Και ο Τούρκος κομάντο που ανέβηκε στα Ίμια το 1996 στο “πάλκο” για “εμψύχωση” των Τούρκων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEggWeLLN11e1G_7pS52CTJLzsGa3-QJJDIVAlISWMzeYGv5LPmXBTcZwk8hOtxqYzGUIKKG0SEvmLAQ-y9Ycin6BbtOSCnc8lxsjDzUG5_GXm_39MYwjONK22LJV3eq4pDTiTddpAMGlasL/s1600/%25CE%259A%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CE%25BF+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%25BA%25CE%25BF%25CE%25BC%25CE%25AC%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25BF+%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2585+%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25AD%25CE%25B2%25CE%25B7%25CE%25BA%25CE%25B5+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B1+%25CE%258A%25CE%25BC%25CE%25B9%25CE%25B1+%25CF%2584%25CE%25BF+1996+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF+%25E2%2580%259C%25CF%2580%25CE%25AC%25CE%25BB%25CE%25BA%25CE%25BF%25E2%2580%259D+%25CE%25B3%25CE%25B9%25CE%25B1+%25E2%2580%259C%25CE%25B5%25CE%25BC%25CF%2588%25CF%258D%25CF%2587%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B7%25E2%2580%259D+%25CF%2584%25CF%2589%25CE%25BD+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2581%25CE%25BA%25CF%2589%25CE%25BD.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="330" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEggWeLLN11e1G_7pS52CTJLzsGa3-QJJDIVAlISWMzeYGv5LPmXBTcZwk8hOtxqYzGUIKKG0SEvmLAQ-y9Ycin6BbtOSCnc8lxsjDzUG5_GXm_39MYwjONK22LJV3eq4pDTiTddpAMGlasL/s640/%25CE%259A%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CE%25BF+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%25BA%25CE%25BF%25CE%25BC%25CE%25AC%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25BF+%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2585+%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25AD%25CE%25B2%25CE%25B7%25CE%25BA%25CE%25B5+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B1+%25CE%258A%25CE%25BC%25CE%25B9%25CE%25B1+%25CF%2584%25CE%25BF+1996+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF+%25E2%2580%259C%25CF%2580%25CE%25AC%25CE%25BB%25CE%25BA%25CE%25BF%25E2%2580%259D+%25CE%25B3%25CE%25B9%25CE%25B1+%25E2%2580%259C%25CE%25B5%25CE%25BC%25CF%2588%25CF%258D%25CF%2587%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B7%25E2%2580%259D+%25CF%2584%25CF%2589%25CE%25BD+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2581%25CE%25BA%25CF%2589%25CE%25BD.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Η Άγκυρα είναι προφανές ότι εκτός από εκνευρισμό διακατέχεται και από σύγχυση. Η πτήση Καμμένου στα Ίμια προκάλεσε σκληρές και άστοχες δηλώσεις των υπουργών Άμυνας και Εξωτερικών της Τουρκίας,μια σειρά από “χλιαρά επεισόδια” και μερικές υπερπτήσεις σε ύψος πολύ μεγάλο. Τα “πυροτεχνήματα” συνεχίζονται και σειρά έχει η “εξομολόγηση” του επικεφαλής των Τούρκων κομάντος ο οποίος δηλώνει…υπερήφανος επειδή “πήραμε τα Ίμια χωρίς καμία σφαίρα”. Κάποιος να του πει ότι δεν έχουν πάρει απολύτως τίποτα!<br /><br />Τι μεταδίδει η ΄Αννα Ανδρέου από την Κωνσταντινούπολη για το ΚΥΠΕ:<br /><br />Η “επιτυχία” ήταν ολόκληρου του τουρκικού στρατού και όχι μόνο των 12 κομάντο που ανέβηκαν στα Ίμια στις 30 Ιανουαρίου του 1996 δήλωσε ο απόστρατος Χακάν Τσαλισκάν ο οποίος ήταν ανάμεσα στους 12 το βράδυ εκείνο. Σε συνέντευξή του στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Ανατολού λέει ότι αρχικά οι Έλληνες στρατιώτες δεν τους αντιλήφθηκαν όταν ανέβηκαν στην βραχονησίδα αλλά κατά το πρωί όταν κάποιοι Έλληνες στρατιώτες τους αντιλήφθηκαν πανικοβλήθηκαν, λέει, και διέφυγαν προς την αντίθετη κατεύθυνση. <br /><br />Ο Τούρκος κομάντο δηλώνει έτοιμος να αναλάβει ξανά “καθήκοντα” εάν τον καλέσει η πατρίδα του, λέγοντας πως θέλει να αισθανθεί ξανά έτσι για την πατρίδα του. Ο Χακάν Τσαλισκάν κατατάχθηκε στο τουρκικό ναυτικό το 1986, ως υπαξιωματικός και αποστρατεύτηκε το 2009. Ήταν ανάμεσα στους 12 στρατιώτες που ανέβηκαν στα Ίμια κατά την κρίση. <br /><br /><i>“Η επιχείρηση μεγαλοποιείται αλλά για ένα άτομο που έχει εκπαίδευση κομάντο δεν ήταν μια πολύ δύσκολη επιχείρηση. Για αυτό εκπαιδευτήκαμε. Με την επιχείρηση των Ιμίων η τότε κυβέρνηση έδειξε ότι ο τουρκικός στρατός δεν θα δώσει σε κανέναν τα τουρκικά εδάφη”</i>, ανέφερε. Ο Χακάν Τσαλισκάν <i>είπε ότι η διαταγή για συγκέντρωση δόθηκε το βράδυ της 29ης Ιανουαρίου του 1996. Βγήκαμε από το σπίτι μας και πήγαμε στην μονάδα μας. Κάναμε τις προετοιμασίες μας. Το βράδυ της 30ης Ιανουαρίου βγήκαμε στα Ίμια. Οι καιρικές συνθήκες δεν ήταν καλές γι αυτό και δυσκολευτήκαμε λίγο. Δεν μείναμε πολύ εκεί. Πήγαμε το βράδυ στο νησί και μέχρι το πρωί πήραμε εκεί θέση. Μέχρι να βγούμε στο νησί και μετά δεν μας αντιλήφθηκαν. Κατά το πρωί μας αντιλήφθηκαν οι Έλληνες στρατιώτες που ήταν κοντά στην βραχονησίδα των Ιμίων από την πλευρά της Τουρκίας. Μόλις μας είδαν πανικοβλήθηκαν και από εκεί που ήταν διέφυγαν στην άλλη πλευρά. Μετά την διπλωματική κινητικότητα αποχωρήσαμε από το νησί”. </i><br />Η επιχείρηση ήταν αποτέλεσμα της συντονισμένης εργασίας στοιχείων του τουρκικού στρατού, λέει. <i>“Αυτή δεν ήταν επιτυχία μόνο των 12 στρατιωτών που ανέβηκαν στο νησί αλλά της βούλησης που έδειξε ολόκληρος ο τουρκικός στρατός και η διοίκησής του. Το αποτέλεσμα ήταν υπέρ της Τουρκίας χωρίς να ριχτεί ούτε μια σφαίρα στη βραχονησίδα των Ιμίων. Το αντίκτυπο ήταν πολύ σημαντικό. Μετά την επιχείρηση στα Ίμια άλλαξε ο αρχηγός του ΓΕΕΘΑ της Ελλάδας και στη συνέχεια και η κυβέρνηση. Η πραγματοποίηση αυτής της επιχείρησης από την Τουρκία παρά την ΕΕ και τις ΗΠΑ ήταν πολύ σημαντική”</i>, ανέφερε. Στο μυαλό τους εκείνη τη στιγμή το μόνο που είχαν ήταν να πετύχει η επιχείρηση. <br /><br /><i>“Για χρόνια είχαμε εκπαιδευτεί γι αυτό. Το κράτος γι αυτό πασχίζει για μας. Κάνεις τον σχεδιασμό σου πιστεύοντας ότι δεν θα γυρίσεις. Αν εκείνη τη στιγμή κατά λάθος έπεφτε μια σφαίρα και ξεκινούσε μάχη μπορεί να μην επιστρέφαμε. Για όλα είμασταν έτοιμοι. Σκεφτήκαμε ακόμη μέχρι και να βάλουμε τα βατραχοπέδιλα στα πόδια μας και να επιστρέψουμε κολυμπώντας”</i>, ανέφερε. Ο Χακάν Τσαλισκάν είπε ότι είναι έτοιμοι να αναλάβουν όποιο καθήκον τους αναθέσουν.<i> “Αν μας καλέσουν πάμε χωρίς να το σκεφτούμε. Μπορεί να είναι τα Ίμια, μπορεί να είναι αλλού, θέλω να πάω ξανά. Να αισθανθώ πάλι εκείνο τον αέρα, για την χώρα, για την πατρίδα, να κάνω κάτι. Είμαστε πάντοτε έτοιμοι. Προσφέρουμε εκπαίδευση στις ομάδες μας με την επονομασία ‘Μεγάλη Στιγμή”. Προσφέρουμε εκπαίδευση πως να μένει κανείς εν ζωή στη φύση. Διατηρούμε τη φόρμα μας κάνοντας τη δουλειά που ξέρουμε μέχρι την ημέρα που θα μας χρειαστούν. Μακάρι να μην μας χρειαστούν”</i>, είπε.<div> <br /><a href="http://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Και ο Τούρκος κομάντο που ανέβηκε στα Ίμια το 1996 στο “πάλκο” για “εμψύχωση” των Τούρκων

Η Άγκυρα είναι προφανές ότι εκτός από εκνευρισμό διακατέχεται και από σύγχυση. Η πτήση Καμμένου στα Ίμια προκάλεσε σκληρές και άστοχες δη...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία θέλει “διάλογο”, γράφει το Politico: Τουρκική προσπάθεια να παρασύρει την Αθήνα;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgTX1gaAx_nCqk0KU0bI0lNJrqq7Y1crPQ3DojDiF_BoYxs-Q3ILQtBUuLs3bCuzrJ3eXEbaGyZhbnYDdYyaPENlHb5bajbSPpoit_lrHOAkEWVFaIqU0x7YOHAcKmc3XMX2pAIHgkIbsll/s1600/%25CE%2597+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1+%25CE%25B8%25CE%25AD%25CE%25BB%25CE%25B5%25CE%25B9+%25E2%2580%259C%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25AC%25CE%25BB%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25BF%25E2%2580%259D%252C+%25CE%25B3%25CF%2581%25CE%25AC%25CF%2586%25CE%25B5%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25BF+Politico.+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE+%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2583%25CF%2580%25CE%25AC%25CE%25B8%25CE%25B5%25CE%25B9%25CE%25B1+%25CE%25BD%25CE%25B1+%25CF%2580%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2583%25CF%258D%25CF%2581%25CE%25B5%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD+%25CE%2591%25CE%25B8%25CE%25AE%25CE%25BD%25CE%25B1%253B.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="328" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgTX1gaAx_nCqk0KU0bI0lNJrqq7Y1crPQ3DojDiF_BoYxs-Q3ILQtBUuLs3bCuzrJ3eXEbaGyZhbnYDdYyaPENlHb5bajbSPpoit_lrHOAkEWVFaIqU0x7YOHAcKmc3XMX2pAIHgkIbsll/s640/%25CE%2597+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1+%25CE%25B8%25CE%25AD%25CE%25BB%25CE%25B5%25CE%25B9+%25E2%2580%259C%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25AC%25CE%25BB%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25BF%25E2%2580%259D%252C+%25CE%25B3%25CF%2581%25CE%25AC%25CF%2586%25CE%25B5%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25BF+Politico.+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE+%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2583%25CF%2580%25CE%25AC%25CE%25B8%25CE%25B5%25CE%25B9%25CE%25B1+%25CE%25BD%25CE%25B1+%25CF%2580%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2583%25CF%258D%25CF%2581%25CE%25B5%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD+%25CE%2591%25CE%25B8%25CE%25AE%25CE%25BD%25CE%25B1%253B.jpg" width="640" /></a></div> <br />Η Τουρκία καλεί σε συνομιλίες την Ελλάδα για να αμβλυνθούν οι εντάσεις, σύμφωνα με το σημερινό Politico το οποίο αναφέρει ότι «οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών έχουν επιδεινωθεί μετά από μια αντιπαράθεση επί αμφισβητούμενων νησιών».<br /><br />Το δημοσίευμα αναφέρει ότι ο Υπουργός Άμυνας της Τουρκίας ζήτησε από την Ελλάδα την Κυριακή να συνομιλήσουν επί των διαφορών τους, εν μέσω αυξανόμενων εντάσεων μεταξύ των δύο χωρών τόσο σχετικά με την έκδοση των οκτώ Τούρκων αξιωματικών, όσο και τις καταγγελίες περί παραβιάσεων του ελληνικού εναέριου χώρου.<br /><br />Εν συνεχεία συνοπτικά τα της απόφασης του Αρείου Πάγου περί μη έκδοσης των οκτώ και σημειώνει ότι σε συνέχεια αυτής, ξεκίνησε «ένας νέος γύρος επί αμφισβητούμενων νησιών μεταξύ των δύο χωρών στο Αιγαίο. Την 1η Φεβρουαρίου η Ελλάδα κατηγόρησε την Τουρκία ότι την περασμένη εβδομάδα, προχώρησε σε 138 παραβιάσεις του εναέριου χώρου της πάνω από τα νησιά του Αιγαίου, ενώ ο Έλληνας Υπουργός Άμυνας Πάνος Καμμένος αποκάλεσε τις τουρκικές ενέργειες ‘καουμπόικες γελοιότητες’, σύμφωνα με το Reuters. Ο Τούρκος Υπουργός Άμυνας Fikri Işık απάντησε την Κυριακή, αποκαλώντας τα σχόλια του Έλληνα ομολόγου του ως ‘εξαιρετικά αβάσιμα και ανεύθυνα’».<br /><br />Το δημοσίευμα παραθέτει εν συνεχεία απόσπασμα δήλωσης του Τούρκου Υπουργού Άμυνας στο πλαίσιο συνάντησης του κόμματος ΑΚΡ. Σύμφωνα με τo Politico, ο Fikri Işık ανέφερε: «Φυσικά υπάρχουν προβλήματα που δεν έχουν επιλυθεί μέχρι σήμερα. Αλλά η λύση σε αυτά τα προβλήματα δεν είναι η αμφισβήτηση, αλλά η συνέχεια των διερευνητικών συνομιλιών επ’ αυτών».<br /><br />Το δημοσίευμα καταλήγει σημειώνοντας ότι η Τουρκία επέκρινε την απόφαση του Αρείου Πάγου ως «πολιτική» και απείλησε να ανατρέψει τη συμφωνία για τη διαχείριση των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών.<strong> Αθανάσιος Αθανασίου</strong><br /> <strong><br /></strong> <a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η Τουρκία θέλει “διάλογο”, γράφει το Politico: Τουρκική προσπάθεια να παρασύρει την Αθήνα;

Η Τουρκία καλεί σε συνομιλίες την Ελλάδα για να αμβλυνθούν οι εντάσεις, σύμφωνα με το σημερινό Politico το οποίο αναφέρει ότι «οι σχέσεις ...

Διαβάστε την συνέχεια

Διλήμματα ασφαλείας στο Αιγαίο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUjTn652kLReZv9KlLFHtwDU_eFLQ9MN3EzJJ93FWFfzXI4hIl1k3sqVD-_9NXLM_CQ_0U9WC1Uq3pLZCF1_r9kF0we6yDp3RTYVaEHvvIgvgwdZM3esRsGMI59N0Z-vCACCw4sQOxNPlR/s1600/%25CE%2594%25CE%25B9%25CE%25BB%25CE%25AE%25CE%25BC%25CE%25BC%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B1+%25CE%25B1%25CF%2583%25CF%2586%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25B5%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF+%25CE%2591%25CE%25B9%25CE%25B3%25CE%25B1%25CE%25AF%25CE%25BF.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="330" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUjTn652kLReZv9KlLFHtwDU_eFLQ9MN3EzJJ93FWFfzXI4hIl1k3sqVD-_9NXLM_CQ_0U9WC1Uq3pLZCF1_r9kF0we6yDp3RTYVaEHvvIgvgwdZM3esRsGMI59N0Z-vCACCw4sQOxNPlR/s640/%25CE%2594%25CE%25B9%25CE%25BB%25CE%25AE%25CE%25BC%25CE%25BC%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B1+%25CE%25B1%25CF%2583%25CF%2586%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25B5%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF+%25CE%2591%25CE%25B9%25CE%25B3%25CE%25B1%25CE%25AF%25CE%25BF.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Των <b>Δημήτρη Τσαϊλά και Αλέξανδρου Δρίβα</b>Ο Θουκυδίδης έγραψε για τα αίτια του Πελοποννησιακού Πολέμου. «Η αύξηση ισχύος της Αθήνας, ήταν ο φόβος που ενέπνευσε τη Σπάρτη, και προκάλεσε ένα πόλεμο που ήταν αναπόφευκτος.» Αυτή η περιγραφή είναι συνάμα μια συμβουλή σε ένα ευρύ φάσμα σχέσεων κρατών. Όπως τα έθνη αυξάνονται, απειλούν άλλα έθνη που δεν έχουν άλλη επιλογή παρά να αναλάβουν την απειλή πολύ σοβαρά. Συχνά, αυτή η απειλητική συμπεριφορά είναι ακούσια. Οι μελετητές των διεθνών σχέσεων έχουν ονομάσει αυτή την ιδέα, «δίλημμα ασφαλείας» και διαπιστώνουμε ότι συμβαίνει ξανά και ξανά, τόσο σε στρατηγικά θέματα όσο και σε επιχειρησιακό επίπεδο συγκρούσεων. Ένα δίλημμα ασφαλείας για την εθνική μας πολιτική είναι και ο ζωτικός χώρος του Αιγαίου που το γειτονικό κράτος της Τουρκίας προσπαθεί εναγωνίως να υφαρπάξει.<br /><br />Από την ανεξαρτησία τους, Τουρκία και Ελλάδα έχουν εμπλακεί σε μια παρατεταμένη αμοιβαία εχθρότητα, με κάθε χώρα να επιθυμεί να ενισχύσει την ασφάλεια και την αυτο-προστασία της. Για το σκοπό αυτό, έχουμε αποκτήσει σύγχρονα όπλα, με συνεχή ανταγωνισμό σε εξελιγμένη στρατιωτική τεχνολογία, και συνεργαστήκαμε με ισχυρούς οργανισμούς και κράτη. Κινήσεις από τη μία χώρα θα μπορούσε να προκαλέσει την άλλη να αισθάνεται καχυποψία και ανασφάλεια. Ωστόσο, ο κύριος λόγος πίσω από την κλιμάκωση του φαύλου κύκλου της δυσπιστίας και της εχθρότητας οφείλεται στην παρερμηνεία των κινήτρων και των προθέσεων των ιθυνόντων και στις δύο χώρες. Ως αποτέλεσμα, τόσο στην Άγκυρα, όσο και την Αθήνα φαίνεται να έχουμε παγιδευτεί σε αυτό που χαρακτηρίσαμε παραπάνω ως δίλημμα ασφάλειας. Αυτό έχει επιβαρύνει το κόστος, με τις σχεδόν καθημερινές στρατιωτικές αντιπαλότητες μεταξύ των δύο χωρών που μπορεί να οδηγήσουν σε κρίση ακόμη και σε σημειακό ή γενικευμένο πόλεμο.<br /><br />Η πρόσφατη επιθετικότητα της Τουρκίας εκτιμώ ότι είναι μια ευκαιρία για την αναθέρμανση του πολιτικού ρεαλισμού, και ορθολογικής αντίληψης αποφυγής ενός νέου γύρου οικοδόμησης θεσμικών συμφωνιών ως κάστρων στην άμμο. Αν η Ελλάδα είναι σοβαρή χώρα που προσέχει την άμυνα και την ασφάλειά της, ο χρόνος έχει φτάσει για την ανοικοδόμηση και την ενίσχυση της αποτρεπτικής μας ισχύος. Καμία από τις εκφράσεις οργής ή ανησυχίας δεν θα αλλάξουν την πραγματικότητα, ότι η τουρκική προκλητικότητα θα κλιμακώνεται συνεχώς. Η αυξανόμενη αστάθεια στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική είναι πραγματικά γεγονότα, όπως είναι η αυξημένη γεωστρατηγική αυτοπεποίθηση της Ρωσίας, η αμυντική ανικανότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα προειδοποιητικά σημάδια ότι η Αμερική πρόκειται να μεταβάλλει τις στρατηγικές της προτεραιότητες.<br /><br />Σε αυτό το σημείο οι περισσότερες από τις εκτιμήσεις για το μέλλον των διατλαντικών σχέσεων δείχνουν μια τεκτονική μετατόπιση των ΗΠΑ στην εσωστρέφεια και καθιστά σαφές ένα πράγμα, οι επόμενοι μήνες θα είναι είτε, το τέλος, της ισχυρής συμμαχίας των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρώπης γύρω από τις βασικές αρχές της εθνικής ασφάλειας, ή ο επανακαθορισμός του ρόλου του ΝΑΤΟ ως μιας αμυντικής συμμαχίας, με εντεινόμενο το δημόσιο αίσθημα που επιτάσσει στις Ηνωμένες Πολιτείες και μόνο για τα δικά της γεωστρατηγικά συμφέροντα.<br /><br />Το δικό μας Εθνικό συμφέρον σήμερα είναι ακριβώς το ίδιο όπως έχει οριστεί για τα τελευταία 185 χρόνια. Δηλαδή να εξασφαλιστεί η φυσική ασφάλεια της χώρας, η οικονομική ευημερία, η προστασία της ζωής και των περιουσίων των πολιτών. Το πραγματικά ενδιαφέρον μέρος της στρατηγικής μιας κυβέρνησης, ως εκ τούτου, συχνά αρχίζει με την αντίληψη της φύσης του διεθνούς περιβάλλοντος και των κύριων απειλών που θέτουν σε αμφισβήτηση αυτά τα βασικά συμφέροντα. <br /><br />Εν ολίγοις, για να μη βρεθούμε σε δυσάρεστες εκπλήξεις τα σύγχρονη έθνη, καταρτίζουν αποτρεπτικά και αμυντικά σχέδια έκτακτης ανάγκης για να αναπτύξουν την αποτρεπτική τους ισχύ. Η ανικανότητα ενός έθνους θα έχει ως αποτέλεσμα να υποστεί εισβολή καθώς ο κίνδυνος παρερμηνείας της εικόνας και κλιμάκωσης απειλής, δίδει τη δυνατότητα στον εχθρό να γίνει πιο απειλητικός. Καθώς όλο και περισσότερο η Τουρκία βλέπει να δέχεται πλήγματα στις στρατηγικές της επιλογές του μεγαλοϊδεατισμού, το πρόβλημα στο Αιγαίο θα επιδεινωθεί.<br /><br />Η Ελλάδα έχει μια δυαδική επιλογή: είτε να επικεντρώσει και ενισχύσει τις σχέσεις της με τις Ηνωμένες Πολιτείες σε στρατηγικό επίπεδο για να καλύψει τα κενά ασφαλείας που θα δημιουργηθούν, ή να διατηρηθεί το status quo, με την όποια εναπομένουσα συναίνεση στα ελληνο-τουρκικά με την κρίσιμη σημασία της διατλαντικής σύνδεσης. Για πρώτη φορά το δίλημμα ασφάλειας της Ελλάδας είναι ορατό και πραγματικό. Πρέπει να πάρουμε στα σοβαρά την οικοδόμηση της αποτρεπτικής μας ισχύος, ή να αποδεχτούμε την ταχεία περιθωριοποίηση μας και να επιστρέψουμε στους γείτονες να μας απειλούν.<br /><br />Όλα τα παραπάνω, στέκονται στον προβληματισμό δημιουργίας μιας νέας ατζέντα την οποία η ελληνική εξωτερική πολιτική οφείλει να προσαρμόσει στις ανάγκες του πολυπολικού κόσμου. Οι δύο βασικοί άξονες προβληματισμού για τον στρατηγικό μας σχεδιασμό, οφείλουν να είναι δύο επιταγές του πολιτικού ρεαλισμού: Πρώτον, η αρχή της αυτοβοήθειας η οποία αποδέχεται την ύπαρξη ενός άναρχου διεθνούς περιβάλλοντος στο οποίο κυριαρχεί η καχυποψία και ο υπολογισμός των συμφερόντων (καλώς ή κακώς, όπως έχει δείξει η ιστορία, βραχυπρόθεσμων συμφερόντων). Η ενίσχυση της Άμυνας και η διαρκής εκπαίδευση των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας οφείλουν να αντιμετωπιστούν ως προτεραιότητες καθώς η εσωτερική ομαλότητα, εξασφαλίζεται από την αποτροπή κινδύνων (πλέον και ασύμμετρων απειλών). Δεύτερον, ο σχεδιασμός μιας σύγχρονης και αποδοτικής στρατηγικής εξωτερικής εξισορρόπησης. Η δημιουργία συμμαχιών, δεν είναι εύκολη γι’ αυτό και χρειάζεται η καλή ανάγνωση «εχθρών και φίλων». Επιπρόσθετα, η εξωτερική εξισορρόπηση, στέλνει και ένα μήνυμα στη διεθνή κοινότητα πως η χώρα δεν επιθυμεί την απομόνωση και πιστεύει στη συνεργασία.<br /><br />Στην Ανατολική Μεσόγειο, η Ελλάδα καλείται να καλύψει δύο στόχους: Ο πρώτος, είναι η διατήρηση της εδαφικής της ακεραιότητας και η αποτροπή του εξ ανατολών κινδύνου. Η τουρκική απειλή έχει γίνει πολύ πιο σύνθετη από το να υπολογίζεται απλά ως μια χώρα που απειλεί με casus belli σε περιπτώσεις που δεν ικανοποιούνται τα αιτήματά της (βλ. δορυφοροποίηση της Αλβανίας, ψευδομουφτής στη Θράκη κτλ). Ο σχεδιασμός μιας εξωτερικής εξισορρόπησης από την ελληνική πλευρά, θα δώσει το σήμα μιας συνεργατικής-περιφερειακής πρωτοβουλίας που έχει ανάγκη όλη η περιοχή και θα εγκιβωτίσει τα ελληνο-τουρκικά ζητήματα σε μια περιφερειακή ατζέντα.<br /><br />Ο δεύτερος στόχος, αφορά την συνείδηση της ελληνικής γεωστρατηγικής αξίας, ειδικά τώρα που η Γερμανία με την Τουρκία, περνούν σε ένα ψυχρό επίπεδο σχέσεων. Μια τέτοια εξέλιξη, αποδεικνύει ότι η Ελλάδα είναι απαραίτητη ακόμη και γι’ αυτήν την «πλαδαρή» Ε.Ε και για κάθε μορφή Ε.Ε, που πρόκειται να προκύψει μελλοντικά. Ο ευρωπαϊκός νότος και οι ευρωπαϊκές χώρες της Μεσογείου, αποτελούν κομμάτι του ελληνικού χώρου επιρροής. Ένας τέτοιος σχεδιασμός, θα βοηθήσει την Ελλάδα στο να διεκδικήσει καλύτερες οικονομικές συμφωνίες στο μέλλον (αναφορικά με το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής της) καθώς η Μεσογειακή Διάσκεψη στα πλαίσια της Ε.Ε της 9ης Σεπτεμβρίου 2016 στην Αθήνα, επαναλήφθηκε λίγες μέρες πριν στη Λισαβόνα, γεγονός που δείχνει ότι η ευρωπαϊκή Μεσόγειος, αποκτά σημάδια συνοχής.<br /><br />Η διεθνής πολιτική και η ιστορία αυτής μας θυμίζουν έντονα ένα απόσπασμα που ανήκει στον πνευματικό εγκέλαδο του 19ου αιώνα, του Φρειδερίκου Νίτσε ο οποίος μας βοηθά να συλλάβουμε την παραπάνω σύζευξη (μεταξύ αρχής αυτοβοήθειας και εξωτερικής εξισορρόπησης). Εκείνος έλεγε : «Όταν βοηθάς τον εαυτό σου, ξαφνικά, όλοι αρχίζουν να σε βοηθούν».<div> <br /><a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Διλήμματα ασφαλείας στο Αιγαίο

Των Δημήτρη Τσαϊλά και Αλέξανδρου Δρίβα Ο Θουκυδίδης έγραψε για τα αίτια του Πελοποννησιακού Πολέμου. «Η αύξηση ισχύος της Αθήνας, ήταν ο...

Διαβάστε την συνέχεια

Παρά τα πλήγματα, “μαλακό στόχο” μας βλέπει η Τουρκία;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_vm6bKmXRdfmPGWsxQM_pw2B7VhU9oP9RUXfilXKuc1MWK3_h_AjBddUMP-ea2tIYvUOdIhbkmBLx76OEpmX1Fb0lZALNi9jhsuCikK2FFwhvBChz8hdYW5Ntkkuen8GzE_Nzx2Z2gS8k/s1600/%25CE%25A0%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25AC+%25CF%2584%25CE%25B1+%25CF%2580%25CE%25BB%25CE%25AE%25CE%25B3%25CE%25BC%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B1%252C+%25E2%2580%259C%25CE%25BC%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25B1%25CE%25BA%25CF%258C+%25CF%2583%25CF%2584%25CF%258C%25CF%2587%25CE%25BF%25E2%2580%259D+%25CE%25BC%25CE%25B1%25CF%2582+%25CE%25B2%25CE%25BB%25CE%25AD%25CF%2580%25CE%25B5%25CE%25B9+%25CE%25B7+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1%253B.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="330" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_vm6bKmXRdfmPGWsxQM_pw2B7VhU9oP9RUXfilXKuc1MWK3_h_AjBddUMP-ea2tIYvUOdIhbkmBLx76OEpmX1Fb0lZALNi9jhsuCikK2FFwhvBChz8hdYW5Ntkkuen8GzE_Nzx2Z2gS8k/s640/%25CE%25A0%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25AC+%25CF%2584%25CE%25B1+%25CF%2580%25CE%25BB%25CE%25AE%25CE%25B3%25CE%25BC%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B1%252C+%25E2%2580%259C%25CE%25BC%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25B1%25CE%25BA%25CF%258C+%25CF%2583%25CF%2584%25CF%258C%25CF%2587%25CE%25BF%25E2%2580%259D+%25CE%25BC%25CE%25B1%25CF%2582+%25CE%25B2%25CE%25BB%25CE%25AD%25CF%2580%25CE%25B5%25CE%25B9+%25CE%25B7+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1%253B.jpg" width="640" /></a></div> <br /><i><br />Το κρίσιμο ερώτημα που –σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες– απασχολεί το ελληνικό Γενικό Επιτελείο είναι εάν οι τελευταίες τουρκικές κινήσεις εντάσσονται ή όχι σ’ ένα σχέδιο πρόκλησης θερμού επεισοδίου. Αν και οι εκτιμήσεις είναι ότι το καθεστώς Ερντογάν δεν κινείται προς αυτή την κατεύθυνση, οι ένοπλες δυνάμεις προετοιμάζονται και γι’ αυτό το ακραίο ενδεχόμενο.</i><br /><br />Του <b>ΣΤΑΥΡΟΥ ΛΥΓΕΡΟΥ</b><br /><br />Σύμφωνα με στρατιωτικό παράγοντα, τα τελευταία χρόνια ο συσχετισμός δυνάμεων μεταξύ των δύο χωρών καθίσταται ολοένα και πιο δυσχερής για την Ελλάδα σ’ όλα τα επίπεδα. Όταν, μάλιστα, από το 2018 η Τουρκία θα αρχίσει να παραλαμβάνει το νέας γενιάς αμερικανικό μαχητικό αεροσκάφος F-35, που εκτός των άλλων έχει και χαρακτηριστικά στελθ (δεν εντοπίζεται εύκολα από τα ραντάρ), θα αρχίσει να αποκτά και πλήρη κυριαρχία στον αέρα.<br /><br />Η ίδια πηγή προσθέτει ότι η Τουρκία θα αποκτήσει κυριαρχία και στη θάλασσα όταν θα αρχίσει να παραλαμβάνει τα μεγάλου εκτοπίσματος πολεμικά σκάφη θαλάσσιας κυριαρχίας TF-2000 (το πρόγραμμα προβλέπει τη ναυπήγηση έξι τέτοιων σκαφών μέχρι το 2028).<br /><br />Αν και οι προοπτικές στο επίπεδο του συσχετισμού δυνάμεων είναι σκοτεινές, λόγω και των επιπτώσεων που έχει η μακρόχρονη οικονομική κρίση στον εξοπλισμό και κατ’ επέκτασιν στο αξιόμαχο των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, ο ίδιος παράγοντας υπογραμμίζει ότι η παρούσα συγκυρία καθιστά –με ορθολογικούς όρους– απαγορευτική μία στρατιωτικού τύπου τουρκική επιθετική κίνηση.<br /><br />Η απόφαση του Αρείου Πάγου να μην εκδοθούν οι οκτώ έχει ανεβάσει τη θερμοκρασία στις διμερείς σχέσεις. Το γεγονός αυτό –σύμφωνα με τις συγκλίνουσες εκτιμήσεις του Γενικού Επιτελείου και του υπουργείου Εξωτερικών– θα οδηγήσει το επόμενο διάστημα σε κλιμάκωση των τουρκικών προκλήσεων. Αυτές, όμως, δεν αναμένεται να υπερβούν τα γνωστά όρια.<br /><br />Το μόνο ανησυχητικό είναι ότι ο Ερντογάν θεωρεί πως λόγω της οικονομικής κρίσης η Ελλάδα είναι ευάλωτη στις πιέσεις. Ο πειρασμός του, λοιπόν, είναι να τις κλιμακώσει με σκοπό να αναγκάσει την κυβέρνηση Τσίπρα να παραδώσει τους Τούρκους αξιωματικούς που έχουν ζητήσει άσυλο. Γι’ αυτό και η Άγκυρα έστειλε πρόσθετο φάκελο.<br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι αντίστοιχες υποθέσεις εξετάζονται και από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως το Βέλγιο και η Γερμανία. Είναι προφανές πως εάν η Ελλάδα αποφάσιζε να εκδώσει τους Τούρκους αξιωματικούς, η Άγκυρα θα είχε ένα ισχυρό επιχείρημα έναντι των άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Γι’ αυτό και επιμένει.<br /><br />Ας σημειωθεί ότι τον Απρίλιο του 2012 η Άγκυρα είχε αρνηθεί να εκδώσει στη Βαγδάτη τον σουνίτη πρώην Ιρακινό αντιπρόεδρο Χασίμι, ο οποίος αντιμετώπιζε τη βαρύτατη κατηγορία ότι είχε οργανώσει ομάδες θανάτου εναντίον του σιιτικού στοιχείου. Με ποιο επιχείρημα; Ότι δεν θα είχε δίκαιη δίκη! Και όχι μόνο αυτό. Ο Ερντογάν είχε φροντίσει να τον συναντήσει.<br /><br />Ας σημειωθεί στο σημείο αυτό ότι η Άγκυρα έχει υποχρεωθεί να αρχίσει την εκπόνηση νέων επιτελικών σχεδίων ειδικά για την περιοχή της Θράκης. Θεωρεί δεδομένο πως οι Τούρκοι αξιωματικοί που έχουν ζητήσει άσυλο έχουν παραδώσει στις ελληνικές αρχές τα απόρρητα τουρκικά επιτελικά σχέδια. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι για ένα σημαντικό διάστημα, η όποια τουρκική επιθετική δυνατότητα στον Έβρο έχει εξουδετερωθεί.<br /><br />Πολύ περισσότερο που από οι εδρεύουσες στην ευρωπαϊκή Τουρκία δυνάμεις έχουν αποδυναμωθεί, λόγω της μεταφοράς μηχανοκίνητων και τεθωρακισμένων μονάδων στη Συρία. Υπενθυμίζουμε ότι στο συριακό μέτωπο οι Τούρκοι δεν τα πάνε καθόλου καλά. Τέσσερις μήνες μετά την έναρξη της επιχείρησης “Ασπίδα του Ευφράτη”, οι δυνάμεις τους όχι μόνο παραμένουν κολλημένες στα περίχωρα της συριακής πόλης Αλ Μπαμπ, αλλά και έχουν υποστεί σημαντικές απώλειες από τους 500 περίπου τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους που είναι οχυρωμένοι εκεί.<br /><br />Σ’ αυτό το μέτωπο πρέπει να προστεθεί και η ανοικτή πληγή λόγω του παρατεταμένου ανταρτοπόλεμου στη νοτιοανατολική Τουρκία. Σύμφωνα με τουρκικές πηγές, οι πολεμικές συγκρούσεις στο Ιράκ και στη Συρία έχουν επιτρέψει στο ΡΚΚ όχι μόνο να προμηθευθεί πολύ πιο αποτελεσματικό οπλισμό σε σύγκριση με το παρελθόν, αλλά και να εκπαιδευθεί, γεγονός που συνεπάγεται μεγαλύτερες απώλειες για τους Τούρκους.<br /><br />Σύμφωνα με διπλωματική πηγή, ναι μεν ο Ερντογάν αποδίδει σημασία στην έκδοση των Τούρκων αξιωματικών, αλλά δεν πρόκειται να διακινδυνεύσει εμπλοκές που μπορούν να εγείρουν εμπόδια στη διαδικασία που με το δημοψήφισμα του Απριλίου θα τον μετατρέψει σε πρόεδρο-σουλτάνο. Στο ίδιο μήκος κύματος και στρατιωτική πηγή, η οποία μας είπε χαρακτηριστικά: «Είναι πολύ διαφορετικό η Τουρκία να στέλνει δυνάμεις στη Συρία εναντίον των Κούρδων και του ISIS από το να προκαλέσει ένα θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο που μπορεί να εξελιχθεί σε γενικευμένη σύρραξη».<br /><br />Πέρα από την τρέχουσα ελληνική ρητορική, ανεξάρτητοι στρατιωτικοί παρατηρητές θεωρούν ότι οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις διατηρούν, έστω και με τα δόντια, την αποτρεπτική ικανότητά τους. Μπορούν, δηλαδή, ακόμα να προκαλέσουν βαρύτατα πλήγματα στην τουρκική πλευρά σ’ όλα τα επίπεδα.<br /><br />Ο σημαντικότερος λόγος που καθιστά απαγορευτική μία τουρκική επιθετική κίνηση στο Αιγαίο είναι το γεγονός ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις έχουν αποδεκατιστεί από το κύμα των διώξεων που ακολούθησε το πραξικόπημα του περασμένου Ιουλίου. Οι αριθμοί είναι αποκαλυπτικοί.<br /><br />Ο αριθμός των αξιωματικών που έχουν φυλακισθεί ή απολυθεί υπερβαίνει τους 6.000 και συνεχώς μεγαλώνει, ενώ 3.000 βρίσκονται σε καθεστώς ανάκρισης. Τέσσερις στους 10 ανώτατους αξιωματικούς έχουν φυλακισθεί ή απολυθεί, γεγονός που έχει δημιουργήσει μεγάλα κενά στο επίπεδο των επιτελικών λειτουργιών. Στο επίπεδο των κάθε είδους σπουδαστών στρατιωτικών σχολών ο αριθμός των φυλακισθέντων ή απολυθέντων έχει φθάσει τις 16.000.<br /><br />Στον κρίσιμο τομέα της πολεμικής αεροπορίας το πλήγμα είναι βαρύτατο. Έχουν φυλακισθεί ή απολυθεί 250 πιλότοι. Σύμφωνα και με δήλωση Τούρκου ανώτατου αξιωματικού, ο οποίος έχει ζητήσει άσυλο σε ευρωπαϊκή χώρα, η έλλειψη πιλότων δημιουργεί σοβαρά προβλήματα ακόμα και στις επιχειρήσεις βομβαρδισμού στόχων του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία.<br /><br />Για να καλύψει κάπως τα πολλά κενά, το τουρκικό Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας ανακάλεσε στην ενεργό υπηρεσία πιλότους που έχουν αποστρατευθεί λόγω ηλικίας. Το πρόγραμμα ταχύρυθμης εκπαίδευσης νέων πιλότων θα πάρει χρόνο και γι’ αυτό επιστρατεύονται επιλεκτικά πιλότοι της πολιτικής αεροπορίας, οι οποίοι εκπαιδεύονται στον χειρισμό μαχητικών.<br /><br />Δεν είναι, όμως, μόνο οι αριθμοί. Το ρήγμα που έχει δημιουργηθεί στους κόλπους των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων είναι πολύ βαθύ και επηρεάζει καταλυτικά το αξιόμαχό τους. Είναι ενδεικτικό ότι υπάρχουν πιλότοι που παρότι δεν έχουν απολυθεί και συνεχίζουν να εκτελούν αποστολές, θεωρούνται ύποπτοι και ως εκ τούτου υποχρεώνονται να δίνουν καθημερινά το παρόν στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής τους! Εξίσου ενδεικτικό είναι ότι η υποσμηναγός Μπουλμπούλ που συνόδευσε τους αρχηγούς των επιτελείων στη βόλτα τους στα νερά των Ιμίων συνελήφθη όταν επέστρεψε στη βάση της με την κατηγορία ότι είχε σχέσεις με το τάγμα του Γκιουλέν.<br /><br />Ένας ακόμα λόγος που καθιστά απαγορευτική μία επιθετική κίνηση στο Αιγαίο είναι ότι ο Ερντογάν πιστεύει πως οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις δεν έχουν εκκαθαρισθεί πλήρως και ως εκ τούτου είναι πολύ επιφυλακτικός απέναντί τους. Είναι ενδεικτικό ότι στις 10 Ιανουαρίου ψηφίσθηκε νόμος που μεταφέρει κρίσιμες αρμοδιότητες του αρχηγού ΓΕΕΘΑ στον υπουργό Άμυνας. Αυτός θα διορίζει τους διοικητές των κλάδων, θα αποφασίζει τις προαγωγές και θα έχει υπό τον έλεγχό του τις στρατιωτικές σχολές.<br /><br />Για την κατάσταση στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις είναι ενδεικτικό ότι ο τέως αρχηγός του ΓΕΕΘΑ στρατηγός Μπασμπούγ εξέφρασε την άποψη πως εάν το πραξικόπημα δεν είχε αποτύχει θα είχαν προσχωρήσει και όσοι διοικητές στην κρίσιμη στιγμή δίστασαν ή τήρησαν στάση αναμονής. Την ίδια άποψη εξέφρασε και ο απόστρατος εισαγγελέας της στρατιωτικής Δικαιοσύνης Ουτσόκ: «εάν είχε συλληφθεί ο πρόεδρος, η στρατιωτική ιεραρχία θα είχε νομιμοποιήσει το πραξικόπημα».<br /><br />Ούτως εχόντων των πραγμάτων, είναι λογικό να υποθέσουμε πως ο Ερντογάν φοβάται να εξωθήσει τα πράγματα σε μία ελληνοτουρκική σύγκρουση. Μία τέτοια σύγκρουση εκ των πραγμάτων θα έδινε μεγάλα περιθώρια αυτόνομων κινήσεων στους στρατηγούς, οι οποίοι ενδεχομένως να τα χρησιμοποιούσαν για την ανατροπή του.<br /><br />Τέλος, ούτε το διεθνές περιβάλλον ευνοεί μία τουρκική επιθετική κίνηση στρατιωτικού χαρακτήρα. Το κλίμα για τη νεοοθωμανική Τουρκία είναι αρνητικό σ’ όλη τη Δύση. Αν και ο Τραμπ δεν έχει ακόμα εκδηλώσει τις προθέσεις του για την περιοχή μας, οι μέχρι τώρα ενδείξεις οδηγούν στην εκτίμηση πως οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις είναι πιθανότερο να επιδεινωθούν παρά να βελτιωθούν. Αντιθέτως, η θεώρηση που τον τελευταίο καιρό κυριαρχεί και στο Στέητ Ντηπάρτμεντ και στο Πεντάγωνο είναι ότι η Ελλάδα από χώρα δεύτερης γραμμής έχει γεωπολιτικά μετατραπεί σε χώρα πρώτης γραμμής και ως εκ τούτου πρέπει να αντιμετωπισθεί αναλόγως.<br /><br />Ο Ερντογάν επιδιώκει να ρίξει γέφυρες προς το νέο ένοικο του Λευκού Οίκου, αλλά τουλάχιστον μέχρι τώρα δεν τα έχει καταφέρει. Ο Τραμπ, λόγω και της ισλαμοφοβίας του, δεν αναμένεται να παίξει το χαρτί “Τουρκία”. Είναι ενδεικτικό ότι τις τελευταίες ημέρες οι Αμερικανοί προμηθεύουν τους Κούρδους της Συρίας με τεθωρακισμένα οχήματα.<br /><br />Πιθανότατα, μάλιστα, οι «ασφαλείς ζώνες» για τους Σύριους πρόσφυγες (για τις οποίες έχει μιλήσει ο Τραμπ) θα είναι οι κουρδικές περιοχές στη βόρειο Συρία και όχι κάποιες περιοχές υπό τουρκικό έλεγχο, όπως επεδίωκε η Άγκυρα. Εάν συμβεί αυτό, η Τουρκία θα ζήσει τον εφιάλτη της.<br /><br />Από όλα τα παραπάνω συνεπάγεται ότι αντικειμενικά η Τουρκία δεν έχει περιθώρια να επιχειρήσει μία στρατιωτικού χαρακτήρα επιθετική κίνηση στη Θράκη και στο Αιγαίο. Αυτό, βεβαίως, δεν πρόκειται να εμποδίσει τους νεοοθωμανούς να επαναφέρουν με ένταση τις χρόνιες μονομερείς επεκτατικές διεκδικήσεις, όπως τη θεωρία περί “γκρίζων ζωνών”. Ούτε να χρησιμοποιούν την απειλή χρήσης στρατιωτικής βίας ως πολιτικό όπλο. <br /><br />Οι δηλώσεις του πρωθυπουργού Γιλντιρίμ για τις 130 βραχονησίδες, οι αντίστοιχες δηλώσεις του αντιπροέδρου του Καϊνάκ, καθώς και η έμμεση πλην σαφής απειλή του υπουργού Εξωτερικών Τσαβούσογλου ότι η Τουρκία μπορεί να δημιουργήσει στρατιωτικό τετελεσμένο κινούνται σ’ αυτό ακριβώς το πλαίσιο. Στο ίδιο πλαίσιο εγγράφεται και η τουρκική διαμαρτυρία για την ελληνική άσκηση στην Κω.<br /><br />Η 21η επέτειος από τα γεγονότα στα Ίμια ήταν μία ευκαιρία για τους Τούρκους να κάνουν επίδειξη δύναμης και να ασκήσουν πίεση στην Ελλάδα για να ακυρώσει την απόφαση του Αρείου Πάγου. Είναι αξιοσημείωτο ότι η κεμαλική αξιωματική αντιπολίτευση, που συνήθως πλειοδοτεί σε επεκτατισμό, απέδωσε τη βόλτα των αρχηγών των επιτελείων στα Ίμια στην προσπάθεια του Ερντογάν να μαζέψει ψήφους ενόψει του δημοψηφίσματος.<br /><br />Η Αθήνα, πάντως, παρακολουθεί με προσοχή και ετοιμότητα, αλλά αποφεύγει επιμελώς να απαντήσει στις τουρκικές προκλήσεις κατά τρόπο που να οδηγεί σε κλιμάκωση. Η εκτίμηση που κυριαρχεί είναι ότι ο Ερντογάν δεν πρόκειται να υπερβεί το όριο και να στείλει π.χ. κομάντος στα Ίμια. Εκτός των άλλων και επειδή μία τέτοια ενέργεια έρχεται σε αντίθεση και με τη συμφωνία του 1996 “όχι σημαίες, όχι στρατιώτες, όχι πλοία”.<br /><br />Αναμένεται, ωστόσο, μία σημαντική αύξηση της εισροής προσφύγων-μεταναστών προς τα νησιά του βορείου Αιγαίου. Στη σύνοδο, μάλιστα, των υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ στις 15-16 Φεβρουαρίου, η Άγκυρα θα πιέσει για τον τερματισμό της αποστολής των πλοίων της Συμμαχίας στο Αιγαίο. Σύμφωνα με ΝΑΤΟϊκή πηγή, όμως, η Τουρκία είναι απομονωμένη και το αίτημά της δεν πρόκειται να γίνει δεκτό.<div> <br /><a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Παρά τα πλήγματα, “μαλακό στόχο” μας βλέπει η Τουρκία;

Το κρίσιμο ερώτημα που –σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες– απασχολεί το ελληνικό Γενικό Επιτελείο είναι εάν οι τελευταίες τουρκικές κινήσε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο αγωγός East Med και ο διαμελισμός της Τουρκίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjSuW9s5PyFolFWvEu5TkY5mZ7LhhwKsAb2k8G25w5oryDGr49MG2KWz-XLhkZ1qaPD5LgkA0oS3AcaIa_KeCliMsaJ0ybnfxzpH2_J7Q4tiI3iPnx7f3N_SeFR3dHGvPSjORh_9TVzy9cl/s1600/%25CE%259F+%25CE%25B1%25CE%25B3%25CF%2589%25CE%25B3%25CF%258C%25CF%2582+East+Med+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CE%25BF+%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25B1%25CE%25BC%25CE%25B5%25CE%25BB%25CE%25B9%25CF%2583%25CE%25BC%25CF%258C%25CF%2582+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582..jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="364" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjSuW9s5PyFolFWvEu5TkY5mZ7LhhwKsAb2k8G25w5oryDGr49MG2KWz-XLhkZ1qaPD5LgkA0oS3AcaIa_KeCliMsaJ0ybnfxzpH2_J7Q4tiI3iPnx7f3N_SeFR3dHGvPSjORh_9TVzy9cl/s640/%25CE%259F+%25CE%25B1%25CE%25B3%25CF%2589%25CE%25B3%25CF%258C%25CF%2582+East+Med+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CE%25BF+%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25B1%25CE%25BC%25CE%25B5%25CE%25BB%25CE%25B9%25CF%2583%25CE%25BC%25CF%258C%25CF%2582+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582..jpg" width="640" /></a></div> <br /> Ο east med είναι ένας αγωγός που με υποθαλάσσια διαδρομή θα ξεκινάει απο το Ισραήλ και θα ενώνει τα κοιτάσματα της Αιγύπτου-Κύπρου-Κρήτης-Ιονίου ,θα περνάει στην Ιταλία και θα καταλήγει στην κεντρική Ευρώπη.Ο αγωγός αυτός έχει προκριθεί απο Ελλάδα-Ισραήλ -Ιταλία και όλες οι μελέτες βιωσιμότητας έχουν δείξει ότι είναι εφικτή η υλοποίηση του την οποία θα αναλάβει όμιλος εταιριών με επικεφαλής την ιταλική Edisson.<br /> <b><br /></b> <b>O east med είναι ένας αγωγός που ούτε η Γερμανία θέλει αλλά ούτε και η Ρωσία.</b><br /> <br /> Η Γερμανία δεν τον θέλει διότι δεν θα τον ελέγχει και προτιμά τον αγωγό ΤΑΡ ο οποίος θα συνδέει το Αζερμπαϊτζάν-Γεωργία-Τουρκία-Ελλάδα-Βόρεια Ήπειρο-Ιταλία -Αυστρία-Γερμανία κΑΙ ο οποίος θα ελέγχεται από την Γερμανία και τους συμμάχους της Τουρκία και Αζερμπαϊτζάν.<br /> <br /> Η Ρωσία πάλι δεν θέλει τον east med διότι έτσι θα χάσει το ενεργειακό μονοπώλιο στην Ευρώπη.Ούτε τον ΤΑΡ θέλει αλλά αυτό είναι ένα πρόβλημα που θα λυθεί με εκ νέου εισβολή στην Γεωργία.<br /> <br /> Η Ρωσία γνωρίζει ότι ο east med ΄θα συνδέει περιοχές με τεράστια κοιτάσματα (Κύπρος Αίγυπτος, Κρήτη) και ότι έτσι θα καταστεί,όποτε κατασκευαστεί, ως μια εναλλακτική για την Ευρώπη η οποία θα μπορέσει κάλλιστα να την ανεξαρτοποιήσει από το ρωσικό αέριο.Εάν δε στα κοιτάσματα αυτά συνυπολογίσουμε και την σύνδεση του east med με τα κοιτάσματα του Ιρακινού Κουρδιστάν και της Μοσούλης του Ιρακ, περιοχες που ήδη παράγουν και εξάγουν υδρογονάνθρακες, τότε ο east med θα υποσκελίσει εντελώς το ρωσικό αέριο στην Ευρώπη.<br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjKilL3zsQ9uSJVyHWTqNhKujM-Juy-tcVT-q9-22pYrZYonSOdpHgl49gATuHgMAEWo5d0dSC-_1j-hZ7AVY4l54ZLLbvyW2hnUBH0eARp7lGjpNAccZtx3YbZFKLcn4wCZwOI4-Wvq8c/s1600/krudish_corridor.jpg"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjKilL3zsQ9uSJVyHWTqNhKujM-Juy-tcVT-q9-22pYrZYonSOdpHgl49gATuHgMAEWo5d0dSC-_1j-hZ7AVY4l54ZLLbvyW2hnUBH0eARp7lGjpNAccZtx3YbZFKLcn4wCZwOI4-Wvq8c/s640/krudish_corridor.jpg" /></a> <br /> <i><span style="font-size: x-small;"><br /></span></i> <i><span style="font-size: x-small;">TO KOΥΡΔΙΚΟ ΕΝΙΑΙΟ ΚΡΑΤΟΣ ΠΟΥ ΑΠΕΥΧΟΝΤΑΙ ΡΩΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΟΚΥΨΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΟΚΚΙΝΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ(ΡΟΖΑΒΑ) ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΙΤΡΙΝΗ ( ΙΡΑΚΙΝΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ) </span></i><br /> <br /> Η Ρωσία έχει ως μοναδικό έσοδο την εξαγωγή υδρογονανθάκων και η Ευρώπη αποτελεί την κύρια αγορά.Γιαυτό και η Ρωσία έχει επιτρέψει στην Τουρκία να εισβάλει στην Βόρεια Συρία και να διασπάσει την ενιαία κουρδική περιοχή που θέλουν οι Κούρδοι, την περιοχή που θα προκύψει από την ένωση του Ιρακινού αυτόνομου Κουρδιστάν με την βόρεια Συρία, την Κουρδική Ροζάβα.Αυτή η περιοχή εάν κάποτε ενωθεί σε ένα ενιαίο Κουρδικό κράτος θα αποτελέσει τον διάδρομο μεταφοράς υδρογονανθράκων από Ιρακ και Κουρδιστάν προς τον east med κάτι που η Ρωσία δεν θέλει.<br /> <br /> Ο Ομπάμα παρόλο που ήθελε την ίδρυση Κουρδικού Κράτους με την ένωση της βόρειας Συρίας με το αυτόνομο Ιρακινό Κουρδιστάν, τελικά άφησε την Τουρκία να εισβάλλει στην Αλ Μπαμπ και να δισπάσει αυτή την περιοχή. Μεγάλο ρόλο έπαιξαν και οι απειλές του Ερντογάν για κλείσιμο του Ιντσιρλίκ και δόσιμο του στην Ρωσία.<br /> <br /> Η Ρωσία δεν θέλει την Ευρώπη να εισάγει αέριο και πετρέλαιο από άλλες πηγές .Οι προσπάθειες της Ευρώπης για εξομάλυνση της κατάστασης στην Λιβύη δεν πέτυχαν και ΄ηδη η Ρωσία έχει διανύσει μεγάλη απόσταση προς την μετατροπή της Λιβύης σε δορυφόρο της Εάν η Ευρώπη κατάφερνε πρωτη να καταπολεμήσει τους τζιχαντιστές στην Λιβύη και να στηρίξει την νόμιμη κυβέρνηση τότε θα μπορούσε να πάρει πετρέλαιο από αυτή, αλλά δεν τα κατάφερε επειδή δεν υπάρχει ευρωπαϊκός στρατός.<br /> <br /> <b>Τώρα η Ρωσία αφού ΄΄καπελώσει΄΄και δορυφοροποίησει την Λιβύη θα ελέγχει και τις εξαγωγές πετρελαίου της.</b><br /> <br /> Παρακάτω θα διαβάσετε μια αριστουργηματική ανάλυση απο το tribune.gr, θα διαβάσετε πρώτα τους φόβους των Τούρκων για την στάση του Τραμπ ο οποίος θέλει την ίδρυση ΄΄ζωνών ασφαλείας΄΄ στην βόρεια Συρία-Ροζάβα όπου θα μπορούν να βρίσκουν καταφύγιο οι άμαχοι και οι πρόσφυγες και όπου θα δεν θα υπάρχουν στρατιωτικές δυνάμεις των αντιμαχόμενων.<br /> <br /> Οι Τούρκοι φοβούνται ότι οι ζώνες αυτές δεν θα είναι τίποτα άλλο από ένα πρόσχημα για να κερδηθεί τελικά έδαφος από τους Κούρδους και μάλλον έχουν δίκιο. Ουτε κι οι Ρώσοι θέλουν αυτές τις ζώνες, ο Ρώσος ΥΠΕΞ Σεργκέι Λαβρόφ τις δύο τελευταίες μέρες έχει καταφερθεί εναντίον των ζωνών αυτών σε όλους του τόνους και με όλη την δύναμη και επιρροή του. Τουρκία και Ρωσία δεν θέλουν τελικά την ίδρυση του ενιαίου Κουρδικού κράτους σε Βόρεια Συρία και Ιρακινό Κουρδιστάν και αυτό για να μην δημιουργηθεί ένας διάδρομος που θα τροφοδοτεί τον east med που με την σειρά του θα απεξαρτησει την Ευρώπη από το ρωσικό αέριο.<br /> <br /> Έτσι εξηγείται η αποστολή θωρακισμένων οχημάτων απο τις ΗΠΑ προς τους Κούρδους μαχητές πριν απο μερικές ημέρες. <br /> <br /> Ο Τραμπ όμως θέλει το Κουρδιστάν για να δημιουργήσει ένα ανάχωμα στο νέο ΄΄δρομο του μεταξιού΄΄ της Κίνας προς την Ευρώπη και για να ικανοποιήσει το αίτημα του Ισραήλ για έλεγχο των υδάτων της Μ.Ανατολής . Εαν όμως ιδρυθει αυτό το Κουρδικό κράτος στα νότια σύνορα της Τουρκίας τότε είναι θέμα χρόνου να ιδρυθεί και Κουρδικό ανεξάρτητο κράτος μέσα στην Τουρκία, δηλαδή στο τουρκικό Κουρδιστάν όπου μαίνεται ο πόλεμος εδώ και 30 χρόνια. Εκτός από αυτό, ο Ερντογάν φοβάται ότι ενδεχόμενη ίδρυση Κουρδικών κρατών θα οδηγήσει τους Κούρδους έξω απο τον πολιτικό έλεγχο και έτσι θα χάσει πολλά εκατομμύρια ψήφων στο επερχόμενο δημοψήφισμα του Απριλίου για την αλλαγή του πολιτεύματος σε προεδρική δημοκρατία.Πολλοί Κούρδοι σήμερα και σε αντίθεση με την κοινή πεποίθηση ψηφίζουν Ερντογάν είτε για λόγους θρησκευτικούς, είτε διότι πιστεύουν ότι μπορεί και πάλι να επιτευχθεί μαι συμφωνία όπως αυτή του Μαρτίου του 2013 και που προέβλεπε αυτονομία , συμφωνία που τελικά δεν τηρήθηκε , είτε διότι έχουν κουραστέι και καμφθεί απο τις τουρκικές αγριότητες .Πάντα μιλάμε για τα εκατομμύρια Κούρδων που ζούνε σε μεγάλα αστικά κέντρα και όχι για τους ανυπότακτους της Ανατολίας<br /> <br /> Ο αγωγός east med είναι μια παράμετρος που έχει παραγνωρισθεί, αλλά αποτελεί το κλειδι για την κατανόηση των εξελίξεων στην περιοχή μας .<br /> <br /> Ο Ερντογάν φοβάται ότι ο Τραμπ θα διαμελίσει την Τουρκία – Τι ομολογεί η Yeni Safak<br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjKilL3zsQ9uSJVyHWTqNhKujM-Juy-tcVT-q9-22pYrZYonSOdpHgl49gATuHgMAEWo5d0dSC-_1j-hZ7AVY4l54ZLLbvyW2hnUBH0eARp7lGjpNAccZtx3YbZFKLcn4wCZwOI4-Wvq8c/s1600/krudish_corridor.jpg"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjKilL3zsQ9uSJVyHWTqNhKujM-Juy-tcVT-q9-22pYrZYonSOdpHgl49gATuHgMAEWo5d0dSC-_1j-hZ7AVY4l54ZLLbvyW2hnUBH0eARp7lGjpNAccZtx3YbZFKLcn4wCZwOI4-Wvq8c/s640/krudish_corridor.jpg" /></a><br /> <br /> Στο νέο άρθρο του Ιμπραήμ Καραγκιούλ στη σκληρά ερντογανική εφημερίδα <a href="http://www.yenisafak.com/en/columns/ibrahimkaragul/safe-zone-or-terror-corridor-just-wait-until-this-referendum-passes-2035804">Yeni Safak</a>, η οποία θεωρείται το απευθείας φερέφωνο του Ερντογάν,<br /> ο αρθρογράφος και αρχισυντάκτης της εφημερίδας, μετά από εκατοντάδες φλύαρες λέξεις όπου προσπαθεί να πείσει ότι αναδύεται μια νέα <br /> «υπερδύναμη» Τουρκία (την αναφέρει ως «κεντρική δύναμη» αντί για «περιφερειακή»), η οποία θα είναι «εξωστρεφής» (μια άλλη περιγραφή του <br /> ιμπεριαλισμού), εστιάζει στις δύο μεγάλες φοβίες του ερντογανικού χαλιφάτου αυτή τη στιγμή.<br /> <br /> Πρώτα επιτίθεται σε όσους εναντιώνονται στο επικείμενο δημοψήφισμα στην Τουρκία, μέσα στον Απρίλιο, στο οποίο οι Τούρκοι καλούνται να <br /> εγκρίνουν τη συνταγματική μεταρρύθμιση που θα αλλάξει το πολίτευμά τους από προεδρεύομενη σε προεδρική δημοκρατία, με υπερενισχυμένο Πρόεδρο – <br /> σουλτάνο τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.<br /> <br /> Ο Καραγκιούλ απειλεί ευθέως όσους διαφωνούν με το δημοψήφισμα, ότι θα κηρυχθούν τρομοκράτες και εχθροί του καθεστώτος:<br /> <br /> «Είναι ξεκάθαρο ότι όλοι οι πολιτικοί κύκλοι που στέκονται ενάντιοι στο δημοψήφισμα, το οποίο είναι ένα από τα <br /> σημαντικότερα βήματα στη μεταμόρφωσή του συστήματος, θα χάσουν και θα εξαντληθούν. (…) Η ψήφος στο δημοψήφισμα βεβαίως και θα περάσει δίχως <br /> απώλειες, αλλά όλοι θα θεωρηθούν υπεύθυνοι από το τι θα κάνουν και τι στάση θα κρατήσουν. Εκείνοι που λένε «όχι» στη θέληση του δημοψηφίσματος<br /> θα τοποθετηθούν στην ίδια πλευρά με τους γκιουλενιστές, το Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν (PKK) και τις ξένες επεμβάσεις που έχουν βάλει στόχο τη<br /> χώρα. Καθώς τα γράφω αυτά δεν έχω καμία αμφιβολία σχετικά με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος».<br /> <br /> Γιατί απειλεί το φερέφωνο του Ερντογάν όσους πουν «όχι» στη συνταγματική μεταρρύθμιση ότι θα θεωρηθούν εχθροί του κράτους;<br /> <br /> Διότι οι δημοσκοπήσεις στην Τουρκία δίνουν ένα περίπου 30% να υποστηρίζει τη συνταγματική μεταρρύθμιση που θα ανακηρύξει τον Ερντογάν <br /> πρόεδρο-σουλτάνο.<br /> <br /> Ο Ερντογάν χρειάζεται ποσοστό πάνω από το 50%. Η απόσταση είναι μεγάλη, ο χρόνος είναι λίγος, δύο μήνες, η τρομοκρατία είναι το μόνο <br /> όπλο που γνωρίζει το ισλαμιστικό καθεστώς για πάρει τις ψήφους που χρειάζεται.<br /> <br /> <b>Ο Ερντογάν φοβάται τον Τραμπ</b><br /> <br /> Ο άλλος μεγάλος φόβος του καθεστώτος της Άγκυρας, όπως προκύπτει από το ίδιο άρθρο, είναι η θέληση του Ντόναλντ Τραμπ να δημιουργήσει «ζώνες ασφαλείας» στη Συρία.<br /> <br /> Περιοχές δηλαδή που θα επικρατεί ειρήνη και ασφάλεια για τους αμάχους.<br /> <br /> Ο Καραγκιούλ ομολογεί ότι το σχέδιο «ζωνών» του Τραμπ δεν έχει καμία σχέση με παρόμοιους τουρκικούς σχεδιασμούς στην περιοχή.<br /> <br /> Ο Καραγκιούλ φοβάται ότι ο Τραμπ επιθυμεί να ανακηρύξει ως «ζώνη ασφαλείας» το συριακό Κουρδιστάν, δηλαδή να ενσαρκώσει τον χειρότερο εφιάλτη της Τουρκίας.<br /> <br /> «Είναι ένα θέμα στο οποίο πρέπει να έχουμε στραμμένη την προσοχή μας… Η Τουρκία, η Ρωσία και το Ιράν αποφάσισαν ότι η εκεχειρία <br /> στη Συρία είναι πολύ σημαντική και πρέπει να συνεχιστεί.<br /> <br /> Κάθε προσπάθεια να καταστραφεί αυτή ίσως να σημαίνει μια [πολεμική] επιχείριση όχι μόνο στη Συρία αλλά και στην Τουρκία. Ο κίνδυνος εδώ θα <br /> είναι από τη συμπεριφορά της νέας διακυβέρνησης των ΗΠΑ.<br /> <br /> Ο πρόεδρος Τραμπ διέταξε για μια «ζώνη ασφαλείας» που ίσως να μην είναι το ίδιο σχέδιο ζώνης ασφαλείας που η Τουρκία δεν κατάφερε να τους <br /> πείσει να δεχθούν.<br /> <br /> Δίνοντας ο Τραμπ μια τέτοια εντολή, αμέσως μετά που διαδέχτηκε τον πρόεδρο Ομπάμα, ο οποίος απέρριψε αυτή τη θεωρία και έσυρε τη Συρία σε <br /> αδιέξοδο, ίσως να μην είναι μια «ζώνη ασφαλείας», ίσως να σχετίζεται με το σχέδιο του «τρομοκρατικού διαδρόμου».<br /> <br /> Οι ΗΠΑ, που ανακήρυξαν το σχετιζόμενο με το PKK κουρδικό κόμμα της Συρίας PYD εταίρο τους, ενάντια στη σύμμαχό τους Τουρκία, αλλά απέτυχαν <br /> να δημιουργήσουν τον «τρομοκρατικό διάδρομο» με αυτή την οργάνωση, ίσως εφαρμόζουν το ίδιο σχέδιο ονομάζοντάς το «ζώνη ασφαλείας».<br /> <br /> Προσπαθώ να τραβήξω την προσοχή σε έναν μεμονωμένο κίνδυνο.<br /> <br /> Η εκεχειρία θα συνεχιστεί, το συριακό ζήτημα θα λυθεί, η συνεργασία Τουρκίας-Ρωσίας-Ιράν θα συνεχιστεί. Οι ΗΠΑ καταστρέφοντας όλα αυτά και <br /> ξεκινώντας τον πόλεμο ξανά θα καταλήξει [ο πόλεμος] με την πολιορκία τηςΤουρκίας.<br /> <br /> Είμαι βέβαιος ότι η χώρα μας και οι ηγέτες του κράτους γνωρίζουν αυτό τον κίνδυνο».<br /> <br /> Η Τουρκία από το 2014 ζητούσε άδεια από τους Αμερικανούς να εισβάλει στη βορειοδυτική Συρία για να δημιουργήσει μια «ζώνη ασφαλείας» δυτικά <br /> του Ευφράτη, δήθεν για να προστατεύσει τους εκτοπισμένους Σύρους αμάχους.<br /> <br /> Ο πραγματικός λόγος που η Τουρκία ήθελε να εισβάλει στη Συρία ήταν για να δημιουργήσει μια «σφήνα» ανάμεσα στα κουρδικά εδάφη ώστε να μην <br /> επιτρέψει τη δημιουργία ενιαίας κουρδικής επικράτειας στη βόρεια Συρία.<br /> <br /> Αυτή η συριακή κουρδική επικράτεια στη βόρεια Συρία, που φτάνει σχεδόν μέχρι τις ακτές της Μεσογείου, είναι ο λεγόμενος «κουρδικός <br /> διάδρομος».<br /> <br /> Από τον κουρδικό διάδρομο, με νέους αγωγούς, θα μεταφέρονται πετρέλαια και φυσικά αέρια στη Μεσόγειο από το Ιράκ και το Ιράν δίχως να<br /> περνάνε μέσα από την Τουρκία.<br /> <br /> Εκεί ίσως θα συναντιόνται με τον ελληνοϊσραηλινό υποθαλάσσιο αγωγό EastMed και θα τροφοδοτούν την Ευρώπη.<br /> Το σχέδιο αυτό είναι η Συμμαχία των Αρχαίων Λαών (Ancient Nations Alliance), δηλαδή Ελλήνων, Ισραηλινών, Κούρδων και Ασσυρίων στη Μέση Ανατολή.<br /> Αυτό τον κουρδικό διάδρομο είναι που οι Τούρκοι αποκαλούν «τρομοκρατικό διάδρομο».<br /> Και δίνουν αγώνα να μην υπάρξει, γιατί έτσι θεωρούν ότι θα τεθεί η Τουρκία σε πολιορκία και στη συνέχεια θα διαμελιστεί.<br /> <br /> Για αυτό και στις 24 Αυγούστου 2016 εισέβαλαν στη βορειοδυτική Συρία,με άδεια των Ρώσων και όχι των Αμερικανών, για να πάρουν τα εδάφη που <br /> ήθελαν ώστε να μην επιτρέψουν το άνοιγμα του κουρδικού διαδρόμου.<br /> <br /> Τώρα τι μας λέει ο Καραγκιούλ; Παραδέχεται ότι δεν έχουν τον Τραμπ μαζί τους. Και φοβούνται, αυτό ομολογεί στην ουσία, ότι ο Τραμπ θα είναι<br /> ο μοιραίος άνθρωπος για την Τουρκία.<br /> <br /> Δείτε σε χάρτη τον κουρδικό διάδρομο. Όπως θα παρατηρήσετε όλα τα βέλη καταλήγουν στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου:<br /> <br /> <img src="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEh8SbdfCGd4-NB-W3o7n24m4zKDP6LAC9Q045ZLKVJrxV6V4s6GdkJ8vjIgGCsj7Vgao481Bx0-85QUvM8aFq5ZbSgUZTlCkIwKTZ45ktbfWcQGjrMe9-z6J8KQrsxO82sHuRWdvFeAFIQ-7IZ-RWiqi8TRMatKJMrPpRSSC8I4k1T5KzVI=s0-d" /><a href="https://hellenicsunrise.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο αγωγός East Med και ο διαμελισμός της Τουρκίας

Ο east med είναι ένας αγωγός που με υποθαλάσσια διαδρομή θα ξεκινάει απο το Ισραήλ και θα ενώνει τα κοιτάσματα της Αιγύπτου-Κύπρου-Κρήτης...

Διαβάστε την συνέχεια

Συρία: Γιατί η Τουρκία παίζει το μέλλον της στην Αλ Μπαμπ – ΑΝΑΛΥΣΗ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiVf7fHQ3HtEKsSZVVqZmhchNik8IKpoHEHyn_OnEkqjF1sFqkw5iTPsNCh47uaK6WzhmOX18JbCty11F6pWr4qGDhg2E6iomtr4ri5V0hCJWo_v4Xku2TeMqV2cqSf_uVygrmYm_kbuAyX/s1600/%25CE%25A3%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25B1.+%25CE%2593%25CE%25B9%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25AF+%25CE%25B7+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1+%25CF%2580%25CE%25B1%25CE%25AF%25CE%25B6%25CE%25B5%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25BF+%25CE%25BC%25CE%25AD%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25BF%25CE%25BD+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD+%25CE%2591%25CE%25BB+%25CE%259C%25CF%2580%25CE%25B1%25CE%25BC%25CF%2580.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="330" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiVf7fHQ3HtEKsSZVVqZmhchNik8IKpoHEHyn_OnEkqjF1sFqkw5iTPsNCh47uaK6WzhmOX18JbCty11F6pWr4qGDhg2E6iomtr4ri5V0hCJWo_v4Xku2TeMqV2cqSf_uVygrmYm_kbuAyX/s640/%25CE%25A3%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25B1.+%25CE%2593%25CE%25B9%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25AF+%25CE%25B7+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1+%25CF%2580%25CE%25B1%25CE%25AF%25CE%25B6%25CE%25B5%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25BF+%25CE%25BC%25CE%25AD%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25BF%25CE%25BD+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD+%25CE%2591%25CE%25BB+%25CE%259C%25CF%2580%25CE%25B1%25CE%25BC%25CF%2580.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <em>Η Τουρκία παίζει το μέλλον των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας στην Αλ Μπαμπ στη Συρία. Η γιγαντιαία επιχείρηση Ασπίδα του Ευφράτη, καρκινοβατεί. Τι λένε τα στοιχεία</em><br /> <br /> Η Επιχείρηση με την κωδική ονομασία Ασπίδα του Ευφράτη, η εισβολή δηλαδή των Τ.Ε.Δ.(Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων) στην Βόρεια Συρία συνιστά μια κρίσιμη λειτουργία για την Τουρκία. Ως στόχοι της επιχείρησης το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας της, είχε ορίσει:<br /> <ol> <li>Την ασφάλεια των τουρκικών συνόρων με την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας του Ισλαμικού κράτους</li> <li>Την αποφυγή δημιουργίας ενιαίας Κουρδικής οντότητας στην Βόρεια Συρία</li> </ol> Οι δύο αυτοί στόχοι εξυπηρετούν απόλυτο το όραμα της Μεγάλης Τουρκίας κυρίαρχο στοιχείο στον Ερντογανισμό του ιδεολογήματος εκείνου το οποίο βασίζεται στην σύζευξη Παντουρκισμού-Πανισλαμισμού -Αλυτρωτισμού.<br /> <br /> Η εξέλιξη της λειτουργίας αυτής είναι γνωστή. Τους τέσσερις πρώτους μήνες οι δύο φάσεις της επιχείρησης ολοκληρώθηκαν απρόσκοπτα για το τουρκικό κράτος. Επιτεύχθηκαν όλοι οι καθορισμένοι επιχειρησιακοί στόχοι στον άξονα Jarablus-Azaz με την συνολικά «εκκαθαρείσθα» έκταση να ανέρχεται στα 3100 τετραγωνικά χιλιόμετρα.<br /> <br /> Δεν συνέβη όμως το ίδιο κατά τον τον τελευταίο πέμπτο (5ο) μήνα.<br /> <br /> <strong>Οι απώλειες για τον τουρκικό στρατό σε έμψυχο δυναμικό και εξοπλισμό έχουν αυξηθεί δραματικά, ενώ οι δυνάμεις του παραμένουν καθηλωμένες πέριξ της πόλης Αλ Μπαμπ.</strong><br /> Η εμπλοκή των Τ.Ε.Δ. στην πρώτη πραγματική μάχη κατά των μαχητών του Ισλαμικού κράτους οι οποίοι υπερασπίζονται την μικρή αλλά τεράστιας στρατηγικής σημασίας πόλη Al-Bab στα βορειοανατολικά του Χαλεπίου δεν εξελίσσεται σύμφωνα με τις προσδοκίες της Άγκυρας.<br /> Παρά τις<strong> ενισχύσεις των Τ.Ε.Δ</strong>. που δραστηριοποιούνται γύρω από την Αλ Μπαμπ με νέα τάγματα καταδρομών (επίλεκτες μονάδες του που έχουν αποκτήσει εμπειρία σε “αντιτρομοκρατικές” επιχειρήσεις εναντίον του ΡΚΚ) με τεθωρακισμένες μονάδες, παρά το γεγονός πως ο αριθμός των δυνάμεων του τουρκικού στρατού στην περιοχή της Αλ Μπαμπ έχει φτάσει και έχει ξεπεράσει το επίπεδο των δυνάμεων του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (FSA), <strong>η επιχείρηση καρκινοβατεί.</strong><br /> Το Ισλαμικό κράτος έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα αποτελεσματικό σε τακτικό επίπεδο.<br /> <br /> Μάχεται πλέον μέχρις εσχάτων μέχρι τελευταίου ανδρός, χρησιμοποιεί ελεύθερους σκοπευτές, παγιδεύει τα πάντα με εκρηκτικούς μηχανισμούς, χρησιμοποιεί τις επιθέσεις αυτοκτονίας ιδιαίτερα με παγιδευμένα αυτοκίνητα και επιτυγχάνει να έτσι να μεγιστοποιεί τις απώλειες για τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις σε όλα τα επίπεδα<br /> <br /> Η εξέλιξη των μαχών καταδεικνύει πως το ISIS διαθέτει μεγάλες ποσότητες όπλων και πυρομαχικών, συμπεριλαμβανομένων και των αντιαρματικών πυραύλων.<br /> Οι δε εξελίξεις στο Ιράκ επιτρέπουν στην ισλαμική οργάνωση να ενισχύσει ακόμα περισσότερο την θέση του στην Συρία.<br /> <br /> H πόλη Αλ Μπαμπ έχει μεταβληθεί σε σωρούς ερειπίων συνεπεία των βομβαρδισμών από την Τουρκική-Ρωσική πολεμική αεροπορία και από το τουρκικό πυροβολικό.<br /> Παρόλα αυτά η αντίσταση του ISIS δεν κάμπτεται , διαφαίνεται κατά συνέπεια πως έχει οργανώσει υπόγεια ένα τέτοιο αμυντικό σύστημα ικανό να του επιτρέπει να διατηρεί το αξιόμαχο του.<br /> Ο ακριβής αριθμός της δύναμης του σε άνδρες δεν είναι δυνατόν να διαπιστωθεί. Οι εγκλωβισμένοι «άμαχοι» μεταβάλλονται σε μαχητές της οργάνωσης εν ριπή οφθαλμού και τούμπαλιν.<br /> <br /> Οι ΤΕΔ έχουν κινητοποιήσει την τελευταία λέξη της τεχνολογίας την οποία διαθέτει η τουρκική αμυντική βιομηχανία σε μια προσπάθεια να εντυπωσιάσουν με τον εξοπλισμό τους.<br /> <strong>Το μέλλον της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας</strong> όχι άδικα υποστηρίζουν πολλοί αρθρογράφοι <strong>διακυβεύεται στα ερείπια της πόλης Αλ Μπαμπ</strong>,πόλης-προπύργιο για το Ισλαμικό κράτος.<br /> Οι μέχρι σήμερα απώλειες για τον τουρκικό στρατό ανέρχονται σε πάνω από 50 άνδρες<br /> Σύμφωνα με ανεπίσημες τουρκικές πηγές, από την ημέρα έναρξης της Επιχείρησης «Ασπίδα του Ευφράτη» μέχρι σήμερα έχουν προσβληθεί από αντιαρματικά βλήματα 15 άρματα μάχης M60T Sabra, 3 M60A3 TTS, 10 Leopard 2A4, 5 τεθωρακισμένα οχήματα ACV-15, 2 αυτοκινούμενα πυροβόλα T-155 και ένα Kirpi MRAP, εκ των οποίων ολικές θεωρούνται οι απώλειες των 3 M60T και του ενός M60A3 (στοιχεία και από το<strong> <a class="twitter-timeline-link" data-expanded-url="http://e-amyna.com" dir="ltr" href="https://t.co/LLrxyYLW9r" rel="nofollow noopener" target="_blank" title="http://e-amyna.com"><span class="js-display-url">e-amyna.com</span></a></strong>).<br /> <br /> Το συριακό Παρατηρητήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, επικαλούμενο αυτόπτες μάρτυρες αναφέρει πως 352 άμαχοι, συμπεριλαμβανομένων 77 παιδιών και 48 γυναικών έχουν σκοτωθεί από τις Τ.Ε.Δ κατά τους βομβαρδισμούς του πυροβολικού και τις αεροπορικές επιδρομές τους τελευταίους πέντε μήνες.<br /> <br /> Στοχευμένα δημοσιεύματα στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης κάνουν λόγο για μια κακώς προγραμματισμένη και εξελισσόμενη επίθεση παρά την ισχυρή δύναμη πυρός η οποία και την υποστηρίζει.<br /> Μιλούν επίσης για μια επίθεση η οποία ναι μέν είναι στα μέτρα του δυνατού για τις Τ.Ε.Δ., όμως απαιτεί δε μια πιο καλύτερη χρήση των διπλωματικών ικανοτήτων (ως συνέβη στην Jarablus).<br /> Ο μεγαλύτερος ρεαλισμός στον καθορισμό των στόχων της επιχείρησης με την κωδική ονομασία Ασπίδα του Ευφράτη, θα επιτρέψει ο<strong>ι στρατιωτικές επιτυχίες να εδραιωθούν και σε πολιτικό επίπεδο.</strong><br /> <strong><br /></strong> Δεν λείπουν και οι αιχμές κατά των ΗΠΑ (πολιτική Ομπάμπα), πως δεν στήριξαν την δράση αυτή στον επιθυμητό βαθμό. Αυτά σε συνέχεια παλαιότερων δημοσιευμάτων που έφεραν Αμερικανικό Πεντάγωνο να έχει δρομολογήσει διαλυτικές διαδικασίες εντός Συριακού Ελεύθερου Στρατού (FSA).<br /> Αναφέρουν τέλος ξεκάθαρα πως <strong>σε μεσοπρόθεσμη βάση, η ενίσχυση της διπλωματικής θέσης της Τουρκίας θα εξαρτηθεί από την ικανότητά της να δημιουργήσει μια σχέση εμπιστοσύνης με τις ΗΠΑ</strong>, όπως επέτυχε με τη Ρωσία.<br /> <br /> Η εξισορρόπηση αυτή θα δώσει στην Τουρκία κατά τους Τούρκους «αρθρογράφους» μεγαλύτερη επιρροή στην διαδικασία αποκατάστασης της ειρήνης στη Συρία.<br /> Τον Φεβρουάριο του 2011 με αφορμή τις διαδηλώσεις κατά της Τουρκίας στα Κατεχόμενα της Κύπρου ο Ταγίπ Ερντογάν είχε δηλώσει μεταξύ των άλλων: Μας λένε να φύγουμε.. Λένε να φύγει η Τουρκία. Ποιος είσαι ρε φίλε; Έχω νεκρούς και τραυματίες στρατιώτες εγώ εκεί… Έχω στρατηγικό ενδιαφέρον..<br /> <br /> Η παράδοση η οποία και δημιουργήθηκε για τον τουρκικό στρατό τόσο στα κατεχόμενα της Κύπρου το 1974, στο Ιράκ το 1990 (Νότιο Κουρδιστάν), φέρει τον τουρκικό στρατό να μην εγκαταλείπει τον γεωγραφικό χώρο στον οποίο βρήκαν τον θάνατο στελέχη του.<br /> Στον αντίποδα οι Ρωσικοί βομβαρδισμοί έχουν σαν στόχο τον νότιο τομέα της πόλης Αλ Μπαμπ, σε μία προσπάθεια να επιταχυνθεί η προέλαση των στρατευμάτων του καθεστώτος Ασαντ, τα οποία και απέχουν περί τα 7 χιλιόμετρα από την πόλη.<br /> <br /> Είναι δεδομένο πως η επιχείρηση των Τ.Ε.Δ. <strong>«Ασπίδα του Ευφράτη» δεν μπορεί να ξεπεράσει τα όρια τα οποία της έχει θέσει η ρωσική διπλωματία</strong>.<br /> <br /> Αυτό με την σειρά του επάγεται πως δεν θα υπάρξει πολεμική αναμέτρηση μεταξύ Τουρκικών ένοπλων δυνάμεων και μονάδων του καθεστώτος Ασαντ στην Αλ Μπαμπ.<br /> <br /> <!-- A generated by theme --> <!-- end A --> <br /> Τούτων δοθέντων συνάγεται πως<strong> η εξέλιξη της μάχης για τον έλεγχο της πόλης Αλ Μπαμπ είναι ενδεικτική της περιπλοκότητας με την οποία βρίσκεται αντιμέτωπη η Τουρκία</strong> και ο τουρκικός κατοχικός στρατός στην Συρία.<br /> <br /> <a href="http://www.armynow.net/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Συρία: Γιατί η Τουρκία παίζει το μέλλον της στην Αλ Μπαμπ – ΑΝΑΛΥΣΗ

Η Τουρκία παίζει το μέλλον των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας στην Αλ Μπαμπ στη Συρία. Η γιγαντιαία επιχείρηση Ασπίδα του Ευφράτη, καρκινοβατ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μέρκελ – Ερντογάν σε σχέση υστεροβουλίας! Τι προέκυψε από τη συνάντηση στην Άγκυρα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhu_ilvz-WF5-mQj2MguQ7tTkXEVCAXc1Y3n09Ctqqj946CQwbU8Bewnh-9uQmMJejVF0e2-OWdAJkc2F6kEwAUIcvy8txAr3Hotak0tlpfup5hu6anHrTMJiN2j3WqfBy12G4Vq5a1tCit/s1600/%25CE%259C%25CE%25AD%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25B5%25CE%25BB+%25E2%2580%2593+%25CE%2595%25CF%2581%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25AC%25CE%25BD+%25CF%2583%25CE%25B5+%25CF%2583%25CF%2587%25CE%25AD%25CF%2583%25CE%25B7+%25CF%2585%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25B2%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25BB%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582%2521+%25CE%25A4%25CE%25B9+%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25AD%25CE%25BA%25CF%2585%25CF%2588%25CE%25B5+%25CE%25B1%25CF%2580%25CF%258C+%25CF%2584%25CE%25B7+%25CF%2583%25CF%2585%25CE%25BD%25CE%25AC%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2583%25CE%25B7+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD+%25CE%2586%25CE%25B3%25CE%25BA%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25B1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="420" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhu_ilvz-WF5-mQj2MguQ7tTkXEVCAXc1Y3n09Ctqqj946CQwbU8Bewnh-9uQmMJejVF0e2-OWdAJkc2F6kEwAUIcvy8txAr3Hotak0tlpfup5hu6anHrTMJiN2j3WqfBy12G4Vq5a1tCit/s640/%25CE%259C%25CE%25AD%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25B5%25CE%25BB+%25E2%2580%2593+%25CE%2595%25CF%2581%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25AC%25CE%25BD+%25CF%2583%25CE%25B5+%25CF%2583%25CF%2587%25CE%25AD%25CF%2583%25CE%25B7+%25CF%2585%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25B2%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25BB%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582%2521+%25CE%25A4%25CE%25B9+%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25AD%25CE%25BA%25CF%2585%25CF%2588%25CE%25B5+%25CE%25B1%25CF%2580%25CF%258C+%25CF%2584%25CE%25B7+%25CF%2583%25CF%2585%25CE%25BD%25CE%25AC%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2583%25CE%25B7+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD+%25CE%2586%25CE%25B3%25CE%25BA%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25B1.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Γράφει ο Πολυδεύκης<br /> <br /> Η πρόσφατη επίσκεψη της γερμανίδας Καγκελαρίου στην Τουρκία αποτελεί την πέμπτη επίσημη επίσκεψή της στην Τουρκία, μετά το ξέσπασμα της προσφυγικής κρίσης. Αυτή η πρόταση θα μπορούσε να αποτελεί από μόνη της την ανάλυση των προθέσεων της Merkel και του μηνύματος που μετέφερε στον τούρκο Πρόεδρο. Η Γερμανία έχει θορυβηθεί ιδιαιτέρως μετά τις πρόσφατες απειλές Erdogan για αναθεώρηση της συμφωνίας επί του μεταναστευτικού με την Ε.Ε. και σε αυτό το σημείο εισέρχεται ως «πέτρα του σκανδάλου» και η χώρα μας.<br /> <br /> Η πρόσφατη δικαστική απόφαση για την μη έκδοση των 8 τούρκων διαφυγόντων μετά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου αποτελούσε απλά την αφορμή για την Τουρκία ώστε να απειλήσει εκ νέου τη γερμανίδα Καγκελάριο η οποία τρέχει έντρομη να προλάβει εξελίξεις εν όψει των σημαντικών ευρωπαϊκών εκλογών στις χώρες του ευρωπαϊκού μπλοκ της. Η μεταναστευτική κρίση δημιούργησε, μοιραία, δεσμούς μεταξύ της Τουρκίας και της Ε.Ε., καθιστώντας τους δεσμούς τους στενότερους από ποτέ. Αυτή η αναγκαστική τοποθέτηση Τουρκίας και Ευρώπης σε τόσο μικρή διπλωματική απόσταση ανέδειξε την αποστροφή που νοιώθουν μεταξύ τους η οποία εκδηλώθηκε με τέτοια ένταση που θα συγκρινόταν με την εχθρότητά τους κατά τον 17ο αιώνα.<br /> <br /> Οι 8 Τούρκοι που διέφυγαν στην Ελλάδα δεν είναι το μοναδικό θέμα του τούρκου Προέδρου. Οι διωκόμενοι από το τουρκικό καθεστώς που διαβιούν αυτή τη στιγμή στη Γερμανία είναι, κατά πολύ, περισσότεροι. Ίσως το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αποτελεί ο δημοσιογράφος C. DUNDAR και πρώην διευθυντής της αντιπολιτευόμενης εφημερίδας CUMHURRIYET. Ο εν λόγω Τούρκος αποτελεί σύμβολο για το βίαιο τρόπο που ο Erdogan διώκει την αντιπολίτευση και περιορίζει την ελευθερία του Τύπου στη χώρα του. Παρόλα ταύτα ο δημοσιογράφος ζει κανονικά στη Γερμανία και μάλιστα επιδίωκε διά καώς συνάντηση με τη Merkel, για να εκφράσει τα ζητήματα καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Γείτονα.<br /> <br /> Η γερμανίδα Καγκελάριος απέφευγε χαρακτηριστικά να συναντηθεί με τον DUNDAR, παρά το γεγονός ότι σύμβουλοί της τον είχαν προσκαλέσει στην Καγκελαρία. Τοιούτο τρόπο η γερμανίδα πολιτικός επαναλάμβανε την πάγια τακτική της να αποποιείται ευθύνες υφισταμένων της και να μπορεί να ελίσσεται, ενώ ταυτόχρονα δεν προκαλούσε τον τούρκο Πρόεδρο, ο οποίος θα καταφερόταν εναντίον της, ειδικά από τη στιγμή που η Τουρκία κατέστη ρυθμιστής του μεταναστευτικού προβλήματος της Ευρώπης. <br /> <br /> Η δυσχερής θέση στην οποία έχει περιέλθει η πολιτική καριέρα της Merkel φαίνεται από το γεγονός πως, μετά από 5 ανεπιτυχή αιτήματα του DUNDAR, η Καγκελάριος δέχτηκε τελικά να τον συναντήσει πριν την επίσκεψή της στην Τουρκία και να θέσει το θέμα του στον Erdogan. Σε αυτό το σημείο διαφαίνεται πως η Γερμανία αδιαφορεί πλήρως για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία ή για τη μετεξέλιξη του Erdogan σε έναν εκλεγμένο φασιστοειδή δικτάτορα, αρκεί να μην διαταραχθεί η συμφωνία μαζί του. <br /> <br /> Αυτή η αλληθωρίζουσα μετάφραση της ανθρώπινης αξίας συνδυάζεται ακριβώς με τα διπλωματικά μηνύματα που η Merkel ήθελε να μεταφέρει στην Τουρκία. Ουσιαστικά προκατέβαλε, μέσω του Τύπου, τον Erdogan ότι προτίθεται να ανταπαντήσει στις προκλήσεις του για ακύρωση της μεταναστευτικής συμφωνίας με ανάδειξη της καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η οποία μεταφράζεται σε οικονομική καταστροφή για την Τουρκία σε περίπτωση ψηφίσματος κυρώσεων εναντίον της.<br /> <br /> Οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία θεωρείται πως έχουν de facto καταρρεύσει με κοινή ευθύνη των δύο πλευρών. Ωστόσο αυτός που φαίνεται πως έχει το πρόβλημα δεν είναι η Τουρκία την οποία χωρίζεται από την Ευρώπη με τον Ατλαντικό, όσο η Ευρώπη η οποία χωρίζεται από την Τουρκία με το Λίβανο, τη Συρία και το Ιράκ. Μία ενδεχόμενη διάρρηξη των ευρωτουρκικών σχέσεων θα καταδίκαζε την Ε.Ε. σε ψηφίσματα απαγόρευσης εισόδου, αντίγραφα των αμερικανικών και θα δικαίωνε περίτρανα την ακροδεξιά ευρωπαϊκή πτέρυγα, με ότι συνεπάγεται για τις πολιτικές καριέρες των σημερινών ιθυνόντων.<br /> <br /> Δεν είναι διόλου τυχαίο ότι από την ανάληψη της Καγκελαρίας από την A. Merkel, εδώ και 11 χρόνια η Τουρκία και η Ευρώπη απομακρύνθηκαν σε ιστορικά σημεία, από την εποχή που ξεκίνησαν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις για την πρώτη. Την εποχή της ανόδου Merkel στην Καγκελαρία 3 στους 4 Τούρκους επιθυμούσε την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας του και ο Erdogan πιεζόταν για δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις. Σήμερα οι 3 στους 4 Τούρκους επιθυμούν τη διακοπή των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, μόνο το 15% των Γερμανών επιθυμεί ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. (δεν αποκλείεται να είναι όλοι τουρκικής καταγωγής) και περισσότεροι από τους μισούς Γερμανούς επιθυμούν ότι και η τουρκική πλειοψηφία.<br /> <br /> Η Γερμανία επιθυμεί με οιοδήποτε τρόπο να διατηρήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων στην Ευρώπη και τον απόλυτο έλεγχο της ηπείρου. Η είσοδος μίας μουσουλμανικής χώρας στην Ευρώπη με το μεγαλύτερο πληθυσμό έθνους ανάμεσα στα κράτη μέλη και με προοπτικές αύξησης αυτού, όταν ολόκληρη η Ευρώπη διαθέτει δημογραφικό πρόβλημα, αποτελεί ξεκάθαρη απειλή για το Βερολίνο. Αν προσθέσουμε σε αυτή τη θεώρηση τη γερμανική εμπειρία με τον υψηλό αριθμό τούρκων μεταναστών τότε μπορούμε να αντιληφθούμε και τις πραγματικές προθέσεις της Γερμανίας για την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, την οποία προτιμά συνεργάτη παρά εταίρο.<br /> <br /> Οι σχέσεις Τουρκίας και Ευρώπης αποτελούν φαινόμενο ανεκπλήρωτων προσδοκιών, αποτυχημένων πολιτικών σκοπιμοτήτων, προκαταλήψεων και υστεροβουλίας. Κανένας εκ των δύο είδε ουδέποτε ειλικρινά το όλο εγχείρημα. Αντιθέτως η Ευρώπη επιθυμούσε ένα συνεργάσιμο οικονομικό υποτελή και η Τουρκία μία νέα Κερκόπορτα για την κατάληψη της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.<br /> <br /> <a href="http://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Μέρκελ – Ερντογάν σε σχέση υστεροβουλίας! Τι προέκυψε από τη συνάντηση στην Άγκυρα

Γράφει ο Πολυδεύκης Η πρόσφατη επίσκεψη της γερμανίδας Καγκελαρίου στην Τουρκία αποτελεί την πέμπτη επίσημη επίσκεψή της στην Τουρκία, ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανατροπή; Η Μόσχα και όχι ο Τζόνσον ματαίωσαν την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο το 1964

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjqowdUZEzA2Be2hLQnhS6ipU6pR8nVruoySLLWbZDRIskI22odaZXmvhcOr0quXGubqYlt19Em73fERNTks1vlt58G05K3gPUKdkn7Ee183Szn_jAfUfFz7LsaUIMgmsDUm83Ytm1K_bAc/s1600/%25CE%259F+%25CE%259B%25CF%258D%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BD+%25CE%25A4%25CE%25B6%25CF%258C%25CE%25BD%25CF%2583%25CE%25BF%25CE%25BD.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="332" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjqowdUZEzA2Be2hLQnhS6ipU6pR8nVruoySLLWbZDRIskI22odaZXmvhcOr0quXGubqYlt19Em73fERNTks1vlt58G05K3gPUKdkn7Ee183Szn_jAfUfFz7LsaUIMgmsDUm83Ytm1K_bAc/s640/%25CE%259F+%25CE%259B%25CF%258D%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BD+%25CE%25A4%25CE%25B6%25CF%258C%25CE%25BD%25CF%2583%25CE%25BF%25CE%25BD.jpg" width="640" /></a></div> <strong><br /></strong> <strong>Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου(*)</strong><br /> Από την πρώτη στιγμή που δημιουργήθηκε η Κυπριακή Δημοκρατία, οι απόπειρες να καταλυθεί ήταν “ψωμοτύρι” στη ζωή αυτού του κράτους, για έναν κυρίως λόγο: τη δεσπόζουσα θέση του νησιού στην Ανατολική Μεσόγειο. Η πρώτη από αυτές ήταν το 1964, όταν η Τουρκία του Ινονού, πιθανώς με την παρότρυνση ή πάντως με την ανοχή, τότε, των Ηνωμένων Πολιτειών και της Μεγάλης Βρετανίας, ετοιμάστηκε να εισβάλει στο νησί.<span id="more-190364"></span><br /> <br /> Μέχρι τώρα, η κυρίαρχη ερμηνεία στους ασχολούμενους με το Κυπριακό, ήταν ότι η εισβολή απετράπη λόγω της επιστολής με την οποία ο Πρόεδρος Τζόνσον ειδοποιούσε τον Ινονού να μην εισβάλει. Η επιστολή δόθηκε από τους ίδιους τους Αμερικανούς σχετικά σύντομα στη δημοσιότητα, ίσως σε μία προσπάθεια να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι όχι μόνο δεν ενθάρρυναν, αλλά και απέτρεψαν την Τουρκία. Είναι όμως έτσι τα πράγματα;<br /> <br /> Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων στην Κύπρο και προσωπικός γιατρός του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Δρ. Βάσσος Λυσσαρίδης, αμφισβητεί αυτή την εκδοχή και καταθέτει τη δική του μαρτυρία για το ταξίδι του στο Σότσι και τη συνάντησή του με τον τότε σοβιετικό ηγέτη Νικήτα Χρουστσώφ.<br /> <br /> Ο “Γιατρός” Βάσσος Λυσσαρίδης, ιδρυτής και επίτιμος Πρόεδρος της ΕΔΕΚ, του σοσιαλιστικού κόμματος της Κύπρου, είναι μια εμβληματική μορφή των εθνικών και κοινωνικών αγώνων στο νησί, αλλά, επίσης, και ένα σύμβολο των εθνικοαπελευθερωτικών αγώνων σε όλο τον αποικιοκρατούμενο κόσμο, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Υπήρξε φίλος με τον Μαντέλα, τον Νάσσερ, τον Αραφάτ, τον Καντάφι, τον Άσαντ, τον Κάστρο μεταξύ πολλών άλλων.<br /> <br /> Άνθρωπος-γέφυρα ανάμεσα στην ΕΑΜική εθνική αντίσταση και την ΕΟΚΑ, όπως και ανάμεσα στους κοινωνικούς και τους εθνικούς αγώνες του κυπριακού λαού, ο Βάσσος Λυσσαρίδης εκπροσώπησε, μαζί με τον Τάσσο Παπαδόπουλο, την ΕΟΚΑ στη διάσκεψη του Λονδίνου, που αποφάσισε την ίδρυση του κυπριακού κράτους. Διαφώνησε όμως με τις συμφωνίες που υπεγράφησαν εκεί από την τότε ελληνική κυβέρνηση και τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο.<br /> <br /> Η διαφυγή του από την εναντίον του δολοφονική απόπειρα, στις 30 Αυγούστου 1974, στην οποία σκοτώθηκε ο οργανωτικός γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος ποιητής Δώρος Λοΐζου, υπήρξε καθοριστική για να γίνει δυνατή η επιστροφή του Μακαρίου στην Κύπρο. Γιατί παραμένει αμφίβολο ότι θα μπορούσε τελικά ο Αρχιεπίσκοπος να επιστρέψει στο νησί, χωρίς την υπό τον Λυσσαρίδη αντίσταση τόσο προς το χουντικό πραξικόπημα, όσο και  προς το “μεταπραξικόπημα” που ακολούθησε. Έτσι έγινε δυνατή η σωτηρία του κυπριακού κράτους, έστω και ακρωτηριασμένου, από τη δεύτερη μείζονα απόπειρα κατάλυσής του, το 1974, που ακολούθησε εκείνη του 1964 (διάφορες άλλες μικρότερης σημασίας σχεδιάστηκαν και άρχισαν να εκτελούνται στο ενδιάμεσο).<br /> <br /> <strong>Η συνάντηση Λυσσαρίδη – Χρουστσώφ</strong><br /> Το 1964, ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος έστειλε στη Σοβιετική Ένωση τον Βάσσο Λυσσαρίδη για να ζητήσει βοήθεια. Να πως μας περιέγραψε ο τελευταίος τη συνάντησή του με τον Νικήτα Χρουστσώφ στη θερινή κατοικία του στο Σότσι της Μαύρης Θάλασσας:<br /> <br /> “Με είχε στείλει ο Μακάριος να δω τον Χρουστσώφ, μαζί με τον υπουργό Εμπορίου τον Ανδρέα τον Αραούζο για προκάλυμμα. Πήγαμε στη Μαύρη Θάλασσα, στο Σότσι, με ειδική πτήση από την Μόσχα. Τον είδαμε, ήταν στην αρχή στο γυμναστήριο, μετά προγευμάτιζε. Μίλησε ο υπουργός για τα δικά του, ανέπτυξα κι εγώ ότι αναμένουμε μια επίθεση από τη Τουρκία και τι μπορούμε να περιμένουμε από τη Σοβιετική Ένωση”.<br /> <br /> Ο Χρουστσώφ με άκουσε και με το χαρακτηριστικό του ύφος μου λέει: «βλέπεις τι τρώω; Τρώω ελιές από την πατρίδα σου!». Του λέω: «κυπριακές;». «Όχι!» μου λέει «ελληνικές!».<br /> <br /> Δεν νομίζω να ήταν τυχαίο. Αλλά δεν μπορώ να ξέρω και με βεβαιότητα. «Ε», του λέω, «το βλέπω». «Ξέρεις τι είναι εκεί πέρα μακριά;» μου λέει δείχνοντας προς νότο τον ορίζοντα και συνεχίζει: «είναι η Τουρκία. Ωραία. Μια μεγάλη χώρα σαν εμάς δεν μπορεί να επιτρέψει σε αυτή τη μικρή δύναμη να κάνει εισβολή στη χώρα σου».<br /> <br /> Επειδή ήξερα ότι ο Αραούζος ήταν ένας θαυμάσιος άνθρωπος, αλλά ήταν πολιτικά κάπως αφελής, ρωτάω τον Χρουστσώφ: «καλά, κι αν καταληφθείτε εξ απροόπτου;». Γέλασε και μου λέει: «τότε δεν θα είμαστε μεγάλη δύναμη».<br /> <br /> Λέω: «να μεταφέρω αυτά εις τον Μακάριο;». Βάζει κάτι γέλια χωριάτικα και μου λέει: «δεν μου λες, για τουρισμό ήρθες εδώ πέρα;».<br /> <br /> Και ήταν τότε που έγραψε την επιστολή προς τον Τζόνσον, με την οποία προειδοποιούσε ότι αν η Τουρκία εισβάλει στη Κύπρο, η Σοβιετική Ένωση δεν έχει παρά να πάρει μέτρα εναντίον της Τουρκίας, και εννοούσε στρατιωτικά. Και αναγκάζεται τότε ο Τζόνσον να γράψει την περιβόητη επιστολή προς τους Τούρκους, προς τον πρωθυπουργό Ισμέτ Ινονού, στις 5 Ιουνίου του 1964. Και μετά όλοι ευγνωμονούν τον Τζόνσον ότι δήθεν ματαίωσε την εισβολή της Τουρκίας τότε στην Κύπρο, ενώ η ματαίωση έγινε από τον Χρουστσώφ, με προσωπική μου μαρτυρία και προσωπική μου εμπειρία. Για εμάς η Σοβιετική Ένωση, με μικρές εξαιρέσεις στο τέλος, και μέχρι σήμερα ακόμα η Ρωσία για νάμαστε δίκαιοι, εξακολουθεί να είναι μια θετική δύναμη?.<br /> <br /> <strong>Η στάση των Βρετανών το 1964 </strong><br /> Την άποψη ότι οι Σοβιετικοί και όχι οι Αμερικανοί απέτρεψαν την εισβολή του 1964 υιοθετεί, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο William Mallinson, Βρετανός διπλωμάτης και ιστορικός, συγγραφέας πολλών βιβλίων για την Κύπρο και την Ελλάδα, μερικά από τα οποία μεταφράστηκαν και ελληνικά (το τελευταίο, Πικρές Εληές κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εστία, ενώ ένα προηγούμενο, Κύπρος, μια Ιστορική Προοπτική, από τις εκδόσεις Παπαζήση). Ο Μάλλινσον έχει ερευνήσει συστηματικά τα αρχεία του Φόρειν Όφις και μας παρουσίασε ένα τηλεγράφημα από την βρετανική πρεσβεία προς το Λονδίνο, όπου οι Βρετανοί ενημερώνουν τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, ότι όχι μόνο δεν προτίθενται να κάνουν τίποτα με τα στρατεύματά τους για να εμποδίσουν την εισβολή, αλλά δεν θέλουν να κάνει ούτε και η δύναμη του ΟΗΕ στο νησί. Σε σχετικό τηλεγράφημα, με ημερομηνία 7 Ιουλίου 1964, αναφέρεται σχετικά, σύμφωνα πάντα με τον κ. Μάλλινσον:<br /> <br /> “Καταστήσαμε σαφές στα Ηνωμένα Έθνη, ότι δεν θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε στη χρήση της UNFICYP (σ.σ. Ειρηνευτική Δύναμη του ΟΗΕ στην Κύπρο) για να αποκρούσει εξωτερική επέμβαση και ότι οι πάγιες διαταγές στα στρατεύματά μας εκτός UNFICYP, είναι να αποσυρθούν στις Περιοχές Κυριάρχων Βάσεων αμέσως μόλις συμβεί τέτοια επέμβαση?  [British Embassy, Washington to Foreign Office, 7 July 1964, telegram 8541, NA FO 371/174766, file C1205/2/G]<br /> “Ο αρχηγός των ελληνικών Ενόπλων δυνάμεων Πιπιλής”, μας λέει ο Μάλλινσον, “είχε την αφελή πεποίθηση ότι οι ΗΠΑ θα εμπόδιζαν διά της βίας μια περιορισμένη τουρκική επέμβαση. Στο φως της εμπειρίας του τι συνέβη δέκα χρόνια αργότερα, η ιδέα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα επέτρεπαν μια περιορισμένη τουρκική επέμβαση, ώστε να επιβάλλουν το σχέδιο Μπωλ-Άτσεσον, μοιάζει αρκετά πιθανή”.<br /> <br /> Γι’ αυτό, συνεχίζει ο Μάλλινσον, η σταθερή σοβιετική στάση μοιάζει να απέτρεψε το 1964 την τουρκική εισβολή και τον διαμοιρασμό της Κύπρου σε δύο χώρες του ΝΑΤΟ, άποψη που ενστερνίζονται και άλλοι μελετητές της περιόδου  [Dodd, Clement, The Cyprus Issue, Eothen Press, Huntingdon, 1995, p. 33; Celik, Yasemin, Contemporary Turkish Foreign Policy, Praeger, Westpoint, 1999, p. 49. και Joseph, Joseph S., Cyprus: Ethnic Conflict and International Politics, St. Martin’s Press, London and New York, 1997]<br /> <br /> Η Ουάσιγκτων φαίνεται ότι ανέκρουσε πρύμνα σε ότι αφορά μια εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο, όταν η Μόσχα την προειδοποίησε ότι “αν υπάρξει μια ένοπλη ξένη εισβολή της κυπριακής επικράτειας”, τότε “η Σοβιετική Ένωση θα βοηθήσει την Κυπριακή Δημοκρατία να υπερασπιστεί την ελευθερία και ανεξαρτησία της εναντίον της ξένης επέμβασης”. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ανησύχησαν όχι μόνο για άμεση συνδρομή στην κυπριακή άμυνα, αλλά και για την πιθανότητα σοβιετικής επέμβασης εναντίον της ίδιας της Τουρκίας, αν αυτή εισέβαλε στην Κύπρο.<br /> <br /> <strong>Αλλαγή των μέσων, όχι των σκοπών- το περιστατικό με τον Μπωλ και η μαρτυρία Πάκαρντ</strong><br /> Αν ο Πρόεδρος Τζόνσον ανέκρουσε πρύμνα ως προς την υποστήριξη ή ανοχή μιας τουρκικής εισβολής, δεν παραιτήθηκε από τις κεντρικές επιδιώξεις της τότε πολιτικής των ΗΠΑ, μέσω άλλων μεθόδων και “διόδων”.<br /> <br /> Όταν το 1964, επεσκέφθη την Κύπρο ο εκτελών χρέη Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζωρτζ Μπωλ, ο αξιωματικός της υπηρεσίας πληροφοριών του βρετανικού βασιλικού ναυτικού Μάρτιν Πάκαρντ τον πήρε με ελικόπτερο να του δείξει την πράσινη γραμμή. Ο Πάκαρντ, όπως είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, είχε πάρει εντολή από τον Βρετανό στρατηγό Young, διοικητή των βρετανικών δυνάμεων στην Κύπρο, να φροντίσει όχι μόνο να σταματήσουν οι διενέξεις Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, αλλά και να τους επανασυμφιλιώσει, κάτι που έκανε σε αγαστή συνεργασία τόσο με τον Μακάριο, όσο και με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Κιουτσούκ. Μετά το πέρας της πτήσης πάνω από την πράσινη γραμμή, ο Μπωλ, όπως μας λέει ο Πάκαρντ, τον χτύπησε στην πλάτη και του είπε<br /> “Φανταστική δουλειά γιε μου. Αλλά τα κατάλαβες όλα λάθος. Δεν σου έχει πει κανείς ότι η δουλειά μας εδώ είναι να χωρίσουμε, όχι να ενώσουμε;”. (Όλη η ιστορία υπάρχει στο βιβλίο του Getting It wrong: Fragments from a Cyprus Diary 1964).<br /> <br /> Ο Πάκαρντ δεν ήταν ο μόνος δυτικός αξιωματούχος που είχε μπερδευτεί με την βρετανική και με την αμερικανική πολιτική στο Κυπριακό, ιδίως πότε και γιατί ήθελαν να χωρίσουν, πότε και γιατί ήθελαν να ενώσουν. Ο ίδιος ο Υπουργός Εξωτερικών της Μεγάλης Βρετανίας Χάρολντ Μακμίλαν χρειάστηκε να εξηγήσει στο υπουργικό συμβούλιο τι έκανε στις διαπραγματεύσεις λέγοντας: “Ο σκοπός μας είναι να αντιτάξουμε στους Έλληνες την τουρκική άρνηση να δεχθούν τη διχοτόμηση και να τους εξαναγκάσουμε να δεχτούν τη δική μας κυριαρχία”.<br /> <br /> Όπως το έθεσε, με … εγελιανούς όρους (!), ένας θεωρητικός της αγγλικής αποικιοκρατίας “η θέση είναι η Ένωση, το δικαίωμα των Ελλήνων στην αυτοδιάθεση, η αντίθεση είναι η τουρκική διεκδίκηση για Διχοτόμηση, η σύνθεση είναι η δική μας κυριαρχία”.<br /><strong><br /> Ο Λύντον Τζόνσον σε ρόλο Προφήτη</strong><br /> Ιστορική έχει άλλωστε μείνει η φράση του Προέδρου Λύντον Τζόνσον το 1964, προς τον Έλληνα Πρέσβη στην Ουάσιγκτον, όπως την αναφέρει ο Richard Clogg στο βιβλίο του Α Concise History of Greece από τις εκδόσεις Cambridge University Press. Όταν ο Πρέσβης προσπάθησε να του εξηγήσει ότι το ελληνικό κοινοβούλιο δεν θα επέτρεπε να παραχωρηθεί στην Τουρκία το Καστελόριζο, όπως προέβλεπε το σχέδιο Άτσεσον-Μπωλ, ο Πρόεδρος του είπε επί λέξει: “Γαμώ το κοινοβούλιό σας. Γαμώ το Σύνταγμά σας”.<br /> <br /> Ένα χρόνο μετά, ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος εξανάγκασε σε παραίτηση τον πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου και τρία χρόνια μετά επεβλήθη στην Ελλάδα δικτατορία. Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος απέσυρε την ελληνική μεραρχία από την Κύπρο και ο διάδοχός του Δημήτριος Ιωαννίδης οργάνωσε το πραξικόπημα και την απόπειρα δολοφονίας του Μακαρίου. Η ΕΟΚΑ Β’ προσπάθησε λίγο αργότερα να δολοφονήσει τον Βάσσο Λυσσαρίδη και δολοφόνησε τελικά τον Δώρο Λοΐζου. Πολύ αργότερα ο Πρόεδρος Κλίντον και ο αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ ζήτησαν συγγνώμη για αυτά τα γεγονότα.<br /> <br /> <strong>Ο Δημήτρης Κωνσταντόπουλος είναι δημοσιογράφος.</strong><br /> <a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ανατροπή; Η Μόσχα και όχι ο Τζόνσον ματαίωσαν την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο το 1964

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου(*) Από την πρώτη στιγμή που δημιουργήθηκε η Κυπριακή Δημοκρατία, οι απόπειρες να καταλυθεί ήταν “ψωμοτύρι”...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποιος θα υποχωρήσει για να μην χρεοκοπήσει η Ελλάδα; Το ευρωπαϊκό «παιχνίδι της κότας»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQwplqYoLWvK1f0gPQ5CKmJC_bI0Br8xOWHCEtsNrABB0ucKn4fEQZyzJ0JSg9ar0faohHcz7u8SHhBnuqPJSszaFZ8ZiuSNYYEENJXw2QEZ_URd7o4mCyyPErdAv0_SLmIlJhlvnb0pko/s1600/%25CE%25A0%25CE%25BF%25CE%25B9%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%25B8%25CE%25B1+%25CF%2585%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2587%25CF%2589%25CF%2581%25CE%25AE%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9+%25CE%25B3%25CE%25B9%25CE%25B1+%25CE%25BD%25CE%25B1+%25CE%25BC%25CE%25B7%25CE%25BD+%25CF%2587%25CF%2581%25CE%25B5%25CE%25BF%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2580%25CE%25AE%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9+%25CE%25B7+%25CE%2595%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25AC%25CE%25B4%25CE%25B1%253B+%25CE%25A4%25CE%25BF+%25CE%25B5%25CF%2585%25CF%2581%25CF%2589%25CF%2580%25CE%25B1%25CF%258A%25CE%25BA%25CF%258C+%25C2%25AB%25CF%2580%25CE%25B1%25CE%25B9%25CF%2587%25CE%25BD%25CE%25AF%25CE%25B4%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25BA%25CF%258C%25CF%2584%25CE%25B1%25CF%2582%25C2%25BB.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="328" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQwplqYoLWvK1f0gPQ5CKmJC_bI0Br8xOWHCEtsNrABB0ucKn4fEQZyzJ0JSg9ar0faohHcz7u8SHhBnuqPJSszaFZ8ZiuSNYYEENJXw2QEZ_URd7o4mCyyPErdAv0_SLmIlJhlvnb0pko/s640/%25CE%25A0%25CE%25BF%25CE%25B9%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%25B8%25CE%25B1+%25CF%2585%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2587%25CF%2589%25CF%2581%25CE%25AE%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9+%25CE%25B3%25CE%25B9%25CE%25B1+%25CE%25BD%25CE%25B1+%25CE%25BC%25CE%25B7%25CE%25BD+%25CF%2587%25CF%2581%25CE%25B5%25CE%25BF%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2580%25CE%25AE%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9+%25CE%25B7+%25CE%2595%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25AC%25CE%25B4%25CE%25B1%253B+%25CE%25A4%25CE%25BF+%25CE%25B5%25CF%2585%25CF%2581%25CF%2589%25CF%2580%25CE%25B1%25CF%258A%25CE%25BA%25CF%258C+%25C2%25AB%25CF%2580%25CE%25B1%25CE%25B9%25CF%2587%25CE%25BD%25CE%25AF%25CE%25B4%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25BA%25CF%258C%25CF%2584%25CE%25B1%25CF%2582%25C2%25BB.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Την εκτίμηση ότι τελικά δεν συμφέρει κανέναν μια ενδεχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας καταθέτει το πρακτορείο <b><a href="http://www.reuters.com/article/us-eurozone-greece-breakingviews-idUSKBN15I1CC">Reuters</a> </b>και τονίζει ότι το κεντρικό ερώτημα παραμένει ένα: ποιος θα υποχωρήσει πρώτος.<span id="more-190335"></span><br /> Αναφέρει συγκεκριμένα το άρθρο:<br /> <br /> «​Ποιος θα ωφεληθεί αν η Ελλάδα χρεοκοπήσει; Ούτε οι πιστωτές της, ούτε η ανήσυχη κυβέρνησή της. Αυτός είναι ο καλύτερος λόγος για να ελπίζουμε ότι οι τεταμένες διαπραγματεύσεις για το εάν η χώρα αξίζει το επόμενο κομμάτι της διάσωσης των 86 δισ. ευρώ θα τελειώσει φιλικά, πριν απαιτηθεί η πληρωμή υποχρεώσεων από την Ελλάδα ύψους περίπου 6 δισ. ευρώ τον Ιούλιο.<br /> <br /> Αν επικρατήσει ο ορθολογισμός, η Ελλάδα θα εξακολουθεί μεν να βρίσκεται σε ένα χάος, αλλά όχι στο χείλος του γκρεμού. Ο λόγος που οι διαπραγματεύσεις της χώρας έχουν συρθεί για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα είναι ότι όλες οι πλευρές είναι παράλογες, η καθεμία με τον τρόπο της.<br /> » Η Γερμανία, de facto “αρχηγός” των πιστωτών, αρνείται να προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα, εκτός εάν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο κάνει το ίδιο – ακόμα κι αν το τελευταίο προσφέρει όλο και λιγότερα στο τραπέζι. Το ίδιο το ΔΝΤ επιμένει ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα κάνει τοξικές δεσμεύσεις, προκειμένου να ανταποκριθεί στον στόχο για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος. Και ο ΣΥΡΙΖΑ αρνείται να περικόψει γενναιόδωρες συντάξεις ή να μειώσει το αφορολόγητο.<br /> <br /> » Το ερώτημα είναι ποιος θα υποχωρήσει πρώτος. Αν το ΔΝΤ κάνει πίσω θα φανεί αδύναμο, αλλά αν φύγει από το πρόγραμμα θα φανεί σαν να μη νοιάζεται για την Ευρώπη. Η Γερμανία θα έπρεπε να πάρει από το Κοινοβούλιό της νέα έγκριση για ένα καινούργιο σχέδιο διάσωσης για την Ελλάδα – ένα ιδιαίτερα δύσκολο εγχείρημα ενόψει των εκλογών. Αυτό αφήνει την επόμενη κίνηση στον ΣΥΡΙΖΑ. Αν ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας αισθανθεί πραγματικά ότι οι πιστωτές ζητούν πάρα πολλά, μπορεί να προκηρύξει εκλογές.<br /> <br /> » Αυτό όμως θα μπορούσε να δώσει την εξουσία στο αντίπαλο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, η οποία ενδεχομένως θα μπορούσε να πείσει τους πιστωτές μαλακώσουν τη στάση τους. Ομοίως, μια νέα κυβέρνηση θα μπορούσε να κληρονομήσει ακριβώς τα ίδια προβλήματα.<br /> <br /> » Οι επενδυτές δεν αναμένουν το χειρότερο. Τα 10ετή ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου έχουν διαφορά 7,1 εκατοστιαίων μονάδων στην απόδοσή τους σε σχέση με τα γερμανικά ισοδύναμά τους: η διαφορά αυτή είναι ακόμα πιο μικρή από ό,τι σχεδόν όλα τα τελευταία δύο χρόνια. Η σχετικά χαλαρή στάση της αγοράς δικαιολογείται αν ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει πίσω ή αποχωρήσει από την εξουσία – τα δύο πιο πιθανά σενάρια.<br /> <br /> Σε κάθε περίπτωση, η Ελλάδα θα μπορούσε να αποφύγει μια άμεση χρεοκοπία. Αλλά για μια χώρα στην οποία το ΔΝΤ προβλέπει διψήφια ποσοστά ανεργίας “για αρκετές δεκαετίες”, οποιαδήποτε βραχυπρόθεσμη λύση δεν αποτελεί μεγάλη ανακούφιση».<br /> <em><br /></em> <a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ποιος θα υποχωρήσει για να μην χρεοκοπήσει η Ελλάδα; Το ευρωπαϊκό «παιχνίδι της κότας»

Την εκτίμηση ότι τελικά δεν συμφέρει κανέναν μια ενδεχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας καταθέτει το πρακτορείο Reuters και τονίζει ότι το κεν...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ΑΟΖ της Ελλάδας και ο Ντόναλντ Τραμπ: Θα αλλάξει τη θέση των ΗΠΑ ο νέος Πρόεδρος;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgEtyVpJE9I0hv7nM5kQTQodkF34pNCgMlDRIECsoQ6XLDX1UudW2OhhxhdI06jJ653dSIQApFXfLoKkqYnOWCmE_FvJsCcrunVfO0V2_VPT2ZEYk1zumTUAzn_pobhaKgxx5WKI4CMqmH6/s1600/%25CE%2591%25CE%259F%25CE%2596+%25CE%2595%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25AC%25CE%25B4%25CE%25BF%25CF%2582.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="330" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgEtyVpJE9I0hv7nM5kQTQodkF34pNCgMlDRIECsoQ6XLDX1UudW2OhhxhdI06jJ653dSIQApFXfLoKkqYnOWCmE_FvJsCcrunVfO0V2_VPT2ZEYk1zumTUAzn_pobhaKgxx5WKI4CMqmH6/s640/%25CE%2591%25CE%259F%25CE%2596+%25CE%2595%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25AC%25CE%25B4%25CE%25BF%25CF%2582.jpg" width="640" /></a></div> <strong><br /></strong> <strong>Γράφει ο Θεόδωρος Καρυώτης</strong><br /> <strong><br /></strong> <em>“Θάλασσα κλύζει πάντα τα’ ανθρώπων κακά”, </em><br /> Ευρυπίδης<br /> <strong><br /></strong> Η ιστορία του ελληνισμού είναι συνυφασμένη με τη θάλασσα αλλά οι τελευταίες ελληνικές κυβερνήσεις φαίνεται να την αντιπαθούν και έχουν αφήσει του Κύπριους, τους Ισραηλινούς και τους Αιγύπτιους να κολυμπούν μόνοι τους στην Ανατολική Μεσόγειο.<span id="more-190479"></span><br /> <br /> Το φάντασμα της ΑΟΖ θα στοιχειώσει,  εάν δεν ξυπνήσουμε σύντομα. Ακούγεται μονότονο αλλά διαπεραστικό. Η παγκόσμια κοινότητα ασχολείται, με αυξανόμενο ενδιαφέρον, με το θέμα της ΑΟΖ, αλλά εμείς συνεχίζουμε να κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου. Όχι μόνο δεν ξυπνήσαμε μετά την ηρωική ανακήρυξη της Κυπριακής ΑΟΖ, το 2014, από τον αείμνηστο Τάσσο Παπαδόπουλο, αλλά αντιθέτως η τότε κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας (Καραμανλής-Μπακογιάννη) την πολέμησε.<br /> Ο Σουλτάνος ακόμα δεν μπορεί να χωνέψει πως τον ενέπαιξε  ο τότε Πρόεδρος της Κύπρου, αλλά όταν ξύπνησε αποφάσισε να μην προφέρει τη λέξη ΑΟΖ ιδιαίτερα με την Ελλάδα και να αναφέρεται μόνο στην υφαλοκρηπίδα. Είναι τραγικό ότι υπάρχουν ακόμα Έλληνες που συμφωνούν μαζί του και συζητούν για υφαλοκρηπίδα, χωρίς να αντιλαμβάνονται την ζημιά που προκαλούν ισχυριζόμενοι ότι η μοναδική διαφορά μας με τους γείτονες μας είναι νομικού χαρακτήρα και αφορά μόνο την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας.<br /> <br /> Βέβαια, σε αυτό το θέμα ήμασταν λίγο άτυχοι , διότι στην Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, όταν δημιουργήθηκε η ΑΟΖ, υπήρξε μια σοβαρή συζήτηση ότι η έννοια της ΑΟΖ έχει πλέον ξεπεράσει την έννοια της υφαλοκρηπίδας.  Η πρωτοβουλία ανήκε σε κράτη της Λατινικής Αμερικής αλλά δυστυχώς στη ψηφοφορία που ακολούθησε η πρόταση δεν εγκρίθηκε  και έτσι παρέμεινε και η υφαλοκρηπίδα στην UNCLOS.<br /> <br /> Στις δύσκολες και τραγικές αυτές στιγμές, ήρθε η ώρα να ορθώσουμε το ανάστημά μας. Κοιτάξτε πως ενεργούν τα νησιά της Καραϊβικής,  που δεν διαθέτουν τον δικό μας θαλάσσιο πλούτο. Κοιτάξτε τις επεκτατικές τάσεις της Κίνας,  που προσπαθεί με δεκάδες τεχνάσματα  να αυξήσει την έκταση της ΑΟΖ της. Κοιτάξτε την προσπάθεια που κάνουν οι μεγάλες δυνάμεις για την εξερεύνηση του θαλάσσιου πλούτου της Αρκτικής. Φωνάξτε τους Νορβηγούς, τους Ρώσους και τους Αμερικανούς να επενδύσουν σε μια από πιο ιστορικές θάλασσες της υφηλίου,  που διαθέτει για αιώνες τώρα έναν ορυκτό πλούτο που σίγουρα οι Αθηναίοι του Περικλή δεν θα άφηναν ανεκμετάλλευτο! Οι αριθμοί αυτή τη στιγμή δεν έχουν αξία,  αλλά επιτέλους πρέπει να αρχίσουμε την εξερεύνηση των υδρογονανθράκων μας. Έχουμε ήδη χάσει μια δεκαετία. Δεν χρειάζεται να χάσουμε και άλλη.<br /> <br /> Η κατάσταση που επικρατεί σήμερα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι η χειρότερη και η πιο επικίνδυνη μετά την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974. Το «Βυθίσατε το Χώρα» και η κρίση των Ιμίων δεν συγκρίνονται και πολύ φοβούμαι ότι η τραγική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας δεν μας επιτρέπει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή στο Αιγαίο Αρχιπέλαγος. Ήδη ο Σουλτάνος ζητεί να ξεκινήσει μια από μηδενική βάση συζήτηση των διμερών σχέσεων των δυο κρατών.<br /> Σε ένα από τα καλύτερα άρθρα που έχω διαβάσει, την τελευταία δεκαετία, ο καθηγητής Κωνσταντίνος Σοφούλης με ένα τίτλο «Μήπως Είμαστε Έθνος γελοίο;» προσπαθεί, μεταξύ άλλων,  να μας πείσει πόσο κρίσιμη είναι αυτή την περίοδο η σχέση μας με το Ισραήλ.<br /> <br /> Σε κάποιο σημείο του άρθρου του αναφέρει<br /> <em>Και όμως, </em><em> </em><em>έχουμε ένα δίδυμο αδελφό. Είναι το Ισραήλ που έστησε το νέο κράτος του ύστερα από αιώνες εξευτελιστικής περιπλάνησης όπως εμείς ύστερα από αιώνες ατελούς εθνότητας. Αλλά και αν αποφύγουμε αυτόν το εξαίσιο φυλετικό μύθο, πάλι το Ισραήλ παραμένει χώρα αδελφού έθνους από μια άλλη περισσότερο πεζή άποψη. Και οι δυο μας είμαστε μικροί το δέμας αλλά κατέχουμε εξαιρετικά «οικόπεδα» από γεωπολιτική άποψη στην αιώνια μπαρουτοθήκη της Μεσογείου. Μέχρις εδώ, όμως, οι συγγένειες. Γιατί αν μιλήσουμε για την ικανότητα αξιοποίησης της γεωπολιτικής μας προίκας, το μεν Ισραήλ αποδείχνεται σοβαρός διαχειριστής, ενώ εμείς παραμένουμε γελοίοι στον «αναδελφισμό» μας.</em><br /> <em><br /></em> Στη συνέχεια σημειώνει:<br /> «<em>Εμείς αφού φαγωθήκαμε επανειλημμένα μεταξύ μας, αφού καήκαμε σε τρείς εμφύλιους και τέσσερες</em><em> </em><em> χρεοκοπίες, ξαναφαλίραμε για καλά αυτή τη φορά και επιμένουμε να φαλίρουμε μέσα στο ήδη φαλιμέντο μας. Ιστορική πρωτοτυπία.Το συνάδελφο έθνος, αντίθετα, έφτιαξε το κράτος του με τα καλλίτερα υλικά του παγκόσμιου εβραϊσμού και οργάνωσε μια στρατευμένη κοινωνία που αντιστέκεται πετυχημένα στην αραβική και μουσουλμανική λαοθάλασσα σε πείσμα όλων των στατιστικών αριθμών. Το μυστικό της επιτυχίας του είναι ένα και μοναδικό: Έστησε το κράτος του όχι με τους καθημαγμένους ομοεθνείς τους που ζούσαν στην παλιά πατρίδα, αλλά με ότι καλλίτερο είχε να επιδείξει το έθνος τους σε ολόκληρο τον πλανήτη. ‘Έφτιαξαν έτσι έναν καινούργιο και απαστράπτοντα εβραϊκό πολιτισμό που επιβιώνει και αναπτύσσεται με υπερηφάνεια.</em>»<br /> <br /> Και καταλήγει:<br /> <em>«Σκέφτομαι. Μήπως αξίζει να επιχειρήσουμε έστω και τώρα, </em><em> </em><em>που φαίνεται ότι είναι αργά, να μιμηθούμε το Ισραηλίτικο παράδειγμα; Έχουμε άραγε το δικαίωμα να ονειρευτούμε μια νέα Φιλική Εταιρεία που θα μαγνητίσει την παγκόσμια ακμάζουσα διασπορά μας να βάλει γερή πλάτη στο ξαναχτίσιμο της εθνικής μας πατρίδας; Μπορεί να υπάρξουν πολιτικοί μας που θα μετέτρεπαν ένα τέτοιο όραμα σε σχέδιο δράσης; Ίσως αυτή είναι τελευταία ευκαιρία για να αποφύγουμε την οριστική γελοιοποίηση μας ως έθνος. </em><em> </em><em>Κι ας σημειώσουμε, όταν άπαξ γελοιοποιηθείς η γελοιοποίηση δεν έχει τέλος.»</em><br /> <em><br /></em> Ο πρέσβης του Ισραήλ στην Ελλάδα, πριν δύο χρόνια, αναφερόμενος στη μελλοντική ενεργειακή συνεργασία μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ, ανέφερε:<br /> <h3> <em>«Έχουμε αποταθεί στα ανώτερα κλιμάκια της ελληνικής κυβέρνησης και τους είπαμε ότι θα είμεθα πολύ ευτυχείς εάν χρησιμοποιούσαμε την Ελλάδα σαν ένα κέντρο (</em><em>hub</em><em>) με προορισμό την Ευρώπη − που μπορεί να φτάσει εδώ με αγωγό ή με υγροποίησή του μεταφέροντάς το με τάνκερ. Επίσης θέλουμε και τη συμμετοχή της Κύπρου, γιατί έχει και αυτή βρει αέριο, και πιστεύουμε ότι εμείς οι τρεις χώρες, Ισραήλ, Ελλάδα και Κύπρος, εάν εργαστούμε μαζί και χρησιμοποιήσουμε τη δύναμή μας στο πεδίο του φυσικού αερίου, θα μπορούσαμε  να γίνουμε μια περιφερειακή δύναμη που θα μπορούσε να σταθεί απέναντι σε κάποια άλλη περιφερειακή δύναμη».</em><em> </em></h3> <h3> Χρήσιμα λόγια, αλλά φαίνεται ότι μέχρι στιγμής η Ελλάδα, απασχολημένη με τα μεγάλα προβλήματά της, δεν έχει αξιοποιήσει ακόμα αυτόν τον σημαντικό άξονα, ο οποίος θα της προσφέρει και μια μακροπρόθεσμη λύση στο οικονομικό της πρόβλημα. Όπως είχε πει κάποτε ο μεγαλύτερος οικονομολόγος του 20^ου αιώνα, John Maynard Keynes, «<em>Η δυσκολία έγκειται όχι τόσο στην ανάπτυξη νέων ιδεών, όσο στην αποφυγή των παλαιών</em>».</h3> Ήρθε η ώρα η Ελλάδα να ακολουθήσει, έστω και καθυστερημένα, το παράδειγμα της Κύπρου και του Ισραήλ, ώστε να κατορθώσει ο ελληνικός λαός, με μέτρο και αυτοσυγκράτηση, να καρπωθεί τον μεγάλο ορυκτό πλούτο της χώρας του και να τον διαφυλάξει και για τις επόμενες γενιές, όπως έχει πράξει με σύνεση  η Νορβηγία.<br /> <br /> Μπορεί η μονομερής ανακήρυξη της ΑΟΖ να δημιουργήσει μια κρίση; Η ερώτηση έχει τεθεί  πολλές φορές, αλλά η απάντηση έχει μεγαλύτερη αξία σήμερα λόγω των αυξημένων τουρκικών προκλήσεων στα Ίμια και στο Καστελόριζο. Η απάντηση, βέβαια, δεν είναι δύσκολη, εκτός εάν κάποιος πάσχει από φοβικό σύνδρομο, γιατί η ανακήρυξη της ΑΟΖ είναι, πάνω απ’ όλα μια <strong>μονομερής πράξη. </strong><br /> Απόδειξη τούτου αποτελεί και το γεγονός ότι μέχρι σήμερα έχουν γίνει 134 ανακηρύξεις ΑΟΖ στον πλανήτη Γη και όλες αυτές ήταν <u>μονομερείς.</u> <strong>Είναι πολύ σημαντικό να αναφέρουμε εδώ ότι σε καμία περίπτωση δεν υπήρξε κάποια κρίση στις διμερείς σχέσεις γειτονικών κρατών λόγω <u>μονομερούς</u> ανακήρυξης.</strong> Οι Ηνωμένες Πολιτείες έκαναν μονομερή ανακήρυξη ΑΟΖ την 10^η Μαρτίου 1983 και φυσικά έδωσαν ΑΟΖ σε όλα τα νησιά τους. Η τότε Σοβιετική Ένωση έδειξε την δυσαρέσκειά της για την ανακήρυξη της Αμερικανικής ΑΟΖ αλλά γρήγορα άλλαξε γνώμη και ανακήρυξε την δικιά της ΑΟΖ στις 28 Φεβρουαρίου 1984 και μετά ακολούθησαν δεκάδες κράτη και αρκετά κράτη-μέλη της ΕΕ. Και βέβαια μη ξεχνάμε ότι τον Απρίλιο του 2004 ο Πρόεδρος Τάσσος Παπαδόπουλος ανακήρυξε την ΑΟΖ της Κύπρου και δεν δημιουργήθηκε καμιά κρίση.<br /> Την Ελλάδα κυβέρνησαν από τη δεκαετία του 80, επτά Πρωθυπουργοί, πριν από τον Αλέξη Τσίπρα. Ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, πάλι ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Κώστας Σημίτης, ο Κώστας Καραμανλής, ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Αντώνης Σαμαράς και κανείς δεν τόλμησε να ανακηρύξει της ΑΟΖ της Ελλάδας.<br /> <br /> Όπως είπε κάποτε ο Πρόεδρος Ρούσβελτ «<strong>we have nothing to fear but fear itself</strong>».<br /> <br /> <strong>Ο Ντόναλντ Τραμπ και το Δίκαιο της Θάλασσας</strong><br /> Οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν ένα από τα 164 κράτη που συμμετείχαν στην Τρίτη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας , που πραγματοποιήθηκε από το 1973 μέχρι το 1982 και κατέληξε σε μια διεθνή συμφωνία που έγινε γνωστή ως Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).<br /> <br /> Οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν ένα από τα τέσσερα κράτη που καταψήφισαν την UNCLOS στη τελευταία σύνοδο στη Νέα Υόρκη τον Απρίλιο του 1982 ,διότι το Δημοκρατικό κόμμα που υποστήριζε και πρωτοστατούσε στη Διάσκεψη έχασε τις προεδρικές εκλογές τον Νοέμβριο του 1980 και έτσι ο νέος Πρόεδρος, Ρόναλντ Ρέιγκαν, όταν ανέλαβε τον Λευκό Οίκο τον Ιανουάριο του 1981,  άλλαξε την ηγεσία της αμερικανικής αντιπροσωπείας και καταψήφισε την UNCLOS.<br /> <br /> Ο κύριος λόγος που ο Ρεπουμπλικάνος Πρόεδρος ήταν αντίθετος με το νέο Σύνταγμα των Ωκεανών ήταν το Μέρος XI που ασχολείτο με τα μεταλλεύματα των ωκεάνιων βυθών που βρίσκονταν πέραν της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ των παράκτιων κρατών και όπως αναφέρει το Άρθρο 136 «η περιοχή και οι πόροι της αποτελούν κοινή κληρονομιά της ανθρωπότητας».<br /> <br /> Αυτός ό όρος «κοινή κληρονομιά της ανθρωπότητας» άναψε τα λαμπάκια της υπερσυντηρητικής νέας κυβέρνησης των ΗΠΑ. Ενθυμούμαι ακόμα τα λόγια του Αμερικανού Αντιπροσώπου στην Νέα Υόρκη «Αυτή η έννοια της κοινής κληρονομιάς της ανθρωπότητας είναι μια κομμουνιστική έννοια και δεν συμβαδίζει με τους νόμους της ελεύθερης αγοράς. Το κράτος που φθάνει πρώτο στους ωκεάνιους βυθούς θα εκμεταλλεύεται τους πολυμεταλλικούς κονδύλους που βρίσκονται εκεί.» Επιπλέον, ανησυχούσαν ότι η Διεθνής Αρχή των Θαλάσσιων Βυθών (International Seabed Authority) θα δημιουργούσε μια διογκωμένη και πανάκριβη γραφειοκρατία.<br /> <br /> Οι ΗΠΑ από το 1983 μέχρι το 1990 προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα εναλλακτικό καθεστώς για την εκμετάλλευση των μεταλλευμάτων των θαλάσσιων βυθών. Επήλθε μια συμφωνία με άλλα βιομηχανικά κράτη και τέσσερις άδειες δόθηκαν σε τέσσερις διεθνείς κοινοπραξίες. Έτσι, δημιουργήθηκε η Προπαρασκευαστική Επιτροπή για να προετοιμάσει την διαδικασία για να τεθεί σε ισχύ η UNCLOS. Με τις αλλαγές που έγιναν δημιουργήθηκε μια νέα Συμφωνία τον Ιούλιο του 1994 και οι ΗΠΑ υπέγραψαν αυτή τη Συμφωνία και σήμερα αναγνωρίζουν την UNCLOS ως εθιμικό διεθνές δίκαιο. Το UNCLOS τέθηκε σε ισχύ τον Νοέμβριο του 1994 μετά από τις 60 επικυρώσεις όπως προέβλεπε η νέα Σύμβαση.<br /> <br /> Οι υποστηρικτές της UNCLOS στις ΗΠΑ αποτελούν την πλειοψηφία αλλά δεν έχουν κατορθώσει να την επικυρώσουν στην Γερουσία . Υποστηρίζουν με θέρμη ότι η Σύμβαση, ξεκάθαρα, προωθεί  την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ καθώς και τα οικονομικά και περιβαλλοντολογικά τους συμφέροντα. Επιπλέον, η Σύμβαση περιλαμβάνει τα δικαιώματα των αμερικανικών πολεμικών πλοίων και αεροσκαφών να εισέρχονται στα χωρικά ύδατα άλλων κρατών υπό ορισμένες προϋποθέσεις και για αυτό το Αμερικανικό Ναυτικό που διαθέτει τον μεγαλύτερο πολεμικό  στόλο στον κόσμο, ήταν από την αρχή υποστηρικτής της UNCLOS.<br /> <br /> Επίσης, η Σύμβαση δίνει νομικά δικαιώματα για την εκμετάλλευση των τεράστιων αποθεμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου που βρίσκονται πέραν της ΑΟΖ και συγκεκριμένα στη εκτεταμένη υφαλοκρηπίδα , που δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 350 ν.μ. Έτσι οι ΗΠΑ θα μπορούν να εκμεταλλευτούν τους τεράστιους πόρους που βρίσκονται στην εκτεταμένη υφαλοκρηπίδα έξω από τις ακτές της Αλάσκας καθώς και τα πολύτιμα μεταλλεύματα των ωκεάνιων βυθών.<br /> Οι αμερικανικές εταιρίες δεν θα διακινδυνεύσουν επενδύσεις δισεκατομμυρίων δολαρίων που χρειάζονται για να εξερευνήσουν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της Αρκτικής,  εκτός εάν έχουν νόμιμο δικαίωμα που είναι διασφαλισμένο μόνο εάν οι ΗΠΑ έχουν προσχωρήσει στην UNCLOS.<br /> <br /> Οι εχθροί του Δίκαιου της Θάλασσας αποτελούν μια ισχυρή μειοψηφία,<br /> που πιστεύει ότι η UNCLOS είναι μια συμφωνία καταστροφική για τα εθνικά συμφέροντα των ΗΠΑ και ισχυρίζονται ότι θα παραβιάσει την εθνική κυριαρχία των ΗΠΑ.<br /> Από την εποχή του  Μπους  πατρός μέχρι και τον Ομπάμα οι Αμερικανοί πρόεδροι υποστήριζαν την επικύρωση, αλλά δεν διέθεταν τα 2/3 της Γερουσίας,  όπως προβλέπει η αμερικανική νομοθεσία,  ώστε να επικυρωθούν διεθνείς συμβάσεις. Κάπως έτσι σκέφτεται και ο σημερινός πρόεδρος των ΗΠΑ και γι’ αυτό η πιθανότητα να ζητήσει από την Αμερικανική Γερουσία να επικυρώσει την UNCLOS είναι μηδαμινή  και δεν πρόκειται σύντομα η Αμερική να συμπεριληφθεί  στα 167 κράτη που έχουν επικυρώσει την UNCLOS. Αλλά η Αμερική δεν αντιλαμβάνεται ότι δεν έχει δικαιώματα επέμβασης στη Σινική Θάλασσα και δεν μπορεί να καταγγέλλει την Κίνα για παραβίαση του UNCLOS , χωρίς η ίδια να είναι μέρος αυτής της παγκόσμιας Συνθήκης.<br /> <br /> Πάντως, είναι σημαντικό γεγονός ότι ο νέος ΥΠΕΞ των Ηνωμένων Πολιτειών, ο Τομ Τίλλερσον, γνωρίζει άριστα τι είναι η ΑΟΖ,  διότι η ExxonMobil , της οποίας ηγείτο μέχρι την ανάληψη των καθηκόντων του, έχει εκμεταλλευθεί για πολλά χρόνια τώρα τις ΑΟΖ πολλών κρατών. Επομένως, ευελπιστούμε ότι δεν θα είναι αρνητικός στην ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ. Αξίζει να σημειώσουμε ότι  η εταιρεία ενδιαφέρθηκε για το οικόπεδο 10 της Κυπριακής ΑΟΖ,  που είναι  το σημαντικότερο οικόπεδο, μια και γειτνιάζει με το τεράστιο κοίτασμα Ζορ της Αιγυπτιακής ΑΟΖ. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι το γεγονός της συμμετοχής με την ExxonMobil και της Qatar Petroleum, που επιβεβαιώνει ότι ένας από τους στόχους είναι η δημιουργία τερματικού σταθμού υγροποίησης, αφού πρόκειται για μια από τις πιο ισχυρές κοινοπραξίες παγκόσμια στον τομέα αυτό.<br /> <br /> Εμείς επί 34 χρόνια αδρανούμε και όχι μόνο δεν έχουμε ανακηρύξει την Ελληνική ΑΟΖ αλλά παρακολουθούμε μισοζαλισμένοι τις ανακηρύξεις και οριοθετήσεις των ΑΟΖ των κρατών της Ανατολικής Μεσογείου. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από την απαξίωση της Θάλασσας από τον λαό που έγραψε μια τόσο λαμπρή ιστορία μέσα από τις θάλασσές της.<br /> Ξαφνικά μπήκε στο παιχνίδι και ο Λίβανος,  που είναι έτοιμος να δώσει οικόπεδα της ΑΟΖ του σε εταιρίες όπως η ExxonMobil, η Total και η Chevron. Οι Λιβανέζοι έχουν υπολογίσει ότι με πιθανότητα 50% κείνται στην ΑΟΖ τους 97,9 τρις. κυβικά πόδια φυσικού αερίου και 865 εκατ. βαρέλια πετρελαίου.<br /> <br /> Το κύριο πρόβλημα που αντιμετώπιζε ο τριγωνικός άξονας Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ ήταν η σφοδρή επιθυμία της κυβέρνησης των ΗΠΑ, επί Ομπάμα, να βρεθεί ένας τρόπος να αποκατασταθούν οι στενές σχέσεις της Τουρκίας με το Ισραήλ, και  ο αγωγός που θα μεταφέρει το φυσικό αέριο του Ισραήλ προς την Ευρώπη να διέρχεται  από την Τουρκία και όχι μέσω Κύπρου και Κρήτης.<br /> Όλα αυτά, πλέον, δεν ισχύουν διότι κανείς δεν γνωρίζει τη στάση που θα κρατήσει η νέα κυβέρνηση Τραμπ.<br /> <br /> Το αμερικανοεβραϊκό λόμπι πολεμά με σφοδρότητα αυτή τη θέση της αμερικανικής κυβέρνησης και είναι σίγουρο ότι θα συνεχίσει αυτό τον αγώνα,  ιδιαίτερα τώρα που ο Ντόναλντ Τραμπ ετοιμάζεται να αναβαθμίσει τη σχέση των ΗΠΑ με το Ισραήλ.<br /> <br /> Απ’ ότι διαφαίνεται μέχρι στιγμής, η Κύπρος και το Ισραήλ δεν θα επιχειρήσουν να αυτοκτονήσουν με το να πειστούν να περάσει ο αγωγός από την Τουρκία. Αναμφίβολα η ΕΕ επίσης επιθυμεί να περάσει ο αγωγός East Med από το Ισραήλ στην Κύπρο και μετά στην Κρήτη, απ’ όπου θα κατευθυνθεί στην ηπειρωτική Ελλάδα και μετά στην Ιταλία.<br /> <br /> Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, πρέπει να περιμένουμε τι ακριβώς σκέφτεται ο αμερικανικός παράγοντας. Κανείς δεν γνωρίζει ακόμα τις προθέσεις της νέας κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ στην Ουάσιγκτον στα θέματα της Ανατολικής Μεσογείου. Πάνω απ’ όλα δεν είναι γνωστές οι διαθέσεις της νέας κυβέρνησης προς τον Ερντογάν. Διαφαίνεται, πάντως, ότι οι συνεργάτες του Προέδρου σε θέματα εθνικής ασφάλειας και εξωτερικής πολιτικής  είναι πολύ ενοχλημένοι από την εξελισσόμενη στενή συνεργασία Ερντογάν με Πούτιν. Θεωρούν ότι είναι πρωτοφανές κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ να έχει τέτοια στενή σχέση με την Ρωσία.<br /> <br /> Όσον αφορά την Ελλάδα τα πράγματα φαίνεται να είναι χειρότερα από πριν. Τελικά, ο Ομπάμα ήταν όλο λόγια και αυτοί που πιστεύουν ότι θα μας σώσουν οι δυο Ελληνοαμερικανοί χριστιανοί ορθόδοξοι στο Λευκό Οίκο θα απογοητευθούν, γιατί αυτοί πιστεύουν ότι η Ελλάδα κυβερνάται από μια κομμουνιστική κυβέρνηση και ο Τραμπ δεν θέλει το ΔΝΤ να δαπανά αμερικανικά χρήματα για να σώσει μια χώρα της ευρωζώνης.<br /> <br /> Αυτό που γνωρίζουμε για τις αμερικανικές θέσεις, μέχρι σήμερα, είναι ότι η Ουάσιγκτον δεν θέλει η Ελλάδα να ανακηρύξει ΑΟΖ εάν δεν συμφωνήσει  πρώτα με την Τουρκία, επιθυμεί ο αγωγός να περάσει από το Ισραήλ και την Κύπρο μέσω Τουρκίας με προορισμό την  Ευρώπη , αντιπαθεί τον αγωγό East Med και  προτιμά  ο αγωγός Turkish Stream να μην διέλθει από την Ελλάδα.<br /> <br /> Πάντως, οι Αμερικανοί γνωρίζουν πώς να τιμούν τους ηγέτες τους. Έτσι στις 12 Ιανουαρίου 2017, έντεκα βουλευτές κατέθεσαν ένα σχέδιο νόμου στο αμερικανικό Κογκρέσο για να τιμήσουν τον συντηρητικό Πρόεδρο Ρέιγκαν για την πρωτοβουλία του να ανακηρύξει, με Προεδρικό Διάταγμα, την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) των ΗΠΑ στις 10 Μαρτίου 1983. Στο νομοσχέδιο αυτό οι Αμερικανοί βουλευτές ζητούν να μετονομαστεί η ΑΟΖ των ΗΠΑ σε «<strong>Ρόναλντ Ουίλσον Ρέιγκαν Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη των Ηνωμένων Πολιτειών</strong>»!<br /> <br /> <a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η ΑΟΖ της Ελλάδας και ο Ντόναλντ Τραμπ: Θα αλλάξει τη θέση των ΗΠΑ ο νέος Πρόεδρος;

Γράφει ο Θεόδωρος Καρυώτης “Θάλασσα κλύζει πάντα τα’ ανθρώπων κακά”, Ευρυπίδης Η ιστορία του ελληνισμού είναι συνυφασμένη με τη θάλα...

Διαβάστε την συνέχεια