Βασιλης Διαμαντακος
Αραβική υποστήριξη, συμφωνία με τους υπερορθόδοξους ή κυβέρνηση ενότητας με το Λικούντ: κάθε διαδρομή προς την πρωθυπουργία απαιτεί παραχωρήσεις που απειλούν τη συνοχή του μπλοκ του.
Ο Γκάντι Άιζενκοτ έχει την πρώτη ευκαιρία να σχηματίσει κυβέρνηση στο Ισραήλ. Εκείνο που δεν διαθέτει είναι μια πλειοψηφία έτοιμη να κυβερνήσει μαζί του.
Η επιλογή του από τον πρόεδρο Ισαάκ Χέρτζογκ μεταφέρει την πολιτική αναμέτρηση από τις εκλογικές επιδόσεις στις συμφωνίες συνεργασίας. Και εκεί εμφανίζεται το βασικό του πρόβλημα: καθεμία από τις διαθέσιμες λύσεις απαιτεί να αναθεωρήσει κάποια θέση ο ίδιος ή ένας από τους εταίρους του.
Για να απομακρύνει τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, χρειάζεται υποστήριξη πέρα από το δικό του μπλοκ. Για να τη βρει, πρέπει να διαπραγματευτεί με παρατάξεις τις οποίες οι σύμμαχοί του είχαν αποκλείσει ή αντιμετωπίζουν με βαθιά δυσπιστία.
Η εκλογική αριθμητική δεν παράγει έτοιμη κυβέρνηση
Οι εκλογές της 27ης Οκτωβρίου άφησαν τρεις βασικές ομάδες στην Κνεσέτ:Το μπλοκ του Νετανιάχου διαθέτει 53 έδρες.
Οι τέσσερις παρατάξεις που αποτελούν τον βασικό κορμό του μπλοκ Άιζενκοτ συγκεντρώνουν 48.
Οι δύο αραβικές λίστες, Ra’am και Κοινή Λίστα, διαθέτουν συνολικά 19.
Στις προεδρικές διαβουλεύσεις, η αραβική υποστήριξη έδωσε στον Άιζενκοτ 67 εισηγήσεις. Αυτές αφορούν την ανάθεση της προσπάθειας σχηματισμού κυβέρνησης και δεν ισοδυναμούν με υπογεγραμμένη συμφωνία συνασπισμού.
Η απόσταση ανάμεσα στα δύο είναι το πεδίο στο οποίο ο Νετανιάχου ελπίζει να ανατρέψει τις ισορροπίες.
Πρώτη διαδρομή: Κυβέρνηση μειοψηφίας με αραβική στήριξη
Ο Άιζενκοτ θα μπορούσε να συγκροτήσει κυβέρνηση με το Yashar και τους φυσικούς του συμμάχους — το Together, τους Δημοκρατικούς και το Ισραήλ το Σπίτι Μας — εξασφαλίζοντας εξωτερική υποστήριξη από τις αραβικές παρατάξεις.
Η λύση θα επέτρεπε στις τελευταίες να επηρεάζουν την κοινοβουλευτική σταθερότητα χωρίς να συμμετέχουν αναγκαστικά στο υπουργικό συμβούλιο.
Το εμπόδιο βρίσκεται μέσα στο ίδιο το αντιπολιτευόμενο μπλοκ. Ο Αβίγκντορ Λίμπερμαν έχει απορρίψει συνεργασία με τα αραβικά κόμματα, ενώ οι Δημοκρατικοί εμφανίζονται περισσότερο θετικοί στη συμμετοχή τους.
Μια συμφωνία θα χρειαζόταν συνεπώς σαφή προσδιορισμό: στήριξη στην ανάληψη της εξουσίας, στον προϋπολογισμό και σε ποιες επιμέρους πολιτικές;
Η κοινή επιδίωξη αλλαγής πρωθυπουργού δεν εξασφαλίζει από μόνη της αντοχή σε διαφωνίες για το Παλαιστινιακό, την ασφάλεια και τη Δυτική Όχθη.
Δεύτερη διαδρομή: Οι υπερορθόδοξοι δίνουν ακριβώς 61 έδρες
Η συνεργασία με τα δύο υπερορθόδοξα κόμματα δημιουργεί διαφορετική αριθμητική.
Το UTJ και το Shas διαθέτουν συνολικά 13 έδρες. Μαζί με τις 48 του μπλοκ Άιζενκοτ θα εξασφάλιζαν οριακή απόλυτη πλειοψηφία 61 βουλευτών.
Το πρόβλημα είναι η στρατιωτική θητεία. Οι υπερορθόδοξες παρατάξεις επιδιώκουν τη διατήρηση απαλλαγών για σπουδαστές θρησκευτικών σχολών, ενώ ο Άιζενκοτ και σύμμαχοί του έχουν επικρίνει το υφιστάμενο καθεστώς.
Ο Λίμπερμαν έχει αφήσει περιθώριο συμβιβασμού. Ο Άιζενκοτ, πάντως, επανέλαβε ότι η υποχρέωση υπηρεσίας για όλους αποτελεί βασική αρχή του σχεδιασμού του.
Η αποχή του UTJ από τις εισηγήσεις για πρωθυπουργό ανοίγει διαπραγματευτικό χώρο. Δεν αποτελεί ακόμη δέσμευση απομάκρυνσης από τον Νετανιάχου. Το Shas, άλλωστε, τον υποστήριξε στις διαβουλεύσεις.
Τρίτη διαδρομή: Ενότητα με το κόμμα που θέλουν να εκτοπίσουν
Ένα σχήμα με το Yashar, το Together, το Ισραήλ το Σπίτι Μας και το Λικούντ θα συγκέντρωνε 67 έδρες.
Θα παρείχε ευρύτερη κοινοβουλευτική βάση, αλλά θα έθετε το πιο δύσκολο πολιτικό ερώτημα: πώς δικαιολογείται συνεργασία με τον Νετανιάχου μετά από εκστρατεία με κεντρικό στόχο την αντικατάστασή του;
Από τη δική του πλευρά, ο Νετανιάχου θα έπρεπε να διαπραγματευτεί μια διαφορετική σχέση με τους παραδοσιακούς συμμάχους του. Κρίσιμα θα ήταν επίσης η ηγεσία του σχήματος και ενδεχόμενοι όροι εναλλαγής στην πρωθυπουργία.
Η κυβέρνηση ενότητας μπορεί να επανέλθει ως λύση ανάγκης εάν αποτύχουν οι υπόλοιπες προσπάθειες. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι σημερινές αντιρρήσεις έχουν αρθεί.
Ο Νετανιάχου περιμένει τις ρωγμές
Ο απερχόμενος πρωθυπουργός παραμένει στην εξουσία όσο δεν σχηματίζεται διάδοχη κυβέρνηση.
Το πολιτικό του περιθώριο βρίσκεται στην αποτυχία συνεννόησης των αντιπάλων του και στην πιθανότητα να προσελκύσει υποστήριξη από την άλλη πλευρά.
Ο Άιζενκοτ διαθέτει αρχικά 28 ημέρες από την επίσημη ανάθεση, με δυνατότητα προεδρικής παράτασης έως 14 ημερών. Αν αποτύχει, ο Χέρτζογκ μπορεί να αναθέσει την προσπάθεια σε άλλον υποψήφιο, με τον Νετανιάχου να θεωρείται πιθανός επόμενος διεκδικητής.
Η επιστροφή στις κάλπες παραμένει ενδεχόμενο εφόσον εξαντληθούν οι προβλεπόμενες διαδικασίες.
Προς το παρόν, κάθε σενάριο απαιτεί από κάποιον να εγκαταλείψει μια προηγούμενη άρνηση. Ο Λίμπερμαν συνόψισε τη λογική του συμβιβασμού, αφήνοντας ανοιχτή τη συνεννόηση με τους υπερορθόδοξους:
«Δεν μπορείς να τα έχεις όλα».
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου