Η εύθραυστη κατάπαυση του πυρός μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν έρχεται έπειτα από μια σύγκρουση 39 ημερών, κατά την οποία οι ΗΠΑ επέδειξαν σαφή υπεροχή σε σύντομα πλήγματα υψηλής έντασης. Ωστόσο, η παύση ανέδειξε, σύμφωνα με έκθεση του CSIS, επίσης έναν βασικό περιορισμό: τα προηγμένα όπλα της Αμερικής είναι εξαιρετικά αποτελεσματικά — αλλά είναι δύσκολο να διατηρηθούν σε έναν μακροχρόνιο πόλεμο χωρίς μεγάλα αποθέματα και ταχεία αναπλήρωση.
Η ποιότητα εξακολουθεί να έχει σημασία, αλλά η ποσότητα και η ικανότητα αναπλήρωσης των απωλειών μετρούν επίσης.
Εντείνονται οι ανησυχίες για τα αποθέματα
Ο Δημοκρατικός Γερουσιαστής Μαρκ Κέλι, συνταξιούχος πλοίαρχος του Πολεμικού Ναυτικού και πρώην αστροναύτης, έκρουσε δημόσια τον κώδωνα του κινδύνου για τα εξαντλημένα αποθέματα. Σε πρόσφατες συνεντεύξεις του, δήλωσε ότι θα μπορούσαν να χρειαστούν «χρόνια» για την ανασυγκρότηση των αποθεμάτων σε Tomahawk, Patriot, αναχαιτιστές THAAD και άλλα βασικά πυρομαχικά μετά την εκστρατεία στο Ιράν.
Ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ απάντησε αιχμηρά, κατηγορώντας τον Κέλι για διαρροή ευαίσθητων πληροφοριών και ξεκινώντας έρευνα για τα σχόλιά του.
Ωστόσο, σύμφωνα με αναφορές διεθνών μέσων ενημέρωσης, η εξάντληση των πυρομαχικών ήταν πιθανώς ένας από τους λόγους για την παύση των επιχειρήσεων. Η πρόσφατη έκθεση του CSIS από τους Μαρκ Φ. Κάνσιαν και Κρις Χ. Παρκ επιβεβαιώνει την κλίμακα αυτής της μείωσης.
Η έκθεση του CSIS
Πριν από την έναρξη της Επιχείρησης Epic Fury στις 28 Φεβρουαρίου 2026, οι ΗΠΑ διέθεταν περίπου:
100 πυραύλους κρουζ Tomahawk (TLAMs) — Εκτοξεύτηκαν περισσότεροι από 1.000 (περίπου το ένα τρίτο του αποθέματος). Η ετήσια παραγωγή κυμαινόταν κάτω από 200 τα τελευταία χρόνια. Ακόμη και με προσπάθειες για την επίτευξη άνω των 1.000 ετησίως, η πλήρης αποκατάσταση στα προπολεμικά επίπεδα δεν αναμένεται πριν από τα τέλη του 2030.
400 αναχαιτιστές THAAD — Χρησιμοποιήθηκαν 190–290. Η παραγωγή ανέρχεται επί του παρόντος σε περίπου 96 ετησίως, αλλά στοχεύει στους 400. Η αναπλήρωση αναμένεται να ολοκληρωθεί έως τα τέλη του 2029.
500 αναχαιτιστές Patriot — Εκτοξεύτηκαν 1.060–1.430. Η τρέχουσα παραγωγή είναι περίπου 650 ετησίως (μοιρασμένη με συμμάχους). Οι μεγάλες νέες παραγγελίες στον προϋπολογισμό του οικονομικού έτους 2027 (FY2027) δείχνουν ότι οι παραδόσεις θα ξεκινήσουν το 2029.
Πυραύλους SM-3 και SM-6 — Έγινε βαρύτατη χρήση (πάνω από 250 SM-3 από τους περίπου 400, και 190–370 SM-6). Η αποκατάστασή τους στα προπολεμικά επίπεδα θα απαιτήσει περίπου δύο χρόνια.
Πυραύλους κρουζ JASSM — Χρησιμοποιήθηκαν πάνω από 1.100 από τους περισσότερους από 4.000 που υπήρχαν. Αυτό προκαλεί λιγότερη ανησυχία, καθώς η παραγωγή έτρεχε ήδη με υψηλότερους ρυθμούς.
PrSM (Precision Strike Missile) — Ένα νεότερο σύστημα με λιγότερους από 100 πυραύλους πριν από τον πόλεμο. Χρησιμοποιήθηκαν 40–70. Η παραγωγή κλιμακώνεται, αλλά παραμένει περιορισμένη.
Η έκθεση σημειώνει ότι οι προηγούμενες μειώσεις αποθεμάτων (επιχειρήσεις στην Ερυθρά Θάλασσα κατά των Χούθι, υποστήριξη προς την Ουκρανία και το Ισραήλ) επιδείνωσαν την κατάσταση. Η παροχή συστημάτων Patriot στην Ουκρανία μείωσε επίσης τα αμερικανικά αποθέματα.
Προκλήσεις της βιομηχανικής βάσης
Η αναπλήρωση αυτών των αποθεμάτων αποδεικνύεται δύσκολη λόγω προβλημάτων στην εφοδιαστική αλυσίδα, ελλείψεων σε κρίσιμα εξαρτήματα και ορυκτά, καθώς και των χαμηλών παραγγελιών του παρελθόντος. Ακόμη και με τις συμφωνίες-πλαίσιο και την πίεση του Τραμπ για υψηλότερη παραγωγή, «η παραγωγική ικανότητα δεν ισούται με την πραγματική παραγωγή», προειδοποίησε το CSIS.
Αυτή η έλλειψη έχει πλήξει την αξιοπιστία των ΗΠΑ ως προμηθευτή όπλων σε εταίρους όπως η Πολωνία, η Ταϊβάν και τα κράτη του Κόλπου. Περιορίζει επίσης τις επιλογές σε περίπτωση που ξεσπάσει μια νέα κρίση στον Ινδο-Ειρηνικό ή στην Ευρώπη.
Ο προτεινόμενος από την κυβέρνηση αμυντικός προϋπολογισμός ύψους 1,5 τρισεκατομμυρίων δολαρίων για το οικονομικό έτος 2027 περιλαμβάνει μεγάλες νέες παραγγελίες πυρομαχικών και στοχεύει στην επέκταση της παραγωγικής ικανότητας τα επόμενα πέντε έως επτά χρόνια. Το πλαίσιο αυτό απευθύνεται στη βιομηχανία και έχει σχεδιαστεί για να επιταχύνει την πρόοδο.
Ωστόσο, οι ειδικοί λένε ότι τα πραγματικά αποτελέσματα θα απαιτήσουν χρόνο. Μέχρι να αποκατασταθούν τα αποθέματα, οποιοσδήποτε Αμερικανός πρόεδρος -συμπεριλαμβανομένου του Τραμπ- πιθανότατα θα το σκεφτεί διπλά πριν δεσμευτεί σε έναν ακόμα μακροχρόνιο πόλεμο υψηλής έντασης. Ακόμη και με φιλόδοξους στόχους και νέα χρηματοδότηση, η αναπλήρωση των εξαντλημένων πυρομαχικών θα είναι μια αργή και περίπλοκη διαδικασία.
Σε οποιαδήποτε πιθανή σύγκρουση με τη συμμετοχή της Κίνας ή σε έναν άλλο μεγάλο πόλεμο στην Ευρώπη, η Ουάσιγκτον θα μπορούσε να αναγκαστεί να κινηθεί εκ του ασφαλούς για να διατηρήσει κρίσιμα πυρομαχικά ακριβείας ή να περιορίσει τις επιχειρήσεις της, ώστε να αποφύγει μια επικίνδυνη εξάντληση των ζωτικών αποθεμάτων πυραύλων.
Ο πόλεμος με το Ιράν λειτούργησε ως καμπανάκι αφύπνισης για την Ουάσιγκτον και τον κόσμο. Ενώ οι ΗΠΑ επέδειξαν συντριπτική υπεροχή σε σύντομα, αποφασιστικά πλήγματα, η σύγκρουση των 39 ημερών αποκάλυψε την ευθραυστότητα του να βασίζεται κανείς σε μεγάλο βαθμό σε ακριβά όπλα χαμηλού όγκου παραγωγής, χωρίς επαρκές βάθος αποθεμάτων.
Ο προτεινόμενος αμυντικός προϋπολογισμός του Τραμπ ύψους 1,5 τρισεκατομμυρίων δολαρίων για το FY2027 και οι συμφωνίες-πλαίσιο με τη βιομηχανία αποτελούν σημαντικά βήματα προς την επίλυση του προβλήματος. Ωστόσο, όπως προειδοποιεί επανειλημμένα η έκθεση του CSIS, η ανακοινωθείσα παραγωγική ικανότητα δεν μεταφράζεται σε πραγματικούς πυραύλους που παραδίδονται εγκαίρως.
Παράλληλα, οι ΗΠΑ υπέστησαν σοβαρές απώλειες κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Epic Fury, χάνοντας 42 αεροσκάφη και ραντάρ τεχνολογίας αιχμής στη σύγκρουση. Ήταν μάλλον πολύ περισσότερα από όσα είχε προβλέψει ο Τραμπ.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου