκρατία των Βρυξελλών δεν αντιμετωπίζει τους πραγματικούς λόγους αυτού του ανεξέλεγκτου φαινομένου, θα ακούγονται λογικές οι ιαχές των ακραίων για εισβολή του ισλαμισμού και αλλοίωση της ευρωπαϊκής κουλτούρας. Και καθ΄ ημάς, το 86% μπορεί να γίνει και… 100%!
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου