Τουρκία-Κατάρ αναλαμβάνουν το αεροδρόμιο της Καμπούλ

<div></div><img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/12/tourkia_katar_aerodromio_kampoul_afganistan_SLpress.gr_.jpg" width="724" /><br /><br />Οι κυβερνήσεις της Τουρκίας και του Κατάρ έκλεισαν συμφωνία με τους Ταλιμπάν, για το διεθνές αεροδρόμιο της Καμπούλ και τη λειτουργία άλλων τεσσάρων αεροδρομίων του Αφγανιστάν, μετέδωσε το τουρκικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu. Η Τουρκία είναι σχετικά νέος παίκτης στην περιοχή, αλλά το Κατάρ είχε αναλάβει διαμεσολαβητικό ρόλο πριν καν επανακαταλάβουν την εξουσία στο Αφγανιστάν οι Ταλιμπάν.<br /><br />Μάλιστα, με παρότρυνση των ΗΠΑ, το Κατάρ είχε επιτρέψει στους Ταλιμπάν να έχουν ένα είδος διπλωματικής αντιπροσωπείας στην Ντόχα, την πρωτεύουσά του, ώστε να υπάρχει ένας μίνιμουμ διάλογος, καθώς οι Αμερικανοί αποχωρούσαν και αναμενόταν η ήττα των κυβερνητικών δυνάμεων και η κατίσχυση των Ταλιμπαν.<br /><br />Οι τρεις χώρες διεξήγαγαν «παραγωγικές και αποτελεσματικές συνομιλίες, κατά τη διάρκεια των οποίων συμφωνήθηκε να συστήσουν τεχνικές ομάδες για να οριστούν οι λεπτομέρειες της λειτουργίας των αεροδρομίων τις επόμενες ημέρες», αναφέρει το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων. «Τουρκία και Κατάρ συμφώνησαν να λειτουργούν από κοινού το διεθνές αεροδρόμιο της Καμπούλ», διαβεβαίωσαν το πρακτορείο Anadolu οι πηγές του.<br /><br />Κοινή επιτροπή της Τουρκίας και του Κατάρ θα μεταβεί επί τούτου στην πρωτεύουσα του Αφγανιστάν για την υλοποίηση της συμφωνίας. Υπενθυμίζεται ότι οι Ταλιμπάν κατέλαβαν την εξουσία στο Αφγανιστάν τη 15η Αυγούστου, ενώ η υποστηριζόμενη από τη Δύση κυβέρνηση της χώρας και ο στρατός της κατέρρεαν. Ωστόσο η Δύση συνέχισε να αντιμετωπίζει τους Ταλιμπάν ως τρομοκράτες και διέκοψε κάθε οικονομική συναλλαγή και βοήθεια προς την χώρα.<div><br />Η τουρκική ανάμιξη<br /><br />Οι ισορροπίες στην περιοχή είναι πολύ λεπτές, καθώς οι Αμερικανοί αποδέχονταν τον ρόλο του Κατάρ, όμως οι σχέσεις αυτού με παραδοσιακούς συμμάχους των ΗΠΑ (όπως η Σαουδική Αραβία) είναι κάκιστες. Όσον αφορά στο ρόλο της Τουρκίας, οι ΗΠΑ είναι ακόμα πιο επιφυλακτικές, θεωρώντας ότι αυτή επιδιώκει να παίξει ρόλο ρυθμιστή στην Μέση Ανατολή και στην περιοχή του Τουράν (όπου ζουν εκατομμύρια τουρκόφωνοι) και επιχειρεί να εμπλέκει τον εαυτό της σε κάθε ευκαιρία που της δίνεται.<br /><br /></div><div>Αμερικανικές πηγές εκτιμούν ότι η ανάμιξη της Τουρκίας και η φιλοδοξία της, την στιγμή μάλιστα που περνάει ήδη μια τρομερή οικονομική κρίση και έχει πολλά εσωτερικά προβλήματα, θα γίνει μπούμερανγκ. Εκτιμάται ότι το Αφγανιστάν δεν είναι Αρμενία και Αζερμπαϊτζάν ή Συρία ή ακόμα και Λιβύη, και ότι η Τουρκία δεν έχει εκεί κανένα δεσμό ή επιρροή, σε αντίθεση με το Κατάρ που είναι ήδη εδραιωμένο ως παράγοντας ισορροπιών.<br /><br />Η παρουσία της άρα στο αεροδρόμιο θα είναι καθαρά στρατιωτική ως προς το θέμα της ασφάλειας των πτήσεων και των ταξιδιωτών, και αυτό δεν είναι κάτι που ουσιαστικά θα την ωφελήσει μακροπρόθεσμα. Η Τουρκία, από την άλλη, πονηρά φερόμενη, δεν σκοπεύει να στείλει εκεί τακτικό στρατό, αλλά θα προσλάβει ιδιώτες, υποστηριζόμενους από πολύ μικρή δύναμη “ειδικών αποστολών” του στρατού της.<br /><br />Οι δε Ταλιμπάν, ενώ η Τουρκία είχε ζητήσει στο υπουργικό τους συμβούλιο να συμπεριλάβουν και εκπροσώπους της πολύ μικρής μειοψηφίας των τουρκόφωνων Ουζμπέκων (τουρκμενικής καταγωγής) που ζουν στη χώρα, αρνήθηκαν κατηγορηματικά, δείχνοντας ότι δεν έχουν καμία διάθεση να αναβαθμίσουν το πολιτικό ρόλο της στην περιοχή ή να ανοίξουν νέες πληγές με μικρές μειονότητες.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκία-Κατάρ αναλαμβάνουν το αεροδρόμιο της Καμπούλ

Οι κυβερνήσεις της Τουρκίας και του Κατάρ έκλεισαν συμφωνία με τους Ταλιμπάν, για το διεθνές αεροδρόμιο της Καμπούλ και τη λειτουργία άλλων ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα “κάλαντα” του Ακάρ – Πού το πάνε οι κεμαλιστές με τη Δύση.

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/12/erntogan_akar_kastelorizo_SLpress.gr_.jpg" /><br /><br /><b>Μίχας Ζαχαρίας</b><br />Παραμονές Χριστουγέννων, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας και φερόμενος ως υποψήφιος για τη διαδοχή Ερντογάν, στρατηγός Χουλούσι Ακάρ, επέλεξε να θυμίσει στην Ελλάδα, τον καημό της χώρας του για το Καστελόριζο. Κάπως σαν “κάλαντα”. Η λογική του, όπως πάντα, εξαιρετικά τουρκική. Επειδή το νησί απέχει λιγότερο από δύο χιλιόμετρα από τις τουρκικές ακτές, η Ελλάδα δεν νομιμοποιείται να διεκδικεί «40 τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιου χώρου» για ΑΟΖ…<br /><br />Ως συνήθως, η τουρκική ρητορική διατυπώνεται με τη μέθοδο της μισής αλήθειας. Προτού συνεχίσουμε, κι επειδή είναι Χριστούγεννα, ας δούμε το ποτήρι μισογεμάτο. Ξεκινώντας από το θετικό ότι η κυριαρχία επί της νήσου δεν αμφισβητήθηκε ευθέως, μαζί με συγκεκαλυμμένες απειλές κατάληψης… για επίλυση του προβλήματος, κατά το πρότυπο της εισβολής στην Κύπρο το 1974.<br /><br />Ίσως βέβαια η Τουρκία, μια τριετία προ της συμπλήρωσης μισού αιώνα από την εισβολή, άρχισε να αντιλαμβάνεται ότι ακόμα και μια πετυχημένη στρατιωτική επιχείρηση, μπορεί να δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα από αυτά που θα επιλύσει στην πορεία. Εάν είχε καταστεί εφικτή μια λύση “τύπου Ανάν”, που θα χάριζε τον έλεγχο της Μεγαλονήσου στην Τουρκία, η τουρκική σκέψη για το Καστελόριζο ίσως ήταν πολύ διαφορετική. Ό,τι κι αν αυτό θα σήμαινε για την κυριαρχία επί της νήσου…<br /><br />Διότι στην Άγκυρα θα είχαν λόγο να θεωρήσουν ότι η επιμονή φέρνει καρπούς. Γι’ αυτό κάθε μια από τις επιλογές στις σχέσεις με την Τουρκία, προστίθεται στη φήμη που δημιουργεί η Ελλάδα. Όχι μόνο στην Άγκυρα, αλλά και στην παγκόσμια σκηνή. Ο Ακάρ αμφισβήτησε το ελληνικό δικαίωμα διεκδίκησης πλήρους επήρειας της νήσου. Αυτό που η Τουρκία ονομάζει “μαξιμαλιστική διεκδίκηση”.<div><br />Οι “μαξιμαλιστικές” ελληνικές διεκδικήσεις<br /><br />Μόνο που ξεχνά βολικά δύο πράγματα: Πρώτον, ότι “διεκδίκηση” δεν σημαίνει και έλεγχο. Δεύτερον, ότι αυτή η “μαξιμαλιστική διεκδίκηση” έρχεται ως απάντηση της πιο μαξιμαλιστικής θέσης των Τούρκων ότι ακόμα και νησιά του μεγέθους της Κρήτης δεν δικαιούνται ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδα, μόνο χωρικά ύδατα έξι ναυτικών μιλίων! Άρα η Τουρκία διατηρεί για τον εαυτό της το δικαίωμα διατύπωσης διεκδικήσεων, όχι μόνο μαξιμαλιστικών, αλλά και παράνομων με βάση το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, καταγγέλλοντας το δικαίωμα της Ελλάδας να υιοθετεί νόμιμες διεκδικήσεις, επειδή τις κρίνουν οι Τούρκοι μαξιμαλιστικές!<br /><br />Αρνούμενοι παράλληλα να αποδεχθούν τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης! Αυτές οι αναφορές του Χουλούσι Ακάρ είναι όμως και πολιτικά βολικές. Διότι συντηρούν τα εθνικιστικά αντανακλαστικά του τμήματος της τουρκικής κοινωνίας που ψηφίζει τους ισλαμιστές του κυβερνώντος κόμματος AKP ή τους κυβερνητικούς συμμάχους τους, τους ακροδεξιούς υπερεθνικιστές του MHP. Είναι τα δυο ακροατήρια στα οποία στοχεύει ο Ερντογάν για να παραμείνει στην εξουσία.<br /><br />Το ισλαμικό κοινό το προσεγγίζει μέσω αναφορών που ερμηνεύουν τις επιλογές οικονομικής πολιτικής με βάση το Ισλάμ και το Κοράνι. Κι αυτές ευκαιριακές και υποκριτικές, διότι εάν διαφωνεί με τα επιτόκια, ας προχωρούσε σε μεταρρύθμιση, θεσπίζοντας ισλαμικό τραπεζικό σύστημα. Ο Ερντογάν και το περιβάλλον του δεν είναι αφελείς. Γνωρίζουν καλά ότι στρατηγική των ΗΠΑ και της Δύσης γενικότερα είναι να περιμένουν μέχρι τις εκλογές μήπως και τον δουν να εκδιώκεται από την εξουσία.<br /><br />Πιστεύοντας ότι αυτό θα φέρει καταλυτικές αλλαγές, χωρίς να λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τις προειδοποιήσεις ότι ο προσανατολισμός της Τουρκίας δείχνει να έχει αυτή τη φορά πιο μόνιμα χαρακτηριστικά. Η απομάκρυνσή της από τη Δύση οφείλεται σε βαθιές διεργασίες στην τουρκική κοινωνία. Ήταν υφιστάμενες, αλλά η νέα πραγματικότητα στο διεθνές σύστημα τις φέρνει στην επιφάνεια με καθοριστικό ρόλο.<br /><br />Κλείνοντας το μάτι προς τη Δύση<br /><br />Αυτή η πεποίθηση που επικρατεί στο “βαθύ αμερικανικό κράτος” απηχεί τις επιθυμίες του. Μέσω της επίσημης ρητορικής προκύπτει ότι είναι διατεθειμένο να εξαντλήσει κάθε πιθανότητα, έστω κι αν σταδιακά αντιλαμβάνεται ότι ποντάρει στο ευκταίο και ελάχιστα πιθανό, όχι στο ορθολογικά αναμενόμενο. Το αποτέλεσμα είναι αυτό να εισπράττεται στην Τουρκία και από την κυβέρνηση και από την αντιπολίτευση. Η κυβέρνηση για να το αντιμετωπίσει επιχειρεί να συσπειρώσει το πολιτικό της ακροατήριο όπως αναφέρθηκε.<br /><br />Και η αντιπολίτευση, όμως, δεν κάθεται με σταυρωμένα χέρια… Προ ημερών, μια ομιλία του ηγέτη της αντιπολίτευσης (CHP), Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου περιείχε ενδιαφέρουσες αναφορές. Εκ πρώτης όψεως φαίνονταν εξόχως εθνικιστικές, καθώς στο επίκεντρο ήταν το πως η αντιπολίτευση “θα κάνει την Τουρκία μεγάλη” σε περίπτωση που βρεθεί στην εξουσία. Προσέχοντας, όμως, την προσεκτικά επιλεγμένη φρασεολογία, προκύπτουν άλλα συμπεράσματα. Η τουρκική αντιπολίτευση δείχνει να κλείνει το μάτι στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ ότι μαζί της οι ΗΠΑ θα βρουν μια ισορροπία που θα βγάλει από το αδιέξοδο την περιοχή.<br /><br />«Θα κάνουμε την Τουρκία την πιο ισχυρή χώρα στην ανατολική Μεσόγειο, σε όλη τη Μεσόγειο. Την πιο ισχυρή! Θα στείλουμε τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων της ανατολικής Μεσογείου στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας», διακήρυξε. Το δε Σαββατοκύριακο 20-21 Νοεμβρίου, σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στην εφημερίδα “Τα Νέα”, είχε ταχθεί υπέρ της προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για την επίλυση των διαφορών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με διάλογο, αφού προηγηθούν διμερείς διαβουλεύσεις μεταξύ των δύο χωρών, όχι όμως εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου.<br /><br /></div><div>Αναθεώρηση της πολιτικής Ερντογάν<br /><br />Παράλληλα, υποστήριξε τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό (σ.σ. παρότι δεν θέλει εμπλοκή της ΕΕ στα ελληνοτουρκικά!) και την επιστροφή της Τουρκίας στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης. Άφησε, όμως, ανοιχτό και το ενδεχόμενο αναθεώρησης της πολιτικής Ερντογάν στο ζήτημα του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S-400. Εάν αυτές οι αναφορές δεν συνιστούν αποστολή ενός πολιτικώς ορθού μηνύματος στην “βαθιά” Ουάσιγκτον, αναρωτιέται κανείς τι συνιστούν.<br /><br />Έχει όμως ιδιαίτερο ενδιαφέρον η αναφορά του στους υδρογονάνθρακες της Ανατολικής Μεσογείου. Προβάλλει μια νέα “μεγάλη ιδέα” στην τουρκική κοινωνία, αυτή της διεκδίκησης του ρόλου διαμετακομιστικού κόμβου του αερίου της περιοχής στην Ευρώπη, χωρίς να προβεί σε αναφορά του στιλ “όλα μας ανήκουν λόγω Γαλάζιας Πατρίδας”. Αναγνωρίζει έτσι έμμεσα την ισχύ του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας, τις προβλέψεις του όποιου, έτσι κι αλλιώς, έχει αξιοποιήσει η Τουρκία στη Μαύρη Θάλασσα και στις μεσογειακές της ακτές.<br /><br />Εν ολίγοις, διαμηνύει στο διεθνές ακροατήριο ότι μια Τουρκία με δικιά του κυβέρνηση, θα κάνει σημαία της τον ενεργειακό διαμετακομιστικό ρόλο και το Διεθνές Δικαστήριο θα αποφασίσει για τα υπόλοιπα, εάν δεν τα βρουν διμερώς Ελλάδα και Τουρκία. Στην ουσία θα επιχειρήσει να πουλήσει στην τουρκική κοινωνία ότι θα προσπαθήσει να “σκοτώσει” τα σχέδια για τον αγωγό EastMed κι όχι μόνο.</div><div><br />Ο αυτοεγκλωβισμός του Ερντογάν<br /><br />Και επειδή πολλοί επιμένουν εμφατικά ότι οι ποσότητες φυσικού αερίου που θα εντοπιστούν προσεχώς είναι πολύ μεγάλες, η συμπερίληψη και της Τουρκίας ως διαμετακομιστικού κόμβου δεν μπορεί να αποκλειστεί εξ υπαρχής, διότι η σύνδεση Ελλάδας και Αιγύπτου μειώνει δραστικά τις δυνατότητες της Τουρκίας να χρησιμοποιήσει εκβιαστικά ενδεχόμενο ρόλο της στην μεταφορά του αερίου της Ανατολικής Μεσογείου προς την Ευρώπη.<br /><br />Άρα, μέσω της ύπαρξης εναλλακτικής οδού, θα αντιμετωπιζόντουσαν οι σχετικές ανησυχίες των Ισραηλινών που δεν κρύβουν ότι προτιμούν μια Τουρκία που θα συνεργάζεται έστω σε έναν βαθμό, από μια Τουρκία όπου ο πρώτος λόγος στην ισραηλινή πολιτική θα περάσει στη στρατιωτική αποτροπή. Θεωρητικά, μια τέτοια πολιτική θα μπορούσε να υιοθετήσει και το καθεστώς Ερντογάν, αναζητώντας μια διέξοδο στις σχέσεις του με τη Δύση.<br /><br />Είναι, όμως, τόσο η επιρροή των εθνικιστών και ευρασιανιστών, όσο και η κλιμακούμενη εμπρηστική –κυρίως για εσωτερικούς λόγους– ρητορική, που καθιστά τέτοια υποχώρηση επιλογή υψηλότατου πολιτικού κόστους. Ενός κόστους το οποίο ίσως και να μην μπορεί να αντέξει. Διότι το καθεστώς έχει αυτοεγκλωβιστεί. Γι’ αυτό θα συνεχίσει ο υπουργός Άμυνας Ακάρ να λέει κάθε τόσο τα δικά του…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τα “κάλαντα” του Ακάρ – Πού το πάνε οι κεμαλιστές με τη Δύση.

Μίχας Ζαχαρίας Παραμονές Χριστουγέννων, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας και φερόμενος ως υποψήφιος για τη διαδοχή Ερντογάν, στρατηγός Χουλούσι Ακά...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι δύο παγίδες πού στήνει η Άγκυρα ζητώντας αποστρατιωτικοποίηση των νησιών.

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/09/pyrovoliko-slpress.gr_.jpg" width="768" /><br /><br /><div><b>Γκαρτζονίκας Παναγιώτης</b><br />Είναι ευρύτατα διαδομένη η θεώρηση της γεωγραφίας που βλέπει την Τουρκία να έχει μόνο πλεονεκτήματα και την Ελλάδα μόνο μειονεκτήματα. Σκοπός αυτού του άρθρου είναι να επιχειρηματολογήσει εναντίον αυτών των απόψεων, κάνοντας μια σύντομη ιστορική αναδρομή, εξετάζοντας την ηπειρωτική Ελλάδα και τον χώρο του Αιγαίου, τον τελευταίο και υπό το πρίσμα της τουρκικής πίεσης για αποστρατιωτικοποίηση.<br /><br />Ενώ τα φυσικά γεωγραφικά χαρακτηριστικά (έκταση, βουνά, ποτάμια, λίμνες, θάλασσες) παραμένουν σχεδόν αναλλοίωτα, δεν συμβαίνει το ίδιο με τους ανθρώπους που διαβιούν εκεί και με τις σχέσεις που αναπτύσσουν με την πάροδο του χρόνου. Είναι γεγονός ότι η Ελλάδα, όπως και πολλές άλλες χώρες, είναι μια γεωγραφική “ανορθογραφία”. Σε έναν ηπειρωτικό κορμό, που αν αφαιρέσεις την Πελοπόννησο που ουσιαστικά είναι νησί, απομένει ένα τμήμα μικρής έκτασης με ελάχιστο βάθος.<br /><br />Σε αυτό το τμήμα προσκολλάται ένας εκτεταμένος βραχίονας που είναι η Ανατολική Μακεδονία και η Θράκη, μια λωρίδα με μηδαμινό βάθος απομακρυνόμενη από τον κορμό. Αν σε αυτά προσθέσουμε τα νησιά του Ιονίου και του Αιγαίου και το γεγονός ότι η χάραξη των βορείων συνόρων δεν συμμορφώνεται με κάποια στρατιωτική αμυντική λογική, τότε το πρόβλημα ασφαλείας του ελληνικού χώρου είναι δυσεπίλυτο.<br /><br />Ήδη από την εποχή των Βαλκανικών Πολέμων εγέρθηκαν αμφιβολίες για το κατά πόσον η Ελλάδα είχε τη δυνατότητα να συμπεριλάβει τη Θράκη στην ελληνική επικράτεια. Ο ίδιος ο Ελευθέριος Βενιζέλος, μάλιστα, υπογράμμισε στη Βουλή τον Μάρτιο 1913 τη γεωγραφική τρωτότητα της επέκτασης πέραν του εθνικού κορμού προς Ανατολάς, “άνευ σπονδυλικής στήλης”. Γεωγραφικούς, εν πολλοίς, λόγους επικαλέσθηκε και ο Ιωάννης Μεταξάς για να υποστηρίξει ότι η Ελλάδα δεν μπορούσε να επεκταθεί στη Μικρά Ασία.<br /><br />Το ίδιο επιχείρημα έχουν υποστηρίξει έκτοτε και πολλοί άλλοι μέχρι σήμερα. Την περίοδο του Μεσοπολέμου, η ανησυχία για την άμυνα των βορείων συνόρων, οδήγησε ακόμη και σε συμμαχία με την Τουρκία και στη σύμπηξη του Βαλκανικού Συμφώνου. Μεταπολεμικά η ίδια τρωτότητα ήταν από τους πιο σημαντικούς λόγους που οδήγησαν την Ελλάδα να προσχωρήσει στο ΝΑΤΟ, οπότε η άμυνα των ελληνικών συνόρων εντάχθηκε στο ευρύτερο πλαίσιο της αντιπαράθεσης των δύο συνασπισμών.<br /><br />Γεωγραφική κατανομή<br /><br />Μετά το τέλος το Ψυχρού Πολέμου ο “από βορρά κίνδυνος” αποτελεί παρελθόν, τουλάχιστον για το προβλεπτό μέλλον. Στο Αιγαίο, η Ελλάδα κατάφερε, βοηθούμενη και από τη συγκυρία, να καταλάβει όλα τα νησιά, πλην Ίμβρου και Τενέδου, παρά την εγγύτητα των νησιών προς τις μικρασιατικές ακτές και να μείνει ο μόνος κυρίαρχος, αποκλείοντας τη Βουλγαρία.<br /><br />Το Αιγαίο είναι κατεξοχήν ελληνικό παρά τα γεωγραφικά και γεωλογικά επιχειρήματα των Τούρκων, την αβελτηρία των οποίων οικτίρει ο Νταβούτογλου, αποδίδοντάς την στην έλλειψη στρατηγικής και Ναυτικού, κατάσταση την οποία προσπαθεί να ανατρέψει σήμερα ο Ερντογάν. Πάντως, ο Νταβούτογλου ακριβολογεί όταν περιγράφει την κατάσταση στο Αιγαίο ότι «η βασική πηγή προβλήματος είναι η αγεφύρωτη αντίφαση μεταξύ της γεωλογικής και γεωπολιτικής πραγματικότητας και του ισχύοντος καθεστώτος».<br /><br />Άρα, η Ελλάδα διατηρεί τη Θράκη και ολόκληρο το Αιγαίο, παρά τη γεωγραφία, απώλεσε δε τη Μικρά Ασία για πολλούς άλλους λόγους, πριν φθάσουμε στους γεωγραφικούς. Δηλαδή, παρά τις γεωγραφικές δυσκολίες, η Ελλάδα καταφέρνει εδώ και εκατό χρόνια να διατηρεί την ακεραιότητά της και ελπίζουμε να τη διατηρήσει και μελλοντικά. Η Ελλάδα, βεβαίως, δεν αποτελεί τη μοναδική περίπτωση χώρας με τέτοια ανομοιόμορφη γεωγραφική κατανομή.<br /><br />Και τούτο επειδή όσο σημαντική και να είναι η γεωγραφία, στην άμυνα μιας χώρας υπεισέρχονται και άλλοι παράγοντες. Για παράδειγμα, εάν η χώρα είναι αποφασισμένη να υπερασπισθεί την επικράτειά της και να αποτρέπει δυνητικούς επιτιθέμενους, οι οποίοι υπολογίζουν το κόστος. Οι επιτιθέμενοι είναι δυνατόν να είναι ευάλωτοι σε άλλα γεωγραφικά σημεία, οι συσχετισμοί ισχύος να μεταβάλλονται ή να ανευρίσκονται σύμμαχοι με κοινά συμφέροντα.</div><div><br />Το γεωγραφικό πλεονέκτημα στη Θράκη<br /><br />Οι ίδιοι γεωγραφικοί χώροι μπορεί να προσφέρουν πλεονεκτήματα από μια άποψη, αλλά μειονεκτήματα από μια άλλη. Το ιδιόμορφο σχήμα της Ελλάδος θεωρείται μειονέκτημα, επειδή στον ηπειρωτικό χώρο στερείται βάθους από βορρά προς νότο, ενώ η Θράκη βρίσκεται απομακρυσμένη από τον εθνικό κορμό, με τον οποίο συνδέεται με τη στενή λωρίδα της ανατολικής Μακεδονίας. Και το Ισραήλ στερείται βάθους όχι μόνο στρατηγικού αλλά και τακτικού. Κατάφερε, όμως, να αυξήσει εικονικά το βάθος του, χρησιμοποιώντας το έδαφος των αντιπάλων του και σήμερα οι εχθροί του έχουν συνειδητοποιήσει ότι δεν μπορούν να το εξαφανίσουν.<br /><br />Η γεωγραφική διαμόρφωση, όμως, δεν προσφέρει μόνο πλεονεκτήματα στην Τουρκία. Στην περιοχή της Θράκης, η “ζώνη επαφής” είναι περιορισμένη, μόνο διακόσια περίπου χιλιόμετρα, γεγονός που της επιτρέπει να αναπτύξει περιορισμένο μόνο αριθμό δυνάμεων, αδυνατώντας συνεπώς να αξιοποιήσει την αριθμητική της υπεροχή. Όπως και η Ελλάδα στη Μικρά Ασία, η Τουρκία δεν μπορεί να εφαρμόσει ένα σχέδιο τύπου Schlieffen ή Manstein εναντίον της Ελλάδος. Να συγκεντρώσει δηλαδή τον όγκο των δυνάμεών της και να επιδιώξει την καταστροφή των αντίστοιχων ελληνικών σε μια αποφασιστική χερσαία μάχη εκμηδένισης.<br /><br />Το γεγονός αυτό δεν πρέπει να μας διαφεύγει όταν συγκρίνουμε τις εκατέρωθεν χερσαίες δυνάμεις, χωρίς να υπολογίζουμε και τους άλλους δυνητικούς αντιπάλους της Τουρκίας. Άρα το ότι δεν είναι δυνατή η συγκέντρωση των χερσαίων δυνάμεων είναι μεγαλύτερο μειονέκτημα για την Τουρκία παρά για την Ελλάδα, ενώ και οι δύο πλευρές είναι αναγκασμένες να ενεργήσουν “επί εξωτερικών γραμμών επιχειρήσεων”, όπως θα έλεγαν οι παλιότεροι. Επιπρόσθετα, η ανατολική Θράκη διαχωρίζεται με τα Στενά από τον τουρκικό κορμό και επομένως είναι ευάλωτη σε επίθεση από Δυσμάς προς Ανατολάς και με μικρό βάθος.<br /><br />Μειονεκτήματα και δυνατότητες των νησιών<br /><br />Ο γεωγραφικός παράγοντας, οσονδήποτε σημαντικός, δεν είναι ο μοναδικός στην άμυνα μιας χώρας. Οι Ισραηλινοί κατέλαβαν τη χερσόνησο του Σινά το 1967. Έτσι, αύξησαν σημαντικά το βάθος τους φθάνοντας στη διώρυγα του Σουέζ, το μεγαλύτερο αντιαρματικό κώλυμα στον κόσμο κατά τον Moshe Dayan. Μετά από μόλις έξι χρόνια, διαπίστωσαν ότι το μεγαλύτερο βάθος δεν τους πρόσφερε περισσότερη ασφάλεια.<br /><br />Ο εκτεταμένος νησιωτικός χώρος του Αιγαίου παρουσιάζει δύο μειονεκτήματα για την Ελλάδα: Πρώτον, η υπεράσπισή του από πλευράς στρατού απαιτεί μια αντιοικονομική διασπορά των δυνάμεων. Δεύτερον, η Τουρκία από την άλλη πλευρά, αναλαμβάνοντας την πρωτοβουλία, μπορεί να επιτεθεί σε όποιο ή όποια από τα πολυάριθμα νησιά μας επιλέξει. Το μειονέκτημα αυτό, ωστόσο, αντισταθμίζεται μερικώς από το γεγονός ότι οι αμφίβιες επιχειρήσεις είναι οι πιο απαιτητικές. Για να τις υλοποιήσει κάποιος μπορεί να χρησιμοποιήσει μόνο ορισμένες δυνάμεις. Η Ελλάδα πρέπει να θεωρεί το Αιγαίο ως ενιαίο χώρο, ως μία περιοχή επιχειρήσεων και όχι ως άθροισμα νησιών μέσα σε μια θαλάσσια περιοχή.<br /><br />Τα νησιά, προσφέρουν στη δική μας πλευρά δύο σοβαρά πλεονεκτήματα. Πρώτον, δύνανται να χρησιμεύσουν ως βάσεις ειδικών επιχειρήσεων εναντίον των μικρασιατικών παραλίων και να καταφέρουν σημαντικά πλήγματα και σοβαρές διαταραχές (disruptions) στις εχθρικές δυνατότητες, εξαιρετικά σημαντικότερα σε σχέση με το παρελθόν. Δεύτερον και σπουδαιότερο, οι δυνατότητες των σύγχρονων πυραυλικών συστημάτων εναντίον στόχων επιφανείας, αντιαεροπορικών όπλων αλλά και αντιπλοικών βλημάτων, προσφέρουν επίσης νέες δυνατότητες, αδιανόητες παλιότερα.<br /><br />Τα νησιά, λειτουργώντας με αυτά τα πυραυλικά συστήματα ως αλυσίδα βάσεων, σε συνδυασμό με τις σύγχρονες επιχειρησιακές αντιλήψεις περί Αντι-πρόσβασης και Απαγόρευσης Περιοχής (Antiaccess, Area Denial-A2/AD), μπορούν να καταστήσουν την Ελλάδα ικανή να απαγορεύσει στην Τουρκία τον έλεγχο του θαλάσσιου και εναέριου χώρου του Αιγαίου.<br /><br />Μια τέτοια αντίληψη συνεπάγεται αφενός μεν ότι οι χερσαίες δυνάμεις δεν θα αναμένουν τον εχθρό στην ακτή αφετέρου δε ότι η Αεροπορία και το Ναυτικό μπορούν να αποδεσμευθούν μερικώς από κάποιους παραδοσιακούς ρόλους και να αναλάβουν νέους. Τις αντιλήψεις αυτές χρησιμοποιεί η Κίνα στον δυτικό Ειρηνικό για να απαγορεύσει την προσέγγιση των Αμερικανών στις κινεζικές ακτές, χρησιμοποιώντας δύο αλυσίδες νησιών, μία απομακρυσμένη και μία δεύτερη εγγύς των ακτών της. Έχει φθάσει μάλιστα μέχρι του σημείου να “κατασκευάζει” και νησιά εκεί όπου δεν υπάρχουν, για να εγκαταστήσει πάνω τους πυραυλικά συστήματα.</div><div><br />Η αποστρατιωτικοποίηση και οι δύο παγίδες<br /><br />Η αποστέρηση από την Ελλάδα του παραπάνω σημαντικού πλεονεκτήματος αποτελεί βασική επιδίωξη της Τουρκίας. Κάτι τέτοιο, ωστόσο, μπορεί να επιτευχθεί με δύο τρόπους. Ο πρώτος είναι η αποστρατιωτικοποίηση. Να συμφωνήσει δηλαδή η Ελλάδα να μην εγκαταστήσει πυραυλικά συστήματα στα νησιά. Θεωρώ ότι καμία ελληνική κυβέρνηση δεν θα συναινέσει σε έναν τέτοιον ακρωτηριασμό μιας τόσο σοβαρής δυνατότητάς μας. Παρά ταύτα εδώ ελλοχεύουν δύο παγίδες.<br /><br />Η πρώτη είναι να πεισθεί, αφού πιεσθεί, η Ελλάδα να απόσχει από την εγκατάσταση “επιθετικών” όπλων εγγύς των μικρασιατικών ακτών για να μην απειλεί την Τουρκία. Είναι πασιφανές, ωστόσο, ότι ο επιτιθέμενος, με την πολιτική έννοια, είναι η Τουρκία. Από στρατηγικής πλευράς η Ελλάδα είναι αμυνόμενη. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει απλώς να καλύπτεται για να αποφύγει τα κτυπήματα του αντιπάλου.<br /><br />Η δεύτερη πονηρή παγίδα είναι να ισχυρισθούμε ότι δεν δεχόμαστε αποστρατιωτικοποίηση, εφόσον οι στρατιωτικές μονάδες, πεζικού και άλλες, παραμένουν στα νησιά, ωστόσο δεν θα προχωρήσουμε και σε εγκατάσταση πυραυλικών συστημάτων στα νησιά. Ο δεύτερος τρόπος είναι να μην γίνει καμία συμφωνία αποστρατιωτικοποίησης αλλά η Τουρκία να μας απειλεί, με διάφορους τρόπους, να απόσχουμε από μια τέτοια ενέργεια και εμείς, μη φιλοπόλεμοι όντες, να συμμορφωθούμε. Φυσικά και έχουμε γίνει ειδικοί στη δικαιολόγηση τέτοιων αποφάσεων, διακηρύσσοντας ότι παραμένει μεν δικαίωμά μας θα το ασκήσουμε δε όποτε κρίνουμε οι ίδιοι κάπου στο μέλλον κλπ.<br /><br />Συμπερασματικά, η γεωγραφία δεν προσδιορίζει ντετερμινιστικά τη μοίρα μιας χώρας και αποτελεί μύθο ο ισχυρισμός ότι η χώρα μας είναι σε μειονεκτική θέση από αμυντικής πλευράς λόγω γεωγραφίας. Η γεωγραφική διαμόρφωση παρουσιάζει σοβαρά πλεονεκτήματα για την Ελλάδα, τα οποία μπορεί να εκμεταλλευθεί. Αν αποφασίσουμε να μην το κάνουμε, δεν θα μας φταίει η γεωγραφία.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι δύο παγίδες πού στήνει η Άγκυρα ζητώντας αποστρατιωτικοποίηση των νησιών.

Γκαρτζονίκας Παναγιώτης Είναι ευρύτατα διαδομένη η θεώρηση της γεωγραφίας που βλέπει την Τουρκία να έχει μόνο πλεονεκτήματα και την Ελλάδα μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κάποτε τα Χριστούγεννα νίκησαν ακόμα κι αυτή την φρίκη του πολέμου.

<a href="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2021/12/anakochi.1.jpg"><img src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2021/12/anakochi.1-1024x614.jpg" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η πρώτη και μοναδική στην ιστορία αυθόρμητη ανακωχή λόγω Χριστουγέννων.</span></h3><b>Βαγγέλης Στεργιόπουλος</b><br />Έχουν περάσει 57 χρόνια αφότου, χάρη στα Χριστούγεννα, σταμάτησε αυθόρμητα ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος, γεγονός που έφερε επιτελεία και ανώτατη στρατιωτική ηγεσία αντιμέτωπους με μια εξαιρετικά ανησυχητική κατάσταση, η οποία απειλούσε να ανατρέψη εκ βάθρων όλη την υπόθεση του πολέμου.<br /><br />Από την παραμονή των Χριστουγέννων του 1914 ως την Πρωτοχρονιά του 1915 το μεγαλύτερο μέρος των αγγλικών και των γερμανικών στρατευμάτων που στέκονταν αντιμέτωπα στην Φλάνδρα έπαψαν πολύ απλά να πολεμούν μεταξύ τους και άρχισαν να παίζουν διάφορα παιχνίδια, να ανταλλάσσουν ενθύμια, να πίνουν μπύρα μέσα στην νεκρή ζώνη και στα χαρακώματα, και γενικά να περνούν πολύ ωραία, όπως τον παλιό καλό καιρό της ειρήνης.<br /><br />Ο χειμώνας του 1914 ήταν πολύ κακός.<br /><br />«Έχουμε άθλιο καιρό, γεμάτο υγρασία» έγραφε ένας Άγγλος Ουσσάρος. «Καμμιά φορά τα κανόνια μού φαίνεται ότι θα τρυπήσουν τα σύννεφα με τις οβίδες τους». «Τα χαρακώματα έχουν μισό μέτρο λάσπη» έγραφε ένας άλλος στρατιώτης. «Ο κουβάς με το νερό έχει πιάσει τρεις πόντους πάγο, και το προσόψιό μου είχε κοκκαλώσει από την παγωνιά» λέει ένας τρίτος.<br /><br /> <br /> <img src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2021/12/efimerida-600x568.jpg" /><br /><br />«ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΒΗΜΑ», 25.12.1971, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» & «ΤΑ ΝΕΑ»<br /><br />Ο πόλεμος των χαρακωμάτων ήταν για όλες τις παρατάξεις μια από τις πιο δυσάρεστες εκπλήξεις του πολέμου. Τα χαρακώματα είχαν ανοιχθεί βιαστικά και πρόχειρα, μέσα στον πηλό του γαλλικού και του βελγικού εδάφους, σ’ ένα μέτωπο μήκους 400 περίπου χιλιομέτρων, και είχαν περιβληθεί με πυκνά συρματοπλέγματα. Μέσα σ’ αυτό το παγωμένο τέλμα, οι στρατιώτες γρήγορα άρχισαν να μισούν τον καιρό περισσότερο απ’ όσο μισούσαν ο ένας τον άλλο.<br /><br />Στις αρχές Δεκεμβρίου ένας Άγγλος στρατιώτης έγραφε στην οικογένειά του: «Οι Γερμανοί από τα χαρακώματά τους μόλις τραγούδησαν το Ο Θεός σώζοι τον βασιλέα. Ύστερα φώναξαν Ζήτω! και μετά κάμποσα παλιόλογα. Ένας δικός μας φώναξε: Γκαρσόν, λουκάνικα! και άλλα τόσα παλιόλογα. Μου φαίνεται ότι ως τα Χριστούγεννα θα ’χουμε γίνει φίλοι».<br /><br /> <br /> <img src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2021/12/anakochi.2-600x374.jpg" /><br /><br />Πράγματι, την παραμονή των Χριστουγέννων οι Γερμανοί στρατιώτες των μονάδων Σαξωνίας και Βαυαρίας άναψαν κόκκινα φώτα στα παραπέτα των χαρακωμάτων τους και μερικοί μάλιστα έφτιαξαν αυτοσχέδια χριστουγεννιάτικα δέντρα. Η απάντηση των Άγγλων δεν ήταν διόλου ευγενική: έβαλαν στόχο τα φώτα. Αλλά όταν πέτυχαν ένα από αυτά, οι Γερμανοί απάντησαν με χαιρετιστήριες κραυγές.<br /><br />Τότε οι αντίπαλοι στρατιώτες άρχισαν να καλούν οι μεν τους δε. Ένας Γερμανός που μιλούσε αγγλικά φώναξε: «Βγείτε ως τη μέση της νεκρής ζώνης». Ένας Άγγλος λοχίας δέχθηκε την πρόσκληση και βγήκε παίρνοντας μαζί του αγγλικά τσιγάρα που ανταλλάχθηκαν ευχαρίστως με γερμανικά πούρα, ενώ γύρω ακούγονταν από παντού ευχές «Καλά Χριστούγεννα!»<br /><br /> <br /> <img src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2021/12/anakochi.3.jpg" /><br /><br />Εκείνη την νύχτα, σε όλο το μήκος του μετώπου, έγιναν πλήθος τέτοιες σκηνές. Την άλλη μέρα ο καιρός ξάνοιξε ως εκ θαύματος. «Ήταν ξερός και παγωμένος» έγραφε ένας στρατιώτης του Ιππικού. «Δεν θα μπορούσε κανείς να ευχηθή καλύτερη μέρα».<br /><br />Στο φως της μέρας οι στρατιώτες της κάθε παρατάξεως έβλεπαν τους αντιπάλους τους να ξεμυτάνε πρώτα διστακτικά από τα παραπέτα των χαρακωμάτων τους και ύστερα να πηδούν ελεύθερα έξω. Μια γερμανική μπάντα άρχισε να παίζει τα κάλαντα, και οι στρατιώτες τα τραγουδούσαν και στις δύο γλώσσες. Ύστερα η μπάντα έπαιξε το «Ο Θεός σώζοι τον βασιλέα» και το «Ντόυτσλαντ ύμπερ άλλες», και σαν επιδόρπιο το «Σπίτι μου, σπιτάκι μου».<br /><br />Οι ειδικές μονάδες βρήκαν την ευκαιρία να ανανεώσουν τον αέρα μέσα στα χαρακώματα βγάζοντας έξω τους νεκρούς που είχαν σαπίσει και θάβοντάς τους στην νεκρή ζώνη.<br /><br /> <img src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2021/12/anakochi.4-600x396.jpg" /><br /><br />Ένας Άγγλος αξιωματικός έφερε μια μπάλα, και σε λίγο το ποδόσφαιρο είχε ανάψει ανάμεσα σε δυο ομάδες με πενήντα παίκτες η καθεμιά. Αλλά κάποια στιγμή ένα σουτ έστειλε την μπάλα στα συρματοπλέγματα, και το παιχνίδι έληξε άδοξα με ένα «φςςς» της μπάλας που είχε τρυπήσει. Ύστερα οι στρατιώτες άρχισαν να ανταλλάσσουν κουμπιά, διακριτικά, αγγλικό ρούμι με γερμανική μπύρα, τσιγάρα με πούρα, ακόμη και γεμάτες σφαίρες. Σύντομα έκαναν την εμφάνισή τους οι παράνομες φωτογραφικές μηχανές, που απαγορεύονταν αυστηρά από τους κανονισμούς ασφαλείας, και οι καταλασπωμένοι στρατιώτες, Άγγλοι και Γερμανοί, απαθανατίσθηκαν σε θερμές χειραψίες ή με τα μπράτσα ο ένας γύρω στους ώμους του άλλου.<br /><br />Σ’ έναν τομέα του μετώπου, όπου ο κουρέας ενός γερμανικού λόχου είχε σκοτωθεί πρόσφατα, ο Άγγλος κουρέας του αντίπαλου λόχου υποχρεώθηκε να κουρέψη τους άνδρες του εχθρού. Ένας Άγγλος στρατιώτης που είχε βγει γύρα για να βρη τίποτε φαγώσιμο έπεσε πάνω σ’ ένα έρημο χαμόσπιτο, στην αποθήκη του οποίου υπήρχε μπόλικο κάρβουνο, πολύτιμο για τα παγωμένα χαρακώματα. Ο Άγγλος μοιράσθηκε το κάρβουνο με έναν Γερμανό συνάδελφό του που είχε βγει για τον ίδιο σκοπό.<br /><br />Η αυθόρμητη αυτή ανακωχή δεν κράτησε μόνο την ημέρα των Χριστουγέννων. Ουσιαστικά κράτησε τέσσερις ολόκληρες μέρες, σε όλο το μέτωπο, και σε μερικές περιπτώσεις έφθασε ακόμη και ως τις 2 Ιανουαρίου του 1915, οπότε θεωρήθηκε ότι είχε φθάσει η στιγμή για να ξαναπιάσουν οι στρατιώτες τον αλληλοσκοτωμό.<br /><br /> <br /> <img src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2021/12/anakochi.5.jpg" /><br /><br />Όλες αυτές τις ημέρες οι ανώτατες διοικήσεις και των δύο παρατάξεων είχαν ανησυχήσει εξαιρετικά, φοβούμενες ότι η ανακωχή, παρ’ ότι διασκεδαστική και ένδειξη καλής θελήσεως, μπορούσε να κλονίση την πειθαρχία αλλά και το μαχητικό φρόνημα. Οι σκληροτράχηλοι αξιωματικοί των επιτελείων εξέδωσαν αυστηρότατες απαγορεύσεις εναντίον της συναδελφώσεως. Διαταγές γεμάτες αγριότητα, αξιοσημείωτα όμοιες στον τόνο αλλά και στην φρασεολογία, κατέκλυσαν τους δύο στρατούς. Έτσι έληξε η πρώτη και μοναδική στην ιστορία αυθόρμητη ανακωχή λόγω Χριστουγέννων, και ξανάρχισε ο αλληλοσκοτωμός.<br /><br /><b><i>*Το ανωτέρω κείμενο του Robert D. Heinl δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Το Βήμα» ακριβώς πριν από μισόν αιώνα, ανήμερα τα Χριστούγεννα του 1971, ημέρα Σάββατο. Το κείμενο, που είχε συμπεριληφθεί στην 4η σελίδα της εφημερίδας, έφερε τον τίτλο «Όταν τα Χριστούγεννα σταμάτησαν τον πόλεμο» και τον υπότιτλο «Στο Δυτικό Μέτωπο το 1914». </i></b><br /><br /><a href="https://www.in.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Κάποτε τα Χριστούγεννα νίκησαν ακόμα κι αυτή την φρίκη του πολέμου.

Η πρώτη και μοναδική στην ιστορία αυθόρμητη ανακωχή λόγω Χριστουγέννων. Βαγγέλης Στεργιόπουλος Έχουν περάσει 57 χρόνια αφότου, χάρη στα Χρισ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μάχη του ΝΑΤΟ με τη Ρωσία για τα… μάτια της Τουρκίας! Η αξία του γνωστού “ουδέτερου” στη σύγκρουση

<img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/12/TURKEY-UKRAINE-ANADOLU-790x400.jpg" width="758" /><br /><br />Αποκαλύφθηκε με ποιανού τα χέρια σκοπεύει το ΝΑΤΟ να βοηθήσει το Κίεβο να αποκρούσει την «επιθετικότητα της Ρωσίας», σε περίπτωση υποθετικής στρατιωτικής σύγκρουσης. Λόγος γίνεται για πιθανή συμμετοχή του τουρκικού στρατού – τουλάχιστον αυτό σημειώνουν κάποιες πηγές. Γιατί αναφέρεται συγκεκριμένα η Τουρκία – και γιατί αυτό θέτει την Άγκυρα σε εξαιρετικά άβολη θέση;<br /><b><br /><a href="https://vz.ru/world/2021/12/25/1135932.html">https://vz.ru/</a></b><br /><br />Η έγκυρη τουρκική έκδοση Haberturk ανέφερε την επιλογή μεταφοράς ειδικής στρατιωτικής μονάδας 35-40 χιλιάδων με βάση τις δυνάμεις ταχείας αντίδρασης του ΝΑΤΟ, σε περίπτωση επέμβασης του μπλοκ στη σύγκρουση στην Ουκρανία. Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, οι εφημερίδες των Βρυξελλών θεωρούν την Κοινή Ομάδα Δράσης Υψηλής Ετοιμότητας (VJTF) ως την ηγετική δύναμη της ομάδας του ΝΑΤΟ.<br /><br />Ο σχηματισμός, θυμίζουμε, εμφανίστηκε το 2014 με την έναρξη της κρίσης στην Ουκρανία, και δημιουργήθηκε για να «περιορίσει» τη Μόσχα. Τα μέλη του ΝΑΤΟ διοικούν αυτή την ομάδα εναλλάξ – και τώρα το κέντρο διοίκησης VJTF βρίσκεται στην Τουρκία. Έτσι, αυτή η χώρα μπορεί να αποδειχθεί η έδρα του ΝΑΤΟ σε περίπτωση υποθετικής επιχείρησης της συμμαχίας για να «βοηθήσει» την Ουκρανία στο Ντονμπάς.<br /><br />«Εδώ προκύπτει μια πολύ επικίνδυνη κατάσταση, η οποία επηρεάζει άμεσα την Τουρκία. Αυτές τις μέρες, πρέπει να είμαστε εξαιρετικά προσεκτικοί στρατιωτικά, πολιτικά, οικονομικά και πνευματικά», προειδοποίησε ο αρθρογράφος της Haberturk, Cetiner Cetin. Σύμφωνα με τον ίδιο, η Τουρκία, λόγω των ενεργειών των εταίρων του ΝΑΤΟ, μπορεί να βρεθεί σε ακόμη βαθύτερη κρίση στις σχέσεις της με τη Μόσχα από όταν μετά την κατάρριψη του ρωσικού αεροπλάνου το 2015.<br /><br /><div>Υπάρχει πιθανότητα οι Ηνωμένες Πολιτείες να διαβουλεύονται με την Άγκυρα για το ουκρανικό ζήτημα, αφού η Τουρκία είναι κράτος μέλος του ΝΑΤΟ, σημείωσε την Παρασκευή ο εκπρόσωπος του Ρώσου προέδρου Ντμίτρι Πεσκόφ. Έτσι απάντησε στην ερώτηση για την αξιολόγηση του ρόλου της Τουρκίας στην επίλυση των δυσκολιών μεταξύ Μόσχας και Κιέβου υπό το φως των πρόσφατων δηλώσεων του επικεφαλής του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου.<br /><br />Λίγο πριν, ο Τσαβούσογλου, σημειώνοντας ότι η ένταση μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, καθώς και Ρωσίας και ΝΑΤΟ, είχε πάρει επικίνδυνες διαστάσεις, υπέδειξε ότι η Άγκυρα δεν μπορούσε να μείνει αμέτοχη. Επιπλέον, νωρίτερα ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών είπε: «Δεν θα αγνοήσουμε τις αρχές μας και τις στενές μας σχέσεις με την Ουκρανία μόνο και μόνο επειδή έχουμε εκτεταμένες σχέσεις με τη Ρωσία». Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μίλησε επίσης για την επιθυμία της Τουρκίας να συμμετάσχει πιο ενεργά στο ουκρανικό ζήτημα.<br /><br />Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν, απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου του Skynews σχετικά με την «πιθανότητα επίθεσης» της Ρωσίας στην Ουκρανία, σε συνέντευξη Τύπου είπε ότι η Μόσχα δεν απειλεί κανέναν, σε αντίθεση με τις δυτικές χώρες. Ο Ρώσος ηγέτης υπενθύμισε τη συνεχιζόμενη επέκταση του ΝΑΤΟ προς τα ανατολικά, στα ρωσικά σύνορα, και ζήτησε να διασφαλιστεί η «άνευ όρων» ασφάλεια για τη χώρα.<br /><br />Μέχρι στιγμής, η Τουρκία έχει εμπλακεί στην αντιπαράθεση στην Ουκρανία ως προμηθευτής στρατιωτικού εξοπλισμού – πιο συγκεκριμένα, επιχειρησιακά-τακτικών drones Bayraktar TB2. Τα τουρκικά UAV έχουν ήδη επιδειχθεί σε επιχειρήσεις – στις 26 Οκτωβρίου, οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας χρησιμοποίησαν το “Bayraktar” εναντίον οβιδοφόρου της Λαϊκής Πολιτοφυλακής της «Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ». Ταυτόχρονα, το UAV εξαπέλυσε αεροπορική επίθεση, πετώντας 15 χιλιόμετρα βαθιά στην περιοχή που ελέγχεται από τις δυνάμεις της «ΛΔΔ».<br /><br />Το ενδιαφέρον του Κιέβου για την απόκτηση τουρκικών μαχητών drones και την παραγωγή τους στο έδαφός του είναι προφανές και κατανοητό. Οι Bayraktar πιστεύεται ότι έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη νίκη του Αζερμπαϊτζάν στον Δεύτερο Πόλεμο του Καραμπάχ (Σεπτέμβριος-Νοέμβριος 2020). Οι ένοπλες δυνάμεις του Αζερμπαϊτζάν, με την ενεργό στρατιωτική-τεχνική υποστήριξη των Τούρκων συναδέλφων τους, χρησιμοποίησαν μαζικά και επιτυχώς το Bayraktar TB-2 εναντίον αρμενικών τεθωρακισμένων οχημάτων, αντιαεροπορικών πυραυλικών συστημάτων και πυροβολικού.<br /><br />Ο αρχισυντάκτης του περιοδικού “Πατριωτικό Οπλοστάσιο” Βίκτορ Μουρακόφσκι παραδέχτηκε ότι η κατάσταση με τη σύγκρουση στην Ουκρανία μπορεί να ακολουθήσει το σενάριο του Καραμπάχ, αν ο τουρκικός στρατός κληθεί να εκτελέσει συντονιστικές λειτουργίες για τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας. «Αυτό δεν μπορεί να αποκλειστεί, εξαρτάται από την πολιτική απόφαση της τουρκικής ηγεσίας. Και ο τουρκικός στρατός είναι σε θέση να το εκπληρώσει», είπε ο στρατιωτικός εμπειρογνώμονας.<br /><br />Από καθαρά τεχνικής άποψης, η επανάληψη του σεναρίου του Καραμπάχ – επιχειρήσεις του τοπικού στρατού με τη βοήθεια και τον έλεγχο των Τούρκων – στην Ουκρανία μπορεί να πραγματοποιηθεί, συμφώνησε και ο πρώτος αντιπρόεδρος της Ακαδημίας Γεωπολιτικών Προβλημάτων, Διδάκτωρ Στρατιωτικών Επιστημών Κονσταντίν Σίβκοφ. Μιλάμε όμως για ένα καθαρά υποθετικό σενάριο, τόνισε ο αναλυτής.<br /><br />«Η Ουκρανία έχει αρκετούς δικούς της, καλά εκπαιδευμένους από το ΝΑΤΟ, αξιωματικούς, που δεν διέθετε το Αζερμπαϊτζάν», είπε ο Σίβκοφ στην εφημερίδα VZGLYAD. «Οι Τούρκοι μπορεί να ενδιαφέρουν ως χειριστές UAV, τίποτα περισσότερο». Ο ειδικός εξέφρασε την αμφιβολία ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η ηγεσία του ΝΑΤΟ θα επιτρέψουν στην Τουρκία να διαδραματίσει πιο σοβαρό ρόλο στην Ουκρανία, δεδομένων των περίπλοκων σχέσεων μεταξύ του καθεστώτος Ερντογάν και της Ουάσιγκτον.<br /><br />«Η Τουρκία προσπαθεί να βολεύεται σε δύο καρέκλες. Αυτή η χώρα δεν έχει καμία άμεση σχέση με αυτό που συμβαίνει, εκτός από την προμήθεια όπλων στην Ουκρανία. Όμως σήμερα η προμήθεια όπλων δεν συνδέεται με καμία πολιτική θέση», δήλωσε ο επικεφαλής του Κέντρου Μελέτης της Σύγχρονης Μέσης Ανατολής της Αγίας Πετρούπολης Γκούμερ Ισάγιεφ.<br /><br />«Η Τουρκία δεν συνορεύει ούτε με την Ουκρανία ούτε με τη Ρωσία. Δεν δεσμεύεται από καμία συνθήκη ασφαλείας με την Ουκρανία, δεν έχει καμία υποχρέωση απέναντί της. Το ίδιο συμβαίνει και με τη Ρωσία. Κατά τη γνώμη μου, η Τουρκία θα παραμείνει ουδέτερη και θα ζητήσει ειρηνική λύση. Ο Ερντογάν έχει ήδη ανακοινώσει ότι η Τουρκία θα μπορούσε να είναι μεσολαβητής. Η χώρα θα τηρήσει αυτή τη θέση», είπε ο Ισάγιεφ.<br /><br />Την ίδια στιγμή, ο ανατολιστής υπενθύμισε ότι η Τουρκία έχει καλές οικονομικές σχέσεις τόσο με την Ουκρανία όσο και με τη Ρωσία. «Γιατί να τις χάσει; Ακόμη και όταν καταρρίφθηκε το ρωσικό αεροπλάνο, η σχέση ήταν παγωμένη, αλλά τελικά τα δισεκατομμύρια ήταν αυτά που κυριάρχησαν. Επομένως, δεν νομίζω ότι θα υπάρξουν προβλήματα τώρα. Θα συναλλάσσεται και με τους μεν και με τους δε, αυτή είναι μια φυσιολογική ιστορία».<br /><br />«Η λογική της διαδικασίας υπαγορεύει στην Τουρκία την ανάγκη να παραμείνει ουδέτερη. Η Τουρκία δεν θα επιλέξει πλευρά. Αυτή είναι η ανατολική διπλωματία. Ελπίζω όλοι να είναι αρκετά έξυπνοι για να μην ξεκινήσουν αυτόν τον πόλεμο. Αλλά σε περίπτωση, Θεός φυλάξοι, μιας σύγκρουσης μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, νομίζω ότι η Τουρκία μόνον θα παρακολουθήσει. Σε αυτή την περίπτωση, αυτή είναι η καλύτερη επιλογή για τον Ερντογάν», υποστηρίζει ο συνομιλητής.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μάχη του ΝΑΤΟ με τη Ρωσία για τα… μάτια της Τουρκίας! Η αξία του γνωστού “ουδέτερου” στη σύγκρουση

Αποκαλύφθηκε με ποιανού τα χέρια σκοπεύει το ΝΑΤΟ να βοηθήσει το Κίεβο να αποκρούσει την «επιθετικότητα της Ρωσίας», σε περίπτωση υποθετικής...

Διαβάστε την συνέχεια

Η “ανύπαρκτη” τουρκική Α/Α άμυνα, που πλέον δεν είναι και τόσο ανύπαρκτη – Μέρος Γ

<a href="https://amynageostratigiki.eu/2021/12/19/%ce%b7-%ce%b1%ce%bd%cf%8d%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ba%cf%84%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%ba%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b1-%ce%b1-%ce%ac%ce%bc%cf%85%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%bf%cf%85-%cf%80-3/"><img height="385" src="https://i0.wp.com/amynageostratigiki.eu/wp-content/uploads/2021/12/siper.jpg?fit=720%2C433&ssl=1" width="727" /></a><br /><br />Στα δύο πρώτα μέρη του αφιερώματος μας <a href="https://elladasimera.blogspot.com/2021/12/blog-post_726.html"><b>εδώ</b></a> και <a href="https://elladasimera.blogspot.com/2021/12/b.html"><b>εδώ </b></a>, είχαμε αναλύσει τα νέα Αντιαεροπορικά (Α/Α) συστήματα των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΤΕΔ), από τα Α/Α πυροβόλα 20mm και άνω μέχρι και τα Α/Α πυραυλικά συστήματα μικρού προς μέσου βεληνεκούς (extended range) όπως το HISAR-O+ (25km). Στο τρίτο μέρος θα αναλύσουμε τα A/A συστήματα μέσου βεληνεκούς Hawk XXI και S-125 καθώς και τα συστήματα μεγάλου βεληνεκούς HISAR-U, SIPER και S-400.<br />Α/Α Συστήματα Μέσου Βεληνεκούς (MRAD)<br /><br />α. HAWK XXI:<br /><br /> Οι ΤΕΔ το 2005 απέκτησαν 48 εκτοξευτές Hawk XXI (οκτώ πλήρη συστήματα, δλδ οκτώ πυροβολαρχίες με έξι τριπλούς εκτοξευτές έκαστη) καθώς και 175 βλήματα της έκδοσης MIM-23B μέγιστου βεληνεκούς 40 χιλιομέτρων και διάρκεια ζωής έως το 2020. <br /><br /> Τα συστήματα αυτά αποτελούσαν και συνεχίζουν να αποτελούν τη μεσαία διαστρωμάτωση του Α/Α πλέγματος της γείτονος και ήταν αυτά που αναπτύχθηκαν στη Λιβύη. Οι ανοιχτές πληροφορίες που αναφέρονται στην ανάπτυξη δυο πυροβολαρχιών σε ολόκληρη τη Λιβύη, είναι σε διάσταση με τις επίσημες αναφορές των Παρατηρητών του ΟΗΕ που μιλούν για ανάπτυξη τριών. <br /><figure class="wp-block-embed is-type-rich is-provider-twitter wp-block-embed-twitter" style="background-color: white; box-sizing: inherit; color: #434343; font-family: Cabin, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 1em; overflow-wrap: break-word;"><div class="wp-block-embed__wrapper" style="box-sizing: inherit; position: relative;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: inherit; display: flex; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1279547968295763969" frameborder="0" id="twitter-widget-1" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=geostratigiki&dnt=true&embedId=twitter-widget-1&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1279547968295763969&lang=el&origin=https%3A%2F%2Famynageostratigiki.eu%2F2021%2F12%2F19%2F%25ce%25b7-%25ce%25b1%25ce%25bd%25cf%258d%25cf%2580%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25ba%25cf%2584%25ce%25b7-%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2585%25cf%2581%25ce%25ba%25ce%25b9%25ce%25ba%25ce%25ae-%25ce%25b1-%25ce%25b1-%25ce%25ac%25ce%25bc%25cf%2585%25ce%25bd%25ce%25b1-%25cf%2580%25ce%25bf%25cf%2585-%25cf%2580-3%2F&sessionId=7ccd6069af29bc5cd5151c46c0cd62a0201d2979&siteScreenName=geostratigiki&theme=light&widgetsVersion=9fd78d5%3A1638479056965&width=550px" style="box-sizing: inherit; display: block; flex-grow: 1; height: 658px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div></figure>Τη νύχτα 4/5 Ιουλίου 2020, η Τουρκία δέχτηκε το δεύτερο επί του πεδίου ισχυρό πλήγμα, από τα τέσσερα συνολικά εντός του 2020. Τα άλλα τρία ήταν το Μάρτιο του 2020 στον Έβρο, στις <a href="https://amynageostratigiki.eu/2021/08/11/%ce%b7-%ce%bd%ce%b1%cf%85%ce%bc%ce%b1%cf%87%ce%af%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%bb%ce%b7%ce%bc%ce%bd%ce%bf%cf%83-2/">12 Αυγούστου από τη φρεγάτα ΛΗΜΝΟΣ</a> και στις <a href="https://defenceredefined.com.cy/%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83%ce%b3%ce%b5%ce%b9%cf%8e%ce%b8%ce%b7%ce%ba%ce%b1%ce%bd-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%80%ce%ac%cf%86%ce%bf-%cf%84%ce%b1-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ac-f-16-vi/">25 Αυγούστου από τα F-16 της 116 ΠΜ</a> που προσγειώθηκαν αρχοντικά στην ΑΒΑΠ στην Πάφο.<div>  <br /><img height="493" src="https://i0.wp.com/amynageostratigiki.eu/wp-content/uploads/2021/12/Hawk-in-Libya.jpg?resize=713%2C549&ssl=1" width="640" /><br /><br />Πάνω: Στοιχεία HAWK XXI που αναπτύχθηκε στο ΑΔ της Τρίπολης και<br /><br />κάτω: HAWK στην ΑΒ Al Watiyah.<br /><img height="640" src="https://i0.wp.com/amynageostratigiki.eu/wp-content/uploads/2021/12/107090377_1249515682047362_3482534372139521049_n.jpg?resize=744%2C1054&ssl=1" width="638" /><br /><br />Το πόσοι από τους δεκαοχτώ εκτοξευτές που αναπτύχθηκαν στη Λιβύη καταστράφηκαν εκείνο το βράδυ, ίσως να μην το μάθουμε ποτέ. Πάντως πλέον οι ΤΕΔ δεν διαθέτουν οκτώ συστήματα Hawk. <br /><br /><figure class="wp-block-embed is-type-rich is-provider-twitter wp-block-embed-twitter" style="background-color: white; box-sizing: inherit; color: #434343; font-family: Cabin, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 1em; overflow-wrap: break-word;"><div class="wp-block-embed__wrapper" style="box-sizing: inherit; position: relative;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: inherit; display: flex; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1279724371683278848" frameborder="0" id="twitter-widget-2" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=geostratigiki&dnt=true&embedId=twitter-widget-2&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1279724371683278848&lang=el&origin=https%3A%2F%2Famynageostratigiki.eu%2F2021%2F12%2F19%2F%25ce%25b7-%25ce%25b1%25ce%25bd%25cf%258d%25cf%2580%25ce%25b1%25cf%2581%25ce%25ba%25cf%2584%25ce%25b7-%25cf%2584%25ce%25bf%25cf%2585%25cf%2581%25ce%25ba%25ce%25b9%25ce%25ba%25ce%25ae-%25ce%25b1-%25ce%25b1-%25ce%25ac%25ce%25bc%25cf%2585%25ce%25bd%25ce%25b1-%25cf%2580%25ce%25bf%25cf%2585-%25cf%2580-3%2F&sessionId=7ccd6069af29bc5cd5151c46c0cd62a0201d2979&siteScreenName=geostratigiki&theme=light&widgetsVersion=9fd78d5%3A1638479056965&width=550px" style="box-sizing: inherit; display: block; flex-grow: 1; height: 707px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div></figure><img height="640" src="https://i0.wp.com/amynageostratigiki.eu/wp-content/uploads/2021/12/TUAFWATIYA.jpg?resize=705%2C705&ssl=1" width="640" /><br /><br />Πάνω: Patch των τουρκικών δυνάμεων αεράμυνας που αναπτύχθηκαν στη Λιβύη με τα Hawks (πηγή: defencepoint.gr). Τη νύχτα της 4ης Ιουλίου τα γεράκια μάλλον κοιμήθηκαν…ή δεν πρόλαβαν να αντιδράσουν.<br /><br /><img height="427" src="https://lh6.googleusercontent.com/dYkxhmv5ZafLnVFk7yOVXMzGuzlZMx8U4Q6QtErJDAENzb0I1KytSSUdX2aHSA8tqYzMyZoXnfC-ifw8B4MHmmbh1HLa9M-xrkfH7M72AQzHzmMciobepM9FrkpcVQ=w640-h427" width="640" /><br /><br />Για σκοπούς σύγκρισης σε ότι αφορά το βεληνεκές μπορούμε να αναφέρουμε η Εθνική Φρουρά στην Κύπρο (αν θεωρήσουμε ότι ΤΕΔ θα μπορούσαν δυνητικά να μεταφέρουν πυροβολαρχίες Hawk XXI) διαθέτει το αυτοκινούμενο πυραυλικό σύστημα BUK M1-2 (φωτογραφία πάνω) με μέγιστη εμβέλεια εμπλοκής τα 42 Km απόσταση. Περισσότερα για το σύστημα BUK M1-2 της Ε.Φ μπορείτε να βρείτε <a href="https://defenceredefined.com.cy/buk-m1-2-%ce%b7-%ce%b1%ce%b9%cf%87%ce%bc%ce%ae-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b4%cf%8c%cf%81%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ba%cf%85%cf%80%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%ae%cf%82-%ce%b1/">εδώ.</a><br /><br />β. S-125:<br /><img height="320" src="https://i0.wp.com/amynageostratigiki.eu/wp-content/uploads/2021/12/TPS125ADSU.jpg?resize=900%2C450&ssl=1" width="640" /><br /><br />Η προμήθεια του S-125 από την Ουκρανία (κατά πάσα πιθανότητα πρόκειται για την αναβαθμισμένη έκδοση το S-125-2D Pechora με βεληνεκές τα 40 km) είναι άλλη μια υπόθεση που κρατήθηκε μυστική. <br /><br />Το πιθανότερο είναι οι γείτονες να ήθελαν να αναπτύξουν αυτά τα συστήματα στη Λιβύη και τη Συρία, διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το 2019 που υπογράφτηκαν τα ψευδομνημόνια με την κυβέρνηση του Σάρατζ, ήδη ήταν σε εξέλιξη οι αμερικανικές αντιδράσεις για την προμήθεια των S-400 και οι ζυμώσεις για εμπάργκο. Εξάλλου οι ΤΕΔ είχαν την εμπειρία πιέσεων από τη Γερμανική κυβέρνηση για τη χρήση των Leopard 2A4 στη Συρία, (αν και προσωπικά πιστεύουμε πως περισσότερο έκαιγε τους Γερμανούς ότι στη Συρία αποδομείται το brand του Leo, καθώς τα Kornets των Κούρδων έκαναν πάρτι, παρά η χρήση τους εναντίων αμάχων) και ασφαλώς ήθελαν να αποφύγουν μια ίδια κατάσταση. <br /><br /> Λόγω όμως κάποιων καθυστερήσεων , οι Τούρκοι αναγκάστηκαν να εμπλέξουν τα αμερικανικά συστήματα στη Λιβύη, αντί των S-125. <br /><br />Α/Α Συστήματα Μεγάλου Βεληνεκούς (LRAD)<br /><br /> α. HISAR-U και SIPER:<br /><br />Ομολογουμένως δυσκολευτήκαμε αρκετά να ξεδιαλύνουμε την κατάσταση που επικρατεί στα δύο προγράμματα Α/Α βλημάτων μεγάλου βεληνεκούς τουρκικής κατασκευής, καθώς το ένα εισέρχεται στα νερά του άλλου. Άλλοι αναφέρουν πως αποτελούν δύο ξεχωριστά προγράμματα (Hisar-U και Siper) ενώ κάποιοι άλλοι, ότι το ένα μετεξελίχθηκε σε υποπρόγραμμα του άλλου ( Hisar-U = Siper Block1). <br /><br />Το γεγονός πάντως είναι ότι τρέχει ήδη και μάλιστα προσφάτως πραγματοποιήθηκε δοκιμαστική βολή για το SIPER το πολλά υποσχόμενο μεγάλου βεληνεκούς βλήμα. Τα τεχνικά χαρακτηριστικά που δίδονται από τους κατασκευαστές μέχρι στιγμής είναι:<br />Μέγιστο Βεληνεκές: 70 – 100 km<br />Μέγ. Ύψος Εμπλοκής: 65.000 ft <br />Πυραυλοκινητήρας διπλού παλμού με αποσπώμενο προωθητή (booster) όμοιος με σύστημα Atmaca<br />Πολεμική κεφαλή τιτανίου<br /><br /><img height="385" src="https://lh3.googleusercontent.com/nXi95NW4hhgXLDSagyp0uh0zdRfxdUSut6PhQ_VvPqZlAvtabKKlAlKcgO0u5LNGjnqhxgEBoICwRkLNUCVzFwHjlMT5L2VNRuz6taWiC7qUNo66q7AE9n5UZ4pVLg=w640-h385" width="640" /><br /><br />Οι δοκιμές θα συνεχιστούν εντός του 2022 και είναι προγραμματισμένο να ενταχθεί σε υπηρεσία το 2023. <br /><br />Η βαρύτητα του προγράμματος αυτού είναι μεγάλη καθότι υπάρχουν φωνές στη γειτονική χώρα που πιέζουν ώστε οι S-400 να παραμείνουν αποθηκευμένοι και όταν το Siper καταστεί επιχειρησιακό, αυτοί να μετακινηθούν σε μια από τις συμμαχικές χώρες, ώστε με τον τρόπο αυτό να μπορέσουν οι Τούρκοι να συμφωνήσουν με τις ΗΠΑ την άρση του εμπάργκο. Ποιες είναι δυνητικές τους επιλογές, θα το αναλύσουμε στην παράγραφο για τους S-400.<br /><br /> Πάντως, επιχειρησιακά πάντα μιλώντας, εισαγωγή του Siper με ταυτόχρονη αφαίρεση του συστήματος S-400 θα μείωνε τις δυνατότητες της νέας τουρκικής αεράμυνας σε μέγιστο βεληνεκές μέχρι τα 100 χιλιόμετρα. Αυτό όμως λύνει τα χέρια για τα ναυτικά προγράμματα τα οποία έχουν καθυστερήσει κατά πολύ κυρίως λόγω του εμπάργκο στους VLS.</div><div><br /><img src="https://i0.wp.com/amynageostratigiki.eu/wp-content/uploads/2021/12/SIPER-Hava-Savunma-Sistemi-.jpg?resize=750%2C558&ssl=1" /><br /><br />Πάνω: η διάρθρωση του SIPER ενταγμένο σε Link-16 και <br /><br />Κάτω: απεικόνιση της αρχιτεκτονικής της τουρκικής αεράμυνας βασισμένη στα Α/Α συστήματα που προαναφέραμε στις τρείς συνέχειες της ανάλυσής μας.<br /><img height="640" src="https://i0.wp.com/amynageostratigiki.eu/wp-content/uploads/2021/12/E430HKjX0AQZNBb-1.jpg?resize=900%2C1030&ssl=1" width="649" /><br /><br />Πιο κάτω ακολουθεί το βίντεο από την δοκιμαστική εκτόξευση του SIper που έλαβε χώρα την 7η Νοεμβρίου του τρέχοντος έτους ( επιλέξτε αγγλικούς υποτίτλους).</div><div><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="349" src="https://www.youtube.com/embed/G_I_sd98ReU" width="674" youtube-src-id="G_I_sd98ReU"></iframe><br /><br />Σύμφωνα με τον επικεφαλής της Διεύθυνσης Αμυντικών Βιομηχανιών της Τουρκικής Προεδρίας, Ismail Demir το Siper θα αρχίσει να παραδίδεται στις ΤΕΔ το 2023 αντικαθιστώντας το HAWK XXI. Το επόμενο βήμα θα είναι η κατασκευή ενός βλήματος που θα αντικαταστήσει το S-400 (βεληνεκές 150 km+).</div><div><br /></div><div><a href="https://amynageostratigiki.eu/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Η “ανύπαρκτη” τουρκική Α/Α άμυνα, που πλέον δεν είναι και τόσο ανύπαρκτη – Μέρος Γ

Στα δύο πρώτα μέρη του αφιερώματος μας εδώ και εδώ , είχαμε αναλύσει τα νέα Αντιαεροπορικά (Α/Α) συστήματα των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (...

Διαβάστε την συνέχεια

Λιβύη: οι εκλογές που δεν έγιναν και οι φόβοι για την επόμενη μέρα

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/12/liba.jpg"><img height="443" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2021/12/liba.jpg" width="763" /></a><br /><br /><b>Γιώργος Σκαφιδάς</b><br />Εάν όλα είχαν κυλήσει βάσει προγράμματος, η πολύπαθη Λιβύη αυτές τις ημέρες (24 Δεκεμβρίου) θα πήγαινε σε εκλογές (προεδρικές, ενδεχομένως και βουλευτικές αν και για τις βουλευτικές είχε παρουσιαστεί ως πιθανός χρόνος διεξαγωγής και ο Φεβρουάριος του 2022). Εάν όλα είχαν κυλήσει βάσει προγράμματος, οι εκλογές της 24ης Δεκεμβρίου θα ήταν οι πρώτες «εθνικές» κάλπες που στήνονται στη χώρα της βόρειας Αφρικής έπειτα από από το 2014 (ενώ είχαν προηγηθεί εκλογικές αναμετρήσεις και το 2012 αλλά και το 2010). <br /><br />Καμία έκπληξη μεν, αλλά… <br /><br />Οι εκλογές του Δεκεμβρίου τελικώς αναβλήθηκαν επ’ αόριστον. Η αναβολή τους βέβαια, εάν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, δεν εκπλήσσει. Αντιθέτως. Άλλοι (οι περισσότεροι) την περίμεναν την αναβολή, και άλλοι την εύχονταν. Από αναβολές εκλογών στη Λιβύη, δε, άλλο τίποτα (ήταν να γίνουν πίσω στα τέλη του 2018 αλλά δεν έγιναν, και εν συνεχεία στις αρχές του 2019 αλλά και πάλι δεν έγιναν). Η διεξαγωγή τους στην αρχικά προγραμματισμένη ημερομηνία ίσως, από μια άποψη, να εξέπληττε ακόμη περισσότερο κι από τη μη-διεξαγωγή τους. <br /><br />«Ήττες» και προοπτικές <br /><br />Εκ πρώτης όψεως, η επ’ αόριστον αναβολή των εκλογών αποτελεί «ήττα» για όλους εκείνους, της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης, που «προσέβλεπαν στη διενέργεια ελεύθερων, συμπεριληπτικών και αξιόπιστων προεδρικών και βουλευτικών εκλογών στις 24 Δεκεμβρίου» (βλ. πρόσφατες συνεντεύξεις/δηλώσεις Νίκου Δένδια και Κώστα Φραγκογιάννη). Διότι δεν γίνεται, θεωρητικώς τουλάχιστον, να ήλπιζες σε εκλογές και τώρα να αφήνεις να εννοηθεί πως δεν υπάρχει πρόβλημα που δεν γίνονται. Από την άλλη πλευρά βέβαια, κάθε φορά που ανακοινώνονται δημοκρατικές εκλογές κάπου στον κόσμο, επί της αρχής τείνουν να τις στηρίζουν όλοι, τουλάχιστον στα λόγια, ακόμη και εκείνοι που στην πράξη θα τις υπονομεύσουν. <br /><br />Υπενθυμίζεται πως υπέρ της διεξαγωγής των προεδρικών και βουλευτικών εκλογών της 24ης Δεκεμβρίου είχαν ταχθεί, άλλωστε, και οι συμμετέχοντες στη <a href="https://www.amynanet.gr/exairetika-amfivola-ta-kerdi-apo-ti-diaskepsi-ton-parision-gia-ti-livyi">Διάσκεψη των Παρισίων για τη Λιβύη</a> τον περασμένο Νοέμβριο, μεταξύ αυτών τότε και η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. <br /><br />Και τώρα τι;<br /><br />Και τώρα που οι λιβυκές εκλογές αναβλήθηκαν (όπως αναμενόταν), όλοι «τρέχουν» να «δουν» την επόμενη ημέρα. Οι πιο «αισιόδοξοι» υποστηρίζουν ότι θα μπορούσαν να διεξαχθούν εκλογές μέσα στο πρώτο τρίμηνο-τετράμηνο του 2022. Οι πιο «απαισιόδοξοι» δεν βλέπουν καν νέες κάλπες μέσα στο 2022. Οι πιο «ρεαλιστές» από την άλλη, υποστηρίζουν πως δεν θα έπρεπε καν να μιλάμε για εκλογές. Η δυτική προσέγγιση που θέλει τις εκλογές να λειτουργούν ως αυτόματη λύση ή διέξοδος από την όποια κρίση έχει αποτύχει κατ’ επανάληψη άλλωστε στο παρελθόν σε διάφορες περιοχές ανά την υφήλιο (βλ. Αραβική Άνοιξη, Ιράκ). <br /><br />Οι εκλογές αναβλήθηκαν επειδή οι εμπλεκόμενοι δεν κατάφεραν τους περασμένους μήνες να συμφωνήσουν σε τίποτα: ούτε επί της διαδικασίας, ούτε επί των νομίμων υποψηφιοτήτων, ούτε επί του νομικού πλαισίου και των αρμοδιοτήτων, ούτε επί της μεταβατικής διαδικασίας ούτε… ούτε…<br /><br />Θα μπορούσαν άραγε να τα καταφέρουν να συμφωνήσουν σε κάποιες βασικές κοινές κατευθυντήριες γραμμές στο κοντινό μέλλον; Η συνάντηση που είχαν στις 21 Δεκεμβρίου στη Βεγγάζη οι προεδρικοί υποψήφιοι κ.κ. Φάτι Μπασάγκα, Άχμεντ Μάιτικ και Χαλίφα Χαφτάρ φανερώνει κινητικότητα με το βλέμμα στραμμένο στην επόμενη ημέρα, αν και από αναλυτές όπως είναι για παράδειγμα ο Ζαλέλ Χαρσαουί η συγκεκριμένη συνάντηση αντιμετωπίζεται ως «non-event» (ασήμαντο γεγονός). <br /><br />Σύνδεση με Κάιρο – Επαφές στην Τουρκία<br /><br />Σημειώνεται ότι οι κ.κ. Φάτι Μπασάγκα και Άχμεντ Μάιτικ έχουν βρεθεί τις τελευταίες εβδομάδες ή πρόκειται να (ξανα)βρεθούν στην Αίγυπτο (Κάιρο) για επαφές με την εκεί ηγεσία, την οποία Αίγυπτο λέγεται πως είχε επισκεφθεί πίσω στα μέσα Νοεμβρίου και ο έτερος Λίβυος προεδρικός υποψήφιος Σαΐφ αλ Ισλάμ Καντάφι, ενώ στο Κάιρο για να συναντήσει από κοντά τους Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι και Σάμεχ Σούκρι βρέθηκε πρόσφατα και ο επικεφαλής του μεταβατικού λιβυκού Προεδρικού Συμβουλίου Μοχάμεντ Γιουνές Μένφι, διαδεχόμενος τους κ.κ. Χαφτάρ και Σάλεχ που είχαν επίσης βρεθεί στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα τον περασμένο Σεπτέμβριο. <br /><br />Στον αντίποδα, την Τουρκία έχουν επισκεφθεί το τελευταίο διάστημα για να συναντήσουν από κοντά τον πρόεδρο Ερντογάν οι κ.κ.: <br />Μοχάμεντ Γιουνές Μένφι (επικεφαλής του μεταβατικού Προεδρικού Συμβουλίου, πρώην πρέσβης της Λιβύης στην Ελλάδα) στις 17 Δεκεμβρίου, <br />Αμπντούλ Χαμίντ Ντμπεϊμπά (μεταβατικός πρωθυπουργός και επίδοξος προεδρικός υποψήφιος) στις 5 Νοεμβρίου, <br />Χαλίντ Αλ Μισρί (πρόεδρος του Υψηλού Συμβουλίου Επικρατείας ή Ανωτάτου Συμβουλίου του Κράτους) στις 10 Νοεμβρίου, <br />και Fawzi Al-Nuwayri (αναπληρωτής πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, που έχει χαρακτηριστεί και αντίπαλος-ανταγωνιστής του Αγκίλα Σάλεχ) στις 15 Δεκεμβρίου. <br /><br />«Μεγάλη αναταραχή, θαυμάσια κατάσταση»<br /><br />Το μόνο σίγουρο είναι ότι μέσα σε ένα περιβάλλον συνεχιζόμενης – οριακά χαοτικής θα έλεγε κανείς – ρευστότητας, κάποιοι εξωτερικοί παράγοντες (βλ. Τουρκία) θα συνεχίσουν να διεκδικούν ρόλο στη Λιβύη (διατηρώντας παράλληλα εκεί και μισθοφόρους), κι αυτό σε μια λογική τύπου «μεγάλη αναταραχή, θαυμάσια κατάσταση» για να θυμηθούμε και τον Μάο Τσετούνγκ (ή μήπως, πιο σωστά, τον Τσου εν Λάι;). <br /><br />Σενάρια τριχοτόμησης – επιστροφής στο χάος <br /><br />«Οι Τούρκοι ποντάρουν μονομερώς στην όξυνση προβλημάτων (Λιβύη κ.ά.) για να μπορούν εν συνεχεία να αξιοποιούν τα όποια οξυμένα προβλήματα ως μοχλό πίεσης έναντι “συμμάχων” και “εταίρων”, διεκδικώντας ανταλλάγματα προκειμένου να “επιλύσουν” όσα οι ίδιοι προκάλεσαν. Θεωρούν πως η Τουρκία ενισχύει έτσι τη διαπραγματευτική της θέση στη διεθνή σκηνή, εάν δηλαδή η “επίλυση” των όποιων διεθνών προκλήσεων περνάει μέσα από την ίδια […]<br /><br />Πολλοί Ευρωπαίοι, αν και βλέπουν το “δίπορτο” της Άγκυρας, επιμένουν να κάνουν τα στραβά μάτια…», γράφαμε τον Δεκέμβριο του 2020 στο Α&Δ. Δώδεκα μήνες μετά, η κατάσταση συνεχίζει δυστυχώς να έχει… ως είχε, με την υποσημείωση ωστόσο ότι πλέον επιστρέφουν δριμύτερα και τα σενάρια διχοτόμησης (ή μήπως τριχοτόμησης) της Λιβύης που έχουμε βέβαια ξαναδιαβάσει στο σχετικά πρόσφατο παρελθόν. <br /><br />Σημαντική σημείωση (for future reference, που λένε): οι Ντμπεϊμπά και Μπασάγκα έχουν ερείσματα στη δυτική Λιβύη, οι Χαφτάρ και Σάλεχ στην ανατολική και ο υιός Καντάφι στο νότο. <br /><br />Όσο για εκείνο το τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019, αυτό προφανώς και – αργά ή γρήγορα – θα το ξαναβρούμε μπροστά μας… μέσα σε ένα περιβάλλον διαφορετικών όμως συσχετισμών, από την αναδιαμόρφωση των οποίων αναμένεται να κριθούν πολλά. <div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Λιβύη: οι εκλογές που δεν έγιναν και οι φόβοι για την επόμενη μέρα

Γιώργος Σκαφιδάς Εάν όλα είχαν κυλήσει βάσει προγράμματος, η πολύπαθη Λιβύη αυτές τις ημέρες (24 Δεκεμβρίου) θα πήγαινε σε εκλογές (προεδρικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το αμερικανικό αντιτορπιλικό USS Cole με πυραύλους Tomahawk στην Λεμεσό. Οι Τούρκοι δεν κινoύνται καν στο τεμάχιο 10.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-12/FHU0i3DXIAQ7iKb.jpeg?itok=tnfYDtlG" width="726" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στο τι θα κάνει το καθεστώς Ερντογάν στο τεμάχιο 5 και πως θα αντιδράσει η αμερικανική ομάδα μάχης του αεροπλανοφόρου Τρούμαν.</span></h3>Το αμερικανικό αντιτορπιλικό USS Cole (DDG 67) κατέπλευσε στο λιμάνι της Λεμεσού στην Κύπρο, για προγραμματισμένη επίσκεψη στις 23 Δεκεμβρίου, ενώ επιχειρούσε στην περιοχή ευθύνης του 6ου αμερικανικού στόλου, που όλως τυχαίως συμπίπτει με το τεμάχιο 10, στο οποίο κάνεις εξόρυξη αμερικανικός ενεργειακός κολοσσός.<br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι το τεμάχιο 10, παρακολουθείται όπως όλα δείχνουν και από το αμερικανικό υποβρύχιο USS Albany, που βρέθηκε και αυτό στην Λεμεσό πρόσφατα, καταγράφοντας κάθε κίνηση και αναφέροντας στην ηγεσία της αμερικανικής ομάδας μάχης του αεροπλανοφόρου USS Harry S. Truman.<br /><br />Αυτή η εξέλιξη επιβεβαιώνει αυτό που αναφέραμε , σχετικά με την “συνεργασία” της αμερικανικής ενεργειακής εταιρείας, και της ομάδας μάχης του αεροπλανοφόρου USS Harry S. Truman (CVN-75), το οποίο παρακολουθεί τα πάντα στο τεμάχιο 10, ελέγχοντας τυχόν τουρκικές αντιδράσεις, τις οποίες όμως μέχρι τώρα δεν έχουμε δει σε καμία περίπτωση, παρά τις βαρύγδουπες δηλώσεις Ερντογάν.<br /><br />Το αμερικανικό πολεμικό ναυτικό κάνει πολύ αισθητή την παρουσία του, αποτρέποντας κάθε σκέψη για οποιαδήποτε τουρκική πρόκληση, και μας δίνει ως Ελλάδα τον ορθό τρόπο για το πως θα πρέπει και εμείς να κινηθούμε σε ανάλογες περιπτώσεις. <br /><br />Η αμερικανική πετρελαϊκή εταιρεία ExxonMobil ξεκίνησε τη γεώτρηση του τεμαχίου ΓΛΑΥΚΟΣ-2 που βρίσκεται στο τεμάχιο 10 στην ΑΟΖ της Κύπρου.<br /><br />Η εξόρυξη υλοποιείται με τη χρήση του γεωτρύπανου Stena Drilling που ανήκει στην Stena Forth, σύμφωνα με το κυπριακό Υπουργείο Ενέργειας, Εμπορίου και Βιομηχανίας.<br /><br />Η υπουργός Ενέργειας, Εμπορίου και Βιομηχανίας της χώρας, Νατάσα Πηλίδη, επιβεβαίωσε επίσης την έναρξη των εργασιών γεώτρησης με ένα tweet την Τετάρτη.<br /><br />Το υπουργείο σημείωσε ότι οι εργασίες γεώτρησης θα «παρακολουθούνται συνεχώς» από τους αξιωματούχους.<br />Ως γνωστόν, η ExxonMobil και η QatarEnergy υπέγραψαν πρόσφατα επίσης σύμβαση εξερεύνησης και κατανομής παραγωγής με την κυβέρνηση της Κύπρου για το υπεράκτιο τεμάχιο 5 που βρίσκεται νοτιοδυτικά του νησιού.<br />Το τεμάχιο 5 καλύπτει μια περιοχή 4.500 km2 και έχει βάθος έως και 2.500 μέτρα, ενώ βρίσκεται δίπλα στο τεμάχιο 10.<br /><br />Η Άγκυρα φέρεται να είναι έξαλλη με την παρουσία του γεωτρύπανου για λογαριασμό της ExxonMobil, και παρασκηνιακά να προσπάθησε να ακυρώσει τα πάντα, αλλά δεν πρόκειται να πράξει ουδέν.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες του Πενταπόσταγμα έχει τεθεί σε επιφυλακή όλη η ναυτική δύναμη της Κύπρου προκειμένου σε συνεργασία με συμμαχικές χώρες να υπάρξει αν παραστεί ανάγκη συντονισμένη απάντηση σε τουρκικές προκλήσεις.<br /><br />Πολλοί εκτιμούν ότι η Άγκυρα δεν θα θελήσει να προκαλέσει την αμερικανική κυβέρνηση, μόνο που η κατρακύλα της οικονομίας και το ζοφερό εσωτερικό περιβάλλον εντός χώρας , αναζητά οπωσδήποτε διέξοδο, αλλιώς το καθεστώς Ερντογάν θα "πέσει" από το ίδιους του Τούρκους αξιωματούχους που στελεχώνουν και στηρίζουν το ΑΚΡ.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το αμερικανικό αντιτορπιλικό USS Cole με πυραύλους Tomahawk στην Λεμεσό. Οι Τούρκοι δεν κινoύνται καν στο τεμάχιο 10.

Όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στο τι θα κάνει το καθεστώς Ερντογάν στο τεμάχιο 5 και πως θα αντιδράσει η αμερικανική ομάδα μάχης του αεροπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Έμπλεξε ο Ερντογάν-Η Τουρκία ηγείται δυνάμεως ταχείας επεμβάσεως του ΝΑΤΟ που θα κινηθεί εναντίον των Ρώσων στο Ντονιέτσκ.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-12/abc772c264a3cc4a158b3e715ff35.jpeg?itok=u9vtjsGO" width="753" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Αν δοθεί η εντολή από το ΝΑΤΟ οι Τούρκοι θα πρέπει να ηγηθούν άμεσα στρατιωτικής επίθεσης κατά των Ρώσων στο Ντονιέτσκ ή να αποχωρήσουν από την συμμαχία.</span></h3>Η Τουρκία μπορεί να συμμετάσχει σε στρατιωτική επιχείρηση του ΝΑΤΟ στο Ντονιέτσκ έχοντας μάλιστα την ηγεσία της.<br /><br />Την ίδια στιγμή έρχονται συνεχώς πληροφορίες για πιθανότατη συμμετοχή της Τουρκίας στην επιχείρηση του ΝΑΤΟ στην Α.Ουκρανία, δημιουργώντας ένταση μεταξύ Μόσχας και Άγκυρας.<br /><br /><div class="embed-media embed-media--rich-twitter" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; clear: both; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 30px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1474261782130745350" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1474261782130745350&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2Frosia%2F7058765_emplexe-o-erntogan-i-toyrkia-igeitai-dynameos-taheias-epembaseos-toy-nato-poy&sessionId=f9187115c94df661b8cf458968231c7bb2f4d49d&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=9fd78d5%3A1638479056965&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 582px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div><div class="mwayss_div" id="mwayss_div_8065505596" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 0px; line-height: 0; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="mwayss_div" id="mwayss_div_725162992" style="box-sizing: border-box; line-height: 0; margin: 0px; padding: 0px;"></div></div><div id="_mwayss-bb099be79b87231ea0f10890dc50fe6c1640353044133" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"></div>Ο Τούρκος αρθρογράφος Çetiner Çetin γράφει σχετικά σε άρθρο του για την Haberturk, ότι εφιστάται η προσοχή στο γεγονός ότι πρόσφατα τα μέσα ενημέρωσης ανέφεραν την ετοιμότητα ανάπτυξης από την συμμαχία στρατιωτικής δυνάμεως 35-40 χιλιάδων επίλεκτων ανδρών, που ανήκουν στην Δύναμη Ταχείας Αντίδρασης του ΝΑΤΟ (NRF), η οποία με την σειρά της ανήκει στην Ομάδα Υψηλής Ετοιμότητας (VJTF).<br /><br />Τα μέλη του ΝΑΤΟ διοικούν εκ περιτροπής την δύναμη αυτή, με την Τουρκία να είναι επικεφαλής το 2021.<br />Σύμφωνα με τον Τσετίν, «εδώ δημιουργείται μια πολύ επικίνδυνη κατάσταση» και η Άγκυρα «χρειάζεται να είναι εξαιρετικά προσεκτική στις στρατιωτικές, πολιτικές, οικονομικές και μυστικές σχέσεις της με τις ΗΠΑ».<br /><br />Ο Τούρκος δημοσιογράφος εξέφρασε φόβους του αναφέροντας ότι “η Τουρκία θα βρεθεί «σε ακόμη βαθύτερη κρίση στις σχέσεις της με τη Μόσχα από ό,τι μετά την κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους στην Συρία το 2015.<br /><br />Η ίδια η Ευρώπη άναψε αυτή τη φωτιά στις σχέσεις με τη Ρωσία, τη σύγκρουση στην Ουκρανία, ενώ το ΝΑΤΟ απειλεί στη Μαύρη Θάλασσα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα αλλάξουν την πολιτική τους, ενώ η Μόσχα απαιτεί να αποχωρήσουν οι σύμβουλοι και στρατιώτες του ΝΑΤΟ από την Ουκρανία, διότι όλο αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε πόλεμο στην Ευρώπη”, τόνισε ο ίδιος.<br /><br />Η επίσημη εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα δήλωσε ότι η Ουκρανία, με την υποστήριξη του ΝΑΤΟ, δημιουργεί την ομάδα στρατευμάτων στη γραμμή επαφής στο Ντονιέτσκ.<br /><br />Σημείωσε επίσης ότι η μεταφορά ουκρανικού πυροβολικού και τεθωρακισμένων οχημάτων, καθώς και η χρήση drones από τον ουκρανικό στρατό, καταγράφεται από τους Ρωσόφωνους στην Α.Ουκρανία καθημερινά στην περιοχή του Ντονιέτσκ.<div><br />Ρώσοι μισθοφόροι κατά Τούρκων αν απαιτηθεί στην Α.Ουκρανία<br /><br />Η Ρωσία έ<a href="https://www.themoscowtimes.com/2021/12/24/russia-deploys-defensive-mercenaries-to-eastern-ukraine-reuters-a75918">χει αναπτύξει τις τελευταίες εβδομάδες μισθοφόρους στην ανατολική Ουκρανία</a> για να βοηθήσει τους Ρωσόφωνους αυτονομιστές να αμυνθούν κατά των ουκρανικών κυβερνητικών δυνάμεων, ανέφερε την Πέμπτη το Reuters, επικαλούμενο τέσσερις ανώνυμους μαχητές που είχαν στρατολογηθεί.<br /><br />Ο Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν δήλωσε νωρίτερα την Πέμπτη ότι η Ρωσία «πρέπει να αντιδράσει» στα ουκρανικά σχέδια για επίθεση στα ρωσόφωνα εδάφη στην ανατολική Ουκρανία, γνωστά ως Ντονιέτσκ.<br /><br />Οι ισχυρισμοί του Πούτιν ακολουθούν πολλες εβδομάδες προειδοποιήσεων της Δύσης ότι η Ρωσία θα μπορούσε να εισβάλει στην Ουκρανία ήδη από τον Ιανουάριο.<br /><br />Πριν από αυτό, ο Alan Kafruni, καθηγητής διεθνών σχέσεων στο Hamilton College (ΗΠΑ), σε συνέντευξή του στο Lenta.ru, εξέφρασε την άποψη ότι η ουκρανική ηγεσία θα έκανε ένα μοιραίο λάθος εάν κλιμάκωνε στην Α.Ουκρανία με την προσδοκία της υποστήριξης του ΝΑΤΟ.<br /><br /><br />Σύμφωνα με τον ίδιο, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν και ο υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Άντονι Μπλίνκεν θα προειδοποιήσουν σχεδόν σίγουρα το Κίεβο για ένα τέτοιο βήμα.<br /><br /><div class="embed-media embed-media--rich-twitter" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; clear: both; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 30px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1474133045376602115" frameborder="0" id="twitter-widget-1" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-1&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1474133045376602115&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2Frosia%2F7058765_emplexe-o-erntogan-i-toyrkia-igeitai-dynameos-taheias-epembaseos-toy-nato-poy&sessionId=f9187115c94df661b8cf458968231c7bb2f4d49d&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=9fd78d5%3A1638479056965&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 642px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div>Οι Ηνωμένες Πολιτείες δήλωσαν την ετοιμότητά τους να περικυκλώσουν τη Ρωσία από όλες τις πλευρές.<br /><br />Στο πλαίσιο της δήλωσης του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ Jens Stoltenberg ότι η Συμμαχία δεν σχεδιάζει να παράσχει στη Ρωσία οποιεσδήποτε εγγυήσεις και διαπραγματεύσεις που ενδέχεται να έρχονται σε αντίθεση με τις αρχές του στρατιωτικού μπλοκ, η Ουάσιγκτον ανακοίνωσε επίσης ότι ο Πρόεδρος των ΗΠΑ εξετάζει το ενδεχόμενο να αυξήσει τον αριθμό των δυνάμεων του ΝΑΤΟ κοντά ρωσικά σύνορα, υπονοώντας, πιθανώς, την ανάπτυξη στρατιωτικών βάσεων στα εδάφη χωρών που γειτνιάζουν με τη Ρωσία.<br /><br />«Πηγή από την κυβέρνηση Μπάιντεν αναφέρει ότι μια πιθανή ρωσική εισβολή στην Ουκρανία θα έφερνε τις υποδομές του ΝΑΤΟ ακόμα πιο κοντά στα ρωσικά σύνορα", αναφέρει το ρωσικό κανάλι «Militarist».<br /><br />Προφανώς, οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορεί να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις με γειτονικές χώρες με τη Ρωσία για τη δημιουργία βάσεων και στρατιωτικών εγκαταστάσεων στο έδαφός τους προκειμένου να προσπαθήσουν να ασκήσουν στρατιωτική πίεση στη Μόσχα, ωστόσο, αυτό θα οδηγήσει μόνο σε πολύ σοβαρή κλιμάκωση.<br /><br />Λόγω της άρνησης του ΝΑΤΟ και των Ηνωμένων Πολιτειών να διεξάγουν οποιεσδήποτε διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία, η κατάσταση στις σχέσεις μεταξύ της Συμμαχίας και της Ρωσίας μπορεί πολύ γρήγορα να κλιμακωθεί.<br /><br />Ταυτόχρονα, η Ρωσία θα αρχίσει σχεδόν σίγουρα να αναπτύσσει τους πυραύλους της κοντά στα σύνορα του ΝΑΤΟ τους επόμενους μήνες, προετοιμάζοντας μια πιθανή ένοπλη σύγκρουση, και μέσα σε όλα αυτά τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις θα βρεθούν στην κυριολεξία στην μέση της καταιγίδας και των επιπτώσεων της.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Έμπλεξε ο Ερντογάν-Η Τουρκία ηγείται δυνάμεως ταχείας επεμβάσεως του ΝΑΤΟ που θα κινηθεί εναντίον των Ρώσων στο Ντονιέτσκ.

Αν δοθεί η εντολή από το ΝΑΤΟ οι Τούρκοι θα πρέπει να ηγηθούν άμεσα στρατιωτικής επίθεσης κατά των Ρώσων στο Ντονιέτσκ ή να αποχωρήσουν από ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Ρώσοι έπιασαν στον ύπνο τους Αμερικανούς στην Ινδία

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/12/INDIA_PUTIN.jpg" width="726" /><br /><br /><b>Ηλιόπουλος Γιώργος</b><br />Με τους Αμερικανούς να ευελπιστούν πως μετά και την σχετικά πρόσφατη συμφωνία τους με την Αυστραλία, που οδηγεί στην γνωστή πλέον AUKUS, το επόμενο βήμα τους φυσιολογικά εστιάζεται στην Ινδία, ώστε να αξιοποιηθεί ακόμα ένας συντελεστής μόχλευσης στην προσπάθεια περιορισμού της κινεζικής επέκτασης. Στο πρώτο δεκαήμερο του Δεκεμβρίου ανακοινώνεται μία κρίσιμη συνεργασία της Ινδίας με την Ρωσία, που απειλεί παρασκηνιακά τις στρατηγικές επιλογές των ΗΠΑ εναντίον της επέκτασης του σινο-ρωσικού διπόλου στην Μέση Ανατολή και σε άλλες γεωγραφικές ζώνες.<br /><br />Την αιχμή του δόρατος στην βασική συμφωνία με αντικείμενο τους υδρογονάνθρακες αποτελεί ο γιγαντιαίος όμιλος της Rosneft που πρόκειται να εφοδιάσει τον ινδικό όμιλο Indian Oil με 15 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου έως την λήξη του 2022. Οι δεδομένες γεωπολιτικές παρενέργειες της συμφωνίας συνιστούν απότοκο των κινήσεων του διευθύνοντος συμβούλου του ομίλου και στενού φίλου του Βλαντιμίρ Πούτιν, Igor Sechin, που τονίζει πως το νέο συμβόλαιο με τον ινδικό όμιλο επιβεβαιώνει την στρατηγική υφή της μακροπρόθεσμης συνεργασίας της Rosneft με την Indian Oil.<br /><br />Τον Οκτώβριο του 2017 ο διευθύνων σύμβουλος του γιγαντιαίου ρωσικού συγκροτήματος Rosneft (μεταξύ άλλων αντλεί και το 40% του αργού πετρελαίου της Ρωσίας), Igor Sechin, απευθύνεται σε ένα επιλεγμένο κλειστό ακροατήριο στην Verona της Ιταλίας, εκθέτοντας μία ασυνήθιστη γεωπολιτική μελέτη με αντικείμενο τα “Ιδανικά της Ευρασιατικής Ολοκλήρωσης”. Ο Sechin θεωρείται από τα ΜΜΕ της Δύσης εξαιρετικά στενός σύμμαχος του προέδρου Πούτιν και ο de facto αντιπρόεδρός του, ενώ παράλληλα ηγείται και της αποκαλούμενης ομάδας “Siloviki”, που συγκροτείται από πρώην υψηλόβαθμα στελέχη των μυστικών υπηρεσιών της χώρας, αποτελώντας ισχυρό μοχλό πίεσης στα τεκταινόμενα του Κρεμλίνου.<br /><br />Παρουσιάζοντας έναν συγκεκριμένο ψηφιακό χάρτη, που απεικονίζει την Μείζονα Ευρασία, όπως χαρακτηρίζεται μία τεράστια γεωγραφική ζώνη από συγκεκριμένους ρωσικούς κύκλους, εφιστά την προσοχή στο γεγονός ότι διαιρείται σε τρείς βασικές μεγάλες περιφέρειες. Το ιδιαίτερο και μάλλον ριζοσπαστικά καινοτόμο στοιχείο αφορά το ότι δεν διαχωρίζεται σε Ευρώπη και Ασία, αλλά σε περιοχές καταναλωτών και παραγωγών ενέργειας. Οι πρώτες είναι συγκεντρωμένες στις δυτικές και ανατολικές υπο-ηπείρους της Ευρασίας, δηλαδή Ευρώπη, Τουρκία από την μία πλευρά και Άπω Ανατολή-Ειρηνικός, Ινδία από την άλλη. Μεταξύ αυτών των δύο παρεμβάλλονται τρείς περιοχές παραγωγής ενέργειας, η Ρωσία και η Αρκτική, η Κασπία και η Μέση Ανατολή, οι οποίες είναι συνεχόμενες, σχηματίζοντας ένα ενιαίο γεωγραφικό συγκρότημα.<div><br />Η σημασία της συμφωνίας<br /><br />Πέραν του γεγονότος ότι η κίνηση της Rosneft στην Ινδία υπακούει στον ευρύτερο στρατηγικό σχεδιασμό του ομίλου, αποκτά και μία ιδιαίτερη σημασία, παρά το γεγονός ότι απλώς συμπεριλαμβάνεται σε ένα σύνολο 28 συμφωνιών επενδύσεων που υπογράφονται από τον Ινδό πρωθυπουργό Narendra Modi και τον Ρώσο πρόεδρο Πούτιν. Οι συμφωνίες καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, που δεν αφορούν μόνον το αργό πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, αλλά και ευρύτερα τον κλάδο των πετροχημικών, τους χάλυβες, τα ναυπηγεία και την αμυντική βιομηχανία.<br /><br />Ειδικά οι προοπτικές που αφορούν την ενέργεια και την άμυνα δεν ευνοούν τις προσδοκίες των Αμερικανών, που επιθυμούν με κάθε τρόπο να συντηρήσουν την αντιπαράθεση της Ινδίας με την Κίνα, αποτρέποντας την οποιαδήποτε εμπλοκή της Ρωσίας. Οι παραδόσεις του ομίλου Rosneft πρόκειται να πραγματοποιούνται με αφετηρία τις λιμενικές εγκαταστάσεις του Novorossiisk στον Εύξεινο Πόντο, με πρόβλεψη κατασκευής στην Ινδία σταθμών παραλαβής οπουδήποτε κριθεί απαραίτητο.<br /><br />Μάλιστα ο Ρώσος πρόεδρος τονίζει πως οι δύο πλευρές επιβεβαιώνουν την υποχρέωσή τους να αυξήσουν την ρωσική παραγωγή αργού μέσω μακροπροθέσμων συμβολαίων σε προνομιακές τιμές και να αυξήσουν τις εξαγωγές φυσικού αερίου προς την Ινδία, αξιοποιώντας για τις μεταφορές τον θαλάσσιο διάδρομο της Βόρειας θάλασσας. Ο Ινδός πρωθυπουργός επισήμανε επιπλέον πως οι δύο χώρες θα αυξήσουν στα 30 δισεκατομμύρια δολάρια τις εμπορικές τους συναλλαγές κατά το 2022, με προοπτική τα 50 δισ. για το 2025.<br /><br />Αναμφίβολα οι νέες συμβάσεις δεν αποτελούν ευχάριστες ειδήσεις για τις ΗΠΑ που αντιλαμβάνονται ότι η Ρωσία αποκτά μεγαλύτερο συντελεστή μόχλευσης στην Ινδία και ειδικά στον αμυντικό τομέα. Ο Ρώσος πρόεδρος και ο Ινδός πρωθυπουργός αποκαλύπτουν πως στα πλαίσια ενίσχυσης της αμυντικής συνεργασίας των χωρών τους, η Ινδία πρόκειται να κατασκευάσει τουλάχιστον 600.000 ελαφρά επιθετικά όπλα του τύπου Kalashnikov, που αποτελούν τα προτιμώμενα από τρομοκράτες και ένοπλες πολιτοφυλακές στην Μέση Ανατολή, αλλά και σε άλλες περιοχές του κόσμου. Επιπλέον ο Ινδός υπουργός Άμυνας επιβεβαιώνει την ενεργοποίηση ενός συμβολαίου του 2018 για την προμήθεια των πυραυλικών συστημάτων S-400.<br /><br />Οι αμερικανικές προσδοκίες<br /><br />Το εύρος και η κλίμακα του ρωσικού αιφνιδιασμού στην Ινδία, σαφέστατα αντιτίθενται στις αμερικανικές προσδοκίες για μία επιτυχημένη στρατηγική κατά του σινο-ρωσικού διπόλου στην Μέση Ανατολή. Οι αντιδράσεις των ΗΠΑ έναντι της επιθετικής επέκτασης της κινεζικής επιρροής στην Μέση Ανατολή, έχουν βασισθεί στην εξομάλυνση των σχέσεων μέσω των πρόσφατων συμφωνιών με τα Εμιράτα, το Ισραήλ και το Μπαχρέιν. Ταυτόχρονα αποβλέπουν και στην ανάδειξη της Ινδίας με την μορφή ενός αντίβαρου της επέκτασης της κινεζικής επιρροής στην Ασία, με προμετωπίδα την ανάδειξή της σε βασικό καταναλωτή αργού πετρελαίου και φυσικού αερίου, με βασικούς συντελεστές Αμερικανούς προμηθευτές.<br /><br />Η αμερικανική απόπειρα προσεταιρισμού της Ινδίας ενισχύεται ιδιαίτερα από την δημοσίευση μίας έκθεσης της Διεθνούς Υπηρεσίας Ενέργειας (International Energy Agency- IEA), που κοινοποιείται στην λήξη του πρώτου τριμήνου του 2021. Η έκθεση στοιχειοθετεί πως η Ινδία πρόκειται να αναδειχθεί στην δύναμη με την μεγαλύτερη ανοδική τάση κατανάλωσης ενέργειας, κατά 25% στις επόμενες δύο δεκαετίες, υποσκελίζοντας την ΕΕ έως το 2030 και καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση στους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας στην υδρόγειο.<br /><br />Η έκθεση προσθέτει πως η κατανάλωση ενέργειας στην χώρα με βάση την τρέχουσα στρατηγική της αναμένεται σχεδόν να διπλασιασθεί, συμβαδίζοντας με την αύξηση του ΑΕΠ που προβλέπεται να φθάσει τα 8,6 τρισεκατομμύρια το 2040. Η πρόβλεψη αυτή βασίζεται σε μία ασφαλή εκτίμηση του ετήσιου ρυθμού ανόδου του ΑΕΠ που πρόκειται να προσθέσει στην παγκόσμια οικονομία μία ακόμα μεγάλη οικονομική δύναμη, με μέγεθος ανάλογο της Ιαπωνίας έως το 2040.<br /><br />Η υπηρεσία εκτιμά πως οι αυξανόμενες ενεργειακές ανάγκες της Ινδίας θα δημιουργήσουν μεγαλύτερη εξάρτηση σε εισαγωγές ορυκτών καυσίμων, από την στιγμή που η εγχώρια παραγωγή αργού πετρελαίου και φυσικού αερίου παραμένει στάσιμη επί σειράν ετών. Η εκτίμηση ενισχύεται και από το γεγονός ότι σε πείσμα των κυβερνητικών προσπαθειών να προωθήσουν τις έρευνες για πιθανά κοιτάσματα και να αυξήσουν τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας δεν υπάρχουν ακόμα ενθαρρυντικά αποτελέσματα.<br /><br />Οι προστριβές με την Κίνα<br /><br />Στο πολιτικό πεδίο το μεθοριακό επεισόδιο στις 15 Ιουνίου του 2020, μεταξύ Ινδών και Κινέζων παραμεθόριων φρουρών, δημιουργεί στους Αμερικανούς την πεποίθηση πως η περισσότερο επιθετική στάση των Ινδών έναντι των γειτόνων τους, ίσως αξιοποιηθεί στο βραχυπρόθεσμο μέλλον. Μία εξέλιξη αυτής της μορφής δεν διευκολύνει μόνον την αμερικανική στρατηγική στην Μέση Ανατολή, αλλά ενισχύει και τις προσπάθειες περιορισμού των εντεινόμενων επιθετικών κινήσεων της Κίνας στην ζώνη Ασίας-Ειρηνικού.<br /><br />Το μεθοριακό επεισόδιο του Ιουνίου στην κοιλάδα Galwan της οροσειράς των Ιμαλαΐων, ανακλά, παρά τις μάλλον ασήμαντες απώλειες, μία νέα ινδική τακτική απώθησης των επεκτατικών οικονομικών και στρατιωτικών κινήσεων του Πεκίνου. Η τακτική αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία με δεδομένο ότι η Κίνα αγωνίζεται να ενισχύσει απότομα τις οικονομικές κυρίως, αλλά και τις αμυντικού χαρακτήρα συμφωνίες της, που εκτείνονται από την Ασία, στην Μέση Ανατολή έως την νότιο Ευρώπη, μέσω της πολυπoίκιλης μακροχρόνιας πρωτοβουλίας των Μεγάλων Εμπορικών Διαδρόμων (BRI).<br /><br />Η αφετηρία της επιτάχυνσης της κινεζικής πρωτοβουλίας BRI σημειώνεται στην περίοδο που οι ΗΠΑ, με την προηγούμενη κυρίως κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ, επιδεικνύουν μία έλλειψη ενδιαφέροντος για μεγάλης κλίμακας δραστηριότητες στην Μέση Ανατολή. Η αποχώρηση από την συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, η αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων από το μεγαλύτερο μέρος της Συρίας, σηματοδοτούν μεταβολές που αξιοποιούνται ταχύτατα από το σινο-ρωσικό δίπολο. Αντίθετα η Ινδία παραμένει προσηλωμένη στην στρατηγική περιορισμού της Κίνας, χωρίς να αποκλίνει από τους μακροχρόνιους στόχους της.</div><div><br />Τα ρωσικά σχέδια<br /><br />Η ανακοίνωση όμως της συμφωνίας των Εμιράτων με το Ισραήλ τον Αύγουστο του 2020, με την ισχυρή παρέμβαση των Αμερικανών, στοιχειοθετεί την έναρξη των προσπαθειών για την δημιουργία ενός νέου διαδρόμου συνεργασιών που αναπτύσσεται από τις ΗΠΑ και εκτείνεται από το Ισραήλ και το Κουβέϊτ, προς τα Εμιράτα και το Μπαχρεϊν, σε κάποιο βαθμό και προς την Σαουδική Αραβία, για να καταλήξει στην Ινδία. Πάντως όπως οι κινεζικές ενέργειες στην Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία (όπως του διμήνου Οκτωβρίου-Νοεμβρίου στο Ιράκ και στην Κασπία) υπαγορεύονται κυρίως από ενεργειακά κίνητρα και η αφετηρία της δημιουργίας του διαδρόμου ΗΠΑ-Ισραήλ-Εμιράτα-Ινδία, επηρεάζεται από ενεργειακά κριτήρια.<br /><br />Αναμφίβολα οι εξελίξεις συμβαδίζουν με την λογική του ότι ο ενεργειακός τομέας και ειδικά του αργού πετρελαίου και του φυσικού αερίου, προβλέπει την διάθεση τεραστίων κεφαλαίων, δεξαμενοπλοίων, εξοπλισμού, τεχνολογίας και φυσικά προσωπικού που συχνά καλύπτει την πραγματική του ιδιότητα, εξυπηρετώντας κυρίως υπηρεσίες πληροφοριών. Παράλληλα δημιουργούνται εμπιστευτικοί απροσπέλαστοι λογαριασμοί, ενώ άτομα των υπηρεσιών πληροφοριών, εμφανίζονται με την ιδιότητα των εξειδικευμένων τεχνικών ή ειδικών σε θέματα ασφαλείας.<br /><br />Αλλά και στις μεταφορές τα δεξαμενόπλοια που υποχρεωτικά διαθέτουν σύστημα AIS, που ενισχύει δραστικά την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και μεταδίδει πληροφορίες για το σκάφος συμπεριλαμβάνοντας και το γεωγραφικό του στίγμα, έχουν την δυνατότητα να το θέτουν εκτός λειτουργίας, εξαφανίζοντας τα ίχνη τους. Συχνά πολλές χώρες που επιχειρούν να διεξάγουν αθόρυβα κάποιες δραστηριότητες το απαιτούν, δεδομένο γνωστό στον Ρώσο πρόεδρο και αναμφίβολα οι 28 συμφωνίες με την Ινδία αποτελούν την αφετηρία των νέων σχεδίων του για την χώρα. Στο βάθος ελλοχεύει αναπόφευκτα και η εξομάλυνση των σχέσεων της Ινδίας με την Κίνα και η ανατροπή των αμερικανικών σχεδίων.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι Ρώσοι έπιασαν στον ύπνο τους Αμερικανούς στην Ινδία

Ηλιόπουλος Γιώργος Με τους Αμερικανούς να ευελπιστούν πως μετά και την σχετικά πρόσφατη συμφωνία τους με την Αυστραλία, που οδηγεί στην γνωσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μπορεί το drone Akinci να δώσει στην Τουρκία υπεροπλία στον αέρα;

<img height="339" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/akinci.jpg" width="714" /><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Η Τουρκία, για την ακρίβεια η εταιρεία Baykar Makina, είναι στην τελική ευθεία για να ολοκληρώσει τις δοκιμές για το οπλισμένο drone Akinci. Τούρκοι αξιωματούχοι επαινούν το νέο drone και ο Ισμαήλ Ντεμίρ, επικεφαλής της Υπηρεσίας για τις Αμυντικές Βιομηχανίες (SSB), ευχαρίστησε όλους όσους συνέβαλαν στην ανάπτυξη του Akinci. Ο Σελτζούκ Μπαϊρακτάρ, διευθυντής Τεχνολογίας της Baykar και γαμπρός του Ερντογάν, έχει επίσης εκφράσει τη χαρά του για τις δοκιμές, ανακοινώνοντας ότι το Akinci θα μπει σύντομα σε μαζική παραγωγή.<br /><br />Το drone Bayraktar Akinci είναι το πιο εξελιγμένο που έχει κατασκευαστεί από την Τουρκία μέχρι σήμερα. Ωστόσο, η Άγκυρα δεν μπορεί να βασιστεί στα Akinci για να υποκαταστήσει την αεροπορική της δύναμη, η οποία έχει ανάγκη εκσυγχρονισμού, ο οποίος μπορεί να πραγματοποιηθεί ή με την απόκτηση μαχητικού πέμπτης γενιάς ή με την ανάπτυξή του (υπό προϋποθέσεις) κάποια στιγμή την επόμενη δεκαετία.<br /><br />Οι λόγοι που ώθησαν την Τουρκία να αναπτύξει την παραγωγή drones είναι δύο:<br />Πρώτον το γεγονός ότι στερεύουν τα ανταλλακτικά για τα τουρκικά F-16 και ότι έχει αποκλειστεί οριστικά από το πρόγραμμα F-35.<br />Δεύτερον, η σπανιότητα πιλότων, λόγω μαζικών αποτάξεων (ανέρχονται σε πάνω από 250), επειδή ο Ερντογάν είναι παθολογικά καχύποπτος για τη νομιμοφροσύνη της Πολεμικής Αεροπορίας.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό το drone Akinci σχεδιάστηκε για να έχει δυνατότητες εναέριας μάχης. «Κατασκευάζοντας το Akinci, η Τουρκία ελπίζει να επεκτείνει τη στρατιωτική της εμβέλεια στην περιοχή και να αντισταθμίσει, έστω και κλασματικά, την απώλεια των αεροσκαφών F-35», ανέφερε ο Τούρκος αναλυτής Μετίν Γκουρτζάν. Το Akinci έχει εκπέτασμα (άνοιγμα πτερύγων) 20 μέτρων, ικανότητα πτήσης 24 ωρών σε υψόμετρο έως και 12 χλμ, φέροντας οπλικό φορτίο 1350 κιλών. Οι ουκρανικής κατασκευής στροβιλοελικοφόροι (turboprop) κινητήρες AI-450 παρέχουν ισχύ «450 ίππων, αλλά μπορεί να εξοπλιστεί με κινητήρες 750 ίππων, ή εγχώριας κατασκευής κινητήρες 240 ίππων», σύμφωνα με τουρκικά ΜΜΕ.<div><br />Η εμπλοκή της Ουκρανίας<br /><br />Για να καταστεί δυνατή η συνεργασία με την ουκρανική Ivchenko-Progress, η Baykar Defense δημιούργησε μια κοινοπραξία με την ουκρανική εταιρεία Ukrspetsexport (μέλος του ομίλου Ukroboronprom) με την ονομασία “Ασπίδα της Μαύρης Θάλασσας”. Αυτή η τουρκο-ουκρανική εταιρεία είναι επιφορτισμένη με την από κοινού δημιουργία όπλων ακριβείας και τεχνολογιών αεροδιαστημικής.<br /><br />Σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο της Ukroboronprom, Πάβλο Μπούκιν, το Akinci θα παραχθεί κυρίως για τις τουρκικές και ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις, αλλά μπορεί επίσης να εξαχθεί. Ο ίδιος τόνισε επίσης ότι το drone Akinci θα χρησιμοποιήσει τους ίδιους τύπους βαρέων πυρομαχικών με τα συμβατικά μαχητικά αεροσκάφη. Αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί όφελος για τους χειριστές, επειδή θα απλοποιήσει την εφοδιαστική αλυσίδα.<br /><br /></div><div>Οι δυνατότητες του drone Akinci<br /><br />Το Akinci θα φέρει ποικιλία όπλων, συμπεριλαμβανομένων των ίδιων “έξυπνων μικρών βομβών” (Smart Micro Munitions) MAM-L που φέρει και το Bayraktar TB2 εκτός από τις βόμβες γενικής χρήσης. Σύμφωνα με πληροφορίες, μπορεί επίσης να φέρει τουρκικής κατασκευής πυραύλους αέρος-αέρος Bozdoğan (εντός οπτικής εμβέλειας) και Gökdoğan (πέραν οπτικής εμβέλειας). Το Akinci μπορεί ακόμη και να εκτοξεύσει τους πυραύλους κρουζ μεγάλου βεληνεκούς Roketsan SOM, που μπορούν να χτυπήσουν στόχους από απόσταση 250 χλμ.<br /><br />Εδώ κρύβεται μια πλάνη. Η κατασκευάστρια λέει ότι μπορεί να φέρει 1300 κιλά οπλικό φορτίο, αλλά αυτό κατανέμεται σε έξι ή οκτώ φορείς στα πτερύγια. Πάντως, δεν έχουν τοποθετηθεί στα πρωτότυπα. Είναι, πάντως, αμφίβολο αν μπορεί να μεταφερθεί ο βάρους 500 κιλών Roketsan SΟΜ που τόσο θα ήθελε η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία. Και βέβαια τέτοιο φορτίο είναι αναπόφευκτο να επηρεάσει αρνητικά την ταχύτητα, την ευελιξία και το ίχνος που αφήνουν τα εξωτερικά αναρτώμενα φορτία. Ακόμη, όμως, πολλά έχουν να γίνουν ώστε όλα τα απαιτούμενα να ενσωματωθούν στο αερόχημα.<br /><br />«Όλα αυτά το καθιστούν μια πολύ εντυπωσιακή πλατφόρμα οπλικών συστημάτων. Ίσως ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι θα εξοπλίζεται με εγχώριας κατασκευής αισθητήρες και ραντάρ. Το drone θα είναι εξοπλισμένο με εγχώρια ανεπτυγμένα συστήματα, όπως ένα ραντάρ πολλαπλών ρόλων “ενεργητικής” ηλεκτρονικής σάρωσης, ένα ραντάρ συνθετικής απεικόνισης (SAR) και σύστημα κατάδειξης κινούμενων στόχων (GMTI), σύστημα παρακολούθησης ευρείας περιοχής, σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου και αναγνώρισης σήματος και συστήματα δορυφορικών επικοινωνιών, το άθροισμα των οποίων καθιστά τα Akinci το καλύτερο στοιχείο ISTAR+C3 που έχει ο τουρκικός στρατός… Η Άγκυρα βλέπει τους Akinci ως το κύριο εναέριο όχημα για την απόκτηση πληροφοριών, την επιτήρηση στόχου (ISTAR) και την εκτέλεση εντολών-ελέγχου-επικοινωνίας (C3) την επόμενη δεκαετία», έγραψε ο αμυντικός αναλυτής Μετίν Γκουρτζάν.</div><div><br />Καλό το Akinci, αλλά μαχητικό δεν είναι<br /><br />Παρόλα αυτά, το Akinci είναι μια σχετικά βραδυκίνητη πλατφόρμα (350 χλμ ανά ώρα), η οποία λόγω διαστάσεων είναι ορατή από τα περισσότερα ραντάρ ή και ηλεκτρο-οπτικούς αισθητήρες στην εμβέλεια των οποίων μπορεί να βρεθεί. Επιπλέον, δεν είναι γνωστό πως θα επηρεαστεί το πρόγραμμα παραγωγής του από κυρώσεις, οι οποίες εμποδίζουν την χρήση κάποιων κρίσιμων υποσυστημάτων για αισθητήρες και ηλεκτρονικά. Ήδη, υποσυστήματα χαμηλής τεχνολογίας από την τροφοδοσία καυσίμων πρέπει να αναζητηθούν πέραν του αρχικού προμηθευτή στην Βρετανία, ενώ ηλεκτροοπτικοί αισθητήρες (που δεν φέρουν τα πρωτότυπα) πρέπει πλέον να βρεθούν εκτός Καναδά.<br /><br />Δεν προκαλεί καθόλου έκπληξη το γεγονός ότι η Τουρκία επενδύει σε όλο μεγαλύτερα και πιο προηγμένα drones, όπως το Akinci, καθώς ταιριάζει καλά με το είδος των συγκρούσεων που αντιμετωπίζει (ή δημιουργεί) η Τουρκία στην περιοχή. Ααυτό το drone είναι σίγουρα χρήσιμο σε περιβάλλοντα συγκρούσεων χαμηλής έντασης, όπως η Συρία, η Λιβύη και το Ναγκόρνο Καραμπάχ, όπου δεν υφίσταται υψηλής αποτελεσματικότητας αεράμυνα. Το Akinci, όμως, δεν μπορεί κατ’ ουδένα τρόπο να υποκαταστήσει τα μαχητικά αεροσκάφη, ειδικά τα υπερσύγχρονα.<br /><br />Το πρόγραμμα ανάπτυξης τουρκικού μαχητικού αεροσκάφους πέμπτης γενιάς, του TAI TF-X, είναι απίθανο να τεθεί σε λειτουργία μέχρι το 2030 για διάφορους λόγους. Πέρα από αυτό το πρόβλημα, η Τουρκία θα δυσκολευτεί να αγοράσει αεροσκάφη 4,5 γενιάς για να αντικαταστήσουν σταδιακά τον γηράσκοντα στόλο των F-16 τέταρτης γενιάς και ακόμη και των παλαιότερων F-4.<br /><br />Όπως είναι γνωστό, η Άγκυρα έχει ζητήσει από τις ΗΠΑ να προμηθευτεί 50 F-16 τελευταίας έκδοσης και να εκσυγχρονίσει άλλο 80 από τον στόλο που διατηρεί. Επιδιώκει, μάλιστα, να χρηματοδοτήσει εν μέρει αυτά τα προγράμματα με τις προκαταβολές που έχει καταβάλει στους Αμερικανούς στο πλαίσιο του προγράμματος συμπαραγωγής του μαχητικού F-35, από το οποίο αποκλείστηκε.<br /><br />Ούτε μπορεί η Τουρκία να αποκτήσει ρωσικά ή κινεζικά μαχητικά, χωρίς να ρισκάρει την πλήρη αποπομπή της από το ΝΑΤΟ και την άκρατη πλέον οργή της Ουάσιγκτον, αλλά και άλλων συμμάχων, οι οποίοι μέχρι τώρα δείχνουν ανοχή. Έτσι, ενώ το drone Akinci είναι εντυπωσιακό επίτευγμα, δεν είναι το αεροσκάφος που η Τουρκία χρειάζεται για να εκσυγχρονίσει την αεροπορική της δύναμη, ώστε να είναι αξιόμαχη τις επόμενες δεκαετίες. Προς το παρόν όμως αυτό μπορεί να κάνει κι αυτό κάνει.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μπορεί το drone Akinci να δώσει στην Τουρκία υπεροπλία στον αέρα;

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Η Τουρκία, για την ακρίβεια η εταιρεία Baykar Makina, είναι στην τελική ευθεία για να ολοκληρώσει τις δοκιμές για το ο...

Διαβάστε την συνέχεια

Με τα ίδια αεροσκάφη οι τουρκικές παραβιάσεις… οι πιλότοι μας καταγράφουν.

<img height="348" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/12/211224055727_Greek-Rafale-1024x557.png" width="728" /><br /><br />Επιχειρούν να δημιουργήσουν την εντύπωση μιας υγιούς, ισχυρής πολεμικής αεροπορίας, μιας δύναμης που μπορεί να πράττει έκνομες ενέργειες μη υπολογίζοντας ποιος είναι ο διώκτης της.<br /><br />Η επανεμφάνισή της σε μεγάλους αριθμούς, εντός του FIR Αθηνών και του Εθνικού Εναέριου Χώρου, ύστερα από αρκετό καιρό μαρτυρά ένα ακόμη ξέσπασμα και επιπλέον πως η Τουρκική πολεμική αεροπορία έχει κρατήσει ορισμένα από τα 200 και πλέον F-16 σε πτητική κατάσταση.<br /><br />Σίγουρα όμως το γεγονός πως οι πιλότοι της Ελληνικής πολεμικής αεροπορίας, σύμφωνα με πληροφορίες, καταγράφουν στο κάθετο ουραίο τους ίδιους αριθμούς στα μαχητικά των Τούρκων, μαρτυρά ότι αυτά έχουν και με αυτά θα πορεύονται.<br /><br />Τουλάχιστον μέχρις ότου ξεκαθαρίσει η κατάσταση με το πρόσφατο LOR που απέστειλαν προς τις Ηνωμένες Πολιτείες για το αίτημα αγοράς αλλά και αναβάθμισης μέρους του τουρκικού αεροπορικού στόλου των F-16.<br /><br />Άλλωστε κανείς δεν ξεχνά τις δημόσιες παραδοχές των κυρίων Ερντογάν και Ακάρ για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η τουρκική πολεμική αεροπορία, όπως επίσης και τις προσπάθειες εξεύρεσης λύσεων που κάνουν .<br /><br />Από την άλλη πλευρά οι Επιτελείς και τα «γεράκια» της Πολεμικής Αεροπορίας γνωρίζουν πολύ καλά ότι αυτές τις ημέρες της Χριστιανοσύνης, οι Τούρκοι πάντοτε θέτουν το γνωστό έκνομο σχέδιό τους σε πλήρη εφαρμογή.<br /><br />Και μάλιστα οι υπερπτήσεις της Πέμπτης έλαβαν άμεση απάντηση από τα «μπλε φτερά», με τα Mirage 2000-5 της 331 μοίρας «Θησέας» ν’ απογειώνονται μετά το scramble για να διώξουν τους Τούρκους εισβολείς.<div><br />Βράζουν στην Τουρκία με τα Rafale<br /><br />Το νέο «ξεμύτισμα» της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας έρχεται 26 ημέρες πριν την πρώτη, ιστορική προσγείωση των πρώτων 6 Rafale FR3 στην 114 Πτέρυγα Μάχης στην Τανάγρα και αμέσως μετά τις δηλώσεις του Έλληνα πρωθυπουργού από την Βουλγαρία που ανέλυσε τις Εθνικές θέσεις περί του σεβασμού στο Διεθνές Δίκαιο αλλά και για το τουρκικό casus belli.<br /><br />Η τακτική του ξεσπάσματος ωστόσο γνωστή, με υπερπτήσεις και μαζικές παραβιάσεις από τουρκικά μαχητικά σε όλο το μήκος του ανατολικού FIR Αθηνών. Αλλά με παραμονές ελάχιστων λεπτών! Δηλαδή οι Τούρκοι αεροπόροι ναι μεν γράφουν τον αριθμό παραβιάσεων που μπορούν εντός του Ελληνικού ουρανού, αλλά όταν στο ραντάρ τους δουν πως πλησιάζουν τα «γεράκια» της Αθήνας, τότε σπεύδουν να περάσουν ξανά στον τουρκικό εναέριο χώρο και ουσιαστικά αποφεύγουν να βρεθούν στο εναέριο «τετ α τετ» που θα καταλήξει στην προσωπική τους τραγωδία.<br /><br />Τα τελευταία 24ωρα μπορεί κανείς να παρατηρήσει ότι οι μαζικές παράνομες είσοδοι στον Ελληνικό ουρανό έγιναν με αφορμή τουρκική άσκηση στ’ ανατολικά της Ρόδου, αλλά εκείνο που θέλουν να περάσουν είναι ότι θα συνεχίσουν με κάθε μέσο και τρόπο να διατηρήσουν όλες τις αιτιάσεις τους, ακόμη κι αν αυτό είναι Μη Επανδρωμένο Αεροσκάφος.</div><div><br />Βλέπουν περαιτέρω ένταση στον αέρα<br /><br />Το ενδιαφέρον είναι ότι στις περισσότερες περιπτώσεις τα οπλισμένα τουρκικά αεροσκάφη είναι σχεδόν πάντα ένα ζεύγος κι όλα τα υπόλοιπα είναι άοπλα. Μοναδική εξαίρεση η 22α Δεκεμβρίου που τα οπλισμένα ήταν 6 σ’ ένα σύνολο μαχητικών 20.<br /><br />Ο μεγαλύτερος αριθμός των τουρκικών αεροσκαφών εγκαταλείπουν τον Ελληνικό ουρανό όταν προσεγγίζουν τα Ελληνικά φτερά και ορισμένες μόνο φορές μένουν πίσω οι σχετικά πιο έμπειροι για να εμπλακούν. Αλλά και τότε η ποιοτική διαφορά είναι τεράστια, σε τακτική, γνώσεις και ταπεραμέντο.<br /><br />Σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές από το αεροπορικό Επιτελείο δεν αποκλείεται και το εορταστικό Σαββατοκύριακο να επαναληφθούν ακριβώς τα ίδια, αλλά οι έκνομες ενέργειες των Τούρκων εκτιμάται από τις ίδιες πηγές ότι θα συνεχιστούν και ίσως γίνουν ακόμη πιο προκλητικοί όσο πλησιάζει η 19 Ιανουαρίου, η ημερομηνία δηλαδή που τα Rafale F3R θα προσγειώνονται στην Τανάγρα.<br /><br />Η ανάλυση της παραβατικής συμπεριφοράς των γειτόνων μας την 23η Δεκεμβρίου σε αριθμούς όπως την δημοσιεύει το Επιτελείο<br /><br />ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΙ : 3 (3×2 F-16)<br /><br />ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΑ : 1 F-16<br /><br />ΣΥΝΟΛΟ Α/Φ : 7<br /><br />ΟΠΛΙΣΜΕΝΑ : 2<br /><br />ΠΑΡΑΒΑΣΕΙΣ : 4<br /><br />ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ : 39 (2 υπερπτήσεις)<br /><br />ΕΜΠΛΟΚΕΣ : –<br /><br />ΠΕΡΙΟΧΗ : Βορειοανατολικό και Κεντρικό Αιγαίο</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Με τα ίδια αεροσκάφη οι τουρκικές παραβιάσεις… οι πιλότοι μας καταγράφουν.

Επιχειρούν να δημιουργήσουν την εντύπωση μιας υγιούς, ισχυρής πολεμικής αεροπορίας, μιας δύναμης που μπορεί να πράττει έκνομες ενέργειες μη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Θα τους πάρουμε την Σμύρνη αν επεκτείνουμε τα χωρικά ύδατα στα 12 ν.μ….

<img height="360" src="https://i1.prth.gr/images/963x541/files/2021-12-24/casus-belli-12_2.png" width="789" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Επιχειρεί να «εξηγήσει» γιατί είναι σε ισχύ το casus belli – Αποκαλεί το Αιγαίο «Θάλασσα των Νήσων».</span></h3><div><b>Παναγιώτης Σαββίδης</b><br />To τουρκικό Casus Belli κατά της Ελλάδας «αναλύει» σημερινό πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της φιλοκυβερνητικής εφημερίδας Aydinlik, επαναλαμβάνοντας τις πάγιες προκλητικές θέσεις της Άγκυρας και ερμηνεύοντας το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας, σύμφωνα με τα συμφέροντα και τις επιδιώξεις της Τουρκίας στο Αιγαίο Πέλαγος και στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Το δημοσίευμα υποστηρίζει πως η Ελλάδα μετά την επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. στο Ιόνιο Πέλαγος πριν από ένα χρόνο, ετοιμάζει παρόμοια κίνηση και στην «Θάλασσα των Νησιών», όπως αποκαλούν πλέον οι Τούρκοι το Αιγαίο, αναφέροντας δηλώσεις του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη πως πρόκειται για αναφαίρετο δικαίωμα της χώρας μας.<br /><br style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; letter-spacing: -0.475px;" /><div class="bannerWrp stickyBanner configurable-element mceNonEditable server-side-component isVideo" data-component="Atcom.Sites.ProtoThema.Components.HtmlSnippets.Banner" data-configuration-type="Atcom.Sites.ProtoThema.Models.Banners.BannerConfiguration, Atcom.Sites.ProtoThema" data-plugin-mobsticky="" style="background-color: white; border: 0px; box-sizing: border-box; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; font-stretch: inherit; font-variant-east-asian: inherit; font-variant-numeric: inherit; letter-spacing: -0.475px; line-height: inherit; margin: 0px; padding: 0px; text-align: center; vertical-align: baseline;"><div class="bannerCnt bannerWrp__inner" style="background: transparent; border: 0px; box-sizing: border-box; display: inline-block; font: inherit; margin: 0px; padding: 0px; position: relative; vertical-align: baseline;"><div class="bannerWrp" style="border: 0px; box-sizing: border-box; font: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><div class="mwayss_div" id="mwayss_div_951899783" style="border: 0px; box-sizing: border-box; font-family: inherit; font-size: 0px; font-stretch: inherit; font-style: inherit; font-variant: inherit; font-weight: inherit; line-height: 0; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><iframe class="mwayss_iframe" id="mwayss_iframe_951899783" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; font: inherit; height: 1px; margin: 0px; max-width: 100%; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 1px;"></iframe></div><div class="inReadVideo" id="_mwayss-59560ac79a80885bd6eb8e017a0be7141640346759174" style="border: 0px; box-sizing: border-box; font: inherit; margin: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"></div></div></div></div><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; border: 0px; box-sizing: border-box; display: flex; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; font-stretch: inherit; font-variant-east-asian: inherit; font-variant-numeric: inherit; letter-spacing: -0.475px; line-height: inherit; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1474230854243266572" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH19&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1474230854243266572&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.protothema.gr%2Fpolitics%2Farticle%2F1194740%2Fproklitiko-dimosieuma-tis-aydinlik-paromoiazei-tin-epektasi-sta-12-nm-me-tin-apovasi-sti-smurni%2F&sessionId=f61e98c12649b0efcd28ac41a90da9640ca18114&siteScreenName=protothema&theme=light&widgetsVersion=9fd78d5%3A1638479056965&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; font: inherit; height: 892px; margin: 0px; max-width: 100%; padding: 0px; position: static; vertical-align: baseline; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div><br />Η εφημερίδα υπενθυμίζει το Casus Belli της τουρκικής βουλής του 1995, εφόσον η Ελλάδα επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ, από 6 ν.μ. που είναι σήμερα. «Η απόφαση αυτή εξακολουθεί να ισχύει» τονίζει, σχολιάζοντας την πρόσφατη αναφορά Μητσοτάκη από την Σόφια στην απειλή κήρυξης πολέμου από την Τουρκία.<br /><br />Αναφορά γίνεται στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), που η Ελλάδα έχει υπογράψει και είναι μέρος, αλλά όχι η Τουρκία, τονίζοντας πως η μοναδική συμφωνία που είναι σε ισχύ είναι η Συνθήκη της Λωζάνης, σύμφωνα με τα οποία τα χωρικά ύδατα στα νησιά του Αιγαίου, καθορίστηκαν στα 3 ν.μ. «Το 1936, χρησιμοποιώντας ως δικαιολογία την απειλή του Μουσολίνι, η Ελλάδα αύξησε μονομερώς τα χωρικά της ύδατα στα 6 μίλια (…) Σήμερα, σύμφωνα με το καθεστώς των 6 ν.μ η ανοιχτή θαλάσσια περιοχή είναι 49%. Εάν η Ελλάδα αυξήσει στα 12 ν.μ, το ποσοστό των περιοχών ανοιχτής θάλασσας μειώνεται στο 20%» σημειώνει το δημοσίευμα.<br /><br /><img height="640" src="https://i1.prth.gr/images/w880/files/2021-12-24/casus-belli-13.jpg" width="638" /><br /><br />Παράλληλα τονίζει πως «δεδομένου πως η Τουρκία δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος στη Σύμβαση UNCLOS, δεν έχει συμβατική υποχρέωση που απορρέει από το άρθρο 3. Λαμβάνοντας υπόψη την ειδική κατάσταση της 'Θάλασσας των Νησιών', φαίνεται ότι οι θαλάσσιοι περιορισμοί εδώ πρέπει να γίνουν με κοινή συμφωνία», δηλαδή μοιράζοντας το Αιγαίο, σύμφωνα με τις τουρκικές επιδιώξεις και όχι με όσα ορίζει το Δίκαιο της Θάλασσας.<br /><br />«Η εφαρμογή 12ν.μ στη «Θάλασσα των Νησιών», όπου υπάρχουν σχεδόν 3.000 νησιά, νησίδες και βράχοι, κλείνει όλες τις περιοχές μετάβασης στην περιοχή και φυλακίζει την Τουρκία στη Θάλασσα του Μαρμαρά. Σε μια τέτοια εφαρμογή, στην οποία δεν είναι δυνατό να προσεγγίσει κανείς τη Μεσόγειο χωρίς να διέλθει ελληνικά χωρικά ύδατα, η ανοιχτή θαλάσσια περιοχή στη Θάλασσα των Νησιών, που είναι πλέον 49%, πέφτει κάτω από το 20% (…) επάνω από τον διεθνή εναέριο χώρο επάνω από την ανοιχτή θάλασσα, ξένα αεροσκάφη μπορούν να πετούν ελεύθερα, ενώ ο εναέριος χώρος πάνω από τα χωρικά ύδατα είναι υπό την αποκλειστική κυριαρχία του παράκτιου κράτους και δεν έχει δικαίωμα αθρώας διέλευσης από τον εναέριο χώρο του. Και πάλι, ενώ όλα τα κράτη έχουν την ελευθερία να διέρχονται από ανοιχτές θαλάσσιες περιοχές, εάν αυτές οι περιοχές μετατραπούν σε χωρικά ύδατα ενός κράτους, όλα τα δικαιώματα στο βυθό θα περάσουν στο παράκτιο κράτος. Ενώ όλα τα κράτη έχουν την ελευθερία να τοποθετούν υποθαλάσσια καλώδια και σωλήνες σε ανοιχτές θαλάσσιες περιοχές, άλλα κράτη δεν έχουν τέτοιο δικαίωμα στα χωρικά ύδατα εκτός από το παράκτιο κράτος. Επιπλέον, τα υποβρύχια που διέρχονται από τα χωρικά ύδατα ενός ξένου κράτους πρέπει να πλέουν πάνω από το νερό και το παράκτιο κράτος μπορεί να αναστείλει το δικαίωμα αθρώας διέλευσης όταν το κρίνει απαραίτητο για να διατηρήσει την ασφάλειά του. Με άλλα λόγια, το καθεστώς των 12 ν.μ. είναι απόλυτη παραβίαση της κυριαρχίας της Τουρκίας. Είναι η μετατροπή της τουρκικής υφαλοκρηπίδας σε ελληνικά χωρικά ύδατα. Δεν διαφέρει από την απόβαση Ελλήνων στρατιωτών στη Σμύρνη» αναφέρει προκλητικά το δημοσίευμα.<br /><br /><img height="490" src="https://i1.prth.gr/images/w880/files/2021-12-24/casus-belli-12.png" width="640" /><br /><br />Η Aydinlik τονίζει προκλητικά πως: «δεν υπάρχει καμία στρατιωτική, νομική ή ιστορική βάση για τις απαιτήσεις της Ελλάδας» κατηγορώντας την χώρα μας πως… «πενταπλασίασε τα σύνορά της χωρίς να κερδίσει στον πόλεμο» και πως διεκδικεί νησιά που κέρδισε η Τουρκία από τη Βενετία και τους Γενουάτες».<br /><br />Το δημοσίευμα προβάλλει προκλητικό χάρτη που κατέθεσε στον ΟΗΕ και στον Διεθνή Υδρογραφικό Οργανισμό (IHO) η Τουρκία το 2010, για τον διαχωρισμό του Αιγαίου Πελάγους από την Ανατολική Μεσόγειο, με μια νοητή γραμμή που ξεκινάει από την Ρόδο, Κάρπαθο, Κρήτη και καταλήγει στα Κύθηρα.<br /><br /><img height="406" src="https://i1.prth.gr/images/w880/files/2021-12-24/casus-belli-1.png" width="692" /><br /><br /><a href="https://www.protothema.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Θα τους πάρουμε την Σμύρνη αν επεκτείνουμε τα χωρικά ύδατα στα 12 ν.μ….

Επιχειρεί να «εξηγήσει» γιατί είναι σε ισχύ το casus belli – Αποκαλεί το Αιγαίο «Θάλασσα των Νήσων». Παναγιώτης Σαββίδης To τουρκικό Casus B...

Διαβάστε την συνέχεια