Σύμμαχοι μόνο στο όνομα: Η Αγία Σοφία και το πρόβλημα Ελλάδας-Τουρκίας του ΝΑΤΟ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://hir.harvard.edu/content/images/size/w1500/2021/11/raimond-klavins-kOW_LAlLiJs-unsplash.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="533" data-original-width="800" height="426" src="https://hir.harvard.edu/content/images/size/w1500/2021/11/raimond-klavins-kOW_LAlLiJs-unsplash.jpg" width="759" /></a></div><div><br /></div>Στα χαρτιά, η Ελλάδα και η Τουρκία είναι σύμμαχοι: μέλη της συμμαχίας του ΝΑΤΟ που είναι αφιερωμένη στη συλλογική ασφάλεια. Ένα στιγμιότυπο της επιτόπιας πραγματικότητας της σχέσης, ωστόσο, δείχνει διχόνοια, διχόνοια και διαφωνία. Οι δύο χώρες τρέφουν μεγάλη δυσαρέσκεια μεταξύ τους, γεννιούνται από βαθιές και πρόσφατες ιστορίες διπλωματικών και πολιτιστικών μαχών. Ακόμη και τώρα, Ελλάδα και Τουρκία εμπλέκονται σε πλήθος γεωπολιτικών διαφωνιών για ζητήματα που κυμαίνονται από τα θαλάσσια σύνορα στην Ανατολική Μεσόγειο μέχρι ανταγωνιστικές σφαίρες επιρροής στο νησί της Κύπρου.<br /><br />Ενώ αυτά τα εδαφικά ζητήματα παραμένουν σε μεγάλο βαθμό δυσεπίλυτα, μοναδικά στις σπλαχνικές αντιδράσεις που έχει προκαλέσει στο ελληνικό και τουρκικό κοινό είναι ένα πρόσφατο πολιτιστικό σημείο ανάφλεξης: η μετατροπή της Αγίας Σοφίας της Κωνσταντινούπολης τον περασμένο Ιούλιο από θρησκευτικά μη συνδεδεμένο μουσείο σε μουσουλμανικό τέμενος. Αρχικά κατασκευάστηκε πριν από περίπου 1500 χρόνια από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Ιουστινιανό ως κεντρικό καθεδρικό ναό της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας, το κτίριο κάποτε χρησίμευε ως πολιτιστικό και θρησκευτικό επίκεντρο της ζωντανής πόλης της Κωνσταντινούπολης, πρωτεύουσας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ακόμη και σήμερα, η δομή είναι για πολλούς Έλληνες και Ορθόδοξους Χριστιανούς ένα σύμβολο τεράστιας σημασίας. Μια μαρτυρία για το μεγαλείο του ελληνικού πολιτισμού και της ιστορίας που χρονολογείται από τη βυζαντινή εποχή, η Αγία Σοφία ζει δυναμικά μέσα στη συλλογική μνήμη του ελληνικού λαού. Για κάποιους Έλληνες, η Αγία Σοφία σημαίνει την ίδια την ελληνική ταυτότητα.<br /><br />Η δημόσια και επίσημη αντίδραση στη μετατροπή ήταν άμεση. Το Al Jazeera ανέφερε τα διόδια των καμπανιών της εκκλησίας σε ολόκληρη την Ελλάδα και το δημόσιο κάψιμο της τουρκικής σημαίας στη Θεσσαλονίκη ως αντίδραση στην απόφαση της Τουρκίας. Η ελληνική κυβέρνηση επέκρινε δριμύτατα καταδικάζοντας την απόφαση της Τουρκίας ως «προσβολή στον πολιτισμό του 21ου αιώνα». Μια δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε λίγο μετά τη μετατροπή διαπίστωσε ότι το 86 τοις εκατό των Ελλήνων πιστεύει ότι η Αγία Σοφία θα έπρεπε να έχει παραμείνει μουσείο. Ο ελληνικός κόσμος βλέπει την Τουρκία με εχθρότητα και στις πρόσφατες γεωπολιτικές διαφωνίες: το 81% θεωρεί τις ενέργειες της Τουρκίας στη Μεσόγειο απειλή για την περιφερειακή σταθερότητα. Αυτή η σχεδόν ομοφωνία του ελληνικού κοινού σε σχέση με την πολιτική κατεύθυνση της Τουρκίας υπογραμμίζει τα σπλαχνικά συναισθήματα που προκαλεί η μετατροπή της Αγίας Σοφίας.<br /><br /> Οι διαφωνίες των χωρών είναι πολλαπλές και βαθιά ριζωμένες, γεννιούνται από εκατοντάδες χρόνια συγκρούσεων και δυσπιστίας που δεν έχουν υποχωρήσει παρά τις καλύτερες προσπάθειες του ΝΑΤΟ να κατευνάσει τη σχέση. Από πολλές απόψεις, η αντιπαράθεση για την Αγία Σοφία και τις ελληνοτουρκικές διαφορές αποτελεί ευρύτερα παράδειγμα μιας μοναδικής πρόκλησης για το ΝΑΤΟ: τους περιορισμούς της συμμαχίας όσον αφορά τον έλεγχο τέτοιων εσωτερικών συγκρούσεων.<br />Η πολυάσχεη Ιστορία των Ελληνοτουρκικών Σχέσεων<br /><br />Οι πολλές μετατροπές της Αγίας Σοφίας – από καθεδρικό ναό, τζαμί, μουσείο και επιστροφή σε τζαμί – αντιπροσωπεύουν τη μακρά, συγκρουσιακή ιστορία της Ελλάδας και της σχέσης της Τουρκίας, μια ιστορία που εξηγεί μεγάλο μέρος της σημερινής διχόνοιας των χωρών.<br /><br />Η Αγία Σοφία έγινε τζαμί για πρώτη φορά το 1453, όταν οι οθωμανικές δυνάμεις του Σουλτάνου Μεχμέτ κατέκτησαν την Κωνσταντινούπολη, επανεισάγοντάς την ως πόλη της Κωνσταντινούπολης. Η κατάκτηση εγκαινίασε σχεδόν τέσσερις αιώνες οθωμανικού ελέγχου στην Ελλάδα. Δεν ήταν όμως η Τουρκοκρατία που δημιούργησε τις ιστορικές βάσεις για τις σύγχρονες εντάσεις – οι Έλληνες Χριστιανοί βίωσαν σχετικά υψηλούς βαθμούς θρησκευτικής ανεκτίας και αυτονομίας υπό την Αυτοκρατορία. Η ελληνική κινητοποίηση κατά των Οθωμανών μέχρι τα τέλη του 18ου αιώνα ήταν σποραδική και μικρής κλίμακας, ένδειξη ότι πολλοί Έλληνες είχαν αποδεχθεί την οθωμανική κυριαρχία.<br /><br />Η σχέση μεταξύ της Ελλάδας και του οθωμανικού κράτους –και αργότερα του διαδόματός της, της Τουρκικής Δημοκρατίας– στράφηκε προς την εχθρότητα και το παράπονο με τον Ελληνικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας, ο οποίος ξεκίνησε το 1821. Κατά τη διάρκεια αυτής της εξέγερσης, η οποία κορυφώθηκε με την ίδρυση ενός ανεξάρτητου ελληνικού κράτους το 1832, και οι δύο πλευρές έσφαξαν αμάχους που θεωρούνταν ότι συνδέονται με τις εχθρικές δυνάμεις. Τούρκοι στρατιώτες σκότωσαν χιλιάδες Έλληνες στο νησί της Χίου και εκτέλεσαν ελληνικές πολιτικές και θρησκευτικές ελίτ, ενώ οι ελληνικές δυνάμεις έσφαξαν μέχρι και 20.000 Τούρκους Μουσουλμάνους που ζούσαν στην Πελοπόννησο, μεταξύ άλλων θηριωδίες εν καιρώ πολέμου. Η αιματηρότητα του αγώνα σήμαινε ότι το ελληνικό κράτος αναδύθηκε επιφυλακτικό για την Τουρκία. Οι ιριδιστικές παρατάξεις που πίεζαν για την ανακατάκευση των προγονικών ελληνικών εδαφών στην ελεγχόμενη από την Οθωμανική χερσόνησο της Ανατολίας είχαν επιρροή στην πρώιμη Δημοκρατία και ένα αποδυναμωμένο οθωμανικό κράτος αισχρίστηκε από την εδαφική του απώλεια και εχθρικό προς τη νέα ανεξάρτητη Ελλάδα.<br /><br />Οι τελευταίες ημέρες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια και μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο μαρτυρούν την«Ελληνική Γενοκτονία»,μια συστηματική εκστρατεία εθνικής κάθαρσης κατά των Ποντίων Ελλήνων που ζουν στην Ανατολία. Χιλιάδες υπέστησαν καταναγκαστική εργασία από την οθωμανική κυβέρνηση, και από τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1923, πάνω από 200.000 Έλληνες είχαν πεθάνει. Η άμεση περίοδος μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο σημαδεύτηκε από τον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο. Αυτή η αιματηρή στρατιωτική σύγκρουση περιελάμβανε ελληνικές σφαγές τούρκων πολιτών και, στο τέλος της, νίκη της νέας Τουρκικής Δημοκρατίας στην οποία καταστράφηκε ο ελληνικός στρατός και πυρπολήθηκε η κατεχόμενη από την Ελλάδα πόλη της Σμύρνης, σκοτώνοντας δεκάδες χιλιάδες και τερματίζοντας το ελληνικό όνειρο αποκατάστασης της αρχαίας σφαίρας ελέγχου της. Οι ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο κρατών δημιούργησαν μια ακόμη ταπείνωση: η Συνθήκη της Λωζάνης ανάγκασε τις απελάσεις τούρκων που κατοικούν στην Ελλάδα στην Τουρκία και των Ελλήνων που κατοικούν στην Τουρκία στην Ελλάδα. Η σχέση μεταξύ των σύγχρονων τουρκικών και ελληνικών κρατών γεννήθηκε έτσι από εξέγερση, συγκρούσεις και εθνοτική βία.<br /><br />Αυτοί οι δύο αιώνες αναταραχής, που σημαδεύθηκαν από βίαιες εξάρσεις, είχαν σημαντικές επιπτώσεις στη διαμόρφωση των εθνικών ταυτοτήτων της Ελλάδας και της Τουρκίας σε σχέση μεταξύ τους. Η Ελλάδα προέκυψε με σκληρές συμπεριφορές κατά της Τουρκίας: πολλοί κονστρουκτιβιστές μελετητές των διεθνών σχέσεων υποστηρίζουν ότι η ελληνική αυτο-αντίληψη ως σύγχρονοι και πολιτισμένοι κληρονόμοι του λίκνου της δημοκρατίας βασίζεται στη δαιμονοποίηση των «βάρβαρων» Τούρκων που ευθύνονται για ειδεχθείς ιστορικά εγκλήματα και την καταστροφή της προγονικής κυριαρχίας της Ελλάδας. Ομοίως, οι μελετητές αυτοί υποστηρίζουν ότι η Τουρκία αυτοπροσδιορίζεται ως μια πεσμένη μεγάλη δύναμη, αδικημένη από μια ασθενέστερη Ελλάδα και αφοσιωμένη στη διεκδίκηση εθνικής εξουσίας έναντι του αντιπάλου της.<br /><br />Η ελληνική και τουρκική ιστορική μνήμη και η κατασκευή ταυτότητας ανατρέχουν όταν πρόκειται για τις σημερινές εντάσεις. Η διαμάχη για την Αγία Σοφία μπορεί να γίνει κατανοητή μέσα από έναν ιστορικό φακό ως τουρκική διεκδίκηση κυριαρχίας σε συνδυασμό με την ελληνική οργή για την πληγωμένη εθνική υπερηφάνεια. Αλλά τα σημερινά ζητήματα ασφάλειας είναι επίσης ιστορικά κατασκευασμένα: η τρέχουσα σύγκρουση για το νησί της Κύπρου γεννήθηκε από τον σχεδόν πόλεμο του 1974 μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας που χώρισε το νησί σε ένα τουρκικό μισό και ένα ανεξάρτητο, εθνικά ελληνικό μισό. Ομοίως, το σημερινό ζήτημα των θαλάσσιων συνόρων –Ελλάδα και Τουρκία διαφωνούν για τα σύνορα των χωρικών υδάτων, τις Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες και τα δικαιώματα των αποθεμάτων φυσικού αερίου στο Αιγαίο– βρίσκεται, στο επίκεντρο, μια συζήτηση για την εθνική κυριαρχία και τη σχετική εθνική δύναμη στην Ελλάδα και την κοινή θάλασσα της Τουρκίας.<br /><br />Τα ζητήματα αυτά έχουν επιδεινωθεί από την εθνικιστική στροφή της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Η κυβέρνηση του Προέδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει ακολουθήσει μια πιο δυναμική στρατιωτική στάση στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, στο πλαίσιο μιας προσπάθειας για μεγαλύτερη εξουσία και κύρος στο διεθνές σύστημα. Επικαλούμενος περιφερειακές ιστορικές μνήμες, επιχείρησε να αποκαταστήσει την οθωμανική εποχή ως χρυσή εποχή τουρκικού κύρους σε μια προσπάθεια να δικαιολογήσει τον στρατιωτικό τυχοδιωκτισμό σε ιστορικά οθωμανικά εδάφη όπως το Ιράκ και η Συρία. Ο εθνικισμός του Ερντογάν έχει πυροδοτήσει εντάσεις με την Ελλάδα σε όλους τους τομείς παίζοντας με ιστορικούς ανταγωνισμούς σε όλο το Αιγαίο – όπως η διαμάχη για την Αγία Σοφία και οι προσπάθειες επέκτασης των εθνικών υδάτων εις βάρος της Ελλάδας. Η Ελλάδα, από την άλλη πλευρά, έχει προβάλει τη δική της κυριαρχία λαμβάνοντας σκληρές θέσεις σε αυτά τα εδαφικά ζητήματα.<br />Η πρόκληση για το ΝΑΤΟ<br /><br />Το γεγονός ότι αυτά τα διπλωματικά ζητήματα και τα ζητήματα ασφάλειας βρίσκονται στο επίκεντρο των ιστορικών εχθροτήτων τα τοποθετούν σε διαφορετική κατηγορία από άλλες γεωπολιτικές διαφορές. Οι ελληνοτουρκικές διαφωνίες για την Κύπρο, το Αιγαίο και την Αγία Σοφία δεν μπορούν να γίνουν κατανοητές μόνο με ρεαλιστικούς γεωπολιτικούς όρους. Αντίθετα, οι ιστορικές εχθρότητες μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας διαμόρφωσαν τα κίνητρα και των δύο χωρών και κατέστησαν την προσέγγιση λιγότερο πιθανό να επιτύχει, καθώς οι διαφωνίες που υπάρχουν σχετίζονται στενά με την οικοδόμηση εθνικής ταυτότητας τόσο μεταξύ των ελίτ όσο και μεταξύ των πολιτών.<br /><br />Ο αρχικός στόχος της ενσωμάτωσης της Ελλάδας και της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ το 1952 ήταν να«κατευνάσουν τη συμπεριφορά τους ο ένας απέναντι στον άλλο». Αλλά ο υποκείμενος ανταγωνισμός μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας είναι παλαιότερος και βαθύτερος από τη σύνδεσή τους μέσω του ΝΑΤΟ. Στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, οι δυο χώρες έχουν βιώσει αρκετές παρ' ολίγον αστοχίες που παραλίγο να ξεσπάσουν σε συγκρούσεις, συγκεκριμένα την κυπριακή κρίση του 1974 και χιλιάδες εναέριες συγκρούσεις για παραβιάσεις του εναέριου χώρου. Αν και το ΝΑΤΟ έχει μέχρι στιγμής αποτρέψει έναν θερμό πόλεμο, η απομάκρυνση της Τουρκίας από τη Δύση έχει προκαλέσει φόβους μεταξύ της συμμαχίας ότι τα παραδοσιακά, θεσμοθετημένα μέτρα αποκλιμάκωσης εντός της συμμαχίας θα καταστούν αναποτελεσματικά, καθώς η αντιστάθμιση της Τουρκίας προς τη Ρωσία και μακριά από την Ευρώπη έχει λιγότερα κίνητρα για να αποδεχθεί τα συμφέροντα των μεσιτών ισχύος του ΝΑΤΟ ή της ΕΕ.<br /><br />Πολλοί μελετητές πιστεύουν ότι οι πρόσφατες εξάρσεις των ελληνοτουρκικών εντάσεων έχουν παραλύσει το ΝΑΤΟ. Η μειωμένη επιρροή στην Τουρκία έχει καταστήσει την ευρωπαϊκή πίεση λιγότερο επιρροή στις τουρκικές αίθουσες εξουσίας, η οποία φαίνεται από την κλιμάκωση των εντάσεων παρά την σχεδόν καθολική ευρωπαϊκή κατακραυγή ενάντια στις πρόσφατες πολιτικές αποφάσεις.<br /><br />Γενικότερα, οι εθνοπολιτισμικοί ανταγωνισμοί μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας κάνουν πιο δύσκολη κάθε προσπάθεια να χρησιμοποιηθούν οι παραδοσιακές συμμαχικές δομές με αποκλιμάκωση. Εάν οι ανταγωνισμοί της Ελλάδας και της Τουρκίας καθοδηγούνται όχι μόνο από τους υπολογισμούς της realpolitik αλλά και από την προσπάθεια διεκδίκησης της εθνικής ταυτότητας σε αντίθεση με την άλλη, και οι δύο πλευρές θα είναι πιθανότατα πιο δυναμικές και λιγότερο πρόθυμες να χάσουν το πρόσωπό τους με την αποδοχή ορισμένων ζητημάτων. Η πραγματοποίηση παραχωρήσεων που θα διευκόλυναν την ειρήνη αλλά θα απαιτούσαν να επιτραπεί μια "νίκη" για την άλλη πλευρά μπορεί να είναι απαράδεκτη για τους πολιτικούς ηγέτες που τροφοδοτούνται από πολιτιστικά εθνικιστικά εγχώρια ακροατήρια. Από την άλλη, οι ηγέτες που επιλέγουν να ρίξουν καύσιμα στη φωτιά των πολιτιστικών και γεωπολιτικών διαφορών μπορούν να ανταμειφθούν με αυξημένη υποστήριξη από το κοινό που επηρεάζεται από την ιστορική μνήμη και την επιθυμία να διεκδικήσουν την εθνική κληρονομιά.<br /><br />Οι πρόσφατες συγκρούσεις για την Αγία Σοφία, την Κύπρο και τη Μεσόγειο είναι μόνο οι τελευταίες μιας μακράς σειράς πολιτιστικών και γεωπολιτικών συγκρούσεων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Η εθνική αυτοκαταστροφική και η δημόσια πίεση έχουν πυροδοτήσει εχθρικές εξωτερικές πολιτικές σχεδόν πρωτοφανείς μεταξύ των συμμάχων του ΝΑΤΟ. Κοιτάζοντας προς μια λύση, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η συμμετοχή στη συμμαχία δεν είναι μια ασημένια σφαίρα που ενοποιεί τα κράτη. Αντίθετα, η ιστορία, η συλλογική μνήμη και η διαμόρφωση της εθνικής ταυτότητας στη διεθνή σφαίρα είναι σημαντικοί παράγοντες που παίζουν ρόλο στον προσδιορισμό της κρατικής συμπεριφοράς. Η κατανόηση των ελληνοτουρκικών σχέσεων –και ευρύτερα των διεθνών σχέσεων και της πολιτικής συμμαχίας– απαιτεί όχι μόνο να εξετάσουμε τη σημερινή διεθνή σκακιέρα αλλά και να κατανοήσουμε την πολυπλοκότητα των ιστορικών σχέσεων που την δημιούργησαν.<div><br /></div><div><a href="https://hir.harvard.edu/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Σύμμαχοι μόνο στο όνομα: Η Αγία Σοφία και το πρόβλημα Ελλάδας-Τουρκίας του ΝΑΤΟ.

Στα χαρτιά, η Ελλάδα και η Τουρκία είναι σύμμαχοι: μέλη της συμμαχίας του ΝΑΤΟ που είναι αφιερωμένη στη συλλογική ασφάλεια. Ένα στιγμιότυπο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τεράστιο άνοιγμα! Οι ΗΠΑ διευρύνοντας το AUKUS προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα Pax Pacifica.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-12/41351029222_98ffbf5857_h.jpg?itok=W7_AikFl" width="749" /><br /><br /><b>Παναγιώτης Νάστος</b><br />Οι ΗΠΑ προσπαθούν να επεκτείνουν το σύμφωνο ασφαλείας και να οικοδομήσουν νέες στρατηγικές συνεργασίες με την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα και την Ευρώπη για να αποτρέψουν την Κίνα<br /><br />Η προσφορά της Αμερικής να προμηθεύσει βρετανική και αμερικανική τεχνολογία πυρηνικών υποβρυχίων στην Αυστραλία (AUKUS) έγινε πολιτικό γεγονός σχεδόν αμέσως. Ο πρόεδρος Μπάιντεν και οι πρωθυπουργοί Μπόρις Τζόνσον και Σκοτ Μόρισον το ανακοίνωσαν.<br /><br />Ωστόσο όποια κι αν είναι η έκβασή της, αν περιορίζεται μόνο στην κατασκευή υποβρυχίων, είναι απίθανο να αποτρέψει το Πεκίνο.<br /><br />Για να το πετύχει αυτό και να δημιουργήσει μια πραγματική Pax Pacifica, η Ουάσιγκτον θα πρέπει να αναβαθμίσει το πρόγραμμά της και να σφυρηλατήσει πρόσθετες στρατηγικές -τεχνολογικές συνεργασίες με Ιαπωνία, Νότια Κορέα και Ευρώπη.<br /><br />Τι θα συμβεί αν δεν το κάνει η Ουάσιγκτον;<br /><br />Η Σεούλ και το Τόκιο θα μπορούσαν να ακολουθήσουν το δικό τους δρόμο. Έχοντας απορριφθεί αφού ζήτησαν από την Ουάσιγκτον να τις βοηθήσει να κατασκευάσουν πυρηνικά υποβρύχια το 2020, οι Νοτιοκορεάτες αναρωτιούνται τώρα γιατί η Ουάσιγκτον είπε ναι στην Αυστραλία.<br /><br />Αν υποθέσουμε ότι η Σεούλ θα προχωρήσει με τα σχέδιά της, αυτό θα συνεπάγεται ότι θα σπαταλήσει δισεκατομμύρια σε πυρηνικά υποβρύχια που είναι απίθανο να έχουν καλή απόδοση στις κλειστές και ρηχές θάλασσες που περιβάλλουν την Κορέα.<br /><br />Παράλληλα θα μπορούσε να κινηθεί για την κατασκευή-απόκτηση πυρηνικών όπλων, κάτι το οποίο η Ιαπωνία δύσκολα θα το άντεχε.<br /><br />Τα παραπάνω δεν είναι απίθανο να συμβούν, εκτός εάν η Ουάσιγκτον, το Τόκιο, η Σεούλ, η Καμπέρα και η Ευρώπη δημιουργήσουν μια Pax Pacifica αυστηροποιώντας τους πυρηνικούς κανόνες και συνεργαζόμενοι σε νέα, τεχνολογικά έργα αιχμής.<br /><br />Ο στόχος θα ήταν να συνειδητοποιήσει η Κίνα ότι οποιοσδήποτε περιφερειακός θερμός πόλεμος θα μπορούσε να καταλήξει περαιτέρω σε πολύ μεγαλύτερο που πιθανότατα θα έχανε.<br /><br />Πώς μπορούν οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους να το καταφέρουν αυτό;<br /><br />Ένας τρόπος, που πρότεινε πρόσφατα ο πρώην Πρωθυπουργός της Ιάπωνας Σίνζο Άμπε, θα ήταν να ενισχυθούν τα μη πυρηνικά χαρακτηριστικά της συμφωνίας Αυστραλίας-ΗΒ-ΗΠΑ , με τη διαστημική συνεργασία, την ανάπτυξη συστημάτων μη επανδρωμένων υποβρύχιων πολεμικών συστημάτων και προηγμένη συνεργασία υπολογιστών και πυραύλων για να τα ανοίξει έτσι ο δρόμος στη συμμετοχή της Ιαπωνίας, της Νότιας Κορέας και άλλων κατά περίπτωση.<br /><br />Η Ουάσιγκτον θα μπορούσε επίσης να σφυρηλατήσει νέες συνεργασίες.<br /><br />Μια από αυτές θα μπορούσε να είναι μια πρωτοβουλία για την κατασκευή ενός βελτιωμένου συστήματος επιτήρησης του διαστήματος που, μεταξύ άλλων, θα μπορούσε να στοχεύει στην εξάλειψη των τυφλών σημείων που δημιουργεί η φωτεινότητα του φεγγαριού κοντά του, για τα επίγεια τηλεσκόπια μας.<br /><br /><br />Η Γαλλία, η Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία και η διαστημική διοίκηση του ΝΑΤΟ, θα μπορούσαν να συνεργαστούν.<br /><br />Το ίδιο και η Σεούλ, η οποία διαφορετικά είναι έτοιμη να σπαταλήσει δισεκατομμύρια σε περιττά συστήματα εκτόξευσης στο διάστημα και σε περιττούς δορυφόρους <br /><br />Εν τω μεταξύ, το σύστημα επιτήρησης του έργου θα μπορούσε να παρακολουθεί τους κινεζικούς στρατιωτικούς και πολιτικούς δορυφόρους, συμπεριλαμβανομένων εκείνων κοντά στο φεγγάρι, που απειλούν κρίσιμους δορυφόρους των ΗΠΑ και των συμμάχων σε γεωστατικές τροχιές.<br /><br />Ένα άλλο χρήσιμο έργο θα ήταν να συνεργαστεί η Γερμανία, ως επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την Ιαπωνία και τις Ηνωμένες Πολιτείες σε προηγμένα συστήματα υπολογιστών και επικοινωνιών που θα μπορούσαν να βοηθήσουν να σπάσουν κωδικούς, να ασφαλίσουν τις επικοινωνίες και να ανοίξουν κλειστά συστήματα Διαδικτύου.<br /><br />Αυτή η συμφωνία θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί τα σημαντικά επιτεύγματα της Ιαπωνίας, της Ευρώπης και της Αμερικής σε αυτούς τους τομείς, <br /><br />Αυτό, μετά τη βιασύνη της Κίνας να αξιοποιήσει την ευρωπαϊκή αγορά 5G, δεν θα ήταν μέτριο επίτευγμα. Θα μπορούσε επίσης να βοηθήσει στη διείσδυση στο Μεγάλο Τείχος προστασίας του Πεκίνου, το οποίο παρακολουθεί και λογοκρίνει τις ανοιχτές επικοινωνίες εντός και εκτός Κίνας.<br /><br />Αυτές οι πρόσθετες πρωτοβουλίες θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν επιπλέον συμμετέχοντες;<br /><br />Στόχος τους θα ήταν να μειώσουν τα κίνητρα της Ιαπωνίας και της Νότιας Κορέας να ακολουθήσουν τον δικό τους δρόμο ή να αποκτήσουν πυρηνικά και να ενθαρρύνουν τις δημοκρατίες της Ευρώπης να εμπλακούν περισσότερο με εκείνες του Ειρηνικού· και να δημιουργήσουν ειρηνικά μέτρα αντιμετώπισης των κινεζικών οικονομικών, στρατιωτικών και διπλωματικών μορφών εκφοβισμού.<br /><br />Ακούγεται πολύ καλό για να είναι ποτέ αληθινό; Μπορεί να είναι. Σίγουρα, υπάρχει ένα ερώτημα που εγείρουν οι Κινέζοι και οι Ρώσοι επικριτές του AUKUS που θα μπορούσε να κάνει όλο αυτό νεκρό.<br /><br />Η κοινή χρήση τεχνολογίας πυρηνικών υποβρυχίων με την Αυστραλία δεν έρχεται σε άμεση αντίθεση με τον περιορισμό των πυρηνικών κινδύνων; Για πολλούς, η απάντηση είναι ναι. Θα έπρεπε να είναι ακριβώς το αντίθετο.<br /><br />Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Αυστραλίας Γκάρεθ Έβανς έχει υποστηρίξει δημόσια την AUKUS, εφόσον η Αυστραλία δεν εμπλουτίζει το δικό της ουράνιο.<br /><br />Ακόμα κι αν το έκανε, η Αυστραλία δεν έχει καμία ανάγκη να εμπλουτίσει ουράνιο ή να επεξεργαστεί εκ νέου τα χρησιμοποιημένα καύσιμα των αντιδραστήρων. Ως εκ τούτου, η Αυστραλία θα μπορούσε να ακολουθήσει το παράδειγμα των ΗΑΕ και της Ταϊβάν απορρίπτοντας αυτές τις δραστηριότητες στη συμφωνία πυρηνικής συνεργασίας της με τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Αυτό θα μπορούσε να γίνει με την τροποποίηση της υφιστάμενης συμφωνίας πυρηνικής συνεργασίας ΗΠΑ-Αυστραλίας η οποία επί του παρόντος απαγορεύει τη μεταφορά οποιασδήποτε ελεγχόμενης πυρηνικής τεχνολογίας των ΗΠΑ για οποιονδήποτε στρατιωτικό σκοπό.<br /><br />Οι συμφωνίες των ΗΠΑ με Ν. Κορέα και Αυστραλία για τα πυρηνικά όπλα<br /><br />Η νομική συμφωνία για την παραίτηση από τον εμπλουτισμό και την επανεπεξεργασία έχει επίσης το πλεονέκτημα ότι βραχυκυκλώνουν τους επικριτές της διάδοσης των πυρηνικών όπλων στη Διάσκεψη αναθεώρησης της Συνθήκης για τη μη διάδοση των πυρηνικών όπλων τον ερχόμενο Ιανουάριο.<br /><br />Τέλος, θα βοηθούσε στον περαιτέρω περιορισμό της Νότιας Κορέας, η οποία επιθυμεί να εμπλουτίσει ουράνιο και να επεξεργάζεται εκ νέου αναλωμένο καύσιμο αμερικανικής προέλευσης, αλλά απαγορεύεται να το πράξει από την τρέχουσα συμφωνία πυρηνικής συνεργασίας της με την Ουάσιγκτον.<br /><br />Όσον αφορά τις ανησυχίες σχετικά με το υψηλά εμπλουτισμένο ουράνιο, το οποίο θα τροφοδοτούσε τα υποβρύχια αλλά θα μπορούσε επίσης να βοηθήσει στην κατασκευή πυρηνικών όπλων, τόσο το Λος Άντζελες των ΗΠΑ όσο και τα βρετανικά υποβρύχια κλάσης Astute χρησιμοποιούν αυτό το καύσιμο.<br /><br />Οι πυρήνες των αντιδραστήρων τους, ωστόσο, δεν χρειάζονται ανεφοδιασμό για 33 χρόνια ή περισσότερο και δεν μπορούν να συντηρηθούν χωρίς να ανοίξουν τα κύτη.<br /><br />Η Αυστραλία, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο θα πρέπει να το εκμεταλλευτούν ανακοινώνοντας ότι είτε οι Ηνωμένες Πολιτείες είτε το Ηνωμένο Βασίλειο θα διατηρήσουν τον τίτλο του καυσίμου, επομένως η Αυστραλία δεν θα χρειάζεται να το αγγίξει.<br /><br />Συνδυάστε το με μια νομικά δεσμευτική δέσμευση για μη εμπλουτισμό ή επανεπεξεργασία και πρόσθετη αμερικανο-ευρωπαϊκή στρατηγική τεχνολογική συνεργασία με την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα, και η Ουάσιγκτον θα μπορούσε να δημιουργήσει το σκηνικό όχι μόνο για λιγότερη διάδοση των πυρηνικών όπλων αλλά και για μια Pax Pacifica με πραγματική ισχύ παραμονής. <div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τεράστιο άνοιγμα! Οι ΗΠΑ διευρύνοντας το AUKUS προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα Pax Pacifica.

Παναγιώτης Νάστος Οι ΗΠΑ προσπαθούν να επεκτείνουν το σύμφωνο ασφαλείας και να οικοδομήσουν νέες στρατηγικές συνεργασίες με την Ιαπωνία, τη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η κυβέρνηση του Κυρ. Μητσοτάκη μπροστά στην κορυφαία απόφαση της θητείας της… ΕΝΕΡΓΕΙΑ και ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ.

<img height="411" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/10/Cyprus_natural_gas.jpg" width="756" /><br /><br />“Το μεταβάλλειν γνώμη εστί φιλοσοφείν”, αναφέρει μια ευφυής παράφραση του γνωμικού του μεγάλου Πλάτωνα περί του “λακωνίζειν”. Στο θέμα που εξετάζεται στο άρθρο που ακολουθεί έχουμε αναφερθεί πάρα πολλές φορές με τον πιο απόλυτο τρόπο. Έχουμε τονίσει επιχειρηματολογώντας ότι στην κυριολεξία, η αξιοποίηση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων αποτελεί τη λύση του οικονομικού προβλήματος της χώρας, ενώ το ενδεχόμενο εθελούσιας παραίτησης, ισοδυναμεί με εθνική αυτοκτονία. Και συνεχίζουμε να πιστεύουμε ακράδαντα ότι είμαστε με τη… σωστή πλευρά της ιστορίας.<br /><br />Κατά συνέπεια, εάν επαληθευθούν όσα αναφέρει για τις κυβερνητικές προθέσεις ένας καλά ενημερωμένος ιστοχώρος για τα ενεργειακά πράγματα της χώρας και διεθνώς, θα συνιστά κατά την προσωπική υποκειμενική μας άποψη εξέλιξη κολοσσιαίας σημασίας. Όσο φανατικά υποστηρίξαμε την άποψή μας κατηγορώντας για -ενίοτε ύποπτη- ολιγωρία τον ελληνικό πολιτικό κόσμο, τόσο φανατικά θα υποστηρίξουμε τόσο τη σημερινή κυβέρνηση, όσο και οποιαδήποτε άλλη ακολουθήσει και θα προχωρήσει σε αυτή την οδό.<br /><br />Το θεωρούμε τόσο σημαντικό, ώστε να λειτουργήσει ακόμα και ως “κολυμβήθρα του Σιλωάμ” για άλλα “αμαρτήματα”, πάντα κατά την υποκειμενική μας άποψη βαρύνουν την κυβέρνηση, ιδίως στον τομέα της άμυνας που μας απασχολεί κατά προτεραιότητα. Αυτή την άποψη όμως, να ξέρουν ότι την ασπάζεται πλέον μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας, και έχει τη δυναμική να κρίνει ακόμα και την ψήφο τους στις εκλογές…<br /><br />Εκατομμύρια Ελλήνων που δεν μπορούν να εξασφαλίσουν αξιοπρεπή διαβίωση, παρότι εργάζονται διπλάσια σε σχέση με το παρελθόν. Οικογένειες 4-5 μελών οι οποίες επειδή ζουν με 1.500 ευρώ θεωρούνται… πλούσιες από το κράτος και οι δικοί τους λογαριασμοί του πανάκριβου “πράσινου” ρεύματος ΔΕΝ επιδοτούνται. Οικογένειες που τα βγάζουν πέρα με το ζόρι, τρέμοντας την ώρα που θα προκύψει κάποιο ανελαστικό έξοδο που δεν έχουν υπολογίσει. Ή ακόμα και τα τέλη κυκλοφορίας τα Χριστούγεννα, από τη στιγμή που οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν εισπράττουν πλέον δώρο.<br /><br />Οικογένειες των οποίων τα παιδιά γυρίζουν διαλυμένα από τη δουλειά που δεν τους τη βρήκε ο πολιτικός μπαμπάς τους. Κυριολεκτικά ή μεταφορικά. Όταν δεν είναι άνεργα παλεύοντας με την κατάθλιψη. Παιδιά που ούτε κατά διάνοια δεν μπορούν να σκεφτούν να δημιουργήσουν οικογένεια, από τη στιγμή που δεν μπορούν στοιχειωδώς να συντηρηθούν. Καλή, χρυσή και άγια η προσπάθεια ανάταξης της ελληνικής οικονομίας της κυβέρνησης. Χρειάζεται όμως… επιταχυντή, ώστε τα οφέλη να φθάσουν στις τσέπες αυτών που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη όσο το δυνατόν συντομότερα. Αυτό θα δημιουργήσει απίστευτη δυναμική στην οικονομία.<br /><br />Σε όλους αυτούς χρωστάει κάθε Έλληνας πολιτικός να ΜΗΝ απεμπολήσει κάθε δυνητική πηγή εσόδων εις το όνομα κάποιας ιδεοληψίας οποιασδήποτε… χρωματικής απόχρωσης και μάλιστα με τόσο προβληματική επιστημονική τεκμηρίωση όσο η πράσινη, σύμφωνα με πλήθος εξειδικευμένων επιστημόνων του χώρου. Όποιος αφουγκραστεί τις αγωνίες αυτής της κατηγορίας των Ελλήνων και όχι αυτών που έχουν λυμένο το βιοποριστικό τους πρόβλημα, δεν θα το μετανιώσει.<br /><br />Αρκεί να προσπαθήσει να δραπετεύσει από την παγίδα να θεωρεί ασυνείδητα, ότι όλοι σε γενικές γραμμές ζουν τη ζωή που ζει ο ίδιος. Τουλάχιστον χωρίς την αγωνία εάν θα πληρωθεί έναν πενιχρό μισθό τον επόμενο μήνα και χωρίς χρυσές καταθέσεις στις τράπεζες. Απαιτείται πολιτική αρετή, πυγμή και θάρρος. Όποιος τα βρει λοιπόν… Ας δούμε το άρθρο.<br /><br />Κρίνοντας από τις πρόσφατες δηλώσεις (15/12) του πρωθυπουργού στην Γερμανική εφημερίδα Handelsblatt αλλά και βάσει πληροφοριών από αξιόπιστες πηγές του πόρταλ η κυβέρνηση φαίνεται ότι προετοιμάζει το έδαφος για επανακαθορισμό βασικών αξόνων της ενεργειακής της πολιτικής. Από την μια πλευρά η πρωτόγνωρη κρίση στην Ευρωπαϊκή ενεργειακή αγορά με τις ιδιαίτερα υψηλές τιμές αερίου και ηλεκτρισμού που ήρθαν για να μείνουν, και αφετέρου ο προβληματισμός για την επάρκεια ενεργειακής προμήθειας -κυρίως φ. αερίου-υποχρεώνουν την κυβέρνηση σε μια συνολική αναθεώρηση βασικών στόχων στον τομέα παραγωγής και εκμετάλλευσης των εγχώριων ενεργειακών πόρων.<br /><br />Όπως είναι σε θέση να γνωρίζει το πόρταλ σε κλειστή σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε πριν λίγες ημέρες στου Μαξίμου ζητήθηκε από ομάδα ειδικών σε θέματα ενέργειας και ασφαλείας να προχωρήσουν σε νέες εκτιμήσεις για το δυναμικό των αποθεμάτων φυσικού αερίου στα αδειοδοτημένα θαλάσσια τεμάχια νότια και δυτικά της Κρήτης ενώ δόθηκαν οδηγίες για επαναδιατύπωση του χρονοδιαγράμματος απόσυρσης των λιγνιτικών μονάδων. Αυτό προέκυψε μετά από έκθεση του Διαχειριστή προς το ΥΠΕΝ για την κατάσταση ετοιμότητας των υπαρχόντων θερμικών μονάδων (λιγνίτη και φυσικού αερίου) προκειμένου να διασφαλισθεί η αδιάλειπτη παροχή ηλεκτρικής ενέργειας εν όψει του χειμώνα.<br /><br />Στην ανωτέρω συνάντηση εκφράστηκε προβληματισμός για τη μεγάλη εξάρτηση της χώρας από τις διαρκώς αυξανόμενες εισαγωγές φ.αερίου (που εφέτος αναμένεται να ξεπεράσουν τα 6,0 Δισεκ Κυβ.Μέτρα, και αποτελεί ιστορικό υψηλό) και που δεν προβλέπεται να μειωθούν σύντομα, καθώς το φ.αέριο καλύπτει σταθερά πλέον το 50% της ηλεκτροπαραγωγής και η χρήση του αναμένεται να αυξηθεί περαιτέρω καθώς επεκτείνεται διαρκώς σε όλη την Ελλάδα μέσω νέων υπό κατασκευή δικτύων. Ακόμα το γεγονός ότι όλοι οι χερσαίου αγωγοί αερίου, που μεταξύ τους καλύπτουν σχεδόν το 70% των εισαγωγών, διέρχονται μέσω Τουρκίας αξιολογείται ως λίαν ανησυχητικός παράγων εν όψει των τεταμένων σχέσεων με την γείτονα.<br /><br />Επιπλέον, με το αυξανόμενο κόστος εισαγωγών φ. αερίου υπάρχει αρνητικός αντίκτυπος στο ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών που με τη σειρά του επηρεάζει επί τα χείρω την δημοσιοοικονομική κατάσταση. Ως εκ τούτου εξετάζεται πλέον σοβαρά το ενδεχόμενο να ζητήσει το ΥΠΕΝ, μέσω της ΕΔΕΥ, από τις παραχωρησιούχες εταιρείες ( ΕxxonMobil, Total, ΕΛΠΕ) να υποβάλλουν αναθεωρημένο χρονοδιάγραμμα ερευνών με στόχο την επίσπευση των σεισμικών και γεωτρητικών ερευνών.<br /><br />Βάσει των ανωτέρω εξελίξεων, και με την ενθάρρυνση της Γαλλίας αλλά και γειτονικών χωρών που αποβλέπουν στην Ελλάδα για την προμήθεια φ. αερίου, φαίνεται ότι στους κόλπους της κυβέρνησης έχουν επικρατήσει το τελευταίο διάστημα πλέον νηφάλιες σκέψεις ως προς τις ενεργειακές προοπτικές της χώρας με αποτέλεσμα να υπάρξει στροφή 180 μοιρών σε επίπεδο στόχων με ευρεία αποδοχή του φυσικού αερίου ως βασικού καυσίμου κατά την ενεργειακή μετάβαση.<br /><br />Προς αυτή την κατεύθυνση συνηγορεί και η απόφαση της ΕΕ (που όμως δεν έχει ακόμα ανακοινωθεί επίσημα) για την επανένταξη του φ. αερίου και της πυρηνικής ενέργειας στο EU Taxonomy. Άρα αναμένεται ότι θα ενθαρρυνθούν οι επενδύσεις στην παραγωγή, αποθήκευση (που έχει μεγάλη σημασία σε ευρωπαϊκό επίπεδο) αεριοποίηση, μεταφορά και διανομή φ. αερίου. Εν κατακλείδι αυτό σημαίνει ότι οι οικολόγοι και οι άλλοι συμπαθούντες εντός της κυβέρνησης έχασαν την μάχη και άρα τα κοιτάσματα φ. αερίου δεν θεωρούνται πλέον εγκλωβισμένα αποθέματα (stranded assets).<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η κυβέρνηση του Κυρ. Μητσοτάκη μπροστά στην κορυφαία απόφαση της θητείας της… ΕΝΕΡΓΕΙΑ και ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ.

“Το μεταβάλλειν γνώμη εστί φιλοσοφείν”, αναφέρει μια ευφυής παράφραση του γνωμικού του μεγάλου Πλάτωνα περί του “λακωνίζειν”. Στο θέμα που ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Σε «after burner» κατάσταση το πρόγραμμα των Viper - Στην τελική ευθεία οι δοκιμές του πρωτότυπου στις ΗΠΑ.

<img height="426" src="https://newpost.gr/photo/master/202112/ti6we1639584856942.jpeg" width="756" /><br /><br />του <b><a href="https://newpost.gr/author/kostas-sarikas">Κώστα Σαρικά</a> </b><br />Η πρώτη «Οχιά» βρίσκεται πλέον στο τελικό στάδιο των δοκιμών όπου ελέγχονται εξαντλητικά όλες οι παράμετροι κάθε συστήματος του μαχητικού και κυρίως ο τρόπος που λειτουργούν ταυτόχρονα, ακόμα και σε ακραίες συνθήκες.<br /><br />Εντός χρονοδιαγράμματος και με τα προβλήματα που είχαν προκύψει στην Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία να επιλύονται σταδιακά προχωρά το πρόγραμμα αναβάθμισης των 83 μαχητικών F-16 block 52+ και block 52+ adv. <br /><br />Ήδη στα υπόστεγα της ΕΑΒ στην Τανάγρα έχουν μετασταθμεύσει 8 αεροσκάφη τα οποία θα είναι τα πρώτα τα οποία θα ξεκινήσουν να αναβαθμίζονται ακόμα και εντός του 2022.<br /><br />Μαχητικά τα οποία προέρχονται και από τις πέντε Πολεμικές Μοίρες της Πολεμικής μας Αεροπορίας οι οποίες διαθέτουν τους υπό αναβάθμιση τύπους F-16. <br /><br />Οι τεχνικοί έχουν αρχίσει εδώ και αρκετούς μήνες τις απαιτούμενες εργασίες αποσυναρμολόγησης ώστε να αφαιρεθούν από τα μαχητικά όλα τα απάρτια, καλωδιώσεις και συστήματα τα οποία θα αντικατασταθούν με καινούργια. Ό,τι δηλαδή έγινε στο πρωτότυπο μαχητικό το οποίο ήδη βρίσκεται από τον περασμένο Μάιο στις ΗΠΑ και περνά από εξονυχιστικές δοκιμές προκειμένου να λάβει πιστοποίηση από την κατασκευάστρια εταιρεία αλλά και από την αρμόδια αρχή της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας.<br /><br />Στην Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία έχουν ήδη προσληφθεί τουλάχιστον 300 τεχνικοί οι οποίοι ξεκίνησαν την σχετική εκπαίδευση ενώ σύμφωνα με τον προγραμματισμό μέσα στους επόμενους μήνες αναμένεται να προσληφθούν περίπου ακόμη τόσοι. Και εκεί εντοπίζεται πλέον η ανάγκη να έχει εκπαιδευτεί το σύνολο του προσωπικού έτσι ώστε όταν εντός του 2022 οι Αμερικανοί πιστοποιήσουν την «Οχιά» να ξεκινήσουν άμεσα οι εργασίες μαζικής αναβάθμισης. Και με δεδομένο ότι απαιτούνται τουλάχιστον τρείς έως τέσσερις μήνες εκπαίδευσης, όπως ήδη προκύπτει από τις εργασίες που γίνονται στην ΕΑΒ και στα πρώτα μαχητικά ώστε οι τεχνικοί να μπορούν χωρίς προβλήματα να τοποθετήσουν όλα τα καινούργια συστήματα.<br /><br />H πρώτη «Οχιά» βρίσκεται πλέον στο τελικό στάδιο των δοκιμών όπου ελέγχονται εξαντλητικά όλες οι παράμετροι κάθε συστήματος του μαχητικού και κυρίως ο τρόπος που λειτουργούν ταυτόχρονα ακόμα και σε ακραίες συνθήκες. <br /><br />Το πρωτότυπο έχει ήδη περάσει τα πρώτα τεστ στον ειδικό ανηχοικό θάλαμο και... γράφει συνεχώς ώρες πτήσης στον αέρα αφού μεταξύ άλλων ένα από τα ζητούμενα είναι η συμπεριφορά των συστημάτων σε βάθος χρόνου ώστε να ακολουθήσουν τα πρώτα «service» και να εξαχθούν πολύτιμα συμπεράσματα. Πληροφορίες αναφέρουν ότι η τελική πιστοποίηση από την κατασκευάστρια εταιρεία Lockheed Martin αλλά και από την USAFαναμένεται να δοθεί εκτός απροόπτου έως το καλοκαίρι για να ανάψει το «πράσινο» φως ώστε η πρωτότυπη αναβάθμιση να μετατραπεί σε βιομηχανική στις εγκαταστάσεις της ΕΑΒ.<br /><br />Το τελικό «ΟΚ» των Αμερικανών θα σημάνει την απαρχή των εργασιών τοποθέτησης όλων των καινούργιων συστημάτων στα υπό αναβάθμιση μαχητικά τα οποία βρίσκονται στα υπόστεγα της ΕΑΒ με στόχο μέσα σε 8 μήνες κάθε αεροσκάφος να έχει μετατραπεί σε «Οχιά». <br /><br />Στο «peak» του προγράμματος οι τεχνικοί της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας μαζί με τα στελέχη της LM αλλά και προσωπικό της Πολεμικής Αεροπορίας θα εργάζονται ταυτόχρονα σε 14 μαχητικά και αυτός θα είναι ο μέγιστος αριθμός αεροσκαφών τα οποία θα λείπουν από τις Πολεμικές Μοίρες κατά τη διάρκεια εκτέλεσης του μεγάλου προγράμματος. Αριθμός ο οποίος αναμένεται να καλυφθεί από αύξηση στις διαθεσιμότητες με τους Επιτελείς της Πολεμικής Αεροπορίας να έχουν ήδη προχωρήσει στον απαιτούμενο σχεδιασμό αλλά στην ενίσχυση με ανταλλακτικά και αναλώσιμα.<br /><br />Τα πρώτα αναβαθμισμένα F-16 σε διαμόρφωση Viper αναμένεται να μεταφερθούν σύμφωνα με πληροφορίες στην Σούδα και στην 115 Πτέρυγα Μάχης η οποία θα αποτελέσει τη «φωλιά» της πρώτης Μοίρας Viper της Πολεμικής Αεροπορίας.<div><br /></div><div><a href="https://newpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Σε «after burner» κατάσταση το πρόγραμμα των Viper - Στην τελική ευθεία οι δοκιμές του πρωτότυπου στις ΗΠΑ.

του  Κώστα Σαρικά   Η πρώτη «Οχιά» βρίσκεται πλέον στο τελικό στάδιο των δοκιμών όπου ελέγχονται εξαντλητικά όλες οι παράμετροι κάθε συστήμα...

Διαβάστε την συνέχεια

Η μόνη περίπτωση ολοκληρωτικής κατάρρευσης της Τουρκίας δεν είναι η οικονομία της - Τα πυρηνικά και Ρωσία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhJPq24_yktRFwbkBSFwH_EIYkKe2sN3greg65LNAq7jI-l-wo4mByQAZ76GB6S2RPlrLF-xRrQb1M4Jbq3lrdEXMidgJxL7cDY2SxvZJCg_hg8ALxGXT2jF6iyYX4UGB9PO0IR6a76MQ0EAps1g9n6eS5RYhD3VRsED-jFazCPlSRC62-B3GzIuh1n=s400" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="238" data-original-width="400" height="380" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhJPq24_yktRFwbkBSFwH_EIYkKe2sN3greg65LNAq7jI-l-wo4mByQAZ76GB6S2RPlrLF-xRrQb1M4Jbq3lrdEXMidgJxL7cDY2SxvZJCg_hg8ALxGXT2jF6iyYX4UGB9PO0IR6a76MQ0EAps1g9n6eS5RYhD3VRsED-jFazCPlSRC62-B3GzIuh1n=w745-h380" width="745" /></a></div><div><br /></div>Πολλοί στην Ελλάδα έχουν εφησυχάσει έναντι της τουρκικής απειλής επειδή η γειτονική χώρα διέρχεται οικονομική κρίση. Θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι η κακή οικονομική κατάσταση δεν θα αποτρέψει την Τουρκία από το να επιδιώξει τους πάγιους στόχους της εξωτερικής πολιτικής της. Δεν θα αποσύρει τα στρατεύματά της από βάσεις που διατηρεί στο εξωτερικό, ούτε ότι θα μετριάσει τα εξοπλιστικά της προγράμματα, ούτε ότι θα πάψει να αναπτύσσει την εγχώρια πολεμική της βιομηχανία η οποία άλλωστε αποφέρει και πολλά έσοδα από τις εξαγωγές. Ούτε βέβαια θα πάψει η Τουρκία να σφετερίζεται τις υφαλοκρηπίδες της Ελλάδας και της Κύπρου και να προσπαθεί να αρπάξει τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων που αυτές περιέχουν. Επομένως ας μην τρέφουμε την αυταπάτη ότι τα οικονομικά προβλήματα θα κάνουν τους Τούρκους να μαζευτούν. Και το Ισραήλ στα μέσα της δεκαετίας του 1980 είχε πληθωρισμό 450% αλλά αυτό δεν το εμπόδισε καθόλου από το να κυριαρχεί στρατιωτικά στην ευρύτερη γειτονιά του.<br /><br />Το να πάθει ένα πρόσκαιρο στραπάτσο η Τουρκία, οικονομικό ή στρατιωτικό, δεν μας σώζει διότι έπειτα από μερικά χρόνια θα επανέλθει δριμύτερη εναντίον μας. Δεν υπάρχει επίσης απολύτως καμία πιθανότητα ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ, κάτι που οι ελληνικές ελίτ πίστευαν για δεκαετίες ότι ήταν η ενδεδειγμένη λύση για να εξημερωθεί το θηρίο. Επομένως για να απαλλαγούμε οριστικά από την τουρκική απειλή θα πρέπει να πάψει να υπάρχει κάποια στιγμή το τουρκικό κράτος στα γεωγραφικά όρια που το γνωρίζουμε σήμερα και με το πληθυσμιακό μέγεθος που έχει σήμερα. Η μόνη πιθανότητα που διαφαίνεται στον μακρινό ορίζοντα για να συμβεί ποτέ η ολοσχερής διάλυση της Τουρκίας είναι να εμπλακεί αυτή σε έναν πόλεμο με τη Ρωσία επειδή θα έχει θίξει τα ζωτικά στρατηγικά συμφέροντα της Μόσχας. <div><br /></div><div>Ήδη μία τέτοια προοπτική έχει αρχίσει να διακρίνεται σε περίπτωση που η Τουρκία προχωρήσει τελικά στην κατασκευή της Διώρυγας της Κωνσταντινούπολης η οποία δεν θα διέπεται από τη Σύμβαση του Μοντρέ του 1936 και επομένως θα καταστήσει τη Ρωσία όμηρο των τουρκικών κυβερνήσεων αφού οι τελευταίες θα μπορούν κατά το δοκούν να επιτρέπουν τη διέλευση ισχυρών ναυτικών δυνάμεων προς τη Μαύρη Θάλασσα χωρίς κανέναν περιορισμό. Μία τέτοια εξέλιξη θα ήταν casual belli για τη Ρωσία - θα ήταν σαν να εγκαταστήσει στρατεύματα το ΝΑΤΟ στην Ουκρανία. Και ευτυχώς για εμάς, δεν βλέπω τον Ερντογάν να κάνει πίσω από την πρόθεσή του να κατασκευάσει τη διώρυγα.<br /><br />Η Ρωσία είναι ο μόνος υπαρξιακός κίνδυνος για την Τουρκία - όλες οι άλλες απειλές που αντιμετωπίζει μπορεί να είναι σοβαρές αλλά είναι απολύτως διαχειρίσιμες. Ο Πούτιν κάνει τα τελευταία χρόνια φιλότιμες προσπάθειες να ρυμουλκήσει την Τουρκία έξω από το ΝΑΤΟ για να αρχίσει να ξηλώνεται το πουλόβερ της Συμμαχίας. Δυστυχώς όμως για εμάς, οι Τούρκοι γνωρίζουν πολύ καλά από ποιον κινδυνεύουν πραγματικά και γι' αυτό, μέχρι να αποκτήσουν δικά τους πυρηνικά όπλα, δεν πρόκειται να ξεκολλήσουν από το ΝΑΤΟ ακόμα κι αν τους εξευτελίζουν καθημερινά οι Αμερικανοί και τους επιβάλουν κυρώσεις. Επομένως όταν θα έρθει η ώρα να τους επιτεθεί η Ρωσία για να τους τελειώσει, θα σπεύσουν σε βοήθειά τους όχι μόνο οι Αμερικανοί αλλά και ολόκληρο το ΝΑΤΟ όπως υποχρεούται να κάνει με βάση το Άρθρο 5 του καταστατικού της Συμμαχίας.<br /><br />Το ερώτημα που ανακύπτει είναι πώς θα αντιμετώπιζε η Ελλάδα μία ενδεχόμενη κατάρρευση και διάλυση της Τουρκίας. Δεδομένου ότι αυτή η διάλυση θα προκαλείτο από έναν εξωτερικό εχθρό όπως η Ρωσία, θεωρώ πολύ αμφίβολο ότι η Ελλάδα θα εκμεταλλευόταν την ευκαιρία για να ξεμπερδέψει μια και καλή με τον «προαιώνιο εχθρό του Γένους». Κι αυτό διότι αφενός το ελληνικό πολιτικό κατεστημένο δεν θα μπορούσε ποτέ να πάει κόντρα στον αμερικανικό (και τον γερμανικό) παράγοντα, και αφετέρου διότι είναι εμποτισμένο με έναν λανθάνοντα φιλοτουρκισμό. Όσοι νομίζουν ότι οι ελληνικές ελίτ θεωρούν την Τουρκία εχθρό, είναι βαθειά νυχτωμένοι. Προσωπικά δεν θα εκπλαγώ καθόλου αν κάποια στιγμή η Τουρκία βρεθεί αντιμέτωπη με θανάσιμο εξωτερικό κίνδυνο και εμείς σπεύσουμε να τη βοηθήσουμε ως σύμμαχοι.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η μόνη περίπτωση ολοκληρωτικής κατάρρευσης της Τουρκίας δεν είναι η οικονομία της - Τα πυρηνικά και Ρωσία.

Πολλοί στην Ελλάδα έχουν εφησυχάσει έναντι της τουρκικής απειλής επειδή η γειτονική χώρα διέρχεται οικονομική κρίση. Θα πρέπει να συνειδητοπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Υπό διάλυση η Τουρκία: Στις 15,2 λίρες η ισοτιμία με το δολάριο -«Αποκεφάλισε» 2 υπουργούς ο Ερντογάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://eurokerdos.cyprustimes.com/wp-content/uploads/2021/11/Turkey.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="500" data-original-width="800" height="400" src="https://eurokerdos.cyprustimes.com/wp-content/uploads/2021/11/Turkey.jpg" width="723" /></a></div><h3 style="text-align: left;">  <span style="font-weight: normal;">  Στα 169 ευρώ ο βασικός μισθός.</span></h3>Σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα διολισθαίνει σήμερα η τουρκική λίρα υποχωρώντας στις 15,2 λίρες ανά δολάριο με τις πιέσεις να σχετίζονται με την εκτιμώμενη μείωση των επιτοκίων από την κεντρική τράπεζα, εν μέσω πιέσεων από τον Τούρκο Προέδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Μέσα στο 2021 η τουρκική λίρα έχει χάσει περισσότερο από το 50% της αξίας της.<br /><br />Η Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας αναμένεται να μειώσει το βασικό παρεμβατικό της επιτόκιο κατά 1%, στο 14% στη σημερινή συνεδρίασή της, παρά το γεγονός ότι ο πληθωρισμός στη χώρα κινείται πάνω από το 21%.<br /><img src="https://warnews247.gr/wp-content/uploads/2021/12/lira.jpg" /><br /><br />Η τουρκική νομισματική αρχή έχει μειώσει το βασικό της επιτόκιο κατά 400 μονάδες βάσης από τον Σεπτέμβριο στο πλαίσιο του σχεδίου του Ερντογάν να δώσει προτεραιότητα στις εξαγωγές και στην πιστωτική επέκταση, αψηφώντας διεθνείς οίκους αξιολόγησης που έχουν επικρίνει ευρέως την πολιτική αυτή ως απερίσκεπτη.<br /><br />Παραδόξως, η Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας, η οποία υποστηρίζει πως στοχεύει σε πληθωρισμό 5%, θεωρεί ότι η πίεση του πληθωρισμού είναι προσωρινή και πως η πολιτική της είναι απαραίτητη για την επέκταση της οικονομικής ανάπτυξης και την εξισορρόπηση του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών.<br /><br />Παράλληλα, η τουρκική λίρα πιέζεται και από την απόφαση της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ να τερματίσει τις αγορές ομολόγων τον Μάρτιο και να προχωρήσει σε τρεις αυξήσεις επιτοκίων το 2022 για την αντιμετώπιση του πληθωρισμού.<br /><br />Χθες ο Τζερόμ Πάουελ έδωσε νέο σήμα για κλείσιμο της στρόφιγγας της ρευστότητας, καθώς οι τιμές στις ΗΠΑ καλπάζουν.<br /><br />Τέλος, πρέπει να σημειωθεί πως μεγάλες πιέσεις δέχονται και τα τουρκικά ομόλογα με την καμπύλη επιτοκίων τους να έχει αντιστραφεί εδώ και αρκετό καιρό, κάτι που δείχνει πως οι επενδυτές θεωρούν ανασφαλές το τουρκικό χρέος. Οι αποδόσεις των πενταετών τουρκικών ομολόγων βρίσκονται στο 23,35%, ενώ τα δεκαετή τουρκικά ομόλογα έχουν απόδοση 22,19%. Να σημειωθεί πως το δημόσιο χρέος της Τουρκίας διαμορφώνεται στα 448 δισ. δολάρια ή στο 40,4% του ΑΕΠ της χώρας.<br />Ο Ερντογάν «ξηλώνει» υπουργούς<br /><br />Σε δύο νέους «αποκεφαλισμούς» στο οικονομικό επιτελείο προχώρησε τα ξημερώματα ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απομακρύνοντας από την κυβέρνηση δύο υφυπουργούς Οικονομικών, ενώ η εξαθλίωση στην Τουρκία συνεχίζεται με τον βασικό μισθό να μειώνεται στα 169 ευρώ, σύμφωνα με το ΣΚΑΙ.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος αφού αντικατέστησε τρεις φορές υπουργό Οικονομικών, τέσσερις διοικητές Κεντρικής Τράπεζας, τώρα προχώρησε και στο «ξήλωμα» των δύο υφυπουργών, παρά τις διαβεβαιώσεις ότι όλα πάνε καλά στην οικονομία. <br /><br />Την ίδια ώρα, ο βασικός μισθός, με την υποτίμηση της τουρκικής λίρας που ξεπέρασε το 70% και το 85% έναντι του δολαρίου από την αρχή του έτους, μειώθηκε στα 169 ευρώ, όταν πριν από 6-7 χρόνια ήταν στα 430 ευρώ. <br /><br />Μέσα σε αυτό το κλίμα, η Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας πούλησε 4,5 δισ. δολάρια για να στηρίξει το νόμισμα από την αρχή του μήνα, ενώ ο υπουργός Οικονομικών, Νουρεντίν Νεμπατί, ζήτησε από τους επιχειρηματίες να βάλουν…πλάτη πουλώντας δολάρια και αγοράζοντας τουρκικές λίρες.<div><br /></div><div><a href="https://warnews247.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Υπό διάλυση η Τουρκία: Στις 15,2 λίρες η ισοτιμία με το δολάριο -«Αποκεφάλισε» 2 υπουργούς ο Ερντογάν

    Στα 169 ευρώ ο βασικός μισθός. Σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα διολισθαίνει σήμερα η τουρκική λίρα υποχωρώντας στις 15,2 λίρες ανά δολάριο με...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αναλαμβάνουν ρόλο ηγέτη στη Μέση Ανατολή.

<img height="413" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/12/211216052725_BENNETT-EMIRATA-ISRAEL01-1024x660.jpg" width="712" /><br /><br /><br />Του<b> ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΠΑΜΠΑΣΑΚΑΛΗ</b><br /><br />Τα μικρά σε μέγεθος Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, που μέχρι πρότινος ήταν γνωστά στους πιο πολλούς για την επίδειξη πλούτου, κοσμικού προορισμού και αεροπορικού κόμβου…δείχνουν έτοιμα και ικανά να αναλάβουν ρόλο πρωταγωνιστή τόσο στην περιοχή τους, όσο και σε ολόκληρη την Μέση Ανατολή.<br /><br />Και όταν μια χώρα αναλαμβάνει ένα τέτοιο ρόλο, αυτομάτως μπαίνει στο πολύ κλειστό club των “μεγάλων”. Αυτών που διαμορφώνουν πολιτικές και καθορίζουν τις τύχες και των άλλων.<br /><br />Το μικρό αυτό κράτος που ξεκίνησε να μετρά την ανεξαρτησία του από τους Βρετανούς μόλις το 1971, μπορεί να αποτελέσει οδηγό εξέλιξης και αναρρίχησης στην παγκόσμια σκακιέρα ως διπλωματικός παίχτης.<br /><br /><div>Σαφώς και η φύση φάνηκε κάτι παραπάνω από γενναιόδωρη μαζί του, αλλά το ίδιο δεν συμβαίνει και με όλους τους γείτονές του; Δεν είδαμε να έχουν την ίδια εξέλιξη, το αντίθετο μάλιστα.<br /><br />Η πιο ηχηρή κίνηση και πιο πρόσφατη δεν είναι άλλη από την επισημοποίηση των διπλωματικών σχέσεων με το Ισραήλ. Οι πρώην εχθροί ανοίγουν πλέον άλλους δρόμους για την περιοχή, αλλάζουν ριζικά τις ισορροπίες και αναλαμβάνου από κοινού πλέον de facto πρωταγωνιστικό ρόλο σε όλη την Μέση Ανατολή.<br /><br />Η επίσκεψη του Ναφτάλι Μπένετ, πρωθυπουργού του Ισραήλ, την Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου, και η συνάντηση με τον διάδοχο του θρόνου των ΗΑΕ, σεΐχη Μοχάμεντ μπιν Ζάγεντ αλ Νάχιαν, υπήρξε ιστορική από όποια πλευρά και αν το δει κανείς.<br /><br />Η μόνη πλευρά που σίγουρα δεν θα έμεινε ευχαριστημένη είναι αυτή της Τεχεράνης, που βλέπει 2 άσπονδούς αντιπάλους της, να τα “βρίσκουν” και να ανοίγουν άλλες προοπτικές για τους περιφερειακούς συσχετισμούς.<br /><br />Σίγουρα ανάμεσα στους μη ευχαριστημένους πρέπει να βρίσκεται η Τουρκία καθώς και η Σαουδική Αραβία. Και των δύο οι προσπάθειες να αναλάβουν ηγεμονικό ρόλο στην περιοχή μάλλον πέφτουν στο κενό, καθώς το Άμπου Ντάμπι και πιο έξυπνα κινήθηκε, και τα προβλήματα που έχουν οι προαναφερθείσες χώρες δεν έχει.<br /><br />Μακράν πιο σταθερό τόσο πολιτικά όσο και οικονομικά το κρατίδιο του κόλπου σε σχέση με την Τουρκία και σίγουρα πιο αξιόπιστο από το Ριάντ.<br /><br />Αυτό βέβαια δεν εμπόδισε τα Εμιράτα να βρουν κοινό τόπο συνεννόησης με την Άγκυρα και να ανοίξουν την οικονομική δίοδο. Αν και οι διαφορές τους, ειδικά όταν φτάνουμε στο ζήτημα των Αδελφών Μουσουλμάνων, είναι μεγάλες.<br /><br />Τα 10 δις επενδύσεις που θα πραγματοποιήσουν τα Εμιράτα στην Τουρκία δείχνουν, ότι και να ελίσσονται ξέρουν, και πως να κινηθούν και να βλέπουν μακροπρόθεσμα. Να είστε σίγουροι, ότι σε βάθος χρόνου αυτό το ποσό θα χρησιμοποιηθεί ως καρότο και μαστίγιο.<br /><br />Η κάνουλα θα ανοιγοκλείνει ανάλογα με το πως φέρεται η Άγκυρα απέναντι στο Άμπου Ντάμπι. Είναι μια από εκείνες τις περιπτώσεις που ο Τούρκος πρόεδρος θα βρει μπροστά του ως αποτέλεσμα των πολιτικών του.<br /><br />Ταυτόχρονα τα ΗΑΕ έχουν παίξει άριστα και το χαρτί της διπλωματίας των εξοπλισμών.<br /><br />Με τις ΗΠΑ στο πλευρό τους και με ένα συμβόλαιο πολλών δις δολαρίων για 50 F-35, η Ουάσιγκτον, δεν μπορεί να κάνει τα στραβά μάτια, όταν και αν έρθει ποτέ η ώρα να παρέμβει.<br /><br />Το ίδιο χαρτί ακριβώς έπαιξε το αραβικό κρατίδιο και με τη Γαλλία. Πρόσφατα ανακοινώθηκε η παραγγελία 80 Rafale, καθώς και 12 ελικοπτέρων Caracal.<br /><br />Να υπενθυμίσουμε εδώ ότι η Γαλλία διατηρεί και στρατιωτική βάση στα Εμιράτα, παίρνοντας έτσι και de facto θέση στην αντιπαράθεσή Άμπου Ντάμπι-Τεχεράνης. Με την εν λόγω παραγγελία όμως, εμβαθύνονται σε μεγάλο βαθμό οι σχέσεις των Εμιράτων με το Παρίσι.<br /><br />Και σαφέστατα, τα ΗΑΕ, με τις εν λόγω παραγγελίες καθίστανται και στρατιωτική υπερδύναμη στην περιοχή.<br /><br />Σε συνέχεια της διπλωματίας των εξοπλισμών πληροφορίες αναφέρουν ότι τα Mirage 2000-9 των Εμιράτων μάλλον θα καταλήξουν σε Αίγυπτο και Μαρόκο, ενισχύοντας την θέση του κράτους του κόλπου και με σημαντικούς εταίρους εντός του μουσουλμανικού κόσμου.<br /><br />Παρένθεση εδώ…είναι πολλές οι φωνές εντός Ελλάδος που λένε ότι τα συγκεκριμένα αεροσκάφη θα έπρεπε να εξεταστούν πολύ σοβαρά από την Αθήνα και να εκμεταλλευτούμε στο έπακρο την στρατηγική σχέση μας με το Άμπου Ντάμπι.<br /><br />O διάδοχος του θρόνου του Άμπου Ντάμπι, Μοχάμεντ Μπιν Ζαγέντ Αλ Ναχιάν, διαβεβαίωσε τον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι η στρατηγική σχέση μεταξύ των δυο χώρων δεν επηρεάζεται καθόλου από την μερική εξομάλυνση των σχέσεων των Εμιράτων με την Άγκυρα. Η εν λόγω συμφωνία είχε ανησυχήσει και μάλιστα πολύ την Αθήνα, και ως αποτέλεσμα επήλθε η συγκεκριμένη τηλεφωνική επικοινωνία-διαβεβαίωση.<br /><br />Ίσως να ήταν ένα καλό χαρτί από ελληνικής πλευράς, τα συγκεκριμένα Mirage, να αποτελούσαν απόδειξη των λόγων του διαδόχου!<br /><br />Συνοψίζοντας, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, που ανεξαρτητοποιηθήκαν το 1971, και που μέχρι πρότινος ήταν γνωστά για τα υπερπολυτελή ξενοδοχεία τους, την επίδειξη πλούτου, του Burj Khalifa κτλ. , δείχνουν πως μπορείς με πολύ έξυπνες και στοχευμένες κινήσεις να αναδείξεις τη χώρα σε δεινό διπλωματικό παίχτη και υπολογίσιμη δύναμη τόσο σε τοπικό όσο και σε περιφερειακό επίπεδο.<br /><br />Να σημειωθεί εδώ ότι η χώρα των περίπου 10 εκατομμυρίων κατοίκων, πληθυσμιακά αποτελείται από 20% αυτόχθονές και 80% μετανάστες.<br /><br />Ναι σαφώς και τα οικονομικά της χώρας της επιτρέπουν κινήσεις με μεγάλο στρατιωτικό βάθος, αλλά την ίδια ώρα όταν δίνεις τα χέρια με το Ισραήλ, που μέχρι πρότινος δεν αναγνώριζες καν την ύπαρξη του…δείχνει ένα κράτος που βλέπει το συμφέρον του μακροπρόθεσμα και κυνικά.<br /><br />Οι σχέσεις Αθηνών-Άμπου Ντάμπι δείχνουν να είναι στο σωστό δρόμο και υπόβαθρο και ίσως να πρέπει να εξελιχθούν ακόμα και σε τριμερές επίπεδο Αθηνών-Τελ Αβίβ-Άμπου Ντάμπι ιδανικά!</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αναλαμβάνουν ρόλο ηγέτη στη Μέση Ανατολή.

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΠΑΜΠΑΣΑΚΑΛΗ Τα μικρά σε μέγεθος Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, που μέχρι πρότινος ήταν γνωστά στους πιο πολλούς για την επίδειξη πλο...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι ισχυρές αναταράξεις στην περιοχή μας και οι «ανελαστικές συμμαχικές μας υποχρεώσεις»!

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/12/putin_mitsotakis.jpg.jpeg"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/12/putin_mitsotakis.jpg-696x392.jpeg" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οι αναταράξεις στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή μας προμηνύονται ισχυρές. Η χώρα μας εφάπτεται στη διακεκαυμένη ζώνη των εξελίξεων. Ο Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σ. Λαβρώφ δηλώνει «πολύς στρατός μαζεύτηκε στην Αλεξανδρούπολη»!! </span></h3>Γράφει ο<b> Χρήστος Καπούτσης</b><br />Ο Πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης στις συνομιλίες που είχε με τον Πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας Βλ. Πούτιν , την προηγούμενη βδομάδα στο Σότσι, διαπίστωσε, ότι οι σχέσεις Ελλάδας και Ρωσίας, δεν διανύουν εποχή ανθοφορίας. Ο Βλ. Πούτιν εξήγησε στον Έλληνα πρωθυπουργό, πόσο σημαντική σύμμαχος είναι η Τουρκία, για τα ρωσικά συμφέροντα, ενώ, σε αντιδιαστολή, πόσο πολύτιμη είναι η Ελλάδα για το ΝΑΤΟ και για τις ΗΠΑ, που επιτρέπει την στρατιωτική χρήση της Αλεξανδρούπολης και της Σούδας, από τον αμερικανικό Στρατό και μάλιστα σε επιχειρήσεις που δυνητικά στρέφονται κατά της Ρωσίας.<br /><br />Η Ελλάδα, ως μέλους της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, έχει ανελαστικές συμμαχικές υποχρεώσεις και όπως είπε ο πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης στο Σότσι «η χώρα μας, προφανώς δεσμεύεται από τις συλλογικές αποφάσεις που λαμβάνονται στα δύο αυτά υπερεθνικά όργανα, στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε.». (σ.σ. αποφάσεις που το τελευταίο διάστημα, έχουν έντονο αντιρωσικό περιεχόμενο). Σε ότι αφορά στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ο πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης κατήγγειλε την Τουρκία, στη συνάντηση του με τον Βλ. Πούτιν, επισημαίνοντας, ότι προβαίνει σε εμπρηστική ρητορική σε βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου και έτσι ναρκοθετεί τη σταθερότητα στην περιοχή . <div><br /></div><div>Η Ελλάδα, είπε ο πρωθυπουργός, είναι ανοιχτή πάντα στο διάλογο πάντα με πυξίδα το διεθνές δίκαιο, το οποίο πάντα στηρίζει και η Ρωσία, ως το μόνο μέσο επίλυσης διακρατικών διαφορών. Από την πλευρά του, ο Πρόεδρος της Ρωσίας, δεν άφησε περιθώρια παρερμηνειών. Ο πρόεδρος Πούτιν, τάχθηκε υπέρ της ειρηνικής επίλυσης των ελληνοτουρκικών διαφορών, επισημαίνοντας με νόημα ότι «δεν βλέπει κανένα εμπόδιο για τη διεξαγωγή διαλόγου των δύο γειτονικών χωρών με αυτόν τον προσανατολισμό». Η ρωσική θέση, παρότι γενικόλογη, ίσως και να είναι συμβατή με την τουρκική! Σε κάθε περίπτωση οι ελληνοτουρκικές σχέσεις επηρεάζονται κατά τρόπο καταλυτικό, από τις ευρύτερες γεωπολιτικές αναταράξεις και τα Στρατηγικά σχέδια των ισχυρών δρώντων (ΗΠΑ-ΡΩΣΙΑ) στην περιοχή μας. <br /><br />Επίσης, ένα ακόμη παραδείγματα μη συνεπούς πολιτικής της Ελλάδας, σε σημαντικές συμφωνίες με τη Ρωσία είναι ο αγωγός Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη. Ο αγωγός αυτός είχε σχεδιαστεί, να μεταφέρει το ρωσικό πετρέλαιο, από το λιμάνι του Novorossiysk στη Μαύρη Θάλασσα, στο λιμάνι του Μπουργκάς (Πύργος) Βουλγαρία κι από εκεί στην Αλεξανδρούπολη μέσω του πετρελαιαγωγού, παρακάμπτοντας τα στενά του Βοσπόρου. Η ιστορική συμφωνία για τον αγωγό Μπουργκάς- Αλεξανδρούπολη, υπεγράφη στην Αθήνα (15 Μαρ 2007). Τη συμφωνία υπέγραψαν οι υπουργοί, Ανάπτυξης Δημήτρης Σιούφας, Βιομηχανίας και Ενέργειας της Ρωσίας Β. Κριστένκο και Περιφερειακής Ανάπτυξης της Βουλγαρίας Α. Γκαγκαούζοφ, παρουσία του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, του Ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν και του πρωθυπουργού της Βουλγαρίας Σεργκέι Στανίσεφ. </div><div><br /></div><div> Η αντίδραση των αμερικανών ήταν ιδιαίτερα σκληρή. Η Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Κ. Ράις, κατά την επίσκεψή της στην Αθήνα και σε κοινές δηλώσεις με την ελληνίδα ομόλογό της Ντόρα Μπακογιάννη, ήταν απολύτως σαφής προβλέποντας ότι: «Ο αγωγός Μπουργκας- Αλεξανδρούπολης δεν θα γίνει, διότι δεν πληρούνται οι όροι ασφαλείας» (Απρίλιος 2006). Οι ΗΠΑ θεωρούσαν ότι ο συγκεκριμένος αγωγός υπονομεύει τα Στρατηγικά τους σχέδια, που είναι η πλήρης ενεργειακή απεξάρτηση της Ε.Ε., από την Ρωσία. <br /><br />Εκτός όμως από τον ρωσικό πετρελαιαγωγό, ο Κ. Καραμανλής είχε συμφωνήσει με τον Βλ. Πούτιν, την αγορά ρώσικων οπλικών συστημάτων για τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις. Η συμφωνία προέβλεπε την αγορά 485 ρωσικών Τεθωρακισμένων Οχημάτων Μάχης (ΤΟΜΑ) BMP-3M και 125 αµφίβια ΤΟΜΑ κόστους 2,7 δισεκ. ευρώ. Η παραγγελία αυτή ακυρώθηκε χωρίς να δοθούν εξηγήσεις από την κυβέρνηση Γ.Α. Παπανδρέου με υπουργό Εθνικής Άμυνας τον Ευάγγελο Βενιζέλο (2010).<br /><br />Οι συμφωνίες του Κ. Καραμανλή με τη Ρωσία, στον ενεργειακό και στρατιωτικό τομέα, προκάλεσαν την «δυσφορία» της αμερικανικής διπλωματίας και πιθανόν, να ερμηνεύουν , ως ένα βαθμό, και την αποστασιοποίηση του πρώην Πρωθυπουργού από το πολιτικό γίγνεσθαι. Πρόκειται ασφαλώς για θρίαμβο της αμερικανικής διπλωματίας και ισόποση «ήττα» της ρωσικής, στο κεφάλαιο «ελληνορωσικές σχέσεις στο πρώτο τέταρτο του 21ο αιώνα».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι ισχυρές αναταράξεις στην περιοχή μας και οι «ανελαστικές συμμαχικές μας υποχρεώσεις»!

Οι αναταράξεις στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή μας προμηνύονται ισχυρές. Η χώρα μας εφάπτεται στη διακεκαυμένη ζώνη των εξελίξεων. Ο Υπουρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γαλλικός χάρτης χωρίς την μισή Κωνσταντινούπολη και την Α. Θράκη.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-12/1714355_0.jpg?itok=t_71gh8D" width="640" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Επιστρέφει το φάντασμα της Συνθήκης των Σεβρών.</span></h3>Πυρ και μανία στην κυριολεξία είναι οι Τούρκοι με τον “σκανδαλώδη”, όπως τον χαρακτηρίζουν χάρτη της Τουρκίας, που δημοσιοποίησε το γαλλικό πρακτορείο ειδήσεων AFP.<br /><br />Ο χάρτης δημοσίευσε τις βάσεις των τουρκικών μη επανδρωμένων εναερίων οχημάτων, χωρίς να ...συμπεριλαμβάνει μέρος της Κωνσταντινούπολης και της Α. Θράκης στο τουρκικό έδαφος.<br /><br />Το θέμα ήταν οι εξαγωγές των τουρκικών UAV και το μεγάλο ενδιαφέρον για αυτά τα εναέρια οχήματα. Αναφέρθηκε ότι πολλές χώρες, από το Καζακστάν μέχρι την Αγκόλα, αγοράζουν τουρκικά εξοπλισμένα με πυραύλους UAV, κάτι που έχει εγείρει ανησυχίες στην δύση και σε χώρες σαν την Γαλλία η οποία έχει ισχυρότατη αμυντική βιομηχανία.<br /><br />Στον χάρτη με τίτλο «Demand for Turkish drones», φαινόταν ότι «η περιοχή της Κωνσταντινούπολης στην Ευρωπαϊκή Πλευρά και η Α. Θράκη δεν ανήκαν στην Τουρκία».<br /><br />Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που παρόμοιοι χάρτες κυκλοφορούν με θέμα την ευρωπαϊκή πλευρά της Τουρκίας.<br /><br />Μόλις τον Ιούνιο του 2021, ο γνωστός μας Τούρκος Ναύαρχος ε.α. Cihat Yaycı, ο οποίος επηρεάζει την εξωτερική πολιτική της Τουρκίαςείε δηλώσει: <br /><br /><i>Ο Μπάιντεν λέει: «Θέλω να να δω την ίδρυση ενός ανεξάρτητου κουρδικού κράτους». Αυτά είναι ασύμβατα με συμμαχίες.<br />Μετά από αυτό ξέρετε τι θα έρθει; Ένα ''Ελληνορθόδοξο Βατικανό'' στην Κωνσταντινούπολη. Το λένε ανοιχτά. Πρόκειται για ένα έργο που διαταράσσει την ενότητα και την ακεραιότητα της Τουρκίας. Ταυτόχρονα, η Τουρκία πρέπει να διαφοροποιήσει τα οπλικά της συστήματα. Δεν θα πρέπει να αγοράζουμε όπλα από την Δύση”.<br /><br />'Η απομόνωση της Τουρκίας από την Ανατολική Μεσόγειο, από την Κύπρο σημαίνει το τέλος του Τουρκικού Έθνους. Αυτό θα σήμαινε μια νέα Συνθήκη των Σεβρών με το πρόσχημα των λεγόμενων καλών σχέσεων. Δεν θα πρέπει να προκληθούν νέες απώλειες”.<br /></i><br />Η Τουρκία έχει συνειδητοποιήσει ότι θα ήταν εξαιρετικά επικίνδυνο να προχωρήσει σε ανοιχτή πολεμική ρήξη εναντίον κράτους μέλους της ΕΕ / ΝΑΤΟ, καθώς θα προκαλούσε άμεσα την απόσχιση των κουρδικών εδαφών από την νοτιοανατολική Τουρκία.<br /><br />Η περιοχή Ντιγιαρμπακίρ πιθανότατα θα ενώνονταν με τις κουρδικές περιοχές του βόρειου Ιράκ και της Συρίας, οδηγώντας στην ίδρυση ενός ανεξάρτητου κουρδικού κράτους που θα είχε πρόσβαση στη θάλασσα, τεράστιους πόρους πετρελαίου και έναν αδιαμφισβήτητο προσανατολισμό υπέρ της Αμερικής και του Ισραήλ.<br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι μολονότι μοιάζει με μια παρανοϊκή ιδέα, ορισμένα μέρη απολαμβάνουν τη δυνατότητα διεθνοποίησης της μικρής γεωγραφικής ευρωπαϊκής περιοχής της Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένης της περιοχής Kadikoy (στην ασιατική πλευρά της Κωνσταντινούπολης), προκειμένου το Στενό του Βοσπόρου να τεθεί υπό τον άμεσο έλεγχο των άλλων δυνάμεων.<br /><br />Η σημερινή Τουρκία είναι αυτό που έχει μείνει από τη διαμελισμένη Οθωμανική Αυτοκρατορία, και με δεδομένο ότι είναι μια χώρα που αποτελείται από μια ποικιλία φυλών και εθνοτήτων, είναι πάρα πολύ ευάλωτη σε ακόμη μεγαλύτερη αποσύνθεση, ότι και να δηλώνουν διάφοροι ειδικοί , ειδικά στην χώρα μας.<br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2021-12/afp_9332-1612202197da2cc7.jpg"><img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2021-12/afp_9332-1612202197da2cc7.jpg?itok=gC2fPtcz" /></a><br /><br /><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γαλλικός χάρτης χωρίς την μισή Κωνσταντινούπολη και την Α. Θράκη.

Επιστρέφει το φάντασμα της Συνθήκης των Σεβρών. Πυρ και μανία στην κυριολεξία είναι οι Τούρκοι με τον “σκανδαλώδη”, όπως τον χαρακτηρίζουν ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πίσω από την αμερικανολαγνεία καιροφυλακτεί η τουρκολαγνεία.

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2019/11/mitsotakis-paiat-tsipras-slpress.gr_.png" /><br /><br /><b>Γρίβας Κώστας</b><br />Εδώ και πολλά χρόνια, η ελληνική στρατηγική –αν μπορεί να ονομαστεί έτσι αυτή η καρικατούρα– θεωρούσε ότι το σύστημα στην περιοχή μας ελέγχεται αποτελεσματικά από τις ΗΠΑ. Άρα, αν μη τι άλλο, έχουμε εξασφαλισμένο τον πυροσβεστικό ρόλο των Αμερικανών σε περίπτωση που συμβεί μία στρατιωτική εμπλοκή με την Τουρκία. Συνεπώς, έλεγαν, καθώς η Τουρκία γίνεται το “κακό παιδί” της περιοχής, η Ουάσινγκτον θα την τιμωρήσει.<br /><br />Φτάσαμε, λοιπόν –με βάση αυτή τη λογική– και επειδή το ελληνικό σύστημα εξουσίας δεν δέχεται την πολυπολική φύση του διεθνούς συστήματος (έχει μείνει σε παρελθόντα χρόνο, όταν οι ΗΠΑ ήταν η μοναδική υπερδύναμη) να εγκλωβιστούμε. Έχουμε εγκλωβιστεί σε μία εθνική στρατηγική η οποία οδηγεί την αυτοεξάλειψη της Ελλάδας. Έχουμε φτάσει σε τέτοιο σημείο ταύτισης με τον αμερικανικό παράγοντα, που αν το έβλεπε ακόμα και ο Παναγιώτης Πιπινέλης, (υπουργός Εξωτερικών επί Χούντας 1967-1970) θα συνιστούσε στις εγχώριες ελίτ να συγκρατηθούν, να μην ταυτίζονται τόσο με τους Αμερικανούς.<br /><br />Δεν είναι μόνο η ταύτιση. Είναι ότι δεν έχει δημιουργηθεί ένα πλέγμα συνεργασιών με τις ΗΠΑ, που θα ήταν κάτι το συζητήσιμο. Είναι η λογική ότι εξαφανιζόμαστε ως γεωπολιτικός δρων στην περιοχή και περιμένουμε ότι δια της αυτοεξάλειψής μας θα εμφανιστεί κάποιος μεγάλος παράγοντας για να αναχαιτίσει την επεκτατική Τουρκία. Αυτό είναι χειρότερο από φαντασίωση. Είναι σαν να περιμένουμε ότι θα έρθουν οι εξωγήινοι να μας βοηθήσουν. Είναι τέτοιου επιπέδου στρατηγική ανάλυση.<br /><br />Έχουμε ενώπιόν μας μία νέα Τουρκία, που έχει αποδείξει ότι είναι πολύ πιο φιλόδοξη και επιθετική από ό,τι πιστεύαμε, ότι λειτουργεί μέσα σε ένα διεθνές σύστημα που αυτή τη στιγμή είναι πολύ πιο αργό από ό,τι πιστεύαμε. Επειδή, λοιπόν, δεν μπορούμε να δραπετεύσουμε από τη γεωγραφία, η Ελλάδα και η Τουρκία βρίσκονται σε ένα γεωγραφικό σημείο του πλανήτη, η κυριαρχία του οποίου είναι κρισιμότατης σημασίας για την παγκόσμια κυριαρχία στο μέλλον. Ταυτοχρόνως, η Τουρκία δι’ αυτής της ενέργειας δείχνει ότι ομογενοποιεί την εξωτερική της πολιτική με πυρήνα την προβολή στρατιωτικής ισχύος. Δηλαδή, λέει και δείχνει ότι τα προβλήματά της με τους γείτονες θα τα λύνει δια των όπλων.<div><br />Μαζικής κλίμακας εθνοκάθαρση<br /><br />Σε αυτό το σημείο, πρέπει να αναφερθώ στο γεγονός ότι επικαλούμαστε συνεχώς το Διεθνές Δίκαιο, λες και υπάρχει ο “παγκόσμιος χωροφύλακας” που με βάση το Διεθνές Δίκαιο θα τιμωρήσει τον παρανομούντα. Ας πάρουμε ως παράδειγμα τη Συρία. Στόχος της Τουρκίας δεν είναι απλά μία στρατιωτική δράση στη βόρεια Συρία εναντίον των κουρδικών δυνάμεων. Στόχος της είναι να κάνει μία μαζικής κλίμακας εθνοκάθαρση στις περιοχές που έχει καταλάβει με τις τρεις διαδοχικές στρατιωτικές επιχειρήσεις που έχει διεξαγάγει στη βόρεια Συρία. Κι αυτό συνιστά μεγάλο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.<br /><br />Η ανύπαρκτη διεθνής κοινότητα, οι υποτιθέμενοι μεγάλοι παίκτες του διεθνούς συστήματος ή περιορίζονται σε ρητορικές καταδίκες ή δεν μιλούν καθόλου. Αν λοιπόν μία κατάφωρη παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου ουσιαστικά μένει ατιμώρητη, υπάρχει κανείς που πιστεύει ακόμα ότι θα εκφέρει ο οποιοσδήποτε ακόμα και έναν λόγο συμπάθειας π.χ. για την ΑΟΖ του Καστελλόριζου;<br /><br />Κι όποιος το πιστεύει είναι μάλλον εκτός πραγματικότητας. Άρα, είναι δεδομένο ότι βρισκόμαστε μόνοι μας σε έναν εχθρικό κόσμο με έναν πολύ φιλόδοξο και εχθρικό γείτονα. Αν θέλουμε, λοιπόν, να αντιμετωπίσουμε την Τουρκία πρέπει να ξεκινήσουμε από αυτήν τη ρεαλιστική ανάλυση. Γιατί μόνο αν ξεκινήσουμε από αυτό, έχουμε ελπίδες να ενεργοποιηθούν συμμαχίες (με Γαλλία και Εμιράτα), αλλά και οι τριγωνικές συνεργασίες με Αίγυπτο, Ισραήλ και Ιορδανία. Κανείς δεν θα σου λύσει το πρόβλημα. Θα σε συντρέξει μόνο εάν διαπιστώσει στο πεδίο ότι έχεις μπει στη μάχη με όλες σου τις δυνάμεις.<br />Από την αμερικανολαγνεία στην τουρκολαγνεία<br /><br />Φοβάμαι, όμως, ότι οι ελληνικές ελίτ παθαίνουν αναφυλαξία, όταν τους λες ότι πρέπει να λειτουργήσουν εθνικά και ανεξάρτητα. Το μόνο που συζητούν είναι το ποιος θα είναι ο αφέντης πάνω από το κεφάλι τους. Θα μπορούσαν να συζητήσουν να είναι οι Ρώσοι ή οι Κινέζοι, αλλά δεν διανοούνται να κάνουν πράξη την εθνική ανεξαρτησία, ότι θα λειτουργούμε με βάση τα εθνικά μας συμφέροντα. Αυτό είναι επικίνδυνη ουτοπία, αν όχι έγκλημα καθοσιώσεως στα μάτια των ελληνικών ελίτ, πολιτικών και όχι μόνο.<br /><br />Το επόμενο στάδιο μετά την αμερικανολαγνεία είναι η τουρκολαγνεία. Θα φτάσουν στο σημείο να μας πουν ότι αφού η Τουρκία είναι ο φυσικός ηγεμόνας της περιοχής, πρέπει να προσαρμοστούμε, παραχωρώντας της κυριαρχικά δικαιώματα που διεκδικεί (π.χ. ΑΟΖ), ίσως ακόμα και έδαφος (βραχονησίδες), προκειμένου να εξασφαλίσουμε την ειρήνη! Το “Ελευθερία ή Θάνατος” των προγόνων μας ακούγεται στα αυτιά τους σαν επικίνδυνος τυχοδιωκτισμός.<br /><br />Προς το παρόν τουλάχιστον, το δίλημμα δεν είναι για τους Έλληνες το “Ελευθερία ή Θάνατος”. Το δίλημμα είναι εάν θα προσπαθήσουμε η Ελλάδα να επαναδιεκδικήσει τον εαυτό της ως ανεξάρτητο μέγεθος μέσα στο διεθνές σύστημα. Γιατί εάν δεν κάνουμε αυτό, δια παραλείψεως θα παραδοθούμε με αποτέλεσμα η Ελλάδα να υποστεί μεγάλο και βίαιο γεωπολιτικό ακρωτηριασμό. Τα εξοπλιστικά προγράμματα που έχουν δρομολογηθεί είναι κινήσεις προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά για να παίξουν τον ρόλο τους πρέπει να συνοδεύονται από την αντίστοιχη και δεδηλωμένη πολιτική βούληση.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πίσω από την αμερικανολαγνεία καιροφυλακτεί η τουρκολαγνεία.

Γρίβας Κώστας Εδώ και πολλά χρόνια, η ελληνική στρατηγική –αν μπορεί να ονομαστεί έτσι αυτή η καρικατούρα– θεωρούσε ότι το σύστημα στην περι...

Διαβάστε την συνέχεια

Η νέα τουρκική παγίδα για τα νησιά – Αποστρατιωτικοποίηση και κυριαρχία

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/10/aigaio_stratos_SLpress.gr_.jpg" width="771" /><br /><br /><b>Λυγερός Σταύρος</b><br />Όπως συμβαίνει κατά κανόνα, πριν μία διεκδίκηση σε βάρος της Ελλάδας καταστεί επίσημη θέση της Άγκυρας, ακούγεται από ανεπίσημα χείλη. Για πρώτη φορά, λοιπόν, πριν από αρκετούς μήνες, δηλώθηκε ότι εάν η Ελλάδα δεν προχωρήσει σε αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του ανατολικού Αιγαίου θα έχει παραβιάσει τις συνθήκες, με τις οποίες της παραχωρήθηκαν και ως εκ τούτου η παραχώρηση θα πάψει να ισχύει! Τη θέση εξέφρασε ο ίδιος ο υπουργός Εξωτερικών Τσαβούσογλου, προσδίδοντας τον πιο επίσημο χαρακτήρα.<br /><br />Από την πρώτη στιγμή είχα επισημάνει πως εκείνη η ανεπίσημη δήλωση ήταν προάγγελος μίας κλιμάκωσης του τουρκικού επεκτατισμού. Από το 1973-74 η Άγκυρα ήγειρε επεκτατικές διεκδικήσεις αναφορικά με τον εναέριο χώρο, το FIR και την υφαλοκρηπίδα. Το 1996, η Άγκυρα κλιμάκωσε με τη θεωρία των “γκρίζων ζωνών”, διεκδικώντας ένα μεγάλο αριθμό νησίδων και βραχονησίδων, που δεν αναφέρονταν ονομαστικά στη Συνθήκη της Λωζάννης.<br /><br />Πριν 70 ημέρες περίπου, με την επιστολή που κατέθεσε στον ΟΗΕ ο εκεί μόνιμος αντιπρόσωπος της Τουρκίας πρέσβης Σινιρλίογλου, η Άγκυρα έκανε ένα μεγάλο βήμα για να καταστήσει την ανεπίσημη θέση επίσημη πολιτική, ανοίγοντας τον δρόμο για την τωρινή δήλωση Τσαβούσογλου. Αυτό, άλλωστε, είχε συμβεί και με τη θεωρία περί “γκρίζων ζωνών”. Τέσσερα χρόνια πριν προβληθεί ως επίσημη θέση της Άγκυρας, την είχε προαναγγείλει ένας Τούρκος ναύαρχος, αλλά στην Αθήνα είχε περάσει “ντούκου”.<br /><br />Είναι εδώ και πολύ καιρό ξεκάθαρο από αλυσίδα επίσημων δηλώσεων ότι η Άγκυρα έχει μετατρέψει την αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών σε αιχμή του διπλωματικού της δόρατος. Πρόκειται για ζήτημα-κλειδί της ελληνικής αποτρεπτικής στρατηγικής και κατ’ επέκταση της ελληνοτουρκικής διένεξης. Είναι κοινό μυστικό, μάλιστα, πως κατά καιρούς ασκούνται στην Αθήνα πιέσεις από το Βερολίνο και από την Ουάσιγκτον για να αποδεχθεί “μερική αποστρατιωτικοποίηση”.<br /><br />Υπενθυμίζουμε τη δήλωση Πομπέο ότι «πρέπει να μειώσουμε το στρατιωτικό αποτύπωμα παντού και πρέπει να χρησιμοποιήσουμε διπλωματικά μέσα, όχι στρατιωτικά». Η δήλωση εκείνη, σε συνδυασμό με την κυβερνητική σιωπή, είχε τροφοδοτήσει σχετικά δημοσιεύματα, υποχρεώνοντας τον πρεσβευτή Πάιατ να προβεί σε διάψευση μέσω Twitter: «Η Αμερική δεν κάνει τέτοιες προτάσεις (για αποστρατιωτικοποίηση). Μια ασφαλής και ισχυρή Ελλάδα είναι προς το συμφέρον της Αμερικής».<br /><br />Η προφανής παγίδα<br /><br />Μετά την κρίση στα Ίμια (1996), οι Αμερικανοί είχαν ρίξει στο τραπέζι την πρόταση η Ελλάδα να αποστρατιωτικοποιήσει τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, αφήνοντας εκεί μόνο τις δυνάμεις που προβλέπουν οι Συνθήκες της Λωζάννης (του 1923 για το βορειοανατολικό Αιγαίο) και των Παρισίων (του 1947 για τα Δωδεκάνησα). Σε αντάλλαγμα, οι Τούρκοι θα απέσυραν τη Στρατιά του Αιγαίου στο εσωτερικό και τον αποβατικό στόλο τους από τα μικρασιατικά παράλια.<br /><br />Αν και τότε οι γνωστοί κύκλοι στην Αθήνα συζητούσαν με διάθεση να αποδεχθούν αυτή την πρόταση, η παγίδα ήταν πολύ προφανής. Δεν χρειάζονται στρατιωτικές γνώσεις για να δούμε ότι σε περίπτωση κρίσης οι τουρκικές χερσαίες δυνάμεις και ο αποβατικός στόλος θα μπορούσαν να επιστρέψουν σε 24 ώρες, ή έστω ημέρες, απέναντι από τα ελληνικά νησιά, ενώ ο επανεξοπλισμός των νησιών θα απαιτούσε μήνες, εάν ποτέ καθίστατο εφικτός.<br /><br />Έτσι, στο διπλωματικό παρασκήνιο είχε πέσει δεύτερη πρόταση. Τότε, η κυβέρνηση Σημίτη είχε προτείνει την παραπομπή στη Χάγη της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας και της κυριαρχίας των Ιμίων. Για να διευκολύνει την υιοθέτηση της πρότασης από τους Τούρκους, μάλιστα, η Αθήνα είχε απελευθερώσει το χρηματοδοτικό πρωτόκολλο της ΕΕ προς την Τουρκία, που μέχρι τότε μπλόκαρε.<br /><br />Οι Τούρκοι, όμως, είχαν άλλα σχέδια. Στόχος τους ήταν να παραπεμφθεί στη Χάγη η αποστρατικοποίηση των νησιών. Ήθελαν να εκμεταλλευθούν την ασθενή νομική θέση της Ελλάδας για το ζήτημα, προκειμένου να θέσουν τα νησιά σε καθεστώς ομηρίας και κατ’ επέκταση να μπορούν να εκβιάζουν αποτελεσματικά την Αθήνα. Αν η αποστρατιωτικοποίηση πήγαινε πακέτο με την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, η Άγκυρα εκτιμούσε (όχι αβάσιμα) πως μάλλον θα έχανε το έλασσον και θα κέρδιζε το μείζον, δηλαδή την αποστρατιωτικοποίηση.<div><br />Τι προβλέπουν οι συνθήκες<br /><br />Στο σημείο αυτό είναι αναγκαία μία παρένθεση. Η Συνθήκη της Λωζάννης προβλέπει ότι στα νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου μπορούν να υπάρχουν μόνο δυνάμεις από ντόπιους στρατεύσιμους. Η δε Συνθήκη των Παρισίων προβλέπει για τα Δωδεκάνησα την ύπαρξη δυνάμεων εσωτερικής ασφαλείας, όχι στρατού. Οι δεσμεύσεις αυτές είχαν επιβληθεί, επειδή οι Τούρκοι είχαν υποστηρίξει ότι τα νησιά μπορεί να χρησιμοποιηθούν από την Ελλάδα ως βάση εισβολής στη Μικρά Ασία. Σήμερα ο ισχυρισμός αυτός προκαλεί μόνο γέλια.<br /><br />Μέχρι το 1974, η Ελλάδα σεβόταν τις συνθήκες. Μετά το 1974 η τουρκική απειλή κατέστη συγκεκριμένη όχι μόνο λόγω της εισβολής στην Κύπρο, αλλά και λόγω του ότι το 1975 συστάθηκε η στρατιά του Αιγαίου με έδρα τη Σμύρνη και με στόχο τα ελληνικά νησιά. Έτσι, η Ελλάδα υποχρεώθηκε να τα οχυρώσει. Νομικά στηρίζεται στο άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ, που υπερισχύει των συνθηκών και ο οποίος προβλέπει το δικαίωμα κάθε κράτους στην άμυνα.<br /><br />Η ελληνική πλευρά έχει νομικά το δικαίωμα να αρνηθεί την παραπομπή του συγκεκριμένου θέματος, γιατί δεν έχει αναγνωρίσει στο Διεθνές Δικαστήριο δικαιοδοσία για θέματα άμυνας. Πολιτικά, όμως, είχε βρεθεί σε μειονεκτική θέση, επειδή η ίδια η Αθήνα έχει αναγάγει τη Χάγη σε κεντρικό διπλωματικό εργαλείο επίλυσης των ελληνοτουρκικών. Αυτό είχε φανεί από όταν οι Αμερικανοί στη δεκαετία του 1990 είχαν υιοθετήσει την τουρκική απαίτηση και πίεζαν τον τότε υπουργό Εξωτερικών Πάγκαλο να αναγνωρίσει στη Χάγη και δικαιοδοσία για θέματα άμυνας, ή να αρχίσει μία συνολική διαπραγμάτευση για το Αιγαίο. Όταν ο Πάγκαλος είχε αρνηθεί, η Ουάσιγκτον είχε ζητήσει και επισήμως να παραπεμφθούν στη Χάγη όλες οι «εδαφικές διαφορές»!<br /><br />Δικαιολογημένα ο τότε Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Ισμαήλ Τζεμ είχε δηλώσει ότι εκείνη «η ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ πλησιάζει τις τουρκικές θέσεις», προσθέτοντας με εμφανή ικανοποίηση ότι γι’ αυτό και είχε προκαλέσει σοκ στην Αθήνα. Κι όμως, η εξέλιξη εκείνη δεν ήταν έκπληξη. Από την άνοιξη του 1996 και επανειλημμένως είχα γράψει στην “Καθημερινή” και στον “Επενδυτή” ότι η Ουάσιγκτον θα προωθούσε τη φόρμουλα του πακέτου, δηλαδή την παραπομπή στη Χάγη αθροιστικά όλων των θεμάτων που θα έθετε η μία και η άλλη πλευρά, μετατρέποντας τη Χάγη σε μπούμεραγκ για την ελληνική διπλωματία.<br /><br /></div><div>Αποστρατιωτικοποίηση και “επιθετικά” όπλα<br /><br />Αυτά τότε. Ισχύουν ακριβώς τα ίδια και σήμερα; Η απάντηση είναι όχι. Μπορεί και σήμερα οι Τούρκοι να θέτουν ζήτημα αποστρατιωτικοποίησης, αλλά γνωρίζουν ότι καμία ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να αφοπλίσει τα νησιά. Γιατί το θέτουν τότε; Το θέτουν όχι τόσο για να πάρουν κάποιο αντάλλαγμα κάπου αλλού, όσο επειδή ελπίζουν ότι υπό το κράτος του φόβου η Αθήνα μπορεί να αποσύρει σιωπηλά από τα νησιά τα λεγόμενα “επιθετικά” όπλα, δηλαδή οπλικά συστήματα που μπορούν να πλήξουν στόχους στη ζώνη των μικρασιατικών ακτών. Με άλλα λόγια δεν τους ενδιαφέρουν οι στρατιώτες, αλλά οι πύραυλοι.<br /><br />Κυρίως, όμως, το θέτουν για να αποτρέψουν τη μετατροπή των νησιών σ’ αυτό που μπορούν να μετατραπούν: σε μία αλυσίδα βάσεων πυραυλικών συστημάτων (εδάφους-εδάφους, εδάφους-αέρος και εδάφους-θαλάσσης), τα οποία θα αποτελούν την καλύτερη αποτροπή. Κι αυτό, επειδή θα μπορούν να ελέγξουν σε μεγάλο βαθμό το Αιγαίο σε αέρα και θάλασσα, αλλά και να πλήξουν με ακρίβεια ζωτικούς στόχους σε μεγάλο βάθος στη δυτική Τουρκία, αν όχι και ανατολικότερα.<br /><br />Αυτός είναι ο δυνητικός εφιάλτης των Τούρκων στο στρατιωτικό επίπεδο. Ακόμα κι αν σε μία σύγκρουση κατάφερναν με απόβαση να καταλάβουν ένα ή και δύο ελληνικά νησιά, το στρατιωτικό και οικονομικό κόστος που θα πλήρωναν θα ήταν πολλαπλάσιο. Με άλλα λόγια, η ελληνική αποτρεπτική στρατηγική θα αποκτούσε πολύ πιο αξιόπιστη βάση από ό,τι σήμερα. Η Άγκυρα θα υποχρεωνόταν να εγκαταλείψει τα στρατιωτικά νταηλίκια, με τα οποία προωθεί τις μονομερείς επεκτατικές διεκδικήσεις της σε βάρος της Ελλάδας.<br /><br />Εδώ ακριβώς “μπαίνουν στη σκηνή” η Ουάσιγκτον και το Βερολίνο. Ο Πάιατ, όπως και ο Γερμανός πρεσβευτής στην Αθήνα, δεν είπαν προ καιρού ψέματα όταν δήλωναν πως οι κυβερνήσεις τους δεν πιέζουν την Ελλάδα να αποστρατιωτικοποιήσει τα νησιά. Σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες, όμως, την πίεζαν να δεσμευτεί πως θα αποσύρει τα “επιθετικά” όπλα, ή τουλάχιστον πως δεν θα εγκαταστήσει “έξυπνα” πυραυλικά συστήματα στα νησιά, όπως επιβάλει στοιχειώδης στρατιωτική και πολιτική λογική, προκειμένου η ελληνική αποτρεπτική στρατηγική να καταστεί συμπαγής, αξιόπιστη και αποτελεσματική.<br /><br />Αυτό το νόημα είχε η δήλωση Πομπέο περί μείωσης του στρατιωτικού αποτυπώματος. Το ίδιο νόημα έχουν και οι συναφείς δηλώσεις από εταίρους και συμμάχους. Ακριβώς γι’ αυτό, δεν αρκεί η δήλωση ότι δεν τίθεται θέμα αποστρατιωτικοποίησης. Η Αθήνα οφείλει να καταστήσει πάγια εθνική θέση ότι δεν πρόκειται να αναλάβει την οποιαδήποτε δέσμευση έναντι Τουρκίας, ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ αναφορικά με την άμυνα και τον εξοπλισμό των νησιών. Αυτό ως πρώτο βήμα, γιατί το δεύτερο και σημαντικότερο είναι να μετατρέψει τα νησιά σε “αβύθιστα πυραυλοφόρα”.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η νέα τουρκική παγίδα για τα νησιά – Αποστρατιωτικοποίηση και κυριαρχία

Λυγερός Σταύρος Όπως συμβαίνει κατά κανόνα, πριν μία διεκδίκηση σε βάρος της Ελλάδας καταστεί επίσημη θέση της Άγκυρας, ακούγεται από ανεπίσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γαλλία: Ξεκίνησε παρουσία Έλληνα ΣΕΑ η ναυπήγηση της πρώτης FDI Belh@rra… ενώ “έβγαλε” και πολύ σημαντικά νέα

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/12/Group-Naval-Lorient-Belh@rra-8-1-790x400.jpg" /><br /><br />Ολοκληρώθηκε η τελετή απόθεσης τρόπιδας (keel laying) της πρώτης φρεγάτας FDI Belh@erra στο ναυπηγείου της Lorient στις ακτές του Ατλαντικού που θα ναυπηγηθεί για το γαλλικό Ναυτικό και θα λάβει το όνομα “Admiral Ronarc’h”. Στην τελετή από ελληνικής πλευράς παραβρέθηκε ο Θάνος Ντόκος, Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη.<br /><br />Όσον αφορά τις πληροφορίες που διέρρευσαν, η πρώτη γαλλική Belh@rra θα είναι έτοιμη σε έναν χρόνο και στο τέλος του 2022 θα ξεκινήσει τη διαδικασία των εν όρμω δοκιμών σε συνεργασία με το γαλλικό Ναυτικό και με τη γαλλική διεύθυνση εξοπλισμών και προμηθειών (DGA). Παράλληλα θα βρίσκεται σε εξέλιξη η ναυπήγηση της δεύτερης Belh@rra που αφορά το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι θα γίνουν όλες οι δοκιμές εντός του 2023 από το γαλλικό Ναυτικό στο γαλλικό καράβι και το 2024 θα ακολουθήσει η ίδια διαδικασία για την πρώτη ελληνική φρεγάτα FDI Belh@rra προ της παράδοσής της, προφανώς με αξιοποίηση της γνώσης που θα έχει προκύψει από τις δοκιμές της πρώτης.<br /><br />Η παρουσία Ντόκου στην τελετή έδωσε την ευκαιρία συζήτησης από την οποία προέκυψαν πολύ ενδιαφέρουσες ειδήσεις. Η πρώτη και σημαντικότερη, είναι ότι η ΔΕΝ υπάρχει επίσημη πρόταση της ιταλικής Fincantieri για εξαγορά των Ναυπηγείων Ελευσίνας, ούτε και επίσημη πρόταση για κορβέτες (Doha)! Όσον αφορά τις κορβέτες, οι δυο προτάσεις που υπάρχουν και εξετάζονται είναι μόνο γαλλική (Gowind) και η ολλανδική (Sigma 10514)!<br /><br />Πολύ ενδιαφέρουσες είναι και οι ειδήσεις που προέκυψαν για τη διαμόρφωση των πλοίων σε ελληνική υπηρεσία. Σύμφωνα με την επίσημη θέση της Group Naval, το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό ΔΕΝ ζήτησε την τοποθέτηση πυροβόλου STRALES στις Belh@rra. Αυτό προκαλεί μεγάλη εντύπωση τόσο επί της ουσίας, όσο και λόγω πολύ συγκεκριμένων πληροφοριών ιδιαίτερα αξιόπιστων πηγών που επέμεναν ότι το ζήτημα αυτό είχε απασχολήσει τις συζητήσεις ανάμεσα στην ελληνική πλευρά και μάλιστα έντονα.<br /><br />Μεγάλο ενδιαφέρον έχει και η επίσημη γαλλική θέση, ότι πρόβλημα για την τοποθέτηση του STRALES δεν υφίσταται και το σύστημα μπορεί να τοποθετηθεί κανονικότατα όπως ανάλογα της Oto Melara των 76 χλστ. Εν ολίγοις, επιμένουν ότι ΔΕΝ ζητήθηκε από το Πολεμικό Ναυτικό.<br /><br />Επίσης, πέρα από το σύστημα RAM, τα ελληνικά πλοία θα διαφέρουν από τα γαλλικά ως προς το ότι θα φέρουν όλη την υποδομή, καλωδιώσεις, βάσεις εγκατάστασης, συστήματα ψύξης και τροφοδοσίας σε ηλεκτρική ενέργεια, για την εγκατάσταση συστήματος ECM (Electronic Counter-Measures). Ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι ότι οι Γαλλοι αναφέρουν ότι θα μπορεί αν τοποθετηθεί, προφανώς με επιπρόσθετο κόστος, όποιο σύστημα επιθυμεί η Ελλάδα. Σύμφωνα πάντα με τη γαλλική πλευρά (Group Naval), η υποδομή είναι ακριβώς ίδια.<br /><br />Αξίζει να σημειωθεί ότι το υπό ναυπήγηση πλοίο στο ναυπηγείο, όπως φαίνεται στις φωτογραφίες, είναι κορβέτα Gowind που ναυπηγείται για λογαριασμό των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ΗΑΕ).<div><br /><a href="https://www.defence-point.gr/news/?attachment_id="><img height="480" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/12/Group-Naval-Lorient-Belh@rra-1.jpg" width="640" /></a><br /><a href="https://www.defence-point.gr/news/gallia-xekinise-paroysia-ellina-sea-i-naypigisi-tis-protis-fdi-belh-rra-eno-quot-evgale-quot-kai-poly-simantikes-eidiseis/group-naval-lorient-belh-rra-1-2"><img height="480" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/12/Group-Naval-Lorient-Belh@rra-1-1.jpg" width="640" /></a><br /><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a></div><div><br /></div><div><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γαλλία: Ξεκίνησε παρουσία Έλληνα ΣΕΑ η ναυπήγηση της πρώτης FDI Belh@rra… ενώ “έβγαλε” και πολύ σημαντικά νέα

Ολοκληρώθηκε η τελετή απόθεσης τρόπιδας (keel laying) της πρώτης φρεγάτας FDI Belh@erra στο ναυπηγείου της Lorient στις ακτές του Ατλαντικού...

Διαβάστε την συνέχεια

Στα άκρα -Με επιστολή στον ΟΗΕ η Τουρκία δικαιολογεί στρατιωτική επέμβαση σε νησιά του Αιγαίου!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.skai.gr/sites/default/files/styles/large/public/2020-10/cavusoglu_ap_20238672098342.jpg?itok=DNqEYn3T" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="451" data-original-width="800" height="361" src="https://www.skai.gr/sites/default/files/styles/large/public/2020-10/cavusoglu_ap_20238672098342.jpg?itok=DNqEYn3T" width="768" /></a></div><h3 style="text-align: left;">  <span style="font-weight: normal;"> ''Η Ελλάδα δεν έχει δικαίωμα κυριαρχίας στα νησιά του Αιγαίου''.</span></h3>Στα άκρα οδεύουν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις με τον κίνδυνο στρατιωτικής εμπλοκής να είναι κάτι παραπάνω από ορατός στο κοντινό μέλλον.<br /><br />Η νέα ακραία πρόκληση ήρθε από τον ίδιο τον Τούρκο Υπουργό Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ο οποίος μπροστά στην τουρκική Εθνοσυνέλευση ανακοίνωσε πως η ” Ελλάδα δεν έχει δικαίωμα κυριαρχίας σε νησιά του Αιγαίου”.<br /><br />Μάλιστα κοινοποίησε την θέση αυτή με επιστολή στον ΟΗΕ προσπαθώντας να δικαιολογήσει τυχόν στρατιωτική επέμβαση στο μέλλον!<br /><br />Ειδικότερα, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του ΣΚΑΪ, αφού ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της αντιπολίτευσης τον ρώτησε για το καθεστώς αποστρατικοποίησης των νησιών του Αιγαίου, ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας απάντησε ότι τα νησιά πρέπει να είναι αποστρατικοποιημένα, αλλά αυτό το καθεστώς παραβιάστηκε από το 1960 που ήταν το ρεπουμπλικανικό λαϊκό κόμμα στην κυβέρνηση.<br /><br />Σημείωσε δε ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να έχει δικαίωμα κυριαρχίας στα νησιά, τα οποία στρατιωτικοποιεί και για αυτό το λόγο εστάλη σχετική επιστολή στον ΟΗΕ.<br /><br />«Ο βουλευτής της αντιπολίτευσης Ενγκίν Αλτάι κατηγόρησε την κυβέρνησή μας για την παραβίαση του αποστρατικοποιημένου καθεστώτος των νησιών του Αιγαίου.<br /><br />Αυτό είναι ένα εθνικό ζήτημα. Τα νησιά αυτά παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα υπό όρους με τις συνθήκες της Λωζάνης και των Παρισίων.<br /><br />Με τον όρο της αποστρατιωτικοποίησης. Η Ελλάδα από το 1960 στρατιωτικοποιεί αυτά τα νησιά. Δεν είναι κάτι νέο.<br /><br />Όμως εμείς τι κάναμε; Στείλαμε επιστολή στον ΟΗΕ και τονίσαμε πως σε περίπτωση που η Ελλάδα συνεχίζει να παραβιάζει το αποστρατικοποιημένο καθεστώς των νησιών, δε θα μπορεί να ισχυρίζεται ότι έχει δικαίωμα κυριαρχίας σε αυτά.<br /><br />Και αυτό το καταγράψαμε στον ΟΗΕ» ανέφερε ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου μιλώντας στη Βουλή.<br />Τσαβούσογλου: Η Ουάσιγκτον συμφώνησε στη διχοτόμηση της Κυπριακής ΑΟΖ!<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι και χθες ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου έκανε νύξη για τουρκική υφαλοκρηπίδα στην Κυπριακή ΑΟΖ. «Οι ΗΠΑ και το Κατάρ υποσχέθηκαν να μην κάνουν γεωτρήσεις στην Κυπριακή ΑΟΖ» είπε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών και απείλησε Ελλάδα και Κύπρο τονίζοντας «είμαστε έτοιμοι για όλα, αν χρειαστεί στο τραπέζι κι αν χρειαστεί και στο μέτωπο».<br /><br />«Φέτος, η Ελλάδα και οι Ελληνοκύπριοι προσπάθησαν 6 φορές να στείλουν στην υφαλοκρηπίδα μας πλοία τρίτων χωρών και κάθε φορά με τις επαφές μας, με τις εν λόγω χώρες, αλλά και με τους στρατιώτες μας, δηλαδή με την παρουσία των ενόπλων δυνάμεων μας, τους εμποδίσαμε. Τι είπαμε πριν; Είμαστε έτοιμοι για όλα, αν χρειαστεί στο τραπέζι κι αν χρειαστεί και στο μέτωπο» διεμήνυσε ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου.<br /><br />«Για τη συμφωνία που έχουν υπογράψει το Κατάρ και Exxon πρέπει να ξεκαθαρίσω πως όπως είπα και νωρίτερα, πως κανένας δεν μπορεί να εισέλθει στην υφαλοκρηπίδα μας δίχως την άδεια μας. Επίσης κανένας δεν μπορεί να μπει στις περιοχές που έχει δώσει άδειες ερευνών η ”ΤΔΒΚ”. Και ουσιαστικά και οι δυο χώρες, οι ΗΠΑ και το Κατάρ, υποσχέθηκαν πως στο οικόπεδο 5 δεν θα μπουν στην περιοχή της δικής μας υφαλοκρηπίδας. Δεν θα μπουν, θα παραμείνουν στην περιοχή νότια από την γραμμή της υφαλοκρηπίδας μας στο οικόπεδο 5» κατέληξε.<div><br /></div><div><a href="https://warnews247.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Στα άκρα -Με επιστολή στον ΟΗΕ η Τουρκία δικαιολογεί στρατιωτική επέμβαση σε νησιά του Αιγαίου!

   ''Η Ελλάδα δεν έχει δικαίωμα κυριαρχίας στα νησιά του Αιγαίου''. Στα άκρα οδεύουν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις με τον κίνδυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Εξελίξεις για κορβέτες, ΜΕΚΟ αλλά και ευρωκορβέτες: Τα χρονικά περιθώρια είναι εξαιρετικά στενά…

<img height="266" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/12/211214225751_PSARA-1024x425.jpg" width="754" /><br /><br />Τις χρονικές διαστάσεις που έλαβε το θέμα επιλογής των νέων φρεγατών, προσπαθούν ν’ αποφύγουν στο Πολεμικό Ναυτικό, στις νέες «ναυμαχίες» που άρχισαν τόσο για τις νέες κορβέτες, όσο και για τον εκσυγχρονισμό των φρεγατών τύπου ΜΕΚΟ.<br /><br />Οι «μνηστήρες» παρά την ήττα από τους Γάλλους ουσιαστικά διεκδικούν τον δικό τους χώρο μέσα στις τάξεις του Πολεμικού Ναυτικού. Ενός όπλου που πάντα έδινε ηχηρό παρόν στο Αιγαίο και την Μεσόγειο, αλλά πλέον η αποστολή του αναβαθμίζεται καθημερινά. Κατά συνέπεια οι εταιρείες έχουν κάθε λόγο να θέλουν να μπουν σ’ έναν από τους πιο ισχυρούς στόλους στη Μεσόγειο και μέσω αυτού να πάρουν και το διαφημιστικό μερίδιο, από την στιγμή που το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό πέραν της ισχύς του διαθέτει η ναυτοσύνη του ξεχωρίζει.<br /><br />Αλλά τα γεγονότα μαρτυρούν ότι ακόμη κι αν γίνει άμεσα η επιχειρησιακή αξιολόγηση από το Πολεμικό Ναυτικό για τις κορβέτες και τον εκσυγχρονισμό των φρεγατών ΜΕΚΟ, υπάρχουν ζητήματα που θα καθυστερήσουν την υλοποίηση των αποφάσεων.<br /><br />Βεβαίως οι καθυστερήσεις που έζησαν όλοι στο Πολεμικό Ναυτικό κατά τη διάρκεια της «φρεγατομαχίας», μόνο καλό έκαναν στον Ελληνικό στόλο, διότι και αξιόπιστο πλοίο επελέγη στο τέλος της ημέρας και η τιμή στην οποία προσφέρονται οι τρεις νέες Γαλλικές φρεγάτες δεν έχει απολύτως καμία σχέση με εκείνες που αρχικά ήθελαν οι Γάλλοι.<br /><br />Όμως τουλάχιστον σ’ ότι έχει να κάνει με τις φρεγάτες τύπου ΜΕΚΟ, είναι εκείνες που καλούνται να σηκώσουν ίσως το πιο σημαντικό βάρος διότι τα επόμενα χρόνια θα είναι ολοένα και πιο μόνες στα Ελληνικά ή όποια άλλα νερά πρέπει να πλεύσουν.<br /><br />Οι προτάσεις για τις ΜΕΚΟ από Γαλλία, Ολλανδία, Ηνωμένες Πολιτείες ήδη βρίσκονται υπό επεξεργασία στη Διεύθυνση Εξοπλισμών του Πολεμικού Ναυτικού. Και μπορεί μια απόφαση να είναι εύκολη επιχειρησιακά σε αυτή την φάση, όμως η υλοποίηση αυτού του έργου κάπου πρέπει να γίνει και μάλιστα με ταχύς ρυθμούς. Οι ΜΕΚΟ είναι πλοία που δεν μπορεί κανείς να τα καθυστερήσει μέσα σ’ ένα ναυπηγείο, ειδικά τώρα που οι αποφάσεις δείχνουν πως δεν πρόκειται να γίνει ένας χρονοβόρος εξ ολοκλήρου εκσυγχρονισμός.<br /><br />Και μπορεί το Πολεμικό Ναυτικό να έχει ως αποστολή καθαρά την επιχειρησιακή αξιολόγηση των προτάσεων, δεν παύει όμως οι Επιτελείς να ζουν στην Ελλάδα, να βιώνουν τα υφιστάμενα προβλήματα που υπάρχουν και ν’ αναζητούν μέσα σ’ όλα και το «πακέτο» εκείνο που θα φέρει καλύτερες ημέρες στον στόλο.<br /><br />Μέσα σε αυτό το πακέτο είναι τοποθετημένα και θέματα, όπως των Ελληνικών ναυπηγείων και η τυχόν εμπλοκή που μπορεί να έχουν και στα δυο αυτά προγράμματα.<div><br />Το back up είναι η ευρωκορβέτα<br /><br />Την ίδια στιγμή όμως υπήρξε μια ακόμη εξέλιξη που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη στο Πολεμικό Ναυτικό καθώς αφορά τη συνεργασία των τριών κολοσσών του Ευρωπαϊκού νότου στο θέμα των ευρωκορβετών οι οποίες δεν αποκλείεται να είναι πλοία των επόμενων γενεών για τον στόλο.<br /><br />Η Fincantieri, (σ.σ. που πολύ πρόσφατα δήλωσε το ενδιαφέρον της για τα ναυπηγεία Ελευσίνας) η Naval Group, (σ.σ. ο Γαλλικός κολοσσός που χτίζει τις φρεγάτες Belh@rra) με την κοινοπραξία Naviris που έχουν συστήσει, και η Navantia ενισχύουν τη συνεργασία τους για το πρόγραμμα Modular Multirole Patrol Corvette (MMPC) και επιβεβαιώνουν τη βούλησή τους να συνεργαστούν προκειμένου να αναπτύξουν την πρώτη κοινή ναυτική δυνατότητα στην Ευρώπη.<br /><br />Η κοινή εκτίμησή τους είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετωπίζει ολοένα και περισσότερους τύπους απειλών (αυξημένες εντάσεις μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων, ζητήματα παράνομης μετανάστευσης, τρομοκρατία κ.λπ.).<br />Ως ευρωπαϊκοί βιομηχανικοί παράγοντες στον τομέα της ναυτικής άμυνας, πιστεύουν ότι αυτή είναι η κατάλληλη στιγμή για να ξεκινήσει μια πραγματική συνεργασία γύρω από ένα πρόγραμμα που θα είναι η πρώτη κοινή ναυτική δυνατότητα στην Ευρώπη. Αυτό το στρατηγικό πρόγραμμα υπάρχει ήδη: η European Patrol Corvette (EPC), η πιο σημαντική ναυτική πρωτοβουλία στο πλαίσιο της Μόνιμης Διαρθρωμένης Συνεργασίας (PESCO).<br /><br />Η κοινοπραξία με επικεφαλής τους τρεις βιομηχανικούς ναυτικούς εταίρους και με συντονιστή την Naviris υπέβαλε τη βιομηχανική πρόταση σχετικά με την πρόσκληση MMPC του Ευρωπαϊκού Ταμείου Άμυνας (EDF) προκειμένου να αναπτύξει αυτό το κοινό έργο.<br /><br />Εκεί μέσα βρίσκεται και η Ελληνική σημαία διότι η ευρωκορβέτα εξ αρχής ήταν ένα θέμα που απασχόλησε το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και το Πολεμικό Ναυτικό.<br /><br />Το σχέδιο που θα παραχθεί θα αποτελέσει μια σημαντική εξέλιξη σε σχέση με τα σημερινά πολεμικά πλοία, καθώς θα είναι αρθρωτό, ευέλικτο, καθώς και πιο ενεργειακά αποδοτικό, πιο πράσινο, ασφαλέστερο, πιο διαλειτουργικό και ασφαλές στον κυβερνοχώρο. Το MMPC θα χαρακτηριστεί τελικά ότι ανταποκρίνεται σε συγκεκριμένες εθνικές απαιτήσεις, διατηρώντας το καθορισμένο σχέδιο ως κοινή αναφορά.</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Εξελίξεις για κορβέτες, ΜΕΚΟ αλλά και ευρωκορβέτες: Τα χρονικά περιθώρια είναι εξαιρετικά στενά…

Τις χρονικές διαστάσεις που έλαβε το θέμα επιλογής των νέων φρεγατών, προσπαθούν ν’ αποφύγουν στο Πολεμικό Ναυτικό, στις νέες «ναυμαχίες» πο...

Διαβάστε την συνέχεια

Η λυκοφιλία Ερντογάν με το Κατάρ

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/10/07/erdogan_qatar.jpg"><img height="375" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/10/07/erdogan_qatar.jpg" width="745" /></a><br /><br />Ο Ερντογάν συνοδευόμενος από κουστωδία υπουργών και δημοσιογράφων επισκέφθηκε το «αδελφό Κατάρ» και υπέγραψε 15 συμφωνίες. Δεν παρέλειψε να εξυμνήσει την «επιτυχία» και τις σχέσεις του με το πλούσιο κρατίδιο.<br /><br />Γράφει η <b>ΛΙΑΝΑ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ</b><br /><br /><i>-«Το Κατάρ κατέχει ξεχωριστή θέση στις καρδιές του λαού μας»<br />-«Το Κατάρ στάθηκε δίπλα μας πάντα στις οικονομικές επιθέσεις που δεχθήκαμε»<br />-«Η ασφάλεια του Κατάρ είναι για εμάς ίδια με την ασφάλεια της χώρας μας»</i><br /><br />Μια από τις συμφωνίες αφορά την αμυντική συνεργασία των δυο χωρών. Από τα στοιχεία που έγιναν γνωστά το Κατάρ θα παραχωρήσει 36 αεροσκάφη Rafale στην τουρκική Αεροπορία . Κατά τα δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου τα αεροσκάφη θα πετούν στο Αιγαίο έναντι των ελληνικών. Βέβαια, η Γαλλία όταν έδινε τα αεροσκάφη στο Κατάρ θα έθετε κάποιες προϋποθέσεις που πρέπει να διευκρινιστούν. Εάν δηλαδή το Κατάρ έχει το δικαίωμα να παραχωρήσει σε άλλη χώρα τα αεροσκάφη της και αν ναι με ποιες προϋποθέσεις.<br /><br />Όπως είναι γνωστό ο Γάλλος Πρόεδρος έχει άριστες σχέσεις με το Κατάρ, όλο τον αραβικό κόσμο και κάκιστες με τον Ερντογάν…<br /><br />Τα ίδια δημοσιεύματα υποστηρίζουν ότι το Κατάρ θα αναθέσει την ασφάλεια του Παγκόσμιου Κυπέλλου στους Τούρκους Αστυνομικούς. Ο Πρόεδρος Κλίντον έλεγε ότι το καλύτερο εξαγώγιμο προϊόν της Τουρκίας (λόγω του χαμηλού κόστους και όχι βέβαια της ποιότητας) είναι οι φαντάροι της. Τώρα προστίθεται σε αυτούς και οι Αστυνομικοί της.<br /><br />Από τις πληροφορίες που διαρρέουν σιγά σιγά διαπιστώνει κανείς ότι οι συμφωνίες αυτές είναι κυρίως οικονομικού χαρακτήρα με επαχθείς όρους για την Άγκυρα. Για παράδειγμα ο δημοσιογράφος Σερέφ Ογουζ αποκάλυψε ότι στη συμφωνία swap μεταξύ Κατάρ –Τουρκίας η αξία του δολαρίου ορίστηκε σε 22 λίρες ….<br /><br />Αλλά και ο υπουργός εξωτερικών του Κατάρ ξεκαθάρισε ότι η υποτίμηση της λίρας προκαλεί ενδιαφέρον για εξαγορά επιχειρήσεων, εργοστασίων και ακινήτων σε τιμές ευκαιρίας.<br /><br />Οι «αδελφοί» Καταριανοί κυνηγούν κελεπούρια και συνεχίζουν να συνεργάζονται με την Exxon Mobile στο οικόπεδο 5 της Κυπριακής ΑΟΖ. Βέβαια για το θέμα αυτό ο σουλτάνος και τα φερέφωνα του ποιούν τη νήσσα, κοινώς την πάπια.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η λυκοφιλία Ερντογάν με το Κατάρ

Ο Ερντογάν συνοδευόμενος από κουστωδία υπουργών και δημοσιογράφων επισκέφθηκε το «αδελφό Κατάρ» και υπέγραψε 15 συμφωνίες. Δεν παρέλειψε να ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μεσόγειος: Οι ΗΠΑ στέλνουν το αεροπλανοφόρο «Χάρυ Τρούμαν»

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-12/USSTruman.jpg?itok=xtwgMvJ8" width="734" /><br /><br /><div><b>Γιάννης Αναγνωστόπουλος</b><br />Αρχές της επόμενης εβδομάδας αναμένεται να αρχίσει η γεώτρηση στο τεμάχιο 10 της Κυπριακής ΑΟΖ, από την κοινοπραξία Exxon Mobil and Qatar Petroleum<br /><br />Το σκηνικό για την «τέλεια καταιγίδα» στην Ανατολική Μεσόγειο παίρνει σάρκα και οστά σιγά σιγά καθώς όλα τα πιόνια μπαίνουν στη θέση τους.<br /><br />Μιλώντας στο ΡΙΚ, η υπουργός Ενέργειας της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νατάσα Πηλείδου, είπε ότι αρχές της επόμενης εβδομάδας αναμένεται να αρχίσει η γεώτρηση στο τεμάχιο 10 της Κυπριακής ΑΟΖ, από την κοινοπραξία Exxon Mobil and Qatar Petroleum.<br /><br />Τόνισε δε ότι είναι πολύ σημαντικό για την Κυπριακή Δημοκρατία να γνωρίζει την ακριβή ποσότητα φυσικού αερίου που υπάρχει στην αποκλειστική οικονομική της ζώνης.<br /><br />Αυτά την ίδια ώρα που ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας αναφερόμενος στο τεμάχιο 5 που δόθηκε στην ίδια κοινοπραξία από την Λευκωσία δήλωνε στην τουρκική Βουλή πως ΗΠΑ και Κατάρ δεσμεύτηκαν να μην μπουν στην «υφαλοκρηπίδα» τη Τουρκίας.<br /><br />Συγκριμένα στην ομιλία του κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού στην τουρκική εθνοσυνέλευση, ο Τούρκος ΥΠΕΞ είπε ότι «όσον αφορά τη συμφωνία που υπογράφηκε από το Κατάρ και την Exxon, κανείς δεν μπορεί να εισέλθει στην υφαλοκρηπίδα μας χωρίς την άδειά μας, ανεξάρτητα από το ποιος είναι». «Επιπλέον, κανείς δεν μπορεί να εισέλθει στις περιοχές που αδειοδοτούνται από την τδβκ χωρίς την άδειά μας. Επομένως, σε αυτή τη συμφωνία στο τεμάχιο 5 και οι δύο χώρες - η Αμερική και το Κατάρ - έχουν δεσμευτεί ότι δεν θα μπουν στην υφαλοκρηπίδα μας. Η τδβκ και οι Τ/κ έχουν επίσης δικαιώματα σε όλο τον πλούτο γύρω από την Κύπρο. Γι` αυτό λέμε ότι θα συνεχίσουμε το εργασίες μας για τον τ/κ λαό στις περιοχές που αδειοδοτούνται από την τδβκ μέχρι να υπάρξει δίκαιη κατανομή», ανέφερε ο Τσαβούσογλου.<br /><br />Την ώρα που τα έλεγε αυτά ο υπουργός εξωτερικών της Τουρκίας, ο υδρογραφικός σταθμός της Αττάλειας ανανέωνε την NAVTEX για το Ορούτς Ρέις βορείως της Κύπρου μέχρι το τέλος του Ιανουαρίου το 2022.<br /><br />Άσχετα πάντως από το τι ανέφερε ο Τσαβούσογλου στην Τουρκική Βουλή σχετικά με την φερόμενη στάση που θα τηρήσουν οι ΗΠΑ, όλα δείχνουν πως η Ουάσιγκτον δεν προτίθεται να αφήσει τίποτα στην τύχη.<br /><br />Το βράδυ της Τρίτης το πανίσχυρο αεροπλανοφόρο Χάρυ Τρούμαν και η ομάδα μάχης που το συνοδεύει, μπήκαν στην Μεσόγειο πλέοντας στο στενό του Γιβραλτάρ, κατευθυνόμενο σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες στην Ανατολική Μεσόγειο…<br /><br />Η κρίση στο εσωτερικό της Τουρκίας βαθαίνει καθώς η τουρκική λίρα κατακρημνίζεται. Έφτασε την Τρίτη τις 16,26 λίρες ανα ευρώ και τις 14,39 ανα δολάριο.<br /><br />Τούρκοι πολίτες έφτασαν στο σημείο να κλαίνε έξω από φούρνους για ένα καρβέλι ψωμί ενώ βουλευτής του κεμαλικού CHP όντας γιος πορτοκαλοπαραγωγού άδειασε ένα καφάσι πορτοκάλια στο βήμα της τουρκικής βουλής.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μεσόγειος: Οι ΗΠΑ στέλνουν το αεροπλανοφόρο «Χάρυ Τρούμαν»

Γιάννης Αναγνωστόπουλος Αρχές της επόμενης εβδομάδας αναμένεται να αρχίσει η γεώτρηση στο τεμάχιο 10 της Κυπριακής ΑΟΖ, από την κοινοπραξία ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μείζων απειλή για τον Ελληνικό Στρατό τα τουρκικά Κόκκινα Μπερέ.

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/toyrkos-commando.jpg" /><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Οι τουρκικές ειδικές δυνάμεις αποτελούν συγκριτικά μεγάλο κομμάτι των ενόπλων δυνάμεων και είναι πολύ πεπειραμένες στον αντιαντάρτικο πόλεμο, δεδομένου ότι αντιμετωπίζουν το κουρδικό αντάρτικο συνεχώς επί 35 χρόνια. Αν και έχουν ειδική εκπαίδευση δεν μπορούν να χαρακτηριστούν κομάντο. Εξαίρεση είναι τα Κόκκινα Μπερέ, τα οποία είναι άριστα εκπαιδευμένα και απολύτως ικανά να διεξάγουν ειδικές και ανορθόδοξες επιχειρήσεις.<br /><br />Οι ειδικές δυνάµεις έχουν επιθετικό ρόλο και η έλλειψη μέσων τις καθιστά αναποτελεσματικές στην άμυνα. Σε αυτό διαφέρουν από το κλασικό πεζικό. Βασικό χαρακτηριστικό είναι η ταχύτητα και ο αιφνιδιασµός κι όχι τόσο ο όγκος πυρός και ο ελιγμός. Διαθέτουν ισχύ πυρός ελαφρών κυρίως όπλων για μικρό χρόνο. Οι επιχειρήσεις αυτές απαιτούν υψηλό βαθµό εκπαίδευσης, άριστο ηθικό και άριστα υλικά. Οι τουρκικές ειδικές δυνάμεις διαθέτουν ευέλικτη οργάνωση, η οποία προσαρμόζεται εύκολα στον κάθε φορά αντικειμενικό σκοπό. Σκοπός είναι η ταχεία κρούση και αποχώρηση.<br /><br />Στο ελληνοτουρκικό μέτωπο, η ΑΣΔΕΝ (Ανωτάτη Στρατιωτική Διοίκηση Εσωτερικού και Νήσων) θα είναι ο μείζων σχηματισμός που θα κληθεί να αντιμετωπίσει τον κύριο όγκο επιχειρήσεων των τουρκικών ειδικών δυνάμεων στο Αιγαίο. Στο περιβάλλον αυτό οι Τούρκοι θα έχουν το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού, καθώς η πρόθεσή τους να δημιουργήσουν τετελεσμένα πιθανότατα θα περιλαμβάνει απόβαση σε νησίδες και βραχονησίδες, ο αριθμός των οποίων κάνει ανέφικτη την φύλαξη όλων από τις ελληνικές δυνάμεις.<br /><br />Ο τουρκικός στρατός διαθέτει έξι ταξιαρχίες καταδρομέων-αλεξιπτωτιστών, τις οποίες οι Τούρκοι αποκαλούν Ταξιαρχίες Κομάντο. Πριν μερικά χρόνια, είχε 12 ταξιαρχίες καταδρομέων. Οι δυνάμεις αυτές, αν και πολυπληθείς, χρησιμοποιούντο σαν αιχμή του δόρατος σε επιχειρήσεις πεζικού σε δυσπρόσιτες περιοχές, κυρίως στον πόλεμο εναντίον των Κούρδων ανταρτών. Δεν θα ασχοληθούμε με τις ταξιαρχίες κομάντο της χωροφυλακής, οι οποίες έχουν περισσότερο καθήκοντα αντιτρομοκρατίας και εσωτερικής ασφάλειας. Ως εκ τούτου δεν αναμένεται να δράσουν εναντίον των ελληνικών δυνάμεων σε περίπτωση σύγκρουσης.<div><br />Καταδρομείς και κομάντο<br /><br />Ιστορικά, η λέξη κομάντο προέρχεται από την ολλανδική λέξη kommando, η οποία μεταφράζεται ως “εντολή” ή “διοίκηση”. Αργότερα πήρε την έννοια “ευκίνητο σύνταγμα πεζικού”. Αυτός ο όρος αρχικά αναφέρεται σε συντάγματα του πεζικού που δημιούργησαν οι Ολλανδοί έποικοι της Νότιας Αφρικής Μπόερς, οι οποίοι πολέμησαν εναντίον του Βρετανικού Στρατού.<br /><br />Η 1η τουρκική Ταξιαρχία Καταδρομών, με έδρα την Καισάρεια, έχει διαφορετική σύνθεση και μέγεθος από τις άλλες ταξιαρχίες. Αποτελείται από τέσσερα τάγματα (μοίρες) καταδρομέων, από αερομεταφερόμενη μοίρα, μοίρα πυροβολικού, μοίρα υποστήριξης (logistics), μοίρα εκπαίδευσης και μια μοίρα υποστήριξης εκπαίδευσης. Οι υπόλοιπες ταξιαρχίες (2η, 3η, 4η, 9η και η 10η με έδρα το Χακαρί στις κουρδικές περιοχές της νοτιοανατολικής Τουρκίας) αποτελούνται από 2-3 συντάγματα καταδρομών, αλλά στερούνται βαρέων όπλων και οχημάτων.<br /><br />Ο συνολικός αριθμός του προσωπικού των μονάδων δεν είναι γνωστός. Παλιότερα υπολογίζεται ότι έφταναν μέχρι 40.000 στελέχη όλων των βαθμών. Ο αριθμός είναι σημαντικά μειωμένος και οι διώξεις εναντίον αξιωματικών μετά το πραξικόπημα του 2016 περιόρισαν τις μονάδες. Οι ειδικές δυνάμεις, όμως, λόγω της τουρκικής εμπλοκής σε πολλά μέτωπα πρωτοστατούν και ως εκ τούτου υφίστανται τις περισσότερες απώλειες.<br /><br />Αν και οι Τούρκοι καταδρομείς λαμβάνουν καλύτερη και εντατικότερη εκπαίδευση από τους πεζικάριους, εν τούτοις δεν έχουν το επίπεδο που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν κομάντο. Μετά από δεκαετίες αντιανταρτικού αγώνα, όμως, έχουν αποκτήσει την αναγκαία για τέτοιες επιχειρήσεις τακτική και επιχειρησιακή δεξιότητα. Αλλά και μόνο το γεγονός ότι το αντάρτικο του ΡΚΚ επιβιώνει δείχνει ότι δεν έχουν στρατηγικές επιτυχίες σ’ αυτόν τον τομέα.<br /><br />Τα Κόκκινα Μπερέ<br /><br />Υπάρχει και η μονάδα των Κόκκινα Μπερέ, η αποκαλούμενη Διοίκηση Ειδικών Δυνάμεων (ΟΚΚ), που υπάγεται απευθείας στο Γενικό Επιτελείο Ενόπλων Δυνάμεων. Αν και θεωρείται σχηματισμός επιπέδου ταξιαρχίας, από το 2017 περιλαμβάνει μη μάχιμες μονάδες και προσωπικό διοικητικών καθηκόντων. Το μάχιμο μέγεθος της ταξιαρχίας δεν υπερβαίνει τα 500 στελέχη. Η Ειδική Αεροπορική Ομάδα παρέχει υποστήριξη ελικοπτέρων για αποστολές των Κόκκινων Μπερέ. Τα ελικόπτερα έχουν εκσυγχρονιστεί και μπορούν να λειτουργούν νύχτα και ημέρα με εκσυγχρονισμένα συστήματα.<br /><br />Μόνο αξιωματικοί και υπαξιωματικοί του στρατού έχουν δικαίωμα συμμετοχής στα Κόκκινα Μπερέ. Η γνώση τουλάχιστον μίας ξένης γλώσσας είναι πλεονέκτημα για τον υποψήφιο. Κάθε στέλεχος πρέπει να έχει υπηρετήσει τουλάχιστον τρία χρόνια και πρέπει να έχει κάποιο χρονικό διάστημα θητεύσει σε επιχειρήσεις ή σε αντίστοιχες ασκήσεις. Η περίοδος εκπαίδευσης διαρκεί περίπου 3,5 χρόνια και αφορά μη συμβατικό πόλεμο και διάφορους ειδικούς τύπους πολέμου.<br /><br />Στις ειδικές επιχειρήσεις περιλαμβάνονται ειδική αναγνώριση και διείσδυση, κρυφές επιχειρήσεις, ψυχολογικός πόλεμος, υποβρύχιες επιχειρήσεις, στατικό αλεξίπτωτο και HALO (υψηλής άφεσης νύχτα και μέρα), αντιτρομοκρατία σε κατοικημένες περιοχές, μάχες σε κοντινή απόσταση, αντίσταση σε βασανιστήρια, ενέδρα, επιδρομή, σαμποτάζ, διαφυγή, προστασία VIP, σκοπευτική ικανότητα, γλώσσες, επιβίωση, επιχειρήσεις σε βαθύ χιόνι, έντονο κρύο και θερμότητα, χρήση εκρηκτικών, κατεδάφιση, ρύθμιση πυρκαγιάς, ανίχνευση ζημιών και πρώτες βοήθειες.</div><div><br />Η εμπλοκή στο πραξικόπημα<br /><br />Οι νεοσύλλεκτοι πρέπει να υποβληθούν σε εγχώρια εκπαίδευση (72 εβδομάδες), διεθνή εκπαίδευση (10-52 εβδομάδες ανάλογα με τον βαθμό) και εξειδικευμένη εκπαίδευση. Μετά την αποφοίτησή τους από την Ειδική Εκπαίδευση Επιχειρήσεων, οι υποψήφιοι δοκιμάζονται προτού γίνουν επισήμως μέλη των Κόκκινων Μπερέ. Αναμένεται να επιβιώσουν σε όλες τις περιβαλλοντικές συνθήκες, οπότε στο πλαίσιο του τελικού σταδίου δοκιμής οι ομάδες μένουν σε διαφορετικά περιβάλλοντα χωρίς εξοπλισμό ή βοήθεια για δύο εβδομάδες.<br /><br />Τον τελευταίο μήνα της εκπαίδευσης, που ονομάζεται “μήνας κόλασης”, οι υποψήφιοι υφίστανται ανακρίσεις και εκπαίδευση βασανιστηρίων. Επίσης τον τελευταίο μήνα είναι η άσκηση Trust Shot (βολές εμπιστοσύνης τουρκικά: Güven Atışı). Σε αυτή την άσκηση, δύο μέλη μιας ομάδας πλαισιώνουν στόχους από χαρτί ενώ το τρίτο προχωρά από 15 μέτρα, πυροβολώντας τους στόχους. Όσοι στέκονται δεν επιτρέπεται να κινούνται ή να φορούν θωράκιση. Λίγες ομάδες ειδικών επιχειρήσεων διεθνώς εκτελούν τέτοιες ασκήσεις.<br /><br />Από τα δεδομένα αυτά γίνεται κατανοητό ότι τα Κόκκινα Μπερέ είναι η μόνη αμιγώς μονάδα ειδικών επιχειρήσεων. Για τον λόγο αυτό, έχουν συμμετάσχει σε όλες τις τουρκικές επεμβάσεις. Παρόλα αυτά και ο σχηματισμός αυτός διαθέτει εκατοντάδες μέλη, τα οποία έχουν επιφορτιστεί με διοικητική μέριμνα, ανάλυση, σχεδιασμό κλπ. Αυτό δημιουργεί αγκυλώσεις στην επιχειρησιακή λειτουργία τους. Ένας λόγος που συμβαίνει αυτό είναι ότι λόγω της εμπλοκής τους στο πραξικόπημα είναι πάντα ύποπτοι στα μάτια του Ερντογάν.<br /><br />Στη απόπειρα πραξικοπήματος του 2016 ο ταξίαρχος Σεμίχ Τερζί, τότε αναπληρωτής διοικητής των Ειδικών Δυνάμεων ηγήθηκε μιας ομάδας περίπου 40 κομάντο σε μια προσπάθεια να εξασφαλίσει την έδρα των ειδικών δυνάμεων και να οργανώσει επιθέσεις εναντίον κυβερνητικών υπηρεσιών και του Κοινοβουλίου. Η απόπειρα απέτυχε, όταν ο αρχιλοχίας Ομέρ Χαλισντεμίρ τον πυροβόλησε και τον σκότωσε.</div><div><br />Οι ικανότητες των Τούρκων καταδρομέων<br /><br />Συνολικά οι μονάδες Τούρκων καταδρομένων δεν είναι ικανές για ειδικές επιχειρήσεις υψηλών απαιτήσεων, αν και θεωρητικά εκπαιδεύονται προς τούτο. Οι μονάδες ανορθόδοξου πολέμου πρέπει να είναι ευέλικτες. Γι’ αυτό και οι μονάδες σπάνια πρέπει να υπερβαίνουν την διμοιρία. Μονάδες μεγέθους συντάγματος (η μεγαλύτερη αμιγής μονάδα στρατού) και η ύπαρξη επιτελείων είναι προβληματική, επειδή απορροφά πολύ προσωπικό σε μονάδες που πρέπει να έχουν το ελάχιστο δυνατόν διοικητικό αποτύπωμα.<br /><br />Θεωρητικά, οι ταξιαρχίες κομάντο μπορούν να μεταφερθούν από τις περιοχές που σήμερα εμπλέκονται στα ανατολικά, προς ένα δυνητικό μέτωπο με την Ελλάδα στα δυτικά, κυρίως από αέρος, καθώς το ανάγλυφο της χώρας δεν προσφέρεται για ευκινησία με άλλα μέσα. Είναι αμφίβολη η χρησιμότητά τους, όμως, σε ένα μέτωπο, όπου θα αντιμετωπίσουν οργανωμένη άμυνα από συμβατικές δυνάμεις με μεγάλη ισχύ πυρός. Επίσης είναι αμφίβολο αν η οργανωτική τους δομή επιτρέπει τίποτα παραπάνω από την μεταφορά κάποιων μοιρών.<br /><br />Από την άλλη, οι σχηματισμοί αυτοί είναι εμπειροπόλεμοι, παρότι δεν έχουν δρέψει δάφνες στις αντιαντάρτικες επιχειρήσεις, κατά τις οποίες υποστηρίχθηκαν από το πυροβολικό και την αεροπορία (με αεροσκάφη και drones), κάνοντας και εκτεταμένη χρήση τεθωρακισμένων. Αν οι ταξιαρχίες ειδικών δυνάμεων μεταφερθούν στο ελληνοτουρκικό μέτωπο θα ενταχθούν εμβόλιμες στον τουρκικό στρατό, ο οποίος έχει καταρτίσει επιχειρησιακά σχέδια, τα οποία δεν τις συμπεριλαμβάνουν.<br /><br />Αντίθετα, τα άκρως εκπαιδευμένα στελέχη των Κόκκινων Μπερέ πρέπει να απασχολήσουν σοβαρά το ελληνικό επιτελείο. Αυτοί είναι ικανοί να διενεργήσουν πραγματικά καταδρομικές επιχειρήσεις με σκοπό να σπείρουν χάος και πανικό στα μετόπισθεν. Λόγω της μεγάλης εκπαίδευσής τους, το τουρκικό επιτελείο είναι φειδωλό στη χρήση τους, καθώς κάθε απώλεια παίρνει χρόνια για να αναπληρωθεί. Αντίθετα, στο Αιγαίο είναι δεδομένο πως θα δραστηριοποιηθούν οι ειδικές δυνάμεις του τουρκικού Ναυτικού και συγκεκριμένα η ταξιαρχία πεζοναυτών που εδρεύει στη Φώκαια. Επίσης, οι δυνάμεις υποβρυχίων αποστολών SAT (επιθετικές δυνάμεις) και SAS (αμυντικές δυνάμεις).</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μείζων απειλή για τον Ελληνικό Στρατό τα τουρκικά Κόκκινα Μπερέ.

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Οι τουρκικές ειδικές δυνάμεις αποτελούν συγκριτικά μεγάλο κομμάτι των ενόπλων δυνάμεων και είναι πολύ πεπειραμένες στο...

Διαβάστε την συνέχεια

Μίνι πόλεμος υπό διεθνή εποπτεία.Το ανομολόγητο σενάριο

<div><img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/08/ypourgeio-exoterikon-slpress.gr_.jpg" width="771" /><br /><br /><b>Μαργαρίτης Γιώργος</b><br />Μπορεί η Αθήνα παραδοσιακά να είχε στηρίξει και να στηρίζει ακόμα πολλές ελπίδες στην ΕΕ αναφορικά με τις τουρκικές προκλητικές ενέργειες σε βάρος και ελληνικών και κυπριακών κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά το πρακτικό αποτέλεσμα ήταν τουλάχιστον μέχρι τώρα απογοητευτικό, παρ’ ότι δύο κράτη-μέλη ουσιαστικά δέχονται επίθεση. Το έργο επαναλαμβάνεται σχεδόν σε κάθε σύνοδο.<br /><br />Γίνεται μια κάποια συζήτηση, ομόφωνα οι εταίροι εκφράζουν την αλληλεγγύη και την συμπάθειά τους, ακούγονται κάποιες αόριστες ιδέες για μέτρα –μετά βίας θα τα ονόμαζε κανείς κυρώσεις– και κατόπιν, στις δηλώσεις που ακολουθούν τονίζεται η ανάγκη διαλόγου μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας για τις διαφορές τους γενικώς και τα “διαφιλονικούμενα” ύδατα της Ανατολικής Μεσογείου ειδικώς. Με λίγα λόγια τα συνηθισμένα.<br /><br />Εκείνο που, αν και τείνει να γίνει συνηθισμένο, δεν παύει να είναι ενοχλητικό, είναι το ότι, ενώ ο υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου συνήθως εκφράζει την απογοήτευσή του για το αποτέλεσμα, ο κ. Δένδιας συνήθως δηλώνει την ικανοποίησή του για το ίδιο αποτέλεσμα. Μόνο όταν η τουρκική δραστηριότητα πλήττει τα ελληνικά συμφέροντα, ο κ. Δένδιας υψώνει τους τόνους, μιλώντας για “απόλυτη αναγκαιότητα” κυρώσεων.<br /><br />Επίμονα, μετά από κάθε έκφραση αλληλεγγύης και συμπάθειας, οι σύμμαχοι, εταίροι και επιθυμητοί “προστάτες” της χώρας μας συνιστούν “να τα βρούμε” με την Τουρκία, να αποκλιμακώσουμε και να πάμε σε συζητήσεις με ασαφές πλαίσιο. Τόσο ασαφές που παραπέμπει στο καθολικό πλαίσιο διαπραγμάτευσης που επιθυμεί η Τουρκία, αρχίζοντας από τα σύνορα και τον “ατυχή” καθορισμό τους στα 1923 και στα 1947.</div><div><br />Μίνι πόλεμος υπό διεθνή εποπτεία<br /><br />Μέσα σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο οι ενθουσιασμοί και οι επίσημες εκφράσεις ικανοποίησης από την ελληνική πλευρά απλά ανοίγουν το επόμενο κεφάλαιο του δράματος, φέρνοντας πιο κοντά ή τη συνθηκολόγηση, ή τον πόλεμο, ως μέσο για να πλασαριστεί στον ελληνικό λαό η συνθηκολόγηση. Χωρίς να θέλουμε να γίνουμε μάντεις κακών, θα μπορούσαμε ίσως να υποθέσουμε ότι μπροστά στους τοίχους του αδιεξόδου που περικλείουν πλέον ασφυκτικά την ελληνική πολιτική, θα ήταν ίσως για τις ελληνικές πολιτικές ελίτ και την άρχουσα τάξη καλοδεχούμενη διέξοδος ένας “υπό διεθνή εποπτεία” μίνι πόλεμος. Μετά από αυτόν θα μπορούσε να διαπραγματευθεί ελεύθερα πολύ περισσότερα πράγματα απ’ όσα θα μπορούσε πριν από αυτόν.<br /><br />Σε άλλες συνθήκες θα ήταν περιττό να υπενθυμίσουμε το προφανές και αυτονόητο. Το τι θα μπορούσε δηλαδή να διεκδικήσει η Ελλάδα στο διπλωματικό πεδίο και τι όπλα διαθέτει στο πεδίο αυτό. Στις παρούσες συνθήκες, όπου η ελληνική πλευρά (πρωθυπουργός, υπουργός Εξωτερικών και σύμπασα η πολιτική ηγεσία) περιφέρεται ως ικέτης έχει νόημα να παραθέσουμε το τι θα μπορούσε να είναι εθνική πολιτική απέναντι σε συμμάχους και εταίρους. Ας ανθολογήσουμε:</div><div><br />Η ελληνική πλευρά θα μπορούσε να καταστήσει σαφές ότι το καθεστώς διευκολύνσεων και παραχωρήσεων προς το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ θα βρεθεί υπό αίρεση εάν η Συμμαχία και η μεγάλη “ηγέτιδα δύναμη” δεν εκπληρώσουν την πολιτική και –αν θέλετε– ηθική ευθύνη προς την Ελλάδα. Εάν δηλαδή την αφήσουν έρμαιο στις επιβουλές του άλλου “συμμάχου”.</div><div><br />Η ελληνική πλευρά θα μπορούσε να καταστήσει σαφές ότι σε περίπτωση απώλειας κυριαρχικών δικαιωμάτων ή επικράτειας, η Ελλάδα θα επανεξετάσει τις σχέσεις της με συμμάχους, συμμαχίες και εταίρους που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να της εξασφαλίσουν το απαραίτητο: την ασφάλειά της.<br />Η ελληνική πλευρά θα μπορούσε να καταστήσει σαφές ότι σε περίπτωση που οι σύμμαχοι και εταίροι δεν σεβαστούν το γράμμα και το πνεύμα των συμφωνιών και δεν τιμήσουν τις υποχρεώσεις τους προς την Ελλάδα –όπως η Ελλάδα έχει τιμήσει όλες τις υποχρεώσεις στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και της ΕΕ– τότε η Ελλάδα θα στραφεί προς άλλες κατευθύνσεις για να αποκτήσει τα διπλωματικά και συμμαχικά ερείσματα που έχει ανάγκη ως κράτος δεχόμενο επίθεση.</div><div><br />Η Δύση έχει ανάγκη την Ελλάδα<br /><br />Και επειδή το σύνδρομο του ικέτη έχει έτοιμες τις “απαντήσεις” στα παραπάνω αυτονόητα και επειδή το πολιτικό σύστημα θα σκίσει τα ιμάτιά του, λέγοντας ότι η χώρα θα απομονωθεί, θα γίνει αντιπαθής, θα θυμώσει τους ισχυρούς, θα υποφέρει και τα τοιαύτα, ας συμπληρώσουμε λίγο ως προς το ποιος έχει ανάγκη ποιον. Όλο αυτό το σύμπλεγμα συμμαχιών και ενώσεων που συνοπτικά ονομάζουμε Δυτικό Κόσμο, ετοιμάζει πόλεμο (ανοικτό, υβριδικό ή έρποντα) απέναντι στη Ρωσία και την Κίνα. Οι σχετικές επιχειρήσεις είναι ήδη σε εξέλιξη. Σε αυτό το πλαίσιο τυχόν δραματικές αλλαγές και αναστατώσεις στην στρατηγική “νοτιο-ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ” έχουν κρίσιμη σημασία. Η περιοχή φλέγεται ήδη. Και επειδή φλέγεται, είναι κάτι περισσότερο από απαραίτητο η Ελλάδα να “ανήκει σταθερά στη Δύση”. Εάν αυτό έμπαινε στην ζυγαριά;<br /><br />Δευτερευόντως, το στρατηγικό προπύργιο της Δύσης στην στρατηγικότατη Μέση Ανατολή, το Ισραήλ, έχει έναν και μοναδικό σταθερό και αξιόπιστο ομφάλιο λώρο, ο οποίος περνά απαραίτητα από την Ελλάδα. Θα έθετε κανείς αυτήν την πραγματικότητα σε κίνδυνο; Θα άφηνε την τύχη του Ισραήλ των δέκα εκατομμυρίων στη διάθεση δυο μουσουλμανικών χωρών-γιγάντων, της Τουρκίας των ενενήντα εκατομμυρίων και της Αιγύπτου των εκατό εκατομμυρίων;<br /><br />Αλλά ο ικέτης είναι ικέτης επειδή έχει αποποιηθεί, έχει αρνηθεί και τα όπλα του και τις δυνατότητές του. Έχει αφεθεί στη διάθεση αυτών που ο ίδιος θεωρεί ισχυρούς. Οι τελευταίοι το γνωρίζουν, όπως γνωρίζουν, επίσης, ότι η μόνη συμπεριφορά απέναντι σε έναν ικέτη, περιλαμβάνει ταπεινώσεις και κλωτσιές. Έτσι χωρίς λόγο. Μόνο και μόνο για να μην του περάσει του ικέτη η ιδέα ότι δεν του αξίζει να είναι ικέτης. Ούτε στον λαό μας, ούτε στην ιστορία μας, αλλά –θα πρόσθετα– ούτε σε αυτούς τους περιοδεύοντες θιάσους που παριστάνουν την “εθνική ηγεσία” των Ελλήνων, αξίζει μια τέτοια ταπείνωση. στρατηγικό προπύργιο της Δύσης στην στρατηγικότατη Μέση Ανατολή, το Ισραήλ, έχει έναν και μοναδικό σταθερό και αξιόπιστο ομφάλιο λώρο, ο οποίος περνά απαραίτητα από την Ελλάδα. Θα έθετε κανείς αυτήν την πραγματικότητα σε κίνδυνο; Θα άφηνε την τύχη του Ισραήλ των δέκα εκατομμυρίων στη διάθεση δυο μουσουλμανικών χωρών-γιγάντων, της Τουρκίας των ενενήντα εκατομμυρίων και της Αιγύπτου των εκατό εκατομμυρίων;<br /><br />Αλλά ο ικέτης είναι ικέτης επειδή έχει αποποιηθεί, έχει αρνηθεί και τα όπλα του και τις δυνατότητές του. Έχει αφεθεί στη διάθεση αυτών που ο ίδιος θεωρεί ισχυρούς. Οι τελευταίοι το γνωρίζουν, όπως γνωρίζουν, επίσης, ότι η μόνη συμπεριφορά απέναντι σε έναν ικέτη, περιλαμβάνει ταπεινώσεις και κλωτσιές. Έτσι χωρίς λόγο. Μόνο και μόνο για να μην του περάσει του ικέτη η ιδέα ότι δεν του αξίζει να είναι ικέτης. Ούτε στον λαό μας, ούτε στην ιστορία μας, αλλά –θα πρόσθετα– ούτε σε αυτούς τους περιοδεύοντες θιάσους που παριστάνουν την “εθνική ηγεσία” των Ελλήνων, αξίζει μια τέτοια ταπείνωση.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div><br /></div><div><br /></div>

Μίνι πόλεμος υπό διεθνή εποπτεία.Το ανομολόγητο σενάριο

Μαργαρίτης Γιώργος Μπορεί η Αθήνα παραδοσιακά να είχε στηρίξει και να στηρίζει ακόμα πολλές ελπίδες στην ΕΕ αναφορικά με τις τουρκικές προκλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα-Ισπανία: Στα όρια για τα μάτια των Τούρκων, θα σπάσει ο “πάγος”;

<a href="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/03/Turkey-L400-TCG-ANADOLU-790x400.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="400" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/03/Turkey-L400-TCG-ANADOLU-790x400.jpg" width="910" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Κατά τη συνάντησή του με τον κ. Δένδια, ο κ. Αλμπάρες σημείωσε ότι η χώρα του είναι «σαφής υπέρ ενός εποικοδομητικού διαλόγου ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Τουρκία και με βάση το ευρωπαϊκό και το διεθνές δίκαιο».</span></h3><a href="https://www.kathimerini.gr/author/vasilis-nedos/"><b>Βασίλης Νέδος</b></a><br />Στη δημιουργία ενός μηχανισμού άμεσης επικοινωνίας ανάμεσα στα υπουργεία Εξωτερικών Ελλάδας και Ισπανίας με σκοπό την καλύτερη επαφή αλλά και την αποφυγή παρεξηγήσεων, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά ζητήματα όπως η Τουρκία, συμφώνησαν χθες στην Αθήνα ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας και ο ομόλογός του Χοσέ Μανουέλ Αλμπάρες Μπουένο. Υπενθυμίζεται ότι ο κ. Αλμπάρες ζήτησε τη συνάντηση με τον κ. Δένδια προ περίπου ενός μήνα και μετά τις σφοδρότατες αντιδράσεις της Αθήνας για τις δηλώσεις του πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ στην Αγκυρα, όπου –πέρα από σημαντικές επενδύσεις στην Τουρκία– ουσιαστικά προανήγγειλε την επέκταση της συνεργασίας στον εξοπλιστικό τομέα, με τον Ταγίπ Ερντογάν τότε να αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο ναυπήγησης ενός ακόμη ελικοπτεροφόρου ισπανικής τεχνογνωσίας για το τουρκικό ναυτικό.<br /><br />Χθες, πάντως, ο κ. Αλμπάρες σημείωσε ότι «η Ελλάδα μπορεί να είναι σίγουρη ότι η Ισπανία θα εργάζεται πάντα στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών νόμων και αποφάσεων». Ο Ισπανός ΥΠΕΞ σημείωσε ακόμα ότι η χώρα του είναι «σαφής υπέρ ενός εποικοδομητικού διαλόγου ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία και με βάση το ευρωπαϊκό και το διεθνές δίκαιο». Και τόνισε πως «ξέρει η Ελλάδα ότι μπορεί να βασίζεται στην Ισπανία ως μια φίλη και σύμμαχο και συνεταίρο χώρα».<br /><br />«Η Ελλάδα μπορεί να είναι σίγουρη ότι η Ισπανία θα εργάζεται πάντα στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών νόμων και αποφάσεων», σημείωσε ο Ισπανός ΥΠΕΞ.<br /><br />Είχε προηγηθεί ο κ. Δένδιας, ο οποίος σημείωσε πως ο κ. Αλμπάρες του έδωσε τη διαβεβαίωση «ότι η Ισπανία θα ενεργεί εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου και των ευρωπαϊκών αποφάσεων». Οπως είπε ο κ. Δένδιας, είχε διατυπώσει τις θέσεις αυτές και σε επιστολή που είχε στείλει εδώ και ένα χρόνο «στην προκάτοχό του και σε άλλους ομόλογους της Ε.Ε. Τις θέσεις αυτές της ελληνικής κυβέρνησης τις έχει αναπτύξει επανειλημμένως και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης σε Ευρωπαίους ηγέτες και όργανα». Ο υπουργός Εξωτερικών σημείωσε ακόμα ότι «η Ελλάδα προσβλέπει στην ενίσχυση της συνεργασίας της πολυμερώς και διμερώς και στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης και σε όλα τα θέματα που απασχολούν και τις δύο χώρες, και εμείς έχουμε υποχρέωση να σταθούμε δίπλα στην Ισπανία σε όποιες προκλήσεις αντιμετωπίζει». Και πρόσθεσε ότι «η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη δεν είναι α λα καρτ, ο ένας πρέπει να είναι δίπλα στον άλλο».<br /><br />Τα Δυτικά Βαλκάνια<br /><br />Σημειώνεται, τέλος, ότι χθες ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης επανέλαβε την ελληνική υποστήριξη στην ευρωπαϊκή προοπτική των Δυτικών Βαλκανίων, κατά τη διακυβερνητική διάσκεψη Ε.Ε. – Σερβίας, που πραγματοποιήθηκε χθες στις Βρυξέλλες στο περιθώριο του Συμβουλίου Γενικών Υποθέσεων της Ε.Ε. Κατά τον κ. Βαρβιτσιώτη, η ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων δεν αποτελεί απλώς άλλη μια διεύρυνση, αλλά πολύ περισσότερο μια γεωπολιτική στρατηγική επιλογή που ενισχύει τον ρόλο της Ε.Ε. ως σημαντικού περιφερειακού και παγκόσμιου παίκτη. Επιπλέον, ανέφερε ότι η γενικότερη αοριστία ως προς το ευρωπαϊκό μέλλον των Δυτικών Βαλκανίων οδηγεί σε μεταρρυθμιστική κόπωση στις χώρες της περιοχής αλλά και στη Σερβία ειδικότερα.<div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Ελλάδα-Ισπανία: Στα όρια για τα μάτια των Τούρκων, θα σπάσει ο “πάγος”;

Κατά τη συνάντησή του με τον κ. Δένδια, ο κ. Αλμπάρες σημείωσε ότι η χώρα του είναι «σαφής υπέρ ενός εποικοδομητικού διαλόγου ανάμεσα στην Ε...

Διαβάστε την συνέχεια