Το τριπλό αδιέξοδο για τις ΗΠΑ και ο διαρκής εθνικός μας εξευτελισμός

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/04/cold_war_putin.jpg"><img height="392" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/04/cold_war_putin-696x392.jpg" width="812" /></a><br /><br /><div>Του<b> Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ</b><br />Οι προβλέψεις για πιθανή αποκλιμάκωση ή πολύ περισσότερο για την πολυπόθητη παύση των εχθροπραξιών στην Ουκρανία, δεν είναι διόλου αισιόδοξες, εκτός βέβαια εάν προκύψει κάποια απρόοπτη εξέλιξη, κάτι το οποίο θεωρητικά τουλάχιστον ουδείς μπορεί να αποκλείσει…<br /><br />Σε έναν πρώτο απολογισμό πάντως, δεν καταγράφονται μέχρι αυτήν την στιγμή συγκεκριμένοι στόχοι που να έχουν ήδη επιτευχθεί ή που να θεωρούν οι πρωταγωνιστές της σύγκρουσης, ότι βρίσκονται κοντά στην υλοποίησή τους, ενώ η ευθεία, ισχυρή και απροκάλυπτη εμπλοκή της Δυτικής Συμμαχίας στην Ουκρανική συγκρουσιακή εξίσωση, απομακρύνει προς το παρόν, κάθε δυνατότητα να πρυτανεύσει η νηφαλιότητα και να δοθεί ουσιαστικός λόγος και ρόλος στην Διπλωματία.<br /><br />Αυτή δεν είναι μια τυχαία εξέλιξη. Η Ρωσοουκρανική αντιπαράθεση είχε εργαλειοποιηθεί, ήδη από τα πρώιμα προσυγκρουσιακά της στάδια, ΚΑΙ λόγω της ευρύτερης στρατηγικής σημασίας που έχει το πεδίο επί του οποίου διεξάγεται (υπέδαφος, BRI, ζώνη ανάσχεσης της Κινεζικής διείσδυσης κλπ) αλλά ΚΑΙ διότι η ιστορική συγκυρία στην οποία εκδηλώνεται πλέον η πολεμική σύγκρουση, έχει την δική της ιδιαίτερη βαρύτητα, αφού ταυτίζεται χρονικά και θα επιδράσει καταλυτικά στην διεργασία που σχετίζεται με την νέα κατανομή ισχύος. Πρόκειται δηλαδή για μια σύγκρουση η οποία…<br /><br />Πρώτον: Εκβιάστηκε πρωτίστως από τους Αμερικανούς, με εργαλείο τις υπερφίαλες φιλοδοξίες της Ουκρανικής πολιτικής ηγεσίας, που μέσα από μια αλληλουχία επικίνδυνων τυχοδιωκτισμών, κατέστησε σχεδόν αναπόφευκτη την ανάληψη πολεμικής δράσης εκ μέρους των Ρώσων. Πρόκειται για μια δράση την οποία οι ΗΠΑ ενθάρρυναν με τον τρόπο τους (βλέπε σχετικές δηλώσεις Μπάϊντεν περί «περιορισμένου πολέμου» και περί «μη Αμερικανικής εμπλοκής») προσβλέποντας στην κατατριβή της Ρωσίας, στην ευρεία συμμαχική ανασύνταξη η οποία επετεύχθη με την επίκληση των κινδύνων της Ρωσικής πυρηνικής απειλής, αλλά και στην παράλληλη προετοιμασία του ενδοσυμμαχικού «πλιάτσικου» που θα ακολουθούσε, με πρώτο θύμα βεβαίως την Ευρώπη των αφελών…<br /><br />Δεύτερον: Προσέλαβε ευρύτερα συστημικά χαρακτηριστικά και μόνο τύποις συνεχίζει πλέον να εκλαμβάνεται ως Ρωσοουκρανική πολεμική αντιπαράθεση. Και…<br /><br />Τρίτον: Ανατροφοδοτείται, διαχέεται και κυρίως αναβαθμίζεται σε μια σύγκρουση πολλαπλών επιπέδων, με το σύνολο των ισχυρών αλλά και ένα μεγάλο μέρος περιφερειακών δρώντων να ενεργοποιούν μια ευρύτερη στρατηγική ατζέντα και ένα διευρυμένο οπλοστάσιο εκβιασμών, υβριδικών εργαλείων και ανησυχητικών πολεμικών τακτικών, που τείνουν να θέσουν την κατάσταση εκτός ελέγχου.<br /><br />Στο νεο-ψυχροπολεμικό περιβάλλον, η διαμόρφωση του οποίου επιταχύνεται με καταλύτη την Ρωσοουκρανική σύγκρουση, το πρώτο πράγμα που τροποποιείται ουσιαστικά, είναι οι όροι που θα προσδιορίσουν την τελική του φυσιογνωμία.<br /><br />Η Ρωσία έχει συμπιεστεί δραματικά, κυρίως εξ αιτίας ενός στρατηγικού σχεδιασμού που όπως προκύπτει τελικά ΔΕΝ διέθετε, με αποτέλεσμα να ακυρώσει ταχύτατα την αύρα του ηγεμονικού της δυναμισμού εγκλωβισμένη στην περιδίνηση των Ουκρανικών αδιεξόδων. Η Ρωσία σύρθηκε εκβιαστικά σε μια σύγκρουση, και όπως όλα δείχνουν η πολιτική της ηγεσία ΔΕΝ είχε διακριτές προτεραιότητες και επιτελικό σχέδιο ικανό να τις υπηρετήσει. Ουσιαστικά, θυσίασε την ηγεμονική της ατζέντα και εγκλωβίστηκε σε έναν περιφερειακό πόλεμο επιχειρησιακής κατατριβής και γεωπολιτικής υποβάθμισης, σε μια κρίσιμη ιστορική συγκυρία που θα έπρεπε να επιλέξει ένα διαφορετικό μείγμα επιχειρησιακής δράσης και διπλωματικοπολιτικής πίεσης με πολύ συγκεκριμένες στοχεύσεις που θα της διασφάλιζαν προστιθέμενη γεωστρατηγική αξία αλλά και κέρδη στο πεδίο της αντιπαράθεσης.<br /><br />Η πιθανότητα δε μιας στρατιωτικής ταπείνωσης (που δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη τελική στρατιωτική ήττα) θα σηματοδοτήσει και φυσικά θα «κλειδώσει» στην πράξη τον γεωπολιτικό της υποβιβασμό και ενδεχομένως θα απειλήσει ακόμη και την ίδια την συνοχή της. Μια τέτοια Ρωσία, δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να ηγηθεί ενός συστημικού πόλου ισχύος και είναι φανερό ότι χτίζει την ασφάλειά της στηριζόμενη μόνο στην πυρηνική της ισχύ και όχι στην στοχευμένη γεωπολιτική της κινητικότητα, ενώ θα επιδιώξει να αντισταθμίσει μέρος των γεωπολιτικών επιπτώσεων που υφίσταται ήδη, στο πλαίσιο ενός συμπληρωματικού και περιφερειακού ρόλου, εναρμονισμένου με τις Κινεζικές προτεραιότητες.<br /><br />Η Κίνα προφανώς βγαίνει ωφελημένη και με σοβαρά αναβαθμισμένο το μερίδιό της στο σύγχρονο ισοζύγιο ισχύος. Είναι όμως και αντιμέτωπη και με μια σειρά από σύνθετες προκλήσεις που απαιτούν αποφασιστικότητα και έξυπνους χειρισμούς. Οι Αμερικανοί με σειρά επιλογών τους, αναγνωρίζουν εμμέσως αλλά σαφώς και έναντι πάντων, ότι η Κίνα είναι ο κατ’ εξοχήν συστημικός στρατηγικός τους αντίπαλος και αναζητούν τρόπους προκειμένου να την αντιμετωπίσουν επιτυχώς. Αυτή η εξίσωση όμως δεν είναι διόλου εύκολη στην επίλυσή της, αφού και οι ίδιες οι ΗΠΑ, στον απόηχο της «επιτυχημένης» ενδοσυμμαχικής διευθέτησης που οδήγησε σε έναν προσωρινό συμβιβασμό ανταγωνισμών, βρίσκονται αντιμέτωπες με εξ ίσου σύνθετες και δυσκολοδιαχειρίσιμες προκλήσεις της επόμενης μέρας.<br /><br />Έτσι… Από την μία μεριά, τα ισχυρά στρατιωτικοβιομηχανικά και ενεργειακά τους συγκροτήματα, πανηγυρίζουν για την γεωοικονομική καθυπόταξη των παραδοσιακών συμμάχων των Αμερικανών, από την άλλη μεριά όμως, η πολιτική διοίκηση των ΗΠΑ, βρίσκεται αντιμέτωπη με την υποχρέωση να διαχειριστεί επιτυχώς τα παρεμπίπτοντα προβλήματα που ανακύπτουν, με χαρακτηριστικότερα εξ αυτών:<br /><br />Την γενίκευση της τάσης για αποδολαριοποίηση των συναλλαγών, πράγμα που θα αποδυναμώσει σταδιακά την γεωπολιτική προστιθέμενη αξία του δολαρίου. Ήδη το γεγονός πως τόσο η Ρωσία όσο και η Κίνα, κινούνται σταθερά στην κατεύθυνση της αποδολαριοποίησης, αντικαθιστώντας ουσιαστικά το δολάριο με Γουάν και Χρυσό, είναι μεσοπρόθεσμα μια ανησυχητική για τους Αμερικανούς εξέλιξη την οποία προφανώς δεν μπορούν να την αγνοήσουν.<br /><br />Την απώλεια του ελέγχου στις τιμές του πετρελαίου, εξαιτίας της ολιγοπωλιακής τιμολογιακής πολιτικής που εφαρμόζουν οι κορυφαίοι του κλάδου. Άλλωστε η J&P Morgan έχει προειδοποιήσει ήδη πως η διατήρηση των τιμών σε επίπεδα μεγαλύτερα των 120 δολαρίων το βαρέλι, θα σηματοδοτήσει την είσοδο της Αμερικανικής Οικονομίας σε παρατεταμένη ύφεση και στην παγίωση δυσκολοξεπέραστων καταστάσεων.<br /><br />Την αντιμετώπιση των συνεπειών από την παρατεταμένη εφαρμογή των γενικευμένων κυρώσεων, οι οποίες όλα δείχνουν πως θα παραδώσουν τις Δυτικές Οικονομίες στην περιδίνηση του Στασιμοπληθωρισμού, θα εντείνουν τα παραλυτικά φαινόμενα και τα φαινόμενα απορρύθμισης, με σοβαρές επιπτώσεις στις Δυτικές Κοινωνίες, ενώ θα φέρουν οσονούπω περιοχές κρίσιμες για την διαχείριση της περιφερειακής σταθερότητας, αντιμέτωπες με πολύ σοβαρά προβλήματα επισιτιστικής κρίσης, ενδεχομένως ακόμη και με λιμό, οι συνέπειες του οποίου θα απειλήσουν ολόκληρο το εποικοδόμημα με αποσταθεροποίηση.<br /><br />Και όλα αυτά βεβαίως, την ίδια στιγμή που η Κίνα, εργαλειοποιώντας την Ρωσία στο πλαίσιο της κλιμάκωσης της δικής της επιθετικής στρατηγικής, θα μπορεί να της προσφέρει χρήσιμη και αποτελεσματική διέξοδο, προκειμένου να ξεπερνιούνται στην πράξη οι περιορισμοί του SWIFT, με την χρήση της κινεζικής πλατφόρμας πληρωμών CIPS.<br /><br />Οι ΗΠΑ, είναι πρακτικά αδύνατον να μπλοκάρουν αυτές τις εξελίξεις και φυσικά κάθε συζήτηση για επέκταση των κυρώσεων σε Κινεζικές τράπεζες, θα ήταν για τους ίδιους τους Αμερικανούς μια ιδέα άκρως καταστροφική. Η διαφορά των μεγεθών άλλωστε είναι τεράστια. Οι Αμερικανικές τράπεζες διαχειρίζονται ενεργητικό 22 – 23 τρις την ίδια στιγμή που οι Κινεζικές ξεπερνούν τα 55 τρις.<br /><br />Είναι λοιπόν φανερό ότι η έναρξη των συγκρούσεων στην Ουκρανία, εισήγαγε με ρυθμούς βίαιους ένα νέο υβριδικού τύπου οπλοστάσιο που δίνει μια άλλη διάσταση στην παραδοσιακή συστημική αντιπαράθεση για την νέα ισορροπία Ισχύος. Και την ίδια στιγμή, ο τερματισμός των συγκρούσεων, θα φέρει τους πάντες αντιμέτωπους με ένα νέο μείγμα προκλήσεων και αλληλοτροφοδοτούμενων αδιεξόδων, η διαχείριση των οποίων δεν θα είναι διόλου απλή και διόλου αυτονόητη.<br /><br />Σε αυτό το περιβάλλον, αναμένεται να είναι ξεχωριστός και ιδιαίτερα αναβαθμισμένος ο ρόλος των μεσαίων και μικρότερων περιφερειακών δρώντων, τους οποίους οι πάντες ενδιαφέρονται να προσεταιριστούν και από αυτήν την άποψη, οι διαθέτοντες στρατηγική στόχευση, έχουν λαμβάνειν συγκεκριμένο μερίδιο, αρμοδιότητα και ρόλο στην νέα κατανομή Ισχύος.<br /><br />Όχι… Προφανώς σε αυτήν την κατηγορία ΔΕΝ συμπεριλαμβάνεται η χώρα μας η οποία στην κρισιμότερη ιστορική συγκυρία, διαπρέπει σε αυτοκτονικές πολιτικές άλλοτε αυτοαφοπλιζόμενη… Άλλοτε παραδίδοντας το κοινοβούλιό της σε φιέστες των Ουκρανών νεοναζί, αντί να το μετατρέψει σε εργαστήρι παραγωγής και διάχυσης στρατηγικής αποφασιστικότητας… Και άλλοτε παρατηρώντας τον πρωθυπουργό της να αυτοθαυμάζεται επειδή ο απερχόμενος Αμερικανός πρέσβης προσφέρθηκε να τον προσλάβει στις ΗΠΑ ως παιδί για τα θελήματα, επιβραβεύοντας έτσι την δουλοπρεπή του προθυμία. Φευ…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το τριπλό αδιέξοδο για τις ΗΠΑ και ο διαρκής εθνικός μας εξευτελισμός

Του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ Οι προβλέψεις για πιθανή αποκλιμάκωση ή πολύ περισσότερο για την πολυπόθητη παύση των εχθροπραξιών στην Ουκρανία, δεν ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα-Υδρογονάνθρακες: Έφτασε η ώρα της αλήθειας… Total, ExxonMobil;

<img height="516" src="https://www.ot.gr/wp-content/uploads/2022/04/Untitled-768x750.jpg" width="789" /><br /><b>Χρήστος Κολώνας</b><br /><br />Ανακατατάξεις και κινητικότητα στα επενδυτικά σχήματα που έχουν μισθώσει στην Ελλάδα θαλάσσιες και χερσαίες παραχωρήσεις για την έρευνα εντοπισμού πιθανών κοιτασμάτων φυσικού αερίου πυροδότησαν οι επιπτώσεις στην ενεργειακή ασφάλεια από τον πόλεμο στην Ουκρανία, αλλά και οι αναγγελίες του Πρωθυπουργού για μέτρα που θα επιταχύνουν τα σχέδια των πετρελαϊκών εταιρειών για την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες των «ΝΕΩΝ» οι ξένοι μεγάλοι ενεργειακοί κολοσσοί που βρίσκονται και στην Ελλάδα, TotalEnergies και ExxonMobil, βρίσκονται σε φάση επανεξέτασης των στρατηγικών τους σχεδίων διεθνώς για τις έρευνες και εξορύξεις κοιτασμάτων φυσικού αερίου. Ο γαλλικός όμιλος, αναφέρουν πηγές των «ΝΕΩΝ», είναι σε στάδιο λήψης αποφάσεων που θα κρίνουν εν πολλοίς και το μέλλον του στις δύο θαλάσσιες παραχωρήσεις «Δυτικά της Κρήτης» και «Νοτιοδυτικά της Κρήτης».<br /><br />Η TotalEnergies, συνεχίζουν οι ίδιοι κύκλοι, από την εποχή της πανδημίας και των λοκντάουν έχει αναθεωρήσει τον σχεδιασμό της στρέφοντας το επενδυτικό της πρόγραμμα στις ΑΠΕ και τις νέες «πράσινες» μορφές ενέργειας. Οπότε, αναφέρουν οι πληροφορίες, ίσως από το φθινόπωρο να δούμε και κινήσεις αποεπένδυσης από περιοχές στον πλανήτη οι οποίες είναι σε πρώιμο ερευνητικό στάδιο, όπως αυτές της Κρήτης.<br /><br />Η αμερικανική ExxonMobil βρίσκεται επίσης σε στάδιο αναθεώρησης του στρατηγικού της πλάνου, χωρίς ωστόσο αυτό να σημαίνει και αποχώρηση από τα ελληνικά κοιτάσματα. Η επανεξέταση του σχεδιασμού, ιδίως μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία, έχει να κάνει κυρίως με την τοποθέτησή της σε άλλες περιοχές με επίσης αυξημένο γεωλογικό ενδιαφέρον.<br /><br />Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με πηγές των «ΝΕΩΝ», η Ελλάδα όπως και συνολικά η Νοτιοανατολική Μεσόγειος μπαίνει στο «κάδρο» άλλων μεγάλων πετρελαϊκών που θέλουν να συμμετέχουν στο σχέδιο της ΕΕ για εξασφάλιση νέων ενεργειακών πηγών με δεδομένη την απόφαση των 27 να περιορίσουν την εξάρτηση των χωρών τους από το ρωσικό φυσικό αέριο. Πληροφορίες επισημαίνουν πως αν η TotalEnergies αποχωρήσει από την Κρήτη, ίσως δούμε είσοδο νέου ή νέων παικτών.<br /><br />Οι ελληνικές εταιρείες από την άλλη πλευρά, τουτέστιν τα Ελληνικά Πετρέλαια και η Energean, φέρονται αποφασισμένες να συνεχίσουν τα ερευνητικά τους προγράμματα στις παραχωρήσεις που έχουν μισθώσει.<br /><br />Τα ΕΛΠΕ συμμετέχουν στην κοινοπραξία των TotalEnergies και ExxonMobil στην Κρήτη και σε εκείνη με την Energean στο θαλάσσιο block 2 δίπλα στην Κέρκυρα, ενώ κατέχουν αποκλειστικά τα δικαιώματα έρευνας στις παραχωρήσεις «Ιόνιο» και «Κυπαρισσιακός».<br /><br />Η Energean έχει μόνη της τις χερσαίες περιοχές «Ιωάννινα» και «Κατάκολο».<br /><br />Τα ΕΛΠΕ, όπως επιβεβαίωσε και ο CEO Ανδρέας Σιάμισιης την περασμένη Τετάρτη, είναι σε φάση αναζήτησης εταίρου στα blocks του Ιονίου που κατέχει και κλειδί για την προσέλκυση θα είναι τα αποτελέσματα των σεισμικών ερευνών που διενήργησαν πρόσφατα.<br /><br />Πάντως, κομβικό ρόλο στις όποιες κινήσεις των παικτών θα αποτελέσει και το master plan που ετοιμάζει το επιτελείο του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη για τις έρευνες υδρογονανθράκων. Πληροφορίες αναφέρουν ότι θα αφορά κυρίως την επιτάχυνση διαδικασιών έγκρισης περιβαλλοντικών μελετών σε παραχωρήσεις με μείωση του χρονικού ορίου θετικής γνωμοδότησης από τις τοπικές κοινωνίες ή την έκδοση αποφάσεων.<br /><br />Δύο από τις «πονεμένες» ιστορίες είναι, πρώτον, αυτή της μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων στις θαλάσσιες περιοχές της Κρήτης όπου οικολογικές οργανώσεις έχουν προσφύγει στο ΣτΕ με αποτέλεσμα η παραχωρησιούχος κοινοπραξία να μην μπορεί να εκτελέσει το πρόγραμμα των σεισμικών ερευνών.<br /><br />Δεύτερη ιστορία γραφειοκρατικής τρέλας είναι η καθυστέρηση για περισσότερο από δύο χρόνια της έγκρισης της μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων για την παραγωγή του κοιτάσματος φυσικού αερίου στο Κατάκολο.<div><br /></div><div><a href="https://www.ot.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ελλάδα-Υδρογονάνθρακες: Έφτασε η ώρα της αλήθειας… Total, ExxonMobil;

Χρήστος Κολώνας Ανακατατάξεις και κινητικότητα στα επενδυτικά σχήματα που έχουν μισθώσει στην Ελλάδα θαλάσσιες και χερσαίες παραχωρήσεις για...

Διαβάστε την συνέχεια

“Οικογένεια” ελληνικών drones στα σκαριά: Ο ΑΡΧΥΤΑΣ είναι μόνο η αρχή

<img height="400" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/09/arxytas-drone-2-790x400.jpg" width="879" /><br /><br />Ο «Αρχύτας», το πρώτο αυτόνομο εναέριο όχημα (drone) που υλοποιείται με τη σύμπραξη της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας (ΕΑΒ), του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης και του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, θα είναι «ένα ξεχωριστό αεροσκάφος δεδομένου ότι ενώ έχει σημαντικό μέγεθος, στα 200 κιλά περίπου, θα έχει τη δυνατότητα να απογειώνεται και προσγειώνεται κάθετα – δυνατότητες Vertical Takeoff And Landing-VTOL UAV», όπως εξήγησε ο Μιχαήλ Κορωναίος, αντιπρόεδρος της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας (EAB), αναφερόμενος στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου ελληνικής κατασκευής αεροχήματος η γραμμή παραγωγής του οποίου «θα είναι μόνο στην ΕΑΒ».<br /><br />Ο «Αρχύτας» όμως θα είναι, τόνισε ο κ. Κορωναίος, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ-ΜΠΕ “Πρακτορείο 104,9” «μόνο η αρχή της δημιουργίας τέτοιων συστημάτων αφού στόχος της σύμπραξης, είναι να οδηγήσει στη δημιουργία πολλών τύπων Made in Hellas Μη Επανδρωμένων Αεροχημάτων. «Θα έχουμε μια «οικογένεια» Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών «Αρχύτα», σε κάποιο χρονικό διάστημα από τώρα και πάντα με πρωτοβουλία του υπουργείου Οικονομικών…», εξήγησε ο αντιπρόεδρος της ΕΑΒ που εξήρε τις δυνατότητες οι οποίες υπάρχουν στη χώρα σε επίπεδο επιστημονικού προσωπικού.<br /><br />«Πάντα υπήρχε το στελεχιακό δυναμικό, η Ελλάδα έχει τις δυνατότητες. Η οργάνωση, η μεθόδευση και η χρηματοδότηση ήταν που έλειπαν. Αυτό ξεπεράστηκε με πρωτοβουλία του υπουργείου Οικονομικών», σημείωσε ο κ.Κορωναίος. «Σκοπός είναι», πρόσθεσε, «με την αξιοποίηση των συγκεκριμένων δυνατοτήτων πέρα από την κάλυψη εγχώριων αναγκών να «…φέρουμε και εισόδημα στη χώρα από το εξωτερικό, κάνοντας πωλήσεις σε φίλιες χώρες».<br /><br />Οι πολλαπλές χρήσεις του «Αρχύτα»<br /><br />Η δυνατότητα να απογειώνεται και προσγειώνεται κάθετα είναι και η ιδιαιτερότητα του συγκεκριμένου drone, σε ότι αφορά την τεχνολογία που θα πρέπει να εφαρμοστεί αλλά και στις χρήσεις για τις οποίες η δυνατότητα αυτή δίνει άλλους ορίζοντες λειτουργίας. «Για παράδειγμα, εάν π.χ υπάρξει μια περίπτωση πλημμύρας, το αεροσκάφος θα μπορούσε να μεταφέρει κρίσιμα υλικά, μέχρι και τα 25 κιλά ενώ, θα μπορούσε επίσης να επιτηρεί για παράδειγμα, δίκτυα καλωδίων της ΔΕΗ, ή και να κάνει επιτήρηση συνόρων, θαλασσών. (Είναι) μια ποικιλία χρήσεων που εξαρτάται κυρίως από το τι υλικά θα μεταφέρει», εξηγεί αναφερόμενος στο πεδίο εφαρμογών του «Αρχύτα» ο κ.Κορωναίος.<br /><br />«Ο «Αρχύτας» μπορεί να πρωταγωνιστήσει, αλλά δεν θα είναι ένα μοναδικό προϊόν. Η κατηγορία αυτή των UAVs είναι τεράστια αφού αρχίζει από τα μικρά που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητά μας και φτάνει σε UAV που πετάνε για ημέρες ολόκληρες σε διάφορες αποστολές. Η Ελλάδα, πρόσφατα, έχει δείξει τη διάθεση να προχωρήσει σε πάρα πολλές κατηγορίες πάντα σε συνεργασία με την ΕΑΒ και τα ελληνικά πανεπιστήμια», προσέθεσε το στέλεχος της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας.<br /><br />Σύμφωνα με τον κ.Κορωναίο το πρώτο αποτέλεσμα για τον «Αρχύτα» θα το δούμε σε δύο χρόνια από σήμερα με τον συγκεκριμένο χρόνο ανάπτυξης να είναι «εξαιρετικά μικρός για τέτοιου είδους συστήματα» ενώ η ΕΑΒ θα παράγει το σύνολο του αεροσκάφους. Η παραγωγή των συγκεκριμένων συστημάτων στην εταιρεία έχει ως αποτέλεσμα «όλη η σχεδίαση και η κατασκευή της δομής να γίνει εδώ» τονίζει το πρώην στέλεχος της Ελληνικής ΠΑ και σημειώνει πως «…τα πάντα θα είναι ελληνικά» με μόνο τους -«εμπορικού τύπου»-, αισθητήρες που θα υπάρχουν μέσα στο αερόχημα και έχουν προέλευση το εξωτερικό.<br /><br />Σε ότι αφορά τους πρώτους χρήστες, ο αντιπρόεδρος της EAB ανέφερε πως η ελληνική ΠΑ έχει ενημερωθεί για τις δυνατότητες. «Μόλις γίνει το πρωτότυπο, θα παρακολουθήσει όλες τις δοκιμές και θα πάρει της αποφάσεις της που υποθέτω πως θα είναι θετικές καθώς καλύπτει πολλές επιχειρησιακές της ανάγκες. Και όχι μόνο, (σ.σ καλύπτει ανάγκες) και του Πολεμικού Ναυτικού αλλά και του Στρατού ξηράς», σημείωσε.<br /><br />Οι επόμενες εκδόσεις θα στοχεύουν στις δικτυοκεντρικές επιχειρήσεις<br /><br />Ο κ. Κορωναίος αναφέρθηκε και στα, υπό σχεδιασμό σε όλο τον πλανήτη, 6ης Γενιάς μαχητικά αεροσκάφη που τώρα δημιουργούνται, αεροσκάφη που «θα είναι και ‘με’ αλλά και ‘χωρίς’ χειριστές”. Αν και ο υπό εξέλιξη σήμερα πρώτος «Αρχύτας» θα είναι σχεδιασμένος για αυτόνομες επιχειρήσεις, η «…προέκταση του «Αρχύτα» θα είναι «κουμπωμένη» με τα μαχητικά κ.ο.κ (σ.σ σε επίπεδο διαλειτουργικότητας)», τόνισε ο αντιπρόεδρος της ΕΑΒ.<br /><br />Έτσι τα επόμενα μοντέλα της οικογένειας θα συνεργάζονται με αεροσκάφη και χειριστή, με μαχητικά που θα συνοδεύονται από έναν αριθμό Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών και η «”προέκταση” του Αρχύτα θα μπορεί να… κουμπώνει με αυτά», σημείωσε ο κ.Κορωναίος. Με αυτό τον τρόπο η Ελλάδα μπορεί να μεταβεί στην νέα εποχή πολεμικών επιχειρήσεων που εξελίσσουν οι πλέον προηγμένες ΕΔ στον πλανήτη, επιχειρήσεις όπου «Μη Επανδρωμένα τέτοια αεροσκάφη θα μπορούν να πετάνε σε συνδυασμό με ένα επανδρωμένο αεροσκάφος που θα τα καθοδηγεί, θα τους δίνει τους στόχους» κατέληξε ο αντιπρόεδρος της ΕΑΒ, περιγράφοντας τον γενικότερο σχεδιασμό του προγράμματος.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“Οικογένεια” ελληνικών drones στα σκαριά: Ο ΑΡΧΥΤΑΣ είναι μόνο η αρχή

Ο «Αρχύτας», το πρώτο αυτόνομο εναέριο όχημα (drone) που υλοποιείται με τη σύμπραξη της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας (ΕΑΒ), του Αριστοτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η επικίνδυνη ελληνική εμπλοκή στην Ουκρανία και τα ιστορικά παραδείγματα.

<br /><a href="https://www.topontiki.gr/2022/04/08/epikindini-i-elliniki-emploki-stin-oukrania/"><img src="https://www.topontiki.gr/wp-content/uploads/2022/04/nato-new-1024x412.jpg" /></a><br /><br />Δημήτρης Μηλάκας<br style="color: #333333; font-family: verdana, Georgia, Utopia, "Palatino Linotype", Palatino, serif; font-size: 16.5px;" />Ποια είναι άραγε «η σωστή πλευρά της Ιστορίας»; Όσοι βιάζονται να δώσουν απάντηση στο ερώτημα είτε έχουν ταχθεί εμπράκτως με τη μια ή την άλλη πλευρά των εμπολέμων είτε προσεγγίζουν τις τρέχουσες εξελίξεις με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία μέσα σ’ ένα στενό θεωρητικό πλαίσιο και με μεταφυσική εμμονή… ψάχνουν να βρουν ποιος έχει «δίκιο».<br /><br />Σε ατομικό επίπεδο η κάθε προσέγγιση μπορεί να δικαιολογηθεί με την παράθεση πολλών και διάφορων επιχειρημάτων. Τα πράγματα, ωστόσο, αλλάζουν όταν αυτή η τοποθέτηση αφορά ένα κράτος.<br /><br />Η ηθική και το δίκαιο είναι κάποιες παράμετροι που δεν καθορίζουν αλλά έρχονται εκ των υστέρων να δικαιολογήσουν μείζονες κρατικές επιλογές, οι οποίες γίνονται (ή θα πρέπει να γίνονται) με περισσότερο απτά και αντικειμενικά κριτήρια.<br /><br />Στην προκειμένη περίπτωση, η τοποθέτηση του ελληνικού κράτους «στη σωστή πλευρά της Ιστορίας» θα έπρεπε να καθοριστεί με ένα μοναδικό και αυτονόητο κριτήριο: Η σωστή πλευρά της Ιστορίας είναι αυτή που τελικά θα νικήσει και θα προβάλλει στο μέλλον στεφανωμένη με τις δάφνες της ηθικής και του δικαίου…<br /><br />Η ελληνική κυβέρνηση έσπευσε χωρίς την παραμικρή εσωτερική διαβούλευση με απρόσμενη ταχύτητα να δώσει έμπρακτη απάντηση σε ποια πλευρά της Ιστορίας (με ποια πλευρά των εμπολέμων δηλαδή) τοποθετεί τη χώρα στην τρέχουσα πολεμική αναμέτρηση στην καρδιά της Ευρώπης. Αυτή η ταχύτατη αντίδραση της κυβέρνησης Μητσοτάκη μοιάζει περισσότερο με αστραπιαία ανταπόκριση στην υλοποίηση εντολών παρά σε μια βασανιστική και εμπεριστατωμένη ανάλυση των συνεπειών (θετικών ή αρνητικών) που θα έχει για τα συμφέροντα της χώρας η τοποθέτησή της στην πρώτη γραμμή του ευρωατλαντικού ΝΑΤΟϊκού συνασπισμού στον πόλεμο κατά της Ρωσίας.<div><br />Yes man<br /><br />Πριν επισημάνουμε επιγραμματικά κάποια ιστορικά περιστατικά – τα οποία δεν δικαιολογούν σε καμία περίπτωση τον σημερινό άκρατο αντιρωσισμό της Αθήνας, καθώς η χώρα πλήρωσε πανάκριβο τίμημα ακόμη και σε περιπτώσεις που βρέθηκε στη σωστή πλευρά (δηλαδή με τους νικητές) της Ιστορίας – ας σημειώσουμε με ποιον τρόπο η κυβέρνηση Μητσοτάκη έσπευσε να τοποθετήσει τη χώρα στην αιχμή του αμερικανοΝΑΤΟϊκού δόρατος κατά της Ρωσίας.<br /><br />Η κυβέρνηση Μητσοτάκη:<br /><br /> Ανταποκρίθηκε από τις πρώτες μέρες του πολέμου και έστειλε μια παρτίδα αυτόματα τουφέκια καλάσνικοφ στο Κίεβο. Τα εν λόγω όπλα κατά γλαφυρή ειρωνεία είχαν πέσει στα χέρια των ελληνικών διωκτικών αρχών κατά την εξάρθρωση ουκρανικού κυκλώματος (λαθρ)εμπορίου όπλων.<br /><br /> Απέστειλε ελληνικό αντιαεροπορικό ουλαμό (4 στοιχεία με το αντίστοιχο προσωπικό) τύπου ASRAD/ HELLAS σε χώρες της ανατολικής Ευρώπης στο πλαίσιο της αντιμετώπισης της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία από το ΝΑΤΟ.<br /><br /> Συμμετέχει προθυμότατα, χωρίς ίχνος επιφύλαξης (όπως δείχνει και η απέλαση των 12 Ρώσων διπλωματών την περασμένη Τρίτη) στις ευρωατλαντικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας παρά την ανυπολόγιστη οικονομική ζημιά που υφίσταται η χώρα.<br /><br /> Καταβάλλει (στις ΗΠΑ) το επιπλέον οικονομικό κόστος που συνεπάγεται η αντικατάσταση του ρωσικού φυσικού αερίου με πανάκριβο αμερικανικό υγροποιημένο…</div><div><br />Συνεπής ευρωατλαντισμός<br /><br />Είναι προφανές ότι για τις (πολιτικές / οικονομικές) ελληνικές ελίτ η «σωστή πλευρά της Ιστορίας» είχε προαποφασιστεί εδώ και δεκαετίες. Ας θυμηθούμε κάποιες «στιγμές» της ελληνικής αφοσίωσης στην αμερικανοΝΑΤΟϊκή πατρωνία:<br /><br /> «ιδού ο στρατός σας» του πρωθυπουργού Παναγιώτη Κανελλόπουλου στον Αμερικανό στρατηγό Βαν Φλιτ (1948).<br /><br /> «Ανήκομεν εις την Δύσιν» του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή (1976).<br /><br /> «Ευχαριστώ τους Αμερικανούς» του πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη (1996) μετά το φιάσκο των Ιμίων.<br /><br /> «Ορισμένες φορές γίνεται διαβολικός (ο Τραμπ) αλλά είναι για το καλό» διαπίστωσε (2017) στον Λευκό Οίκο ο πρωθυπουργός της «πρώτης φοράς Αριστερά» Αλέξης Τσίπρας.<br /><br />Η συνεπής προσήλωση των ελληνικών κομμάτων εξουσίας (Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ, για να περιοριστούμε στο σήμερα) στη «σωστή (αμερικανική) πλευρά της Ιστορίας» αναδεικνύεται περίτρανα από το γεγονός ότι η διάρθρωση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων είναι ίσως το μοναδικό σημείο επαφής και απόλυτης συναίνεσης μεταξύ τους.<br /><br />Είναι άλλωστε γνωστό ότι οι τρέχουσες ελληνοαμερικανικές σχέσεις κινούνται στο πλαίσιο μιας Συμφωνίας που διαπραγματεύτηκε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και υπέγραψε η Ν.Δ. αμέσως μόλις πήρε την εξουσία, αποδεικνύοντας την αμετακίνητη τροχιά του ελληνικού κράτους γύρω από το αμερικανικό αυτοκρατορικό άρμα.<br /><br />Αυτή η επικαιροποιημένη διμερής ελληνοαμερικανική συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας – πέρα από τις δεδομένες ανειλημμένες δεσμεύσεις / υποχρεώσεις της χώρας στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ – έχει μετατρέψει τη χώρα σε προκεχωρημένο αμερικανικό φυλάκιο και ορμητήριο κατά της Ρωσίας. Αυτήν την πραγματικότητα περιέγραψε γλαφυρά και παραστατικά ο πρόεδρος της Ελληνικής Βουλής Κώστας Τασούλας υποδεχόμενος (Φθινόπωρο 2021) τον πρόεδρο της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας των ΗΠΑ Μπομπ Μενέντεζ. Ας θαυμάσουμε τον οίστρο υποτέλειας του Κώστα Τασούλα που δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να διατηρήσει το πρόσχημα ότι είναι πρόεδρος της Βουλής ανεξάρτητου κράτους:<br /><br /> «Από την Κέρκυρα μέχρι το Καστελλόριζο και από την Κρήτη μέχρι τη Θράκη, σας παραδίδουμε την Ελλάδα σήμερα στα χέρια σας. Και είμαστε βέβαιοι ότι είναι σε καλά χέρια».<br /><br />Ας θυμηθούμε και με ποιον τρόπο ο… φιλέλληνας Μενέντεζ πήρε την πάσα του Τασούλα και «κάρφωσε»:<br /><br /> «Είμαστε ευγνώμονες που η Ελλάδα μας φιλοξενεί στον κόλπο της Σούδας, αλλά χτίζουμε πάνω σε αυτό, η Αλεξανδρούπολη είναι μια νέα διάσταση αυτής της συνεργασίας».<br /><br />Αυτήν την προοπτική της νέας διάστασης της ελληνοαμερικανικής συνεργασίας στην Αλεξανδρούπολη την είχε «δει» εγκαίρως (από το 2009) ο… εκ γενετής τοποθετημένος στη… σωστή (αμερικανική) πλευρά της Ιστορίας Γιώργος Παπανδρέου, που μια από τις πρώτες κινήσεις του ως πρωθυπουργού ήταν να τινάξει στον αέρα τον σχεδιασμό (που καρκινοβατούσε επί εικοσαετία) για την κατασκευή αγωγού μεταφοράς ρωσικού πετρελαίου από το βουλγαρικό λιμάνι του Μπουργκάς στην Αλεξανδρούπολη, επικαλούμενους περιβαλλοντικούς λόγους!<br /><br />Οι εν λόγω περιβαλλοντικοί λόγοι σήμερα προφανώς έχουν εκλείψει καθώς στην Αλεξανδρούπολη σπεύδουν τα γκαζάδικα πλοία μεταφοράς του αμερικανικού σχιστολιθικού αερίου, ενώ την ίδια ώρα χιλιάδες βαριά οχήματα και αμερικανικός πολεμικός εξοπλισμός αποβιβάζονται στο λιμάνι και προωθείται σε άλλα αμερικανικά προκεχωρημένα φυλάκια γύρω από τη Ρωσία, ενώ πέριξ της πόλης έχει στηθεί μια κρίσιμης σημασίας βάση που εκτός των άλλων εξυπηρετεί τη στάθμευση αμερικανικών επιθετικών ελικοπτέρων.</div><div><br />Αιχμή του δόρατος<br /><br />Όλα αυτά περιγράφουν τη σαφή επιλογή της κυβέρνησης, όχι απλώς να τηρήσει τις δεσμεύσεις της στο πλαίσιο της ευρωατλαντικής συμμαχίας αλλά, να τοποθετήσει τη χώρα στην αιχμή του αμερικανικού δόρατος που στρέφεται κατά της Ρωσίας. Ως εκ τούτου ο χαρακτηρισμός (και ό,τι αυτός συνεπάγεται) της Ελλάδας ως «εχθρικής χώρας» από το Κρεμλίνο μοιάζει απόλυτα δικαιολογημένος.<br /><br />Για τις ελληνικές κυβερνήσεις η σιωπηρή ή ενθουσιώδης υπακοή στις επιλογές / διαταγές των μεγάλων συμμάχων / πατρόνων της χώρας είναι πάγια τακτική, η οποία (εκτός από την περίπτωση του Εθνικού Διχασμού μεταξύ Βενιζελικών και Βασιλικών για την επιλογή στρατοπέδου της χώρας στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο) υιοθετείται χωρίς μεγάλες πολιτικές αναταράξεις στο εσωτερικό.<br /><br />Ως δέλεαρ για την αποδοχή από την κοινωνία της συμμετοχής της χώρας στα κατά καιρούς αιματηρά παιχνίδια των ισχυρών οι κυβερνήσεις προβάλλουν είτε την εκπλήρωση εθνικών στόχων και διεκδικήσεων είτε την υπεράσπιση των αρχών του (νεφελώδους) Διεθνούς Δικαίου. Έτσι λοιπόν η Ελλάδα στο παρελθόν βρέθηκε στη «σωστή πλευρά της Ιστορίας»:<br /><br /> Το 1919, όταν μονάδες του ελληνικού στρατού πήραν μέρος στην Εκστρατεία της Κριμαίας που επιχείρησε η Γαλλία (ως κύριο μέλος της Αντάντ) κατά των Μπολσεβίκων στην πρώτη φάση του ρωσικού εμφυλίου μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση.<br /><br /> Μεταξύ 1950 και 1955 μονάδες του ελληνικού στρατού εντάχθηκαν κάτω από τη διοίκηση του 7ου Συντάγματος Ιππικού της Αμερικανικής Μεραρχίας στο πλαίσιο «ειρηνευτικής» αποστολής του ΟΗΕ στον Πόλεμο της Κορέας.<br /><br /> Στο πλαίσιο των διμερών ελληνοαμερικανικών συμφωνιών και των δεσμεύσεων της χώρας ως μέλος του ΝΑΤΟ η Ελλάδα βρέθηκε «στη σωστή πλευρά της Ιστορίας» σε κάθε αμερικανική πολεμική επιχείρηση στη Μέση Ανατολή (π.χ. πόλεμοι κατά του Ιράκ, πόλεμος κατά της Συρίας), τη Βόρεια Αφρική («εκθρόνιση» Καντάφι, διάλυση της Λιβύης) και τα Βαλκάνια (βομβαρδισμός της Σερβίας) προσφέροντας κρίσιμες υπηρεσίες επιμελητείας και στρατιωτικές βάσεις απαραίτητες για τις αμερικανικές στρατιωτικές δραστηριότητες στην περιοχή.</div><div><br />Χρήσιμοι ηλίθιοι<br /><br />Παρά την προθυμία των ελληνικών κυβερνήσεων για την έμπρακτη εξυπηρέτηση των ευρύτερων γεωπολιτικών στόχων των συμμάχων / προστατών οι «ανταμοιβές» που εισέπραξε η χώρα είναι μάλλον μικρότερες από το τίμημα που κλήθηκε να καταβάλει ευρισκόμενη στη «σωστή πλευρά της Ιστορίας».<br /><br /> Παρά την ελληνική συμμετοχή στη δυτική (γαλλοβρετανική) εκστρατεία κατά των Μπολσεβίκων (1919) Γάλλοι και Βρετανοί εγκατέλειψαν τη σύμμαχό τους Ελλάδα παρακολουθώντας από μακριά τη Μικρασιατική Καταστροφή (1922) και το ξερίζωμα του ελληνισμού από τις προαιώνιες εστίες του. Μάλιστα ο τότε υπουργός Εφοδιασμού της κυβέρνησης της αυτού μεγαλειότητας Ουίνστον Τσόρτσιλ όταν ρωτήθηκε γιατί οι σύμμαχοι (Αντάντ) εγκατέλειψαν τους Έλληνες που έστειλαν στη Μικρά Ασία, είπε ότι αυτό είναι το τίμημα που πρέπει να πληρώσουν οι χρήσιμοι ηλίθιοι προκειμένου να επιτευχθούν οι μεγάλοι στόχοι…<br /><br /> Το «δώρο» για την ελληνική συμμετοχή στον Πόλεμο της Κορέας ήταν η ένταξη της χώρας στο ΝΑΤΟ (1952), που υποτίθεται ότι θα θεσμοθετούσε την αμερικανική προστασία έναντι της κομμουνιστικής (και από Βορρά) απειλής. Ταυτόχρονα, ωστόσο, με την Ελλάδα εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ και η Τουρκία, γεγονός που μετέτρεψε τις ελληνοτουρκικές σχέσεις σε αντικείμενο αμερικανικής μεροληπτικής υπέρ της Τουρκίας επιδιαιτησίας με οδυνηρές συνέπειες για τα ελληνικά συμφέροντα (εισβολή – κατοχή Κύπρου, Ίμια και γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο, αποστρατιωτικοποίηση ελληνικών νησιών κ.λπ.).<br />Τουρκικό «δίκιο»<br /><br />Όπως αποδεικνύεται από τα γεγονότα η επιλογή των ελληνικών κυβερνήσεων να τοποθετήσουν τη χώρα στη σωστή αμερικανοΝΑΤΟϊκή πλευρά της Ιστορίας κάθε άλλο παρά επέλυσε τα προβλήματα απειλών που δέχεται η χώρα και οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν προέρχονται από τη Ρωσία, αλλά από την «ομόσταυλη» στο ΝΑΤΟ Τουρκία.<br /><br />Μάλιστα το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι κατά την τελευταία 20αετία της διακυβέρνησης Ερντογάν, η Τουρκία, αν και έχει διαχωρίσει τη θέση της από μείζονες αμερικανοΝΑΤΟϊκές επιλογές (εισβολή στο Ιράκ, Συρία, κυρώσεις κατά της Ρωσίας για την εισβολή στην Ουκρανία), εξακολουθεί να απολαύει της μεγάλης προσοχής και φροντίδας των ΗΠΑ, που κάνουν ό,τι μπορούν προκειμένου να τη διατηρήσουν στη σφαίρα επιρροής τους.<br /><br />Σ’ αυτό το πλαίσιο οι ΗΠΑ τείνουν να αναγνωρίσουν τις «δίκαιες» απαιτήσεις που η Τουρκία προβάλλει ως περιφερειακή δύναμη στην ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο σε βάρος της Ελλάδας.<br /><br />Και προφανώς δεν είναι τυχαίο ότι τα αμερικανικά πιεστικά αιτήματα προς την Ελλάδα (και Κύπρο) για μεταφορά των ρωσικής κατασκευής αντιαεροπορικών συστημάτων (που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της αεράμυνας των ελληνικών νησιών) στην Ουκρανία ικανοποιούν τις τρέχουσες τουρκικές απαιτήσεις (για αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών) και συμπίπτουν με τα εγκαίνια του Στρατηγικού Μηχανισμού ΗΠΑ – Τουρκίας που υπέγραψαν οι δύο χώρες (την περασμένη Δευτέρα) κατά την επίσκεψη της Αμερικανίδας υφυπουργού Εξωτερικών Βικτώριας Νούλαν στην Άγκυρα.<br /><br />ΥΓ.: Είναι, προφανώς, διαφορετικό πράγμα η επιλογή στρατοπέδου σε περιόδους πόλωσης να προκύπτει ως αποτέλεσμα επεξεργασμένης στρατηγικής για την εξυπηρέτηση εθνικών συμφερόντων και άλλο πράγμα η ανάληψη ρόλου του χρήσιμου ηλίθιου για την εξυπηρέτηση στρατηγικών επιλογών των άλλων…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.topontiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η επικίνδυνη ελληνική εμπλοκή στην Ουκρανία και τα ιστορικά παραδείγματα.

Δημήτρης Μηλάκας Ποια είναι άραγε «η σωστή πλευρά της Ιστορίας»; Όσοι βιάζονται να δώσουν απάντηση στο ερώτημα είτε έχουν ταχθεί εμπράκτως μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γαλλία: Κάνει ντέρμπι στο παρά πέντε τις προεδρικές η Λεπέν

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/04/makron_lepen_ekloges_gallia_SLpress.gr_.jpg" /><br /><br /><b>Ράπτης Μίνωας</b><br />Με τον πόλεμο στην Ουκρανία να μονοπωλεί το ενδιαφέρον στα ευρωπαϊκά δρώμενα τις τελευταίες εβδομάδες, λίγη προσοχή δόθηκε στις επερχόμενες προεδρικές εκλογές στη Γαλλία. Με την ώρα της κάλπης όμως να έχει φτάσει, τις τελευταίες μέρες τα βλέμματα κορυφαίων Ευρωπαίων αξιωματούχων είναι στραμμένα στο Παρίσι. Ο πρώτος γύρος των εκλογών θα ολοκληρωθεί την αυριανή Κυριακή και θα αναδείξει τους δύο υποψηφίους που θα αναμετρηθούν στον δεύτερο γύρο, δύο εβδομάδες αργότερα.<br /><br />Μετά την αποχώρηση της Άνγκελα Μέρκελ από την γερμανική καγκελαρία και με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία να βρίσκεται εν εξελίξει, είναι αδιαμφισβήτητο ότι οι εξελίξεις στην πολιτική “πρωτεύουσα” της Ευρώπης αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα. Ο Γάλλος πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν που διεκδικεί την επανεκλογή του ήταν μέχρι πρόσφατα το αδιαφιλονίκητο φαβορί των εκλογών.<br /><br />Τους τελευταίους μήνες οι δημοσκοπήσεις έδειξαν διακυμάνσεις στην προτίμηση των Γάλλων πολιτών ως προς τον “παρτενέρ” που θα συνοδεύσει τον Μακρόν στον δεύτερο γύρο. Την είσοδό τους στον β’ γύρο διεκδικούν μεταξύ άλλων ο Ερίκ Ζεμούρ (ο “Γάλλος Τραμπ”, όπως χαρακτηρίστηκε από πολλούς), η Βαλερί Πεκρές (μία μάλλον ατυχής προσπάθεια των Ρεπουμπλικανών να ξαναμπούν στο εκλογικό παιχνίδι) και ο μόνος υποψήφιος της Αριστεράς Ζαν Λυκ Μελανσόν.<div><br />Το δίδυμο του β’ γύρου<br /><br />Όπως όλα δείχνουν, όμως, εκείνη που θα κερδίσει το “χρυσό” εισιτήριο για τον δεύτερο γύρο και θα διεκδικήσει την προεδρία είναι η Μαρίν Λεπέν. Η κόρη του ακροδεξιού Γάλλου πολιτικού βρέθηκε στον δεύτερο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών και το 2017, όπου όμως έχασε συντριπτικά απ’ τον Μακρόν, ο οποίος είχε τότε το προφίλ του φέρελπι νέου πολιτικού με το κεντρώο, μετριοπαθές και μεταρρυθμιστικό στίγμα, με αποτέλεσμα να βρει στήριξη εξίσου από την Κεντροδεξιά και την σοσιαλδημοκρατική Κεντροαριστερά.<br /><br />Έκτοτε πολλά έχουν αλλάξει. Η Λεπέν προχώρησε σε μία σειρά από ενέργειες που μετέβαλαν στο πιο μετριοπαθές το προφίλ της, καθιστώντας το θελκτικό σε νέα εκλογικά ακροατήρια. Η μετονομασία του κόμματος της, η ανανέωση του στελεχιακού του δυναμικού με νέα πρόσωπα –πολιτικά και ηλικιακά– καθώς και η υιοθέτηση σχετικά προοδευτικών θέσεων σε κοινωνικά θέματα (π.χ. οι σχέσεις των ομόφυλων ζευγαριών), την έφεραν αισθητά πιο κοντά στην mainstream πολιτική.<br /><br /><br />Την ίδια στιγμή, μεγάλα μέρη της γαλλικής κοινωνίας φαίνεται να έχουν μετακινηθεί τα τελευταία χρόνια προς συντηρητικότερες θέσεις, γεγονός που δημιουργεί πρόσφορο έδαφος για τις πέρα της παραδοσιακής Δεξιάς δυνάμεις. Αυτό αποδεικνύεται κι από την κάκιστη επίδοση των (κέντρο)αριστερών κομμάτων –πλην του Μελανσόν– κατά την προεκλογική περίοδο και την αποτυχία τους να θέσουν την ατζέντα που τα ευνοεί στο δρόμο προς τις κάλπες.<br /><br /></div><div>Τα προηγούμενα χρόνια<br /><br />Τα κύρια αίτια αυτής της συντηρητικοποίησης, που άνοιξε τον δρόμο και για υποψηφιότητες τύπου Ζεμούρ, εντοπίζονται στους χειρισμούς της κυβέρνησης Μακρόν στο θέμα των εμβολιασμών, νωρίτερα στις κινητοποίησεις των “Κίτρινων Γιλέκων”, αλλά και σε γενικότερα θέματα μεταναστευτικής πολιτικής. Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία φάνηκε αρχικά να θεμελιώνει το προβάδισμα του Μακρόν έναντι των αντιπάλων του, καθώς και να πλήττει δημοσκοπικά υποψηφίους που είχαν στο παρελθόν εκφραστεί θετικά υπέρ του καθεστώτος Πούτιν και της Ρωσίας (κυρίως Λεπέν, Ζεμούρ και Μελανσόν).<br /><br />Το πολεμικό κλίμα δημιούργησε το γνωστό rally around the flag effect, που παρουσιάζεται σε περιόδους κρίσης και που θεωρείται ότι ενισχύει προσωρινά το προφίλ του εκάστοτε ηγέτη ενόψει μίας σοβαρής κρίσης. Πρόκειται για το αντίστοιχο boost που παρουσίασε και η υποψηφιότητα του τότε Αμερικανού προέδρου Τραμπ όταν πρωτοεμφανίστηκε ο Covid-19. Τα αποτελέσματα αυτής της τάσης, ωστόσο, φαίνεται ότι είναι παρωδικά, καθώς πολύ γρήγορα οι δημοσκοπήσεις κατέγραψαν ανάκαμψη των Λεπέν και Μελανσόν.<br /><br /><br />Στο παράδειγμα των ΗΠΑ όλοι γνωρίζουμε το αποτέλεσμα. Τις τελευταίες ημέρες, λοιπόν, όπως φαίνεται κι από τα σχετικά γραφήματα του Economist, η κοινή γνώμη φαίνεται να έχει κάνει στροφή σε θέματα όπως οι πληθωριστικές πιέσεις, η αγοραστική δύναμη των πολιτών και η φθηνή πρόσβαση στην ενέργεια. Όλα αυτά είναι πεδία που εκ των πραγμάτων δεν συμφέρουν τον πρόεδρο Μακρόν, ο οποίος συμμετέχοντας στην κοινή πολιτική των κυρώσεων κατά της Ρωσίας, καλείται τώρα να πείσει τους πολίτες ότι οι θυσίες που κάνουν στην οικονομία αξίζουν τον κόπο.</div><div><img height="515" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/04/mr-1.png" width="640" />Πιθανότητες εισόδου στον δεύτερο γύρο των εκλογών. Πηγή: The Economist<img height="516" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/04/mr-2.png" width="640" /><i>Πιθανότητα νίκης στις προεδρικές εκλογές. Πηγή: The Economist</i><br /><br /></div><div>Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις<br /><br />Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας λίγες ώρες πριν ανοίξουν οι κάλπες δίνουν μία καθαρή εικόνα για την επόμενη μέρα. Το δίδυμο που θα αναμετρηθεί δύο εβδομάδες μετά τον πρώτο γύρο θα είναι μάλλον για μία ακόμη φορά οι Μακρόν και Λεπέν. Όσον αφορά τα ποσοστά των υποψηφίων, δημοσκόπηση της Ifop Poll δίνει διαφορά μικρότερη των τριών μονάδων ανάμεσα στους δύο διεκδικητές της γαλλικής προεδρίας.<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="-webkit-font-smoothing: antialiased; background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; display: flex; font-family: "Helvetica Neue", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 19.8px; letter-spacing: -0.27px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify; width: 550px; word-break: break-word;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1512430971668377612" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=lygerosstavros&dnt=true&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1512430971668377612&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fslpress.gr%2Fpolitiki%2Fgallia-kanei-ntermpi-sto-para-pente-tis-proedrikes-i-lepen%2F&sessionId=908d3b84b39263fec10c6e97fc9acb71827b89d3&siteScreenName=lygerosstavros&theme=light&widgetsVersion=940dd9ee54270%3A1649359550911&width=550px" style="-webkit-font-smoothing: antialiased; box-sizing: inherit; display: block; flex-grow: 1; height: 601px; max-width: 100%; overflow-wrap: break-word; position: static; visibility: visible; width: 550px; word-break: break-word;" title="Twitter Tweet"></iframe></div><br />Την ίδια στιγμή το φως της δημοσιότητας βλέπει έρευνα που για πρώτη φορά δίνει οριακή πρωτιά της Λεπέν στον β’ γύρο όπου θα βρεθεί αντιμέτωπη με τον Μακρόν. Η δημοσκόπηση, που διεξήχθη για λογαριασμό της ευρωπαϊκής έκδοσης του Politico, τοποθετεί για την δεύτερη Κυριακή τη διαφορά μεταξύ υποψηφίων στη μία μονάδα και συγκεκριμένα βλέπει νίκη Λεπέν με 50,5% και τον Μακρόν να ακολουθεί στο 49,5%.<br /><br /><div class="code-block code-block-4" style="-webkit-font-smoothing: antialiased; background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; float: left; font-family: "Helvetica Neue", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 19.8px; letter-spacing: -0.27px; margin: 8px 8px 8px 0px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify; word-break: break-word;"></div><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="-webkit-font-smoothing: antialiased; background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; display: flex; font-family: "Helvetica Neue", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 19.8px; letter-spacing: -0.27px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify; width: 550px; word-break: break-word;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1512064596915359764" frameborder="0" id="twitter-widget-1" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=lygerosstavros&dnt=true&embedId=twitter-widget-1&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1512064596915359764&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fslpress.gr%2Fpolitiki%2Fgallia-kanei-ntermpi-sto-para-pente-tis-proedrikes-i-lepen%2F&sessionId=908d3b84b39263fec10c6e97fc9acb71827b89d3&siteScreenName=lygerosstavros&theme=light&widgetsVersion=940dd9ee54270%3A1649359550911&width=550px" style="-webkit-font-smoothing: antialiased; box-sizing: inherit; display: block; flex-grow: 1; height: 837px; max-width: 100%; overflow-wrap: break-word; position: static; visibility: visible; width: 550px; word-break: break-word;" title="Twitter Tweet"></iframe></div>Σημερινή έρευνα άλλης εταιρείας παρουσιάζει την δυναμική που παρουσιάζουν οι υποψήφιοι και το εύρος των ποσοστών στα οποία κινούνται ενόψει της αναμέτρησης της πρώτης Κυριακής. Σε αυτή γίνεται σαφές ότι ο πρόεδρος Μακρόν κατέχει το προβάδισμα (του αποδίδουν ποσοστά που θα κυμανθούν από το 20,5% έως το 28,5%), αλλά όχι σε βαθμό που να μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο πρωτιάς της Λεπέν (εύρος ποσοστών 19% με 27%) και στον πρώτο γύρο!<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="-webkit-font-smoothing: antialiased; background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; display: flex; font-family: "Helvetica Neue", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 19.8px; letter-spacing: -0.27px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify; width: 550px; word-break: break-word;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1512421566369443848" frameborder="0" id="twitter-widget-2" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=lygerosstavros&dnt=true&embedId=twitter-widget-2&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1512421566369443848&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fslpress.gr%2Fpolitiki%2Fgallia-kanei-ntermpi-sto-para-pente-tis-proedrikes-i-lepen%2F&sessionId=908d3b84b39263fec10c6e97fc9acb71827b89d3&siteScreenName=lygerosstavros&theme=light&widgetsVersion=940dd9ee54270%3A1649359550911&width=550px" style="-webkit-font-smoothing: antialiased; box-sizing: inherit; display: block; flex-grow: 1; height: 866px; max-width: 100%; overflow-wrap: break-word; position: static; visibility: visible; width: 550px; word-break: break-word;" title="Twitter Tweet"></iframe></div><br />Η αναμέτρηση του πρώτου γύρου αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον κυρίως για τα ποσοστά που θα λάβουν οι δύο πρώτοι, αφού το ζεύγος του δεύτερου γύρου είναι πια προκαθορισμένο. Το τί θα γράφει το κοντέρ το βράδυ της Κυριακής αναπόφευκτα θα καθορίσει την γραμμή εκκίνησης για τον δεύτερο γύρο και θα επηρεάσει και τις εξελίξεις των επόμενων δύο εβδομάδων, όπως και τη στάση των Γάλλων ψηφοφόρων στις κάλπες του δεύτερου γύρου.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γαλλία: Κάνει ντέρμπι στο παρά πέντε τις προεδρικές η Λεπέν

Ράπτης Μίνωας Με τον πόλεμο στην Ουκρανία να μονοπωλεί το ενδιαφέρον στα ευρωπαϊκά δρώμενα τις τελευταίες εβδομάδες, λίγη προσοχή δόθηκε στι...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ομιλία Ζελένσκι και η «μπανανόφλουδα»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.iefimerida.gr/sites/default/files/styles/amp_169/public/2022-04/zelenski-omilia-vouli-olomeleia.jpg?itok=H1lKNKtv" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="800" height="360" src="https://www.iefimerida.gr/sites/default/files/styles/amp_169/public/2022-04/zelenski-omilia-vouli-olomeleia.jpg?itok=H1lKNKtv" width="758" /></a></div><div><br /></div><div>Ο διεθνολόγος Βασίλης Κοψαχείλης γράφει για την ομιλία Ζελένσκι στο Ελληνικό Κοινοβούλιο:<br /><br />Άκουσα και δεν είδα (τεχνικά δεν μπορούσα) την ομιλία Ζελένσκι στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.<br />Από αυτό που άκουσα, συμπεραίνω πράγματα που με προβλημάτισαν πολύ!</div><div><br />1. Από την ομιλία φάνηκε πως μας έχουν μελετήσει, ως λαό και πολιτικό σκηνικό, πάρα μα πάρα πολύ καλά! Τόσο καλά, που η μελέτη ξεπερνά τις δυνατότητες της Ουκρανίας…<br />2. Η παρουσία ελληνο-ουκρανού που μάχεται με το Τάγμα Αζόφ στη Μαριούπολη έχει μια αθώα και μια πολύ πονηρή εξήγηση.</div><div><br />α] Η αθώα εξήγηση μπορεί να είναι το ότι, αρέσει δεν αρέσει, το τάγμα Αζόφ είναι η μόνη συντεταγμένη δύναμη που μάχεται ακόμη τους Ρώσους εισβολείς στη Μαριούπολη και έτσι αναγκαστικά όποιος θέλει να αντισταθεί εντάσσεται εκεί.</div><div><br />β] Η πονηρή εξήγηση όμως πάει πολύ μακριά και έχει δυο σκέλη. Το πρώτο σκέλος θυμίζει πως αμέσως μετά τη συνθηκολόγηση της Γερμανίας το Β’ ΠΠ, χάρη της τάξης και των αναγκών του διπολισμού που άρχιζε τότε να δημιουργείται, πως πήραν λευκό ποινικό μητρώο πολλοί Ες Ες και τέθηκαν στην υπηρεσία των νέων αφεντικών. Αλλα ας πούμε πως και αυτό είναι ένα αθώο αποτέλεσμα.<br />Το έτερο σκέλος είναι που με ανησυχεί και δεν λέω πράγματα τυχαία…<br />Επειδή μας ξέρουν καλά, δεν έβαλαν τυχαία τον Αζόφ. Επίτηδες μπήκε για να προκληθεί βαθύ ρήγμα στην ελληνική κοινωνία και το πολιτικό μας σύστημα.<br />Ρήγμα μεταξύ αφελών κυβερνόντων και πολιτικών ουρών τους και από την άλλη συντηρητικών που έχουν μια εμπειρία τόσο από προβοκάτσιες όσο και από διεθνοπολιτικές ισορροπίες που οφείλουν να τηρούνται, ειδικά από κράτη όπως το δικό μας.<br />Γι αυτό παράκληση. Μην παίξετε το παιχνίδι τους! Δεν μας έριξαν τυχαία την μπανανόφλουδα…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η ομιλία Ζελένσκι και η «μπανανόφλουδα»

Ο διεθνολόγος Βασίλης Κοψαχείλης γράφει για την ομιλία Ζελένσκι στο Ελληνικό Κοινοβούλιο: Άκουσα και δεν είδα (τεχνικά δεν μπορούσα) την ομι...

Διαβάστε την συνέχεια

«Το τέχνασμα των Ρώσων στρατηγών και τα εγκλήματα πολέμου». Γρ. Πανουργιάς Συνταγματάρχης ε.α Ειδικών Δυνάμεων.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="424" src="https://www.youtube.com/embed/ujJF9FOMguI" width="736" youtube-src-id="ujJF9FOMguI"></iframe></div><div><br /></div>Συνταγματάρχης ε.α των Ειδικών Δυνάμεων ο κ.Γρηγόρης Πανουργιάς, αναλύει με ψυχραιμία ,ρεαλισμό αλλά και σεμνότητα, όσα αντιλαμβάνεται να συμβαίνουν στον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας. Μιλά για το τέχνασμα των Ρώσων στρατηγών, που φαίνεται να το «δανείστηκαν» από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τους δυτικούς.<br /><br /> «Οι Ρώσοι ξεκίνησαν την εισβολή με μια επίθεση ευρείας κλίμακας. Άπλωσαν ένα τεράστιο μέτωπο επιχειρήσεων από το Νότο, τα Ανατολικά και στα Βόρεια της Ουκρανίας, που ξεπερνά τα 1.200 χιλιόμετρα! Φαινόταν ότι οι Ρώσοι πάνε με μια ζαριά να τα παίξουν όλα για όλα. Ήταν όμως έτσι; Θεωρώ ότι στην πραγματικότητα από τους Ρώσους, έγινε μια ευρείας κλίμακας παραπλανητική ενέργεια για να μπορούν να κινηθούν στα Νοτιοανατολικά, στις περιοχές του Ντονμπάς και της Μαριούπολης με τη λιγότερη δυνατή αντίσταση», υποστηρίζει μεταξύ άλλων ο κ.Πανουργιάς.<br /><br />Τι λέει για τα εγκλήματα πολέμου που καταγγέλουν και οι δύο πλευρές στον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας;<br /><br />Αξιωματικός με εξαιρετική φήμη από την καριέρα του στις Ειδικές Δυνάμεις, με καθαρή άποψη και θέση, ο κ.Πανουργιάς δεν διστάζει να απαντήσει και σε ένα θέμα που συχνά «διχάζει». Αναφερόμαστε στα «συνθήματα» που κατά καιρούς ακούγονται από στρατιωτικά αγήματα που συμμετέχουν σε παρελάσεις . Κάποιοι αισθάνονται καλά με αυτά και κάποιοι άλλοι όχι. Ο βετεράνος των Ειδικών Δυνάμεων παίρνει θέση.<br /><br />Ο κ.Πανουργιάς χωρίς να το επιδιώξει είναι γνωστό πρόσωπο σε ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινής γνώμης. <a href="https://www.youtube.com/watch?v=ZTbpfI4LBq0"><b>Ένα βίντεο που τον δείχνει να υποδέχεται ως διοικητής νέους αλεξιπτωτιστές στον Ασπρόπυργο</b></a> είναι δημοφιλέστατο στο διαδίκτυο. Για την αξία του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων ,μιλά και στη συνέντευξη του στο Militaire.gr και όσα λέει μακάρι να τα ακούσουν εκεί ψηλά στην ιεραρχία.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Το τέχνασμα των Ρώσων στρατηγών και τα εγκλήματα πολέμου». Γρ. Πανουργιάς Συνταγματάρχης ε.α Ειδικών Δυνάμεων.

Συνταγματάρχης ε.α των Ειδικών Δυνάμεων ο κ.Γρηγόρης Πανουργιάς, αναλύει με ψυχραιμία ,ρεαλισμό αλλά και σεμνότητα, όσα αντιλαμβάνεται να σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Εντολή ΠΕΝΤΑΓΩΝΟΥ στην LM: Φτιάξτε τον φάκελο των τουρκικών 40 + 80 F-16V.

<img height="360" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2022/04/220408225920_TuAF-2.jpg" width="773" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τα νέα τουρκικά F-16 μπορεί να είναι το μέσο με το οποίο οι ΗΠΑ, εκτιμούν πως θα κρατήσουν την Άγκυρα «δεμένη» στο Δυτικό άρμα.</span></h3>Αν καταφέρει η Τουρκία να περάσει το αίτημά της για την προμήθεια των νέων αεροσκαφών και την αναβάθμιση σημαντικού μέρους του αεροπορικού της στόλου των F-16 σημαίνει πως θα έχει 120 “VIPER”, έναντι 83 της Ελλάδας. Πηγή εικόνας: Twitter Τουρκικού υπουργείου άμυνας 08/04/2022<br /><br />Αλλά όπως φαίνεται ούτε στο ΝΑΤΟ, ούτε στο Αμερικανικό υπουργείο άμυνας, ούτε στο Αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών, θέλουν να βλέπουν πως για την Τουρκία, αυτά τα μαχητικά είναι το μέσο ευθείας αμφισβήτησης εδαφών μιας Συμμάχου χώρας, της Ελλάδας.<br />Μπορεί η Τουρκία πρώτη να δηλώνει πρόθυμη να συμβάλει με F-16 σε επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ, αλλά η καθημερινότητα των Τούρκων ιπταμένων αναλώνεται στις έκνομες ενέργειες που πράττονται στον ουρανό του Αρχιπελάγους.<br /><br />Χαρακτηριστικό είναι ότι πριν λίγες ώρες και πάλι οι γείτονες μας, προχώρησαν σε μια ακόμη προσπάθεια να εμπεδώσει η Αθήνα το πως τοποθετούνται τα «νέα θεμέλια» καλής γειτονίας, αλλά και ευθείας αμφισβήτησης εδαφικής κυριαρχίας. Το έκαναν με τις υπερπτήσεις ζεύγους F-16 πάνω από τις Οινούσσες και την Παναγιά. Δυο κατοικημένα νησιά δηλαδή της ανατολικής νησιωτικής Ελληνικής επικράτειας, που έχουν μπει τα τελευταία χρόνια πολλές φορές στο «στόχαστρο» των Τούρκων ιπταμένων, οι οποίοι βεβαίως λειτουργούν καθ’ υπόδειξη της τουρκικής στρατιωτικής ηγεσίας.<br /><br /><div>Βεβαίως τα ευχολόγια και οι προτροπές της Αμερικανικής πλευράς προς την Ελλάδα και την Τουρκία, τύπου «βρείτε τα» ή «θέλουμε ηρεμία στην περιοχή», δεν μπορούν να μεταφραστούν σε ανοχή από την πλευρά της Πολεμικής Αεροπορίας, της οποίας τα «γεράκια» είναι ορκισμένα να βρίσκονται στην «ώρα 6» κάθε εναέριου εισβολέα.<br /><br />Και την ίδια ώρα που οι κλειστές αερομαχίες στον ουρανό του Αιγαίου καλά κρατούν (σ.σ. ακόμη δυο σημειώθηκαν σήμερα αμέσως μετά τις υπερπτήσεις που έγιναν πάνω από τα Ελληνικά νησιά) στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού σύμφωνα με πληροφορίες που έχουν απόλυτη γνώση του θέματος, η κατασκευάστρια εταιρεία των F-16, Lockheed Martin, έχει πάρει το πράσινο φως από το Αμερικανικό υπουργείο άμυνας να προχωρήσει τον φάκελο που αφορά τα 40 νέα F-16 Viper και την αναβάθμιση των άλλων 80 στο ίδιο επίπεδο, για λογαριασμό της Τουρκίας (σ.σ. εντολή υποβολής προσφοράς).<br /><br />Οι ίδιες πηγές πάντως εξηγούν πως μπορεί να γίνονται όλες αυτές οι προπαρασκευαστικές κινήσεις που αναπτερώνουν τις ελπίδες της Άγκυρας, πλην όμως όπως επισημαίνεται με έμφαση, τον τελευταίο λόγο έχει το Κογκρέσο και το κλίμα εκεί είναι έντονα αντιτουρκικό.<br /><br />Ανεκμετάλλευτος χρόνος…<br /><br />Την ίδια στιγμή στην Αθήνα, μπορεί το πρόγραμμα των F-16 Viper ήδη να τρέχει (σ.σ. άρα προηγείται η Πολεμική Αεροπορία έναντι της TuAF) η Τανάγρα να έχει αρχίσει τις παραλαβές των Rafale F3R καθώς και πληθώρα ανταλλακτικών για τα Mirage 2000-5, να υπάρχει ποιοτική διαφορά ανάμεσα στους ιπταμένους των δυο χωρών, αλλά η ενίσχυση του αεροπορικού στόλου δεν αρκεί.<br />Ιδίως όταν το «ατόπημα» Ερντογάν με τους S-400 έδωσε ένα τεράστιο δώρο στην Ελλάδα, να προηγηθεί σε κάθε αεροπορικό επίπεδο, η Αθήνα- αν εξαιρέσουμε τα Rafale– δεν έχει εκμεταλλευτεί το χαμένο έδαφος. Άλλωστε βρισκόμαστε περίπου 2,5 χρόνια από το πάγωμα της Τουρκίας στο πρόγραμμα του F-35 και ενώ το αεροσκάφος 5ης γενιάς προσφέρεται στα «μπλε φτερά», η απόφαση αυτή παραμένει έωλη…<br /><br />Πηγές μας, σημειώνουν επίσης πως ναι μεν ποντάρουμε στην άρνηση του Κογκρέσου για τα τουρκικά F-16, αλλά οι φωνές που έχουν ξεκινήσει ν’ ακούγονται τόσο από την Άγκυρα, όσο και δια μέσου της πλαγίας οδού των λόμπι στις ΗΠΑ, δείχνουν την κινητικότητα και τις τουρκικές πιέσεις προς την Αμερική για όλο το εύρος των αιτημάτων που αφορούν την ενίσχυση της άμυνας της γείτονος (σ.σ. F-35 & αντιαεροπορικά Patriot), ιδίως τώρα που ο Ταγίπ Ερντογάν επιχειρεί να φανεί ως ο άνθρωπος που σταμάτησε την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.<br /><br />«Η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία και μπορεί και θέλει να διατηρεί πλεονέκτημα και υπεροχή έναντι κάθε έκνομης τουρκικής ενέργειας στον ουρανό του Αιγαίου και της Αν. Μεσογείου», σημειώνουν πηγές από το αεροπορικό Επιτελείο και συνεχίζουν τονίζοντας πως, «γι’ αυτό άλλωστε ο σχεδιασμός που έχει υποβληθεί προς την πολιτική ηγεσία προβλέπει τόσο την αναβάθμιση των F-16 Block 50, όσο και το επόμενο εξελικτικό βήμα που είναι η 5η γενιά αεροσκαφών, ιδίως όσο παραμένει η Τουρκία στους περιορισμούς των Αμερικανικών κυρώσεων ελέω των S-400, διότι κι αυτό μπορεί κάποια στιγμή ν’ αλλάξει»…</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Εντολή ΠΕΝΤΑΓΩΝΟΥ στην LM: Φτιάξτε τον φάκελο των τουρκικών 40 + 80 F-16V.

Τα νέα τουρκικά F-16 μπορεί να είναι το μέσο με το οποίο οι ΗΠΑ, εκτιμούν πως θα κρατήσουν την Άγκυρα «δεμένη» στο Δυτικό άρμα. Αν καταφέρει...

Διαβάστε την συνέχεια

ΕΛΛΑΔΑ, μια χώρα που έβλεπε τα UAV της Τουρκίας να… την ΠΑΡΑΒΙΑΖΟΥΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ κι απλώς τα κοιτούσε

<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/news/author/dpoint"><img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/04/TB-2-Bayraktar-790x400.jpg" /></a><br /><br /><div>Είναι μέτρο αποτροπής η παρεμβολή των τουρκικών UAV στο Αιγαίο; Οπωσδήποτε όχι… Η ερώτηση και η απάντηση είναι απλές και ξεκάθαρες. Με την απάντηση να είναι κατηγορηματικά αρνητική όπως θα εξηγήσουμε. Για το DP αυτό που έχει πραγματικά σημασία και πρέπει κατά απόλυτη προτεραιότητα να επισημανθεί, είναι ότι ενώ στο πρόβλημα των παραβιάσεων του ελληνικού εναέριου χώρου, των παραβάσεων των κανόνων ΕΕΚ (Ελέγχου Εναέριας Κυκλοφορίας) και των υπερπτήσεων από τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη κατηγορίας MALE (ΑΝΚΑ και ΤΒ2 Bayraktar και προσεχώς και από δικινητήρια Αksungur και Akinci), η Ελλάδα έχει σαφώς μεγαλύτερα περιθώρια αποτελεσματικής αντίδρασης, προς οριστική επίλυσή του, επιλέγει παγίως την παθητική στάση και την απραξία…<br /><br />Η ελληνική αυτή στάση, έχει οπωσδήποτε πολύ σοβαρές -εις βάρος της- συνέπειες. Έχει ήδη για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στην ελληνική άμυνα, αλλά και στην ασφάλεια συνολικά στο χώρο του Αιγαίου. Γιατί η Άγκυρα δεν έχει απλά εντάξει τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη της στο πλαίσιο της διαχρονικά παραβατικής της συμπεριφοράς και δραστηριότητας στο ευαίσθητο αυτό ελληνικό νησιωτικό χώρο.<br /><br />Όπως πολύ εύστοχα σημειώνεται στο σχετικό δημοσίευμα του in.gr που αναδημοσιεύθηκε στο DP “με τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη της συλλέγει πληροφορίες και εικόνα”. Παρακολουθεί δηλαδή σε καθημερινή βάση κάθε κίνηση και δραστηριότητα στα νησιά του Αιγαίου “τσαλαπατώντας” στην κυριολεξία θρασύτατα την ελληνική εθνική κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα. Δηλαδή η Τουρκία διενεργεί ανοικτά και απροκάλυπτα κατασκοπεία.<br /><br />Για την εξέλιξη αυτή φυσικά υπεύθυνη δεν είναι ΜΟΝΟ η Άγκυρα. Ευθύνη φέρει, ίσως και μεγαλύτερη, και η Αθήνα. Που από την πρώτη κιόλας είσοδο τουρκικού UAV στο FIR Αθηνών (χωρίς κατάθεση σχεδίου πτήσης εννοείται…), όφειλε να ξεκαθαρίσει τη θέση της και να πράξει ό,τι είναι υποχρεωμένη να πράξει με βάση το Διεθνές Δίκαιο (το οποίο σε κάθε ευκαιρία επικαλείται, υποστηρίζοντας ότι είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της πολιτικής της…) και τους κανονισμούς του Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Αεροπορίας (ICAO).<br /><br />Βάσει αυτών των κανονισμών (Annex 2, Annex 6, Annex 11, Annex 12 και Annex 15), η Ελλάδα από τη στιγμή που έχει αναλάβει να ασκεί έλεγχο της εναέριας κυκλοφορίας εντός του FIR Αθηνών, προκειμένου εκτός από πληροφορίες στα διερχόμενα από αυτό αεροσκάφη να παρέχει και ασφαλή ναυτιλία (μαζί με υπηρεσίες έρευνας και διάσωσης), είναι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΗ να επιβάλλει τους κανόνες εναέριας κυκλοφορίας. Είναι υποχρεωμένη δηλαδή να ζητά την υποβολή σχεδίων πτήσης στις Αρχές Εναέριας Κυκλοφορίας που διατηρεί, από όσα αεροσκάφη (επανδρωμένα ή μη…) εισέρχονται στην περιοχή ευθύνης της. Στο FIR (Flight Information Region) Αθηνών (βλ. χάρτη που ακολουθεί).</div><div><br /><a href="https://www.defence-point.gr/news/ellada-mia-chora-poy-evlepe-uav-tis-toyrkias-na-tin-paraviazoyn-systimatika-ki-aplos-ta-koitoyse/athens-fir-1"><img height="463" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/04/Athens-FIR-1.jpg" width="640" /></a><br /><br /></div><div>Αυτό λέει ο διεθνής νόμος και αυτό είναι υποχρεωμένη να πράττει η Ελλάδα που τον επικαλείται τόσο συχνά, στο επίπεδο της κατάχρησης…. Η υποσημείωση που λέει ότι από την υποχρέωση υποβολής (κατάθεσης) σχεδίων πτήσης μπορούν να εξαιρεθούν κρατικά (άρα και στρατιωτικά…) αεροσκάφη, ισχύει ΜΟΝΟ ΥΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ότι η χώρα που έχει την ευθύνη ελέγχου μίας περιοχής πληροφοριών (FIR), έχει γραπτή συμφωνία με μία άλλη, της οποίας τη διέλευση των αεροσκαφών επιτρέπει, χωρίς την υποχρέωση κατάθεσης σχεδίων πτήσης… Εξ όσων γνωρίζουμε, τέτοια συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας ΔΕΝ υφίσταται.<br /><br />Κατά συνέπεια, οποιοδήποτε τουρκικό αεροσκάφος μπορεί να εισέλθει στο FIR Αθηνών, ΜΟΝΟ εφόσον έχει καταθέσει σχέδιο πτήσης. Αν δεν το πράξει, η Ελλάδα είναι YΠΟΧΡΕΩΜΕΝΗ να εφαρμόσει το νόμο. Δηλαδή να προειδοποιήσει και εφόσον δεν υπάρξει συμμόρφωση να εμποδίσει την είσοδο με όποιο τρόπο θεωρεί κατάλληλο. Ακόμα και με κατάρριψη φυσικά. Αυτά λένε οι κανονισμοί του ICAO και όχι μόνο.<br /><br />Τα τουρκικά στρατιωτικά αεροσκάφη, επισήμως από τον Αύγουστο του 1974 ΔΕΝ καταθέτουν σχέδια πτήσης εισερχόμενα στο FIR Αθηνών με βάση την παράνομη τουρκική ΝΟΤΑΜ 714 που εκδόθηκε τότε. Γιατί όμως ήταν παράνομη η ΝΟΤΑΜ 714; Γιατί δεν αναγνώριζε τα όρια του FIR Αθηνών, όπως αυτά έχουν καθοριστεί από από την Συνθήκη του Σικάγο που υπογράφηκε τον Δεκέμβριο του 1944, από όλες τις χώρες-μέλη του ICAO (μεταξύ αυτών και η Τουρκία)… Αυθαίρετα (με το έτσι θέλω δηλαδή…) τα μετατόπιζε μέχρι τον 25ο παράλληλο (καταμεσής του Αιγαίου).<br /><br />Η ΝΟΤΑΜ 714 καταργήθηκε το 1980, αλλά η Τουρκία συνέχισε να αμφισβητεί την ελληνική δικαιοδοσία εντός του FIR Αθηνών και ακολούθως και την ελληνική κυριαρχία αμφισβητώντας το εύρος του ελληνικού εναερίου χώρου των 10 ναυτικών μιλίων. Την οποία η ίδια είχε επίσημα αναγνωρίσει μέσω συμφωνίας Ε. Βενιζέλου και Μ. Κεμάλ στη δεκαετία του 1930! Γιατί όμως είναι τόσο σημαντική η κατάθεση σχεδίων πτήσης και γιατί ο ICAO την απαιτεί;<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/news/ellada-mia-chora-poy-evlepe-uav-tis-toyrkias-na-tin-paraviazoyn-systimatika-ki-aplos-ta-koitoyse/aigaio-notam-714-1"><img height="640" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/04/aigaio-notam-7141.jpg" width="638" /></a><br /><br />Η περίφημη ΝΟΤΑΜ 714 της Τουρκίας που καταργήθηκε το 1980, αλλά…<br /><br />Η παράνομη ΝΟΤΑΜ 714 μετατόπιζε τα ανατολικά όρια του FIR Αθηνών στην κόκκινη γραμμή που φαίνεται στο χάρτη. Η Τουρκία μέχρι πρότινος διεκδικούσε την ανάληψη διενέργειας αποστολών SAR μέχρι αυτή την κόκκινη γραμμή, με την αιτιολογία ότι η Ελλάδα δεν ήταν συνεπής έναντι των υποχρεώσεών της. Στην πραγματικότητα αυτό που ήθελε ήταν ο επιχειρησιακός έλεγχος του ανατολικού Αιγαίου. Εδώ και κάποια χρόνια έχει επανέλθει σε αυτή της τη διεκδίκηση μέσω της απαίτησης αναθεώρησης της Συνθήκης της Λωζάνης την οποία διατείνεται ότι η Ελλάδα έχει παραβιάσει εξοπλίζοντας τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου… Κατά καιρούς επομένως η αιτιολόγηση αλλάζει, αλλά η στόχευση παραμένει ίδια.<br /><br />Στο σχέδιο πτήσης ενός αεροπλάνου μεταξύ πολλών άλλων αναφέρονται η διαδρομή που θα ακολουθήσει, το ύψος πτήσης του και οι χρόνοι εισόδου του και εξόδου από μία περιοχή πληροφοριών (FIR). Όλα αυτά τα στοιχεία γνωστοποιούνται μέσω τη κατάθεσης του σχεδίου πτήσης. Το Κέντρο Ελέγχου Περιοχής Αθηνών (FMP), απαιτεί λοιπόν όπως έχει δικαίωμα και υποχρέωση να κάνει από το νόμο (τον διεθνή νόμο), να γνωρίζει μέσω της υποβολής σχεδίων πτήσης, ποια ώρα θα εισέλθει στο FIR Αθηνών ένα τουρκικό (ή οποιασδήποτε άλλης εθνικότητας) αεροσκάφος (επανδρωμένο ή μη…), από ποιο σημείο, σε ποιο ύψος, ποια διαδρομή θα ακολουθήσει (δηλαδή ποιους αεροδιαδρόμους θα χρησιμοποιήσει) καθώς και από ποιο σημείο, σε ποιο ύψος και ποια ώρα θα εξέλθει.<br /><br />Πρόκειται για πληροφορίες που σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης είναι υποχρεωμένοι να παρέχουν όσοι Οργανισμοί, Υπηρεσίες, εταιρείες και ένοπλες δυνάμεις χρησιμοποιούν αεροσκάφη, στα αντίστοιχα Κέντρα Ελέγχου Περιοχής, προκειμένου να διασφαλίζεται η ασφάλεια των πτήσεων. Εφόσον οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις στέλνουν επανδρωμένα και μη, αεροσκάφη πάνω από το Αιγαίο, χωρίς να υποβάλουν σχέδια πτήσης, στερούν όλες αυτές τις κρίσιμες πληροφορίες από το Κέντρο Ελέγχου Περιοχής Αθηνών.<br /><br />Επομένως παρανομούν γιατί θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια των πτήσεων όταν εισέρχονται στο FIR Αθηνών όποια ώρα θέλουν, σε οποιοδήποτε ύψος θέλουν, από οποιοδήποτε σημείο και με άγνωστη διαδρομή ή προθέσεις. Πρόκειται για πάγια πολιτική άσκησης πίεσης στην Ελλάδα από το 1974 και μετά (η πρώτη μαζικού χαρακτήρα παράβαση ΕΕΚ με παραβίαση του ελληνικού εναέριου χώρου πραγματοποιήθηκε από μαχητικά της ΤΗΚ το Νοέμβριο του 1967…) στην οποία η Ελλάδα έχει ΚΑΘΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ να αντιδράσει, καταρρίπτοντας τα τουρκικά αεροσκάφη ως μη συμμορφούμενα με τους διεθνείς κανόνες ΕΕΚ.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/news/ellada-mia-chora-poy-evlepe-uav-tis-toyrkias-na-tin-paraviazoyn-systimatika-ki-aplos-ta-koitoyse/tai-anka"><img height="426" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/04/TAI-ANKA.jpg" width="640" /></a><br /><i>Το ΑΝΚΑ της Turkish Aerospace Industries (ΤΑΙ)</i><br /><br />Επέλεξε να μην το κάνει, κυρίως για να μη διαρραγεί η επιχειρησιακή ενότητα της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ και να μην χαρακτηριστεί η περιοχή του Αιγαίου επικίνδυνη για τις εμπορικές πτήσεις, με όσες συνέπειες θα είχε κάτι τέτοιο στον τουρισμό, και όχι μόνο… Όλα αυτά τα δεδομένα βέβαια ανατράπηκαν όταν η Τουρκία επέλεξε τη συνέχεια της άσκησης πίεσης προς την Ελλάδα, μέσω της αποστολής μη επανδρωμένων αεροσκαφών πάνω από το Αιγαίο και εντός του FIR Αθήνας.<br /><br />Χωρίς και πάλι να υποβάλλονται σχέδια πτήσης. Από τη στιγμή που δεν υπάρχει πλέον ο παράγοντας της ενδεχόμενης απώλειας ανθρώπινης ζωής, η Ελλάδα πέρα από όλα τα νομικά όπλα, είχε και έχει στη διάθεσή της και όλες τις προϋποθέσεις να στρέψει αυτή την άσκηση πίεσης στην Τουρκία… Εφόσον κατέρριπτε το πρώτο μη επανδρωμένο αεροσκάφος της χωρίς καμία προειδοποίηση και φρόντιζε να καταστήσει σαφές ότι δεν θα ανεχθεί τέτοιου είδους προκλήσεις.<br /><br />Δηλαδή όχι απλά παράβασης των κανόνων ΕΕΚ και παραβίασης του ελληνικού εναέριου χώρου με υπερπτήσεις, αλλά παρακολούθησης (κατασκοπείας δηλαδή) κάθε δραστηριότητας πάνω στα ελληνικά νησιά. Το ΜΟΝΟ που θα μπορούσε να κάνει η Τουρκία θα ήταν να διαμαρτυρηθεί στον ICAO και στο ΝΑΤΟ. Κάτι που κάνει εδώ και δεκαετίες η Ελλάδα, χωρίς κανένα βέβαια αποτέλεσμα!<br /><br />Η Ελλάδα λοιπόν επιμένει στην πάγια τακτική της αναγνώρισης και της καταγραφής, παρά το ότι τα τουρκικά μη επανδρωμένα διενεργούν επιτήρηση και παρακολούθηση. Με άλλα λόγια επιλέγει να σφίγγει τη θηλιά που της έχει περάσει η Τουρκία στο λαιμό! Γιατί περί αυτού πρόκειται, όσο κομψά και να το θέσει κανείς.<br /><br />Τα περί “χακαρίσματος” των τουρκικών UAV δεν είναι τίποτα περισσότερο από προφάσεις εν αμαρτίαις και σε επιχειρησιακό επίπεδο, εν πολλοίς ανεφάρμοστο. Πέρα από μία θανάσιμη χρονοτριβή, η “πολιτική” αυτή –αν μπορεί αποκληθεί έτσι το συλλογικό ελληνικό φοβικό σύνδρομο– είναι άλλη μία δικαιολογία για να μην πράξει η Ελλάδα αυτό που ΟΦΕΙΛΕΙ, αυτό που ΥΠΟΧΡΕΟΥΤΑΙ με βάση το διεθνές δίκαιο το οποίο ρητορικά καταχράται κατά τα άλλα και -κυρίως για χώρες διαθέτουσες αυτοσεβασμό- για την προάσπιση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων. </div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

ΕΛΛΑΔΑ, μια χώρα που έβλεπε τα UAV της Τουρκίας να… την ΠΑΡΑΒΙΑΖΟΥΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ κι απλώς τα κοιτούσε

Είναι μέτρο αποτροπής η παρεμβολή των τουρκικών UAV στο Αιγαίο; Οπωσδήποτε όχι… Η ερώτηση και η απάντηση είναι απλές και ξεκάθαρες. Με την α...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι πρέπει να γνωρίζουν όλοι… Ποιός είναι ο δημιουργός του πολέμου

<img src="https://i0.wp.com/infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2022/04/Bidenp-Putin.jpg?fit=740%2C431&ssl=1" /><br /><br /><b>Όσκαρ Φόρτιν</b> Reseau International<br />Μετάφραση: <b>Μ. Στυλιανού</b><br /><br /> Στις 16 Φεβρουαρίου 2022, ο Βλαντιμίρ Πούτιν έστειλε στον Τζο Μπάιντεν, πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, τελεσίγραφο 7 ημερών για να του αποστείλει επίσημο έγγραφο, επιβεβαιώνοντας ότι οι στρατιωτικές δραστηριότητες του ΝΑΤΟ και της Ουκρανίας δεν θα έθεταν σε κίνδυνο την ασφάλεια του ρωσικού λαού. Με τη μη παραλαβή αυτού του επίσημου εγγράφου, η Ρωσία θα αναλάβει αμέσως δράση.<br /><br />Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι αυτό το αίτημα που αφορούσε την ασφάλεια του ρωσικού λαού ήταν αντικείμενο συζητήσεων εδώ και αρκετούς μήνες. Η δυτική πλευρά ανέβαλλε συνεχώς την απάντηση σε αυτό το επίσημο έγγραφο, το οποίο ζήτησε η Ρωσία, για την ασφάλεια του ρωσικού λαού.<br /><br />Ο Πούτιν, όχι περισσότερο αφελής από ό,τι ήταν απαραίτητο, γρήγορα συνειδητοποίησε ότι οι δυτικοί εταίροι του αγόραζαν χρόνο στο σχέδιό τους να εισβάλουν στη Ρωσία. Τότε ήταν που κάλεσε τον Τζο Μπάιντεν, χωρίς αμφιβολία, στις 16 Φεβρουαρίου 2022, για να του ζητήσει ένα επίσημο έγγραφο, το οποίο να εγγυάται την ασφάλεια της Ρωσίας, εντός επτά ημερών, διαφορετικά η Ρωσία θα αναλάβει δράση. Η απόφαση του Τζο Μπάιντεν να μην παράσχει μια τέτοια εγγύηση ασφαλείας στη Ρωσία τον καθιστά, από κάθε άποψη, τον δημιουργό αυτού του πολέμου μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας.<br /><br />Ξέρουμε τα υπόλοιπα. Στις 23 Φεβρουαρίου 2022, ο Πρόεδρος Πούτιν ανέλαβε δράση αποσαφηνίζοντας τους κύριους στόχους αυτής της παρέμβασης. Για αυτόν, δεν ήταν η κατάκτηση της Ουκρανίας, αλλά μια μεγάλη κάθαρση όλων όσων θα μπορούσαν να αποτελέσουν ή να αποτελέσουν απειλή για την ασφάλεια της Ρωσίας. Πρέπει να πιστεύεται ότι είχε ήδη μια μάλλον ζοφερή εικόνα αυτής της πραγματικότητας που οι διάφορες υπηρεσίες του είχαν χρόνο να αξιολογήσουν.<br /><br />Ήδη μπορούμε να δούμε ότι πολλά όπλα όλων των βεληνεκών έχουν ανακαλυφθεί και καταστραφεί. Στο τελευταίο, πρέπει να προσθέσουμε όλα αυτά τα εργαστήρια για την κατασκευή χημικών και βιολογικών όπλων, αρκετά για να σκοτώσουν ολόκληρους πληθυσμούς. Ένα έργο του οποίου οι κύριοι συγγραφείς είναι πλέον γνωστοί:<a href="https://www.mondialisation.ca/la-famille-de-biden-au-centre-dun-scandale-lie-aux-laboratoires-biologiques-en-ukraine"> ο Τζο Μπάιντεν και ο γιος του είναι οι κύριοι υποστηρικτές</a>.<br /><br />Εν τω μεταξύ, η Δύση, με τα μέσα ενημέρωσης, έχει θέσει ως στόχο της τον Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, τον άνθρωπο που πρέπει να δυσφημηθεί και να πληγεί μέχρι θανάτου. Όλο και περισσότερο συνειδητοποιούμε επίσης ότι πολλά ψευδή επιβαρυντικά στοιχεία, έγκυες γυναίκες που ισχυρίζονται ότι έχουν υποστεί κακομεταχείριση από Ρώσους στρατιώτες. Η ίδια μητέρα, μόλις αποκάλυψε στο ευρύ κοινό ότι μόνο ψέματα της ζητήθηκε να πει.<br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: inherit; color: #242424; display: flex; font-family: Ubuntu; font-size: 16px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1510960246260486149" frameborder="0" id="twitter-widget-1" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=Infognomon&dnt=false&embedId=twitter-widget-1&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NrZWxldG9uX2xvYWRpbmdfMTMzOTgiOnsiYnVja2V0IjoiY3RhIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19zcGFjZV9jYXJkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9mZiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1510960246260486149&lang=el&origin=https%3A%2F%2Finfognomonpolitics.gr%2F2022%2F04%2Fti-prepei-na-gnorizoun-oloi-poios-einai-o-dimiourgos-tou-polemou%2F&sessionId=368f229e80577d0545e7cfe07977e79bd739a8be&siteScreenName=Infognomon&theme=light&widgetsVersion=940dd9ee54270%3A1649359550911&width=550px" style="box-sizing: inherit; display: block; flex-grow: 1; height: 686px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div>Υπάρχουν επίσης εκείνοι οι νεκροί που αποδίδονται στους κακούς Ρώσους στρατιώτες που ανασταίνονται, μόλις οι κάμερες των μέσων ενημέρωσης έχουν τραβήξει τις πιο συγκινητικές εικόνες, αρκετές για να εξοργίζουν ολόκληρο τον κόσμο εναντίον του Πούτιν και των στρατιωτών του.<br /><br />Τα θύματα αυτού του πολέμου είναι Ουκρανοί και Ρώσοι. Γνωρίζοντας πολύ καλά ότι ο μόνος στόχος του Πούτιν ήταν να διασφαλίσει ότι ο λαός του ήταν ασφαλής, κάτι που θα έπρεπε να ισχύει για όλους τους αρχηγούς κρατών. Ο Τζο Μπάιντεν επέλεξε τον πόλεμο. Ο ουκρανικός λαός δεν θα ήταν παρά τροφή κανονιών, ενώ οι αφέντες του κόσμου προσέχουν να μην βραχούν υπό αυτές τις συνθήκες.<br /><br />Εάν είναι απαραίτητο να δυσφημήσουμε τον Πούτιν για να διασφαλίσουμε την ασφάλεια του λαού του και εκείνων του Ντονμπάς που αποτελούν, εδώ και 8 χρόνια, στόχο της κυβέρνησης του Κιέβου, τότε θα πρέπει να στραφούμε σε αυτόν που, από την προεδρία του ως Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, επέλεξε τον πόλεμο αντί να διαπραγματευτεί μια ειρηνική διευθέτηση κατοχυρώνοντας την ασφάλεια των εμπλεκόμενων κρατών.<br /><br />Σας αφήνω με αυτές τις περιπτώσεις, πολύ πρόσφατες, οι οποίες έχουν επίσης γυρίσει τον κόσμο, όπως συνέβαινε με την έγκυο κυρία καθώς και με όλες τις άλλες. Αυτή είναι η ιστορία αυτών των Ουκρανών, που χρησιμεύουν ως στόχοι κανονιών που βρίσκονται στη μέση αυτής της μιζέριας. Για τον Τζο Μπάιντεν, αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι ο έλεγχος της Ρωσίας.<div><br /></div><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τι πρέπει να γνωρίζουν όλοι… Ποιός είναι ο δημιουργός του πολέμου

Όσκαρ Φόρτιν Reseau International Μετάφραση: Μ. Στυλιανού Στις 16 Φεβρουαρίου 2022, ο Βλαντιμίρ Πούτιν έστειλε στον Τζο Μπάιντεν, πρόεδρο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γ. Φίλης: Κάνουν τα κοκόρια με τους Ρώσους και τις κότες με τους Τούρκους.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="446" src="https://www.youtube.com/embed/kBofGD0Ajb0" width="696" youtube-src-id="kBofGD0Ajb0"></iframe></div><br /><div><br /></div><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Γ. Φίλης: Κάνουν τα κοκόρια με τους Ρώσους και τις κότες με τους Τούρκους.

πηγή Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Διαβάστε την συνέχεια

Νούλαντ και Πάιατ πίσω από τις ομιλίες του Βολοντίμιρ Ζελένσκι

<img height="373" src="https://www.dimokratia.gr/wp-content/uploads/2022/04/25495775--1068x623.jpg" width="795" /><br /><br />Ένα πολύ πλούσιο παρασκήνιο, διπλωματικό και όχι… μόνο, κρύβεται πίσω από τις δύο ομιλίες του Βολοντίμιρ Ζελένσκι στα Κοινοβούλια Ελλάδας και Κύπρου. Αόρατος υποβολέας, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες της «δημοκρατίας», είναι ο αμερικανικός παράγοντας, που επιθυμεί διακαώς, για μια σειρά λόγων, να αμβλύνει τις επιφυλάξεις για τη στήριξη της πολιτικής του ΝΑΤΟ σε σημαντική μερίδα της ελληνικής και κυπριακής κοινής γνώμης.<br /><br />Είναι γνωστό ότι οι τηλεοπτικοί (μονό) λόγοι του Ουκρανού προέδρου, ανάλογα με τη χώρα ή τον οργανισμό στον οποίο απευθύνεται, συντάσσονται από εξειδικευμένα επιτελεία που πλαισιώνουν την επικοινωνιακή ομάδα του. Και είναι φτιαγμένοι για να επενδύουν στο συναίσθημα, κολακεύοντας τις ιδιαίτερες ευαισθησίες του εκάστοτε ακροατηρίου και ενεργοποιώντας τις κεραίες των δυτικών μέσων ενημέρωσης που αγωνίζονται στο πρόσωπο του Ζελένσκι να φιλοτεχνήσουν ένα προφίλ πολιτικού μεγάλου διεθνούς διαμετρήματος.<br /><br />Ο ίδιος ο Ζελένσκι, ο οποίος έχει πολύ σοβαρά προβλήματα να διαχειριστεί στην καθημερινότητα, δεν είναι ασφαλώς… ο Τσόρτσιλ για να μιλάει από στήθους. Διαβάζει τις ομιλίες λίγα λεπτά προτού τις εκφωνήσει (συχνά τις βιντεοσκοπεί) και λόγω του υποκριτικού ταλέντου του έχει την ικανότητα να τους προσδίδει δραματουργική υφή, χρωματίζοντας τες με τη γλώσσα του σώματος και εκφράσεις του προσώπου που προδίδουν άνθρωπο σε απόγνωση.<br /><br />Στην περίπτωση όμως της Ελλάδας και της Κύπρου, οι ομιλίες αυτές έχουν ιδιαίτερη πολιτική σημασία, ιδιαίτερα επειδή ο Ουκρανός πρόεδρος δεν παραλείπει σε πλείστες όσες περιπτώσεις να εκφράζει την ευγνωμοσύνη του προς την Τουρκία και την προσωπική συμπάθειά του προς τον Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Τη σημασία των εντυπώσεων που θα αποκομίσει η ελληνική κοινή γνώμη από τις ομιλίες Ζελένσκι συνειδητοποίησε πρώτος ο Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα Τζέφρι Πάιατ, ο οποίος ανέλαβε προσωπικά χρέη «σκιώδους λογογράφου» στα επίμαχα σημεία. Υψηλή επιστασία στο «στήσιμο» του Ουκρανού προέδρου προσέφερε το τελευταίο 48ωρο και η υφυπουργός Εξωτερικών Βικτόρια Νούλαντ, επιχειρώντας να συντονίσει στο εγχείρημα και την τουρκική πλευρά, που παραμένει όμως αστάθμητος παράγοντας.<br /><br />Η αμερικανική διπλωματία κατέγραψε με ιδιαίτερο εκνευρισμό το γεγονός ότι οι χουλιγκανικού τύπου ρωσοφοβικές κραυγές, κυρίως όμως η απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη να στείλει όπλα στην Ουκρανία, δεν άρεσαν καθόλου στη συντριπτική πλειονότητα της ελληνικής κοινής γνώμης. Θορυβημένο όμως είναι και το Μέγαρο Μαξίμου, το οποίο βλέπει ήδη τα ποσοστά της Ν.Δ. να γκρεμίζονται στη βόρεια Ελλάδα και τη δημοφιλία του πρωθυπουργού να «γρατσουνιέται» επικίνδυνα, σε συνδυασμό με την ακρίβεια και την ενεργειακή κρίση από τις επιπτώσεις των κυρώσεων στις οποίες η Ελλάδα πρωτοστάτησε χωρίς να έχει προηγηθεί κάποια διαδικασία διαβούλευσης, ούτε καν σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών.<br /><br />Ο άνθρωπος για να… διορθώσει τη ζημιά κρίθηκε ότι είναι ο Αμερικανός πρέσβης Πάιατ, ο οποίος αφενός έχει ζήσει από κοντά, ως οργανωτής, την «αντιρωσική» χειραφέτηση των Ουκρανών, ταυτόχρονα όμως γνωρίζει και τις ελληνικές ιδιαιτερότητες από τη θητεία του στην Αθήνα. Αυτός ήταν που συνέστησε στον Ζελένσκι να «γίνει όσο πιο ευχάριστος μπορεί» στις σημερινές του ομιλίες, ενώ η κυρία <a href="https://www.dimokratia.gr/tag/viktoria-noylant/">Νούλαντ</a> ανέλαβε τη λεπτή αποστολή να κατευνάσει την τουρκική πλευρά για όσα τυχόν ακουστούν.<br /><br />Η «δημοκρατία» είναι σε θέση να γνωρίζει ότι ο Ουκρανός πρόεδρος έχει λάβει ισχυρές συστάσεις να αναφερθεί σε κοινά βιώματα που έχουν προκαλέσει στον ουκρανικό και τον κυπριακό λαό η εισβολή και η κατοχή, αλλά παραμένει άγνωστο αν θα τολμήσει να αναφέρει τη λέξη «Τουρκία».<br /><br />Οι πιέσεις, πάντως, προς αυτήν την κατεύθυνση είναι πολλές γιατί αποφέρουν -στους Αμερικανούς- σημαντικά πολιτικά οφέλη: Στην περίπτωση της Ελλάδας τονώνουν το προφίλ του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος θα μπορεί να ισχυριστεί εκ νέου ότι πήρε τη σωστή απόφαση, θέτοντας τη χώρα στη σωστή πλευρά της Ιστορίας. Στην περίπτωση της Κύπρου, όπου οι αναφορές Ζελένσκι αναμένονται ακόμη πιο θερμές, οι στόχοι είναι απόλυτα πρακτικοί.<br /><br />Να διευκολύνουν την κυβέρνηση Αναστασιάδη να προβεί σε πλήρη απαγόρευση του ελλιμενισμού ρωσικών πλοίων (ήδη έχει κάνει το πρώτο βήμα) και πιθανώς να αμβλύνουν τις αντιρρήσεις του ΑΚΕΛ για την άμεση αποστολή ρωσικής προέλευσης οπλικών συστημάτων της Εθνικής Φρουράς στην Ουκρανία. Ενας πρόσθετος, μεσοπρόθεσμος στόχος είναι να γίνει η ζωή δύσκολη στους δεκάδες χιλιάδες Ρώσους υψηλής εισοδηματικής στάθμης που κατοικούν στην Κύπρο ώστε να εγκαταλείψουν το έδαφός της και να βρουν καταφύγιο στα Κατεχόμενα ή στην Τουρκία.<br /><br />Αυτό είναι και ένα πρώτο «τυράκι» προς την Αγκυρα για να ανεχθεί τυχόν λεκτικές παρεκτροπές του Ζελένσκι, που μετέφερε μεταξύ άλλων και η κυρία Νούλαντ στον Ιμπραχίμ Καλίν, χωρίς ωστόσο να αποσπάσει θετική ανταπόκριση.<br /><br />Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, την «κατανόηση» της τουρκικής πλευράς ζήτησε και ο εξ απορρήτων σύμβουλος του Ζελένσκι, Μιχαήλ Ποντόλιακ, ο οποίος συνδέεται άμεσα με τουρκικά συμφέροντα. Πρόσφατα απαθανατίστηκε σε… σέλφι με τον Τούρκο κατασκευαστή των φονικών drones «Mπαϊρακτάρ», εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη του για τη συνεισφορά της Τουρκίας στην ουκρανική αμυντική προσπάθεια.<div><br /></div><div><a href="https://www.dimokratia.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Νούλαντ και Πάιατ πίσω από τις ομιλίες του Βολοντίμιρ Ζελένσκι

Ένα πολύ πλούσιο παρασκήνιο, διπλωματικό και όχι… μόνο, κρύβεται πίσω από τις δύο ομιλίες του Βολοντίμιρ Ζελένσκι στα Κοινοβούλια Ελλάδας κα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρήγμα στη ΝΔ από την δήλωση Σαμαρά για την ομιλία Ζελένσκι.

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/04/izo3.jpg" /><br /><br /><b>Γκουτζάνης Σπύρος</b><br />Ρήγμα στη ΝΔ προκαλεί η έντονη δυσαρέσκεια των “γαλάζιων” βουλευτών και η καθαρή διαφοροποίηση του Αντώνη Σαμαρά από την επίσημη θέση του Μεγάρου Μαξίμου για την εκδήλωση στην Βουλή, όπου εκτός από τον πρόεδρο της Ουκρανίας Ζελένσκι, μίλησαν και δύο μέλη του νεοναζιστικού τάγματος Αζόφ. Μετά την εκδήλωση, απαντώντας σε ερώτηση για το πως σχολιάζει την παρέμβαση των δύο μαχητών, ο Αντώνης Σαμαράς δήλωσε: «μεγάλο λάθος».<br /><br />Οι βουλευτές της ΝΔ δεν έκρυβαν την δυσαρέσκειά τους από το γεγονός ότι αιφνιδιάστηκαν και χρεώνονται την παρουσία μελών μίας δεδηλωμένα νεοναζιστικής πολιτοφυλακής στην ελληνική Βουλή. Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις η δήλωση Σαμαρά «μεγάλο λάθος» δεν αναφερόταν μόνο στην εμφάνιση των δύο πολιτοφυλάκων, αλλά αναφερόταν και στη γενικότερη αντιρωσική πολιτική του Κυριάκου Μητσοτάκη. Έκφραση αυτής της πολιτικής ήταν και η μορφή που πήρε η εκδήλωση στη Βουλή και η περιφρόνηση που έδειξε ο Ζελένσκι στο ελληνικό Κοινοβούλιο, όπως εξάλλου και στο κυπριακό.<br /><br />Πάντως από το γραφείο του πρώην πρωθυπουργού πέρασαν αρκετοί βουλευτές. Ένιοι εξ αυτών έλεγαν μετά ότι ο Αντώνης Σαμαράς εξέφρασε το κοινό αίσθημα των βουλευτών της ΝΔ. Είναι ενδεικτική η αμηχανία που επικρατούσε μέσα στην αίθουσα της ολομέλειας της Βουλής. Ακόμη και οι βουλευτές της ΝΔ στην αρχή κοιτάζονταν μεταξύ τους και κοίταζαν προς την πλευρά του πρωθυπουργού.<br /><br />Μόνο όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης σηκώθηκε όρθιος και άρχισε να χειροκροτεί ακολούθησαν και οι βουλευτές του. Δεν είναι δίχως σημασία ότι οι δύο πρώην πρωθυπουργοί και πρόεδροι της ΝΔ, Αντώνης Σαμαράς και Κώστας Καραμανλής αποχώρησαν μαζί από την αίθουσα της Ολομέλειας και είχαν σύντομη συζήτηση έξω από την αίθουσα. Μετά τις έντονες αντιδράσεις –ορισμένοι λένε μετά την παρέμβαση Σαμαρά– η κυβέρνηση βρέθηκε στην ανάγκη να κάνει συμπληρωματική δήλωση.<br />Ρήγμα στη ΝΔ<br /><br />Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιάννης Οικονόμου χαρακτήρισε άστοχη και λανθασμένη την συμπερίληψη στο μήνυμα Ζελένσκι την παρέμβαση μέλους του τάγματος Αζόφ, αλλά κατέφυγε και στην συνήθη επίθεση κατά του ΣΥΡΙΖΑ για να συσπειρώσει ό,τι μπορούσε από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ. Στην συνέχεια, όμως, έκανε και άλλη διαρροή, ότι «το τάγμα Αζόφ είναι τμήμα του ουκρανικού στρατού», καθώς επίσης ότι «δεν πρέπει να χάνει κανείς την μεγάλη εικόνα».<br /><br />Παράλληλα, σε μία ένδειξη αμηχανίας, κυβερνητικοί κύκλοι διοχέτευαν ότι τα περί νεοναζιστικού τάγματος είναι ρωσική προπαγάνδα. Πάντως για το θέμα έχει ερωτηθεί και ο πρόεδρος Ζελένσκι, ο οποίος έχει δηλώσει ότι «το Αζόφ είναι αυτό που είναι, αλλά τώρα πολεμά τους Ρώσους». Υπάρχει και η γραμμή του Άδωνη Γεωργιάδη, ο οποίος στο twitter αναπαρήγαγε επιχειρήματα και κατηγορίες εναντίον όσων έκαναν κριτική πως είναι κομμουνιστές!<br /><br />Στο στόχαστρο των επικρίσεων της κοινής γνώμης αλλά και των βουλευτών της ΝΔ βρέθηκε και ο πρόεδρος της Βουλής Κώστας Τασούλας, τον οποίο κάλυψε πλήρως το Μέγαρο Μαξίμου. Ο Κώστας Τασούλας ισχυρίστηκε ότι ενημερώθηκε για τα επίμαχα βίντεο λίγο πριν την συνεδρίαση, ωσάν να μπορεί στην ελληνική Βουλή να μιλά ο οποιοσδήποτε και με οποιοδήποτε περιεχόμενο.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ρήγμα στη ΝΔ από την δήλωση Σαμαρά για την ομιλία Ζελένσκι.

Γκουτζάνης Σπύρος Ρήγμα στη ΝΔ προκαλεί η έντονη δυσαρέσκεια των “γαλάζιων” βουλευτών και η καθαρή διαφοροποίηση του Αντώνη Σαμαρά από την ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Το “πραξικόπημα” Ζελένσκι, το Μαξίμου και το “ξέπλυμα” των νεοναζιστών

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/04/zelen9.jpg" /><br /><br />Μάχες οπισθοφυλακών δίνει το Μέγαρο Μαξίμου προκειμένου να μειώσει το πολιτικό κόστος από το πολιτικό θέμα που προκάλεσε το “πραξικόπημα” Ζελένσκι στην ελληνική Βουλή. Και λέμε “πραξικόπημα”, επειδή όφειλε να είχε ενημερώσει την ελληνική πλευρά για το τι θα περιλάμβανε η ομιλία του. Για την ακρίβεια, η κυβέρνηση που είχε και την πρωτοβουλία της πρόσκλησης, όφειλε να έχει διευκρινίσει όλες τις λεπτομέρειες. Αυτά τα στοιχειώδη για κάθε παρόμοια περίπτωση, όμως, αποδεικνύονται για την Ελλάδα ζητούμενα.<br /><br />Γιατί άραγε ο Ουκρανός πρόεδρος επέλεξε την Ελλάδα για να “ξεπλύνει” τη δεδηλωμένα νεοναζιστική πολιτοφυλακή “Τάγμα Αζόφ”; Γιατί δεν έβγαλε κάποιον μαχητή της να μιλήσει στη βρετανική ή στη γαλλική ή στην αμερικανική Βουλή, που τόσο τον υποστηρίζουν; Ανεξάρτητα από το τί είχε στο μυαλό του ο Ζελένσκι, αυτό που συνέβη συνιστά ντροπή και δικαιολογημένα προκάλεσε αντιδράσεις από την αντιπολίτευση. Και η πολιτική ευθύνη γι’ αυτή την τροπή βαραίνει απολύτως την κυβέρνηση, η οποία, δια του εκπροσώπου της, μίλησε για λάθος.<br /><br />“Γαλάζιες” κομματικές πηγές, που δεν θέλουν να εμφανιστούν ότι εκφράζουν το Μαξίμου, προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, ισχυριζόμενες ότι το “Τάγμα Αζόφ” δεν είναι νεοναζιστικό, αλλά ενταγμένο στον ουκρανικό στρατό. Το γεγονός ότι είναι ενταγμένο στην ουκρανική Εθνοφυλακή, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν είναι νεοναζιστικό. Ο χαρακτηρισμός εξάλλου δεν προέρχεται μόνο από τρίτους. Προκύπτει κυρίως από όσα έχουν γράψει και δηλώνουν για τον εαυτό τους τα ηγετικά στελέχη της πολιτοφυλακής.<br /><br />Το Μαξίμου, πάντως, δείχνει να καλύπτει πλήρως την εκδήλωση, υποβαθμίζοντας την παρουσία του πολιτοφύλακα, που εκπροσώπησε το “Τάγμα Αζόφ”. Ακούστηκαν ακόμα και δικαιολογίες ότι στην κατάσταση που βρέθηκε η Ουκρανία, ο Ζελένσκι ήταν υποχρεωμένος να στηριχθεί και σ’ αυτή την πολιτοφυλακή, με τη λογική “ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου”. Η πραγματικότητα, βέβαια, είναι ότι το “Τάγμα Αζόφ” έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο “πραξικόπημα” του 2014 και έχει ενσωματωθεί στην ουκρανική Εθνοφυλακή πολύ πριν τη ρωσική εισβολή.<br /><br />Παρά τις προσπάθειες “γαλάζιων” κομματικών στελεχών να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, η πραγματικότητα είναι ότι η τροπή που έλαβε η ομιλία του Ζελένσκι προκάλεσε το δημοκρατικό αίσθημα και πολλών βουλευτών της συμπολίτευσης. Δεν είναι τυχαία η ευθεία δημόσια αποδοκιμασία, στην οποία προέβη ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς. Βουλευτής της ΝΔ, μάλιστα, έλεγε ότι έτσι όπως εξελίχθηκε η όλη εκδήλωση και έτσι όπως το χειρίσθηκε η ηγεσία ήλθε σε διάσταση όχι μόνο με την ελληνική κοινή γνώμη, αλλά και με την πλειονότητα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το “πραξικόπημα” Ζελένσκι, το Μαξίμου και το “ξέπλυμα” των νεοναζιστών

Μάχες οπισθοφυλακών δίνει το Μέγαρο Μαξίμου προκειμένου να μειώσει το πολιτικό κόστος από το πολιτικό θέμα που προκάλεσε το “πραξικόπημα” Ζε...

Διαβάστε την συνέχεια

Πούτιν για Ουκρανία: Όλα εξελίσσονται όπως τα είχα σχεδιάσει

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/02/putin.jpg"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/02/putin-696x429.jpg" /></a><br /><br />Ο πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς αποκάλυψε σε συνέντευξή του στην σερβική δημόσια τηλεόραση (RTS) ότι στην τηλεφωνική συνομιλία που είχε προχθές με τον ομόλογο του της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν έγινε αναφορά και στην κατάσταση στην Ουκρανία.<br /><br />«Ο ίδιος ο Πούτιν ήθελε να με ενημερώσει για τις εξελίξεις στην Ουκρανία, για τα γεγονότα στην Μπούτσα αλλά και για τα σχέδιά του. Μου είπε ότι όλα εξελίσσονται όπως τα είχε σχεδιάσει» ανέφερε ο Βούτσιτς επισημαίνοντας ότι δεν μπορεί να αποκαλύψει για ευνόητους λόγους λεπτομέρειες από την συνομιλία.<div><br />Σύγκλιση για φυσικό αέριο και πετρέλαιο<br /><br />Ο πρόεδρος της Σερβίας δήλωσε ότι δεν υιοθετεί τις απόψεις κάποιων πολιτικών στη Δύση που παρομοιάζουν τον Πούτιν με τον Χίτλερ και τον χαρακτηρίζουν τρελό. «Οι δυο μας γνωριζόμαστε πολύ καιρό και δεν μπορώ να δεχθώ αυτή την προσέγγιση όπου τον αποκαλούν Χίτλερ ή τον αποκαλούν τρελό. Δεν είναι ούτε τρελός, ούτε παρανοϊκός, ούτε υστερικός, τίποτα από όλα αυτά. Μου μιλούσε με σταθερότητα, ηρεμία και λογική» ανέφερε στη συνέντευξή του ο Βούτσιτς.<br /><br />Ο πρόεδρος της Σερβίας τόνισε ότι κατά την συνομιλία με τον Πούτιν επετεύχθη σε σημαντικό βαθμό σύγκλιση σχετικά με την προμήθεια φυσικού αερίου και αργού πετρελαίου. Επισήμανε πως εκτιμάται ιδιαίτερα από την ρωσική πλευρά το γεγονός ότι η Σερβία είναι η μοναδική χώρα στην Ευρώπη που δεν επέβαλε κυρώσεις.<br /><br />Ο Αλεξάνταρ Βούτσιτς στην συνέντευξή του για την σερβική δημόσια τηλεόραση αναφέρθηκε επίσης και στις πιέσεις που δέχεται για να συνταχθεί με την πολιτική των δυτικών χωρών.<br /><br />Παρενοχλήσεις από αεροσκάφη του ΝΑΤΟ<br /><br />«Πάνω από την Σερβία αιωρείται μία πυρηνική βόμβα υπό την μορφή κυρώσεων κατά της Σερβίας ή διακοπής των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την ΕΕ» ανέφερε ο Βούτσιτς. Αποκάλυψε δε ότι οι πιέσεις φτάνουν σε τέτοιο βαθμό που να παρενοχλούνται από στρατιωτικά αεροσκάφη του ΝΑΤΟ και οι πτήσεις της σερβικής πολιτικής αεροπορίας προς την Μόσχα.<br /><br />Ο Βούτσιτς αναφέρθηκε σε επεισόδιο που συνέβη την περασμένη Τετάρτη στην πτήση της Air Serbia από την Μόσχα για το Βελιγράδι όταν στρατιωτικό αεροσκάφος, κοντά στα σύνορα με την Λιθουανία, εισήλθε στην ρωσική ζώνη ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας και πετούσε πολύ κοντά στο σερβικό πολιτικό αεροπλάνο.<br /><br />«Ο ρωσικός έλεγχος εναέριας κυκλοφορίας ειδοποίησε τους πιλότους μας ότι μαχητικό αεροσκάφος πετάει πολύ κοντά και ζήτησε να γίνει αναγνώριση. Ήταν ένα F-15 ή Eurofighter γκρι χρώματος. Προφανώς, ήταν αεροσκάφος του ΝΑΤΟ που παραβίασε τον ρωσικό εναέριο χώρο και πετούσε ένα χιλιόμετρο κάτω από το δικό μας πολιτικό αεροπλάνο» ανέφερε ο Βούτσιτς.<br /><br />Ο πρόεδρος της Σερβίας χαρακτήρισε απαράδεκτη την συμπεριφορά αυτή διότι -όπως είπε- οι Ρώσοι θα μπορούσαν να ανοίξουν πυρ και να τεθεί σε κίνδυνο η ζωή των επιβατών του σερβικού πολιτικού αεροπλάνου. Ανέφερε ότι για το επεισόδιο έχουν ζητηθεί εξηγήσεις από το ΝΑΤΟ.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πούτιν για Ουκρανία: Όλα εξελίσσονται όπως τα είχα σχεδιάσει

Ο πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς αποκάλυψε σε συνέντευξή του στην σερβική δημόσια τηλεόραση (RTS) ότι στην τηλεφωνική συνομιλία που...

Διαβάστε την συνέχεια

«Η Ύβρις κατά της Ρωσίας προετοιμάζει την Νέμεση σε βάρος του Ελληνισμού»-

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2019/11/07/erdogan_putin.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="655" data-original-width="800" height="524" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2019/11/07/erdogan_putin.jpeg" width="754" /></a></div><div><br /></div>Γράφει η <b>Κρινιώ Καλογερίδου</b><br />Με βάση τα ιστορικά δεδομένα και χωρίς να υπεισέλθω σε αναλύσεις ειδικών επί της γεωπολιτικής, διαπιστώνω (έστω και καθ’ υπερβολήν) ότι — όσο καθυστερούν οι ρωσικοί σχεδιασμοί στην Ουκρανία — τόσο κινδυνεύει αυτή να γίνει για τους Ρώσους (ένα μήνα μετά την εισβολή) ό,τι έγινε το Βιετνάμ για τους Αμερικανούς.<br /><br />Σύμφωνα με τα δυτικά Μέσα, ”η Ρωσία κερδίζει τον πόλεμο μέσα στις πόλεις και τον χάνει εκτός απ’ τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας”. Ωστόσο δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμα τίποτα, καθώς το χάος, τα fake news, η προπαγάνδα και οι προβοκάτσιες δίνουν και παίρνουν, όπως και οι ψυχολογικές επιχειρήσεις που ασκούνται εκατέρωθεν .<br /><br /> Ταυτόχρονα, σε καθημερινή σχεδόν βάση, λαμβάνουν χώρα πράξεις αντίστασης του άμαχου πληθυσμού με χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό της μαζικής δηλητηρίασης Ρώσων στρατιωτών στο Χάρκοβο από φαγητό δηλητηριασμένο, που είχε σαν αποτέλεσμα να νοσηλεύονται στην εντατική πάνω από 500.<br /><br /> Σ’ αυτό το διάστημα. εντωμεταξύ, ο επικοινωνιακός θόρυβος που προκάλεσε ο ”επιτήδειος ουδέτερος” Ταγίπ Ερντογάν εκδηλώνεται σε συνέχειες, σαν απάντηση στο κλίμα δυσαρέσκειας το οποίο είχε δημιουργήσει στο διεθνές περιβάλλον με την μεγαλοϊδεατική πολιτική του .<br /><br /> Προσαρμοσμένος ιδανικά στον νέο του ρόλο (αυτόν του διαμεσολαβητή-ειρηνοποιού μεταξύ Ουκρανίας-Ρωσίας — ρόλο που απαιτεί πολιτική ίσων αποστάσεων — ο ”σουλτάνος” ονειρεύεται συνάντηση Πούτιν-Ζελένσκι στην Κωνσταντινούπολη (Milliyet), ενώ στο πίσω μέρος του μυαλού του εξετάζει το πώς θα επωφεληθεί η χώρα του απ’ τον ρωσο-ουκρανικό πόλεμο σε βάρος των συμφερόντων Ελλάδας και Κύπρου.<br /><br /> Για τον σκοπό αυτό, έχοντας εξασφαλίσει το άλλοθι του φιλειρηνιστή, τροχοδρόμησε τη χώρα του στις ράγες μιας ενεργειακής συμμαχίας με το Ισραήλ υπογράφοντας συμφωνία (κατά τη συνάντησή του προ ημερών με τον Ισραηλινό ομόλογό του Ισαάκ Χέρτσογκ στην Άγκυρα) για την κατασκευή αγωγού φυσικού αερίου με τη βοήθεια των ΗΠΑ. Ενός αγωγού που θα συνδέει την Τουρκία και το Ισραήλ με την Ευρώπη.<br /><br /> Παράλληλα — στην προσπάθειά του να κλείσει τα μέτωπα με αντίπαλες χώρες της Μεσογείου (Ελλάδα και Κύπρος εξαιρούνται απ’ τη φιλική του προσέγγιση) — δεν περιορίστηκε στη συμφιλίωση με τα ΗΑΕ (που του απέφερε κέρδος 10 δισ. επενδύσεων), αλλά προσέγγισε τη σύμμαχο της Ελλάδας Αίγυπτο, στην προσπάθειά του να την προσεταιριστεί για να καταρρεύσει πλήρως ο αντιτουρκικός άξονας τον οποίο συγκρότησαν η χώρα μας με την Κύπρο, το Ισραήλ, τα ΗΑΕ, την Αίγυπτο και την Σαουδική Αραβία.<br /><br /> Όλα αυτά, φυσικά, αν επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες που μιλούν για επικείμενη συνεργασία Αιγύπτου-Τουρκίας με στόχο την κοινή παραγωγή τουρκικών πυραύλων στην Αίγυπτο και, πιο συγκεκριμένα, την κατασκευή τουρκικών αντιαεροπορικών συστημάτων HISAR μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς (κατά το <a href="http://bulgarianmilitary.com/">bulgarianmilitary.com</a><br /><br /> Με τα ως άνω δεδομένα, πάντως, είναι ηλίου φαεινότερο ότι ο Τούρκος Πρόεδρος — εκμεταλλευόμενος την αξία της στρατηγικής θέσης της χώρας του στον χάρτη, όπως και το γεγονός ότι ΗΠΑ και ΕΕ έπαψαν να μιλούν για κυρώσεις σε βάρος της και να εκδηλώνουν αντιπάθεια προς το πρόσωπό του για την αυταρχική, αντιδημοκρατική και μεγαλοϊδεατική πολιτική του — εξυφαίνει μεθοδικά τα μακρόπνοα επεκτατικά σχέδια της ”Γαλάζιας Πατρίδας” του (με πρώτο αυτό της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Αιγαίου) σε βάρος Ελλάδας και Κύπρου.<br /><br /> Σχέδια που εξυπηρετούν τη φιλοσοφία του ότι η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση, όπως έλεγε και ο Βίσμαρκ, δεξιοτέχνης της στρατηγικής πολιτικής σε γερμανικό και ευρωπαϊκό πλαίσιο. Κάτι στο οποίο δεν πιστέψαμε ποτέ εμείς.<br /><br /> Έτσι εξηγείται γιατί απ’ το ’74 και εντεύθεν αποδεχθήκαμε μοιρολατρικά (ως Ελλάδα) τον ρόλο του μόνιμα αμυνόμενου στο παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι το οποίο παίζει μεθοδικά η Τουρκία. Και το αποδεχθήκαμε περιχαρακωμένοι στην μικρή περιοχή για να μην φάμε τα γκολ που μας εκτοξεύει αυτή, χωρίς να τολμάμε να την αντιμετωπίσουμε από φόβο μήπως τυχόν προκαλέσουμε ”θερμό επεισόδιο” και ενεργοποιήσουμε του ”casus belli”.<br /><br /> Το ίδιο και χειρότερο πρόβλημα αντιμετωπίζει η Κύπρος, γιατί — πέρα απ’ τις νέες παρανομίες που σχεδιάζει η Τουρκία με στόχο την οικειοποίηση της κυπριακής ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας — έχει μπροστά της τις παρενέργειες του Ουκρανικού στο Κυπριακό.<br /><br /> Οι παρενέργειες έχουν να κάνουν με τη στάση Ελλάδας και Κύπρου απέναντι στη Ρωσία. Από τη στιγμή κατά την οποία Αναστασιάδης και Μητσοτάκης (για χατίρι των Αμερικανών που επιθυμούσαν διακαώς να σπάσουν οριστικά τους δεσμούς Λευκωσίας-Μόσχας) γκρέμισαν με το αντιρωσικό μένος τους (βλ. αποστολή ελληνικών και κυπριακών όπλων ρωσικής προέλευσης στην Ουκρανία) το βασικό διπλωματικό έρεισμα της Κυπριακής Δημοκρατίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας από ιδρύσεώς της.<br /><br /> Και σ’ αυτό το διαχρονικό και αταλάντευτα υποστηρικτικό έρεισμα που πρόσφερε χρόνια ολόκληρα η Ρωσία στα κυπριακά συμφέροντα δεν λογαριάζω τη διαρκή οικονομική συνδρομή της στην Κύπρο δια του τουρισμού. Γεγονός που καθιστά αυτοκτονική τη στάση της Λευκωσίας στο Ουκρανικό, πράγμα που θα έχει αναμφισβήτητα ζημιογόνες επιπτώσεις στον Κυπριακό Ελληνισμό και όχι μόνο…<br /><br /> Η Ύβρις κατά της Ρωσίας προετοιμάζει την Νέμεση σε βάρος του Ελληνισμού στο σύνολό του. Από αυτήν την ζημιογόνα για τα εθνικά μας συμφέροντα στάση Αθήνας και Λευκωσίας ο μόνος κερδισμένος είναι η Τουρκία. Ο Ερντογάν, με τον αέρα του διαμεσολαβητή-εγγυητή της ασφάλειας της Ουκρανίας, θα θελήσει να εφαρμόσει τα αποτελέσματα της αναθεώρησης των συνόρων Ουκρανίας-Ρωσίας σε βάρος της Κύπρου.<br /><br /> Ας σημειωθεί στο σημείο αυτό ότι τυχόν λύση στο Ουκρανικό με βάση την παροχή εξωτερικών εγγυήσεων και όχι διεθνών οργανισμών (βλ. ΟΗΕ) θα ακυρώσει κάθε αναφορά στο ”αναχρονιστικό σύστημα” εγγυήσεων της Κύπρου το οποίο είχε επικρίνει το ’19 ο Σεργκέι Λαβρόφ στηρίζοντας τις πάγιες κυπριακές θέσεις, αφού η Τουρκία θα μπορεί να επικαλεστεί για το Κυπριακό το σύγχρονο σύστημα εγγυήσεων στο Ουκρανικό από τη θέση εγγυήτριας δύναμης της Ουκρανίας.<br /><br /> Αντίθετα, ενισχυτική της διαχρονικής επιχειρηματολογίας της Κυπριακής Δημοκρατίας θα ήταν η επίτευξη ειρήνης υπό την ομπρέλα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, κάτι που θα αποτελούσε παράδειγμα μίμησης και για το Κυπριακό, η χειρότερη λύση για το οποίο θα ήταν να περάσουν προτάσεις περί διχοτόμησης του νησιού ή επιβολής σχεδίων παρόμοιων με εκείνων του παρελθόντος.<br /><br /> Σημειωτέον ότι και η λύση την οποία επιδιώκουν Ελλάδα και Κύπρος στο Κυπριακό από Προεδρίας του Γιώργου Βασιλείου ως τώρα — η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία — στηρίζεται σε βρετανικό σχέδιο που εξυπηρετεί την Τουρκία, αν και σε μικρότερο βαθμό από την άμεση διχοτόμηση, τη σημερινή πρότασή τηε.<br /><br /> Είναι ιστορικά καταγεγραμμένη, άλλωστε, η άρνηση αποδοχής της διζωνικής λύσης από τον εκλιπόντα αρχιεπίσκοπο Μακάριο, γιατί για εκείνον ”η έννοια της ζώνης παραπέμπει σε σύνορο και σε άλλη κυρίαρχη οντότητα.<br /><br />Άρα αναιρεί κάθε δικαίωμα ελεύθερης διακίνησης, εγκατάστασης και απονομής των περιουσιακών δικαιωμάτων των Ελληνοκυπρίων. Όπερ σημαίνει έμμεση αναγνώριση δύο κρατών, δηλαδή δρομολόγηση της διχοτόμησης του νησιού, κάτι που θέλουν οι Τούρκοι σήμερα.<br /><br />Οι Τούρκοι, οι ”λύκοι” του χθες, που — μένοντας ατιμώρητοι για τα εγκλήματά τους στην Κύπρο — προβάλλουν σήμερα στα διεθνή forum ως ”πρόβατα”, ως …”ειρηνοποιοί”. ”Ειρηνοποιοί” οι οποίοι αδημονούν να εφαρμόσουν στην Κύπρο τα δικά τους αναθεωρητικά σχέδια με βάση τα τετελεσμένα στην Ουκρανία.<br /><br />Αδημονούν για εφαρμογή του σεναρίου διχοτόμησης της Ουκρανίας σε δύο ζώνες (εκ των οποίων η μία θα διοικείται από Ρωσόφωνους μέσω Μόσχας και η άλλη από Ουκρανούς), ώστε να την εφαρμόσουν στην Κύπρο το γρηγορότερο επικυρώνοντας το τετελεσμένο της κατοχής του ’74 και των σύγχρονων παράνομων ενεργειών τους στην περίκλειστη κατεχόμενη περιοχή της Αμμοχώστου με τη σφραγίδα της διεθνούς αναγνώρισης του τουρκοκυπριακού ψευδοκράτους…<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Η Ύβρις κατά της Ρωσίας προετοιμάζει την Νέμεση σε βάρος του Ελληνισμού»-

Γράφει η  Κρινιώ Καλογερίδου Με βάση τα ιστορικά δεδομένα και χωρίς να υπεισέλθω σε αναλύσεις ειδικών επί της γεωπολιτικής, διαπιστώνω (έστω...

Διαβάστε την συνέχεια

Βικτώρια Νούλαντ σε ρόλο Τούρκου ΥΠΕΞ στην Αθήνα! Βρίσκει όμως και συμπεριφέρεται ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΑ

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/04/VICTORIA-NULAND-AA-790x400.jpg" /><br /><br />Του <b>Ζαχαρία Μίχα</b><br />Η κατάσταση στην Ουκρανία αγριεύει ολοένα και περισσότερο με την Ελλάδα να επηρεάζεται πολυδιάστατα. Η Αθήνα προχώρησε χθες στην απέλαση 12 Ρώσων διπλωματών και σε «ανταμοιβή», η υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Βικτώρια Νούλαντ, κατά την επίσκεψή της, με το ανάλογο ύφος, επιχείρησε αφενός να ενταφιάσει τον αγωγό EastMed, αφετέρου δεν παρέλειψε και να μας καλέσει να ενσωματώσουμε την Τουρκία στα ενεργειακά σχέδια απεξάρτησης από τους ρωσικούς υδρογονάνθρακες στην περιοχή. Κάθε χώρα που διαθέτει τον στοιχειώδη αυτοσεβασμό, θα είχε λόγο να αισθάνεται σοβαρά προσβεβλημένη.<br /><br />Όσον αφορά στην απέλαση των Ρώσων διπλωματών, μια σοβαρή χώρα δεν θα είχε συγκαλύψει το πρόβλημα τόσα χρόνια, αλλά θα το είχε ερευνήσει εγκαίρως. Διότι κάποιες πληροφορίες μιλούν για τετραψήφιο αριθμό ατόμων και οντοτήτων των οποίων η δράση τελεί υπό διερεύνηση. Το ότι οι ελληνικές αρχές δεν είχαν κινηθεί, οδηγούσε στο λογικό συμπέρασμα ότι οι «δράσεις» των Ρώσων στην προσπάθεια εξυπηρέτησης των εθνικών τους συμφερόντων (προώθηση θέσεων σε όλους τους τομείς μέσω παροχής «κινήτρων»), θεωρούνταν ανεκτές.<br /><br />Τα συμπεράσματα της έρευνας δεν ήταν ανάγκη να δημοσιοποιηθούν, αλλά θα χρησιμοποιούνταν στο πλαίσιο των διμερών σχέσεων Ελλάδας-Ρωσίας. Η στάση αυτή θα είχε προβάλλει την εικόνα μιας σοβαρής χώρας στη Μόσχα και θα είχε ορίσει συγκεκριμένο πλαίσιο. Η γνωστή φοβικότητα της Αθήνας, όμως, ευθύνεται κατά προτεραιότητα για τη σημερινή κατάσταση.<br /><br />Μία ημέρα νωρίτερα, το State Department είχε φροντίσει να ξεκαθαρίσει την άποψή του ότι θα πρέπει να πουληθούν στην Τουρκία 40 μαχητικά F-16 στην πλέον σύγχρονη έκδοση του (Block 70/72), καθώς επίσης και να εγκριθεί η αναβάθμιση άλλων 80. Αναρωτιέται κάθε καλόπιστος για το που το πάει το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών και ειδικά η εν λόγω κυρία.<br /><br /><div>Όταν συμβαίνουν όλα αυτά, ποια είναι άραγε η σκοπιμότητα της συνάντησης μίας υφυπουργού με τον Έλληνα πρωθυπουργό; Ας έβλεπε τον υπουργό Εξωτερικών κι αυτό διότι εκπροσωπεί τις ΗΠΑ. Κανονικά, με τέτοια συμπεριφορά, θα έπρεπε να την είχε συναντήσει μόνο ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης. Είναι μάλλον γελοίο να μας ικανοποιούν τετριμμένες και άνευ ουσίας δηλώσεις, ότι η Ελλάδα «είναι πυλώνας ειρήνης και σταθερότητας στην περιοχή». Η συμπεριφορά της κυρίας εξισώνει τη συγκεκριμένη διπλωματική φρασεολογία με το «χρήσιμος ηλίθιος» και αποτελεί απόδειξη του ότι η Ελλάδα στην Ουάσιγκτον θεωρείται δεδομένη, «κράτος-πελάτης», με ό,τι συνεπάγεται αυτό.<br /><br />Θα είχε ενδιαφέρον να διευκρινιστεί εάν τη συνέντευξη στην «Καθημερινή» η Βικτώρια Νούλαντ την παραχώρησε διά ζώσης ή μέσω γραπτών ερωτήσεων. Ίσως έτσι εξηγείται ότι απέφυγε «ενοχλητικά» ερωτήματα. Πώς άραγε η ίδια να κηρύσσει ανά τον κόσμο το διεθνές δίκαιο και τη διεθνή νομιμότητα και να το ξεχνά προκλητικά όταν η συζήτηση αφορά την Τουρκία.<br /><br />Γιατί να μην το κάνει όμως όταν και εντός του ελληνικού πολιτικού και μιντιακού συστήματος προωθούνται τα «δίκαια» της Τουρκίας; Κι αυτό, όταν ουδείς αμφισβητεί τα δικαιώματα της Τουρκίας στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο όπως αυτά προβλέπονται από το διεθνές δίκαιο. Αντίθετα, είναι η Άγκυρα που συστηματικά αμφισβητεί και παραβιάζει κυριαρχικά δικαιώματα, ακόμα και κυριαρχία της Ελλάδας.<br /><br />Η Ελλάδα αποδέχεται την Συνθήκη της Λωζάννης, με την οποία απώλεσε πληθυσμούς και δυνάμει δικαιώματα στις μικρασιατικές ακτές. Είναι η Τουρκία που αμφισβητεί την εν λόγω Συνθήκη, δηλώνοντας ότι «ασφυκτιά», λόγω των ελληνικών νησιών! Εν ολίγοις, όποιος στην Ελλάδα δικαιολογεί με διάφορους τρόπους την τουρκική στάση, καθίσταται αντικειμενικά συνεργός του τουρκικού επεκτατισμού.<br /><br />Δυστυχώς, κατά την παρουσία της Νούλαντ στην Αθήνα, δεν βρέθηκε κάποιος Έλληνας αξιωματούχος να της πει ευθέως ότι τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα προηγούνται των συμμαχικών και η εξυπηρέτησή τους είναι το βασικότερο κίνητρο συμμετοχής της χώρας σε μια συμμαχία. Κατά συνέπεια, ελάχιστη υποχρέωση του ΝΑΤΟ είναι να τοποθετείται με σαφήνεια και όχι αμφίσημα.<br /><br />Επίσης, από τη στιγμή που ο καταστατικός χάρτης της Ατλαντικής Συμμαχίας αναφέρεται παντού στην τήρηση της διεθνούς νομιμότητας, είναι τουλάχιστον προκλητικό Αμερικανός αξιωματούχος να τοποθετείται με τρόπο που να υπονοεί την παράκαμψη των κανόνων του διεθνούς δικαίου και το ότι η «σύμμαχος» Τουρκία νομιμοποιείται να αρνείται την ένταξή της στο πλαίσιό του.<br /><br />Η προκλητικότητα της κυρίας Νούλαντ έφτασε στο σημείο να μας υποδείξει ότι το υγροποιημένο φυσικό αέριο (και δη το αμερικανικό!) είναι η λύση, διότι το πρόβλημα με το φυσικό αέριο είναι προσωρινό και σε μια δεκαετία θα έχουμε όλοι «πρασινίσει». Χωρίς να μπει κανείς στην ουσία της αναφοράς της, τα λόγια της αρκούν για να αποδείξουν το κόστος της σκόπιμης ολιγωρίας του πολιτικού συστήματος στον τομέα της έρευνας για υδρογονάνθρακες. Μήπως οι συστάσεις από αμερικανικής πλευράς για το… πράσινο μέλλον ήταν παρόμοιες και τότε. Εάν δεν είχε ολιγωρήσει η χώρα, σήμερα δεν θα ήταν μέρος του προβλήματος αλλά της λύσης. Για την ίδια και για την Ευρώπη.<br /><br />Συμπερασματικά, το λιγότερο που θα έπρεπε να έχει εισπράξει η Νούλαντ κατά την παραμονή της στην Αθήνα είναι την ελληνική δυσαρέσκεια για την προσβλητική της στάση. Είναι, δε, εξαιρετικά αμφίβολο εάν η Αμερικανίδα υφυπουργός, με τον τρόπο που τοποθετήθηκε εκφράζει την αμερικανική πολιτική συνολικά, ή τις απόψεις τμήματος του κατεστημένου της χώρας της.<br /><br />Διότι όπως αποδεικνύεται και σε ελληνικό έδαφος, η συνταγματική εξισορρόπηση (checks and balances) ανάμεσα στους πυλώνες εξουσίας στις ΗΠΑ, ήταν σοφή, διότι προστατεύει τη χώρα από την κατάχρηση εξουσίας. Η στάση της Νούλαντ απέναντι σε μια χώρα που έχει δώσει τα πάντα στις ΗΠΑ στο πλαίσιο της συμμαχικής στρατηγικής, χωρίς να έχει εξασφαλίσει κάτι χειροπιαστό ως αντάλλαγμα, καθιστά τη στάση της διπλά προσβλητική. Αν θέλουμε να είμαστε όμως δίκαιοι, το πρόβλημα δεν βρίσκεται στην κάθε Νούλαντ, αλλά στην Αθήνα…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Βικτώρια Νούλαντ σε ρόλο Τούρκου ΥΠΕΞ στην Αθήνα! Βρίσκει όμως και συμπεριφέρεται ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΑ

Του Ζαχαρία Μίχα Η κατάσταση στην Ουκρανία αγριεύει ολοένα και περισσότερο με την Ελλάδα να επηρεάζεται πολυδιάστατα. Η Αθήνα προχώρησε χθες...

Διαβάστε την συνέχεια

IAI UCAV HERON: Είναι απόλυτη η προτεραιότητα απόκτησης και οπλισμένων μη επανδρωμένων

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/04/IAI-Heron-TP-790x400.jpg" /><br /><br />Του <b>Στέργιου Δ. Θεοφανίδη</b><br />Οπλισμένα UAV για τη Γερμανία. Αγορά ισραηλινών Heron TP προ της ανάπτυξης του Εurodrone. Συγκρίσεις με την ελληνική περίπτωση… Μετά από πολλά χρόνια καθυστερήσεων και διαμάχης στο γερμανικό κοινοβούλιο, αποφασίστηκε πρόσφατα η προμήθεια μεγάλου αριθμού πυραύλων για τα οπλισμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAV) που έχει ενοικιάσει από το Ισραήλ, τύπου HERON TP, τα οποία έχει νοικιάσει και η Ελλάδα για να καλύψει τις -τεράστιες- ανάγκες της.<br /><br />Η ανακοίνωση έρχεται 45 ημέρες μετά την ενεργοποίηση των συμβολαίων ανάπτυξης του δικινητήριου Eurodrone, ένα πρόγραμμα υψηλών επιχειρησιακών προδιαγραφών στο οποίο το DP αναφέρθηκε αναλυτικά. Πέρα δε από την θεαματική εξοπλιστική στροφή της Γερμανίας, η νέα αυτή απόφαση που αφορά στην προμήθεια 140 πυραύλων για την επέκτασης της αποστολής των Heron TP και σε ρόλους κρούσης, δεν είναι παρά άλλη μία απόδειξη της πολύ μεγάλης επιχειρησιακής βαρύτητας που έχουν πλέον τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη στο σύγχρονο θέατρο επιχειρήσεων.<br /><br />Δεν είναι κάτι που υποστηρίζει μόνο το DP μετ’ επιτάσεως. Προκύπτει από τα γεγονότα και τις εξελίξεις. Το σχετικό αφιέρωμα στα συμπεράσματα της ευρείας αξιοποίησης UAVs και Drones στην Ουκρανία, έγινε για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Για να καταδείξει το πόσο σημαντική είναι και από την ελληνική πλευρά η άμεση εμπλοκή σε μία πολυδιάστατη και πολύπλευρη διαδικασία υιοθέτησης όχι μόνο των UAV και των drones σε ευρεία κλίμακα στις τάξεις των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά και της φιλοσοφίας επιχειρησιακής αξιοποίησής τους σε όλους τους ρόλους.<br /><br />Η Γερμανία συνεπώς με γοργούς ρυθμούς κάνει το πρώτο μεγάλο βήμα στο χώρο των μη επανδρωμένων, περνώντας και σε αυτό των οπλισμένων αεροσκαφών κατηγορίας MALE. Αξίζει εδώ να υπογραμμιστεί ότι μέχρι πρόσφατα οι γερμανικές ένοπλες δυνάμεις είχαν πολιτική αδειοδότηση μόνο για την αγορά και αξιοποίηση αναγνωριστικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Η “παραμονή” στην ίδια πολιτική της αξιοποίησης μόνο αναγνωριστικών UAV από τις γερμανικές ένοπλες δυνάμεις, ανανεώθηκε στο γερμανικό κοινοβούλιο το 2018.<br /><br /><div>Εκείνη την περίοδο, το ενδεχόμενο της προμήθειας οπλισμένων μη επανδρωμένων αεροσκαφών, είχε αντικρουστεί και μάλιστα σφοδρά από το κόμμα των Σοσιαλδημοκρατών που συμμετείχε στην κυβέρνηση Α. Μέρκελ. Οι πρόσφατες εξελίξεις στην Ουκρανία οδήγησαν τον σοσιαλδημοκράτη -σημειωτέον- σημερινό καγκελάριο, Όλαφ Σολτς, σε ραγδαία αλλαγή στάσης.<br /><br />Ανακοίνωσε όχι μόνο την θεαματική αλλαγή της γερμανικής εξοπλιστικής πολιτικής, μέσω της ανακοίνωσης δαπάνης 100 δισεκατομμυρίων ευρώ συνολικά για το σκοπό αυτό, τα επόμενα χρόνια. Τον έφερε, σε πλήρη αντίθεση με όσα υποστήριζε το κόμμα του μέχρι πρόσφατα, να αποφασίζει και την προμήθεια πυραύλων για τα ισραηλινά UAV τύπου Heron TP που έχουν τη δυνατότητα μεταφοράς και αξιοποίησης όπλων.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/news/iai-ucav-heron-i-proteraiotita-apoktisis-kai-oplismenon-mi-epandromenon-einai-apolyti/heron-tp"><img height="382" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/04/Heron-TP-.jpg" width="640" /></a><br /><br />Το ύψος του εν λόγω προγράμματος υπολογίζεται σε 152,6 εκατομμύρια ευρώ (ή 160 εκατομμύρια δολάρια). Αν και περισσότερες λεπτομέρειες δεν έχουν γίνει γνωστές, όπως γνωστοποιήθηκε, οι πύραυλοι θα παραδοθούν εντός χρονικού διαστήματος δύο μόλις ετών. Από αυτά τα 60 βλήματα θα χρησιμοποιηθούν ως εκπαιδευτικά, ενώ τα υπόλοιπα 80 θα αποδοθούν στις επιχειρήσεις, για τη δυνατότητα όχι μόνο εντοπισμού, αλλά και εξουδετέρωσης στόχων.<br /><br />Αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία βέβαια, είναι το γεγονός ότι για πρώτη φορά γίνεται λόγος για οπλισμένα UAV στη Γερμανία. Κάτι που, όπως προαναφέρθηκε, αποφεύγονταν συστηματικά. Στο ίδιο δε πλαίσιο θα πρέπει να συμπεριληφθεί και η γνωστοποίηση της πρόθεσης της Γερμανίας να προβεί στην προμήθεια αντιπυραυλικών – αντιαεροπορικών συστημάτων Arrow 3, μαζί με συστήματα anti-drone από το Ισραήλ.<br /><br />Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΑΘΕΣΙΜΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ<br />Το μέγα ερώτημα που εγείρεται είναι για ποιον λόγο η Ελλάδα δεν προχωρά στην ίδια κατεύθυνση. πέραν της αγοράς οπλισμένων UAV κατηγορίας MALE, να έχει εξασφαλισμένη και τη δυνατότητα κρούσης. Ένα πρόγραμμα προσαρμοσμένο στις ελληνικές οικονομικές δυνατότητες, η σκοπιμότητα και προτεραιότητα του οποίου είναι πλέον αυταπόδεικτη και θα έθετε σοβαρότατα ερωτήματα για τον τρόπο που αντιλαμβάνεται η ελληνική πλευρά τις επιχειρησιακές προτεραιότητες.<br /><br />Όταν έχει μάλιστα καταγραφεί αμερικανική απροθυμία (άρνηση για να ακριβολογούμε) όπως αποδείχθηκε και στην περίπτωση της παραχώρησης ή διάθεσης προς αγορά, μεταχειρισμένων MQ-1 Predator μετά την απόσυρσή τους από τις τάξεις της Αεροπορίας των ΗΠΑ, αλλά και της ύπαρξης εξαιρετικά περιορισμένων επιλογών στον ευρωπαϊκό χώρο, η Ελλάδα έχει για άλλη μία φορά τη δυνατότητα να αξιοποιήσει ως εξαιρετική εναλλακτική τη στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ. Μια χώρα που και μας έχει ενοικιάσει τα HERON και μετά τη συμφωνία με τη Γερμανία δεν θα είχε δικαιολογία άρνησης αποδέσμευσης της οπλισμένης εκδοχής. Για να μην αναφερθούμε εδώ και στην οικονομική παράμετρο της προμήθειας.<br /><br />Θεωρούμε ότι εκτιμάται από την ελληνική πλευρά το γεγονός ότι το Ισραήλ και η αμυντική του βιομηχανία προσφέρουν έτοιμες και αξιόπιστες λύσεις στο χρόνιο πρόβλημα της ενσωμάτωσης πραγματικά προηγμένων αερομεταφερόμενων όπλων στο στόλο των ελληνικών F-16. Παρά το γεγονός ότι μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν έχουν υπογραφεί οι συμβάσεις προμήθειας τους…<br /><br />Με εξαίρεση δε τις συλλογές κατευθυνομένων βομβών SPICE και τους πυραύλους Rampage, οι αντιαρματικοί πύραυλοι μεγάλης ακτίνας SPIKE-NLOS καθυστερούν αδικαιολόγητα και δεν έχουν περάσει από τη Βουλή των Ελλήνων προς έγκριση. Η λογική συνεπώς υποδεικνύει ότι χωρίς να αποκλείονται όσες άλλες επιλογές είναι διαθέσιμες, η Ελλάδα πρέπει να διευρύνει τη συνεργασία της με το Ισραήλ, προκειμένου να καλύψει μέρος της απόστασης που την χωρίζει από την Τουρκία (και είναι μεγάλη…), στο χώρο των οπλισμένων μη επανδρωμένων αεροσκαφών.<br /><br />Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι το Heron ήδη αξιοποιείται επιχειρησιακά από την Πολεμική Αεροπορία με άριστες εντυπώσεις και πολύτιμη εμπειρία να έχει αποκτηθεί από το προσωπικό της. Είναι και το ότι η Ελλάδα κατά την άποψη που έχει ήδη κατατεθεί και αιτιολογηθεί μέσω του DP και αιτιολογήσει με συγκεκριμένα επιχειρήματα, δεν έχει την πολυτέλεια της αγοράς υψηλού κόστους UAV κατηγορίας MALE, ρόλου ISR, χωρίς δυνατότητα παράλληλης αξιοποίησης όπλων.<br /><br />Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία σχετικά με το ότι το MQ-9 είτε ως Reaper, είτε ως οπλισμένο Sky Guardian, είναι ένα δοκιμασμένο, αξιόπιστο και πραγματικά αποτελεσματικό οπλικό σύστημα. Σε περίπτωση όμως που δεν είναι αποδεσμεύσιμο –ως οπλισμένο UAV– από τις ΗΠΑ στην Ελλάδα, το ενδεχόμενο προμήθειάς του δεν θα πρέπει καν να εξεταστεί. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Αυστραλία ακύρωσε το πρόγραμμα προμήθειας 12 μη επανδρωμένων του τύπου έναντι σχεδόν 1 δισ. δολαρίων ΗΠΑ (Air 7003), ανακατευθύνοντας τα κονδύλια σε άλλες προτεραιότητες που θεωρήθηκαν πιο επείγουσες και συνδέονται με τις επιχειρήσεις στον κυβερνοχώρο.<br /><br />Η Αυστραλία διαθέτει όμως άλλα προγράμματα για μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Για την ιστορία, έχει ενδιαφέρον ότι την ανακοίνωση την απόφασης έκανε ο υπουργός Άμυνας για θέματα Αμυντικού Μετασχηματισμού… Ματ Γιαννόπουλος! Μήπως να του έκαναν ένα τηλέφωνο από το υπουργείο Εθνικής Άμυνα2ς και το ΓΕΕΘΑ σε μια προσπάθεια αξιοποίησης της εμπειρίας του γενικότερα; Η Ελλάδα οφείλει να θέτει όρια ακόμα και στους συμμάχους της αν θέλει να την παίρνουν στα σοβαρά. Οι ελληνικές αμυντικές ανάγκες και οι τρόποι κάλυψής οφείλουν να αποφασίζονται αποκλειστικά εντός της χώρας, με ό,τι μπορεί να συνεπάγεται αυτό.<br /><br />Η προοπτική απόκτησης οπλισμένων UAV από το Ισραήλ που θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη μετά την αποδέσμευση των SPICE, Rampage και SPIKE-NLOS και φυσικά την πετυχημένη συνεργασία με την ενοικίαση των HERON, πρέπει να αξιοποιηθεί κατά προτεραιότητα, μαζί με τη μέριμνα εμπλοκής της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας και την εξασφάλιση σημαντικών βιομηχανικών και επιχειρησιακών οφελημάτων. Τα διδάγματα από την Ουκρανία… και την υποχρεωτική λόγω γεωγραφίας συνύπαρξη με την Τουρκία, αποδεικνύουν εμπράκτως ότι δεν υπάρχει άλλη οδός.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

IAI UCAV HERON: Είναι απόλυτη η προτεραιότητα απόκτησης και οπλισμένων μη επανδρωμένων

Του Στέργιου Δ. Θεοφανίδη Οπλισμένα UAV για τη Γερμανία. Αγορά ισραηλινών Heron TP προ της ανάπτυξης του Εurodrone. Συγκρίσεις με την ελληνι...

Διαβάστε την συνέχεια