Οσμή ένοπλης αντιπαράθεσης: Μετανάστες έσπασαν την άμυνα της Πολωνίας -Τους μοιράζει όπλα η Λευκορωσία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.zougla.gr/assets/images/3141311.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="433" data-original-width="770" height="433" src="https://www.zougla.gr/assets/images/3141311.jpg" width="770" /></a></div><h3 style="text-align: left;">  <span style="font-weight: normal;"> Ενεργοποίηση του άρθρου 4 του ΝΑΤΟ μελετά η Πολωνία</span></h3>Η Πολωνία μελετά την επιλογή σύγκλισης του Βορειοατλαντικού Συμβουλίου με τη Λιθουανία και τη Λετονία, σχετικά με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί με τους μετανάστες στα σύνορα της με τη Λευκορωσία, όπως δήλωσε στα ΜΜΕ, ο Πολωνός πρωθυπουργός Ματέους Μοραβιέτσκι.<br /><br />Το ΝΑΤΟ πρέπει να ακολουθήσει «συγκεκριμένα βήματα» για την επίλυση της μεταναστευτικής κρίσης στα σύνορα με τη Λευκορωσία, είπε ο Πολωνός πρωθυπουργός Ματέους Μοραβιέτσκι την Κυριακή, προσθέτοντας ότι η Πολωνία, η Λιθουανία και η Λετονία ενδέχεται να ζητήσουν διαβουλεύσεις βάσει του άρθρου 4 της συνθήκης της Συμμαχίας.<br /><br />Σύμφωνα με το άρθρο 4, οποιοσδήποτε σύμμαχος μπορεί να ζητήσει διαβουλεύσεις όποτε, κατά τη γνώμη του, απειλείται η εδαφική του ακεραιότητα, η πολιτική ανεξαρτησία ή η ασφάλειά του.<br /><br />«Συζητάμε με τη Λετονία και ειδικά με τη Λιθουανία, εάν θα ενεργοποιήσουμε το Άρθρο 4 της συνθήκης του ΝΑΤΟ», δήλωσε ο Μοραβιέτσκι στο πολωνικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων PAP.<br /><br />«Δεν αρκεί μόνο να εκφράσουμε δημόσια την ανησυχία μας – τώρα χρειαζόμαστε συγκεκριμένα βήματα και τη δέσμευση ολόκληρης της συμμαχίας» πρόεσθεσε.<br /><br />Ο Μοραβιέτσκι είπε στο PAP ότι οι ηγέτες της ΕΕ θα συζητήσουν περαιτέρω κυρώσεις κατά της Λευκορωσίας. «Σίγουρα θα συζητήσουμε περαιτέρω κυρώσεις, συμπεριλαμβανομένου του πλήρους κλεισίματος των συνόρων».<br />Ακόμη, τόνισε πως η ΕΕ πρέπει να χρηματοδοτήσει από κοινού την κατασκευή ενός τείχους στα σύνορα.<br /><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="387" src="https://www.youtube.com/embed/EBslSSSIxQ0" width="694" youtube-src-id="EBslSSSIxQ0"></iframe><br /><br />50 μετανάστες «έσπασαν» τις άμυνες και μπήκαν στην Πολωνία<br /><br />Μια ομάδα περίπου 50 μεταναστών διέσπασε τις άμυνες στα σύνορα με τη Λευκορωσία και εισήλθε στην Πολωνία κοντά στο χωριό Σταρζίνα, όπως ανακοίνωσε η αστυνομία, ενώ η κατάσταση στη μεθόριο κλιμακώνεται περαιτέρω.<br /><br />Χιλιάδες μετανάστες, που έχουν ταξιδέψει στη Λευκορωσία με τη ελπίδα να περάσουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έχουν εγκλωβιστεί στην περιοχή των συνόρων σε συνθήκες ψύχους.<br /><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; font-family: Comfortaa; font-size: 15px; margin-bottom: 26px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word;"> ψύχους.</p><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; display: flex; font-family: Comfortaa; font-size: 15px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1459815763091537921" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=warnews2471&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1459815763091537921&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwarnews247.gr%2Fosmi-enoplis-antiparathesis-metanastes-espasan-tin-amyna-tis-polonias-tous-moirazei-opla-i-lefkorosia-vinteo%2F&sessionId=2c3e5dd5b78927b2b34b35db9343d81316086a0a&siteScreenName=warnews2471&theme=light&widgetsVersion=f001879%3A1634581029404&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 1084px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; font-family: Comfortaa; font-size: 15px; margin-bottom: 26px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word;"></p>Η Ευρωπαϊκή Ένωση κατηγορεί το Μινσκ ότι ενορχηστρώνει την κρίση για να ασκήσει πιέσεις στο ευρωπαϊκό μπλοκ για τις κυρώσεις που έχει επιβάλει, αλλά η Λευκορωσία έχει κατ’ επανάληψη αρνηθεί την κατηγορία αυτή. Κάποιες χώρες στην περιοχή έχουν προειδοποιήσει ότι η αντιπαράθεση μπορεί να κλιμακωθεί σε στρατιωτική σύρραξη.<br /><br />«Χθες, πριν τις 5 μ.μ., περίπου 50 άνθρωποι εισήλθαν στην Πολωνία κοντά στη Σταρζίνα», ανέφερε η αστυνομία της Ποντλάσκα σε ανάρτηση στο Twitter, προσθέτοντας ότι στη συνέχεια συνελήφθησαν 22 Ιρακινοί υπήκοοι.<br /><br />Συνολικά, η πολωνική συνοριοφυλακή ανακοίνωσε ότι χθες έγιναν 223 απόπειρες παράτυπης διέλευσης των συνόρων.<br />Αναμένεται επίθεση από μετανάστες στην Πολωνία, Λευκορώσοι τους δίνουν όπλα<br /><br />Τις τελευταίες ώρες οι κινήσεις της Λευκορωσίας έρχονται να αναταράξουν τη διεθνή διπλωματική σκακιέρα, με Λευκορώσους στρατιώτες να διευκολύνουν τους μετανάστες να περνούν στην Ευρώπη, δίνοντας ψεύτικες υποσχέσεις αλλά και δακρυγόνα.<br /><br />Η Βαρσοβία προσπαθεί, από την πλευρά της, να κινηθεί σε γραμμή συνεργασίας με την ΕΕ, όμως οι συνοριοφύλακές της δέχονται επιθέσεις από ειδικά λέιζερ Λευκορώσων στρατιωτών ώστε να μην εμποδίζονται οι μετανάστες να μπαίνουν στην Ευρώπη.<br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; display: flex; font-family: Comfortaa; font-size: 15px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1459944881816694786" frameborder="0" id="twitter-widget-1" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=warnews2471&dnt=false&embedId=twitter-widget-1&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1459944881816694786&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwarnews247.gr%2Fosmi-enoplis-antiparathesis-metanastes-espasan-tin-amyna-tis-polonias-tous-moirazei-opla-i-lefkorosia-vinteo%2F&sessionId=2c3e5dd5b78927b2b34b35db9343d81316086a0a&siteScreenName=warnews2471&theme=light&widgetsVersion=f001879%3A1634581029404&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 850px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div>Μάλιστα, οι Λευκορώσοι στρατιώτες έχουν φτάσει στο σημείο να ανοίγουν και τρύπες στο φράγμα των συνόρων με την Πολωνία ώστε να περνούν απεγνωσμένοι πρόσφυγες στη Γηραιά Ήπειρο.<br /><br />Σύμφωνα με δημοσιεύματα ξένων μέσων ενημέρωσης, η Πολωνία προετοιμάζεται για επίθεση στα σύνορα με τη Λευκορωσία, από εχθρικά στρατεύματα.<br /><br />Οι συνοριοφύλακες της Πολωνίας υποστηρίζουν ότι οι Λευκορώσοι συνάδελφοί τους δίνουν οδηγίες σε εκατοντάδες συγκεντρωμένους μετανάστες, όπως και ειδικό εξοπλισμό, μεταξύ άλλων όπλα, ώστε να ανοίξουν τον δρόμο προς την Ευρώπη.<br /><br />Η επίθεση αναμένεται να γίνει στο Kuznica, ένα από δύο βασικά περάσματα από την Πολωνία στη Λευκορωσία.<br /><br />«Ύστερα από μια ήσυχη νύχτα στην περιοχή του στρατοπέδου στο Kuznica, παρατηρούμε ότι περισσότερες ομάδες ένοπλων αξιωματικών της Λευκορωσίας βρίσκονται στο σημείο. Διαπιστώνουμε μια ταραχή ανάμεσα στους μετανάστες. Ορισμένες τέντες έχουν αρχίσει να εξαφανίζονται. Οι δυνάμεις μας είναι έτοιμες να απαντήσουν» διεμήνυσε εκπρόσωπος της πολωνικής συνοριοφυλακής.<div><br /></div><div><a href="https://warnews247.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Οσμή ένοπλης αντιπαράθεσης: Μετανάστες έσπασαν την άμυνα της Πολωνίας -Τους μοιράζει όπλα η Λευκορωσία

   Ενεργοποίηση του άρθρου 4 του ΝΑΤΟ μελετά η Πολωνία Η Πολωνία μελετά την επιλογή σύγκλισης του Βορειοατλαντικού Συμβουλίου με τη Λιθουανί...

Διαβάστε την συνέχεια

Φοβάται ο Ερντογάν: Πρώτη φορά μίλησε για ήττα και αποχώρηση – Παραλήρημα με Τροία και Όμηρο

<img height="630" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/11/211115110439_erdogan.jpg" width="1000" /><br /><br />Ιστορική αναδρομή έκανε ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε ομιλία του, τονίζοντας πως «οτιδήποτε καλό και όμορφο» βρήκαν το προστάτεψαν και το ανέπτυξαν…<br /><br />Ο Ερντογάν έμπλεξε στην ομιλία του και την Τροία με τον Όμηρο, λέγοντας πως «είναι το σύμβολο από το παρελθόν που εκπροσωπεί κι εμάς, όπως όλους τους λαούς που έζησαν στην Ανατολία. Η Ομήρου Ιλιάδα εξηγεί έναν αγώνα, που τα ίχνη του φτάνουν στο σήμερα.»<br /><br />Αυτό που προκάλεσε εντύπωση, ωστόσο, ήταν πως για πρώτη φορά ο Τούρκος πρόεδρος μίλησε για το ενδεχόμενο ήττας και αποχώρησής του. «Αν ο λαός πει στο καλό κι έρθουν οι επόμενοι, ας γκρεμίσουν όσα χτίσαμε.»<br /><br />Παράλληλα, υπόσχεται στον λαό καλύτερες μέρες, παρόλο που η τουρκική οικονομία πάει από το κακό στο χειρότερο.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Φοβάται ο Ερντογάν: Πρώτη φορά μίλησε για ήττα και αποχώρηση – Παραλήρημα με Τροία και Όμηρο

Ιστορική αναδρομή έκανε ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε ομιλία του, τονίζοντας πως «οτιδήποτε καλό και όμορφο» βρήκαν το προστάτ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Ημερολόγιο προπολέμου – και σασμός γιοκ»!

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/10/stolos_005.jpg"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/10/stolos_005-696x392.jpg" /></a><br /><br />Ενώ η Ελλάδα βρίσκεται υπό καθεστώς διερευνητικού διαλόγου με την Τουρκία , ενώ φιλολογούμε περί την παραπομπή του θέματος της υφαλοκρηπίδας στο περιώνυμο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, ενώ από το 1955 στα Σεπτεμβριανά επιδεικνύουμε ως κράτος «στρατηγική ψυχραιμία» (η τακτική κατευνασμού) , η Τουρκία του Ερντογάν συνεχίζει και επαυξάνει τον πόλεμο νεύρων, τον πόλεμο των ΝΑVTEX , τον πόλεμο ρητορικής και τον προ- πόλεμο ενεργειών. <br /><br />γράφει ο Κώστας Μαρδάς<br /><br />Με οφθαλμοφανή , πλέον , στόχο την πρόκληση ενός θερμού επεισοδίου, πριν την έλευση των Ραφάλ και των φρεγατών Μπελαρά. <br /><br />Συνεχίζοντας το αυτοσχέδιο ,από ανοιχτές πηγές, Παρατηρητήριο Προκλήσεων στο Αιγαίο και στην Κύπρο, που έχω στήσει εδώ και καιρό για την συμπλήρωση του βιβλίου μου ΠΡΟ- ΙΜΙΑ ΠΟΛΕΜΟΥ , παραθέτω το δελτίο συμβάντων τριμήνου από 18 Σεπτεμβρίου έως 15 Νοεμβρίου .<br /><br /> Με την… μάταιη ελπίδα ότι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες , θα αφυπνισθούν από το σύνδρομο της εθνικής αμεριμνησίας , καθώς μένουν επαναπαυμένοι ότι :<br /><br /> Σε μια ελληνοτουρκική σύγκρουση , θα σπεύσουν να μας σώσουν οι Γάλλοι και οι Αμερικάνοι και εμείς θα χειροκροτούμε από τον καναπέ , παρακολουθούντες τα δελτία της νίκης… <br /><br />ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ <br /><br />18/ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ ΤΟΥ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟΥ NAUTICAL GEO <br /><br />ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ<br /><br />20/ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ- ΕΜΠΛΟΚΕΣ – ΑΣΚΗΣΗ ΠΕΡΙΚΥΚΛΩΣΗΣ ΛΕΣΒΟΥ<br /><br />ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΧΩΡΙΚΩΝ ΥΔΑΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΑΛΙΕΥΤΙΚΑ<br /><br />22/ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ <br /><br />23/ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΝΑVTEX ΑΚΥΡΩΣΗΣ ΕΡΕΥΝΩΝ NAUTICAL GEO<br /><br />24/ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ – ΕΜΠΛΟΚΕΣ<br /><br />25/ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΤΟΥΡΚΙΚΗ NAVTEX ΓΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΠΛΟΙΟΥ «ΜΠΙΛΙΜ» ΜΕΤΑΞΥ ΡΟΔΟΥ- ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟΥ<br /><br />ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ NAUTICAL GEO <br /><br />26 / ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ- ΕΜΠΛΟΚΕΣ<br /><br />28/ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ<br /><br />30/ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ<br /><br />ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΤΟΝ ΟΗΕ ΜΕ ΤΟΝ ΙΣΧΥΡΙΣΜΌ ΟΤΙ ΤΑ ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ… ΔΕΝ ΔΙΑΘΕΤΟΥΝ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΕΦΟΣΟΝ ΔΕΝ …ΑΦΟΠΛΙΖΟΝΤΑΙ !<br /><br />ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ<br /><br />3/ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΤΟΥΡΚΙΚΗ NAVTEX ΓΙΑ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΕ ΠΥΡΑ ΕΝΤΟΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΕΡΕΥΝΩΝ NAUTICAL GEO ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΑΟΖ<br /><br />4/ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ NAUTICAL GEO ΑΠΟ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΦΡΕΓΑΤΑ – ΕΛΛΙΜΕΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΛΟΙΟΥ ΣΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑ<br /><br />6/ ΟΜΕΡ ΤΣΑΛΙΚ : ΚΟΚΚΙΝΗ ΓΤΡΑΜΜΗ Η «ΓΑΛΑΖΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ»!<br /><br />8 / ΕΞΟΔΟΣ ΟΡΟΥΤΣ ΡΕΪΣ ΓΙΑ ΕΡΕΥΝΕΣ ΜΕΤΑΞΥ ΨΕΥΔΟΚΡΑΤΟΥΣ- ΤΟΥΡΚΙΑΣ <br /><br />11/ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΤΟΥΡΚΙΚΗ NAVTEX ΔΕΣΜΕΥΣΗΣ ΠΕΡΙΟΧΩΝ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΕΠΙ ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΓΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΕΡΕΥΝΑΣ- ΔΙΑΣΩΣΗΣ<br /><br />13/ ΜΠΟΥΛΝΤΟΖΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ<br /><br />18 / ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΤΟΥΡΚΙΚΗ NAVTEX EΡΕΥΝΑΣ- ΔΙΑΣΩΣΗΣ ΜΕΤΑΞΥ ΧΙΟΥ- ΣΑΜΟΥ<br /><br />19/ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ ΜΕ ΠΥΡΑ ΜΕΤΑΞΥ ΧΙΟΥ- ΛΕΣΒΟΥ<br /><br />ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ<br /><br />20/ ΥΠΕΡΠΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΦΑΡΜΑΚΟΝΗΣΙ- ΟΙΝΟΥΣΣΕΣ<br /><br />ΑΝΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΒΑΣΗΣ ΑΝΕΦΟΔΙΑΣΜΟΥ ΣΤΟ ΑΚΡΩΤΗΡΙ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΚΥΠΡΟΥ<br /><br />22/ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΑΚΥΡΩΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ NAVTEX ΓΙΑ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΣΤΗ ΛΗΜΝΟ<br /><br />ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ<br /><br />24/ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΗ ΑΝΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΕΡΕΥΝΑΣ- ΔΙΑΣΩΣΗΣ ΔΥΤΙΚΑ ΤΗΣ ΧΙΟΥ ΕΠΙ ΕΝΑ ΜΗΝΑ<br /><br />25/ ΥΠΕΡΠΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟΦΑΓΟΥΣ ΙΚΑΡΙΑΣ<br /><br />26/ ΠΑΡΑΒΙΑΣΙΕΣ- ΕΜΠΛΟΚΗ<br /><br />30/ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΤΟΥΡΚΙΚΗ NAVTEΧ ΓΙΑ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΚΟΛΠΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ<br /><br />ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ<br /><br />1/ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ<br /><br />5/ ΛΕΜΒΟΣ ΜΕ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥΣ ΑΛΛΟΔΑΠΟΥΣ ΣΤΗ ΧΙΟ<br /><br />7/ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΑΚΥΡΩΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ NAVTEX ΓΙΑ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΟ ΠΕΔΙΟ ΛΗΜΝΟΥ<br /><br />8/ ΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΚΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΥ ΟΚΤΑΪ ΩΣ ΤΟΠΟΤΗΡΗΤΗ ΤΟΥ ΨΕΥΔΟΚΡΑΤΟΥΣ<br /><br />ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ ΜΙΧΑΗΛ<br /><br />10/ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΑΚΥΡΩΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ NAVTEX ΑΣΚΗΣΕΩΝ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟΥ<br /><br />11/ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ<br /><br />12/ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΑΚΥΡΩΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ NAVTEX ΑΣΚΗΣΕΩΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ<br /><br />ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΑΦΙΞΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΣΤΗ ΧΙΟ<br /><br />14/ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΑΚΥΡΩΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΝAVTEX ΑΣΚΗΣΕΩΝ ΜΕ ΠΥΡΑ ΣΤΗ ΘΆΛΑΣΣΑ ΣΑΜΟΘΡΆΚΗΣ ΚΑΙ ΔΥΤΙΚΩΣ ΤΗΣ ΛΈΣΒΟΥ <br /><br />15 / 140 ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΝΑΕΡΙΟΥ ΧΩΡΟΥ ΤΗΣ ΚΎΠΡΟΥ ΑΠΌ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΝΤΡΟΟΥΝΣ ΣΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΙΟΥΝΙΟΣ- ΙΟΥΛΙΟΣ- ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ. <br /><br />Και βέβαια, η κυβέρνηση (όπως και όλες οι προηγούμενες: της ψυχραιμίας και του αναγκαστικού κατευνασμού λόγω ανισορροπίας ισχύος … ) απαντά σε αυτές τις τουρκικές μαγκιές με αστραπιαίες αναχαιτήσεις , με πολιτικές απαντήσεις (άλλοτε στα ίσα και άλλοτε υποτονικά…) με διπλωματικά διαβήματα και με ανάπτυξη συμμαχιών στον Αραβικό κόσμο, προκαλώντας πρωτοφανή αμηχανία στην Άγκυρα. <br /><br />Και με την εκπληκτική συμφωνία ελληνο- γαλλικής στρατιωτικής συνδρομής, η οποία φέρει τη σφραγίδα Μακρόν- Μητσοτάκη, με προπομπό τον Πάνο Καμμένο. <br /><br /> Αλλά : Και με μια αφελή- ανιστόρητη αντίληψη, ότι υπερφορτώνοντας την ελληνική ηπειρωτική επικράτεια με αμερικανικά στρατιωτικά κρατίδια κατά της Ρωσίας, η Τουρκία θα φοβηθεί μια επίθεση κατά της Ελλάδας… Αντίληψη που καταρρίπτεται από την περίπτωση των Ιμίων, καθώς έκτοτε οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν αναγνωρίζουν ελληνική κυριαρχία όχι μόνο σε αυτές στις ελληνικότατες βραχονησίδες, αλλά και σε απροσδιόριστο αριθμό νησίδων καθ΄ όλον το αιγαιακό μέτωπο, έχοντας καθιερώσει, από τον Φεβρουάριο του 1996, τη διπλή ονομασία «Ίμια- Καρντάκ» στις επίσημες ανακοινώσεις του Στέητ Ντηπάρτμεντ !.. <br /><br /> Πάντως : Δεν γνωρίζω αν το υπουργείο Εξωτερικών τηρεί ένα τέτοιο λεπτομερή κατάλογο τουρκικών παραβατικών συμπεριφορών…Αν όχι, ας τον αξιοποιήσει ο υπουργός Εξωτερικών κ Δένδιας , καταθέτοντάς τον από το Μιλιτέρ στο γραφείο του πολύ κ Μπορέλ ,της Πολιτικής Ασφάλειας και Εξωτερικών Σχέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε να υπάρξει τεκμηρίωση για την επιβολή – επιτέλους – των εκρεμούντων , αιωρουμένων και… υπεριπταμένων επί της κεφαλής του Ερντογάν δια διάστημα ενός και πλέον έτος, περιλάλητων κυρώσεων…<br /><br />Χωρίς να διατηρώ την ψευδαίσθηση ότι τυχόν …<br />«περιοριστικά μέτρα» θα τον συνετίσουν.. Θα τον εκνευρίσουν, ναι !.. Αλλά να τον κάνουν να υποχωρήσει … «έντρομο- πελιδνό» – κατά πως διαλαλούν τα ελληνικά μίντια , με τα … «ηχηρά χαστούκια» – όχι !..<br /><br />Αλλά αποτελεί θέμα αξιοπιστίας και δικαιοσύνης για το γεωπολιτικό μόρφωμα που φέρει τον τίτλο… «Εξωτερική Πολιτική της Ένωσης», να μην τον αφήσει ατιμώρητο .<br /><br />Αν και.. Το μόνο Δίκαιο που καταλαβαίνει ο Ερντογάν, είναι το Δίκαιο των Φρεγατών ! <br /><br />Αφού στο άμεσο μέλλον, με τέτοια πολεμική αλά Έρντυ, ενδεχόμενο … αξιοπρεπούς…«σασμού», δηλαδή συμφιλίωσης, δεν φαίνεται στον ορίζοντα…<br />Αντιθέτως…<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Ημερολόγιο προπολέμου – και σασμός γιοκ»!

Ενώ η Ελλάδα βρίσκεται υπό καθεστώς διερευνητικού διαλόγου με την Τουρκία , ενώ φιλολογούμε περί την παραπομπή του θέματος της υφαλοκρηπίδας...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η Άγκυρα ανακήρυξε το ψευδοκράτος 38 χρόνια πριν

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/11/dixotomisi_pseudokratos_SLpress.gr_.jpg" /><br /><br /><b>Βενιζέλος Κώστας</b><br />Εννέα χρόνια μετά την εισβολή, η κατοχική δύναμη ανακήρυξε παράνομα ψευδοκράτος, ως ένα ακόμη βήμα εδραίωσης των δεδομένων που διαμορφώθηκαν επί του εδάφους. Ήταν μια κίνηση, η οποία εντασσόταν στους τουρκικούς σχεδιασμούς και όπως επιβεβαιώθηκε και στη συνέχεια, ήταν απόφαση που παραπέμπει στη νομιμοποίηση των αποτελεσμάτων της εισβολής και της συνεχιζόμενης κατοχής.<br /><br />Το ψευδοκράτος δεν ανακηρύχθηκε για λόγους εντυπώσεων, ούτε ήταν κίνηση τακτικής. Ανακηρύχθηκε για να λειτουργήσει ως χωριστή οντότητα, με “θεσμούς” με τους οποίους βαθμηδόν συνεργάσθηκαν τρίτοι αλλά και η ίδια η Κυπριακή Δημοκρατία. Μέσα σε ένα συνωμοτικό κλίμα, με απόλυτη μυστικότητα, χωρίς να λειτουργούν οι τηλεπικοινωνίες, στις 14 Νοεμβρίου 1983, ο Ραούφ Ντενκτάς κάλεσε όλους τους “βουλευτές”.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, ο τότε πανίσχυρος κατοχικός ηγέτης ανακοίνωσε την πρόθεσή του να προχωρήσει στην ανακήρυξη ανεξάρτητου κράτους. Τούτο έγινε γύρω στα μεσάνυκτα, πριν από την ολοκλήρωση του δείπνου. Όλες οι κινήσεις πραγματοποιήθηκαν με άκρα μυστικότητα και σε κλίμα συνωμοτικό. Οι επικοινωνίες δεν λειτουργούσαν. Το οδόφραγμα του “Λήδρα Πάλας” είχε κλείσει, το παράνομο αεροδρόμιο δεν λειτουργούσε. Όποιος δεν ακολουθούσε, θα είχε επιπτώσεις. Με ό,τι αυτό θα σήμαινε. Τόσο το Ρεπουπλικανικό Τουρκικό Κόμμα όσο και το Κόμμα Κοινοτικής Απελευθέρωσης αποφάσισαν κατά πλειοψηφία να στηρίξουν την απόφαση.<br /><br />Η απόφαση, λοιπόν, για την ανακήρυξη έγινε με τη σύμφωνη γνώμη όλων, παρά τις όποιες υποτονικές διαφωνίες. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο Ραούφ Ντενκτάς, στην ομιλία του στις 15 Νοεμβρίου στη συνεδρία της “νομοθετικής συνέλευσης”, ανέφερε ότι «κάποιοι σήμερα ψήφισαν με το χέρι τους αλλά όχι με την καρδιά τους». Στις 15 Νοεμβρίου 1983 η ψευδοβουλή “αποφάσιζε” αυτό που είχε προαποφασισθεί από το στρατιωτικό κατεστημένο της Άγκυρας, και αποτελούσε πάγιο τουρκικό στόχο για το Κυπριακό από το 1963.<br /><br />Ο “πρόεδρος” της “Συνέλευσης”, Νετζάτ Κονούκ, είχε αναφέρει πριν από την ανακοίνωση της απόφασης: «Είμαστε αποφασισμένοι να διατηρήσουμε τη βόρεια Κύπρο ως ανεξάρτητη και αδέσμευτη περιοχή με τρόπο που να υπηρετεί την ειρήνη και ευημερία στον Κόσμο, τη Μεσόγειο και τη γύρω περιοχή. Κάτω από το φως των πραγματικοτήτων και δυσκολιών των πιο πάνω πεποιθήσεων, ως μεταφραστές της αναπότρεπτης και νόμιμης επιθυμίας και βούλησης του τουρκοκυπριακού λαού, ανακηρύσσουμε μπροστά από την ιστορία και όλη την ανθρωπότητα την ανακήρυξη της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου ως ανεξάρτητου κράτους».<br /><br />Το ψευδοκράτος<br /><br />»Η πρόταση τίθεται σε ψηφοφορία. Παρακαλώ όπως ψηφίσετε όρθιοι αυτή την ιστορική απόφαση. Αποδοχή: Όλοι: Απορρίπτουν: Καμιά αρνητική ψήφος. Αποχές: Δεν υπάρχουν. Η απόφαση λήφθηκε ομόφωνα. Αξιότιμοι φίλοι… Ο ενθουσιασμός μας είναι μεγάλος. Η πορεία που αρχίσαμε είναι μια ευτυχισμένη πορεία όπως αρμόζει στην ανθρωπότητα. Είναι μια πορεία η οποία περιμένει από εμάς μεγάλη αυταπάρνηση».<br /><br />»Σε αυτή τη μεγάλη εγχείρηση εσείς είστε οι γιατροί… Εσείς είστε οι εκπρόσωποι του ηρωικού λαού που μπορείτε να τον ενώσετε σε μια τέτοια στιγμή. Σας εκφράζω τις ειλικρινείς μου ευχαριστίες. Αυτή την ιστορική μέρα θέλουμε να πιστεύουμε ότι η μητέρα πατρίδα κοιτάζοντας αυτό το τοπίο, αυτόν τον ενθουσιασμό, θα εκτιμήσει ότι αυτό το βήμα είναι αναπόφευκτο. Εξ ονόματος ολόκληρου του λαού μας προσδοκούμε από τη μητέρα πατρίδα κατανόηση, στήριξη και αναγνώριση».<br /><br />»Ευχόμαστε με τη στήριξή της να ανοίξουν οι δρόμοι προς τη συμφιλίωση και την ειρήνη. Δίνουμε και πάλι την ειλικρινή μας υπόσχεση στον κόσμο και ιδίως στην μητέρα πατρίδα ότι σε αυτή την πορεία θα πράξουμε όλα όσα απαιτούνται. Αυτή την ευτυχισμένη μέρα συγχαίρω και πάλι ειλικρινώς όλους σας και εύχομαι να είναι καλορίζικη και ευοίωνη για τον λαό μας» (ΡΙΚ, εκπομπή “Ανοικτοί Φάκελοι”, 8.11.2008).<br /><br />Στη συνέχεια, το λόγο πήρε ο Ντενκτάς, ο οποίος ανέφερε ότι «για να αφήσετε ένα καλύτερο μέλλον σε αυτούς που θα έρθουν μετά από εσάς πρέπει να είστε ψυχολογικά έτοιμοι για κάθε αυτοθυσία. Πόσο ευτυχής που μπορώ να λέω ότι είμαι Τούρκος. Πόσο ευτυχής για την Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου…» (ΡΙΚ, εκπομπή “Ανοικτοί Φάκελοι”, 8.11.2008).<div><br />Η αντίδραση Αθήνας και Λευκωσίας<br /><br />Ο πρόεδρος Κυπριανού με δήλωσή του στις 15 Νοεμβρίου 1983 ανέφερε ότι «αυτή η ενέργεια όχι μόνο περιπλέκει περαιτέρω το κυπριακό πρόβλημα, αλλά καθιστά φανερό ότι στόχος της τουρκικής πλευράς ήταν πάντοτε η δημιουργία τετελεσμένων γεγονότων και η καλλιέργεια συνθηκών με σκοπό την απόσχιση της κατεχόμενης περιοχής από την Κυπριακή Δημοκρατία».<br /><br />Την ίδια στιγμή τονίσθηκε ότι η λεγόμενη ανακήρυξη ανεξαρτησίας στο κατεχόμενο τμήμα του νησιού –μια ενέργεια η οποία δεν θα ήταν ποτέ εφικτή αν δεν υπήρχαν εκεί τα τουρκικά στρατεύματα– είναι ασυμβίβαστη με τη Συνθήκη Εγγυήσεως του 1960, σύμφωνα με την οποία η Τουρκία, μαζί με τη Βρετανία και την Ελλάδα, είχαν αναλάβει να διαφυλάξουν την ανεξαρτησία του νησιού.<br /><br />Αμέσως μετά τη γνωστοποίηση της αποσχιστικής ενέργειας της Τουρκίας, ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου Γιώργος Ιακώβου ταξίδεψε στη Νέα Υόρκη, στην έδρα του ΟΗΕ για να καταθέσει προσφυγή, ενώ ο Κυπριανού με τον πρέσβη της Ελλάδας Χρήστο Ζαχαράκι μετέβησαν στην Αθήνα για διαβουλεύσεις με την ελληνική κυβέρνηση. Η Λευκωσία ζήτησε χωριστή ελληνική προσφυγή, που όμως δεν κρίθηκε αναγκαία από την Αθήνα.<br /><br />Σύμφωνα με τον πρέσβη Ζαχαράκι στη σύσκεψη της 17ης Νοεμβρίου, «ο Έλληνας πρωθυπουργός, Ανδρέας Παπανδρέου αποκάλυψε, υπό άκρα μυστικότητα, προς αποφυγή προκλήσεως πανικού, τη λήψη και ορισμένων μέτρων, όπως η ετοιμότητα 20 αεροσκαφών στα Δωδεκάνησα για αποστολή στην Κύπρο, η παρουσία δυο υποβρυχίων μεταξύ Κύπρου και Μ. Ασίας, η μερική επιστράτευση προς ενίσχυση κυρίως των τεθωρακισμένων, και ορισμένες κινήσεις στον Έβρο, “για να τις δουν οι Τούρκοι”»!<br /><br />»Όλα αυτά συνιστούν “μετρημένη αντίδραση”, που, ίσως, καταστήσει σαφές, χωρίς απειλές, ότι το ψευδοκράτος πρέπει να ανακληθεί… Ο Κυπριανού εξέφρασε ζωηρές ανησυχίες για το ατελέσφορο και επικίνδυνο της στρατιωτικής επιλογής. Αντιθέτως, κρίθηκε προσφορότερο να μελετηθεί το “ρισκαρισμένο”, κατά τον πρωθυπουργό, μέτρο της διακοπής των ελληνοτουρκικών σχέσεων, που θα προκαλέσει προβλήματα στο ΝΑΤΟ» (Ζαχαράκις, Άκρως Απόρρητο, ό.π., σσ. 228-229).<br />Για την αλλαγή του Ερντογάν ισχύει η παροιμία με τον Μανωλιό και τα ρούχα του</div><div><br />Ψήφισμα 541<br /><br />Στις 18 Νοεμβρίου του 1983 το Συμβούλιο Ασφαλείας υιοθέτησε το ψήφισμα 541, το οποίο προτάθηκε από τη Βρετανία και αποδοκιμάζει, μεταξύ άλλων, την ανακήρυξη, με την οποία επιχειρείται η απόσχιση τμήματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, τη θεωρεί νομικά άκυρη και ζητεί την ανάκλησή της. Ταυτόχρονα, ζητεί επείγουσα και αποτελεσματική εφαρμογή των ψηφισμάτων 365 (1974) και 367 (1975) και καλεί όλα τα κράτη να μην αναγνωρίσουν οποιοδήποτε κυπριακό κράτος άλλο από την Κυπριακή Δημοκρατία.<br /><br />Το ψήφισμα υιοθετήθηκε με 13 ψήφους υπέρ (συμπεριλαμβανομένων των ψήφων των πέντε Μονίμων Μελών) με μία ψήφο εναντίον (Πακιστάν) και μία αποχή (Ιορδανία). Σημειώνεται ότι το πρώτο προσχέδιο που ετοιμάσθηκε από τους Βρετανούς προκάλεσε την έντονη αντίδραση του Γ. Ιακώβου. Ο Κύπριος υπουργός Εξωτερικών έδωσε στους Βρετανούς ένα προσχέδιο που είχε ετοιμάσει ο ίδιος βρισκόμενος στο αεροπλάνο καθ’ οδόν προς τις ΗΠΑ.<br /><br />Η βρετανική πλευρά, αν και στην αρχή θεώρησε «πολύ προχωρημένο το κείμενο», υποστηρίζοντας ότι «θα ασκούσαν βέτο οι ΗΠΑ», στη συνέχεια υπαναχώρησε. Προηγήθηκε καυγάς του Γιώργου Ιακώβου με το Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Βρετανίας. Στη Νέα Υόρκη για να ενισχύσουν τις προσπάθειες για το ψήφισμα είχαν μεταβεί και οι αρχηγοί των κομμάτων (Εζεκίας Παπαϊωάννου ΑΚΕΛ, Γλαύκος Κληρίδης ΔΗΣΥ, Βάσος Λυσσαρίδης ΕΔΕΚ και εκ μέρους του ΔΗΚΟ ο Αλέξης Γαλανός). Στη Λευκωσία υπήρξαν κινητοποιήσεις με κορυφαία στιγμή το παν-κομματικό συλλαλητήριο, στις 22 Νοεμβρίου, με ομιλητή τον τότε πρόεδρο της Βουλής, Γεώργιο Λαδά.<br /><br />Το ψευδοκράτος αναγνωρίστηκε, όπως αναμενόταν, από την Τουρκία, η οποία αρχικά δήλωνε ότι δεν γνώριζε εκ των προτέρων τις αποφάσεις Ντενκτάς. Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Τουρκμέν, ανέφερε πως η χώρα του αναγνώρισε το τουρκοκυπριακό “κράτος”, καθώς αξιολόγησε τις δηλώσεις Ντενκτάς ότι αποσκοπεί στη λύση του Κυπριακού. Για μερικές ώρες είχε αναγνωρίσει το ψευδοκράτος και το Μπαγκλαντές. Η έντονη παρέμβαση της Λευκωσίας προς την Ουάσινγκτον, οδήγησε τους Αμερικανούς να ζητήσουν από τη χώρα αυτή να ανακαλέσει την απόφασή της, όπως και έγινε.<br /><br />Είναι ξεκάθαρο πως η παράνομη ανακήρυξη του ψευδοκράτους εντάσσεται στους σχεδιασμούς της Άγκυρας και τις στρατηγικές της επιδιώξεις, που ισχύουν μέχρι σήμερα. Δηλαδή, στην κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την ανακήρυξη χωριστού τουρκοκυπριακού “κράτους”. Άλλωστε, τούτο αποτέλεσε πρωταρχική επιδίωξη της Άγκυρας από ίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιατί η Άγκυρα ανακήρυξε το ψευδοκράτος 38 χρόνια πριν

Βενιζέλος Κώστας Εννέα χρόνια μετά την εισβολή, η κατοχική δύναμη ανακήρυξε παράνομα ψευδοκράτος, ως ένα ακόμη βήμα εδραίωσης των δεδομένων ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αίγυπτος: Γιατί ο αφυπνισμένος στρατιωτικός γίγαντας έχει ανάγκη την Ελλάδα

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/02/egyptos-stratos.jpg" /><br /><br /><div><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος<br /></b>Με το τεράστιο μέγεθός της, η Αίγυπτος είναι ο de facto ηγέτης του Αραβικού Κόσμου και ως εκ τούτου θεωρείται και από τις άλλες αραβικές χώρες ότι έχει βασικό ρόλο στις κοινές υποθέσεις. Μετά από χρόνια ολιγωρίας, υπάρχουν ενδείξεις ότι οι αιγυπτιακές ένοπλες δυνάμεις είναι αποφασισμένες να καλύψουν το τεχνολογικό χάσμα που τις χωρίζει από τους περιφερειακούς αντιπάλους τους, μεταξύ των οποίων δεσπόζει η Τουρκία.<br /><br />Η Αίγυπτος έχει δυόμισι φορές περισσότερο πληθυσμό από την επόμενη πιο πολυπληθή αραβική χώρα, την Αλγερία και μεγαλύτερο από το άθροισμα του πληθυσμού Σαουδικής Αραβίας, Ιράκ, Ιορδανίας και Συρίας. Με ΑΕΠ 330 δισ. δολάρια, η αιγυπτιακή οικονομία είναι δεύτερη μετά από το ΑΕΠ 620 δισ. δολαρίων της Σαουδικής Αραβίας. Λογικά, λοιπόν, ο αιγυπτιακός στρατός θεωρείται ιστορικά ο ισχυρότερος μεταξύ των αραβικών χωρών από την επανάσταση του 1952.<br /><br />Από τότε και μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1970 η Αίγυπτος ήταν σταθερά στην ηγεσία των συνασπισμών εναντίον του Ισραήλ. Ο αραβο-ισραηλινός πόλεμος του 1973, έφερε ένα φυσικό τέλος στην κούρσα εξοπλισμών της Αιγύπτου, που επιστεγάστηκε με τις Συμφωνίες Camp David και την διμερή Συνθήκη Ειρήνης. Μετά την ανατροπή του καθεστώτος Καντάφι, η Αίγυπτος έκανε τακτικού επιπέδου παρεμβάσεις στη Λιβύη για να διαμορφώσει το αποτέλεσμα του εμφυλίου πολέμου εκεί. Επιπλέον, η εμφάνιση του ISIS, που υπογραμμίστηκε κυρίως με την καταστροφική επίθεση στο τζαμί του Σινά, ανάγκασε τον αιγυπτιακό στρατό να κινητοποιηθεί.<br /><br />Από τη δεκαετία 1970, η Αίγυπτος είναι ο μεγαλύτερος αποδέκτης, μετά το Ισραήλ, στρατιωτικής βοήθειας από τις ΗΠΑ. Αυτή αντιπροσωπεύει σχεδόν το 25% των ετήσιων αμυντικών της δαπανών, περίπου 5,5 δισ. δολάρια. Ως αποτέλεσμα, η Αίγυπτος διατηρεί τη μεγαλύτερη δύναμη της Μέσης Ανατολής με περίπου 450.000 στρατιώτες. Στηριζόταν, άλλωστε, παραδοσιακά στη δύναμη των αριθμών για να προβάλει τη στρατιωτική της ισχύ και την ηγετική της θέση.<br /><br />Η φύση του πολέμου, όμως, έχει εξελιχθεί. Ενώ οι αριθμοί εξακολουθούν να έχουν σημασία, η ποιότητα του εξοπλισμού, της εκπαίδευσης, του εφοδιασμού κλπ έχουν πλέον μεγαλύτερη σημασία. Μέχρι πριν λίγα χρόνια, πολλά από τα αποθέματα του αιγυπτιακού στρατού ήταν απαρχαιωμένα. Ενώ η στρατιωτική πρόοδος, π.χ. της Κίνας και των Εμιράτων τα τελευταία 30 χρόνια είναι εντυπωσιακή, είναι δύσκολο να μετρηθεί η αντίστοιχη πρόοδος της Αιγύπτου, η οποία επιστρέφει χωρίς θόρυβο στο πεδίο της στρατιωτικής ισχύος.<br /><br />Οπλοστάσιο και πραγματική ισχύς<br /><br />Με 240 μαχητικά F-16, 46 επιθετικά ελικόπτερα AH-64D Apache, 30 μεταγωγικά C-130, εννέα αεροσκάφη έγκαιρης προειδοποίησης και ελέγχου E2C Hawkeye 2000, η αιγυπτιακή Αεροπορία είναι συγκρίσιμη σε μέγεθος και ισχύ με την τουρκική. Θα αποκτήσει δύο μοίρες του τελευταίου γαλλικού μαχητικού Rafale και θα παραλάβει 50 MiG-29 από τη Ρωσία. Για την αεροπορική άμυνα της, η Αίγυπτος διαθέτει το ρωσικό σύστημα S-300 και ίσως προμηθευτεί το πιο ικανό ρωσικό σύστημα αντι-βαλλιστικής άμυνας Antey-2500.<br /><br />Ο αιγυπτιακός Στρατός παραμένει από τους μεγαλύτερους στον κόσμο. Διαθέτει πάνω από 1.100 άρματα μάχης Abrams, τα οποία παράγονται τοπικά με άδεια από το 2005. Διαθέτει επίσης περισσότερα από 1.700 άρματα M60 και 500 ρωσικά T-62. Προς παράδοση επίσης είναι 1600 αμερικανικά τεθωρακισμένα πολλαπλών χρήσεων. Όπως και στην αεροπορία, όμως, διαφοροποιεί τις προμήθειές της, εξ ου και η αγορά τουλάχιστον 500 ρωσικών αρμάτων T-90.<br /><br />Το Ναυτικό της έχει υποστεί σημαντικό εκσυγχρονισμό. Το 2014 απέκτησε τέσσερα αμερικανικά ταχύπλοα σκάφη MK III και παρήγγειλε τέσσερις γαλλικές κορβέτες Gowind 2.500 τόνων με δυνατότητα αγοράς άλλων δύο. Το 2015 παρέλαβε μια ρωσική πυραυλάκατο P-32 Molniya, μια γαλλική φρεγάτα FREMM και δύο ελικοπτεροφόρα κλάσης Mistral. Τα τελευταία πληρώθηκαν από τη Σαουδική Αραβία και εξοπλίζονται με ρωσικά ελικόπτερα Ka-52. Φέτος, το Ναυτικό έθεσε σε υπηρεσία δύο από τα τέσσερα γερμανικά υποβρύχια Type-209 που έχει παραγγείλει.<br /><br />Διαφοροποιεί τις αμυντικές προμήθειες<br /><br />Με αυτές τις αγορές, η Αίγυπτος εκσυγχρονίζει τις δυνάμεις της, στρεφόμενη σε προμήθειες από τη Ρωσία, Γαλλία και Γερμανία. Οι ΗΠΑ, όμως, παραμένουν η προνομιακή πηγή οπλισμού. Οι πρόσφατες αμυντικές δαπάνες της οφείλονται εν μέρει και στη φιλοδοξία του καθεστώτος Σίσι να επιστρέψει η Αίγυπτος σε ρόλο περιφερειακού ηγέτη, ειδικά μετά τα γεγονότα στη Λιβύη και την εκεί τουρκική επέμβαση.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό αναπτύσσεται η στρατιωτική συνεργασία με Ελλάδα και Κύπρο, καθώς και με κράτη του Κόλπου, κυρίως με τα Εμιράτα και τη Σαουδική Αραβία. Η επιθυμία τους να περισώσουν την αξιοπρέπεια τους είναι επιπλέον κίνητρο για τους Αιγύπτιους να υπερβούν την παραδοσιακή απροθυμία τους και αποκτήσουν αυξημένες επιχειρησιακές ικανότητες.<br /><br />Τα όπλα υψηλής τεχνολογίας άφησαν λιγότερα κεφάλαια για συντήρηση και εκσυγχρονισμό των ήδη υπαρχόντων. Οι Αιγύπτιοι ξοδεύουν μόνο το 30% της αμερικανικής βοήθειας για συντήρηση, σε σύγκριση με το ελάχιστο 50% που προτείνουν οι ΗΠΑ. Και είναι αμφισβητήσιμο εάν ακόμη και αυτό το μικρό ποσό δαπανάται αποτελεσματικά. Οι χαμηλές δαπάνες συντήρησης εξηγούν και το χαμηλό ποσοστό χρήσης των διαθέσιμων οπλικών συστημάτων.<br /><br />Το αιγυπτιακό F-16 πετάει 50% λιγότερο χρόνο ετησίως απ’ όσο το αντίστοιχο αμερικανικό και μόνο ένα μικρό κλάσμα των ωρών πτήσης του ελληνικού. Τα άρματα M1A1 που παράγονται κοντά στο Κάιρο κάθονται έξω από το εργοστάσιο για μήνες πριν παραδοθούν σε επιχειρησιακές μονάδες. Τα πολεμικά πλοία παραμένουν το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου στο λιμάνι.<br /><br />Ελλιπής εκπαίδευση<br /><br />Το χαμηλό ποσοστό χρησιμοποίησης του αιγυπτιακού εξοπλισμού υποδηλώνει εξίσου χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης. Ανεξάρτητα από τον εξοπλισμό του, κανένας στρατός δεν μπορεί να είναι επιχειρησιακά ικανός, χωρίς αυστηρή και επαναλαμβανόμενη εκπαίδευση. Το πρόβλημα επιδεινώνεται από το γεγονός ότι οι ασκήσεις στην Αίγυπτο στερούνται πρωτοβουλίας, επειδή υιοθετούνται άκαμπτα προγραμματισμένα σενάρια. Δεν αναπτύσσονται κρίσιμες ικανότητες για την επιτυχία σε συνθήκες σύγκρουσης, ιδίως σε αντι-ανταρτικές επιχειρήσεις, οι οποίες αντιμετωπίζουν αναγκαστικά ρευστές και συχνά διφορούμενες περιστάσεις.<br /><br />Παρά τα πολυάριθμα εκπαιδευτικά προγράμματα και ασκήσεις, ορισμένα και σε συνεργασία με άλλες ένοπλες δυνάμεις, το αιγυπτιακό δόγμα και η οργάνωση παρέμειναν μέχρι πρόσφατα σε μεγάλο βαθμό εστιασμένα σε συμβατικές επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας. Η δομή διοίκησης είναι άκαμπτη και η λήψη αποφάσεων πραγματοποιείτο στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, με τους κατώτερους αξιωματικούς να έχουν ελάχιστη πρωτοβουλία.<br /><br />Πολλά στελέχη εκτελούν τα ίδια καθήκοντα εντός των ίδιων μονάδων για παρατεταμένες περιόδους. Αυτό επιτρέπει υψηλό βαθμό τεχνικής κατάρτισης, αλλά ωθεί σε ακαμψία. Οι ευθύνες και η εξουσία σε όλες τις βαθμίδες των ενόπλων δυνάμεων είναι αισθητά χαμηλότερη από ό,τι π.χ. στις ελληνικές. Αυτό είναι μια διαπίστωση μετά από αρκετές κοινές ασκήσεις.<br /><br />Προς το παρόν, οι αιγυπτιακές ένοπλες δυνάμεις παραμένουν υπερβολικά μεγάλες, ανεπαρκώς εκπαιδευμένες και επηρεαζόμενες από το χαμηλού μορφωτικού επιπέδου προσωπικό, ιδίως στα κατώτερα επίπεδα. Με αυτό συνδέεται η αρτηριοσκληρωτική οργανωτική κουλτούρα που δεν δέχεται αλλαγές. Για να γίνει κατανοητή η ακαμψία, πριν την αγορά των ρωσικών ελικοπτέρων Ka-52 για χρήση από τα ελικοπτεροφόρα Mistral, τα πλοία δεν είχαν ελικόπτερα, επειδή οργανωτικά όλα τα ελικόπτερα ανήκαν στην Αεροπορία και δεν τα έδινε για επιχειρήσεις του Ναυτικού! Απαιτήθηκαν τροποποιήσεις για να αλλάξει αυτό το δόγμα.</div><div><br />Η Αίγυπτος αφυπνίζεται<br /><br />Οι αιγυπτιακές ένοπλες δυνάμεις είναι ένας γίγαντας που κοιμάται από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, αλλά φαίνεται πλέον να αφυπνίζεται. Αυτή η διαδικασία καθοδηγείται λιγότερο από τη γενναιόδωρη αμερικανική στρατιωτική βοήθεια και περισσότερο από την έντονη πίεση των ΗΠΑ και κυρίως από τις αυξανόμενες εσωτερικές και εξωτερικές απειλές. Ο Σίσι, αντίθετα με τους προκατόχους του Σαντάτ και Μουμπάρακ, έχει ισχυρότερο έλεγχο επί του στρατεύματος κι αυτό του επιτρέπει ανοίγματα προς πολλές κατευθύνσεις. Οι κοινές ασκήσεις, άλλωστε, εκθέτουν τους Αιγύπτιους αξιωματικούς σε νεωτεριστικές ιδέες και σε παραδείγματα ξένων συναδέλφων τους, που έχουν πολύ μεγαλύτερη εμπειρία σε επιχειρησιακές συνθήκες.<br /><br />Η στρατιωτική ισχύς της Αιγύπτου παραμένει σε ρευστή κατάσταση. Προσπαθεί να ανακτήσει το χαμένος έδαφος δεκαετιών αδράνειας και επανάπαυσης. Η ανάδειξη νέων απειλών στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Λιβύη, όπως η Τουρκία του Ερντογάν, αλλά και τρομοκρατικές ομάδες στο Σινά, αναγκάζουν το Κάιρο να αναβαθμίσει επιχειρησιακά τις ένοπλες δυνάμεις του.<br />Προς το παρόν, η Αίγυπτος δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την Τουρκία ως ίσος προς ίσο επί του πεδίου. Για να σταθεί στην Ανατολική Μεσόγειο χρειάζεται τη συμμαχία της Ελλάδας, επειδή οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις μπορούν να συνδυαστούν και να πολλαπλασιάσουν την αιγυπτιακή ισχύ. Η στρατιωτική συμμαχία Αθηνών-Καΐρου, πολύ περισσότερο εάν περιλαμβάνει τα Εμιράτα και τη Γαλλία, θα λειτουργήσει σαν καταλύτης για την επιχειρησιακή αναβάθμιση των αιγυπτιακών ενόπλων δυνάμεων, αλλά και θα συγκροτήσει ένα εξαιρετικά ισχυρό μέτωπο στην Ανατολική Μεσόγειο.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Αίγυπτος: Γιατί ο αφυπνισμένος στρατιωτικός γίγαντας έχει ανάγκη την Ελλάδα

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Με το τεράστιο μέγεθός της, η Αίγυπτος είναι ο de facto ηγέτης του Αραβικού Κόσμου και ως εκ τούτου θεωρείται και από ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι γίνεται στον Έβρο; Αποψίλωσαν μεγάλη έκταση στις Καστανιές-Στόχος νέα κρίση μεταναστών ή έχουμε κάτι άλλο;

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-11/ellada-suria-tourkia-sunora-prosfuges_0.jpg?itok=h7NTEaZr" /><br />Για αυτό ο ΑΓΕΕΘΑ ζήτησε αυξημένη ετοιμότητα οι Ένοπλες δυνάμεις από το Ορμένιο έως την Κάρπαθο<br />Τι ετοιμάζουν οι νεο-Οθωμανοί στον Έβρο;...αφού όπως αποκαλύπτουν τα <a href="https://www.thrakinea.gr/archives/166810">thrakinea.gr</a>, έχουμε εντελώς άλλη εικόνα στα χερσαία σύνορα Τουρκίας – Ελλάδας στην περιοχή των Καστανιών.<br /><br />Το τελευταίο διάστημα οι Τούρκοι έχουν κόψει εκατοντάδες δέντρα στην περιοχή του δάσους των Καστανιών, αποψιλώνοντας ολόκληρη έκταση που γειτονεύει με την ελληνική οριογραμμή.<br /><br />“Όπως φαίνεται από τις εικόνες που εντοπίζονται στο google maps, οι Τούρκοι έχουν κόψει τα δέντρα και έχουν συγκεντρώσει σε σειρές τους κορμούς.<br /><br />Η κίνησή τους, προκαλεί πολλά ερωτηματικά, καθώς αν το έκαναν για να εποπτεύουν καλύτερα την περιοχή θα μπορούσαν να προχωρήσουν σε αραιώσεις κι όχι σε αποψιλώσεις, ενώ αν ήθελαν να εκμεταλλευτούν την ξυλεία, θα είχαν απομακρύνει και τους κορμούς.<br /><br />Το γεγονός ότι δεν υπάρχουν πλέον δέντρα, κάνει πολύ πιο εύκολη την κίνηση μεγάλων οχημάτων, τα οποία δε θα συναντούν φυσικά εμπόδια, καθώς παράλληλα με το κόψιμο των δέντρων, έχουν γίνει και περιορισμένες χωματουργικές εργασίες”, αναφέρει το τοπικό ΜΜΕ με φωτογραφίες.<br /><br />Σύμφωνα με το <a href="https://www.evros-news.gr/2021/11/14/%ce%b1%cf%80%ce%bf%ce%ba%ce%bb%ce%b5%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf-%ce%b8%cf%89%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b9%cf%83%ce%b5-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b3%ce%ad%cf%86%cf%85%cf%81%ce%b1-%ce%ba%ce%ae/">evros-news.gr,</a> όπως αποδεικνύεται , η σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή στο ΓΕΕΘΑ για την λήψη προληπτικών μέτρων στον Έβρο, δεν ήταν μια τυχαία σύσκεψη.<div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.thrakinea.gr/wp-content/uploads/2021/11/Screenshot_2021-11-13-20-38-40-298_com.google.android.apps_.maps_wm_copy_460x646.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="646" data-original-width="460" height="646" src="https://www.thrakinea.gr/wp-content/uploads/2021/11/Screenshot_2021-11-13-20-38-40-298_com.google.android.apps_.maps_wm_copy_460x646.jpg" width="614" /></a></div><div><br /></div>Δείτε πως φαίνονταν από δορυφόρο πέρυσι τα δάσος.<div><span style="color: #555555; font-family: ---- Safe Fonts ----;"><span style="font-size: 16.5px;"><b><br /></b></span></span><a href="https://www.thrakinea.gr/wp-content/uploads/2018/03/%CE%9A%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%AD%CF%82-%CF%83%CF%8D%CE%BD%CE%BF%CF%81%CE%B1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="644" data-original-width="611" height="644" src="https://www.thrakinea.gr/wp-content/uploads/2018/03/%CE%9A%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%AD%CF%82-%CF%83%CF%8D%CE%BD%CE%BF%CF%81%CE%B1.jpg" width="639" /></a><br /><br />Μετά την σύσκεψη στο ΓΕΕΘΑ αμέσως το Δ’ Σώμα Στρατού, κινήθηκε για την λήψη μέτρων.<br /><br />Με άμεση διαταγή εντολή του Διοικητή του Δ’ Σώματος Στρατού Αντιστράτηγου Άγγελου Χουδελούδη, ειδικά τμήματα μηχανικού των ενόπλων δυνάμεων μετέφεραν:<br /><br />Α. Εχίνους, κονσερτίνες και μπετόν μπλοκ βάρους ενός τόνου, που άμεσα μπορούν να κλείσουν την είσοδο απ’ την Τουρκία.<br /><br />Β. Πάρθηκαν μέτρα ετοιμότητας και στο Τελωνείο Καστανεών, με επιφυλακή όπως και στους Κήπου στρατιωτικού γερανού για τοποθέτηση εχίνων, μπετόν μπλοκ αν χρειαστεί<br /><br />Ενώ κινητικότητα είχαμε από την πλευρά των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, το Σαββατοκύριακο, σε ολόκληρη την χερσαία περιοχή των συνόρων με την Τουρκία, με επίκεντρο τα Τελωνεία Κήπων και Καστανιών.<br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι πρόσφατα είχαμε την είδηση της μεταφοράς μονάδων καταδρομών εντός των Ταξιαρχιών που επανδρώνουν τους τουρκικούς σχηματισμούς στην Α.Θράκη σε μια κλιμάκωση των επιθετικών σχεδίων κατά της Ελλάδος.<br /><br />Επίσης ο Τούρκος πρόεδρος μας απείλησε προχθές ανοικτά με πιθανή αποστολή μεταναστών σε μια προσπάθεια να αποφύγει τα εσωτερικά του προβλήματα, ενώ πηγές και δηλώσεις μας δείχνουν ότι το ΑΚΡ δεν θα πάει σε εκλογές το 2023 με τόσα εκατομμύρια Σύριων και άλλων μεταναστών. <br /><br />Την Παρασκευή σε σύσκεψη του ΑΓΕΕΘΑ με τους αρχηγούς των 3 όπλων με αφορμή τις δηλώσεις Ερντογάν και δόθηκαν οι εξής εντολές:<br /><br />-Αύξηση επιτήρησης κατά μήκος συνόρων<br />-Άμεση αναφορά περιστατικών<br />-Αύξηση ετοιμότητας αντίδρασης σε συνεργασία με ΕΛ.ΑΣ και Ακτοφυλακή<br />-Σε επιφυλακή οι Ένοπλες Δυνάμεις κατά μήκος χερσαίων και θαλασσίων συνόρων<br /><br />Έχουμε ήδη έντονο σκεπτικισμό τόσο στην τοπική κοινωνία του Έβρου, όσο και στα νησιά, σχετικά με ενδεχόμενο νέο κύμα μεταναστών, μετά τις προκλητικές δηλώσεις του Τούρκου προέδρου και μετά και τις τελευταίες εξελίξεις στην γειτονική χώρα.<br /><br />Το πιθανότερο από όλα είναι το καθεστώς Ερντογάν να επιχειρήσει νέο κύμα εισβολής μεταναστών με στόχο να προκαλέσει στην Ελλάδα αποσταθεροποίηση και να πλήξει την ψυχολογία των πολιτών, στα πρότυπα της Πολωνίας, ειδικά μετά την εκ νέου συνέχιση των κυρώσεων της ΕΕ για ...παράνομες έρευνες στην Α.Μεσόγειο<br /><br />Μιλάμε ουσιαστικά για ένα νέο τουρκικό υβριδικό πόλεμο με σκοπό την μείωση της εθνικής ισχύος του αντιπάλου, με βασικούς στόχους τον πληθυσμό και τα πρόσωπα που διαμορφώνουν στρατηγική και λαμβάνουν αποφάσεις και επί μέρους επιδιώξεις, ως εξής:<br /><br /> • δημιουργία πανικού, πρόκληση φόβου και ανασφάλειας και κάμψη του ηθικού του λαού<br /> • εσωτερική κοινωνική κατάρρευση και αποδιοργάνωση του κράτους<br /> • υπονόμευση της βούλησης και αποσταθεροποίηση της κυβέρνησης.<br /><br />Oι Τούρκοι έχουν εγκαταστήσει στην Αδριανούπολη τη βάση των drones. Επισήμως, η εν λόγω βάση αποτελεί κέντρο εκπαίδευσης για τους χειριστές των τουρκικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών.<br /><br />Ανεπισήμως, όμως, οι ελληνικές υπηρεσίες εκτιμούν πως το κέντρο της Αδριανούπολης αποτελεί το σημείο εκκίνησης των συχνών πτήσεων που πραγματοποιούν τα τουρκικά drones πάνω στην οριογραμμή του Εβρου, αλλά ακόμα και εντός των ελληνικών συνόρων.<br /><br />Οι υπερπτήσεις κοντά στην περιοχή του Έβρου πραγματοποιούνται ήδη από τις αρχές του 2021 και για την αντιμετώπιση αυτής της τουρκικής πρόκλησης οι ελληνικές υπηρεσίες έχουν προχωρήσει στην εγκατάσταση υποδομών αντι-drone τεχνολογίας στον Έβρο.<br /><br />Επιδίωξη της τουρκικής πλευράς είναι να υπάρξει η κατάλληλη προετοιμασία προκειμένου να παρακαμφθούν οι νέες επεκτάσεις του φράχτη ασφαλείας που έχουν ήδη αρχίσει να κατασκευάζονται στον Έβρο.<br /><br />Οι ελληνικές Αρχές θεωρούν ότι, οι Τούρκοι θα θελήσουν να μεταφέρουν σε κυκλώματα διακινητών τις πληροφορίες για τα «κρυφά» περάσματα των ελληνοτουρκικών συνόρων.<br /><br />Όπως και να έχει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει στο εσωτερικό του ο Ερντογάν θέλει να “εξάγει” προς Αιγαίο και Έβρο αλλάζοντας την ατζέντα εντός Τουρκίας, από τα σκάνδαλα και την κάκιστη οικονομική κατάσταση.<br /><br />Υπάρχει όμως πάντα το ενδεχόμενο οι Τούρκοι να προετοιμάζουν το έδαφος για πιθανό επεισόδιο, με όποια μορφή και αυτό αν έχει.<br /><br />Εκεί όμως αλλά και στο Αιγαίο ευρίσκονται οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις που τόσο υπολογίζουν οι Τούρκοι, κάτι που παραδέχονται πάρα πολλοί Τούρκοι απόστρατοι ανώτατοι αξιωματικοί που ξέρουν πολλά.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Τι γίνεται στον Έβρο; Αποψίλωσαν μεγάλη έκταση στις Καστανιές-Στόχος νέα κρίση μεταναστών ή έχουμε κάτι άλλο;

Για αυτό ο ΑΓΕΕΘΑ ζήτησε αυξημένη ετοιμότητα οι Ένοπλες δυνάμεις από το Ορμένιο έως την Κάρπαθο Τι ετοιμάζουν οι νεο-Οθωμανοί στον Έβρο;...α...

Διαβάστε την συνέχεια

Ασταθείς οι ισορροπίες στα Βαλκάνια – Τα Σκόπια προκαλούν την Αθήνα

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2018/02/ouasingkton-skopia-ellada.jpg" /><br /><br /><b>Τάρκας Αλέξανδρος</b><br />Η βαθιά κρίση στα Σκόπια (ή “στη γειτονική χώρα”, κατά την ορολογία όσων Ελλήνων κυβερνητικών αξιωματούχων ξορκίζουν την ονομασία “Βόρεια Μακεδονία”, αλλά αποδέχονται μοιρολατρικά τη Συμφωνία των Πρεσπών) αποτελεί το ορατό μόνον σύμπτωμα της ευρύτερης αναταραχής στα Βαλκάνια.<br /><br />Σχεδόν 26 χρόνια μετά τη συμφωνία του Ντέιτον που τερμάτισε τον εμφύλιο της πρώην Γιουγκοσλαβίας, 22 χρόνια μετά την ανάφλεξη στο Κόσοβο και 13 χρόνια μετά τη μερική αναγνώρισή του, καθώς και τριάμισι χρόνια μετά την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών, η σχετική σταθερότητα της βαλκανικής χερσονήσου κλονίζεται και οι πολλαπλές εστίες αστάθειας αναβιώνουν.<br /><br />Πέρα από τα θέματα άμεσου ελληνικού ενδιαφέροντος, η μεγάλη εικόνα αποδεικνύει ότι η βαλκανική πολιτική της ΕΕ αποτυγχάνει και η επιρροή των ΗΠΑ μειώνεται. Αντίθετα, η παρεμβατικότητα και η υπόγεια δράση της Ρωσίας και της Κίνας αποδίδουν καρπούς για τα δικά τους συμφέροντα. Μια ματιά στον χάρτη δείχνει ότι στο Σαράγιεβο ριζώνει η μεγαλύτερη κρίση μετά το Ντέιτον, στην Ποντγκόριτσα (Μαυροβούνιο) βασιλεύει η αδιαφάνεια, στα Τίρανα παραμένει άγνωστη έννοια το κράτος δικαίου, στο Βελιγράδι αλληθωρίζουν μεταξύ ΕΕ και Ρωσίας, στην Πρίστινα επαναπαύονται στη διεθνή οικονομική βοήθεια και στα Σκόπια αναζητούν νέα πορεία.<br /><br />Δεν θα ξαναζήσουμε, προφανώς, την αιματοχυσία της δεκαετίας του 1990, αλλά η Αθήνα βρίσκεται ενώπιον ανάγκης αναπροσαρμογής της τακτικής της και ίσως, σύντομα, αναθεώρησης της στρατηγικής της. Σε αυτό το πλαίσιο, ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα (και μεγαλύτερες αποτυχίες της ΕΕ) είναι οι ενταξιακές συνομιλίες με την Αλβανία και τη Βόρεια Μακεδονία που θεωρητικά θα έλυναν πολλά προβλήματα των δύο χωρών και των Βαλκανίων ήδη από το 2019.<div><br />Φάκελος Βαλκάνια<br /><br />Ενώ ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης (έστω υπό την ιδιόμορφη οπτική του για τα Σκόπια) είχε έγκαιρα εντοπίσει το πρόβλημα –λόγω του γαλλικού βέτο στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις κατά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Οκτωβρίου 2019– στη συνέχεια παραμέρισε εντελώς τον φάκελο των Βαλκανίων από την ατζέντα του.<br /><br />Στην πρώτη εκείνη φάση, σε συνέντευξη στους Financial Times τον Δεκέμβριο του 2019, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέκρινε τον πρόεδρο Μακρόν για «το λάθος του, το οποίο ελπίζω να διορθωθεί». Πρόσθεσε ότι «ήμουν ανήσυχος, είμαι ανήσυχος και θα συνεχίζω να είμαι ανήσυχος» για τη ρωσική παρεμβατικότητα στα Βαλκάνια «και αυτός είναι ο λόγος που σκέφτομαι ότι η απόφαση στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο χρειάζεται να αναθεωρηθεί το 2020». Είχε προηγηθεί δήλωση του πρωθυπουργού Ζόραν Ζάεφ ότι «ο κ. Μητσοτάκης υποσχέθηκε να βοηθήσει» και «θα μιλήσει με όλους, συμπεριλαμβανομένου του Εμμανουέλ Μακρόν».<br /><br />Όμως, αμέσως μετά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης βασίστηκε μόνο σε ορισμένα αχνά σημάδια γαλλογερμανικής συνεργασίας επί του θέματος το πρώτο εξάμηνο του 2020. Και δεν αντιλήφθηκε έκτοτε, αν και συνομιλούσε τακτικά με τον Εμμανουέλ Μακρόν και την Άνγκελα Μέρκελ, ότι εγκατέλειπαν οριστικά την παλαιότερη σύμπνοιά τους για τα Βαλκάνια και τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις τους. Κατόπιν, στις αρχές του 2021, η ελληνική κυβέρνηση έδωσε βάση σε πληροφορίες ότι η Γερμανίδα καγκελάριος, σε συνεννόηση με τις ΗΠΑ και την πορτογαλική προεδρία της ΕΕ, θα αναλάμβανε πρωτοβουλία για τα Βαλκάνια.</div><div><br />Η στάση του Μίτσκοσκι<br /><br />Η καγκελάριος θα ασκούσε πίεση αφενός στον Γάλλο πρόεδρο, αφετέρου στη Βουλγαρία, η οποία επίσης μπλοκάρει τις ευρωπαϊκές προσδοκίες των Σκοπίων και το σχέδιο αποσύνδεσης (decoupling) των ενταξιακών συνομιλιών τους από τις αντίστοιχες των Τιράνων. Η πρωτοβουλία έπεσε θύμα της –διάσημης στη Γερμανία– αναβλητικότητας της Άνγκελα Μέρκελ και θεωρείται πια απίθανο η ΕΕ να αποδειχθεί αποτελεσματική στα Βαλκάνια τους προσεχείς (πολλούς) μήνες. Μετά την κρίση στα Σκόπια, πραγματοποιούνται σήμερα οι βουλγαρικές εκλογές και η εκεί πιθανή αστάθεια, υπάρχει η ασάφεια της γερμανικής πολιτικής ακόμα και μετά τον σχηματισμό της κυβέρνησης συνασπισμού και, κυρίως, οι γαλλικές προεδρικές εκλογές τον Απρίλιο του 2022.<br /><br />Στην παρούσα φάση, η Αθήνα αξιολογεί την όποια ισχύ του Ζόραν Ζάεφ και τις έξυπνες διατυπώσεις του επικεφαλής του εθνικιστικού VMRO Χρίστιαν Μίτσκοσκι. Ο ισχυροποιημένος Χρίστιαν Μίτσκοσκι δηλώνει ότι αναγνωρίζει την πραγματικότητα της (παραβιαζόμενης και επί Ζάεφ) Συμφωνίας των Πρεσπών, αλλά δεν θα σεβαστεί μία από τις βασικότερες πτυχές της, την συνταγματική ονομασία του κράτους “Βόρεια Μακεδονία”. Προτιμά το σκέτο “Μακεδονία” και μεταθέτει το πρόβλημα στην ελληνική πλευρά!<br /><br />Η ελληνική κυβέρνηση, αν και όποτε εδραιωθεί η πολιτική Μίτσκοσκι, θα βλέπει τα Σκόπια (χωρίς σεβασμό στις υποχρεώσεις τους) να απολαμβάνουν τη συμμετοχή στο ΝΑΤΟ, χρηματοδοτήσεις και στήριξη από την ΕΕ και το ανανεωμένο ενδιαφέρον της Τουρκίας. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι υποχρεωμένος να χειριστεί τη νέα πραγματικότητα για εθνικούς λόγους, έχοντας στον νου και τις εσωκομματικές ισορροπίες του.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ασταθείς οι ισορροπίες στα Βαλκάνια – Τα Σκόπια προκαλούν την Αθήνα

Τάρκας Αλέξανδρος Η βαθιά κρίση στα Σκόπια (ή “στη γειτονική χώρα”, κατά την ορολογία όσων Ελλήνων κυβερνητικών αξιωματούχων ξορκίζουν την ο...

Διαβάστε την συνέχεια

Από τον Έβρο στην Πολωνία – Ποιος είναι πρόσφυγας και ποιος μετανάστης

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2019/11/prosfyges_slpress.gr_.png" /><br /><br /><b>Λυγερός Σταύρος</b><br />Στις αρχές του 2020, η υβριδική επίθεση του Ερντογάν στον Έβρο με όπλο παράνομους μετανάστες απέτυχε, αλλά ως μέθοδος δεν πήγε χαμένη. Την μιμήθηκε ο Λουκασένκο. Είναι γνωστό τι συμβαίνει εδώ και αρκετές ημέρες στα σύνορα της Λευκορωσίας με την Πολωνία. Όπως είναι γνωστό το πως βρέθηκαν Ιρακινοί, Υεμενίτες και άλλοι μουσουλμάνοι μετανάστες (μεταξύ τους υπάρχει και πρόσφυγας) στα βόρεια. Ας είναι καλά η Turkish Airlines.<br /><br />Τώρα που οι Ευρωπαίοι εταίροι μας βλέπουν να “χτυπάει η καμπάνα έξω από την πόρτα τους” αντιδρούν με πολύ πιο έντονο κι αποφασιστικό τρόπο από όταν δεχόταν επίθεση ο Έβρος. Πολύ περισσότερο η Πολωνία, η οποία πάντα ήταν αρνητική στην επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία. Ουδεμία έκπληξη! Η υποκρισία των Ευρωπαίων εταίρων είναι και εξόφθαλμη και ιστορικά αποδεδειγμένη.<br /><br />Δεν είναι, όμως, το θέμα μας αυτό. Η Ελλάδα, άλλωστε, συνεχίζει να δέχεται πίεση και στον Έβρο και στα νησιά. Προ ημερών, μάλιστα, ο πρωθυπουργός βρέθηκε αντιμέτωπος με τη γνωστή ερώτηση-επίθεση από την Ολλανδή δημοσιογράφο για τα περιβόητα push back. Έχει, λοιπόν, αξία να ξεκαθαρίσουμε ποιος είναι παράνομος οικονομικός μετανάστης και ποιος πρόσφυγας που δικαιούται άσυλο, γιατί τα θολά νερά βολεύουν τους δικαιωματιστές που εμμέσως πλην σαφώς πιέζουν για “ανοικτά σύνορα”.<br /><br />Οι όροι που χρησιμοποιούνται έχουν κρίσιμη σημασία, επειδή ουσιαστικά προδιαγράφουν και τον τρόπο αντιμετώπισης. Για την ακρίβεια, γίνεται ιδεολογική χρήση των όρων “πρόσφυγας” και “οικονομικός μετανάστης”. Στην περίπτωση του Έβρου πριν 20 μήνες και στην Πολωνία σήμερα, δεν έχουμε μεταναστευτικό πρόβλημα. Πρόκειται για υβριδικό πόλεμο και ως τέτοιος πρέπει να αντιμετωπίζεται.<div><br />Οι κανονισμοί “Δουβλίνο”<br /><br />Ο θεσμός της παροχής ασύλου σε πρόσφυγες αποτελεί κατάκτηση του πολιτισμού και πρέπει να διαφυλαχθεί σαν κόρη οφθαλμού. Για να εξασφαλίζεται προστασία σ’ όσους πραγματικά την έχουν ανάγκη, όμως, πρέπει να έχουν καθορισθεί σαφή κριτήρια για το ποιος είναι πρόσφυγας και ποιος οικονομικός μετανάστης. Το άσυλο θεσπίσθηκε με τη Σύμβαση της Γενεύης το 1951 για να προστατεύσει άτομα που διώκονται προσωπικά για τις πολιτικές πεποιθήσεις τους, την εθνικότητα, τη θρησκεία ή τις σεξουαλικές προτιμήσεις τους. Δεν είναι δυνάμει πρόσφυγες όσοι κατοικούν σε χώρες όπου υπάρχουν ένοπλες συγκρούσεις.<br /><br />Τη δεκαετία του 1990 άρχισε αυτό που αποκαλείται forum shopping. Εκείνος δηλαδή που ήθελε να υποβάλει αίτηση για άσυλο την υπέβαλλε ταυτοχρόνως σε 3-4 κράτη και περίμενε να δει ποιο θα τον αναγνωρίσει σαν πρόσφυγα. Γι’ αυτό τον λόγο θεσπίσθηκε το 1999 το κοινό ευρωπαϊκό σύστημα ασύλου. Τμήμα του είναι οι κανονισμοί “Δουβλίνο”. Βάσει αυτών, κάποιος μπορεί να υποβάλει αίτηση μόνον στη χώρα πρώτης εισόδου. Η μετάβαση στην ΕΕ κατέστη πλέον πολύ δύσκολη, αφού όλες οι χώρες-μέλη επέβαλαν τις ίδιες απαιτήσεις για παροχή βίζας. Η υποχρέωση βίζας ανέκοψε σε μεγάλο βαθμό τις νόμιμες ροές προσφύγων. Η πίσω πόρτα της παράνομης εισόδου, όμως, παρέμεινε ανοιχτή και λειτουργεί ως κίνητρο.<br /><br />Δύο χρόνια μετά τη θέσπιση του ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου έγινε η επέμβαση των Δυτικών στο Αφγανιστάν (2001) και δύο χρόνια αργότερα στο Ιράκ. Αυτές είχαν ως αποτέλεσμα μια μεγάλη ροή προς την Ευρώπη, η οποία τροφοδότησε και τη ροή παράνομων οικονομικών μεταναστών από την Ασία και την Αφρική. Λόγω γεωγραφίας, οι χώρες-πύλες ήταν η Ελλάδα, η Ιταλία και η Ισπανία.<br /><br />Προσωποποιημένη κι όχι συλλογική<br /><br />Είναι αναμφισβήτητο ότι, λόγω των πολέμων η ζωή των Αφγανών, των Ιρακινών και των Σύριων έγινε δύσκολη και ο κίνδυνος για την ασφάλειά τους μεγάλωσε. Το γεγονός αυτό, ωστόσο, δεν αρκεί από μόνο του για να χαρακτηρισθούν πρόσφυγες. Πρόσφυγας είναι αυτός που κινδυνεύει άμεσα η ζωή του για ειδικούς λόγους. Η ιδιότητα του πρόσφυγα είναι προσωποποιημένη κι όχι συλλογική.<br /><br />Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν συλλήβδην όλοι οι Σύριοι πρόσφυγες, επειδή στη Συρία γινόταν πόλεμος. Τα κριτήρια της σύμβασης της Γενεύης, όμως, έχουν ξεχειλώσει πολύ, οδηγώντας σε αδιέξοδο. Αν υιοθετηθεί επισήμως το κριτήριο ότι θα δικαιούνται προστασία πρόσφυγα όλοι οι κάτοικοι των ουκ ολίγων χωρών, στις οποίες διεξάγονται ένοπλες συγκρούσεις, η Ευρώπη θα έπρεπε δυνάμει να προσφέρει προστασία σε δεκάδες εκατομμύρια.<br /><br />Λόγω της διαφοράς βιοτικού επιπέδου, της επιδείνωσης των συνθηκών ζωής και της έλλειψης ευκαιριών, και όσοι δεν κινδυνεύουν στις χώρες τους προσπαθούν να αναζητήσουν καλύτερη τύχη στην Δύση. Με άλλα λόγια, έχει ανοίξει ο ασκός του Αιόλου. Η μεταναστευτική ροή έχει διογκωθεί και είναι με διακυμάνσεις διαρκής. Όπως αποδεικνύεται οι ευρωπαϊκές κοινωνίες ούτε μπορούν να την διαχειρισθούν, ούτε την θέλουν.</div><div><br />Από πρόσφυγας οικονομικός μετανάστης<br /><br />Οι Σύριοι, που υποχρεώθηκαν λόγω του πολέμου να εγκαταλείψουν τις εστίες τους, αρχικά κατέφυγαν σχεδόν στο σύνολό τους σε τρεις γειτονικές χώρες: σε Τουρκία, Λίβανο και Ιορδανία. Η Τουρκία, όμως, τυπικώς δεν εφαρμόζει τη σύμβαση της Γενεύης για προερχόμενους από την Ασία και την Αφρική. Το γεγονός αυτό δημιουργεί νομικό πρόβλημα, αλλά επί της ουσίας η Τουρκία είναι “ασφαλής χώρα”.<br /><br />Με ελάχιστες εξαιρέσεις, οι Σύριοι που έχουν καταφύγει στην Τουρκία και στις δύο άλλες χώρες δεν κινδυνεύουν. Μπορεί οι συνθήκες στους καταυλισμούς που μένουν να είναι περισσότερο ή λιγότερο κακές, αλλά δεν τίθεται ζήτημα διώξεων, ή απειλών για τη ζωή τους. Ένας Σύριος που κατέφυγε στην Τουρκία μπορεί –έστω και καταχρηστικά– να χαρακτηρισθεί πρόσφυγας. Γιατί, όμως, είναι πρόσφυγας όταν εισέρχεται παράνομα στην Ελλάδα ή στη Βουλγαρία; Αντιθέτως, είναι πρόσφυγας ένας Τούρκος γκιουλενιστής που διώκεται προσωπικά από το καθεστώς Ερντογάν.<br /><br />Προφανώς, ο Σύριος, ο Αφγανός, ο Ιρακινός, ή ο Πακιστανός φεύγει από την Τουρκία με σκοπό να μεταβεί και εγκατασταθεί στη δυτική Ευρώπη για να αρχίσει εκεί μια καλύτερη ζωή. Ενώ όταν έφευγε από τη Συρία για να πάει στην Τουρκία ήταν πιθανόν πρόσφυγας, όταν εισέρχεται στην Ελλάδα ή στη Βουλγαρία κατά κανόνα λειτουργεί ως παράνομος οικονομικός μετανάστης. Με το στέρεο αυτό λογικό κριτήριο μόνο ελάχιστοι από όσους εισέρχονται στα νησιά μπορούν να χαρακτηρισθούν πραγματικοί πρόσφυγες.</div><div><br />Ένα αβάσιμο κριτήριο<br /><br />Νομικοί χρησιμοποιούν ένα καθόλα διαβλητό κριτήριο γι’ αυτή την περίπτωση. Υποστηρίζουν πως εάν παρέμεινε στην Τουρκία για κάποιους μήνες σημαίνει ότι η Τουρκία είναι ασφαλής χώρα γι’ αυτόν και ως εκ τούτου δεν δικαιούται την ιδιότητα του πρόσφυγα όταν εισέρχεται στην Ελλάδα. Εάν, όμως, δεν παρέμεινε στην Τουρκία για ικανό διάστημα την δικαιούται!<br /><br />Το κριτήριο είναι διάτρητο. Ένας π.χ. Σύριος που εγκατέλειψε τη χώρα του, γιατί να μην κατευθυνθεί αμέσως προς την Ελλάδα με σκοπό μία καλύτερη ζωή στη δυτική Ευρώπη, αντί να εγκλωβισθεί σε δομές φιλοξενίας στην Τουρκία; Πολλοί έκαναν αυτή την επιλογή. Γιατί να μην την κάνουν κι άλλοι, όταν γνωρίζουν πως εάν κατευθυνθούν γρήγορα προς την Ελλάδα η αίτησή τους για άσυλο θα γίνει δεκτή;<br /><br />Προφανώς είναι άδικο η Τουρκία, ο Λίβανος και η Ιορδανία να σηκώνουν ένα δυσανάλογα μεγάλο βάρος μόνο και μόνο επειδή γειτνιάζουν με τη Συρία, και ως εκ τούτου είναι οι πρώτες χώρες που υποδέχθηκαν τους Σύριους πρόσφυγες. Αυτό, όμως, είναι ένα άλλο ζήτημα, το οποίο πρέπει να αντιμετωπισθεί, αλλά όχι με όρους εργαλειοποίησης των παράνομων μεταναστών.<br /><br />Η αλήθεια είναι ότι η ΕΕ ήταν εξαιρετικά τσιγκούνα όσον αφορά τη βοήθεια που αρχικά προσέφερε σ’ αυτές τις τρεις χώρες. Μόνο όταν η Άγκυρα άρχισε τον εκβιασμό, ανοίγοντας τη στρόφιγγα, εξασφάλισε αρκετά δισ. ευρώ, αν και λιγότερα από όσα είχε υποσχεθεί η Μέρκελ. Όσο για την Ιορδανία και τον Λίβανο, που αναλογικά με τον πληθυσμό τους φιλοξενούν περισσότερους πρόσφυγες, έχουν πάρει συγκριτικά πολύ λιγότερη βοήθεια.</div><div><br />Γιατί δεν επιστρέφουν<br /><br />Ακόμα κι αν καταχρηστικά θεωρηθεί ότι π.χ. οι Σύριοι δικαιούνται την ιδιότητα του πρόσφυγα παντού, εγείρεται ένα ζήτημα. Το καθεστώς προστασίας λήγει όταν αρθούν οι συνθήκες που μετέτρεψαν έναν Σύριο σε πρόσφυγα, όταν δηλαδή μπορεί με ασφάλεια να επιστρέψει στην πατρίδα του. Σήμερα στη Συρία επικρατούν συνθήκες ειρήνης, με την εξαίρεση της επαρχίας Ιντλίμπ και της βόρειας Συρίας, λόγω της τουρκικής εισβολής.<br /><br />Δεν θα έπρεπε, λοιπόν, οι πρόσφυγες που έχουν καταφύγει στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη, αλλά και σε Τουρκία, Ιορδανία και Λίβανο να επιστρέψουν στις εστίες τους, εάν αυτές βρίσκονται στις περιοχές της Συρίας, στις οποίες έχει αποκατασταθεί η ειρήνη και η ασφάλεια; Τουλάχιστον όσοι δεν είναι αποδεδειγμένα χαρακτηρισμένοι εχθροί του καθεστώτος Άσαντ. Ελάχιστοι, όμως, επιστρέφουν. Το γεγονός ότι εκεί υπάρχουν καταστροφές δεν είναι δικαιολογία. Όπως κάθε λαός που εξέρχεται από πόλεμο ανασκουμπώνεται για να ανασυγκροτήσει τη ζωή του στην πατρίδα του.<br /><br />Είναι προς τιμή της Δανίας ότι είναι η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που τόλμησε να πει την απλή αυτή αλήθεια και να δηλώσει ότι θα στείλει πίσω στη Συρία όσους Σύριους δεν έχουν ειδικό λόγο να μην επιστρέψουν. Αυτό που στην πραγματικότητα συμβαίνει είναι ότι κατά κανόνα οι αναγνωρισμένοι ως πρόσφυγες επιδιώκουν να εγκατασταθούν μονίμως στις ευρωπαϊκές χώρες που τους έδωσαν άσυλο. Με άλλα λόγια, τη στάση τους δεν καθορίζει η –έστω και αμφιλεγόμενη– ιδιότητα του πρόσφυγα, αλλά η λογική του οικονομικού μετανάστη που ψάχνει μία θέση στον ήλιο της πλούσιας Δύσης.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Από τον Έβρο στην Πολωνία – Ποιος είναι πρόσφυγας και ποιος μετανάστης

Λυγερός Σταύρος Στις αρχές του 2020, η υβριδική επίθεση του Ερντογάν στον Έβρο με όπλο παράνομους μετανάστες απέτυχε, αλλά ως μέθοδος δεν πή...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς η Τουρκία βάζει μόνη της το «τουρκικό πρόβλημα» στην ατζέντα της Τετραμερούς της Αθήνας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjSkKWeqhxV05wgmvqoqMqkAu6nCdMVzYwrRR1tMOdscZd1Utfd4wG6u6oguYqAxw8RMSs0mPdcX2UswkxUzPINx0cR-6pb8Zr60H5uYNoGCSMmOfVui14jAlsEUaAlE5m0xdW2fbZn4RT8/s1200/%25CE%25BC%25CE%25B5%25CF%2583%25CF%258C%25CE%25B3%25CE%25B5%25CE%25B9%25CE%25BF%25CF%2582.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="695" data-original-width="1200" height="575" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjSkKWeqhxV05wgmvqoqMqkAu6nCdMVzYwrRR1tMOdscZd1Utfd4wG6u6oguYqAxw8RMSs0mPdcX2UswkxUzPINx0cR-6pb8Zr60H5uYNoGCSMmOfVui14jAlsEUaAlE5m0xdW2fbZn4RT8/w1200-h575/%25CE%25BC%25CE%25B5%25CF%2583%25CF%258C%25CE%25B3%25CE%25B5%25CE%25B9%25CE%25BF%25CF%2582.jpg" width="1200" /></a></div><div><br /></div><b>Νίκος Μελέτης</b><br />Την διαμόρφωση ενός ισχυρού διπλωματικού μετώπου με στόχο την αντιμετώπιση απειλών ασφαλείας και προώθηση ενός ευρύτατου πλαισίου συνεργασίας στην Ανατολική Μεσόγειο, σηματοδοτεί η Τετραμερής Διάσκεψη Ελλάδας - Γαλλίας - Κύπρου - Αιγύπτου σε επίπεδο υπουργών Εξωτερικών η οποία θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή στην Αθήνα.<br /><br />Η Τετραμερής εκ των πραγμάτων και καθώς ακολουθεί και την Διάσκεψη του Παρισιού για την Λιβύη στέλνει το μήνυμα ότι η ισχυρότερη ευρωπαϊκή μεσογειακή χώρα η Γαλλία, έχει ζωτικό ενδιαφέρον για την περιοχή και προφανώς ούτε η Συμφωνία με την Ελλάδα και πιο πριν με την Κύπρο, ούτε η διαρκής παρουσία του γαλλικού Πολεμικού Ναυτικού στην περιοχή, ούτε η στρατηγική σχέση της Γαλλίας με την Αίγυπτο, έχουν συγκυριακό χαρακτήρα.<br /><br />Χωρίς η Τετραμερής να έχει αντιτουρκικό χαρακτήρα, είναι προφανές ότι η Τουρκία από μόνη της βάζει στην ατζέντα μιας τέτοιας συνεργασίας το «τουρκικό πρόβλημα», καθώς η επεκτατική πολιτική της Άγκυρας, όχι μόνο έναντι της Ελλάδας και της Κύπρου, αλλά και στην Λιβύη, στη Βόρεια και Υποσαχάρια Αφρική αναδεικνύουν την Τουρκία ως σημαντικό παράγοντα αποσταθεροποίησης στην περιοχή.<br /><br />Η Τουρκία δεν θέλει στα «πόδια» της καμία ισχυρή χώρα, ώστε απερίσπαστη να εδραιώνει το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» και της επέκτασης της επιρροής της στη Μεσόγειο και στην Αφρική. Για τον λόγο αυτό θέλει αφοπλισμένη την Ελλάδα (εξού και οι συνεχείς δηλώσεις Ερντογάν - Ακάρ για την αποστρατικοποίηση των νησιών και τα ειρωνικά σχόλια για το εξοπλιστικό πρόγραμμα της Ελλάδας), δεν θέλει την γαλλική παρουσία στην Κεντρική και Ανατολική Μεσόγειο, και υπονομεύει με κάθε τρόπο την ενίσχυση του περιφερειακού ρόλου της Αιγύπτου.<br /><br />Οι κ. Δένδιας, Λε Ντριάν, Σούκρι και Χριστοδουλίδης στην συνάντησή τους θα εξετάσουν την στενότερη και πιο εντατική συνεργασία των τεσσάρων χωρών στην αντιμετώπιση των απειλών ασφάλειας και αποσταθεροποιητικών παραγόντων στην ευρύτερη περιοχή. Μια συζήτηση που εκ των πραγμάτων φέρνει στο τραπέζι και τις διαρκείς απειλές του Τ. Ερντογάν εναντίον των χωρών της περιοχής, και την προσπάθεια της Τουρκίας να μετατρέψει σε τουρκική λίμνη την Ανατολικοί Μεσόγειο παραβιάζοντας τα κυριαρχία δικαιώματα άλλων κρατών.<br /><br />Το μεταναστευτικό θα έχει ιδιαίτερη θέση στην ατζέντα της Τετραμερούς, καθώς και η συνεργασία στην αντιμετώπιση της πανδημίας, οι περιβαλλοντικές προκλήσεις στη Μεσόγειο και φυσικά τα Ενεργειακά. Η Γαλλία με την TOTAL έχει συμφέροντα στην Κυπριακή ΑΟΖ και μάλιστα σε περιοχές που παράνομα αμφισβητεί η Τουρκία, καθώς και στη Λιβύη όπου η Τουρκία προσπαθεί να αποκτήσει πρόσβαση για την πετρελαϊκή εταιρεία της ΤΡΑΟ, ενώ το Παρίσι στηρίζει τα ενεργειακά σχέδια τoυ InterAsia αλλά και του InterAfrica interconnector, καθώς και τον αγωγό East Med.<br /><br />Η αντιπαράθεση της Άγκυρας με τον πρόεδρο Μακρόν και με αφορμή την Διάσκεψη για την Λιβύη όπου ρητά ο Γάλλος πρόεδρος τόνισε την ανάγκη απομάκρυνσης των τουρκικών και ρωσικών δυνάμεων από την Λιβύη, εκδηλώθηκε και στην ίδια την Διάσκεψη από τον παρόντα υφυπουργό εξωτερικών Σ. Ονάλ αλλά και με νέες δηλώσεις του στενού συνεργάτη του Ερντογάν, Ι. Καλίν.<br /><br />Ο κ. Καλίν δήλωσε ότι η τουρκική στρατιωτική παρουσία στην Λιβύη συνδέεται με την συμφωνία της Τουρκίας με την Λιβυκή κυβέρνηση, αποτελεί «δύναμη σταθερότητας» και δεν πρέπει να ταυτίζεται με τις άλλες ξένες δυνάμεις και τους μισθοφόρους, στέλνοντας το μήνυμα ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να συμμορφωθεί με την θέση της Διεθνούς κοινότητας για άμεση εφαρμογή χρονοδιαγράμματος αποχώρησης όλων των ξενών δυνάμεων και μισθοφόρων.<br /><br />Ο αρχηγός των Λίβυων Αδελφών Μουσουλμάνων Αλ Μίσρι ο οποίος επέστρεψε στην Τρίπολη από την Τουρκία που είχε συναντήσεις με τον Τ. Ερντογαν και τον Μ. Τσαβούσογλου όχι μόνο προωθεί την ιδέα της τρίμηνης αναβολής των εκλογών, αλλά επιτέθηκε και στη Γαλλία τόσο για την διοργάνωση της Διάσκεψης του Παρισιού όσο και για τις αποφάσεις για την απομάκρυνση και των τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων, προειδοποιώντας μάλιστα ότι η Γαλλία δεν έχει θέση στην περιοχή.<br /><br />Η Τουρκία επιχειρεί τα τελευταία χρόνια να διεισδύσει στις χώρες της Υποσαχάριας Αφρικής, εκεί που η Γαλλία έχει σημαντικό ρόλο για την σταθεροποίηση και την αντιμετώπιση της ισλαμικής τρομοκρατίας, ενώ στη Β. Αφρική η Άγκυρα με κάθε τρόπο πυροδοτεί τα αντιγαλλικά αισθήματα, κάνοντας συχνές αναφορές αλλά και καμπάνια μέσω των τουρκικών κρατικών ΜΜΕ, στο αποικιοκρατικό παρελθόν της Γαλλίας.<br /><br />Και αυτή η αντιπαράθεση βαραίνει και τις ευρωτουρκικές σχέσεις πολύ περισσότερο μάλιστα όταν από την 1η Ιανουαρίου 2021 η Γαλλία αναλαμβάνει την προεδρία της ΕΕ, στην οποία ο πρόεδρος Μακρον θέλει να δώσει ισχυρό στίγμα του γεωστρατηγικού ρόλου της ΕΕ ως παγκόσμιας δύναμης και πολύ περισσότερο βεβαίως στην περιοχή της όπως είναι η Ανατολική Μεσόγειος.<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πώς η Τουρκία βάζει μόνη της το «τουρκικό πρόβλημα» στην ατζέντα της Τετραμερούς της Αθήνας

Νίκος Μελέτης Την διαμόρφωση ενός ισχυρού διπλωματικού μετώπου με στόχο την αντιμετώπιση απειλών ασφαλείας και προώθηση ενός ευρύτατου πλαισ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία διψά για πυρηνική ενέργεια- Και όχι μόνο

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgbOq1oxmPPUTOlVZLf3QgViNb9Lc3bSUSF184tittFpHoyZad7kgIvUx4J4_0Kf_BYyJFRSYhMhdzFnhJ8Y9aTyAz-Gl5i2SBEZB8s5UefGQC9o0FQI5stlX9Zgd78pYI3ylhbY6gjKrk/s850/atomiki-vomva-erdogan.jpg"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgbOq1oxmPPUTOlVZLf3QgViNb9Lc3bSUSF184tittFpHoyZad7kgIvUx4J4_0Kf_BYyJFRSYhMhdzFnhJ8Y9aTyAz-Gl5i2SBEZB8s5UefGQC9o0FQI5stlX9Zgd78pYI3ylhbY6gjKrk/s16000/atomiki-vomva-erdogan.jpg" /></a><br /><br /><div>Του <b>Κώστα Ράπτη</b><br />Το Ακκουγιού δεν είναι αρκετό. Αμέσως μετά την ολοκλήρωση του πρώτου της πυρηνικού σταθμού, η Τουρκία πρόκειται να στραφεί στη δημιουργία δεύτερου και τρίτου. Αυτό εξήγγειλε την Τετάρτη ο Τούρκος πρόεδρος, Ταγίπ Ερντογάν, σε ομιλία του κατά τα εγκαίνια του νέου κτιρίου της ρυθμιστικής αρχής ενέργειας της χώρας του.<br /><br />Ο πυρηνικός σταθμός παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας που κατασκευάζει ο ρωσικός όμιλος Rosatom στο Ακκουγιού της επαρχίας της Μερσίνας προβλέπεται να τεθεί σε λειτουργία τον Μάιο του "σημαδιακού" έτους 2023 (οπότε συμπληρώνονται εκατό χρόνια από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας) και να έχει δυναμικότητα 4.800 MW σε πλήρη λειτουργία, καλύπτοντας 10% της ενεργειακής κατανάλωσης της γείτονος.<br /><br />Με χείρα βοηθείας Πούτιν<br /><br />Ο πυρηνικός σταθμός του Ακκουγιού άρχισε να κατασκευάζεται το 2018, βάσει ρωσο-τουρκικής συμφωνίας που υπεγράφη το 2010, και υπολογίζεται να έχει 60-80 χρόνια ζωής. Το project έχει συνολικό κόστος 22 δισ. δολαρίων και πρόκειται να απασχολήσει 15.000 εργαζόμενους κατά την κορύφωση των κατασκευαστικών εργασιών, καθώς και 4.000 σε σταθερή βάση μετά την έναρξη λειτουργίας του. Τον περασμένο Μάρτιο οι πρόεδροι της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, και της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν, εγκαινίασαν τα έργα κατασκευής του τρίτου από τους συνολικά τέσσερις αντιδραστήρες του Ακκουγιού, με τον τελευταίο κατά σειρά να τίθεται σε λειτουργία, όπως προβλέπεται, το 2016.<br /><br />Με εκείνη την ευκαιρία ο ένοικος του Κρεμλίνου φρόντισε να τονίσει την ετοιμότητα της χώρας του για την ανάληψη και άλλων αντίστοιχων έργων – όπως αυτά που τώρα εξαγγέλλει, ως γενική κατεύθυνση, ο Ερντογάν.<br /><br />"Σήμα αφύπνισης"<br /><br />Ο ισχυρός άνδρας της Άγκυρας εμφανίστηκε θερμός θιασώτης της πυρηνικής ενέργειας, χαρακτηρίζοντας μάλιστα κάθε αντιτιθέμενο ως αντίπαλο της ευημερίας και ανεξαρτησίας της Τουρκίας και υπενθυμίζοντας ότι αυτή τη στιγμή λειτουργούν συνολικά 443 πυρηνικοί σταθμοί σε περισσότερες από 30 χώρες. Επιπλέον, ο Ταγίπ Ερντογάν εμφάνισε το πυρηνικό ενεργειακό πρόγραμμα της χώρας του ως τη συμβολή της στο διεθνές ζητούμενο της καταπολέμησης της κλιματικής μεταβολής (παράλληλα προς την εξασφάλιση, μέχρι το 2027, 10.000 ΜW από ηλιακή και αιολική ενέργεια, όπως είναι ο επίσημος στόχος).<br /><br />Και, βέβαια, ο Τούρκος ηγέτης επανέλαβε ότι η χώρα του, ενθαρρυμένη από τον εντοπισμό κοιτάσματος φυσικού αερίου 135 δισ. κυβικών μέτρων στη Μαύρη Θάλασσα, θα προχωρήσει στην έναρξη της εξόρυξής του το 2023 και θα εκμεταλλευτεί αντίστοιχες πηγές υδρογονανθράκων οπουδήποτε, συμπεριλαμβανομένης της Μεσογείου, όποτε αυτές προκύψουν.<br /><br />Η έναρξη λειτουργίας του Ακκουγιού, πρόσθεσε, θα λειτουργήσει ως σήμα αφύπνισης έπειτα από καθυστερήσεις δεκαετιών στην αξιοποίηση της πυρηνικής ενέργειας, καθώς, όπως επεσήμανε, η κατανάλωση ενέργειας στην Τουρκία αυξήθηκε μόνο τον τελευταίο χρόνο κατά 8%, ενώ, σύμφωνα με μελέτες, η ζήτηση θα συνεχίσει να αυξάνεται κατά μέσο όρο με ρυθμό 3,5% ετησίως τα επόμενα χρόνια.<br /><br />Ανάγκη απεξάρτησης<br /><br />Ο Ταγίπ Ερντογάν έχει λόγους να επιμένει στο ζήτημα, καθώς η ενεργειακή εξάρτηση αποτελεί την αχίλλειο πτέρνα της τουρκικής οικονομίας, ενώ οι ανάγκες ασφαλώς πρόκειται να πολλαπλασιαστούν δεδομένης και της δημογραφικής δυναμικής. Γνωστό είναι το "παράδοξο" της αύξησης του τουρκικού ελλείμματος τρεχουσών συναλλαγών κατά τρόπο ανάλογο προς την αύξηση των τουρκικών εξαγωγών, αφού η τουρκική παραγωγική βάση γεννά ολοένα και μεγαλύτερες ανάγκες για ενέργεια και μηχανολογικό εξοπλισμό που δεν μπορεί να καλύψει. Σε αυτό το πλαίσιο, η Εθνική Ενεργειακή και Εξορυκτική Πολιτική, που εξαγγέλθηκε το 2017, θέτει τον στόχο της χρήσης περισσότερης ενέργειας από εγχώριες και ανανεώσιμες πηγές.<br /><br />Στόχος τα όπλα;<br /><br />Όμως η πυρηνική ενέργεια βοηθά να γίνουν ταχύτερα βήματα ενεργειακής απεξάρτησης. Εξού και ο Ταγίπ Ερντογάν είναι τόσο πρόθυμος να παραβλέψει τις αντιρρήσεις όσων στέκονται στα περιβαλλοντικά ρίσκα της κατασκευής πυρηνικών σταθμών, δεδομένης μάλιστα της σεισμικότητας της Τουρκίας, η οποία μετά το ατύχημα στη Φουκουσίμα της Ιαπωνίας το 2011 δεν μπορεί να παραβλέπεται ελαφρά τη καρδία.<br /><br />Ενδέχεται δε ο Τούρκος ηγέτης να δελεάζεται και από άλλες δυνατότητες της πυρηνικής ενέργειας. Οι πάντες θυμούνται ότι σε ομιλία του το 2019 για τα εκατοντάχρονα της έναρξης του κεμαλικού απελευθερωτικού κινήματος ο Ερντογάν κατήγγειλε το γεγονός ότι η Συνθήκη Μη Διάδοσης των Πυρηνικών Όπλων απαγορεύει την απόκτηση πυρηνικού οπλοστασίου σε χώρες σαν τη δική του, περιορίζοντας το δικαίωμα αυτό μόνο σε έναν μικρό αριθμό μεγάλων δυνάμεων ή σε κράτη σαν το Ισραήλ που απλώς δεν την έχουν υπογράψει.<br /><br />Πληθωριστικός εφιάλτης εν μέσω και της υποχώρησης της λίρας<br /><br />Ο φιλόδοξος ενεργειακός σχεδιασμός των κυβερνώντων στη γείτονα αναφέρεται στο περισσότερο ή λιγότερο μακρινό μέλλον. Το παρόν, όμως, σημαδεύεται από την τρέχουσα ενεργειακή κρίση, η οποία παροξύνει τα ουκ ολίγα οικονομικά προβλήματα της Τουρκίας.<br /><br />Σε μια χώρα η οποία καλύπτει από εισαγωγές το 93% των αναγκών της σε πετρέλαιο και το 98% των αναγκών της σε φυσικό αέριο, η κατάσταση που επικρατεί το τελευταίο διάστημα στις διεθνείς αγορές προορίζεται να έχει οδυνηρό αντίκτυπο. Πόσω μάλλον που ο πληθωρισμός ήδη "τρέχει" με 20%, ξεπερνώντας τα επιτόκια που η πολιτική Ερντογάν επιμένει να συμπιέζει. Σαν να μην ήταν δηλ. αρκετές οι πληθωριστικές πιέσεις που δημιουργεί έτσι και αλλιώς η υποτίμηση της λίρας κατά 7% τον τελευταίο μήνα.<br /><br />Μόνο τον Οκτώβριο η τιμή της βενζίνης αυξήθηκε τέσσερις φορές, με αποτέλεσμα να υπάρξουν διαμαρτυρίες των οδηγών ταξί, ενώ η τιμή του φυσικού αερίου αυξήθηκε κατά 46,8% για τους σταθμούς παραγωγής ενέργειας και κατά 48,4% για τη βιομηχανία, χωρίς πάντως να έχουν μετακυλιστεί ακόμη στα νοικοκυριά.<br /><br />Δύσκολες διαπραγματεύσεις<br /><br />Το 2019, πριν από την εμφάνιση της πανδημίας, τα κόστη των εισαγωγών ενέργειας της Τουρκίας ανέρχονταν σε 41 δισ. δολάρια, ήτοι 20% του συνόλου των εισαγωγών, με το φυσικό αέριο (12 δισ. δολάρια) να κατευθύνεται κατά 32,3% στα νοικοκυριά, κατά 28,7% σε σταθμούς παραγωγής ενέργειας (που προσφέρουν το 25,6% του συνολικού ενεργειακού μείγματος) και κατά 26,7% στη βιομηχανία.<br /><br />Η στενότητα στην αγορά πετρελαίου (όπου η αύξηση της παραγωγής που δέχτηκε ο OPEC+ υπολείπεται κατά 100.000 βαρέλια ημερησίως της παρατηρούμενης αύξησης της ζήτησης, ενώ οι τιμές αναμένεται κατά την Goldman Sachs να ξεπεράσουν τα 90 δολάρια ανά βαρέλι μέχρι το γύρισμα του χρόνου) υποχρεώνει την Τουρκία να στραφεί εντονότερα προς το φυσικό αέριο, όπου όμως οι πηγές είναι συγκεκριμένες: Ρωσία και Αζερμπαϊτζάν. Ήδη το δεύτερο διευκολύνει με την παροχή πρόσθετης ποσότητας, ωστόσο οι διαπραγματεύσεις με την Gazprom αναμένονται σκληρές. Και το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε η χώρα του Ερντογάν θα ήταν να μείνει με ακάλυπτες ανάγκες που θα την οδηγούσαν στην απρόβλεπτη spot αγορά.<br /><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Τουρκία διψά για πυρηνική ενέργεια- Και όχι μόνο

Του Κώστα Ράπτη Το Ακκουγιού δεν είναι αρκετό. Αμέσως μετά την ολοκλήρωση του πρώτου της πυρηνικού σταθμού, η Τουρκία πρόκειται να στραφεί σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μπορεί ο γεωπολιτικός άξονας Ρωσίας-Κίνας-Γερμανίας-Ιράν να εκτοπίσει τις ΗΠΑ;

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/11/geopolitics.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/11/geopolitics-696x406.png" /></a><br /><br /><b>Alfredo Jalife Rahme</b>. /<a href="https://reseauinternational.net/author/avic/">Réseau International</a>.<br />Μετάφραση: Μ.Στυλιανού<br /><br />Ο Βραζιλιάνος γεωπολιτικός Πέπε Εσκομπάρ – ένας από τους καλύτερους στον κόσμο για την ευρασιατική περιοχή και πολύ ανώτερος από τον Ισραηλινό-αμερικανό Ρόμπερτ Κάπλαν, ο οποίος έχει γίνει χυδαίος προπαγανδιστής του Πενταγώνου – διατυπώνει μια τολμηρή μελλοντολογική θεωρία για το μέλλον με τον νέο άξονα Ρωσίας/Κίνας/Γερμανίας/Ιράν.<br /><br />Μετά από 117 χρόνια, η διατριβή του γεωγράφου Sir Halford John Mackinder – που αποφάνθηκε υπέρ της βρετανικής θαλασσοκρατίας – στην Ευρασία ως «καρδιά» – ενώ αρχικά φαντάστηκε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν πιθανό να περιοριστούν σε ένα περιθωριοποιημένο «νησί» – επιστρέφει τώρα με σθένος, έχοντας εκπληρώσει την τελολογική αποστολή της παγκόσμιας κυριαρχίας από την Αγγλόσφαιρα από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο στον παγκόσμιο πόλεμο. Αλλά αυτό το σενάριο Μακίντερ επιστρέφει τώρα προς την «αντίθετη κατεύθυνση»: Όταν οι Ευρασιανοί, που θεωρούνται «απομονωμένοι» σύμφωνα με τους κληρονόμους αυτής της Μακκιντερικής προοπτικής, αναλάβουν τη γεωστρατηγική δάδα, θα είναι εις βάρος της αναμφισβήτητης παρακμής των Ηνωμένων Πολιτειών.<br /><br />Στο πολύ συμπαθητικό ύφος του για τη βελτιστοποίηση των «σκληρών δεδομένων» στο ρυθμό της σάμπα, ο Εσκομπάρ δηλώνει: «Σήμερα, δεν είναι ο άξονας Γερμανίας-Ιαπωνίας, αλλά το φάσμα μιας συνεννόησης Ρωσίας-Κίνας-Γερμανίας που τρομοκρατεί τον ηγεμόνα ,ως ευρασιατικό τρίο ικανό να στείλει την παγκόσμια κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών στον σκουπιδοτενεκέ [sic] της ιστορίας».<br /><br />Εξηγεί ότι η Ρωσία και η Κίνα σταμάτησαν να δείχνουν την «άπειρη ταοϊστική υπομονή τους (σημείωση: κινεζική φιλοσοφία της αρμονίας και του «πνευματικού μονοπατιού»), μόλις οι «μεγάλοι παίκτες» στην καρδιά της Ευρασίας (Mackinder dixit) «είδαν καθαρά μέσα από την ομίχλη της αυτοκρατορικής προπαγάνδας».<br /><br />Πράγματι, η παρακμιακή πλέον αμερικανική αυτοκρατορία, που επεκτάθηκε στη θαλασοκρατική και οικονομική Αγγλόσφαιρα, εξακολουθεί να κατέχει μια απαράμιλλη ηγεσία με την ισχυρή μηχανή της «μαύρης προπαγάνδας», σε συμμαχία με την δολοπλοκία, αλλά ωστόσο κλονίζεται από το έργο του ψηφιακού γιουάν και τη θριαμβευτική επιστροφή πολύτιμων μετάλλων (χρυσού και αργύρου).<br /><br />Ο Εσκομπάρ δεν κρύβει ότι ο δρόμος θα είναι «μακρύς και με πολλές εκτροπές, αλλά ο ορίζοντας [sic] θα αποκαλύψει τελικά μια συμμαχία Γερμανίας/Ρωσίας/Κίνας/Ιράν [sic] που θα μεταμορφώσει την παγκόσμια σκακιέρα», όπως δηλώνει , με έμμεση παραπομπή στο βιβλίο του παθολογικά Ρωσο- φόβου Zbigniew Brzezinsk.<br /><br />Ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες – τις οποίες περιγράφει ως «αυτοκρατορία χάους– «αποβάλλονται σταδιακά και αμείλικτα (sic) από την καρδιά της Ευρασίας, η Ρωσία και η Κίνα διαχειρίζονται από κοινού τις υποθέσεις της Κεντρικής Ασίας», όπως αποδεικνύεται από την πρόσφατη διάσκεψη στην Τασκένδη (Ουζμπεκιστάν), μια χώρα της Κεντρικής Ασίας.<br /><br />Ο Εσκομπάρ εκθέτει τη σύγκρουση του Δρόμου του Μεταξιού εναντίον της QUAD – ΗΠΑ / Ινδία / Ιαπωνία / Αυστραλία – και της περιφερειακής ηγεσίας της Ρωσίας, η οποία πιέζει για τη “μεγάλη ευρασιατική εταιρική σχέση”, και η οποία, επιπλέον, ανανέωσε με την Κίνα για άλλα πέντε χρόνια τη Συνθήκη Καλής Γειτονίας, Φιλίας και Συνεργασίας, η οποία υπεγράφη το 2001.<div><br />Είναι σαφές ότι κατά τους πρώτους έξι μήνες του Μπάιντεν, ίσως σε μια προσπάθεια να αποπλανήσουν το Βερολίνο για να δημιουργήσουν μια ιερή ευρωπαϊκή συμμαχία κατά της Κίνας, οι ΗΠΑ έχουν παραιτηθεί από τις αντιρωσικές επιπτώσεις της Ουκρανίας, της Πολωνίας και των κρατών της Βαλτικής («Ο αγωγός φυσικού αερίου Nord Stream 2: Νίκη της Γερμανίας και της Ρωσίας· Η Ουκρανία και οι Ηνωμένες Πολιτείες χάνουν· πρβλ.<a href="https://bit.ly/3AamvaO">,</a>καθώς αποσύρονται από το Αφγανιστάν και το Ιράκ.<br /><br />Ο Πέπε Εσκομπάρ περιγράφει τη σύγκρουση στην Τιαντζίν μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας ως «γεωπολιτικό σεισμό», όπως έχω ήδη επισημάνει για τις «τρεις εντολές» με τις οποίες ο κινέζος υπουργός Εξωτερικών Γουάνγκ Γι νίκησε την Αμερικανο-Ισραηλινή υφυπουργό Εξωτερικών Γουέντι Σέρμαν.<br /><br />Ο Εσκομπάρ χλευάζει το εξευτελιστικό επίπεδο των αμερικανικών δεξαμενών σκέψης, όταν το Carnegie Endowment, με 11 συγγραφείς – συμπεριλαμβανομένου του Συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας<a href="https://bit.ly/3jh4DEB">,</a> ισραηλινοαμερικανού Τζέικ Σάλιβαν – υποστηρίζει πώς «η αμερικανική εξωτερική πολιτική θα λειτουργήσει καλύτερα για τη μεσαία τάξη». Κανένα σχόλιο!<br /><br />Ο Εσκομπάρ καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «είναι πλέον η αρχή ενός νέου γεωπολιτικού κόσμου και του prequel» – το πλαίσιο που οδηγεί στα γεγονότα – «ενός αυτοκρατορικού ρέκβιεμ» όπου «θα ακολουθήσουν πολλές συνέχειες».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μπορεί ο γεωπολιτικός άξονας Ρωσίας-Κίνας-Γερμανίας-Ιράν να εκτοπίσει τις ΗΠΑ;

Alfredo Jalife Rahme . / Réseau International . Μετάφραση: Μ.Στυλιανού Ο Βραζιλιάνος γεωπολιτικός Πέπε Εσκομπάρ – ένας από τους καλύτερους σ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Ο Ερντογάν σήμερα, οι κεμαλιστές αύριο και η «Γαλάζια Πατρίδα» πάντα εδώ»

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/01-01/tourkia_kemal.jpg"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/01-01/tourkia_kemal-696x455.jpg" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθούμε μία έντονη και συνεχώς αυξανόμενη επιθετική ρητορική του Ταγίπ Ερντογάν ,του Χουλουσί Ακάρ ,του Μεβλούτ Τσαβούσογλου και γενικότερα όλου του τουρκικού πολιτικού σκηνικού σε βάρος της Ελλάδας .</span></h3><b>Γιώργος Σπ. Τσιτσιλιάνος</b><br />Οι δηλώσεις του Ερντογάν ” αν αφήσουμε πέντε εκατομμύρια μετανάστες τι θα κάνει η Ελλάδα ” καθώς και οι ανάλογες δηλώσεις όλων αυτών για το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης,για τις αμερικανικές βάσεις στην Ελλάδα,για την αναγγελία των νέων εξοπλιστικών προγραμμάτων της χώρας μας ,για την Κύπρο για την νοτιοανατολική Μεσόγειο, και για τη Λιβύη.Αυτά σε συνάρτηση με την φθίνουσα πορεία της τουρκικής οικονομίας ,και τη διεθνή απομόνωση του Ερντογάν από τις μεγάλες δυνάμεις,πλην της Ρωσίας της οποίας η μέχρι τώρα στάση βρίσκεται υπό σκέψη σε μία ζυγαριά ,δείχνουν το πανικό στον οποίο έχει περιέλθει η τουρκική πολιτική ηγεσία,αφού λογικά ανατρέπεται τουλάχιστον προς το παρόν το σχέδιο ” της γαλάζιας πατρίδας “,που αποτελεί το τουρκικό διαχρονικό δόγμα της εξωτερικής πολιτικής τους.<br /><br />Είναι γεγονός,παρακολουθώντας από κοντά τον τελευταίο χρόνο τις κινήσεις της κυβέρνησης ως προς τα εξοπλιστικά,έχει προβεί σε λίαν αξιόλογες κινήσεις κύριες και δευτερεύουσες για την σημαντική ενίσχυση της άμυνας της χώρας,που δεν θα ήθελα να τις απαριθμήσω για ευνόητους λόγους. Θα σταθώ μόνο σε κάτι που είναι ευρέως γνωστό,δηλαδή στην προμήθεια των είκοσι τεσσάρων αεροσκαφών Rafale ,που μέρος αυτών, θα είναι επιχειρησιακά εκμεταλλεύσιμα σε λίαν ικανοποιητικό επίπεδο περί το τέλος του επόμενου έτους. Με τα όπλα που θα διαθέτουν τα Rafale και τα Mirage 2000-5 ( πύραυλοι METEOR ,AM-39 EXOCET, SCALP -EG),μαζί με τα F-16 Blk 52+ adv και F-16 Blk 50, θα δημιουργήσουν μία ποιοτική υπεροχή στον αέρα έναντι της τουρκικής αεροπορίας , και αυτό το γνωρίζει πολύ καλά ο Ακάρ,που είναι η κύρια αιτία του εκνευρισμού του. <br /><br />Ωστόσο ,το πρόγραμμα των αεροσκαφών Rafale δεν συνδέθηκε με τις απαραίτητες βιομηχανικές επιστροφές και αυτό είναι ένα αρνητικό στοιχείο ,το οποίο θα το βρούμε μπροστά μας λόγω των οικονομικών απωλειών που θα έχουμε μακροπρόθεσμα ( έχω αναφερθεί πολλάκις σ’ αυτό το θέμα) .Ωστόσο,η ανάγκη της ενίσχυσης των ΕΔ ήταν μεγάλη και ταχείας κατά το δυνατόν αναπλήρωσης, λόγω της διαχρονικής αδιαφορίας του πολιτικού συστήματος, που δεν δικαιολογείται σε καμία περίπτωση ,παρά τα όποια οικονομικά προβλήματα λόγω των μνημονίων.Είναι γεγονός λόγω του επείγοντος ,δεν υπήρχε ο κατάλληλος χρόνος ορθής διαπραγμάτευσης με τη Γαλλία,που θα καλύπτει παράλληλα και τις ανάγκες της αμυντικής μας βιομηχανίας. Δεν αναφέρω τα αεροσκάφη F-16 blk 52+adv που πρόκειται να αναβαθμιστούν σε Viper ,ούτε την προμήθεια των τριών φρεγατών Belharra ,γιατί αυτά τα προγράμματα από ότι φαίνεται θα καθυστερήσουν σημαντικά να υλοποιηθούν. Ας είχαμε μυαλό να φροντίσουμε την αποτρεπτική δυνατότητα της πατρίδας μας ” πριν πεινάσουμε “,γιατί η απειλή ήταν διαχρονικά ορατή και οι ελληνικές κυβερνήσεις το γνώριζαν.<br /><br />Αυτό που μας ενδιαφέρει τώρα είναι το επόμενο άμεσο χρονικό διάστημα.<br /><br />Η προμήθεια των αεροσκαφών Rafale αποτελεί ουσιαστικό αξιόπιστο ανασταλτικό παράγοντα για την Τουρκία ,αν θελήσει να δημιουργήσει θερμό επεισόδιο τουλάχιστον στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή του Αιγαίου.<br /><br />Επίσης, ο Ερντογάν είναι προβληματισμένος με τις δύο αμυντικές συμφωνίες της χώρας μας ,τόσο με τη Γαλλία , όσο και με τις Ηνωμένες Πολιτείες , παρά τα όποια συμβατικά τους προβλήματα,( έχω αναφερθεί σε αυτό το θέμα ) γιατί δεν γνωρίζει την αντίδραση των εν λόγω χωρών, και ιδιαίτερα της Γαλλίας σε περίπτωση που θα θελήσει να δημιουργήσει κάποιο επεισόδιο στην ανατολική Μεσόγειο, στη Κύπρο, και νοτιοανατολικά της Κρήτης.<br /><br />Η πανούργα λογική του Ερντογάν ,εκβιάζοντας καταστάσεις για να αποκτήσει γεωπολιτικά οφέλη ,βλέπει ότι δεν του βγαίνει αυτή τη χρονική περίοδο με τον νέο πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, και ενδεχομένως με τον νέο καγκελάριο της Γερμανίας. Βλέπει ότι έχασε τα στηρίγματα που ακουμπούσε,πρώτα ο Ντόναλντ Τραμπ, τώρα η Άγκελα Μέρκελ ,που του έδωσαν το δικαίωμα να ελέγχει καταστάσεις, και έχει περιέλθει σε μία περιδίνηση αναζητώντας διέξοδο επαναφοράς στη κανονικότητα. Απόδειξη αποτελεί το γεγονός ότι ο εκβιασμός του στην συνδιάσκεψη των Παρισίων για την Λιβύη, για την μη παρουσία της Ελλάδας,της Κύπρου και του Ισραήλ στη σύνοδο απορρίφθηκε από το Γάλλο πρόεδρο,που από ότι φαίνεται έχει την στήριξη στη παρούσα περίοδο των ΗΠΑ, παρά το “βατερλώ” που δημιουργήθηκε με τη συμφωνία AUKUS.Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης σε αυτή την κρίσιμη σύνοδο, όφειλε να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ακύρωσης της τουρκολιβυκής συμφωνίας,η οποία αποτελεί το σημαντικότερο πρόβλημα που αγγίζει τα ελληνικά συμφέροντα. Ωστόσο, δεν είδα στην ανακοίνωση της συνόδου κάποια μνημόνευση προς αυτή την κατεύθυνση!<br /><br /> Εκτιμώ, ότι αν ο Ερντογάν συνεχίσει την ίδια λογική με τη δύση και δεν αλλάξει συμπεριφορά, σε συνδυασμό με τα συσσωρευμένα προβλήματα της τουρκικής οικονομίας και με αυτά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τα ψωμιά του είναι λίγα. <br /><br />Το γεγονός αυτό κατά τη γνώμη μου δεν θα αργήσει να έρθει.Η πιθανή διάδοχος κεμαλική νέα πολιτική κατάσταση στη Τουρκία ,πολύ αμφιβάλλω, αν με αυτή, θα επέλθει μία αν όχι ριζική ,έστω μία μερική αναδιάταξη των τουρκικών επιδιώξεων τόσο στο Αιγαίο όσο και στη Κύπρο.Οι μεγάλες δυνάμεις της δύσης ,που επιθυμούν να έχουν καλές σχέσεις με την Τουρκία ,λόγω της γεωστρατηγικής της θέσης και του μεταναστευτικού προβλήματος ,θα αλλάξουν στρατηγική. Θα δούμε ενδεχομένως αλλαγή συμπεριφοράς στο θέμα των τουρκικών εξοπλιστικών προγραμμάτων, και επιπλέον μία διαφορετική αντιμετώπιση στα ελληνοτουρκικά ζητήματα με ότι αυτό συνεπάγεται,που θα δημιουργήσουν προβλήματα στην εξωτερική πολιτική της χώρας.<br /><br />Το τουρκικό δόγμα της ” γαλάζιας πατρίδας ” είναι πολύ καλά χαραγμένο στη συνείδηση του πολιτικού και στρατιωτικού προσωπικού της Τουρκίας.Επομένως, σ’ αυτή τη περίπτωση η απειλή και τα προβλήματα με την γείτονα θα υφίστανται,θα πάρουν ίσως χειρότερη ρότα για τα ελληνικά συμφέροντα και θα έχουν διάρκεια. Ως εκ τούτου, η εξωτερική μας πολιτική οφείλει να βλέπει στο ” βάθος του τούνελ “με παράλληλη αυξημένη επαγρύπνηση στα αμυντικά μας καθήκοντα.Με νέα λογική στα εξοπλιστικά μας προγράμματα που βρίσκονται σε διαπραγμάτευση δίνοντας τροφή στην αμυντική μας βιομηχανία ,και αυτών που είναι σε εξέλιξη ,( ορισμένα καθυστερούν αδικαιολόγητα ,γνωρίζουν στο ΥΠΕΘΑ ) ώστε να επιταχυνθεί η υλοποίησή τους.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Ο Ερντογάν σήμερα, οι κεμαλιστές αύριο και η «Γαλάζια Πατρίδα» πάντα εδώ»

Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθούμε μία έντονη και συνεχώς αυξανόμενη επιθετική ρητορική του Ταγίπ Ερντογάν ,του Χουλουσί Ακάρ ,του Μεβλούτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αυτοί εμπλέκονται στο μέλλον της Λιβύης.

<img height="476" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-11/%CE%BE%CE%BE.jpeg?itok=5atlIrup" width="1000" /><br /><br />Πως διαμορφώνονται οι ισορροπίες μετά την διάσκεψη στο Παρίσι<br /><br />Με την αντίστοιχη διεθνή υποστήριξη που συμφωνήθηκε στη Διάσκεψη του Παρισιού, η Λιβύη θα πρέπει να πραγματοποιήσει τις πρώτες ελεύθερες, τακτικές, χωρίς αποκλεισμούς και αξιόπιστες προεδρικές και βουλευτικές εκλογές της στις 24 Δεκεμβρίου. Οι εκλογές θα πρέπει επομένως να βάλουν τέλος-ή τουλάχιστον να αντιπροσωπεύουν κάτι περισσότερο από μια προσωρινή εκεχειρία- στην πόλωση της χώρας, η οποία χωρίζεται σε δύο μέρη, υποδιαιρούμενη σε ζώνες όπου εξακολουθεί να βασιλεύει ο νόμος των ισχυρότερων από τους νέους πολέμαρχους.<br /><br />Η επιστροφή της Λιβύης σε έναν ορισμένο βαθμό κανονικότητας είναι απαραίτητη για να εκτονωθεί μια από τις εστίες αστάθειας που συγκλονίζει τη Μεσόγειο. Εξ ου και η αποφασιστικότητα του Γάλλου Προέδρου Εμανουέλ Μακρόν να συγκεντρώσει στη γαλλική πρωτεύουσα όλους όσοι παίζουν τα διάφορα ατού τους στην περιοχή. Όλοι, από τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες μέχρι τη Γερμανίδα Καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ και τον πιθανό διάδοχό της ως πολιτικό ηγέτη της ΕΕ, τον Ιταλό Μάριο Ντράγκι, μέχρι τον Αιγύπτιο Πρόεδρο Αμπντέλ Φατάχ Αλ-Σίσι και φυσικά τον Μοχάμεντ Αλ-Μάνφι της Λιβύης, Πρόεδρο του Προεδρικού Συμβουλίου, και τον πρωθυπουργό Adbel Hamid Dbeibah. Και ούτω καθεξής, έως και τριάντα χώρες ενδιαφέρονται να βγάλουν τη Λιβύη από το τέλμα που υποφέρει από την ανατροπή και τη δολοφονία του Μουαμάρ αλ Καντάφι.<br /><br />Σε αυτή τη συναυλία των κορυφαίων φωνών, όμως, έλειπαν δύο από τις πιο σημαντικές και εμπλεκόμενες πλευρές: αυτές του Ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν και του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, που έστειλαν τον υπουργό Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ και τον Υφυπουργό Σεντάτ Ονάλ, αντίστοιχα.<br /><br />Η Ρωσία και η Τουρκία είναι σημαντικοί παίκτες στη Λιβύη. Ο πρώτος υποστηρίζει ανοιχτά και τον Στρατάρχη Khalifa Haftar, τον ισχυρό άνδρα της Κυρηναϊκής και κορυφαίο υποψήφιο στις εκλογές. Η τελευταία βασίζεται στις υπηρεσίες της ρωσικής εταιρείας υπηρεσιών ασφάλειας και επιμελητείας Wagner, της οποίας οι μισθοφόροι καταλαμβάνουν τις πιο σημαντικές θέσεις στον προεδρικό κύκλο σε χώρες όπως το Μάλι και η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, ενώ ο Χάφταρ φέρεται να έχει περίπου 300 πράκτορες της Wagner στην αποκλειστική του υπηρεσία. Φυσικά, το Κρεμλίνο, δια στόματος του διπλωματικού του επικεφαλής Σεργκέι Λαβρόφ, αρνείται οποιαδήποτε εξάρτηση από την Βάγκνερ. Ευθυγραμμισμένα με την υποστήριξη της Ρωσίας προς τον Χάφταρ είναι κυρίως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Αίγυπτος.<br /><br />Η Τουρκία, από την πλευρά της, διατηρεί την υποστήριξή της στην κυβέρνηση ενότητας στην Τρίπολη μέσω ενός στρατιωτικού σώματος και της άτυπης κάλυψης ενός δικτύου πρακτόρων, κυρίως Σύριους που κέρδισαν την τουρκική υπόθεση. Σε αυτό το σενάριο υποτιθέμενης υποστήριξης, κατασκοπείας και μεταλλαγμένων πιστών, δραστηριοποιούνται επίσης πράκτορες από το Σουδάν και το Τσαντ, χώρες που επίσης επηρεάζονται πολύ από ό,τι συμβαίνει στη Λιβύη. Σε ένα τέτοιο σενάριο, η ΕΕ υποτίθεται ότι θέλει και εργάζεται ουδέτερα για μια διαρκή λύση που θα διαιτητεύεται από τις πολιτικές δυνάμεις της ίδιας της Λιβύης.<br /><br />Επικίνδυνο νεκροταφείο στρατιωτικών παλιοσίδερων<br /><br />Η χώρα, η οποία έχει μετατραπεί σε νεκροταφείο στρατιωτικού εξοπλισμού, συμπεριλαμβανομένου πυρηνικού υλικού χαμηλής ισχύος, έχει πέσει θύμα της λεηλασίας αυτού του στρατιωτικού σκραπ από κάθε είδους συμμορίες, συμπεριλαμβανομένων, φυσικά, των πιο ριζοσπαστικών τζιχαντιστών μαχητών, και κατά συνέπεια έχει γίνει μια ανεξέλεγκτη βάση για επιχειρήσεις για τη σταδιακή κατάληψη περιοχών του Σαχέλ.<br /><br />Είναι ο κίνδυνος αυτής της μετατόπισης που οδήγησε τον Μακρόν να αναλάβει την πρωτοβουλία, καταρχήν με την υποστήριξη ολόκληρης της διεθνούς κοινότητας που εκπροσωπείται στο Παρίσι για τις μελλοντικές εκλογές ως αφετηρία προς τη σταθεροποίηση. Για το σκοπό αυτό, οι Τούρκοι και οι Ρώσοι θα πρέπει πρώτα να αποσύρουν τις στρατιωτικές και μισθοφορικές δυνάμεις τους..<br /><br />Όνειρα απατηλά;<br /><br />Πέρα από τον αναπόδραστο Χάφταρ, μένει να δούμε ποιοι άλλοι θα είναι υποψήφιοι και, το κρίσιμο, αν θα αποδεχτούν εκ των προτέρων το αποτέλεσμα της κάλπης. Σε αντίθετη περίπτωση θα δημιουργούσε τη βάσιμη υποψία ότι, αν χάσουν, θα επέστρεφαν στο προηγούμενο καθεστώς όπου κυριαρχούσαν οι πολέμαρχοι.<br /><br />Παρά τις αρνήσεις του, ένας άλλος υποψήφιος που θα είναι αναπόφευκτος είναι ο Abdel Hamid Dbeibah, ο σημερινός πρωθυπουργός της κυβέρνησης εθνικής ενότητας και μετάβασης, αγαπημένος της Τουρκίας. Ο Saadi al-Islam Gaddafi, ο γιος του λιντσαρισμένου Λίβυου ηγέτη, απειλεί επίσης να κατέβει στις εκλογές. Η παρουσία του, και κυρίως το αποτέλεσμα που θα έχει, θα είναι το μέτρο της υποθετικής νοσταλγίας των Λιβυών για το καθεστώς του δικτάτορα ή της επιθυμίας να γυρίσουν σελίδα σε μια από τις μεσογειακές χώρες με τις μεγαλύτερες δυνατότητες.<br /><br />Σε όλα αυτά η Ελλάδα δεν υπάρχει πουθενά... Καλά τα ταξίδια Δένδια και οι δηλώσεις αλλά φάνηκε κι από όσα είπε ο κ. Μητσοτάκης στο Παρίσι. Η Ελλάδα περιμένει την νόμιμη κυβέρνηση να συνεργαστεί μαζί της.... Φέξε μου και γλίστρησα...<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Αυτοί εμπλέκονται στο μέλλον της Λιβύης.

Πως διαμορφώνονται οι ισορροπίες μετά την διάσκεψη στο Παρίσι Με την αντίστοιχη διεθνή υποστήριξη που συμφωνήθηκε στη Διάσκεψη του Παρισιού,...

Διαβάστε την συνέχεια

“Χρειάζεται τουρκικός στρατός στην Κύπρο”… Απόρρητο παίγνιο της Τουρκίας.

<img height="502" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/11/211113234339_guterres-cran-montana02-1024x672.jpg" width="1024" /><br /><br />Του <b>ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ</b><br />“Ο Γενικός Γραμματέας (Αντόνιο Γκουτέρες) ρώτησε κατά πόσο η Τουρκία θα αποδεχόταν μείωση των στρατευμάτων της στο επίπεδο που προνοεί η Συνθήκη Συμμαχίας. Ο κ. Τσαβούσογλου υπέδειξε πως η Συνθήκη Συμμαχίας προνοεί 650 Τούρκους στρατιώτες. Αποδεχθήκαμε αυτόν τον αριθμό το 2004. Ωστόσο, οι καιροί αλλάζουν. Με δεδομένες τις συνθήκες εκτός Κύπρου (Συρία, ενέργεια, τρομοκρατία ) ο αριθμός των στρατιωτών θα πρέπει να είναι μεγαλύτερος από τον συγκεκριμένο, ειδικά αν υπάρχει τουρκική βάση” (στο νησί). <br /><br />Τα παραπάνω αναφέρονται σε εμπιστευτικό έγγραφο των Ηνωμένων Εθνών, ως μέρος της δεύτερης συνομιλίας του γενικού γραμματέα Αντόνιο Γκουτέρες με τον υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας, πριν από το επίμαχο δείπνο στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας, κατά το οποίο ο εκπρόσωπος της κατοχικής δύναμης οδήγησε τις συνομιλίες σε αδιέξοδο.<br /><br />Η δεύτερη αυτή συνομιλία, που πραγματοποιήθηκε στις 6 Ιουλίου, στις 4:30 το απόγευμα, έδειξε ότι η Τουρκία δεν υποχωρούσε ούτε στο θέμα της παραμονής των στρατευμάτων της και μάλιστα δεν δεχόταν και μείωση τους, επειδή όπως είπε ο κ. Τσαβούσογλου οι καιροί άλλαξαν.<br /><br />Είναι φανερό από τη συνομιλία ότι ο κ. Γκουτέρες προσπαθεί απεγνωσμένα να πείσει τον Τούρκο συνομιλητή του, αλλά αυτός είναι ανένδοτος. Σημειώνει, όμως, με απαράδεκτο τρόπο ότι πρέπει να πείσουν τους Ελληνοκύπριους ότι μια πολύ θετική εξέλιξη στο θέμα της ασφάλειας και των εγγυήσεων θα μπορούσε να επιτευχθεί μόνο μέσω ουσιαστικών υποχωρήσεων στα άλλα τέσσερα κεφάλαια.<br /><br />Δηλαδή, για να υποχωρήσει η Τουρκία στο θέμα των εγγυήσεων και της ασφάλειας, η κατοχική δύναμη έπρεπε να εξασφαλίσει κέρδη σε άλλες πτυχές του Κυπριακού.<br /><br />Σε αυτή τη δεύτερη διερευνητική συνάντηση με τον Τούρκο υπουργό, που έγινε τέσσερις ώρες μετά την προηγούμενη και πριν από το επίμαχο δείπνο, ο κ. Γκουτέρες ζητούσε συνεχώς διευκρινήσεις για τις πραγματικές προθέσεις της Τουρκίας αναφορικά με τα θέματα που αφορούσαν τα τουρκικά στρατεύματα. Το βασικό ερώτημα ήταν αν θα παραμείνουν και μετά τη λύση ή αν θα αποχωρήσουν.<br /><br />Η κουβέντα γινόταν όχι για ρήτρα αποχώρησης όλων των τουρκικών στρατευμάτων, όπως νομίζαμε όλοι τότε, αλλά για τη μόνιμη παραμονή των στρατευμάτων, και τον τελικό τους αριθμό στρατευμάτων. Τα πρακτικά, που κράτησε εκ μέρους των Ηνωμένων Εθνών ο Ματίας Σούστερ, ομιλούν από μόνα τους.<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός δεν υποχώρησε και ξεκαθάρισε ότι:<br /><br />Δεν θα αποχωρούσαν ποτέ τα κατοχικά στρατεύματα, και<br />Ταυτόχρονα απαιτούσε αύξηση του τελικού αριθμού που θα παρέμεναν.<br /><br />Στο σημείο αυτό, όπως αναφέρουμε παραπάνω, επικαλέστηκε εξωτερικούς κίνδυνους και το γεγονός ότι απαιτούσε ικανοποιητικό αριθμό στρατιωτών που θα παρέμεναν στην τουρκική βάση.<br /><br />Από το έγγραφο των πρακτικών του ΟΗΕ εγείρονται σοβαρά ερωτήματα για τον ρόλο του ίδιου του γενικού γραμματέα.<div><br />Οι προτάσεις Αναστασιάδη<br /><br />Διπλωματική πηγή με την οποία συζητήσαμε το θέμα, υπογράμμισε αυτήν την παλινωδία του κ. Γκουτέρες διότι δεν εκμεταλλεύθηκε το γεγονός ότι ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, έκανε οδυνηρές για τους Ελληνοκύπριους παραχωρήσεις, πολλές ώρες πριν από τις συναντήσεις του Γ.Γ. του ΟΗΕ με τον κ. Τσαβούσογλου.<br /><br />Και το ερώτημα είναι γιατί δεν απάντησε στον Τούρκο υπουργό με το στοιχείο των υποχωρήσεων του κ. Αναστασιάδη, όταν ο κ. Τσαβούσογλου ομιλούσε ξανά και ξανά για την ανάγκη προόδου στα αλλά τέσσερα θέματα του ενδοκοινοτικού διαλόγου στο τραπέζι 2 ώστε η Τουρκία να είναι δήθεν πιο ευέλικτη.<br /><br />Ένα βασικό ερώτημα είναι αυτό: Γιατί αγνόησε πλήρως και δεν εκμεταλλεύθηκε το πακέτο προτάσεων των απαράδεκτων υποχωρήσεων του Κύπριου προέδρου;<br /><br />Ο κ. Αναστασιάδης είχε καταγράψει υποχωρήσεις σε όλες τις πτυχές του πλαισίου του Γ.Γ. του ΟΗΕ. Δηλαδή:<br /><br />Στην εκ περιτροπής προεδρία, στην αποτελεσματική συμμετοχή όλων, στο περιουσιακό και στην ίση μεταχείριση των Ελλήνων και των Τούρκων υπηκόων του νησιού. Βεβαίως, έθετε ως προϋπόθεση την κατάργηση των εγγυήσεων, την κατάργηση των επεμβατικών δικαιωμάτων και ότι σε βάθος χρόνου 5 με 7 χρόνων θα επιβαλλόταν ρήτρα αποχώρησης όλων των στρατευμάτων.<br /><br />Άρα ο κ. Αναστασιάδης αποδεχόταν την παραμονή για μερικά χρόνια. Όμως φάνηκε πως η Τουρκία με τη λέξη παραμονή, εννοούσε για πάντα.<br /><br />Η διπλωματική πηγή πιστεύει ότι αυτό ήταν το πιο σοβαρό λάθος του κ. Γκουτέρες εκείνη τη μοιραία τελευταία μέρα των συνομιλιών. Εάν ο Γ.Γ. του ΟΗΕ συζητούσε με τον κ. Τσαβούσογλου τις οδυνηρές παραχωρήσεις του κ. Αναστασιάδη ίσως η Τουρκία να σκεφτόταν διαφορετικά, αν και τα πρακτικά δείχνουν ότι η κατοχική δύναμη δεν ομιλούσε ποτέ για αποχώρηση του τουρκικού στρατού.<br /><br />Αντίθετα, στο δείπνο που ακολούθησε ο Γ.Γ. του ΟΗΕ έστρεψε τη συζήτηση αλλού (σύμφωνα με άλλα πρακτικά που θα δημοσιεύσουμε στη συνέχεια). Η προσπάθεια του, δυστυχώς, ήταν να παρουσιάσει την Τουρκία ότι ήταν έτοιμη για πλήρη κατάργηση των εγγυήσεων και των επεμβατικών δικαιωμάτων και για πλήρη αποχώρηση των στρατευμάτων της σε …βάθος χρόνου!<br /><br />Όμως, δεν μπορούσε να αποδείξει γραπτώς ή με επίσημη τοποθέτηση του κ. Τσαβούσογλου ενώπιον όλων, ότι αυτή ήταν η απόφαση της. Έτσι οι συνομιλίες κατέρρευσαν.<br /><br />Αδιαπραγμάτευτες θέσεις<br /><br />Τα επίσημα πρακτικά του ΟΗΕ, από τις δύο συναντήσεις με τον κ. Τσαβούσογλου, αποδεικνύουν ότι η κατοχική δύναμη επέμενε στις γνωστές θέσεις της, που όπως φαίνεται από το έγγραφο, είναι αδιαπραγμάτευτες.<br /><br />Η διπλωματική πηγή πιστεύει ότι:<br /><br />Ο κ. Γκουτέρες κατάλαβε ότι δεν υπήρχε περιθώριο συμφωνίας στο Κραν Μοντανά, και προσπάθησε με ασάφειες και υπονοούμενα ότι δήθεν η Τουρκία αποδέχεται την κατάργηση των εγγυήσεων ώστε να περάσει η διάσκεψη στο επίπεδο των πρωθυπουργών της Ελλάδας, της Τουρκίας και της Βρετανίας, όπου θα ασκείτο εξαιρετική και αφόρητη πίεση στον κ. Αναστασιάδη για να αποδεχθεί το σχέδιο λύσης, που θα κατάθετε ο Γ.Γ. του ΟΗΕ.<br /><br />Από το έγγραφο αποδεικνύεται ότι ο κ. Γκουτέρες θα επέβαλλε στον κ. Αναστασιάδη να αποδεχθεί τις τουρκικές εγγυήσεις και τα επεμβατικά δικαιώματα για αλλά δεκαπέντε χρόνια μετά την λύση. Και αν, στο μεταξύ, πήγαιναν όλα καλά, ίσως νωρίτερα θα έθετε σε ισχύ την ρήτρα επανεξέτασης (της παραμονής των στρατευμάτων) και όχι της λήξης της παρουσίας τους…<br /><br />Από το έγγραφο αποκαλύπτεται επίσης ότι ήταν ο τότε πρωθυπουργός της Τουρκίας, Γιλντιρίμ που έπεισε τον Έλληνα ομόλογό του Αλέξη Τσίπρα, να μην πάρει το αεροπλάνο και να πάει στο Κραν Μοντανά, όπως είχε αποφασίσει μετά από παρέμβαση του τότε Γ.Γ. του ΑΚΕΛ, Άντρου Κυπριανού, και παρά την σφοδρή αντίθεση του κ. Αναστασιάδη και του κ. Κοτζιά.<br />«Οι Τουρκοκύπριοι δεν θα είναι ασφαλείς χωρίς στρατεύματα» – Ο Γ.Γ. προσπαθούσε να αποσπάσει μια θετική κουβέντα από Μεβλούτ, αλλά αυτός ούτε λόγο<br /><br />Ακολουθεί το έγγραφο σε μετάφραση δική μας:<br /><br />Σημειώσεις από την συνάντηση του Γενικού Γραμματέα με την Α.Ε κ.Μεβλούτ Τσαβούσογλου Κραν Μοντάνα , Ελβετία , 6 Ιουλίου , 4.30 μ.μ. <br /><br />Παρόντες : <br /><br />κύριος Έϊντε κύριος Τσαβούσογλου<br /><br />κυρία Σπέχαρ κύριος Οζουγκεργκίν<br /><br />κυρία Χεττ κύριος Γκιούν<br /><br />κυρία Ρίτσαρσον κύριος Μπασκερί<br /><br />κυρία Γόρνερ-Σμιθ<br /><br />κύριος Σούστερ , πρακτικογράφος.<br /><br />Κύρια σημεία που ηγέρθησαν : <br />O Γενικός Γραμματέας και ο κ. Τσαβούσογλου αντάλλαξαν απόψεις στο θέμα που βρισκόταν υπό διαπραγμάτευση, το κεφάλαιο της ασφάλειας και των εγγυήσεων.<br /><br />Ειδικότερα συζήτησαν το θέμα των εγγυήσεων καθώς και της παρουσίας στρατευμάτων. Ο κ. Τσαβούσογλου επανέλαβε την ανάγκη να δει πρόοδο στο τραπέζι νούμερο 2. Επανέλαβε επίσης ότι ο Τούρκος Πρωθυπουργός ήταν έτοιμος να έλθει στην διάσκεψη για να λάβει τις απαραίτητες αποφάσεις.<br /><br />Κατοπινές ενέργειες: Καμία <br /><br />Περίληψη της συζήτησης: <br />Ο Γενικός Γραμματέας δήλωσε πως σκέπτεται πιθανές λύσεις για την κατάσταση. Ήθελε να συζητήσει με τον κ. Τσαβούσογλου πως θα πείσουν τους Ελληνοκύπριους ότι μια πολύ θετική εξέλιξη στο θέμα της ασφάλειας και των εγγυήσεων θα μπορούσε να επιτευχθεί μόνο μέσω ουσιαστικών υποχωρήσεων στα άλλα τέσσερα κεφάλαια. Αν τα κατάφερνε θα ήταν σε θέση να βάλει στο τραπέζι μια άτυπη πρόταση. Αν αυτό αποτύγχανε θα μπορούσαν να βρεθούν σε δύσκολη θέση. Ταυτόχρονα δεν θα υπήρχε νόημα να συνεχιστεί η διάσκεψη περισσότερο. Αντίθετα αν μπορούσε να επιτευχθεί μια κάποιου είδους συμφωνία θα καλούσε τους πρωθυπουργούς στην Νέα Υόρκη.<br /><br />Αν, όμως, παρέμεναν οι μεγάλες διαφορές δεν θα μπορούσε να γίνει.<br />Ο κ. Τσαβούσογλου δήλωσε ότι η εντύπωση που έχει είναι ότι είναι αδύνατο για τους Ελληνοκύπριους και τον κ. Αναστασιάδη να καταλήξουν σε συμφωνία εκτός και αν επιτύχουν τα πάντα και ειδικότερα στην επιδίωξη τους για μηδέν στρατεύματα και μηδέν εγγυήσεις. Υπέδειξε πως το πρωί (σ.σ.: στην συνάντηση που είχαν στην 1 μ.μ.) μοιράστηκε με τον Γενικό Γραμματέα τις προτάσεις του, δίνοντας ένδειξη που θα μπορούσαν να είναι περισσότερο ευέλικτοι. Ωστόσο, αν υπάρχει επιμονή στην θέση όχι στρατεύματα οπωσδήποτε θα ήταν αδύνατο για τους Τούρκους και τους Τουρκοκύπριους να το αποδεχθούν.</div><div><br />Αναφορικά με το δικαίωμα επέμβασης, μετά από μια επιτυχημένη υλοποίηση της λύσης και με κατάλληλο μηχανισμό να υπάρχει (δηλαδή το δικαίωμα επέμβασης), η Τουρκία θα μπορούσε να ήταν περισσότερο ευέλικτη. Είναι γεγονός πως αυτό είναι όπως το ζήτημα με το αυγό και την κότα, άλλα πρέπει προχωρήσουν προς εκείνο το σημείο. Υπάρχουν πολλά ερωτήματα που σημειώνονται κατά πόσο οι Τουρκοκύπριοι και οι Ελληνοκύπριοι θα μπορούσαν να συμφωνήσουν επί όλων των ευαίσθητων πτυχών. Σύμφωνα με τον (Έλληνα υπουργό Εξωτερικών) κ. Κοτζιά, οι πρωθυπουργοί πρέπει να αποφασίσουν για τον αριθμό των στρατευμάτων, για αυτό θα αρκούσε μόνο ένα τηλέφωνο. Η ερώτηση είναι κατά πόσο, αυτή την στιγμή, μπορούμε να πάμε σε αυτό το σημείο.<br />Ο Γενικός Γραμματέας ρώτησε κατά πόσο μακράς διάρκειας επανεξέταση (review) της παρουσίας των στρατευμάτων θα ήταν αποδεκτή από την Τουρκία. Ο κ. Τσαβούσογλου δήλωσε ότι δεν ήταν σε θέση να απαντήσει αυτή την ερώτηση. Ωστόσο θα μπορούσε να του πει ότι οι Τουρκοκύπριοι δεν θα το αποδέχονταν ποτέ αυτό επειδή δεν θα ένιωθαν ασφαλείς.</div><div><br />Ο Γενικός Γραμματέας ρώτησε κατά πόσο τα στρατεύματα θα μπορούσαν να αντικατασταθούν με κάτι άλλο, για παράδειγμα με την παρουσία αστυνομίας. Ο κ. Τσαβούσογλου δήλωσε ότι αυτό θα μπορούσε να δουλέψει μέσα στο πλαίσιο των εγγυήσεων, άλλα όχι στο πλαίσιο των στρατευμάτων. Η παρουσία αστυνομίας δεν θα μπορούσε να αντικαταστήσει την παρουσία των στρατευμάτων.<br />Ο Γενικός Γραμματέας ρώτησε κατά πόσο η Τουρκία θα αποδεχόταν μείωση των στρατευμάτων στο επίπεδο που προνοεί η Συνθήκη Συμμαχίας. Ο κ. Τσαβούσογλου υπέδειξε πως η Συνθήκη Συμμαχίας προνοεί 650 Τούρκους στρατιώτες. Αποδεχθήκαμε αυτόν τον αριθμό το 2004. Ωστόσο, οι καιροί αλλάζουν. Με δεδομένες τις συνθήκες εκτός Κύπρου (Συρία, ενέργεια, τρομοκρατία ) ο αριθμός των στρατιωτών θα πρέπει να είναι μεγαλύτερος από τον συγκεκριμένο, αν υπάρχει και τουρκική βάση.<br />Ο Γενικός Γραμματέας δήλωσε πως θα επιχειρούσε να δει τι θα ήταν πρόθυμοι οι Ελληνοκύπριοι να παραχωρήσουν ώστε να αντιμετωπιστούν οι ανησυχίες των Τουρκοκυπρίων. Αναλόγως πως θα εξελιχθούν οι συζητήσεις θα παρουσιάσει κάποιες ιδέες. Αναφορικά με συνάντηση των πρωθυπουργών αυτή είναι απόφαση των πλευρών και όχι του ιδίου. Τα Ηνωμένα Έθνη απλώς διευκολύνουν τις συνομιλίες.</div><div><br />Ο κ. Τσαβούσογλου δήλωσε ότι, από την στιγμή που δεν υπάρχουν νέες προτάσεις, ο Γενικός Γραμματέας θα ήταν χρήσιμο να πει στους συμμετέχοντες να εμπλακούν οι πρωθυπουργοί. Ο Γενικός Γραμματέας δήλωσε θα μπορούσε να δώσει την εκτίμηση του για το που βλέπει πρόοδο λεπτομερώς και να κάνει σχετικές εισηγήσεις. Διαφορετικά δεν θα υπάρχει ανάγκη να προχωρήσουν σε αυτό το σχήμα.<br />Ο κ. Τσαβούσογλου δήλωσε πως, ούτε ο Πρόεδρος του, ούτε ο Πρωθυπουργός δεν θα ήταν έτοιμοι να αφήσουν τη διάσκεψη να προχωρήσει περαιτέρω. Ο Τούρκος Πρωθυπουργός ήταν έτοιμος να έλθει στην διάσκεψη, ωστόσο έπεισε τον Έλληνα Πρωθυπουργό να μην έλθει, αυτός ήταν και ο λόγος που και ο βρετανός Πρωθυπουργός δεν ήθελε να έλθει. Την επόμενη ανέμενε να είναι στην συνοδό των G29 στο Αμβούργο. Ο Πρόεδρος του θα μιλήσει με τον βρετανό Πρωθυπουργό εκεί. Αλλά εκείνη την ημέρα θα πρέπει να λάβουν μια απόφαση.Ο κ. Τσαβούσογλου δήλωσε τις προηγούμενες δέκα ημέρες και η Ελλάδα και οι ελληνοκύπριοι έδωσαν την εντύπωση πως το μόνο πρόβλημα ήταν το κεφάλαιο για την ασφάλεια και τις εγγυήσεις. Αυτό δεν ήταν το πρόβλημα. Ο Γενικός Γραμματέας δήλωσε πως ούτε και αυτός το πιστεύει αυτό. Συνεπώς για αυτό πρότεινε ένα πακέτο λύσης.</div><div><br />Ο κ. Τσαβούσογλου σημείωσε πως εργάστηκαν με ειλικρίνεια στο θέμα των εγγυήσεων. Επίσης σημείωσε με ανησυχία τις επερχόμενες γεωτρητικές δραστηριότητες. Ο Γενικός Γραμματέας σημείωσε ότι οι γεωτρητικές εξορύξεις είναι ένα θέμα που δημιουργεί άλλο ζήτημα. Ο κ. Τσαβούσογλου συμφώνησε πως τα δυο αυτά σενάρια είναι διαφορετικά.</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“Χρειάζεται τουρκικός στρατός στην Κύπρο”… Απόρρητο παίγνιο της Τουρκίας.

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ “Ο Γενικός Γραμματέας (Αντόνιο Γκουτέρες) ρώτησε κατά πόσο η Τουρκία θα αποδεχόταν μείωση των στρατευμάτων της στο επίπε...

Διαβάστε την συνέχεια