Συμφωνία εκεχειρίας στη Μέση Ανατολή. Η Χεζμπολάχ και το Ισραήλ σταματούν τις εχθροπραξίες.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Hezbollah-Israel.jpg"><img src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Hezbollah-Israel-696x464.jpg" /></a><br /><br />Σε συμφωνία για κατάπαυση του πυρός προχώρησαν το Ισραήλ και η υποστηριζόμενη από το Ιράν, Χεζμπολάχ, με την εκεχειρία να τίθεται σε ισχύ από τις 4:00 μ.μ. τοπική ώρα της Παρασκευής. Την είδηση επιβεβαίωσε Αμερικανός αξιωματούχος, σηματοδοτώντας μια κρίσιμη τροπή στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, παρά το γεγονός ότι το διπλωματικό παρασκήνιο παραμένει εξαιρετικά τεταμένο.<br />Η επίτευξη της συμφωνίας ήρθε σε μια στιγμή έντονης αβεβαιότητας, καθώς λίγο νωρίτερα οι προγραμματισμένες επακόλουθες συνομιλίες μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν στην Ελβετία ακυρώθηκαν απότομα. Το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελβετίας ανακοίνωσε ότι οι διαπραγματεύσεις, οι οποίες επρόκειτο να διεξαχθούν στο Μπίργκενστοκ, δεν θα προχωρήσουν, γεγονός που αναδεικνύει τις βαθιές δυσκολίες στη μετατροπή μιας προσωρινής συμφωνίας σε μια μόνιμη ειρηνευτική διευθέτηση.<div><br />Παράλληλα, ο Λευκός Οίκος γνωστοποίησε ότι ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς, ακύρωσε το προγραμματισμένο ταξίδι του στην Ελβετία, επικαλούμενος ανεπίλυτα υλικοτεχνικά ζητήματα (logistics) γύρω από τις διαπραγματεύσεις. Ωστόσο, ο ίδιος ο Βανς εμφανίστηκε συγκρατημένα αισιόδοξος για τη στάση της Τεχεράνης, δηλώνοντας ότι για δεύτερη συνεχόμενη νύχτα οι ιρανικές δυνάμεις δεν άνοιξαν πυρ εναντίον πλοίων στα Στενά του Ορμούζ, τηρώντας τις δεσμεύσεις τους, ενώ περισσότερα από 12 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου διέσχισαν με ασφάλεια τα στενά.<br /><br />Άμεση αποσυμπίεση στις διεθνείς αγορές<br /><br />Η είδηση της 60ήμερης εκεχειρίας έφερε άμεση ανακούφιση στις διεθνείς αγορές ενέργειας, εξανεμίζοντας τα προηγούμενα κέρδη και οδηγώντας τις τιμές του πετρελαίου σε τροχιά πτώσης. Τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης για το πετρέλαιο Brent υποχώρησαν κατά 1% στα 79,02 δολάρια ανά βαρέλι, ενώ το αμερικανικό αργό (WTI) σημείωσε πτώση 0,8% στα 75,96 δολάρια, με τις δύο τιμές να καταγράφουν συνολικές εβδομαδιαίες απώλειες κοντά στο 8%.<br />Αναλυτές της αγοράς, όπως ο Tamas Varga της PVM Oil Associates, επισημαίνουν ότι το υπό όρους άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, η άρση των καθεστώτων ανωτέρας βίας από το Κουβέιτ και ο τερματισμός του αμερικανικού ναυτικού αποκλεισμού έπεισαν τους επενδυτές ότι η μεγάλη κρίση —που είχε εκτοξεύσει τις τιμές πάνω από τα 120 δολάρια— έχει πλέον τελειώσει.<br /><br />Συγκρατημένη αισιοδοξία για την επόμενη μέρα<br /><br />Παρά το θετικό κλίμα, η αγορά παραμένει προσεκτική. Ο Tiago Lacerda, αναλυτής της Axi, εκτιμά ότι οι τιμές θα κινηθούν βραχυπρόθεσμα μεταξύ 75 και 82 δολαρίων, τονίζοντας ωστόσο ότι το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στο αν η φυσική επαναλειτουργία των θαλάσσιων οδών θα γίνει πράξη, καθώς οι μεγάλες ναυτιλιακές εταιρείες δεν έχουν ξεκινήσει ακόμα τις διελεύσεις και τα ασφάλιστρα παραμένουν σε υψηλά επίπεδα.<br />Την ίδια ώρα, η συζήτηση για τα θεμελιώδη μεγέθη της αγοράς συνεχίζεται, με τον Γενικό Γραμματέα του OPEC, Haitham Al Ghais, να δηλώνει στο CNBC ότι ο οργανισμός δεν προβλέπει κορύφωση της ζήτησης στο ορατό μέλλον, απορρίπτοντας τις εκτιμήσεις του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (IEA) περί μελλοντικής υπερπροσφοράς.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συμφωνία εκεχειρίας στη Μέση Ανατολή. Η Χεζμπολάχ και το Ισραήλ σταματούν τις εχθροπραξίες.

Σε συμφωνία για κατάπαυση του πυρός προχώρησαν το Ισραήλ και η υποστηριζόμενη από το Ιράν, Χεζμπολάχ, με την εκεχειρία να τίθεται σε ισχύ απ...

Διαβάστε την συνέχεια

Θράκη: Αντιδράσεις για την πολιτική εργαλειοποίηση δικαστικών υποθέσεων από το ΚΙΕΦ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/Untitled-design-9-5.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="113" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/06/Untitled-design-9-5.jpg" width="749" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Tο κόμμα DEB/ΚΙΕΦ προσπαθεί να δημιουργεί εντάσεις</span></h3>Έντονο προβληματισμό προκαλούν οι πρόσφατες μεθοδεύσεις τοπικών κύκλων στη Θράκη, οι οποίοι κατηγορούνται ότι επιχειρούν να μετατρέψουν κοινές ποινικές υποθέσεις σε πεδίο πολιτικής και μειονοτικής αντιπαράθεσης, σύμφωνα με ρεπορτάζ του Rodopy Press. Στο επίκεντρο της κριτικής βρίσκεται το κόμμα DEB/ΚΙΕΦ, καθώς και εκπρόσωποι των ψευδομουφτειών και φιλοπροξενικών συλλόγων. Οι συγκεκριμένοι φορείς συνυπογράφουν ανακοινώσεις και καλέσματα που, σύμφωνα με αναλυτές της περιοχής, στερούνται θεσμικής ευθύνης και στοχεύουν στη δημιουργία λαϊκών δικαστηρίων έξω από τις δικαστικές αίθουσες, βαφτίζοντας την οργανωμένη πίεση προς τους δικαστές ως πράξη συμπαράστασης.<br /><br />Αυτή η πρακτική εισάγει μια βαθιά διχαστική λογική στην τοπική κοινωνία, καθώς επιχειρείται η αυτόματη ανακήρυξη κάθε ελεγχόμενου από τον νόμο σε σύμβολο αγώνα. Ταυτόχρονα, όσοι ζητούν την τήρηση της νομικότητας παρουσιάζονται ως εχθροί της μειονότητας. Η Θράκη έχει βρεθεί επανειλημμένα αντιμέτωπη με τεχνητές εντάσεις που συντηρούνται από άτομα που επιβιώνουν πολιτικά μέσα από τη σύγκρουση, παρουσιάζοντας κάθε κρατική παρέμβαση ως ιστορική δίωξη και επίθεση στα δικαιώματα.<div><br />Η στοχοποίηση των θεσμών και η ανάγκη για δημοκρατικό διάλογο<br /><br />Η οργανωμένη προσπάθεια δημιουργίας ενός κλίματος λαϊκής πολιορκίας γύρω από τα δικαστήρια ενέχει σοβαρούς κινδύνους για την κοινωνική ειρήνη, καθώς καλλιεργεί τον φανατισμό και την οργή. Η βία και οι εκφοβισμοί δεν έχουν θέση σε μια δημοκρατική κοινωνία και όσοι επενδύουν σε αυτές τις μεθόδους παίζουν επικίνδυνα παιχνίδια εις βάρος των πολιτών που επιθυμούν την ειρηνική συνύπαρξη.<br /><br />Οι νόμοι της πολιτείας ισχύουν οριζόντια για όλους και δεν υπάρχουν προνομιακές ομάδες που εξαιρούνται από τον έλεγχο της Δικαιοσύνης επειδή επικαλούνται ζητήματα ταυτότητας. Η πραγματική προστασία της μειονότητας διασφαλίζεται μέσα από την ισονομία και τη δημοκρατία και όχι από την εργαλειοποίησή της για την απόκτηση πολιτικής επιρροής.</div><div><br />Το αίτημα για οριζόντια εφαρμογή του νόμου στη Ροδόπη<br /><br />Οι μεθοδεύσεις αυτών των παραθεσμικών μηχανισμών αναδεικνύουν μια σταθερή επιδίωξη για την εγκαθίδρυση ενός ιδιότυπου καθεστώτος ετεροδικίας στη Θράκη. Κάθε φορά που στελέχη αυτών των ομάδων έρχονται αντιμέτωπα με τον νόμο για αδικήματα του κοινού ποινικού δικαίου, ενεργοποιείται μια ρητορική περί εθνικής δίωξης με σκοπό τον επηρεασμό των λειτουργών της Δικαιοσύνης.<br /><br />Η απάντηση της τοπικής κοινωνίας σε αυτά τα επικοινωνιακά σόου οφείλει να είναι η προσήλωση στην ισονομία και την ισοπολιτεία. Η μειονότητα δεν έχει ανάγκη από προστάτες που μετατρέπουν τις δικαστικές αίθουσες σε πολιτικές εξέδρες, καθώς η κοινωνική γαλήνη θωρακίζεται μόνο όταν οι νόμοι εφαρμόζονται χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς το κράτος δικαίου να υποκύπτει σε οργανωμένες πιέσεις, επισημαίνει το Rodopy Press.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Θράκη: Αντιδράσεις για την πολιτική εργαλειοποίηση δικαστικών υποθέσεων από το ΚΙΕΦ.

Tο κόμμα DEB/ΚΙΕΦ προσπαθεί να δημιουργεί εντάσεις Έντονο προβληματισμό προκαλούν οι πρόσφατες μεθοδεύσεις τοπικών κύκλων στη Θράκη, οι οποί...

Διαβάστε την συνέχεια

Χειρότερη από εκείνη του Ομπάμα η νέα συμφωνία του Τραμπ για το Ιράν..

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/06/IRAN-1-630x400.jpg" width="766" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Συμφωνία δίνει στο Ιράν χρήματα, νομιμότητα, μοχλό πίεσης στον Λίβανο και χρόνο για να ανασυγκροτηθεί, ενώ αφήνει το πυραυλικό του πρόγραμμα και τη μακροπρόθεσμη πυρηνική του υποδομή σε μεγάλο βαθμό ανέγγιχτα.</span></h3>Η νέα συμφωνία της Ουάσιγκτον με την Τεχεράνη όχι μόνο δεν ξεπερνά την αντίστοιχη της περιόδου Ομπάμα, αλλά σε πολλά κρίσιμα σημεία αποδεικνύεται σαφώς δυσμενέστερη για τα δυτικά συμφέροντα.<br /><br />Το νέο πλαίσιο προσφέρει στο ιρανικό καθεστώς οικονομική ανάσα, διπλωματική νομιμοποίηση, αναβαθμισμένο ρόλο στον Λίβανο και τον αναγκαίο χρόνο για την ανασύνταξη των δυνάμεών του.<br /><br />Την ίδια στιγμή, αφήνει ουσιαστικά ανέγγιχτο το πυραυλικό του πρόγραμμα, καθώς και τις μακροπρόθεσμες πυρηνικές υποδομές της χώρας.<div><br />Μια νέα, πιο επικίνδυνη γεωπολιτική πραγματικότητα<br /><br />Η συμφωνία αυτή υπογράφεται κάτω από ριζικά διαφορετικές συνθήκες σε σχέση με το παρελθόν.<br /><br />Μέσα σε μια δεκαετία, το Ιράν έχει αναπτύξει θεαματικά το οπλοστάσιό του: τα drones, οι βαλλιστικοί πύραυλοι, η στρατιωτικο-βιομηχανική του βάση και το δίκτυο των περιφερειακών συμμάχων του (proxies) παρουσιάζουν σαφή ποιοτική και ποσοτική αναβάθμιση.<br /><br />Παρά το γεγονός αυτό, το κείμενο της συμφωνίας δεν φαίνεται να θέτει ουσιαστικούς περιορισμούς στην παραγωγή ή την επέκταση του πυραυλικού προγράμματος της Τεχεράνης.<br /><br />Πρόκειται για μια παράδοξη υποχώρηση, αν αναλογιστεί κανείς ότι η ιρανική πυραυλική απειλή αποτελούσε εξ αρχής τον πυρήνα της αντιπαράθεσης.<br /><br />Μια συμφωνία που περιορίζεται στον έλεγχο του εμπλουτισμένου ουρανίου, αγνοώντας το πυραυλικό πρόγραμμα, αποτυγχάνει παταγωδώς να εξουδετερώσει τον κίνδυνο.<br />Προειδοποιήσεις των μυστικών υπηρεσιών και περιφερειακή αποσταθεροποίηση<br /><br />Οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, επισημαίνοντας ότι η Τεχεράνη δεν επιδιώκει μια ειλικρινή, μόνιμη διευθέτηση.<br /><br />Υπό αυτό το πρίσμα, η αρχιτεκτονική της συμφωνίας χαρακτηρίζεται από επικίνδυνη αφέλεια.<br /><br />Το καθεστώς αναμένεται να εισπράξει τα οικονομικά οφέλη, να κερδίσει χρόνο και νομιμότητα, χρησιμοποιώντας τη διπλωματική οδό ως στρατηγικό προκάλυμμα.<br /><br />Παράλληλα, η ροή δισεκατομμυρίων δολαρίων προς το Ιράν απειλεί να πυροδοτήσει μια νέα, εφιαλτική κούρσα εξοπλισμών στη Μέση Ανατολή ανάμεσα στο σιιτικό και το σουνιτικό μπλοκ.<br /><br />Δυνάμεις όπως η Σαουδική Αραβία, τα κράτη του Κόλπου, η Τουρκία και η Αίγυπτος δεν θα παραμείνουν θεατές μπροστά στην οικονομική ανάκαμψη και τη στρατηγική θωράκιση του Ιράν.<br /><br />Η πρόσκαιρη ηρεμία που ίσως εξασφαλιστεί στις διεθνείς αγορές πετρελαίου κινδυνεύει να μετατραπεί σε μακροχρόνια περιφερειακή αποσταθεροποίηση.</div><div><br />Το προβληματικό timing και τα κενά της συμφωνίας<br /><br />Η χρονική συγκυρία της υπογραφής κρίνεται εξαιρετικά άστοχη.<br /><br />Η Ουάσιγκτον προσφέρει σανίδα σωτηρίας στο καθεστώς, μόλις λίγους μήνες μετά τις μαζικές εσωτερικές ταραχές που κλόνισαν τα θεμέλιά του.<br /><br />Αντί να αξιοποιήσει αυτή την εσωτερική αδυναμία για να αποσπάσει ουσιαστικές παραχωρήσεις, η αμερικανική πλευρά ανοίγει στην Τεχεράνη τον δρόμο για τη σταθεροποίηση και τη διεθνή της αποκατάσταση.<br /><br />Το δομικό πρόβλημα της συμφωνίας έγκειται στην ακύρωση της ίδιας της λογικής της.<br /><br />Δεν προβλέπεται σαφές πρωτόκολλο αντίδρασης και επαναφοράς των κυρώσεων σε περίπτωση που το Ιράν παραβιάσει τους όρους, ενώ ο μηχανισμός ελέγχου μετά το ορόσημο των 60 ημερών κρίνεται μετεωρος.<br /><br />Ακόμη κι αν τεθεί υπό έλεγχο το εμπλουτισμένο ουράνιο, το συνολικό απόθεμα της χώρας -συμπεριλαμβανομένων των 11 τόνων που έχουν καταγραφεί- παραμένει μια αστάθμητη παράμετρος.<br /><br />Η τεχνογνωσία, το επιστημονικό δυναμικό, οι υποδομές και η βιομηχανική ισχύς παραμένουν εντός των ιρανικών συνόρων.<br /><br />Κατά συνέπεια, οι όποιες ασφαλιστικές δικλίδες και οι επιθεωρήσεις δεν ανατρέπουν τα στρατηγικά δεδομένα: η υποδομή για την επανεκκίνηση του πυρηνικού προγράμματος παραμένει άθικτη.<br />Η οικοδόμηση μιας μελλοντικής αυτοκρατορίας<br /><br />Μακροπρόθεσμα, τα οφέλη αυτά θα ενισχύσουν ένα ήδη ισχυρό κράτος.<br /><br />Το Ιράν εξασφαλίζει ρευστότητα, εδραιώνει την επιρροή του στον Λίβανο, κερδίζει διεθνή νομιμότητα και διασφαλίζει το πυραυλικό του πρόγραμμα, έχοντας αποδείξει ότι μπορεί να εκβιάζει με επιτυχία τη διεθνή κοινότητα μέσω των Στενών του Ορμούζ.<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ ξεκίνησε αυτή την πολιτική με τη διακήρυξη ότι θα εξουδετερώσει την απειλή του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος.<br /><br />Σήμερα, με τις επιλογές του, κινδυνεύει να θέσει τις βάσεις για μια μελλοντική ιρανική ηγεμονία στην περιοχή.<br />Εάν αυτή η «αυτοκρατορία» αποκτήσει τελικά πυρηνικά όπλα, η αναχαίτισή της στο μέλλον θα είναι ασύγκριτα δυσκολότερη.</div><div><br />Το μήνυμα προς την Ιερουσαλήμ<br /><br />Για την Τεχεράνη, η συμφωνία αποτελεί έναν θρίαμβο, καθώς ανακάμπτει οικονομικά και διπλωματικά, θωρακισμένη πίσω από ένα πλαίσιο που φέρει την αμερικανική υπογραφή.<br /><br />Αντίθετα, για το Ισραήλ, η εξέλιξη αυτή συνιστά μια βαριά στρατηγική ήττα, αλλά ταυτόχρονα και μια κρίσιμη προειδοποίηση.<br /><br />Η Ιερουσαλήμ αναγκάζεται πλέον να αναθεωρήσει το επιθετικό του δόγμα, να επανεξοπλιστεί, να οικοδομήσει νέες περιφερειακές συμμαχίες και να επενδύσει στην τεχνολογική και επιχειρησιακή του αυτονομία.<br /><br />Το μάθημα είναι σκληρό: το Ισραήλ δεν μπορεί να εξαρτά την επιβίωσή του από αμερικανικές διευθετήσεις με καθεστώτα που έχουν αναγάγει την κωλυσιεργία, την παραπλάνηση και τη στρατηγική υπομονή σε επιστήμη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Χειρότερη από εκείνη του Ομπάμα η νέα συμφωνία του Τραμπ για το Ιράν..

Η Συμφωνία δίνει στο Ιράν χρήματα, νομιμότητα, μοχλό πίεσης στον Λίβανο και χρόνο για να ανασυγκροτηθεί, ενώ αφήνει το πυραυλικό του πρόγραμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σε ένταση οι σχέσεις ΗΠΑ-Ισραήλ. Η Ιερουσαλήμ να αρνείται να απεμπολήσει τα τρέχοντα στρατιωτικά της κέρδη.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/06/NETANYAHOU-TRUMP-1-630x400.jpg" width="769" /><br /><br />Σε τροχιά μετωπικής σύγκρουσης βρίσκονται οι σχέσεις ΗΠΑ και Ισραήλ, καθώς διαρροές από απόρρητες ενημερώσεις των υπηρεσιών πληροφοριών αποκαλύπτουν μια ευρεία, παρασκηνιακή εκστρατεία του Μπενιαμίν Νετανιάχου στο αμερικανικό πολιτικό σκηνικό.<br /><br />Στόχος του Ισραηλινού Πρωθυπουργού είναι η υπονόμευση της υπό διαμόρφωση συμφωνίας για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, την ίδια ώρα που διαμηνύει στην Ουάσιγκτον ότι οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις δεν πρόκειται να δεσμευτούν από μια μόνιμη κατάπαυση του πυρός στο μέτωπο του Λιβάνου.<br /><br />Σύμφωνα με ανώτατο Ισραηλινό αξιωματούχο των μυστικών υπηρεσιών, το πρωθυπουργικό γραφείο στην Ιερουσαλήμ επιχειρεί συστηματικά να ανατρέψει το διπλωματικό πλαίσιο μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης.<br /><br />Η στρατηγική αυτή υλοποιείται μέσω της άσκησης πιέσεων στον Λευκό Οίκο από Αμερικανούς συντηρητικούς σχολιαστές και μέλη του Κογκρέσου.<br /><br />Η ισραηλινή πλευρά εμφανίζεται βαθύτατα καχύποπτη για τις προθέσεις του Ιράν, εκτιμώντας ότι η ηγεσία της χώρας δεν προτίθεται να εφαρμόσει κανέναν ουσιαστικό έλεγχο στον εκσυγχρονισμό του πυρηνικού της προγράμματος.<br /><br />Η εκστρατεία επηρεασμού ξεκίνησε αμέσως μετά την υπογραφή του αρχικού μνημονίου κατανόησης από τον Αμερικανό Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, ανοίγοντας ένα κρίσιμο μεσοδιάστημα 60 ημερών για την εφαρμογή του.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, το Ισραήλ διοχέτευσε επιχειρήματα σε δεξιούς διαμορφωτές της κοινής γνώμης στις ΗΠΑ, όπως ο ραδιοφωνικός παρουσιαστής Μαρκ Λέβιν, ο οποίος έκανε λόγο για «μαύρα ταμεία» υπέρ της Τεχεράνης.<br /><br />Παράλληλα, Ισραηλινοί διπλωμάτες προσέγγισαν παραδοσιακούς υποστηρικτές των αμυντικών δαπανών στο Καπιτώλιο.<br /><br />Ωστόσο, η προσπάθεια αυτή προσέκρουσε στην άμεση αντίδραση κορυφαίων Ρεπουμπλικανών, με τον γερουσιαστή Λίντσεϊ Γκράχαμ να διαφοροποιείται δημόσια, στηρίζοντας την ειρηνευτική πρωτοβουλία του Λευκού Οίκου.<br /><br />Η γεωπολιτική ένταση κλιμακώνεται και στο πεδίο των επιχειρήσεων.<br /><br />Το Ισραήλ ξεκαθάρισε στην αμερικανική πλευρά ότι δεν θεωρεί τον εαυτό του δεσμευμένο από όρους για άμεσο τερματισμό του πολέμου στον Λίβανο, δημιουργώντας στρατηγικό αδιέξοδο με την Ουάσιγκτον, η οποία συνδέει τη σταθεροποίηση του Λιβάνου με τη συνολική περιφερειακή ασφάλεια.<br /><br />Πηγές επιβεβαιώνουν ότι οι συνομιλίες για τη μακροπρόθεσμη διάταξη των δυνάμεων είναι σκληρές, με την Ιερουσαλήμ να αρνείται να απεμπολήσει τα τρέχοντα στρατιωτικά του κέρδη.<br /><br />Προς επίρρωση αυτού, το ισραηλινό επιτελείο δημοσιοποίησε χάρτη που δείχνει στρατεύματα σε βάθος έως και 10 χιλιομέτρων εντός του Λιβάνου, στέλνοντας μήνυμα απόλυτης επιχειρησιακής αυτονομίας έναντι των διεθνών πιέσεων.<br /><br />Η στάση αυτή προκάλεσε την πρωτοφανή και οργισμένη αντίδραση του Αμερικανού Αντιπροέδρου, Τζέι Ντι Βανς, ο οποίος επέκρινε δριμύτατα τα μέλη του ισραηλινού συμβουλίου ασφαλείας για προσωπικές επιθέσεις κατά του Προέδρου Τραμπ.<br /><br />Ο Βανς υπενθύμισε με νόημα ότι ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ο μόνος ηγέτης παγκόσμιας υπερδύναμης που στηρίζει έμπρακτα το Ισραήλ, προσθέτοντας ότι τα μέλη της ισραηλινής κυβέρνησης δεν θα έπρεπε να στρέφονται κατά του μοναδικού ισχυρού συμμάχου τους.<br /><br />Ο Αμερικανός Αντιπρόεδρος υπογράμμισε με έμφαση τη δομική και οικονομική εξάρτηση του Ισραήλ από τις ΗΠΑ, σημειώνοντας ότι το τελευταίο τρίμηνο τα δύο τρίτα των ισραηλινών αμυντικών συστημάτων κατασκευάστηκαν από Αμερικανούς εργαζομένους και χρηματοδοτήθηκαν από τους Αμερικανούς φορολογουμένους.<br /><br />Κατέληξε δε με μια αυστηρή προειδοποίηση προς την Ιερουσαλήμ να «προσγειωθεί στην πραγματικότητα», ξεκαθαρίζοντας ότι ο Λευκός Οίκος θα συνεχίσει τις επαφές στην περιοχή με τους δικούς του όρους, προωθώντας μια συνολική κατάπαυση του πυρός σε όλα τα μέτωπα.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σε ένταση οι σχέσεις ΗΠΑ-Ισραήλ. Η Ιερουσαλήμ να αρνείται να απεμπολήσει τα τρέχοντα στρατιωτικά της κέρδη.

Σε τροχιά μετωπικής σύγκρουσης βρίσκονται οι σχέσεις ΗΠΑ και Ισραήλ, καθώς διαρροές από απόρρητες ενημερώσεις των υπηρεσιών πληροφοριών αποκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν και Πούτιν: Το τέλος μιας άβολης σχέσης.

<img height="100" src="https://www.defence-point.gr/wp-content/uploads/2025/01/PUTIN-ERDOGAN.bmp" width="761" /><br /><br />Πριν από περίπου μια δεκαετία ο πόλεμος στη Συρία βοήθησε να σφυρηλατηθεί στη Μέση Ανατολή μια συνεργασία που φάνταζε απίθανη, μεταξύ της Τουρκίας και της Ρωσίας. Σήμερα, αυτή η συνεργασία βρίσκεται σε διαδικασία διάλυσης.<br /><br />THΣ <b>Gonul Tol</b><br />Αυτό που αναδύεται στη θέση της είναι εξίσου απρόσμενο: η Τουρκία να δίνει βοήθεια στην Ουκρανία προκειμένου να εδραιώσει τη θέση της σε ένα μέρος του κόσμου όπου προηγουμένως ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν είχε σημαντική επιρροή.<br /><br />Η συνεργασία του Ρώσου προέδρου, Βλαντιμίρ Πούτιν με τον πρόεδρο της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ήταν πάντα κάπως αμφίσημη και για ένα διάστημα φαινόταν ότι ο πόλεμος στη Συρία θα μπορούσε να οδηγήσει τους δύο ηγέτες σε μια άμεση αντιπαράθεση. Η Άγκυρα υποστήριζε τους αντάρτες που προσπαθούσαν να ανατρέψουν τον Μπασάρ αλ-Άσαντ, τον βάναυσο δικτάτορα της Συρίας, ενώ η Μόσχα συχνά αναλάμβανε δράση για να τον στηρίξει. Στο τέλος, ωστόσο, οι δύο δυνάμεις άρχισαν να διευκολύνουν η μία την άλλη.<br /><br />Όταν η Τουρκία ξεκίνησε την εισβολή της στη βόρεια Συρία το 2016, για παράδειγμα, μπόρεσε να το κάνει μόνο επειδή η Ρωσία, η οποία είχε τον έλεγχο του εναέριου χώρου της Συρίας εκείνη την εποχή, το επέτρεψε. Η Τουρκία, με τη σειρά της, αποφάσισε να επιβάλει περιορισμούς στη βοήθειά που διέθετε προς τους αντάρτες. Τέτοιου είδους διακανονισμοί αντανακλούσαν μια ευρύτερη κατανόηση μεταξύ των δύο χωρών: υπήρχε ανοχή και ενίσχυση της παρουσίας και από τις δύο πλευρές, προς όφελος και των δύο.<br /><br />Για τον Βλαντιμίρ Πούτιν, το όφελος ήταν η συναίνεση της Τουρκίας κάθε φορά που η Ρωσία διεκδικούσε ισχύ στη Συρία και σε άλλες περιοχές στη Μέση Ανατολή. Όφελος υπήρχε όμως και από τις ρωγμές που δημιούργησε στις δυτικές συμμαχίες η συνεργασία της Μόσχας με την Άγκυρα. Ο Τούρκος πρόεδρος από την πλευρά του επωφελήθηκε από έναν περιφερειακό σύμμαχο σε μια εποχή που οι σχέσεις της Άγκυρας με το ΝΑΤΟ ήταν τεταμένες. <a href="https://www.capital.gr/arthra/3997587/erntogan-kai-poutin-to-telos-mias-abolis-sxesis/">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a><br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Ερντογάν και Πούτιν: Το τέλος μιας άβολης σχέσης.

Πριν από περίπου μια δεκαετία ο πόλεμος στη Συρία βοήθησε να σφυρηλατηθεί στη Μέση Ανατολή μια συνεργασία που φάνταζε απίθανη, μεταξύ της Το...

Διαβάστε την συνέχεια

Βαθύ το ρήγμα; Άγρια επίθεση αντιπροέδρου ΗΠΑ Βανς σε Ισραήλ…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/03/vance-930x550.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="550" data-original-width="930" height="118" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/03/vance-930x550.png" width="756" /></a></div><div><br /></div>Αμηχανία και μούδιασμα επικρατούν στο Ισραήλ, μετά τη σκληρότατη επίθεση του Τζέι Ντι Βανς που ακολούθησε την αυστηρή κριτική του Ντόναλντ Τραμπ στον Μπενιαμίν Νετανιάχου. «Μην επιτίθεστε στον μόνο ισχυρό σύμμαχο που σας έχει απομείνει» διεμήνυσε ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, μετά την κριτική που δέχθηκε ο Τραμπ για την ενδιάμεση συμφωνία με την Τεχεράνη.<br /><br />Ο Βανς επέκρινε αυτό που χαρακτήρισε «περίεργο πανικό» και «φρικάρισμα» για τη συμφωνία που επιτεύχθηκε μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν, καθώς η κυβέρνηση Τραμπ προσπάθησε να μετριάσει την κριτική για τη συμφωνία. Επέκρινε δύο υπερεθνικιστές Ισραηλινούς υπουργούς σε συνέντευξή του στους New York Times. «Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ και Μπεζαλέλ Σμότριτς, ποια είναι η πρότασή σας;» είπε.<br /><br />Ο Βανς είπε ότι δεν είχε ακούσει τέτοια σχόλια από τον Νετανιάχου, αλλά επέκρινε τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου του Ισραηλινού ηγέτη, τα οποία, όπως είπε, επιτέθηκαν στη συμφωνία κα προσωπικά στον Τραμπ. «Το μήνυμά μου προς αυτούς θα ήταν διττό. Νο. 1: Ο Ντόναλντ Τζέι Τραμπ είναι ο μόνος αρχηγός κράτους σε ολόκληρο τον κόσμο που συμπαθεί το έθνος του Ισραήλ αυτή τη στιγμή», δήλωσε ο Βανς σε δημοσιογράφους στον Λευκό Οίκο.<br /><br />«Αν ήμουν στο υπουργικό συμβούλιο της ισραηλινής κυβέρνησης, μάλλον δεν θα έκανα επίθεση στον μόνο ισχυρό σύμμαχο που μου έχει απομείνει οπουδήποτε σε ολόκληρο τον κόσμο» σχολίασε δηκτικά. Είπε ότι θα υπενθυμίσει επίσης στα μέλη του ισραηλινού υπουργικού συμβουλίου ότι τα δύο τρίτα των αμυντικών όπλων που έχουν προστατεύσει το Ισραήλ «έχουν κατασκευαστεί από αμερικανικά χέρια και έχουν πληρωθεί με αμερικανικά δολάρια». Οι Ηνωμένες Πολιτείες παρέχουν στο Ισραήλ περίπου 4 δισεκατομμύρια δολάρια σε στρατιωτική βοήθεια ετησίως. <a href="https://www.skai.gr/news/world/israil-pagomeni-i-igesia-meta-ti-sklirotati-epithesi-tou-vans"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Βαθύ το ρήγμα; Άγρια επίθεση αντιπροέδρου ΗΠΑ Βανς σε Ισραήλ…

Αμηχανία και μούδιασμα επικρατούν στο Ισραήλ, μετά τη σκληρότατη επίθεση του Τζέι Ντι Βανς που ακολούθησε την αυστηρή κριτική του Ντόναλντ Τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Είναι δυνατόν να “την πάτησαν” ΗΠΑ-Τραμπ στον Κόλπο;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT1Jldab185awCOthz9TTGVKdfCLDIldJjXpFhRFay8yT2dFB_Vr4h8H_w&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="424" data-original-width="724" height="117" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT1Jldab185awCOthz9TTGVKdfCLDIldJjXpFhRFay8yT2dFB_Vr4h8H_w&s=10" width="759" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Γιατί οι πόλεμοι είναι εύκολο να αρχίσουν και δύσκολο να τελειώσουν.</span></h3><div>Του καθηγητή <b>Αθανασίου Πλατιά</b><br /><div>Το ζήτημα του τερματισμού των πολέμων αποτελεί ένα από τα πλέον παραμελημένα θέματα της στρατηγικής θεωρίας. Η αδυναμία τερματισμού ενός πολέμου συνιστά σοβαρό στρατηγικό ελάττωμα. Το να κερδίζει κανείς μάχες χωρίς να μπορεί να μετατρέψει τα στρατιωτικά κέρδη σε πολιτικά αποτελέσματα ισοδυναμεί με σπατάλη αίματος, χρόνου και πόρων.<br /><br />Οι πόλεμοι αρχίζουν εύκολα γιατί κάθε πλευρά αισιοδοξεί ότι ο αντίπαλος θα υποκύψει γρήγορα. Κατά κανόνα τα κράτη υπερεκτιμούν τη δική τους ισχύ και υποτιμούν την αντίπαλη ικανότητα — μια ψευδαίσθηση που ο ίδιος ο πόλεμος αργά ή γρήγορα διαλύει.<br /><br />Η ιστορία προσφέρει χαρακτηριστικά παραδείγματα. Ο Βίσμαρκ γνώριζε πότε ακριβώς να σταματήσει τους πολέμους που ξεκινούσε. Μετά από κάθε νίκη τερμάτιζε τον πόλεμο μόλις επιτύγχανε τους πολιτικούς του στόχους, αποφεύγοντας έτσι να δημιουργήσει νέους συνασπισμούς εναντίον της Πρωσίας. Ο Χίτλερ ακολούθησε την αντίθετη πορεία. Άνοιγε διαρκώς νέα μέτωπα εναντίον ολοένα ισχυρότερων αντιπάλων, αδυνατώντας να αντιληφθεί τα όρια της γερμανικής ισχύος. Η διαφορά ανάμεσα στους δύο ηγέτες ήταν τελικά η διαφορά μεταξύ επιτυχίας και αποτυχίας, νίκης και ήττας.<br /><br />Παρόμοια προβλήματα με την αδυναμία τερματισμού πολέμων αντιμετώπισαν οι Ηνωμένες Πολιτείες στο Βιετνάμ, στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ. Παρά τη συντριπτική στρατιωτική τους υπεροχή, βρέθηκαν εγκλωβισμένες σε μακροχρόνιες συγκρούσεις χωρίς σαφή θεωρία νίκης και στρατηγική εξόδου. Το πρόβλημα δεν ήταν η έλλειψη ικανής στρατιωτικής ισχύος αλλά η αδυναμία μετατροπής της σε πολιτικό αποτέλεσμα.<br /><br />Γιατί όμως οι πόλεμοι παρατείνονται; Μια εύλογη απάντηση είναι ότι αρχίζουν όταν δύο κράτη διαφωνούν ως προς την ισορροπία ισχύος μεταξύ τους και τελειώνουν όταν συμφωνήσουν ποια είναι πραγματικά αυτή η ισορροπία. Ο πόλεμος λειτουργεί έτσι ως ένας βίαιος μηχανισμός αποκάλυψης ισχύος. Μέσα από τη σύγκρουση αποκαλύπτονται οι πραγματικές στρατιωτικές δυνατότητες, η οικονομική αντοχή, η κοινωνική συνοχή και η πολιτική βούληση των αντιπάλων.<br /><br />Η διαδικασία αυτή σπάνια είναι γρήγορη. Οι πόλεμοι δεν τελειώνουν ακόμη και όταν έχουν εξαντληθεί οι αντίπαλοι — τελειώνουν όταν πεισθούν ότι η συνέχιση των εχθροπραξιών δεν πρόκειται να βελτιώσει αλλά να χειροτερέψει τη θέση τους. Επιπλέον ο τερματισμός δυσχεραίνεται από ένα δεύτερο εμπόδιο: την έλλειψη εμπιστοσύνης ότι η άλλη πλευρά θα τηρήσει την όποια συμφωνία.<br /><br />Οι πόλεμοι δεν διαρκούν επειδή οι αντίπαλοι αγνοούν το κόστος τους. Διαρκούν επειδή πιστεύουν ότι το κόστος της ειρήνης μπορεί να είναι ακόμη μεγαλύτερο. Ένα κράτος μπορεί να αποδέχεται τεράστιες ανθρώπινες και οικονομικές απώλειες εφόσον θεωρεί ότι ένας συμβιβασμός σήμερα θα το οδηγήσει σε ακόμη δυσμενέστερη στρατηγική θέση αύριο.<br /><br />Αυτό ακριβώς παρατηρούμε στην Ουκρανία. Η Ρωσία θεωρεί ότι ο χρόνος λειτουργεί υπέρ της και ότι η φθορά θα μειώσει σταδιακά την ουκρανική αντοχή και τη δυτική υποστήριξη. Η Ουκρανία αντίθετα εκτιμά ότι το οικονομικό κόστος του πολέμου σε συνδυασμό με τις δυτικές κυρώσεις και οι στρατιωτικές απώλειες θα οδηγήσουν τελικά σε κάμψη της Μόσχας. Καμία από τις δύο πλευρές δεν θεωρεί ότι βρίσκεται πλησιέστερα στην εξάντληση από ό,τι βρίσκεται ο αντίπαλός της. Για κάθε ηγεσία, μάλιστα, μια συμφωνία που υπολείπεται των διακηρυγμένων στόχων μπορεί να υπονομεύσει την πολιτική της επιβίωση. Και οι δύο πλευρές, τέλος, αδυνατούν να εμπιστευθούν οποιαδήποτε εγγύηση τήρησης συμφωνίας — και αυτό από μόνο του αρκεί για να συντηρεί τον πόλεμο.<br /><br />Παρόμοια δυναμική παρατηρείται στον πόλεμο του Κόλπου. Η αμερικανοϊσραηλινή πλευρά εκτιμά ότι ο συνδυασμός στρατιωτικής και οικονομικής πίεσης θα εξαναγκάσει τελικά την Τεχεράνη σε σημαντικές παραχωρήσεις — πρωτίστως την εγκατάλειψη του εκκολαπτόμενου πυρηνικού της προγράμματος. Το Ιράν, αντιθέτως, πιστεύει ότι ο χρόνος λειτουργεί υπέρ του και ότι η διατάραξη των παγκόσμιων ενεργειακών ροών μέσω των Στενών του Ορμούζ απειλεί να εκτροχιάσει την παγκόσμια οικονομία, πράγμα που δεν μπορεί να γίνει ανεκτό από την Ουάσινγκτον. Κάθε πλευρά θεωρεί ότι η άλλη βρίσκεται πιο κοντά στο σημείο καμπής. Παράλληλα, και οι δύο αντιμετωπίζουν τον ενδεχόμενο συμβιβασμό ως μεγαλύτερο κίνδυνο από τη συνέχιση του πολέμου — κι εδώ επίσης η αξιόπιστη δέσμευση παραμένει ζητούμενο, αφού καμία πλευρά δεν εμπιστεύεται την άλλη ούτε υπάρχει τρίτος αξιόπιστος εγγυητής.<br /><br />Το βασικό δίδαγμα είναι απλό. Οι πόλεμοι δεν παρατείνονται επειδή οι ηγέτες αγνοούν το κόστος τους. Παρατείνονται επειδή διαφωνούν για το ποιος θα αντέξει περισσότερο, επειδή φοβούνται ότι το κόστος της ειρήνης θα είναι μεγαλύτερο από το κόστος του πολέμου, και επειδή δεν μπορούν να εμπιστευθούν ο ένας τον άλλον να τηρήσει τις συμφωνίες τερματισμού. Τερματίζονται μόνο όταν οι πιο πάνω προσδοκίες καταρρεύσουν και όταν οι αντίπαλοι καταλήξουν σε μια κοινή αντίληψη για την πραγματική κατανομή ισχύος.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Είναι δυνατόν να “την πάτησαν” ΗΠΑ-Τραμπ στον Κόλπο;

Γιατί οι πόλεμοι είναι εύκολο να αρχίσουν και δύσκολο να τελειώσουν. Του καθηγητή Αθανασίου Πλατιά Το ζήτημα του τερματισμού των πολέμων απο...

Διαβάστε την συνέχεια

Η γεωπολιτική ανάγνωση της ελληνικής χρεοκοπίας.

<img height="145" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/06/aggela-merkel-germania-xreokopia-ukrania-paiat-SLpress-825x600.jpg" width="751" /><br /><br /><b>ΛΑΝΤΣΑΣ ΣΠΥΡΟΣ</b><br />Η Ostpolitik – η “Πολιτική προς Ανατολάς” – αποτελεί τον διαχρονικό γεωπολιτικό κώδικα του Βερολίνου, έναν εθνικισμό των εξαγωγών (Export-Nationalismus) που συνδέει τη γερμανική βιομηχανική υπεροχή με τον γεωστρατηγικό έλεγχο της Ευρασίας. Η γεωγραφική λογική αυτού του δόγματος παραμένει σταθερή από την εποχή του σιδηροδρόμου Βερολίνου-Βαγδάτης (1914) έως τους αγωγούς Nord Stream (2011-2021): Κυριαρχία στη χερσαία ενεργειακή ζώνη, έλεγχος των διαδρόμων μεταφοράς και συστηματική παράκαμψη των ανταγωνιστικών θαλάσσιων δυνάμεων.<br /><br />Για να γίνει κατανοητή η γεωπολιτική διάσταση της ελληνικής χρεοκοπίας, μέσα από τις αναγκαστικές ιδιωτικοποιήσεις που επέβαλε το ΤΑΙΠΕΔ, δεν μεταβιβάστηκε απλώς δημόσια περιουσία· μεταβιβάστηκε στρατηγική γεωγραφία:<br /><br />ΟΤΕ (Deutsche Telekom): Ο ψηφιακός και τηλεπικοινωνιακός κόμβος των Βαλκανίων πέρασε υπό γερμανικό κρατικό έλεγχο<div>.<br />14 Περιφερειακά Αεροδρόμια (Fraport): Η βασική αεροπορική υποδομή της χώρας και η διαχείριση των τουριστικών πυλών πέρασαν σε εταιρεία ελεγχόμενη από το γερμανικό κρατίδιο της Έσσης.</div><div><br />Λιμάνι Πειραιά (COSCO): Αν και η ιδιωτικοποίηση αυτή επιβλήθηκε από τους δανειστές για την άντληση εσόδων, λειτούργησε ως “παράθυρο” για την κινεζική διείσδυση στη Μεσόγειο (στρατηγική “Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος”). Η Γερμανία, ως ο κορυφαίος εμπορικός εταίρος της Κίνας στην Ευρώπη, ανέχθηκε αυτή την κίνηση, παρά το γεγονός ότι ο Πειραιάς αναβαθμίστηκε σε άμεσο ανταγωνιστή των δικών της βόρειων λιμανιών.</div><div><br />ΑΔΜΗΕ (State Grid) & Απολιγνιτοποίηση: Το 24% των δικτύων μεταφοράς ενέργειας παραχωρήθηκε σε κινεζικά συμφέροντα. Παράλληλα, η μετέπειτα επιβεβλημένη, βίαιη “απολιγνιτοποίηση” αχρήστευσε το μοναδικό εγχώριο καύσιμο της Ελλάδας, καθιστώντας τη χώρα απόλυτα εξαρτημένη από το εισαγόμενο φυσικό αέριο.<br /><br />Την ίδια στιγμή, ο τουρκικός παράγοντας – συστηματικά υπερτονισμένος ως “υπαρξιακή απειλή” – χρησίμευε ως ένας μόνιμος αντιπερισπασμός. Κρατούσε την Ελλάδα εγκλωβισμένη σε μια δαπανηρή αμυντική στάση που εμπόδιζε την ανακήρυξη ΑΟΖ, ενώ παράλληλα την υποχρέωνε να παραμένει ένας από τους καλύτερους πελάτες αγοράς γερμανικών οπλικών συστημάτων.</div><div><br />Ο ακήρυχτος ανταγωνισμός Ουάσινγκτον και Βερολίνου<br /><br />Η ελληνική κοινή γνώμη παρέμενε εγκλωβισμένη στην εσωτερική κομματική αντιπαράθεση, η χώρα λειτουργούσε ως το πεδίο ενός ευρύτερου, ακήρυχτου γεωπολιτικού ανταγωνισμού. Το 2014, με την κρίση στην Ουκρανία, η σύγκρουση αυτή έγινε ορατή: Η Γερμανία κωλυσιεργούσε στις κυρώσεις κατά της Μόσχας για να προστατεύσει τον Nord Stream 2, την ώρα που η Ουάσινγκτον συνειδητοποιούσε το βάθος της γερμανο-ρωσικής ενεργειακής αλληλεξάρτησης και τη ραγδαία κινεζική διείσδυση σε στρατηγικές υποδομές της ανατολικής Ευρώπης.<br /><br />Αυτή η συνειδητοποίηση προκάλεσε μια εσπευσμένη και ριζική μεταβολή στην αμερικανική εξωτερική πολιτική, η οποία μέχρι τότε άφηνε το Βερολίνο να ηγείται ανεξέλεγκτα της ΕΕ. Η αλλαγή δόγματος εκδηλώθηκε με έναν επιχειρησιακό “πανικό ενεργειών” και επειγόντων σχεδίων ανάσχεσης. Κορυφαία στελέχη κινητοποιήθηκαν άμεσα στο μέτωπο της Ουκρανίας – από την παρουσία των Νούλαντ και Πάιατ, μέχρι την μετέπειτα εσπευσμένη μετάβαση του Συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας, Τζον Μπόλτον, στο Κίεβο με αποκλειστικό στόχο να μπλοκάρει την εξαγορά της στρατηγικής αεροναυπηγικής εταιρείας Motor Sich (εξειδικευμένης σε κορυφαίους κινητήρες jet) από κινεζικά συμφέροντα.<br /><br />Η αμερικανική κινητοποίηση στην ελληνική σκακιέρα αποτελεί την άμεση συνέχεια αυτής της στρατηγικής και αναπτύχθηκε σε τρεις συγκεκριμένους άξονες: 1. Η Αντίσταση στο Grexit (2015): Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε επεδίωκε ανοιχτά μια Ελλάδα εκτός ευρώ, με πλήρως υποθηκευμένη τη δημόσια περιουσία της – μια χώρα οικονομικά ανίσχυρη να αναπτύξει αυτόνομα τα κοιτάσματά της.<br /><br />Η άμεση παρέμβαση της κυβέρνησης Ομπάμα και του υπουργού Οικονομικών Τζακ Λιου προς τη Μέρκελ ακύρωσε αυτό το σενάριο, ξεκαθαρίζοντας ότι η Ουάσινγκτον δεν θα επέτρεπε να δημιουργηθεί ένα γεωπολιτικό κενό στην Ανατολική Μεσόγειο, το οποίο θα έσπευδαν να καλύψουν η Ρωσία ή η Κίνα (ακόμα και σε εκείνη την κρίσιμη πολιτική καμπή του 2015, το ανθρώπινο κόστος παρέμενε αόρατο στις διαπραγματεύσεις, με τις αυτοκτονίες να φτάνουν τις 529 εκείνη τη χρονιά, όπως εξετάσαμε εκτενώς στο προηγούμενο άρθρο).<br /><br />2. Η Μετατόπιση Πάϊατ (2016): Η μετακίνηση του Αμερικανού πρεσβευτή Τζέφρι Πάιατ απευθείας από το θερμό μέτωπο του Κιέβου στην Αθήνα δεν ήταν τυχαία. Έχοντας αποκτήσει ειδίκευση στην πρώτη γραμμή της ανάσχεσης του ρωσο-κινεζικού άξονα, ο Πάιατ μετέφερε την ίδια στρατηγική στην Ελλάδα. Προώθησε ενεργά την αναβάθμιση της Σούδας, τη μετατροπή του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης σε στρατιωτικό και ενεργειακό κόμβο, και τον σταθμό LNG (FSRU) ως εναλλακτικούς ενεργειακούς διαδρόμους που θα ακύρωναν τη γερμανική μονοπώληση.<br /><br />3. Το East Med Act (2019) και το East Med Energy Center (2026): Η θεσμοθέτηση του άξονα 3+1 (ΗΠΑ, Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ) από το αμερικανικό Κογκρέσο, παρέκαμψε πλήρως τις ευρωπαϊκές δομές, αναβαθμίζοντας την Ελλάδα σε κεντρικό πυλώνα της αμερικανικής ασφάλειας. Αυτή η στρατηγική επισφραγίστηκε τον Ιούνιο του 2026 στο Χιούστον του Τέξας, όπου τα υπουργεία Ενέργειας των τεσσάρων χωρών εγκαινίασαν το East Med Energy Center (EMEC) – έναν μόνιμο διατλαντικό μηχανισμό ενεργειακής συνεργασίας. Από τη φωτογραφία αυτή η Τουρκία απουσιάζει. Η Γερμανία επίσης.<br /><br />4. Η εγχώρια συνενοχή<br /><br />Η γεωπολιτική αυτή ερμηνεία δεν απαλλάσσει τις εγχώριες πολιτικές δυνάμεις από τις ευθύνες τους· αντίθετα, τις τοποθετεί σε ένα ακόμα πιο κυνικό πλαίσιο. Το ελληνικό πολιτικό κατεστημένο επέλεξε τη συνθηκολόγηση και τη διαχείριση των Μνημονίων, αντί της ρήξης με τους δανειστές, υποκινούμενο από τη δική του αυτοσυντήρηση. Η διαρκής επίκληση της “αναγκαιότητας για τη σωτηρία της πατρίδας” λειτούργησε ως το ιδεολογικό πέπλο που έκρυβε δύο πολύ συγκεκριμένους στόχους:Τη διατήρηση του ίδιου του πολιτικού προσωπικού στους θώκους της εξουσίας.<br />Την προστασία της εγχώριας οικονομικής ελίτ, η οποία είχε προλάβει να φυγαδεύσει τον πλούτο της σε σκληρό νόμισμα στο εξωτερικό.<br /><br />Το βαρύ τίμημα αυτής της επιλογής δεν το πλήρωσαν ποτέ αυτοί. Το πλήρωσε η υπόλοιπη κοινωνία με τη βίαιη απώλεια μισθών, συντάξεων, αποταμιεύσεων και, σε εκατοντάδες περιπτώσεις, με την ίδια της τη ζωή.</div><div><br />Συμπέρασμα: Ένα πεδίο μάχης με ανθρώπινο πρόσωπο<br /><br />Η ελληνική χρεοκοπία θα παραμείνει για χρόνια ένα ανοιχτό πεδίο ερμηνείας και αντιπαράθεσης μεταξύ των ιστορικών. Εκείνο όμως που δεν επιδέχεται καμίας αμφισβήτησης είναι το ανθρώπινο κόστος της. Η ψυχρή καταγραφή της ΕΛΣΤΑΤ για την άνοδο των αυτοκτονιών από 377 το 2010 σε 567 το 2018 συνδέεται άμεσα και επιστημονικά με την οικονομική εξαθλίωση και την απόγνωση της ανεργίας.<br /><br />Πίσω από κάθε οικονομολογικό δείκτη, πίσω από κάθε γεωπολιτική ανάλυση και νομικό επιχείρημα, κρύβονται άνθρωποι με ονοματεπώνυμο. Το γεγονός ότι κανείς από τους αρχιτέκτονες αυτής της “διάσωσης” – είτε στο Βερολίνο, είτε στις Βρυξέλλες, είτε στην Αθήνα – δεν κλήθηκε ποτέ να λογοδοτήσει για αυτές τις απώλειες, συνιστά ένα βαθύ ηθικό και πολιτικό έλλειμμα.<br /><br />Είναι προφανές ότι η Ελλάδα βρέθηκε και βρίσκεται στο σταυροδρόμι ανταγωνιστικών ηγεμονικών στρατηγικών. Το ζητούμενο πλέον είναι αν η χώρα διαθέτει την ωριμότητα να χαράξει μια εθνική στρατηγική, που δεν θα επιτρέψει να ξαναγίνει ο λαός της το αναλώσιμο πιόνι στη σκακιέρα των ξένων δυνάμεων.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η γεωπολιτική ανάγνωση της ελληνικής χρεοκοπίας.

ΛΑΝΤΣΑΣ ΣΠΥΡΟΣ Η Ostpolitik – η “Πολιτική προς Ανατολάς” – αποτελεί τον διαχρονικό γεωπολιτικό κώδικα του Βερολίνου, έναν εθνικισμό των εξαγ...

Διαβάστε την συνέχεια

"Τρέχουν" οι Τούρκοι για την κατασκευή του αντιαεροπορικού τους θόλου "Steel Dome" - Η Ελληνική αντίδραση.

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-06/Celik_Kubbe_Aselsan_Sistem.jpg?itok=-q8d--FU" /><br /><br /><div><b> Παναγιώτης Νάστος</b><br />Η σύμβαση 750 εκ ευρώ που υπογράφηκε μεταξύ SSB-Aselsan θα πάρει χρόνο για να υλοποιηθεί, να πιστοποιηθεί και να δοκιμαστεί τελικά το "Steel Dome", επαληθεύοντας το ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ που σε πρόσφατο άρθρο του επισήμανε ότι είναι ανέτοιμη στην παρούσα φάση η τουρκική αεράμυνα να αντιμετωπίσει την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία<br /><br />Καίγονται οι Τούρκοι για την δημιουργία το ταχύτερο δυνατόν του αντιαεροπορικού τους θόλου "Steel Dome"΄.<br /><br />Αυτό διαφαίνεται από το γεγονός ότι η Διεύθυνση Αμυντικών Βιομηχανιών (SSB) της Προεδρίας της Δημοκρατίας της Τουρκίας ανακοίνωσε ότι υπέγραψε σύμβαση ύψους 780 εκατομμυρίων ευρώ με την Aselsan για την ενίσχυση των πολυεπίπεδων δυνατοτήτων αεράμυνάς της.<br />Υπογραφή Σύμβασης SSB-Aselsan για τον τουρκικό αντιαεροπορικό θόλο "Steel Dome"<br /><br /> Σύμφωνα με <a href="https://www.ulusavunma.com/aselsan-celik-kubbe-icin-780-milyon-euroluk-sozlesme-imzaladi/">σχετικό άρθρο τουρκικού MME</a>, σύμβαση περιλαμβάνει την προμήθεια διαφόρων συστημάτων αεράμυνας που θα συγκροτήσουν τον τουρκικό αντιαεροπορικό θόλο "Steel dome".<br /><br />Η συμφωνία αναμένεται να περιλαμβάνει πρόσθετες προμήθειες διαφόρων αμυντικών συστημάτων, κυρίως σταθμών διοίκησης και ελέγχου και τερματικών επικοινωνιών, καθώς και ραντάρ ελέγχου εμπλοκής και ραντάρ αναζήτησης με εμβέλεια άνω των 500 χιλιομέτρων.</div><div><br />Δομή- οργάνωση-υποσυστήματα του "Steel Dome"<br /><br />Το "Steel Dome" είναι μια ολοκληρωμένη εθνική αρχιτεκτονική αεράμυνας που ενώνει στοιχεία αεράμυνας που επιχειρούν σε διαφορετικό υψόμετρο και βεληνεκές κάτω από ένα ενιαίο δίκτυο διοίκησης και ελέγχου.<br /><br />Στην καρδιά του προγράμματος Steel Dome βρίσκεται μια πολυεπίπεδη αρχιτεκτονική αεροπορικής και πυραυλικής άμυνας που στοχεύει στην ενσωμάτωση πολυάριθμων συστημάτων αισθητήρων και όπλων σε ένα ενιαίο εθνικό δίκτυο.<br /><br />Το σύστημα θα ενσωματώνει συνολικά 47 διαφορετικά εξαρτήματα, συμπεριλαμβανομένων ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης και εναέριας επιτήρησης σειράς ALP, ηλεκτροοπτικών και ηλεκτρονικών συστημάτων πληροφοριών, αισθητήρων ξηράς και θάλασσας, πυραυλικών συστημάτων αεράμυνας μικρού, μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς, κινητών πλατφορμών αεράμυνας, στοιχείων ηλεκτρονικού πολέμου και κέντρων διοίκησης και ελέγχου.<br /><br />Το Steel Dome έχει σχεδιαστεί ως μια αρχιτεκτονική συστημάτων σε επίπεδα που περιλαμβάνει τα πάντα, από συστήματα αντιμέτρων UAV έως στοιχεία αναχαίτισης μεγάλου υψομέτρου.<br />Η διαστρωμάτωση αντιμετώπισης των εχθρικών απειλών<br /><br />Πολύ χαμηλό υψόμετρο- πολύ μικρή εμβέλεια<br /><br />Στο τμήμα μικρής εμβέλειας, τα προγραμματιζόμενα πυρομαχικά KORKUT 25 mm, τα ηλεκτρονικά συστήματα παρεμβολών IHTAR και KANGAL, το σύστημα αεράμυνας ŞAHİN 40×53 mm και το ηλεκτρομαγνητικό όπλο υψηλής ισχύος EJDERHA AD αναπτύσσονται εναντίον απειλών από μίνι και τακτικής κλάσης UAV.<br /><br />Η άμυνα σε χαμηλό υψόμετρο παρέχεται από τα συστήματα KORKUT και GÜRZ με κανόνια 35 mm, την πλατφόρμα αεράμυνας BURÇ, εκσυγχρονισμένα ρυμουλκούμενα αντιαεροπορικά πυροβόλα και στοιχεία KORKUT C-RAM που έχουν αναπτυχθεί ενάντια σε απειλές από πυραύλους, πυρομαχικά πυροβολικού και όλμους.<br /><br />Χαμηλό υψόμετρο- μικρή εμβέλεια<br /><br />Με εμβέλεια άνω των 15 χιλιομέτρων σε χαμηλό υψόμετρο, το HİSAR-A+, μαζί με το SUNGUR (εμβέλεια περίπου 8 χιλιομέτρων) και τις προηγμένες παραλλαγές GÜRZ και BURÇ, προσφέρουν αποτελεσματική προστασία από UAV, ελικόπτερα και μαχητικά αεροσκάφη.<br /><br />Μεσαίο υψόμετρο-μεσαία εμβέλεια<br /><br />Η ραχοκοκαλιά της άμυνας σε μεσαίου υψομέτρου σχηματίζεται από τα συστήματα HİSAR-O+ και GÖKDEMİR, τα οποία είναι ικανά να εμπλέκουν στόχους σε απόσταση 25-40 χιλιομέτρων και άνω.<br /><br />Μεγάλο υψόμετρο-μεγάλη εμβέλεια<br /><br />Το σύστημα αεράμυνας μεγάλου υψομέτρου SİPER, το οποίο αναπτύχθηκε σε συνεργασία μεταξύ της Roketsan και της ASELSAN, λειτουργεί σε μεγάλο υψόμετρο.<br /><br />Το SİPER έχει αναπτυχθεί για να παρέχει περιφερειακή αεράμυνα ενάντια σε μαχητικά αεροσκάφη, πυραύλους κρουζ, πυρομαχικά αέρος-εδάφους και απειλές που αναπνέουν από τον αέρα..."</div><div><br />Ανέτοιμη η τουρκική αεράμυνα να αντιμετωπίσει την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία<br /><br />Τα παραπάνω ουσιαστικά δείχνουν ότι η τουρκική αεράμυνα είναι ανέτοιμη στην παρούσα φάση να αντιμετωπίσει την Πολεμική μας Αεροπορία, αφού η σύμβαση που υπογράφηκε μεταξύ SSB-Aselsan θα πάρει χρόνο για να υλοποιηθεί, να πιστοποιηθεί και να δοκιμαστεί τελικά το "Steel Dome".<br /><br /> Για μια ακόμη φορά επιβεβαιώνεται το ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ αφού σε πρόσφατο άρθρο μας με τίτλο "Αποκάλυψη: Παντελώς αναξιόπιστη-ανέτοιμη η τουρκική αεράμυνα των "HİSAR" και "SİPER" να αντιμετωπίσει την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία", επισημάναμε το σοβαρό πρόβλημα των "γειτόνων".<br /><br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2062565659226132752" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2062565659226132752&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fethnika-themata%2Fellinotoyrkika%2F7376221_trehoyn-oi-toyrkoi-gia-tin-kataskeyi-toy-antiaeroporikoy&sessionId=f466a506e85ce42ed1dab2193f3c990f718ebc99&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 619px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div> <br />Έτσι εξηγείται το γεγονός ότι ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ τουρκικός πύραυλος SΙPER μεγάλης εμβέλειας (έως 150+ χλμ.) και μεγάλου υψομέτρου (έως 20+ χλμ.), δεν εκτοξεύθηκε για να καταρίψει τους Ιρανικούς πυραύλους που εκτοξεύθυκαν εναντίον της.<br /><br />Αυτή η επισήμανση ωστόσο θα πρέπει να αξιοποιηθεί από την χώρα μας προς όφελος άσκησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της σε Αιγαίο και ΝΑ Μεσόγειο το ταχύτερο δυνατόν, αφού χωρίς ολοκληρωμένη την πολυεπίπεδη ενοποιημένη βάση σχεδιασμού αεράμυνά της η Τουρκία, δεν θα τολμήσει παρά τους λεονταρισμούς της να προβεί σε στρατιωτική ενέργεια σε βάρος της χώρας μας.<br /><br />Κοινώς στην παρούσα φάση οι τουρκικές απειλές εναντίον μας είναι κούφιες χωρίς αντίκρυσμα.<br /><br />Θα αξιοποιήσουμε την τουρκική αδυναμία ή θα αφήσουμε την ευκαιρία να χαθεί, αναμένοντας τους "γείτονες" να χτίσουν το "Steel Dome" τους ανεπηράεαστοι;<br /><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

"Τρέχουν" οι Τούρκοι για την κατασκευή του αντιαεροπορικού τους θόλου "Steel Dome" - Η Ελληνική αντίδραση.

 Παναγιώτης Νάστος Η σύμβαση 750 εκ ευρώ που υπογράφηκε μεταξύ SSB-Aselsan θα πάρει χρόνο για να υλοποιηθεί, να πιστοποιηθεί και να δοκιμαστ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΕΛΑΣ: Ο Τσίπρας επαναφέρει στο προσκήνιο το αφήγημα της «κοινωνικής ασφάλειας» και της ισότητας ευκαιριών.

<img height="117" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/tsipras-1-1-768x576.jpg" width="744" /><br /><br /><div><b>Αφροδιτη Πανου</b><br />Ο πρώην πρωθυπουργός παρουσιάζει το αφήγημα της «Δομικής Επανεκκίνησης», με αιχμή το κοινωνικό κράτος, την αξιοπρέπεια του πολίτη και τις ίσες ευκαιρίες, επιχειρώντας να δώσει σαφές ιδεολογικό στίγμα στο νέο πολιτικό εγχείρημα της ΕΛΑΣ<br /><br />Με κεντρικό μήνυμα την ανάγκη για μια «κοινωνία δικαιοσύνης και ασφάλειας με ίσες ευκαιρίες για όλους», ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να προσδώσει πιο σαφές ιδεολογικό και πολιτικό στίγμα στο νέο εγχείρημα της Ελληνικής Λαϊκής Απελευθέρωσης (ΕΛΑΣ), μεταφέροντας τη συζήτηση από την παραδοσιακή αντιπαράθεση της κεντροαριστεράς με τη Νέα Δημοκρατία σε ένα ευρύτερο πεδίο κοινωνικής προστασίας, θεσμικής ανασυγκρότησης και κρατικής αποτελεσματικότητας.<br /><br />Μέσα από μήνυμα που δημοσιεύθηκε στον επίσημο λογαριασμό της ΕΛ.Α.Σ. στο Instagram, ο πρώην πρωθυπουργός περιγράφει το περίγραμμα ενός πολιτικού σχεδίου που, όπως υποστηρίζεται, στοχεύει όχι απλώς σε επιμέρους παρεμβάσεις αλλά σε μια συνολική «Δομική Επανεκκίνηση» της χώρας.<br /><br />Στο μήνυμά του, ο Αλέξης Τσίπρας θέτει στο επίκεντρο την έννοια της αξιοπρέπειας του πολίτη, υποστηρίζοντας ότι το κράτος οφείλει να λειτουργεί ως μηχανισμός προστασίας και ενδυνάμωσης της κοινωνίας.<br /><br />«Το όραμά μας είναι μια κοινωνία δικαιοσύνης και ασφάλειας με ίσες ευκαιρίες για όλους», αναφέρεται χαρακτηριστικά στην ανάρτηση.<br /><br />Παράλληλα, τονίζεται η ανάγκη για ένα κράτος που θα μπορεί να εγγυάται κοινωνική συνοχή και ουσιαστική πρόσβαση των πολιτών σε βασικά αγαθά και υπηρεσίες.<br /><br />«Στόχος είναι η δημιουργία ενός κράτους που θα εγγυάται ίσες ευκαιρίες για όλους», επισημαίνεται στο μήνυμα της ΕΛ.Α.Σ.<br /><br /><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="instagram-media instagram-media-rendered" data-instgrm-payload-id="instagram-media-payload-0" frameborder="0" height="955" id="instagram-embed-0" scrolling="no" src="https://www.instagram.com/p/DZr1gxeCADj/embed/captioned/?cr=1&v=14&wp=625&rd=https%3A%2F%2Fwww.pagenews.gr&rp=%2F2026%2F06%2F17%2Fpolitiki%2Fel-a-s-o-tsipras-epanaferei-sto-proskinio-to-afigima-tis-koinonikis-asfaleias-kai-tis-isotitas-eukairion%2F#%7B%22ci%22%3A0%2C%22os%22%3A2139.899999976158%2C%22ls%22%3A1050.0999999046326%2C%22le%22%3A2134.0999999046326%7D" style="background-color: white; border-color: rgb(219, 219, 219); border-radius: 3px; border-style: solid; border-width: 1px; box-shadow: none; box-sizing: inherit; display: block; font-family: "source sans pro", sans-serif; font-size: 18px; height: 1000px; letter-spacing: -0.2px; margin: 0px 0px 12px; max-width: 100%; min-width: 326px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; word-break: break-word;"></iframe>Το κοινωνικό κράτος ως πυλώνας της νέας στρατηγικής<br /><br />Η παρέμβαση του πρώην πρωθυπουργού δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, το οποίο παρουσιάζεται ως βασικό εργαλείο αντιμετώπισης των κοινωνικών ανισοτήτων και της ανασφάλειας που βιώνουν μεγάλα τμήματα της κοινωνίας.<br /><br />Σύμφωνα με την ανάρτηση, η πολιτική πρόταση της ΕΛ.Α.Σ. αποσκοπεί στη δημιουργία ενός πλέγματος προστασίας που θα διασφαλίζει ότι κανένας πολίτης δεν θα αισθάνεται εγκαταλελειμμένος απέναντι στις οικονομικές και κοινωνικές προκλήσεις.<br /><br />«Παρουσιάζουμε ένα σχέδιο ενίσχυσης του κοινωνικού κράτους ώστε κανένας πολίτης να μη νιώθει απροστάτευτος απέναντι στις δυσκολίες της ζωής», αναφέρεται χαρακτηριστικά. <br /><br /></div><div>Πέρα από τα επιδόματα: η λογική της «Δομικής Επανεκκίνησης»<br /><br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η προσπάθεια της ΕΛ.Α.Σ. να διαφοροποιηθεί από τη λογική των αποσπασματικών μέτρων.<br /><br />Στο μήνυμα υπογραμμίζεται ότι οι προτεινόμενες πολιτικές δεν αποτελούν ένα σύνολο μεμονωμένων παρεμβάσεων, αλλά εντάσσονται σε ένα ευρύτερο σχέδιο ανασυγκρότησης.<br /><br />«Οι παρεμβάσεις αυτές δεν αποτελούν αποσπασματικά μέτρα, αλλά συνθέτουν τους βασικούς πυλώνες μιας Δομικής Επανεκκίνησης της χώρας», σημειώνεται.<br /><br />Η συγκεκριμένη διατύπωση αποκαλύπτει την προσπάθεια του νέου πολιτικού φορέα να εμφανιστεί ως δύναμη συνολικής μεταρρύθμισης και όχι απλώς ως αντιπολιτευτική έκφραση διαμαρτυρίας.<br />Η πολιτική στόχευση πίσω από το μήνυμα<br /><br />Σε πολιτικό επίπεδο, η παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα φαίνεται να στοχεύει σε τρεις βασικές κοινωνικές δεξαμενές:Τη μεσαία τάξη που εξακολουθεί να πιέζεται από το αυξημένο κόστος ζωής.<br />Τους νέους που αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην αγορά εργασίας και στη στέγαση.<br />Τα πιο ευάλωτα κοινωνικά στρώματα που αισθάνονται ότι οι κρατικές δομές δεν ανταποκρίνονται επαρκώς στις ανάγκες τους.<br /><br />Παράλληλα, η χρήση όρων όπως «ασφάλεια», «αξιοπρέπεια» και «ίσες ευκαιρίες» δείχνει μια προσπάθεια διεύρυνσης του πολιτικού ακροατηρίου πέρα από τα παραδοσιακά όρια της αριστεράς.<br />Η ευρύτερη στρατηγική της ΕΛΑΣ<br /><br />Η νέα πολιτική πλατφόρμα του Αλέξη Τσίπρα επιχειρεί να συνδυάσει στοιχεία κοινωνικής δικαιοσύνης με ένα αφήγημα κρατικής αποτελεσματικότητας.<br /><br />Σε αντίθεση με προηγούμενες περιόδους όπου η πολιτική αντιπαράθεση επικεντρωνόταν κυρίως στη λιτότητα και στα μνημόνια, η νέα ρητορική δίνει μεγαλύτερη βαρύτητα σε ζητήματα καθημερινότητας, κοινωνικής προστασίας, θεσμικής λειτουργίας και ποιότητας ζωής.<br /><br />«Η στρατηγική αυτή αποσκοπεί στη διαμόρφωση μιας δίκαιης, λειτουργικής και συμπεριληπτικής κοινωνίας, με την αδιαπραγμάτευτη αξιοπρέπεια του πολίτη να αποτελεί τον κεντρικό άξονα κάθε πολιτικής δράσης», καταλήγει το μήνυμα.<br /><br />Η νέα παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα αποτελεί ακόμη ένα βήμα στην προσπάθεια διαμόρφωσης της πολιτικής ταυτότητας της ΕΛ.Α.Σ. Το ενδιαφέρον στοιχείο δεν είναι μόνο η κριτική προς την κυβέρνηση, αλλά η προσπάθεια διατύπωσης ενός θετικού αφηγήματος γύρω από το κράτος, την κοινωνική ασφάλεια και την ισότητα ευκαιριών.<br /><br />Το κατά πόσο αυτή η στρατηγική θα μπορέσει να μετατραπεί σε πλειοψηφικό πολιτικό ρεύμα θα εξαρτηθεί από την ικανότητα του νέου φορέα να μετατρέψει τις γενικές διακηρύξεις σε συγκεκριμένες και πειστικές πολιτικές προτάσεις για την επόμενη ημέρα της χώρας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΕΛΑΣ: Ο Τσίπρας επαναφέρει στο προσκήνιο το αφήγημα της «κοινωνικής ασφάλειας» και της ισότητας ευκαιριών.

Αφροδιτη Πανου Ο πρώην πρωθυπουργός παρουσιάζει το αφήγημα της «Δομικής Επανεκκίνησης», με αιχμή το κοινωνικό κράτος, την αξιοπρέπεια του πο...

Διαβάστε την συνέχεια

Το «Μνημόνιο του Ισλαμαμπάντ» και η Νέα Αρχιτεκτονική Ισχύος στη Μέση Ανατολή.

<img height="112" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/trump-ypografi-mak-768x431.jpg" width="767" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Η συμφωνία ΗΠΑ–Ιράν δεν τερματίζει απλώς έναν πόλεμο. Επαναπροσδιορίζει τις ισορροπίες ασφαλείας, ενέργειας και επιρροής από τον Περσικό Κόλπο έως τη Μεσόγειο.<br /><br />Η εικόνα του Ντόναλντ Τραμπ να υπογράφει στις Βερσαλλίες το λεγόμενο<a href="https://www.pagenews.gr/tags/islamampant/"> «Μνημόνιο του Ισλαμαμπάντ»</a> ενδέχεται να αποδειχθεί μία από τις πλέον συμβολικές στιγμές της διεθνούς διπλωματίας της δεκαετίας.<br /><br />Όχι επειδή έθεσε οριστικό τέλος στην αντιπαράθεση μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης. Αλλά επειδή σηματοδότησε την πρώτη σοβαρή προσπάθεια αναδιάταξης του γεωπολιτικού χάρτη της Μέσης Ανατολής μετά από χρόνια συγκρούσεων, κυρώσεων, πολέμων δι’ αντιπροσώπων και πυρηνικής αντιπαράθεσης. <br /><br />Η συμφωνία, η οποία υπεγράφη εξ αποστάσεως από τους προέδρους των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, ενεργοποιεί μια κρίσιμη περίοδο εξήντα ημερών κατά την οποία οι δύο πλευρές θα επιχειρήσουν να μετατρέψουν ένα πολιτικό μνημόνιο σε δεσμευτική στρατηγική συμφωνία.<br /><br />Το γεγονός ότι η υπογραφή πραγματοποιήθηκε στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής της G7 δεν είναι τυχαίο.<br /><br />Το ζήτημα έχει ήδη ξεπεράσει τα όρια μιας διμερούς διευθέτησης και εξελίσσεται σε υπόθεση παγκόσμιας στρατηγικής σημασίας.<br />Από τη Σύγκρουση στη Διαχείριση της Συνύπαρξης<br /><br />Η συμφωνία έρχεται τέσσερις μήνες μετά την πιο επικίνδυνη φάση της αντιπαράθεσης μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών, Ιράν και Ισραήλ.<br /><br />Η κρίση είχε οδηγήσει σε σοβαρές διαταραχές στη ναυσιπλοΐα των Στενών του Ορμούζ, στην εκτόξευση των ασφαλίστρων κινδύνου για τις θαλάσσιες μεταφορές και σε αναταράξεις στις παγκόσμιες αγορές ενέργειας.<br /><br />Η λογική που φαίνεται να υιοθετούν πλέον οι δύο πλευρές δεν είναι η επίλυση όλων των διαφορών τους.<br /><br />Είναι η δημιουργία ενός πλαισίου διαχείρισης της αντιπαράθεσης.<br /><br />Το «Μνημόνιο του Ισλαμαμπάντ» δεν παράγει ειρήνη με την κλασική έννοια.<br /><br />Παράγει κανόνες συνύπαρξης.<br /><br />Και αυτό από μόνο του συνιστά μια σημαντική γεωπολιτική μεταβολή.<br /><br />Τα 14 Σημεία που Αλλάζουν τις Ισορροπίες<br /><br />Το κείμενο της συμφωνίας περιλαμβάνει δεκατέσσερις βασικές δεσμεύσεις που αγγίζουν σχεδόν κάθε πτυχή της περιφερειακής ασφάλειας.<br /><br />Προβλέπει άμεσο και μόνιμο τερματισμό στρατιωτικών επιχειρήσεων, σεβασμό της κυριαρχίας των δύο χωρών, σταδιακή άρση του ναυτικού αποκλεισμού κατά του Ιράν, αποκατάσταση της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ, μηχανισμό εποπτείας του πυρηνικού προγράμματος υπό τον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας και σταδιακή άρση των αμερικανικών κυρώσεων.<br /><br />Το πλέον εντυπωσιακό στοιχείο, ωστόσο, αφορά το οικονομικό σκέλος.<br /><br />Η συμφωνία προβλέπει σχέδιο οικονομικής ανασυγκρότησης ύψους τουλάχιστον 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων, το οποίο φιλοδοξεί να επανεντάξει το Ιράν στην παγκόσμια οικονομία ύστερα από χρόνια απομόνωσης.<br /><br />Πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους οικονομικούς μετασχηματισμούς που έχουν προταθεί ποτέ για χώρα υπό καθεστώς κυρώσεων.Βεβαίως.<div><br />1. Μόνιμος τερματισμός στρατιωτικών επιχειρήσεων<br /><br />Οι ΗΠΑ, το Ιράν και οι περιφερειακοί τους σύμμαχοι δεσμεύονται σε άμεση παύση των εχθροπραξιών σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου.<br /><br />Πρόκειται για την πρώτη επίσημη δέσμευση αποκλιμάκωσης που καλύπτει ολόκληρο το πλέγμα συγκρούσεων που συνδέεται με το Ιράν, από τον Λίβανο έως τον Περσικό Κόλπο. Η εφαρμογή της θα αποτελέσει βαρόμετρο για τη βιωσιμότητα της συμφωνίας.</div><div><br />2. Αμοιβαίος σεβασμός κυριαρχίας<br /><br />Οι δύο χώρες δεσμεύονται να σέβονται την εδαφική ακεραιότητα και την πολιτική ανεξαρτησία της άλλης πλευράς.<br /><br />Η διατύπωση αυτή συνιστά έμμεση αναγνώριση ότι η πολιτική αλλαγής καθεστώτος δεν αποτελεί πλέον επίσημο στόχο των δύο πλευρών, μειώνοντας έναν από τους βασικούς παράγοντες έντασης των τελευταίων δεκαετιών.</div><div><br />3. Ολοκλήρωση τελικής συμφωνίας εντός 60 ημερών<br /><br />Οι δύο πλευρές δεσμεύονται να διαπραγματευθούν μια πλήρως δεσμευτική συμφωνία μέσα σε διάστημα δύο μηνών, με δυνατότητα παράτασης.<br /><br />Η πρόβλεψη δημιουργεί ένα αυστηρό διπλωματικό χρονοδιάγραμμα, μετατρέποντας τους επόμενους δύο μήνες σε κρίσιμο τεστ πολιτικής βούλησης τόσο για την Ουάσιγκτον όσο και για την Τεχεράνη.</div><div><br />4. Σταδιακή άρση του ναυτικού αποκλεισμού<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα ξεκινήσουν άμεσα τη σταδιακή άρση των περιορισμών που επηρεάζουν τις θαλάσσιες μεταφορές του Ιράν.<br /><br />Η απόφαση σηματοδοτεί την πρώτη ουσιαστική χαλάρωση της πολιτικής μέγιστης πίεσης και ανοίγει τον δρόμο για την επιστροφή του Ιράν στις διεθνείς εμπορικές και ενεργειακές ροές. </div><div><br />5. Ελεύθερη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ<br /><br />Το Ιράν εγγυάται την ασφαλή και χωρίς πρόσθετες χρεώσεις διέλευση εμπορικών πλοίων από τα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Η δέσμευση αυτή αφορά άμεσα την παγκόσμια ενεργειακή ασφάλεια. Η ομαλή λειτουργία του Ορμούζ επηρεάζει τις τιμές πετρελαίου, τον πληθωρισμό και την οικονομική σταθερότητα σε Ευρώπη και Ασία.</div><div><br />6. Ταμείο Ανασυγκρότησης 300 δισ. δολαρίων<br /><br />Προβλέπεται η δημιουργία οικονομικού μηχανισμού ύψους τουλάχιστον 300 δισ. δολαρίων για την ανάπτυξη και ανασυγκρότηση του Ιράν.<br /><br />Εφόσον υλοποιηθεί, θα πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες προσπάθειες οικονομικής επανένταξης κράτους που βρισκόταν επί χρόνια υπό εκτεταμένο καθεστώς κυρώσεων.</div><div><br />7. Σταδιακή άρση όλων των κυρώσεων<br /><br />Οι ΗΠΑ δεσμεύονται να προχωρήσουν στην κατάργηση αμερικανικών, διεθνών και δευτερογενών κυρώσεων.<br /><br />Το σημείο αυτό αποτελεί το βασικό οικονομικό αντάλλαγμα της συμφωνίας και πιθανόν το σημαντικότερο κίνητρο για την ιρανική ηγεσία.</div><div><br />8. Οριστική αποκήρυξη πυρηνικών όπλων<br /><br />Το Ιράν επαναβεβαιώνει ότι δεν θα αποκτήσει ούτε θα αναπτύξει πυρηνικό οπλοστάσιο.<br /><br />Πρόκειται για τον πυρήνα της συμφωνίας και για το σημείο από το οποίο θα εξαρτηθεί η διεθνής αποδοχή ή απόρριψη του συνολικού πλαισίου. </div><div><br />9. Πάγωμα πυρηνικών δραστηριοτήτων και κυρώσεων<br /><br />Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων το Ιράν δεν θα επεκτείνει το πρόγραμμα εμπλουτισμού, ενώ οι ΗΠΑ δεν θα επιβάλουν νέες κυρώσεις.<br /><br />Δημιουργείται μια προσωρινή στρατηγική ισορροπία που μειώνει τον κίνδυνο αιφνίδιας κλιμάκωσης κατά τη διάρκεια των συνομιλιών.</div><div><br />10. Επανεκκίνηση των εξαγωγών πετρελαίου<br /><br />Το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών θα επιτρέψει εκ νέου την εξαγωγή ιρανικού πετρελαίου και σχετικών προϊόντων.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή μπορεί να επηρεάσει άμεσα τις διεθνείς τιμές ενέργειας, αυξάνοντας την προσφορά στην παγκόσμια αγορά.</div><div><br />11. Αποδέσμευση παγωμένων κεφαλαίων<br /><br />Οι ΗΠΑ δεσμεύονται να διευκολύνουν την αποδέσμευση ιρανικών περιουσιακών στοιχείων και κεφαλαίων.<br /><br />Η εισροή ρευστότητας θα μπορούσε να αποτελέσει κρίσιμο παράγοντα για την ανάκαμψη της ιρανικής οικονομίας και τη σταθερότητα του εσωτερικού πολιτικού συστήματος. </div><div><br />12. Κοινός μηχανισμός παρακολούθησης<br /><br />Οι δύο χώρες θα δημιουργήσουν κοινό μηχανισμό εποπτείας της εφαρμογής της συμφωνίας.<br /><br />Για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες προβλέπεται θεσμικός μηχανισμός συνεχούς επικοινωνίας μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, μειώνοντας τον κίνδυνο παρερμηνειών και κρίσεων.</div><div><br />13. Σταδιακή μετάβαση στις τελικές διαπραγματεύσεις<br /><br />Μετά την εφαρμογή των πρώτων μέτρων θα ξεκινήσει η διαπραγμάτευση όλων των υπόλοιπων ανοιχτών θεμάτων.<br /><br />Η λογική του μνημονίου βασίζεται στη σταδιακή οικοδόμηση εμπιστοσύνης, αντί της άμεσης επίλυσης όλων των διαφορών.</div><div><br />14. Επικύρωση από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ<br /><br />Η τελική συμφωνία θα αποκτήσει δεσμευτική ισχύ μέσω ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας.<br /><br />Η πρόβλεψη αυτή επιδιώκει να μετατρέψει μια διμερή συμφωνία σε στοιχείο της διεθνούς αρχιτεκτονικής ασφαλείας, προσδίδοντάς της μεγαλύτερη πολιτική και νομική ανθεκτικότητα.<br /><br />Συνολικά, τα 14 σημεία συνθέτουν κάτι πολύ ευρύτερο από μια συμφωνία αποκλιμάκωσης. Αποτελούν ένα προσχέδιο αναδιάταξης της περιφερειακής τάξης στη Μέση Ανατολή, συνδέοντας την πυρηνική ασφάλεια, την ενεργειακή σταθερότητα, τις κυρώσεις και τη γεωοικονομία σε ένα ενιαίο διπλωματικό πλαίσιο.</div><div><br />Το Πυρηνικό Ζήτημα Παραμένει η Καρδιά της Διαπραγμάτευσης<br /><br />Παρά την πολιτική σημασία της συμφωνίας, το δυσκολότερο κεφάλαιο παραμένει ανοιχτό.<br /><br />Η Τεχεράνη δεσμεύεται ότι δεν θα αποκτήσει πυρηνικά όπλα και αποδέχεται τη δημιουργία μηχανισμού διαχείρισης των αποθεμάτων εμπλουτισμένου ουρανίου υπό την εποπτεία του ΔΟΑΕ.<br /><br />Ωστόσο, οι κρίσιμες τεχνικές λεπτομέρειες δεν έχουν ακόμη καθοριστεί.<br /><br />Το πώς θα γίνει η αραίωση του εμπλουτισμένου ουρανίου, ποιος θα ελέγχει τη διαδικασία, ποιο θα είναι το επιτρεπόμενο επίπεδο εμπλουτισμού και ποιοι μηχανισμοί επιθεώρησης θα εφαρμοστούν αποτελούν ζητήματα που μεταφέρονται στις επόμενες διαπραγματεύσεις.<br /><br />Με άλλα λόγια, η πολιτική συμφωνία έχει επιτευχθεί.<br /><br />Η τεχνική συμφωνία όχι.<br /><br />Και η ιστορία των αμερικανοϊρανικών σχέσεων δείχνει ότι η απόσταση μεταξύ των δύο είναι συχνά μεγάλη.<br />Η Ενέργεια Επιστρέφει στο Επίκεντρο της Γεωπολιτικής<br /><br />Ίσως η σημαντικότερη άμεση συνέπεια του μνημονίου αφορά την παγκόσμια οικονομία.<br /><br />Τα Στενά του Ορμούζ αποτελούν τη σημαντικότερη ενεργειακή δίοδο του πλανήτη. Από εκεί διέρχεται περίπου το ένα πέμπτο της παγκόσμιας κατανάλωσης πετρελαίου και μεγάλο μέρος των εξαγωγών υγροποιημένου φυσικού αερίου.<br /><br />Η πλήρης αποκατάσταση της ναυσιπλοΐας μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο νέων ενεργειακών σοκ και περιορίζει τις πληθωριστικές πιέσεις που είχαν αρχίσει να επανεμφανίζονται διεθνώς.<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι οι αγορές παρακολουθούν τη συμφωνία σχεδόν με την ίδια προσοχή που παρακολουθούν τις αποφάσεις της Federal Reserve ή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.<br /><br />Στη σύγχρονη γεωοικονομία, η ασφάλεια των ενεργειακών διαδρόμων είναι εξίσου σημαντική με τη νομισματική πολιτική.</div><div><br />Η Κίνα και η G7 Βλέπουν Διαφορετικά την Ίδια Συμφωνία<br /><br />Η διεθνής αντίδραση αποκαλύπτει και τις διαφορετικές στρατηγικές προσεγγίσεις των μεγάλων δυνάμεων.<br /><br />Οι ηγέτες της G7 χαιρέτισαν τη συμφωνία ως ιστορική ευκαιρία να αποτραπεί η απόκτηση πυρηνικών όπλων από το Ιράν και να περιοριστούν οι περιφερειακές απειλές που συνδέονται με το πυραυλικό του πρόγραμμα.<br /><br />Η Κίνα, αντίθετα, επικεντρώθηκε σε δύο διαφορετικές έννοιες: τη σταθερότητα των ενεργειακών ροών και την αποφυγή εξωτερικών παρεμβάσεων.<br /><br />Το Πεκίνο δεν βλέπει πρωτίστως μια συμφωνία μη διάδοσης πυρηνικών όπλων.<br /><br />Βλέπει μια συμφωνία που διασφαλίζει τη συνεχή πρόσβαση της κινεζικής οικονομίας στους ενεργειακούς πόρους του Κόλπου.<br /><br />Η διαφορά αυτή αποκαλύπτει πώς η ίδια διπλωματική εξέλιξη αποκτά διαφορετική σημασία ανάλογα με τα στρατηγικά συμφέροντα κάθε δύναμης.</div><div><br />Η Στρατηγική Νίκη του Τραμπ και το Δίλημμα της Τεχεράνης<br /><br />Για τον Ντόναλντ Τραμπ, η συμφωνία προσφέρει ένα ισχυρό πολιτικό αφήγημα.<br /><br />Η αμερικανική κυβέρνηση παρουσιάζει το αποτέλεσμα ως εφαρμογή της αρχής «συμμόρφωση έναντι ανταμοιβής»: το Ιράν λαμβάνει οικονομικά οφέλη μόνο εφόσον τηρεί τις δεσμεύσεις του.<br /><br />Για την Τεχεράνη, όμως, το διακύβευμα είναι μεγαλύτερο.<br /><br />Η ηγεσία της Ισλαμικής Δημοκρατίας καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στην ανάγκη οικονομικής ανάκαμψης και στην επιθυμία διατήρησης της στρατηγικής της αυτονομίας.<br /><br />Η πρόσβαση σε διεθνή κεφάλαια, η επανεκκίνηση των πετρελαϊκών εξαγωγών και η πιθανή άρση των κυρώσεων αποτελούν τεράστια κίνητρα.<br /><br />Αλλά συνοδεύονται από πρωτοφανείς μηχανισμούς διεθνούς επιτήρησης.<br />Το Παράθυρο των 60 Ημερών<br /><br />Η ιστορία των αμερικανοϊρανικών σχέσεων είναι γεμάτη από συμφωνίες που δημιούργησαν προσδοκίες αλλά δεν κατάφεραν να επιβιώσουν πολιτικά.<br /><br />Αυτός είναι ο λόγος που η περίοδος των επόμενων εξήντα ημερών αποκτά τόσο μεγάλη σημασία.<br /><br />Το μνημόνιο του Ισλαμαμπάντ δεν αποτελεί το τέλος μιας κρίσης.<br /><br />Αποτελεί την αρχή μιας νέας φάσης διαπραγμάτευσης για το μέλλον της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Εάν οι συνομιλίες οδηγήσουν σε οριστική συμφωνία, η περιοχή θα μπορούσε να εισέλθει στη σημαντικότερη περίοδο σταθεροποίησης μετά τις συμφωνίες για το πυρηνικό πρόγραμμα του 2015.<br /><br />Εάν αποτύχουν, η τρέχουσα αποκλιμάκωση ενδέχεται να αποδειχθεί απλώς μια σύντομη ανάπαυλα πριν από έναν νέο κύκλο αντιπαράθεσης.<br /><br />Για την ώρα, όμως, η υπογραφή στις Βερσαλλίες καταγράφεται ήδη ως μια στιγμή που μπορεί να επηρεάσει όχι μόνο τις σχέσεις Ουάσιγκτον–Τεχεράνης, αλλά ολόκληρη την αρχιτεκτονική ασφάλειας της Μέσης Ανατολής για τα επόμενα χρόνια.</div><div><br /><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το «Μνημόνιο του Ισλαμαμπάντ» και η Νέα Αρχιτεκτονική Ισχύος στη Μέση Ανατολή.

Βασιλης Διαμαντακος Η συμφωνία ΗΠΑ–Ιράν δεν τερματίζει απλώς έναν πόλεμο. Επαναπροσδιορίζει τις ισορροπίες ασφαλείας, ενέργειας και επιρροής...

Διαβάστε την συνέχεια

Axios: «Στρατηγική καταστροφή» για το Ισραήλ η συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν.Σε δεινή θέση ο Νετανιάχου.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/12/trump-768x512-1.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/12/trump-768x512-1-696x464.jpg" width="753" /></a><br /><br />Σε εξαιρετικά δύσκολη πολιτική και διπλωματική θέση βρίσκεται ο Μπενιαμίν Νετανιάχου μετά την ανακοίνωση της συμφωνίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν. Σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα του ιστότοπου Axios, Ισραηλινοί αξιωματούχοι χαρακτηρίζουν το μνημόνιο κατανόησης που προώθησε ο Ντόναλντ Τραμπ ως μια «στρατηγική και πολιτική καταστροφή» για τη χώρα τους.<br /><br />Παρά την έντονη εσωτερική δυσαρέσκεια, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός επέλεξε τη σιωπή την ημέρα των υπογραφών, αποφεύγοντας μια δημόσια ρήξη με τον κυριότερο σύμμαχό του. Ωστόσο, το πολιτικό πλήγμα για τον ίδιο είναι διπλό: από τη μία πλευρά, η υπόσχεσή του προς τους Ισραηλινούς πολίτες για «ολική νίκη» δεν υλοποιήθηκε, καθώς το ιρανικό καθεστώς άντεξε, και από την άλλη, ο Ντόναλντ Τραμπ τερμάτισε τον πόλεμο με μια συμφωνία που θεωρείται ευνοϊκή για την Τεχεράνη.<br />Διεθνής απομόνωση για το Τελ Αβίβ<br /><br />Το Axios επισημαίνει ότι ο Νετανιάχου εμφανίζεται πλέον απομονωμένος στη διεθνή σκηνή:<br /><br />Περιφερειακή Συναίνεση: Ακόμα και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, που παραδοσιακά τηρούσαν την πιο σκληρή στάση έναντι της Τεχεράνης, συντάχθηκαν με την τάση για αποκλιμάκωση στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Η στάση της Ουάσιγκτον: Στο Κογκρέσο, παρά τις επιφυλάξεις ορισμένων Ρεπουμπλικάνων, ελάχιστοι τολμούν να επικρίνουν ανοιχτά μια πρωτοβουλία που φέρει τη σφραγίδα του Τραμπ.<br /><br />Οι αναλυτές αποκλείουν το ενδεχόμενο να επαναληφθεί το σκηνικό του 2015, όταν ο Νετανιάχου είχε μιλήσει στο Κογκρέσο κατά της συμφωνίας Ομπάμα, καθώς μια παρόμοια κίνηση σήμερα θα προκαλούσε ανεπανόρθωτη κρίση στις σχέσεις του με τον Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Οι δημόσιες αιχμές του Ντόναλντ Τραμπ<br /><br />Η δυσαρέσκεια του Αμερικανού προέδρου για τους χειρισμούς της ισραηλινής κυβέρνησης εκφράστηκε και δημόσια κατά τη σύνοδο της G7. Αν και ευχαρίστησε τον Νετανιάχου για τη συνεργασία τους, ο Τραμπ άφησε σαφείς αιχμές:<br /><br />«Ο Μπίμπι είναι καλός άνθρωπος. Μερικές φορές ενθουσιάζεται λίγο. Εμείς είμαστε ο μεγάλος εταίρος και εκείνος ο πολύ μικρός εταίρος», δήλωσε χαρακτηριστικά.<br /><br />Σε ιδιωτικές συνομιλίες ο Τραμπ είχε υπάρξει ακόμη πιο επικριτικός, κατηγορώντας τον Νετανιάχου για ένα αεροπορικό πλήγμα στη Βηρυτό που παραλίγο να τινάξει στον αέρα τις διαπραγματεύσεις.<br />Το «αγκάθι» του Λιβάνου και της Χεζμπολάχ<br /><br />Το μεγαλύτερο σημείο τριβής αποτελεί το μέλλον του νότιου Λιβάνου. Το μνημόνιο προβλέπει ότι η εκεχειρία περιλαμβάνει και τη Χεζμπολάχ, ενώ ορίζει την αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων από την περιοχή.<br /><br />Σύμβουλος του Νετανιάχου ξεκαθάρισε στο Axios ότι το Ισραήλ δεν θεωρεί πως δεσμεύεται από αυτό το σκέλος και αρνείται να αποχωρήσει αν δεν προηγηθεί ο αφοπλισμός της Χεζμπολάχ. Από την πλευρά του, ο Τραμπ παραδέχθηκε τη διαφωνία, ασκώντας μάλιστα κριτική στην τακτική των ισραηλινών επιχειρήσεων, τονίζοντας πως δεν είναι αποδεκτό «να γκρεμίζεται μια πολυκατοικία κάθε φορά που αναζητείται κάποιος».<br /><br />Πολιτικό αδιέξοδο προ των εκλογών<br /><br />Το δημοσίευμα καταλήγει ότι κανένας Αμερικανός πρόεδρος στο παρελθόν δεν είχε εκφραστεί τόσο ωμά δημόσια εναντίον του Ισραηλινού ηγέτη. Με τις εθνικές εκλογές στο Ισραήλ να απέχουν μόλις τέσσερις μήνες, η συμφωνία της Ουάσιγκτον με την Τεχεράνη στερεί από τον Νετανιάχου το βασικό του πολιτικό αφήγημα και κλυδωνίζει τη σχέση με τον αναντικατάστατο σύμμαχο της χώρας.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Axios: «Στρατηγική καταστροφή» για το Ισραήλ η συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν.Σε δεινή θέση ο Νετανιάχου.

Σε εξαιρετικά δύσκολη πολιτική και διπλωματική θέση βρίσκεται ο Μπενιαμίν Νετανιάχου μετά την ανακοίνωση της συμφωνίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν. ...

Διαβάστε την συνέχεια

Έκθεση CSIS: Το κρυφό θρίλερ των ΗΠΑ πίσω από την ξαφνική ειρήνη με το Ιράν. Γιατί ο Τραμπ αποσύρθηκε από τον πόλεμο.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Trump.webp"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Trump-696x464.webp" width="751" /></a><br /><br />Η εύθραυστη κατάπαυση του πυρός μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν έρχεται έπειτα από μια σύγκρουση 39 ημερών, κατά την οποία οι ΗΠΑ επέδειξαν σαφή υπεροχή σε σύντομα πλήγματα υψηλής έντασης. Ωστόσο, η παύση ανέδειξε, σύμφωνα με έκθεση του CSIS, επίσης έναν βασικό περιορισμό: τα προηγμένα όπλα της Αμερικής είναι εξαιρετικά αποτελεσματικά — αλλά είναι δύσκολο να διατηρηθούν σε έναν μακροχρόνιο πόλεμο χωρίς μεγάλα αποθέματα και ταχεία αναπλήρωση.<br />Η ποιότητα εξακολουθεί να έχει σημασία, αλλά η ποσότητα και η ικανότητα αναπλήρωσης των απωλειών μετρούν επίσης.<br /><br />Εντείνονται οι ανησυχίες για τα αποθέματα<br /><br />Ο Δημοκρατικός Γερουσιαστής Μαρκ Κέλι, συνταξιούχος πλοίαρχος του Πολεμικού Ναυτικού και πρώην αστροναύτης, έκρουσε δημόσια τον κώδωνα του κινδύνου για τα εξαντλημένα αποθέματα. Σε πρόσφατες συνεντεύξεις του, δήλωσε ότι θα μπορούσαν να χρειαστούν «χρόνια» για την ανασυγκρότηση των αποθεμάτων σε Tomahawk, Patriot, αναχαιτιστές THAAD και άλλα βασικά πυρομαχικά μετά την εκστρατεία στο Ιράν.<div><br />Ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ απάντησε αιχμηρά, κατηγορώντας τον Κέλι για διαρροή ευαίσθητων πληροφοριών και ξεκινώντας έρευνα για τα σχόλιά του.<br />Ωστόσο, σύμφωνα με αναφορές διεθνών μέσων ενημέρωσης, η εξάντληση των πυρομαχικών ήταν πιθανώς ένας από τους λόγους για την παύση των επιχειρήσεων. Η πρόσφατη έκθεση του CSIS από τους Μαρκ Φ. Κάνσιαν και Κρις Χ. Παρκ επιβεβαιώνει την κλίμακα αυτής της μείωσης.<br /><br />Η έκθεση του CSIS<br /><br />Πριν από την έναρξη της Επιχείρησης Epic Fury στις 28 Φεβρουαρίου 2026, οι ΗΠΑ διέθεταν περίπου:</div><div><br />100 πυραύλους κρουζ Tomahawk (TLAMs) — Εκτοξεύτηκαν περισσότεροι από 1.000 (περίπου το ένα τρίτο του αποθέματος). Η ετήσια παραγωγή κυμαινόταν κάτω από 200 τα τελευταία χρόνια. Ακόμη και με προσπάθειες για την επίτευξη άνω των 1.000 ετησίως, η πλήρης αποκατάσταση στα προπολεμικά επίπεδα δεν αναμένεται πριν από τα τέλη του 2030.</div><div><br />400 αναχαιτιστές THAAD — Χρησιμοποιήθηκαν 190–290. Η παραγωγή ανέρχεται επί του παρόντος σε περίπου 96 ετησίως, αλλά στοχεύει στους 400. Η αναπλήρωση αναμένεται να ολοκληρωθεί έως τα τέλη του 2029.</div><div><br />500 αναχαιτιστές Patriot — Εκτοξεύτηκαν 1.060–1.430. Η τρέχουσα παραγωγή είναι περίπου 650 ετησίως (μοιρασμένη με συμμάχους). Οι μεγάλες νέες παραγγελίες στον προϋπολογισμό του οικονομικού έτους 2027 (FY2027) δείχνουν ότι οι παραδόσεις θα ξεκινήσουν το 2029.<br />Πυραύλους SM-3 και SM-6 — Έγινε βαρύτατη χρήση (πάνω από 250 SM-3 από τους περίπου 400, και 190–370 SM-6). Η αποκατάστασή τους στα προπολεμικά επίπεδα θα απαιτήσει περίπου δύο χρόνια.<br />Πυραύλους κρουζ JASSM — Χρησιμοποιήθηκαν πάνω από 1.100 από τους περισσότερους από 4.000 που υπήρχαν. Αυτό προκαλεί λιγότερη ανησυχία, καθώς η παραγωγή έτρεχε ήδη με υψηλότερους ρυθμούς.</div><div><br />PrSM (Precision Strike Missile) — Ένα νεότερο σύστημα με λιγότερους από 100 πυραύλους πριν από τον πόλεμο. Χρησιμοποιήθηκαν 40–70. Η παραγωγή κλιμακώνεται, αλλά παραμένει περιορισμένη.<br /><br />Η έκθεση σημειώνει ότι οι προηγούμενες μειώσεις αποθεμάτων (επιχειρήσεις στην Ερυθρά Θάλασσα κατά των Χούθι, υποστήριξη προς την Ουκρανία και το Ισραήλ) επιδείνωσαν την κατάσταση. Η παροχή συστημάτων Patriot στην Ουκρανία μείωσε επίσης τα αμερικανικά αποθέματα.<br />Προκλήσεις της βιομηχανικής βάσης<br /><br />Η αναπλήρωση αυτών των αποθεμάτων αποδεικνύεται δύσκολη λόγω προβλημάτων στην εφοδιαστική αλυσίδα, ελλείψεων σε κρίσιμα εξαρτήματα και ορυκτά, καθώς και των χαμηλών παραγγελιών του παρελθόντος. Ακόμη και με τις συμφωνίες-πλαίσιο και την πίεση του Τραμπ για υψηλότερη παραγωγή, «η παραγωγική ικανότητα δεν ισούται με την πραγματική παραγωγή», προειδοποίησε το <a href="https://www.csis.org/">CSIS</a>.<br />Αυτή η έλλειψη έχει πλήξει την αξιοπιστία των ΗΠΑ ως προμηθευτή όπλων σε εταίρους όπως η Πολωνία, η Ταϊβάν και τα κράτη του Κόλπου. Περιορίζει επίσης τις επιλογές σε περίπτωση που ξεσπάσει μια νέα κρίση στον Ινδο-Ειρηνικό ή στην Ευρώπη.</div><div><br />Ο προτεινόμενος από την κυβέρνηση αμυντικός προϋπολογισμός ύψους 1,5 τρισεκατομμυρίων δολαρίων για το οικονομικό έτος 2027 περιλαμβάνει μεγάλες νέες παραγγελίες πυρομαχικών και στοχεύει στην επέκταση της παραγωγικής ικανότητας τα επόμενα πέντε έως επτά χρόνια. Το πλαίσιο αυτό απευθύνεται στη βιομηχανία και έχει σχεδιαστεί για να επιταχύνει την πρόοδο.<br />Ωστόσο, οι ειδικοί λένε ότι τα πραγματικά αποτελέσματα θα απαιτήσουν χρόνο. Μέχρι να αποκατασταθούν τα αποθέματα, οποιοσδήποτε Αμερικανός πρόεδρος -συμπεριλαμβανομένου του Τραμπ- πιθανότατα θα το σκεφτεί διπλά πριν δεσμευτεί σε έναν ακόμα μακροχρόνιο πόλεμο υψηλής έντασης. Ακόμη και με φιλόδοξους στόχους και νέα χρηματοδότηση, η αναπλήρωση των εξαντλημένων πυρομαχικών θα είναι μια αργή και περίπλοκη διαδικασία.</div><div><br />Σε οποιαδήποτε πιθανή σύγκρουση με τη συμμετοχή της Κίνας ή σε έναν άλλο μεγάλο πόλεμο στην Ευρώπη, η Ουάσιγκτον θα μπορούσε να αναγκαστεί να κινηθεί εκ του ασφαλούς για να διατηρήσει κρίσιμα πυρομαχικά ακριβείας ή να περιορίσει τις επιχειρήσεις της, ώστε να αποφύγει μια επικίνδυνη εξάντληση των ζωτικών αποθεμάτων πυραύλων.</div><div><br />Ο πόλεμος με το Ιράν λειτούργησε ως καμπανάκι αφύπνισης για την Ουάσιγκτον και τον κόσμο. Ενώ οι ΗΠΑ επέδειξαν συντριπτική υπεροχή σε σύντομα, αποφασιστικά πλήγματα, η σύγκρουση των 39 ημερών αποκάλυψε την ευθραυστότητα του να βασίζεται κανείς σε μεγάλο βαθμό σε ακριβά όπλα χαμηλού όγκου παραγωγής, χωρίς επαρκές βάθος αποθεμάτων.</div><div><br />Ο προτεινόμενος αμυντικός προϋπολογισμός του Τραμπ ύψους 1,5 τρισεκατομμυρίων δολαρίων για το FY2027 και οι συμφωνίες-πλαίσιο με τη βιομηχανία αποτελούν σημαντικά βήματα προς την επίλυση του προβλήματος. Ωστόσο, όπως προειδοποιεί επανειλημμένα η έκθεση του CSIS, η ανακοινωθείσα παραγωγική ικανότητα δεν μεταφράζεται σε πραγματικούς πυραύλους που παραδίδονται εγκαίρως.<br />Παράλληλα, οι ΗΠΑ υπέστησαν σοβαρές απώλειες κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Epic Fury, χάνοντας 42 αεροσκάφη και ραντάρ τεχνολογίας αιχμής στη σύγκρουση. Ήταν μάλλον πολύ περισσότερα από όσα είχε προβλέψει ο Τραμπ.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Έκθεση CSIS: Το κρυφό θρίλερ των ΗΠΑ πίσω από την ξαφνική ειρήνη με το Ιράν. Γιατί ο Τραμπ αποσύρθηκε από τον πόλεμο.

Η εύθραυστη κατάπαυση του πυρός μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν έρχεται έπειτα από μια σύγκρουση 39 ημερών, κατά την οποία οι ΗΠΑ επέδειξαν σαφή υπεροχή...

Διαβάστε την συνέχεια

«Είναι ιστορικό έγγραφο κι ένα μήνυμα από ένα ισχυρό Ιράν». Η Τεχεράνη δημοσιεύει τη συμφωνία με ΗΠΑ.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Masoud-Pezeshkian-750x522-1.jpg"><img height="139" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Masoud-Pezeshkian-750x522-1-696x484.jpg" width="774" /></a><br /><br />Σε μια κίνηση με υψηλό συμβολισμό και τεράστια διπλωματική βαρύτητα προχώρησε ο Πρόεδρος του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν, δίνοντας στη δημοσιότητα το πλήρες κείμενο του μνημονίου συναντίληψης που υπέγραψε η χώρα του με τις Ηνωμένες Πολιτείες.<div><br />Ο Ιρανός ηγέτης, χρησιμοποιώντας τον προσωπικό του λογαριασμό στην πλατφόρμα Χ (πρώην Twitter), χαρακτήρισε τη συμφωνία αυτή «ιστορική», στέλνοντας παράλληλα ένα ξεκάθαρο μήνυμα για τη διεθνή θέση και την ισχύ της Τεχεράνης.<br /><br /><img src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Iran-X.jpg" /><br /><br />Στη δήλωσή του, ο Πεζεσκιάν φρόντισε να υπογραμμίσει ότι η προσέγγιση με την Ουάσιγκτον δεν γίνεται από θέση αδυναμίας, αλλά στη βάση της αμοιβαίας κυριαρχίας.<br />«Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν ήταν πάντα προσηλωμένη και σταθερή στην παγκόσμια ειρήνη, διατηρώντας παράλληλα την αξιοπρέπεια και την ανεξαρτησία της, καθώς και στην πρόοδο και την περιφερειακή συνεργασία», τόνισε ο Ιρανός Πρόεδρος.</div><div><br />Παράλληλα, έσπευσε να ξεκαθαρίσει πως η επόμενη μέρα και η σταθερότητα ανάμεσα στις δύο πλευρές μπορούν να γίνουν πραγματικότητα μόνο «υπό τη σκιά του αμοιβαίου σεβασμού».<br /><br />Οι όροι του deal και το παρασκήνιο της υπογραφής<br /><br />Το έγγραφο που είδε το φως της δημοσιότητας επιβεβαιώνει πλήρως τις πληροφορίες που είχαν διαρρεύσει το προηγούμενο διάστημα σχετικά με τους όρους της συμφωνίας. Μεταξύ άλλων, προβλέπεται η δυνατότητα παράτασης της αρχικής 60ήμερης περιόδου διαπραγματεύσεων, υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει αμοιβαία συγκατάθεση των δύο μερών.<br /><img height="640" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Deal1.jpg" width="496" /><br /><br /><img height="640" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Deal2.jpg" width="521" /><br /><br />Οι δύο χώρες συμφώνησαν να ξεκινήσουν άμεσα τις επίσημες συνομιλίες τους με ορίζοντα την επίτευξη μιας τελικής συμφωνίας.<br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το περιφερειακό παρασκήνιο της υπογραφής. Σύμφωνα με τον Πρωθυπουργό του Πακιστάν, Σεχμπάζ Σαρίφ, η ιστορική υπογραφή του μνημονίου συναντίληψης «έπεσε» εχθές το βράδυ, γεγονός που μαρτυρά τον κομβικό ρόλο που διαδραμάτισαν γειτονικές χώρες ως διαμεσολαβητές για να γεφυρωθεί το χάσμα δεκαετιών ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Τεχεράνη.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

«Είναι ιστορικό έγγραφο κι ένα μήνυμα από ένα ισχυρό Ιράν». Η Τεχεράνη δημοσιεύει τη συμφωνία με ΗΠΑ.

Σε μια κίνηση με υψηλό συμβολισμό και τεράστια διπλωματική βαρύτητα προχώρησε ο Πρόεδρος του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν, δίνοντας στη δημοσιότη...

Διαβάστε την συνέχεια

Middle East Forum: Η σιωπή της Ευρώπης απέναντι στον Ερντογάν.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/04/ERDOGAN-2.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1280" data-original-width="1920" height="133" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/04/ERDOGAN-2.jpg" width="746" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η σύνοδος του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα και το ακανθώδες ερώτημα για την Τουρκία</span></h3>Σε μια περίοδο όπου η Βορειοατλαντική Συμμαχία προετοιμάζεται για σημαντικές εσωτερικές ανακατατάξεις, η επικείμενη σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα αναμένεται να βρεθεί στο επίκεντρο της παγκόσμιας προσοχής. Η επιβεβαίωση από την αμερικανική πλευρά ότι ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ θα δώσει το παρών στη συνάντηση των ηγετών, συνοδεύεται από εκτιμήσεις για ουσιαστική μείωση της στρατιωτικής δέσμευσης των Ηνωμένων Πολιτειών στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Μέσα σε αυτό το σκηνικό, η Τουρκία, διαθέτοντας τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό εντός της συμμαχίας, εμφανίζεται έτοιμη να καλύψει το κενό ισχύος.<br /><br />Ωστόσο, μια <a href="https://www.meforum.org/mef-observer/how-long-can-europe-keep-silent-on-turkeys-authoritarian-turn">εκτενής ανάλυση του Middle East Forum</a> θέτει ένα καίριο και βαθύ ερώτημα σχετικά με το αν η προσήλωση της Άγκυρας στις θεμελιώδεις νατοϊκές αρχές της δημοκρατίας, της ατομικής ελευθερίας και του κράτους δικαίου είναι ειλικρινής. Η ιστορική διαδρομή του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, από τα πρώτα του βήματα δίπλα στον πατέρα του πολιτικού Ισλάμ, Νετζμετίν Ερμπακάν, μέχρι και την κατάληψη της εξουσίας, δείχνει μια εργαλειακή χρήση των δημοκρατικών θεσμών. Παρά το γεγονός ότι το κόμμα του παρουσιάστηκε αρχικά στη Δύση ως μετριοπαθές και μεταρρυθμιστικό, οι μετέπειτα εξελίξεις, όπως το πάγωμα των ενταξιακών συνομιλιών με την Ευρωπαϊκή Ένωση λόγω της άρνησης αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας, αποκάλυψαν τις πραγματικές του προθέσεις, επισημαίνει ο Ρόμπερτ Έλλις.<div><br />Το χρονικό των εκκαθαρίσεων και η διάλυση της αντιπολίτευσης<br /><br />Η εδραίωση της απόλυτης εξουσίας του Τούρκου Προέδρου επιτεύχθηκε μέσα από μια συστηματική εξουδετέρωση των αντιπάλων του. Αρχικά με δικαστικές διαδικασίες εναντίον της κοσμικής αντιπολίτευσης και του στρατού, και στη συνέχεια με τις σαρωτικές εκκαθαρίσεις που ακολούθησαν την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016. Η επιχείρηση αυτή οδήγησε στην απομάκρυνση χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων, στρατιωτικών, καθώς και του ενός τρίτου των δικαστών και εισαγγελέων της χώρας, ανατρέποντας πλήρως την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης. Παράλληλα, οι εκατοντάδες χιλιάδες συλλήψεις στερούσαν από τη χώρα κάθε έννοια νομικής ασφάλειας, μετατρέποντας το παλιό όνειρο για μια ευρωπαϊκή Τουρκία σε έναν πραγματικό εφιάλτη, όπως είχαν επισημάνει και Ευρωπαίοι αξιωματούχοι.<br /><br />Η αυταρχική στροφή έγινε ακόμη πιο εμφανής μετά τις πανεθνικές διαμαρτυρίες για το πάρκο Γκεζί, οι οποίες κατεστάλησαν βίαια. Αντιμετωπίζοντας τη σταδιακή πτώση της δημοτικότητάς του, ειδικά μετά τις εμφατικές νίκες της αντιπολίτευσης στην Κωνσταντινούπολη, το καθεστώς κλιμάκωσε την επιθετικότητά του. Ο δημοφιλής δήμαρχος Εκρέμ Ιμάμογλου αποκλείστηκε με μεθοδεύσεις από την πολιτική ζωή, ενώ οι μαζικές αντιδράσεις των πολιτών χαρακτηρίστηκαν από την κυβέρνηση ως τρομοκρατία των δρόμων. Η πίεση επεκτάθηκε και στο ίδιο το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα, με την καρατόμηση εκλεγμένων δημάρχων και τον δικαστικό εξαναγκασμό σε αλλαγή της ηγεσίας του, γεγονός που οδήγησε ξένους παρατηρητές στο συμπέρασμα ότι η εξάλειψη κάθε αποτελεσματικής αντιπολίτευσης είναι πλέον ολοκληρωτική.</div><div><br />Η σιωπή της Ευρώπης και το παράδοξο των αξιών<br /><br />Παρά την εσωτερική κρίση δημοκρατίας, η τουρκική διπλωματία επιχειρεί το τελευταίο διάστημα μια σιωπηλή αναπροσαρμογή της εξωτερικής της πολιτικής. Μετά από χρόνια αμφίσημης στάσης ανάμεσα στη Δύση και τη Ρωσία, η Άγκυρα δείχνει να στρέφεται ξανά προς την ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας, συμμετέχοντας σε διεθνείς συζητήσεις για φλέγοντα ζητήματα όπως αυτό της Ουκρανίας.<br /><br />Αυτή η επαναπροσέγγιση αναδεικνύει μια έντονη αντίφαση, καθώς η Ευρώπη επιλέγει να τηρεί σιγή ιχθύος μπροστά στην κατάλυση των δημοκρατικών θεσμών στο εσωτερικό της Τουρκίας. Η επικείμενη σύνοδος κορυφής στην τουρκική πρωτεύουσα αποτελεί την πρώτη μεγάλη ευκαιρία για τους Ευρωπαίους αξιωματούχους να ανοίξουν τα χαρτιά τους και να εξηγήσουν πώς η στενή συνεργασία με το συγκεκριμένο καθεστώς μπορεί να συμβαδίσει με τις αξίες που το ΝΑΤΟ και η Ευρώπη υποτίθεται ότι προασπίζονται, καταλήγει το άρθρο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Middle East Forum: Η σιωπή της Ευρώπης απέναντι στον Ερντογάν.

Η σύνοδος του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα και το ακανθώδες ερώτημα για την Τουρκία Σε μια περίοδο όπου η Βορειοατλαντική Συμμαχία προετοιμάζεται για ση...

Διαβάστε την συνέχεια

Daily Sabah: Πώς η Ελλάδα σέρνει την Ευρώπη σε συγκρούσεις

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/02/ellada-kypros-israel.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1207" data-original-width="1920" height="1207" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/02/ellada-kypros-israel.jpg" width="1920" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τα προβοκατόρικα επιχειρήματα της τουρκικής προπαγάνδας με στόχο τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες</span></h3><b>Γιάννης Παναγιωτακόπουλος</b><br />Σε μια ακόμα προσπάθεια να υπονομεύσει τη στρατηγική και αμυντική συνεργασία στην Ανατολική Μεσόγειο, η τουρκική εφημερίδα Daily Sabah, η οποία εκφράζει τις επίσημες θέσεις της Άγκυρας, εξαπέλυσε μια νέα επικοινωνιακή επίθεση κατά της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μέσω ενός κεντρικού άρθρου που βρίθει προβοκατόρικων ισχυρισμών, το τουρκικό μέσο επιχειρεί να παρουσιάσει την ελληνοϊσραηλινή προσέγγιση όχι ως μια νόμιμη διπλωματική επιτυχία δύο κυρίαρχων κρατών, αλλά ως μια επικίνδυνη επιλογή με καταστροφικές συνέπειες για ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο.<br /><br />Το τουρκικό αφήγημα προσπαθεί τεχνηέντως να σπείρει ανησυχία στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, ισχυριζόμενο ότι η Αθήνα και η Λευκωσία ανοίγουν τις γεωπολιτικές πόρτες της Ευρώπης στο Ισραήλ, εμπλέκοντας την ΕΕ στις κρίσεις της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Η Άγκυρα, χρησιμοποιώντας ορολογία που αρνείται την υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας, υποστηρίζει ότι η παροχή υποδομών, λιμένων, ενεργειακών διαδρόμων και η διεξαγωγή κοινών στρατιωτικών ασκήσεων συνδέουν την Ευρώπη με μια αλυσίδα ασφαλείας που μπορεί να σπάσει ανά πάσα στιγμή. Η τουρκική πλευρά επιχειρεί να εμφανίσει την Ελλάδα ως ένα εξαρτημένο κράτος που θολώνει τις γραμμές του εθνικού του συμφέροντος, υποστηρίζοντας ότι σε μια ενδεχόμενη περιφερειακή σύγκρουση, τα μικρότερα κράτη μετατρέπονται σε απλά πιόνια και όχι σε παίκτες. Σκοπός αυτής της ρητορικής είναι να παρουσιαστεί η Αθήνα ως ο υπαίτιος μιας πιθανής αποσταθεροποίησης που θα μπορούσε να μετατρέψει τα ενεργειακά έργα της Μεσογείου σε στρατιωτικούς στόχους.<div><br />Εργαλειοποίηση διεθνών ερευνών για την απομόνωση των ελληνικών συμμαχιών<br /><br />Θέλοντας να δώσει έναν μανδύα αντικειμενικότητας, η τουρκική προπαγάνδα επιστρατεύει πρόσφατα στοιχεία του Pew Research Center σχετικά με τη διεθνή κατακραυγή για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ στη Γάζα, τον Λίβανο και το Ιράν. Το δημοσίευμα προβάλλει έντονα τα υψηλά ποσοστά αρνητικής γνώμης για το Ισραήλ σε χώρες της Δύσης, όπως η Ισπανία, η Σουηδία, η Γαλλία και η Γερμανία, προκειμένου να δημιουργήσει την εντύπωση ότι η Ελλάδα κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση από την υπόλοιπη Ευρώπη.<br /><br />Με τον τρόπο αυτό, η Άγκυρα επιχειρεί να εκμεταλλευτεί τα ευαίσθητα αντανακλαστικά των Ευρωπαίων πολιτών, παρουσιάζοντας το Ισραήλ ως ένα πλήρως απομονωμένο κράτος στα μάτια της διεθνούς κοινότητας. Το τουρκικό άρθρο υπενθυμίζει με νόημα τις νομικές ενέργειες ευρωπαϊκών χωρών κατά Ισραηλινών αξιωματούχων για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, θέλοντας να ασκήσει έμμεση πίεση στην ελληνική και κυπριακή ηγεσία και να τις εμφανίσει ως πολιτικά έκθετες.<br /><br />Το αποκορύφωμα της τουρκικής προβοκατόρικης προσέγκισης, αποτυπώνεται στο τεχνητό δίλημμα που θέτει προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία επί χρόνια απολάμβανε το πλεονέκτημα της γεωγραφικής απόστασης από τις κρίσεις της Μέσης Ανατολής. Σύμφωνα με το τουρκικό σκεπτικό, η τρέχουσα εξωτερική πολιτική της Ελλάδας εξαλείφει αυτή την απόσταση ασφαλείας.<br /><br />Το άρθρο καταλήγει με το εκβιαστικό ερώτημα αν η Αθήνα οδηγεί την Ευρώπη σε ένα ασφαλές μέλλον ή αν ανοίγει την πόρτα σε ατέρμονες συγκρούσεις, μια θέση που υιοθετείται από την Άγκυρα για να δικαιολογήσει τις δικές της αναθεωρητικές βλέψεις στην περιοχή. Με αυτόν τον τρόπο, η Τουρκία επιχειρεί να εμφανιστεί ως ο υποτιθέμενος εγγυητής της σταθερότητας, την ώρα που προσπαθεί να τορπιλίσει κάθε ενεργειακή και αμυντική σύγκλιση που την αφήνει εκτός των περιφερειακών σχεδιασμών.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Daily Sabah: Πώς η Ελλάδα σέρνει την Ευρώπη σε συγκρούσεις

Τα προβοκατόρικα επιχειρήματα της τουρκικής προπαγάνδας με στόχο τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες Γιάννης Παναγιωτακόπουλος Σε μια ακόμα προσπάθει...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Όλο και πιο μακριά από την ΕΕ. Σκληρό «κατηγορώ» για Δημοκρατία και «Γαλάζια Πατρίδα».

<img height="102" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2016/04/tourkia-ee-708-630x320.jpg" width="757" /><br /><br />Σε μια κίνηση που επικυρώνει την απόσταση που χωρίζει πλέον την Άγκυρα από το ευρωπαϊκό κεκτημένο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε την ετήσια έκθεση για την Τουρκία, στέλνοντας ένα αυστηρό μήνυμα: η ενταξιακή διαδικασία παραμένει όχι απλώς παγωμένη (από το 2018), αλλά ανέφικτη υπό τις παρούσες συνθήκες.<br /><br />Η έκθεση, με εισηγητή τον Σοσιαλιστή ευρωβουλευτή Νάτσο Σάντσες Αμόρ, σκιαγραφεί μια χώρα που διολισθαίνει σε αυταρχικά πρότυπα, θέτοντας παράλληλα «κόκκινες γραμμές» για τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας και Κύπρου.<div><br />«Αυταρχική Τροχιά» και Κράτος Δικαίου<br /><br />Το Σώμα καταγράφει μια «δεινή κατάσταση» στο πεδίο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μιλώντας ανοιχτά για δημοκρατική οπισθοδρόμηση.<br /><br />Η έκθεση είναι πρωτοφανής στην κριτική της, καθώς δεν στοχοποιεί μόνο την τουρκική κυβέρνηση, αλλά στρέφει τα βέλη της και κατά των θεσμών της ΕΕ και των κρατών-μελών, καταλογίζοντάς τους «σιωπή» απέναντι στη διάβρωση του κράτους δικαίου στην Τουρκία.<br /><br />Το Ευρωκοινοβούλιο ζητά άμεση προστασία για τους διωκόμενους της αντιπολίτευσης (με ειδική αναφορά στην περίπτωση του Εκρέμ Ιμάμογλου), τους δημοσιογράφους, τους ακαδημαϊκούς και τους υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων.</div><div><br />Αιγαίο, Ανατολική Μεσόγειος και Κυπριακό<br /><br />Παρά την αναγνώριση των πρόσφατων βημάτων αποκλιμάκωσης (όπως ο διάλογος με την Ελλάδα), το ΕΚ παραμένει επιφυλακτικό, καταδικάζοντας:<br /><br />◾Το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας»: Το οποίο χαρακτηρίζει προκλητικό και επιθετικό.<br /><br />◾Το casus belli: Κρίνεται ως ασύμβατο με τις αρχές της καλής γειτονίας και της συμμαχικής σχέσης.<br /><br />◾Παρεμβάσεις σε έργα υποδομής: Ειδική μνεία γίνεται στις ενέργειες που υπονομεύουν τον Great Sea Interconnector και τον EastMed.<br /><br />◾Παραβιάσεις: Το Σώμα καταγγέλλει την εργαλειοποίηση των NAVTEX, τις παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου και τη μη συμμόρφωση με το Δίκαιο της Θάλασσας, απορρίπτοντας εκ νέου το παράνομο τουρκο-λιβυκό μνημόνιο.<br /><br />◾Στο Κυπριακό, η θέση παραμένει αμετακίνητη: λύση δικοινοτικής, διζωνικής ομοσπονδίας εντός του πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών, με απόλυτη καταδίκη των μονομερών ενεργειών στα Βαρώσια.<br />Γεωπολιτικός ρόλος και το «φλερτ» με BRICS<br /><br />Η έκθεση αναγνωρίζει τη στρατηγική βαρύτητα της Τουρκίας σε κρίσιμα μέτωπα (Ουκρανία, Μαύρη Θάλασσα, Μέση Ανατολή), ωστόσο η «μεγάλη εικόνα» παραμένει ανησυχητική:<br /><br />◾Ευθυγράμμιση με την ΕΕ: Η ευθυγράμμιση με την κοινή εξωτερική πολιτική της ΕΕ έχει κατακρημνιστεί στο 4% (από 6% το προηγούμενο έτος), σημειώνοντας ιστορικό χαμηλό.<br /><br />◾Το άνοιγμα σε BRICS+: Το Κοινοβούλιο στέλνει σαφές μήνυμα ότι μια ενδεχόμενη ένταξη της Τουρκίας στους BRICS+ είναι θεμελιωδώς ασύμβατη με οποιαδήποτε ευρωπαϊκή προοπτική.<br /><br />◾Εμπόδια στο ΝΑΤΟ: Καταδικάζεται η τακτική της Άγκυρας να χρησιμοποιεί το βέτο για να μπλοκάρει τη συνεργασία ΕΕ-ΝΑΤΟ.<br />Η «επόμενη μέρα» στις σχέσεις<br /><br />Παρά το «πάγωμα» της ένταξης, το Ευρωκοινοβούλιο δεν προτείνει τη ρήξη, αλλά την αναζήτηση μιας «στενότερης, δυναμικής και στρατηγικής εταιρικής σχέσης» σε τομείς αμοιβαίου ενδιαφέροντος (όπως η τελωνειακή ένωση).<br /><br />Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο Νάτσο Σάντσες Αμόρ, μετά από 10 χρόνια αναμονής για «καλά νέα» που δεν ήρθαν ποτέ, η ΕΕ οφείλει να προσαρμοστεί στην πραγματικότητα μιας χώρας που έχει επιλέξει τον αυταρχισμό, διατηρώντας όμως παράλληλα ανοιχτά κανάλια επικοινωνίας για την αντιμετώπιση κοινών προκλήσεων ασφαλείας.<br /><br />Το συμπέρασμα είναι σαφές: Η Τουρκία καλείται να επιλέξει αν θα επιστρέψει στον δρόμο της δημοκρατίας και του σεβασμού στο διεθνές δίκαιο ή αν θα οριστικοποιήσει τη γεωπολιτική της απομάκρυνση από την Ευρώπη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία: Όλο και πιο μακριά από την ΕΕ. Σκληρό «κατηγορώ» για Δημοκρατία και «Γαλάζια Πατρίδα».

Σε μια κίνηση που επικυρώνει την απόσταση που χωρίζει πλέον την Άγκυρα από το ευρωπαϊκό κεκτημένο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε την ετή...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Τραμπ υπέγραψε την συμφωνία… “Αποτυχία των ΗΠΑ”.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSnyNCuKr3ugJfH2EXTNylh54ymZ7F1-hsNQQ&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="168" data-original-width="300" height="168" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSnyNCuKr3ugJfH2EXTNylh54ymZ7F1-hsNQQ&s" width="764" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Ο Ντόναλντ Τραμπ υπέγραψε το κείμενο της συμφωνίας με το Ιράν για να τελειώσει ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, δήλωσε Αμερικανός αξιωματούχος στο Γαλλικό Πρακτορείο, αφού ρεπόρτερ του ειδησεογραφικού ιστότοπου Axios ανέφερε πως το υπέγραψε κατά τη διάρκεια δείπνου που του παρέθετε ο Εμανουέλ Μακρόν.<br /><br /><div>Μπορώ να επιβεβαιώσω» ότι το κείμενο υπογράφτηκε, είπε ο αξιωματούχος, ερωτηθείς για την πληροφορία ότι ο αμερικανός πρόεδρος υπέγραψε αντίτυπο της συμφωνίας κατά τη διάρκεια δείπνου που του παρέθεσε ο γάλλος ομόλογός του στις Βερσαλλίες μετά το πέρας της συνόδου κορυφής της G7.<br /><br />Το «μνημόνιο κατανόησης του Ισλαμαμπάντ», που συμπεριλαμβάνει το μέτωπο του Λιβάνου, υπογράφτηκε από τον αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στη Γαλλία.<br /><br />«Μόλις το υπέγραψα», είπε ο ρεπουμπλικάνος στον Τύπο, εξερχόμενος από παλάτι στις Βερσαλλίες όπου του παρατέθηκε επίσημο δείπνο. Ο Λευκός Οίκος δημοσιοποίησε κατόπιν μέσω X βίντεο στο οποίο τον βλέπει κανείς καθώς βάζει την υπογραφή του με μαρκαδόρο στο έγγραφο, έχοντας καθισμένο στο πλάι του τον γάλλο ομόλογό του Εμανουέλ Μακρόν, που τον συγχαίρει, προτού το δώσει στον υπουργό Εξωτερικών του Μάρκο Ρούμπιο, όρθιο πίσω του.<br /><br />Το κείμενο υπογράφτηκε από τον ιρανό πρόεδρο Μασούντ Πεζεσκιάν και τον αμερικανό ομόλογό του, ανακοίνωσε από την πλευρά του ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών Εσμαΐλ Μπαγαεΐ.<br /><br />“Η συμφωνία αγγελτήριο της «αποτυχίας των ΗΠΑ”<br /><br />Ο επικεφαλής της ομάδας των διαπραγματευτών του Ιράν, ο Μοχαμάντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ, κρίνει πως η συμφωνία που αναμένεται να υπογραφτεί αύριο Παρασκευή στην Ελβετία, έπειτα από τρεις και πλέον μήνες πολέμου στη Μέση Ανατολή, ηχεί σαν αγγελτήριο ήττας των ΗΠΑ.<br /><br />«Η συμφωνία αυτή καταγράφει την αποτυχία των ΗΠΑ. Ο κόσμος θα ενημερωθεί και θα βγάλει τα συμπεράσματά του», είπε στην κρατική τηλεόραση ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου, βετεράνος των Φρουρών της Επανάστασης, μετά τη δημοσιοποίηση του κειμένου από τα δυο μέρη. Ο κ. Γαλιμπάφ αναμένεται να είναι παρών στην τελετή υπογραφής της συμφωνίας-πλαισίου αυτής, μαζί με τον αμερικανό αντιπρόεδρο Τζέι Ντι Βανς. Προγραμματίζεται να διεξαχθεί αύριο κοντά στη Λουκέρνη.<br /><br />Το Ορμούζ θα ανοίξει και ο αποκλεισμός θα αρθεί αμέσως<br /><br />Η υπογραφή της συμφωνίας-πλαισίου ανάμεσα στο Ιράν και τις ΗΠΑ για να τερματιστεί ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή σημαίνει πως το στενό του Ορμούζ θα ανοίξει ξανά πλήρως «χωρίς καθυστέρηση» και ο αποκλεισμός των ιρανικών λιμανιών από τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις θα αρθεί «αμέσως», διαβεβαίωσε τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα ο πακιστανός πρωθυπουργός Σαμπάζ Σαρίφ.<br /><br />Το «μνημόνιο κατανόησης του Ισλαμαμπάντ» τίθεται «σε ισχύ» και, «ως πρώτο βήμα, η Ισλαμική Δημοκρατία θα ανοίξει χωρίς καθυστέρηση το στενό του Ορμούζ και οι ΗΠΑ θα προχωρήσουν αμέσως στην άρση του ναυτικού αποκλεισμού», σημείωσε ο κ. Σαρίφ μέσω X. Επιβεβαίωσε εξάλλου ότι θα οργανωθεί αύριο Παρασκευή στην Ελβετία τελετή για να τιμηθεί η σημαντική «εξέλιξη» και να αρχίσουν «τεχνικές συνομιλίες» ανάμεσα στα μέρη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Τραμπ υπέγραψε την συμφωνία… “Αποτυχία των ΗΠΑ”.

Ο Ντόναλντ Τραμπ υπέγραψε το κείμενο της συμφωνίας με το Ιράν για να τελειώσει ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, δήλωσε Αμερικανός αξιωματούχος στ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικός μηχανισμός ελέγχου στη Θράκη με χρήμα…

<a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSbdyo628l7erRKm0_LrSOSC7s08qhDHSMXRg&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="194" data-original-width="259" height="150" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSbdyo628l7erRKm0_LrSOSC7s08qhDHSMXRg&s" width="733" /></a><br /><br />Tου<b> ΘΕΟΦΑΝΗ ΜΑΛΚΙΔΗ</b><br />Όπως και όλος ο Ελληνισμός της Ανατολής, της Ιωνίας, της Καππαδοκίας, του Πόντου, έτσι και ο Ελληνισμός της Θράκης υπέστη ένα οργανωμένο και συστηματικό σχέδιο εξόντωσης, υπέστη μία άνευ προηγουμένου Γενοκτονία από την Τουρκία κατά την περίοδο 1908–1923, η οποία εξελίχθηκε σε τρεις χρονικές φάσεις:<br /><br />Στην περίοδο των Νεότουρκων ( 1908-1914), όπου οι διωγμοί συνάντησαν την πολιτική και στρατιωτική καθοδήγηση των Γερμανών συμμάχων τους, στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1918), όταν η διεθνής σύρραξη χρησιμοποιήθηκε ως κάλυψη για μαζικά εγκλήματα και βίαιη, την υποχρεωτική στρατολόγηση των Θρακών σε «τάγματα εργασίας» (αμελέ ταμπουρού), που ουσιαστικά σήμαινε εξόντωση και τέλος την Κεμαλική περίοδο (1919–1923), με τα θύματα στη Θράκη να υπολογίζονται από 250.000 έως 300.000 προγόνους μας.<br /><br />Η Συνθήκη της Λωζάνης του 1923 και η νέα κατάσταση που επικράτησε με την οριστική διευθέτηση των συνόρων στη Θράκη, δεν σταμάτησε τον τουρκικό εθνικισμό και τον κεμαλικό επεκτατισμό, οι οποίοι προέταξαν τον «Εθνικό Όρκο», ο οποίος αναφέρεται στη Θράκη ως κεντρικό στόχο.<br /><br />Από τότε η Τουρκία δεν ασκεί απλώς μια τυχαία εξωτερική πολιτική στη Θράκη, αλλά χρησιμοποιεί ένα δίκτυο μηχανισμών και οργάνων (σήμερα και υβριδικής μορφής) με σκοπό τη δημιουργία συνθηκών συνδιοίκησης, την αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας και την πλήρη χειραγώγηση των μουσουλμανικών μειονοτήτων και την μετατροπή της σε «τουρκική».<br /><br />Είναι γενική παραδοχή ότι η Τουρκία χρησιμοποιεί τους μηχανισμούς διπλωματικής εκπροσώπησής της στη Θράκη ως τον κεντρικό συντονιστή όλων των κινήσεων στην περιοχή, υπερβαίνοντας σταθερά τα όρια που θέτει η Σύμβαση της Βιέννης για τις προξενικές σχέσεις και διπλωματικές σχέσεις.<br /><br />Αυτοί οι μηχανισμοί λειτουργούν ως μια παράλληλη διοικητική δομή που επιχειρούν να ελέγξει την καθημερινότητα των μουσουλμάνων της Θράκης, από την οικονομική τους δραστηριότητα και τα θρησκευτικά τους καθήκοντα μέχρι τις πολιτικές τους επιλογές και τα πολιτισμικά γεγονότα, με τελευταίο κρούσμα την πρόσφατη βράβευση του Τούρκου προξένου από τον Δήμο Ιάσμου!<br /><br />Είναι κοινός τόπος ότι η Τουρκία παρεμβαίνει ανοιχτά στις ελληνικές αυτοδιοικητικές, ευρωπαϊκές και εθνικές εκλογές, κατευθύνοντας ψήφους προς υποψηφίους (μουσουλμάνους και χριστιανούς) που κρίνονται αρεστοί ή ελεγχόμενοι από την Άγκυρα, με σκοπό να δημιουργηθεί μια συμπαγής πολιτική ομάδα πίεσης.<br /><br />Παράλληλα, η θρησκεία αποτελεί το βασικότερο όχημα soft power της Τουρκίας στην περιοχή και ως απευθείας όργανο της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, σε μία προσπάθεια αποκλεισμού των πιστών από την ελληνική κοινωνία και καλλιεργούν το αίσθημα ότι η «μητέρα πατρίδα» τους είναι η Τουρκία.<br /><br />Οι μορφωτικοί και πολιτιστικοί σύλλογοι, αποτέλεσαν από παλιά μέρος του μηχανισμού της Τουρκίας τόσο στην περιοχή (π.χ. «Τουρκική Ένωση Ξάνθης», κ.ά.) όσο και εκτός (Ομοσπονδία «Τούρκων Δυτικής Θράκης Ευρώπης, Ένωση «Τούρκων» Δυτικής Θράκης Προύσσας κ.ά)<br /><br />Αυτοί οι σύλλογοι λειτουργούν ως πλατφόρμες για τη διάδοση της τουρκικής εθνικής ιδέας, διοργανώνοντας εκδηλώσεις, επισκέψεις Τούρκων αξιωματούχων και συντηρώντας παράνομα σχολεία ή φροντιστήρια. Ασκούν κοινωνικό μποϊκοτάζ και ψυχολογική βία σε όσους μουσουλμάνους (κυρίως Πομάκους ή Ρομά) επιλέγουν να δηλώσουν την πραγματική τους καταγωγή και αρνούνται να αυτοπροσδιοριστούν ως «Τούρκοι».<br />Επιπλέον, είναι φανερή η προσπάθεια της Τουρκίας να εργαλειοποιήσει τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης, επιχειρώντας να τη χαρακτηρίσει συλλήβδην ως «τουρκική».<br /><br />«Ξεχνά» ότι μειονότητα είναι θρησκευτική (όπως ορίζει η Συνθήκη της Λωζάννης) και αποτελείται από διαφορετικές ομάδες (Πομάκους, Ρομά και τουρκογενείς), τις ιδιαιτερότητες των οποίων η Άγκυρα προσπαθεί να ισοπεδώσει.<br /><br />Στη σύγχρονη εποχή, ο τουρκικός μηχανισμός έχει επεκταθεί στο ψηφιακό πεδίο, αφού στο διαδίκτυο υπάρχουν εφημερίδες, ιστοσελίδες και ραδιοφωνικοί σταθμοί, που αναπαράγουν αυτούσια την τουρκική πολιτική.<br />Η οικονομία αποκτά το τελευταίο χρονικό διάστημα κεντρικό ρόλο για την τουρκική πολιτική στη Θράκη. Μέσω χρηματοδοτήσεων, η Άγκυρα έχει δημιουργήσει ένα μηχανισμό ελέγχου επιβάλλοντας συντηρητικά και εθνικιστικά πρότυπα.<br /><br />Έτσι η παρουσία τουρκικών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων στη Θράκη διευκολύνει τη διοχέτευση κεφαλαίων και την παροχή δανείων με ευνοϊκούς όρους σε μειονοτικούς πολίτες, δημιουργώντας σχέσεις οικονομικής ομηρίας και εξάρτησης από την Άγκυρα.<br /><br />Μέσω ελεγχόμενων επιχειρηματιών ή κεφαλαίων, γίνεται προσπάθεια συστηματικής αγοράς οικιών, ξενοδοχείων, επιχειρήσεων εστίασης και υπηρεσιών υγείας καθώς και αγροτικών εκτάσεων σε στρατηγικά σημεία ειδικά στον Έβρο και την Αλεξανδρούπολη, αλλά και της Ροδόπης και της Ξάνθης. Στα παραπάνω τουρκικά αφηγήματα για τη Θράκη, τα οποία εσχάτως έχουν συμπεριληφθεί στη «Γαλάζια Πατρίδα», αφού η Θράκη αποτελεί κομβικό γεωστρατηγικό σημείο και η Άγκυρα επιδιώκει να δημιουργήσει συνθήκες «γκρίζας ζώνης» ή συνδιαχείρισης.<br /><br />Παράλληλα με την ουσία υπάρχει και ο συμβολισμός: η Τουρκία επιμένει στη χρήση του όρου «Ελληνική Θράκη» αντί για «Δυτική Θράκη», αφού αυτός όρος χρησιμοποιείται για να προσεγγίσει και να ερμηνεύσει την περιοχή μέσα από την τουρκική πολιτική, γεωγραφική και ιδεολογική σκοπιά, αφήνοντας υπόνοιες για μια «αλύτρωτη» περιοχή που συνδέεται με την «Ανατολική Θράκη» της Τουρκίας.<br /><br />Αυτή την επιχειρηματολογία χρησιμοποίησε και η σχετική απόφαση ελληνικού δικαστηρίου, για να απαγορευτεί η λειτουργία ενός σωματείου οπαδών της Φενέρ Μπαχτσέ που είχε το προσωνύμιο «Δυτική Θράκη». ( Τα νέα γραφεία των «Γκρίζων Λύκων» στην Κωνσταντινούπολη στεγάζονται στη οδό «Δυτικής Θράκης»….)<br /><br />Συνοψίζοντας, παρότι διαβάζεται και ενδεχομένως προκαλεί κούραση, αφού αποτελεί επανάληψη την οποία κάνουμε συνεχώς, πρέπει ωστόσο να γράψουμε ξανά τα εξής: η ελληνική πολιτεία οφείλει να εφαρμόσει μια στιβαρή εθνική στρατηγική στη Θράκη, θωρακίζοντας την περιοχή οικονομικά και κοινωνικά, ώστε να αναχαιτιστεί η συστηματική προσπάθεια της Τουρκίας να ασκεί κηδεμονία και επιρροή εντός της ελληνικής επικράτειας.<br /><br />Η πράξη των συμπατριωτών μας μουσουλμάνων της Ξάνθης, οι οποίοι στη δίκη για τον προπηλακισμό του νόμιμου μουφτή, φώναξαν «Ελλάς Ελλάς» και «Έξω οι Τούρκοι», δείχνει το δρόμο και την πολιτική… Και κάτι έσχατο αλλά όχι τελευταίο. Έχουμε αναδείξει πολλές φορές το ρόλο της τηλεόρασης και του κινηματογράφου που έχουν εισαχθεί ως όπλα της τουρκικής πολιτικής και η Θράκη δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση. Πριν λίγες προβλήθηκε στη Ριζούντα του Πόντου, στην ιδιαίτερη πατρίδα του Ερντογάν, η ταινία «Σαδίκ Αχμέτ».<br /><br />Η προβολή η οποία οργανώθηκε από το Κέντρο Νεότητας και την Εστία Πληροφοριών του Δήμου Ριζούντας, προσέλκυσε εκατοντάδες πολίτες, οικογένειες και κυρίως νέους, οι οποίοι κατέκλυσαν τον παραλιακό πεζόδρομο.<br /><br />Με φόντο τη θάλασσα και σε «εορταστικό» κλίμα, οι θεατές παρακολούθησαν μια εξαιρετικά προσεγμένη παραγωγή, η οποία παρουσιάζει τη δράση του ιατρού και ανεξάρτητου βουλευτή από τη Ροδόπη, εστιάζοντας μονομερώς στις δικαστικές του διαμάχες με τις ελληνικές αρχές, τη φυλάκισή του και τον «ύποπτο» –κατά την τουρκική ρητορική– θάνατό του στο τροχαίο του 1995, λίγο έξω από την Κομοτηνή.<br /><br />Έτσι ο κινηματόγραφος, ο οποίος αποτελεί εδώ και χρόνια όργανο πολιτικής της Τουρκίας (και) για τη Θράκη, συντηρείται η προσπάθεια της Άγκυρας να εργαλειοποιήσει και να περάσει στην τουρκική κοινωνία το σενάριο της «καταπιεσμένης τουρκικής μειονότητας»….<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div>

Τουρκικός μηχανισμός ελέγχου στη Θράκη με χρήμα…

Tου ΘΕΟΦΑΝΗ ΜΑΛΚΙΔΗ Όπως και όλος ο Ελληνισμός της Ανατολής, της Ιωνίας, της Καππαδοκίας, του Πόντου, έτσι και ο Ελληνισμός της Θράκης υπέσ...

Διαβάστε την συνέχεια