DIYANET: Ο δούρειος ίππος του Ερντογάν στην Ευρώπη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiq8qaf5JOx76M6kehmjf9p41ZbbwjnA-R6Rjti1CPoM-TNrqa7FFjvYRMP9wT0Pxg54N6vYQ2tMTuyOeOZDycZ_tLM0FRAiV1Y85V6CzE3isPWGHL5qjHkAVXVACK89hP19Z1eEJkWLgY/s758/diyanet-erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="338" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiq8qaf5JOx76M6kehmjf9p41ZbbwjnA-R6Rjti1CPoM-TNrqa7FFjvYRMP9wT0Pxg54N6vYQ2tMTuyOeOZDycZ_tLM0FRAiV1Y85V6CzE3isPWGHL5qjHkAVXVACK89hP19Z1eEJkWLgY/w640-h338/diyanet-erdogan.jpg" width="640" /></a></div><div><br /></div><b>Λυγερού Νεφέλη</b><br />Οι επανειλημμένες ανοίκειες επιθέσεις του Ερντογάν εναντίον του Μακρόν υποχρέωσαν την ΕΕ και αρκετές (όχι όλες) ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να υιοθετήσουν επικριτικούς τόνους κατά της Τουρκίας που μέχρι τώρα απέφευγαν επιμελώς. Πρώτο και καλύτερο το Βερολίνο, αν και κατά τα άλλα η λαλίστατη καγκελάριος Μέρκελ έχει αποφύγει μέχρι τώρα να μιλήσει η ίδια. Μην μπορώντας να πράξει αλλιώς, άφησε τον εκπρόσωπό της και τον σοσιαλδημοκράτη υπουργό Εξωτερικών Μάας να εκφράσουν τη γερμανική συμπαράσταση στη Γαλλία.<br /><br />Με τις ευρωτουρκικές σχέσεις, λοιπόν, να είναι πλέον στο όριο του εκτροχιασμού, οι Ευρωπαίοι εταίροι μόλις αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι η Τουρκία δεν είναι πρόβλημα μόνο για την Κυπριακή Δημοκρατία και την Ελλάδα, όπως αφελώς πίστευαν, αλλά συνιστά πρόβλημα για την ίδια την Ευρώπη. Η επιλογή του Ερντογάν να "πουλήσει" προστασία και έτσι να ηγηθεί των απανταχού μουσουλμάνων και πρωτίστως των μουσουλμάνων που διαβιούν στη Γηραιά Ήπειρο, τον μετατρέπει σε δυνάμει απειλή.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος, εξάλλου, μπορεί επίσημα να μην υιοθετεί τον τζιχαντισμό, αλλά ολοένα και περισσότερο εκφράζει το φονταμενταλιστικό Ισλάμ. Δεν είναι τυχαίο ότι απέφυγε, έστω και για προσχηματικούς λόγους, να καταδικάσει τον αποκεφαλισμό του Γάλλου καθηγητή. Όπως δεν είναι και τυχαίο ότι μετά την ανάρτηση των σκίτσων του Charlie Hebdo, έσπευσε να ηγηθεί των αντιδράσεων στον μουσουλμανικό κόσμο και να κηρύξει μποϊκοτάζ των γαλλικών προϊόντων.<br /><br />Η Άγκυρα διαθέτει ήδη έναν μηχανισμό, μέσω του οποίου ασκεί επιρροή ειδικά στους μουσουλμάνους της Ευρώπης. Πρόκειται για την DIYANET. Επισήμως, είναι η κρατική Υπηρεσία Θρησκευτικών Υποθέσεων. Ιδρύθηκε το 1924 και σ' αυτήν υπάγονται όλα τα τζαμιά και οι ιμάμηδες. Ο ρόλος της, όμως, άλλαζε ανά εποχή. Εδώ και πολλά χρόνια, μάλιστα, η DIYANET έχει μετατραπεί σε παρακλάδι των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών.<br />Κατασκοπεία σε Γερμανία<br /><br />Το τουρκικό κράτος την χρησιμοποιούσε παραδοσιακά για να παρακολουθεί τους Τούρκους μετανάστες στην Ευρώπη. Μετά τη ρήξη Ερντογάν-Γκιουλέν η Άγκυρα έχει υπερβεί κάθε όριο, χρησιμοποιώντας κατά κόρον ιμάμηδες-χαφιέδες για να εντοπίζει και να τρομοκρατεί, εκτός από Κούρδους, και εξόριστους γκιουλενιστές. Σε κάποιες περιπτώσεις, μάλιστα, η ΜΙΤ πραγματοποίησε και επιχειρήσεις απαγωγής γκιουλενιστών.<br /><br />Στη Γερμανία ο αρχηγός της ομοσπονδιακής υπηρεσίας αντικατασκοπείας (BfV) Χανς-Γκέοργκ Μάασεν είχε υποχρεωθεί το 2017 να ανακοινώσει ότι δεν θα επιτραπεί στις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες να κατασκοπεύουν εντός της γερμανικής επικράτειας. Η ανακοίνωση είχε γίνει με την έναρξη έρευνας, κατόπιν εντολής των εισαγγελικών αρχών, για πιθανές κατασκοπευτικές δραστηριότητες Τούρκων ιμάμηδων.<br /><br />Μετά από ενδελεχή έρευνα, οι αρχές ασφαλείας είχαν επιβεβαιώσει πως Τούρκοι ιμάμηδες φακέλωναν Τούρκους και Κούρδους μετανάστες, ακόμα και όσους έχουν πολιτογραφηθεί Γερμανοί. «Δεν μπορούμε να δεχτούμε τουρκικές υπηρεσίες πληροφοριών να δρουν στη Γερμανία ενάντια στα γερμανικά συμφέροντα και γι’ αυτό το λόγο διαμαρτυρόμαστε», είχε δηλώσει ο Μάασεν σε δημοσιογράφους στο Βερολίνο.<br /><br />Στις αρχές του Δεκεμβρίου 2016, μάλιστα, η γερμανική αστυνομία είχε συλλάβει έναν Τούρκο 31 ετών ως ύποπτο για παροχή πληροφοριών σε Τούρκους μυστικούς πράκτορες για Κούρδους που ζουν στη Γερμανία. Η σχετική ανακοίνωση ανέφερε: «Ο κατηγορούμενος βαρύνεται με σοβαρές υποψίες ότι δουλεύει για την τουρκική κατασκοπεία και παρέχει πληροφορίες για Κούρδους που διαβιούν στη Γερμανία, τις διευθύνσεις τους, τις επαφές τους και την πολιτική τους δραστηριότητα».<br /><br />Δίκτυο πληροφοριών στην Ολλανδία <br /><br />Στην πραγματικότητα, η Τουρκία είχε πάντα την τάση να εξάγει τις εσωτερικές συγκρούσεις της στην Ευρώπη. Αυτό επιβεβαιώνεται και στην περίπτωση της Ολλανδίας. Οι ολλανδικές αρχές ασφαλείας έχουν εδώ και χρόνια καταγγείλει ιμάμηδες-πράκτορες που φακελώνουν άτομα τουρκικής και κουρδικής καταγωγής. Έχουν, μάλιστα, δηλώσει πως θα αντιμετωπίσουν αποφασιστικά κάθε παρέμβαση που επιχειρεί το “μακρύ χέρι” της Άγκυρας.<br /><br />Τα όσα ακολούθησαν την απόπειρα πραξικοπήματος του Ιουλίου 2016 είχαν υποχρεώσει την ολλανδική κυβέρνηση να αντιδράσει σε πιέσεις που ασκούνταν σε άτομα που ήταν αντίθετα στο καθεστώς Ερντογάν. Είναι ενδεικτικό ότι ο πρεσβευτής της Τουρκίας στη Χάγη είχε κληθεί στο ολλανδικό υπουργείο Εξωτερικών, όταν Τούρκος αξιωματούχος είχε παραδεχτεί πως είχε συντάξει κατάλογο οπαδών του Γκιουλέν στην Ολλανδία!<br /><br />Η Τουρκία έχει βάλει το πόδι της στην Ευρώπη, μέσω ακριβώς της DIYANET, η οποία προσφέρεται για κάλυψη, αφού ελέγχει όχι μόνο τα τζαμιά στην Τουρκία, αλλά επίσης στέλνει ιμάμηδες και στο εξωτερικό. Δεν είναι, άλλωστε, μυστικό ότι η Τουρκία έχει αναλάβει ένα γιγαντιαίο πρόγραμμα κατασκευής τζαμιών και ισλαμικών κέντρων στην Ευρώπη, αλλά και στις ΗΠΑ.<br />Απευθείας στον Ερντογάν η DIYANET<br /><br />Πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν εκφράσει ανοιχτά την ανησυχία τους ότι η DIYANET έχει εδώ και καιρό παρεκκλίνει από τα θρησκευτικά της καθήκοντα και έχει μετατραπεί σε άτυπο κατασκοπευτικό δίκτυο, ελεγχόμενο από τη ΜΙΤ. Τα περιστατικά είναι πολλά και μόνο λίγα εξ αυτών έχουν δει το φως της δημοσιότητας. Το 2017, το Βέλγιο είχε απορρίψει τις αιτήσεις για παροχή βίζας σε 12 Τούρκους ιμάμηδες, επειδή τους είχε θεωρήσει υπόπτους για διεξαγωγή κατασκοπείας. Τον Μάρτιο εκείνου του έτους, η Βουλγαρία είχε διώξει ιμάμη τουρκικής καταγωγής, που διατηρούσε σχέσεις με τη DIYANET, με την αιτιολογία ότι αποτελούσε απειλή για την εθνική ασφάλεια της χώρας.<br /><br />Σε ενημέρωση τουρκικής κοινοβουλευτικής επιτροπής, μάλιστα, η DIYANET είχε παραδεχτεί ότι συγκέντρωνε, μέσω ιμάμηδων, πληροφορίες από 38 χώρες για τις δραστηριότητες “υπόπτων”. Πιο συγκεκριμένα, ανέφερε πως οι ιμάμηδες συγκέντρωναν πληροφορίες και έστελναν εκθέσεις από την Αμπχαζία, τη Γερμανία, την Αλβανία, την Αυστραλία, την Αυστρία, το Αζερμπαϊτζάν, τη Λευκορωσία, το Βέλγιο, τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, τη Βουλγαρία, τη Δανία, την Εσθονία, τη Φινλανδία, τη Γεωργία, την Ολλανδία, τη Βρετανία, τη Σουηδία, την Ελβετία, την Ιταλία, την Ιαπωνία, το Μαυροβούνιο, το Καζακστάν, την Κένυα, το Κιργιστάν, το Κόσσοβο, τη Λιθουανία, τη Βόρεια Μακεδονία, τη Μογγολία, τη Μαυριτανία, τη Νιγηρία, τη Νορβηγία, την Πολωνία, τη Ρουμανία, τη Σαουδική Αραβία, το Τατζικιστάν, την Τανζανία, το Τουρκμενιστάν και την Ουκρανία.<br /><br />Η DIYANET επέκτεινε τις δραστηριότητές της στο εξωτερικό από τη δεκαετία του 1980, αλλά επί κυβερνήσεων Ερντογάν η δράση της διευρύνθηκε. Ενδεικτικό της σημασίας που ο ίδιος της αποδίδει είναι ότι την έχει υπαγάγει στην προεδρία, ώστε να αποφύγει τα θεσμικά εμπόδια και ανεπιθύμητους ελέγχους. Στόχος δεν είναι μόνο να χρησιμοποιείται σαν εργαλείο ελέγχου των Τούρκων και Κούρδων αντιπολιτευομένων, όπως συνέβαινε παραδοσιακά.<br />Εργαλείο της πανισλαμικής στρατηγικής<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες, τον τελευταίο καιρό το δίκτυο της DIYANET έχει ενισχυθεί για να αναλάβει ευρύτερα καθήκοντα. Μετατρέπεται σε εργαλείο της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, για την ακρίβεια σε μηχανισμό προσέλκυσης-στρατολόγησης σουνιτών, ανεξαρτήτως ιθαγένειας. Αποστολή της, λοιπόν, είναι να κάνει πράξη τη στρατηγική του Ερντογάν για μετατροπή της Τουρκίας σε "προστάτη" και ηγέτη των απανταχού μουσουλμάνων.<br /><br />Ειδικά στην Ευρώπη, η Άγκυρα προσανατολίζεται να μετατρέψει τις μουσουλμανικές κοινότητες και ειδικά το φονταμενταλιστικό Ισλάμ σε εσωτερικό μοχλό πίεσης των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων. Η στρατηγική Ερντογάν για συσπείρωση γύρω του, των μουσουλμανικών κοινοτήτων της Γηραιάς Ηπείρου εξυπηρετείται από την πυροδότηση ενός θρησκευτικού-πολιτισμικού πολέμου, στο πλαίσιο του οποίου το Ισλάμ θα εμφανίζεται σαν διωκόμενο ή τουλάχιστον ότι υφίστανται διακρίσεις.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος έχει ήδη υιοθετήσει τη σχετική ρητορική κι αυτόν τον σκοπό υπηρετούν και οι επιθέσεις του στον πρόεδρο Μακρόν. Σ' αυτό το πλαίσιο, καλείται να δράσει το δίκτυο της DIYANET, εξ ου και ο ετήσιος προϋπολογισμός της αυξήθηκε, με αποτέλεσμα να είναι μεγαλύτερος από τον προϋπολογισμό αθροιστικά 10 τουρκικών υπουργείων!<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

DIYANET: Ο δούρειος ίππος του Ερντογάν στην Ευρώπη

Λυγερού Νεφέλη Οι επανειλημμένες ανοίκειες επιθέσεις του Ερντογάν εναντίον του Μακρόν υποχρέωσαν την ΕΕ και αρκετές (όχι όλες) ευρωπαϊκές κυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως προστατεύουν τον πρόεδρο της Τουρκίας, ο Τραμπ, η Μέρκελ και ο Πούτιν: Ο Μακρόν αλλάζει τις ισορροπίες;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjOgdFItbTy59raTROKp-F2QCrtyv96ue5mccR1n_MBkBohbcYxfYel8QMH2rVfzSpqvt6BGVZXnOsCj2GoGXdfMdUxNgT6JNViE0nJoTie221RcQXCS3J4JCA_nuHkoDjtoM59AuLFEfs/s1024/TRUMB-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="683" data-original-width="1024" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjOgdFItbTy59raTROKp-F2QCrtyv96ue5mccR1n_MBkBohbcYxfYel8QMH2rVfzSpqvt6BGVZXnOsCj2GoGXdfMdUxNgT6JNViE0nJoTie221RcQXCS3J4JCA_nuHkoDjtoM59AuLFEfs/w640-h426/TRUMB-1.jpg" width="640" /></a></div><div><br /></div>Του <b>ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ</b><br />Λέμε τα ίδια και τα ίδια μήνες τώρα, όχι επειδή δεν γνωρίζουμε πως λειτουργούν τα διεθνή συστήματα. Όχι. Ασφαλώς και ξέρουμε. Είμαστε αυτόπτες μάρτυρες πλέον αυτής της ασύλληπτης κάλυψης της παραβατικής Τουρκίας, από τους ισχυρούς της γης.<br /><br />Και δεν είναι μόνο ο Ντόναλντ Τραμπ, που εξευτελίζεται. Αλλά και η Καγκελάριος της Γερμανίας, και ο Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος, βεβαίως, «τη δουλειά του κάνει», όπως ομολογούν σημαντικοί παράγοντες στην Ουάσιγκτον.<br /><br />Εντοπίσαμε την επικινδυνότητά του εδώ και πολλά χρόνια. Διότι τούτη η ιστορία με τη απαράδεκτη συμπεριφορά του Ταγίπ Ερντογάν δεν είναι σημερινή, ούτε και χθεσινή. Αλλά, όσες φορές προειδοποιούσαμε ακούγαμε από τους εκπροσώπους των ελίτ της Αθήνας και της Λευκωσίας ότι «είναι ο ηγέτης των λύσεων», εννοώντας τις απαιτήσεις του στο Αιγαίο και την κατοχή στην Κύπρο.<br /><br />Ο Ερντογάν δεν ήταν ποτέ υποστηρικτής της ειρήνης και όλα τα προηγούμενα χρόνια «έκτιζε» αυτό που βιώνει σήμερα η Ευρώπη. Ένα ισλαμικό αυταρχικό κράτος, που θα ηγείτο των μουσουλμάνων σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /><br />Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Μπορούμε να παρουσιάσουμε άπειρα παραδείγματα:<br />Αλλά βλέπετε η παραβατική του συμπεριφορά αφορούσε αρχικά μόνο την Κύπρο, οπότε δεν ασχολήθηκε κανείς.<br />Ύστερα ακολούθησαν οι απειλές εναντίον της Ελλάδας, του Ισραήλ, της Αιγύπτου και άλλων χωρών. Πάλι οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί έκαναν ότι δεν είδαν δεν άκουσαν.<br />Τις προάλλες μίλησε για τους Ευρωπαίους ναζί. Ποιος; Ο Ερντογάν, ο οποίος έχει εξελιχθεί σε δικτάτορα… Μετά επιτέθηκε στον Πρόεδρο Μακρόν και αύριο-μεθαύριο δεν γνωρίζουμε ποιος θα ακολουθήσει. Πιθανότατα η κ. Μέρκελ, αν και αυτή εικάζω ότι θα την αφήσει για το τέλος.<br /><br />Ο πρόεδρος της Γαλλίας, βέβαια, δεν θα σταματήσει να αντιμετωπίζει στα ίσια τον Ερντογάν. Και θα προκαλέσει τον κ. Τραμπ, την κ. Μέρκελ και τον κ. Πούτιν στο γήπεδό τους. Θα έχει ενδιαφέρον η τελική αναμέτρηση… Ποιοι θα πάνε με ποιους.<br /><br />Το βασικό ερώτημα είναι αυτό: αν τούτη τη φορά οι εταίροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επειδή το θέμα αφορά τη Γαλλία, θα αλλάξουν γνώμη και θα προχωρήσουν σε κυρώσεις. Είναι τόσο συμφεροντολόγοι, που μπορεί να πουλήσουν και τον Μακρόν. Αυτό αισθάνομαι.<br /><br />Τα ίδια και χειρότερα έχουμε να πούμε για τους Αμερικανούς. Ο πρόεδρος Τραμπ «έχει βάλει το χέρι του» σε τούτη την ιστορία… Σ’ αυτούς εδώ στην Ουάσιγκτον έκανε και χειρότερα. Την προσβολή από τον Ερντογάν -εάν αφορούσε άλλη χώρα-, θα την πλήρωνε πολύ ακριβά το κράτος που θα τολμούσε να τα βάλει με την Αμερική.<br /><br />Είμαι τόσα χρόνια στην Ουάσιγκτον, είδα και άκουσα ότι φανταστείτε, αλλά παρόμοια συμπεριφορά κάλυψης σε παραβατική χώρα, δεν έχω δει ποτέ μου. Ο κ. Τραμπ και η κυβέρνησή του, προκαλούν ζημία στα στρατηγικά συμφέροντα της υπερδύναμης με την κάλυψη στον Ερντογάν.<br /><br />Οι διπλωμάτες, οι αναλυτές, οι δημοσιογράφοι συνηθίσαμε τις Ηνωμένες Πολιτείες να απαντούν σκληρά όταν απειλούνται τα στρατηγικά συμφέροντα τους. Θα χρειαζόμασταν ώρες για να διαβάσουμε τις αμερικανικές δράσεις εναντίον «ανυπάκουων» χωρών.<br /><br />Έχουμε λοιπόν, την περίπτωση της Τουρκίας, η οποία συνεργάζεται με όλους τους εχθρούς της Αμερικής, εναντίον της ίδιας της Αμερικής. Από που να αρχίσουμε και που να τελειώσουμε; Η Ρωσία, το Ιράν, η Βενεζουέλα και εσχάτως η Κίνα. Όλες οι χώρες με τις οποίες έχει προβλήματα η Αμερική, στηρίζονται από τον Ερντογάν.<br />Η Τουρκία αρνείται στην Αμερική κάθε στρατιωτική διευκόλυνση πλέον. Οι σκέψεις για αποχώρηση από τη βάση του Ινσιρλίκ είναι στο τραπέζι. Έχω ακούσει και ένα ισχυρισμό ότι ήδη η Ουάσιγκτον άρχισε να αποσύρει τις πυρηνικές κεφαλές από το Ινσιρλίκ. Αν ισχύει ο ισχυρισμός πρόκειται για εντυπωσιακή εξέλιξη.<br /><br />Και έχουμε, βεβαίως, και την υπόθεση των S-400. Όλοι έλπιζαν ότι αυτή η προσβολή για την Αμερική, θα ήταν η τελευταία σταγόνα που θα ξεχείλιζε το ποτήρι. Ψηφίστηκαν νόμοι, προστέθηκαν ειδικά συγκεκριμένες τροπολογίες σε άλλους νόμους για να επιβληθούν οι κυρώσεις.<br /><br />Ο κ. Τραμπ είπε όχι. Δέχθηκε με δυσκολία να αναστείλει τη συμμετοχή της Τουρκίας στο πρόγραμμα κατασκευής των F-35. Όπως όχι είπε και η κ. Μέρκελ απάντησε αρνητικά για πιθανές κυρώσεις από την Ε.Ε. Πρόκειται για απαράδεκτη συμπεριφορά -ειδικά από την κ. Καγκελάριο- η οποία κόπτεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη Δημοκρατία.<br /><br />Είναι όλα παραμύθια της Χαλιμάς τελικά. Πάνω απ’όλα τα συμφέροντά τους, επιχειρηματικά, προσωπικά και …”εθνικά” Και αυτή, η Γερμανίδα Καγκελάριος, και ο Αμερικανός πρόεδρος, αλλά και ο Βλαντιμίρ Πούτιν, προστατεύουν τον Ερντογάν. Ο πρόεδρος της Ρωσίας έχει και τους λόγους του: Μέσω του Ερντογάν πολεμά το ΝΑΤΟ και τη Δύση από μέσα και μάλιστα δεν μπορεί να τον κατηγορήσει κανένας, αφού το σχέδιο του υλοποιείται από άλλον, όχι από τον ίδιο.<br /><br />ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Οι Αμερικανοί έχουν ήδη καταλήξει στο συμπέρασμα αυτό: Ότι ο “φίλος” τους ο Ταγίπ Ερντογάν τους έχει πουλήσει για τον Πούτιν. Πρόκειται για υλοποίηση σχεδίου. Δεν είναι ένα διπλωματικό παιγνίδι. Γνωρίζουν αλλά δεν αντιδρούν. Και αυτό είναι περίεργο, αλλά και ύποπτο…<div><br /></div><div><a href="https://www.apopseis.com/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πως προστατεύουν τον πρόεδρο της Τουρκίας, ο Τραμπ, η Μέρκελ και ο Πούτιν: Ο Μακρόν αλλάζει τις ισορροπίες;

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ Λέμε τα ίδια και τα ίδια μήνες τώρα, όχι επειδή δεν γνωρίζουμε πως λειτουργούν τα διεθνή συστήματα. Όχι. Ασφαλώς και ξέρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα – Τουρκία: Το επόμενο βήμα του Ερντογάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEilRXgymN2AVIJhmnGcj_JOHFQQFRczIj3Zgg1mouEVn-Whp24mNSkOgBZwb6JunovK44Kl6EOSknZyXH-WzUge4Zy4wgNEUJzyjJgKpn8gRb0pA2KlUgqpVU_jcoAHELxryMECEofc6ac/s792/mitsotakis-erdogan-cavusoglou.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="420" data-original-width="792" height="340" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEilRXgymN2AVIJhmnGcj_JOHFQQFRczIj3Zgg1mouEVn-Whp24mNSkOgBZwb6JunovK44Kl6EOSknZyXH-WzUge4Zy4wgNEUJzyjJgKpn8gRb0pA2KlUgqpVU_jcoAHELxryMECEofc6ac/w640-h340/mitsotakis-erdogan-cavusoglou.webp" width="640" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το επόμενο βήμα του Ερντογάν και οι ελληνικές υποχωρήσεις – Πώς οδηγούμαστε στην απώλεια εθνικής κυριαρχίας.</span></h3>Στη συνέντευξή του στα Νέα, στις 12 Οκτωβρίου, ο πρωθυπουργός, κ. Κ. Μητσοτάκης είχε με το δημοσιογράφο (κ. Γ. Πρετεντέρη) τον παρακάτω διάλογο, στον οποίο οι απαντήσεις του έχουν πολύ μεγάλη σημασία.<br /><br />Γ. ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗΣ: Λέτε «αν δεν συμφωνούμε, να πάμε στη Χάγη». Πιστεύετε ότι η κυβέρνησή σας μπορεί να αντέξει πολιτικά την όποια απόφαση της Χάγης;<br /><br />Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Κοιτάξτε, πιστεύω ότι έχουμε δίκιο.<br /><br />Γ. ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗΣ: Σύμφωνοι. Δεν είναι όμως τι πιστεύετε εσείς.<br /><br />Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Ξέρουμε πολύ καλά, κ. Πρετεντέρη, ότι ένα διεθνές δικαιοδοτικό όργανο πολύ δύσκολα θα σου δώσει το 100% όσων διεκδικείς.<br /><br />Γ. ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗΣ: Άρα το παίρνετε υπόψη σας.<br /><br />Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Βεβαίως το λαμβάνω υπόψη μου. Θεωρώ όμως ότι το συνολικό όφελος που θα αποκομίσει η χώρα από μία ειρηνική επίλυση της μιας διαφοράς που έχουμε με την Τουρκία θα είναι πολλαπλάσιο του όποιου κόστους μπορεί να υπάρχει στην κοινή γνώμη από κάποια απόφαση.<br /><br />Και να σας πω και κάτι, γιατί μου αρέσει να λέω τα πράγματα έξω από τα δόντια: Το γεγονός ότι η Ελλάδα έρχεται και συζητάει ένα ζήτημα που αφορά την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο σημαίνει πως αναγνωρίζουμε ότι αυτή είναι μια περιοχή όπου και η Τουρκία έχει διεκδικήσεις. Εάν δεν το αναγνωρίζαμε αυτό, δεν θα πηγαίναμε σε συζήτηση.<br /><br /><a href="https://www.armyvoice.gr/wp-content/uploads/2020/10/gerapetritis.jpg"><img height="426" src="https://www.armyvoice.gr/wp-content/uploads/2020/10/gerapetritis.jpg" width="640" /></a><br /><br />Ο κ. Γ. Γεραπετρίτης, υπουργός Επικρατείας έθεσε πιο συγκεκριμένα σε συνέντευξη του στον Alpha τα όρια των θαλασσίων ζωνών δηλώνοντας κάτι περιοριστικά πρωτάκουστο: “Η κόκκινη γραμμή είναι η εθνική κυριαρχία, και όταν λέμε εθνική κυριαρχία εννοούμε αυτονοήτως τα εθνικά χωρικά ύδατα τα οποία σήμερα είναι προσδιορισμένα στα έξι ναυτικά μίλια”.<br /><br />Υπογραμμίζουμε ότι αυτές οι απαντήσεις του πρωθυπουργού και του υπουργού Επικρατείας, με αυτόν τον τρόπο και αυτό το περιεχόμενο για τα μείζονα εθνικά μας θέματα γίνονται για πρώτη φορά, και είναι χαρακτηριστικό ότι γίνονται αυτή την περίοδο κινητικότητας κάτω από την επεκτατική πίεση των τουρκικών διεκδικήσεων.<div><br />Το σκηνικό των κυρίαρχων ελίτ των Αθηνών συμπληρώνεται αν δίπλα σ΄αυτά παραθέσουμε και την συμπίπτουσα άποψη του Ε. Βενιζέλου που διατύπωσε πρόσφατα στον ΑΝΤ 1: «Είναι μονόδρομος η παραπομπή στη Χάγη, εάν θέλουμε να μπορούμε να ασκήσουμε τα δικαιώματα μας. Κάπου θα χάσουμε, κάπου θα κερδίσουμε. Εμείς βέβαια θα προσπαθήσουμε να κερδίσουμε σε όλα, διότι έχουμε επιχειρήματα».<br /><br />Το περιεχόμενο των παραπάνω δημόσιων τοποθετήσεων αποτελεί το κοινό πλαίσιο σχεδόν του συνόλου της πολιτικής ελίτ και του κατεστημένου των Αθηνών. Είτε με ανοιχτό τρόπο, είτε με συγκαλυμμένο, είτε με καθαρές διατυπώσεις, είτε στα παρασκήνια.<br /><br />Yπάρχει μια ευρεία, οριζόντια διακομματική συναίνεση- σύμπτωση στις θέσεις αυτές. Μια συμφωνία, που αποτελεί και το μείζον εσωτερικό ζήτημα της Ελλάδας.<br /><br />Μια συμφωνία που αποδιαρθρώνει, αντί να ενισχύει την αναγκαία πατριωτική ενότητα, που πολιτικά υποβαθμίζει, παρά την όποια ρητορική, αντί να ανυψώνει την αμυντική συμπαράταξη απέναντι στην Τουρκική απειλή.<br /><br />Αυτή είναι η έκφραση, η συγκεκριμένη μορφή, αυτού που ονομάζεται: ενδοτισμός. Ενδοτισμός που στην εξέλιξη του, και υπό το βάρος εξωτερικών πιέσεων και εσωτερικού κλίματος συμβιβασμού, μετατρέπεται σε μειοδοσία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.armyvoice.gr/wp-content/uploads/2020/06/ellada-tourkia1-scaled.jpg"><img height="427" src="https://www.armyvoice.gr/wp-content/uploads/2020/06/ellada-tourkia1-1024x683.jpg" width="640" /></a><br /><br /></div><div>Το επόμενο βήμα του Ερντογάν<br /><br />Είναι, λοιπόν, προφανές, από τις παραπάνω δημόσιες θέσεις, προκύπτει λογικά και ευθέως, κι αυτό εισπράττει και η Τουρκία, – ενώ επιδιώκεται να εθισθεί και να προετοιμασθεί και ο Ελληνικός Λαός -, ότι η Ελλάδα έχει αποφασίσει, έχει ουσιαστικά αποδεχθεί έναν συμβιβασμό παραχωρήσεων προς την Τουρκία.<br /><br />Η Τουρκία βλέπει και αξιολογεί ότι η στρατηγική της, της επιθετικότητας και της αναθεώρησης του συνοριακού και κυριαρχικού status (της Συνθήκης της Λωζάνης και των κατοχυρωμένων δικαιωμάτων) αποδίδει.<br /><br />Αποδίδει, και παρά τις όποιες φραστικές καταδίκες, προετοιμάζει τα αποτελέσματα και οδηγεί τις εξελίξεις. Αισθάνεται ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να της αντιπαρατεθεί, ότι προετοιμάζεται για συμβιβασμό σε ζωτικό μέρος των απαιτήσεών της.<br /><br />Οφείλουμε να σημειώσουμε ότι η Ελληνική πλευρά, ουδέποτε μέχρι σήμερα, καθ΄ όλη τη μεταπολιτευτική περίοδο, διατύπωσε τέτοιες θέσεις και έδειξε πρόθεση μειωμένης εφαρμογής των κυριαρχικών της δικαιωμάτων (υφαλοκρηπίδα, 12 ναυτικά μίλια, ΑΟΖ, εναέριος χώρος).<br /><br />Το επόμενο βήμα της Τουρκίας είναι η αρπαγή και εκβιαστική κατοχύρωση αυτού που η πλευρά της Ελλάδας έχει αποφασίσει να παραχωρήσει, αλλά απλώς επιθυμεί να το πλασάρει με το περιτύλιγμα της απόφασης της Χάγης.<br /><br />Οι διεκδικήσεις της Τουρκίας (η ατζέντα της), επί των οποίων η Ελλάδα έχει δώσει μήνυμα παραχώρησης είναι γνωστές, εξ άλλου και ο Έλληνας πρωθυπουργός μίλησε για αυτές.<br /><br />Εφόσον, λοιπόν, η Ελληνική πλευρά έχει αποδεχθεί να το πράξει, μπορεί να το πράξει και σε απευθείας συνομιλίες κάτω από τη διαρκή επιθετική της πίεση (Oruc Reis, πολεμική ναυτική και αεροπορική κινητοποίηση, αδιαλλαξία, τουρκολυβικό Σύμφωνο, επέμβαση -εισβολή στην ΑΟΖ της Κύπρου -”Αττίλας 3”).<br /><br />Αυτό είναι το επόμενο βήμα της Τουρκίας, διακρατική συμφωνία -ως αποτέλεσμα του αποκαλούμενου ελληνοτουρκικού διαλόγου- που θα επικυρώνει τις Ελληνικές παραχωρήσεις.<br /><br />Η πρώτη ύλη ενός τέτοιου αποτελέσματος είναι η ενδοτική άποψη Μητσοτάκη περί ”αποδοχής μιας μοιρασιάς”, αφού ”το 100% δύσκολα μπορείς να το έχεις”. Οφείλουμε και πάλι να τονίσουμε, ότι εδώ δεν υπάρχει καμία ”μοιρασιά”, παρά παραχωρήσεις, αφού ελληνικές διεκδικήσεις δεν υπάρχουν, παρά μόνο τουρκικές.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.armyvoice.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ελλάδα – Τουρκία: Το επόμενο βήμα του Ερντογάν

Το επόμενο βήμα του Ερντογάν και οι ελληνικές υποχωρήσεις – Πώς οδηγούμαστε στην απώλεια εθνικής κυριαρχίας. Στη συνέντευξή του στα Νέα, στι...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκική Λίρα: Εθνική καταστροφή, τη μέρα της εθνικής εορτής των Τούρκων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzM9obEDSme20onZ7cF2C2q0VtYtiYP8qc52GjFtuVMI6aNrs-e7yUwe1anSSmG6_1_y5FjAHBE8Sn09aCDajwFwm5HJ2MlzIdOCYafMnSpcckYrrSD20_IL4tj63d0MAsDbRkXiRaZ2k/s1280/erdogan-4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="853" data-original-width="1280" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzM9obEDSme20onZ7cF2C2q0VtYtiYP8qc52GjFtuVMI6aNrs-e7yUwe1anSSmG6_1_y5FjAHBE8Sn09aCDajwFwm5HJ2MlzIdOCYafMnSpcckYrrSD20_IL4tj63d0MAsDbRkXiRaZ2k/w640-h426/erdogan-4.jpg" width="640" /></a></div><h3 style="text-align: left;"> <span style="font-weight: normal;">Προς άλμα «εκτάκτου ανάγκης» στα επιτόκια;</span></h3>Βουτιά και σήμερα, ενώ η κατάρρευση του τουρκικού νομίσματος την τρέχουσα εβδομάδα παίρνει χαρακτηριστικά χιονοστιβάδας - Μπορεί μια επώδυνη για τον Ερντογάν αύξηση των επιτοκίων να αναστρέψει την κατάσταση; Είναι η μόνη επιλογή, αλλά με αμφίβολο αποτέλεσμα<br /><br />Η τουρκική λίρα είναι σε ρότα για το χειρότερο μήνα από τη συναλλαγματική κρίση του Αυγούστου του 2018, πυροδοτώντας εικασίες ότι η κεντρική τράπεζα θα αναγκαστεί για άλλη μια φορά σε μια υπερβολική αύξηση των επιτοκίων για να αποφύγει το game over, κόντρα στις εμμονές Ερντογάν.<br /><br />Από τις αρχές Οκτωβρίου, το νόμισμα έχει χάσει σχεδόν το 8% της αξίας του έναντι του δολαρίου, μια υποτίμηση που θυμίζει την κατάρρευση του πριν από δύο χρόνια – όταν η κεντρική τράπεζα αναγκάστηκε να αυξήσει τα επιτόκια κατά 6,25 εκατοστιαίες βάση κλείνοντας απότομα (για λίγο) τη στρόφιγγα των δανείων στη χώρα.<br /><br />Το παρακάτω διάγραμμα δείχνει πόσο πιο απότομος έχει γίνει ο κατήφορος της αξίας της λίρας τις τελευταίες μέρες καθώς η ισοτιμία της με το αμερικανικό νόμισμα έσπασε εντυπωσιακά το όριο του οκτώ κι επιδεινώνεται περαιτέρω (στο 8,3182, νέο αρνητικό ρεκόρ σήμερα, παρότι είναι εθνική αργία στην Τουρκία και άρα λείπει το κύμα πωλήσεων από τους ίδιους τους Τούρκους, που είναι πλέον ο ισχυρότερος μοχλός βύθισης του νομίσματος).<div><br /><br /><a href="https://www.newmoney.gr/roh/diethni/tourkiki-lira-ethniki-katastrofi-ti-mera-tis-ethnikis-eortis-ton-tourkon-pros-ektakto-alma-sta-epitokia/attachment/liranow/"><img src="https://www.newmoney.gr/wp-content/uploads/2020/10/LIRANOW.png" /></a><br /><br />Όπως και τότε, ο καταλύτης είναι ένα κοκτέιλ αυξανόμενων γεωπολιτικών κινδύνων και μιας αλλοπρόσαλλης νομισματικής πολιτικής, που παραμένει πολύ χαλαρή για να συγκρατήσει την κατάρρευση της ισοτιμίας και υπερθερμαίνει την τουρκική οικονομία πέρα από τις αντοχές της.<br /><br />Οι επενδυτές λένε ότι η , η κεντρική τράπεζα ενδέχεται τελικά να αναγκαστεί αναλάβει δράση πριν από την επόμενη προγραμματισμένη συνεδρίασή της στις 19 Νοεμβρίου.<br /><br />Άρωμα συναλλαγματικής κρίσης<br /><br />Δεν θα είναι η πρώτη φορά. Η κεντρική τράπεζα έσπευσε να αυξήσει τα επιτόκια κατά 300 μονάδες βάσης (3 εκατοστιαίες μονάδες) σε έκτακτη συνεδρίαση τον Μάιο του 2018 για να περιορίσει τις απώλειες της λίρας και υπερδιπλασίασε τα επιτόκια σε μια μη προγραμματισμένη συνάντηση τον Ιανουάριο του 2014.<br /><br />«Δεν υπάρχει κανένας λόγος που να συγκρατεί τη λίρα από το να επιδεινωθεί στο επίπεδο του 9 ανά δολάριο τις επόμενες εβδομάδες», δήλωσε ο Τάθα Γκόουζ, senior οικονομολόγος της Commerzbank στο Λονδίνο. Πρόσθεσε ότι μια εντυπωσιακά μεγάλη αύξηση των επιτοκίων, ως κίνηση έκτακτης ανάγκης, είναι ίσως η μόνη νομισματική απάντηση που θα μπορούσε να σπάσει την ορμή της κατάρρευσης.<br /><br />Το νόμισμα υποχώρησε κατά ακόμα 1,6% έναντι του δολαρίου την Τετάρτη, κάνοντας ακόμα πιο βαθιά τη βουτιά της λίρας – ασύγκριτα μεγαλύτερη από τα νομίσματα των άλλων αναδυόμενων αγορών αυτόν τον μήνα.<br /><br />Η υποχώρηση συνεχίζεται και σήμερα, έκτη ημέρα πτώσεων με -0,72% υποχώρηση μέχρι στιγμής.<br /><br />Οι απώλειες επιταχύνθηκαν μετά την απόφαση της κεντρικής τράπεζας την περασμένη εβδομάδα να διατηρήσει τα επιτόκια σταθερά, και κάτω από τον πληθωρισμό, αφήνοντας έτσι όσουν κρατούν λίρες να καταγράφουν πραγματικές απώλειες.<br /><br />Η στάση αυτή διέψευσε τις ελπίδες των διεθνών επενδυτών ότι η κεντρική τράπεζα μπορεί και να λογικεύτηκε και άρα θα αρχίσει να αυξάνει τα επιόκια για να τιθασεύσει τον πληθωρισμό. (Τον Σεπτέμβριο, η κεντρική τράπεζα είχε δώσει ένα δείγμα λογικής, επιχειρώντας να αντιστρέφει τη χαλάρωση αυξάνοντας απροσδόκητα τα επιτόκια κατά 200 μονάδες βάσης στο 10,25%.<br />Στα άκρα<br /><br />Για μια αγορά που βρίσκεται ήδη στα άκρα, δεδομένων των διπλωματικών αντιπαραθέσεων στην ανατολική Μεσόγειο, τις στρατιωτικές της εμπλοκές αλλά και την εντεινόμενη ρήξη μεταξύ Άγκυρας και της ΕΕ, το “πάσο” στα επιτόκια της περασμένης εβδομάδας ήταν καθοριστικό.<br /><br />Η κεντρική τράπεζα την Τετάρτη αύξησε τις προβλέψεις για τον πληθωρισμό για το τέλος του τρέχοντος έτους σε 12,1%, από προηγούμενη πρόβλεψη 8,9%. Εν μέσω αναταραχής, αναγνωρίζοντας ότι ο πληθωρισμός ξεφεύγει, η κεντρική τράπεζα φάνηκε να αφήνει ανοιχτή τη δυνατότητα δράσης.<br /><br />«Κατά την προσεχή περίοδο, μπορούμε να λάβουμε όλα τα απαραίτητα μέτρα, συμπεριλαμβανομένων των επιτοκίων πολιτικής», δήλωσε ο Διοικητής Μουράτ Ουιζάλ στην τριμηνιαία ενημέρωση για τον πληθωρισμό της κεντρικής τράπεζας την Τετάρτη, επισημαίνοντας ότι η λίρα ήταν «εξαιρετικά υποτιμημένη».<br /><br />Αν και είπε ότι η κεντρική τράπεζα δεν έχει στην αρμοδιότητα της τον καθορισμό της συναλλαγματικής ισοτιμίας, προειδοποίησε ότι μια αδύναμη λίρα ενέχει κινδύνους για τη σταθερότητα των τιμών και είπε ότι η κεντρική τράπεζα θα διατηρήσει την… αυστηρή νομισματική πολιτική έως ότου βελτιωθεί ο πληθωρισμός.<br /><br />Ωστόσο, αυτό δεν καθησύχασε τους επενδυτές. Όλοι οι δείκτες που λειτουργούν ως βαρόμετρα κινδύνου και επενδυτικύ κλίματος επιδεινώθηκαν στο χειρότερο επίπεδο του διμήνου μετά τα σχόλια Ουιζάλ.<br /><br />«Πιστεύουμε ότι μια έκτακτη αύξηση του επιτοκίου θα μπορούσε να έρθει ανά πάσα στιγμή, καθώς η τρέχουσα υποχώρηση της λίρας είναι μη βιώσιμη», έγραψε σε σημείωμα ο Γουίν Θιν, επικεφαλής της παγκόσμιας στρατηγικής νομίσματος της Νέας Υόρκης στην Brown Brothers Harriman & Co.<br />Δεν υπάρχει πανάκεια για την Τουρκία<br /><br />Αλλά ακόμη και μια έκτακτη αύξηση των επιτοκίων που μπορεί να προκαλέσει τη μήνι του Ερντογάν δεν αποτελεί εγγύηση ότι το νόμισμα θα ανακτήσει το χαμένο έδαφος.<br /><br />Το 2018, η λίρα είχε σταθεροποιηθεί μετά τις απανωτές και μεγάλες έκτακτες αυξήσεις επιτοκίου παρόλα αυτά είχε κλείσει το χρόνο με απώλειες στην αξία της της τάξης του 30%. Αντίστοιχο ήταν και το παράδειγμα του 2014.<br /><br />Στο επίκεντρο του θέματος είναι ότι οι επενδυτές παραμένουν ανήσυχοι για την επιρροή του Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν στην υποτίθεται ανεξάρτητη νομισματική πολιτική. Προτιμά να φουσκώνει την οικονομία με δάνεια χωρίς αντίκρυσμα και υποστηρίζει την άποψη που δε συμμερίζεται κανείς – ότι τα χαμηλότερα επιτόκια ρίχνουν τον πληθωρισμό και τις τιμές!<br /><br />Από την πλευρά της, η κεντρική τράπεζα με την πάροδο των ετών έχει καταφύγει σε αυτό που η αγορά καλεί σύσφιξη από την πίσω πόρτα: διατηρεί σταθερά τα βασικά επιτόκια που φαίνονται αλλά κάνει πιο ακριβή τη ρευστότητα για τις εμπορικές τράπεζες με τεχνικό τρόπο.<br /><br />Αλλά αυτά τα κόλπα δεν περνούν πια από τους διεθνείς επενδυτές. Ο Τιμοθυ Ας, υπεύθυνος στρατηγικής στην BlueBay Asset Management λέει: Η πραγματικότητα είναι ότι ο κόσμος δεν πιστεύει πλεόν ότι η κεντρική τράπεζα της Τουρκίας εστιάζει σοβαρά στον πληθωρισμό. Πιστεύουν ότι πρέπει πάση θυσία να δώσουν δάνεια, να προκαλέσουν ανάπτυξη και να αυξήσουν τη στήριξη στο κυβερνών κόμμα.<div><br /></div><div><a href="https://www.newmoney.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Τουρκική Λίρα: Εθνική καταστροφή, τη μέρα της εθνικής εορτής των Τούρκων

  Προς άλμα «εκτάκτου ανάγκης» στα επιτόκια; Βουτιά και σήμερα, ενώ η κατάρρευση του τουρκικού νομίσματος την τρέχουσα εβδομάδα παίρνει χαρα...

Διαβάστε την συνέχεια

Σύγκρουση πολιτισμών, μια ζοφερή πραγματικότητα .

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEis1kIEpKVSg6y8ht-74BhQkqbBJkMG5cwtAF8WxDZ5Ji97mMIDHGB4lwTFxQmwo-noupbRfFgFencmO29LykgRdU53sw3uPIGHAW0hZRZ_fiBF6-mw9FXWql6gKtHhagzb7rIxDjMn6Mo/s630/67894512.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="420" data-original-width="630" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEis1kIEpKVSg6y8ht-74BhQkqbBJkMG5cwtAF8WxDZ5Ji97mMIDHGB4lwTFxQmwo-noupbRfFgFencmO29LykgRdU53sw3uPIGHAW0hZRZ_fiBF6-mw9FXWql6gKtHhagzb7rIxDjMn6Mo/w640-h426/67894512.jpeg" width="640" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Θα πρέπει επίσης να μας προβληματίζει και η σπουδή του Τούρκου Προέδρου να αναλάβει εργολαβικά την υπεράσπιση του Ισλάμ.</span></h3><b>Χρήστος Λουτράδης*</b>  <br />Η αποτρόπαιες, βάρβαρες και εκτός κάθε λογικής τρομοκρατικές επιθέσεις που σημειώθηκαν στη Γαλλία, φέρνουν στην επιφάνεια, λόγω και της σθεναρής αντίδρασης του Γάλλου Προέδρου Μακρόν, μια συζήτηση την οποία η επέλαση της πολιτικής ορθότητας ειδικά στην Ευρώπη, την είχε θέσει στο περιθώριο του δημοσίου διάλογου. Αυτή αφορά στο γεγονός ότι το πολιτικό Ισλάμ και κυρίως το κοινωνικό του αποτύπωμα, αλλά και ο τρόπος ο οποίος ασκείται από μια σημαντική μερίδα, βάλλει εναντίον όλων των αξιών, των αρχών και της ιδεολογικής ταυτότητας πάνω στις οποίες είχε δομηθεί ο Δυτικός πολιτισμός και η δημοκρατία.<br /><br />σεβασμός για τον Άλλον, τα δικαιώματα και η ισότητα των γυναικών, η συνταγματική κατοχύρωση της αντίθετης άποψης, αποτελούν κάποια από τα αξιώματα που βρίσκονται στο στόχαστρο ορισμένων πιστών του Ισλάμ και των πνευματικών τους ηγέτων, οι οποίοι επιθυμούν όχι να ασκήσουν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα, αλλά επιβάλλουν σε όλες τις εκφάνσεις της πολιτικής και κοινωνικής ζωής τον μεσαιωνικό τους αναχρονισμό.<br /><br />Για αυτό το λόγο οι πρόσφατες κινήσεις του Γάλλου Προέδρου Μακρόν που βγήκε μπροστά και έθεσε το ζήτημα στην πραγματική του διάσταση, ότι δηλαδή πρόκειται για πρόβλημα ισλαμικής, και όχι Χριστιανικής ή βουδιστικής, τρομοκρατίας, πέρα από τον αυτονόητο βαρύ συμβολισμό της έθεσε και το περίγραμμα γύρω από το οποίο πρέπει να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα αυτό συλλογικά ως Δύση. Πρέπει να αντιμετωπιστεί ως πρόβλημα, μιας έστω διαστρεβλωμένης εκδοχής, μιας θρησκείας που καλλιεργεί το μίσος και την απαξία για οτιδήποτε έχει ως πρόσημο τον δυτικό τρόπο ζωής και σκέψης.<br /><br />Ένα πρόσθετο ενδιαφέρον στοιχείο είναι και η σπουδή του Τούρκου Προέδρου να αναλάβει εργολαβικά την υπεράσπιση του Ισλάμ και να αυτο-αναγορευτεί ως ο ανώτατος εκπρόσωπος του Ισλαμισμού παγκοσμίως. Το στοιχείο αυτό πέρα από ότι σκιαγραφεί πλέον με συγκεκριμένο τρόπο το δίπολο που έχει αρχίσει να δημιουργείται ανάμεσα στον δυτικό τρόπο σκέψης και του πολιτικού Ισλάμ αυξάνει και την πίεση για την πατρίδα μας, που θα πρέπει να αντιληφθεί ότι στην απέναντι πλευρά του Αιγαίου δεν έχει έναν ανισόρροπο γείτονα, αλλά μια σκληρή αναθεωρητική χώρα που διακατέχεται και από έναν θρησκευτικό ρεβανσισμό.<div><br /></div><div><b><i>*Αρθρογράφος/ πρώην συνεργάτης στη Hurriyet Daily News</i></b><br /></div><div><br /></div><div><a href="https://www.huffingtonpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Σύγκρουση πολιτισμών, μια ζοφερή πραγματικότητα .

Θα πρέπει επίσης να μας προβληματίζει και η σπουδή του Τούρκου Προέδρου να αναλάβει εργολαβικά την υπεράσπιση του Ισλάμ. Χρήστος Λουτράδης* ...

Διαβάστε την συνέχεια

H τουρκική πολεμική βιομηχανία έχει αχίλλειο πτέρνα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFX1NxZte3AFDj-dzs7JCJLrk7Jim_6NCfUtNWJ3l2mILhMGpC8WTLygMP0H6K6Z3aa4L85UxL3aznMTzcA0tl98tACY9fB3B5DH5MdhWLkPjPLcuPT8s_M6V4era-90Vm6khyphenhyphenM_Oce38/s758/T129_ellikoptero.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="338" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFX1NxZte3AFDj-dzs7JCJLrk7Jim_6NCfUtNWJ3l2mILhMGpC8WTLygMP0H6K6Z3aa4L85UxL3aznMTzcA0tl98tACY9fB3B5DH5MdhWLkPjPLcuPT8s_M6V4era-90Vm6khyphenhyphenM_Oce38/w640-h338/T129_ellikoptero.jpg" width="640" /></a></div><b><br /></b><div><b>Μελάς Κώστας</b></div>«Και θα πρέπει να θυμάται πάντοτε ότι ο καθένας είναι τόσο σοβαρός ο ίδιος, όσο σοβαρό θεωρεί τον εχθρό του και όσο σοβαρά τον αντιμετωπίζει. Οι ηθικολογίες είναι ένας εύκολος τρόπος για να καθίσταται ο εχθρός αξιοπεριφρόνητος. Γι’ αυτό και δεν αποδεικνύουν τίποτε άλλο πέρα από την πολιτική ελαφρότητα εκείνου που τις χρησιμοποιεί». (Παν. Κονδύλης)<br /><br />Η Τουρκία ακολούθησε με επιμέλεια την μετατροπή της οικονομικής της μεγέθυνσης σε υλικούς παράγοντες σκληρής ισχύος. Το δείχνουν δύο στοιχεία: Πρώτον, η ανάπτυξη της τουρκικής αμυντικής τεχνολογίας και βιομηχανίας τα τελευταία περίπου 20 χρόνια, η οποία τελικά φαίνεται ότι έχει αποδώσει καρπούς.<br /><br />Όχι βέβαια όπως τους παρουσιάζει το τουρκικό κατεστημένο, αλλά σε ικανοποιητικό επίπεδο, ώστε να ενδυναμώνει την ισχύ των ενόπλων δυνάμεών της, αλλά παράλληλα και να προκαλεί πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα στην οικονομία της. Η συνεχής αύξηση των αμυντικών δαπανών, ιδιαίτερα την περίοδο μετά την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016, γέμισε τα βιβλία παραγγελιών των τουρκικών επιχειρήσεων ενεργοποιώντας την τουρκική οικονομία. Το δεύτερο είναι η συνεχής αύξηση των αμυντικών δαπανών και ιδιαίτερα την περίοδο μετά την απόπειρα πραξικοπήματος το 2016, όπως φαίνεται από τα υπάρχοντα στοιχεία: από 13 το 2010 σε 22 δισ. δολάρια.<br /><br />Δεν πρέπει να θεωρούμε ότι η Τουρκία έχει αποκτήσει αυτονομία στην παραγωγή οπλικών συστημάτων, δεδομένου ότι μεγάλο μέρος της χρησιμοποιούμενης τεχνολογίας είναι εισαγόμενη (η προστιθέμενη αξία δεν πρέπει να υπερβαίνει το 40%), Επίσης, εισαγόμενες είναι οι απαιτούμενες πρώτες ύλες, τα ημικατεργασμένα και σειρά από τεχνολογικά προϊόντα απαραίτητα για τη δημιουργία των τελικών προϊόντων.<br /><br />Το πρόβλημα, βέβαια, δεν είναι το ποσοστό της προστιθέμενης αξίας που δημιουργεί η τουρκική οικονομία, αλλά η αδυναμία της να παράγει εκείνα τα κρίσιμα μέρη του τελικού προϊόντος, που ενσωματώνουν υψηλή τεχνολογία και είναι όλα εισαγόμενα. Συνεπώς, δεν είναι η μεγέθυνση του ποσοστού της προστιθέμενης αξίας που είναι σημαντική, αλλά κυρίως είναι τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της προστιθέμενης αξίας.<br />Πολεμική βιομηχανία<br /><br />Αναφέρω ορισμένα παραδείγματα (Burak Bekdil, Turkey's Much-Hyped Defense Industry Far from Self-Sufficient): το επιθετικό ελικόπτερο Τ129 παράγεται στην Τουρκία από την Turkish Aerospace Industries, μετά από άδεια της ιταλικής Agusta Westland. Η συγκεκριμένη εταιρεία, είναι θυγατρική της επίσης ιταλικής εταιρείας Leonardo S.p.A. και της οποίας ο μεγαλύτερος μέτοχος, με ποσοστό περίπου 30% είναι το ιταλικό δημόσιο.<br /><br />Το ελικόπτερο φέρει δύο μηχανές τούρμπο LHTEC T800-4A. Κάθε μηχανή έχει ισχύ 1104 αλόγων. Πρόκειται για παραλλαγή της μηχανής CTS 800. Ο κατασκευαστής της μηχανής, η εταιρεία LHTEC, αποτελεί εταιρεία joint venture της αμερικανικής Honeywell και της βρετανικής Rolls Royce. Επομένως, το θεωρούμενο από την τουρκική ηγεσία ως "εγχωρίως" παραγόμενο ελικόπτερο, είναι αδύνατον να παραχθεί, χωρίς την μηχανή της LHTEC!<br /><br />Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με το "εγχωρίως" παραγόμενο νέας γενιάς τανκ Altay. Δεν μπορεί να παραχθεί χωρίς την εισαγόμενη μηχανή και τα συστήματα μετάδοσης της κίνησης. Τις μεν μηχανές προμηθεύεται από την γερμανική εταιρεία MTU Aero Engines, τα δε συστήματα μετάδοσης της κίνησης από την επίσης γερμανική εταιρεία RENK AG.<div><br />Τα τουρκικά drones<br /><br />Το drone Bayraktat TB-2 θεωρείται από την τουρκική αμυντική βιομηχανία ως το σπουδαιότερο επίτευγμά της των τελευταίων χρόνων. Αυτό στηρίζεται στην καναδική τεχνολογία και στην εισαγωγή από την καναδική εταιρεία L3HarrisWESCAM τμημάτων απαραίτητων για την κατασκευή του. Συγκεκριμένα, του ηλεκτρονικού εξοπλισμού (υπέρυθρες ηλεκτρονικές απεικονίσεις και αισθητήρες συστήματος στόχευσης) που αποτελούν την καρδιά του drone. Χωρίς αυτή την τεχνολογία η Τουρκία είναι αδύνατον να χρησιμοποιήσει τα συγκεκριμένα drones.<br /><br />Η καναδέζικη εταιρεία είναι θυγατρική του αμερικάνικου γίγαντα αμυντικού εξοπλισμού L3Harris, πρωτοπόρα στην παραγωγή της συγκεκριμένης τεχνολογίας. Την 5η Οκτωβρίου, ο υπουργός Εξωτερικών του Καναδά Francois-Philippe Champagne ανακοίνωσε την αναστολή πωλήσεων αυτού του υλικού στην Τουρκία, διότι χρησιμοποιήθηκαν από τις δυνάμεις του Αζερμπαϊτζάν στον πόλεμο εναντίον της Αρμενίας στην περιοχή του Ναγκόρνο Καραμπάχ.<br /><br />Επίσης, η μηχανή που φέρουν τα συγκεκριμένα drones είναι η BRP-Rotax engine ισχύος περίπου 100 αλόγων. Παράγεται στην Αυστρία από θυγατρική εταιρεία της καναδικής Bombardier Recreational Products. Ακόμη πρέπει να σημειωθεί ότι και άλλα τμήματα των συναρμολογούμενων στην Τουρκία drones Bayraktat TB-2 προέρχονται από ευρωπαϊκές και αμερικανικές επιχειρήσεις.</div><div><br />Τα Bayraktat στο Ναγκόρνο Καραμπάχ<br /><br />Όπως έχουμε αναφέρει τα συγκεκριμένα drones χρησιμοποιούνται στον πόλεμο του Ναγκόρνο Καραμπάχ, όπου όμως η αποτελεσματικότητά τους έχει τεθεί εν αμφιβόλω. Οι Αρμένιοι χρησιμοποιούν το ρωσικό σύστημα αντί-drones Belladonna (στα ρωσικά Krasukha), το οποίο καταστρέφει με μεγάλη επιτυχία τα drones Bayraktat TB-2.<br /><br />Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και στην περίπτωση του θεωρούμενου πιο ισχυρού drone Bayraktar Akıncı, στο οποίο εγκαταστάθηκαν οι ουκρανικοί κινητήρες turboprop AI-450C. Χάρη σε αυτούς, η ικανότητα μεταφοράς του αεροσκάφους είναι σχεδόν διπλάσια από του Bayraktar TB-2. Όμως, χωρίς τους εισαγόμενους ουκρανικούς κινητήρες στην πράξη, δεν μπορούν να λειτουργήσουν τα συγκεκριμένα drones.<br /><br />Παρόλα αυτά, η ανάπτυξη της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας δίνει σημαντικούς βαθμούς ελευθερίας, με την έννοια ότι μπορεί να προχωρήσει σε παραγωγή των ποσοτήτων που επιθυμεί, χωρίς να χρειάζεται την έγκριση του εκάστοτε προμηθευτή-παραγωγού, υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι θα είναι σε θέση να προμηθεύεται τον απαραίτητο τεχνολογικό εξοπλισμό (μηχανές, ηλεκτρονικά κτλ).</div><div><br />Ελληνική αμυντική βιομηχανία<br /><br />Μια απλή σύγκριση με το τι συμβαίνει στην Ελλάδα καθιστά προφανή τη διαφορά. Εδώ δεν υπάρχει σχεδιασμός για την εθνική αμυντική βιομηχανία. Τεχνολογία και οπλικά συστήματα εισάγονται από το εξωτερικό. Η πολύ χαμηλή έως ασήμαντη προστιθέμενη αξία της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας δεν δημιουργεί πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα στη μεγέθυνση του ΑΕΠ. Αντίθετα, λόγω των εισαγωγών, την επιβαρύνει.<br /><br />Με απλά λόγια ενώ στην Τουρκία υπάρχει συμβολή στη μεγέθυνση του ΑΕΠ, στην Ελλάδα, οικονομικά, λειτουργεί ως κόστος. Στο σημείο αυτό χρειάζεται να γίνουν απολύτως κατανοητά τα παρακάτω: Υπάρχει το απλοϊκό θεωρητικό σχήμα, σύμφωνα με το οποίο η οικονομία, προοδεύοντας αυτόνομα, παράγει μέσα άσκησης βίας και αυτά κατόπιν υπηρετούν τους σκοπούς της ισχύος. Αυτό όμως, για να ισχύει, προϋποθέτει τη δυνατότητα αυτονόμησης της οικονομίας από τους κοινωνικούς και πολιτικούς παράγοντες. Είναι αδύνατον, όμως, να ισχυριστούμε με σοβαρότητα κάτι τέτοιο.</div><div><br />Ισχύς και οικονομία<br /><br />Οι παράγοντες ισχύος βρίσκονται σε συνεχή σχέση αλληλεξάρτησης με τους οικονομικούς παράγοντες. Οι παράγοντες ισχύος αναντίρρητα εξαρτώνται από την οικονομική ισχύ. Όμως το καίριο ερώτημα σ’ αυτή την περίπτωση είναι το ακόλουθο: «Οι παράγοντες ισχύος, κυρίως όσοι περιλαμβάνονται στους μηχανισμούς βίας και καταπίεσης, παράγονται και τελειοποιούνται απλώς και μόνο επειδή αυτό το καθιστά δυνατό το διαθέσιμο τεχνικοοικονομικό δυναμικό, ή αν η κατά το δυνατόν άφθονη και τελειότερη παραγωγή τους φαίνεται επιβεβλημένη, επειδή η ισχύς θέτει σκοπούς που μόνο χάρη σ’ αυτούς οι μηχανισμοί βίας μπορούν να πραγματωθούν.<br /><br />»Αν η παραγωγή αυτή γίνεται εν όψει σκοπών ισχύος, βεβαίως με τη βοήθεια του τεχνικοοικονομικού δυναμικού, τούτο μας παραπέμπει ήδη σε εντελώς άλλη προβληματική θεώρησης των γεγονότων. Η πολιτική της ισχύος, με την προβληματική αυτή, ευρίσκεται τώρα στο καθοριστικό επίπεδο της σχέσης αλληλεξάρτησης με τους τεχνικοοικονομικούς παράγοντες και τους καθοδηγεί στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων της» (Π. Κονδύλης "Θεωρία του Πολέμου", Θεμέλιο 1997, σελ. 204).<br /><br />Επομένως, η πραγματική συνύφανση του παράγοντα ισχύος με την τεχνικοοικονομική εξέλιξη, ανατρέπει ολοκληρωτικά το γνωστό σκηνικό που η φιλελεύθερη οικονομική σκέψη έχει στήσει. Μας καλεί στην αναθεώρηση των κριτηρίων, σύμφωνα με τα οποία κρίνεται η οικονομική ισχύς και αποτελεσματικότητα. Θεωρεί την οικονομία όχι πλέον ως αυτόνομο σύστημα, αλλά ενταγμένη στο κοινωνικό πλαίσιο που τις ορίζουσές του καθορίζουν πρωταρχικά οι παράγοντες της ισχύος.<br /><br />Τώρα πια είναι φανερό ότι οι κυβερνήσεις Ερντογάν ακολούθησαν με ευλάβεια αυτό το στόχο, υποτάσσοντας την οικονομία στην εξυπηρέτηση των πολιτικών τους στόχων. Εκεί θα πρέπει να αναζητηθεί και η ερμηνεία της ασκούμενης σήμερα οικονομικής πολιτικής στην Τουρκία. Παρόμοια ιστορικά παραδείγματα, θα μπορούσαν, με όλες τις υπάρχουσες διαφορές, να αναζητηθούν στη μιλιταριστική Ιαπωνία και στη ναζιστική Γερμανία της δεκαετίας του 1930. Γι’ αυτά, όμως, θα επανέλθουμε.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

H τουρκική πολεμική βιομηχανία έχει αχίλλειο πτέρνα

Μελάς Κώστας «Και θα πρέπει να θυμάται πάντοτε ότι ο καθένας είναι τόσο σοβαρός ο ίδιος, όσο σοβαρό θεωρεί τον εχθρό του και όσο σοβαρά τον ...

Διαβάστε την συνέχεια

National Interest: ''Προ των πυλών τα F-35 για την Ελλάδα''

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjTyRUtNvQ-vyxpieZ4oAq-E8hhPNDVHnjVC8vH1PS5OhyPuMNOwTUctQGTaWuaR1e-luXuUA6ozzxPjEv1piCjqPoIaGAcj59RSvITiFcv9E524v_7gglVR0LtnX3gtT0MhOFXjlYOj1s/s1000/F-35-Luke-Air-Force-Base.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1000" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjTyRUtNvQ-vyxpieZ4oAq-E8hhPNDVHnjVC8vH1PS5OhyPuMNOwTUctQGTaWuaR1e-luXuUA6ozzxPjEv1piCjqPoIaGAcj59RSvITiFcv9E524v_7gglVR0LtnX3gtT0MhOFXjlYOj1s/w640-h384/F-35-Luke-Air-Force-Base.jpg" width="640" /></a></div><div><br /></div><div><b>Ανδρέας Μουντζουρούλιας</b></div>ύμφωνα με πληροφορίες, έξι αεροσκάφη F-35 πιθανότατα θα κατευθυνθούν προς την Αθήνα, αναφέρει το αμερικανικό περιοδικό National Interest.<br /><br />Οι ίδιες πηγές, αφού αναφέρουν την έντονη δυσαρέσκεια στην Άγκυρα, τονίζουν ότι ο επόμενος αμυντικός εταίρος των ΗΠΑ που θα παραλάβει το πολεμικό αεροσκάφος F-35 Lightning II Joint Strike Fighter θα μπορούσε να είναι η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία.<br /><br />Η Τουρκία “εκδιώχθηκε” ως γνωστόν από το πρόγραμμα F-35, αφού παρέλαβε το ρωσικό αντιπυραυλικό σύστημα S-400 Triumf, το οποίο οι αξιωματούχοι του ΝΑΤΟ υποστήριξαν ότι δεν είναι συμβατό με άλλα συστήματα της συμμαχίας. Μετά την δοκιμή των ρωσικών πυραύλων δρομολογούνται όπως όλα δείχνουν ραγδαίες εξελίξεις για πολλά θέματα. <br /><br />Ένας Αμερικανός αξιωματούχος ισχυρίστηκε την Τετάρτη ότι η Τουρκία διατρέχει σοβαρό κίνδυνο κυρώσεων αφού δοκίμασε το σύστημα αεροπορικής άμυνας της Ρωσίας S-400.<br /><br />"Αυτός ο κίνδυνος είναι πολύ πραγματικός επειδή ... συνεχίζουν να ακολουθούν το S-400", δήλωσε ο R. Clarke Cooper, ανώτερος αξιωματούχος του υπουργείου Εξωτερικών που είναι υπεύθυνος για τις πωλήσεις όπλων, ο οποίος συνεχίζοντας τόνισε: "Και, φυσικά, με τη δοκιμή του, οι κυρώσεις είναι κάτι που βρίσκεται στο τραπέζι".<br /><br />Σύμφωνα με πηγές, η Ελλάδα θα εφοδιαστεί τελικά με είκοσι από τα προηγμένα αεροσκάφη πέμπτης γενιάς, με τα πρώτα έξι να φτάνουν το 2022.<br /><br />Αυτή η πρώτη παρτίδα F-35 θα παραδοθεί πιθανόν ταυτόχρονα με τα έξι γαλλικά μαχητικά αεροσκάφη Rafale.<br /><br />Αυτό το σενάριο προέκυψε λόγω της ενεργοποίησης των αντιαεροπορικών πυραυλικών συστημάτων S-400 Triumf από την Άγκυρα πριν μερικές ημέρες.<br /><br />Αναφέρθηκε ότι εκτός από την πώληση και την ενδεχόμενη παράδοση των F-35 στην Ελλάδα, το ΝΑΤΟ θα μπορούσε να μεταφέρει τις δυνάμεις του από την αεροπορική βάση Ιντσιρλίκ στην Τουρκία σε αεροπορική βάση στην Κρήτη.<br /><br />Γερμανοί βουλευτές πρότειναν την απόσυρση στρατευμάτων και όπλων από τη βάση αυτή από τον Σεπτέμβριο του 2017, όταν ο γερμανικός στρατός εγκατέλειψε την Τουρκία και μετακίνησε τις δυνάμεις του σε αεροπορική βάση κοντά στο Azraq στην Ιορδανία.<br /><br />Το Κογκρέσο έχει ξεκινήσει ειδική μελέτη για την δυνατότητα απομάκρυνσης των πυρηνικών όπλων και των στρατευμάτων των ΗΠΑ από την τουρκική βάση, ενώ οι διαδικασίες βρίσκονται στο τελικό στάδιο.<br /><br />Όλα λοιπόν δείχνουν ότι η παράδοση αεροσκαφών F-35 στην ελληνική ΠΑ με παράλληλη μετακίνηση των αμερικανικών δυνάμεων στην Κρήτη είναι πιο κοντά από ποτέ, πρωτίστως διότι η Τουρκία είναι μια αναξιόπιστη χώρα, η οποία έχει ξεκινήσει διαδικασία αποχωρισμού από την Δύση.<br /><br />Πολλοί πιστεύουν ότι αν “φύγει” από το προσκήνιο ο Ερντογάν, η Τουρκία θα μεταβληθεί ξανά στον πιστό και “υπάκουο” σύμμαχο του ΝΑΤΟ στην περιοχή.<br /><br />Αυτό είναι λάθος κυρίως για δύο λόγους:<br /><br />Α. Το καθεστώς του ΑΚΡ ελέγχει πλήρως την χώρα έχοντας έτοιμους νέους “Ερντογάν” για να κυβερνήσουν, δεδομένου του ισλαμικού χαρακτήρα των περισσότερων Τούρκων πολιτών.<br /><br />Β. Η Τουρκία έχει ήδη χαράξει πορεία προς την Κίνα επιδιώκοντας οικονομική, στρατιωτική και πολιτική συμμαχία με το Πεκίνο, που θέλει να απλώσει τα “πλοκάμια του” στην Μεσόγειο, λόγω του σχεδίου “δρόμος του Μεταξιού”.<br /><br />Η σύγκρουση Τουρκίας και Δύσης θα είναι άμεση και σφοδρή λόγω επίσης του ζητήματος της Κύπρου (το ΝΑΤΟ θέλει να την κάνει βάση του και ενιαίο κράτος) αλλά και λόγω Κουρδιστάν.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

National Interest: ''Προ των πυλών τα F-35 για την Ελλάδα''

Ανδρέας Μουντζουρούλιας ύμφωνα με πληροφορίες, έξι αεροσκάφη F-35 πιθανότατα θα κατευθυνθούν προς την Αθήνα, αναφέρει το αμερικανικό περιοδι...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Μακρόν παγίδευσε τον Ερντογάν και τώρα μένει να μην παγιδευτούμε εμείς

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiLUKHUtMzsX53S2WcSd2rB0sT4LP8V3IVPv-DOfRvZdXFOzPwgqmmBWWahQ7g4Wgk69gzWXHhDzK6Srw930YBUnPXanBWiJjqatr_6yS8PQtqEkHtxZOMzYBlaXpJ4nYiKJnSt30fIAPI/s740/macron_erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="493" data-original-width="740" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiLUKHUtMzsX53S2WcSd2rB0sT4LP8V3IVPv-DOfRvZdXFOzPwgqmmBWWahQ7g4Wgk69gzWXHhDzK6Srw930YBUnPXanBWiJjqatr_6yS8PQtqEkHtxZOMzYBlaXpJ4nYiKJnSt30fIAPI/w640-h426/macron_erdogan.jpg" width="640" /></a></div><div><br /></div><b>Αλέξανδρος Δρίβας*</b><br />Φαίνεται πως όσοι κάνουν αποτίμηση της πορείας του Ερντογάν, όταν έλθει η ώρα αυτής της αποτίμησης, θα έχουν σε περίοπτη θέση ένα (από τα ομολογουμένως πολλά) λάθος του Τούρκου προέδρου. Πρόκειται για το ''λοκάρισμα'' γαλλικού πλοίου από τουρκικό ανοικτά της Λιβύης. Έκτοτε, η Γαλλία απέδειξε οτι παρά τα πολλά προβλήματα που έχει, οτι είναι η μόνο χώρα της ΕΕ που δεν είναι παρηκμασμένη.<br /><br />Η παρακμή της ΕΕ είναι τόσο μεγάλη ώστε να μη θεωρείται δεδομένο εδώ και χρόνια οτι η Τουρκία συνιστά δομική απειλή για τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής ο οποίος πλέον δεν έχει ορίζοντα μακροπρόθεσμο παρά μόνο όψιμα οικονομικά συμφέροντα που καθορίζουν την περίφημη ''Ευρωπαϊκή Πολιτική προς Τρίτες Χώρες''. Αν έτσι η ΕΕ αντιδρά στην Τουρκία, τότε τι θα κάνει απέναντι στη Ρωσία ή στην Κίνα; Σε κάθε περίπτωση, ο Γάλλος πρόεδρος έριξε στην παγίδα του τον Ταγίπ Ερντογάν και ένα νέο παράθυρο ευκαιρίας ανοίγει για τα ελληνοτουρκικά. Δυστυχώς, η για δεκαετίες απομακρυσμένη από τον ρεαλισμό χώρα μας, μπορεί ακόμη να χύσει την καρδάρα με το γάλα, αν δεν προσέξει την απολογητικότητά της σε περίπτωση που τα ελληνοτουρκικά, ως δια μαγείας εισέλθουν σε μια συζήτηση γύρω από την ''κακή Γαλλία που δε σέβεται τις άλλες θρησκείες'' και που ''όσα κράτη στηρίξουν τη γαλλική πολιτική είναι κράτη που προωθούν την ισλαμοφοβία''.<br /><br />Ο Ερντογάν αποκαλύφθηκε πλήρως<br /><br />Η πυγμή του προέδρου Μακρόν αποκάλυψε σε χώρες όπως η Γερμανία, η Ολλανδία, η Ισπανία και η Ιταλία πως η Τουρκία επιθυμεί την εργαλειοποίηση μιας επικίνδυνης πέμπτης φάλαγγας. Ο πρόεδρος Αλ Σίσι μας προειδοποίησε λίγες μέρες πριν. Η Τουρκία έχει κάνει συνήθεια την αποστολή τζιχαντιστών που πολεμούν για τα συμφέροντά της. Σε Συρία, Λιβύη, Ναγκόρνο-Καραμπάχ, η Τουρκία δείχνει πως έχει προσαρμοστεί πλήρως στις νέες μορφές πολέμου. Ο πόλεμος που είναι έτοιμος να κηρύξει ο Ερντογάν απέναντι στη Δύση, είναι ''ιερός''. Απειλεί την ειρήνη και όσα στήριξαν το βιοτικό επίπεδο εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων εδώ και αιώνες. Οι κοντόφθαλμες λογικές αρκετών δυτικών κατά τις προηγούμενες δεκαετίες, στηρίχθηκαν στη γραμμική ερμηνεία της ιστορίας. Οτι μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, η πρόοδος της ανθρωπότητας με βάση τον δυτικό τρόπο ζωής και πολιτικής οργάνωσης, ήταν μονόδρομος. Σήμερα, αρκετοί πολιτικοί που ήταν θιασώτες μιας αυτόματης ιστορικής επιτάχυνσης προς τη βελτίωση, κοιτούν αποσβολωμένοι έναν άρπαγα ηγέτη ο οποίος σκέφτεται και πράττει με τρόπους περασμένων αιώνων. Η ιστορία δε διαχύθηκε με τον ίδιο τρόπο σε όλον τον κόσμο. Χάρη στη Γαλλία και στην αντίδραση που έβγαλε, ακόμη και αυτή η ΕΕ είναι πιο κοντά στο να δείξει σκληρό πρόσωπο στην Τουρκία. Δε χρειάζεται να αναφέρουμε τους λόγους που αυτό συμφέρει την Ελλάδα και την Κύπρο.<br /><br />Η μονότονη προσέγγιση της πολιτικής ορθότητας<br /><br />Η αντίδραση του Wilders στην Ολλανδία δεν πρέπει να μας χαροποιεί τόσο. Ο Κύριος Wilders έχει 'βαρύ' ιστορικό, ωστόσο μην ξεχνάμε πως και εκείνος αλλά και ο Ούγγρος πρωθυπουργός, δεν ήταν αιτίες αλλά συνέπειες της ελλιποβαρούς μετριοπαθούς πολιτικής ελίτ της ΕΕ η οποία μέσα σε 10 έτη αφήνει μια Ευρώπη γεμάτη κρίσεις, με το χαμηλότερο δυνατό βαθμό αλληλεγγύης και ανύπαρκτη στις ολοένα και αυξανόμενες γεωπολιτικές ζυμώσεις που συνοδεύουν τον ''νέο περήφανο πολυπολικό κόσμο''. Γιατί όμως ο Wilders μπορεί να είναι παγίδα για μας;<br /><br />Οι θιασώτες της ''όποιας λύσης'' με την Τουρκία, οι αριστούχοι της σχολής του κατευνασμού και συνάμα μονίμως μετεξεταστέοι στα μαθήματα Ιστορίας και Πολιτικού Ρεαλισμού, θα σπεύσουν να εξισώσουν τη Γαλλία με την ολλανδική αντιπολίτευση. Η Γαλλία έχει μακρά παράδοση στην προσπάθεια αφομοίωσης πολιτών άλλης προέλευσης. Είναι η χώρα που ουσιαστικά συνέχισε το έργο της αρχαίας Ελλάδας. Στο Παρίσι πήρε ξανά τα πάνω της η ελευθεροστομία, η ισηγορία, απέκτησε νόημα η ελευθερία και οικοδομήθηκε ο σημερινός τρόπος πολιτειακής οργάνωσης. Το έθνος-κράτος. Η διάκριση των εξουσιών πέρασε από τον Αριστοτέλη στον Μοντεσκιέ. Το ίδιο συμβαίνει και με τον Ελληνισμό ο οποίος έχει παράδοση στο να ''χωνεύει'' άλλους πολιτισμούς. Κανείς μεγάλος πολιτισμός δε φοβάται κανέναν άλλον. Ή τον συγχωνεύει ή απλώς τον κρατά σε απόσταση. Ο εκτροχιασμός της συζήτησης για το νέο Ανατολικό Ζήτημα και του πώς θα είναι οι σχέσεις της ΕΕ με την Τουρκία σε μια συζήτηση για τις θρησκευτικές ελευθερίες που θα καταλήξει στο ''Χριστιανισμός Vs Ισλάμ'' είναι άκαιρη και επικίνδυνη. Όχι μόνο γιατί η σημερινή Δύση έχει νομοθετημένες και θεσμοθετημένες όλες τις θεμελιώδεις ελευθερίες, αλλά και γιατί το πρόβλημα μας (εμάς, των Γάλλων, των Ιρλανδών, των Σλοβένων, των Πολωνών, των Αυστριακών και τελικά ακόμη και του Κυρίου Ρούτε) είναι ο τουρκοϊσλαμισμός ως σκέπη των τζιχαντιστών.<br /><br />Για μας τελικά, πρόβλημα είναι η πολιτική ποδηγεσία των ακραίων στοιχείων από την Τουρκία η οποία επιθυμεί να αλλάξει τις ισορροπίες σε όλη την Ευρασία. Αυτό που διακυβεύεται όλους αυτούς τους μήνες, τους περασμένους και τους ερχόμενους, δεν είναι η Τελωνειακή Ένωση με την Τουρκία, ούτε καν οι κυρώσεις εναντίον της Τουρκίας. Διακυβεύεται το αν θα μείνουμε πιστοί ως Έλληνες σε κάτι που έχουμε συνεισφέρει στον πολιτισμένο κόσμο. Στο αν θα ζούμε όπως αξίζει και αρμόζει στα ανθρώπινα όντα ή στο αν θα μπούμε σε έναν ''διάλογο'' με ένα κράτος ταραξία το οποίο επιθυμεί να αλλάξει την καθημερινότητα εκατοντάδων εκατομμυρίων πολιτών. Οποιοσδήποτε εκτροχιασμός των παραπάνω θεμάτων και ο διαχωρισμός ''εθνικιστών'' και ''μετριοπαθών'', είναι η λάθος απάντηση στην Τουρκία η οποία έχει ποντάρει όλο της το πολιτικό κεφάλαιο σε έναν ακόμη διχασμό της ΕΕ, αυτή τη φορά πολύ πιο επικίνδυνο.<br /><br />Η πραγματικότητα μας υποχρεώνει να σεβαστούμε περισσότερο την Ιστορία από τις απόψεις μας οι οποίες παραμένουν φωτογραφίες μπροστά στη μεγάλη εικόνα. Όπως πρέπει να κάνει η Ευρώπη, έτσι πρέπει να κάνει και η Ελλάδα με την Κύπρο. Να μιλούν περισσότερο με όρους συνόρων και όχι με όρους γεφυρών σε σχέση με αυτήν την Τουρκία. Κρατώντας παράλληλα την ελπίδα οτι η Τουρκία θα εισέλθει κάποια στιγμή στην κοινότητα των πολιτισμένων κρατών, δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι δεν είναι καιρός για παραχωρήσεις και για διαλόγους με ένα κράτος που απειλεί ανοικτά λαούς και εκλεγμένους ηγέτες κρατών που με όλα τους τα κακώς κείμενα, παραμένουν έτη φωτός σε πολιτικό (και όχι μόνο) πολιτισμό από την Τουρκία. Η συμπαράσταση στη Γαλλία από την πλευρά του Ελληνισμού, πρέπει να είναι δεδομένη. Υποστηρίζουμε τη Γαλλία, όταν προστατεύουμε τα συμφέροντά μας απέναντι στην Τουρκία και εμείς οι ίδιοι. Το ίδιο οφείλουν να κάνουν και όλα τα κράτη της ΕΕ. <br /><br /><b><i>*Ο Αλέξανδρος Δρίβας είναι Research Fellow in Hellenic American Leadership Council (HALC)</i></b><div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Μακρόν παγίδευσε τον Ερντογάν και τώρα μένει να μην παγιδευτούμε εμείς

Αλέξανδρος Δρίβας* Φαίνεται πως όσοι κάνουν αποτίμηση της πορείας του Ερντογάν, όταν έλθει η ώρα αυτής της αποτίμησης, θα έχουν σε περίοπτη ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ: Ίσως κυρώσεις για S-400, μα τα πάντα για να μείνει η Τουρκία στη Δύση

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEid7kY-DYPoFpK5Kc3pQmTvecnwBXNyJ-F7XIlEE1kGtBjn0kn95TTpBnOv-hRkrbiGcaPcidLB8CVpx01Ib1nYh3J5jFMVmvgqnd66XbkWeJ0ntJB4iECbkEt7VsMG152Sb0VSEnXN8lA/s640/s-400-turk.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="361" data-original-width="640" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEid7kY-DYPoFpK5Kc3pQmTvecnwBXNyJ-F7XIlEE1kGtBjn0kn95TTpBnOv-hRkrbiGcaPcidLB8CVpx01Ib1nYh3J5jFMVmvgqnd66XbkWeJ0ntJB4iECbkEt7VsMG152Sb0VSEnXN8lA/w640-h360/s-400-turk.jpg" width="640" /></a></div><br /><div>Ο κίνδυνος οι ΗΠΑ να επιβάλουν κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας για τη χρήση του συστήματος των ρωσικών πυραύλων S-400 είναι «πολύ πραγματικός», δήλωσε σήμερα ένας υψηλόβαθμος αξιωματούχος της αμερικανικής διπλωματίας. «Συνεχίζουν να θέλουν τους S-400», δήλωσε σε δημοσιογράφους ο υπεύθυνος Αμυντικών Θεμάτων του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ Κλαρκ Κούπερ.</div><br />«Οι κυρώσεις φυσικά εξετάζονται», συμπλήρωσε κι ενώ ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιβεβαίωσε την περασμένη εβδομάδα ότι η Τουρκία είχε δοκιμάσει τη 16η Οκτωβρίου το αμυντικό σύστημα S-400, το οποίο η Ουάσιγκτον θεωρεί ασύμβατο με τον εξοπλισμό του ΝΑΤΟ. Ο Κούπερ διευκρίνισε πως η Ουάσιγκτον είχε ενημερώσει, από τον προηγούμενο χρόνο, την Τουρκία, στρατηγικό εταίρο της και μέλος του ΝΑΤΟ, ότι η κόκκινη γραμμή που δεν θα έπρεπε να παραβιάσει θα ήταν η ενεργοποίηση των S-400, που αγόρασε το 2017 η Άγκυρα, σε ένα πλαίσιο προσέγγισης της Μόσχας.<br /><br />«Έχουμε ξεκάθαρα πει στην Άγκυρα ότι το να δοκιμάσει τους S-400 θα ήταν απολύτως απαράδεκτο», επισήμανε. Σήμερα, οι προσπάθειες συνεχίζονται για να «πεισθεί η Τουρκία να μην καταστήσει λειτουργικούς τους S-400», συμπλήρωσε. «Αφήστε τους στην άκρη, απενεργοποιήστε τους. Όμως, μην τους ενσωματώσετε για να τους κάνετε λειτουργικούς». Ο Αμερικανός διπλωμάτης υπογράμμισε ότι η Ουάσιγκτον επιδιώκει να αποφύγει τη ρήξη με την Τουρκία. «Είναι βέβαιο ότι κάνουμε τα πάντα για να διασφαλίσουμε ότι η Τουρκία θα παραμείνει στο δυτικό στρατόπεδο», τόνισε. «Το να αποκλείσουμε την Τουρκία δεν θα ήταν προς το συμφέρον κανενός, εκτός της Ρωσίας».<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

ΗΠΑ: Ίσως κυρώσεις για S-400, μα τα πάντα για να μείνει η Τουρκία στη Δύση

Ο κίνδυνος οι ΗΠΑ να επιβάλουν κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας για τη χρήση του συστήματος των ρωσικών πυραύλων S-400 είναι «πολύ πραγματικός...

Διαβάστε την συνέχεια

Stratfor. Οι ΗΠΑ χτυπούν τώρα την πόρτα της Δαμασκού

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgt239u7-e2kidCiddR4sJ3tw9v_iYePq5_5FMwCIG7gfVXO8ltC1B__94pszbddEgwnWQImb6xYQYbo5DH17yfbQGNK3ikRKncTax18on0jOJbdGUS8pjlWob9UFG0mS0L6w2Sb5QvzQQ/s1280/syria-civil-war.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1067" data-original-width="1280" height="534" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgt239u7-e2kidCiddR4sJ3tw9v_iYePq5_5FMwCIG7gfVXO8ltC1B__94pszbddEgwnWQImb6xYQYbo5DH17yfbQGNK3ikRKncTax18on0jOJbdGUS8pjlWob9UFG0mS0L6w2Sb5QvzQQ/w640-h534/syria-civil-war.webp" width="640" /></a></div><br /><div>Η Ουάσινγκτον φαίνεται να κάνει στροφή στην στρατηγική της μέγιστης απομόνωσης του καθεστώτος του Bashar al Assad. Ποιοι είναι οι στόχοι της προσέγγισης και πώς οι κινήσεις της επηρεάζουν την στρατηγική γειτονικών χωρών.</div><br />Οι ΗΠΑ φαίνεται πως κάνουν στροφή από την στρατηγική της ακραίας απομόνωσης της Συρίας, και κινούνται προς μια περιορισμένη εμπλοκή με τη Δαμασκό, προκειμένου να διασφαλίσουν την πρόοδο που σημειώθηκε στη χώρα ως προς την αποτροπή της επανεμφάνισης του Ισλαμικού Κράτους.<br /><br />Στις 18 Οκτωβρίου, η Wall Street Journal έγραψε πως ο κορυφαίος αξιωματούχος του Λευκού Οίκου για θέματα αντιτρομοκρατίας, ο Kash Patel, είχε μεταβεί στη Συρία νωρίτερα φέτος για να συμμετάσχει σε άμεσες διαπραγματεύσεις αναφορικά με την απελευθέρωση του Αμερικάνου δημοσιογράφου Austin Tice και άλλων Αμερικανών πολιτών που κρατούνται όμηροι από την κυβέρνηση της Συρίας. Το δημοσίευμα ανέφερε επίσης πως ο Patel παρέδωσε προσωπική επιστολή από την πρόεδρο των ΗΠΑ Donald Trump στον πρόεδρο της Συρίας Bashar al Assad τον Μάρτιο, «σπάζοντας» σχεδόν μια δεκαετία διπλωματικής απομόνωσης μεταξύ των δυο κυβερνήσεων.<br /><br />Οι ενέργειες αυτές έρχονται την ώρα που οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν όλο και περισσότερο την προοπτική να χρειαστούν να έχουν μια περιορισμένη εμπλοκή με την κυβέρνηση της Συρίας, προκειμένου να πετύχουν τους σκοπούς τους στη χώρα. Η αμερικανική αντιτρομοκρατική αποστολή στη Συρία δεν περιλαμβάνει ακόμα κάποιον σημαντικό στρατιωτικό παράγοντα ως προς τον χειρισμό του καθεστώτος Assad. Αντιθέτως, η Ουάσινγκτον έχει ενθαρρύνει την οικονομική απομόνωση της Δαμασκού. Αυτό, ωστόσο, δεν κατάφερε να αποτρέψει την κυβέρνηση της Συρίας από το να προσπαθήσει να πάρει τον έλεγχο των βορειοανατολικών περιοχών της χώρας και να παραγκωνίσει τον βασικό εταίρο των ΗΠΑ στις προσπάθειες για περιορισμό του Ισλαμικού Κράτους, τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις.<br /><br />Η αποστολή των ΗΠΑ στη Συρία επικεντρώθηκε στη διάλυση του Ισλαμικού κράτους από τότε που η Ουάσινγκτον επιχείρησε στη χώρα για πρώτη φορά, το 2014. Οι δυνάμεις του Ισλαμικού Κράτους μπορούν ακόμα να επιχειρούν υπογείως σε όλη την περιοχή που ελέγχεται από το καθεστώς, εν μέρει επειδή η Συρία δεν διαθέτει το αποτελεσματικό εκείνο σύστημα ασφαλείας που απαιτείται για να κατασταλεί η οργάνωση μετά από σχεδόν μια δεκαετία εμφυλίου πολέμου. Εξάλλου, από τότε που ανέλαβε την προεδρία ο Ντόναλντ Τραμπ, το 2016, οι ΗΠΑ ενεπλάκησαν λιγότερο σε διπλωματικές προσπάθειες για να διαπραγματευτούν τον τερματισμό του συνεχιζόμενου εμφυλίου πολέμου στη Συρία.<br /><br />Με την εμπλοκή της με την κυβέρνηση της Συρίας, η Ουάσινγκτον επιδιώκει να μεγιστοποιήσει την αυτονομία των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων, να αποτρέψει τις περαιτέρω συγκρούσεις μεταξύ των αμερικανικών και των συριακών δυνάμεων, και δυνητικά να επεκταθεί σε ευρύτερες ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις μεταξύ της Δαμασκού και άλλων δυνάμεων των ανταρτών. Η περιορισμένη εμπλοκή με τη Δαμασκό μπορεί να μειώσει τις εντάσεις στα βορειοανατολικά και να δημιουργήσει εμπιστοσύνη για ευρύτερες διαπραγματεύσεις που στόχο θα είχαν να διασφαλίσουν τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις και δυνητικά να επεκτείνουν τον ρόλο των ΗΠΑ στην μεγαλύτερη διπλωματική διαδικασία, της οποίας ηγείται ο ΟΗΕ, για να τερματιστεί ο εμφύλιος πόλεμος.<br /><br />Μια μακροχρόνια αποστολή στη Συρία είναι πολιτικά ριψοκίνδυνη για τον Λευκό Οίκο. Σε δημοσκόπηση που διενήργησε το CNN τον Οκτώβριο του 2019, ο 42% των Αμερικάνων δήλωσαν πως τάσσονταν υπέρ της αιφνίδιας απόσυρσης των Αμερικανών στρατιωτών από τη χώρα. Εν τω μεταξύ, ρωσικές και συριακές δυνάμεις παρενοχλούν αυξανόμενα τις αμερικανικές περιπολίες στη χώρα. Οι παρενοχλήσεις έχουν οδηγήσει σε τραυματισμούς Αμερικανών στρατιωτών και στον θάνατο Σύριων στρατιωτών, αυξάνοντας τον κίνδυνο πιθανών συγκρούσεων που θα παρέσερναν την Ουάσινγκτον πιο βαθιά στον πόλεμο στη χώρα.<br /><br />Καθώς χαλαρώνει ο κίνδυνος άσκησης διπλωματικής πίεσης από τις ΗΠΑ για απομόνωση της Συρίας, τα κοντινά κράτη του Αραβικού Κόλπου πιθανότατα θα εξετάσουν το ενδεχόμενο βελτίωσης των δικών τους σχέσεων με τη Δαμασκό. Η εμπλοκή των ΗΠΑ θα σημάνει στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και στο Μπαχρέιν πως μπορούν να διερευνήσουν περαιτέρω δεσμούς με τη Συρία, ελπίζοντας να βοηθήσουν στην αντιστάθμιση της επιρροής του Ιράν στη χώρα, χωρίς τον φόβο άμεσων αμερικανικών κυρώσεων. Το Ομάν επίσης θα ενθαρρυνθεί να επεκτείνει τις σχέσεις του με τη Συρία, στην προσπάθειά του να αποκομίσει περισσότερα συναλλακτικά οικονομικά οφέλη.<br /><br />Σημειώνεται πως τον Δεκέμβριο του 2018 τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Μπαχρέιν άνοιξαν εκ νέου τις πρεσβείες τους στη Δαμασκό, όμως οι αμερικανικές πιέσεις και κυρώσεις απέτρεψαν τις δυο χώρες από το να επεκτείνουν περαιτέρω τις σχέσεις τους με τη Συρία.<div><br /></div><div><a href="https://www.euro2day.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Stratfor. Οι ΗΠΑ χτυπούν τώρα την πόρτα της Δαμασκού

Η Ουάσινγκτον φαίνεται να κάνει στροφή στην στρατηγική της μέγιστης απομόνωσης του καθεστώτος του Bashar al Assad. Ποιοι είναι οι στόχοι της...

Διαβάστε την συνέχεια

1940-2020: Ογδόντα χρόνια μετά, ο Ερντογάν στα βήματα του Μουσολίνι Κάπου αγρυπνούν οι Ελληνίδες ερινύες.

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEijqghAlQq2gBm5qzUjfK6k_K2f8z3JCrLjQ1XWDBD0XR9Qcmyage6Cdd0cWcieq-e3S_NvOQO3dj7RUhM6eHjTNafRaI-HxaOE6cs3SY4JfzVEROHQ4q4uy8E3ehlCaydC-BF-h8H4zVw/s630/22228741000.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="419" data-original-width="630" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEijqghAlQq2gBm5qzUjfK6k_K2f8z3JCrLjQ1XWDBD0XR9Qcmyage6Cdd0cWcieq-e3S_NvOQO3dj7RUhM6eHjTNafRaI-HxaOE6cs3SY4JfzVEROHQ4q4uy8E3ehlCaydC-BF-h8H4zVw/w640-h426/22228741000.jpeg" width="640" /></a><br /><br /><b>Γιώργος Καραμπελιάς*</b>  <br />Στις 15 Αυγούστου του 1940, το ιταλικό υποβρύχιο Delfino τορπίλισε το καταδρομικό Έλλη, καθώς κατέπλεε στο λιμάνι της Τήνου για τις εορταστικές εκδηλώσεις. Δυόμισι μήνες μετά, οι Ιταλοί θα εισβάλουν στην Ελλάδα και θα αρχίσουν οι συγκρούσεις στο αλβανικό μέτωπο. Όλοι γνωρίζουν τη συνέχεια απέναντι στα «οκτώ εκατομμύρια λόγχες» του φασίστα Μουσολίνι.<br /><br />Όμως, η επίθεση της φασιστικής Ιταλίας δεν αποτέλεσε κεραυνό εν αιθρία.Οι διεκδικήσεις και οι επιθετικές ενέργειες των Ιταλών είχαν μια μακρά ιστορία: Ήδη απέρριπταν επίμονα να αποδώσουν στην Ελλάδα τα<a href="https://www.huffingtonpost.gr/2016/10/28/afieroma-italiki-katoxi-dodekanisa_n_12687166.html">Δωδεκάνησα,</a>που κατείχαν από το 1911, παρά τις κινητοποιήσεις των κατοίκων, ενώ, τον Αύγουστο του 1923, η νεοπαγής κυβέρνηση Μουσολίνι θα καταλάβει για ένα μήνα την Κέρκυρα. Παρά δε τις διαβεβαιώσεις του Μουσολίνι, οι εχθρικές κινήσεις θα επιταθούν καθώς θα προσεγγίζουμε προς τον Β΄ ΠΠ, ενώ η εισβολή στην Αλβανία, στις 7 Απριλίου 1939, δημιουργούσε τα κοινά σύνορα με την Ελλάδα, που επιθυμούσε διακαώς η φασιστική Ιταλία η οποία ετοιμάζεται για την επέκτασή της στη Μεσόγειο και τα Βαλκάνια.<br /><br />Ο Μεταξάς γνωρίζει ότι η Ελλάδα θα βρεθεί μόνη της και γράφει στο ημερολόγιό του, στις 31 Μαΐου: «οι Άγγλοι και οι Γάλλοι μας άφησαν αόπλους και σχεδόν ανυπεράσπιστους». Γι’ αυτό και δηλώνει πως δεν θα επιτρέψει στον βρετανικό στόλο να εισέλθει στα ελληνικά λιμάνια ώστε να αφαιρεθεί κάθε πρόσχημα από τον Μουσολίνι.<br /><br />Εν τούτοις, ο Μουσολίνι δεν είχε πλέον ανάγκη από προσχήματα, όντας αποφασισμένος να υποτάξει την Ελλάδα, είτε «ειρηνικά» είτε ενόπλως, εάν αντισταθεί, γι’ αυτό προχωράει σε μια σειρά από προκλήσεις.<br /><br />Από τον Απρίλιο πολλαπλασιάζονται οι πτήσεις αεροπλάνων στη μεθόριο, κυκλοφορούν σχέδια κατάληψης της Κέρκυρας ενώ, στις 30 Ιουνίου, πραγματοποιούνται υπερπτήσεις στην Κρήτη, και την ίδια ημέρα δέκα ιταλικά βομβαρδιστικά φθάνουν μέχρι το Μέτσοβο.<br /><br />Το επόμενο βήμα κλιμάκωσης είναι οι βομβαρδισμοί ελληνικών σκαφών.<br /><br />Στις 12 Ιουλίου, τρία ιταλικά βομβαρδιστικά χτύπησαν το σκάφος «Ωρίων» και το αντιτορπιλικό «Ύδρα».<br /><br />Στις 30 Ιουλίου, ακολουθεί επίθεση εναντίον των αντιτορπιλικών «Βασιλεύς Γεώργιος» και «Βασίλισσα Όλγα», στη Ναύπακτο.<br /><br />Στις 2 Αυγούστου, ιταλικό αεροσκάφος πλήττει πλοιάριο της Αστυνομίας μεταξύ Αίγινας και Σαλαμίνας!<br /><br />Παράλληλα, τα ιταλικά πρακτορεία ειδήσεων ανακινούν θέμα <a href="https://www.huffingtonpost.gr/2016/10/28/afieroma-tsamides-_n_12655756.html">«Τσαμουριάς».</a><br /><br />Και το επιστέγασμα, στις 15 Αυγούστου, τορπιλίζεται η «Έλλη».<br /><br />Η ελληνική κυβέρνηση δεν απαντά στις προκλήσεις φοβούμενη πολεμική ανάφλεξη, αποκρύπτει παντελώς τις αεροπορικές επιθέσεις και αναφέρεται σε δράστες «αγνώστου εθνικότητος» σχετικά με τον τορπιλισμό της Έλλης.<br /><br />Εν τούτοις, επρόκειτο για μοιραίο λάθος των φασιστών καθώς ο τορπιλισμός προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων στην Ευρώπη και προπαντός αφύπνισε τον ελληνικό λαό.Γεγονός που σημειώνει ο Ιταλός πρέσβης Εμανουέλε Γκράτσι:«Το έγκλημα της Τήνου είχε αποτέλεσμα –για να μην πω, έκανε το θαύμα–, να δημιουργηθεί στην Ελλάδα μια ενότητα ψυχών. Μοναρχικοί και βενιζελικοί, οπαδοί και αντίπαλοι της 4ης Αυγούστου, πείστηκαν… θα ήταν προτιμότερο ν’ αντιμετωπιστεί ο εχθρός με ανδρισμό, παρά να υποχωρήσει το ελληνικό έθνος σε κάποιον που δεν δίσταζε να μεταχειριστεί τέτοια μέσα».Έτσι φτάσαμε στο ΟΧΙ.<div><br />Ο Ερντογάν συνεχίζει εκεί που απέτυχε ο Μουσολίνι<br /><br />Και εάν τα επεκτατικά σχέδια της Ιταλίας ενταφιάστηκαν οριστικά με την ήττα της, από τη δεκαετία του 1950, αρχίζει από ανατολικά μας να αναβιώνει και πάλι η απειλή του «προαιώνιου εχθρού μας» –τουλάχιστον μετά το Ματζικέρτ–, της Τουρκίας.<br /><br />Στη δεκαετία του 1950, η Τουρκία απειλεί με πόλεμο εάν ευοδωθεί το αίτημα των Κυπρίων για Αυτοδιάθεση-Ένωση και το 1955 δρομολογεί, με σφαγές και λεηλασίες, τον διωγμό των Ελλήνων της Πόλης.<br /><br />Ακολουθούν οι βομβαρδισμοί του 1964 στην Κύπρο ενώ εξοντώνεται οριστικά ο ελληνισμός της Πόλης, της Ίμβρου, της Τενέδου.<br /><br />Το 1974 θα κάνει το μεγάλο επεκτατικό βήμα. Την εισβολή, κατοχή και εθνοκάθαρση του 40% της Κύπρου. Το ελλαδικό κράτος, αντιμετωπίζοντας τις περιπέτειες της κατάρρευσης της δικτατορίας, θα παραμείνει απλός θεατής.<br /><br />Έκτοτε, θα ακολουθήσουν οι παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου, η «απαγόρευση» έρευνας υδρογονανθράκων στο Αιγαίο, το casusbelli για την επέκταση των χωρικών υδάτων, παραβιάσεις και υπερπτήσεις, γκριζάρισμα κυριαρχίας μετά τα Ίμια, σκανδαλώδεις επεμβάσεις του τουρκικού προξενείου στην Κομοτηνή.<br /><br />Οι Έλληνες στην Κύπρο και την Ελλάδα υποχωρούν διαρκώς, ελπίζοντας στον εξευμενισμό και την τιθάσευση του θηρίου. Αποδεχτήκαμε εν τοις πράγμασι τα τετελεσμένα της τουρκικής κατοχής και του εποικισμού στην Κύπρο αρχίζοντας συνομιλίες με τον εισβολέα. Αποδεχθήκαμε τους τουρκικούς εκβιασμούς και αφήσαμε ανυπεράσπιστη αμυντικά την Κύπρο. Απεμπολήσαμε ένα μοναδικό διπλωματικό όπλο που διαθέταμε, δηλαδή τον αποκλεισμό της Τουρκίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αποδεχόμενοι την έναρξη συζητήσεων για την ένταξή της. Τέλος, εγκαταλείψαμε, μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, τα εξοπλιστικά προγράμματα και διαλύσαμε την αμυντική βιομηχανία μας. Και για όλα αυτά είχαμε πάντοτε ως επιχείρημα τη στρατηγική της ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε και, κατά συνέπεια, τον εξευμενισμό της.<br /><br />Έχοντας παραδοθεί στον παρασιτικό καταναλωτισμό μας, καλλιεργούσαμε ένα κλίμα εφησυχασμού και άρνησης της πραγματικότητας που αναδυόταν. Ότι δηλαδή το τέλος της αμερικανικής ηγεμονίας και η ανάδειξη ενός πολυπολικού κόσμου απελευθέρωναν μία επιθετική ισλαμιστική και νεο-οθωμανική Τουρκία από τους μηχανισμούς ελέγχου των δυτικών θεσμών.<br /><br />Δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε εδώ τις εισβολές στη Συρία, στο Ιράκ και τη Λιβύη, τη στενή σχέση με τη Ρωσία – πυρηνικά εργοστάσια, S-400, τεράστιες οικονομικές ανταλλαγές. Και όλα αυτά με την παράλληλη κατάρρευση της οικονομίας και της διεθνούς θέσης της Ελλάδας μετά από 10 χρόνια μνημονίων. Αναπόφευκτα λοιπόν αυτές οι ανακατατάξεις θα οδηγήσουν σε αναβάθμιση της επιθετικότητας της Τουρκίας. Μία χώρα που βλέπει τον εαυτό της ως ηγέτιδα δύναμη ενάμισι δισεκατομμυρίου μουσουλμάνων δεν αρκείται στην παραδοσιακή της σχέση με μια υποχωρητική και κατευναστική Ελλάδα. Διότι, παρόλα ταύτα, παραμένει «ενοχλητική» στο πεδίο των υδρογονανθράκων και των θαλασσίων εκτάσεων που κατέχει ως νησιωτική χώρα – κάτι που πολλοί συμπατριώτες μας ξεχνάνε, καθώς ενάμισι εκατομμύριο Έλληνες κατοικούν στα νησιά. Αλλά ο Ερντογάν δεν το ξεχνάει καθόλου, αναβαθμίζοντας το επίπεδο των τουρκικών διεκδικήσεων. Η Τουρκία σήμερα δεν θέλει τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από την παράδοση της Ελλάδας στις ορέξεις της, με το καλό ή με το άσχημο.<br /><br />Από το καλοκαίρι του 2019, μία πλημμύρα μεταναστευτικών πληθυσμών σπρώχνεται στα ελληνικά νησιά και τον Έβρο, ενώ υπογράφεται το τουρκολιβυκό σύμφωνο που καταργεί την υφαλοκρηπίδα των ελληνικών νησιών.<br /><br />Τον Μάρτιο του 2020, θα ακολουθήσει η απόπειρα της «ειρηνικής» εκπόρθησης των συνόρων μέσω των δεκάδων χιλιάδων κατευθυνόμενων μεταναστών και, από το καλοκαίρι του 2020 έως σήμερα, θα φτάσουμε μέχρι τη συστηματική παραβίαση της υφαλοκρηπίδας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας από το OrucReis και τα τουρκικά πολεμικά· πιθανότατα, δε, έπονται τα γεωτρύπανα.<br /><br />Η Τουρκία κρίνει πως είναι καιρός για ένα νέο αποφασιστικό βήμα καθώς φοβάται πως αύριο μπορεί να είναι πολύ αργά: Η Ελλάδα αρχίζει να επανεξοπλίζεται ενώ η Ευρώπη και η Δύση συνολικότερα θα αρχίσουν να την αντιμετωπίζουν ως εχθρική δύναμη, καθώς έχει επιλέξει να τεθεί επικεφαλής του ισλαμιστικού κινήματος. Από την άλλη, ο σύμμαχός του, o Τραμπ, κινδυνεύει και ο Πούτιν μπορεί να γίνει πιο απρόβλεπτος. Σήμερα, λοιπόν, είναι η στιγμή για την καθυπόταξη της Ελλάδας είτε με τον εκφοβισμό είτε μέσω μιας σύρραξης πριν η Ελλάδα επανεξοπλιστεί και το «Σαρλ Ντε Γκωλ» εμφανιστεί στα νερά του Καστελόριζου.<br /><br />Δεν θέλω να συνεχίσω πιο κάτω για το δέον γενέσθαι, μέρες που είναι. Αξίζει όμως οι Τούρκοι υπεύθυνοι και ο Ερντογάν να μελετήσουν την εμπειρία του 1940 εάν είναι ακόμα ικανοί για κάτι τέτοιο. Αλλά πιθανότατα έχουν και αυτοί εισέλθει, ανεπιστρεπτί, στον τρελό μηχανισμό που οδήγησε στη συντριπτική ήττα των Ιταλών, στην Πίνδο, και τον Μουσολίν στην κρεμάλα.<br /><br />Κατά τον ίδιο τρόπο που ο τορπιλισμός της Έλλης αφύπνισε και ένωσε τους Έλληνες για το μεγάλο έπος του ’40 έτσι και ο Ερντογάν, εδώ και ένα χρόνο τουλάχιστον, κάνει το παν για να αφυπνίσει τους Έλληνες. Και θα πρέπει να είναι βέβαιος πως, παρά τις παρασπονδίες των Συμμάχων και την κατευναστική και υποχωρητική παράδοση των Ελλήνων πολιτικών, οι Έλληνες θα βρίσκονται και πάλι στη θέση τους αν χρειαστεί, «πηγαίνοντας προς την τιμή και τη συνείδησή τους»<br /><br />Και δεν θα πρέπει να θεωρήσει καθόλου τυχαίο το γεγονός πως, ακριβώς 80 χρόνια μετά τον τορπιλισμό της «Έλλης», ένα γέρικο σκαρί με το ίδιο όνομα όχι μόνο δεν βυθίστηκε αλλά παρ’ ολίγον να βυθίσει το δικό του κατακαίνουργιο καταδρομικό. Κάπου αγρυπνούν οι Ελληνίδες ερινύες.<div><br /></div><div><b><i>*Συγγραφέας, Πολιτικός Αναλυτής</i></b><br /></div><div><br /></div><div><a href="https://www.huffingtonpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

1940-2020: Ογδόντα χρόνια μετά, ο Ερντογάν στα βήματα του Μουσολίνι Κάπου αγρυπνούν οι Ελληνίδες ερινύες.

Γιώργος Καραμπελιάς*    Στις 15 Αυγούστου του 1940, το ιταλικό υποβρύχιο Delfino τορπίλισε το καταδρομικό Έλλη, καθώς κατέπλεε στο λιμάνι τη...

Διαβάστε την συνέχεια

Μετατόπισαν την κόκκινη γραμμή στα έξι μίλια! – Εκτός τα κυριαρχικά δικαιώματα στην ΑΟΖ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzYpUSRdbGdnpSoA2D58CQsE6NLvPmoQtCmyFfbihbglQnt7e5S6JIrvNjS3abxXeAOzeX5ijVeyXUHjhii9imWaPpC-pkpzjAQ_QnWD0PMVzSJBkO99eVUe_sYFz9ZD9QdcLtkDRP1m0/s758/xartis-oruc-reis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="338" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzYpUSRdbGdnpSoA2D58CQsE6NLvPmoQtCmyFfbihbglQnt7e5S6JIrvNjS3abxXeAOzeX5ijVeyXUHjhii9imWaPpC-pkpzjAQ_QnWD0PMVzSJBkO99eVUe_sYFz9ZD9QdcLtkDRP1m0/w640-h338/xartis-oruc-reis.jpg" width="640" /></a></div><div><br /></div><b>Τζούμης Λάμπρος</b><br />Το τουρκικό ερευνητικό σκάφος Oruc Reis εδώ και τρεις μήνες διεξάγει έρευνες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, φτάνοντας στα εννέα ναυτικά μίλια από το Καστελλόριζο, χωρίς να υπάρξει δυναμική απάντηση από την ελληνική πλευρά, επειδή κόκκινη γραμμή ορίσθηκαν τα χωρικά ύδατα των έξι μιλίων. Αρχικά είχε διατυπωθεί η άποψη, ότι δεν κάνει ή δεν μπορεί να πραγματοποιήσει έρευνες, λόγω του θορύβου των παραπλεόντων σκαφών.<br /><br />Η άποψη αυτή διαψεύσθηκε από τον πρώην Σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας κ. Διακόπουλο, ο οποίος και "παραιτήθηκε" από τη θέση του. Οι Τούρκοι καθημερινά μας βομβαρδίζουν με εικόνες από το ερευνητικό σκάφος και διατείνονται ότι διεξάγουν έρευνες μέσα στην τουρκική υφαλοκρηπίδα. Με σκοπό την επικοινωνιακή διαχείριση του θέματος από την κυβέρνηση και την μικροπολιτική εκμετάλλευση από την αντιπολίτευση, τα όρια απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα και παρανομία μετατοπίζονται καθημερινά.<br /><br />Από κυβερνητικής πλευράς ακούσαμε δηλώσεις ότι «η <a href="https://slpress.gr/en-thermo/giati-i-kokkini-grammi-ton-exi-milion-einai-quot-prosklisi-quot-sto-yavuz-3-06/">κόκκινη γραμμή</a> είναι η εθνική κυριαρχία, και όταν λέμε εθνική κυριαρχία εννοούμε αυτονοήτως τα εθνικά χωρικά ύδατα, τα οποία σήμερα είναι προσδιορισμένα στα έξι ναυτικά μίλια». Η περιοχή των χωρικών υδάτων, είναι συνέχεια του εθνικού εδάφους ως προς το βαθμό κυριαρχίας, δηλαδή δεν έχει καμία διαφορά από την ξηρά.<br /><br />Κόκκινη γραμμή η κυριαρχία. Τα κυριαρχικά δικαιώματα;<br /><br />Η κυριαρχία αυτή εκτείνεται και στον εναέριο χώρο επάνω από την χωρική θάλασσα καθώς και στο βυθό και το υπέδαφός της. Η κριτική της αντιπολίτευσης επικεντρώθηκε, στο ότι με τις κυβερνητικές δηλώσεις η Ελλάδα απεμπολεί το δικαίωμα για επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια, που ως γνωστόν είναι μονομερές κυριαρχικό δικαίωμα. Αλλά η Τουρκία μας απειλεί με πόλεμο από το 1995 σε περίπτωση άσκησής του.<br /><br />Δηλαδή, η κριτική επικεντρώθηκε στο εύρος των χωρικών υδάτων και όχι στο γεγονός ότι η Τουρκία διεξάγει έρευνες εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, παραβιάζοντας εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα (δηλαδή την έρευνα και την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων στο βυθό και το υπέδαφος). Επί του θέματος της υφαλοκρηπίδας να επισημάνουμε ότι, σύμφωνα με την επίσημη θέση στην ιστοσελίδα του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών:<br /><br />«Η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας προβλέπει κυριαρχικά δικαιώματα του παρακτίου κράτους επί της υφαλοκρηπίδας, το εύρος της οποίας είναι τουλάχιστον 200 ν.μ., εφόσον το επιτρέπει η απόσταση μεταξύ των αντικειμένων ακτών. Τα δικαιώματα αυτά του παρακτίου κράτους υφίστανται αυτοδικαίως και εξ υπαρχής. Όλα τα νησιά δικαιούνται αιγιαλίτιδας ζώνης, συνορεύουσας ζώνης, ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας».<div><br />Διαφορές για υφαλοκρηπίδα<br /><br />Η απόκλιση των θέσεων μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας στο θέμα της υφαλοκρηπίδας δεν έχει επιτρέψει μέχρι σήμερα την οριοθέτηση αυτής στο χώρο του Αιγαίου και της νοτιονατολικής Μεσογείου. Η Ελλάδα υποστηρίζει ότι η υφαλοκρηπίδα πρέπει να οριοθετηθεί σύμφωνα με τα προβλεπόμενα από το Διεθνές Δίκαιο και με βάση την αρχή της μέσης γραμμής, ενώ η Τουρκία υποστηρίζει ότι τα νησιά του Αιγαίου δεν έχουν δικαίωμα υφαλοκρηπίδας, επειδή η εγγύτητα των ελληνικών νησιών στα τουρκικά παράλια αποτελεί "ειδική περίσταση" που δικαιολογεί διαφοροποίηση από την αρχή της μέσης γραμμής.<br /><br />Παρά το γεγονός ότι η υφαλοκρηπίδα δεν έχει οριοθετηθεί λόγω της παραπάνω διαφορετικής θέσης, διαχρονικά η θέση της Ελλάδας ήταν ότι κάθε ενέργεια της Τουρκίας για έρευνες εντός των ορίων της δυνητικής ελληνικής υφαλοκρηπίδας αποτελεί αμφισβήτηση ελληνικού κυριαρχικού δικαιώματος. Αυτό κατέδειξαν οι κρίσεις του 1976 και 1987, όταν η Τουρκία επιχείρησε να διεξάγει έρευνες στο Αιγαίο και οι δύο χώρες έφτασαν στο χείλος της ένοπλης σύγκρουσης.<br /><br />Από τη μέχρι σήμερα αντιμετώπιση του ερευνητικού σκάφους Oruc Reis και τις πρόσφατες θέσεις τόσο της κυβέρνησης όσο και της αντιπολίτευσης, φαίνεται ότι η παραβίαση από την Τουρκία περιοχής εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας που σήμαινε επί δεκαετίες στρατιωτική αντίδραση από την πλευρά μας, έχει μετατοπιστεί στην περιοχή των χωρικών υδάτων στα έξι μιλίων ή στα 12 μίλια, αν κάποτε επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μετατόπισαν την κόκκινη γραμμή στα έξι μίλια! – Εκτός τα κυριαρχικά δικαιώματα στην ΑΟΖ

Τζούμης Λάμπρος Το τουρκικό ερευνητικό σκάφος Oruc Reis εδώ και τρεις μήνες διεξάγει έρευνες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, φτάνοντας στα εννέα...

Διαβάστε την συνέχεια

Επίσκεψη Λαβρόφ: Τι έχει να περιμένει η Ελλάδα από τη Ρωσία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhdQi8zRYyo_uAyQnEwmdgZgqp1KYnUJVwIpKOGb_j4Yn-l1wxaljV-iIJ5e5NiF3w0RVxepUVbIMOLQrR_borkHsx6HoHGKMRv3f4Sg3YdpwDvgcpqFhVmixdzeLsipGOrh-orKqRHavM/s758/mitsotakis-lavrov.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="338" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhdQi8zRYyo_uAyQnEwmdgZgqp1KYnUJVwIpKOGb_j4Yn-l1wxaljV-iIJ5e5NiF3w0RVxepUVbIMOLQrR_borkHsx6HoHGKMRv3f4Sg3YdpwDvgcpqFhVmixdzeLsipGOrh-orKqRHavM/w640-h338/mitsotakis-lavrov.jpg" width="640" /></a></div><div><br /></div><b>Λυγερός Σταύρος</b><br />Όταν στις 6 Νοεμβρίου 2019, λίγους μήνες μετά την ανάληψη του χαρτοφυλακίου των Εξωτερικών, ο Δένδιας επισκέφθηκε τη Ρωσία, σκοπός του ήταν να γεφυρώσει το ρήγμα που είχε προκαλέσει ο Κοτζιάς στις ελληνορωσικές σχέσεις με αφορμή τη Συμφωνία των Πρεσπών. Πράγματι, ο πάγος που επικρατούσε είχε σπάσει τότε, αλλά ούτε η Μόσχα ούτε η Αθήνα προέβησαν στη συνέχεια σε κινήσεις για να αναθερμάνουν το κλίμα.<br /><br />Από την επίσκεψη Δένδια έχει παρέλθει ένας σχεδόν χρόνος και πολλά έχουν αλλάξει από τότε. Οι συνεχείς και εντεινόμενες τριβές στις ρωσοτουρκικές σχέσεις, ώθησαν το Κρεμλίνο να κάνει δεύτερες σκέψεις και να επιχειρήσει μία κάποια επαναπροσέγγιση με την Αθήνα. Αυτός ήταν και ο σκοπός της επίσκεψης Λαβρόφ. Από τις πληροφορίες που έχουν διαρρεύσει, οι συνομιλίες του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών τόσο με τον Έλληνα ομόλογό του όσο και με τον Μητσοτάκη δεν κρύβουν εκπλήξεις. Η κάθε πλευρά είπε όσα αναμενόταν να πει.<br /><br />Η Μόσχα δήλωσε διατεθειμένη να μεσολαβήσει, εφόσον το επιθυμούν Αθήνα και Άγκυρα για την αποκλιμάκωση της έντασης. Τα αντικειμενικά περιθώρια για κάτι τέτοιο, όμως, είναι αμελητέα. Η ελληνική πλευρά είναι ανοικτή σε οποιαδήποτε σχετική πρωτοβουλία, αλλά ο Ερντογάν έχει χαράξει μία πολιτική, η οποία συνοψίζεται στο εξής: ή θα υπάρξει διαπραγμάτευση εφ' όλης της ύλης των τουρκικών επεκτατικών διεκδικήσεων, ή σήμερα το Oruc Reis και αύριο ένα τουρκικό γεωτρύπανο θα δημιουργεί ολοένα και μεγαλύτερα τετελεσμένα στην δυνάμει ελληνική ΑΟΖ.<br /><br />Η Μόσχα γνωρίζει επακριβώς τι συμβαίνει και στην κυπριακή ΑΟΖ και στο μέτωπο Ελλάδας-Τουρκίας, αλλά δεν πρόκειται, βεβαίως, να μιλήσει τη γλώσσα του διεθνούς δικαίου. Ως μεγάλη δύναμη υιοθετεί πολιτική, που να εξυπηρετεί τα συμφέροντά της. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, αυτό σημαίνει ότι υπήρχε περίπτωση να καταδικάσει τη στάση της Τουρκίας. Από την άλλη πλευρά, όμως, αναγνώρισε ρητά το δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια, έστω κι αν ο Λαβρόφ "νέρωσε" κάπως τη ρωσική θέση.<br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι το ελληνορωσικό ρήγμα είχε προκληθεί το 2018 όταν με απόφαση του Κοτζιά είχαν απελαθεί δύο Ρώσοι διπλωμάτες και σε άλλους δύο είχε απαγορευθεί η είσοδος στην Ελλάδα. Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Ζαχάροβα είχε δηλώσει ότι οι απελάσεις είχαν γίνει με αμερικανική υπαγόρευση. Αν και οι Τσίπρας και Καμμένος έψαχναν τρόπο να ρίξουν τους τόνους, ο Κοτζιάς είχε προκαλέσει οξεία αντιπαράθεση με τη Ζαχάροβα με αποτέλεσμα να βαθύνει το τραύμα και οι διμερείς σχέσεις να μπουν για πολύ καιρό στον πάγο. Μαζί τους μπήκε στον πάγο και η επικείμενη τότε επίσκεψη Λαβρόφ.<br /><br />Η ετεροβαρής ισορροπία<br /><br />Είναι δόγμα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής σ’ όλη τη μεταπολιτευτική περίοδο η Αθήνα να κρατάει μία ετεροβαρή ισορροπία στις σχέσεις της αφενός με τη Δύση, αφετέρου με τη Ρωσία. Αυτός είναι ο λόγος που το 2006 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων εμφάνιζε την Ελλάδα και την Κύπρο, λόγω Ορθοδοξίας, σαν δούρειους ίππους της Ρωσίας στη Δύση!<br /><br />Η ετεροβαρής αυτή ισορροπία ανατράπηκε από τον Κοτζιά. Ούτε και το ταξίδι Δένδια στη Μόσχα πριν ένα χρόνο γεφύρωσε το χάσμα, παρότι –όπως προανέφερα– έσπασε τον πάγο. Και δεν το γεφύρωσε, επειδή η κυβέρνηση Μητσοτάκη έδειξε εξαρχής την πρόθεσή της να βάλει όλα τα αυγά στο αμερικανικό καλάθι. Αυτό τουλάχιστον προέκυψε από την ελληνοαμερικανική στρατιωτική συμφωνία, με την οποία η Ελλάδα έδωσε στους Αμερικανούς ό,τι ζήτησαν, χωρίς να πάρει το παραμικρό αντάλλαγμα.<br /><br />Είναι γεγονός ότι η Ελλάδα έχει προσδεθεί στο αμερικανικό άρμα κατά τρόπο που δεν έχει προηγούμενο στη μεταπολιτευτική περίοδο. Σ' αυτό συνέβαλε και η ανατροπή της παραδοσιακής ετεροβαρούς ισορροπίας που έγινε επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Σημείο καμπής ήταν η επίσκεψη Τσίπρα-Κοτζιά στην Ουάσιγκτον τον Οκτώβριο 2017.<br /><br />Από τότε είχε αρχίσει να διαμορφώνεται αρνητικό κλίμα στις ελληνορωσικές σχέσεις. Επτά μήνες πριν τις απελάσεις (καλοκαίρι 2018) η Αθήνα δεν είχε εγκρίνει τα διαπιστευτήρια στελέχους των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών, το οποίο είχε σταλεί ως διπλωμάτης στην εδώ ρωσική πρεσβεία. Τότε, η ρωσική πλευρά είχε ως αντίποινα πράξει το ίδιο με Έλληνα διπλωμάτη που είχε μετατεθεί στην ελληνική πρεσβεία στη Μόσχα. Αν και τότε η υπόθεση είχε παραμείνει στο σκοτάδι για να μην δηλητηριάσει τις διμερείς σχέσεις, ήταν αλάνθαστο σημάδι για τον κατήφορο που αυτές είχαν ήδη πάρει.<br />Μήνυμα στην Άγκυρα<br /><br />Η ανατροπή της ετεροβαρούς ισορροπίας μετατράπηκε σε χρόνια κατάσταση και επί κυβέρνησης Μητσοτάκη παγιώθηκε, έστω κι αν το κλίμα στις διμερείς σχέσεις βελτιώθηκε. Η επίσκεψη Λαβρόφ ναι μεν εκκρεμούσε, αλλά έγινε τώρα, επειδή υπηρέτησε και την πρόθεση της Μόσχας να στείλει ένα μήνυμα στην Άγκυρα.<br /><br />Μπορεί ο Πούτιν να θέλει την Τουρκία όσο πιο μακριά γίνεται από τη Δύση και ο Ερντογάν να έχει ανάγκη τη Ρωσία για να εξισορροπεί την πίεση για επιστροφή στο "δυτικό μαντρί", αλλά οι ρωσοτουρκικές σχέσεις μόνο ανέφελες δεν είναι. Τα συμφέροντα των δύο χωρών είναι αντικρουόμενα σε όλα τα τοπικά μέτωπα, στη Συρία, στη Λιβύη και τώρα στον Καύκασο.<br /><br />Η ανάγκη που έχει ο ένας τον άλλο στη μεγάλη σκακιέρα, ώθησαν Μόσχα και Άγκυρα να βρουν συμβιβασμούς και στη Συρία και στη Λιβύη (ειδικά μετά τον βομβαρδισμό της βάσης Αλ Ουατίγια). Στο πόλεμο Αρμενίων-Αζέρων, όμως, τα πράγματα είναι πιο δύσκολα. Η Ρωσία δεν θα επιτρέψει στην "πίσω αυλή" της η Τουρκία να αποκτήσει δεσπόζοντα ρόλο μέσω του Αζερμπαϊτζάν.<div><br />Κίνηση μερικής εξισορρόπησης η επίσκεψη Λαβρόφ<br /><br />Η επίσκεψη Λαβρόφ στην Αθήνα τώρα δεν είναι άσχετη με τις ρωσοτουρκικές τριβές. Το Κρεμλίνο θέλει με το άνοιγμα στην Ελλάδα να εξισορροπήσει κάπως τη ρωσοτουρκική προσέγγιση των τελευταίων ετών. Προσέγγιση που πριν από λίγο καιρό είχε οδηγήσει τη Μόσχα να τηρήσει άθλια στάση στο ζήτημα της μετατροπής της Αγίας Σοφίας σε τζαμί.<br /><br />Εδώ και χρόνια η Ρωσία επιχειρεί να αποκτήσει ερείσματα και επιρροή στην Ελλάδα, χρησιμοποιώντας σαν όχημα την Ορθοδοξία. Η Ορθοδοξία, άλλωστε, είναι κεντρική συνιστώσα της ρωσικής εθνικής ιδεολογίας και ως εκ τούτου οι Ρώσοι παραδοσιακά βλέπουν με ξεχωριστό ενδιαφέρον την Ελλάδα και την Κύπρο, στην οποία, λόγω και της παραδοσιακής στάσης τους στο Κυπριακό, έχουν αποκτήσει ερείσματα.<br /><br />Η ρωσική στάση στο ζήτημα της Αγίας Σοφίας προκάλεσε βαθιά απογοήτευση στους φιλορωσικούς κύκλους στην Ελλάδα. Εκεί δηλαδή που απευθύνεται προνομιακά τα τελευταία 30 χρόνια ο ρωσικός παράγοντας. Ενδεχομένως, η επίσκεψη Λαβρόφ, όπως και η δήλωση ότι η Ρωσία αναγνωρίζει το δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια, να συνιστά και ένα είδος διορθωτικής κίνησης.</div><div><br />Ρωσικές απώλειες στα Βαλκάνια<br /><br />Η Ρωσία έχει κερδίσει τη μάχη επιρροής στη Συρία και εν μέρει στη Λιβύη, αλλά έχει χάσει πολύ έδαφος στα Βαλκάνια. Η δυσφορία της Μόσχας γι' αυτό, μάλιστα, είχε εκφρασθεί και δια στόματος Λαβρόφ. Τελευταίος κρίκος στην αλυσίδα ήταν η απώλεια της Βόρειας Μακεδονίας, η οποία ενσωματώθηκε στο ΝΑΤΟ. Το μόνο γεωπολιτικό έρεισμα της Μόσχας στην περιοχή είναι η Σερβία κι αυτή εν μέρει, όπως έδειξε και η επίσκεψη Βούτσιτς στις ΗΠΑ. Αλλά ακόμα κι αν θεωρήσουμε ότι η Σερβία διατηρεί προνομιακό δεσμό με τη Ρωσία, ουσιαστικά έχει περικυκλωθεί από χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ και είναι γνωστό ότι μεθοδεύεται η προοπτική πρόσδεσής της στο δυτικό άρμα.<br /><br />Οι ρωσικές απώλειες στα Βαλκάνια είναι ένας πρόσθετος λόγος που η Μόσχα επιδιώκει να αποκαταστήσει την ετεροβαρή ισορροπία που διατηρούσε για δεκαετίες (με τις αναπόφευκτες διακυμάνσεις) η Ελλάδα έναντι της Δύσης και της Ρωσίας. Η επίσκεψη Λαβρόφ εγγράφεται, λοιπόν, και σ' αυτό το πλαίσιο. Το κλίμα στις συνομιλίες που είχε στην Αθήνα ήταν πολύ καλό, αλλά τα πρακτικά αποτελέσματα θα φανούν το επόμενο διάστημα.<br /><br />Η Αθήνα χρειάζεται τη Μόσχα, ως έναν άλλο πόλο στήριξης στα πολλά ανοιχτά μέτωπα με την γείτονα. Ειδικά σήμερα, που οι σχέσεις Άγκυρας-Ουάσιγκτον έχουν διαταραχθεί αρκετά και ο Ερντογάν δείχνει να μην καταλαβαίνει από αμερικανικές πιέσεις και απειλές. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη θεωρεί πως ο Πούτιν είναι ο μόνος που μπορεί να παρέμβει αποτελεσματικά στον Ερντογάν κι αυτό το θεωρεί πολύ σημαντικό πρόσθετο λόγο να υπάρχουν καλές σχέσεις και ανοικτό δίαυλο με το Κρεμλίνο. Γι' αυτόν τον λόγο και πέρυσι υπεγράφη το κοινό Πρόγραμμα Διαβουλεύσεων Ελλάδας-Ρωσίας 2020-2022, με το οποίο θεσμοθετήθηκαν τακτικές επαφές σε υπηρεσιακό και πολιτικό επίπεδο.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Επίσκεψη Λαβρόφ: Τι έχει να περιμένει η Ελλάδα από τη Ρωσία

Λυγερός Σταύρος Όταν στις 6 Νοεμβρίου 2019, λίγους μήνες μετά την ανάληψη του χαρτοφυλακίου των Εξωτερικών, ο Δένδιας επισκέφθηκε τη Ρωσία, ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ουμίτ Γιαλίμ: «Η Ελλάδα "κλέβει" το τουρκικό πετρέλαιο στη Θάσο και τουρκική υφαλοκρηπίδα στην Κρήτη»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1LHKNCedgD44d1gXWVCSjPVmNl9p3rdHecIa-4uvwyA0i2SSZ2zTmzTRsHZK1F2sOoG40nKjZSyMvhR74QMMvhRpL9mJ-FGWe9GefglW7B1Gtx_Ld4Vhf3Wrp-rEUsqNAM7DNsbOt9vg/s1366/ellada_toyrkia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1366" height="282" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1LHKNCedgD44d1gXWVCSjPVmNl9p3rdHecIa-4uvwyA0i2SSZ2zTmzTRsHZK1F2sOoG40nKjZSyMvhR74QMMvhRpL9mJ-FGWe9GefglW7B1Gtx_Ld4Vhf3Wrp-rEUsqNAM7DNsbOt9vg/w640-h282/ellada_toyrkia.jpg" width="640" /></a></div><div><br /></div>Γράφει: <b>Θεόφραστος Ανδρεόπουλος</b><br />Ο πρώην γενικός γραμματέας του τουρκικού υπουργείου Άμυνας και απόστρατος αξιωματικός Ουμίτ Γιαλίμ δήλωσε πως η Ελλάδα «κλέβει πετρέλαιο» στην Θάσο!<br /><br />Επαναλαμβάνοντας τον ισχυρισμό του πως η χώρα μας «κατέλαβε» 18 «τουρκικά» νησιά του Αιγαίου Πελάγος, ο Γιαλίμ κατηγόρησε την Άγκυρα πως «εγκατέλειψε» υπέρ της Αθήνας 92 χιλ. τετρ. χλμ από την υφαλοκρηπίδας της, αλλά και τα ενεργειακά αποθέματα της … Θάσου.<br /><br />Σύμφωνα με δημοσίευμα της κεμαλικής τουρκικής εφημερίδας Yeni Çağ, με τίτλο: «Μετά τα 18 νησιά και υφαλοκρηπίδα αφέθηκε στην Ελλάδα», ο πρώην γενικός γραμματέας του τουρκικού υπουργείου Άμυνας, κατηγόρησε την κυβέρνηση Ερντογάν πως λόγω της αδιαφορίας της Ελλάδα και Ισραήλ εξάγουν το πετρέλαιο της Θάσου, που ισχυρίζεται προκλητικά πως ανήκει στην Τουρκία.<br /><br />Δήλωσε προκλητικά ο ίδιος: «Η Ελλάδα άρχισε να εξάγει πετρέλαιο μαζί με το Ισραήλ στα τουρκικά χωρικά ύδατα της Θάσου το 2015. Η Ελλάδα και το Ισραήλ κλέβουν 3823 βαρέλια τουρκικού πετρελαίου καθημερινά.<br /><br />Υπάρχουν 111 εκατομμύρια βαρέλια αποθεμάτων πετρελαίου στην περιοχή. Ο Ταγίπ Ερντογάν και οι κυβερνήσεις του ΑΚΡ δεν μπορούν να απαντήσουν σε αυτήν την κλοπή. Η Ελλάδα είναι η ίδια το 1987. Όταν ήθελε να αναζητήσει πετρέλαιο στην περιοχή, η κυβέρνηση Οζάλ είχε εμποδίσει την προσπάθεια εξερεύνησης πετρελαίου στην Ελλάδα στέλνοντας το Ναυτικό στο νησί της Θάσου».<div><br /></div><div><img height="562" src="https://www.pronews.gr/sites/default/files/styles/default-inner/public/article/2020/10/28/p3.png?itok=QSIqpD8o" width="640" /><br /><br />O Γιαλίμ κατηγόρησε την κυβέρνηση Ερντογάν, πως εγκατέλειψε τμήμα της «τουρκικής» υφαλοκρηπίδας υπέρ της Ελλάδας ανοίγοντας το δρόμο στην αμερικανική Exxon Mobil και τις συνεργαζόμενες εταιρείες Qatar Petroleum, για αναζήτηση πετρελαίου νότια της Κρήτης.<br /><br />Είναι το κομμάτι της ελληνικής υφαλοκρηπίδας που η Τουρκία μαζί με την τουρκόφιλη κυβέρνηση της Λιβύης αρπάζουν με το τουρκολιβυκό μνημόνιο οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών.<br /><br />Ο πρώην γενικός γραμματέας του τουρκικού υπουργείου Άμυνας θεωρείται «κεμαλιστής» αλλά αυτές οι «ταμπέλες» δεν έχουν καμία πρακτική αξία σ εότι αφορά τις διαχρονικές επιδιώξεις της Άγκυρας. Είτε ισλαμιστές είτε κεμαλιστές ζητούν τα ίδια πράγματα. Ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και επέκταση της τουρκικής επιρροής στο παλιό «Τουράν» (ο ευρασιατικός χώρος μεταξύ Καυκάσου και Μογγολίας).<br /><br />Στην ουσία οι επιδιώξεις των κεμαλιστών ταυτίζονται με του Ρ.Τ.Ερντογάν.<br /><br />​Ο Γιαλίμ ήταν αυτός ουσιαστικά που ξεκίνησε ν’ αρθρογραφεί για υποτιθέμενη κατάληψη 152 νησιών, νησίδων και βραχονησίδων στο Αιγαίο Πέλαγος, που όπως φαίνεται σήμερα υιοθετείται πλήρως από την τουρκική κυβέρνηση, στο πλαίσιο «γκριζαρίσματος» της ελληνικής κυριαρχίας.<br /><br />Πολλοί στην Ελλάδα έχουν την τάση να πιστεύουν πως εάν ο Ρ.Τ.Ερντογάν φύγει από την εξουσία η Τουρκία θα γίνει μια «φιλήσυχη» χώρα. Λάθος μεγάλο.<br />Επί κεμαλιστών η Ελλάδα υπέστη τις εθνικές τραγωδίες της Μικρασιατικής Καταστροφής και της Κύπρου όπως και την ήττα των Ιμίων (με ευθύνη της τότε κυβέρνησης).</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pronews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ουμίτ Γιαλίμ: «Η Ελλάδα "κλέβει" το τουρκικό πετρέλαιο στη Θάσο και τουρκική υφαλοκρηπίδα στην Κρήτη»

Γράφει: Θεόφραστος Ανδρεόπουλος Ο πρώην γενικός γραμματέας του τουρκικού υπουργείου Άμυνας και απόστρατος αξιωματικός Ουμίτ Γιαλίμ δήλωσε πω...

Διαβάστε την συνέχεια

Και όμως η CIA αναφέρει ότι η Ελλάδα διαθέτει αιγιαλίτιδα ζώνη 12 ν.μ!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjkf24NQp3i6tDILtnwKCfjrmRvXWpP-wro4WwhNIBwp_lwFneGGp5ZvqQWX9sajSN-7xspJ9e-l_uoGdevgcyzH13HisaLVGd6gu0TRN4bRnQ738a-VvON-K6o9au-ssFuzKBW6E_KYbs/s790/HELLENIC-NAVY.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjkf24NQp3i6tDILtnwKCfjrmRvXWpP-wro4WwhNIBwp_lwFneGGp5ZvqQWX9sajSN-7xspJ9e-l_uoGdevgcyzH13HisaLVGd6gu0TRN4bRnQ738a-VvON-K6o9au-ssFuzKBW6E_KYbs/w640-h324/HELLENIC-NAVY.jpg" width="640" /></a></div><div><br /></div>Του <b>ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ</b><br />Με την αφάνταστη πίεση που δεχόμαστε από την Τουρκία, το τελευταίο χρονικό διάστημα, έχουμε αρχίσει, ξαφνικά, να επικαλούμαστε ανύπαρκτες πρόνοιες του Δίκαιου της Θάλασσας.<br /><br />Οι μεγάλοι Έλληνες, μέλη της ελληνικής αντιπροσωπείας, που εργάστηκαν τόσο σκληρά για να κερδίσουμε τις μάχες στη Διεθνή Διάσκεψη για το Δίκαιο της Θάλασσας, από τον Κωνσταντίνο Σταυρόπουλο μέχρι τον Ντόρη Χαλκιόπουλο, θα απορούσαν για την σημερινή στάση μας. Δεν θα ξεχάσω τις μάχες που έδωσαν για τα δικαιώματα των νησιών, τα δικαιώματα στα χωρικά ύδατα 12 ν.μ., για την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα. Το μόνο που χάσαμε ήταν που δεν μπορέσουμε να πείσουμε ότι το Αιγαίο είναι Αρχιπέλαγος.<br /><br />Έτσι, ο Αλέξης Τσίπρας, όταν ήταν πρωθυπουργός, διερωτώταν εάν είχαμε θαλάσσια σύνορα, αλλά τώρα ανακάλυψε ότι υπάρχει και η λέξη «δυνητική» και έκανε το παρακάτω σχόλιο προχθές στη Ελληνική Βουλή:<br /><br />«Τι θα κάνετε όμως αν αύριο έρθει γεωτρύπανο νότια ή ανατολικά της Κρήτης; Τι θα κάνετε αν παραβιαστεί ο 28ος Μεσημβρινός, αν δηλαδή διεξαχθούν έρευνες εντός της οριοθετημένης πρόσφατα ΑΟΖ με την Αίγυπτο; Αν δεν έχουμε απλά παραβίαση δυνητικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά αν έχουμε παραβίαση κατοχυρωμένων κυριαρχικών δικαιωμάτων;»<br /><br />Ξεχνά ποιος ήταν πρωθυπουργός, για σχεδόν πέντε χρόνια, πριν αναλάβει την εξουσία ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Εκείνη την περίοδο δεν ασχολήθηκε καθόλου με θέματα δικαίου θάλασσας. Δεν επέκτεινε τα χωρικά μας ύδατα στα 12 ν.μ., δεν οριοθέτησε την ΑΟΖ μας με αυτή της Κύπρου, δεν οριοθέτησε την ΑΟΖ μας με αυτή της Ιταλίας και ούτε οριοθέτησε την ΑΟΖ μας με αυτή της Αιγύπτου.<br />Η CIA διαφωνεί μαζί μας<br /><br />Όταν συζητήθηκε προχθές μια πρόταση δυσπιστίας του ΣΥΡΙΖΑ κατά του υπουργού Οικονομικών Χρήστου Σταϊκούρα, όπως συνηθίζεται στο λίκνο της δημοκρατίας, η αντιπαράθεση περιείχε και θέματα εξωτερικής πολιτικής με επίθεση κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη από τους Αλέξη Τσίπρα, Φώφη Γεννηματά και Δημήτρη Κουτσούμπα, διότι δεν κατοχυρώνει την δυνητική αιγιαλίτιδα ζώνη της πατρίδα μας πλάτους 12 ν.μ.<br /><br />Δυστυχώς και οι τρεις δεν διαφημίζονται ως οπαδοί των Αμερικανών και έτσι δεν μπόρεσαν να κατατροπώσουν τον Έλληνα πρωθυπουργό με το επιχείρημα ότι η αιγιαλίτιδα ζώνη μας δεν εκτείνεται σε 6 ν.μ., αλλά σε 12 ν.μ. κατά τους Αμερικανούς φίλους μας. Όλοι γνωρίζουμε ότι η πατρίδα μας είναι το μοναδικό κράτος στον πλανήτη μας που έχει αιγιαλίτιδα ζώνη 6 ν.μ., αλλά κύριε Μητσοτάκη οι Αμερικανοί διαφωνούν μαζί σας, αφού η CIA <a href="about:blank">αναφέρει</a> στην ιστοσελίδας της, ότι η Ελλάδα διαθέτει αιγιαλίτιδα ζώνη 12 ν.μ!<br /><br />Έτσι πρέπει να ενημερώσετε τον πρόεδρο Ερντογάν ότι ο στενός φίλος του, ο πρόεδρος Τραμπ, τον ξεγέλασε, αφού δεν τον έχει ενημερώσει ότι οι ΗΠΑ θεωρούν ότι η Ελλάδα διαθέτει αιγιαλίτιδα ζώνη 12 ν.μ. Επομένως, πρέπει να σταματήσουμε αυτό το γελοίο παιγνίδι περί δυνητικής χωρικής θάλασσας.<br /><br />Σε ένα προηγούμενο άρθρο μου είχα γράψει<br /><br />«Προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση το γεγονός ότι η Αμερική διατήρησε χωρικά ύδατα 3 ν.μ. για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα και τα διατήρησε ακόμα και όταν άρχισε ο ψυχρός πόλεμος με την Σοβιετική Ένωση. Οι Σοβιετικοί όχι μόνο έστελναν πολεμικά πλοία έξω από τα αμερικανικά χωρικά ύδατα, αλλά είχαν χρησιμοποιήσει τεράστια ψαροκάικα εφοδιασμένα με πολεμικό υλικό, που παρίσταναν ότι ψαρεύουν κοντά στα χωρικά ύδατα των Αμερικανών.»<br /><br />Απορώ πως δεν σκέφτηκαν την περίοδο του ψυχρού πολέμου να αναφέρουν στην Σοβιετική Ένωση:<br /><br />«Σταματείστε να παραβιάζετε την δυνητική μας αιγιαλίτιδα ζώνη των 12 ναυτικών μιλίων.»<br /><br />Υπάρχει και μια άλλη ενδιαφέρουσα έκθεση της CIA που συγκρίνει το άθροισμα όλων των χερσαίων και υδάτινων περιοχών των κρατών του πλανήτη μας, που ορίζονται από τα διεθνή όρια ή / και τις ακτές.<br /><br />Οι πρώτες σε μέγεθος περιοχές είναι:<br />Ρωσία με 17.098.242 τετρ. χλμ.<br />Ανταρκτική με 14.200.000 τετρ. χλμ.<br />Καναδάς με 9.984.670 τετρ. χλμ.<br />Ηνωμένες Πολιτείες με 9.833.517 τετρ. χλμ.<br />Κίνα με 9.596.960 τετρ. χλμ.<br /><br />Και μετά στην γειτονιά μας περιλαμβάνονται :<br />Αίγυπτος με 1.001.450.00 τετρ. χλμ.<br />Τουρκία με 783.562 τετρ. χλμ.<br />Ιταλία με 301.340 τετρ. χλμ.<br />Ελλάδα με 131.957 τετρ. χλμ.<br />Αλβανία με 28.748<br />Ισραήλ με 21.937 τετρ. χλμ.<br />Λίβανο με 10.400 τετρ. χλμ.<br />Κύπρος με 9.251 τετρ. χλμ.<br /><br />Η Κυπριακή Δημοκρατία διαθέτει αιγιαλίτιδα ζώνη 12 ν.μ και έχει ανακηρύξει και οριοθετήσει ΑΟΖ. Έτσι δεν έχει λόγο να αναφέρεται σε δυνητική αιγιαλίτιδα ζώνη και δυνητική ΑΟΖ, που αποτελεί παγκόσμια ελληνική πρωτοτυπία.<br /><br />ΑΟΖ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ<img src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2020/10/201028024759_KARYOTHS-AOZ-KYPROS09.jpg" />Πηγή: Υπουργείο Ενέργειας Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έδειξε στην Βουλή ένα χάρτη με την διασπορά του κορωναϊού σε όλη την επικράτεια, αλλά θα ήταν πολύ χρήσιμο να αποστόμωνε την αντιπολίτευση και τον Ερντογάν που παραμιλά για τον χάρτη της Σεβίλλης δείχνοντας τον επόμενο τελευταίο επίσημο χάρτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις ΑΟΖ των κρατών-μελών της, που πιστοποιεί ότι η Ελλάδα έχει θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο.<br /><br />Επίσημος Χάρτης των ΑΟΖ των κρατών μελών της Ε.Ε.<div><br /></div><div><img src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2020/10/201028024527_KARYOTHS-E.E.-EU-XARTHS.jpg" />Πηγή: EEZ of European Union, European Commission, October 2018<br /><br />Είναι άξιο απορίας γιατί η κυβέρνησή μαw δεν αξιοποιεί αυτό τον χάρτη.<br /><br />Τμηματική επέκταση χωρικών υδάτων<br /><br />Ένα άλλο θέμα που απασχόλησε την Βουλή ήταν και αυτό της επέκτασης σε 12 ν.μ. των χωρικών μας υδάτων. Εδώ όμως πρόκειται περί τραγωδίας διότι πολλοί, μα πάρα πολλοί, κατακρεουργούν την UNCLOS μιλώντας για τμηματική επέκταση των χωρικών υδάτων. Το Δίκαιο της Θάλασσας δεν προβλέπει κάτι τέτοιο. Στην Βουλή μιλούσαν ότι κάναμε αυτό στο Ιόνιο, άρα πρέπει να τo επαναλάβουμε στην Κρήτη και στην Πελοπόννησο και όπου αλλού πηγαίνει η φαντασία μας. <br /><br />Είναι χρήσιμο εδώ να αναφερθώ σε ένα περιστατικό πού έλαβε χώρα στην Νέα Υόρκη το Απρίλιο του 1982, στην τελευταία συνάντηση της UNCLOS. Η ελληνική αντιπροσωπεία (Ντόρης Χαλκιόπουλος, Νομικός Σύμβουλος του ΥΠΕΞ, Εμμανουήλ Γούναρης, Εμπειρογνώμων Δίκαιου Θάλασσας του ΥΠΕΞ και ο Θεόδωρος Καρυώτης, Οικονομικός Σύμβουλος της πρεσβεία μας στην Ουάσιγκτον) είχαν μια συνάντηση με τον νομικό σύμβουλο του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ πλοίαρχο William Schachte. Κατά την συνάντηση αυτή ο πλοίαρχος, που έφτασε αργότερα στον βαθμό του υποναυάρχου, μας έκανε την εξής επίσημη πρόταση του αμερικανικού Πενταγώνου:<br /><br />«Να αυξήσουμε τα χωρικά μας ύδατα από 6 ν.μ. σε 10 ν.μ. για να συμπίπτουν με τον εναέριο χώρο των 10 ν.μ. σε κάποιες περιοχές του Αιγαίου αλλά να μη αυξήσουμε στα 12 ν.μ.»<br /><br />Οι Χαλκιόπουλος και Γούναρης, όταν επέστρεψαν στην Αθήνα, ανέφεραν το θέμα στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, και από ότι ενθυμούμαι, ενοχλήθηκε ο υφυπουργός Γιάννης Καψής και τους είπε ότι δεν ήταν δικό τους θέμα η επέκταση των χωρικών μας υδάτων.<br /><br />Πρέπει εδώ να τονίσω ότι αυτή η αμερικανική θέση παραμένει, μέχρι σήμερα, η ίδια.<br /><br />Το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης της Ελλάδας ορίστηκε το 1936 στα 6 ναυτικά μίλια από την ακτή, ενώ διατηρήθηκε ρητώς το όριο των 10 ναυτικών μιλίων όσον αφορά στον εναέριο χώρο, βάσει της προγενέστερης νομοθεσίας. Σύμφωνα με εθιμικό κανόνα του Δικαίου της Θάλασσας, που ενσωματώνεται και στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, η Ελλάδα δικαιούται να επεκτείνει μέχρι τα 12 ναυτικά μίλια την αιγιαλίτιδα ζώνη της, δηλαδή τα χωρικά ύδατα.</div><div><br /></div><div><img src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2020/10/201028024357_KARYOTHS-ETHNOS01.jpg" />Πηγή: <i>Χωρικά ύδατα: «Βρέχει» παραβιάσεις από τουρκικά πολεμικά εκτός του Oruc Reis, Εφημερίδα ΕΘΝΟΣ 26-10-20</i><br /><br />Ο χάρτης του ΓΕΕΘΑ δείχνει τις παραβιάσεις των χωρικών μας υδάτων των 6 ν.μ. από το 2010, χωρίς να υφίσταται χάρτης που να δείχνει παραβίαση των μη υπαρχόντων χωρικών μας υδάτων των 12 ν.μ.<br /><br />Όπως αναφέρει ο καθηγητής και βουλευτής της ΝΔ Άγγελος Συρίγος και συμφωνώ απόλυτα μαζί του:<br /><br />«Δεν είναι κάτι που μπορούμε να το παίζουμε κατά το δοκούν, σήμερα εδώ, αύριο εκεί, παραύριο παραπέρα. Οι Τούρκοι μπορούν να κάνουν στρατιωτικές ασκήσεις στα 7 ν.μ. από τις ακτές μας χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα. Στρατιωτικές ασκήσεις στα 7 ν.μ. έξω από την Άνδρο και την Σαντορίνη μπορεί να γίνουν γιατί βρίσκονται στην ανοιχτή θάλασσα. Πρέπει να το αντιληφθούμε αυτό το πράγμα, ότι δεν έχουμε αυξήσει τα χωρικά μας ύδατα στα 12 ν.μ.»<br /><br />Αντί επιλόγου παραθέτω ένα απόσπασμα από το τελευταίο άρθρο του ακαδημαϊκού Βενιαμίν Καρακωστάνογλου:<br /><br /><i>«Η Ελλάδα, απέφυγε, από δεκαετίες, να αξιοποιήσει και να εφαρμόσει τις προνομιακές ρυθμίσεις του Δίκαιου της Θάλασσας, αν και με τα 15.000 χιλιόμετρα ακτών που διαθέτει, θα μπορούσε να διεκδικήσει θαλάσσιες ζώνες (Αιγιαλίτιδα και Συνορεύουσα, Υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ) που έχουν έκταση 494.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, δηλαδή 3,7 φορές την εδαφική έκταση της χώρας! Η ελληνική αυτή «αυτοσυγκράτηση» (δηλαδή ατολμία, φοβικό σύνδρομο, ολιγωρία) αποθράσυνε την Τουρκία, η οποία, αφού αύξησε τον πληθυσμό, την οικονομία της και κυρίως το στρατιωτικό δυναμικό της (για καθαρά επιθετικούς λόγους), επιχειρεί εδώ και αρκετά χρόνια να επεκταθεί σε βάρος της Ελλάδος και της Κύπρου στις μεταξύ μας θάλασσες (Αιγαίο, Ανατ. Μεσόγειο, μέχρι και Νοτίως της Κρήτης!), με την δημιουργία φαντασιακών, προπαγανδιστικών θεωριών για να φανατίσει τον λαό της (Γαλάζια Πατρίδα).»</i></div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Και όμως η CIA αναφέρει ότι η Ελλάδα διαθέτει αιγιαλίτιδα ζώνη 12 ν.μ!

Του ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ Με την αφάνταστη πίεση που δεχόμαστε από την Τουρκία, το τελευταίο χρονικό διάστημα, έχουμε αρχίσει, ξαφνικά, να επικαλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Και μόνο του ΤΟ “ΑΕΡΑ” ΕΠΑΡΚΕΙ για ν’ αποδείξει την ιστορική συνέχεια του Ελληνισμού… ιδού γιατί

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjetL_50brtsMs051w8gupqV6G4cYNNNwvnMaSlxqZiGgjZGqTGkSPJQx4fHmL0EkOuRNhByjFCIEOHiGsrClhJlMv6s0McpGcOyVaTpf40Llc6bRk4mSVIab03ic46obGlhBmaUh4vNaM/s750/epos-alvanias-ellines-aera.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="750" height="342" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjetL_50brtsMs051w8gupqV6G4cYNNNwvnMaSlxqZiGgjZGqTGkSPJQx4fHmL0EkOuRNhByjFCIEOHiGsrClhJlMv6s0McpGcOyVaTpf40Llc6bRk4mSVIab03ic46obGlhBmaUh4vNaM/w640-h342/epos-alvanias-ellines-aera.jpg" width="640" /></a></div><br /><div>Η διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού, οι αξίες και τα ιδανικά αιώνων, ήταν η πηγή έμπνευσης των παππούδων μας και των γονέων μας, όταν είπαν το πανεθνικό ΟΧΙ στον Μουσσσολίνι και όταν νικούσαν τους Ιταλούς στα βουνά της Βορείου Ηπείρου. Η Αρχαία Ελλάδα, το Βυζάντιο και το 1821 ήταν η ανεξάντλητη δεξαμενή που έδινε θάρρος στους λίγους να πολεμούν και να νικούν τους πολλούς.</div><br />Γράφει ο <b>Κωνσταντίνος Χολέβας</b> (Πολιτικός Επιστήμων)<br /><br />Το ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου 1940 είναι η φυσιολογική συνέχεια του «Μολών Λαβέ» πού απήντησε ο Λεωνίδας στις Θερμοπύλες και της αρνητικής απάντησης που έδωσε ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος στον Μωάμεθ τον Πορθητή: «Πάντες γαρ αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών».<br /><br />Ο Όρκος των Αρχαίων Αθηναίων Εφήβων είναι παρών μέσα στο μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χρυσάνθου (του από Τραπεζούντος) την 28η Οκτωβρίου 1940: «Η Εκκλησία ευλογεί όπλα τα ιερά» έγραψε ο Θρακιώτης Αρχιεπίσκοπος. «Ου καταισχυνώ όπλα τα ιερά» διαβεβαίωναν οι Έφηβοι της Αρχαίας Αθήνας.<br /><br />Ο Ελληνισμός του Βυζαντίου / Ρωμανίας χαρίζει στους Έλληνες του 1940 την πολεμική ιαχή ΑΗΡ! Όπως εξηγεί η διάσημη Βυζαντινολόγος Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ οι Βυζαντινοί στρατιώτες έκαναν επιθέσεις με την ιαχή ΑΗΡ, που σημαίνει αέρας. Ακριβώς με την ίδια ιαχή, ΑΕΡΑ, έδιωχναν οι φαντάροι μας τους Ιταλούς και τους απωθούσαν προς τη θάλασσα.<br /><br />Τους Βυζαντινούς στρατιώτες θυμήθηκε το 1940 και ο σπουδαίος λογοτέχνης μας, Στρατής Μυριβήλης. Όταν πήγε στο μέτωπο και είδε σχεδόν όλους τους Έλληνες φαντάρους να έχουν στο στήθος τους ή στο αντίσκηνό τους την εικόνα της Παναγίας, της Υπερμάχου Στρατηγού, έγραψε χαρακτηριστικά: «Σαν να ήταν όχι πολεμιστές του Γεωργίου του Β’, αλλά του Τσιμισκή, του Βασιλείου Βουλγαροκτόνου ή του τελευταίου Παλαιολόγου».<br /><br />Η Μεγάλη Ελληνική Επανάσταση του 1821 δεν θα μπορούσε να απουσιάζει από τις πηγές ενθουσιασμού των αγωνιζομένων Ελλήνων. Την θύμισε ο εθνικός ποιητής Κωστής Παλαμάς με τα υπέροχα λόγια του, από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστή η ιταμή επίθεση της Φασιστικής Ιταλίας:<div><br /><a href="https://www.defence-point.gr/news/kai-mono-toy-to-quot-aera-quot-eparkei-gia-na-apodeixei-ti-synecheia-toy-ellinismoy/kostis-palamas-2"><img height="507" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/10/KOSTIS-PALAMAS-2.jpg" width="640" /></a><br /><br />Οι συνθήκες αλλάζουν, η ψυχή των Ελλήνων δεν αλλάζει. Ας εμπνευσθούμε και σήμερα από τη διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού και από τα ιδανικά των προγόνων μας. Ας πούμε ΟΧΙ στην προπαγάνδα των εθνο-αποδομητών. Ας φωνάξουμε ΟΧΙ στον νέο Οθωμανισμό του Ερντογάν. Η 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 ΜΑΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ!</div><div><br /><a href="https://www.defence-point.gr/news/kai-mono-toy-to-quot-aera-quot-eparkei-gia-na-apodeixei-ti-synecheia-toy-ellinismoy/kostis-palamas-1"><img height="480" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/10/KOSTIS-PALAMAS-1.jpg" width="640" /></a><br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Και μόνο του ΤΟ “ΑΕΡΑ” ΕΠΑΡΚΕΙ για ν’ αποδείξει την ιστορική συνέχεια του Ελληνισμού… ιδού γιατί

Η διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού, οι αξίες και τα ιδανικά αιώνων, ήταν η πηγή έμπνευσης των παππούδων μας και των γονέων μας, όταν είπαν...

Διαβάστε την συνέχεια