Κι αν ο Ερντογάν διεκδικήσει το Αιγαίο και τη Θράκη μέσα στην Αθήνα;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.ot.gr/wp-content/uploads/2023/09/mitsotakis-erdogan-768x462.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="462" data-original-width="768" height="385" src="https://www.ot.gr/wp-content/uploads/2023/09/mitsotakis-erdogan-768x462.jpg" width="738" /></a></div><h3 style="text-align: left;">Τα ερωτήματα για τη χρησιμότητα (από ελληνικής πλευράς και υπό τις παρούσες συνθήκες) της συνάντησης αυτής παραμένουν πολλά.</h3><div><b>Κωνσταντίνου Παΐδα</b><br />Την 7η Δεκεμβρίου 2023 ο Τούρκος πρόεδρος Τ. Ερντογάν θα επισκεφτεί την Αθήνα, για να συναντηθεί επισήμως με τον Έλληνα πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη. Τα ερωτήματα για τη χρησιμότητα (από ελληνικής πλευράς και υπό τις παρούσες συνθήκες) της συνάντησης αυτής παραμένουν πολλά. Και όχι μόνον παραμένουν πολλά, αλλά αυξάνονται διαρκώς, αφού η τουρκική πολιτική (και στρατιωτική) ηγεσία υπενθυμίζει ακατάπαυστα στην ελληνική πλευρά όσα εκείνη αυθυποβάλλεται να λησμονήσει… Γιατί άραγε δύο πρώην πρωθυπουργοί της Ελλάδος (ο Κ. Καραμανλής και ο Αντ. Σαμαράς) θεωρούν λάθος για την Ελλάδα στην παρούσα χρονική συγκυρία τη συγκεκριμένη επίσημη συνάντηση του Τούρκου προέδρου με τον Έλληνα πρωθυπουργό επί ελληνικού εδάφους; Μήπως δεν αντιλαμβάνονται μία «πραγματική ευκαιρία» που υπάρχει για ουσιαστική βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων ή μήπως διαβλέπουν κάποιον σοβαρό κίνδυνο που δεν διακρίνει ή υποτιμά η σημερινή πολιτική ηγεσία της χώρας μας;<br /><br />Εάν η μεγάλη επιτυχία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής κατά τη διαρρεύσασα τετραετία της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας ήταν η διεθνοποίηση των προβλημάτων που δημιουργεί η Τουρκία στην Ελλάδα κατά παράβαση του Διεθνούς Δικαίου και των Διεθνών Συνθηκών και η εδραίωση στους κόλπους της Ε.Ε. της θέσης ότι οι ελληνοτουρκικές διαφορές συνιστούν εξ ορισμού ευρωτουρκικές διαφορές –την εκτίμηση αυτή ασπάζεται απολύτως και ο γράφων- για ποιον λόγο η ελληνική πλευρά ενδίδει στη διαχρονική απαίτηση της Τουρκίας για διμερή διάλογο αναφορικά με τη μία και μοναδική διαφορά –την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ- την οποία η Ελλάδα αναγνωρίζει; Και, για να γίνει πιο σαφές το ερώτημα: Η Ελλάδα εκτιμά ότι θα ωφεληθεί ή ότι θα ζημιωθεί συναινώντας στη θεώρηση των σοβαρότατων ευρωτουρκικών διαφορών ως ελληνοτουρκικών διαφορών και ενδίδοντας στη μετατροπή του ευρωτουρκικού διαλόγου σε ελληνοτουρκικό;<br /><br />Εντέλει, εάν στην πορεία η ελληνική πλευρά συνειδητοποιήσει ότι ο ελληνοτουρκικός διάλογος δεν μπορεί να διεξαχθεί επί τη βάσει του Διεθνούς Δικαίου και των Διεθνών Συνθηκών (αφού αυτά δεν εξυπηρετούν τις αναθεωρητικές βλέψεις της Τουρκίας), πώς θα πείσει ξανά τους Ευρωπαίους εταίρους μας να αντιμετωπίσουν ως (και) δικό τους ζήτημα όσα τώρα εμείς αποδεχόμαστε ως ελληνοτουρκική υπόθεση; Υπάρχουν άραγε στο τραπέζι του διαλόγου διεκδικήσεις της Ελλάδος έναντι της Τουρκίας και, αν «ναι», ποιες είναι αυτές; Το συγκεκριμένο ερώτημα ανακύπτει από την αντικειμενική αλήθεια ότι, όταν η μία μόνον εκ των δύο πλευρών εγείρει αξιώσεις έναντι της άλλης –και μάλιστα αξιώσεις αντίθετες προς το Διεθνές Δίκαιο και τις Διεθνείς Συνθήκες- αυτό δεν συνιστά διαπραγμάτευση, αλλά απροκάλυπτη απόπειρα επιβολής τετελεσμένων με το επιχείρημα της ισχύος.<br /><br />Και στην περίπτωση αυτήν εκείνος που διεκδικεί στο τραπέζι του διαλόγου είναι ο μοναδικός, ο οποίος δικαιολογημένα ευελπιστεί ότι θα κερδίσει κάτι από τη συγκεκριμένη διαδικασία, ενώ εκείνος που δεν διεκδικεί κάτι είναι ο μοναδικός, ο οποίος (οφείλει να) αγωνιά ότι θα χάσει κάτι από τη διαδικασία αυτήν. Γιατί, ενώ η τουρκική πλευρά παραμονές της επίσημης επίσκεψης του Τούρκου προέδρου στην Αθήνα «διαλαλεί» τις παράνομες και παράλογες διεκδικήσεις της εις βάρος της Ελλάδος, η ελληνική πλευρά «κλείνει τα αφτιά της», στρέφει αλλού το βλέμμα της και προσποιείται ότι δεν βλέπει και δεν ακούει; Μήπως το «θετικό κλίμα» που ορισμένοι βλέπουν στα ελληνοτουρκικά δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία άκρως επικίνδυνη ελληνική αυταπάτη;<br /><img src="" /><br /><img src="" /><br /><ul style="text-align: left;"><li>Την ώρα που ο Τ. Ερντογάν διακηρύσσει ότι «βλέπει ως δική του πόλη τη Θεσσαλονίκη»,</li></ul><ul style="text-align: left;"><li>την ώρα που ο Χ. Φιντάν δηλώνει ότι «είναι προτεραιότητά του η τουρκική μειονότητα στη Θράκη και οι ομογενείς του στα Δωδεκάνησα»,</li></ul><ul style="text-align: left;"><li> την ώρα που ο ΑΓΕΝ της Τουρκίας αμφισβητεί επισήμως την ελληνική κυριαρχία σε νήσους και βραχονησίδες του Αιγαίου και θέτει ευθέως ζήτημα αποστρατιωτικοποίησης των (υπό διαρκή τουρκική απειλή) ελληνικών νήσων του Αιγαίου,</li></ul><ul style="text-align: left;"><li>την ώρα που το πολιτικό-στρατιωτικό κατεστημένο της Τουρκίας προβάλλει με αμείωτη αποφασιστικότητα τη θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας», υπερασπίζεται σθεναρότατα το παράνομο Τουρκολιβυκό μνημόνιο και εμμένει στο casus belli για τα 12 ν.μ.,</li></ul><ul style="text-align: left;"><li>και την ώρα που τα ελεγχόμενα από την τουρκική κυβέρνηση ΜΜΕ της Τουρκίας «θυμούνται» ξανά τη δυνατότητα των tayfun να πλήξουν από την περιοχή της μαρτυρικής Σμύρνης στόχους έως και τα μετόπισθεν της Ελλάδος, ορισμένοι εν Αθήναις φρονούν και διακηρύσσουν ότι «δεν μπορούμε παρά να εκμεταλλευτούμε το momentum και το θετικό κλίμα που έχει διαμορφωθεί στα ελληνοτουρκικά».</li></ul>Κλείνοντας, η ελληνική πλευρά, πριν την άφιξη του Τούρκου προέδρου στην Αθήνα, θα πρέπει οπωσδήποτε να έχει βρει πειστικές απαντήσεις σε δύο κρίσιμα ερωτήματα:<br /><br />1. Πώς θα αντιδράσει ο Έλληνας πρωθυπουργός, εάν ο Τούρκος πρόεδρος μετά τη συνάντησή τους προβεί εν Αθήναις σε δηλώσεις ανάλογες με εκείνες που έκανε στο Βερολίνο ενώπιον του Γερμανού καγκελαρίου Ο. Σολτς; Θα τις αφήσει αναπάντητες (με ό, τι μπορεί να συνεπάγεται κάτι τέτοιο για την προώθηση των τουρκικών θέσεων στη συνείδηση των εταίρων και των συμμάχων μας) ή θα δώσει την απαιτούμενη σκληρή απάντηση (με ό, τι μπορεί να συνεπάγεται κάτι τέτοιο για το «καλό κλίμα που υπάρχει στα ελληνοτουρκικά»);<br /><br />2. Πώς θα αντιδράσει η ελληνική κυβέρνηση, εάν ο Τούρκος πρόεδρος μετά την επίσημη συνάντησή του με τον Έλληνα πρωθυπουργό εκφράσει την επιθυμία να επισκεφτεί ιδιωτικά τη Θράκη και εκεί επαναλάβει επί ελληνικού εδάφους απόψεις, τις οποίες έχει διατυπώσει κατ’ επανάληψη στο παρελθόν αναφορικά με τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης και οι οποίες βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με αυτά που ορίζει η Συνθήκη της Λωζάννης;<br /><br />(Πρέπει να) είναι σαφές ότι ο Τ. Ερντογάν δεν θα έρθει στην Αθήνα για να «ρίξει νερό στο κρασί του» ούτε για να απομακρυνθεί από τις διαχρονικές θέσεις της Τουρκίας εις βάρος της χώρας μας ούτε για να τραυματίσει την εικόνα του. Είναι μάλλον ουτοπικό να θεωρούμε ότι ο Τ. Ερντογάν θα καμφθεί από την ελληνική καλή διάθεση για ειρηνική συνύπαρξη των δύο λαών, ενώ εμμένει στο veto κατά της ένταξης της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ, ενώ εξακολουθεί να παραβιάζει τις κυρώσεις των ΗΠΑ και της Ε.Ε. εις βάρος της Ρωσίας και ενώ απερίφραστα και περισσότερο ένθερμα από κάθε άλλον μουσουλμάνο ηγέτη τάχθηκε υπέρ της τρομοκρατικής οργάνωσης Χαμάς επιτιθέμενος σφόδρα εναντίον του Ισραήλ (αλλά και των ΗΠΑ που αναγνώρισαν στο Ισραήλ το αυτονόητο δικαίωμα στην αυτοάμυνα).<br /><br />Ενδεικτικό του τι πρέπει να αναμένουμε από την επίσημη επίσκεψη του Τ. Ερντογάν στην Αθήνα στις 7 Δεκεμβρίου 2023 είναι η πρότασή του για λύση «win-win», η οποία προφανώς και δεν μπορεί να γίνει αντιληπτή από έναν στοιχειωδώς νοήμονα άνθρωπο, όταν μόνον η τουρκική πλευρά εγείρει διεκδικήσεις (και μάλιστα παράνομες και παράλογες) εις βάρος της Ελλάδος.<div><br /></div><div><a href="https://www.ot.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Κι αν ο Ερντογάν διεκδικήσει το Αιγαίο και τη Θράκη μέσα στην Αθήνα;

Τα ερωτήματα για τη χρησιμότητα (από ελληνικής πλευράς και υπό τις παρούσες συνθήκες) της συνάντησης αυτής παραμένουν πολλά. Κωνσταντίνου Πα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ορυκτά: Πλούτος πολλών εκατομμυρίων κάτω από τα πόδια μας. Ένας ανεκμετάλλευτος θησαυρός.

<img height="399" src="https://www.tovima.gr/wp-content/uploads/2023/11/28/orykta30.jpg" width="725" /><br /><br /><b>Μάχη Τράτσα</b><br />Ο ρόλος της ελληνικής εξορυκτικής βιομηχανίας και οι στρατηγικές πρώτες ύλες που απαιτούνται για τις ψηφιακές εφαρμογές και τις καθαρές τεχνολογίες- Ποιες κρίσιμες ύλες διαθέτει η χώρα.<br /><br />Ημετάβαση προς μια ευρωπαϊκή οικονομία ουδέτερου ισοζυγίου άνθρακα χρειάζεται την υποστήριξη της εξορυκτικής βιομηχανίας. Ωστόσο, είναι ακόμη μακρύς ο δρόμος για τη διασφάλιση των λεγόμενων κρίσιμων και στρατηγικών Ορυκτών Πρώτων Υλών, οι οποίες απαιτούνται για τις ψηφιακές εφαρμογές και τις καθαρές τεχνολογίες που θα οδηγήσουν στην επίτευξη μιας κλιματικά ουδέτερης Ευρώπης έως το 2050.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων, «πολλές από τις εξαγγελλόμενες πρωτοβουλίες για νέες τεχνολογίες και ιδιαίτερα για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής οδηγούν σε ουτοπικές ποσότητες σε ό,τι αφορά τη ζήτηση». Στόχοι που για να υλοποιηθούν προϋποθέτουν πενταπλασιασμό, δεκαπλασιασμό ή και σε κάποιες περιπτώσεις εκατονταπλασιασμό της σημερινής παραγωγής ενός ορυκτού, όπως επισημαίνει ο ίδιος, «δεν μπορεί να θεωρούνται επιτεύξιμοι». Μάλιστα, λόγω της πεπερασμένης διαθεσιμότητας, η απότομη εκτόξευση της ζήτησης θα οδηγήσει σε εξίσου απότομη εκτόξευση των τιμών. «Κατά συνέπεια, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στον σχεδιασμό πολιτικών που θα μπορούσαν να αυξήσουν τη ζήτηση π.χ. νικελίου, κοβαλτίου ή λιθίου εκθετικά, ότι ανάλογη θα είναι και η αύξηση της τιμής, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την οικονομικότητα της συγκεκριμένης τεχνολογικής αλλαγής» υπογραμμίζει.<br /><br />Σήμερα ο κύριος όγκος των κρίσιμων και στρατηγικών ορυκτών πρώτων υλών εντοπίζεται σε έναν μικρό αριθμό χωρών (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα και Νότια Αφρική), γεγονός που απειλεί την ομαλότητα της προμήθειάς τους.<br /><br />Γι’ αυτό, στα μέσα Νοεμβρίου η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συγκέντρωσε πιθανούς προμηθευτές και αγοραστές, στο πλαίσιο της αναζήτησης τρόπων αντικατάστασης των προμηθειών γαλλίου και γερμανίου, έπειτα από τους περιορισμούς εξαγωγών της Κίνας. Στο πλαίσιο αυτό, ο όμιλος Mytilineos γνωστοποίησε ότι έχει ξεκινήσει πιλοτικό έργο με ορίζοντα ολοκλήρωσης 18 μηνών, αναζητώντας τον πιο οικονομικό τρόπο εξαγωγής γαλλίου και διασφαλίζοντας την παραγωγή 40 με 45 μετρικών τόνων ετησίως, όση δηλαδή η τρέχουσα ζήτηση στην ΕΕ. Σε κάθε περίπτωση, η βιομηχανία υποστηρίζει ότι θα χρειαστούν κίνητρα για να καταστεί βιώσιμη η παραγωγή κρίσιμων ορυκτών υλών.<div><br />Τα κοιτάσματα<br /><br />Η Ελλάδα είναι αρκετά πλούσια σε ορυκτές πρώτες ύλες, ωστόσο απαιτείται μια νέα προσέγγιση στις έρευνες και στη χαρτογράφηση των κοιτασμάτων αξιολογώντας εκ νέου παλαιότερες εμφανίσεις, αλλά και γνωστά κοιτάσματα καθώς η πράσινη ανάπτυξη θέτει νέα τεχνικο-οικονομικά δεδομένα. Στη χώρα μας υπάρχουν κοιτάσματα 10 κρίσιμων και στρατηγικών ορυκτών ενώ υπάρχουν αξιόλογες ενδείξεις για άλλα έξι ή επτά.Μαγνησίτης (λευκόλιθος) – Δολομίτης: Η Ελλάδα παράγει από τον μαγνησίτη τελικά προϊόντα δίπυρης και καυστικής Μαγνησίας καθώς και πυρίμαχες μάζες. Για την παραγωγή μεταλλικού μαγνησίου (Mg) που έχει κατηγοριοποιηθεί από την ΕΕ ως κρίσιμη πρώτη ύλη θα απαιτούνταν αλλαγή του ήδη υλοποιούμενου παραγωγικού μοντέλου που εφαρμόζεται επί δεκαετίες από τις δραστηριοποιούμενες εταιρείες (Ελληνικοί Λευκόλιθοι και ΤΕΡΝΑ Λευκόλιθοι).<br />Αντιμονίτης: εντοπίζεται σε τουλάχιστον δύο διαπιστωμένα κοιτάσματα εντός χαρακτηρισμένων Δημόσιων Μεταλλευτικών Χώρων, άνευ εκμετάλλευσης έως σήμερα, για παραγωγή κρίσιμου μετάλλου αντιμονίου (Sb). Εντοπίζονται στην Κέραμο Χίου και στο Καλλυντήρι Ροδόπης. Προγραμματίζεται έρευνα από την Ελληνική Αρχή Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ 2021-2027.</div><div><br />Βωξίτη – Αλουμίνα – Αλουμίνιο: Βρίσκεται σε πλήρη παραγωγική διαδικασία με εγκατεστημένο σύστημα καθετοποιημένης παραγωγής Al2O3 – Al (Αλουμίνα – Αλουμίνιο) από τη Mytilineos. Στα «κατάλοιπα» της μεταλλουργίας βωξίτη εμπεριέχονται τα στρατηγικά μέταλλα Σκάνδιο (Sc) και Γάλλιο (Ga) για τα οποία η εταιρεία ανακοίνωσε την έναρξη πιλοτικού έργου εξαγωγής τους.<br /> Νικέλιο (Νί) και κοβάλτιο (Co): Περιέχονται στο μετάλλευμα του λατερίτη, που όμως δεν παράγονται αυτοτελώς. Απαιτείται αλλαγή της μεθόδου από πυρομεταλλουργική σε υδρομεταλλουργική από τον νέο ανάδοχο της νικελοβιομηχανίας ΛΑΡΚΟ ώστε να παραχθούν ξεχωριστά και σε battery grade (class Ι, καθαρότητα 99,8%). Για παραγωγή αλάτων του θειικού νικελίου και κοβαλτίου (αποτελούν πρώτη ύλη για παραγωγή μπαταριών), ο ανάδοχος θα πρέπει να προχωρήσει και προς αυτήν την κατεύθυνση αλλάζοντας το υπάρχον παραγωγικό μοντέλο.</div><div><br />Χαλκός (Cu): Περιέχεται στα θειούχα κοιτάσματα που εκμεταλλεύεται η Ελληνικός Χρυσός ΑΕ. Μπορεί να παραχθεί – υπό προϋποθέσεις – από το κοίτασμα των Σκουριών Χαλκιδικής, αν και εφόσον προκριθεί και υλοποιηθεί αντίστοιχο σχέδιο καθετοποιημένης μεταλλουργίας από την εταιρεία. Το θέμα εξετάζεται από επιστημονική επιτροπή μεταλλουργίας.</div><div><br />Κοιτάσματα μαγγανίου (Mn): Τα ιστορικά κοιτάσματα μαγγανίου στην ευρύτερη περιοχή του Νομού Δράμας που αποτέλεσαν στο παρελθόν κύριο μεταλλευτικό κέντρο της Ελλάδας απαιτούν επικαιροποίηση της έρευνας, εστίαση για παραγωγή Mn battery grade ή ηλεκτρολυτικού Μn και επανα-δρομολόγηση με νέα επενδυτικά projects.</div><div><br />Κοιτάσματα ορυκτού χαλαζία για παραγωγή μεταλλικού πυριτίου (silicon Metal): Εχει υποβληθεί Περιβαλλοντική Μελέτη για σχετική μονάδα στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας από την εταιρεία ΕΛΛΗΜΕΤ ΑΕ.</div><div><br />Ερχονται διαγωνισμοί – Προσέλκυση επενδυτών<br /><br />Σύμφωνα με την υφυπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας κυρία Αλεξάνδρα Σδούκου, η χώρα μας θα προχωρήσει σε δράσεις με επίκεντρο την έρευνα και στόχο την προσέλκυση επενδυτών και την επιτάχυνση της αδειοδοτικής διαδικασίας με στόχο σύντομα να ξεκινήσει, σταδιακά, η διεξαγωγή διεθνών διαγωνισμών για την εκμίσθωση δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης σε Δημόσιους Μεταλλευτικούς Χώρους.<br /><br />Ο πρώτος θα αφορά το αντιμόνιο, στην Κέραμο Χίου και στο Καλλυντήρι Ροδόπης. Θα ακολουθήσουν και άλλοι διαγωνισμοί για άλλους χώρους. Απαραίτητη προϋπόθεση η συναίνεση της τοπικής κοινωνίας. Το επόμενο διάστημα το ΥΠΕΝ θα προχωρήσει σε τροποποίηση διατάξεων ώστε να απλοποιηθούν οι αδειοδοτικές διαδικασίες, αλλά και η εκπόνηση προγραμμάτων έρευνας.</div><div><br /></div><div>πηγή<br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ορυκτά: Πλούτος πολλών εκατομμυρίων κάτω από τα πόδια μας. Ένας ανεκμετάλλευτος θησαυρός.

Μάχη Τράτσα Ο ρόλος της ελληνικής εξορυκτικής βιομηχανίας και οι στρατηγικές πρώτες ύλες που απαιτούνται για τις ψηφιακές εφαρμογές και τις ...

Διαβάστε την συνέχεια

Economist: Γιατί ο Πούτιν φαίνεται (για πρώτη φορά) να κερδίζει στην Ουκρανία.

<a href="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2023/12/AP22293596960861.jpg"><img src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2023/12/AP22293596960861-660x370.jpg" /></a><br /><h3 style="text-align: left;">Το βρετανικό περιοδικό υποστηρίζει ότι ο Ρώσος πρόεδρος φαίνεται ότι μπορεί και να νικήσει τελικά, ρίχνοντας ανοικτά την ευθύνη γι’ αυτό στη Δύση.</h3>Για πρώτη φορά αφότου εισέβαλε στην Ουκρανία, τον Φεβρουάριο του 2022, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν φαίνεται ότι μπορεί και να νικήσει τελικά, υποστηρίζει σε ανάλυσή του το περιοδικό Economist ρίχνοντας ανοικτά την ευθύνη γι’ αυτό στη Δύση.<br /><br />Η έγκυρη βρετανική επιθεώρηση επισημαίνει πως το Κρεμλίνο έβαλε τη Ρωσία σε πόλεμο και φαίνεται ότι ενίσχυσε τον σφιχτό εναγκαλισμό του Πούτιν με την εξουσία στη χώρα. Προμηθεύτηκε πολεμοφόδια από άλλες χώρες και συμβάλλει στη μεταστροφή του παγκόσμιου Νότου κατά των ΗΠΑ. Κυρίως όμως υπονομεύει την πεποίθηση στη Δύση ότι η Ουκρανία μπορεί και πρέπει να εξέλθει από τον πόλεμο αυτόν ως μια ανθηρή ευρωπαϊκή δημοκρατία.<br /><br />Τονίζεται μάλιστα πως η Δύση θα μπορούσε να είχε κάνει πολύ περισσότερα για να εμποδίσει τη Μόσχα. Δηλαδή, αν το ήθελε, θα μπορούσε να αναπτύξει βιομηχανικές και οικονομικές δυνάμεις οι οποίες δεν συγκρίνονται με ό,τι διαθέτει η Ρωσία.<br /><br />Ωστόσο, η μοιρολατρία, ο εφησυχασμός και η συγκλονιστική έλλειψη στρατηγικού οράματος κυριαρχούν, ειδικά στην Ευρώπη. Για το δικό της συμφέρον, καθώς και για χάρη της Ουκρανίας, η Δύση πρέπει επειγόντως να αποτινάξει τον λήθαργό της.<br /><br />Ο λόγος για τον οποίο μια νίκη του Πούτιν θεωρείται πλέον εφικτή είναι ότι αυτή θα αφορά την αντοχή και όχι την κατάληψη εδάφους. Κανένας από τους δύο στρατούς δεν είναι σε θέση να διώξει τον άλλο από τη γη που ελέγχει αυτή τη στιγμή. Η αντεπίθεση της Ουκρανίας έχει κολλήσει, κι έρχεται χειμώνας. Η Ρωσία χάνει πάνω από 900 άνδρες την ημέρα στη μάχη για την κατάληψη της Αβντίιβκα, μιας πόλης στην περιοχή του Ντονέτσκ, σε έναν πόλεμο που μπορεί να διαρκέσει πολλά χρόνια.<div><br />Πολιτικός κίνδυνος<br /><br />Ωστόσο, το πεδίο της μάχης διαμορφώνει και το πολιτικό πλαίσιο και το ηθικό του λαού, προειδοποιεί ο Economist: Αν αρχίσει να υποχωρεί ο ουκρανικός στρατός, οι αντιδράσεις στο Κίεβο θα ενισχυθούν, όπως και οι φωνές στη Δύση που λένε πως η αποστολή όπλων και χρημάτων στην Ουκρανία δεν έχει νόημα.<br /><br />Το 2024 η Ρωσία θα βρεθεί σε ισχυρότερη θέση στον πόλεμο, διότι θα διαθέτει περισσότερα ντρόουν και βλήματα πυροβολικού, διότι ο στρατός της έχει αναπτύξει επιτυχείς τακτικές ηλεκτρονικού πολέμου κατά των ουκρανικών όπλων και ακόμη γιατί ο Πούτιν θα ανεχθεί την αύξηση σε μεγάλο βαθμό των στρατιωτικών απωλειών των Ρώσων.<br /><br />Η επικράτηση της Μόσχας οφείλεται στην ενίσχυση με ντρόουν από το Ιράν και πυραύλους από τη Βόρεια Κορέα, ενώ Τουρκία και Καζακστάν έχουν καταστεί δίαυλοι εισόδου αγαθών που τροφοδοτούν την πολεμική μηχανή της Ρωσίας. Το δυτικό σχέδιο για περιορισμό των ρωσικών εσόδων από το πετρέλαιο με όριο τα 60 δολάρια ανά βαρέλι απέτυχε λόγω ανάπτυξης δικτύων διανομής εκτός του ελέγχου της Δύσης. Ετσι η τιμή του βαρελιού πετρελαίου των Ουραλίων βρίσκεται στα 64 δολάρια, 10% πάνω από τον Ιανουάριο του 2023.<br /><br />Επίσης, ο Πούτιν επικρατεί διότι έχει ενισχύσει τη θέση του εντός των συνόρων, πείθοντας τους πολίτες ότι διεξάγει πάλη επιβίωσης με τη Δύση. Οι Ρώσοι μπορεί να μην αρέσκονται στον πόλεμο, αλλά πλέον τον συνήθισαν. Η οικονομική ελίτ έχει αυξήσει τον έλεγχό της στην οικονομία και αποκομίζει πολύ χρήμα. Ετσι ο Πούτιν είναι σε θέση να πληρώνει αποζημιώσεις εφ’ όρου ζωής στις οικογένειες όσων σκοτώνονται.<br /><br />Μπροστά σε όλα αυτά, δεν είναι περίεργο ότι η πολιτική κατάσταση στο Κίεβο επιδεινώνεται. Δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι τα σκάνδαλα για διαφθορά και η ανησυχία για το μέλλον της Ουκρανίας έχουν πλήξει την εικόνα του προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι στους ψηφοφόρους.<br /><br />Οι δυτικές κυβερνήσεις επιμένουν ότι είναι αφοσιωμένες στην Ουκρανία όσο ποτέ. Ωστόσο, οι δημοσκοπήσεις σε όλο τον κόσμο δείχνουν ότι πολλοί το αμφισβητούν. Ειδικά εάν ο Ντόναλντ Τραμπ εκλεγεί πρόεδρος τις ΗΠΑ, έχοντας υποσχεθεί ειρήνευση σε σύντομο χρονικό διάστημα, η Αμερική θα μπορούσε ξαφνικά να σταματήσει να προμηθεύει όπλα εντελώς.</div><div><br />Προοπτική<br /><br />Η Ευρώπη θα πρέπει να προετοιμαστεί για αυτό το τρομερό, κατά τον Economist, ενδεχόμενο, να καθυστερήσει η αμερικανική βοήθεια, όποιος κι αν είναι στον Λευκό Οίκο. Αντίθετα, οι Ευρωπαίοι ηγέτες συνεχίζουν σαν να είναι πάντα υπεύθυνος ο μεγαλόψυχος Τζο Μπάιντεν.<br /><br />Μέχρι το 2025 η ένταση του πολέμου μπορεί να αρχίσει να πιέζει τον Πούτιν. Οι Ρώσοι μπορεί να αγανακτούν όλο και περισσότερο με τις αναγκαστικές επιστρατεύσεις, τον πληθωρισμό και τη διοχέτευση των κοινωνικών δαπανών στον στρατό. Ωστόσο, το να ελπίζει κανείς ότι το καθεστώς Πούτιν θα καταρρεύσει δεν έχει νόημα. Θα μπορούσε να παραμείνει στην εξουσία για χρόνια και, αν το κάνει, θα απειλήσει με ένα νέο πόλεμο, γιατί αυτή είναι η δικαιολογία του για την εγχώρια καταστολή και τα δεινά του λαού του.<br /><br />Η Ευρώπη πρέπει, επομένως, να καταστρώσει σχέδια με τον Πούτιν ως την κύρια μακροπρόθεσμη απειλή για την ασφάλειά της. Η Ρωσία θα επανεξοπλιστεί, θα έχει πείρα μάχης και δεν θα διστάσει να την επισείσει.<br /><br />Ο καλύτερος τρόπος για την Ευρώπη να αποτρέψει τον Πούτιν, θα ήταν να επιδείξει την αποφασιστικότητά της δείχνοντας αυτή τη στιγμή ότι είναι πλήρως αφοσιωμένη σε μια ακμάζουσα, δημοκρατική, δυτικόστροφη Ουκρανία, καταλήγει ο Economist.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Economist: Γιατί ο Πούτιν φαίνεται (για πρώτη φορά) να κερδίζει στην Ουκρανία.

Το βρετανικό περιοδικό υποστηρίζει ότι ο Ρώσος πρόεδρος φαίνεται ότι μπορεί και να νικήσει τελικά, ρίχνοντας ανοικτά την ευθύνη γι’ αυτό στη...

Διαβάστε την συνέχεια

ΤΑ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ του… “σατανά” Χένρι Κίσιντζερ για την παγκόσμια και για την ελληνική στρατηγική.

<img height="360" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2023/12/cisinger-ipa-SLpress.jpg" width="719" /><br /><br /><div><b>ΜΙΧΑΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ</b><br />“Σοφό και διορατικό πολιτικό” έβλεπε ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν, όπως αποκαλύπτει το συλλυπητήριο μήνυμά του στη χήρα του εκλιπόντος, που επικαλείται και την προσωπική εμπειρία συζητήσεων μεταξύ τους.<br /><br />Η προσωπικότητα της διεθνούς πολιτικής που άκουγε στο όνομα Χένρι Κίσινγκερ, ασκούσε διαχρονικά στον υπογράφοντα μια παράξενη “γοητεία”. Η πλειοψηφία των μετά θάνατον αναλύσεων τον αποκαλούν “αμφιλεγόμενο” (controversial). Το ενδιαφέρον είναι ότι ο χαρακτηρισμός προέρχεται κυρίως από τα δυτικά μίντια, καθώς η πρόσβαση στα υπόλοιπα, μετά την Ουκρανία, έχει καταστεί προβληματική. Πάντως, η “καθ’ ημάς Ανατολή” τον αποθεώνει, με πρώτους και καλύτερους τους Ρώσους και τους Κινέζους. Η επικρατούσα στην Ελλάδα αντίληψη, τον “φιλοτεχνεί” ως άθλιο, ανθέλληνα, εγκληματία πολέμου κλπ, καθοδηγούμενη κυρίως από την εμπειρία της Κύπρου και τη θέση που φαίνεται πως είχε στην κοσμοθεωρία του η Τουρκία. Ο συνδυασμός των προαναφερθέντων προκαλεί εδώ και αρκετό καιρό πλήθος σκέψεων που θα προσπαθήσω να κωδικοποιήσω…<br /><br />Όπως φαίνεται τελικά, όλα εξαρτώνται από την οπτική γωνία που προσεγγίζει κάποιος ένα ζήτημα. Από τα “γυαλιά” που φοράει σε αυτή τη διαδικασία. Από ποια σκοπιά βλέπει τα πράγματα. Εάν επιλεγεί η ανθρωπιστική, αναμφισβήτητα ο προσδιορισμός του εγκληματία πολέμου αποκτά υπόσταση για τον Κίσινγκερ. Αν επιλέξεις την ελληνοκεντρική, η τραγωδία της Κύπρου και όχι μόνο, επίσης αρκούν για να τον περιγράψουν με μελανά χρώματα. Η προσέγγιση του ζητήματος όμως από γεωπολιτικής σκοπιάς, από αυτή δηλαδή των ισορροπιών στο επίπεδο του “παγκόσμιου συστήματος”, δίνει μια σημαντικά διαφοροποιημένη εικόνα.</div><div><br />Ρωσική και κινεζική “αγιοποίηση”<br /><br />“Σοφό και διορατικό πολιτικό” έβλεπε ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν, όπως αποκαλύπτει το συλλυπητήριο μήνυμά του στη χήρα του εκλιπόντος, που επικαλείται και την προσωπική εμπειρία συζητήσεων μεταξύ τους. Ένας “statesman” που έχει συνδέσει το όνομά του με την πραγματιστική εξωτερική πολιτική κατάφερε να πετύχει την ύφεση (détente) μεταξύ των υπερδυνάμεων του Ψυχρού Πολέμου, να αφήσει το προσωπικό του στίγμα στις πιο σημαντικές συμφωνίες ΗΠΑ-ΕΣΣΔ, ενισχύοντας τη διεθνή ασφάλεια. Κι όλα αυτά, παρόλο που ο Κίσινγκερ είχε πραγματοποιήσει στροφή στο ζήτημα του πολέμου στην Ουκρανία, ευθυγραμμιζόμενος με το κυρίαρχο αφήγημα, ενώ αρχικά είχε εμφανιστεί εμφανώς επικριτικός. Ίσως κι αυτή η στροφή να ήταν τελικά παράγωγο του κυνικού ρεαλισμού που διέκρινε τη σκέψη του, τον οποίο εμφανώς θαυμάζει και ακολουθεί ο Ρώσος ηγέτης.<br /><br />Ένας κυνικός ρεαλισμός όμως, ο οποίος δεν τοποθετεί στην κορυφή των προτεραιοτήτων αποκλειστικά το εθνικό συμφέρον, αλλά και πιο προσωπικούς-ιδιοτελείς υπολογισμούς. Από τη θέση που είχε βρεθεί τα τελευταία χρόνια, αυτή του επ’ αμοιβή εξωτερικού συμβούλου χωρών και ηγετών, των ΗΠΑ συμπεριλαμβανομένων, αντελήφθη ότι η νέα πολιτική ορθότητα που είχε διαμορφωθεί, δεν άφηνε περιθώρια διαφοροποίησης. Μια ιδιοτελή στροφή την οποία κάλυψε υπό τον μανδύα της ανάγκης στήριξης της “εθνικής προσπάθειας”. Στην περίπτωση της Ουκρανίας όμως, όχι όπως π.χ. στην Κορέα και το Βιετνάμ, δηλαδή και με αμερικανικό αίμα, αφού η θυσία αφορά και εξακολουθεί, αίμα αποκλειστικά ουκρανικό.<br /><br />Την απώλεια ενός “πιστού φίλου” διαπίστωνε στην ανακοίνωσή του το κινεζικό υπουργείο Εξωτερικών, αποκαλώντας τον Κίσινγκερ “πρωτοπόρο και αρχιτέκτονα” των σινοαμερικανικών σχέσεων. Ο δε εκπρόσωπος του υπουργείου, δήλωνε ότι ο κινεζικός λαός θα τον θυμάται για την “ειλικρινή αφοσίωση” και τη συνεισφορά στις διμερείς σχέσεις. Ο θάνατος του Κίσινγκερ ήταν κεντρικό θέμα συζήτησης στα κοινωνικά δίκτυα της αχανούς ασιατικής χώρας. Οι αποθεωτικές αναφορές πολυπληθείς. Η μυστική του διπλωματία και η επίσκεψη στην Κίνα τον Ιούλιο του 1971, σηματοδότησε το άνοιγμα του “δράκου” στον κόσμο. Έναν χρόνο αργότερα ακολουθούσε η επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου, Ρίτσαρντ Νίξον.</div><div><br />Αγγλοσαξονική γεωπολιτική…<br /><br />Όπως όμως το άνοιγμα του Κίσινγκερ στην Κίνα τη δεκαετία του ’70 δεν υπαγορεύθηκε από “φιλία” και “θετική προδιάθεση”, αλλά από γεωπολιτικούς υπολογισμούς, κυρίως την αξιοποίηση του ανοίγματος στο πλαίσιο της προσπάθειας απομόνωσης της ΕΣΣΔ, μια πολιτική ευθυγραμμισμένη με την πάγια “σταθερά” της αγγλοσαξονικής γεωπολιτικής περί αποτροπής της συμμαχίας δυο μεγάλων δυνάμεων της Ευρασίας, κάτι παρόμοιο συνέβαινε και αναφορικά με τα κίνητρα των Σοβιετικών και Κινέζων συνομιλητών του. Η πολιτική Κίσινγκερ απέναντι στην Κίνα, συνέβαλλε στο να να πείσει τους Σοβιετικούς να προσυπογράψουν την “détente”, την οποία τίναξε στον αέρα η σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν.<br /><br />Με απλά λόγια, η διπλωματικές επιλογές τους Κίσινγκερ δεν είχαν σαν στόχο κάποια “διαρκή ειρήνη”, αλλά τη διαχείριση των σχέσεων ώστε να μην οδηγεί σε οξύνσεις που θα έφερναν τις υπερδυνάμεις στο χείλος του πυρηνικού πολέμου. Το προηγούμενο της “κρίσης των πυραύλων” στην Κούβα (1962) έπαιξε τον δικό του ρόλο. Πόση είναι άραγε η ομοιότητα ανάμεσα στην τότε περίοδο με τη σημερινή, οδηγώντας σε “αγιογραφίες” του Κίσινγκερ με την αφορμή της απώλειάς του;<br /><br />Η φύση του προβλήματος παραμένει η ίδια, καθώς ορίζεται ως ο πλανητικός ανταγωνισμός των μεγάλων δυνάμεων. Έχει αλλάξει προφανώς η άτυπη κατάταξη, με την Κίνα να καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση που τότε κατείχε η Σοβιετική Ένωση. Η Ρωσία παραμένει μεγάλη δύναμη, λόγω του πυρηνικού της οπλοστασίου, του αχανούς της μεγέθους και των πλουτοπαραγωγικών πόρων που διαθέτει, ασχέτως δηλαδή των επιδόσεων των συμβατικών της δυνάμεων στο μέτωπο της Ουκρανίας, που έχουν γίνει το επίκεντρο σφοδρής κριτικής και αμφισβήτησης.</div><div><br />Σύγχρονη “ισορροπία ισχύος”<br /><br />Αυτό λοιπόν που κάνει Ρωσία και Κίνα να σέβονται τόσο τον Κίσινγκερ και τη διανοητική συνεισφορά και κληρονομιά του στις διεθνείς σχέσεις, είναι η προσήλωσή του στη μεγάλη εικόνα των πλανητικών ανταγωνισμών. Είναι η επικέντρωση της προσοχής του στην “ισορροπία δυνάμεων”, όπως αυτός ο όρος αναδείχθηκε από τους ενδοευρωπαϊκούς ανταγωνισμούς από τον 170 έως τον 190 αιώνα. Δηλαδή η κυνική διαπίστωση ενός πολυπολικού κόσμου που χρειάζεται να ισορροπήσει, αποφεύγοντας πολεμικές συρράξεις ανάμεσα στους ισχυρότερους δρώντες.<br /><br />Όταν κανείς δεν έχει τη δυνατότητα να κυριαρχήσει, καθώς οι αντισυσπειρώσεις που δημιουργούνται ακυρώνουν στην πράξη κάθε σχετική επιθυμία, εξασφαλίζεται μια σχετική ειρήνη. Αυτό αρκεί στη Μόσχα και στο Πεκίνο για να συμπεράνουν ότι οι πεποιθήσεις περί “μοναδικής υπερδύναμης” θεωρούνταν αφελείς στη σκέψη του Κίσινγκερ. Πολλώ δε μάλλον όταν μεταπολεμικά (Β’ Παγκόσμιος) η σχετική ισχύς των ΗΠΑ απομειώνεται διαρκώς (σ.σ. το ποσοστό στο οποίο αντιστοιχεί η ισχύς τους στον παγκόσμιο καταμερισμό δυνάμεων). Ουδέποτε το έκρυψαν στη ρητορική τους, ότι γι’ αυτούς ο κόσμος είναι πολυπολικός και πως θα είναι όλα καλύτερα όταν η Ουάσινγκτον το αποδεχθεί, προσαρμόζοντας αναλόγως τη συμπεριφορά της.<br /><br />Με βάση την κοσμοθεωρία Κίσινγκερ, τα προβλήματα της Ουκρανίας και της Ταϊβάν αποκτούν διαφορετικό περιεχόμενο. Δεν είναι τυχαία η ανάφλεξη σε πολυάριθμα περιφερειακά μέτωπα μετά την κατάρρευση του διπολισμού. Πεκίνο και Μόσχα ενδιαφέρονται για την ύπαρξη “κανόνων” στον γεωπολιτικό ανταγωνισμό, που θα αποτρέπουν την κυριαρχία ενός έναντι των υπολοίπων. Θα είχε άραγε σημασία στις μέρες μας η εγκαθίδρυση ενός τέτοιου συστήματος “ισορροπίας ισχύος”; Αυτό είναι το κρίσιμο ερώτημα και αυτό ερμηνεύει την αντιμετώπιση του Κίσινγκερ από τους Ρώσους και τους Κινέζους.<br /><br />Εάν αυτοί είναι οι υπολογισμοί σε Πεκίνο και Μόσχα, αντιλαμβάνονται άραγε οι περιφερειακοί δρώντες του διεθνούς συστήματος, ότι αποτελούν πιόνια σε αυτή τη μεγάλη σκακιέρα; Όταν επί Ψυχρού Πολέμου και πάντα στο πλαίσιο της σκέψης του Κίσινγκερ, η σημασία της Τουρκίας για τις ΗΠΑ αντανακλούσε στη μεγάλη εικόνα με επίκεντρο τον ρόλο της στην αντιμετώπιση της ΕΣΣΔ και στη γεωγραφική παρεμβολή που απέτρεπε την κάθοδο του αντιπάλου στη Μέση Ανατολή και τον Κόλπο, η σημερινή απουσία ενός ξεκάθαρου πλαισίου στις σχέσεις των ισχυρών, έχει μεταβάλει τα δεδομένα, δραματικά.</div><div><br />Αντιπερισπασμοί και αναφλέξεις…<br /><br />Εν αναμονή ανάδυσης μιας νέας αρχιτεκτονικής ασφαλείας που θα καθορίζει ένα κοινά αποδεκτό περιοριστικό πλαίσιο, οι επιμέρους φιλοδοξίες προωθούνται επιθετικά προκαλώντας αποσταθεροποίηση. Όλος ο πλανήτης παραμένει μια σκακιέρα, χωρίς όμως κοινά αποδεκτούς κανόνες που θα (αυτο)περιορίζουν τους ισχυρούς, με αποτέλεσμα η άσκηση αποτελεσματικής πίεσης σε ένα μέτωπο (π.χ. Ουκρανία) να οδηγεί ως αντιπερισπασμό σε ανάφλεξη άλλα, με υποδαύλιση είτε από τους “μεγάλους” είτε από μεσαίες δυνάμεις (π.χ. Ναγκόρνο-Καραμπάχ, Μέση Ανατολή κ.λπ.).<br /><br />Μήπως τελικά το βασικό λάθος που έγινε σε Ελλάδα και Κύπρο διαχρονικά ήταν η αφελής – ή μήπως και ιδιοτελής; – προσέγγιση και ελλιπής κατανόηση της “μεγάλης εικόνας”; Θα αρκούσε άραγε και μόνο η μελέτη της διδακτορικής διατριβής του Κίσινγκερ για το ευρωπαϊκό σύστημα ισορροπίας δυνάμεων, ιδίως όμως η καταφανής προτίμησή του για την κυνική αμοραλιστική προσέγγιση του πρίγκηπα Μέτερνιχ της αυστριακής αυτοκρατορίας, για να αποτρέψει μεγάλες καταστροφές, όπως η εισβολή και κατοχή στην Κύπρο;<br /><br />Αυτό είναι ασφαλώς λίγο απλουστευτικό σχήμα. Όμως, θα είχε άραγε οδηγήσει σε λιγότερες ψευδαισθήσεις για τη θέση που επιφύλασσαν στον Ελληνισμό οι μεγάλες δυνάμεις; Ποια είναι τα πραγματικά διδάγματα που προσφέρει ο Κίσινγκερ στο επίπεδο της εθνικής στρατηγικής; Μήπως το πραγματικό νόημα της “σωστής πλευράς της Ιστορίας” είναι η επιτυχής εξισορρόπηση ανάμεσα στις διεθνείς μας συμμαχίες, με παράλληλη αποφυγή του να σε θεωρούν δεδομένο; Διότι από αυτό το σημείο έχεις ανοίξει από μόνος σου τον δρόμο της τακτικής χειραγώγησης… Διότι στο στρατηγικό επίπεδο, κατά βάθος κανείς δεν θέλει πολεμική σύγκρουση, καθότι μπορεί να σε πάει από μερικές δεκαετίες πίσω, μέχρι την ολοκληρωτική καταστροφή του πολιτισμού.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

ΤΑ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ του… “σατανά” Χένρι Κίσιντζερ για την παγκόσμια και για την ελληνική στρατηγική.

ΜΙΧΑΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ “Σοφό και διορατικό πολιτικό” έβλεπε ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν, όπως αποκαλύπτει το συλλυπητήριο μήνυμά του στη χήρα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Λίγο πριν την αυτοκτονία, σχεδιάζουν ανακωχή. Παραδοχή σοκ Zelensky: Χάσαμε Donbass, Κριμαία. Putin: Γελάει ο κόσμος.

<img height="403" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/88a88c9f0b1731ab08c18a2835093d9f_XL.jpg" width="716" /><br /><br /><div>Putin: Οι Γερμανοί υποστηρίζουν την Ουκρανία γιατί η χώρα τους δεν έχει κυριαρχία – Ο κόσμος γελάει - Douglas McGregor (Αμερικανός Συνταγματάρχης): Οι ΗΠΑ έβαλαν τους Ουκρανούς στο δρόμο της αυτοκτονίας<br /><br />(upd23) Λίγο πριν την ολική κατάρρευση της Ουκρανίας, και ενώ ο Ουκρανικός στρατός δεν έχει οπλικά συστήματα για να πολεμήσει και δεν έχει σχέδιο για νέα αντεπίθεση το 2024… ουκρανοί πολιτικοί και δυτικοί αρχίζουν να προετοιμάζουν το έδαφος για ανακωχή…<br />Η παραδοχή Zelensky, ότι χάθηκαν Donbass και Κριμαία, αφού οι άνθρωποι δεν θέλουν να επιστρέψουν στην Ουκρανία αποτελεί απόλυτη απόδειξη της ήττας της Ουκρανίας, αναγνωρίζει ότι δεν μπορεί να ανακτήσει τα χαμένα εδάφη.<br />Ήδη εντός της Ουκρανίας αρχίζουν να προετοιμάζουν το έδαφος ότι μετά την αντεπίθεση, η επόμενη στρατηγική κίνηση είναι οι διαπραγματεύσεις…<br />Και ενώ όλοι μιλούν για ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ οι φωνές της λογικής πληθαίνουν, η Ουκρανία δεν πληροί κανένα κριτήριο για να ενταχθεί στην ΕΕ αλλά και στο ΝΑΤΟ.<br />Εν τω μεταξύ ο Ρώσος Πρόεδρος Putin απαξίωσε την Γερμανία, δεν έχουν κυριαρχία, είναι χώρα υπάκουη και δεν αντιδρά…<br />Σε στρατιωτικό επίπεδο σχεδόν στα 1.500 χιλιόμετρα μετώπου ο Ουκρανικός στρατός έχει περάσει σε άμυνα ενώ οι ρωσικές δυνάμεις βρίσκονται σε ενεργητική άμυνα όπως χαρακτηρίζουν οι ρώσοι τις επιθετικές τους επιχειρήσεις…<br /><br />Putin (Ρώσος Πρόεδρος): Οι Γερμανοί υποστηρίζουν την Ουκρανία γιατί η χώρα τους δεν έχει κυριαρχία – Ο κόσμος γελάει<br /><br />Οι Γερμανοί συμφώνησαν να στηρίξουν με όπλα την Ουκρανία, γιατί απλά η Γερμανία δεν έχει κυριαρχία, δήλωσε ο Ρώσος πρόεδρος Putin… απαξιώνοντας έτσι την γερμανική εξωτερική πολιτική.<br />«Η Πολωνία απαίτησε και έκλεισε τον αγωγό φυσικού αερίου Yamal - Ευρώπη, που πηγαίνει στη Γερμανία.<br />Η Ουκρανία έκλεισε ένα από τα συστήματα στους αγωγούς - το ένα λειτουργεί ακόμα, το άλλο έκλεισε.<br /><br />Η Γερμανία προμηθευόταν φυσικό αέριο το οποίο χρειάζεται αλλά αποφάσισαν να διακόψουν την παροχή.<br />Και οι Γερμανοί τα καταπίνουν όλα αυτά, γιατί δεν έχουν κυριαρχία», εξήγησε ο Putin.<br />Σύμφωνα με τον Ρώσο Πρόεδρο, οι δυτικές χώρες προσπαθούν να λύσουν το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας με τη βοήθεια διοικητικών χειρισμών και διασυνοριακών φόρων.<br />Ταυτόχρονα, οι ίδιοι ή με την παρότρυνση των συμμάχων τους και των Ηνωμένων Πολιτειών, περιορίζουν τις ευκαιρίες τους σε συνεργασία με τη Ρωσία, στερώντας τους φθηνούς ενεργειακούς πόρους μειώνοντας και τις πηγές των φόρων.<br />«Ορισμένοι ηγέτες χωρών δεν έχουν αρκετή επαγγελματική κατάρτιση για να λάβουν ποιοτικές αποφάσεις.<br />Όλος ο κόσμος γελάει μαζί τους.<br />Δεν θα αναφέρω ονόματα τώρα.<br />Αλλά όλος ο κόσμος πραγματικά γελάει» τόνισε εμφατικά ο Putin.<br />Κατά τον ρώσο Πρόεδρο η Ρωσία, για παράδειγμα, στο πλαίσιο των BRICS, μπορεί να συνεργαστεί με κράτη με αναπτυσσόμενες οικονομίες.<br /><br />Στις 14 Δεκεμβρίου η ετήσια συνέντευξη τύπου μέσω τηλεδιάσκεψης του Putin<br /><br />Στις 14 Δεκεμβρίου ο Ρώσος πρόεδρος, Vladimir Putin θα απευθυνθεί ζωντανά - μέσω τηλεδιάσκεψης - στο ρωσικό κοινό και θα παραχωρήσει τη μεγάλη ετήσια συνέντευξη τύπου, κατά την οποία θα κάνει τον απολογισμό του 2023.<br />Αυτό ανακοίνωσε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Dmitry Peskov.<br />«Στις 14 Δεκεμβρίου ο Vladimir Putin θα συνοψίσει τα αποτελέσματα της χρονιάς.<br />Θα είναι ένα πρόγραμμα, ένα τηλεοπτικό project.<br />Θα έχει τη μορφή της «απευθείας γραμμής» και της τελικής συνέντευξης τύπου του προέδρου» υπογράμμισε ο Peskov.<br />Σημειώνεται πως αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που ο Putin θα παραχωρήσει την ετήσια συνέντευξη τύπου μέσω τηλεδιάσκεψης, καθώς κάτι αντίστοιχο είχε γίνει και το 2020, όταν και λόγω της πανδημίας είχε αλλάξει η μορφή των δύο αυτών εκδηλώσεων (της συνέντευξης τύπου και της απευθείας επαφής με τον Πρόεδρο).<br />«Η μεγάλη συνέντευξη τύπου και η «απευθείας γραμμή» με τον Πρόεδρο δεν έχουν ένα προκαθορισμένο, σαφές χρονοδιάγραμμα.<br />Πρόκειται για ένα πολύ μεγάλο σε διάρκεια και ουσιαστικό γεγονός» υποστήριξε ο Peskov.<br /><br />Annalena Berbock (Γερμανίδα ΥΠΕΞ): Μοιραία η μείωση του ενδιαφέροντος για την Ουκρανία από την Δύση<br /><br />Η πτώση του ενδιαφέροντος για τη σύγκρουση στην Ουκρανία θα μπορούσε να οδηγήσει σε αρνητικές συνέπειες, δήλωσε η Γερμανίδα υπουργός Εξωτερικών Annalena Bärbock.<br />«Η προσοχή στην Ουκρανία που εξαφανίζεται από τα δημόσια δρώμενα είναι μοιραία», τόνισε η Annalena Bärbock.<br />Σύμφωνα με την Annalena Bärbock, οι δυτικές χώρες θα πρέπει να κάνουν ότι είναι δυνατό για να υποστηρίξουν το καθεστώς του Κιέβου στον δρόμο προς την «ελευθερία».<br />Τα ξένα μέσα ενημέρωσης γράφουν όλο και περισσότερο ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η ΕΕ έχουν αρχίσει να κουράζονται από την ουκρανική κρίση και η υποστήριξη προς τον Zelensky εξασθενεί.<br />Ο Alexei Danilov, Γραμματέας του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας και Άμυνας της Ουκρανίας τόνισε ότι η Ουκρανία ανησυχεί ότι η Δύση έχει αρχίσει να επισημαίνει την ανάγκη για διάλογο με τη Ρωσία.<br />Ο Ουκρανός υπουργός εξωτερικών Kuleba, υποστηρίζει ότι δεν αισθάνεται καμία πίεση από τους συμμάχους για το θέμα της έναρξης διαπραγματεύσεων με τη Ρωσία.<br /><br />Blinken (Αμερικανός ΥΠΕΞ): Η Ουκρανία είναι καθ' οδόν προς το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση<br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ A. Blinken δήλωσε ότι η Ουκρανία βρίσκεται καθ' οδόν προς το ΝΑΤΟ και θα ενταχθεί όταν πληροί τις προϋποθέσεις για ένταξη.<br />«Επιβεβαιώσαμε τις δεσμεύσεις που δόθηκαν στο Βίλνιους της Λιθουανίας ότι η Ουκρανία θα γίνει μέλος του ΝΑΤΟ όταν οι σύμμαχοι συμφωνήσουν ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις», είπε σε συνάντηση στις Βρυξέλλες με τον Ουκρανό υπουργό Εξωτερικών Kuleba.<br />Μετά τη συνάντηση των επικεφαλής των τμημάτων εξωτερικών υποθέσεων των χωρών του ΝΑΤΟ, υποσχέθηκε ότι όλα τα μέλη της συμμαχίας θα συνεχίσουν να προμηθεύουν την Ουκρανία ότι είναι απαραίτητο για να αντιμετωπιστεί η Ρωσία.<br />Ο Blinken είπε ότι οι Ουκρανοί έχουν κάνει «εξαιρετικές επιτυχίες» στρατιωτικά.<br />«Το βλέπουμε αυτό, για παράδειγμα, τώρα στη Μαύρη Θάλασσα, όπου η Ουκρανία απώθησε τον ρωσικό στόλο και είναι σε θέση να εξάγει τρόφιμα και άλλα προϊόντα στον έξω κόσμο, ο οποίος το έχει ανάγκη», τόνισε ο Blinken με την διαφορά ωστόσο ότι αυτό είναι μια φαντασίωση του αμερικανού υπουργού Εξωτερικών.<br />Ο Kuleba, ο οποίος συμμετείχε σε συνεδρίαση του συμβουλίου ΝΑΤΟ-Ουκρανίας στις Βρυξέλλες, είπε ότι άκουσε από τους δυτικούς συμμάχους «όχι» στην κούραση από τη σύγκρουση και ένα ξεκάθαρο «ναι στην υποστήριξη».<br /><br />Zelensky (Ουκρανός Πρόεδρος): Κανείς δεν μπορεί να πει εάν θα είμαστε ή όχι στο ΝΑΤΟ<br /><br />Αν και ΝΑΤΟ και Stoltenberg δεσμεύονται ότι έχει ανοίξει ο δρόμος για την ένταξη της Ουκρανίας στη Συμμαχία, αμφιβολίες για την… προοπτική αυτή φαίνεται πως έχει ακόμα και ο Ουκρανός πρόεδρος, Volodymyr Zelensky.<br />Σε συνάντηση που είχε σήμερα 30/11 με Ουκρανούς φοιτητές στο Mykolaiv, ο Zelensky, ερωτηθείς για τις προοπτικές όσον αφορά την ενίσχυση της εθνικής ασφάλειας, εξέφρασε αμφιβολίες για το εάν η Ουκρανία θα γίνει ποτέ μέλος του ΝΑΤΟ.<br />«Δεν ξέρουμε ακριβώς πώς θα είναι…<br />Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά.<br />Και αν θα είμαστε στο ΝΑΤΟ ή αν δεν θα είμαστε στο ΝΑΤΟ.<br />Θέλουμε αλλά…» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Zelensky, ο οποίος τόνισε ότι το Κίεβο κινείται βάσει των προδιαγραφών που θέτει το ΝΑΤΟ και ότι κάνει τα πάντα για να διασφαλίσει ότι «η εθνική ασφάλεια βρίσκεται στο υψηλότερο επίπεδο».<br /><br />Παραδοχή Zelensky - Χάσαμε το Donbass και την Κριμαία, οι άνθρωποι δεν θέλουν να επιστρέψουν στην Ουκρανία<br /><br />Θα είναι ακόμα πιο δύσκολο να επιστρέψει το Donbass και η Κριμαία, δήλωσε ο πρόεδρος της Ουκρανίας Zelensky.<br />"Θα είναι πιο δύσκολο με το Donbass.<br />Πιστεύω ότι τα εδάφη επιστρέφονται με τον κόσμο.<br />Αν οι άνθρωποι δεν θέλουν, θα είναι πολύ, πολύ δύσκολο.<br />Νομίζω ότι είναι ψυχικά πιο δύσκολο να επιστρέψει το Donbass γιατί υπήρχαν συνεχείς εχθροπραξίες για δέκα χρόνια.<br />Σύμφωνα με τον Zelensky, οι συνεργάτες του του είπαν ότι ήταν αδύνατο να επιστρέψει η Κριμαία και ήταν πολύ δύσκολο να επιστρέψει το Donbass.<br />«Και κατά τη γνώμη μου, αν μιλάμε για ανθρώπους, τα εδάφη ανακτώνται με τους ανθρώπους τους, αν οι άνθρωποι δεν το θέλουν, θα είναι πολύ δύσκολο»...</div><div><br /></div><div><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Λίγο πριν την αυτοκτονία, σχεδιάζουν ανακωχή. Παραδοχή σοκ Zelensky: Χάσαμε Donbass, Κριμαία. Putin: Γελάει ο κόσμος.

Putin: Οι Γερμανοί υποστηρίζουν την Ουκρανία γιατί η χώρα τους δεν έχει κυριαρχία – Ο κόσμος γελάει - Douglas McGregor (Αμερικανός Συνταγματ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μια απίθανη ιστορία: Μπορεί να αλληλοσκοτώνονται, αλλά η Ουκρανία συνέχισε να προμηθεύει με ανταλλακτικά αεροσκαφών τη Ρωσία.

<img height="360" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/a654e0990c2bee5e6a059ffed984a777_XL.jpg" width="729" /><br /><br />Μια απίστευτη ιστορία με απανωτά ερωτηματικά να αιωρούνται προκύπτει για τις σχέσεις που φαίνεται... να διατηρούν ακόμα Ουκρανία - Ρωσία, παρά τον μεταξύ τους πόλεμο...<br />Πιο αναλυτικά, παρά τις κυρώσεις στη ρωσική αμυντική βιομηχανία και την προσπάθεια της Ουκρανίας να αναπτύξει και να εμπορευματοποιήσει τη βάση κατασκευής όπλων της, οι αμυντικοί εμπορικοί δεσμοί μεταξύ των δύο χωρών συνεχίστηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου τους.<br />Η Ρωσία έφερε ανταλλακτικά και εξαρτήματα για το αεροσκάφος της ουκρανικής προέλευσης από Ουκρανούς προμηθευτές αξίας 4 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ κατά τη διάρκεια 12 μηνών του πολέμου αναφέρει σε σχετικό ρεπορτάζ ο ιστότοπος Eurasian Times.<br />Ειδικότερα, η έρευνα των Important Stories (IStories), είχε πρόσβαση σε τελωνειακά δεδομένα και πληροφορίες εγγραφής εταιρείας για να παρακολουθεί τις πωλήσεις εξαρτημάτων όπλων από Ουκρανούς κατασκευαστές σε θυγατρικές ρωσικές εταιρείες εμπορίου όπλων που είναι εγγεγραμμένες στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) και την Κιργιζία.<br /><br />Τα εξαρτήματα αφορούσαν τα αεροσκάφη Antonov και συμπεριελάμβαναν κινητήρες Motor Sich που τροφοδοτούσαν τα αεροπλάνα.<br />Η Ρωσία διαθέτει έναν μικρό στόλο ουκρανικών αεροσκαφών στον στόλο της πολιτικής αεροπορίας που συνδέει τις απομακρυσμένες περιοχές της.<br />Δεν είναι σαφές εάν οι ουκρανικές αρχές έχουν λάβει επίσημα μέτρα κατά των εμπορικών συναλλαγών ή εάν η υποχρέωση τήρησης κυρώσεων σε ρωσικές εταιρείες ισχύει και για την Ουκρανία, δεδομένου ότι δεν αποτελεί μέρος του Οργανισμού Βορειοατλαντικής Συνθήκης (ΝΑΤΟ).<br /><br />Ποιες είναι οι δύο εταιρείες <br /><br />Το Important Stories αναφέρεται σε δύο εταιρείες, τη ρωσική οντότητα Avia FED Service, που προμηθεύτηκε ανταλλακτικά για την επισκευή του φορτηγού αεροσκάφους Antonov An-124, των σταθμών εντοπισμού ελικοπτέρων Kamov Ka-32 ενώ φέρεται να έλαβε και εξαρτήματα για την αποκατάσταση κινητήρων An-24 και An-12. Η κατασκευή έγινε στο Χάρκοβο και την FED Machine Building Plant, το Kyiv Radar Plant και τον Motor Sich, τον κορυφαίο ουκρανικό κατασκευαστή κινητήρων.<br />Άλλες εταιρείες της Ουκρανίας περιελάμβαναν στις συναλλαγές, το εργοστάσιο στο Kyiv Artem, το Kharkiv Aggregate Design Bureau και το Volchansk Aggregate Plant.<br />Όλες οι εισαγωγές ανήλθαν συνολικά σε 370 εκατομμύρια ρούβλια (4 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ).<br />Είναι άξιο μνείας πάντως, ότι στοιχεία κρατικών προμηθειών έδειξαν ότι στους πελάτες της Avia FED Service περιλαμβάνονται και το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας, αλλά και επιχειρήσεις της κρατικής εταιρείας Rostec όπως και η προεδρική Special Flying Squadron Rossiya.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Μια απίθανη ιστορία: Μπορεί να αλληλοσκοτώνονται, αλλά η Ουκρανία συνέχισε να προμηθεύει με ανταλλακτικά αεροσκαφών τη Ρωσία.

Μια απίστευτη ιστορία με απανωτά ερωτηματικά να αιωρούνται προκύπτει για τις σχέσεις που φαίνεται... να διατηρούν ακόμα Ουκρανία - Ρωσία, πα...

Διαβάστε την συνέχεια

Θρίλερ στη Γάζα, σοκ στην Ιερουσαλήμ. Η Hamas πίσω από την τρομοκρατική επίθεση - Πιέσεις για νέα διήμερη εκεχειρία.

<img height="427" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/bda5a310710252e779affce9a850100c_XL.jpg" width="719" /><br /><br /><div>Μέχρι στιγμής έχουν αφεθεί ελεύθεροι 70 όμηροι και 210 Παλαιστίνιοι κρατούμενοι, με το Ισραήλ να εκτιμά ότι στα χέρια της Hamas βρίσκονται ακόμα 160 όμηροι.<br /><br />Στο παρά πέντε... παρατάθηκε νωρίτερα σήμερα Πέμπτη 30/11 η εκεχειρία στη Γάζα, καθώς μόλις 17 λεπτά πριν εκπνεύσει η ανακωχή, ο ισραηλινός στρατός και η Hamas ανακοίνωσαν πως συμφωνούν στην παράταση της κατά μια ημέρα, και ενώ οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο μερών και του διεθνούς παράγοντα συνεχίζονται με απώτερο στόχο τη διατήρηση της κατάπαυσης του πυρός και τις επόμενες ημέρες.<br />Πληροφορίες αναφέρουν πως διαπραγματευτές από το Κατάρ και την Αίγυπτο ασκούν πιέσεις έτσι ώστε η εκεχειρία Ισραήλ - Hamas που πρόκειται να λήξει στις 07:00 το πρωί της Παρασκευής 1 Δεκεμβρίου, να παραταθεί για ακόμα δύο ημέρες.<br />Αν και οι προσπάθειες για την παράταση της κατάπαυσης του πυρός γίνονται υπό τη σκιά της τρομοκρατικής επίθεσης στην Ιερουσαλήμ, το Ισραήλ υποστηρίζει ότι είναι διατεθειμένο να παρατείνει την εκεχειρία εφόσον η Hamas απελευθερώνει ημερησίως 10 ομήρους.<br />Πάντως, οι Ισραηλινοί διαμηνύουν πως η επίθεση στην Ιερουσαλήμ, αποδεικνύει την ανάγκη να συνεχιστεί ο πόλεμος και μάλιστα με ακόμα μεγαλύτερη ένταση προκειμένου να εξουδετερωθεί πλήρως η Hamas.<br />Σε αυτό το πλαίσιο οι ΗΠΑ έστειλαν μήνυμα στον IDF και στην ισραηλινή κυβέρνηση ενόψει της νέας επίθεσης στη νότια Γάζα, να περιορίσουν τη ζώνη των μαχών και να ξεκαθαρίσουν που θα μπορούν να καταφύγουν οι Παλαιστίνιοι έτσι ώστε να αποφευχθούν μαζικές απώλειες αμάχων.<br /><br />Τρομοκρατική επίθεση στην Ιερουσαλήμ - Τρεις νεκροί, 13 τραυματίες<br /><br />Όμως η διατήρηση της εκεχειρίας σημαδεύτηκε από την τρομοκρατική επίθεση που έγινε νωρίτερα σήμερα το πρωί στην είσοδο της Ιερουσαλήμ, όταν δύο άγνωστοι άνοιξαν αδιάκριτα πυρ σε στάση λεωφορείων στη συνοικία Ramot.<br />Ο μέχρι στιγμής απολογισμός κάνει λόγο για τρεις νεκρούς, ανάμεσα τους και μια 24χρονη κοπέλα, και για 13 τραυματίες, εκ των οποίων οι πέντε είναι σε κρίσιμη κατάσταση.<br /><br />Η ισραηλινή αστυνομία ανακοίνωσε πως οι δύο δράστες έπεσαν νεκροί από Ισραηλινούς στρατιώτες που ήταν εκτός υπηρεσίας και από έναν ένοπλο πολίτη.<br />Το Ισραήλ υποστηρίζει ότι οι δύο ένοπλοι ήταν μέλη της Hamas και ότι στο παρελθόν είχαν φυλακιστεί στο Ισραήλ.<br />«Δύο τρομοκράτες που επέβαιναν σε αυτοκίνητο και ήταν οπλισμένοι ο ένας με Μ-16 και ο άλλος με πιστόλι άνοιξαν πυρ εναντίον πολιτών που περίμεναν σε στάση λεωφορείου» γύρω στις 07:40 (τοπική ώρα και ώρα Ελλάδας), δήλωσε ο διευθυντής της αστυνομίας της Ιερουσαλήμ.<br /><br />Ανάληψη ευθύνης από Hamas<br /><br />Η Hamas ανέλαβε την ευθύνη για την τρομοκρατική επίθεση στην Ιερουσαλήμ.<br />«Οι αδελφοί Murand Nemer (38 ετών) και Ibrahim Nemer (30 ετών) (…), μέλη των Ταξιαρχιών Εζεντίν αλ Κάσαμ... θυσιάστηκαν διεξάγοντας επιχείρηση κατά την οποία σκοτώθηκαν τρεις έποικοι» αναφέρει σε ανακοίνωση της η Hamas, επισημαίνοντας ότι «η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε ως φυσική απάντηση στα πρωτοφανή εγκλήματα που διαπράττει η κατοχή στη Γάζα».<br /><br />Αντίδραση Ισραήλ<br /><br />«Είναι ένα ακόμη παράδειγμα της κατάστασης στην οποία βρισκόμαστε, του ατελείωτου πολέμου που διεξάγουμε κατά των τρομοκρατικών οργανώσεων, κυρίως της Hamas» υποστήριξε ο πρόεδρος του Ισραήλ, Isaac Herzog ενώ ο πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu αφού συνεχάρη τους δύο στρατιώτες και τον πολίτη που εξουδετέρωσαν τους δράστες, υποστήριξε ότι η κυβέρνηση του θα συνεχίσει να επεκτείνει τη διανομή όπλων στους πολίτες.<br /><br />Παράταση 17 λεπτά πριν εκπνεύσει η συμφωνία<br /><br />Λίγο πριν εκπνεύσει σήμερα το πρωί η προθεσμία της κατάπαυσης του πυρός - για την ακρίβεια 17 λεπτά -, ο IDF ανακοίνωσε ότι η ανακωχή συνεχίζεται για ακόμα μια ήμερα προκειμένου «να συνεχιστούν οι προσπάθειες των μεσολαβητών για την απελευθέρωση ομήρων».<br />Κατόπιν και η Hamas επιβεβαίωσε ότι συμφώνησε να παραταθεί για 7η συνεχόμενη ημέρα η κατάπαυση πυρός με το Ισραήλ, ενώ λίγο αργότερα επιβεβαίωσε την παράταση για μια ημέρα της συμφωνίας κατάπαυσης πυρός (έως τις 07:00 το πρωί της Παρασκευής 1 Δεκεμβρίου) και το Κατάρ.<br />«Η παλαιστινιακή και η ισραηλινή πλευρά συμφώνησαν να παρατείνουν την ανθρωπιστική εκεχειρία στη Λωρίδα της Γάζας για μια επιπλέον ημέρα» ανέφερε σε ανακοίνωση του ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών του Κατάρ.<br /><br />Με το δάχτυλο στη σκανδάλη<br /><br />Νωρίτερα πάντως η Hamas είχε καλέσει τα μέλη της να είναι έτοιμα για την επανέναρξη των μαχών, σε περίπτωση που δεν παρατεινόταν η ανακωχή.<br />«Οι Ταξιαρχίες Al Qassam καλούν τις ενεργές δυνάμεις τους να διατηρήσουν υψηλό επίπεδο ετοιμότητας για μάχη τις τελευταίες ώρες της ανακωχής» ανέφερε σχετική ανακοίνωση, στην οποία ζητούνταν τα μέλη της να παραμείνουν σε ετοιμότητα «εκτός αν εκδοθεί επίσημη ανακοίνωση της Hamas που θα επιβεβαιώνει την παράταση της ανακωχής».<br />Σε πλήρη ετοιμότητα είχε τεθεί και ο ισραηλινός στρατός<br /><br />Hamas: Απόρριψη πρότασης<br /><br />Η Hamas, η οποία απελευθέρωσε χθες Τετάρτη 29/11 άλλους 16 ομήρους, είχε αναφέρει πως το Ισραήλ είχε απορρίψει πρόταση της να απελευθερώσει επτά γυναίκες και παιδιά και να παραδώσει τα πτώματα άλλων τριών ομήρων που έχασαν τη ζωή τους σε ισραηλινούς βομβαρδισμούς προκειμένου να παραταθεί για μια ημέρα η εκεχειρία.<br />«Κι αυτό παρότι επιβεβαιώσαμε διαμέσου των μεσολαβητών πως αυτή η ομάδα (ομήρων) αποτελείται από τους τελευταίους ομήρους που έχει το κίνημα κι εμπίπτουν στη συμφωνημένη κατηγορία ομήρων προς απελευθέρωση» υποστήριξε η Hamas.<br /><br />Τρεις νεκροί Παλαιστίνιοι από ισραηλινά πυρά στη Γάζα<br /><br />Την ίδια στιγμή, και ενώ η εκεχειρία είναι σε ισχύ, ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε πως σκότωσε τρεις οπλισμένους Παλαιστίνιους στη Λωρίδα της Γάζας.<br />Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων Daniel Hagari, οι Παλαιστίνιοι αποτέλεσαν απειλή για στρατιώτες, χωρίς ωστόσο να υπεισέλθει σε λεπτομέρειες.<br />Πάντως, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, οι Παλαιστίνιοι ήταν άοπλοι.<br /><br />Όμηροι και κρατούμενοι<br /><br />Σημειώνεται πως χθες Τετάρτη 29/11, αφέθηκαν ελεύθεροι 16 όμηροι και 30 Παλαιστίνιοι κρατούμενοι.<br />Από τους 30 Παλαιστίνιους, οι 16 ήταν ανήλικοι και οι 14 γυναίκες.<br />Μέχρι στιγμής έχουν αφεθεί ελεύθεροι 70 Ισραηλινοί όμηροι (καθώς και 27 ξένοι υπήκοοι εκτός συμφωνίας) και 210 Παλαιστίνιοι κρατούμενοι, με το Ισραήλ να εκτιμά ότι στα χέρια της Hamas βρίσκονται ακόμα 160 όμηροι.<br /><br />Regev (Ισραήλ): Παράταση της εκεχειρίας κάθε φορά που η Hamas απελευθερώνει 10 ομήρους<br /><br />Το Ισραήλ είναι έτοιμο να παρατείνει την συμφωνία της εκεχειρίας κάθε φορά που η Hamas που θα απελευθερώνει 10 ομήρους υποστήριξε ο Mark Regev, εκ των συμβούλων του Ισραηλινού πρωθυπουργού, Benjamin Netanyahu.<br />«Συμφωνούμε στην επέκταση της συμφωνίας εκεχειρίας για κάθε ημέρα που απελευθερώνονται 10 όμηροι, 10 ζωντανοί όμηροι.<br />Εάν η Hamas συνεχίσει να απελευθερώνει ομήρους, 10 την ημέρα, θα παρατείνουμε την εκεχειρία.<br />Εάν η Hamas αποτύχει και δεν ανταποκρίνεται στους όρους της παράτασης, η οποία έχει να κάνει με την απελευθέρωση 10 Ισραηλινών, τότε οι στρατιωτικές επιχειρήσεις θα επαναληφθούν» υποστήριξε μιλώντας στο CNN ο Regev.<br />Βάσει των εκτιμήσεων του, περίπου 140 όμηροι παραμένουν στα χέρια της Hamas στη Λωρίδα της Γάζας.<br />«Το Ισραήλ είναι αποφασισμένο να καταστρέψει τη στρατιωτική μηχανή της Hamas και την κυριαρχία της στη Γάζα» είπε ο Regev.<br /><br />Στο Ισραήλ ο Blinken: Υπάρχει αποτέλεσμα από την εκεχειρία<br /><br />Στο Ισραήλ βρίσκεται για ακόμα μια φορά ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Anthony Blinken, ο οποίος έχει επαφές με ηγέτες και αξιωματούχους του Ισραήλ σχετικά με την παράταση της εκεχειρίας και τη διανομή περισσότερης ανθρωπιστικής βοήθειας ενώ αναμένεται να μεταβεί και στη Δυτική Όχθη.<br />Κατά τη συνάντηση που είχε με τον πρόεδρο του Ισραήλ, Isaac Herzog, ο Αμερικάνος ΥΠΕΞ ανέφερε ότι την τελευταία εβδομάδα «είδαμε την πολύ θετική εξέλιξη της επιστροφής των ομήρων στο σπίτι τους και την επανένωση τους με τις οικογένειες τους και αυτό πρέπει να συνεχιστεί».<br />Επιπλέον, αναφέρθηκε και στην αύξηση της ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα.<br />«Άρα αυτή η διαδικασία παράγει αποτελέσματα.<br />Είναι σημαντικό και ελπίζουμε να συνεχιστεί» υποστήριξε ο Blinken κατά την έκτη επίσκεψή του στο Ισραήλ – από τις 7 Οκτωβρίου, όταν και ξέσπασε ο πόλεμος Hamas – Ισραήλ.<br /><br />Λύση δύο κρατών<br /><br />Την ίδια στιγμή, έχει αρχίσει να προωθείται διεθνώς η ανάγκη να δοθεί μια μόνιμη λύση στο Παλαιστινιακό, με τις ΗΠΑ να υποστηρίζουν πως πρέπει να δημιουργηθούν οι συνθήκες, έτσι ώστε να υπάρξει μια αληθινή και διαρκής ειρήνη.<br />«Για εμάς ο καλύτερος δρόμος για να φτάσουμε εκεί, περνάει από τη λύση των δύο κρατών» είπε ο Blinken, θέση την οποία στηρίζουν πολλά δυτικά και όχι μόνο κράτη, όπως η Ρωσία.<br /><br />Μήνυμα ΗΠΑ στο Ισραήλ<br /><br />Μάλιστα οι ΗΠΑ ζητούν από το Ισραήλ και τον IDF, ενόψει της νέας επίθεσης του στη νότια Γάζα όπου εκτιμάται ότι βρίσκονται και οι περισσότερες ηγετικές προσωπικότητες της Hamas, να περιορίσουν τη ζώνη των μαχών και να ξεκαθαρίσουν που μπορούν να καταφύγουν οι Παλαιστίνιοι, έτσι ώστε να αποφευχθούν μαζικές απώλειες μαχών, όπως συνέβη στη βόρεια Γάζα.<br />Είναι χαρακτηριστικό πως τα δύο τρίτα των 2,3 εκατομμυρίων Παλαιστινίων της Γάζας έχουν καταφύγει στα νότια εδάφη μετά τους βομβαρδισμούς και τις σχετικές προειδοποιήσεις των Ισραηλινών ενώ τουλάχιστον 15.000 Παλαιστίνιοι άμαχοι έχουν σκοτωθεί έως σήμερα από τις ισραηλινές επιθέσεις, εκ των οποίων πάνω από 6.000 είναι παιδιά.<br /><br />Δεν φτάνει η βοήθεια... ούτε για διαλογή<br /><br />Σαφείς προειδοποιήσεις ότι η ανθρωπιστική βοήθεια που εισέρχεται στη Γάζα είναι πολύ χαμηλή και ότι δεν φτάνει για διαλογή απευθύνει η Unicef.<br />«Η βοήθεια πρέπει να πολλαπλασιαστεί» υποστήριξε ο James Elder, εκπρόσωπος της Unicef ενώ και ο γ.γ. του ΟΗΕ, Antonio Guterres έκανε λόγο για μια επική ανθρωπιστική καταστροφή.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Θρίλερ στη Γάζα, σοκ στην Ιερουσαλήμ. Η Hamas πίσω από την τρομοκρατική επίθεση - Πιέσεις για νέα διήμερη εκεχειρία.

Μέχρι στιγμής έχουν αφεθεί ελεύθεροι 70 όμηροι και 210 Παλαιστίνιοι κρατούμενοι, με το Ισραήλ να εκτιμά ότι στα χέρια της Hamas βρίσκονται α...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Σαουδική Αραβία «εξαγοράζει» το Ιράν με επενδύσεις, για να μην εμπλακεί στον πόλεμο Ισραήλ - Hamas.

<img height="427" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/b9eced89eb67357633dbc736106baa1f_XL.jpg" width="712" /><br /><br /><div>Το Ριάντ έχει προτρέψει την Ισλαμική Δημοκρατία να συγκρατήσει τους συμμάχους της στον Λίβανο, το Ιράκ και τη Συρία<br /><br />Η Σαουδική Αραβία ετοιμάζει οικονομικές επενδύσεις στην πληγείσα από κυρώσεις οικονομία του Ιράν, του μακροχρόνιου περιφερειακού της αντιπάλου.<br />Ωστόσο, σύμφωνα με το Bloomberg, υπάρχει ένα εμπόδιο: Η Τεχεράνη δεν πρέπει να ενθαρρύνει την περιφερειακή κλιμάκωση του πολέμου Ισραήλ-Hamas.<br />Σύμφωνα με Άραβες και Δυτικούς αξιωματούχους που είναι εξοικειωμένοι με το θέμα, η πρόταση παραδόθηκε άμεσα και με πολλαπλά μέσα στο Ιράν, μετά την επίθεση της Hamas στο Ισραήλ τον περασμένο μήνα και τον πόλεμο που ακολούθησε στη Γάζα.<br />Από την επίθεση της Hamas στις 7 Οκτωβρίου, το Ριάντ έχει προτρέψει την Ισλαμική Δημοκρατία να συγκρατήσει τους συμμάχους της στον Λίβανο, το Ιράκ και τη Συρία.<br />Δεν είναι σαφές πόσο σοβαρά έχει λάβει το Ιράν αυτά τα ανοίγματα, αλλά ο συμφιλιωτικός τόνος σηματοδοτεί ένα βήμα προς τα εμπρός για δύο χώρες που επί μακρόν ανταγωνίζονται για γεωπολιτική ισχύ στη Μέση Ανατολή.<br /><br /><img height="447" src="https://www.bankingnews.gr/image/iran.jpg" width="640" /><br /><br />Διττή προσέγγιση<br /><br />Παράλληλα με την προσέγγιση του πρίγκιπα διαδόχου Mohammed Bin Salman, η Σαουδική Αραβία συνεργάζεται επίσης με τους Άραβες συμμάχους και τις ΗΠΑ για να σταματήσει το Ιράν από το να "οπλοποιήσει" τη σύγκρουση.<br />Η διττή προσέγγιση έδωσε μια σπάνια εικόνα της στρατηγικής της Σαουδικής Αραβίας μετά τη φετινή αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων.<br />Το φάσμα μιας περιφερειακής σύγκρουσης ώθησε το Ριάντ να κάνει τα πάντα για να εντάξει το Ιράν ως συνυποστηρικτή του ανακοινωθέντος που εκδόθηκε στο τέλος της πρόσφατης ισλαμοαραβικής συνόδου κορυφής.</div><div><br />Το έγγραφο καταδίκασε το Ισραήλ, το οποίο, σύμφωνα με αξιωματούχους υγείας της Γάζας, έχει σκοτώσει περισσότερους από 15.000 Παλαιστίνιους κατά τη διάρκεια έξι εβδομάδων πολέμου.<br />Τα Ηνωμένα Έθνη χαρακτήρισαν "ανθρωπιστική καταστροφή" την καταστροφή της Γάζας από το Ισραήλ, την απάντησή του στην επίθεση της Hamas κατά την οποία σκοτώθηκαν 1.200 Ισραηλινοί.<br />Η εξαήμερη εκεχειρία που διαπραγματεύτηκε το Κατάρ λήγει απόψε, αλλά οι διαπραγματευτές ελπίζουν να την παρατείνουν.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Σαουδική Αραβία «εξαγοράζει» το Ιράν με επενδύσεις, για να μην εμπλακεί στον πόλεμο Ισραήλ - Hamas.

Το Ριάντ έχει προτρέψει την Ισλαμική Δημοκρατία να συγκρατήσει τους συμμάχους της στον Λίβανο, το Ιράκ και τη Συρία Η Σαουδική Αραβία ετοιμά...

Διαβάστε την συνέχεια

Δεν κάνουν απρέπειες μόνο οι Βρετανοί κύριε Πρωθυπουργέ.

<img height="427" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2023/11/231129025353_MITSOTAKIS-SEFERHS-LONDON092.jpg" width="717" /><br /><h3 style="text-align: left;">Υπάρχει ο Ερντογάν, ο Ράμα και φυσικά οι Γερμανοί με τις Πολεμικές Επανορθώσεις, που αρνούνται να πληρώσουν…</h3><div>Του <b>ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΒΑΛΙΑ</b><br />Στην διάρκεια της θητείας του ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει δεχθεί απρέπειες και προσβολές πολύ βαρύτερες από το βρετανικό σνομπάρισμα που του επιφύλαξε ο Ινδός πρωθυπουργός της Γηραιάς Αλβιόνος.<br /><br />Δεν θα σταθώ στον Ταγίπ Ερντογάν που τον έχει χλευάσει δημοσίως, λέγοντας του ότι …θα ρθει νύχτα. Εκεί υπάρχει το σύνδρομο «σφάξε με αγά μου να αγιάσω» που ερμηνεύεται με διάφορους τρόπους.<br /><br />Ας πάμε σε πιο ταπεινές περιπτώσεις ξένων ηγετών όπως αυτή του Αλβανού σαλταδόρου Εντι Ράμα που επίσης τον έχει πάρει στο ψιλό. Εφτασε να του πει κατάμουτρα ότι η Ελλάδα εξαπάτησε την Ευρώπη για να αρπάξει χρήματα. Και ο Κυριάκος δεν ενοχλήθηκε. Λίγες εβδομάδες αργότερα του εγκαινίασε περιχαρής και έκθεση ζωγραφικής στην Αθήνα…<br /><br />Το ερώτημα είναι λοιπόν τι μύγα τον τσίμπησε και έσπευσε να δημιουργήσει διπλωματικό επεισόδιο στο Λονδίνο; Η απάντηση εδώ είναι απλή και φυσικά δεν έχει να κάνει με την αξιοπρέπεια ή τα συμφέροντα της πατρίδας, αλλά με το καπρίτσιο ενός κακομαθημένου (από τα εκμαυλισμένα ελληνικά ΜΜΕ) πρωθυπουργού που είδε το προγραμματισμένο επικοινωνιακό σόου των βραδινών δελτίων να καταρρέει.Ολοι μας έχουμε καταλάβει ότι ο Κυριάκος ποθεί να γράψει μια χρυσή σελίδα στην ιστορία συνδέοντας το όνομα του με τον επαναπατρισμό των Γλυπτών του Παρθενώνα. Αλλά δυστυχώς γρήγορα κατάλαβε ότι αυτό ξεπερνά τις δυνάμεις του.</div><div><br />Ετσι συμβιβάστηκε με τον «δανεισμό». Μικρό το κακό αφού τα ελληνικά μέσα προκειμένου να υμνήσουν τον Μωυσή, θα τον βάφτιζαν «επαναπατρισμό».<br /><br />Το ολιγοήμερο ταξίδι στο Λονδίνο προσέφερε πολλές ευκαιρίες. Θα ταχτοποιούσε οικογενειακές του υποθέσεις, θα έριχνε τον καθιερωμένο «δεκάρικο» στην σύναξη της Morgan Stanley, θα συναντούσε τους εκλεκτούς «επενδυτές» του Πατέλη και μέσα σ’ όλα θα έστηνε και ένα σόου για τα Μάρμαρα κλείνοντας το μάτι στον φιλαράκο του τον Τζόρτζ Οσμπορν που από υπουργός οικονομικών, έγινε διευθυντής ενός free press για να καταλήξει διακοσμητικός πρόεδρος στο Βρετανικό Μουσείο.<br /><br />Η αλήθεια είναι ο Οσμπορν μπορεί να μην υπήρξε ιδιαίτερα διορατικός στα θέματα της οικονομίας, αλλά έχει καταλάβει το πάθος του Ελληνα πρωθυπουργού. Και εντελώς χαζός δεν είναι.<br /><br />Η υποτιθέμενη “win-win” συμφωνία για την «ανταλλαγή» αρχαιοτήτων με προοπτική να επιστρέψουν προσωρινά κάποια από τα Γλυπτά του Παρθενώνα στο Μουσείο της Ακρόπολης, μάλλον προς το συμφέρον της βρετανικής πλευράς είναι. Κλείνει μια για πάντα το ζήτημα του οριστικού επαναπατρισμού και στο τέλος της ημέρας(όπως λένε κάποιες κακές γλώσσες)το πολύπαθο Βρετανικό Μουσείο θα μπορούσε να αντλήσει μια γενναία χορηγία από τα χρήματα του Ελληνα φορολογούμενου.<br /><br />Ο Κυριάκος λοιπόν σκέφτηκε να συνδυάσει τις μπίζνες με τους τραπεζίτες, στήνοντας και ένα ωραίο σόου για τα ελληνικά δελτία ειδήσεων. Μόνο που δεν πρόσεξε κάποιες λεπτομέρειες. Η επίσκεψη του στο Λονδίνο ήταν καθαρά ιδιωτική. Δεν τον κάλεσε ο Σούνακ. Και δεν είχε συμφωνηθεί κάποιο πρωτόκολλο. Όλα ανεπίσημα.<br /><br />Επιπλέον ο καλός μας πρωθυπουργός δεν κατάλαβε ότι όταν παρακαλάς για ένα ραντεβού με τον Βρετανό πρωθυπουργό στην έδρα του, δεν πας πρώτα να συναντηθείς με τον αρχηγό της αντιπολίτευσης και ορκισμένο πολιτικό του εχθρό.<br /><br />Εβγαλε κάτι από την κουβεντούλα με τον αρχηγό του Εργατικού Κόμματος ο κύριος Μητσοτάκης; Το απόλυτο μηδέν. Ο άλλος τον ξεπέταξε λέγοντας του «βρείτε τα με το βρετανικό μουσείο και εδώ είμαστε». Μία διατύπωση εξόχως γενικόλογη που προσφέρθηκε αβασάνιστα με την άνεση ενός πολιτικού στον προθάλαμο της εξουσίας. Μόνο που όταν έρθει στην εξουσία, μπορεί εύκολα να επικαλεστεί ότι οι συνθήκες άλλαξαν…Η συνάντηση, λοιπόν, του Κυριάκου με τον επικεφαλής του Εργατικού Κόμματος μπορεί να μην απέδωσε αποτέλεσμα, ερέθισε ωστόσο τα ανακλαστικά του εν ενεργεία πρωθυπουργού. Προέκυψε και το ευφυολόγημα με την Μόνα Λίζα με αποτέλεσμα το γλυκό να δέσει καλά…<br /><br />Μέσα στην αγωνία του να εξασφαλίσει το πολυπόθητο «σόου» ο Ελληνας πρωθυπουργός προσπάθησε να βάλει πολλά καρπούζια στη μασχάλη και στο τέλος του έπεσαν, δεν υπάρχει αμφιβολία. Βεβαίως αυτό δεν αποτελεί ελαφρυντικό για την απαξιωτική στάση του Βρετανού ομόλογου του. Όμως έτσι είναι η ζωή στην διεθνή πολιτική. Σνομπάρεις εκείνον που σε παίρνει…<br /><br />Το ερώτημα για εμένα πάντως παραμένει. Κάθε πότε «ενοχλείται» ο Κυριάκος; Ευγενές το όραμα για την επιστροφή των Μαρμάρων, έστω και με την μορφή δανεισμού, δεν μπορώ να πω.<br /><br />Αλλά νομίζω προηγούνται οι πολεμικές επανορθώσεις από την Γερμανία, μπροστά στους ηγέτες της οποίας ο «ενοχλημένος» στέκεται κλαρίνο. Γιατί αυτό το ζήτημα δεν είναι μόνο συμβολικό. Υπάρχει το τεράστιο ηθικό χρέος προς τη γενιά των παππούδων μας που αφανίστηκε, υπάρχει και το τεράστιο υλικό χρέος των Γερμανών προς την χρεοκοπημένη πατρίδα μας που παραμένει σε εκκρεμότητα.<br /><br />Παράξενο τρένο ο Κυριάκος λοιπόν. Δεν ενοχλείται με τους Γερμανούς μπαταχτσήδες, δεν ενοχλείται με τον Ράμα που τον εμπαίζει, δεν ενοχλείται με τον Ερντογάν που τον απειλεί, ενοχλείται όμως όταν χαλάει το σόου στα δελτία των οκτώ. Ομολογουμένως προχωρημένη αντίληψη ευθιξίας…</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Δεν κάνουν απρέπειες μόνο οι Βρετανοί κύριε Πρωθυπουργέ.

Υπάρχει ο Ερντογάν, ο Ράμα και φυσικά οι Γερμανοί με τις Πολεμικές Επανορθώσεις, που αρνούνται να πληρώσουν… Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΒΑΛΙΑ Στην διάρκ...

Διαβάστε την συνέχεια

"Δεμένα" στην Τουρκία τα πλοία των ακτιβιστών που προορίζονται για τη Γάζα περιμένουν το "πράσινο φώς" από τον Ερντογάν.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2023-11/7_2.jpg?itok=NUpqccxf" width="752" /><br /><br />Ο πολύ μικρός αριθμός πλοιαρίων Τούρκων ακτιβιστών, μόλις 12, αντιδιαστέλλεται τον ηγετικό ρόλο τους στον στολίσκο των εκατοντάδων πλοίωνμε προορισμό τη Λωρίδα της Γάζας, γεγονός που υποδεικνύει σαφέστατα ότι πίσω όλα κρύβεται το επίσημο τουρκικό κράτος και ο Ερντογάν<br /><br />Την ώρα που η μία εκεχειρία διαδέχεται την άλλη στον πόλεμο Χαμάς-Ισραήλ, συνοδευόμενη με απελευθέρωση ομήρων της Χαμάς και την Διεθνή Κοινότητα να προσδοκά τον οριστικό τερματισμό του πολέμου, μια άλλη "απειλή" αναδύεται που μπορεί να περιπλέξει τα πράγματα, προερχόμενη από τον στολίσκο 1000 μικρών πλοίων με αφετηρία την Τουρκία τα οποία θα καταπλεύσουν στη Λωρίδα της Γάζας, με σκοπό το "σπάσιμο" του Ισραηλινού ναυτικού αποκλεισμού.<br /><br /><br />Ο στολίσκος 1000 μικρών σκαφών δεν έχει αποπλεύσει ακόμη από την Τουρκία με προορισμό τη Γάζα<br /><br />Το θέμα προβληματίζει τους Ισραηλινούς, με<a href="https://www.jpost.com/middle-east/article-775756"> έγκριτο ΜΜΕ </a>της χώρας τους σε σχετικό άρθρο του να επισημαίνει, πως "δεν είναι σαφές πόσο μεγάλη απειλή είναι ο στολίσκος της Τουρκίας", αναφέροντας ότι οι πρώτες αναφορές για τον πιθανό στολίσκο κυκλοφόρησαν στις 20 Νοεμβρίου, με τις προβλέψεις να φτάσουν αυτόν στα 1.000 μικρά σκάφη υπό τον ακτιβιστή Volkan Okclugu.<br /><br />Δεν είναι σαφές πόσο μεγάλη απειλή θα είναι ο τουρκικός στολίσκος εάν αμφισβητήσει τον αποκλεισμό της Γάζας από το Ισραήλ τον επόμενο μήνα, ανέφερε σε έκθεσή του το Κέντρο Πληροφοριών και Τρομοκρατίας Meir Amit.<br /><br />Μετά τις αρχικές αναφορές για τον πιθανό στολίσκο οι επικεφαλείς του έχουν σημειώσει κάποια πρόοδο σύμφωνα με την εν λόγω έκθεση, η οποία επισημαίνει ωστόσο ότι οι στόχοι και η οργάνωσή τους φαίνονται πολύ διαφορετικά από τον περιβόητο στολίσκο Mavi Marmara τον Μάιο του 2010 που οδήγησε σε βίαιες συγκρούσεις στην ανοιχτή θάλασσα προκαλώντας γεωπολιτικές επιπτώσεις.<br /><br />Μια έκθεση του Κέντρου Meir Amit, που είναι γεμάτη με πρώην ανώτατους αξιωματούχους ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών και διατηρεί συνεχή επαφή με υπηρετούντες επί του παρόντος αξιωματούχους των μυστικών υπηρεσιών, ανέφερε:<div><br />Οι πραγματικές επιδιώξεις του στολίσκου<br /><br />«Φαίνεται ότι ο στολίσκος βρίσκεται ακόμη μόνο στα στάδια σχεδιασμού και είναι περισσότερο στο πνεύμα της έκφρασης μιάς πράξης αλληλεγγύης πρός τη Λωρίδα της Γάζας, χωρίς να είναι σαφές πότε σκοπεύουν να αποπλεύσουν και αν σκοπεύουν πραγματικά να φτάσουν στις ακτές της Γάζας».<br /><br />Οι ηγέτες του στολίσκου λένε ότι στην πραγματικότητα δεν αναμένουν να σπάσουν πλήρως τον αποκλεισμό της Γάζας από το Ισραήλ όσο να διαταράξουν τη συνεχιζόμενη αποστολή στρατιωτικών προμηθειών στο Ισραήλ και να αποσπάσουν σε μεγάλο βαθμό την προσοχή του ισραηλινού ναυτικού, όπως σημειώνεται από το κέντρο πληροφοριών.<br /><br />Ουσιαστικά, η ιδέα φαίνεται να αυξάνει το κόστος για το Ισραήλ από τη διατήρηση του αποκλεισμού.<br /><br />Εάν ο στολίσκος αποπλεύσει, ανέφερε η έκθεση, τα σχέδιά του είναι να ταξιδέψει πρώτα στην Κύπρο, όπου θα παραλάβει ανθρωπιστικά αγαθά για τους κατοίκους της Γάζας.<br /><br />Στη συνέχεια, θα προσπαθούσε να πλεύσει μέσω των διεθνών υδάτων στη Γάζα, αλλά θα ήταν πολύ πιθανό να σταματήσει, να επιθεωρηθεί και να ρυμουλκηθεί από το ισραηλινό ναυτικό στο λιμάνι του Ασντόντ <br /><br />Αυτό θα απαιτούσε μεγάλους ναυτικούς πόρους και χρόνο των IDF και θα μπορούσε επίσης να δημιουργήσει σημαντική θαλάσσια κυκλοφορία για να επιβραδύνει τις κρίσιμες στρατιωτικές προμήθειες που χρειάζεται το Ισραήλ για την πολεμική προσπάθεια, σύμφωνα με την έκθεση.<br /><br />Μόλις ελλιμενιστούν στο Ασντόντ , οι ηγέτες του στολίσκου θα ζητήσουν ότι οι ανθρωπιστικές προμήθειες τους να φτάσουν στη Γάζα μέσω ξηράς.<br />Πότε θα αποπλεύσει και πόσα πλοία θα περιλαμβάνει τελικά;<br /><br />Επίσης υπάρχουν ακόμα ερωτήματα σχετικά με το εάν ο στολίσκος θα αποπλεύσει ή εάν θα είναι μικρότερος από ότι είχε προβλεφθεί.<br /><br />Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι διοργανωτές ανέφεραν μόνο τον Δεκέμβριο ως γενική περίοδο ως στόχο για τον απόπλου του, αλλά δεν έδωσαν πραγματική ημερομηνία και επειδή εξακολουθούν να συζητούν τη συγκέντρωση κεφαλαίων για την αγορά πλοίων, δήλωσε το Κέντρο Meir Amit.<br /><br />Στην πραγματικότητα, αρχικά, ορισμένοι διοργανωτές είπαν ότι ο στολίσκος θα αποπλεύσει στις 23 Νοεμβρίου.<br /><br />Η συνεχιζόμενη προσωρινή κατάπαυση του πυρός πιθανώς περιέπλεξε επίσης τις προσπάθειες του στολίσκου, αν και θα μπορούσαν ακόμα να αποπλεύσουν, σημειώνοντας ότι ο IDF έχει πει ότι θα διατηρήσει τον έλεγχο ασφαλείας της Γάζας ακόμα και μετά το τέλος του πολέμου.<br /><br />Πηγές του IDF ανέφεραν πρόσφατα ότι ήταν αμφίβολοι εάν ο στολίσκος θα έφτανε στην πραγματικότητα οπουδήποτε κοντά στη Γάζα.<br />Νομικές και οικονομικές δυσκολίες<br /><br />Ορισμένες προηγούμενες απόπειρες σε στολίσκους απέτυχαν όταν ένας συνδυασμός διεθνών διπλωματικών πιέσεων, νομικών πιέσεων από ασφαλιστικές εταιρείες και πιθανών μηνύσεων για συμμετοχή σε επικίνδυνες θαλάσσιες δραστηριότητες κατέστησαν οικονομικά δύσκολη την αγορά και την αποστολή ικανού αριθμού πλοίων.<br /><br />Η ασφάλιση και η επένδυση σε έναν τέτοιο στολίσκο έχει σημαντικά μειονεκτήματα όταν η προσδοκία είναι ότι το πλοίο θα κατασχεθεί από τον IDF για αόριστο χρονικό διάστημα σε ενδεχόμενη παραβίαση του αποκλεισμού.<br /><br />Οι διοργανωτές του στόλου αμφισβητούν τον αποκλεισμό ως παράνομο και, πιο συγκεκριμένα, ισχυρίζονται ότι το IDF δεν μπορεί να τους σταματήσει εάν επιτρέψουν μια επιθεώρηση και φέρνουν μόνο ανθρωπιστικά αγαθά.<br /><br />Ωστόσο, γνωρίζουν ότι ο Ισραηλινός Στρατός είναι πιθανό να κατασχέσει τα πλοία τους ούτως ή άλλως με βάση τον ισχυρισμό ότι οι αποκλεισμοί δεν χρειάζεται να κάνουν διάκριση μεταξύ του είδους των εμπορευμάτων που μεταφέρονται, ειδικά εάν τα εμπορεύματα επιτραπούν στη συνέχεια να φτάσουν στη Γάζα μέσω ξηράς.<br /><br />Παραδόξως, η έκθεση επισήμανε ότι ο μεγαλύτερος αριθμός πλοίων που ενδέχεται να συμμετάσχουν στον στολίσκο των 4.500 ατόμων περιλαμβάνει 133 από τη Ρωσία και 104 από την Ισπανία, με μόνο 12 μέχρι στιγμής από την ίδια την Τουρκία.<br /><br />Επίσης, η έκθεση αναφέρει άλλους , μικρότερους στολίσκους που έχουν συζητηθεί από τους ακτιβιστές της Χαμάς Zahar Birai και τη Μουσουλμανική Αδελφότητα της Αγγλίας.<br /><br />Άλλοι ακτιβιστές που εμπλέκονται στις προσπάθειες δημιουργίας και απόπλου του στολίσκου που κατονομάζονται στην έκθεση, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνουν τον Ιορδανό βουλευτή Fares al-Ajarama, τον καθηγητή Torstein Dahle και τον επικεφαλής του συνδέσμου "Mavi Marmara" Ismail Songur.</div><div><br />Τι μέλλει γενέσθαι<br /><br />Από τα παραπάνω διαπιστώνουμε πως υπάρχει ένα "ομιχλώδες τοπίο" αναφορικά με το αν, πότε και με πόσα πλοία θα αποπλεύσει τελικά ο στολίσκος των ακτιβιστών από την Τουρκία, με προορισμό τη Λωρίδα της Γάζας.<br /><br />Εκτίμησή μας είναι πως όσο υφίσταται κατάπαυση του πυρός μεταξύ Χαμάς-Ισραήλ και η απελευθέρωση των ομήρων συνεχίζεται , ο στολίσκος των ακτιβιστών δεν πρόκειται να αποπλεύσει από την Τουρκία για τη Λωρίδα της Γάζας.<br /><br />Αυτό αναμένουμε να γίνει αμέσως μόλις ανακοινωθεί από το Ισραήλ η επανάληψη των στρατιωτικών επιχειρήσεων.<br /><br />Ο λόγος είναι ότι ο στολίσκος των ακτιβιστών θέλει να στρέψει όλα τα φώτα της Διεθνούς κοινής γνώμης πάνω του, επιδιώκοντας την καταδίκη του "αδιάλλακτου" Ισραήλ Διεθνώς.<br /><br />Τέλος ο πολύ μικρός αριθμός πλοιαρίων Τούρκων ακτιβιστών, μόλις 12, αντιδιαστέλλεται τον ηγετικό ρόλο τους στον στολίσκο των εκατοντάδων πλοίωνμε προορισμό τη Λωρίδα της Γάζας, γεγονός που υποδεικνύει σαφέστατα ότι πίσω όλα κρύβεται το επίσημο τουρκικό κράτος και ο Ερντογάν.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

"Δεμένα" στην Τουρκία τα πλοία των ακτιβιστών που προορίζονται για τη Γάζα περιμένουν το "πράσινο φώς" από τον Ερντογάν.

Ο πολύ μικρός αριθμός πλοιαρίων Τούρκων ακτιβιστών, μόλις 12, αντιδιαστέλλεται τον ηγετικό ρόλο τους στον στολίσκο των εκατοντάδων πλοίωνμε ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο "δεκάλογος" των άριστων σχέσεων Τουρκίας-Χαμάς. Τα δόλια σχέδια Ερντογάν μετά τη λήξη του πολέμου στη Γάζα.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2023-11/Erdogan-Haniyeh_0.jpg?itok=se5MrbNO" width="761" /><br /><br /><div>Η υποστηρικτική στάση του Ερντογάν προς τη Χαμάς δεν αποτελεί "κεραυνό εν αιθρία", αλλά απόρροια των "αδελφικών"σχέσεων που έχουν αναπτυχθεί μεταξύ τους, αφού η η τρομοκρατική οργάνωση λαμβάνει σημαντική χρηματοδότηση, υλικό και βοήθεια από την Τουρκία<br /><br />Είναι γνωστή η αναμφισβήτητα υποστηρικτική στάση της Τουρκίας απέναντι στην τρομοκρατική οργάνωση της Χαμάς στον πόλεμό της με το Ισραήλ, την οποία ο Ερντογάν αποκαλεί "απελευθερωτική" οργάνωση, ενώ το Ισραήλ και τον Πρωθυπουργό του Νετανιάχου, "τρομοκράτες"<br /><br />Ωστόσο η στάση αυτή του Ερντογάν δεν μας αιφνιδίασε, ούτε αποτελεί "κεραυνό εν αιθρία", αλλά απόρροια των πολύ ανεπτυγμένων σχέσεων Τουρκίας-Χαμάς τα τελευταία χρόνια και των "αδελφικών"σχέσεων που έχουν αναπτυχθεί μεταξύ τους, αφού η η τρομοκρατική οργάνωση λαμβάνει σημαντική χρηματοδότηση, υλικό και υποστήριξη από την Τουρκία.</div><div><br />Ο "δεκάλογος" των άριστων σχέσεων Τουρκίας-Χαμάς<br /><br />Για δεκαετίες, η Τουρκία και το Ισραήλ απολάμβαναν μια παραγωγική εταιρική σχέση. Ωστόσο, από το 2009, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει μειώσει τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών ενώ έχει αυξήσει την υποστήριξη προς τη Χαμάς. Πιο πρόσφατα, η δημόσια υποστήριξη του Ερντογάν στη σφαγή Ισραηλινών αμάχων από τη Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου έχει τερματίσει τις διπλωματικές ενώσεις Τουρκίας-Ισραήλ.<br /><br />Αν επιχειρήσουμε να βρούμε τα "κοινά σημεία" Τουρκίας και Χαμάς, οδηγούμαστε σε έναν "δεκάλογο" αιτολόγησης των άριστων σχέσεών τους, ως ακολούθως:</div><div><br />1. Η Τουρκία δεν θεωρεί τη Χαμάς τρομοκρατική οργάνωση<br /><br />Μετά τη σφαγή των Ισραηλινών αμάχων από τη Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου, ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είπε: «Η Χαμάς δεν είναι τρομοκρατική οργάνωση», αλλά «μια ομάδα απελευθέρωσης, «μουτζαχεντίν» που διεξάγουν μάχη για να προστατεύσουν τα εδάφη και τον λαό της».</div><div><br />2. Η Τουρκία παρέχει στη Χαμάς ένα ασφαλές καταφύγιο<br /><br />Η Χαμάς αποτάθηκε στην Τουρκία το 2011 μετά από άμεση πρόσκληση της τουρκικής κυβέρνησης. Η κίνηση ήταν μέρος μιας συμφωνίας με τη μεσολάβηση της Αιγύπτου, σύμφωνα με την οποία το Ισραήλ απελευθέρωσε περισσότερους από χίλιους Παλαιστίνιους κρατούμενους, συμπεριλαμβανομένων υψηλού προφίλ στελέχη της Χαμάς, με αντάλλαγμα τον στρατιώτη των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων (IDF) Γκιλάντ Σαλίτ</div><div><br />Έκτοτε, η Τουρκία παρέχει ένα ασφαλές καταφύγιο για την ανώτερη ηγεσία της Χαμάς.<br />Ο Σάλεχ-άλ-Αρούρι, επί του παρόντος αναπληρωτής πολιτικός αρχηγός της Χαμάς, μετακόμισε προσωρινά από τη Δαμασκό στην Τουρκία μετά το ξέσπασμα του συριακού εμφυλίου πολέμου για να ιδρύσει ένα παράρτημα της Χαμάς εκεί. Το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ επέβαλε κυρώσεις στον Αλ Αρούρι το 2015.</div><div><br />3. Προηγουμένως, η Τουρκία και το Ισραήλ μοιράζονταν μια ισχυρή εταιρική σχέση<br /><br />Η Τουρκία ήταν η πρώτη μουσουλμανική χώρα που αναγνώρισε το κράτος του Ισραήλ το 1949.<br />Οι διαδοχικές τουρκικές κυβερνήσεις διατήρησαν ισχυρούς δεσμούς με το Ισραήλ, εν μέρει λόγω της σημαντικής εβραϊκής μειονότητας της Τουρκίας.<br /><br />Οι σχέσεις Ισραήλ-Τουρκίας βασίστηκαν στη συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας και της άμυνας. Το 1996 και το 1998, η Τουρκία ανέθεσε στο Ισραήλ συμβάσεις για την αναβάθμιση του στόλου των μαχητικών αεροσκαφών της Τουρκίας.<br /><br />Η Άγκυρα ανέθεσε επίσης στο Ισραήλ σύμβαση 700 εκατομμυρίων δολαρίων το 2002 για την αναβάθμιση τουρκικών αρμάτων μάχης. Οι δύο χώρες πραγματοποιούσαν συχνές στρατιωτικές ασκήσεις μαζί και μοιράζονταν πληροφορίες μεταξύ τους μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 2000.</div><div><br />4. Οι σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ επιδεινώθηκαν επί Ερντογάν<br /><br />Στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του 2009 στο Νταβός, ο τότε πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιτέθηκε στον Ισραηλινό Πρόεδρο Σιμόν Πέρες για τον πόλεμο με τη Χαμάς το 2008-2009 που ξεκίνησε μετά από σφοδρή ρίψη ρουκετών από τη Λωρίδα της Γάζας προς το Ισραήλ.<br /><br />Ο Ερντογάν κατηγόρησε το Ισραήλ ότι σκότωσε παλαιστίνια μωρά.<br /><br />Το 2010, ένας στολίσκος πλοίων, με την ενθάρρυνση της κυβέρνησης της Τουρκίας, επιχείρησε να παραβιάσει τον ναυτικό αποκλεισμό του Ισραήλ στη Γάζα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη στρατιωτική συμπλοκή γνωστή ως περιστατικό "Mavi Marmara".<br /><br />Το "Mavi Marmara" οδήγησε σε σημαντική υποβάθμιση των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ Άγκυρας και Ιερουσαλήμ.<br />Με την ανάληψη της τουρκικής προεδρίας το 2014, ο Ερντογάν τάχθηκε σθεναρά κατά του Ισραήλ κατά τη σύγκρουση Ισραήλ-Γάζας εκείνο το έτος, κατηγορώντας το για τρομοκρατία.<br /><br />Η Τουρκία και το Ισραήλ αποκατέστησαν διπλωματικούς δεσμούς σε επίπεδο πρεσβευτών τον Σεπτέμβριο του 2022. Ωστόσο, αφότου ο Τούρκος Πρόεδρος Ερντογάν εκφώνησε μια ζωηρή ομιλία για τον πόλεμο στη Γάζα στις 28 Οκτωβρίου 2023, ο Ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών Έλι Κοέν δήλωσε δημόσια ότι «διέταξε την επιστροφή των διπλωματικών εκπροσώπους» από την Άγκυρα «προκειμένου να γίνει επαναξιολόγηση των σχέσεων μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας».</div><div><br />5. Η Τουρκία υποστηρίζει τους ηγέτες της Χαμάς παρέχοντας πληροφορίες, τουρκικά διαβατήρια<br /><br />Η Χαμάς διατηρεί γραφεία στην Τουρκία, αν και αυτές οι τοποθεσίες δεν είναι δημοσίως γνωστές.<br /><br />Το 2015, ο Τζιχάντ Γιαγκμούρ, στέλεχος της Χαμάς που έπαιξε ρόλο στην απαγωγή του στρατιώτη του Ισραηλινού Στρατού Γάχμαν, έγινε εκπρόσωπος της Χαμάς στην τουρκική κυβέρνηση.<br /><br />Σύμφωνα με το Ισραηλινό Κέντρο Πληροφοριών και Τρομοκρατίας Meir Amit, ο Γιαγκμούρ, «σύναψε σχέσεις μεταξύ της Χαμάς και της τουρκικής κυβέρνησης και του Τουρκικού Εθνικού Οργανισμού Πληροφοριών (MIT).<br />Ο Ερντογάν πραγματοποιεί ανοιχτά συναντήσεις με ανώτερα στελέχη της Χαμάς, με πιο πρόσφατη τον Ιούλιο του 2023, όταν φιλοξένησε τον πολιτικό αρχηγό της Χαμάς, Ισμαήλ Χανίγιε. Η Άγκυρα χορήγησε στον Χανίγιε τουρκική υπηκοότητα το 2020. Ο αναπληρωτής του, Σάλεχ-'Άλ-Αρούρι , έλαβε επίσης τουρκικό διαβατήριο.</div><div><br />6. Η Τουρκία στηρίζει οικονομικά τη Χαμάς<br /><br />Το 2012, η τουρκική κυβέρνηση φέρεται να δώρισε 300 εκατομμύρια δολάρια στη Χαμάς καθώς η οργάνωση δημιούργησε παράρτημα στην Τουρκία.<br /><br />Μια τουρκική μη κυβερνητική οργάνωση με δεσμούς με την κυβέρνηση, το Ίδρυμα για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (IHH) που διοργάνωσε επίσης τον στολίσκο Mavi Marmara το 2010, έχει μεταφέρει πληρωμές σε μετρητά στο παράρτημά της στη Λωρίδα της Γάζας από το 2010.<br /><br />Η Χαμάς χρησιμοποιεί αυτές τις πληρωμές για να χρηματοδοτήσει την τρομοκρατία .<br /><br />Ο Τζιχάντ Γιαγκμούρ ηγείται μιας άλλης τουρκικής ΜΚΟ που συγκεντρώνει χρήματα για τη Χαμάς.<br /><br />Το 2020, ένα Περιφερειακό Δικαστήριο των ΗΠΑ αναγνώρισε τον Γιαγκμούρ ως χρηματοδότη της τρομοκρατικής επίθεσης της Χαμάς το 2015 που σκότωσε δύο Ισραηλινούς στη Δυτική Όχθη. Το δικαστήριο έκρινε ρητά ότι η τουρκική τράπεζα "Kuveyt Turk Bank" «βοήθησε στη χρηματοδότηση της Χαμάς».</div><div><br />7. Η Τουρκία υποστηρίζει στρατιωτικά τη Χαμάς<br /><br />Το 2018, το Ισραήλ συνέλαβε και απέλασε τον Καμίλ Τακλί, Τούρκο καθηγητή νομικής και χρηματοδότη της Χαμάς.<br /><br />Ο Τακλί παραδέχτηκε κατά τη διάρκεια ανάκρισης με Ισραηλινούς αξιωματούχους ότι η Χαμάς δρα στην Τουρκία και λαμβάνει στρατιωτική υποστήριξη από την Άγκυρα.<br /><br />Η συνεργασία Τουρκίας-Χαμάς διευκολύνεται από τον SADAT, έναν ιδιωτικό στρατιωτικό φορέα στην Τουρκία με επικεφαλής έναν Ισλαμιστή απόστρατο Ταξίαρχο με στενούς δεσμούς με τον Ερντογάν.<br /><br />Ισραηλινοί αξιωματούχοι ασφαλείας πιστεύουν ότι η SADAT είναι υπεύθυνη για τον εφοδιασμό της Χαμάς με όπλα και υλικό.<br /><br />Τον Ιούλιο του 2023, οι ισραηλινές αρχές κατέσχεσαν 16 τόνους εκρηκτικού υλικού που προέρχονταν από την Τουρκία και προορίζονταν για τη Γάζα, προφανώς προοριζόμενες για ρουκέτες της Χαμάς.<br />8. Οι πολιτικές απόψεις του Ερντογάν ευθυγραμμίζονται με τη Χαμάς<br /><br />Το 2017, ο Ερντογάν παρέθεσε ευθέως στίχους από τον ιδρυτικό χάρτη της Χαμάς που ζητούσε την καταστροφή του Ισραήλ. Τον επόμενο χρόνο, κατηγόρησε δημόσια το Ισραήλ ότι διεξήγαγε μια «πολιτιστική γενοκτονία» και ισχυρίστηκε ότι η ισραηλινή πολιτική δεν ήταν «λιγότερο σοβαρή από την καταπίεση που έγινε στους Εβραίους κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο».<br />Η κοσμοθεωρία του Ερντογάν διαμορφώνεται από το Κίνημα Εθνικών Προοπτικών, το ιδρυτικό κίνημα του πολιτικού Ισλάμ στην Τουρκία, το οποίο φιλοξενεί βαθιές αντιδυτικές και αντισημιτικές πεποιθήσεις.</div><div><br />9. Ο Ερντογάν αρνήθηκε να καταδικάσει τη Χαμάς μετά τις 7 Οκτωβρίου<br /><br />Η Χαμάς διέπραξε ξεκάθαρα εγκλήματα πολέμου στις 7 Οκτωβρίου με δολοφονίες και απαγωγές Ισραηλινών αμάχων. Ωστόσο, σε μια συγκέντρωση υπέρ της Χαμάς στις 28 Οκτωβρίου, ο Ερντογάν χαρακτήρισε τις αμυντικές ενέργειες του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας «σφαγή» και είπε ότι η Τουρκία ετοιμάζεται «να πει σε όλο τον κόσμο ότι το Ισραήλ είναι εγκληματίας πολέμου».<br /><br />Φάνηκε επίσης να απειλεί με στρατιωτική δράση κατά του Ισραήλ, λέγοντας ότι η Τουρκία μπορεί «να έρθει οποιαδήποτε νύχτα απροσδόκητα».<br />Στις 15 Νοεμβρίου, ο Ερντογάν αποκάλεσε το Ισραήλ «κράτος τρομοκρατίας» και κατηγόρησε το Ισραήλ ότι διέπραξε «τις πιο ύπουλες επιθέσεις στην ανθρώπινη ιστορία».</div><div><br />10. Η Τουρκία συντονίζει την απάντησή της στον πόλεμο Χαμάς-Ισραήλ με το Ιράν, τον κύριο προστάτη της Χαμάς<br /><br />Από τις 7 Οκτωβρίου, Τούρκοι αξιωματούχοι, συμπεριλαμβανομένου του Ερντογάν και του υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, συναντήθηκαν ανοιχτά με τους Ιρανούς ομολόγους τους για να συντονίσουν μια αντι-ισραηλινή απάντηση. Μια συνάντηση την 1η Νοεμβρίου είχε ως αποτέλεσμα και οι δύο αξιωματούχοι να υποστηρίξουν την «ειρήνη», ενώ απείλησαν το Ισραήλ με έναν ευρύτερο περιφερειακό πόλεμο.</div><div><br />Το μέλλον των σχέσεων Χαμάς-Τουρκίας<br /><br />Με δεδομένη την διακήρυξη του Ισραήλ ότι θα συνεχίσει τις επιχειρήσεις κατά της Χαμάς, μέχρι την απελευθέρωση όλων των ομήρων και την ολοκληρωτική καταστροφή της, εξοντώνοντας είτε ένοπλους τρομοκράτες είτε αυτούς που "φορούν κοστούμια και διαμένουν σε ξενοδοχεία", φωτογραφίζοντας την πολιτική ηγεσία της οργάνωσης, αναμένουμε την συνέχιση παροχής στήριξης της Χαμάς από την Τουρκία.<br /><br />Εκτίμησή μας είναι πως ο Ερντογάν θα προστατεύσει με την ΜΙΤ τα ηγετικά στελέχη της Χαμάς, από τις Ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες, ενώ θα επιχειρήσει η χώρα του μετά το τέλος του πολέμου στη Λωρίδα της Γάζας, να μπεί ως "σφήνα" με πολλούς τρόπους.<br /><br />Μερικοί από αυτούς είναι η ανοικοδόμηση της Γάζας, η προσπάθεια απόκτησης ρόλου εγγυήτριας δύναμης για το Παλαιστινιακό κράτος και η δημιουργία αυτού με εδάφη που θα περιλαμβάνουν την Λωρίδα της Γάζας και την Δυτική όχθη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο "δεκάλογος" των άριστων σχέσεων Τουρκίας-Χαμάς. Τα δόλια σχέδια Ερντογάν μετά τη λήξη του πολέμου στη Γάζα.

Η υποστηρικτική στάση του Ερντογάν προς τη Χαμάς δεν αποτελεί "κεραυνό εν αιθρία", αλλά απόρροια των "αδελφικών"σχέσεων ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Βρετανία δεν είναι και τόσο φίλη μας…

<img height="360" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2023/11/bretania-shunak-mitsotakis-SLpress.jpg" width="741" /><br /><h3 style="text-align: left;">Η στάση της Βρετανίας στις διαπραγματεύσεις του 2018 για το Κυπριακό στο Κραν Μοντανά της Ελβετία ήταν σαφώς υποκριτική και ανθελληνική.</h3><b>ΑΝΔΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ ΜΑΚΗΣ</b><br />Το ερώτημα αν “η Βρετανία είναι εχθρός της Ελλάδας” ακούγεται ρητορικό δεδομένου ότι στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους Αθήνα και Λονδίνο ήταν σύμμαχοι και έκτοτε συνυπάρχουν στο ΝΑΤΟ και συνυπήρχαν στην ΕΕ, μέχρι το Brexit. Ως εκ τούτου, ακούγεται δύσκολο στον 21ο αιώνα να πει κανείς “ναι, η Βρετανία είναι εχθρός της Ελλάδας”. Από την άλλη, μια σειρά γεγονότων δείχνουν πως δεν είναι δα και…φίλη, με τελευταίο βεβαίως το διπλωματικό επεισόδιο με την ακύρωση, στο παρά πέντε, της συνάντησης με τον Έλληνα πρωθυπουργό που προχώρησε ο Βρετανός ομόλογος του, Ρίσι Σούνακ.<br /><br />Ως γνωστόν η Μεγάλη Βρετανία υποστηρίζει, από κοινού με την Ισπανία, την προμήθεια της Τουρκίας με Eurofighter Typhoon (όπως ζήτησε επιτακτικά ο Ερντογάν κατά την επεισοδιακή επίσκεψη του στο Βερολίνο). Τον περασμένο Ιούλιο ο Βρετανός πρέσβης στην Λευκωσία χαρακτήρισε «δικαιολογημένη υπό το σύστημα των εγγυήσεων» την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Παλαιότερα, το 2018, η επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Λόρδων είχε προτείνει στη βρετανική κυβέρνηση την υποστήριξη της ένταξης των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, ακόμη και χωρίς να έχει λυθεί η διαφορά της χώρας με την Ελλάδα για την ονομασία (επικαλούμενοι αφενός την ανάγκη σταθερότητας στην περιοχή, αφετέρου την ανάγκη το Λονδίνο να δείξει ότι η ασφάλεια στην Ευρώπη συνεχίζει να είναι ένα από τα βασικά μελήματά του παρά το Brexit).<br /><br />Βρετανία και Κυπριακό<br /><br />Πάντως, για εμάς, ο Σούνακ έκανε φάουλ, αν και μερικοί θα μπορούσαν να ισχυριστούν πως το επεισόδιο μπορεί να ήταν και πέναλτι! Βέβαια αυτό δεν πρέπει να μας εκπλήττει. Τα ίδια δεν κάνουν πάντοτε οι Άγγλοι στο Κυπριακό, που άλλωστε αυτοί δημιούργησαν; Ο αντιαποικιοκρατικός αγώνας και η απελευθέρωση της Κύπρου ήταν αποκλειστικά ελληνοκυπριακή υπόθεση.<br /><br />Η διατήρηση της βάσης και κάποιων επιπλέον εκτάσεων στο νησί από την Βρετανία αποτελεί ζήτημα από την στιγμή της ένταξης της Κύπρου στην ΕΕ και στην Ευρωζώνη. Για παράδειγμα, η στάση της Μεγάλης Βρετανίας στις διαπραγματεύσεις του 2018 για το Κυπριακό στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας ήταν σαφώς υποκριτική και ανθελληνική. Θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι με όρους ευρωπαϊκών γεωστρατηγικών συμφερόντων ήταν άθλια…<div><br />Από τον αντιβρετανισμό στον αντιαμερικανισμό<br /><br />Το ελληνικό κοινό είχε αγαπήσει την ταινία “Η πιο Σκοτεινή Ώρα” του σκηνοθέτη Τζο Ράιτ, με τον Γκάρι Όλντμαν στον ρόλο του μεγάλου Ουίνστον Τσόρτσιλ, που ήταν αυτός που κοντράρισε το Γ΄ Ράιχ. Όμως, ο Τσόρτσιλ που τόσο θαυμάζουμε και για τα καλά λόγια που είπε για τους Έλληνες, ήταν αυτός που πυροδότησε τον αδελφοκτόνο εμφύλιο στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα να εγκαθιδρυθεί το καθεστώς των δοσίλογων…<br /><br />Αυτά, δεν ξεχνιούνται και πολλά ντοκιμαντέρ που βλέπουμε στην τηλεόραση έρχονται να θυμίσουν την αλήθεια σε όσους επιλέγουν να την ξεχνούν. Οι Άγγλοι βέβαια ήταν τυχεροί, διότι παρέδωσαν τον εμφύλιο στους Αμερικανούς και γλύτωσαν τον αντιβρετανισμό, με αποτέλεσμα να μας μείνει για αρκετές δεκαετίας ο αντιαμερικανισμός. Το σίγουρο είναι πως αν δεν ήταν ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και η γενοκτονία των Εβραίων από του Γερμανούς, η ιστορία θα είχε αναδείξει και την βαρβαρότητα των Βρετανών αποικιοκρατών…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Βρετανία δεν είναι και τόσο φίλη μας…

Η στάση της Βρετανίας στις διαπραγματεύσεις του 2018 για το Κυπριακό στο Κραν Μοντανά της Ελβετία ήταν σαφώς υποκριτική και ανθελληνική. ΑΝΔ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η θρυλική «χαρτοπετσέτα» πάνω στην οποία Τσόρτσιλ-Στάλιν έγραψαν τη μοίρα της Ελλάδας.

<img height="378" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/11/chaurchill_stalin-930x550.png" width="747" /><br /><br /><b> Δημήτρης Σταυρόπουλος</b><br />Στις 9 Οκτωβρίου 1944, σε μια σκοτεινή αίθουσα του Κρεμλίνου κρίθηκαν και αποφασίστηκαν οι ζωές και η μοίρα εκατομμυρίων ανθρώπων στην Ευρώπη!<br />Ο Ουινστων Τσόρτσιλ και ο Ιωσήφ Στάλιν, συμφώνησαν στις σφαίρες επιρροές που θα χώριζαν την «γηραιά ήπειρο» μετά το τέλος του πολέμου.<br /><br /><div>Χαρακτηριστικό είναι το απόσπασμα από το ημερολόγιο του Βρετανού πρωθυπουργού.<br /><br />«Έγραψα τη συμφωνία με μπλε μολύβι σε μία χαρτοπετσέτα, την οποία έδωσα στον Στάλιν, και αφού την ενέκρινε μου την επέστρεψε.<br /><br />Δεν θα θεωρηθεί πολύ κυνικό αν φανεί πως διευθετήσαμε τη μοίρα εκατομμυρίων ανθρώπων, με έναν τόσο ‘πρόχειρο’ τρόπο;<br /><br />Ας κάψουμε το χαρτί.», είπα.<br /><br />«Όχι, κράτα το.», απάντησε ο Στάλιν!<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/11/xartopetseta_ellada.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/11/xartopetseta_ellada.png" /></a><br /><br />ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ<br /><br />Η ήττα των δυνάμεων του Άξονα έμοιαζε πλέον με θέμα χρόνου, καθώς η προέλαση των συμμαχικών στρατευμάτων ήταν ραγδαία σε όλα τα μέτωπα.<br /><br />Οι νίκες στα πεδία των μαχών επέτρεπε στους ανθρώπους που ασκούσαν την εξουσία των επιτιθέμενων κρατών να προχωρήσουν στον σχεδιασμό της επόμενης ημέρας.<br /><br />Όπως είναι λογικό, οι μέλλουσες νικήτριες δυνάμεις επιθυμούσαν την κυριαρχία τους στον μεταπολεμικό κόσμο.<br /><br />Για τον λόγο αυτόν είχαν ξεκινήσει διπλωματικές συζητήσεις, προκειμένου να χωριστεί ο πλανήτης σε ζώνες επιρροής των Συμμάχων.<br /><br />Ωστόσο, οι Σύμμαχοι γνώριζαν ότι οι διαφορές, κυρίως της Σοβιετικής Ένωσης με τις Η.Π.Α. και τη Μεγάλη Βρετανία, σε ιδεολογικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο ήταν έντονες.<br /><br />Έτσι, μέσω των διπλωματικών συνομιλιών, στόχευαν να αποκτήσουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερο προβάδισμα στη νέα εποχή που πλησίαζε έναντι του μελλοντικού τους αντιπάλου.<br /><br />Εντός αυτού του πλαισίου μπορεί να τοποθετηθεί η συνάντηση του Βρετανού Πρωθυπουργού, Winston Churchill, με τον ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης, Joseph Stalin, στη Μόσχα τον Οκτώβριο του 1944.<br /><br />Ο Βρετανός πολιτικός ήθελε να προετοιμάσει τη χώρα του όσο το δυνατόν νωρίτερα για τα νέα δεδομένα που θα προέκυπταν στον μεταπολεμικό κόσμο, ίσως στοχεύοντας και στον αιφνιδιασμό των έτερων μεγάλων δυνάμεων.<br /><br />Έτσι, λίγες μόλις ώρες μετά την άφιξή του στη Μόσχα, ο Churchill, συνοδευόμενος από τον Βρετανό Υπουργό Εξωτερικών, Anthony Eden, γευμάτισαν μαζί με τον Stalin και τον Υπουργό Εξωτερικών της Σοβιετικής Ένωσης, Vyacheslav Molotov. Κατά τη διάρκεια του δείπνου, ο Πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας έβαλε σε εφαρμογή το σχέδιό του.<br /><br />Ο στόχος του εκείνο το βράδυ ήταν να θέσει τις βάσεις για τον καθορισμό των επιρροών στη «γειτονιά» μας, τα Βαλκάνια.<br /><br />ΤΟ… ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ<br /><br />Ο Τσόρτσιλ πρότεινε η Σοβιετική Ένωση να έχει 90% επιρροή στη Ρουμανία και 75% στη Βουλγαρία, ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο να έχει 90% επιρροή στην Ελλάδα.<br /><br />Ο Τσόρτσιλ επίσης πρότεινε στην Ουγγαρία και τη Γιουγκοσλαβία να έχουν 50% επιρροή και οι δύο.<br /><br />Οι υπουργοί εξωτερικών των δύο χωρών, Άντονι Ήντεν και Βιατσεσλάβ Μιχαήλοβιτς Μολότωφ, διαπραγματεύτηκαν τα ποσοστά της συμφωνίας στις 10 και 11 Οκτωβρίου. Κατάληξη αυτής της συζήτησής ήταν η αύξηση των ποσοστών επιρροής της Σοβιετικής Ένωσης στη Βουλγαρία και την Ουγγαρία κατά 80%.<br /><br />Όμως, φαίνεται να υπάρχουν αμφιβολίες σχετικά με την ακρίβεια της περιγραφής των γεγονότων από τον Τσόρτσιλ, η οποία μάλλον εξυπηρετούσε πολιτικές σκοπιμότητες της εποχής.<br /><br />Πρώτα, μοιάζει παράξενη η μη άμεση συμμετοχή των Αμερικανών σε μια τόσο σημαντική διαπραγμάτευση. Εκπροσωπούνται μόνο από τον πρεσβευτή τους στη Σοβιετική Ένωση, Άβερελ Χάριμαν.<br /><br />Δεύτερο, το σημείωμα της συμφωνίας που υποτίθεται ότι διάβασε ο Στάλιν, είναι γραμμένο στα Αγγλικά.<br /><br />Και τρίτο, και πιο σημαντικό, στο σημείωμα αναφέρεται «Ρωσία» και όχι «Σοβιετική Ένωση».<br /><br />Αυτό είναι ένα ζήτημα που θα ήταν δύσκολο για τον Στάλιν να εγκρίνει, αφού οι Σοβιετικοί ηγέτες της εποχής ήταν πολύ προσεκτικοί στο να κρατούν τα προσχήματα.<br /><br />Πάντως, και μέχρι σήμερα, δεν υπήρξε ποτέ επιβεβαίωση αυτής της συμφωνίας από τη Σοβιετική Ένωση, αλλά ούτε και από τη Ρωσία, ούτε και από τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Η μόνη πηγή συνεχίζει να είναι η αφήγηση του Τσόρτσιλ στα απομνημονεύματά του.<br /><br />Ο ΣΤΑΛΙΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ<br /><br />Αν η συμφωνία αυτή ήταν πράγματι αληθινή, ο Στάλιν κράτησε τον λόγο του όσο αφορά την Ελλάδα. Η Βρετανία υποστήριξε τις δυνάμεις της Ελληνικής Κυβέρνησης κατά τον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο, ενώ η Σοβιετική Ένωση δεν βοήθησε καθόλου τους κομμουνιστές του ΔΣΕ.<br /><br />Χαρακτηριστική είναι η τηλεφωνική ομιλία του Στάλιν στον Δημητρώφ στις 10 Ιανουαρίου 1945:<br /><br />«Εγώ συμβούλευσα την Ελλάδα να μην αρχίσουν αυτόν τον αγώνα.<br /><br />Οι άνθρωποι του ΕΛΑΣ δεν έπρεπε να βγουν από την κυβέρνηση του Παπανδρέου.<br /><br />Καταπιάστηκαν με δουλειά για την οποία δεν τους επαρκούσαν οι δυνάμεις. Φαίνεται, υπολόγιζαν ότι ο Κόκκινος Στρατός θα κατέβει ως το Αιγαίο.<br /><br />Εμείς αυτό δεν μπορούμε να το κάνουμε.<br /><br />Εμείς δεν μπορούμε να στείλουμε και στην Ελλάδα δικά μας στρατεύματα.<br /><br />Οι Έλληνες έκαναν βλακεία.», του είχε πει για τα Δεκεμβριανά.<br /><br />ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ<br /><br />Η συμφωνία επικύρωνε μια ήδη υπάρχουσα κατάσταση στη νοτιοανατολική Ευρώπη ήδη κατεχόμενη από τα Σοβιετικά στρατεύματα.<br /><br />Όπως επισημαίνεται , επρόκειτο για μια «προσπάθεια συναντίληψης των δύο ηγετών (και κατανόησης) σχετικά με τα όρια που έθετε στην ισχύ τους η εξέλιξη του πολέμου».<br /><br />Οι Άγγλοι ως ναυτική δύναμη ενδιαφέρονταν γεωστρατηγικά για την Ελλάδα ενώ αδυνατούσαν να ελέγξουν στρατιωτικά τη Βαλκανική ενδοχώρα. Αντίστροφα, οι Σοβιετικοί ενδιαφέρονταν πιο πολύ για τις χώρες του εσωτερικού, ο έλεγχος των οποίων ήταν αναγκαίος για τη δική τους ασφάλεια.<br /><br />Είναι επίσης σημαντική για το μέγεθος του κυνισμού με τον οποίο αντιμετώπισαν οι δύο χώρες το ζήτημα «στο μέσον του μεγαλύτερου πολέμου για την ελευθερία στην ιστορία».<br /><br />Οι δύο πλευρές είχαν αντιληφθεί τα όρια των δυνατοτήτων τους και είχαν αυτοπεριοριστεί στην επίτευξη των στόχων τους.<br /><br />Κι αν ακόμα δεν υφίστατο η συγκεκριμένη συμφωνία «η αγγλοσοβιετική συνεννόηση και πάλι θα υπήρχε»<br /><br />Τέλος, δεν αποτελούσε μια γενική διευθέτηση των νικητών του πολέμου για τη διαίρεση όλης της Ευρώπης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η θρυλική «χαρτοπετσέτα» πάνω στην οποία Τσόρτσιλ-Στάλιν έγραψαν τη μοίρα της Ελλάδας.

 Δημήτρης Σταυρόπουλος Στις 9 Οκτωβρίου 1944, σε μια σκοτεινή αίθουσα του Κρεμλίνου κρίθηκαν και αποφασίστηκαν οι ζωές και η μοίρα εκατομμυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πέθανε ο Κίσιντζερ ο Αμερικανός ΥΠΕΞ που κατηγορήθηκε για την εμπλοκή του σε πολέμους και χούντες.

<img height="427" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/05/kissinger.jpg" width="758" /><br /><br />Ο Χένρι Κίσιντζερ, εμβληματικός διπλωμάτης των ΗΠΑ και ο κάτοχος ίσως του πιο αμφιλεγόμενου βραβείου Νόμπελ ειρήνης στην ιστορία, πεθαίνει στα 100 του χρόνια<br /><br />Ο Χένρι Κίσιντζερ, ιστορική μορφή της αμερικανικής διπλωματίας που όμως είχε ιδιαίτερα αμφιλεγόμενες διαστάσεις, υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ επί των ημερών του Ρίτσαρντ Νίξον και του Τζέραλντ Φορντ στην προεδρία, πέθανε στα 100 του χρόνια, ανακοίνωσε το ίδρυμα που ίδρυσε ο νομπελίστας ειρήνης (1973) και φέρει το όνομά του.<br /><br /><div>Βασικός διαμορφωτής της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής τα χρόνια του ψυχρού πολέμου, ο Χένρι Κίσιντζερ, γόνος οικογένειας Γερμανοεβραίων, «πέθανε στο σπίτι του στο Κονέτικατ», διευκρίνισε η ίδια πηγή.<br /><br />Πιστώθηκε την προσέγγιση με τη Μόσχα και με το Πεκίνο, όμως η εικόνα του αμαυρώθηκε εξαιτίας της εμπλοκής του σε τραγικά γεγονότα, πάνω απ’ όλα στο πραξικόπημα της 11ης Σεπτεμβρίου 1973 στη Χιλή. Σκοτεινός ο ρόλος του και στην Κύπρο .<br /><br />Έχουν γραφτεί όλα όσα του καταμαρτυρούν για την τραγωδία της Κύπρου και την αντιπάθεια του για την Ελλάδα.<br /><br />Ένδειξη της αύρας και της επιρροής του βραχύσωμου άνδρα με τα χοντρά γυαλιά, την μπάσα φωνή και τη χαρακτηριστική γερμανική χροιά της προφοράς του στα αγγλικά: παρά την πολύ προχωρημένη του ηλικία, τον συμβουλευόταν συχνά μεγάλο μέρος της πολιτικής ελίτ των ΗΠΑ, κι όχι μόνο, ενώ όχι σπάνια τον υποδέχονταν στο εξωτερικό αρχηγοί κρατών.<br /><br />Στο τελευταίο του μείζον ταξίδι, τον Ιούλιο επισκέφθηκε το Πεκίνο, για να συναντηθεί με τον κινέζο πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ. Αυτός ο τελευταίος εξήρε τον «θρυλικό διπλωμάτη» ο οποίος συνέβαλε καθοριστικά στην προσέγγιση της Κίνας και των ΗΠΑ τα χρόνια του 1970.<br /><br />Ουδείς άλλος σημάδεψε όσο αυτός την αμερικανική εξωτερική πολιτική το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα. Φημισμένος για τις απαράμιλλες διαπραγματευτικές του ικανότητες, ο Χένρι Κίσιντζερ ταυτόχρονα συχνά επεδείκνυε ροπή στον αυταρχισμό.<br /><br />Ο πολιτικός που πιστώνεται την «αμερικανική Realpolitik» ήταν πάντα αληθινό «γεράκι» της Ουάσιγκτον — υπήρξε περίπλοκη προσωπικότητα, που γεννούσε τόσο θαυμασμό όσο και μίσος.<br /><br />Ο ναζισμός σημάδεψε ανεξίτηλα τον νεαρό Γερμανοεβραίο Χάιντς Άλφρεντ Κίσιντζερ, που γεννήθηκε την 27η Μαΐου 1923 στη Φουρτ (Βαυαρία): στα 15 του, μετατρεπόταν σε πρόσφυγα στις ΗΠΑ μαζί με την οικογένειά του. Αφού απέκτησε την αμερικανική υπηκοότητα στα 20 του χρόνια, θα κατατασσόταν στον στρατό και θα υπηρετούσε στην Ευρώπη, κυρίως στη στρατιωτική αντικατασκοπεία, λόγω των άπταιστων γερμανικών του. Παρασημοφορήθηκε για τη δράση του.<br /><br />Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, επιθυμώντας διακαώς να συνεχίσει τις σπουδές του, μπήκε στο Χάρβαρντ — από όπου βγήκε με πτυχίο στις διεθνείς σχέσεις, προτού γίνει μέλος του διδακτικού προσωπικού και της διεύθυνσης του πασίγνωστου πανεπιστημίου. Εκείνη την περίοδο, οι Δημοκρατικοί πρόεδροι Τζον Κένεντι και Λίντον Τζόνσον άρχιζαν να συμβουλεύονται ολοένα συχνότερα τον λαμπρό —και ιδιαίτερα φιλόδοξο— καθηγητή.<br /><br />Όμως ο διοπτροφόρος πανεπιστημιακός δεν θα μετατρεπόταν σε παγκόσμια μορφή της διπλωματίας παρά την περίοδο του Ρίτσαρντ Νίξον, όταν αρχικά έγινε σύμβουλος εθνικής ασφαλείας του Λευκού Οίκου και κατόπιν υπουργός Εξωτερικών — κατείχε και τις δύο θέσεις από το 1973 ως το 1975, ενώ παρέμεινε ΥΠΕΞ υπό τον Τζέραλντ Φορντ, ως το 1977.<br /><br />Έθεσε σε εφαρμογή την αμερικανική Realpolitik, επιδιώκοντας την αποκλιμάκωση των εντάσεων με τη σοβιετική ένωση και την προσέγγιση με την Κίνα του Μάο, όπου πήγε επανειλημμένα —με άκρα μυστικότητα— για να προετοιμάσει την ιστορική επίσκεψη του προέδρου Νίξον στο Πεκίνο το 1972.<br /><br />Διεξήγαγε εξάλλου, επίσης με άκρα μυστικότητα, ενώ βομβαρδιζόταν ανηλεώς το Ανόι, διαπραγματεύσεις για να τερματιστεί ο πόλεμος του Βιετνάμ.<br />Το αμφιλεγόμενο Νόμπελ<br /><br />Η υπογραφή της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός ήταν αυτό που επικαλέστηκε η επιτροπή όταν το απένειμε το Νόμπελ ειρήνης το 1973 — όμως ο βιετναμέζος ηγέτης Λε Ντικ Το αρνήθηκε να το παραλάβει. Η βράβευση πιθανόν θα παραμείνει η πιο αμφιλεγόμενη στην ιστορία.<br /><br />Επικριτές του Χένρι Κίσιντζερ για χρόνια απαιτούσαν να δικαστεί για εγκλήματα πολέμου.<br /><br />Κατήγγειλαν τον σκοτεινό, όχι σπάνια απροκάλυπτο ρόλο του σε αποφάσεις όπως οι μαζικοί βομβαρδισμοί των ΗΠΑ στην Καμπότζη, ή η αμερικανική υποστήριξη στον ινδονήσιο δικτάτορα Σουχάρτο, η εισβολή των δυνάμεων του οποίου στο Ανατολικό Τιμόρ στοίχισε τη ζωή σε τουλάχιστον 200.000 ανθρώπους το 1975.<br /><br />Όμως ήταν πάνω απ’ όλα η δράση της CIA στη Λατινική Αμερική, συχνά με προσωπικές του εντολές, αυτή που αμαύρωσε περισσότερο από καθετί άλλο την εικόνα του: ειδικά το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1973 στη Χιλή, η κατάληψη της εξουσίας από τον Αουγούστο Πινοτσέτ και ο θάνατος του σοσιαλιστή προέδρου Σαλβαδόρ Αγιέντε.<br /><br />Στην πορεία των ετών, ήρθαν στο φως απόρρητα έγγραφα που αποκάλυπταν το περίγραμμα και το εύρος αυτού που θα γινόταν γνωστό με την ονομασία «Σχέδιο Κόνδωρ»: σκοπός του ήταν η εξάλειψη των αντιπάλων των στρατιωτικών δικτατοριών στη Λατινική Αμερική τα χρόνια του 1970 και του 1980.<br /><br />Μολαταύτα, ο συγγραφέας των βιβλίων Διπλωματία (1994) και Παγκόσμια Τάξη (2014), πατέρας δυο παιδιών, παντρεμένος από το 1974 με τη φιλάνθρωπο Νάνσι Μαγκίνες, διατηρούσε ως τον θάνατό του τεράστια επιρροή. Και —φυσικά— παρέμενε γεράκι: τον Ιανουάριο, τάχθηκε υπέρ της συνέχισης της υποστήριξης στην Ουκρανία, που έπρεπε, κατ’ αυτόν, να γίνει κράτος μέλος του NATO.<br />Οι ΗΠΑ έχασαν μια από τις «πιο αξιόπιστες και διακεκριμένες φωνές σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής» (πρώην πρόεδρος Τζορτζ Ου. Μπους)<br /><br />Ο Ρεπουμπλικάνος πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Τζορτζ Ου. Μπους απέτισε φόρο τιμής στον πρώην υπουργό Εξωτερικών Χένρι Κίσιντζερ, κρίνοντας πως η Αμερική απώλεσε «μια από τις πιο αξιόπιστες και διακεκριμένες φωνές σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής».<br /><br />Το γεγονός ότι ο πρόσφυγας που έφυγε από τη ναζιστική Γερμανία μπόρεσε να γίνει ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας και βασικός διαμορφωτής της εξωτερικής πολιτικής της χώρας πιστοποιεί «το δικό του μεγαλείο όσο και το μεγαλείο της Αμερικής», έκρινε ο πρώην πρόεδρος σε δελτίο Τύπου που δημοσιοποιήθηκε από το κέντρο που φέρει το όνομά του.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πέθανε ο Κίσιντζερ ο Αμερικανός ΥΠΕΞ που κατηγορήθηκε για την εμπλοκή του σε πολέμους και χούντες.

Ο Χένρι Κίσιντζερ, εμβληματικός διπλωμάτης των ΗΠΑ και ο κάτοχος ίσως του πιο αμφιλεγόμενου βραβείου Νόμπελ ειρήνης στην ιστορία, πεθαίνει σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία, εξοπλισμοί, αμυντική βιομηχανία και γεωπολιτική… μια ρωσική ανάλυση.

<img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2019/11/Turkish-Defence-Industry-790x400.jpg" width="725" /><br /><br />Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι με τον συνεχή ρυθμό ανάπτυξης του τουρκικού στρατιωτικού-βιομηχανικού συγκροτήματος, στο άμεσο μέλλον η χώρα θα έχει τα δικά της πολεμικά αεροσκάφη, στρατηγικούς πυραύλους και άρματα μάχης, γράφει Ρώσος αναλυτής που ειδικεύεται στην στρατιωτική ανάπτυξη της “νέας Τουρκίας”. Ίσως γιατί η κύρια εκδήλωση της κυριαρχίας οποιασδήποτε χώρας ήταν και παραμένει η αμυντική βιομηχανία της. Αυτό ακριβώς αποδεικνύεται από τις διεργασίες που έχουμε παρατηρήσει τις τελευταίες δύο δεκαετίες στην Ευρασία και την Αφρική με τη συμμετοχή της Τουρκίας και της στρατιωτικής βιομηχανικής παραγωγής της. Ο εναγκαλισμός της αυτοκρατορικής κληρονομιάς από τους Τούρκους, από τότε που οι ισλαμιστές ανέλαβαν την εξουσία υπό τον Ερντογάν, οδήγησε αναπόφευκτα σε δύο επιταγές.<br /><br />Πρώτα από όλα, η Άγκυρα έπρεπε να δημιουργήσει επαφές με τον μη δυτικό κόσμο της Ασίας και της Αφρικής. Ειδικά με εκείνο το τμήμα της που κάποτε ήταν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όπως η Αίγυπτος, η Συρία, η Λιβύη και άλλες. Από αυτό, παρεμπιπτόντως, αυτομάτως έφερε την αποστασιοποίηση ή τον περιορισμό των επαφών της με τη Δύση. Δεν μπορείς να χαμογελάς εξίσου στους αποικιακούς καταπιεστές και στους καταπιεσμένους. Στην πραγματικότητα, τελικά, η τουρκική πλευρά δεν εκδήλωσε ποτέ σοβαρό ενδιαφέρον για ένταξη στην ΕΕ και οι Ηνωμένες Πολιτείες θεωρούν ότι είναι δυνατό να επιβάλουν κυρώσεις κατά του συμμάχου τους στο ΝΑΤΟ. Μια άλλη επιτακτική ανάγκη ήταν η ανάδυση στην Τουρκία μιας αυτάρκειας, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, στην στρατιωτικοβιομηχανική της παραγωγή.<br /><br />Αν δεν υπήρχε αυτή η ανάπτυξη, οι αυτοκρατορικές διεκδικήσεις -είτε ονομάζονται νεο-οθωμανικές είτε παντουρκικές- θα φαίνονταν παράξενες όχι μόνο στα μάτια της Δύσης, αλλά και στην αντίληψη του κοινού-στόχου: των ασιατικών και των αφρικανικών χωρών. Φαίνεται ότι στη δεύτερη περίπτωση η τουρκική πλευρά είχε σχετικά επιτυχία. Σε κάθε περίπτωση, με βάση την αρχή «όλα είναι γνωστά συγκριτικά». Στις αρχές του 21ου αιώνα η Τουρκία ήταν συνδεδεμένη με την εισαγωγή ορισμένων τύπων στρατιωτικών προϊόντων (έως και 80%), φθάσαμε στο 2023 και μιλάμε για εισαγωγές μόνο για 20%. Για παράδειγμα, οι προμήθειες όπλων από την Αμερική έχουν μειωθεί περισσότερο από 80%. Είναι επίσης σημαντικό ότι το 2002 το τουρκικό στρατιωτικό-βιομηχανικό συγκρότημα εκπροσωπούνταν μόνο από 56 εταιρείες, αλλά σήμερα υπάρχουν 1.500 από αυτές.<br /><br />«Σταλινικός ρυθμός ανάπτυξης»<div><br />Υπάρχει ένας σχεδόν σταλινικός ρυθμός ανάπτυξης του στρατιωτικοβιομηχανικού συγκροτήματος. Η μόνη σημαντική διαφορά είναι ότι μιλάμε για την καπιταλιστική δομή και τις ήδη εδραιωμένες τεχνολογικές συνδέσεις και αλυσίδες παραγωγής με τη Δύση. Η επιτυχία είναι προφανής όταν συγκρίνουμε τα στοιχεία για τη στρατιωτική-τεχνική συνεργασία της Τουρκίας με τους εταίρους της. Στις αρχές του αιώνα, η Τουρκία εξήγαγε όπλα αξίας 248 εκατομμυρίων δολαρίων, ενώ σήμερα ο αριθμός αυτός έχει ξεπεράσει τα 4,4 δισεκατομμύρια δολάρια.<br /><br />Προσβλέπει στο μετασοβιετικό χώρο</div><div><br />Επιπλέον, οι Τούρκοι στοιχηματίζουν στην ανάπτυξη συνεργασιών όχι μόνο με δυτικούς παίκτες όπως η βρετανική BAE ή η σουηδική Saab, αλλά επίσης εξερευνούν ενεργά τον μετασοβιετικό χώρο. Συγκεκριμένα, η Άγκυρα συμφώνησε με την ουκρανική Motor Sich για την προμήθεια κινητήρων για UAV στρατηγικής επίθεσης.<br /><br />Η στρατιωτική συνεργασία Τουρκίας- Πακιστάν</div><div><br />Η γεωγραφία των προμηθειών των τουρκικών στρατιωτικών προϊόντων ξεπέρασε ακόμη και τον μετα-οθωμανικό χώρο. Μιλάμε για στρατιωτικο-τεχνική συνεργασία με έναν τόσο ισχυρό στρατιωτικά παίκτη όπως το Πακιστάν. Αυτή η χώρα είναι η μόνη στον ισλαμικό κόσμο που διαθέτει πυρηνικό οπλοστάσιο. Επιπλέον, στις αναφορές του Business Insider «25 μεγαλύτεροι στρατοί στον κόσμο», το Ισλαμαμπάντ βρίσκεται σταθερά στη λίστα. Η στενή συνεργασία μεταξύ Τουρκίας και Πακιστάν πραγματοποιείται κυρίως μέσω της κοινής παραγωγής πυραύλων και πολεμικών αεροσκαφών. Το Ισλαμαμπάντ έχει ήδη ενταχθεί επίσημα στην ανάπτυξη του μαχητικού πέμπτης γενιάς TF-X Kaan από την τουρκική εταιρεία TUSAS. Στα τέλη Οκτωβρίου 2023, ο διευθύνων σύμβουλος της Tusas, Τεμέλ Κοτίλ, δήλωσε ότι το μαχητικό είχε υποβληθεί σε στατικές δοκιμές και δοκιμές αντοχής στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την πρώτη του πτήση.<br /><br />Η πολεμική αεροπορία εξακολουθεί να παραμένει ίσως το πιο αδύναμο σημείο της τουρκικής άμυνας, παρά την αύξηση της παραγωγικής ικανότητας, τις εξαγωγές όπλων και το έδαφος στον αεροδιαστημικό τομέα. Δεν είναι τυχαίο ότι οι τουρκικές αρχές ανακοίνωσαν σχέδια για αγορά 40 μαχητικών Eurofighter Typhoon ως μέρος της ενίσχυσης της ισχύος της αεροπορίας τους. Ωστόσο, από τους τρεις κατασκευαστές του μαχητικού: Ισπανία, Μεγάλη Βρετανία και Γερμανία, η τελευταία αντιτίθεται. Οι τουρκο-γερμανικές αντιθέσεις (και όχι μόνο στη στρατιωτική σφαίρα) ήταν ξεκάθαρα ορατές στην πρόσφατη καταστροφική επίσκεψη του Ερντογάν στο Βερολίνο.<br /><br />Η αχίλλειος πτέρνα της τουρκικής αμυντικής παραγωγής</div><div><br />Τα συστήματα αεράμυνας παραμένουν η αχίλλειος πτέρνα του τουρκικού στρατιωτικού-βιομηχανικού συγκροτήματος. Ναι, από το 2007, οι εταιρείες Aselsan και Roketsan αναπτύσσουν και δοκιμάζουν την οικογένεια συστημάτων αεράμυνας μικρής και μεγάλης εμβέλειας Hisar (στα τουρκικά – «φρούριο»). Επιπλέον, το 2023, στη Διεθνή Έκθεση Αμυντικής Βιομηχανίας IDEF, οι Τούρκοι παρουσίασαν το νέο υβριδικό σύμπλεγμα Gurz και άλλα δείγματα. Αλλά δεν γίνεται ακόμη λόγος για μαζική παραγωγή τους. Εξ ου και το κατανοητό τουρκικό ενδιαφέρον για τα ρωσικά αντιαεροπορικά πυραυλικά συστήματα S-400 Triumph. Παρεμπιπτόντως, είναι ενδιαφέρον ότι οι Τούρκοι αποφάσισαν να αγοράσουν ρωσικά συστήματα αεράμυνας αφού οι Ηνωμένες Πολιτείες αρνήθηκαν να τους παραδώσουν συστήματα Patriot, και οι Αμερικανοί επέβαλαν κυρώσεις κατά της Τουρκίας ακριβώς για αυτόν τον λόγο.<br /><br />Στην Τουρκία δεν υπάρχουν στρατηγικές πυραυλικές δυνάμεις</div><div><br />Οι Τούρκοι πραγματοποίησαν δοκιμαστική εκτόξευση του βαλλιστικού πυραύλου Tayfun το 2022. Αλλά αυτό είναι ένα όπλο μικρής εμβέλειας – 563 χλμ. Ενώ το ρωσικό υπουργείο Άμυνας θεωρεί τους πυραύλους «στρατηγικούς» αφού έχουν διανύσει τουλάχιστον 1000 χλμ. Οι Τούρκοι έχουν κάτι να επιδιώξουν και στον τομέα της κατασκευής αρμάτων μάχης. Ο Γενικός Διευθυντής της εταιρείας VS, Μεχμέτ Καραασλάν δήλωσε ότι το άρμα μάχης Altay θα τεθεί σε παραγωγή το 2025. Μιλούν εδώ και πολύ καιρό για τα τακτικά και τεχνικά χαρακτηριστικά του, αλλά αυτή η μηχανή δεν μπορεί να θεωρηθεί εθνική παραγωγή. Αυτά τα τανκς δεν θα λειτουργήσουν χωρίς κορεατικά εξαρτήματα της Hyundai. Για να μην αναφέρουμε το γεγονός ότι, σύμφωνα με τους ειδικούς, χρησιμοποιήθηκαν και γερμανικές τεχνολογίες κατά τη δημιουργία τεθωρακισμένων οχημάτων (Leopard 2).<br /><br />Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, τα τουρκικά όπλα σαρώνουν τον πλανήτη<br />Τα όπλα έχουν αποδειχθεί καλά, αφού έχουν περάσει από το βάπτισμα του πυρός σε αρκετές συγκρούσεις στην Ασία και την Αφρική, τη Συρία, τη Λιβύη, το Ναγκόρνο Καραμπάχ – αυτή δεν είναι μια πλήρης λίστα με καυτά σημεία όπου εντοπίστηκαν τουλάχιστον drones Bayraktar και το σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου Koral. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι με τον συνεχή ρυθμό ανάπτυξης του τουρκικού στρατιωτικού-βιομηχανικού συγκροτήματος, στο άμεσο μέλλον η χώρα θα έχει τα δικά της στρατιωτικά αεροσκάφη, στρατηγικούς πυραύλους και άρματα μάχης. Επιπλέον, η Τουρκία έχει ένα κίνητρο να αναπτύξει την αμυντική της βιομηχανία – την πραγματική άρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης να συνεργαστούν.</div><div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκία, εξοπλισμοί, αμυντική βιομηχανία και γεωπολιτική… μια ρωσική ανάλυση.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι με τον συνεχή ρυθμό ανάπτυξης του τουρκικού στρατιωτικού-βιομηχανικού συγκροτήματος, στο άμεσο μέλλον η χώρα...

Διαβάστε την συνέχεια

Εξοπλιστικά: Κράτει για τις κορβέτες, πρόσω για τις φρεγάτες ΜΕΚΟ και LCS.

<img height="366" src="https://www.powergame.gr/wp-content/uploads/2022/10/fregates-910x521.jpg" width="748" /><br /><br /><div><b>Γιώργος Μιχαηλάρης </b><br />Τα εξοπλιστικά προγράμματα του Πολεμικού Ναυτικού, τα οποία εδώ και καιρό βρίσκονταν σε κατάσταση «ακινησίας», παρά την κρισιμότητά τους, βρέθηκαν στο επίκεντρο σε πρόσφατη σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου, υπό τον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη.<br /><br />Στη σύσκεψη, όπου συμμετείχαν σύμφωνα με πληροφορίες ο υπουργός Επικρατείας, Σταύρος Παπασταύρου, ο ΥΕΘΑ, Νίκος Δένδιας, ο ΑΓΕΕΘΑ, Κωνσταντίνος Φλώρος, ο αρχηγός ΓΕΝ, Ιωάννης Δρυμούσης, ο σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας, Θάνος Ντόκος, και ο διευθυντής της ΓΔΑΕΕ, Αριστείδης Αλεξόπουλος, συζητήθηκε όλο το πλαίσιο των εξοπλιστικών του ΠΝ και αποφασίστηκε πώς θα προχωρήσουν.<br /><br />Ειδικότερα, και σύμφωνα με τις πληροφορίες του powergame.gr, το περιβόητο πρόγραμμα των 4 κορβετών ύψους περίπου 1,7 δισ. ευρώ φαίνεται ότι πάει πίσω λόγω των δημοσιονομικών πιέσεων που έχουν δημιουργηθεί, για το επόμενο διάστημα τουλάχιστον. Να υπενθυμίσουμε ότι το πρόγραμμα των κορβετών του ΠΝ έχει φέρει μια ιδιότυπη «ναυμαχία» μεταξύ της γαλλικής NAVAL και της ιταλικής Fincantieri, που έχουν εμπλέξει και τα δύο Ναυπηγεία, Σκαραμαγκά και Ελευσίνας, αλλά και πολλές ελληνικές εταιρείες. Το πρόγραμμα, όπως λένε οι πληροφορίες, «παγώνει» και δεν ακυρώνεται, αν και δύσκολα φαίνεται ότι θα ζεσταθεί ξανά.<br /><br />Αντίθετα, εντολή να επιταχυνθούν όλες οι απαραίτητες διαδικασίες και να ξεπεραστούν τα όποια προβλήματα για την τελική υπογραφή της σύμβασης που αφορά την αναβάθμιση των 4 φρεγατών ΜΕΚΟ δόθηκε στη ΓΔΑΕΕ. Να σημειωθεί ότι το πρόγραμμα αναβάθμισης ύψους περίπου 600 εκατ. ευρώ έχει δοθεί να εκτελεστεί στη γερμανική κοινοπραξία ThyssenKrupp Marine Systems (TKMS)-Thales Netherlands, η οποία είναι και η κατασκευάστρια των φρεγατών, αλλά ακόμα δεν έχει υπογραφεί η σχετική σύμβαση, καθώς συνεχίζονται οι συζητήσεις και οι διευθετήσεις. Ταυτόχρονα θα τρέξει και το πρόγραμμα αναβάθμισης μέσης ζωής των τεσσάρων υποβρυχίων 214 από την TKMS.<br /><br />Καταλυτικό ρόλο έπαιξε, όπως φαίνεται, η τελευταία συνάντηση Μητσοτάκη με τον Γερμανό καγκελάριο, Όλαφ Σολτς, στο Βερολίνο, όπου λύθηκαν πολλά ζητήματα και εμπόδια.<br /><br />Να σημειωθεί ότι η γερμανική εταιρεία TKMS έχει συνάψει ευρύτερη στρατηγική συνεργασία με τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, στα οποία θα κάνει όλες τις εργασίες για ΜΕΚΟ και υποβρύχια.<br /><br />Την ίδια στιγμή, φαίνεται ότι τελικά θα προωθηθεί η απόκτηση 4 με 6 φρεγατών LCS από το Αμερικανικό Ναυτικό, οι οποίες αποσύρονται, ως ενδιάμεση λύση ώστε να καλύψουν τα κενά τα επόμενα χρόνια, μέχρι την παραλαβή των νέων φρεγατών και την αναβάθμιση των ΜΕΚΟ. Τα όποια τεχνικά προβλήματα υπήρχαν στις αμερικανικές φρεγάτες δίνονται διαβεβαιώσεις ότι έχουν ξεπεραστεί και το κόστος είναι αρκετά δελεαστικό, καθώς θα κυμανθεί από μηδέν έως 100 εκατ. ευρώ η καθεμία. Συνολικά δηλαδή με περίπου 400-600 εκατ. ευρώ το ΠΝ θα μπορέσει να καλύψει τις αυξημένες ανάγκες του άμεσα.<br /><br />Τέλος, στον πάγο φαίνεται να μπαίνει και υπόθεση ενεργοποίησης της option για την απόκτηση και 4ης φρεγάτας Belharra, με κλεισμένο το κόστος στο 1 δισ. ευρώ. Αν και το όριο που είχε τεθεί για να γίνει η πρόταση έληξε στις αρχές του καλοκαιριού, οι Γάλλοι της Naval είχαν δώσει σιωπηλή παράταση. Οι τεράστιες καταστροφές, όμως, στη Θεσσαλία και το τεράστιο κόστος που δημιουργήθηκε για την αποκατάσταση των ζημιών δεν επιτρέπει δημοσιονομικά να προχωρήσει.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.powergame.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Εξοπλιστικά: Κράτει για τις κορβέτες, πρόσω για τις φρεγάτες ΜΕΚΟ και LCS.

Γιώργος Μιχαηλάρης  Τα εξοπλιστικά προγράμματα του Πολεμικού Ναυτικού, τα οποία εδώ και καιρό βρίσκονταν σε κατάσταση «ακινησίας», παρά την ...

Διαβάστε την συνέχεια