Θέλει η Ουάσιγκτον μία ελληνοτουρκική σύρραξη;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiIgyszXgICKpA4X9XmnwAS6k-GZaty6jpzavb1TSZhinOBJl4NDH6I9hJ8tE5Wc8SWP0PPx4UVCAKYt4Lqm1iDnsebUi70Ve7jZ49sphRNEmmMy2PJvY1MHXIhf5uG7d7mYHoa7SuLde0/s1600/greek-turkey-aigaio.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiIgyszXgICKpA4X9XmnwAS6k-GZaty6jpzavb1TSZhinOBJl4NDH6I9hJ8tE5Wc8SWP0PPx4UVCAKYt4Lqm1iDnsebUi70Ve7jZ49sphRNEmmMy2PJvY1MHXIhf5uG7d7mYHoa7SuLde0/s640/greek-turkey-aigaio.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Κώστας Γρίβας</b><br /> Οι ΗΠΑ δεν επιθυμούν μια σύγκρουση με την Τουρκία. Έχουν επιλέξει μια "αναγκαστική φιλία" με αυτήν, έτσι ώστε να τη διατηρήσουν, έστω και στα χαρτιά, στη δυτική αρχιτεκτονική ασφάλειας. Άρα, πολύ δύσκολα μπορούμε να περιμένουμε κάποιας μορφής στήριξη από την Ουάσιγκτον έναντι της ολοένα και εντεινόμενης τουρκικής επιθετικότητας. Υπάρχει, ωστόσο, και ένα άλλο σενάριο. <br /> <br /> Ας υποθέσουμε, ωστόσο, ότι δεν είναι έτσι, ότι οι ΗΠΑ θα καταλήξουν στο συμπέρασμα πως δεν πάει άλλο με την Τουρκία και θα επιδιώξουν να την εξοβελίσουν από τη ΝΑΤΟϊκή δομή. Ένας από τους λόγους που θα μπορούσαν να ωθήσουν την Ουάσιγκτον προς αυτήν την επιλογή είναι το ότι --εξαιτίας της στενής σχέσης με τη Ρωσία-- η Τουρκία θα μπορούσε να λειτουργήσει σαν άμμος στα γρανάζια του μηχανισμού συλλογικής άμυνας της Ατλαντικής Συμμαχίας σε περίπτωση κάποιας ρωσικής ενέργειας στη Βαλτική.<br /> <br /> Ιδιαίτερα δε αν η Μόσχα εφάρμοζε μεθοδολογίες υβριδικού πολέμου, που θα κινούνται κάτω από το "κατώφλι του πολέμου", η επαμφοτερίζουσα Τουρκία θα μπορούσε να καθυστερήσει τη διαδικασία αντίδρασης. Μία τέτοια καθυστέρηση θα πρόσφερε στους Ρώσους τον χρόνο και το απαιτούμενο παράθυρο ευκαιρίας, ώστε να πετύχουν τετελεσμένο και να βρεθούν σε πλεονεκτική θέση.<br /> <br /> Η αμερικανική ενεργειακή στρατηγική <br /> <br /> Η αδρανοποίηση της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας στις θαλάσσιες εκτάσεις νοτίως της Μεγαλονήσου, που προσπαθεί να επιτύχει η Άγκυρα, απειλεί να μεταμορφώσει ριζικά την ενεργειακή αρχιτεκτονική στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτό στρέφεται ενάντια στους αμερικανικούς στρατηγικούς σχεδιασμούς. Συγκεκριμένα, τα ενοποιημένα κοιτάσματα Ισραήλ, Αιγύπτου, Κυπριακής Δημοκρατίας και Ελλάδας θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια σημαντική ενεργειακή δεξαμενή που θα τροφοδοτούσε την Ευρώπη, μειώνοντας την εξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο. <br /> <br /> Σε αυτήν την περίπτωση η Ανατολική Μεσόγειος θα μπορούσε να αποτελέσει έναν ενδιάμεσο ενεργειακό χώρο μεταξύ Ρωσίας και Μέσης Ανατολής. Θα ενίσχυε δραστικά την ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια, θα περιόριζε τον ρόλο της Ρωσίας και θα επέτρεπε στις ΗΠΑ να επικεντρωθούν στην αντιμετώπιση της ανερχόμενης Κίνας. Όμως, η τουρκική κυριαρχία στην Ανατολική Μεσόγειο απειλεί να καταστρέψει αυτήν την προοπτική. Δεδομένης, μάλιστα, της σημερινής σχέσης Άγκυρας-Μόσχας, η Ρωσία θα επιτύχει έμμεσο πλην αποφασιστικό έλεγχο των ενεργειακών κοιτασμάτων της Ανατολικής Μεσογείου, ανατρέποντας τους αμερικανικούς σχεδιασμούς. Έτσι, η εξάρτηση της Ευρώπης από τη Ρωσία θα αυξηθεί αντί να μειωθεί.<br /> <br /> Επιπλέον, δεδομένων και των στενών σχέσεων Ιράν-Ρωσίας, θα διαμορφωθεί ένας ενιαίος ενεργειακός χώρος με τρία κέντρα (Μόσχα, Άγκυρα, Τεχεράνη) που θα απειλεί με ενεργειακό στραγγαλισμό την Ευρώπη και συνακόλουθα θα υπονομεύει την αμερικανική στρατηγική. Ακόμη, όμως, και με τη Ρωσία εκτός κάδρου, πολύ δύσκολα οι ΗΠΑ θα δέχονταν μια τόσο μεγάλη ενίσχυση του ρόλου και της ισχύος της απρόβλεπτης Τουρκίας. Κι αυτό, επειδή η Τουρκία θα μετατρεπόταν σε κλειδοκράτορα της ενέργειας στην Ανατολική Μεσόγειο. <br /> <br /> Διώχνοντας την Τουρκία από το ΝΑΤΟ <br /> <br /> Έτσι λοιπόν, μια Τουρκία εκτός ΝΑΤΟ θα μπορούσε να καταστεί προτιμότερη από μια Τουρκία εντός ΝΑΤΟ. Η έξοδός της θα μπορούσε να δρομολογηθεί από ένα πολεμικό "ατύχημα" μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Σε αυτήν την περίπτωση, θα λύνονταν τα χέρια των Αμερικανών έναντι της Τουρκίας. Θα μπορούσαν να προχωρήσουν σε ενέργειες στρατιωτικής πίεσης εναντίον της, ώστε να εξασφαλίσουν την επιθυμητή ενεργειακή αρχιτεκτονική στην περιοχή. <br /> <br /> Επιπροσθέτως, η έξοδος της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ θα μπορούσε να επιτρέψει την είσοδο σε αυτό της Κυπριακής Δημοκρατίας. Σε αυτήν την περίπτωση θα δημιουργούνταν ένας γεωπολιτικός διάδρομος στην Ανατολική Μεσόγειο, που θα ξεκινούσε από την Ελλάδα, θα πέρναγε από την Κύπρο και θα κατέληγε στο Ισραήλ. Αυτό το γεωπολιτικό οικοδόμημα θα αποτελούσε ένα φράγμα έναντι της ρωσικής παρουσίας στην Ανατολική Μεσόγειο. <br /> <br /> Θα απομόνωνε τη Συρία του Άσαντ και θα αποτελούσε βάση στήριξης για τους Κούρδους, εάν και όποτε η Δύση αποφάσιζε να διορθώσει την πολιτική του προέδρου Τραμπ. Θα μπορούσαμε να το παρομοιάσουμε με ένα ακόντιο καρφωμένο στη Μέση Ανατολή, το σώμα του οποίου θα αποτελούνταν από την Ελλάδα, την Κυπριακή Δημοκρατία και το Ισραήλ και η αιχμή του από τον κουρδικό παράγοντα στη Συρία και το κουρδικό κρατικό μόρφωμα στο Ιράκ. <br /> <br /> Επιπροσθέτως, μια παρόμοια εξέλιξη θα μπορούσε πιθανώς να ρυμουλκήσει την Αίγυπτο προς μια φιλοδυτική στρατηγική, απομακρύνοντάς την από την επαμφοτερίζουσα κατάστασή που είναι σήμερα. Μια Αίγυπτος πακτωμένη πάνω στη δυτική γεωπολιτική αρχιτεκτονική θα ήταν μάλλον προτιμότερη επιλογή για την Ουάσιγκτον από ό,τι μια ασαφής Τουρκία μέσα στο ΝΑΤΟ. Βέβαια, εδώ μπορεί να προκύψει η αντίρρηση ότι με αυτόν τον τρόπο θα προέκυπτε μια ισχυρή ρωσοτουρκική συμμαχία. <br /> <br /> Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν είναι σίγουρο ότι θα συμβεί. Μεγάλο μέρος της πολυτιμότητας της Τουρκίας για τη ρωσική στρατηγική είναι το γεγονός ότι αποτελεί μέλος του ΝΑΤΟ. Επίσης, η επιλογή της "φιλίας" με την Άγκυρα μετά την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού Su-24, σε σημαντικό βαθμό επιλέχθηκε από τη Μόσχα ως ένα είδος "έμμεσης στρατηγικής". Κι αυτό, επειδή δεν μπορούσε να τα βάλει με ένα μέλος του ΝΑΤΟ για να μην προκαλέσει την αντίδραση ολόκληρης της Συμμαχίας. Όμως, με μια Τουρκία εκτός ΝΑΤΟ παρόμοιοι φόβοι δεν υπάρχουν. <br /> <br /> Έτσι, με μια μοναχική Τουρκία, η οποία θα είναι λιγότερο πολύτιμη για τη Ρωσία από ό,τι είναι σήμερα, τα διαχρονικά ανταγωνιστικά στοιχεία στις γεωπολιτικές ταυτότητες των δύο χωρών πιθανώς να έρχονταν ξανά στην επιφάνεια. Ενδεχομένως και να οδηγούσαν την εύθραυστη ρωσοτουρκική συμμαχία σε κρίση, εξυπηρετώντας περαιτέρω την αμερικανική στρατηγική. <br /> Θερμό επεισόδιο ή ελληνοτουρκική σύρραξη <br /> <br /> Βέβαια, όλα τα παραπάνω είναι σενάρια. Σε κάθε περίπτωση, όμως, είναι μια πιθανότητα που δεν στερείται λογικής και θα πρέπει να εξεταστεί. Το πιο σημαντικό, ωστόσο, είναι να μην θεωρήσουμε ότι παρόμοιο σενάριο θα ήταν μια εξέλιξη χωρίς κινδύνους για την Ελλάδα. Μεταξύ των άλλων, αν οι ΗΠΑ ερωτοτροπούν με παρόμοιες σκέψεις, τότε δεν μπορούμε να είμαστε καθόλου σίγουροι ότι θα σπεύσουν να λειτουργήσουν πυροσβεστικά για τον τερματισμό πιθανής σύγκρουσης μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας, όπως θεωρούμε ότι θα πράξουν σήμερα για να διαφυλάξουν τη συνοχή του ΝΑΤΟ. <br /> <br /> Αντιθέτως, αν στόχος τους είναι η καταστροφή της υπάρχουσας δομής της Συμμαχίας, ώστε να την επαναδημιουργήσουν όπως επιθυμούν, τότε πιθανώς δεν θα αρκεί ένα σύντομο θερμό επεισόδιο μεταξύ των δύο χωρών. Μπορεί να βολεύει την Ουάσιγκτον μια πολεμική σύγκρουση που "δεν θα αφήσει άλλη επιλογή" στις ΗΠΑ από το να θέσουν "προσωρινά" εκτός ΝΑΤΟ την Τουρκία, ίσως και την Ελλάδα. <br /> <br /> Με το τέλος, βέβαια, της σύγκρουσης θα καλωσορίσουν εκ νέου στη Συμμαχία μια βαριά πληγωμένη Ελλάδα και πιθανώς και την Κύπρο και θα κρατήσουν έξω την Τουρκία. Πιθανώς, μάλιστα, μια βαριά πληγωμένη Ελλάδα να είναι περισσότερο χειραγωγήσιμη από τις ΗΠΑ, όταν μάλιστα αυτές θα έχουν πλέον μετατραπεί σε "αντιτουρκική" δύναμη. <br /> <br /> Σε κάθε περίπτωση, όπως ο γράφων έχει αναφέρει και σε προηγούμενο άρθρο του στο SLpress, η Ελλάδα θα πρέπει να ωριμάσει γεωπολιτικά. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να πάψει να θεωρεί ότι μπορεί να λειτουργεί ως απόφυση ισχυρότερων δυνάμεων που θα παίρνουν αποφάσεις για λογαριασμό της. Στον εξαιρετικά ρευστό κόσμο που διαμορφώνεται σήμερα δεν υπάρχουν βεβαιότητες και θα πρέπει να είμαστε εξαιρετικά καχύποπτοι. Ακόμη και "αντιτουρκικά" σενάρια, σαν αυτό που περιγράψαμε πιο πάνω, μπορεί να συνεπάγονται μεγάλα δεινά για την πατρίδα μας. Θα πρέπει, λοιπόν, να λειτουργούμε αυτόνομα χωρίς να θεωρούμε δεδομένη τη συμπεριφορά και την στρατηγική κανενός.<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Θέλει η Ουάσιγκτον μία ελληνοτουρκική σύρραξη;

Κώστας Γρίβας Οι ΗΠΑ δεν επιθυμούν μια σύγκρουση με την Τουρκία. Έχουν επιλέξει μια "αναγκαστική φιλία" με αυτήν, έτσι ώστε να...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανατροπή δεδομένων στη Συρία – Το SDF θέλει να ενωθεί με τον SAA – Άσαντ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEht7UkCSHGiSMKIooZT-kB3ENu7qW3G5TEkf87sUqLi8e25jPSy4n_aK8k2wKKoB3vmiv4ELbfvlzmd6j92pVLbfpSlD4QzqQ-0mhveZZfidOEjulYuUzwCQH0bwKddPkLlQk7s_0pz0hA/s1600/Assad_erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="380" data-original-width="610" height="398" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEht7UkCSHGiSMKIooZT-kB3ENu7qW3G5TEkf87sUqLi8e25jPSy4n_aK8k2wKKoB3vmiv4ELbfvlzmd6j92pVLbfpSlD4QzqQ-0mhveZZfidOEjulYuUzwCQH0bwKddPkLlQk7s_0pz0hA/s640/Assad_erdogan.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Ανατροπή δεδομένων έχουμε στη Συρία. Κούρδοι και Άσαντ βρίσκονται ένα βήμα από το να ενώσουν δυνάμεις, καθώς ο εχθρός τους είναι κοινός<br /> <br /> Οι Κούρδοι μαχητές στη βορειοανατολική Συρία είναι έτοιμοι να ενώσουν τις δυνάμεις τους με τον πρόεδρο Μπασάρ Ασάντ, δήλωσε ο πρόεδρος της εκτελεστικής επιτροπής του Συριακού Δημοκρατικού Συμβουλίου Ιλχάμ Έμματ.<br /> <br /> «Είμαστε έτοιμοι να ενώσουμε τις δυνάμεις μας με τον Assad», δήλωσε ο Έμματ.<br /> <br /> Βέβαια ο ίδιος είπε πως πρέπει να γίνουν κάποιες αλλαγές στο Συριακό στρατό, αλλά πλέον είναι θετικοί, κάτι που σημαίνει πως δημιουργούνται νέες εξελίξεις στη περιοχή.<br /> <br /> ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΑΣΑΝΤ<br /> <br /> Ο Μπασάρ Άσαντ επαναλαμβάνει την κατηγορία “κλέφτης” για τον Ερντογάν, ενώ αναφέρει πως με μεσολάβηση της Ρωσίας υπήρξαν 4 συναντήσεις με την Τουρκία, 2 ήταν στην Κεσεμπ και 2 στην Ρωσία, αλλά όπως λέει, αυτές δεν ήταν αποδοτικές.<br /> <br /> “Η συμφωνία Ρωσίας-Ερντογάν είναι προσωρινή, πρέπει να διαχωρίζουμε τους τακτικούς και στρατηγικούς στόχους της Ρωσίας. Ο μόνος μας εχθρός είναι ο Ερντογάν και αυτοί που του μοιάζουν. <br /> <br /> Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ο πιο καλός πρόεδρος των ΗΠΑ, για εκείνον εσωτερικό και εξωτερικό είναι το ίδιο, δεν είναι σαν τους προκατόχους του που έκαναν τα ίδια και πήραν το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.<br /> <br /> Ολες οι περιοχές που τώρα βρίσκονται υπό τον έλεγχο των Κούρδων θα επιστρέψουν πίσω, ο τελικός μας στόχος είναι ο πλήρης έλεγχος του συριακού κράτους, όπως ήταν πριν από το 2011.<br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ανατροπή δεδομένων στη Συρία – Το SDF θέλει να ενωθεί με τον SAA – Άσαντ

Ανατροπή δεδομένων έχουμε στη Συρία. Κούρδοι και Άσαντ βρίσκονται ένα βήμα από το να ενώσουν δυνάμεις, καθώς ο εχθρός τους είναι κοινός ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ρωσοτουρκική εμβάθυνση μάς προσγειώνει στην πραγματικότητα;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhfbHs25ckMbx8cFHafAnIF9ZEnXl2pjnQLZCilQpp66uW3Sbl3PMTuXHZeI06oF0ML3miHA2js-W7jAvhNAzOZAA9pXVwvQ3dsrHLqoME8kBiFMcTMPAOX1V-z3Gc0O-yrB4EDtSq4Xls/s1600/929E84990673.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="433" data-original-width="650" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhfbHs25ckMbx8cFHafAnIF9ZEnXl2pjnQLZCilQpp66uW3Sbl3PMTuXHZeI06oF0ML3miHA2js-W7jAvhNAzOZAA9pXVwvQ3dsrHLqoME8kBiFMcTMPAOX1V-z3Gc0O-yrB4EDtSq4Xls/s640/929E84990673.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Δημήτρη Τσαϊλά* </b><br /> Η τρέχουσα αντι-δυτική συμπεριφορά της Τουρκίας δεν βασίζεται στις ιδιοτροπίες ενός αυταρχικού, αντι-δυτικού και ισλαμιστού ηγέτη της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Αντίθετα, η τουρκική προσέγγιση στη ρωσική σφαίρα επιρροής, η οποία ξεκίνησε με την αγορά των S-400 που ενώ εξέπληξε αρκετούς, δείχνει τελικά να αντικατοπτρίζεται η εκπλήρωση και η εκδήλωση των μακροχρόνιων φιλοδοξιών της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής για την εξυπηρέτηση της ασφάλειας της. Όμως, το πιο ανησυχητικό για τη δύση είναι, η αξιοσημείωτη απόσυρση της αμερικανικής επιρροής από τη Μέση Ανατολή. Ενώ το 2003, οι Ηνωμένες Πολιτείες κατάρτισαν σχεδιασμό με σκοπό τη μετατροπή της ευρύτερης Μέσης Ανατολής προς όφελος των δυτικών συμφερόντων ασφαλείας, το εγχείρημα αυτό, όχι μόνο απέτυχε να εξασφαλίσει μια πιο φιλελεύθερη, ευημερούσα και σταθερή Μέση Ανατολή, αλλά και να αποξενώσει την Τουρκία, που ήταν το προπύργιο της Αμερικής στη Μέση Ανατολή, και τα απόρθητα τείχη της Ανατολικής Ευρώπης και της Ευρασιατικής, εν γένει, πολιτικής. Το μεγαλύτερο αγκάθι αυτής της οπισθοδρόμησης, είναι ότι η Ουάσιγκτον πρέπει να επανεξετάσει όλες αυτές τις πολιτικές, και όχι μόνο τη σχέση της με την Άγκυρα. <br /> <br /> Όσον αφορά τη δική μας εξωτερική πολιτική, καλείται να ασχοληθεί πιο επισταμένα με τις γεωπολιτικές αλλαγές που έρχονται. Επισημαίνεται ότι όποτε ο Ελληνισμός ησύχαζε και διατηρούσε μια στερεότυπη δυσπιστία σχετικά με την ετοιμότητα της Τουρκίας να πλησιάσει τη Ρωσία ήταν λόγω της υπόθεσης ότι η Τουρκία και η Ρωσία έχουν μοιραστεί από τη γεωγραφία, την ιστορία και τον πολιτισμό για να είναι αντίπαλοι. Η ιδέα ότι οι δύο χώρες θα μπορούσαν να είναι εταίροι ή ακόμη και σύμμαχοι φαινόταν αδιανόητη σε όσους έβλεπαν τα πράγματα με παρωπίδες. Όμως η πιο σημαντική περίπτωση της ρωσο-τουρκικής συνεργασίας, η οποία μάλιστα μας αφορά άμεσα, ήρθε κατά τη διάρκεια του λεγομένου πολέμου της εθνικής ανεξαρτησίας (1919-22) της Τουρκίας, όταν οι Ρώσοι παρείχαν ουσιαστική οικονομική και στρατιωτική βοήθεια στους Τούρκους. Ακόμη και προτού αναδειχθεί για να διεκδικήσει την ηγεσία των Τούρκων Εθνικών Δυνάμεων τον Μάιο του 1919, ο Κεμάλ προσέγγισε εκπροσώπους των μπολσεβίκων για να συζητήσουν πιθανή συμμαχία. Με την ανάληψη της διοίκησης του εθνικιστικού κινήματος των Νεοτούρκων, ακολούθησε αμέσως συμμαχία με τον Λένιν και τη Μπολσεβίκικη Ρωσία. Στη συνέχεια, η Σοβιετική Ρωσία παρέδωσε στις δυνάμεις του Κεμάλ και όπλα και χρήματα. Η προσέγγιση του Κεμάλ με τον Λένιν ήταν μια γεωπολιτική πραγματικότητα. Δεν ήταν ούτε καπρίτσιο ούτε συμβιβασμός του τουρκικού εθνικιστικού σχεδιασμού, πολύ περισσότερο δεν ήταν ιδεολογική ταύτιση. <br /> <br /> Η τουρκική «συμμαχία» με τη Σοβιετική Ρωσία κατά των αντιμαχομένων δυνάμεων αντικατόπτριζε την επιμονή του Κέμαλ στην αδιαμφισβήτητη κυριαρχία και την πλήρη ανεξαρτησία. Αυτές ήταν οι θεμελιώδεις αρχές των Νεοτούρκων που ήταν αποφασισμένοι να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο έθνος κράτος στα χαλάσματα της παρηκμασμένης αυτοκρατορίας. Το χρυσό και τα πυροβόλα όπλα που παρέδωσε η Σοβιετική Ρωσία επέτρεψαν στους Τούρκους να κυριαρχήσουν στρατιωτικά στην Ανατολία και να αψηφήσουν τη Συνθήκη των Σεβρών του 1920, με την οποία οι νικητές του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου συμφώνησαν να μοιράσουν την Ανατολία μεταξύ Βρετανίας, Γαλλίας, Ιταλίας, Ελλάδας και Αρμενίας και να αφήσουν το παρηκμασμένο Τουρκικό Σουλτανάτο στα βόρεια της Ανατολίας και ένα πιθανό κουρδικό κράτος στα νοτιοανατολικά. <br /> <br /> Η επιτυχία του Κεμάλ ήρθε με τις στρατιωτικές νίκες κυρίως εναντίον του Ελληνισμού, που καθιστούσαν άκυρη τη Συνθήκη των Σεβρών και κατέστησαν δυνατή την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας. Η Τουρκική Δημοκρατία πιθανότατα δεν θα υπήρχε εάν οι Σοβιετικοί δεν την υποστήριζαν. Ο Κεμάλ όπως ήδη αναφέραμε δεν είχε κανένα ενδιαφέρον για τον μπολσεβικισμό ως μορφή κοινωνικής οργάνωσης και μάλιστα, ήταν αυτός που κατέστειλε το αναδυόμενο Τουρκικό Κομμουνιστικό Κόμμα. Επίσης ήταν ο ίδιος που κατανόησε τις δυνατότητες των Σοβιετικών ως γεωπολιτικών συμμάχων. Η σοβιετική βοήθεια με τη μορφή χρημάτων, όπλων και πυρομαχικών ήταν κρίσιμη για την επιτυχία του στον πόλεμο της ανεξαρτησίας τους. <br /> <br /> Στη συνέχεια οι εδαφικές και άλλες απαιτήσεις του Στάλιν στην Τουρκία μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου έσπρωξαν τους Τούρκους αποφασιστικά προς τη Δύση και προς τον Οργανισμό του ΝΑΤΟ, στον οποίο προσχώρησε το 1952. Για τις επόμενες πέντε δεκαετίες, υπήρξε ο δυτικός προσανατολισμός. Ωστόσο, ακόμα και κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, η Τουρκία βρήκε μερικές φορές συμπαθητικό κοινό στη Μόσχα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, η προσέγγιση με τη Σοβιετική Ένωση, για παράδειγμα, διευκόλυνε το 1974 την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. <br /> <br /> Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης μετασχημάτισε θεμελιωδώς τη γεωπολιτική κατάσταση της Τουρκίας. Η μεγαλύτερη απειλή για την ασφάλεια της Τουρκίας είχε διαλυθεί και για πρώτη φορά εδώ και αιώνες η Τουρκία δεν μοιράζετε πλέον σύνορα με τη Ρωσία.Αρκετά κράτη μαξιλάρια (Bufferstates) με πολιτικές απομονωτισμού τώρα χωρίζουν τους δύο. Επιπλέον, η Ρωσική Ομοσπονδία κατέχει περίπου το ήμισυ του μεγέθους και είναι στρατιωτικά, λιγότερο ικανή από τον σοβιετικό πρόγονο. <br /> <br /> Έτσι σήμερα τα βαθύτερα ρεύματα του Κεμαλισμού, δηλαδή η καχυποψία προς όλες τις μεγάλες δυνάμεις, ότι επιθυμούν το διαμελισμό της και η φιλοδοξία για πλήρη ανεξαρτησία της, και γιατί όχι τη δημιουργία του νέο-οθωμανισμού, άρχισαν να επαναπροσδιορίζονται στη διαμόρφωση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Αυτή η κοσμοθεωρία έχει συσσωρευτεί στους Τούρκους μέσω του σχολείου, της στρατιωτικής θητείας και των μέσων μαζικής ενημέρωσης για πάνω από επτά δεκαετίες. Είναι δε, πολύ σκληρά συνδεδεμένη με την τουρκική μνήμη. Στις πιο σκληρές εκδηλώσεις της, είναι γνωστή ως «Σύνδρομο των Σεβρών», μια αναφορά στην αποτυχημένη Συνθήκη του 1920 που θα διαμέλιζε την Τουρκία. <br /> <br /> Πιστεύω πλέον ότι ο σύγχρονος άξονας της Άγκυρας με τη Μόσχα πρέπει να εξεταστεί με παρόμοιο τρόπο. Το μέλλον των ρωσο-τουρκικών δεσμών θα εξαρτηθεί αποφασιστικά, από το μέλλον των αμερικανο-τουρκικών σχέσεων. Αν οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Τουρκία παραμείνουν σύμμαχοι η Άγκυρα εκτιμάται απίθανο να εμβαθύνει τους δεσμούς της με τη Ρωσία πέρα από αυτό που γίνεται σήμερα. Οι ίδιες φιλοδοξίες για ανεξαρτησία και αδιαμφισβήτητη κυριαρχία που ωθούν την Τουρκία να αποστασιοποιηθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα λειτουργήσουν, ειδικά σε συνδυασμό με μια ιστορικά επικαιροποιημένη ευσπλαχνία της Ρωσίας, να γίνει στενός και ενθουσιώδης εταίρος της Ρωσίας. Η Μόσχα εκτιμάται ότι θα επιδιώξει να διευρύνει και να εκμεταλλευτεί τις διαφωνίες με την Ουάσιγκτον, ώστε να διαταράξει την εσωτερική δυναμική του ΝΑΤΟ.<br /> <br /> <br /> Συμπεράσματα <br /> <br /> Η Τουρκία, η οποία επί δεκαετίες υπήρξε σταθερός, αν και μερικές φορές δυσαρεστημένος, σύμμαχος των Ηνωμένων Πολιτειών και της Δύσης γενικότερα, τώρα προτιμά να αποστασιοποιηθεί από τη Δύση για χάρη της ασφάλειας. Αν και τολμηρή και επικίνδυνη, η αγορά των S-400 και η ευρύτερη στροφή προς τη Ρωσία δεν μπορεί να αποδοθεί στον υποτιθέμενο εξωραϊσμό του Ερντογάν, ακόμα λιγότερο στον ισλαμικό προσανατολισμό του ή σε οποιαδήποτε ιδεολογία πέρα από τον κυρίαρχο τουρκικό εθνικισμό. Η στροφή προς τη Ρωσία είναι σύμφωνη με τα βασικά θεμέλια της εξωτερικής πολιτικής που έχει θέσει ο Μουσταφά Κεμάλ και, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, στην πραγματικότητα έχει το προηγούμενο της στην προσωπική διπλωματία του Κεμάλ. Επομένως όποιος και να ήταν στη θέση του Ερντογάν, θα ακολουθούσε την ίδια πολιτική. <br /> <br /> Όσον αφορά τον Ελληνισμό το σημαντικότερο, είναι να αναγνωρίσουμε τη θεμελιώδη γεωστρατηγική πραγματικότητα, και να αποκτήσουμε απόλυτη ελευθερία δράσης και λειτουργίας που να βασίζεται στις στρατιωτικές πτυχές και τα θέματα ασφαλείας ως απάντηση σε οποιαδήποτε δεδομένη απειλή ή κίνδυνο. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος αύξησης της βάσης των εθνικών μας πόρων που θα εγγυώνται την υποστήριξη της ασφάλειάς μας. <br /> <br /> Η ανθεκτικότητα του Ελληνισμού, και η προθυμία μας για εθνική ανεξαρτησία, μεταξύ άλλων και η αξιόπιστη εθνική μας ισχύς, πρέπει να επιμένουν στις δύσκολες συνθήκες ακόμη και εν καιρώ πολέμου. Έτσι, το καθήκον της διασφάλισης της εθνικής ύπαρξης και των ζωτικών συμφερόντων διαμορφώνεται από τα ακόλουθα γενικά διδάγματα: Οι ένοπλες δυνάμεις, είναι μόνο ένα στοιχείο της γενικής εθνικής ασφάλειας. Οι ένοπλες δυνάμεις δεν είναι παντοδύναμες, και η ικανότητά τους να εκπληρώνουν τον καθορισμένο ρόλο τους και να αναλαμβάνουν τις αποστολές εξαρτάται από τη δημιουργικότητα και την εγγύηση σε εθνικό πολιτικό επίπεδο της αναγνώρισης των επαρκών συνθηκών πρωτίστως στο επίπεδο της γεωπολιτικής. Βασικές λειτουργικές παραδοχές εθνικής ασφάλειας πρέπει να είναι η μόνη βάση για τη θέσπιση πολιτικής εθνικής στρατηγικής για την εθνική ασφάλεια. Απαιτείται ετοιμότητα ακόμη και για κατάρρευση κάθε υφιστάμενου συμφώνου ή συνθήκης. <br /> <br /> «Αν θέλετε ειρήνη, προετοιμαστείτε για πόλεμο»; αυτό συνεπάγεται, την πειστική ετοιμότητα για να εγγυηθούμε τη διατήρηση των ζωτικών εθνικών συμφερόντων μας. Είναι η πιο, αξιόπιστη διασφάλιση της δημιουργίας και της διατήρησης της αποτροπής για την πρόληψη του πολέμου. Αυτή η έννοια αναφέρεται στην ικανότητα του Ελληνισμού να υπερασπίζεται τον εαυτό του με τις δικές του δυνάμεις, δημιουργώντας ταυτόχρονα και διατηρώντας μια σειρά επιλογών για δράση. <br /> <br /> Η αποτροπή, η υπεροχή στις πληροφορίες, η άμυνα και τελικά η νίκη, είναι τα συστατικά για την κυρίαρχη στρατηγική αποτροπής του Ελληνισμού για την υπεράσπιση των ζωτικών συμφερόντων μας με βάση την επίτευξη της νίκης ως σαφούς εκδήλωσης της προβολής εθνικής ισχύος. Μια τέτοια νίκη βασίζεται στην έγκαιρη προειδοποίηση του πολέμου από πηγές πληροφοριών, τη διαρκή ικανότητα ενίσχυσης της εθνικής άμυνας, και την αποτροπή των εχθρικών στόχων. <br /> <br /> Η κατάλληλη προετοιμασία για πόλεμο, επίσης απαιτεί κωδικοποίηση των ρυθμίσεων ασφαλείας που καθιερώνουν αποδεκτές παραχωρήσεις ασφαλείας. Βέλτιστη κατανομή των πόρων λόγω δημοσιονομικών περιορισμών και τον καθορισμό εθνικών προτεραιοτήτων βάσει πολιτικών συμφωνιών. Αυτά τα περιθώρια ασφαλείας επιτρέπουν τους υπολογισμούς κινδύνου στον δρόμο προς την ειρήνη. <br /> <br /> <b><i>* Ο Υποναύαρχος ε.α. ΠΝ Δημήτρης Τσαϊλάς είναι Senior recercher of Strategy International και Member of Institude for National and International Security.</i></b><br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η ρωσοτουρκική εμβάθυνση μάς προσγειώνει στην πραγματικότητα;

Του Δημήτρη Τσαϊλά* Η τρέχουσα αντι-δυτική συμπεριφορά της Τουρκίας δεν βασίζεται στις ιδιοτροπίες ενός αυταρχικού, αντι-δυτικού και ισλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η «ήπια» ισχύς δεν αποτελεί πολυτέλεια για την Ελλάδα;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzVfplwY4sF2vg0jNGKZgFjlvtgkSFJ2_rvwAkKefN7MUBl33Seu14GHMHM2Y5m0z-YbiLjULQnrl_lp8990pl2x6IZdsLWG7gCVGvqRaMd02vwsQeQZBmoKeOdwFf_a4rT3mtMVnMvq8/s1600/D396607CCF.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="432" data-original-width="650" height="424" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzVfplwY4sF2vg0jNGKZgFjlvtgkSFJ2_rvwAkKefN7MUBl33Seu14GHMHM2Y5m0z-YbiLjULQnrl_lp8990pl2x6IZdsLWG7gCVGvqRaMd02vwsQeQZBmoKeOdwFf_a4rT3mtMVnMvq8/s640/D396607CCF.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Μιχάλη Διακαντώνη*</b><br /> Οι δυνατότητες επιβίωσης, ανάπτυξης και ευημερίας ενός κράτους εξαρτώνται από τους παράγοντες ισχύος που αυτό διαθέτει. Οι θεωρητικοί των Διεθνών Σχέσεων διακρίνουν δύο βασικές κατηγορίες συντελεστών ισχύος: τη «σκληρή» ισχύ (Hard Power), η οποία αναφέρεται κυρίως στην γεωγραφική έκταση, στον πληθυσμό και στις στρατιωτικές και οικονομικές δυνατότητες που διαθέτει ένα κράτος και κατά δεύτερον, στην «ήπια» ισχύ, που περιλαμβάνει τον πολιτισμό, τις πολιτικές αξίες και την εξωτερική πολιτική μία χώρας. H βασική διαφορά ανάμεσα στις δύο αυτές μορφές ισχύος, είναι ότι η μεν «σκληρή» ισχύς βασίζεται κυρίως στον εξαναγκασμό και στην επιβολή, η δε «ήπια» στηρίζεται στη δύναμη της έλξης και στη συνεργασία.<br /> <br /> Η Ιστορία μας δείχνει ότι τα περισσότερα κράτη αξιοποιούν κυρίως τη «σκληρή» τους ισχύ για να επιτύχουν τα αποτελέσματα που επιθυμούν, είτε πρόκειται για τη χρήση ή απειλή χρήσης στρατιωτικής βίας, είτε για την επιβολή δασμών και οικονομικών πιέσεων/κυρώσεων κάθε είδους. Παρά το γεγονός ότι μεταπολεμικά συστήθηκαν διεθνείς θεσμοί πολιτικού, οικονομικού, στρατιωτικού και δικαστικού χαρακτήρα (Ηνωμένα Έθνη, ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα, Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, ΝΑΤΟ, Ε.Ε., Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης κ.α.) όταν οι διεθνείς υποθέσεις φθάνουν σε οριακές καταστάσεις, το δίκαιο φαίνεται να παραχωρεί τη θέση του στην απροκάλυπτη χρήση «σκληρής» -κυρίως- ισχύος. Κατά συνέπεια, η συζήτηση για την χρησιμότητα της «ήπιας» ισχύος, συνήθως θεωρείται άτοπη ή δευτερεύουσας σημασίας, ενώ συχνά όσοι κάνουν λόγο για την αξία της αντιμετωπίζονται ως ρομαντικοί ή ακόμη και αφελείς.<br /> <br /> Ας εξετάσουμε τώρα την περίπτωση της Ελλάδας. Ιστορικά, σε γεωγραφικό, πληθυσμιακό, στρατιωτικό και οικονομικό επίπεδο, υπήρξε πάντοτε μια χώρα μικρομεσαίας δυναμικότητας. Όλοι δε οι παράγοντες «σκληρής» της ισχύος, ακολουθούν σήμερα καθοδική πορεία. Ένας στάσιμος και γηράσκων πληθυσμός, με φθίνουσες μελλοντικές τάσεις εξαιτίας της υπογεννητικότητας, που επιπλέον χάνει την ομοιογένειά του λόγω της εισροής προσφυγικών και μεταναστευτικών ρευμάτων. Μια οικονομία που δεν έχει συνέλθει ακόμη από τη δεκαετή κρίση και αντιμετωπίζει δομικά παραγωγικά προβλήματα και ένας αμυντικός τομέας που παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του προσωπικού του, υποφέρει από την έλλειψη οικονομικών πόρων, από την απουσία μιας βιομηχανίας ικανής να τον τροφοδοτεί σε σταθερή βάση, από αναποτελεσματικές οργανωτικές δομές, αλλά και από τις άστοχες και ενίοτε διεφθαρμένες εξοπλιστικές επιλογές του παρελθόντος. Η ελληνική «σκληρή» ισχύς δεν πρόκειται να διαφοροποιηθεί ούτε σύντομα αλλά ούτε και εύκολα, καθώς για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο χρειάζονται επιπλέον υλικοί πόροι, χρονοβόρες διαρθρωτικές αλλαγές, χαρισματική και τολμηρή πολιτική ηγεσία, κοινωνική κινητοποίηση και συνοχή, αλλά και ευνοϊκό διεθνές περιβάλλον.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, η «ήπια» ισχύς, είναι μια σχετικά φθηνότερη μορφή ισχύος. Αυτό συμβαίνει γιατί η φύση της δεν είναι κυρίως υλικού χαρακτήρα, αλλά έχει περισσότερο διοικητική και πνευματική βάση. Στην περίπτωση της Ελλάδας, οι παράγοντες που συνθέτουν την «ήπια» ισχύ της, αν και δεν έχουν αναπτυχθεί στο βαθμό που πρέπει, διαθέτουν μια πρωτογενή δυναμικότητα που αν αξιοποιηθεί καταλλήλως, μπορεί να αλλάξει όχι μόνον την εικόνα της χώρας, αλλά και να επαυξήσει τους παράγοντες «σκληρής» ισχύος της. Ας επιχειρήσουμε, όμως, να εξετάσουμε κάπως αναλυτικότερα τα στοιχεία που συγκροτούν την ελληνική «ήπια» ισχύ: <br /> <br /> Α) Σε επίπεδο πολιτικών αξιών, η Ελλάδα αναγνωρίζεται διεθνώς ως η χώρα που γέννησε την έννοια της Δημοκρατίας, η οποία πέρασε πρώτα στη Ρώμη και ακολούθως μεταλαμπαδεύτηκε στο βρετανικό και αμερικανικό πολιτικό σύστημα. Η συμβολή αυτή, μαζί με την προσφορά του αρχαίου ελληνικού πνεύματος, υπήρξε καθοριστική κατά την περίοδο της ελληνικής επανάστασης, καθώς προκάλεσε ένα έντονο κύμα φιλελληνισμού, που μπορεί κανείς ακόμη να το συναντήσει στην ευρωπαϊκή και αμερικανική ήπειρο, παρά την ομολογουμένως τρωθείσα φήμη της χώρας μας εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Επιπροσθέτως, η Ελλάδα διατηρεί σε γενικές γραμμές την εικόνα μιας ανεκτικής και φιλόξενης χώρας, κάτι που καταδείχθηκε και κατά την περίοδο της έντονης προσφυγικής/μεταναστευτικής κρίσης. Χωρίς να αγνοείται η κακοδιαχείριση των οικονομικών κονδυλίων από την Ε.Ε. και οι ελλιπείς υποδομές, αν αναλογιστεί κανείς ότι οι εισροές αυτές συνέπεσαν με μία περίοδο έντονης οικονομικής και πολιτικής αστάθειας στη χώρα, μπορεί να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι Έλληνες πολίτες αντιμετώπισαν με σχετική ηπιότητα τις προκλήσεις που προέκυψαν (ιδιαίτερα αν συγκρίνουμε τα ποσοστά ακραίου εθνικισμού στην Ελλάδα με αυτά χωρών που διαθέτουν πολύ πιο προηγμένους θεσμούς, καλύτερη οικονομική κατάσταση και δεχόνται μικρότερες μεταναστευτικές πιέσεις). Επιπλέον, η Ελλάδα ανήκει σ’ ένα γεωγραφικό αλλά και πολιτισμικό πλαίσιο που ενώνει την Ανατολή με τη Δύση και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για την αξία που κατέχει η χώρα μας στη σκέψη των διεθνών γεωπολιτικών δρώντων. Εκκινώντας από την αρχαιότητα και την απόκρουση των περσικών στρατευμάτων στο Μαραθώνα και στη Σαλαμίνα, αναλογιζόμενοι τον ελληνικό ρόλο στους δύο παγκοσμίους πολέμους και κατά την ψυχροπολεμική περίοδο και φθάνοντας στη σημερινή θέση της χώρας μας ως ενός δημοκρατικού και χριστιανικού κράτους στα σύνορα της Ανατολής, η προσήλωση της Ελλάδας στις πολιτικές αξίες αυτού που με σύγχρονους όρους ονομάζουμε «Δύση», θεωρείται σημαντική για την επίτευξη κρίσιμων γεωπολιτικών ισορροπιών.<br /> <br /> Β) Η ελληνική εξωτερική πολιτική θεωρείται παραδοσιακά μετριοπαθής, χωρίς έντονες εθνικιστικές εξάρσεις ή επιθετικές στρατιωτικές πρωτοβουλίες. Παρά τις απειλές και τις προκλήσεις που δέχεται συνεχώς εξ Ανατολών αλλά και σποραδικά από τους βόρειους γείτονές της, η Ελλάδα έχει σε γενικές γραμμές επιδείξει ψύχραιμους διπλωματικούς χειρισμούς (που αγγίζουν κάποιες φορές τα όρια της ενδοτικότητας ή και της φοβικότητας). Στα διεθνή πολιτικά ζητήματα, υποστηρίζει σχεδόν αδιαλείπτως τις αποφάσεις που λαμβάνονται στο επίπεδο των θεσμών στους οποίους η ίδια συμμετέχει, ενώ λόγω της γεωγραφικής της θέσης και της ιστορικής της παράδοσης, μπορεί να συνδιαλλέγεται ανοικτά τόσο με τα κράτη των Βαλκανίων, όσο και με χώρες της Μέσης Ανατολής, αλλά και με τη Ρωσία και την Κίνα. Αυτό αποτελεί πλεονέκτημα για τη σύναψη κρίσιμων συνεργειών ή και στρατηγικών συμμαχιών και της δίνει τη δυνατοτητα να διαδραματίσει μελλοντικά το ρόλο ενός «έντιμου διαμεσολαβητή» που θα γεφυρώνει τα χάσματα που δημιουργούνται στη διεθνή διπλωματική κονίστρα.<br /> <br /> Γ) Ο μακραίωνος και πλούσιος πολιτισμός της χώρας μας, που βασίζεται αφενός στην αρχαιοελληνική, ελληνιστική και βυζαντινή της κληρονομιά, αφετέρου στην πλουραλιστική χριστιανική της παράδοση, μέσω της διεθνούς επίδρασης που ασκεί σε πολλαπλά επίπεδα (πολιτικό, επιστημονικό, εκκλησιαστικό), προσφέρει στην Ελλάδα την ευκαιρία να αναπτύξει συνεργασίες με κράτη της Δύσης και της Ανατολής. Σε αυτό το πλαίσιο, η χρήση του εργαλείου της Πολιτιστικής Διπλωματίας είναι καθοριστική για την αναμόρφωση της εικόνας της χώρας μας (rebranding) και την προσπόριση ωφελειών σε διπλωματικό και οικονομικό επίπεδο.<br /> <br /> Από τα ανωτέρω γραφέντα, συμπεραίνει κανείς ότι η Ελλάδα αποτελεί μία περίπτωση κράτους που διαθέτει ένα πρωτογενές απόθεμα «ήπιας» ισχύος. Το ερώτημα που τίθεται, είναι αν η αξιοποίηση της «ήπιας» ισχύος θα πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα για τη χώρα μας; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι καταφατική. Πρώτον, επειδή ακριβώς η Ελλάδα είναι φορέας της συγκεκριμένης ιστορικής και πολιτισμικής κληρονομιάς που δεν διαθέτουν άλλες χώρες, μπορεί να αναπτύξει διάλογο και συνεργασία με κράτη που έχουν διαφορετικό πολιτισμικό υπόβαθρο μεταξύ τους. <br /> <br /> Δεύτερον, η αξιοποίηση της «ήπιας» ισχύος αποτελεί μια συμφέρουσα και σχετικώς οικονομική επιλογή για τη χώρα μας, καθώς όπως προαναφέρθηκε, της λείπουν οι υλικοί πόροι που απαιτούνται για να αναπτύξει ουσιωδώς τη «σκληρή» της ισχύ. Αυτό σε καμία περίπτωση δε σημαίνει πως θα πρέπει να παραβλέψει τη «σκληρή» πλευρά της ισχύος της -κάτι τέτοιο θα συνιστούσε εγκληματική αμέλεια με ανεπίστρεπτες γεωπολιτικές συνέπειες- αλλά οφείλει να επιχειρήσει ένα άλμα στον ιστορικό χρόνο μέσω της παράλληλης ανάδειξης της «ήπιας» ισχύος. Η ισχύς αυτή δεν απαιτεί υπερβολικούς χρηματικούς πόρους, αλλά προϋποθέτει σαφή στρατηγικό σχεδιασμό, καλή οργάνωση, αποφασιστικότητα στη λήψη αποφάσεων, δημιουργική φαντασία, υιοθέτηση αξιόπιστων συμπεριφορών προς τρίτους, αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών, ελκυστικό και στοχευμένο nation branding και κυρίως ένα σύγχρονο και αποτελεσματικό εκπαιδευτικό σύστημα που εκτός από δεξιότητες θα καλλιεργεί και τις κατάλληλες νοοτροπίες εντός της κοινωνίας. Τρίτον, δεδομένης της επιθετικής και συχνά αντιδυτικής πολιτικής της Τουρκίας, της διαχρονικής αστάθειας της Μέσης Ανατολής, της γεωγραφικής ρευστότητας των Βαλκανίων και της οικονομικής διείσδυσης της Κίνας στην Ευρώπη, η Ελλάδα φαντάζει ως ένα δυνητικό φίλτρο εξισορρόπησης αντιτιθέμενων γεωπολιτικών συμφερόντων. <br /> <br /> Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφερθεί, πως η ανάπτυξη της «ήπιας» ισχύος δεν αποτελεί για ένα κράτος μια διαδικασία που απλώς εξελίσσεται πίσω από κλειστές διπλωματικές αίθουσες, σε πολιτιστικά και καλλιτεχνικά gala και «ελαφριές» συναντήσεις μεταξύ πολιτικών αξιωματούχων και ανθρώπων της τέχνης. Αντιθέτως, η επαύξηση της «ήπιας» ισχύος, επιτυγχάνεται μέσω της Δημόσιας αλλά -κυρίως- της Πολιτιστικής Διπλωματίας, σε επίπεδο κρατικό αλλά πρωτευόντως μη κρατικό, μέσω των ιδιωτικών δρώντων αλλά και της κοινωνίας των πολιτών. Η άσκησή της λειτουργεί παράλληλα σε οριζόντια και κάθετη διάσταση, με τους πολιτικούς, τους διπλωμάτες, τους επιχειρηματίες, τους ανθρώπους του πολιτισμού και τους πολίτες να βρίσκονται σε άμεσο διάλογο, συνεργασία και αλληλεπίδραση. Τούτου δοθέντος, η έλξη που ασκεί στους πολιτικούς δρώντες αλλά και στους λαούς άλλων χωρών η «ήπια» ισχύς, δίνει τη δυνατότητα σ’ ένα κράτος να αποκομίσει πολλαπλά οφέλη σε διπλωματικό και διαπολιτισμικό επίπεδο που μπορούν να μεταφραστούν σε άμεσα οικονομικά κέρδη, μέσω της αύξησης των εξαγωγών, των επενδύσεων, του τουρισμού και της γενικότερης διεύρυνσης των εμπορικών, επιχειρηματικών και πολιτιστικών του δεσμών.<br /> <br /> Αυτό με τη σειρά του οδηγεί σε αύξηση του ΑΕΠ και της απασχόλησης (και κατά συνέπεια του πληθυσμού), σε διεύρυνση των φορολογικών εσόδων, στη δημιουργία καλύτερων υποδομών υγείας και εκπαίδευσης (άρα και στη βελτίωση της ποιότητας του ανθρώπινου δυναμικού), στη σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος που θα ωφελήσει την ενίσχυση της παραγωγής και της εξωστρέφειας, στην αύξηση και την ποιοτική βελτίωση των αμυντικών εξοπλισμών (μέσω των αυξημένων οικονομικών πόρων που θα είναι διαθέσιμοι) και τελικά στην ενίσχυση της συνολικής ισχύος της χώρας. <br /> <br /> Όταν οι αναλυτές σε κράτη όπως οι ΗΠΑ και η Κίνα, τα οποία διαθέτουν τεράστια αποθέματα «σκληρής» ισχύος, προβληματίζονται για τις συνέπειες που θα έχει η απώλεια της «ήπιας» ισχύος τους που προκαλείται από τις εξωτερικές πολιτικές που ακολουθούν (π.χ. αλλοπρόσαλλη διπλωματία του Τραμπ στο συριακό ζήτημα και προστατευτισμός στο διεθνές εμπόριο, «επιθετικές» κινεζικές οικονομικές πολιτικές και η στάση του Πεκίνου στο ζήτημα του Χονγκ Κονγκ) χώρες με πολύ μικρότερη «σκληρή» ισχύ, όπως η Ελλάδα, δεν μπορούν να αγνοούν την ανάπτυξη της «ήπιας» ισχύος τους. Η «ήπια» ισχύς αποτελεί ένα στοιχείο που πρωτογενώς διαθέτει η Ελλάδα ως απότοκο της ιστορικής και πολιτισμικής της πορείας, μια μορφή ισχύος που βάσει των περιορισμένων δυνατοτήτων της μπορεί με οικονομικό τρόπο να αναπτύξει περαιτέρω, και τέλος, ένα εργαλείο πολιτικής που και άλλοι γεωπολιτικοί δρώντες θα ζητούσαν από τη χώρα μας να χρησιμοποιεί συχνότερα προκειμένου να επιλυθούν με καλύτερο τρόπο οι διεθνείς τους υποθέσεις. Όπως, διαφορετικά, το έχει διατυπώσει ο Έλληνας φιλόσοφος, Παναγιώτη Κονδύλης, στο βιβλίο του “Θεωρία του Πολέμου” : «H αξία μιας συμμαχίας για ένα της μέλος καθορίζεται από το ειδικό βάρος του τελευταίου στο σύνολο της συμμαχίας. Πιο λιανά: Οι σύμμαχοι αξίζουν για σένα τόσο, όσο αξίζεις εσύ γι΄ αυτούς. Καμία συμμαχία και καμία προστασία δεν κατασφαλίζει όποιον βρίσκεται μαζί της σε σχέση μονομερούς εξάρτησης».<br /> <br /> Συμπερασματικά, η «ήπια» ισχύς δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται στην Ελλάδα ως μια εναλλακτική επιλογή της «σκληρής» ισχύος, αλλά ως συμπληρωματική αυτής, ευρισκόμενη μάλιστα σε άμεση διασύνδεση και αλληλεξάρτηση μαζί της. Ως εκ τούτου, δεν αποτελεί μονάχα έναν ευέλικτο τρόπο προώθησης των διπλωματικών και διαπολιτισμικών δεσμών της χώρας μας, αλλά και ένα ιδιαίτερα αποτελεσματικό μέσο προάσπισης των εθνικών της συμφερόντων. <br /> <br /> <b><i>* Ο κ. Μιχάλης Διακαντώνης είναι οικονομολόγος, με μεταπτυχιακές σπουδές στις Διεθνείς σχέσεις και μέλος του Ελληνικού Ινστιτούτου Πολιτιστικής Διπλωματίας.</i></b><br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Γιατί η «ήπια» ισχύς δεν αποτελεί πολυτέλεια για την Ελλάδα;

Του Μιχάλη Διακαντώνη* Οι δυνατότητες επιβίωσης, ανάπτυξης και ευημερίας ενός κράτους εξαρτώνται από τους παράγοντες ισχύος που αυτό δια...

Διαβάστε την συνέχεια

Η βεντέτα του βαθέως κράτους των ΗΠΑ με τον Τ. Ερντογάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEistvY4s_Yz0G0guLCJDQy9kYD5uQGni0UrLxAbYRfd5Tc_5qC7LNrsMfKxPoB95zkGvR5c3_fr-17wxmLNmQ7rpB-NxN8AMF4EwuPHYLwKVOxFix23Io8UZEMLJ5qV0-FLRhJxgJPCT9Y/s1600/13BCB72F4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="440" data-original-width="650" height="432" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEistvY4s_Yz0G0guLCJDQy9kYD5uQGni0UrLxAbYRfd5Tc_5qC7LNrsMfKxPoB95zkGvR5c3_fr-17wxmLNmQ7rpB-NxN8AMF4EwuPHYLwKVOxFix23Io8UZEMLJ5qV0-FLRhJxgJPCT9Y/s640/13BCB72F4.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Νίκου Μελέτη </b><br /> Σε σκοτεινά μονοπάτια οδηγούνται οι σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας καθώς ακόμη κι αν ο Τραμπ βάλει και ξαναβάλει το χέρι του δύσκολα μπορεί πια να αποκατασταθεί στοιχειωδώς το ρήγμα που έχει ανοίξει βαθύ στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις και παίρνει πλέον μορφή βεντέτας των νομοθετικών Σωμάτων των ΗΠΑ έναντι του Ερντογάν, με τελευταίο δείγμα την έγκριση με συντριπτική πλειοψηφία από το Κογκρέσο απόφασης για αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων. <br /> <br /> Βουλευτές και Γερουσιαστές δεν είναι μόνοι ,αλλά και το κατεστημένο πολιτικό, στρατιωτικό, διπλωματικό της Ουάσιγκτον έχει στραφεί με οργή πλέον εναντίον του Ερντογάν και του ρόλου που ο ίδιος διεκδικεί για την Τουρκία. <br /> <br /> Η δαιμονοποίηση του τούρκου ηγέτη στην αμερικανική κοινή γνώμη για την οποία έχει φροντίσει και ο ίδιος με την πολιτική που ακολουθεί ,έχει μετατραπεί σε βαθιά καχυποψία του αμερικανικού βαθέως κράτους για τις προθέσεις αλλά και για την αξιοπιστία του Ταγιπ Ερντογάν ως Συμμάχου και στρατηγικού εταίρου των ΗΠΑ και της Δύσης. <br /> <br /> Για το αμερικανικό κατεστημένο θεωρείται σχεδόν δεδομένο ότι ο Τ. Ερντογάν εκμεταλλεύεται την ιδιορρυθμία του Αμερικανού προέδρου ,ώστε να επιβάλει μια sui generis κατάσταση στις σχέσεις της Τουρκίας με τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. ,ενώ ο ίδιος έχει στραφεί στην «αγκαλιά» του Ρώσου προέδρου Πούτιν, ο οποίος τον χρησιμοποιεί για να διεμβολίζει και να δημιουργεί ρωγμές στην Ατλαντική Συμμαχία. <br /> <br /> Κανείς δεν θέλει να χαθεί η Τουρκία, όμως όλοι γνωρίζουν ότι εάν δεν χαλιναγωγηθεί ο «Σουλτάνος» τότε θα είναι δύσκολο να διατηρηθεί και η Τουρκία ως προχωρημένο φυλάκιο της Ατλαντικής Συμμαχίας. <br /> <br /> Η επιλογή του Τ.Ερντογάν να έρθει σε αντιπαράθεση με το Ισραήλ και την Αίγυπτο, δυο πυλώνες της αμερικανικής στρατηγικής για την Μέση Ανατολή και την Αφρική , η απόφαση του να εκβιάσει το αμερικανικό Πεντάγωνο και το Στειτ Ντιπάρτμεντ για την παραχώρηση τεχνολογίας των Patriot ,που οδήγησε σε ναυάγιο την αγορά του πυραυλικού συστήματος και στροφή της Τουρκίας στους ρωσικούς S-400 και η συνεπακόλουθη ακύρωση της συμμετοχής της Τουρκίας στο πρόγραμμα παραγωγής των F-35 και τα όσα ακολούθησαν στην Συρία έχουν συνθέσει ένα εκρηκτικό σκηνικό.<br /> <br /> Σε αυτά θα πρέπει να προστεθεί η απόρριψη μέχρι τώρα όλων των αιτημάτων της Αγκυρας για έκδοση του Φετουλαχ Γκιουλεν, η γνωστή υπόθεση που εκκρεμεί με την δίωξη των σωματοφυλάκων του Ερντογάν που είχαν ξυλοκοπήσει διαδηλωτές στην προηγούμενη επίσκεψη του τούρκου ηγέτη στην αμερικανική πρωτεύουσα ,η δίωξη που ασκήθηκε στην τουρκική κρατική τράπεζα Halkbank για ξέπλυμα δισεκατομμυρίων δολαρίων από το λαθρεμπόριο ιρανικού πετρελαίου ,η απειλή του Κογκρέσου και της Γερουσίας για επιβολή κυρώσεων λόγω των S-400 και της εισβολής στην Συρία, και φυσικά η πειρατική πολιτική στην Ανατολική Μεσόγειο. <br /> <br /> Η (μη δεσμευτική) απόφαση του Κογκρέσου για την Αρμενική Γενοκτονία ήρθε ανήμερα της εθνικής εορτής της Τουρκίας, για την Ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας ,προκαλώντας οργίλες αντιδράσεις της τουρκικής ηγεσίας που έσπευσε να απορρίψει το ψήφισμα και να κατηγορήσει το Κογκρέσο ότι επιχειρεί να εμπλέξει τις σχέσεις με την Τουρκία σε εσωτερικούς ανταγωνισμούς και αντιπαραθέσεις. Και ότι η απόφαση αυτή ήταν η εκδίκηση για την τουρκική πολιτική στην Συρία. <br /> <br /> Η Τουρκική Εθνοσυνέλευση συνεδρίασε εκτάκτως προκειμένου να καταδικάσει την απόφαση του Κογκρέσου ,ενώ η Άγκυρα ζητά τώρα από τον πρόεδρο Τραμπ να απορρίψει την απόφαση για την Αρμενική Γενοκτονία. <br /> <br /> Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν έχει κρύψει την προσωπική συμπάθεια του για τον Ερντογάν αλλά είναι σαφές ότι με τους χειρισμούς του στην διάρκεια των τελευταίων μηνών για την υπόθεση των S-400 και την εγκατάλειψη των Κούρδων ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την εισβολή της Τουρκίας στην Βόρεια Συρία και την πλήρη επικράτηση της Ρωσίας , δεν έχει απεριόριστα περιθώρια χειρισμών και πλήρους αγνόησης των δυο νομοθετικών Σωμάτων. Δεν είναι τυχαίο ότι κατόρθωσε ο κ. Τραμπ να ενώσει ,εναντίον του και εναντίον της Τουρκίας, Ρεπουμπλικάνους και Δημοκρατικούς στα δυο νομοθετικά Σώματα. <br /> <br /> Βεβαίως για την τουρκική ηγεσία η απόφαση του Κογκρέσου λειτουργεί και αντίστροφα. Για τον Ταγίπ Ερντογάν η προβολή νέων «εχθρών» είναι βασικό στοιχείο της πολιτικής του και θεωρώντας ότι τελικά ο Τραμπ «καθαρίζει» για λογαριασμό του , δεν διστάζει να ανεβάσει τους τόνους και να χρησιμοποιεί πολεμική ρητορική εναντίον της Ουάσιγκτον . <br /> <br /> Υπό αυτές τις συνθήκες έχει τεθεί εν αμφιβόλω και η επίσκεψη Ερντογάν στον Λευκό Οίκο στις 13 Νοεμβρίου. Γιατί ο Τ.Ερντογάν θα ήθελε να δείξει σε όλους ότι μπορεί να συνομιλεί ως ίσος προς ίσο με τον ηγέτη τη υπερδύναμης, αλλά το προφίλ του που μόλις έχει αρχίσει να ανακάμπτει στο εσωτερικό της χώρας του δεν θα αντέξει νέα γρατσουνίσματα από διαδηλώσεις εναντίον του, από αποδοκιμασίες γερουσιαστών και βουλευτών, από καμπάνιες στα αμερικανικά ΜΜΕ εναντίον του προσώπου του. <br /> <br /> Γιατί θέλοντας και μη ο κ.Ερντογαν έχει ταυτισθεί στις ΗΠΑ με τον Ντ.Τραμπ. Και η διαφορά είναι ότι οι εχθροί του Τραμπ ασχολούνται με την εξωτερική πολιτική, την κοινωνία και με τα ΜΜΕ και διαμορφώνουν πολιτική. Οι υποστηρικτές του Αμερικανού προέδρου ίσως δεν ξέρουν κατά που πέφτει η Τουρκία..<br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η βεντέτα του βαθέως κράτους των ΗΠΑ με τον Τ. Ερντογάν

Του Νίκου Μελέτη Σε σκοτεινά μονοπάτια οδηγούνται οι σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας καθώς ακόμη κι αν ο Τραμπ βάλει και ξαναβάλει το χέρι του δύσκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία ανάμεσα στον αρμενικό και τον κουρδικό "εφιάλτη"

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhTA8iDFp_X-zzcD2bbb9ivMURojkpP-OkMJfPginrJ14APV2LT3tPCijZJVVp6ELeaEVHhRMm8Mhwm3By_aEMc_ILZPokU6hx30pTMbfvdmYNaqNo0XUBMk0I-4U0oOyRgfnDVfUsB-Y0/s1600/erdogan_psila+xeria.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="360" data-original-width="640" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhTA8iDFp_X-zzcD2bbb9ivMURojkpP-OkMJfPginrJ14APV2LT3tPCijZJVVp6ELeaEVHhRMm8Mhwm3By_aEMc_ILZPokU6hx30pTMbfvdmYNaqNo0XUBMk0I-4U0oOyRgfnDVfUsB-Y0/s640/erdogan_psila+xeria.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Κώστα Ράπτη </b><br /> Ποιό ήταν το μεγαλύτερο πλήγμα στις τουρκοαμερικανικές σχέσεις; Η αναγνώριση της Αρμενικής Γενοκτονίας από την ομοσπονδιακή Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ ή μήπως οι ανακοινώσεις του επικεφαλής του Πενταγώνου Μαρκ Έσπερ για την επιστροφή των αμερικανικών στρατευμάτων στην ανατολική Συρία όπου περιπολούν από κοινού με τους Κούρδους μαχητές του PYD. <br /> <br /> Και οι δύο κινήσεις δεν μπορούν παρά να θέσουν την Άγκυρα σε συναγερμό – διότι αφορούν την εθνική συγκρότησή της. Όμως η πρώτη αφορά το επίπεδο των συμβολισμών και αναφέρεται στο παρελθόν, ενώ η δεύτερη σε επιχειρούμενες αλλαγές του αυριανού χάρτη της περιοχής. <br /> <br /> Είναι τόσες οι φορές που ανακινήθηκε το ζήτημα της Αρμενικής Γενοκτονίας στις ΗΠΑ, χωρίς να οδηγήσει σε αναγνώριση από την κορυφή της ομοσπονδιακής εξουσίας, που τίποτε δεν αποκλείει και αυτή τη φορά, όσο και αν το μήνυμα της Βουλής ήταν ηχηρότερο από ποτέ, ένα "πάγωμα” των αμερικανικών κινήσεων την τελευταία στιγμή (πόσο μάλλον που η προγραμματισμένη για τις 13 Νοεμβρίου επίσκεψη Ερντογάν στις ΗΠΑ δεν έχει ακυρωθεί). Σε κάθε περίπτωση, στο τύπο της γείτονος χώρας εμφανίζονται τοποθετήσεις ότι η Τουρκία μπορεί να ζήσει και χωρίς να δαπανά άλλο διπλωματικό κεφάλαιο για την αποτροπή της αναγνώρισης της Γενοκτονίας. <br /> <br /> Όμως το γεγονός ότι η Ουάσιγκτον αδυνατεί, παρά τις παλινωδίες της, να "απεξαρτηθεί” από το γεωπολιτικό παιχνίδι στις όχθες του Ευφράτη και την χρησιμοποίηση του "κουρδικού χαρτιού” συνιστά για την Άγκυρα μιαν απειλή πολύ πιο υλική. Οι ελιγμοί του Ταγίπ Ερντογάν μεταξύ Τραμπ και Πούτιν, δεν δείχνουν να πετυχαίνουν παρά την απομάκρυνση του εφιάλτη ενός "μορφώματος των τρομοκρατών” υπό ξένη προστασία, κατά 30 χιλιόμετρα από τα τουρκικά σύνορα. <br /> <br /> Οτιδήποτε άλλο βρίσκεται στην τουρκο-αμερικανική ατζέντα μπορεί να διευθετηθεί σε πνεύμα συναλλαγής – όχι όμως το κουρδικό ζήτημα. Η ακόμη μεγαλύτερη σύσφιξη των σχέσεων της Άγκυρας με τη Μόσχα και την Τεχεράνη (ενδεχομένως αύριο και με την Δαμασκό) προβάλλει ως μονόδρομος. <br /> <br /> Η εσωτερική διάσταση <br /> <br /> Υπάρχει σε αυτές τις εξελίξεις μια διάσταση εσωτερικής πολιτικής, τόσο για την Τουρκία (όπου ο Ερντογάν δείχνει να κερδίζει το στοίχημα, αξιοποιώντας το κλίμα "εθνικού συναγερμού”), όσο βεβαίως και για τις ΗΠΑ όπου το Κογκρέσο αντιμετωπίζει ως αυταξία την ακύρωση κάθε πρωτοβουλίας του Τραμπ. Η εποχή κατά την οποία οι τουρκο-αμερικανικές σχέσεις καθορίζονταν από στρατηγικές προτεραιότητες, που έμεναν ανεπηρέαστες από το εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι, μοιάζει μακρινή. <br /> <br /> Όμως εν προκειμένω λειτουργεί και κάτι βαθύτερο <br /> Η Αρμενική Γενοκτονία αποτέλεσε το δραματικότερο επεισόδιο μιας ταραγμένης δεκαετίας κατά την οποία αναδύθηκε από τα ερείπια της πολυεθνικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας η οιονεί μονοεθνική Τουρκική Δημοκρατία. Η εξόντωση ή έξωση των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολίας επέτρεψε την καταρχήν ομογενοποίηση της νέας επικράτειας, με την μετατροπή των Μουσουλμάνων υπηκόων του Χαλίφη σε Τούρκους πολίτες. <br /> <br /> Όμως η διαδικασία έμενε ημιτελής όσο η μουσουλμανική ταυτότητα αρνούνταν να υποταχθεί στο όραμα μιας δυτικότροπης ελίτ. Κυρίως όμως η εθνική οικοδόμηση έμελλε να προσκρούσει την παρουσία του κουρδικού στοιχείου – και την κατοπινή πολιτική ριζοσπαστικοποίησή του. <br /> <br /> Το κλείσιμο του κύκλου <br /> <br /> Η άνοδος του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης στην εξουσία αποτέλεσε το πολλά υποσχόμενο πείραμα μιας σύνθεσης των μουσουλμανικών ευαισθησιών με έναν εκσυγχρονισμό προσφιλή στη Δύση και παράλληλα μιας εκτόνωσης του κουρδικού ζητήματος στο πλαίσιο μιας "νεο-οθωμανικής” ταυτότητας. <br /> <br /> Όμως, μιάμιση δεκαετία μετά ο κύκλος κλείνει με το κουρδικό ζήτημα σε αναζωπύρωση, τον τουρκικό εθνικισμό να δίνει και πάλι τον τόνο της πολιτικής ζωής και τις σχέσεις με τη Δύση αθεράπευτα τραυματισμένες. Πρόκειται για το αποτέλεσμα της αποτυχίας του εγχειρήματος προβολής του "τουρκικού μοντέλου” ως οδηγού για ευρύτερες "αλλαγές καθεστώτος” στη Μέση Ανατολή: Οι συνανάδοχοί του αποκλίνουν και συγκρούονται ενώ η Τουρκία ειδικότερα "εισαγωγέας” των μεσανατολικών αντιφάσεων, από τις οποίες ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ επέμενε ότι πρέπει να τηρηθούν αποστάσεις ασφαλείας.<br /> <br /> <a href="http://capital.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η Τουρκία ανάμεσα στον αρμενικό και τον κουρδικό "εφιάλτη"

Του Κώστα Ράπτη Ποιό ήταν το μεγαλύτερο πλήγμα στις τουρκοαμερικανικές σχέσεις; Η αναγνώριση της Αρμενικής Γενοκτονίας από την ομοσπονδι...

Διαβάστε την συνέχεια

Πρόσθετα στρατιωτικά τετελεσμένα επιδιώκει ο Ερντογάν στη Συρία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUyKClJqtC6x476AGDUl_RWYj24V_SG8qngGqZcqfsfFh-2ycaytBMvTjCfSZSMubIuT_Zywgqng1f1XIVWgficNVp-Im7Jde3VdIJfCWWxKRuQJTb_fQy6Vt1pZx6G9i1zsWekkMK6To/s1600/tourkikos_stratos_syria.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUyKClJqtC6x476AGDUl_RWYj24V_SG8qngGqZcqfsfFh-2ycaytBMvTjCfSZSMubIuT_Zywgqng1f1XIVWgficNVp-Im7Jde3VdIJfCWWxKRuQJTb_fQy6Vt1pZx6G9i1zsWekkMK6To/s640/tourkikos_stratos_syria.png" width="640" /></a></div> <br /> <b>Νεφέλη Λυγερού</b><br />Κλίμα για τη συνέχιση των στρατιωτικών επιχειρήσεων στη βορειοανατολική Συρία καλλιεργεί ο Ταγίπ Ερντογάν, αν κρίνουμε από τη δήλωσή του ότι «η κουρδική πολιτοφυλακή YPG δεν έχει ολοκληρώσει την απόσυρσή της σε απόσταση τουλάχιστον 30 χλμ από την τουρκική μεθόριο... Η Τουρκία επιφυλάσσεται του δικαιώματός της να εξαπολύσει κι άλλη επιχείρηση κατά της YPG στην περιοχή». Κι αυτό παρά τις επίσημες διαβεβαιώσεις της Μόσχας ότι οι Κούρδοι εγκατέλειψαν την περιοχή πριν την εκπνοή της συμφωνίας. <br /><br />Ενδεικτικό της κατάστασης, αλλά και των προθέσεων της Άγκυρας είναι ότι οι μάχες μεταξύ του συριακού και του τουρκικού στρατού στην ύπαιθρο γύρω από τη μεθοριακή πόλη Ρας αλ Άιν, συνεχίζονται. Προφανώς, οι Τούρκοι δεν θέλουν τις δυνάμεις του Μπασάρ Αλ Άσαντ στα πόδια τους και προσπαθούν με στρατιωτικά μέσα να τους απομακρύνουν από την παραμεθόριο ζώνη.<br /><br />Οι συγκρούσεις αυτές λογικά θα έπρεπε να έχουν ενεργοποιήσει τον ρωσικό παράγοντα, αλλά η Μόσχα δεν επιθυμεί προς το παρόν να τραβήξει το χαλινάρι στον Ερντογάν. Έτσι οι συμφωνηθείσες στο Σότσι κοινές ρωσοτουρκικές περιπολίες ξεκινούν σε ζώνη επτά χλμ από τα σύνορα από την 1η Νοεμβρίου. Ο Ρώσος Υπουργός Άμυνας με δηλώσεις του έκανε γνωστό πως η διαφύλαξη της ειρήνης στη Συρία, το βάρος της οποίας φέρει και ο ρωσικός στρατός στην περιοχή, δεν είναι καθόλου εύκολη, καθώς η Τουρκία παρουσιάζει δυσκολίες. Την παρουσίασε, όμως, ως μονόδρομο.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος, πάντως, δεν άφησε ασχολίαστα και τα ψηφίσματα της αμερικανικής Βουλής των Αντιπροσώπων, με τα οποία αφ’ ενός αναγνωρίζεται έπειτα από έναν αιώνα η Γενοκτονία των Αρμενίων, αφ’ ετέρου προωθείται η επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία. «Η Τουρκία δεν αναγνωρίζει την απόφαση αυτή, η οποία δεν έχει καμία αξία για την Άγκυρα», δήλωσε. <div> <br />Στην ατζέντα Τραμπ-Ερντογάν η Συρία <br /><br />Στην πραγματικότητα, η απόφαση αυτή έχει προκαλέσει μεγάλη δυσφορία και αναταραχή. Ο υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου επέκρινε έντονα τις αποφάσεις της αμερικανικής Βουλής, τις οποίες χαρακτήρισε άκυρες και εκδικητικές. Ενδεικτική της κατάστασης που επικρατεί είναι και το παιχνίδι που παίζει ο Ταγίπ Ερντογάν, εμφανιζόμενος δισταχτικός ως προς το αν θα μεταβεί τελικά ή όχι στις ΗΠΑ για να συναντηθεί με τον ομόλογό του Ντόναλντ Τραμπ στην προγραμματισμένη για τις 13 Νοεμβρίου συνάντηση.<br /><br />Αν κανείς ζυγίσει την κατάσταση, όμως, θα εντοπίσει πολλούς λόγους για τους οποίους ο Ταγίπ Ερντογάν τελικά θα περάσει τον Ατλαντικό. Έχει αποδειχθεί ότι μέχρι τώρα στις τετ-α-τετ συναντήσεις τους οι δύο πρόεδροι εξομαλύνουν τις διαφορές τους. Παρά την ανοχή, όμως, που επιδεικνύει ο Ντόναλντ Τραμπ, το αμερικανικό πολιτικό σύστημα μοιάζει να έχει φτάσει στα όριά του με την Τουρκία. <br /><br />Τρανή απόδειξη είναι το γεγονός ότι οι βουλευτές του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος εγκατέλειψαν μαζικά τη γραμμή του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για προστασία της Τουρκίας στο ζήτημα της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Το κυρίαρχο αίσθημα στην Ουάσιγκτον είναι ότι οι αμερικανικές δυνάμεις πρέπει να επιστρέψουν στη βορειοανατολική Συρία και να προστατεύσουν τους Κούρδους. <br /><br />Αυτό, ωστόσο, πια δεν είναι εύκολο. Το κενό που άφησαν οι Αμερικανοί και στη συνέχεια οι Κούρδοι το έχουν ήδη καλύψει από τη μία οι Τούρκοι κι από την άλλη ο συριακός στρατός και οι Ρώσοι. Ακόμα κι αν ο Λευκός Οίκος υπαναχωρούσε με ποιον τρόπο άραγε θα υποχρέωνε όλους τους παραπάνω να εγκαταλείψουν τις θέσεις που έχουν ήδη καταλάβει. Προφανώς, οι αμερικανικές δυνάμεις δεν είναι τόσο πολυάριθμες και ισχυρές για να επιβληθούν στρατιωτικά, παρότι μία τέτοια κίνηση δεν θα την κάνει η Ουάσιγκτον, λόγω των πολιτικών ανεξέλεγκτων πολιτικών παρενεργειών.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Πρόσθετα στρατιωτικά τετελεσμένα επιδιώκει ο Ερντογάν στη Συρία

Νεφέλη Λυγερού Κλίμα για τη συνέχιση των στρατιωτικών επιχειρήσεων στη βορειοανατολική Συρία καλλιεργεί ο Ταγίπ Ερντογάν, αν κρίνουμε από...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Συμφωνία των Πρεσπών και οι συμπληγάδες της Βόρειας Μακεδονίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiVpcBywTxK5INO91BgHGbPYO-wB2SzgxdvVhSAGPL4DcQAz6GpoYH0DdvVXLxPn2vj8Mv7rZ1XwdaMnXgQu0fePB2P3nDVmanewNtdjw6vHbIUXFPcCz12pxQWTYH1lpFrnPX501YQ1dU/s1600/Zaef.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="326" data-original-width="630" height="330" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiVpcBywTxK5INO91BgHGbPYO-wB2SzgxdvVhSAGPL4DcQAz6GpoYH0DdvVXLxPn2vj8Mv7rZ1XwdaMnXgQu0fePB2P3nDVmanewNtdjw6vHbIUXFPcCz12pxQWTYH1lpFrnPX501YQ1dU/s640/Zaef.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Ως προς το erga omnes η συμφωνία δεν αφήνει περιθώρια μη εφαρμογής ούτε εξαιρέσεις.</span></h3> <b>Πέτρος Λιάκουρας*</b><br /> Το ότι η υιοθέτηση της Συμφωνίας των Πρεσπών (ΣτΠ) από τη Βόρεια Μακεδονία δεν θα σήμαινε και αυτομάτως πράξη ανοίγματος της ενταξιακής διαδικασίας στην ΕΕ ήταν σαφές. Πρόκειται για μια διαφορετική διαδικασία στο πλαίσιο της ΕΕ.<br /> <br /> Το ότι η μετονομασία της γείτονος χώρας, όπερ συνέβη με την θέση σε ισχύ της ΣτΠ, ήταν το προαπαιτούμενο για οποιαδήποτε ένταξη τόσο στο ΝΑΤΟ όσο και στην ΕΕ είναι επίσης αναμφισβήτητο.<br /> <br /> Το ότι οι δυτικές χώρες όταν εμπλέκονταν στη διαδικασία διάλυσης της πρώην Γιουγκοσλαβίας υπόσχονταν ότι θα προσέφεραν στα νέα κράτη την προστασία και τα οφέλη από την ένταξη στους ευωρατλαντικούς θεσμούς είναι ωσαύτως αναμφισβήτητο.<br /> <br /> Όσα κράτη από την Βαλκανική κατάφεραν να ενταχθούν το 2004 άφησαν και τις πρώτες διδαχές ότι η διεύρυνση ιδίως προς ανατολάς πρέπει να μην γίνεται με σπουδή πριν οι νέες χώρες έχουν επιτύχει το επίπεδο που επιβάλλουν τα αυστηρά κριτήρια της Ένωσης.<br /> <br /> Η Αλβανία έχει περισσότερα ενδογενή – παθολογικά αίτια ως προς την εφαρμογή των θεσμών και την πάταξη της ενδημικής διαφθοράς. Ομοίως η Ελλάδα έχει θέσει προαπαιτούμενα όσον αφορά στην προστασία της ομογενούς μειονότητας και την βελτίωση του μειονοτικού νόμου.<br /> <br /> Η Βόρεια Μακεδονία, όπως μετονομάσθηκε με τη ΣτΠ, αποτελεί μια διαφορετική περίπτωση. Πρόκειται για μια χώρα που συνεργάστηκε σε ένα πλαίσιο ευνοϊκής συγκυρίας, αφού η κυβέρνηση Ζάεφ υπό το πρίσμα της συμφωνίας προσανατόλισε και προετοίμασε τη χώρα του για ένταξη στους ευρωατλαντικούς θεσμούς.<br /> <br /> Το γαλλικό veto ήταν ένα τραγικό λάθος που συνέτριψε τα όνειρα για το άνοιγμα της ενταξιακής διαδικασίας στο οποίο η Βόρεια Μακεδονία στοιχημάτισε. Οι τριγμοί από την επώδυνη συνέπεια στο εσωτερικό της γείτονος έχουν οδηγήσει σε λάθος σκέψεις και αντιδράσεις. Η πρώτη θυμωμένη δήλωση του Ζάεφ ότι η μη έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων σημαίνει πάγωμα μέρους του erga omnes διαθλάται στην ελληνική πολιτική σκηνή με έντονες αμφισβητήσεις όσον αφορά στην ισχύ και εφαρμογή του erga omnes από την πλευρά της αντισυμβαλλόμενης Βόρειας Μακεδονίας.<br /> <br /> Τι είναι αυτό που επηρεάζει η μη έναρξη της ενταξιακής διαδικασίας; Στο άρθρο 1 παράγραφος 10 της συμφωνίας υπάρχει πρόβλεψη σχετικά με την αλλαγή των υφισταμένων, κατά την έναρξη ισχύος της, υπηρεσιακών εγγράφων. Στο εδάφιο (β) της ίδιας παραγράφου ειδικότερα προβλέπεται η «πολιτική» μεταβατική περίοδος για τα έγραφα εσωτερικής χρήσης τα οποία θα προσαρμοστούν στη νέα ονομασία σε κάθε άνοιγμα κεφαλαίου στο οποίο εμπίπτουν τα αντίστοιχα έγγραφα και θα εξετάζεται η εφαρμογή από την ΕΕ. Πρόκειται για έγγραφα που έχουν εκδοθεί και υφίστανται πριν από την έναρξη ισχύος της συμφωνίας. Δεν υπάρχει κάποια άλλη διάταξη που να συνδέεται με την ευρωπαϊκή ενταξιακή διαδικασία. Τα νέα έγγραφα, που εκδίδονται μετά από την ισχύ της συμφωνίας, εμπίπτουν στην διάταξη της παραγράφου 9 του άρθρου 1 που θα ακολουθούν την νέα ονομασία, διότι υποχρεώνεται η αντισυμβαλλόμενη Βόρεια Μακεδονία, να έχει προβεί στα απαραίτητα διοικητικά μέτρα για να χρησιμοποιούν οι Αρχές τη νέα ονομασία από της ενάρξεως ισχύος της συμφωνίας. Είναι σαφής ο διαχωρισμός και η δέσμευση εφαρμογής.<br /> <br /> Η έναρξη ισχύος και εφαρμογή της συμφωνίας δεν τέθηκε υπό κανένα όρο ούτε αίρεση της έναρξης ενταξιακής διαδικασίας. Κείμενο από το οποίο απορρέουν οι όροι είναι μόνο η συμφωνία. Και η ερμηνεία, σύμφωνα με το δίκαιο των συνθηκών, γίνεται επί τη βάσει της συνήθους έννοιας των γραπτών όρων της συμφωνίας, γίνεται με καλή πίστη και πάντοτε υπό το φως του αντικειμένου και του σκοπού της συμφωνίας, που εν προκειμένω είναι η ergaomnes εφαρμογή της επίλυσης του ονοματολογικού. Όπου η συμφωνία ορίζει την εμβέλεια του erga omnes το διατυπώνει expressis verbis. Με αποκορύφωμα τις συνταγματικές αλλαγές που είναι προϋπόθεση της erga omnes εφαρμογής και στο εσωτερικό.<br /> <br /> Το να είναι η ΕΕ ένα ισχυρό πολιτικό κίνητρο για τη γείτονα χώρα για να πείσει το κοινό της προς τη θετική αποδοχή της συμφωνίας δεν μεταβάλλει τους όρους της συμφωνίας. Μπορεί να δικαιολογεί την ανάγκη στο εσωτερικό αλλά δεν μπορεί να εγερθεί έναντι της αντισυμβαλλόμενής της, τής Ελλάδας, η οποία προσδοκά μια καλή τη πίστει εφαρμογή και όχι με όρους που δεν διατυπώνονται στη συμφωνία. Εξάλλου από καμία διάταξη δεν προκύπτει ότι η ισχύς και η εφαρμογή της ΣτΠ εξαρτάται από την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Ως προς το erga omnes η συμφωνία, πέρα από τη μεταβατική διάταξη του εδαφίου (β) της παρ. 10 του άρθρου 1, δεν αφήνει περιθώρια μη εφαρμογής ούτε εξαιρέσεις.<br /> <br /> Η Ελλάδα πρέπει να εκφράσει με σαφήνεια την ερμηνεία αυτή και να παρακολουθεί ανελλιπώς την εφαρμογή του erga omnes, όπως διατυπώνεται στη συμφωνία, και να διαμαρτύρεται σε περιπτώσεις μη εφαρμογής. Εξάλλου από κάθε πλευρά έχει δηλωθεί αυτό που η Σύμβαση του 1969 για το Δίκαιο των Συνθηκών στο άρθρο 26 ορίζει υπό τον τίτλο pacta sunt servanda: Κάθε συμφωνία σε ισχύ δεσμεύει τα συμβαλλόμενα μέρη και πρέπει να τηρείται από τα μέρη με καλή πίστη.<br /> <br /> Η μη τήρηση συνεπάγεται παραβίαση και έγερση διεθνούς ευθύνης. Η ενταξιακή διαδικασία προεξοφλούσε ένα μέτρο παρακολούθησης υπό την οπτική του veto. Πέραν αυτού, όμως, η Ελλάδα διατηρεί το δικαίωμα να διαμαρτυρηθεί για κάθε παραβίαση και να ζητήσει την διακοπή της παραβίασης και την άμεση εφαρμογή της συμφωνίας. Διαφορετικά, αν δεν υπάρξει συμμόρφωση τότε η λήψη αντιμέτρων είναι ένα σοβαρό μέτρο με σκοπό την αποκατάσταση. Εφόσον δε υπάρξει διαφορά ως προς την ερμηνεία προβλέπεται στο άρθρο 19 της συμφωνίας η δυνατότητα προσφυγής στην προβλεπόμενη διαδικασία διευθέτησης των διαφορών.<br /> <br /> <b><i>*Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου Πανεπιστημίου Πειραιώς </i></b><br /> <br /> <a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η Συμφωνία των Πρεσπών και οι συμπληγάδες της Βόρειας Μακεδονίας

Ως προς το erga omnes η συμφωνία δεν αφήνει περιθώρια μη εφαρμογής ούτε εξαιρέσεις. Πέτρος Λιάκουρας* Το ότι η υιοθέτηση της Συμφωνίας ...

Διαβάστε την συνέχεια

Επίσημη ενημέρωση Ρ&Α από ΗΠΑ για 4 φρεγάτες MΜSC.Και οι Αμερικανοί στο παιχνίδι.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEikdO9xyyT1Fga1I4P7ophJILeIqNoBZgO_K9zesQ8nCzrbWiilWMsZv7PtF5miFBkdTSjbRjbuZRSCwusgNTTGZO4jPf_1-GwdOduK-O-qVPBHz7jb5mit0ttIz-XfXQxsdK5Gjv5trqA/s1600/Lockheed-Martin-Fincantieri-Start-Construction-on-Royal-Saudi-Navy-1st-MMSC.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="405" data-original-width="780" height="332" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEikdO9xyyT1Fga1I4P7ophJILeIqNoBZgO_K9zesQ8nCzrbWiilWMsZv7PtF5miFBkdTSjbRjbuZRSCwusgNTTGZO4jPf_1-GwdOduK-O-qVPBHz7jb5mit0ttIz-XfXQxsdK5Gjv5trqA/s640/Lockheed-Martin-Fincantieri-Start-Construction-on-Royal-Saudi-Navy-1st-MMSC.jpg" width="640" /></a></div> <br />Από <b>Σάββας Δ. Βλάσσης </b><br />Κλιμακώνεται ο “πόλεμος” μεταξύ Γαλλίας και ΗΠΑ για την διεκδίκηση της προμήθειας φρεγατών του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού. Έτσι, μετά την υπογραφή Επιστολής Προθέσεως (LoI) από τον ΥΕΘΑ Ν. Παναγιωτόπουλο στις 10 Οκτωβρίου, η οποία βεβαίως δεν έχει κάποιον δεσμευτικό χαρακτήρα για την ελληνική πλευρά, μία εβδομάδα μετά η ΓΔΑΕΕ έλαβε την επίσημη απάντηση στην σχετική Επιστολή Αιτήματος (LoR) για ενημέρωση περί Τιμής & Διαθεσιμότητας (Price & Availability) που είχε σταλεί προς την αμερικανική κυβέρνηση για την προμήθεια φρεγατών MMSC που έχει προτείνει η Lockheed Martin. <br /><br />Σύμφωνα με την ενημέρωση, το συνολικό κόστος για 4 φρεγάτες κυμαίνεται κάτω των 2 δισ. ευρώ, ποσό στο οποίο περιλαμβάνονται όλα τα οπλικά συστήματα και οι φόρτοι κατευθυνόμενων βλημάτων κ.λπ., συν πακέτο αρχικής υποστηρίξεως (FOS). Τα στοιχεία αφορούν την διαμόρφωση πλοίου που έχει επιλεγεί από την Σαουδική Αραβία, με την διαφορά ότι στα όπλα περιλαμβάνονται κατευθυνόμενα βλήματα SM-2 που απαιτεί η Ελλάδα. <br /><br />Σημαντικά στοιχεία στην αμερικανική πρόταση, αποτελούν η πλήρης διάθεση των σχεδίων του πλοίου ώστε να ναυπηγηθούν υπό την επίβλεψη του κατασκευαστού όλες οι φρεγάτες στην Ελλάδα, όπως και η δυνατότητα χρηματοδοτήσεως μέσω κονδυλίων FMS. <br /><br />Οι επιχειρησιακές απαιτήσεις του Πολεμικού Ναυτικού είναι πολύ πιο απαιτητικές εν σχέσει με αυτές των Σαουδαραβών, με αποτέλεσμα η σύνθεση οπλισμού να προβλέπει δύο αντί ενός Συστημάτων Καθέτου Εκτοξεύσεως Mk41 των 8 κυψελών πυραύλων ενώ αντί του πλωριού πυροβόλου 57 mm θα προτιμηθεί ισχυρότερο των 76 mm. <br /><br /><img height="370" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2019/10/DXlSKQqVMAAVGlp.jpg" width="640" /> <br /><br />Είναι δεδομένο ότι ως σχεδιαστική αντίληψη η MΜSC απέχει πολύ από την Belh@rra της Naval Group αλλά αυτό που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο όπως σχολιάζουν οι Έλληνες επιτελείς, είναι ότι ενώ ως κατηγορία οι δύο φρεγάτες κινούνται στα ίδια πλαίσια (πλήρες εκτόπισμα τάξεως 4.000 τόννων) η αμερικανική είναι κατά πολύ φθηνότερη. Αυτό αποδίδεται στην κάλυψη του κόστους Έρευνας & Ανάπτυξης (Research & Development) της MMSC ως εξέλιξη του LCS, από την Σαουδική Αραβία. <br /><br />Κύκλοι του Πολεμικού Ναυτικού εκτιμούν ότι στο κόστος των 4 MMSC μπορούν να αγοραστούν μόνο 2 πλήρως εξοπλισμένες Belh@arra. Ακόμη δε και αν επέλθουν στο σχέδιο της MMSC όλες οι παρεμβάσεις – τροποποιήσεις που μπορεί να απαιτήσουν οι Έλληνες αξιωματικοί, κάτι που συνεπάγεται αύξηση του κόστους, θεωρείται ότι αυτό θα εξακολουθήσει να κυμαίνεται στα ίδια περίπου επίπεδα με της συγκεκριμένης προμήθειας από την Γαλλία. <br /><br />Άλλο σημαντικό σημείο είναι ότι η αμερικανική πρόταση όχι μόνο αφορά διπλάσιο αριθμό πλοίων για συγκρίσιμο κόστος αλλά προβλέπει και παράδοση της πρώτης φρεγάτας στο Πολεμικό Ναυτικό τουλάχιστον δύο έτη νωρίτερα σε σχέση με τους χρόνους που συζητούνται για την περίπτωση των Belh@rra. <br /><br />Είναι σαφές ότι οι συνθήκες ανταγωνισμού που έχουν δημιουργηθεί, επιτρέπουν στην ελληνική πλευρά ενίσχυση της διαπραγματευτικής της θέσεως. Και αυτό, παρά το γεγονός ότι δεν έχει προκηρυχθεί καν διεθνής διαγωνισμός!<br /><br /><a href="https://doureios.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Επίσημη ενημέρωση Ρ&Α από ΗΠΑ για 4 φρεγάτες MΜSC.Και οι Αμερικανοί στο παιχνίδι.

Από Σάββας Δ. Βλάσσης Κλιμακώνεται ο “πόλεμος” μεταξύ Γαλλίας και ΗΠΑ για την διεκδίκηση της προμήθειας φρεγατών του Ελληνικού Πολεμικού Ν...

Διαβάστε την συνέχεια

«Bόμβα» του καθηγητή Ζεληλίδη: «Στον Κυπαρισσιακό το μεγάλο κοίτασμα» – «Μπορεί να δώσει 70 χρόνια επάρκεια»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5X41N95ostGyurbEKdeYuZrOH9gr2cN9P3gniwgEBZQ6AMS7CPsj-_gHRpIkaJhte02-N9-Qk-HruWWgUIynV3SAVS3uO1cktYg3IlP9Hkrc2Hg1yUB8VR1QUeXaqBaZzOGeTx13Z5fA/s1600/zelilides_skai.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="675" data-original-width="1200" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5X41N95ostGyurbEKdeYuZrOH9gr2cN9P3gniwgEBZQ6AMS7CPsj-_gHRpIkaJhte02-N9-Qk-HruWWgUIynV3SAVS3uO1cktYg3IlP9Hkrc2Hg1yUB8VR1QUeXaqBaZzOGeTx13Z5fA/s640/zelilides_skai.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Στον Κυπαρισσιακό Κόλπο τοποθετεί το μεγάλο κοίτασμα φυσικού αερίου που θα μπορούσε να δώσει ενεργειακή επάρκεια στη χώρα μας για 70 χρόνια, ο καθηγητής Γεωολογίας, Αβραάμ Ζεληλίδης, ο οποίος μίλησε στο ΣΚΑΪ.<br /> <br /> Κληθείς να σχολιάσει την είδηση για το πολύ μεγάλο κοίτασμα φυσικού αερίου στον ελλαδικό χώρο, ανάλογο του Ζορ της Αιγύπτου, εξήγησε ότι δεν θα μπορούσε να αφορά την Κρήτη, καθώς η Exxon που δραστηριοποιείται εκεί, δεν θα προέβαινε σε καμία δήλωση για την πορεία των ερευνών.<br /> <br /> «Η μόνη περιοχή που είναι μόνα τα ΕΛΠΕ, είναι ο Κυπαρισσιακός και εκεί είναι προχωρημένες οι έρευνες», τόνισε ο κ. Ζεληλίδης.<br /> <br /> <div> Ο καθηγητής Γεωλογίας, είπε ότι εδώ και 5 – 6 χρόνια είχε καταλήξει η ομάδα του στο συμπέρασμα πως στον Κυπαρισσιακό πρέπει να βρίσκεται «το μεγαλύτερο κοίτασμα στην Ευρώπη», κάτι που ενδεχομένως να επιβεβαιώνουν οι τελευταίες δηλώσεις σχετικά με την πορεία των σεισμικών ερευνών.<br /> <br /> Ο κ. Ζεληλίδης, εκτιμά ότι το κοίτασμα του Κυπαρισσιακού είναι αντίστοιχο με το μεγάλο κοίτασμα Ζορ της Αιγύπτου και όντως θα μπορούσε να δώσει αυτοδυναμία σε ενέργεια στην Ελλάδα για περισσότερο από 70 χρόνια.<br /> <br /> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/5rqWikdBM_g" width="650"></iframe><br /> <br /> «Νομίζω ότι το ρεπορτάζ, επιβεβαιώνει αυτή σκέψη. Συμφωνώ με την εκτίμηση ότι αυτό το κοίτασμα ίσως και να δώσει στην Ελλάδα και περισσότερο από 70 χρόνια αυτοδυναμία σε ενέργεια».<br /> <br /> Απαντώντας σε ερώτηση πόσα χρόνια θα χρειαστούν για να αξιοποιηθεί το κοίτασμα, ο καθηγητής δεν ήταν ιδιαίτερα αισιόδοξος. Είπε ότι στο εξωτερικό, «στα επόμενα έξι με επτά χρόνια θα είχαμε τα κοιτάσματα σε πλήρη χρήση» αλλά στην Ελλάδα υπάρχουν πολλά προβλήματα και θα και ίσως «δεν θα το βγάλουμε ποτέ».<br /> <br /> <br /> «Να σας πω μόνο ότι ο Πατραϊκός έχει ολοκληρωθεί και περιμένουμε πότε θα γίνει η γεώτρηση. Στα Γιάννενα, ακόμα περιμένουμε την εξέλιξη. Μιλάμε για συμβάσεις που έγιναν εδώ και έξι χρόνια. Το Κατάκολο που ήταν το πιο ώριμο, ακόμα δεν υπάρχει καμία ένδειξη. Νομίζω ότι όλα είναι τεχνικά θέματα, επιλογών του υπουργείου και οι καθυστερήσεις στην Ελλάδα οδηγούν στο να φεύγουν οι εταιρίες», τόνισε ο κ. Ζεληλίδης<br /> <br /> TI ANΑΦΕΡΟΥΝ ΤΑ ΝΕΑ<br /> <br /> Ελπιδοφόρα γεωλογική δομή, που πιθανόν να κρύβει κοίτασμα φυσικού αερίου μεγέθους 10 τρισ. κυβικών ποδιών ή 280 δισ. κυβικών μέτρων, έχουν εντοπίσει επιστήμονες πετρελαϊκών εταιρειών σε θαλάσσια έκταση νότια της Κρήτης.<br /> <br /> Σύμφωνα με πληροφορίες των «ΝΕΩΝ», ο συγκεκριμένος στόχος έχει καταγραφεί από τις σεισμικές έρευνες που πραγματοποίησε το 2012-2013 η εξειδικευμένη σε αυτές νορβηγική εταιρεία PGS, η οποία είχε προσκληθεί από τον τότε υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γιάννη Μανιάτη στο πλαίσιο των πρωτοβουλιών του για την έναρξη των γύρων παραχωρήσεων δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στην Ελλάδα.<br /> <br /> Οι Νορβηγοί είχαν σκανάρει τότε με το σεισμογραφικό τους σκάφος «Nordic Explorer» τις θαλάσσιες περιοχές του Ιονίου και νότια της Κρήτης, συλλέγοντας γεωλογικά δεδομένα από συνολική έκταση 225.000 τ.χλμ.<br /> <br /> Τα σεισμογραφικά αποτελέσματα βγήκαν προς πώληση σε υποψήφιους επενδυτές και πριν από περίπου έξι χρόνια μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες έσπευσαν να τα αποκτήσουν προκειμένου να τα επεξεργαστούν, να τα μελετήσουν και να λάβουν τελικές αποφάσεις.<br /> <br /> Το 2015 τα δεδομένα στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, η οποία βρισκόταν και συνεχίζει να είναι σε αναβρασμό ερευνών και γεωτρήσεων για τον εντοπισμό υδρογονανθράκων, ανέτρεψε το κοίτασμα «Ζορ» της Αιγύπτου. Το ανακάλυψε η ιταλική Eni και οι ποσότητές του έχουν μετρηθεί σε περίπου 30 τρισ. κυβικά πόδια.<br /> <br /> Πρόκειται για τη μεγαλύτερη ανακάλυψη της ευρύτερης περιοχής. Μέχρι τότε την πρωτοκαθεδρία είχαν εκείνα του Ισραήλ, το «Λεβιάθαν» (22 τρισ. κυβικά πόδια) και το «Ταμάρ» (10 τρισ. κυβικά πόδια).<br /> <br /> Δείτε χάρτη:<br /> <br /> <img height="624" src="https://www.pentapostagma.gr/wp-content/uploads/2019/10/%CE%A7%CE%91%CE%A1%CE%A4%CE%97%CE%A3-%CE%A5%CE%94%CE%A1%CE%9F%CE%93%CE%9F%CE%9D%CE%91%CE%98%CE%A1%CE%91%CE%9A%CE%95%CE%A3-%CE%9F%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%A0%CE%95%CE%94%CE%91-3010-768x749-768x749.jpg" width="640" /><br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Bόμβα» του καθηγητή Ζεληλίδη: «Στον Κυπαρισσιακό το μεγάλο κοίτασμα» – «Μπορεί να δώσει 70 χρόνια επάρκεια»

Στον Κυπαρισσιακό Κόλπο τοποθετεί το μεγάλο κοίτασμα φυσικού αερίου που θα μπορούσε να δώσει ενεργειακή επάρκεια στη χώρα μας για 70 χρόν...

Διαβάστε την συνέχεια

Ακάρ προς στρατό για Συρία: «Να είστε έτοιμοι για όλα, τίποτα δεν τελείωσε!»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjTueNwQaAB4VSuR2iwf-0LpOrOAH72BChHXZ8JLg74sC13CSnWwKVYJLEqiyfv2rUVC3y_HYbRn2X_3AsT2SVk0YaGiZlzoZSjxIjY6-PBrv1XC2mFxcTfiQPGzfO_CBQXpx-L3AYDczk/s1600/akar_syria.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="900" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjTueNwQaAB4VSuR2iwf-0LpOrOAH72BChHXZ8JLg74sC13CSnWwKVYJLEqiyfv2rUVC3y_HYbRn2X_3AsT2SVk0YaGiZlzoZSjxIjY6-PBrv1XC2mFxcTfiQPGzfO_CBQXpx-L3AYDczk/s640/akar_syria.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Στα σύνορα Τουρκίας – Συρίας βρίσκεται σήμερα ο Υπουργός Άμυνας, Χουλουσί Ακάρ, για επιθεώρηση της τουρκικής εισβολής, επονομαζόμενης ως «Πηγή της Ειρήνης». <br /> <br /> Ο Τούρκος Υπουργός Άμυνας μαζί με τον αρχηγό του στρατού ξηράς, στρατηγό Γκιουλέρ, επισκέφτηκε το 3ο Σύνταγμα Στρατού στη συνοριακή πόλη Ακτσάκαλε κι από εκεί μέσω ασυρμάτου επιδίωξε να εμψυχώσει τους στρατιώτες του που επιχειρούν απέναντι στη συριακή πόλη Τελ Αμπιάντ και να τους κρατήσει σε επιφυλακή.<br /> <br /> «Τίποτα δεν τελείωσε ακόμη, ανά πάσα στιγμή μπορεί να συμβεί το οτιδήποτε. Γι’ αυτό ο καθένας σας πρέπει να είναι έτοιμος ανά πάσα στιγμή», είπε ο Χουλουσί Ακάρ για να λάβει την απάντηση από τους Τούρκους στρατιώτες ότι το «το ηθικό μας παραμένει ακμαίο και είμαστε έτοιμοι για κάθε αποστολή». <br /> <br /> Ο Τούρκος Υπουργός Άμυνας ενημερώθηκε από τη διοίκηση των κομάντο που δρουν στα σύνορα σχετικά με την πορεία της απόσυρσης των Κούρδων μαχητών, αλλά και την κατάσταση που επικρατεί αυτήν τη στιγμή στη ζώνη ασφαλείας των 120 χλμ. που ελέγχει η Τουρκία από το Τελ Αμπιάντ μέχρι την περιοχή Ρας αλ-Αΐν. <br /> <br /> <a href="https://www.sigmalive.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ακάρ προς στρατό για Συρία: «Να είστε έτοιμοι για όλα, τίποτα δεν τελείωσε!»

Στα σύνορα Τουρκίας – Συρίας βρίσκεται σήμερα ο Υπουργός Άμυνας, Χουλουσί Ακάρ, για επιθεώρηση της τουρκικής εισβολής, επονομαζόμενης ως ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αμερικανική επιστροφή στην Συρία; Περιπολία δίπλα στα σύνορα με Τουρκία!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjpuVANrpyNmcNo6fqkr5pQQtHK0cGFVJqjPNWo2hkadiFCkn4L42iTaqhNoWT2VviiUplzCQlelH6WQCx6iaGyw6I1nq-XBIfHoqq7J-pQ2vmi-qZDu6ouBwz4xOR7gjQdFsINgTVFNfI/s1600/usa-syria.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="777" height="328" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjpuVANrpyNmcNo6fqkr5pQQtHK0cGFVJqjPNWo2hkadiFCkn4L42iTaqhNoWT2VviiUplzCQlelH6WQCx6iaGyw6I1nq-XBIfHoqq7J-pQ2vmi-qZDu6ouBwz4xOR7gjQdFsINgTVFNfI/s640/usa-syria.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Αμερικανικές δυνάμεις περιπολούσαν σήμερα στη βορειοανατολική Συρία, κοντά στη μεθόριο με την Τουρκία, μια περιοχή από την οποία αποχώρησαν πριν από τρεις εβδομάδες, πριν από την έναρξη της στρατιωτικής επιχείρησης της Άγκυρας. Πέντε τεθωρακισμένα οχήματα που έφεραν την αμερικανική σημαία βρίσκονταν το πρωί στο χωριό αλ Καχτανίγια, παρά την εκπεφρασμένη πρόθεση της Ουάσινγκτον να αποσυρθεί από την περιοχή αυτή, τον έλεγχο της οποίας πλέον διεκδικεί το συριακό καθεστώς και η Ρωσία. <br /> <br /> Την αμερικανική περίπολο συνόδευαν Κούρδοι μαχητές των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF), οι οποίοι αν και ήταν σύμμαχοι των ΗΠΑ στη μάχη κατά του Ισλαμικού Κράτους, είχε φανεί πως η Ουάσινγκτον τους εγκαταλείπει λίγο πριν την έναρξη της τουρκικής στρατιωτικής επιχείρησης στη βορειοανατολική Συρία στις 9 Οκτωβρίου. Πριν από την τουρκική επιχείρηση, οι αμερικανικές δυνάμεις στη Συρία διεξήγαγαν τακτικά στην περιοχή αυτή κοινές περιπολίες με τις SDF. Μετά την επέμβασή της η Άγκυρα κατάφερε να εκδιώξει τις SDF από την περιοχή και να αναλάβει τον έλεγχο μιας περιοχής στη μεθόριο μεταξύ Συρίας και Τουρκίας, δυτικά της αλ Καχτανίγια. <br /> <br /> Σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, οι αμερικανικές δυνάμεις επιθυμούν να διατηρήσουν παρουσία στην περιοχή αυτή. “Θέλουν να αποφύγουν η Ρωσία και το καθεστώς της Δαμασκού να φτάσουν σε περιοχές της μεθορίου, ανατολικά της Καμισλί”, της μεγαλύτερης κουρδικής πόλης στη βορειοανατολική Συρία, εξήγησε ο Ράμι Αμπντέλ Ραχμάν, διευθυντής του Παρατηρητηρίου. <br /> <b>ΑΠΕ-ΜΠΕ</b><br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Αμερικανική επιστροφή στην Συρία; Περιπολία δίπλα στα σύνορα με Τουρκία!

Αμερικανικές δυνάμεις περιπολούσαν σήμερα στη βορειοανατολική Συρία, κοντά στη μεθόριο με την Τουρκία, μια περιοχή από την οποία αποχώρησ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί το τζιχάντ δεν σταματά με τον θάνατο του al Baghdadi

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgumnq1nfM3emZccZ8v0ksTc4exHQXtgktSNU6CXlYcoEODcHxeAT7xrfPeIOO9Hm_vBBd3ELXt9XR1KLQDVsLx7quxy2uW6HFNP_L2qd9KSZBOHQVqSmsUj5srvDVGb289HgrNbuaZn7g/s1600/el+pais.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="488" data-original-width="900" height="346" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgumnq1nfM3emZccZ8v0ksTc4exHQXtgktSNU6CXlYcoEODcHxeAT7xrfPeIOO9Hm_vBBd3ELXt9XR1KLQDVsLx7quxy2uW6HFNP_L2qd9KSZBOHQVqSmsUj5srvDVGb289HgrNbuaZn7g/s640/el+pais.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Γιατί το Η τζιχάντ δεν σταματά με τον θάνατο του al Baghdad</span>i </h3> <div> της <b>Luz Gómez *</b><br /> <div> Το τέλος του Abu Bakr al-Baghdadi, που μια όχι τόσο μακρινή ημέρα του 2014 ανακηρύχθηκε ούτε λίγο ούτε πολύ χαλίφης στη Μοσούλη, έχει περισσότερη σχέση με το θέαμα στο οποίο έχει μετατραπεί η αμερικανική πολιτική παρά με μια πραγματική αλλαγή αναφέρει σε άρθρο της η ισπανική εφημερίδα El País. </div> <div> <br /> Ο λόγος του προέδρου Trump με τον οποίο επιβεβαιώνεται ο θάνατός του πρέπει να περάσει στα χρονικά της πιο βλακώδους εγωλατρείας.<br /> Από το στόμα του Trump έμαθε ο κόσμος λεπτομέρειες μιας επέμβασης μεγίστης ασφαλείας, ενδεχομένως και κρατικά μυστικά, σαν να ηγείτο ο ίδιος Αμερικανός πρόεδρος της επιχείρησης όπου σκοτώθηκε ο Abu Bakr al-Baghdadi «σαν σκυλί», σαν να ήταν ο ίδιος σκηνοθέτης ενός reality movie. </div> <div> <br /> Η σύγκριση με την εκτέλεση του Osama bib Ladden είναι προφανής, και τη χρησιμοποίησε ο Trump για να προσδώσει μεγαλύτερη δόξα στον εαυτό του. Πάνω απ’όλα, όμως, η παρέμβασή του αποκαλύπτει χωρίς περιστροφές, όπως συνηθίζει ο Trump, τους λόγους για τους οποίους ήρθε τώρα το τέλος του Abu Bakr al-Baghdadi. </div> <div> <br /> Ο θάνατος του ανθρώπου που τόσο κακό έκανε στο Ισλάμ και στους μουσουλμάνους αποτελεί χωρίς αμφιβολία μια μεγάλη είδηση, κι ακόμη μεγαλύτερη αν ρωτήσει κανείς τους Σύρους.</div> <div> <br /> Ο Trump απέκτησε πρωταγωνιστικό ρόλο για μια ημέρα, ακριβώς τη στιγμή που η αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από τη Συρία απέδιδε στην Ουάσινγκτον έναν ελάσσονα ρόλο στη σύγκρουση αυτή. Η αναγνώριση του ρόλου της Ρωσίας, της Τουρκίας, του Ιράκ και του καθεστώτος του Assad, που πάντως αποκλείστηκαν από την ίδια την επιχείρηση, θα προκαλούσε ένα μειδίαμα αν οι ίδιες αυτές χώρες δεν ήταν πρωταγωνιστές των γεγονότων που έχουν προκαλέσει εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς και εκτοπισμένους. </div> <div> <br /></div> <div> Ύστερα από οκτώ χρόνια πολέμου στη Συρία και την ανακήρυξη και πτώση μιας νέας χώρας, του Ισλαμικού Κράτους, στα εδάφη του Ιράκ και της Συρίας, τίποτα δεν δείχνει ότι θα αλλάξει η πολιτική που οδήγησε στον κατακερματισμό της Μέσης Ανατολής και την κατάληψη του Ιράκ από τους Αμερικανούς - που οδήγησε στη γέννηση του Isis. </div> <div> <br /> Ο Abu Bakr al-Baghdadi και το χαλιφάτο του ήταν η τέλεια δικαιολογία για να προχωρήσει η αντεπανάσταση στη Συρία και να δικαιολογηθεί στην Αίγυπτο, τη Λιβύη και την Υεμένη.<br /> Ο Abu Bakr al-Baghdadi δεν ήταν bin Ladden και ο Trump κάνει λάθος όταν επιμένει ότι η επιρροή του ήταν μεγαλύτερη από αυτή που είχε ο αρχηγός της αλ Κάιντα.</div> <div> <br /> Το να ξεχνάμε ότι ο Isis γεννήθηκε από την αλ Κάιντα είναι άλλο ένα τραγικό λάθος που δεν μας αφήνει να κατανοήσουμε τη νέα μετάλλαξη του τζιχαντισμού. <br /> Γιατί αν κάτι έχει αποδείξει στον μισό αιώνα της ύπαρξής του είναι η ικανότητά του να μεταβολίζει την τοπική οργή σε παγκόσμιες επιτυχίες, και το αντίστροφο.<br /> <br /> <a href="http://www.bankingnews.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div> </div>

Γιατί το τζιχάντ δεν σταματά με τον θάνατο του al Baghdadi

Γιατί το Η τζιχάντ δεν σταματά με τον θάνατο του al Baghdad i  της Luz Gómez * Το τέλος του Abu Bakr al-Baghdadi, που μια όχι τόσο μα...

Διαβάστε την συνέχεια

Παραστρατιωτικές μονάδες ἱδρύει ἡ Ἄγκυρα στήν Θράκη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi0Pq3MdQo1Z87SJrZ42rURdouNlLorJ4oy5Bb1CbTMxf1GGp1qNbiAwxgWSnMeIjsJdT8kzaAZseGhZWd8payAOk337TFUF7N6wwbLW73lYpaCp6C-t5K4KrpFCfSDXL3axjazM_Saya8/s1600/mit_spyxl.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="176" data-original-width="400" height="280" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi0Pq3MdQo1Z87SJrZ42rURdouNlLorJ4oy5Bb1CbTMxf1GGp1qNbiAwxgWSnMeIjsJdT8kzaAZseGhZWd8payAOk337TFUF7N6wwbLW73lYpaCp6C-t5K4KrpFCfSDXL3axjazM_Saya8/s640/mit_spyxl.jpg" width="640" /></a></div> <h3 style="text-align: center;"> <span style="font-weight: normal;">20.000 ὅπλα σέ κρύπτες – Ἐνῶ ὁ ψευδομουφτῆς </span><span style="font-size: 18.72px; font-weight: 400;">στρατολογεί</span><span style="font-weight: normal;"> Ρόμ </span></h3> ΠΕΡΑΣΑΝ τέσσερις ολόκληρες μέρες οπό τήν αποκάλυψη τῆς «Ἑστίας», ὅτι ἄνδρες τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν τῆς γείτονος Τουρκίας σάρωσαν, σκανάρισαν καί ἔκαναν ἔλεγχο ἀσφαλείας στίς αἴθουσες τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Ἀρριανῶν Ροδόπης, ὅπου θά διεξαχθεῖ αὔριο καί μεθαύριο συνέδριο ἀγροτῶν σέ συνεργασία μέ τό Παγκόσμιο Τουρκικό Ἐπιχειρηματικό Συμβούλιο.<div> <br /></div> <div>  Οὐδείς τόλμησε νά ἀμφισβητήσει τήν ἀποκάλυψή μας. Ἄκρα τοῦ τάφου σιωπή. Ἐκλαμβάνουμε αὐτήν τήν σιωπή καί τῶν ἑλληνικῶν ἀρχῶν καί τῶν τουρκικῶν ὡς ἐπιβεβαίωση καί συνεχίζουμε τίς ἀποκαλύψεις. </div> <div> <br /></div> <div> Ἐάν κάποιοι στήν Ελλάδα παίρνουν αψήφιστα τίς ἀπειλές καί τούς χάρτες τοῦ ὑπουργοῦ Ἀμύνης τῆς Τουρκίας Ἀκάρ, ὁ ὁποῖος ἐμφανίζει στόν Ἑλληνικό Βορρᾶ Τουρκικό ἔδαφος ἀπό τήν Θράκη ἕως τήν Μακεδονία, ἐμεῖς διαφωνοῦμε. </div> <div> <br /></div> <div> Τίς παίρνουμε στά σοβαρά. Ἐάν ἐκχωρεῖται ὁ ἔλεγχος τῆς ἀσφαλείας σέ ἑλληνικό ἔδαφος σέ τουρκικές ὑπηρεσίες καί ἀμφισβητεῖται ἐμπράκτως ἡ ἑλληνική κυριαρχία, τότε εἴμεθα μπροστά σέ μία μείζονα μεταβολή. Οἱ Τοῦρκοι μετά τήν δημιουργία παραλλήλου ἐκπαιδευτικοῦ συστήματος, παραλλήλου θρησκευτικοῦ συστήματος, παραλλήλου χρηματοπιστωτικοῦ συστήματος (τράπεζα Ziraat), παραλλήλου συστήματος ὑγείας –μέ δικές τους κλινικές– καί παραλλήλου συνεταιριστικοῦ κινήματος, τώρα σιωπηρά ἑτοιμάζουν καί παράλληλο σύστημα ἀσφαλείας δίκην πολιτοφυλακῆς. Στήν πραγματικότητα ἐντελῶς ἀθόρυβα ἔχουν στήσει ἕνα τουρκικό κράτος μέσα στό ἔδαφος τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους! <br /><br />Πρόβες γιά τήν δημιουργία πολιτοφυλακῆς ἔχουν καταγραφεῖ δύο φορές στό παρελθόν. </div> <div> <br /></div> <div> Ἡ πρώτη, ὅταν κυκλοφόρησαν σέ πανηγύρεις νεαροί μουσουλμάνοι μέ κίτρινα περιβραχιόνια σάν κι αὐτά πού φορᾶ ἡ τουρκική στρατοχωροφυλακή. </div> <div> <br /></div> <div> Ἡ δεύτερη, ὅταν τό 2014 ἐπεχείρησαν μέ αἴτησή τους στό Πρωτοδικεῖο Ροδόπης νά ἱδρύσουν παρακυνηγετικό σύλλογο μόνο γιά μουσουλμάνους.</div> <div> <br /></div> <div>  Ἐνέργεια ὕποπτη ἀρχῆς ἐξ ἀρχῆς, γιατί ἄνετα ἕνας τέτοιος σύλλογος μποροῦσε νά ἐξελιχθεῖ σέ ἰσλαμική πολιτοφυλακή. Λέγεται ὅτι τώρα ἀρκετοί μουσουλμάνοι παρακολουθοῦν μέ ἔξωθεν παρότρυνση μαθήματα πολεμικῶν τεχνῶν, ἐνῶ δέν θά ἀργήσει ὁ καιρός γιά τήν ἐπαναφορά τοῦ αἰτήματος για ἀμιγῶς μουσουλμανικό κυνηγετικό σύλλογο. </div> <div> <br /></div> <div> Σύμφωνα μέ ἀπόρρητες ἐκτιμήσεις, τά ὅπλα πού εἶναι κρυμμένα στήν περιοχή εἶναι 15-20.000 συνολικῶς. Δηλωμένα, ὅμως, στούς τοπικούς κυνηγετικούς συλλόγους μόνο τά 2.500. Τήν ἴδια ὥρα ἡ Ἄγκυρα θέτει σέ ἐφαρμογή ἕνα ἀκόμη σχέδιο ἀμφισβητήσεως ἑλληνικῆς κυριαρχίας.</div> <div> <br /></div> <div>  Ὁ ψευδομουφτῆς Ξάνθης ἔστειλε στήν Ἀλεξάνδρεια Ἠμαθίας ἰμάμη γιά νά ἀσκήσουν τά θρησκευτικά καθήκοντά τους οἱ Ρομά τῆς περιοχῆς. Δεῖγμα ὅτι οἱ Τοῦρκοι ἐργάζονται σέ ὅλη τήν ἐπικράτεια ἀθόρυβα στρατολογῶντας μέσω τοῦ Ἰσλάμ νέους φανατικούς καί δημιουργῶντας μουσουλμανικές μειονότητες ἐκτός Θράκης.</div> <div> <br /><a href="http://www.estianews.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Παραστρατιωτικές μονάδες ἱδρύει ἡ Ἄγκυρα στήν Θράκη

20.000 ὅπλα σέ κρύπτες – Ἐνῶ ὁ ψευδομουφτῆς στρατολογεί  Ρόμ ΠΕΡΑΣΑΝ τέσσερις ολόκληρες μέρες οπό τήν αποκάλυψη τῆς «Ἑστίας», ὅτι ἄνδρες...

Διαβάστε την συνέχεια

O Ρ.Τ.Ερντογάν απειλεί την Ευρώπη: «Θα "σκάνε" βόμβες στους δρόμους» - «Αν θέλουμε θα φτάσουμε στην... Ράκκα»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwMDU58IQD64PELvAY0Q4Fd25UraVP4d6xorRy1CgaZRe_bB9tjfAVGTCfmBhWy4x1DG60hsUMGm2kKIC5FtKDOaNMuB4U_IjACFLtrY_FELpWWMDsrG7m3PYZK3PgGTpTI1g-F2mvI5U/s1600/8773276.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="344" data-original-width="645" height="340" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwMDU58IQD64PELvAY0Q4Fd25UraVP4d6xorRy1CgaZRe_bB9tjfAVGTCfmBhWy4x1DG60hsUMGm2kKIC5FtKDOaNMuB4U_IjACFLtrY_FELpWWMDsrG7m3PYZK3PgGTpTI1g-F2mvI5U/s640/8773276.jpg" width="640" /></a></div> <br /><i>«Θα έρθει μέρα που βόμβες θα σκάνε, όπλα θα θερίζουν και βανδαλισμοί θα εξαπλωθούν. Καμία αξία δεν έχει το ψήφισμα της Βουλής των Αντιπροσώπων για τη Γενοκτονία των Αρμενίων» </i>δήλωσε πριν από λίγο ο Τούρκος πρόεδρος Ρ.Τ.Ερντογάν ενώ πάλι αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο να μην πάει στις ΗΠΑ στις 13 Νοεμβρίου!<br /><br />Στις δηλώσεις όμως είπε πως «εάν το κρίνουμε αναγκαίο θα διευρύνουμε την ζώνη ασφαλείας στην Συρία» που σημαίνει πως δεν έχει σταματήσει η Άγκυρα να έχει βλέψεις για την Ράκκα και το συριακό πετρέλαιο, το οποίο είναι... ουκ ολίγο.<br /><br />Τα όσα υπέροχα θα συμβούν ο Ρ.Τ.Ερντογάν τα «προέβλεψε» για όσες ευρωπαϊκές χώρες υποθάλπουν, όπως υποστηρίζει, τους «τρομοκράτες» του PKK και του YPG. <br /><br />Σε ότι αφορά τις ΗΠΑ απειλεί για ακόμα μια φορά με ακύρωση του ταξιδιού τους στην αμερικανική υπερδύναμη εάν προφανώς δεν ασκήσει βέτο ο Αμερικανός πρόεδρος Ν.Τραμπ.<br /><br />Ο Ερντογάν, σε μια ακόμη ομιλία του στην τουρκική Βουλή το μεσημέρι της Τετάρτης (30.10.2019), προέβλεψε ότι βόμβες θα αρχίσουν να εκρήγνυνται στους ευρωπαϊκούς δρόμους, όπλα θα σπέρνουν θάνατο και βανδαλισμοί θα εξαπλωθούν όπως αναφέρει σε tweet του ο Τούρκος δημοσιογράφος Αμπντουλάχ Μποζκούρτ.<br /><br />Κατηγορεί τους Ευρωπαίους πως προστατεύουν «τρομοκρατικές ομάδες» δηλώνοντας πως “το φίδι της τρομοκρατίας που ταϊζετε σήμερα με τα ίδια σας τα χέρια, στο τέλος θα γυρίσει και θα σας δαγκώσει“.<br /><br />«Οι υποστηρικτές του PKK και του YPG εξαπολύουν τις τρομοκρατικές τους επιθέσεις υπό την πολιτική προστασία των ευρωπαϊκών κρατών. Σας προειδοποιώ: οι τρομοκράτες αυτοί έχουν τις δυνατότητες να αρχίσουν να σας επιτίθενται»<br /><br />«Υποστηρικτές τρομοκρατών, ειδικά αυτοί στην Ευρώπη, έχουν εξαπολύσει 700 επιθέσεις κατά της Τουρκίας από την έναρξη της επιχείρησης «Πηγή Ειρήνης». Πολλές από αυτές τις χώρες είναι σύμμαχοί μας στο ΝΑΤΟ αλλά επιτρέπουν σε αυτούς τους τρομοκράτες να εξαπολύουν αυτές τις επιθέσεις υπό την εποπτεία της αστυνομίας».<br /><br />Η απόφαση της Βουλής των Αντιπροσώπων να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Αρμενίων, εξόργισε την Άγκυρα, που ήδη κάλεσε για εξηγήσεις τον Αμερικανό πρεσβευτή στην Τουρκία αλλά για να γίνει επίσημη «γραμμή» των ΗΠΑ θα πρέπει να εγκριθεί από τον πρόεδρο Ν.Τραμπ.<br /><br /><a href="https://www.dailysabah.com/politics/2019/10/30/us-resolution-on-1915-events-worthless-erdogan-says">Ο Τούρκος πρόεδρος χαρακτήρισε την απόφαση «άκυρη» και τόνισε πως αποφάσεις για τέτοια θέματα πρέπει να παίρνουν οι ιστορικοί και όχι οι πολιτικοί.</a><br /><br />«Έχω καλέσει τους Αρμένιους να ανοίξουν τα αρχεία τους για έρευνα αλλά αρνούνται γιατί δεν έχουν (αποδείξεις για τους ισχυρισμούς τους)» είπε ο Ερντογάν. Ο Ερντογάν είπε πως δεν έχει αποφασίσει για την επίσημη επίσκεψή του στην Ουάσινγκτον, μετά από πρόσκληση του Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο, αν κριθεί αναγκαίο, όπως είπε, να διευρύνει τη ζώνη ασφαλείας στη βορειοανατολική Συρία.<br /><br />”Θα δώσουμε δραστική απάντηση σε οποιαδήποτε επίθεση προέλθει έξω από τη “ζώνη ασφαλείας” και θα τη διευρύνουμε αν χρειαστεί“, είπε ο Ερντογάν.<br /><br />Ισχυρίστηκε ότι η Τουρκία έχει δικαίωμα να ξεκινήσει και νέα επιχείρηση κατά των Κούρδων μαχητών στην περιοχή σε περίπτωση που δεν αποσυρθούν σε απόσταση 30 χιλιομέτρων από τα σύνορα.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης “Πηγή Ειρήνης”, η Τουρκία “καθάρισε” 4.219 τετραγωνικά χιλιόμετρα, “ελευθέρωσε” 558 οικισμούς και εξουδετέρωσε περισσότερους από 900 “τρομοκράτες”, είπε ο Ερντογάν.<br /><br />Σύμφωνα με τον Τούρκο πρόεδρο, οι κοινές περιπολίες Τουρκίας – Ρωσίας στη βορειοανατολική Συρία θα ξεκινήσουν από την Παρασκευή.<br /><br />Αυτό με την διεύρυνση δεν το είπε τυχαία καθώς ο στόχος του Ρ.Τ.Ερντογάν από την αρχή ήταν η Ράκκα και οι πετρελαιοπηγές της Ντέιρ Εζόρ. Κάτι το οποίο ΗΠΑ και Ρωσία του στέρησαν με τις συμφωνίες ανακωχής. <br /><br />Δεν θα είναι καθόλου παράξενο εάν οι τουρκικές δυνάμεις βρουν «αφορμή» για να συνεχίσουν σε μεγαλύτερο βάθος στην συριακή ενδοχώρα.<br /><br />Μόνο που αυτό έπρεπε να γίνει «αθόρυβα», δηλαδή όταν Αμερικανοί και Ρώσοι θα το καταλάβαιναν θα ήταν ήδη αργά καθώς οι Τούρκοι θα είχαν μπει στην Ράκα. Στόχος των Τούρκων ήταν να επικεντρώσουν την επικοινωνιακή τους τακτική στην δημιουργία «ζώνης ασφαλείας» κάτι που το πέτυχαν εν πολλοίς να το πιστέψει το σύνολο των ΜΜΕ.<br /><br />Ήταν εκ των αντικειμενικών στόχων της Άγκυρας αλλά όχι ο απώτερος.<br />Ακόμα και στην «ζώνη ασφαλείας» υπάρχει πετρέλαιο.<br /><br /><a href="https://www.pronews.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

O Ρ.Τ.Ερντογάν απειλεί την Ευρώπη: «Θα "σκάνε" βόμβες στους δρόμους» - «Αν θέλουμε θα φτάσουμε στην... Ράκκα»

«Θα έρθει μέρα που βόμβες θα σκάνε, όπλα θα θερίζουν και βανδαλισμοί θα εξαπλωθούν. Καμία αξία δεν έχει το ψήφισμα της Βουλής των Αντιπροσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν: Δεν αναγνωρίζουμε το ψήφισμα περί γενοκτονίας των Αρμενίων στις ΗΠΑ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjINkxKpJ_SWebG16M1NdWZnH0jY_Mf3hb6t1m6q-wjHgalrKc3SsjaQcousV1AFCu635_Ezfnae_WO51qCVeRbLxK6W0TbuczZTGPfM5aEueoQnu0ET3SkCuLTOHRpC5A4OaRqOqVOw2M/s1600/erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="421" data-original-width="630" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjINkxKpJ_SWebG16M1NdWZnH0jY_Mf3hb6t1m6q-wjHgalrKc3SsjaQcousV1AFCu635_Ezfnae_WO51qCVeRbLxK6W0TbuczZTGPfM5aEueoQnu0ET3SkCuLTOHRpC5A4OaRqOqVOw2M/s640/erdogan.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Απάντηση στο ψήφισμα της Βουλής των Αντιπροσώπων από τον Τούρκο πρόεδρο και το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών. </span></h3> Το ψήφισμα της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ σχετικά με τη γενοκτονία των Αρμενίων δεν έχει αξία, και η Τουρκία δεν το αναγνωρίζει, δήλωσε ο Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν- προσθέτοντας πως το τουρκικό κοινοβούλιο «θα απαντήσει».<br /><br />Επίσης, ο Τούρκος πρόεδρος πρόσθεσε ότι η χώρα του δεν θα εκδώσει εγκληματίες στις ΗΠΑ μέχρι οι ΗΠΑ, από πλευράς τους, να εκδώσουν τον εξόριστο ιεροκήρυκα Φετουλάχ Γκιουλέν- τον οποίο η Άγκυρα κατηγορεί για την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος το 2016.<br /><br />Σε ανακοίνωσή του αργά την Τρίτη το τουρκικό ΥΠΕΞ ανέφερε επίσης ότι απορρίπτει το ψήφισμα, χαρακτηρίζοντάς το «κενό οποιασδήποτε ιστορικής ή νομικής αξίας» και υποστηρίζοντας πως έγινε για «εσωτερική κατανάλωση».<br /><br />«Το ίδιο το ψήφισμα επίσης δεν είναι νομικά δεσμευτικό. Ως ένα ανούσιο πολιτικό βήμα, οι μόνοι στους οποίους απευθύνεται είναι το αρμενικό λόμπι και αντιτουρκικές οργανώσεις» υποστηρίζεται στην ανακοίνωση. «Αυτοί που ένιωσαν ηττημένοι επειδή δεν μπόρεσαν να σταματήσουν την επιχείρηση “Πηγή Ειρήνης” κάνουν λάθος εάν νομίζουν πως θα μπορούσαν να πάρουν εκδίκηση με αυτόν τον τρόπο».<br /><br />Επίσης, συμπληρώνεται πως «δεν μπορούν να υπάρξουν επιπλέον αυταπάτες πέρα από μια προσπάθεια να ξαναγραφτεί η ιστορία σύμφωνα με τη “λογική” ενός πολιτικού σώματος».<br /><br />Επίσης, σύμφωνα με το Anadolu, διπλωματικές πηγές ανέφεραν ότι η τουρκική κυβέρνηση εξέφρασε στον Αμερικανό πρέσβη στην Άγκυρα τη βαθιά της αποδοκιμασία.<br /><br />Η Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ σκλήρυνε τη στάση της προς την Τουρκία με δύο ψηφίσματα με τα οποία αναγνωρίζεται η γενοκτονία των Αρμενίων και ζητείται η επιβολή κυρώσεων στην Άγκυρα για την εισβολή στη βορειοανατολική Συρία και την απόκτηση των S-400, ασκώντας έντονες πιέσεις στον Ντόναλντ Τραμπ και εκφράζοντας ανοιχτά την αντίθεσή της στην πολιτική του Αμερικανού προέδρου.<br /><br /><a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ερντογάν: Δεν αναγνωρίζουμε το ψήφισμα περί γενοκτονίας των Αρμενίων στις ΗΠΑ

Απάντηση στο ψήφισμα της Βουλής των Αντιπροσώπων από τον Τούρκο πρόεδρο και το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών. Το ψήφισμα της Βουλής των ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από τη Βουλή των Αντιπροσώπων στις ΗΠΑ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5XoB9MR8pBw8rSSdh__BRC6YfUo_rQKGAscVkRFOW3NxeFbKkWSOmjuYILjIDGrN1H_vl_qC0Q9QZZi4YfMlAiQk8Uz3NlNo_2hInbcygrPqlLAuk1FXZRA8GP-uaZi3ych_JXhwAovs/s1600/armeniki+genoktonia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="436" data-original-width="630" height="442" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5XoB9MR8pBw8rSSdh__BRC6YfUo_rQKGAscVkRFOW3NxeFbKkWSOmjuYILjIDGrN1H_vl_qC0Q9QZZi4YfMlAiQk8Uz3NlNo_2hInbcygrPqlLAuk1FXZRA8GP-uaZi3ych_JXhwAovs/s640/armeniki+genoktonia.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Και ψήφισμα για κυρώσεις σε βάρος της Άγκυρας για την εισβολή στη Συρία και τους S-400.</span></h3> Με δύο ψηφίσματα με τα οποία αναγνωρίζεται η Γενοκτονία των Αρμενίων και ζητείται η επιβολή κυρώσεων στην Άγκυρα για την εισβολή στη ΒΑ και την απόκτηση των S-400 η Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ σκληραίνει τη στάση της προς την Τουρκία και συνεχίζει να ασκεί έντονες πιέσεις στον Ντόναλντ Τραμπ εκφράζοντας ανοιχτά την αντίθεσή της στην πολιτική του προέδρου η οποία ξεκάθαρα εξυπηρετεί τα συμφέροντα και τις επιδιώξεις της Άγκυρας.<br /> <br /> Μάλιστα αυτό που κάνει πιο σημαντική την υπερψήφιση των δύο ψηφισμάτων είναι πως αν και να μπορούσαν να περάσουν μόνο με τις ψήφους των Δημοκρατικών- που διατηρούν την πλειοψηφία στο Σώμα- εγκρίθηκαν με ευρεία πλειοψηφία αφού κέρδισαν και την στήριξη των περισσότερων Ρεπουμπλικανών. <br /> <br /> Ελπίδες για υπερψήφιση και στη Γερουσία<br /> <br /> Συγκεκριμένα η Βουλή με το πρώτο ψήφισμά της αναγνώρισε με συντριπτική πλειοψηφία την Γενοκτονία των Αρμενίων. Υπέρ του ψηφίσματος H.Res.296, το οποίο αναγνωρίζει επισήμως την Γενοκτονία και ενθαρρύνει τη λήψη πρωτοβουλιών για την ευαισθητοποίηση της αμερικανικής κοινής γνώμης πάνω στο συγκεκριμένο θέμα ψήφισαν 405 βουλευτές. Από τους παρόντες βουλευτές μόνο 11 Ρεπουμπλικάνοι καταψήφισαν την πρόταση, ενώ τρεις ψήφισαν παρών. <br /> <br /> Η συνέχεια αναμένεται να δοθεί στη Γερουσία, όπου έχει κατατεθεί ένα σχεδόν πανομοιότυπο ψήφισμα (S. Res. 150). Τη στήριξη του στην αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων είχε εκφράσει ο γερουσιαστής Τεντ Κρουζ λίγο πριν την προγραμματισμένη ψηφοφορία στην Ολομέλεια της Βουλής. «Καλώ τους συναδέλφους μου στη Γερουσία να εξετάσουν αμέσως και να υποστηρίξουν ένα ψήφισμα που παρουσίασα με τον Γερουσιαστή Μενεντέζ για να αναγνωρίσουμε επίσημα την Αρμενική Γενοκτονία και να απορρίψουμε όλες τις μορφές άρνησης», είχε επισημάνει χαρακτηριστικά.<br /> <br /> Εκτός από την αρμενική διασπορά, για το συγκεκριμένο ψήφισμα είχαν ενεργοποιηθεί και οι ελληνικές, εβραϊκές και χριστιανικές οργανώσεις. Αντιθέτως, η τουρκική πρεσβεία στην Ουάσιγκτον, οι τουρκοαμερικανικές οργανώσεις και οι εταιρείες λόμπι, που εργάζονται για την Άγκυρα, είχαν προσπαθήσει χωρίς αποτέλεσμα να μπλοκάρουν το ψήφισμα πριν κατατεθεί προς έγκριση στην Ολομέλεια της Βουλής.<br /> <br /> Ο πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής, Έλιοτ Ένγκελ, είχε δηλώσει ότι «μεταξύ 1915 και 1923 δολοφονήθηκαν 1.5 εκατομμύρια Αρμένιοι. Αυτή ήταν μια γενοκτονία-και είναι σημαντικό να ονομάσουμε αυτό το έγκλημα με το όνομα του».<br /> <br /> Από την πλευρά του, ο βουλευτής Άνταμ Σιφ, ο οποίος μαζί με τον Ρεπουμπλικάνο Γκας Μπιλιράκη εισήγαγε το δικομματικό ψήφισμα, είχε τονίσει ότι «αυτή είναι μια στιγμή που έχει προετοιμαστεί εδώ και πολλά χρόνια. Είμαι ευγνώμων για την ακούραστη υπεράσπιση πολλών που επέμειναν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν πρέπει ποτέ να είναι μέρος της άρνησης της Αρμενικής Γενοκτονίας».<br /> <br /> Στο ίδιο μήκος κύματος είχε κινηθεί και η πρόεδρος της αμερικανικής Βουλής, Νάνσι Πελόσι, η οποία είχε δηλώσει ότι «η βαρβαρότητα που διαπράχθηκε εναντίον του λαού της Αρμενίας ήταν γενοκτονία. Πρέπει να την αναγνωρίσουμε».<br /> <br /> Κυρώσεις για την επίθεση στους Κούρδους και τους S400<br /> <br /> Επίσης όμως με συντριπτική πλειοψηφία η ολομέλεια της Βουλής επικύρωσε και διακομματικό ψήφισμα που ζητά την επιβολή ευρέων κυρώσεων εναντίον της Τουρκίας ως απάντηση στην στρατιωτική επέμβαση της στη βορειοανατολική Συρία.<br /> <br /> Το συγκεκριμένο ψήφισμα εγκρίθηκε από 403 βουλευτές, 225 Δημοκρατικούς και 176 Ρεπουμπλικάνους, ενώ καταψηφίστηκε από μόλις 16 βουλευτές.<br /> <br /> Οι νομοθέτες και των δύο κομμάτων αποφάσισαν να προχωρήσουν στην επιβολή κυρώσεων παρά το γεγονός ότι ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ απέσυρε τις κυρώσεις που είχε επιβάλει με αφορμή την τουρκική εισβολή στη Συρία.<br /> <br /> Το νομοσχέδιο H.R. 4695 προβλέπει:<br /> <br /> • Την επιβολή κυρώσεων σε ανώτερους Τούρκους αξιωματούχους και απαγόρευσης εισόδου στις ΗΠΑ.<br /> <br /> • Την απαγόρευση της μεταφοράς αμερικανικού στρατιωτικού υλικού το οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στη Συρία.<br /> <br /> • Την υποβολή σχεδίου από το Πεντάγωνο και το υπουργείο Εξωτερικών για την πρόληψη της επανεμφάνισης του Ισλαμικού Κράτους.<br /> <br /> • Την επιβολή κυρώσεων κατά της τουρκικής κρατικής τράπεζας Halkbank και άλλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων που διευκόλυναν μέσω συναλλαγών τη χρηματοδότηση της εισβολής στη Συρία.<br /> <br /> • Την απαίτηση από την αμερικανική κυβέρνηση να επιβάλει τις κυρώσεις εναντίον της Τουρκίας που προβλέπονται από τον νόμο CAATSA για την απόκτηση του ρωσικού αντιαεροπορικού και αντιπυραυλικού συστήματος S-400.<br /> <br /> Μέχρι σήμερα δεν έχει επιβληθεί στη Τουρκία καμία από τις προβλεπόμενες κυρώσεις του νόμου CAATSA για την απόκτηση του συστήματος S-400, καθώς ο Λευκός Οίκος αποφάσισε να ασκήσει το δικαίωμα του για την εξάμηνη αναστολή των κυρώσεων. Η ισχύς της λήγει στις 31 Δεκεμβρίου, πάντως η αμερικανική νομοθεσία δίνει τη δυνατότητα στον πρόεδρο Τραμπ να ενεργοποιήσει ανά πάσα στιγμή τις κυρώσεις στην περίπτωση που αυτό κριθεί απαραίτητο.<br /> <br /> Οι νομοθέτες και των δύο κομμάτων προχωρούν με τη ψήφιση του σχεδίου νόμου, παρά το γεγονός ότι ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ απέσυρε τις κυρώσεις που είχε επιβάλει με αφορμή την τουρκική εισβολή στη Συρία.<br /> <br /> <a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από τη Βουλή των Αντιπροσώπων στις ΗΠΑ

Και ψήφισμα για κυρώσεις σε βάρος της Άγκυρας για την εισβολή στη Συρία και τους S-400. Με δύο ψηφίσματα με τα οποία αναγνωρίζεται η Γεν...

Διαβάστε την συνέχεια

Άγκυρα εναντίον Δαμασκού - Ξεφεύγει ο έλεγχος από τον Πούτιν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj722diaXiKS-foO7gw-e01IXJ6GPTxJR4hLnkJ2AQfIghTd6aq3R9w_eBiOigS71zYPMZgV3Oab5OncvJ1KnTfXJvj15J4AIatIfcBSpsPs7dSbvIuyKcjOd_OqIVhV3zod7EgDEnGdlw/s1600/poutin_assad.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj722diaXiKS-foO7gw-e01IXJ6GPTxJR4hLnkJ2AQfIghTd6aq3R9w_eBiOigS71zYPMZgV3Oab5OncvJ1KnTfXJvj15J4AIatIfcBSpsPs7dSbvIuyKcjOd_OqIVhV3zod7EgDEnGdlw/s640/poutin_assad.jpg" width="640" /></a></div> <br /><b> Νεφέλη Λυγερού</b><br />Οι συγκρούσεις του συριακού με τον τουρκικό στρατό προσδίδουν μία νέα διάσταση στο συριακό πρόβλημα. Είναι προφανές ότι η Άγκυρα, επιχειρεί να κερδίσει έδαφος και να δημιουργήσει πρόσθετα τετελεσμένα. Οι συγκρούσεις έλαβαν χώρα χθες στο χωριό Αλ-Ασαντίγια, το οποίο και βρίσκεται κοντά στα συροτουρκικά σύνορα. <br /><br />Ο απολογισμός των νεκρών περιλαμβάνει έξι Σύριους στρατιώτες: οι πέντε σκοτώθηκαν από πυρά πυροβολικού και ένας εκτελέστηκε από τον τουρκικό στρατό. Είκοσι μέρες μετά την έναρξη της τουρκικής εισβολής στη Συρία, η ειρήνη είναι όνειρο απατηλό. Σύμφωνα με το τηλεοπτικό δίκτυο Al Arabiya, η Άγκυρα αιχμαλώτισε και 14 Σύριους στρατιώτες στην κατοικημένη περιοχή Τελ Ταμέρ.<br /><br />Το γεγονός ότι η Τουρκία, μετά την σύναψη συμφωνίας για κατάπαυση του πυρός βάλλει εναντίον του συριακού στρατού, αποδεικνύει ότι ο Ταγίπ Ερντογάν δεν έχει σκοπό να σταματήσει την στρατιωτική εισβολή στη Συρία. Η διεθνής πίεση δεν τον πτοεί. Εξάλλου, η μέχρι τώρα σιωπή του Κρεμλίνου, εκ των πραγμάτων, εκλαμβάνεται σαν πράσινο φως προς την Άγκυρα σ’ αυτό το επίπεδο.<br /><br />Η συμφωνία Πούτιν-Ερντογάν στο Σότσι για τη διευθέτηση του καθεστώτος στη βορειοανατολική Συρία δεν φαίνεται να λειτουργεί. Για τη Μόσχα η σύγκρουση του τουρκικού με τον συριακό στρατό ήταν κάτι που έπρεπε να αποφευχθεί πάση θυσία, αλλά ήδη συμβαίνει, αποδεικνύοντας ότι και οι Ρώσοι έχουν χάσει τον έλεγχο, ή τουλάχιστον δεν τον έχουν στον βαθμό που θα ήθελαν. <div> <br />Η Άγκυρα κλιμακώνει <br /><br />Η επιθετικότητα της Άγκυρας ερμηνεύεται από την ανάγκη του Ταγίπ Ερντογάν να έχει δημιουργήσει τετελεσμένα μέχρι τις 13 Νοεμβρίου που θα συναντήσει τον Ντόναλντ Τραμπ στην Ουάσιγκτον. Το σενάριο του Τούρκου προέδρου είναι ο Αμερικανός ομόλογός του να συμφωνήσει στη θέση "ό,τι πήρες, πήρες". Γι’ αυτό και οι Τούρκοι προσπαθούν να πάρουν όσα περισσότερα μπορούν.<br /><br />Το πρόβλημα με αυτή τη λογική είναι ότι πρέπει να συναινέσει έστω και σιωπηλά και ο Βλαντιμίρ Πούτιν. Από τη μέχρι τώρα στάση του δεν φαίνεται να ανάβει κόκκινο φως στον τουρκικό στρατό. Από την άλλη πλευρά είναι δύσκολο να επιτρέψει μία στρατιωτική ήττα της Δαμασκού. <br /><br />Στο μεταξύ, ολοκληρώθηκε η αποχώρηση των κουρδικών δυνάμεων από την «ζώνη ασφαλείας» στη βορειοανατολική Συρία. Ο Ρώσος υπουργός Άμυνας Σεργκέι Σόιγκου, δήλωσε ότι η αποχώρηση των κουρδικών ενόπλων τμημάτων ολοκληρώθηκε πριν την λήξη της προθεσμίας. Υπενθυμίζουμε ότι στη συνάντηση Πούτιν-Ερντογάν στις 22 Οκτωβρίου στο Σότσι, είχε συμφωνηθεί εκεχειρία 150 ωρών. <br /><br />Τις επόμενες ημέρες θα φανεί εάν οι σφοδρές συγκρούσεις ανάμεσα στον συριακό και τον τουρκικό στρατό ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό ή θα συνεχιστούν και ενδεχομένως θα γενικευτούν. Υπενθυμίζουμε ότι η Δαμασκός, σε συμφωνία με τους Κούρδους και τους Ρώσους έστειλε στρατό στην βορειοανατολική Συρία για να καταλάβει θέσεις στην παραμεθόριο, την οποία οι Τούρκοι ήθελαν να θέσουν υπό τον δικό τους στρατιωτικό έλεγχο. <br />Περιπλέκεται ο συριακός "λαβύρινθος" <br /><br />Στις μέρες που ακολούθησαν ο συριακός κυβερνητικός στρατός κατέλαβε χωρίς μάχες μια σειρά πόλεις και χωριά που βρίσκονται στις κουρδικές περιοχές. Μεταξύ τους οι πόλεις Τάμπκα, Μανμπίτζ, Ράκα και Κομπάνι. Τα πράγματα περιπλέκει περισσότερο ένα βίντεο που κυκλοφόρησε και το οποίο απεικονίζει Ρώσους στρατιώτες να δέχονται πυρά από τουρκικό πυροβολικό. <br /><br />Παρά τις κουρδικές διαβεβαιώσεις για τραυματισμούς μελών της ρωσικής στρατιωτικής αστυνομίας, η Μόσχα διέψευσε το γεγονός. Δεν διέψευσε κανένας, όμως, βίντεο που κυκλοφόρησαν στα social media, τα οποία δείχνουν τζιχαντιστές συμμάχους του Ερντογάν να βασανίζουν Σύριους στρατιώτες και Κούρδους πολιτοφύλακες. Την κατάσταση κάνει ακόμα πιο περίπλοκή η απόφαση της Ουάσιγκτον να αφήσει επιστρέψουν αμερικανικές δυνάμεις στη Συρία. <br /><br />Περίπου 500 Αμερικανοί στρατιώτες έθεσαν υπό τον έλεγχό τους τις πετρελαιοπηγές του Ντέιρ Ελ Ζορ στα ανατολικά της Συρίας. Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Μαρκ Έσπερ δήλωσε: «Στρατεύματα των ΗΠΑ θα παραμείνουν εγκατεστημένα στην περιοχή αυτή στρατηγικής σημασίας για να απαγορεύσουν στο ISIS την πρόσβαση σε αυτούς τους ζωτικούς πόρους. Θα αντιδράσουμε με συντριπτική στρατιωτική ισχύ σε οποιαδήποτε οργάνωση απειλήσει την ασφάλεια των δυνάμεών μας». <br /><br />Κατά τη συνάντησή του με τον Γενικό Γραμματέα του Αραβικού Συνδέσμου Αχμέντ Αμπούλ Γκέιτ, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος υπογράμμισε την ανάγκη «να καταδικασθεί η προκλητική επέμβαση της Τουρκίας στη Συρία, η απάνθρωπη συμπεριφορά της προς τους πρόσφυγες και ο αυθαίρετος τρόπος, με τον οποίο συμπεριφέρεται στο πεδίο οριοθέτησης της ΑΟΖ».<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Άγκυρα εναντίον Δαμασκού - Ξεφεύγει ο έλεγχος από τον Πούτιν

Νεφέλη Λυγερού Οι συγκρούσεις του συριακού με τον τουρκικό στρατό προσδίδουν μία νέα διάσταση στο συριακό πρόβλημα. Είναι προφανές ότι η ...

Διαβάστε την συνέχεια