Η άνευ προηγουμένου τραγωδία της ΑΟΖ συνεχίζεται: Το φάντασμα της καταδιώκει την Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgTZUDPLsOIgOocO6tDabeHTyvfeJrTx11wiWBoth1Bz2_6XaOq2aY_m7bnuSGQUMXqZcBxfV5QlTljtuHo6Z04iv1aNp_ENyn6RJDllXNWyPbc6JezOSNLKWrKBo4aseRGOMMeSjrehXM/s1600/polemiko-naytiko-ellada-aigaio.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="777" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgTZUDPLsOIgOocO6tDabeHTyvfeJrTx11wiWBoth1Bz2_6XaOq2aY_m7bnuSGQUMXqZcBxfV5QlTljtuHo6Z04iv1aNp_ENyn6RJDllXNWyPbc6JezOSNLKWrKBo4aseRGOMMeSjrehXM/s640/polemiko-naytiko-ellada-aigaio.jpg" width="640" /></a></div> <div> <br /></div> Του ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ <div> Παρουσίασα τον παρακάτω χάρτη στην Ελλάδα πριν 35 χρόνια και οι πάντες τον αγνόησαν. Η κατάσταση άλλαξε λίγο το 2004, όταν ο αείμνηστος Πρόεδρος της Κύπρου Τάσσος Παπαδόπουλος ανακήρυξε την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, χωρίς να πάσχει από φοβικό σύνδρομο, παρότι διέθετε μόνο τέσσερα τανκς και δυο ελικόπτερα. </div> <div> <br /></div> <div>  Τότε όλο το πολιτικό κατεστημένο της Ελλάδας τον πολέμησε φοβούμενο την αντίδραση της Τουρκίας, αλλά η Τουρκία δεν πήρε χαμπάρι τότε την αξία της κίνησης του Παπαδόπουλου και ξύπνησε πανικοβλημένη χρόνια αργότερα. Το φάντασμα της ΑΟΖ συνεχίζει να καταδιώκει την Τουρκία. </div> <div> <br /></div> <div> Είναι γνωστό σε όλους ότι η Τουρκία θεωρεί την έννοια της ΑΟΖ ως τον μεγαλύτερο εχθρό της στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Άγκυρα πιστεύει πως τώρα παρουσιάζεται μια μεγάλη ευκαιρία για να δημιουργήσει τετελεσμένα στην ΑΟΖ της Κύπρου και είναι διατεθειμένη να χοντρύνει το παιχνίδι. </div> <div> <br /></div> <div> Καθώς περιφρονεί τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), δεν έχει καμία σχέση με το νότιο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Υποστηρίζει ότι διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο και ο μόνος τρόπος να δικαιολογήσει αυτόν τον ισχυρισμό είναι να επιμένει ότι η Ελλάδα δεν έχει θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο.</div> <div> <br /></div> <div>  Το οικόπεδο 4 της κυπριακής ΑΟΖ, όμως, δείχνει καθαρά ότι η Κύπρος διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Ελλάδα και επομένως η Τουρκία δεν διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο. Η νέα εθνική στρατηγική μας θα πρέπει να περιλαμβάνει και την Ανατολική Μεσόγειο. </div> <div> <br /></div> <div> Εκεί θα επικεντρωθεί η ελληνοτουρκική αντιπαράθεση τα επόμενα χρόνια και εκεί διαπιστώνονται σοβαρές ελλείψεις. Μέχρι στιγμής η νέα ελληνική κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη όχι μόνο αδυνατεί να επεξεργασθεί μία συγκροτημένη εθνική στρατηγική έναντι της Τουρκίας αλλά, ταυτόχρονα, συνεχίζει την κάκιστη πολιτική που εφάρμοσαν οι προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις για τουλάχιστον τέσσερις δεκαετίες. Δηλαδή να μην αναλαμβάνουμε καμία πρωτοβουλία, αλλά να αντιδρούμε με καθυστέρηση στις κινήσεις της Τουρκίας. </div> <div> <br /></div> <div> Όπως επαναλαμβάνουν συνεχώς οι Αμερικανοί στην Ουάσιγκτον «You are always reactive and never proactive”. Η Τουρκία με επιθετικότητα και ασύστολο θράσος συνεχίζει για 40 χρόνια μια επιθετική και επεκτατική πολιτική στο Αιγαίο στην οποία τα τελευταία χρόνια έχει συμπεριλάβει και το σύμπλεγμα του Καστελόριζου, προβάλλοντας συνεχώς αβάσιμες διεκδικήσεις κατά παράβαση όλων των κανόνων του διεθνούς δικαίου. </div> <div> <br /></div> <div> Όπως σημείωνε ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Οικονομίδης, νομικός σύμβουλος του ΥΠΕΞ: «Η επεκτατική συμπεριφορά της Τουρκίας, η οποία εμφανώς δεν συνάδει με την σύγχρονη εποχή, στηρίζεται κυρίως σε τρεις παράγοντες: στην ισχύ έναντι της χώρας μας, στην αδυναμία του διεθνούς συστήματος να επιβάλει την εφαρμογή των διεθνών κανόνων και στην αδιαφορία των Μεγάλων Δυνάμεων, οι οποίες εξακολουθούν πάντοτε να τοποθετούν το ατομικό τους συμφέρον υπεράνω του γενικού συμφέροντος της διεθνούς κοινότητας ως συνόλου. </div> <div> <br /></div> <div> Από την άλλη πλευρά, η χώρα μας, χωρίς σχέδιο και προγραμματισμό, δεν μπορεί παρά να ακολουθεί αμυντική πολιτική, πολλές φορές πυροσβεστικού χαρακτήρα. Μόνιμο χαρακτηριστικό της είναι η ατολμία με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ασκήσει νόμιμα δικαιώματα που της παρέχει το διεθνές δίκαιο και μερικές φορές σ ’αυτήν προστίθεται και η υποχωρητικότητα.» Όπως έγραψε στην εφημερίδα «Καθημερινή» ο καθηγητής Άγγελος Συρίγος και σήμερα βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας: </div> <div> <br /></div> <div> «Όλος ο κόσμος γνωρίζει με ακρίβεια τι διεκδικεί η Τουρκία στην περιοχή. Η Ελλάδα εξακολουθεί να μην έχει προσδιορίσει ποια θεωρεί ότι είναι τα ακριβή όρια της υφαλοκρηπίδας της στην Ανατολική Μεσόγειο. Απλώς διαμαρτύρεται στις τουρκικές ενέργειες…». Έχω επανειλημμένα γράψει ότι οι Αμερικανοί επιθυμούν το μοίρασμα των υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου, διότι δεν θέλουν να χάσουν την Τουρκία και να την ρίξουν στην αγκαλιά της Ρωσίας. Πιστεύουν ότι η συνεκμετάλλευση ή καλύτερα η συνδιαχείριση των υδρογονανθράκων της Ελλάδας, της Κύπρου και της Τουρκίας πρέπει να επιτευχθεί, πάσει θυσία. Οι ΗΠΑ γνωρίζουν ότι η Τουρκία δεν διαθέτει υδρογονάνθρακες, αλλά θέλουν να μοιραστεί τους ανύπαρκτους υδρογονάνθρακές της με την Ελλάδα και την Κύπρο! Από το 1922 οι Τούρκοι πάντοτε θεωρούσαν ότι είχαν μεγάλες ακτές, αλλά δεν διέθεταν μεγάλη θάλασσα και μετά το 1982 συνειδητοποίησαν ότι η θάλασσά τους περιορίστηκε και άλλο. </div> <div> <br /></div> <div> Έτσι άρχισαν έναν επικίνδυνο ρητορικό πόλεμο, εκτός δύο θερμών εξαιρέσεων (1987 και 1996), αλλά από το 2018 προβάλλουν και παρανοϊκές απαιτήσεις, που σίγουρα θα συνεχιστούν και στο μέλλον. Ο μόνος τρόπος για να ακυρώσει η Ελλάδα τα σχέδια αυτά είναι, άμεσα και πριν είναι πολύ αργά, να προβεί σε οριοθέτηση της ΑΟΖ της με αυτή της Κύπρου βάσει της μέσης γραμμής, σύμφωνα με τις προβλέψεις της UNCLOS, που θα δίνει πλήρη επήρεια στην νήσο Στρογγύλη, με αποτέλεσμα η Τουρκία να μην έχει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο κι φυσικά ούτε με την Λιβύη.</div> <div> <br /></div> <div>  Ο δημοσιογράφος Γ. Τετράδης Παπαδόπουλος, σε ένα άρθρο του στην ιστοσελίδα liberal.gr, γράφει : <i>«Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα ζει σε μια μεταβατική περίοδο από την απόλυτη δουλικότητα απέναντι σε Αμερικανούς και Τούρκους προς μια, ας ελπίσουμε, πιο πατριωτική στάση. Αυτό είναι ένα τοπίο που δεν το επιθυμούν ούτε οι ΗΠΑ ούτε ο Ερντογάν. Οι οποίοι είχαν εδώ έναν πρωθυπουργό που δεν ξέρει ούτε καν γεωγραφία, πολύ περισσότερο διεθνές δίκαιο και διπλωματία»</i> </div> <div> <br /></div> <div> Και αργότερα εξηγεί: <i>«Η Τουρκία δεν επιθυμεί καμιά ειρηνική συνύπαρξη. Επιθυμεί αλλαγή συνόρων σε βάρος της Ελλάδας. Και το δηλώνει ξεκάθαρα σε κάθε ευκαιρία. Επιθυμεί αρπαγή κυριαρχικών δικαιωμάτων, αέρα, θαλάσσης και ξηράς. Και οι ΗΠΑ επιθυμούν να υπάρχει η ένταση (ελεγχόμενη, «ακόμα κι αν αλλάξει χέρια κανένα παλιονησάκι») για να διατηρούν το status του ρυθμιστή, άρα του ουσιαστικού κυρίαρχου στην περιοχή»</i> </div> <div> <br /></div> <div> Οι αυξανόμενες τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο Αρχιπέλαγος, τα σενάρια μυστικής διπλωματίας μεταξύ Αθήνας- Άγκυρας και η αμέλεια των ελληνικών κυβερνήσεων να ανακηρύξουν Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) θέτουν σε κίνδυνο τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα σε μια περίοδο που η Ελλάδα εμφανίζεται τρωτή σε διεθνείς πιέσεις.</div> <div> <br /></div> <div>  Έτσι η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη πρέπει να προβεί σε μερικές σημαντικές κινήσεις όπως: Α. Να δείξει στους Τούρκους ότι διαθέτουμε σημαντική αποτρεπτική δύναμη που δεν θα διστάσουμε να την χρησιμοποιήσουμε. Β. Σύσφιξη σχέσεων με το Ισραήλ και την Αίγυπτο που θα περιλαμβάνει τις πολιτικές, οικονομικές, ενεργειακές, στρατιωτικές και γεωστρατηγικές σχέσεις. Γ. Άμεση μεταφορά του Ναύσταθμου της Σαλαμίνας στην Κρήτη. Δ. Οριοθέτηση της ελληνικής ΑΟΖ με αυτή της Αιγύπτου και αμέσως μετά με αυτή της Κύπρου. Ετσι μπορούμε να προλάβουμε την οριοθέτηση των ΑΟΖ Τουρκίας και Λιβύης.<br /><br /><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Η άνευ προηγουμένου τραγωδία της ΑΟΖ συνεχίζεται: Το φάντασμα της καταδιώκει την Τουρκία

Του ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ  Παρουσίασα τον παρακάτω χάρτη στην Ελλάδα πριν 35 χρόνια και οι πάντες τον αγνόησαν. Η κατάσταση άλλαξε λίγο το 2...

Διαβάστε την συνέχεια

Η στρατιωτική διπλωματία μέσα από συνεργασίες «SOF» αναδεικνύει τον ρόλο της Ελλάδας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1h2uTjwMAIcYAVu4WuC4YhRzkrBmtEpgu66DbBdsV9qiwtqmBeKOC44yJT3m_Ss9ADNrTOmR-waQ-Wc2j-A5dF_4i6lpoyrV2w95rgSmXCkyLdljGmb9yB0MtLdieyv4MdKZv5qEu9X4/s1600/iordania-7.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="576" data-original-width="1024" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1h2uTjwMAIcYAVu4WuC4YhRzkrBmtEpgu66DbBdsV9qiwtqmBeKOC44yJT3m_Ss9ADNrTOmR-waQ-Wc2j-A5dF_4i6lpoyrV2w95rgSmXCkyLdljGmb9yB0MtLdieyv4MdKZv5qEu9X4/s640/iordania-7.jpg" width="640" /></a></div> <div> <br /></div> Συμφωνίες υψηλού συμβολισμού για τον ρόλο της Ελλάδας στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Μεσογείου, αλλά και συμφωνίες στρατηγικής σημασίας χαρακτηρίζουν έμπειρα στελέχη του Ελληνικού επιτελείου, τα όσα συμφωνήθηκαν γι’ ακόμη μια χρονιά, μεταξύ του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας της Ιορδανίας, την Κύπρο αλλά και το Ισραήλ. <div> <br /></div> <div> Στην περίπτωση της τριμερούς Ελλάδας- Κύπρου- Ισραήλ, αυτή έρχεται αμέσως μετά το ταξίδι αστραπή του Πτεράρχου Χρήστου Χριστοδούλου στο Ισραήλ, που είχε εποικοδομητική συνεργασία με τον Ισραηλινό ομόλογό του Στρατηγό Kochavi. Η αμοιβαία εμπιστοσύνη που δύσκολα δείχνουν οι Ισραηλινοί, έχει φανεί κυρίως το τελευταίο χρονικό διάστημα και οι πληροφορίες λένε ότι αυτή θα φανεί προς την Ελλάδα ακόμη περισσότερο το επόμενο διάστημα, σε θέματα αμυντικών συνεργασιών. </div> <div> <br /></div> <div> Μπορεί στον προγραμματισμό οι πολλές φορές τυποποιημένες συμφωνίες να έχουν πάρει γραμμή προτεραιότητας για τις υπογραφές, όμως το γεγονός της επίσκεψης του Έλληνα Αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων στο Τελ- Αβίβ, αφήνει πολλά να εννοηθούν για την ανάπτυξη των σχέσεων των δυο χωρών. </div> <div> <br /></div> <div> Πριν ένα 48ωρο, στην Λευκωσία έπεσαν οι υπογραφές που επικυρώνουν και τυπικά το πρόγραμμα της αμυντικής συμφωνίας ανάμεσα σε Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ. Κοινές ασκήσεις σε όλα τα επίπεδα είναι ο στόχος των τριών κρατών που θέτουν ως βάση την ειρηνική συνύπαρξη όλων στην περιοχή και μέσω της αμυντικής συμφωνίας αυτό επιδιώκεται. Επικεφαλής της ελληνικής πλευράς ήταν ο Υποναύαρχος Δημήτριος Καβουλάκος, Διευθυντής Δ΄ Κλάδου του ΓΕΕΘΑ, της ισραηλινής πλευράς ο Υποστράτηγος Amir Aboulafia, Διευθυντής Κλάδου Πολιτικής, ενώ της κυπριακής ο Ταξίαρχος Μιχαήλ Παρπέρης, Διοικητής της 20ης Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας.</div> <div> <br /></div> <div>  Στο πλαίσιο της συνάντησης ανταλλάχθηκαν απόψεις, σχετικά με τις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Το επόμενο διάστημα σύμφωνα με πληροφορίες το Ισραήλ θα έχει κοινή άσκηση με την Κύπρο, με τα μαχητικά από το Τελ Αβίβ να σκεπάζουν το FIR Λευκωσίας. </div> <div> <br /></div> <div> Την ίδια στιγμή στην Ελλάδα, στελέχη Ειδικών Επιχειρήσεων από το Ισραήλ εκπαιδεύονται στο πολυποίκιλο εδαφικό ανάγλυφο της χώρα μας, μέσα από ένα ιδιαίτερα «ανορθόδοξο» πρόγραμμα που περιλαμβάνει απαιτητικές ασκήσεις. Παράλληλα τα Ελληνικά γεράκια της 335 Μοίρας «Τίγρης» βρίσκονται στο Ισραήλ στο πλαίσιο της άσκησης «Blue Flag» και δεν έχουν σταματήσει να γράφουν ώρες πτήσεων εκπαιδευόμενοι με τους καλύτερους στον κόσμο ιπταμένους. </div> <div> <br /></div> <div> Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το κοινό μέτωπο Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ, τείνει σταδιακά να μετατραπεί σε τετραμερές σχήμα με τη συμμετοχή των Αμερικανών. </div> <div> <br /></div> <div> Η Ιορδανία και οι κοινές ασκήσεις «SOF» </div> <div> <br /></div> <div> Με την Ιορδανία οι στρατηγικές σχέσεις ίσως πει κανείς πως είναι διαχρονικές, όμως αυτές πολλές φορές απαιτείται να επαναβεβαιώνονται και να συνάπτονται οι νέες συμφωνίες του προγράμματος αμυντικής συνεργασίας της επόμενης χρονιάς. </div> <div> <br /></div> <div> Το νέο πρόγραμμα σύμφωνα με πηγές από το ΓΕΕΘΑ χαρακτηρίζεται «αναβαθμισμένο» και περιλαμβάνει δράσεις στους τομείς των επιχειρήσεων, των ασκήσεων και της εκπαίδευσης. Το πρόγραμμα στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ της Ελλάδος και της Ιορδανίας υπεγράφη από τον Αρχιπλοίαρχο Μιχαήλ Ναούμ, Διευθυντή της Διεύθυνσης Διεθνών Σχέσεων του ΓΕΕΘΑ και τον Διευθυντή της Διεύθυνσης Εκπαίδευσης του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων της Ιορδανίας, Ταξίαρχο Tawfiq Almarzouq.</div> <div> <br /></div> <div> Ανά τακτά χρονικά διάστημα μέσα σ’ ένα έτος στελέχη Ειδικών Επιχειρήσεων από το Ειδικό Τμήμα Αλεξιπτωτιστών, την Ζ’ Μοίρα Αμφίβιων Καταδρομών, την Διοίκηση Υποβρυχίων Καταστροφών μεταβαίνουν στην Ιορδανία προκειμένου να εκπαιδευτούν με τα εκεί τμήματα Ειδικών Επιχειρήσεων και να υπάρξει έτσι και ανταλλαγή εμπειριών και στρατιωτικής κουλτούρας.</div> <div> <br /></div> <div>  Η Ελλάδα άλλωστε λειτουργεί σε τυποποίηση ΝΑΤΟ. Από την άλλη πλευρά η Ιορδανία αποτελεί μια χώρα της Μ. Ανατολής, όπως και το Ισραήλ αλλά και η Αίγυπτος, με διαφορετικές εμπειρίες που συζητούνται και αναπτύσσονται στα κοινά σενάρια. Η Αθήνα ξεκάθαρα μέσω της στρατιωτικής διπλωματίας που ασκείται στέλνει το μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση και ιδιαίτερα προς την Άγκυρα, πως οι συμμαχίες που διατηρεί μέσω των αμυντικών προγραμμάτων και συνεργασιών, την κάνουν έναν αξιόπιστο «παίκτη» της Αν. Μεσογείου που ολοένα και περισσότερες χώρες την εμπιστεύονται.<br /><br /><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Η στρατιωτική διπλωματία μέσα από συνεργασίες «SOF» αναδεικνύει τον ρόλο της Ελλάδας

Συμφωνίες υψηλού συμβολισμού για τον ρόλο της Ελλάδας στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Μεσογείου, αλλά και συμφωνίες στρατηγικής ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως μπορεί να χρηματοδοτηθεί άμεσα η εθνική άμυνα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJEhnRvrHrFNkOvwftDJdmUYyCrjzml0QyC2Ca4utowpcmEe1D0l5pZcbEh0BNaPGIvCi-lEQXwZRlXUeIfdwtx3hA6guwJsAcFq_RlZQoL3nnzksB0FFLwe6vJNvJu2ZC0_K3A2z9nyQ/s1600/mitsotakis_pilotoi.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJEhnRvrHrFNkOvwftDJdmUYyCrjzml0QyC2Ca4utowpcmEe1D0l5pZcbEh0BNaPGIvCi-lEQXwZRlXUeIfdwtx3hA6guwJsAcFq_RlZQoL3nnzksB0FFLwe6vJNvJu2ZC0_K3A2z9nyQ/s640/mitsotakis_pilotoi.png" width="640" /></a></div> <br /> <b>Μάκης Ανδρονόπουλος</b><br />Για όσους δεν κρύβονται πίσω από το δάκτυλό τους είναι πλέον ξεκάθαρο πως η επιθετικότητα της Τουρκίας (όλης της Τουρκίας, όχι μόνο του Ερντογάν) θα περάσει από το επίπεδο του υβριδικού πολέμου που διεξάγει εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου, στο επίπεδο πρόκλησης θερμού επεισοδίου με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται. <br /><br />Είναι επίσης σαφές ότι δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτε από την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ. Αντίθετα, οι παράγοντες αυτοί μπορούν να εκθέσουν τον Ελληνισμό σε σκοτεινές δικές τους σκοπιμότητες. Για παράδειγμα, τώρα στο φιλοτουρκικό Βερολίνο θα επιχειρηθεί στις 25 Νοεμβρίου ο εγκλωβισμός της Λευκωσίας και της Αθήνας σε διπλωματικά αδιέξοδα με σκοπό να μετατραπούν σε τετελεσμένα.<br /><br />Συνεπώς, όπως υπονόησε και ο Κώστας Καραμανλής, σύντομα θα βρεθούμε μπροστά στο εξής δίλημμα: ή τους δίνουμε ό,τι θέλουν ή πάμε σε πόλεμο. Αυτά, ολόκληρο το πολιτικό σύστημα ουσιαστικά τα κρύβει από το λαό, διότι έχει αφήσει τη χώρα εδώ και δύο δεκαετίες αμυντικά "ξεβράκωτη". Ήδη από το 2005 ήταν ξεκάθαρο πως η ισορροπία δυνάμεων θα είχε πλήρως ανατραπεί το 2015 με το γιγαντιαίο πρόγραμμα εξοπλισμών που εφάρμοσε η Άγκυρα.<br /><br />Σήμερα, η Τουρκία του G20 έχει εισέλθει στη φάση της αυτοδύναμης ανάπτυξης και παραγωγής προηγμένων εξοπλιστικών συστημάτων (μεταξύ αυτών αεροπλάνα, drones, υποβρύχια μέχρι και μίνι αεροπλανοφόρο ετοιμάζεται να κατασκευάσει). Επιπροσθέτως, θεωρείται πως διαθέτει έναν από τους καλύτερους στρατούς ηλεκτρονικού πολέμου. <br /><br />Κανένας Έλληνας πολίτης δεν γνωρίζει αν υπάρχει αποτρεπτική ικανότητα πέραν των 48 ωρών. Εκείνο που ξέρει είναι πως υπάρχει δραματική τουρκική υπεροπλία και μεγάλο επιχειρησιακό βάθος (εφεδρείες). Αυτό δημιουργεί αβεβαιότητα. Δεν είμαστε έτοιμοι γι΄ αυτό που μας περιμένει, ούτε ως πολιτική ηγεσία, ούτε ως κοινωνία. Γι' αυτό και μπορεί να εκκολαφτεί το αυγό του ντεφιτισμού, της ηττοπάθειας. Η πολιτική του κατευνασμού έχει νόημα μόνο εάν επιδιώκεται να κερδηθεί χρόνος για να εξοπλιστεί η χώρα. Αλλά και εκεί, λόγω της οικονομικής καχεξίας και της πολιτικής αδυναμίας για σωστή ιεράρχηση των εθνικών προτεραιοτήτων, τα πράγματα πάνε με τον αραμπά.<br /><br />Μια πρόταση για τον πρωθυπουργό <br /><br />Είναι γνωστό πως υπάρχει ένα τεράστιο κεφάλαιο ελληνικών συμφερόντων παρκαρισμένο στις off shore και σε τράπεζες τις Ελβετίας, της Σιγκαπούρης και άλλων "παραδείσων". Ξέρουμε μετά βεβαιότητας ότι 45 δισ. ευρώ έφυγαν την περίοδο των μνημονίων, ότι πρόσφατη εκτίμηση της Κομισιόν ανεβάζει σε 60 δισ. ευρώ τα ελληνικά λεφτά που είναι σε off shore. <br /><br />Το ΒΗΜΑ είχε πέρσι κάνει λόγο για 160 δισ. ευρώ, επικαλούμενο έκθεση διεθνούς οίκου. Κατά καιρούς, άλλοι αναλυτές έχουν γράψει για 200 και άλλοι για 600 δισ. ευρώ. Να μείνουμε στα 160 του "έγκυρου" Βήματος, δηλαδή σε ένα ΑΕΠ. Μπορούμε να θεωρήσουμε βέβαιο πως η Τράπεζα της Ελλάδος και οι τράπεζες γνωρίζουν ποιοι έβγαλαν αυτά τα κεφάλαια έξω, τουλάχιστον τα 100 δισ. <br /><br />Με αυτό ως δεδομένο, ο πρωθυπουργός θα μπορούσε να κάνει δυο-τρία άτυπα, αν όχι μυστικά, τραπέζια στους εν λόγω εξαγωγείς κεφαλαίων και να τους ζητήσει να του μαζέψουν 20 δισ. ευρώ σε 60 μέρες για τη χρηματοδότηση της εθνικής άμυνας. Μπορεί να το κάνει, δίνοντας τόνο δραματικής και επείγουσας ανάγκης, έτσι ώστε οι καλεσμένοι του να καταλάβουν πως εάν δεν τον ικανοποιήσουν θα υποχρεωθεί να λειτουργήσει αλλιώς, για λόγους εθνικού συμφέροντος. <br />Ομόλογα αμυντικής βιομηχανίας για την εθνική άμυνα <br /><br />Το αντίδωρο θα είναι να πάρουν ομόλογα της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας μετατρέψιμα σε μετοχές μετά από μία πενταετία ή επταετία, αλλά και τη δυνατότητα παλιννόστησης ισόποσων κεφαλαίων χωρίς κανένα φόρο ή τέλος στην Ελλάδα. It’s a fair game, αλλιώς… Σημειωτέον ότι τα εταιρικά ομόλογα δεν θα επιβαρύνουν το ήδη ογκώδες κρατικό χρέος. <br /><br />Ο λογαριασμός των 20 δισ. ευρώ είναι απόρρητος, αλλά τελεί υπό διακομματικό έλεγχο. Από τα 20 δισ. ευρώ, με τα πέντε (ενδεικτικό το ποσό) χρηματοδοτεί άμεσα με leasing, ενοικίαση ή με όποιο άλλο σύστημα προσφέρεται αυτό που χρειαζόμαστε από… προχθές, όπως φρεγάτες. Με άλλα οκτώ δισ. προβαίνει σε αγορές μαχητικών αεροσκαφών με πλήρη ηλεκτρονικό εξοπλισμό και προηγμένα πυρομαχικά (ίσως να πάρει μερικά F-35 που ξέμειναν στις ΗΠΑ από την Τουρκία), ενώ τα υπόλοιπα τα ρίχνει στην εθνική παραγωγή και την έρευνα-ανάπτυξη οπλικών συστημάτων. <br /><br />Αν οι Βρυξέλλες γκρινιάξουν, θα χρειαστεί να τις αγνοήσει επιδεικτικά, ίσως και απειλητικά. Εννοείται ότι πρέπει να αποφύγει αγορές από τη Γερμανία. Μπορεί μάλιστα να έχουν ενδιαφέρον αγορές π.χ. από το Ισραήλ, ή ακόμα και από την Κίνα, δεν είμαι αρμόδιος να υποδείξω. Έχουν κατά καιρούς προταθεί έξυπνες και σχετικά φτηνές λύσεις, οι οποίες ταιριάζουν στο Αιγαίο και μπορούν να κάνουν θαύματα. <div> <br />Ηττοπαθή δόγματα <br /><br />Για το εθνικό φρόνημα, οι ασκήσεις στα τρίγωνα Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ και Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος είναι αναμφίβολα κρίσιμες, αλλά η αναφορά στο "ενιαίο αμυντικό δόγμα" έχει εξαφανιστεί από τον ελληνικό πολιτικό λόγο. Αυτό εκλαμβάνεται από την κοινή γνώμη ως τρίτη προδοσία της Κύπρου (μετά το πραξικόπημα, τους "Αττίλες" και την τραπεζική κρίση εξ αιτίας των ελληνικών κρατικών ομολόγων). Εκεί χρειάζεται κάποιος άλλος πατριωτικός λόγος περισσότερο ουσιαστικός από το "η Αθήνα συμπαρίσταται". <br /><br />Το θεώρημα του πολέμου των 48 ωρών είναι ηττοπαθές. Αφενός γιατί στηρίζεται στην αναμενόμενη παρέμβαση του ξένου παράγοντα αλά Σίσκο, όπως έγινε στην Κύπρο ή στα Ίμια που μας κληροδότησαν το "No ships, no troops, no flags". Αφετέρου είναι και ανιστόρητο, γιατί δεν λαμβάνει υπ’ όψιν την ιστορική πραγματικότητα. Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος ξεκίνησε για πόλεμος της μιας εβδομάδας και κράτησε τέσσερα χρόνια. <br /><br />Όλες οι μεταπολεμικές συγκρούσεις κράτησαν πολύ περισσότερο από το αρχικώς προβλεπόμενο. Το θεώρημα του πολέμου των 48 ωρών, όμως, εμπεριέχει την ηττοπάθεια εγγενώς, στην προετοιμασία και στη δυνατότητα… Εκτός εάν η φαντασίωση του πολέμου των 48 ωρών εννοείται ότι τόσο χρόνο χρειάζεται σήμερα για να νικήσεις ή να ηττηθείς. </div> <div> <br />Δεν αντέχεται άλλη υποχώρηση <br /><br />Η Τουρκία θα προκαλεί, αλλά δεν πρόκειται να χτυπήσει πρώτη για να έχει το διπλωματικό πλεονέκτημα. Μπορεί, όμως, να προκαλέσει με μία γεώτρηση π.χ. 10 μίλια έξω από το Καστελλόριζο, ελληνική αντίδραση, η οποία να καταλήξει σε θερμό επεισόδιο. Η κατευναστική πολιτική έχει, λοιπόν, τα όριά της. Οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις φέρουν βαρέως την αποτροπή καταβύθισης του τουρκικού στόλου από τους Σίσκο-Αραπάκη. Δεν αντέχουν άλλη υποχώρηση. Ο πιλότος το ξεκαθάρισε: «Ετούτος εδώ ο λαός δεν γονατίζει παρά μονάχα μπροστά στους νεκρούς του». <br /><br />Συνεπώς, εάν η Ελλάδα υποχρεωθεί να αντιδράσει, πρέπει να είναι έτοιμη για ολοκληρωτικό πόλεμο. Εάν, μάλιστα, η Άγκυρα προκαλέσει θερμό επεισόδιο πρέπει να έχει καταστήσει σαφές πως δεν θα διστάσει γενικεύσει τη σύγκρουση με αμυντική επίθεση. Αυτό έχει κρίσιμη σημασία για να λειτουργήσει η αποτροπή, για να σκεφτεί πολύ σοβαρά η Άγκυρα πριν προκαλέσει θερμό επεισόδιο. Αν η Ελλάδα δεν υιοθετήσει αυτό το δόγμα, θα ηττηθεί και θα υποχρεωθεί να συρθεί σε διαπραγματεύσεις από σαφώς μειονεκτική θέση. <br /><br />Στο Επίμετρο της «Θεωρίας του Πολέμου» (Θεμέλιο, 1997) ο Παναγιώτης Κονδύλης διατυπώνει το δόγμα του "πρώτου χτυπήματος" από ελληνικής πλευράς, το οποίο προέκυψε από την στρατηγική ανάλυση των τότε δεδομένων, τα οποία σήμερα έχουν εξελιχθεί και καταστεί πολύ πιο αρνητικά για την Ελλάδα. Ειδικότερα, ο Κονδύλης επισημαίνει το μειονέκτημα του κατακερματισμένου ελληνικού χώρου, γεγονός που επιτρέπει στον εχθρό να καταλάβει ορισμένα νησιά, δημιουργώντας τετελεσμένα γεγονότα σε σύντομο χρονικό διάστημα. <br />Αντισταθμίζοντας τα μειονεκτήματα <br /><br />Ο Κονδύλης εντοπίζει τέσσερις παράγοντες που μπορούν να αντισταθμίσουν τα ελληνικά μειονεκτήματα, ο συνδυασμός των οποίων μπορεί να οδηγήσει σε αξιόλογες πιθανότητες νίκης την ελληνική πλευρά: <br /><ul> <li>Πρώτον, η ελληνική πλευρά θα έχει εδαφικές απώλειες, δεν θα πρέπει να εξαντληθεί στην προσπάθεια ανακατάληψής τους, αλλά στην κατάληψη τουρκικών εδαφών είτε ως αντιστάθμισμα, είτε για τη μετέπειτα διαπραγμάτευση. </li> </ul> <ul> <li>Δεύτερον, είναι ιδιαίτερα κρίσιμη η αποφυγή του κατακερματισμού των ελληνικών δυνάμεων. Πρέπει να είναι συγκεντρωμένες σε συγκεκριμένους στόχους. Ειδικά η αεροπορία, δεν πρέπει να αναλωθεί με την προάσπιση πόλεων και άμαχων πληθυσμών, αλλά να επικεντρωθεί στα καίρια επιχειρησιακά σημεία και στην συντριβή των εχθρικών δυνάμεων. </li> </ul> <ul> <li>Τρίτον, η ελληνική πλευρά, πέρα από τα θέατρα του πολέμου, πρέπει να είναι σε θέση να ενεργεί σε όλη την τουρκική επικράτεια, ώστε να αποτρέψει την απόσυρση σημαντικών δυνάμεων του εχθρού στο βάθος της Τουρκίας, από όπου θα μπορεί να πλήξει ελληνικούς στόχους με πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς. </li> </ul> <ul> <li>Τέταρτον, η αποφασιστικότητα να καταφέρει το πρώτο (μαζικό) πλήγμα, αιφνιδιάζοντας τον εχθρό. Το "πρώτο πλήγμα" είναι μια συντονισμένη και ακαριαία ενέργεια όλων των κλάδων των ενόπλων δυνάμεων με σκοπό να εκμηδενίσει τα ζωτικά σημεία του εχθρικού πολεμικού δυναμικού, ιδίως όσων εμφανίζονται κρίσιμα μέσα στη δεδομένη συγκυρία.</li> </ul> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Πως μπορεί να χρηματοδοτηθεί άμεσα η εθνική άμυνα

Μάκης Ανδρονόπουλος Για όσους δεν κρύβονται πίσω από το δάκτυλό τους είναι πλέον ξεκάθαρο πως η επιθετικότητα της Τουρκίας (όλης της Τουρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί οι ΗΠΑ ενδιαφέρονται για το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, και τι σημαίνει αυτό για την Ελλάδα;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFbaWHQmIG0ejKb4_PtPEThlCW3SXFdZKoUz9nSnQnjGv9L_CaB6AS1U1547PH3s9iIzm9trIYUDa1fPAPwp6Ja5e85kdFJECNqACsFYuzComfRObTREjP3Xk02DGYNWRaX7dvknMRWsg/s1600/%25CE%2591%25CE%25BB%25CE%25B5%25CE%25BE%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B4%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2580%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25B7.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="471" data-original-width="768" height="392" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFbaWHQmIG0ejKb4_PtPEThlCW3SXFdZKoUz9nSnQnjGv9L_CaB6AS1U1547PH3s9iIzm9trIYUDa1fPAPwp6Ja5e85kdFJECNqACsFYuzComfRObTREjP3Xk02DGYNWRaX7dvknMRWsg/s640/%25CE%2591%25CE%25BB%25CE%25B5%25CE%25BE%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B4%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2580%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25B7.png" width="640" /></a></div> <br /> Η πρόσφατη επίσκεψη ενός αμερικανικού πλοίου εκστρατείας στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, δεν ήταν ίσως παρά η πρώτη σκηνή ενός πολύ σημαντικού “έργου”. Οι Αμερικανοί, αν και δεν πήραν “μόνιμη παρουσία” στο ακριτικό λιμάνι, εντούτοις είναι ολοφάνερο πως ενδιαφέρονται σφόδρα για την εξαιρετικά σημαντική στρατηγική εγκατάσταση. <br /> <br /> Υπάρχουν δυο λόγοι, ο προφανής και ο … “αφανής”. Και οι δυο είναι όχι απλά σημαντικοί, αλλά εξαιρετικά σημαντικοί. Όπως όλοι γνωρίζουμε, η Ρωσία έχει δυνατότητα να κάνει εξωτερική πολιτική μέσω των αγωγών φυσικού αερίου. Το ρωσικό φυσικό αέριο δεν κινεί απλά τις βιομηχανίες της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης, αλλά ζεσταίνει και τις πόλεις. Αν λοιπόν η Ευρώπη δεν θέλει να παγώσει, τότε καλά θα κάνει να μην πολυπηγαίνει “κόντρα” στη Ρωσία.<br /> <br /> Η Αλεξανδρούπολη και το FSRU εκεί, είναι μια εξαιρετική πύλη εισόδου του υγροποιημένου φυσικού αερίου των ΗΠΑ στην Ανατολική Ευρώπη. Αν και έχει μεγαλύτερο κόστος από το ρωσικό, εντούτοις η δυνατότητα ύπαρξης εναλλακτικής για το ρωσικό αέριο αλλάζει σημαντικά το όποιο ρωσικό leverage. <br /> <br /> Οι Ρώσοι έχουν μεγάλο “άγχος” σε ότι αφορά τη δυνατότητα να ασκούν πολιτική μέσω της ροής του φυσικού αερίου. Η Ουκρανία μπορεί ανά πάσα στιγμή να “παγώσει” σε περίπτωση που οι Ρώσοι αποφασίσουν να το κάνουν. Εδώ είναι που “μπαίνει” το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης. Από εκεί, ακόμη και με κόστος, LNG produced in USA μπορεί να φτάσει στην Ανατολική Ευρώπη. Από εκεί πλέον μπορεί να ξεκινήσει η τελική φάση της “αποσοβιετικοποίησης” των Ανατολικών Χωρών, καθώς η Ρωσία μπορούσε να τις ελέγχει όχι πλέον μέσω τανκς, αλλά μέσω της ενέργειας.<br /> <br /> Αυτό βέβαια είναι το προφανές. Έχουμε ξαναγράψει πως οι τουρκικές ενέργειες στην Ανατολική Μεσόγειο βολεύουν ιδιαίτερα τους Ρώσους. Όσο το αέριο της Κύπρου και της Ελλάδας δεν φτάνει στην Ευρώπη, τόσο οι Ρώσοι θα κερδίζουν. Την ίδια στιγμή οι Ρώσοι πωλούν εξαιρετικά φθηνά το φυσικό αέριο στην Τουρκία, επιδοτώντας της τουρκική ανάπτυξη με πάμφθηνη ενέργεια. Αυτό το λέμε για να σταματήσουν οι όποιες “αυταπάτες”. <br /> <br /> Το ενδιαφέρον όμως των ΗΠΑ δεν σταματά εκεί. Η Αλεξανδρούπολη έχει κι άλλον ένα σημαντικό ρόλο να παίξει στην Ισορροπία Δυνάμεων στη περιοχή. Κι αυτός δεν είναι άλλος, από το βασικό λιμάνι που θα φτάσουν οι αμερικανικές ενισχύσεις για την Ανατολική Ευρώπη; Ποιες ενισχύσεις; ποια Ανατολική Ευρώπη;<br /> <br /> Η Ρωσία, έχει φυσικά Plan B για την περίπτωση που το ρωσικό αέριο πάψει να είναι μοχλός πίεσης για την Ευρώπη. Αν οι Ευρωπαίοι δεν παίρνουν από “λόγια” μέσω της ενέργειας, θα το καταλάβουν μέσω της στρατιωτικής ισχύος. Η Ευρώπη είναι πλέον σχεδόν αποστρατιωτικοποιημένη. Δύσκολα οι Ευρωπαϊκές χώρες αθροίζουν 1000 άρματα μάχης ή αντίστοιχο αριθμό μαχητικών. Η Γερμανία έχει τρομερά προβλήματα διαθεσιμοτήτων, δεν είναι υπερβολή όταν λέμε πως αν το αποφασίσει ο Πούτιν, θα φτάσουν τα Τ-90 στον Ατλαντικό… Οκ, υπερβολές, αλλά την Ανατολική Ευρώπη μπορεί να την σαρώσει σχεδόν χωρίς σοβαρή αντίσταση. <br /> <br /> Οι ΗΠΑ έχουν ήδη διεξάγει ασκήσεις μεταφοράς στρατευμάτων στη Βόρεια Ευρώπη, κυρίως από λιμάνια της Βαλτικής. Το θέμα είναι, πως μετά την αποβίβαση από τα πλοία, το αμερικανικό υλικό πολύ δύσκολα μπορεί να προωθηθεί στο “Μέτωπο”. Οι γέφυρες και το οδικό δίκτυο ειδικά της Ανατολικής Ευρώπης δεν μπορεί να σηκώσει τα βαρέα δυτικά άρματα μάχης. Έτσι, χώρες όπως η Ρουμανία δύσκολα θα λάβουν ενισχύσεις σε περίοδο κρίσης.<br /> <br /> Εκτός κι αν βρεθεί κάποιος άλλος “δρόμος” που θα φέρει το βαρύ υλικό των ΗΠΑ στα σύνορά τους. Ο δρόμος αυτός πρέπει να ξεκινά από λιμάνι, και να φτάνει όπου πρέπει. Για όσους δεν το κατάλαβαν, ο δρόμος αυτός ξεκινά από την Αλεξανδρούπολη. Από εκεί, δυο ή τρεις MEU (Marine Expeditionary Unit) μπορούν σε λίγες ώρες να βρεθούν στη Μαύρη Θάλασσα, στη Βουλγαρία ή τη Ρουμανία ή ακόμη ανατολικότερα, στην Ουκρανία. <br /> <br /> Κι όλα αυτά, χωρίς να χρειαστεί οι Αμερικανοί να περάσουν τα -προφανώς εχθρικά πλέον- Στενά του Βοσπόρου. Η Αλεξανδρούπολη είναι η μεγάλη “παράκαμψη” των Στενών. Το Αιγαίο, μια θάλασσα που ελέγχεται από την Ελλάδα, μπορεί να είναι ένας ασφαλής διάδρομος για τα αμερικανικά πλοία. Και το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης ένα ασφαλές λιμάνι για την αποβίβαση αμερικανικών δυνάμεων. Και ο δρόμος μέχρι το Σβίλενγκραντ, που σχεδόν εφάπτεται των ελληνοτουρκικών συνόρων, εξίσου σημαντικός για τις ΗΠΑ. Και είναι ένας δρόμος, που σχεδιάστηκε προσεκτικά, με τις απαραίτητες παρακαμπτηρίους, για να σηκώσει τους ελιγμούς των τεθωρακισμένων ενός ολόκληρου Σώματος Στρατού.<br /> <br /> Πρέπει να είμαστε λίγο προσεκτικοί βέβαια, και να μην δημιουργούμε λανθασμένες εντυπώσεις. Τα σενάρια αυτά και οι εναλλακτικές δεν γράφονται τόσο για να γίνουν πράξη. Δημιουργούνται για να μην γίνουν πράξη, απλά, αν χρειαστεί θα γίνουν πράξη. <br /> <br /> Αν ο αντίπαλος γνωρίζει πως μπορείς να “μπλοκάρεις” κάθε του ενέργεια, τότε δεν την ξεκινά καν. Για παράδειγμα, σε μια τεταμένη κατάσταση μεταξύ Δύσης και Ρωσίας, η Ρωσία καταλάμβανε με κάποια πρόφαση κομμάτια της Ουκρανίας, τότε θα είχε το πάνω χέρι στις διαπραγματεύσεις που θα ακολουθούσαν.<br /> <br /> Αν και όλοι σκέφτονται πως υπάρχει περίπτωση χρήσης πυρηνικών όπλων, κανείς μάλλον δεν θα ήθελε να δει την έκρηξη μιας πυρηνικής κεφαλής σε ευρωπαϊκό έδαφος. Απλά, η στρατιωτική ισχύς θα ήταν το μακρύ χέρι της διπλωματίας. Όπως δεν έγινε πόλεμος για την Κριμαία, έτσι δεν θα γίνει και για πολλά ακόμη σενάρια. Αν όμως, οι ΗΠΑ ή η Δύση είχε αναπτύξει στρατό στην Κριμαία, δεν θα είχαν εμφανιστεί τα “πράσινα ανθρωπάκια” που κατέλαβαν την περιοχή χωρίς να πέσει σφαίρα. <br /> <br /> Φανταζόμαστε πως έχουμε γίνει σαφής, και γιαυτό είναι ανόητες οι όποιες ιδέες περί αποστρατιωτικοποίησης, “διακινδύνευσης” και άλλων “αντιπολεμικών” silly walks. Οι Σοβιετικοί είχαν προσπαθήσει τη δεκαετία του ’80 και είχαν καταφέρει να γιγαντώσουν ένα αντιπολεμικό κίνημα εναντίον των “Πέρσινγκ και των Κρουζ” απλά και μόνο γιατί δεν είχαν τρόπο να αντιμετωπίσουν την απειλή, και οι πύραυλοι αυτοί ήταν το απόλυτο αντίδοτο στην σκακιέρα των πολεμικών παιγνίων που σχεδίαζαν τα σοβιετικά επιτελεία. <br /> <br /> Κάπως έτσι, οι ΗΠΑ κάνουν διάφορες κινήσεις που τους επιτρέπουν να “ακυρώνουν” πιθανά σχέδια των Ρώσων. Η Αλεξανδρούπολη είναι ίσως το σημαντικότερο από αυτά στην περιοχή, ειδικά σε συνδυασμό με την παρουσία τους σε Στεφανοβίκειο και Λάρισα. Απλά ελπίζουμε να μην έχουμε πάλι επανάληψη των φαινομένων “Πέρσινγκ και Κρουζ” στην περίπτωση αυτή. Γιατί, όσο κι αν “κοροϊδεύουμε” για την βυθυκόρο, η τελευταία εμπόδιζε το δέσιμο μεγάλων πλοίων σε ικανό αριθμό στο λιμάνι. Και δεν είναι σημαντική για τις ΗΠΑ μόνο η Αλεξανδρούπολη, αλλά όλος ο δρόμος που οδηγεί στην ελληνοβουλγαρική μεθόριο. Που όλως τυχαίως είναι και η γραμμή άμυνας του Ελληνικού Στρατού… <br /> <br /> Αυτοί, με λίγα λόγια είναι οι λόγοι ανέλκυσης της βυθυκόρου. Οι ΗΠΑ θέλουν να έχουν ένα λιμάνι 100% έτοιμο για τα σενάρια που έχουν δημιουργήσει. Τώρα, πολλοί θα πουν πως οι ΗΠΑ θα μας “εγκαταλείψουν” σε περίπτωση σύγκρουσης με την Τουρκία. Όπως άλλωστε έκαναν και με τους Κούρδους, σωστά; Εδώ πρέπει να πούμε πως κανείς, μα κανείς, δεν θα έρθει να πολεμήσει για εμάς, κι εμείς θα παρακολουθούμε από τις οθόνες τον πόλεμο, πίνοντας καφέ. Δεν θα υπάρξει ανακοινωθέν “αι ημέτεροι σύμμαχοι αμύνονται του Πατρίου Εδάφους”. Μόνοι μας θα κάνουμε ότι πρέπει να κάνουμε. <br /> <br /> Ας κόψουμε λοιπόν την “κλάψα”, και ας αποφασίσουμε πως πρέπει να θυσιάσουμε μερικά επιδόματα υπέρ της Εθνικής Άμυνας.<br /> <br /> <a href="https://www.ptisidiastima.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Γιατί οι ΗΠΑ ενδιαφέρονται για το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, και τι σημαίνει αυτό για την Ελλάδα;

Η πρόσφατη επίσκεψη ενός αμερικανικού πλοίου εκστρατείας στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, δεν ήταν ίσως παρά η πρώτη σκηνή ενός πολύ σημαν...

Διαβάστε την συνέχεια

Ενεργειακή ασφάλεια και πως έχουμε χάσει τον στόχο…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj8nnIILxHq_uMu8dYjWGOzW7SdFAO-TLNfh-H8Fr_Muq0-4ofUcxraZSHQldNITpnDJI5-IN1nTeNSFSaq4TRVF4qV0V4pUhZbUB8Bw2IQx6qettqWRbTNHOYGoS2MNKo0lTViaAwFL3Q/s1600/anemogenitries.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="433" data-original-width="650" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj8nnIILxHq_uMu8dYjWGOzW7SdFAO-TLNfh-H8Fr_Muq0-4ofUcxraZSHQldNITpnDJI5-IN1nTeNSFSaq4TRVF4qV0V4pUhZbUB8Bw2IQx6qettqWRbTNHOYGoS2MNKo0lTViaAwFL3Q/s640/anemogenitries.jpg" width="640" /></a></div> <br />Του <b>Βασίλη Κοψαχείλη* </b><br />Η ενέργεια παίζει σπουδαίο ρόλο στην οικονομική ανάπτυξη μιας χώρας. Η φθηνή και βιώσιμη ενέργεια παίζει καθοριστικό ρόλο στην ανταγωνιστικότητα μιας οικονομίας και άρα στην επιβίωση μιας κοινότητας ανθρώπων στο σύγχρονο ανταγωνιστικό διεθνές περιβάλλον. Έτσι, η ιδιαίτερη σημασία της ενέργειας στην επιβίωση και την ευημερία των εθνών έχει οδηγήσει στον όρο «ενεργειακή ασφάλεια», ως διακριτής ενότητας του συνολικού πλέγματος ασφάλειας και της Υψηλής Πολιτικής ενός κράτους. <br /><br />Ο όρος «ενεργειακή ασφάλεια» σημαίνει πολλά πράγματα ταυτόχρονα, από την εξασφάλιση των ενεργειακών πηγών μέχρι τις συνθήκες προσφοράς στον τελικό καταναλωτή, την τιμολόγηση, καθώς και τις επιπτώσεις που μπορεί να προκύπτουν σε άλλους τομείς ασφάλειας, όπως είναι η ασφάλεια του περιβάλλοντος, η εθνική ασφάλεια, κα. Στις σύγχρονες οικονομίες, ο ιδιωτικός τομέας έχει τον πρώτο λόγο, ωστόσο ο ρόλος του κράτους είναι πολύ σημαντικός και θα έλεγα καθοριστικός. <br /><br />Αντίθετα από πολλούς στην Ελλάδα που ταυτίζουν και περιορίζουν τα ενεργειακά ζητήματα με την ΑΟΖ, στην πραγματικότητα η Ελλάδα παίζει στον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη από πολύ παλιά, και μάλιστα πολύ πετυχημένα, κυρίως χάρη στην ιδιωτική της πρωτοβουλία. <br /><br />Εδώ και έναν αιώνα, η ιστορία του πετρελαίου είναι σχεδόν συνυφασμένη με την ελληνικών συμφερόντων ναυτιλία. Ακόμη και σήμερα, το 60% περίπου των ενεργειακών φορτίων μετακινούνται δια θαλάσσης με ελληνικών συμφερόντων πλοία. Και δεν μείναμε μόνο εκεί! Παίζουμε πολύ σημαντικό ρόλο στην επεξεργασία του πετρελαίου με τα διυλιστήρια που υπάρχουν στη χώρα, με πολλαπλό κέρδος. Αρχικά ως παραγωγοί υποπροϊόντων πετρελαίου, σημαντικών στη μετακίνηση και τη βιομηχανία, με αξιόλογες εξαγωγές που συμβάλουν καθοριστικά στο εμπορικό ισοζύγιο, και τέλος με την διατήρηση σημαντικών αποθεμάτων πετρελαίου εντός της χώρας για κάθε ενδεχόμενο. <br /><br />Ο ρόλος του κράτους είναι επίσης σημαντικός! Με τα πρακτικά ανεξάντλητα αποθέματα λιγνίτη που υπάρχουν στον Ελλαδικό χώρο εξασφαλίσαμε για δεκαετίες σχετικά φθηνή ενέργεια. Και τέλος, στις δύσκολες εποχές του Ψυχρού Πολέμου, ήμασταν από τις λίγες χώρες που ανοίξαμε την αγορά μας στο ρωσικό αέριο. <br /><br />Μεταπολεμικά, λοιπόν, η Ελλάδα φρόντισε την ενεργειακή της ασφάλεια σχετικά πετυχημένα! Δημιούργησε σταθερές σχέσεις αλληλεξάρτησης με τα κράτη-παραγωγούς πετρελαίου στη Μέση Ανατολή, άνοιξε ελεγχόμενα την πόρτα σε «αντιπάλους», και εξυπηρέτησε άριστα τα ενεργειακά συμφέροντα των συμμάχων της, ενώ παράλληλα φρόντισε τα ενεργειακά συμφέροντα της χώρας και το να βιώσουμε σχετικά ανώδυνα σε σχέση με άλλα κράτη τις δύο τρανταχτές πετρελαϊκές κρίσεις της δεκαετίας του ’70. <br /><br />Τα προβλήματα για την Ελλάδα ξεκινούν όταν η χώρα αποφασίζει να βάλει την διάσταση εγχώριες ενεργειακές πηγές στην εξίσωση της ενεργειακής της ασφάλειας! <br /><br />Αυτή διάσταση υπάρχει ήδη από τα προπολεμικά χρόνια, όμως εκεί που γίνονται τα πρώτα αποφασιστικά βήματα είναι ταυτόχρονα με την εκδήλωση της πρώτης πετρελαϊκής κρίσης το ’73. <br /><br />Η απόφαση να ξεκινήσουμε έρευνες για εγχώριους υδρογονάνθρακες έφερε τα προβλήματα με την Τουρκία που έκτοτε έχει ανασύρει ότι σκελετό μπορεί να βρει και ότι φαντασιακό μπορεί να κατασκευάσει για να απονομιμοποιήσει το δικαίωμά μας να ψάξουμε για υδρογονάνθρακες στον Ελλαδικό χώρο και σε ότι προκύπτει για μας από τις συμβάσεις διεθνούς δικαίου.<br /><br />Παράλληλα και για να γίνει πιο πειστική, μας φόρτωσε με μια επέμβαση και κατοχή στην Κύπρο, δεκάδες αμφισβητήσεις κυριαρχίας σε Αιγαίο, Ανατολική Μεσόγειο και εσχάτως στο Λιβυκό Πέλαγος, με Ιμια και Μαδρίτες και με casus belli… <br /><br />Εμείς, αντί να ρίξουμε μια κανονιά και να στείλουμε στον πάτο της θάλασσας τις τουρκικές φιλοδοξίες και ταυτόχρονα να φωνάξουμε για deal όλους όσους γεμίζουν αέρα τα μυαλά της Άγκυρας και που θίγονται από την τυχόν ανακάλυψη σημαντικών ενεργειακών πηγών στον Ελλαδικό χώρο, καθόμαστε και κοιτάμε παθητικά, σκεπτόμενοι όχι το πώς θα ισορροπήσουμε τα διάφορα συμφέροντα και να εξυπηρετήσουμε τους σκοπούς μας, αλλά το πώς θα πουλήσουμε στο λαό τα ξένα παραμύθια… <br /><br />Σήμερα, η όλη συζήτηση για τα ενεργειακά στη χώρα μας έχει ξεφύγει από τον στόχο και μόνο για ενεργειακή ασφάλεια δεν συζητάμε! <br /><br />Με δεδομένο ότι η χρήση του πετρελαίου θα περιοριστεί και ο λιγνίτης τίθεται εκτός της ενεργειακής εξίσωσης της χώρας, μας μένει να συζητήσουμε για ΑΠΕ, φυσικό αέριο και LNG. Και οι τρείς αυτές πηγές ενέργειας δεν είναι αυτοσκοπός. Ο σκοπός είναι η παραγωγή φθηνής ηλεκτρικής ενέργειας! Εκεί παίζεται το παιχνίδι και αυτός πρέπει να είναι ο άξονας κάθε δικού μας σχεδιασμού, είτε θα πρόκειται για εγχώριες πηγές ενέργειας είτε για εισαγόμενες. <br /><br />Κάθε συζήτηση λοιπόν για κοιτάσματα ή εισαγωγές θα πρέπει να συνοδεύεται από μία ανάλυση κόστους – οφέλους και να καταλήγει στο πως θα φτάσουμε σε φθηνή ηλεκτρική ενέργεια. Και κάθε ανάλυση κόστους – οφέλους όταν θα μιλάμε για εγχώριες πηγές ενέργειας θα πρέπει να έχει ποσοτικοποιήσει και ποιοτικά αξιολογήσει παραμέτρους εθνικής ασφάλειας, κάτι που εκτιμώ ότι έχει γίνει πολύ πρόχειρα, εξόχως αμφιλεγόμενα και άρα εθνικά επιζήμια! <br /><br />Η επόμενη δεκαετία θα έχει πολλές προκλήσεις στον τομέα της ενέργειας και ίσως δούμε πολύ πιο τρανταχτές ενεργειακές κρίσεις από αυτές της δεκαετίας του ’70. Η μαζική μετακίνηση κεφαλαίων και τεχνολογίας από τις πρωτογενείς πηγές παραγωγής ενέργειας προς την τελική μορφή ενέργειας (βλ. ηλεκτρική ενέργεια, μπαταρίες, κα) θα μειώσει κάθετα τη διαθεσιμότητα και θα αυξήσει τις τιμές των πρωτογενών πηγών, φέρνοντας χαοτικές κρίσεις με πολυδιάστατες επιπτώσεις στην εθνική ασφάλεια και τους ανταγωνισμούς χωρών που διεκδικούν τις ίδιες ενεργειακές πηγές ή μερίδια αγοράς. <br /><br />Αυτό πρακτικά σημαίνει για την Ελλάδα ότι ο υφιστάμενος σχεδιασμός περί της ενεργειακής της ασφάλειας είναι εξόχως πρόχειρος, διότι από την μία μας πιέζει ο χρόνος, ενώ από την άλλη δεν υπάρχει αξιόπιστο σχέδιο εξισορρόπησης των ανταγωνιστικών συμφερόντων συμμάχων και αντιπάλων στα ενεργειακά. <br /><br />Καμία σημερινή περιφερειακή συνεννόηση δεν μας εξασφαλίζει το αύριο, ούτε το σημερινό διεθνές δίκαιο είναι ικανό να μας εγγυηθεί τα συμφέροντά μας! <br /><br />Αυτό που μπορεί να μας εξασφαλίσει είναι μια ρεαλιστική εθνική ενεργειακή στρατηγική που θα αποσκοπεί στο πως τελικά θα έχουμε φθηνή ηλεκτρική ενέργεια και πως θα διατηρήσουμε τον ρόλο μας στον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη, και όχι στο πως με άξονα τα ενεργειακά θα «λύσουμε» όπως – όπως τα άλυτα για δεκαετίες εθνικά μας ζητήματα που άλλοι εγείρουν για να εξυπηρετήσουν τις δικές τους κινήσεις στην παγκόσμια σκακιέρα! Η εμπειρία της Κύπρου ελπίζω να μας συνετίσει! <br /><br /><b><i>*Ο Βασίλης Κοψαχείλης είναι Διεθνολόγος. </i></b><br /><br /><a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ενεργειακή ασφάλεια και πως έχουμε χάσει τον στόχο…

Του Βασίλη Κοψαχείλη* Η ενέργεια παίζει σπουδαίο ρόλο στην οικονομική ανάπτυξη μιας χώρας. Η φθηνή και βιώσιμη ενέργεια παίζει καθοριστικό...

Διαβάστε την συνέχεια

¨Το DEB κραυγάζει : “Εγώ δεν είμαι κόμμα της μειονότητας είμαι ένα όργανο του τουρκικού παρακράτους”.¨

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEixFEmHSTaIVk1JPY0j2a0rJL4wKPimFr5-Et2suWcwjFkGYj6QwPrZXeIl0BEr-1d6Ny6RsCOQSz5gCZDM-v6phECWQvTl6UoETENf5olnMP9Ghr1ZbzNRXftR_3W19VHgm0XqI978Caw/s1600/debp.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="440" data-original-width="750" height="374" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEixFEmHSTaIVk1JPY0j2a0rJL4wKPimFr5-Et2suWcwjFkGYj6QwPrZXeIl0BEr-1d6Ny6RsCOQSz5gCZDM-v6phECWQvTl6UoETENf5olnMP9Ghr1ZbzNRXftR_3W19VHgm0XqI978Caw/s640/debp.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Το DEB μπορεί να καταγγείλει την δήλωση του Αμπντουλάχ Ερεν;<br /> <br /> Η δήλωση “Εμείς είμαστε οι πραγματικοί ιδιοκτήτες της δυτικής Θράκης” του Αμπντουλάχ Ερεν – προέδρου της Διεύθυνσης Αποδήμων Τούρκων και Συγγενών Κοινοτήτων, ο οποίος το είπε σε επίσκεψη που έκανε στο παράρτημα Προύσας του BTTDD , χάιδεψε τα αλυτρωτικά αυτιά των Τούρκων, αλλά καθώς έτσι ακριβώς θα εκληφθεί και από τους Έλληνες, (διότι στρέφεται κατά της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδος), είναι μία άτυχη δήλωση που χρήζει καταγγελίας. Θα αυξήσει την ελληνοτουρκική ένταση, θα διασφαλίσει το να αντιμετωπίζεται με καχυποψία η τουρκική μειονότητα δυτικής Θράκης και θα αποτελέσει δυναμίτη στην γαλήνη της μειονότητας. Καταγγέλλουμε την δήλωση αυτή και ζητάμε την επανόρθωση της από αυτόν που την είπε”.<br /> <br /> Μπορείτε να ονειρευτείτε ότι θα μπορούσαν ποτέ οι μειονοτικοί σύλλογοι που διοικούνται από προέδρους διορισμένους από το προξενείο, οι μειονοτικοί βουλευτές ή άλλοι πολιτικοί και τα μειονοτικά ΜΜΕ, να δημοσιεύσουν μία τέτοια ανακοίνωση;<br /> Τολμάνε ;<br /> Όχι πως είναι υπέρ του αλυτρωτισμού, αλλά ποιος έχει αυτό το θάρρος να αντιταχθεί έτσι ; Κάποια άτομα ιδιώτες στα social media, κατήγγειλαν αυτή τη δήλωση και προκλήθηκε συζήτηση. Αυτό μην το περιμένετε από τους μπροστάρηδες. Στη μειονότητα μας για να γίνεις μπροστάρης, πρέπει πρώτα να πουλήσεις τη συνείδησή σου στο προξενείο, αλλιώς δεν γίνεσαι. Και στην μειονότητα μας μπροστάρηδες, σημαίνει αυτοί που τρέχουν πίσω από το προξενείο.<br /> <br /> Ας τους αφήσουμε αυτούς και ας εστιάσουμε στο κόμμα DEB. Ένα κόμμα όπως αυτό που λέει πως “είμαι μειονοτικό κόμμα”, μπορεί να καταγγείλει αυτόν που έκανε μία τέτοια δήλωση και για πρώτη φορά προκάλεσε μια τέτοια συζήτηση; Και ας αφήσουμε την καταγγελία, αν πούμε ότι και το κόμμα DEB έχει αλυτρωτικές απόψεις και θέλει να επικροτήσει την δήλωση, μπορεί να το κάνει ; Πέρασε ήδη μία εβδομάδα και ούτε την καταγγέλλουν ούτε την επικροτούν, μα για ποιο λόγο το αηδόνι σωπαίνει; Μα διότι δεν ήρθε η εντολή από το τουρκικό παρακράτος. Εάν έρθει εντολή, ανάλογα με αυτήν και καταγγέλλει και επικροτεί. Διότι το DEB δεν είναι κόμμα της μειονότητας, είναι ένα μόρφωμα και όργανο του τουρκικού παρακράτους.<br /> <br /> Λογικά δεν πρόκειται να έρθει εντολή για καταγγελία. Το παρακράτος δεν βάζει να καταγγείλουν τον δικό του άνθρωπο. Αν γίνει αυτό να ξέρετε πως αποφάσισαν να εξουδετερώσουν εκείνο τον άνθρωπο. Και ακόμη δεν υπάρχει κανένα σημάδι για μία τέτοια απόφαση για τον Αμπντουλάχ Ερεν. Μήπως να τους βάλουν να επικροτήσουν τη δήλωση; Θα το ήθελαν πολύ, αλλά διστάζουν λόγω της εντάσης που θα προκληθεί και δεν τους βάζουν να την επικροτήσουν. Αν το κάνουν και το DEB δημοσιεύσει μία δήλωση στήριξης εκείνης της δήλωσης, αυτό σημαίνει πως επιθυμούν ένταση και αναταραχή. Τότε ετοιμαστείτε, αυτό θα σημαίνει μία επανάληψη της επιχείρησης που έγινε στις 18 Ιουνίου 1989. Αλλά δεν υπάρχει κάποιο σημείο και απόδειξη προς αυτή την κατεύθυνση. Αν φτάσει η εντολή τότε κανονικά μπορεί να διαταχθούν να βγάλουνε μία ανακοίνωση που θα αναφέρει “Όχι ! Το παρεξηγήσατε. Δεν ήθελε να πει αυτό, διαβάστε καλά”. Αλλά μετά θα χρειαστεί και συνέχεια σε αυτό, το DEB θα εκληφθεί ως ομόλογος, δεν υπάρχει όμως τέτοιο στέλεχος του να σηκώσει αυτό το βάρος.<br /> Και εν τέλει έτσι συμβαίνει. Και το DEB κραυγάζει :<br /> <i>“Εγώ δεν είμαι κόμμα της μειονότητας είμαι ένα όργανο του τουρκικού παρακράτους”.</i><br /> <br /> <a href="https://tourkikanea.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

¨Το DEB κραυγάζει : “Εγώ δεν είμαι κόμμα της μειονότητας είμαι ένα όργανο του τουρκικού παρακράτους”.¨

Το DEB μπορεί να καταγγείλει την δήλωση του Αμπντουλάχ Ερεν; Η δήλωση “Εμείς είμαστε οι πραγματικοί ιδιοκτήτες της δυτικής Θράκης” του ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο φετιχισμός των υπερόπλων - Από το "Αβέρωφ" στις Belharra

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgUHoKMP_JFQIRcFu4hyhgm0HN8eahHCUlJe6aUAexqjPzRYvDdWUSsL93sVrvttuFyFOulFbi8_RKHCRToQWnZYZyRbztzKaECWWKcsvWcvL295oduOdIc6A5XkpieOy3vvjHbDH_GTVk/s1600/belhara_averof.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgUHoKMP_JFQIRcFu4hyhgm0HN8eahHCUlJe6aUAexqjPzRYvDdWUSsL93sVrvttuFyFOulFbi8_RKHCRToQWnZYZyRbztzKaECWWKcsvWcvL295oduOdIc6A5XkpieOy3vvjHbDH_GTVk/s640/belhara_averof.png" width="640" /></a></div> <br /><b> Γιώργος Μαργαρίτης</b><br />Στις 3 Δεκεμβρίου 1912, όταν το νεότευκτο τότε θωρακισμένο εύδρομο "Αβέρωφ" χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τα μεγάλα πυροβόλα του (Armstrong των 234 χιλιοστών) σε συνθήκες μάχης, προκλήθηκε έκπληξη και αμηχανία, τόσο στη γέφυρα του πολεμικού, όσο και στους εξωτερικούς παρατηρητές, δηλαδή στα ακολουθούντα στη "γραμμή παραγωγής" πλοία *. Το εύδρομο περιτριγυρίστηκε από στήλες νερού ενώ, εμφανώς, κομμάτια και εξαρτήματά του τινάσσονταν στον αέρα. <br /><br />Οι πρώτες εξηγήσεις που δόθηκαν στο φαινόμενο υπήρξαν ακραία ανησυχητικές. Είτε τα πυρά κάποιου από τα ακολουθούντα στη γραμμή παραγωγής πλοίων ("Ύδρα", "Σπέτσες και "Ψαρά") παρουσίαζαν καταστροφική απόκλιση σε τρόπο ώστε να βάλουν κατά του προπορευόμενου πλοίου, είτε τα πυρά των αρχαϊκών πλοίων του οθωμανικού στόλου, πέτυχαν με τις πρώτες βολές να ρυθμίσουν σωστά τις αποστάσεις και να περιβάλουν την ελληνική ναυαρχίδα.<br /><br />Ωστόσο, ένα ακόμα στοιχείο συνέβαλε στην αμηχανία. Η άμεση συνεννόηση μεταξύ των ελληνικών πλοίων, που στηριζόταν στο υπερσύγχρονο για την εποχή σύστημα του ασύρματου τηλέγραφου, έπαψε να λειτουργεί καθότι οι κεραίες καταστράφηκαν με τις πρώτες ομοβροντίες. Χρειάστηκαν μερικά λεπτά αμηχανίας και αγωνίας μέχρι να ερμηνευθεί το φαινόμενο.<br /><br />Το κύριο πυροβολικό του "Αβέρωφ" δεν είχε ποτέ πριν δοκιμαστεί σε πραγματικές συνθήκες. Το σκάφος, στην έναρξη του πολέμου, είχε μόλις επιστρέψει από την Αγγλία, όπου τοποθετήθηκαν τα πυροβόλα του, χωρίς όμως να φέρει τα πυρομαχικά μάχης τα οποία θα στέλνονταν αργότερα. Τα τελευταία παραλήφθηκαν μετά την έναρξη του πολέμου και παραδόθηκαν στο πλοίο στο αγκυροβόλιο της Λήμνου. Δεν είχε λοιπόν υπάρξει ευκαιρία για τη χρήση τους. <br /><br />Οι βολές αυτών των πυρομαχικών προκάλεσαν με τις δονήσεις και τα αέρια των εκτονώσεων ισχυρές παρενέργειες στο ίδιο το πλοίο καθώς, πέρα από την καταστροφή των κεραιών ασυρμάτου, κομμάτια από την ξύλινη επικάλυψη του καταστρώματος εκτινάσσονταν προς κάθε κατεύθυνση. Μερικά από αυτά κατέληγαν στο νερό δημιουργώντας την ψευδαίσθηση πτώσης βλημάτων. Τελικά, λίγο αργότερα, στην πλέον κρίσιμη φάση της ναυμαχίας, τα πρωραία πυροβόλα υπέστησαν εμπλοκή, περιορίζοντας κατά πολύ τη μαχητική αξία του σκάφους.<br /><br />Πολύ ακριβά για... δοκιμές <br /><br />Τέτοιου είδους παθήματα, πολύ συχνά στους μικρούς, συνόδεψαν τη ναυτική ιστορία των ισχυρών και μεγάλων. Στην έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου χρειάστηκαν πολλοί μήνες τεχνικών προσπαθειών ώστε να ρυθμιστούν οι τορπίλες των γερμανικών υποβρυχίων σε τρόπο ώστε να κρατούν βάθος πλεύσης και διεύθυνση με αξιόπιστο τρόπο. Σχεδόν δε όλοι οι εμπόλεμοι είχαν προβλήματα με τους πυροσωλήνες, ειδικά εκείνους των βομβών της αεροπορίας. Πολλοί αξιόλογοι στόχοι γλύτωσαν με τον τρόπο αυτό μέχρι η εμπειρία του πραγματικού πολέμου να διορθώσει τις αστοχίες… <br /><br />Τα παραπάνω ιστορικά προηγούμενα ίσως προσθέσουν κάποιους προβληματισμούς στην διάχυτη --σχεδόν μεταφυσική στην υφή της-- προσήλωση και πίστη στις δυνατότητες οπλικών συστημάτων, ειδικά μάλιστα των πλέον ακριβών. Ακούγεται, λόγου χάρη, ότι το στρατηγικό πλεονέκτημα των υπό διερεύνηση αγοράς γαλλικών φρεγατών (Belharra) είναι η δυνατότητά τους να φέρουν στρατηγικά όπλα, πυραύλους τύπου Κρουζ δηλαδή, τους Scalp Naval. <br /><br />Καθώς το κόστος των τελευταίων είναι 4-5 εκατ. ευρώ το κομμάτι, μπορούμε να υποθέσουμε ότι δεν θα γίνουν πολλές δοκιμαστικές βολές για την καλύτερη γνώση και προσαρμογή του όπλου. Το ίδιο ισχύει και για τα αντιαεροπορικά βλήματα "άμυνας περιοχής" του ίδιου πλοίου, τα Aster 30. Με κόστος 2,5-3 εκατ. ευρώ το κομμάτι, είναι σίγουρο ότι δεν θα χρησιμοποιούνται κάθε ημέρα. <br /><br />Κάτι ανάλογο ισχύει και για τα αντίστοιχα αμερικανικά βλήματα: οι πλέον εξελιγμένες εκδοχές του Standard SM-3 έχουν προ πολλού ξεπεράσει σε κόστος ανά μονάδα τα 10 και τα 15 εκατ. δολάρια και πλησιάζουν τα 20 εκατ. Προφανώς η χρήση τους με βάση την αρχή κόστους-αποτελέσματος δικαιολογείται μόνο εναντίον φορέων πυρηνικών όπλων. Τα SM-2 βρίσκονται μόλις στα 2,5 εκατ. το κομμάτι. <div> <br />Φετιχισμός της οπλολατρείας <br /><br />Επιπλέον, για να καταδείξουμε την έλλειψη ορθολογισμού στον φετιχισμό της οπλολατρείας, επιτρέψτε μου να θέσω το ζήτημα και από μία άλλη σκοπιά. Τα βλήματα τύπου Κρουζ μεταφέρουν φορτίο (κεφαλή) 400-500 κιλών. Όσο δηλαδή μία μέση βόμβα αεροπλάνου. Στην ουσία, δηλαδή, εκείνο που περιμένει κανείς από τα όπλα αυτά είναι να προκαλέσουν έκρηξη 400-500 κιλών εκρηκτικών σε 500, 700 ή και 1.000 χλμ μέσα στην εχθρική ενδοχώρα. <br /><br />Από που και ως που ένα τέτοιο κτύπημα θεωρείται στρατηγικό; Ποιος περιορισμένος στόχος μπορεί να έχει τέτοια στρατηγική ή οικονομική αξία, ώστε η καταστροφή του να ισοσκελίζει το κόστος των τεσσάρων, πέντε ή και δέκα εκατ. ευρώ που κοστίζουν τα όπλα που θα τον καταστρέψουν; Μόνο ένα πυρηνικό εργοστάσιο θα μπορούσε να έχει ως στόχος τέτοια σημασία με βάση τις παράπλευρες ζημιές που θα μπορούσε να προκαλέσει ένα καίριο πλήγμα σε αυτό. <br /><br />Θα μπορούσαν, όμως, τρία ή τέσσερα βλήματα Scalp ή Tomahawk να αχρηστεύσουν, λόγου χάρη, ένα στρατιωτικό αεροδρόμιο; Εάν ήταν έτσι τότε οι πόλεμοι θα τελείωναν πολύ γρήγορα. Στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο τα αεροδρόμια δεν αχρηστεύονταν μετά από βομβαρδισμούς δεκάδων και εκατοντάδων βομβών των 100, 250 ή και 500 κιλών. </div> <div> <br />Η περίπτωση της Ελλάδας <br /><br />Οι πόλεμοι, δυστυχώς, και πιο ειδικά οι πολεμικές εμπλοκές που απειλούν τη χώρα μας δεν θα έχουν σχέση με τηλεοπτικές υπερπαραγωγές που γνωρίσαμε τα τελευταία χρόνια. Δεν θα μοιάζουν ούτε με τους βομβαρδισμούς στο Βελιγράδι, ούτε στην Βαγδάτη, ούτε τα "χειρουργικά" πλήγματα στη Συρία. Θα πρόκειται για συγκρούσεις πραγματικές με διακύβευμα εθνικό. <br /><br />Δεν θα πρόκειται για επιδείξεις ισχύος μεγάλων δυνάμεων με στόχο τον σωφρονισμό των φτωχών. Ο γύρω από τα οπλικά συστήματα καλλιεργούμενος φετιχισμός, συσκοτίζει τις παραμέτρους του αμυντικού προβλήματος της χώρας, εκτρέπει προς το αόριστο τους σχετικούς προβληματισμούς και εξασθενεί ακόμα περισσότερο την εγγενώς δυσχερή θέση της Ελλάδας. <br /><br />Θα μπορούσε να διακρίνει κανείς κάποιο μικρό αόριστο ίχνος της παλιάς και ξεχασμένης Μεγάλης Ιδέας πίσω από αυτές τις αναζητήσεις. Το πλέον πιθανό, όμως, είναι ότι πίσω από τη σχετική, πλήρης θαυμασμού, περί των "υπερόπλων" λογοτεχνία που πολλαπλασιάζεται σε ειδικές και μη ιστοσελίδες, υποκρύπτονται μάλλον άτσαλα, διαφημιστικές καμπάνιες κατασκευαστών και πωλητών. Οι τελευταίοι ενδιαφέρονται μόνο να πουλήσουν. Τα λοιπά προβλήματα της χώρας μας και του λαού μας τους είναι παγερά αδιάφορα. <br /><br /><i>* "Γραμμή παραγωγής": η παράταξη των πλοίων ενός στόλου που αποδίδει την μέγιστη εκμετάλλευση του οπλικού τους δυναμικού. Στον καιρό των ιστιοφόρων πλοία γραμμής (Ships of the Line) ονομάζονταν τότε τα κύρια πολεμικά μάχης. Στον καιρό των προ του Dreadnought (βρετανικό καινοτόμο θωρηκτό) και επί Dreadnought η "γραμμή παραγωγής" είχε τη μορφή λιτανείας όπου το ένα πλοίο διαδεχόταν το άλλο, ώστε να εκμεταλλεύονται είτε τις πλευρικές τους κανονοστοιχίες τα πρώτα, η τα πυρά του συνόλου των πυργίσκων τους τα δεύτερα. Η "γραμμή παραγωγής" ήταν ο κυρίαρχος σχηματισμός των στόλων στις ναυμαχίες.</i><br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Ο φετιχισμός των υπερόπλων - Από το "Αβέρωφ" στις Belharra

Γιώργος Μαργαρίτης Στις 3 Δεκεμβρίου 1912, όταν το νεότευκτο τότε θωρακισμένο εύδρομο "Αβέρωφ" χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τί συμβαίνει; Όλοι προδίδουν όλους γύρω μας όμως για μας τους Έλληνες δεν τρέχει τίποτα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEijrH4FW0f0-uOY4lsYZACB4YYzgfSftcTBNzRDinZ0gtj0xVon7dtKZeIAcgyrogYNTdaicH-H7VLstV0Y3uXX6RUkaV1RDf176rFGgbIByqI49dKwaZ2DGmaTdbfHKDV8mPVuhHDiRUs/s1600/XARTAETOS.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="538" data-original-width="768" height="448" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEijrH4FW0f0-uOY4lsYZACB4YYzgfSftcTBNzRDinZ0gtj0xVon7dtKZeIAcgyrogYNTdaicH-H7VLstV0Y3uXX6RUkaV1RDf176rFGgbIByqI49dKwaZ2DGmaTdbfHKDV8mPVuhHDiRUs/s640/XARTAETOS.jpg" width="640" /></a></div> <br />Του <b>Δρ ΑΡΗ ΠΕΤΑΣΗ</b><br />Είχα πολλές συζητήσεις για τα Ελληνο-Τουρκικά με πρώην πολιτικό αρχηγό τον οποίο σέβομαι. Αυτός επέμενε πως στα Ελληνο-Τουρκικά θα πρέπει να εμπλέξουμε την Αμερική για στήριξη. Του απάντησα πως εάν εμπλακεί η Αμερική θα χάσουμε κατά κράτος.<div> <br />Τελικά ζητήσαμε την γνώμη μιας διεθνούς αυθεντίας.<br />Την ρωτήσαμε: «Εάν μεσολαβήσει η Αμερική σε εκατό μελλοντικές Ελληνο-Τουρκικές διενέξεις ποιαν από τις δύο χώρες θα υποστήριζε η Αμερική;» Η απάντηση της ήταν άμεση: «συμφεροντολογικά η Αμερική θα πουλήσει τους Έλληνες και στις εκατό φορές» (αυτολεξεί: “America would sell the Greeks down the river all hundred times because she has more to gain from Turkey.”). Και συνέχισε: «ίσως και οι άλλοι μεγάλοι θα σας έκαναν το ίδιο, όπως σας το έκαναν συμφεροντολογικά στην μικρασιατική καταστροφή. Είναι βέβαιο πως η Αμερική θα σας πουλήσει στους Τούρκους.»</div> <div> <br />Ας δούμε το διεθνές παζάρι του πουλώ-πουλιέμαι.</div> <div> <br />Αμερική πουλά Έλληνες: Θυμήθηκα τα πιο πάνω όταν άκουσα τον Κώστα Καραμανλή να λέει πρόσφατα ό,τι «…έχουμε περάσει σε φάση αυξανόμενης αβεβαιότητας που επιτείνεται από τη συχνά απρόβλεπτη συμπεριφορά των ΗΠΑ που εγείρει ερωτηματικά συνέπειας και αξιοπιστίας.” Σύμφωνοι, αλλά η συμπεριφορά της Αμερικής είναι απόλυτα προβλεπτή γιατί κλίνει υπέρ των Τούρκων κάθε φορά, απλά ορισμένοι μεταξύ μας δεν βάζουν μυαλό. Όταν η τότε ελληνική κυβέρνηση κάλεσε την Αμερική να μεσολαβήσει με τους Τούρκους στην διένεξη των Ιμίων το αποτέλεσμα ήταν προ-εξοφλημένο: Ως αναμενόταν η Αμερική (υποτιθέμενος σύμμαχος και των δύο) πούλησε τους Έλληνες και τώρα τα Ίμια αποτελούν χαμένη πατρίδα.</div> <div> <br />Ρώσοι πουλούν Έλληνες-Έλληνες πουλούν Ρώσους: Οι Ρώσοι προμηθεύουν πυραύλους S-400 στους Τούρκους γνωρίζοντας πως θα κινδυνεύσει ο φίλα προσκείμενος, προς την Ρωσία, ελληνικός λαός. Πρώτα όμως πούλησαν οι Έλληνες τους Ρώσους όταν εντάχθηκαν στο ΝΑΤΟ και συνεχίζουν μέχρι σήμερα να παραχωρούν στους Αμερικάνους εχθρικές προς την Ρωσία βάσεις. Ο Σοβιετικός ηγέτης Αντρέι Γκρομίκο είπε πριν εβδομήντα τόσα χρόνια πως, «Η Ελλάδα είναι υποτελής της Αμερικής.» Κανένας Έλληνας δεν παραπονέθηκε.</div> <div> <br />Αμερική και όλοι μαζί πουλούν Κούρδους: Πρώτα, η Αμερική υποσχέθηκε ανεξαρτησία στους Κούρδους της Συρίας. Ακολούθως τους εκμεταλλεύτηκε εναντίον του ISIS με αποτέλεσμα να χάσουν 11,000 μαχητές για εξυπηρέτηση των στόχων της Αμερικής. Αμέσως, και εν μια νυκτί η Αμερική τους πούλησε στους Τούρκους. Με την εισβολή της Τουρκίας, η Αμερική, Ρωσία και άλλες μεγάλες δυνάμεις μαζί πρόδωσαν τις αρχές του ΟΗΕ αποδεχόμενοι την εισβολή. Τώρα έχουν σειρά για πούλημα όσοι Σύριοι συνασπίστηκαν με τους Τούρκους εναντίων της πατρίδας τους και τώρα τους εκμεταλλεύονται οι Τούρκοι.</div> <div> <br />Τουρκία πουλά Αμερική, Ιορδανία Παλαιστινίους και οι Παλαιστίνιοι, Έλληνες: Η Νατοϊκή Τουρκία αίφνης συνεργάζεται στρατιωτικά με την αντι-Νατοϊκή Ρωσία. Η σουνιτική Νατοϊκή Τουρκία ξαφνικά συμμαχεί με το σιϊτικό αντι-Νατοϊκό Ιράν. Ενώ η Ιορδανία φιλοξενεί τους Παλαιστινίους είναι, ταυτόχρονα, υποτελής της Αμερικής που αντιπαλεύεται τους Παλαιστινίους. Οι Παλαιστίνιοι κατηγορούν το Ισραήλ για κατοχή και εποικισμό αλλά όχι τους Τούρκους που κάνουν τα ίδια στην Κύπρο.</div> <div> <br />Τουρκία πουλά Ισραήλ, Βουλγαρία Ρωσία, Ιράν Ισραήλ και Ισραήλ Ιράν: Η Τουρκία πούλησε τον πρώην φίλο της, Ισραήλ. Αμέσως, το Ισραήλ προσέγγισε τους Έλληνες αντιπάλους των Τούρκων. Η Βουλγαρία εντάχθηκε στο αντι-Ρωσικό ΝΑΤΟ πουλώντας την συγγενική της Ρωσία με την οποία είναι στενά συνδεδεμένη ιστορικά, εθνοτικά, γλωσσικά, πολιτιστικά και θρησκευτικά. Μετά από τριάντα χρόνια αδελφικής φιλίας, το Ιράν πούλησε το Ισραήλ και ακολούθως το Ισραήλ πούλησε το Ιράν.</div> <div> <br />Έλληνες πουλούν Έλληνες: Στην Κύπρο, ορισμένοι κομματικοί πουλούν κανονικά την Ελλάδα ενώ πολιτικοί στην Ελλάδα πουλούν την Κύπρο. Ανώτατα κομματικά στελέχη (ευτυχώς λίγα) αντίθετων, υποτίθεται, πεποιθήσεων προσβάλλουν τα εθνικά αισθήματα των Ελληνοκυπρίων. Μη έχοντας οι ίδιοι αίσθηση από που προέρχονται, χρησιμοποιούν τον φόβο, ενσπείρουν την ηττοπάθεια και προωθούν την αποστασιοποίηση από τον εθνικό κορμό. </div> <div> <br />Ελληνικές κυβερνήσεις πούλησαν την Κύπρο κατάφωρα και κατ’ επανάληψιν: Πρώτα, το 1959 με τις Συμφωνίες Ζυρίχης (και Λονδίνου) έφεραν τους Τούρκους στην εξίσωση νομίζοντας ότι ξεφορτώθηκαν το πρόβλημα της Κύπρου. Ξανά το 1974 με την φράση «η Κύπρος κείται μακριά» αρνήθηκαν να βοηθήσουν την Κύπρο αποστέλλοντας ενισχύσεις. Αργότερα και όταν η Κύπρος αγόρασε τους S-300, η ελληνική κυβέρνηση σε συνεργασία με τους Αμερικανούς και λέγοντας ψέματα εξόρισε τους πυραύλους από την Κύπρο σε αποθήκες στην Κρήτη. Η Κύπρος έμεινε χωρίς αξιόπιστη αντιαεροπορική κάλυψη.O Ελληνοαμερικανός πρώην στρατιωτικός αρχηγός του ΝΑΤΟ Ναύαρχος Σταυρίδης καλεί την Αμερική να εξοπλίσει την Τουρκία γνωρίζοντας πως στόχος της είναι οι Έλληνες. </div> <div> <br />Εν τω μεταξύ, και μέσα στον κυκεώνα της προδοσίας-υποκρισίας η Τουρκία εξοπλίζεται πυρετωδώς και δημιουργεί δικής της πολεμική βιομηχανία ενώ Ελλάδα-Κύπρος συζητά για το πότε θα ανοίξουν νέες θέσεις στο δημόσιο! </div> <div> <br />Ο τουρκικός Σύνδεσμος Βιομηχανίας Άμυνας & Αεροδιαστημικής (SASAD) αριθμεί πέραν των 450 μελών. Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις αποκτούν εμπειρίες πολέμου από τις διάφορες στρατιωτικές επιχειρήσεις. Αγοράζει σύγχρονα αντιαεροπορικά S-400, παραγγέλλει εκατό F-35. Μέσα σε δέκα χρόνια αύξησε κατά 65% τις στρατιωτικές της δαπάνες ενώ η Ελλάδα τις μείωσε κατά 45%. Το 2018 η Τουρκία εξήγαγε στρατιωτικό υλικό πέραν των €2δις (πηγή: Stockholm International Peace Research Institute). Πολύ επικίνδυνα για μας όλα τα πιο πάνω!</div> <div> <br /></div> <div> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDGzGzs6NYioNGIkdFIkut4lNH-SZb66ENevC-amOr80xPipQI0MuR56k3CTrWm0GrHc0h2A3esK6dcn8AgERpsbjuZvLlmASanyTKBfF3T6Llqu5emYBgF5onqyhr48SSQhfQ1X1sr1Q/s1600/HM_makris--3-thumb-large.jpg"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDGzGzs6NYioNGIkdFIkut4lNH-SZb66ENevC-amOr80xPipQI0MuR56k3CTrWm0GrHc0h2A3esK6dcn8AgERpsbjuZvLlmASanyTKBfF3T6Llqu5emYBgF5onqyhr48SSQhfQ1X1sr1Q/s640/HM_makris--3-thumb-large.jpg" /></a></div> <div> <br /></div> <div> Τι κάνουμε; Ενεργούμε στην βάση των όσων είπε ο Κώστας Καραμανλής: «…η υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων και των εθνικών συμφερόντων μας θα βασιστεί στις δικές μας δυνάμεις»: Δηλώνουμε αταλάντευτα πίστη στο μέλλον της φυλής μας και καλλιεργούμε την εθνική ανάταση. </div> <div> <br /></div> <div> Απομονώνουμε: εθνομηδενιστές και διεθνιστές της πλάκας, καταπολεμούμε την ηττοπάθεια. Αφαιρούμε την μάσκα από καλοπερασάκηδες, φιλοτομαριστές και συμφεροντολόγους.Ενδόμυχα δεν εμπιστευόμαστε κανένα γιατί όπως γράψαμε και σε άλλο άρθρο οι μεγάλες δυνάμεις συμπεριφέρονται σαν γκάγκστερ και τα μικρά έθνη σαν πόρνες. <br />Ας έχουμε τα μάτια μας είκοσι τέσσερα. </div> <div> <br />Όλα υπέρ της αμυντικής θωράκισης για να αποφύγουμε την καταστροφή. Εάν δεν έχουμε δική μας αποτρεπτική δυνατότητα θα βιώσουμε την γκανγκστερική συμπεριφορά και την προδοσία που αναφέρουμε πιο πάνω. </div> <div> <br />Η ψαλίδα των εξοπλισμών ανοίγει επικίνδυνα υπέρ των Τούρκων.<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh0Uub0twf-1Iri-NIyZMjU2EKRggSGjaq0H0F2JGAotI7EdSg7OQJtEBN_jpNjdvcRXRnp3f5QY1oPKBcY_vB7guWgK2nW6eXEqba2XgWSXR8I27sVLIslmpzewuaznq1pvlUzRrE3hmc/s1600/17-02-2018-geloiografia-apopsi-ellas-turkia.jpg"><br /></a>Αν δεν σοβαρευτούμε, κινδυνεύουμε να καταστούμε υποτελείς της Τουρκίας που σαν περιφερειακή δύναμη πλέον θα μας κάνει ότι θέλει. Είμαι σίγουρος όμως πως μπορούμε να κάνουμε την ανατροπή. <br /><br /><a href="http://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Τί συμβαίνει; Όλοι προδίδουν όλους γύρω μας όμως για μας τους Έλληνες δεν τρέχει τίποτα

Του Δρ ΑΡΗ ΠΕΤΑΣΗ Είχα πολλές συζητήσεις για τα Ελληνο-Τουρκικά με πρώην πολιτικό αρχηγό τον οποίο σέβομαι. Αυτός επέμενε πως στα Ελληνο-Τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Από τον «ζωτικό χώρο» στις «γαλάζιες πατρίδες»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_cXD__kbyAPrnnY6sp9EBfNawqsZgVtAkO5jkJu9IXY-uQwPMkkLAzt_nsZieZfahtzpB7G4vFDtV_h2JKDTmeByAkSi7VhT038e5SvWqaSJH_a1OwThVap7UbmjKIMD9VKiHbtt9bZA/s1600/GALAZIA+PATRIDA.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="279" data-original-width="400" height="446" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_cXD__kbyAPrnnY6sp9EBfNawqsZgVtAkO5jkJu9IXY-uQwPMkkLAzt_nsZieZfahtzpB7G4vFDtV_h2JKDTmeByAkSi7VhT038e5SvWqaSJH_a1OwThVap7UbmjKIMD9VKiHbtt9bZA/s640/GALAZIA+PATRIDA.png" width="640" /></a></div> <div> <b><br /></b></div> <b>Ανδρέας Θεοφάνους* </b><br />Η σύγχρονη Ιστορία διδάσκει ότι όταν μια δύναμη παραβιάσει τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου χωρίς να υποστεί επιπτώσεις και επιπλέον αποκομίσει οφέλη τα οποία γίνονται ανεχτά από τη διεθνή κοινότητα, ενδέχεται να αποθρασυνθεί και να συνεχίσει τα ανομήματά της. Κλασικό παράδειγμα η ανοχή που επέδειξαν έναντι του Χίτλερ οι άλλες δυνάμεις, οι οποίες, σε κατοπινό στάδιο έσπευσαν να τον αντιμετωπίσουν. <div> <br /></div> <div> Συγκεκριμένα, όταν το 1932 ο Χίτλερ ανήλθε στην εξουσία, αρχικά εδραίωσε την κυριαρχία του συντρίβοντας οποιαδήποτε αμφισβήτηση στη Γερμανία. Σταδιακά η αυταρχική εξουσία έγινε ολοκληρωτική. Ταυτόχρονα η Ναζιστική Γερμανία κατέστησε ξεκάθαρο ότι ήταν μια αναθεωρητική δύναμη, η οποία δεν αποδεχόταν το status quo στην Ευρώπη, αναζητώντας ζωτικό χώρο (lebensraum). Μεταξύ των επιχειρημάτων που επικαλείτο ο Χίτλερ για τη νομιμοποίηση της πολιτικής του ήταν οι Γερμανόφωνοι πληθυσμοί εκτός των συνόρων της Γερμανίας. Στην πραγματικότητα, όμως, ο «ζωτικός χώρος» που επιζητούσε θα εξυπηρετούσε τα ευρύτερα οικονομικά συμφέροντα και τους ηγεμονικούς στόχους της Γερμανίας.<br /><br />Παρά τις συναφείς πρόνοιες της Συνθήκης των Βερσαλλιών του 1919, ο Χίτλερ προχώρησε στη στρατιωτικοποίηση της χώρας. Δεν υπήρξε καμιά αντίδραση από τις άλλες δυνάμεις - τη Βρετανία, τη Γαλλία, τη Σοβιετική Ένωση και τις ΗΠΑ - παρά το γεγονός ότι η Γερμανία δεν έκρυβε τους στόχους της. Ακολούθως, προχώρησε στην προσάρτηση της Αυστρίας στις 12 Μαρτίου 1938 χωρίς καμία αντίδραση. Μεταγενέστερα, την 1η Οκτωβρίου 1938 κατέλαβε τη Σουδητία της Τσεχοσλοβακίας όπου υπήρχε Γερμανόφωνος πληθυσμός. Ο Βρετανός Πρωθυπουργός, Neville Chamberlain, επιστρέφοντας στο Λονδίνο από τη διάσκεψη του Μονάχου, δήλωσε ότι αυτή η Συμφωνία διασφαλίζει την «ειρήνη στην εποχή μας» (“Peace in our Time”!). Αλλά φεύ! Η Ναζιστική Γερμανία λίγο αργότερα, στις 15 Μαρτίου του 1939, κατέλαβε ολόκληρη την Τσεχοσλοβακία. Οι άλλες χώρες παρακολουθούσαν με αγωνία και αμηχανία αλλά και πάλι χωρίς αντίδραση. <br /><br />Η έκρηξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ήταν πλέον ζήτημα χρόνου. Αυτό συνέβη όταν ο Χίτλερ επιτέθηκε εναντίον της Πολωνίας. Το τεράστιο κόστος που καταβλήθηκε για τη συντριβή της Ναζιστικής Γερμανίας θα ήταν πολύ λιγότερο εάν οι άλλες δυνάμεις είχαν περιορίσει τον Χίτλερ νωρίτερα. <br /><br />Στη σημερινή συγκυρία ένα μεγάλο μέρος της διεθνούς κοινότητας παρακολουθεί με προβληματισμό τα τεκταινόμενα στη Συρία. Η απροκάλυπτη εισβολή της Τουρκίας στη Συρία έλαβεν χώραν με την ανοχή των ΗΠΑ και της Ρωσίας, ενώ οι αντιδράσεις της ΕΕ και του αραβικού κόσμου δεν ήταν αρκετές για να την οδηγήσουν σε αναδίπλωση. Δυστυχώς, δεν είναι ορατό το τέλος της συριακής κρίσης, ούτε και του ανθρωπιστικού δράματος στην ευρύτερη περιοχή. Η απροκάλυπτη επιθετική και επεκτατική πολιτική της Τουρκίας εγκυμονεί κινδύνους. Η Τουρκία διεκδικεί σήμερα «γαλάζιες πατρίδες», ενώ ταυτόχρονα ο Πρόεδρος Ερντογάν διακηρύττει κατ’ επανάληψιν τη σημασία των «συνόρων της καρδιάς του».<br /><br />Όταν η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο στις 20 Ιουλίου 1974 προέβαλε τον ισχυρισμό ότι στόχος της ήταν «η αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης και η προστασία της τουρκοκυπριακής κοινότητας». Μετά την πτώση της Χούντας και του πραξικοπηματικού καθεστώτος στην Κύπρο στις 23 Ιουλίου ο Προεδρεύων Γλαύκος Κληρίδης εισηγήθηκε την επιστροφή στο Σύνταγμα του 1960, αλλά η απάντηση της τουρκικής πλευράς ήταν άμεση: «Είναι πλέον αργά». Η Τουρκία, χωρίς ίχνος σεβασμού στο Διεθνές Δίκαιο, συνέχισε να παραβιάζει τη συμφωνία για κατάπαυση του πυρός και μεταξύ 14-16 Αυγούστου εξαπέλυσε νέα επίθεση, καταλαμβάνοντας το 37% του εδάφους της Κύπρου. <br /><br />Η πραγματικότητα είναι ότι δεν υπήρξε κόστος για τις ενέργειες της Τουρκίας. Τουναντίον, εάν αναλύσει κάποιος τα δεδομένα, θα διαπιστώσει ότι η Τουρκία επιβραβεύεται από τη διεθνή κοινότητα. Μεταξύ άλλων, στην πορεία του χρόνου το διαπραγματευτικό πλαίσιο για επίλυση του Κυπριακού διαφοροποιήθηκε άρδην και σε μεγάλο βαθμό ικανοποιεί τους τουρκικούς σχεδιασμούς. <br /><br />Ως εκ τούτου, επαναξιολογώντας τα δεδομένα υπογραμμίζεται ότι η ανοχή που επιδεικνύεται από τους ισχυρούς της Γης έναντι του τουρκικού σοβινισμού έχει ενθαρρύνει τους τυχοδιωκτισμούς της Άγκυρας. Η Ελλάδα και η Κύπρος καλούνται με πραγματισμό και χωρίς ψευδαισθήσεις να καταρτίσουν μια ολοκληρωμένη στρατηγική, της οποίας ένας βασικός στόχος να είναι η αποτροπή επιπρόσθετων επιθετικών τουρκικών ενεργειών. <br /><br /><b><i>*Ο Καθηγητής Ανδρέας Θεοφάνους είναι Πρόεδρος του Κυπριακού Κέντρου Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων, καθώς και του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Διακυβέρνησης του Πανεπιστημίου Λευκωσίας </i></b><br /><br /><a href="https://simerini.sigmalive.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Από τον «ζωτικό χώρο» στις «γαλάζιες πατρίδες»

Ανδρέας Θεοφάνους*  Η σύγχρονη Ιστορία διδάσκει ότι όταν μια δύναμη παραβιάσει τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου χωρίς να υποστεί επιπτώ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ως τετραμερής επιστρέφει η «Μέδουσα» του 2020: Έρχεται πιο κοντά στη Μεσόγειο η Γαλλία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgu0YRDSa9JW-xdFsJj6LsojAHOYmTyuSrjDtITrsOUfm9yegi7UoritWv7RldjF7hnHrq_RsEas2UYI8YVv188Vvn-jJHcKwQjmJccNwaPqI8M1TwrcLz9WAE0k00C45trI75Qu2OJGC4/s1600/Chinook+.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="777" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgu0YRDSa9JW-xdFsJj6LsojAHOYmTyuSrjDtITrsOUfm9yegi7UoritWv7RldjF7hnHrq_RsEas2UYI8YVv188Vvn-jJHcKwQjmJccNwaPqI8M1TwrcLz9WAE0k00C45trI75Qu2OJGC4/s640/Chinook+.jpg" width="640" /></a></div> <div> <br /></div> Ραντεβού στην επόμενη «Μέδουσα», το 2020 πλέον, η οποία αλλάζει μορφή κι από τριμερής μεταπηδά σε τετραμερές σχήμα με την συμμετοχή και της ισχυρής Γαλλίας. <div> <br /></div> <div> Αυτό επιβεβαιώνουν ανώτατες πηγές τόσο του Ελληνικού Επιτελείου, όσο κι από την Κύπρο. Όπως γίνεται γνωστό από τα ίδια χείλη, οι συζητήσεις με την Γαλλική πλευρά βρίσκονται σε ιδιαίτερα προχωρημένο στάδιο προκειμένου να ενημερωθούν οι στρατιωτικοί επιτελείς της Γαλλίας για τα σχέδια δράσης και τις προσπάθειες που γίνονται από τις τρεις χώρες κατά τη διάρκεια της Μέδουσας. </div> <div> <br /></div> <div> Κυπριακή ανώτατη πηγή μάλιστα εκτός από την επιβεβαίωση για την Γαλλία, σημείωσε ότι παρατηρητές στο νέο τετραμερές σχήμα θα είναι και Αμερικανοί. Ανώτατος Αξιωματικός που έχει απόλυτη γνώση του θέματος σημείωσε πως γίνονταν μέχρι τελευταία στιγμή υπεράνθρωπες προσπάθειες, ώστε να πάρει μέρος ως «guest» η Γαλλία και σε αυτή την άσκηση ώστε να πάρει κι αυτή μια πρώτη γεύση του τι εστί «Μέδουσα». </div> <div> <br /></div> <div> Εν αναμονή εξελίξεων αποτροπής γύρω από την Κυπριακή ΑΟΖ… Η κοινή απόφαση των επιτελείων που επικοινωνούσαν με την Γαλλία ήταν, παρά τις προσπάθειες, να μην υπάρξει η βιασύνη που πολλές φορές είναι «κακός σύμβουλος». Μάλιστα ανώτατοι Αξιωματικοί από την Κύπρο έλεγαν με νόημα πως με την Γαλλία οι διαβουλεύσεις έχουν προχωρήσει αρκετά και το επόμενο διάστημα αυτό θα φανεί κυρίως με τις προσπάθειες που γίνονται και για την ενίσχυση του ναυτικού της Κυπριακής Δημοκρατίας. </div> <div> <br /></div> <div> Αυτά τα δεδομένα, μπορεί ο καθένας να καταλάβει ότι φέρνουν σταδιακές νέες εξελίξεις «θωράκισης» στην Αν. Μεσόγειο και γύρω από την Κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη στην οποία οι φίλιες δυνάμεις θα θελήσουν να έχουν παρουσία ουσιαστικής αποτροπής. Συνεπώς εκτός των Ελληνικών και Αιγυπτιακών μαχητικών F-16, στις επόμενες ασκήσεις μάλλον θα υπερίπτανται των τμημάτων Γαλλικά Rafale, ενώ στην θάλασσα θα αυξηθεί η παρουσία φρεγατών τύπου fremm ή και των λίγο παλαιότερων Orizon, ενώ στο επίπεδο των Ειδικών Δυνάμεων, οι Γάλλοι έχουν κι αυτοί τη δική τους φήμη στις Ειδικές Επιχειρήσεις.</div> <div> <br /></div> <div>  Το προηγούμενο διάστημα ο υπουργός άμυνας της Κυπριακής Δημοκρατίας είχε αλλεπάλληλες συναντήσεις με την Γαλλίδα ομόλογό του κα. Παρλί τόσο στο Παρίσι, όσο και στις Βρυξέλλες. </div> <div> <br /></div> <div> Εκεί οι δυο υπουργοί είχαν εκτενείς συζητήσεις για θέματα ασφαλείας που ταλανίζουν την περιοχή και φυσικά για τις διαρκείς παράνομες ενέργειες εντός της Κυπριακής ΑΟΖ από την Τουρκική πλευρά. Μέσω των ασκήσεων αυτών, όπως η Μέδουσα, που βάζει στο παιχνίδι έναν νέο ισχυρό παίκτη με συμφέροντα στην περιοχή, αυξάνεται ο δείκτης ασφαλείας τη στιγμή μάλιστα που η κοινοπραξία TOTAL-ENI θα προχωρήσει σε γεωτρήσεις μέσα στην επόμενη χρονιά. </div> <div> <br /></div> <div> Η Γαλλία μέχρι στιγμής βρίσκεται στην Αν. Μεσόγειο με μια τουλάχιστον φρεγάτα, αλλά παραμένει ως θεατής στα τεκταινόμενα. Η βούληση όπως λένε αξιόπιστες πηγές από την Κύπρο, είναι να υπάρξει ισχυρότερη παρουσία και η “Μέδουσα” είναι μια ευκαιρία το Παρίσι να δείξει ευθέως στους συμμάχους του και τα κοινά συμφέροντα όλων στην περιοχή με στόχους την ειρήνη αλλά και την προστασία των ενεργειακών. </div> <div> <br /></div> <div> Μπορεί βέβαια να μην ξεκινήσει η κοινοπραξία από το επίμαχο οικόπεδο 7, που παραμένει με τον πλέον πειρατικό τρόπο η Άγκυρα με το Yavuz και πολεμικά της πλοία, όμως από την Κύπρο επιμένουν ότι θα φτάσει η σειρά του οικοπέδου, να πάρει σειρά κι αυτό στις γεωτρήσεις του επόμενου διαστήματος.</div> <div> <br /><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Ως τετραμερής επιστρέφει η «Μέδουσα» του 2020: Έρχεται πιο κοντά στη Μεσόγειο η Γαλλία

Ραντεβού στην επόμενη «Μέδουσα», το 2020 πλέον, η οποία αλλάζει μορφή κι από τριμερής μεταπηδά σε τετραμερές σχήμα με την συμμετοχή και ...

Διαβάστε την συνέχεια

95 ΑΔΤΕ: Οι βολές που αιφνιδιάσαν την Τουρκία – Σήκωσαν drone να δει τι συμβαίνει – Ισχυρά πυρά σε στεριά και θάλασσα με τη συμμετοχή Εθνοφυλάκων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgY5_XtXWzr52l3Oe9yXZeO4uEW571Okta3Ha2ipFUTj0lafVoArf2AD7F-enb1NIPolVuUtVsrRcBmLJmmZxY3JFKCzqXCU1_E7hzrdzZM5RK4d3CBCQggHMsP9txtgRLN7O9dNDFwlPc/s1600/95+ADTE.+KASTELORIZO_BOLES.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="574" data-original-width="1024" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgY5_XtXWzr52l3Oe9yXZeO4uEW571Okta3Ha2ipFUTj0lafVoArf2AD7F-enb1NIPolVuUtVsrRcBmLJmmZxY3JFKCzqXCU1_E7hzrdzZM5RK4d3CBCQggHMsP9txtgRLN7O9dNDFwlPc/s640/95+ADTE.+KASTELORIZO_BOLES.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Ρεπορτάζ <b>Ιωάννα Ηλιάδη </b><br /> Σε μια αιφνιδιαστική κίνηση που έπιασε την Τουρκία κυριολεκτικά στα πράσα προχώρησε η 95 ΑΔΤΕ εκτελώντας για πρώτη φορά βολές στο Καστελλόριζο σε ευρεία κλίμακα. <br /> <br /> Κόλαση πυρός από όλμους 81 χλ Zu-23, Πολυβόλα 0,50, Πολυβόλα MG3, Πυροβόλα 105 χιλ και όλμους 120 χιλ. σημειώθηκε μια ανάσα από την Τουρκία, δείχνοντας ότι οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις είναι ικανές να υπερασπιστούν κάθε σπιθαμή του έδαφούς τους. <br /> <br /> Η άσκηση στο Καστελλόριζο έγινε την ώρα που στην Κρήτη εξελισσόταν η άσκηση «ΜΕΔΟΥΣΑ» και αυτό έχει τη δική του σημασία. <br /> 95 ΑΔΤΕ: Οι βολές στο Καστελλόριζο <br /> <br /> Η εντυπωσιακή κίνηση έγινε στο πλαίσιο της επιχειρησιακής εκπαίδευσης και για πρώτη φορά συνδυάστηκε με πυρά όπλων καμπύλης και ευθυτενούς τροχιάς στη θαλάσσια περιοχή δυτικά του Καστελλόριζου και νοτίως της Ρω σε αποστάσεις από δυο έως πέντε χιλιόμετρα.<br /> <br /> Η κίνηση της 95 ΑΔΤΕ αιφνιδιάσε την Τουρκία η οποία έσπευσε να σηκώσει μη επανδρωμένο αεροσκάφος για να δει τι συμβαίνει. Σύμφωνα με πληροφορίες το τουρκικό αεροσκάφος πετούσε γύρω από την περιοχή πάνω απο μια ώρα. <br /> <br /> Οι Τούρκοι δεν πίστευαν στα μάτια τους! Ήταν πρώτη φορά που συνέβαινε κάτι τέτοιο και μάλιστα με τη συμμετοχή των Εθνοφυλάκων. <br /> <br /> Οι βολές έχουν ενθουσιάσει τον Διοικητή της ΑΣΔΕΝ ο οποίος μάλιστα σήμερα το πρωί λίγο πριν ξεκινήσει η ημερίδα του Στρατού Ξηράς στην Σχολή Ευελπίδων, τον είδαμε να δείχνει βίντεο στους συναδέλφους του με την επιτυχία των βολών. <br /> <br /> Δείτε φωτογραφίες από τις βολές της 95 ΑΔΤΕ<br /> <br /> <img height="360" src="https://www.armyvoice.gr/wp-content/uploads/2019/11/6-1-1024x576.jpg" width="640" /> <br /> <br /> <img height="392" src="https://www.armyvoice.gr/wp-content/uploads/2019/11/5-1-e1573110223533.jpg" width="640" /> <br /> <br /> <img height="435" src="https://www.armyvoice.gr/wp-content/uploads/2019/11/8-1-e1573108416290-768x522.jpg" width="640" /><br /> <br /> <img height="358" src="https://www.armyvoice.gr/wp-content/uploads/2019/11/7-1-1024x574.jpg" width="640" /> <br /> <br /> <img height="472" src="https://www.armyvoice.gr/wp-content/uploads/2019/11/2-1-e1573108343905-696x514.jpg" width="640" /><br /> <br /> <img height="468" src="https://www.armyvoice.gr/wp-content/uploads/2019/11/1-2-e1573108290621-696x510.jpg" width="640" /> <br /> <br /> <a href="https://www.armyvoice.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

95 ΑΔΤΕ: Οι βολές που αιφνιδιάσαν την Τουρκία – Σήκωσαν drone να δει τι συμβαίνει – Ισχυρά πυρά σε στεριά και θάλασσα με τη συμμετοχή Εθνοφυλάκων

Ρεπορτάζ Ιωάννα Ηλιάδη Σε μια αιφνιδιαστική κίνηση που έπιασε την Τουρκία κυριολεκτικά στα πράσα προχώρησε η 95 ΑΔΤΕ εκτελώντας για πρώτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μοντέλο για τη Θράκη, το «πολιτικό ισλάμ» του Ερντογάν στα δυτικά Βαλκάνια

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiRwmxiIKB9J9Em6j9cKkTQVtnDfFqAZpNbsJd6LeByDfnrb5Hl7GuG5kvg4Oh-qrgALiYqLSRLs73C7VU7t5BcBybm8zl_kIHmR1RA63ddOBIWoP76z8NfXo_LvvpO43EApiXfpYRCM4Q/s1600/tagip.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="421" data-original-width="630" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiRwmxiIKB9J9Em6j9cKkTQVtnDfFqAZpNbsJd6LeByDfnrb5Hl7GuG5kvg4Oh-qrgALiYqLSRLs73C7VU7t5BcBybm8zl_kIHmR1RA63ddOBIWoP76z8NfXo_LvvpO43EApiXfpYRCM4Q/s640/tagip.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Γιώργος Ξ. Πρωτόπαπας*</b><br /> Οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί των δυτικών Βαλκανίων αποτελούν μια από τις προτεραιότητές της διπλωματίας του Ταγίπ Ερντογάν για την αύξηση της τουρκικής επιρροής στην περιοχή. Ο Ερντογάν επιδιώκει να επηρεάσει το θυμικό των μουσουλμανικών πληθυσμών στο πλαίσιο στοχευμένης ρητορικής, που επισημαίνει τους ισχυρούς δεσμούς τους με την Τουρκία και συνδυάζει τη θρησκευτική διπλωματία με το «πολιτικό ισλάμ»<br /> <br /> Η στρατηγική του Ερντογάν στα δυτικά Βαλκάνια αποτελεί ενδιαφέρον casestudy για το πως εφαρμόζεται η τουρκική διείσδυση στη Θράκη και τους κινδύνους που εγκυμονεί. Η κυβέρνηση της Άγκυρας για να προσεγγίσει τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης εκμεταλλεύεται τη θρησκεία, επιχειρώντας να της προσδώσει πολιτική οντότητα, ώστε να αποκτήσει τη δυνατότητα, να επηρεάσει τις τοπικές πολιτικές εξελίξεις.<br /> Θράκη και παράλληλες δομές<br /> <br /> Η τουρκική διείσδυση στην Θράκη έχει φορέα άσκησης το τουρκικό προξενείο και εφαρμόζεται μέσα από τη δημιουργία παράλληλων δομών - θρησκευτικών, εκπαιδευτικών, πολιτιστικών, αθλητικών, υγειονομικών, οικονομικών και εμπορικών.<br /> <br /> Η μουσουλμανική θρησκεία θεωρείται ότι χρησιμοποιείται από την Τουρκία ως «Δούρειος Ίππος», με στόχο την επέκταση της θρησκευτικής πίστης στην πολιτική ζωή, ώστε να δημιουργήσει ένα νέο πολιτικό ρυθμιστή. Η εντύπωση αυτή γίνεται ιδιαίτερα έντονη από τις δραστηριότητες του ψευδομουφτή Ξάνθης Αχμέτ Μετέ, ο οποίος εμφανίζεται, ως κύριος εκπρόσωπος της «τουρκικής μειονότητας» της Θράκης, σύμφωνα με την προπαγανδιστική στρατηγική του τουρκικού προξενείου, όπως συνηθίζει να βαπτίζει τη μουσουλμανική μειονότητας της Θράκης.<br /> <br /> Παράλληλα, και το μειονοτικό Κόμμα Ισότητας, Ειρήνης, Φιλίας (ΚΙΕΦ), που αναδείχθηκε πρώτο στις ευρωεκλογές, καθώς είχε κερδίσει, σε Ροδόπη και Ξάνθη, με 42% και 25% αντίστοιχα, αποτελεί ακόμα μια ένδειξη της πολιτικοποίησης της θρησκείας.<br /> <br /> Η Τουρκία διεισδύει στη μουσουλμανική μειονότητα με ένα νέο συνδυαστικό μοντέλο με βασικούς παραμέτρους το πολιτικό ισλάμ, το φιλανθρωπικό ισλάμ και την ισλαμική οικονομία. Παράλληλα, επιδιώκει να δημιουργήσει μια νέα «εθνοθρησκευτική γεωγραφία» που στοχεύει στην τουρκοποίηση αθιγγάνων και πομάκων σε περιοχές της Ξάνθης, της Ροδόπης και του βορείου Έβρου.<br /> <br /> Ταυτόχρονα σε οικονομικό επίπεδο αναδεικνύεται μία νέα οικονομική τάξη που διαθέτει οικονομική ισχύ αγνώστου προελεύσεως, που ενδεχομένως να προέρχεται από ξένες διασυνδέσεις και ΜΚΟ.<br /> Τουρκική softpower<br /> <br /> Η Τουρκία εφαρμόζει στρατηγική «ήπιας ισχύος» (soft power) στα δυτικά Βαλκάνια και από τη δεκαετία του 2000, όταν ανήλθε ο Ερντογάν την εξουσία, την εντατικοποίησε, οικοδομώντας σταδιακά το προφίλ του «προστάτη» των μουσουλμανικών πληθυσμών. Την «αιχμή του δόρατος» της «νέο -οθωμανικής» τουρκικής διπλωματίας στα Βαλκάνια αποτελούν οι παρακάτω τρεις οργανισμοί:<br /> <br /> (α) Η ΤΙΚΑ (Τουρκικός Οργανισμός Συνεργασίας και Συντονισμού) που επικεντρώνεται σε έργα που αφορούν, το τομέα της υγείας, της εκπαίδευσης, των υποδομών. Η ΤΙΚΑ ανακαινίζει παλιά οθωμανικά μνημεία, ισλαμικά σχολεία (madrassas), χρηματοδοτεί την ανακατασκευή τζαμιών και συντονίζει την τουρκική οικονομική βοήθεια που παρέχεται στα βαλκανικά κράτη. Η ΤΙΚΑ με τις δράσεις της δίνει την εντύπωση ότι η Τουρκία έχει τη δυνατότητα να απευθυνθεί στις ανάγκες των μουσουλμανικών πληθυσμών. Ένα απλό παράδειγμα της στρατηγικής της, αποτελεί η ολοκλήρωση του πρώτου σκέλους ενός μελισσοκομικού έργου βιώσιμης ανάπτυξης στο Κόσοβο.<br /> <br /> (β) Η Διεύθυνση Θρησκευτικών Ζητημάτων (Diyanet) που προωθεί τη θρησκευτική διπλωματία αλλά τείνει να θεωρείται αμφιλεγόμενος οργανισμός. Η γερμανική Deutsche Welle επισημαίνει ότι πρόκειται για κρατικό οργανισμό που απασχολεί πάνω από 107.000 εργαζομένους. Ο προϋπολογισμός ανέρχεται σε 825 εκατομ. ευρώ και η τουρκική στατιστική υπηρεσία TÜIK εκτιμά ότι το 2019 ο προϋπολογισμός της θα υπερδιπλασιαστεί, αγγίζοντας το 1,7 δισεκατομμύρια ευρώ. Η Diyanet έχει δημιουργήσει παραρτήματα σε 145 χώρες και επιδίδεται κυρίως σε πολιτιστικές, εκπαιδευτικές και φιλανθρωπικές δράσεις. Μια σημαντική πηγή εσόδων της Diyanet προέρχεται από τα διάφορα θρησκευτικά προσκυνημάτων και τις γιορτές σε παγκόσμιο επίπεδο, με αποτέλεσμα να έχουν εισρεύσει στα ταμεία της περίπου 52,4 εκατομ. ευρώ<br /> <br /> (γ) Το Ινστιτούτο Yunus Emre που επιδιώκει την εξάπλωση του τουρκικού πολιτισμού και της τουρκικής γλώσσας στα Βαλκάνια. Το Yunus Emre καθώς και άλλοι κρατικοί και μη κρατικοί θεσμοί, προσφέρουν προγράμματα υποτροφιών για σπουδές στην Τουρκία σε φοιτητές από τις μουσουλμανικές κοινότητες των Βαλκανίων.<br /> <br /> Η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης φαίνεται να έχει ιδιαίτερη σημασία για την τουρκική διπλωματία. Νέοι τούρκοι διπλωμάτες εκπαιδεύονται για να γνωρίζουν τι ακριβώς διακυβεύεται στη Θράκη για τη χώρας τους και για το τι πρέπει να κάνουν όταν έρθει η στιγμή να αναλάβουν σημαντικά πόστα.<br /> <br /> Επιθετική διπλωματία<br /> <br /> <img height="437" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5dc28e5a210000d34e34c18c.jpeg?ops=scalefit_630_noupscale" width="640" /> <br /> <i>OLIVER BUNIC via Getty Images</i><br /> <br /> Ο Ταγίπ Ερντογάν εφαρμόζει στα δυτικά Βαλκάνια μια διπλωματία, που μπορεί να χαρακτηριστεί και επιθετική, καθώς ασκεί επιρροή στην Αλβανία του Έντι Ράμα, ενώ διατηρεί καλές διπλωματικές σχέσεις με το μουσουλμανικό πληθυσμό του Κοσόβου, της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης και της Βόρειας Μακεδονίας.<br /> <br /> Στην περίπτωση της Αλβανίας και του Κοσόβου έχουν επενδυθεί ο εκατομμύρια δολάρια σε οικοδόμηση τζαμιών, που θεωρούνται σύμβολο της τουρκικής υπεροχής και επιρροής, όχι μόνο σε θρησκευτικό επίπεδο αλλά και σε πολιτικό. H Τουρκία κατασκευάζει το μεγαλύτερο τζαμί στα Τίρανα και λειτουργεί από κοινού με τους αλβανούς, τη νέα εθνική αεροπορική εταιρεία της Αλβανίας.<br /> <br /> Παράλληλα, ο Ταγίπ Ερντογάν με την πρόσφατη επίσκεψη στη Σερβία του Αλεξάνταρ Βούτσιτς, επιδιώκει την ενδυνάμωση των εμπορικών σχέσεων, με την πιο ισχυρή χώρα των δυτικών Βαλκανίων, καθώς υποσχέθηκε τη χρηματοδότηση του νέου αυτοκινητόδρομου Σεράγεβο - Βελιγραδίου. Γενικότερα, οι εμπορικές σχέσεις της Τουρκίας με τα δυτικά Βαλκάνια, έχουν σημειώσει σημαντική άνοδο. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, το εμπόριο Τουρκίας με τα δυτικά Βαλκάνια, ανήλθε το 2016 σε 3 δισ. δολάρια, συγκριτικά με τα 435 εκατ. δολάρια του 2002<br /> <br /> Ωστόσο, η επιθετική διπλωματία του Ερντογάν ενδέχεται να πυροδοτήσει εντάσεις ανάμεσα στις εθνοτικές και θρησκευτικές ομάδες των δυτικών Βαλκανίων, εξαιτίας της ενίοτε εμπρηστικής ρητορικής του για αλλαγή συνόρων και της σαφής διάκρισης της υπεροχής των μουσουλμανικών πληθυσμών. <br /> <br /> Αντιμέτρα<br /> <br /> Το μοντέλο των δυτικών Βαλκανίων εφαρμόζεται και στη Θράκη και για την αποτροπή του απαιτούνται από την κυβέρνηση της Αθήνας μέτρα, όπως:<br /> <br /> (α) σχεδιασμός οικονομικής, κοινωνικής και εθνικής θωράκισης με διαρκή αναπροσαρμογή των ενδιάμεσων στόχων.<br /> <br /> (β) μετεξέλιξη του υφισταμένου πλαισίου ασφαλείας με βασική προϋπόθεση την εναρμόνιση με τις τάσεις και τις εξελίξεις των κοινοτήτων υπηρεσιών πληροφοριών του εξωτερικού.<br /> <br /> (γ) δημιουργία αναπτυξιακού μοντέλου για την περιοχή της Θράκης, που θα αποκλείει την αυθαίρετη δραστηριότητα ξένων κύκλων, το οποίο θα εποπτεύεται από μία διακομματική επιτροπή.<br /> <br /> <b><i> *Διεθνολόγος, Στρατηγικός Αναλυτής. Sr. Data Analyst στη Palo Services. </i></b><br /> <i>To κείμενο συνυπογράφουν οι διεθνολόγοι Νίκος Αρβανίτης και Γιώργος Ξ. Πρωτόπαπας.</i><br /> <br /> <a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Μοντέλο για τη Θράκη, το «πολιτικό ισλάμ» του Ερντογάν στα δυτικά Βαλκάνια

Γιώργος Ξ. Πρωτόπαπας* Οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί των δυτικών Βαλκανίων αποτελούν μια από τις προτεραιότητές της διπλωματίας του Ταγίπ ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ι. Μάζης : Γενικευμένη Αστάθεια και οι ανακατατάξεις των παικτών ισχύος.

<iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="380" src="https://www.youtube.com/embed/toEUfZcLOTA" width="650"></iframe><br /> <br /> Το εμπορικό άνοιγμα του Αρκτικού κύκλου, οι ΑΟΖ και η επανατοποθέτηση των παικτών ισχύος , ίσως να οδηγεί εκτός από την ανάδυση δυνάμεων όπως η Κίνα και η Ρωσία και σε ετερόκλητες συνεργασίες, μεταξύ για παράδειγμα των ΗΠΑ με την Ρωσία, λέει ο καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας Ιωάννης Μάζης, μιλώντας στον 98.4 .<br /> <br /> Ο ίδιος έκανε λόγο για αποσταθεροποίηση στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, με συστημικό παράγοντα αναταραχής την Τουρκία. Ο Ιωάννης Μάζης μίλησε ακόμη για τις εσωτερικές συγκρούσεις και ανακατατάξεις σε ΗΠΑ και Βρετανία, καθώς και σε αντικρουόμενα συμφέροντα εντός της ΕΕ, παράγοντες που επίσης δρουν αποσταθεροποιητικά.<br /> <br /> Όπως είπε χαρακτηριστικά, δυστυχώς για τη Δύση, η Ρωσία εξελίσσεται σε έντιμο συνομιλητή των πάντων. Αν η ΕΕ δεν απαντήσει στον πλήρη ευτελισμό της Συνθήκης της Λωζάννης, τότε το επόμενο πιάτο στο μενού της Τουρκίας θα είναι η Κύπρος, το Αιγαίο και η Θράκη ανέφερε χαρακτηριστικά, προτείνοντας άμεση εξοπλιστική θωράκιση ναυτικά και ενεργοποίηση του δόγματος ενιαίου χώρου μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου <br /> <br /> <a href="https://www.radio984.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ι. Μάζης : Γενικευμένη Αστάθεια και οι ανακατατάξεις των παικτών ισχύος.

Το εμπορικό άνοιγμα του Αρκτικού κύκλου, οι ΑΟΖ και η επανατοποθέτηση των παικτών ισχύος , ίσως να οδηγεί εκτός από την ανάδυση δυνάμεων ό...

Διαβάστε την συνέχεια

ΕΝΟΚΤΟΝΙΑ! Η λέξη που ξορκίζει η Τουρκία ακούγεται απ΄όλο τον κόσμο για όσα έγιναν στη Συρία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh2IPLSUqeoz3LxvjA5e9zWP2vuTNUjsro-4byxtWAbNOa7qui-Vr6xROECG2r4oOrj3E9QEOKAhRg_tuaMKcTSeQJYhLh-cBBPTvd6wGzd1NY-vey09p3gXC7IOKwbF2K2S8p302BGy0I/s1600/cenocide.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="514" data-original-width="900" height="364" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh2IPLSUqeoz3LxvjA5e9zWP2vuTNUjsro-4byxtWAbNOa7qui-Vr6xROECG2r4oOrj3E9QEOKAhRg_tuaMKcTSeQJYhLh-cBBPTvd6wGzd1NY-vey09p3gXC7IOKwbF2K2S8p302BGy0I/s640/cenocide.png" width="640" /></a></div> <br /> Ο Ερντογάν μπορεί να είναι ικανοποιημένος από τις δημοσκοπήσεις που δείχνουν ότι μετά από την εισβολή στη βόρεια Συρία, είναι πιο ισχυρός στην κοινή γνώμη της χώρας του, ωστόσο η Τουρκία έχει συνδεθεί ξανά με μια λέξη που την ενοχλεί ,γιατί της θυμίζει την ιστορία της : Γενοκτονία!<br /> <br /> Ο Μ.Μακένζι, γράφει στην ιστοσελίδα Ahval, ότι “η στρατιωτική επιχείρηση της Τουρκίας στη Συρία υπήρξε καταστροφική για την εικόνα της χώρας σε παγκόσμια κλίμακα. Κατηγορίες εναντίον της τουρκικής κυβέρνησης για γενοκτονία, εθνοκάθαρση, λεηλασία και στήριξη της τρομοκρατίας ακούγονται απ΄ όλες τις γωνιές του πλανήτη και προκάλεσε ένα κύμα καταδίκης που σπάνια έχουμε δει ακόμη και για τους χειρότερους παραβάτες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων…<br /> <br /> …Η λέξη που κάνει γύρο στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης για την Τουρκία μετά την έναρξη της επιχείρησης “Πηγή Ειρήνης”, στις 9 Οκτωβρίου είναι μία: «γενοκτονία»…<br /> <br /> …Οι τίτλοι των μεγάλων μέσων ενημέρωσης στο κόσμο μετέφεραν τους φόβους για γενοκτονία στη βόρεια Συρία από την ημέρα που ξεκίνησε η επιχείρηση και ένας γερουσιαστής των ΗΠΑ αναφέρθηκε στην υπόθεση στο Κογκρέσο χρησιμοποιώντας τον ίδιο όρο.<br /> <br /> Αυτό είναι πάρα πολύ βαρύ για τους Τούρκους αξιωματούχους, οι οποίοι έχουν επανειλημμένα τονίσει ότι η επιχείρησή τους στρέφεται ενάντια σε μια ένοπλη ομάδα που θεωρούν τρομοκρατική και όχι τους Κούρδους κατοίκους της περιοχής…<br /> <br /> …Ωστόσο, το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι η Τουρκία συνδέεται τώρα σ’ όλο τον κόσμο με μια γενοκτονία. Το θέμα αναδείχτηκε περαιτέρω , όταν η Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ ψήφισε συντριπτικά υπέρ μιας μη δεσμευτικής απόφασης αναγνωρίζοντας τις μαζικές δολοφονίες Αρμενίων στις τελευταίες ημέρες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ως γενοκτονία. Η Τουρκία εδώ και δεκαετίες πολεμούσε για να αποτρέψει μια τέτοια ψηφοφορία.<br /> <br /> Η απάντηση σε αυτό το ψήφισμα στην Τουρκία ήταν σχετικά χαλαρή, με τον Ερντογάν να αφιερώνει μόνο λίγα λεπτά σε ομιλία του για να απορρίψει το ψήφισμα . Οι τουρκικές εφημερίδες απέφυγαν να αναδείξουν το θέμα στις πρώτες σελίδες τους …”<br /> <br /> Ο αρθρογράφος αναφέρεται ακόμη και στις βάσιμες υποψίες που υπάρχουν πια για τη σχέση που μπορεί να ΄χε η Τουρκία με τον αρχηγό του Ισλαμικού Κράτους αλ Μπαγκντάντι, ο οποίος εντοπίστηκε και εξοντώθηκε από αμερικανικές δυνάμεις ,μόλις 5 χιλιόμετρα από τα τουρκικά σύνορα.<br /> <br /> “Οι υπηρεσίες των ΗΠΑ διερευνούν τώρα αν υπάρχουν σχέσεις μεταξύ των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών και του ISIS”, έγραψε το Bloomberg.<br /> <br /> Η εικόνα της Τουρκίας υπέστη τεράστια ζημιά από τα βίντεο που δημοσιοποίησαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης οι τζιχαντιστές που χρησιμοποίησε ως χερσαία δύναμη στην εισβολή στη Συρία.<br /> <br /> Ακόμη και το Al Jazeera, το δίκτυο ειδήσεων που ανήκει στον ισχυρότερο περιφερειακό σύμμαχο της Τουρκίας, στο Κατάρ, εξόργισε την Άγκυρα με την αρνητική κάλυψη της στρατιωτικής επιχείρησης. Αυτό προκάλεσε μια αντιπαράθεση μεταξύ της κρατικής τηλεόρασης TRT World της Τουρκίας, η οποία κατηγόρησε το δίκτυο του Κατάρ ότι παρουσίασε μια ψεύτικη εικόνα των γεγονότων σύμφωνα με την οποία “η Τουρκία έχει τους ίδιους στόχους με τους εξτρεμιστές”.<br /> <br /> Βέβαια μετά απ΄ όλα αυτά εύλογα προκύπτει το ερώτημα, γιατί ουδείς από τη Δύση δεν αποφασίζει να προχωρήσει σε σοβαρές και σκληρές κυρώσεις εναντίον της Τουρκίας. Οι “πολιτισμένοι” και “δημοκράτες” της Δύσης είναι συνένοχοι…<br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

ΕΝΟΚΤΟΝΙΑ! Η λέξη που ξορκίζει η Τουρκία ακούγεται απ΄όλο τον κόσμο για όσα έγιναν στη Συρία

Ο Ερντογάν μπορεί να είναι ικανοποιημένος από τις δημοσκοπήσεις που δείχνουν ότι μετά από την εισβολή στη βόρεια Συρία, είναι πιο ισχυρός...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα, το Μέγα Κράτος της Θάλασσας - Μία πρόταση και ένα αφήγημα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZ2Hfs_W74ciK5wv5IIO8Yj-Wts1GJ-orx1KaMDMlrL1ay5ggq4yBuCLD9STVGDbNigUCyDJOlq4k1pxBOHso5Obqe8wPpdk0p58BSG1_O4na9RIk7PELmKkgFQvYTmHL_3ags2Z9z1nI/s1600/stolos.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="335" data-original-width="650" height="328" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZ2Hfs_W74ciK5wv5IIO8Yj-Wts1GJ-orx1KaMDMlrL1ay5ggq4yBuCLD9STVGDbNigUCyDJOlq4k1pxBOHso5Obqe8wPpdk0p58BSG1_O4na9RIk7PELmKkgFQvYTmHL_3ags2Z9z1nI/s640/stolos.jpg" width="640" /></a></div> <br /> «Μια πρόταση και ένα νέο αφήγημα», αναλύει σε κείμενό του που ανάρτησε στο Facebook ο πρώην πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και επίτιμος Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας Μιχάλης Κωσταράκος, αναφερόμενος στις εξοπλιστικές προτεραιότητες της χώρας μας <br /> <br /> «Απέναντι στο νέο τουρκικό αφήγημα της "Γαλάζιας Πατρίδας" εμείς πρέπει να προτάξουμε και να κοινοποιήσουμε και να προβάλουμε μ όλα τα μέσα ένα νέο δικό μας αφήγημα και να πορευτούμε πλέον με αυτό: "Το Μέγα Κράτος της Θάλασσας"», τονίζει. <br /> <br /> Διαβάστε αναλυτικά το κείμενο του κ. Κωσταράκου: <br /> <br /> Νομίζω ότι η κατάσταση έχει πια ξεκαθαρίσει. Έχουμε συμφωνήσει την απόκτηση δυο φρεγατών Bell@ra από τη Γαλλία, οι ΗΠΑ εμφανίστηκαν με ίδιου κόστους προσφορά για τέσσερις περίπου ίδιων ή ελαφρά μικρότερων δυνατοτήτων φρεγάτες MMCS (Multi Mission Combat Ship) που όμως θα κατασκευαστούν στην Ελλάδα, ενώ στα ΜΜΕ αναφέρεται ότι ο ΥΕΘΑ συνεχίζει τις προσπάθειες για την απόκτηση 2-3 μεταχειρισμένων αμερικανικών αντιτορπιλικών τύπου Arleigh Burke. <br /> <br /> Ήδη στα ΜΜΕ και πιστεύω στα επιτελεία άρχισαν συζητήσεις για τα συγκριτικά πλεονεκτήματα – μειονεκτήματα, τις εξοπλιστικές προτεραιότητες της χώρας, το κόστος κ.λπ. <br /> <br /> Προσωπικά δεν νομίζω ότι πρέπει να υπάρχει προβληματισμός ή αμφιβολία. ΤΑ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΟΛΑ. Και πιστεύω ότι θα πρέπει να τα αποκτήσουμε όλα. Και τα τρομερά αμερικανικά αντιτορπιλικά, και τις αμερικανικές φρεγάτες πολλαπλού ρόλου, και τις γαλλικές φρεγάτες τεχνολογίας του αύριο. Και όχι μόνο αυτά. Χρειαζόμαστε και το δικό μας «εθνικό πλοίο» που πρέπει να αρχίσουμε να κατασκευάζουμε, και τις δυο καταπληκτικές πυραυλάκατους Super Vitae που καθυστερούν να παραδώσουν με ευθύνη τους χρόνια τώρα τα ναυπηγεία της Ελευσίνας, και τα αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας P-3B, που απαράδεκτα καθυστερεί η ΕΑΒ, και όλα όσα έχουν μέχρι τώρα εγκριθεί και δεν πραγματοποιούνται για μικροπολιτικές, συνδικαλιστικές ή χρηματοδοτικές μικροσκοπιμότητες ή εξαιτίας της απλής ανικανότητας των υπευθύνων. Χρειαζόμαστε ακόμα ο Στόλος να φέρει τη επιχειρησιακή διαθεσιμότητα του στο 80-100% σύμφωνα με τα standards του ΝΑΤΟ, αν δεν είναι σε αυτό το επίπεδο. <br /> <br /> Κάποιοι, λίγο πολύ γνωστοί, θα προβάλουν τις γνωστές δικαιολογίες. Δεν έχουμε προσωπικό, δεν έχουμε προβλήτες, δεν έχουμε κονδύλια, εμείς προτιμάμε την ποιότητα έναντι της ποσότητας των εχθρικών ναυτικών δυνατοτήτων και άλλες τέτοιες δικαιολογίες. Αρκετά με όλα αυτά. Τα ακούμε πολλά χρόνια τώρα. Επειδή όμως κάποιοι από μας προτιμάμε να μείνουμε ελεύθεροι και κυρίαρχοι και να εκμεταλλευτούμε τον εθνικό μας πλούτο, χωρίς απειλές και φασαρίες από τους γνωστούς «νταήδες της γειτονιάς» θα ήθελα να τονίσω τούτο:<br /> <br /> Το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό μπορεί να τα κάνει όλα. Και εγκαταστάσεις και υποστήριξη και προσωπικό και εκπαίδευση και ό,τι άλλο χρειάζεται. Και μάλιστα άριστα και άμεσα και σε κάθε περίπτωση συντομότερα από οποιοδήποτε χρονικό ορίζοντα του τεθεί. Αρκεί να αρχίσει ΑΥΡΙΟ. Και μάλιστα ΠΡΩΙ-ΠΡΩΙ. Χωρίς προκαταλήψεις, περιορισμούς και συντεχνιακές «πόζες». Αν διαταχθεί θα τα κάνει. <br /> <br /> Το κύριο πρόβλημα είναι το κόστος. Η χώρα βγαίνει από μια οικονομική κρίση και ήδη δόθηκαν όλες οι μέχρι τώρα διαθέσιμες αμυντικές πιστώσεις για την αναβάθμιση των F-16. Η τεράστια προσπάθεια της κυβέρνησης και του ελληνικού λαού για ανάπτυξη και βελτίωση της κατάστασης της χώρας και της ζωής μας δεν πρέπει για κανένα λόγο να υπονομευθεί ή να ανασταλεί. <br /> <br /> Η ανάπτυξη αυτή όμως έχει σαν προϋπόθεση την ασφάλεια. Και την ασφάλεια θα μας την εξασφαλίσουν αυτές οι αμυντικές δαπάνες και ο ελληνικός στόλος που πρέπει να κυριαρχεί στις Αποκλειστικές Οικονομικές ζώνες, στα χωρικά ύδατα και στην υφαλοκρηπίδα της Ελλάδος, του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου. <br /> <br /> Δεν ξέρω από που ακριβώς θα βρούμε τα λεφτά, αλλά πρέπει να τα βρούμε. Σε κάθε περίπτωση η ναυπήγηση πλοίων στην Ελλάδα και η αναθέρμανση του ναυπηγοκατασκευαστικού τομέα θα αποτελέσει ένα σημαντικό μοχλό ανάπτυξης. Αυτό θα πρέπει να το λάβει σοβαρά υπόψη του το Υπουργείο Ανάπτυξης. Χιλιάδες θέσεις εργασίας και σημαντική συνεισφορά στην αποκατάσταση του χαμένου μας ΑΕΠ. Πέρα από αυτό όμως, θα πρέπει να εξαντλήσουμε όλες τις δυνατότητες που έχουμε σαν κράτος αλλά και σαν ιδιώτες, είτε αυτές λέγονται αμυντική-οικονομική-επενδυτική διπλωματία, είτε φίλες χώρες, είτε εθνικές συνεισφορές, είτε το ίδιο το υστέρημα των συμπατριωτών μας ή κάποιο πλεόνασμα όσων έχουν περισσοτέρα, είτε τέλος η οικονομική και πολιτική ισχύς και πλούτο που κάποιοι συμπατριώτες μας έχουν στο διεθνή χώρο. Χρειάζεται πανστρατιά, αποφασιστικότητα, ομοψυχία και υψηλό εθνικό φρόνημα. Ίσως ένα νέο Ταμείο Εθνικού Στόλου απόλυτα και ηλεκτρονικά διαφανές, χωρίς «επιτήδειους» και «επιβαρύνσεις», υπό τον αυστηρό έλεγχο της Βουλής ή του Ελεγκτικού Συνεδρίου που να αποτελέσει την αφορμή για μια νέα εθνική προσπάθεια σαν αυτή που αγόρασε το Θωρηκτό « Αβέρωφ» και το οδήγησε στους βαλκανικούς πολέμους, για να αλλάξει μόνο του τη γεωγραφία της Βαλκανικής χερσονήσου. <br /> <br /> Απέναντι στο νέο τουρκικό αφήγημα της «Γαλάζιας Πατρίδας» εμείς πρέπει να προτάξουμε και να κοινοποιήσουμε και να προβάλουμε μ όλα τα μέσα ένα νέο δικό μας αφήγημα και να πορευτούμε πλέον με αυτό: «Το Μέγα Κράτος της Θάλασσας». <br /> <br /> Ένα αφήγημα και μια ονομασία που να μας θυμίζει ότι οι Έλληνες ήταν πάντοτε ένας ναυτικός λαός που ζει σε κάτι βράχια σε ένα ναυτικό σταυροδρόμι, που η ανδρεία και η ναυτοσύνη του έσωσαν τον δυτικό πολιτισμό κοντά σ ένα νησάκι που λέγεται Σαλαμίνα και που κυριαρχεί με ειρηνικά κυρίως ή και πολεμικά πλοία αν χρειαστεί, στις θάλασσες σε ολόκληρο τον κόσμο τα τελευταία 3000 χρόνια, και σκοπεύει να συνεχίσει να κυριαρχεί με οποιοδήποτε μέσο στις δικές του θάλασσες όσο θα υπάρχει. Και ότι το ρητό του Θουκυδίδη (που αποτελεί και έμβλημα του Πολεμικού μας Ναυτικού) «Μέγα γαρ το της θαλάσσης κράτος...» μεταφρασμένο σωστά σε νέα ελληνικά σημαίνει «Η κυριαρχία στη θάλασσα είναι μεγάλο πλεονέκτημα…».<br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ελλάδα, το Μέγα Κράτος της Θάλασσας - Μία πρόταση και ένα αφήγημα

«Μια πρόταση και ένα νέο αφήγημα», αναλύει σε κείμενό του που ανάρτησε στο Facebook ο πρώην πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής της Ευρωπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν, η αναθεώρηση και η Συνθήκη της Λωζάνης

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg4CissC-GNF-iZZ8Ldwlr6iqDKQUyficBHgoU5TYECivZY-X0eHohcF9OUp0IfDnOHlVPb-T8B_nbWXX2ZIzriPUw-7wQhB0zvUw4BAQbMVOyCrpyPbmo2HZ9Hn5NtFL4xmWuHzdHfguE/s1600/erdogan-galazia-patrida.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="777" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg4CissC-GNF-iZZ8Ldwlr6iqDKQUyficBHgoU5TYECivZY-X0eHohcF9OUp0IfDnOHlVPb-T8B_nbWXX2ZIzriPUw-7wQhB0zvUw4BAQbMVOyCrpyPbmo2HZ9Hn5NtFL4xmWuHzdHfguE/s640/erdogan-galazia-patrida.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>ΝΙΚΟΥ ΚΟΥΤΣΟΥ </b><br /> Η τουρκική πολιτική βασίστηκε και βασίζεται στη δύναμη της αναθεώρησης, όχι με τη λογική του δικαίου, αλλά με τη λογική της δύναμης. Μέσα στα πλαίσια αυτά εντάσσονται οι δηλώσεις του Τούρκου προέδρου Ερντογάν και των αξιωματούχων του, αλλά και οι ενέργειές τους: Aγορά του ρωσικού πυραυλικού αμυντικού συστήματος S-400, υπόθεση αεροπλάνων F-35, παραβιάσεις στη Συρία, του ελλαδικού εναέριου χώρου, γαλάζια πατρίδα, ασκήσεις τουρκικού ναυτικού, εκδόσεις NODAM, εισβολή στην κυπριακή Α.Ο.Ζ., κ.ο.κ. <br /> <br /> Τελευταία ο Ερντογάν έβαλε στόχο την αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάνης. Ο πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, υποστήριξε δημόσια ότι αναθεώρηση Διεθνούς Συνθήκης όπως είναι η περίπτωση της Συνθήκης της Λωζάνης, χρειάζεται και την υπογραφή των κυβερνήσεων που έχουν ήδη υπογράψει τη συνθήκη αυτή. Τη συνθήκη αυτή, υπέγραψαν οι κυβερνήσεις Βρετανίας, Γαλλίας, Ιταλίας, Πολωνίας, Βουλγαρίας, Ιαπωνίας, Ρουμανίας, ΗΠΑ, Ελλάδας και Τουρκίας. Πράγμα επομένως αδύνατο (να αναθεωρηθεί). <br /> <br /> Το επιχείρημα αυτό, ότι δηλαδή απαιτείται η υπογραφή όλων των κυβερνήσεων που υπέγραψαν τη Συνθήκη, διατυπώνει και στην απόρρητη έκθεσή του ο Νιχάτ Ερίμ, προσπαθώντας να πείσει ότι η νομική θεμελίωση του Κυπριακού πάνω στη Συνθήκη της Λωζάνης, δημιουργεί τεράστιες δυσκολίες, που δύσκολα ανατρέπονται. Ο Ερίμ ήταν Τούρκος συνταγματολόγος καθηγητής, βουλευτής του Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού κόμματος και Πρωθυπουργός της Τουρκίας μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα στην Τουρκία του 1971. <br /> <br /> Έγραψε ο Ερίμ: «Η απόδοση της Κύπρου στην Τουρκία δεν στηρίζεται σε νομικά αίτια αλλά σε πολιτικά, δηλαδή δεν θα παραχθούν νομικά αλλά πολιτικά αποτελέσματα. Η Τουρκία πρέπει μέχρι τέλους να διατηρήσει τις αξιώσεις της. Πρέπει να λεχθεί ότι στην περίπτωσιν κατά την οποία θα της αποδοθεί η Κύπρος, ο λαός της (Κύπρου, προσθήκη δική μου) θα απολάβει ίσων δικαιωμάτων, δίχως διάκριση θρησκεύματος, φυλής και οικογενειακής καταγωγής.» («Οι απόρρητες εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ σελίδα 14, εκδόσεις Σημερινή 2017). <br /> <br /> Αναθεώρηση επιδιώκει η Τουρκία και προς άλλη κατεύθυνση. Ο Ερντογάν δήλωσε δημόσια ότι η Τουρκία δεν θα έχει κανένα πρόβλημα με τους γείτονές της. Όμως, όχι μόνο δεν έχει προβλήματα, αλλά βρίσκεται σε πόλεμο με όλους σχεδόν τους γείτονές της. Κύρια αιτία είναι ο αναθεωρητισμός που θέλει να επιβάλει προς δύο κατευθύνσεις κυρίως. <br /> <br /> Στην πρώτη περίπτωση, θέλει να ελέγχει τα ενεργειακά της περιοχής, πράγμα που τη φέρνει σε αντιπαράθεση με Σαουδική Αραβία και ΗΠΑ μεταξύ άλλων και στη δεύτερη περίπτωση, θέλει να ηγηθεί του Ισλαμικού κόσμου, πράγμα που τη φέρνει σε αντιπαράθεση μεταξύ άλλων και με την Αίγυπτο. Βάση της διεκδίκησης αυτής δεν είναι άλλη από την αναθεώρηση που επιθυμεί να επιβάλει η Τουρκία. «Οι Αυτοκρατορικές ψευδαισθήσεις» όπως σωστά τις χαρακτήρισε ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, έχουν πάντοτε πηγή τις επιθυμίες του Τούρκου Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος καταφέρνει να υιοθετηθούν και από το εσωτερικό της χώρας του και κυρίως από τον στρατό. <br /> <br /> Ποιες είναι οι αρχές πάνω στις οποίες βασίζει την πολιτική του ο Ερντογάν; <br /> Ο συνολικός πληθυσμός της χώρας του <br /> Η γεωγραφική της θέση <br /> Ο αριθμός του στρατού <br /> Το χαμηλό κόστος της οικονομίας και ο ψηλός ρυθμός ανάπτυξης <br /> Ο τουριστικός προορισμός <br /> Η αξιοποίηση του Διεθνούς Συστήματος και ιδιαίτερα της ανάγκης για ομοφωνία <br /> <br /> Αξιοποιώντας βασικά τις 6 αυτές αρχές, θεωρητικά, διακηρύσσει ότι δεν θα διστάσει να έρθει σε πόλεμο με οποιονδήποτε, οπουδήποτε θίγει τα τουρκικά συμφέροντα, ή ομοεθνών του, και του επιτρέπει να επιβάλλει τους αναθεωρητικούς στόχους του με το αζημίωτο μέχρι τώρα. Όμως, αν δεχθούμε ότι τα κράτη συμπεριφέρονται με βάση τα συμφέροντά τους, και όχι με βάση τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου, εύλογα κατανοούμε ότι η πολιτική του αναθεωρητισμού, και η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας, και κύρια οι προσπάθειές της να γίνει περιφερειακή δύναμη, θίγει και επηρεάζει τα συμφέροντα πολλών. Επομένως, η όποια αντίθεση προς την Τουρκία δεν θα εκδηλωθεί διότι η Τουρκία παραβιάζει τα του Διεθνούς Δικαίου όπως στην περίπτωση της Κύπρου, αλλά διότι θίγει τα συμφέροντά τους με την αναθεώρηση της υφιστάμενης κατάστασης πραγμάτων. Και η Τουρκία θίγει τα συμφέροντα πολλών κρατών.<br /> <br /> <a href="https://www.apopseis.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο Ερντογάν, η αναθεώρηση και η Συνθήκη της Λωζάνης

Του ΝΙΚΟΥ ΚΟΥΤΣΟΥ Η τουρκική πολιτική βασίστηκε και βασίζεται στη δύναμη της αναθεώρησης, όχι με τη λογική του δικαίου, αλλά με τη λογικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Τσαβούσογλου, οι παγίδες της Χάγης και στη γωνία η συνεκμετάλλευση

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiwF9saYu3NAu99bxYCDuO1qdDy7UOvXgVEZjygAEVOhcp2MOKDmnLwWUsP3SKzUMrftv-2orjP30hxPP7NVO5wU-FoKmnTL6hjnQrPpPyE7IM6yf4P_3ImYgA7wh_aDzLmcS9T-ajKO1o/s1600/tsabousoglou.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="777" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiwF9saYu3NAu99bxYCDuO1qdDy7UOvXgVEZjygAEVOhcp2MOKDmnLwWUsP3SKzUMrftv-2orjP30hxPP7NVO5wU-FoKmnTL6hjnQrPpPyE7IM6yf4P_3ImYgA7wh_aDzLmcS9T-ajKO1o/s640/tsabousoglou.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>ΣΤΑΥΡΟΥ ΛΥΓΕΡΟΥ </b><br /> Τον Δεκέμβριο 2017, η κεμαλική αντιπολίτευση κατηγορούσε την κυβέρνηση Ερντογάν ότι δεν ήταν επαρκώς σκληρή εναντίον της Ελλάδας αναφορικά με τις τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο. Από εκείνον τον ανταγωνισμό εθνικισμού και επεκτατισμού σε βάρος της χώρας μας, προέκυψε μία αξιοπρόσεκτη επίσημη δήλωση του Τσαβούσογλου. Τον Δεκέμβριο 2017, η κεμαλική αντιπολίτευση κατηγορούσε την κυβέρνηση Ερντογάν ότι δεν ήταν επαρκώς σκληρή εναντίον της Ελλάδας αναφορικά με τις τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο. Από εκείνον τον ανταγωνισμό εθνικισμού και επεκτατισμού σε βάρος της χώρας μας, προέκυψε μία αξιοπρόσεκτη επίσημη δήλωση του Τσαβούσογλου. <br /> <br /> Απαντώντας, λοιπόν, σε έναν κεμαλικό βουλευτή, που ζητούσε στρατιωτική δράση για την εκδίωξη της Ελλάδας από νησιά του ανατολικού Αιγαίου, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών όρισε τις τρεις εναλλακτικές λύσεις: διπλωματία, προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο και στρατιωτική κατάληψη των νησίδων. Δήλωσε πως η τουρκική κυβέρνηση έχει επιλέξει τη διπλωματία, αλλά εάν δεν προκύψει λύση, θα ζητήσει από την Εθνοσυνέλευση να αποφασίσει ποιος θα είναι ο εναλλακτικός δρόμος, δηλαδή η προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο ή η στρατιωτική δράση. <br /> <br /> Ήταν η πρώτη φορά που η Άγκυρα προσδιόρισε τις εναλλακτικές λύσεις, έστω και δυνητικά. Για τη στρατιωτική κατάληψη των ελληνικών νησίδων, εκ των οποίων αρκετές είναι κατοικημένες, δεν έχουμε να πούμε πολλά. Μία τέτοια ενέργεια εκ των πραγμάτων ισοδυναμεί με κήρυξη πολέμου εκ μέρους της Τουρκίας και όλοι το γνωρίζουν. <br /> <br /> Ας μείνουμε, λοιπόν, στην εναλλακτική της προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο, η οποία για πρώτη φορά είχε μπει με σαφήνεια από την Άγκυρα στο τραπέζι. Για την ακρίβεια, πάντα πρότασσε τις διμερείς διαπραγματεύσεις, αλλά θεωρητικά δεν απέρριπτε την παραπομπή στο Διεθνές Δικαστήριο. Προτιμούσε τις διμερείς διαπραγματεύσεις, επειδή έχει πεισθεί από τις αντιδράσεις της Αθήνας ότι μπορεί να τη ρυμουλκήσει σε διευθετήσεις, οι οποίες θα παρακάμπτουν το διεθνές δίκαιο και θα ευνοούν τα τουρκικά συμφέροντα. Αλλά και την παραπομπή στη Χάγη, η Άγκυρα τη συζητάει μόνο σ’ ένα πλαίσιο, το οποίο επίσης θα παρακάμπτει το διεθνές δίκαιο και επιπροσθέτως θα νομιμοποιεί τις μονομερείς τουρκικές επεκτατικές διεκδικήσεις, καθιστώντας τες νομικές διαφορές. <br /> <br /> Ο Τσαβούσογλου και η αμφισβήτηση του εδαφικού καθεστώτος <br /> <br /> Η Ελλάδα παραδοσιακά ζητούσε η διαφορά για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας να παραπεμφθεί στη Χάγη. Αυτή η θέση, όμως, είχε νόημα όσο δεν υπήρχε τουρκική αμφισβήτηση του εδαφικού καθεστώτος. Πώς θα οριοθετήσει το Διεθνές Δικαστήριο, όταν η μία πλευρά διεκδικεί νησίδες της άλλης; Ο μόνος τρόπος είναι να τεθεί την κρίση του και η εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας. Μπορεί η ελληνική θέση από νομικής απόψεως να είναι ισχυρότατη, αλλά καμία χώρα δεν θέτει την εδαφική της ακεραιότητα στην κρίση τρίτων, ακόμα και δικαστών. <br /> <br /> Το Διεθνές Δικαστήριο δεν είναι “αδιάβροχο” από πολιτικές σκοπιμότητες. Όταν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, ή στην ατζέντα της Χάγης, βρίσκονται για μοίρασμα μόνο ελληνικές νησίδες και καμία τουρκική, η Ελλάδα έχει μόνο να χάσει. Ιδανικές αποφάσεις και 100% δικαίωση είναι εξαιρετικά σπάνια. Η ελληνική πλευρά, λοιπόν, έχει μόνο να χάσει αν μπει σ’ αυτό το μονοπάτι. <br /> <br /> Η Ελλάδα έχει αναγνωρίσει τη γενική δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου (με μία εξαίρεση). Δεδομένου ότι δεν διεκδικεί τίποτα από την Τουρκία, δεν έχει κανένα λόγο να ζητάει παραπομπή. Εάν η Άγκυρα θέλει να προσφύγει μονομερώς εναντίον της Ελλάδας, επειδή θεωρεί ότι αδικείται, μπορεί να το πράξει. Πρέπει προηγουμένως, όμως, να αναγνωρίσει τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου. Δεν το κάνει, βεβαίως, επειδή θα καθίστατο ευάλωτη σε πολλά άλλα επίπεδα. Εκτός αυτού, η θεωρία περί “γκρίζων ζωνών” (σταδιακά έπαψαν να είναι “γκρίζες” και έγιναν τουρκικές) δεν είναι νομική διαφορά για να την λύσει η Χάγη. Είναι όχημα επεκτατισμού και ως εκ τούτου πολιτικό πρόβλημα. <br /> <br /> Η διολίσθηση στις διερευνητικές επαφές <br /> <br /> Δυστυχώς, κατά τη διάρκεια των πολύχρονων ελληνοτουρκικών διερευνητικών επαφών, οι οποίες έχουν εδώ και χρόνια παγώσει, η Αθήνα είχε παρασυρθεί σε διαπραγμάτευση και για προβλήματα που έχουν εγείρει μονομερώς οι Τούρκοι, αλλά και για υποδείξεις που πρέπει να γίνουν προς το Διεθνές Δικαστήριο. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι είχε ανοίξει την πόρτα για εθνικά επιζήμιες εξελίξεις. Η λεγόμενη “πολιτική Ελσίνκι”, την οποία δρομολόγησε η κυβέρνηση Σημίτη (με υπουργό Εξωτερικών τον Γιώργο Παπανδρέου), εκινείτο προς αυτή την κατεύθυνση. <br /> <br /> Υπενθυμίζουμε, πάντως, πως εάν φτάναμε στο σημείο να πάμε για οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, χωρίς να έχουμε επεκτείνει τα χωρικά ύδατα στα 12 μίλια, η οριοθέτηση θα γινόταν με βάση τα έξι μίλια και η Ελλάδα θα έχανε το δικαίωμά επέκτασης. Όσο, πάντως, η Τουρκία βάζει στο τραπέζι εδαφικές διεκδικήσεις ο δρόμος μίας συμφωνίας παραμένει εκ των πραγμάτων κλειστός. <br /> <br /> Είναι αξιοθρήνητο το γεγονός ότι κάποιοι κύκλοι στην Αθήνα συζητούν το ενδεχόμενο να παραπέμψουν στη Χάγη τα προβλήματα ως πακέτο, συμπεριλαμβανομένων και των “γκρίζων ζωνών”. Στην πραγματικότητα, η πλειονότητα της ελληνικής πολιτικής ελίτ βλέπει τη Χάγη όχι ως έναν πολιτισμένο τρόπο επίλυσης μιας διαφοράς με ένα γειτονικό κράτος, αλλά σαν πολιτικό καταφύγιο. <br /> <br /> Τα θυμηθήκαμε όλα αυτά, επειδή αρκετοί πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες στην Αθήνα έχουν φθάσει στο σημείο να επιδιώκουν τον πάση θυσία κατευνασμό της τουρκικής επιθετικότητας με την παραχώρηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στον Ερντογάν. Τότε επεδίωκαν οι όποιες παραχωρήσεις να έχει τη βούλα του Διεθνούς Δικαστηρίου, ελπίζοντας ότι έτσι οι Έλληνες θα το καταπιούν πιο εύκολα. Τώρα, οι ίδιοι παράγοντες ξανασερβίρουν το πιάτο της συνεκμετάλλευσης των όποιων ενεργειακών κοιτασμάτων.<br /> <br /> <a href="https://www.apopseis.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο Τσαβούσογλου, οι παγίδες της Χάγης και στη γωνία η συνεκμετάλλευση

Του ΣΤΑΥΡΟΥ ΛΥΓΕΡΟΥ Τον Δεκέμβριο 2017, η κεμαλική αντιπολίτευση κατηγορούσε την κυβέρνηση Ερντογάν ότι δεν ήταν επαρκώς σκληρή εναντίον...

Διαβάστε την συνέχεια