Η τυφλή πορεία της Δύσης προς την κατάρρευση και το αντίδοτο στο δηλητήριο του φασισμού.

Ένα ένα βέβαιο. Ότι ούτε οι ΗΠΑ, ούτε το Ισραήλ, ούτε η Ευρώπη έχουν σχέδιο για το μέλλον. Ούτε για την συνέχιση και την αιτιολόγηση των πολέμων που κάνουν ή στηρίζουν, ούτε για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας για τα οποία κανείς δεν λογοδοτεί σε κανένα διεθνές δικαστήριο, ούτε την πορεία του πολιτισμένου κόσμου. Θηριωδίες καταγράφονται με αυξανόμενη ένταση. Κοινωνικές υποδομές στον Λίβανο , τη Γάζα, το Ιράν καταστρέφονται χωρίς προφανή αιτία. Οι ΗΠΑ έχουν παραδοθεί σε έναν ψυχικά ασθενή πρόεδρο. Το Ισραήλ δολοφονεί άοπλους , γυναίκες , παιδιά , ηλικιωμένους και χειροκροτεί με ενθουσιασμό τους ποταμούς αίματος που προκαλεί.

Η Ευρώπη έχει σταυρώσει τα χέρια της και περιμένει μοιρολατρικά τη μοίρα της. Περιμένει την εκδίκηση του Τραμπ , επειδή δεν συμμετέχει στον πόλεμο. Περιμένει , υποτίθεται μια λύση στην Ουκρανία για την οποία όμως ουδείς εργάζεται. Αναζητά τρόπους οικονομικής ανάπτυξης που δεν βρίσκονται , ούτε εφευρίσκονται. Αναζητά ένα νέο δόγμα ασφάλειας που δεν γνωρίζει ποιο μπορεί να είναι. Και μέσα στον κουρνιαχτό της πολιτικής, διπλωματικής, οικονομικής και πολιτισμικής κρίσης, αναδεικνύεται και το πολιτικό πρόβλημα της Ευρώπης. Σαν να έχει κενό εξουσίας, σαν να μην υπάρχει πλέον πυξίδα και σαν τυφλό φορτηγό οδηγείται στον γκρεμό. Υπάρχει αντίδοτο στο δηλητήριο των πολέμων και του φασισμού;

Ο θάνατος(;) της δημοκρατίας και των διανοουμένων

Αν και όποτε τελειώσει ο πόλεμος κατά του Ιράν, είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν ο κόσμος θα περάσει σε έναν νέο κύκλο σταθερότητας και ηρεμίας. Τίποτα δεν προδίδει την ύπαρξη ενός σχεδίου αποκατάστασης των διεθνών οργανισμών, αποδοχής του διεθνούς δικαίου, του διαλόγου και τη δημιουργία μιας νέας αρχιτεκτονικής ασφάλειας. Οι μουλάδες στο Ιράν χάνουν σταδιακά την εξουσία, η οποία περνά στα χέρια των Φρουρών της Επανάστασης που είναι ένα ολόκληρο σύστημα , ένα καθεστώς που ελέγχει τα πάντα.

Η επόμενη γενιά των Παλαιστινίων, των λιβανέζων, των ιρακινών θα ριζοσπαστικοποιηθεί πριν την ώρα της και θα εξαπολύσει εκδικητικές επιθέσεις κατά του Ισραήλ και θα κάνει κόλαση την περιοχή. Λαοί όπως της Συρίας, της Λιβύης, οι Κούρδοι, οι Ιρανοί θα διεκδικήσουν ένα καλύτερο αύριο και θα απαιτήσουν σεβασμό από τη Δύση. Τίποτα λοιπόν δεν μας προετοιμάζει για ένα καλύτερο αύριο. Και πως θα υπάρξει τέτοιο μέλλον , όταν η Ευρώπη και οι ΗΠΑ θα βρίσκονται σε προφανή κρίση αντιπροσώπευσης, οράματος και σχεδιασμού για το μέλλον;

Οι ΗΠΑ είναι αμφίβολο αν μπορούν εύκολα να απαλλαγούν από τον Τραμπ, ο οποίος πολύ θα ήθελε να μετατρέψει την αμερικανική προεδρία σε τυραννία. Ο εσωτερικός διχασμός και η διολίσθηση προς τον φασισμό αναγκάζει πολλούς διανοούμενος, καλλιτέχνες και πολλούς δημοκράτες να μεταναστεύουν. Η λογοκρισία και η καταστολή ενισχύονται , κάτι που παρατηρείται πάντα, όταν ένα πολιτικό σύστημα μεταλλάσσεται επικίνδυνα και αυτό συμβαίνει σήμερα στις ΗΠΑ. Οι πόλεμοι είναι το οξυγόνο , το αναγκαίο “καύσιμο” γι αυτή τη μετάβαση προς την τυραννία. Ο χρόνος για να αποτραπεί αυτή η πορεία γίνεται όλο και λιγότερος

Η ΕΕ παραπαίει εδώ και χρόνια. Δεν αναπτύσσεται. Διάφορα πακέτα , όπως το Ταμείο Ανάκαμψης προσπαθούν να δώσουν κίνητρα για ανάπτυξη, αλλά οι πόροι πάνε σε πολυεθνικές , σε λίγους που κερδοσκοπούν, επωφελούνται, αλλά η ανάπτυξη δεν έρχεται.

Ταυτόχρονα παρατηρείται και πνευματική καθίζηση. Οι διανοούμενοι που μετά το δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και για πολλές δεκαετίες είχαν σημαντική επιρροή στις κατευθύνσεις της ΕΕ και συνέβαλλαν στην δημιουργία μιας νέας Ευρώπης με νέους θεσμούς, έχουν εξαφανιστεί. Είτε έχουν ενσωματωθεί στο πλήθος προγραμμάτων , είτε έχουν γίνει υπάλληλοι σε γραφεία κομμάτων, οργανισμών και ηγετών, είτε έχουν παραιτηθεί από τα πνευματικά τους καθήκοντα. Συνέπεια όλων αυτών, να μην υπάρχουν επιδραστικές φωνές που θα επηρέαζαν την Ευρώπη αυτή την κρίσιμη περίοδο. Όλο και περισσότερες χώρες κυβερνιούνται αυταρχικά ή χρησιμοποιούν τους θεσμούς και την πλειοψηφία που διαθέτουν στα κοινοβούλια για να επιβάλλουν τις πολιτικές τους που τελικά οδηγούν στην σήψη. Η εικόνα της ΕΕ είναι αποκαρδιωτική και ανησυχητική.

Η Ελλάδα και οι νέες σκέψεις για την ακροδεξιά

Στην Ελλάδα υπάρχει μια διακριτή πραγματικότητα, πιο προωθημένη από πολλές χώρες της Ευρώπης. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη βουλιάζει υπό το βάρος ειδεχθών εγκλημάτων , όπως οι υποκλοπές και άλλα σκάνδαλα. Χρησιμοποιεί την κοινοβουλευτική πλειοψηφία για να υπονομεύει το κράτος δικαίου. Οι θεσμοί έχουν διαβρωθεί και η δημοκρατία απειλείται. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης λειτουργεί ως φερέφωνο των ΗΠΑ, δεν έχει κανένα σχέδιο , ούτε για τη χώρα , ούτε για τις διεθνείς σχέσεις και απλά η Ελλάδα χρησιμοποιείται ως βραχίονας στους εγκληματικούς πολέμους με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ασφάλεια και τη δημοκρατία στην Ελλάδα.

Ίσως όμως αυτός ο φόβος, η ανησυχία και η πορεία προς τον γκρεμό, μπορούν να αναχαιτιστούν. Ο κόσμος, κυρίως η νέα γενιά κατάλαβε ότι η ακροδεξιά, είτε των ΗΠΑ, είτε του Ισραήλ, είτε της ΕΕ, είτε ο φασισμός των μουλάδων συνιστούν απειλή για τον κόσμο. Τώρα βιώνουν αυτή τη φρίκη που μπορεί να οδηγήσει να σκεφθούν καλύτερα τι σημαίνει η στήριξη ακροδεξιών κομμάτων. Είναι μια ευκαιρία και στην Ελλάδα να αρχίσει μια αντίστροφη πορεία με πολιτικούς και ιδεολογικούς αγώνες . Είναι το μόνο αντίδοτο στο δηλητήριο του φασισμού και των πολέμων. Αρκεί , οι δυνάμεις της ειρήνης και της δημοκρατίας να βοηθήσουν και εκείνες να κινηθεί η ιστορία...

πηγή


Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.