Αιρετική προσέγγιση γεωστρατηγικής εν Ελλάδι «ανάγνωσης»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEisYQ2Rcnd24WwNCYqB8ackddEi-AMaUBuMkaTJ-35KPTR5w9klxemlr1IjH2yFir40YPVz61s5pEkUTfxt9Mo-YeHKQ50hfHqJUW3JAt901tcw0dXx0HD01K4BJwX3GN0YLRSlAsYeCrap/s1600/%25CE%2591%25CE%25B9%25CF%2581%25CE%25B5%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE+%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2583%25CE%25AD%25CE%25B3%25CE%25B3%25CE%25B9%25CF%2583%25CE%25B7+%25CE%25B3%25CE%25B5%25CF%2589%25CF%2583%25CF%2584%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25B3%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE%25CF%2582+%25CE%25B5%25CE%25BD+%25CE%2595%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25AC%25CE%25B4%25CE%25B9+%25C2%25AB%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25AC%25CE%25B3%25CE%25BD%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B7%25CF%2582%25C2%25BB.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="330" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEisYQ2Rcnd24WwNCYqB8ackddEi-AMaUBuMkaTJ-35KPTR5w9klxemlr1IjH2yFir40YPVz61s5pEkUTfxt9Mo-YeHKQ50hfHqJUW3JAt901tcw0dXx0HD01K4BJwX3GN0YLRSlAsYeCrap/s640/%25CE%2591%25CE%25B9%25CF%2581%25CE%25B5%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE+%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2583%25CE%25AD%25CE%25B3%25CE%25B3%25CE%25B9%25CF%2583%25CE%25B7+%25CE%25B3%25CE%25B5%25CF%2589%25CF%2583%25CF%2584%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25B3%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE%25CF%2582+%25CE%25B5%25CE%25BD+%25CE%2595%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25AC%25CE%25B4%25CE%25B9+%25C2%25AB%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25AC%25CE%25B3%25CE%25BD%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B7%25CF%2582%25C2%25BB.jpg" width="640" /></a></div> <br />Το ιδιόρρυθμο, μετανεωτερικό πραξικόπημα εναντίον του Ντόναλντ Τραμπ που βρίσκεται υπό εξέλιξη στις Ηνωμένες Πολιτείες από ένα πανίσχυρο κομμάτι του αμερικανικού κατεστημένου έχει προκαλέσει ένα πρωτοφανές κενό εξουσίας στην Ουάσιγκτον. Μεταξύ των άλλων, ουσιαστικά έχει απαγορευτεί στον νέο Αμερικανό πρόεδρο να ασκεί εξωτερική πολιτική, δεδομένου ότι πυρήνας της στρατηγικής του ήταν η προσέγγιση με τη Μόσχα, έτσι ώστε να ξεκινήσει μια προσπάθεια αποσυσπείρωσης της Ευρασίας και απομόνωσης της ανερχόμενης Κίνας.<br /><br />ΤΟΥ <b>ΔΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΡΙΒΑ*</b><br /><br />Κατά συνέπεια, έως ότου τερματιστεί με τον έναν ή τον άλλο τρόπο αυτός ο εσωτερικός ανταγωνισμός στο αμερικανικό πλέγμα εξουσίας, οι ΗΠΑ θεωρούνται χώρα μειωμένης εθνικής κυριαρχίας και οι δυνατότητες αλλά και οι προθέσεις τους να παρεμβαίνουν στο εξωτερικό είναι μη προσδιορίσιμες. Και ούτε μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι αυτή η κατάσταση θα επιλυθεί σύντομα, ή ότι δεν θα κληροδοτήσει, ακόμη και μετά την όποια «επίλυσή» της, μια εγγενή ασάφεια στις γεωστρατηγικές επιλογές της Ουάσιγκτον.<br /><br />Το κενό αυτό αναμένεται, ωστόσο, να αξιοποιηθεί ως παράθυρο ευκαιρίας από την Άγκυρα, ώστε να εντείνει την επιθετικά αναθεωρητική πολιτική της στο Αιγαίο για να ενισχύσει το γεωπολιτικό της χαρτοφυλάκιο και να είναι σε θέση να επαναδιαπραγματευτεί από θέση ισχύος τις σχέσεις της με τις ΗΠΑ, όταν και αν αναδημιουργηθεί ο μηχανισμός εξουσίας στην Ουάσιγκτον και επανεκκινήσει η αμερικανική στρατηγική. Ως εκ τούτου, και η Ελλάδα οφείλει να προσαρμοστεί σε αυτή τη νέα, «μετααμερικανική» τρόπον τινά κατάσταση προκειμένου να αντιμετωπίσει την τουρκική επιθετικότητα.<br /><br />Συγκεκριμένα, η αποφασιστική παρέμβαση της Ουάσιγκτον στις κρίσεις του ελληνοτουρκικού συστήματος δεν μπορεί πλέον να θεωρείται δεδομένη -αν ήταν και ποτέ. Άρα η ελληνική εξωτερική και αμυντική πολιτική θα πρέπει να ξεπεράσει την… παιδική της ηλικία και να περάσει στη φάση της ενηλικίωσης όπου θα πρέπει να κατανοήσει ότι δεν μπορεί να βασίζεται παρά μόνον στον εαυτό της. <br /><br />Παρεμπιπτόντως η παραδοχή της μειωμένης αμερικανικής επιρροής στα διεθνή θέματα γενικώς και στο ελληνοτουρκικό σύστημα ειδικότερα επ’ ουδενί θα πρέπει να αντικατασταθεί με μια υπερβάλλουσα προσδοκία όσον αφορά στον ρόλο της Ρωσίας.<br /><br />Αντιθέτως το κενό εξουσίας που έχει προκύψει στην Ουάσιγκτον εξ αντικειμένου οδηγεί και τη Μόσχα σε προσωρινή γεωστρατηγική παράλυση, δεδομένου ότι τυχόν «λανθασμένες» ή «προκλητικές» γεωπολιτικές κινήσεις από πλευράς της θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν από το αντιτραμπικό λόμπι των Ηνωμένων Πολιτειών και να παγιώσουν τον μισαλλόδοξο αντιρωσισμό στην αμερικανική πολιτική.<br /><br />Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν επιλογές συμμαχιών και ενίσχυσης των γεωστρατηγικών σχέσεων της Ελλάδας με άλλες χώρες. Απλώς, αντί να αναζητούμε κάποιον παντοδύναμο γίγαντα-προστάτη έτσι ώστε να έχουμε τη φαντασίωση ότι προστατευόμαστε από κάποια πανίσχυρη δύναμη, διαιωνίζοντας εν παραλλήλω μια κατάσταση «θεσμοθετημένα» μειωμένης εθνικής κυριαρχίας, η οποία αποτελεί οργανικό μέρος της πολιτικής φιλοσοφίας και του τρόπου διακυβέρνησης των εγχώριων ηγετικών ελίτ, μπορούμε και οφείλουμε να αναζητήσουμε ισότιμες συμμαχίες με χώρες στην περιφέρειά μας με τις οποίες έχουμε αυτή τη στιγμή συνεργατικά γεωπολιτικά χαρακτηριστικά.<br /><br />Δημιουργώντας έναν δακτύλιο ασφαλείας γύρω μας<br /><br />Όπως ο γράφων έχει υποστηρίξει και σε άλλα άρθρα του στα «Επίκαιρα», η Ελλάδα θα μπορούσε να επενδύσει στη δημιουργία ενός συμμαχικού δακτυλίου γύρω της τοποθετώντας τον εαυτό της στο κέντρο ενός σπονδυλωτού γεω-συστήματος που θα ξεκινά από τα Βαλκάνια και θα καταλήγει στην Κεντρική Ασία. Οι κατεξοχήν χώρες με τις οποίες θα μπορούσε η Ελλάδα να επιδιώξει δραστική ενίσχυση των σχέσεών της είναι το Ιράν, η Αίγυπτος, η Αρμενία και η Σερβία.<br /><br />Οι δύο πρώτες είναι φύσει και θέσει αντιτουρκικές διεκδικώντας κυρίαρχο ρόλο στις ίδιες περιοχές με την Τουρκία, ενώ φαίνεται να θεωρούν την Ελλάδα εν δυνάμει παράγοντα συμβολής στις γεωπολιτικές τους φιλοδοξίες. Η δε Αρμενία είναι μια παραδοσιακά φιλελληνική και οργανικά αντιτουρκική χώρα, μικρή μεν, αλλά με μεγάλο γεωπολιτικό δυναμισμό, με ισχυρό λόμπι στην Ουάσιγκτον και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και με τη σχέση της με τη Μόσχα να ενισχύεται διαρκώς.<br /><br />Όσο για τη Σερβία, επαναδιεκδικεί μια κυρίαρχη θέση στα Δυτικά Βαλκάνια, ιδιαίτερα μετά το «ορφάνεμα» της Αλβανίας και των Σκοπίων, που είχαν ταυτιστεί με το λόμπι των Δημοκρατικών στην Ουάσιγκτον. Επίσης, αναβαθμίζει κι αυτή δραστικά τις σχέσεις της με τη Ρωσία και η αυτοπεποίθησή της ενισχύεται ολοένα και περισσότερο.<br /><br />Μεταξύ των άλλων πλεονεκτημάτων μιας ουσιαστικής ελληνοσερβικής προσέγγισης θα ήταν και η τοποθέτηση της Αλβανίας σε μια γεωπολιτική λαβίδα που θα την καθιστούσε ιδιαίτερα προσεκτική όσον αφορά σε τυχόν επιλογές της να λειτουργεί ως «μακρύ χέρι» της Άγκυρας στην περιοχή, ενώ ο αποχαλινωμένος αλβανικός εθνικισμός πιθανώς να κινούνταν προς πιο μετριοπαθείς κατευθύνσεις.<br /><br />Άποψη δε του γράφοντος είναι πως, σε αντίθεση με ό,τι κατά καιρούς υποστηρίζεται, το Ισραήλ δεν μπορεί να αποτελέσει μέρος αυτού του δακτυλίου. Φυσικά, αυτό δεν συνεπάγεται ότι οι σχέσεις με το Τελ Αβίβ θα πρέπει να οδηγηθούν σε μια «εποχή των παγετώνων». <br /><br />Όμως οι θεωρίες περί ελληνοϊσραηλινής-αντιτουρκικής συμμαχίας δύσκολα μπορούν να τεκμηριωθούν. Μεταξύ των άλλων, το Ισραήλ σε καμία περίπτωση δεν θέλει να αποκτήσει έναν ακόμη εχθρό στην περιοχή. Αντιθέτως, δείχνει πως επιδιώκει απεγνωσμένα να αποκαταστήσει και να παγιώσει μια «παγερή φιλία» με την Τουρκία, έστω κι αν για να επιτύχει κάτι τέτοιο αναγκάζεται σε ταπεινωτικές κινήσεις.<br /><br />Επιπροσθέτως και το Τελ Αβίβ δείχνει εδώ και καιρό να βρίσκεται σε μια διαρκή αμηχανία αναφορικά με τις γεωστρατηγικές του επιλογές, ενώ έχει εγκλωβιστεί σε μια τόσο φοβική όσο και μισαλλόδοξή αντι-ιρανική ρητορική που φαίνεται να αποτελεί λιγότερο αποτέλεσμα ψυχρής γεωπολιτικής ανάλυσης και περισσότερο προϊόν παρανοϊκών αναγνώσεων της πραγματικότητας.<br /><br />Πάντως το σχήμα των ελληνικών συμμαχιών θα μπορούσε να συμπληρωθεί επίσης με τη δραστική ενίσχυση των σχέσεων με μια ευρωπαϊκή δύναμη. Για την ακρίβεια, με τη μόνη ευρωπαϊκή δύναμη, τη Γαλλία. Δηλαδή τη μοναδική ευρωπαϊκή χώρα που έχει πλήρη και «ολιστική» γεωπολιτική ταυτότητα και δεν είναι ισχυρή αποκλειστικά στον τομέα της οικονομίας όπως είναι η Γερμανία, ενώ αποτελεί έναν μεσαίο μεν, ανερχόμενο δε διεθνή πόλο ισχύος.<br /><br />Στην περισσότερο εθνοκεντρική Ευρώπη που διαφαίνεται ότι θα προκύψει τα ερχόμενα χρόνια, η Γαλλία αναμένεται να αποτελέσει κυρίαρχο δρώντα ακριβώς λόγω της «ολιστικής» γεωπολιτικής της ταυτότητας αλλά και της ανάγκης της να ξεπεράσει τα οικονομικά της προβλήματα διά της γεωπολιτικής αναβάθμισης.<br /><br />Η δε Αθήνα ενδέχεται να αποτελεί έναν σημαντικό εν δυνάμει σύμμαχο για το Παρίσι, κυρίως λόγω της μεσογειακής φύσης και των δύο, με τη Γαλλία να δεσπόζει στη Δυτική Μεσόγειο και την Ελλάδα να αποτελεί κομβικό κράτος στα ανατολικά της Μεσογείου.<br /><br />Επιπροσθέτως, η Γαλλία έχει παραδοσιακούς ιστορικούς δεσμούς τόσο με την Ελλάδα όσο και με τη Σερβία. Έτσι, μια προσέγγιση των τριών χωρών θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα ισχυρό γεωπολιτικό σχήμα, προσφέροντας ταυτοχρόνως στο Παρίσι ένα σταθερό πάτημα στη Χερσόνησο των Βαλκανίων.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση, έχουμε εισέλθει σε μια μετααμερικανική εποχή και θα πρέπει να αρχίσουμε να επανασχεδιάζουμε μια εθνική γεωστρατηγική, αυτή τη φορά ξεκινώντας από τα κάτω προς τα πάνω και όχι από πάνω προς τα κάτω.<br /><br />Θα πρέπει, δηλα¬δή, να επενδύσουμε σε ρεαλιστικές και ισότιμες συμμαχίες με χώρες με τις οποίες μπορούμε να συνεννοηθούμε και όχι να καταφύγουμε στη δουλική ταύτιση με κάποιον υποτιθέ¬μενα παντοδύναμο επικυρίαρχο και κατόπιν να αφήσουμε τις επιμέρους σχέσεις με τα υπόλοιπα κράτη να διαμορφωθούν «αβίαστα» με κυρίαρ¬χο κριτήριο την ταύτιση αυτή.<br /><b><i><br />*Ο Κωνσταντίνος Γρίβας είναι αναπληρωτής καθηγητής Γεωπολιτικής στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Διδάσκει επίσης Γεωγραφία της Ασφάλειας και των Αφοπλισμών στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.</i></b><div> <br /><a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Αιρετική προσέγγιση γεωστρατηγικής εν Ελλάδι «ανάγνωσης»

Το ιδιόρρυθμο, μετανεωτερικό πραξικόπημα εναντίον του Ντόναλντ Τραμπ που βρίσκεται υπό εξέλιξη στις Ηνωμένες Πολιτείες από ένα πανίσχυρο κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Άρθρο κόλαφος της Washington Post για την Τουρκία… οι 5 μύθοι

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgO4Z2F-0dzr_rsFW8zNUmGRXWUn1J7mEaOGQ2N-HuDHNk8aBeboCpQo0FTOIU3kh1snQ-SJdpjSBxYXdmmI5BSrTBJe0ywHcNyX_st4XNBPI3b2iZTiNSsXb6kJzIvTz0VwqHJe66f9C5S/s1600/%25CE%2586%25CF%2581%25CE%25B8%25CF%2581%25CE%25BF+%25CE%25BA%25CF%258C%25CE%25BB%25CE%25B1%25CF%2586%25CE%25BF%25CF%2582+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+Washington+Post+%25CE%25B3%25CE%25B9%25CE%25B1+%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1%25E2%2580%25A6+%25CE%25BF%25CE%25B9+5+%25CE%25BC%25CF%258D%25CE%25B8%25CE%25BF%25CE%25B9.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="330" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgO4Z2F-0dzr_rsFW8zNUmGRXWUn1J7mEaOGQ2N-HuDHNk8aBeboCpQo0FTOIU3kh1snQ-SJdpjSBxYXdmmI5BSrTBJe0ywHcNyX_st4XNBPI3b2iZTiNSsXb6kJzIvTz0VwqHJe66f9C5S/s640/%25CE%2586%25CF%2581%25CE%25B8%25CF%2581%25CE%25BF+%25CE%25BA%25CF%258C%25CE%25BB%25CE%25B1%25CF%2586%25CE%25BF%25CF%2582+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+Washington+Post+%25CE%25B3%25CE%25B9%25CE%25B1+%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1%25E2%2580%25A6+%25CE%25BF%25CE%25B9+5+%25CE%25BC%25CF%258D%25CE%25B8%25CE%25BF%25CE%25B9.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Τουρκία και Ολλανδία διασταύρωσαν τα ξίφη τους. Η Άγκυρα υπήρξε ένας σημαντικός εταίρος της Δύσης, αλλά παρά τις διπλωματικές, πολιτικές και στρατιωτικές σχέσεις οι Αμερικανοί ελάχιστα καταλαβαίνουν την Τουρκία. </b><br /> <br /> Του <a href="https://www.washingtonpost.com/"><b>Steven A. Cook</b></a><br /> Αυτό που γνωρίζουν δε βασίζονται σε θεωρήσεις που είτε δεν είναι ακριβείς, είτε ξεθωριάζουν με τον καιρό. Αυτοί είναι οι πέντε πιο γνωστοί μύθοι που επιμένουν.<br /> <br /> <b>Μύθος 1: Η Τουρκία είναι δημοκρατία</b><br /> Είναι κοινή η αίσθηση πως υπό τον Ερντογάν η Τουρκία έχει μετεξελιχθεί σε αυταρχικό κράτος. Όμως η αλήθεια είναι ότι η Τουρκία ποτέ δεν υπήρξε δημοκρατία παρά το γεγονός ότι διεξάγονται εκλογές στη χώρα από το 1946. Μεταξύ του 1960 και 1997 οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις εκδίωξαν τέσσερις κυβερνήσεις που δεν τους άρεσαν.<br /> <br /> Το 1997 οι στρατιωτικοί ανέτρεψαν την πρώτη ισλαμική κυβέρνηση της χώρας διότι αυτή αρνήθηκε να επιβάλει περιορισμούς στην ελευθερία της έκφρασης, στην ελευθερία του Τύπου και της σκέψης.<br /> <br /> Όταν το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) του Ερντογάν ήρθε στην εξουσία το 2002, περιόρισε τον ρόλο των στρατιωτικών στην πολιτική, υποσχέθηκε στους Τούρκους προσωπικές ελευθερίες και περιόρισε τις δυνατότητες δίωξης κομμάτων και πολιτικών. Όμως ο ίδιος ο Ερντογάν άρχισε να αλλάζει πορεία για να επικρατήσει έναντι των πολιτικών του αντιπάλων.<br /> <br /> <b>Μύθος 2: Ο Τούρκος πρόεδρος είναι δικτάτορας</b><br /> <br /> Από το αποτυχημένο πραξικόπημα ο Ερντογάν έχει καταδιώξει και φυλακίσει περί τους 200.000 ανθρώπους, από αστυνομικούς, μέχρι ακαδημαϊκούς. Και όμως ο Ερντογάν όταν ήταν πρωθυπουργός είχε στενή σχέση με τον λαό.<br /> <br /> Το ΑΚΡ έχει κερδίσει 10 εκλογικές αναμετρήσεις λόγω του Ερντογάν. Οι Τούρκοι υπό τον Ερντογάν έγινα πλουσιότεροι και έχουν καλύτερο σύστημα υγείας. Ο Ερντογάν επέτρεψε την άσκηση της ισλαμικής λατρείας όπως ποτέ στο παρελθόν.<br /> <br /> Για τους οπαδούς του Ερντογάν η παρουσία του στην εξουσία αντιπροσωπεύει μια πραγματική επανάσταση. Οι Τουρκάλες μπορούν πλέον να φορούν ελεύθερα τη μαντήλα. Αν οι εκλογές αποτελούν ένδειξη περίπου οι μισοί Τούρκοι, αντιπαθούν τον Ερντογάν για τη διαφθορά, τη φιλαρχία και την αλαζονεία του. Οι άλλοι μισοί όμως τον εκτιμά για τα όσα τους έχει προσφέρει.<br /> <br /> <b>Μύθος 3: Η Τουρκία είναι κοσμικό κράτος</b><br /> <br /> Πολλοί αναλυτές αναφέρονται στη Τουρκία ως κοσμικό κράτος. Η Τουρκία όμως δεν υπήρξε ποτέ κοσμικό κράτος όπως οι Δύση οριοθετεί τη έννοια αυτή. Στην Τουρκία η κυβέρνηση ελέγχει την έκφραση της θρησκευτικότητας στην κοινωνία. Υπάρχει ολόκληρος κρατικός μηχανισμός αφιερωμένος στην επίσημη θρησκεία. Οι Τούρκοι ηγέτες εξάλλου χρησιμοποιούν τη θρησκεία για να προωθήσουν την πολιτική τους ατζέντα.<br /> <br /> Το ΑΚΡ είναι ισλαμικό κόμμα. Όταν η αντιπολίτευση προσπάθησε να αξιοποιήσει εναντίον τον επικεφαλής του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας, απέτυχε καθώς ο Ερντογάν θεωρείται γνήσιος ισλαμιστής.<br /> <br /> Ακόμα και οι στρατιωτικοί, οι θεωρούμενοι προμαχώνας του κοσμικού κράτους, είναι βαθιά ισλαμιστές. Μετά το πραξικόπημα του 1980, η χούντα που κυβερνούσε τη χώρα, γέμισε την Τουρκία με τζαμιά και προώθησε τις ισλαμικές σπουδές στο κρατικό εκπαιδευτικό σύστημα. Ο επικεφαλής της, στρατηγός Εβρέν, καυχιόταν ότι γνωρίζει απέξω το κοράνι.<br /> <br /> <b>Μύθος 4: Η Τουρκία έχει κουρδικό πρόβλημα</b><br /> <br /> Είναι δύσκολο να υπάρξει αναφορά στην Τουρκία χωρίς αναφορά και στο «κουρδικό πρόβλημά» της. Η κουρδική μειονότητα δεν συμμερίζεται τους εθνικιστικούς μύθους της τουρκικής πλειοψηφίας. Ο επί δεκαετίες διεξαγόμενος πόλεμος του ΡΚΚ ενισχύει την άποψη περί ύπαρξης «κουρδικού προβλήματος».<br /> <br /> Όμως, αν και το 20% του πληθυσμού της χώρας είναι Κούρδοι, η μεγάλη πλειοψηφία αυτών θεωρεί εαυτόν Τούρκο. Το πρόβλημα της Άγκυρας είναι το ΡΚΚ και το παρακλάδι του, τα Γεράκια του Κουρδιστάν (ΤΑΚ). Το ΡΚΚ ήταν αρχικά μια αποσχιστική, μαρξιστική ομάδα με σχέσεις με την ΕΣΣΔ. Ξεκίνησε τον πόλεμο κατά της Τουρκίας το 1984. Από τότε περίπου 30-40.000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί.<br /> <br /> Η οργάνωση ΤΑΚ είναι υπεύθυνη για πολλές επιθέσεις σε Άγκυρα και Κωνσταντινούπολη. Σε απάντηση η τουρκική κυβέρνηση χρησιμοποιεί στρατό και αστυνομία μα σκοπό την συντριβή των δύο οργανώσεων. Ωστόσο, η σύγκρουση αυτή δεν αφορά τον ευρύτερο τουρκικό πληθυσμό της Τουρκίας.<br /> <br /> Χωρίς αμφιβολία οι Κούρδοι υποφέρουν. Επί χρόνια η εθνική τους έκφραση, η γλώσσα, ο πολιτισμός είναι υπό διωγμό. Ακόμα και έτσι όμως πολλοί από τους Κούρδους της Τουρκίας είναι αφομοιωμένοι στην πολιτική, οικονομική και πολιτιστική ζωή της χώρας. Ο Τουργκούτ Οζάλ ήταν Κούρδος, όπως και ο νυν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Μεχμέτ Σιμτσέκ.<br /> <br /> Πολλοί Κούρδοι ψηφοφόροι και όχι απαραίτητα οι θρησκευόμενοι, στηρίζουν το ΑΚΡ. Η Άγκυρα επενδύει στις κουρδικές περιοχές στη θρησκεία και την ισλαμική αλληλεγγύη για να αποσπάσει τους Κούρδους από το ΡΚΚ, το οποίο είναι πολύ απλοποιημένο να λέμε ότι αντιπροσωπεύει τους Κούρδους.<br /> <br /> <b>Μύθος 5: Η Τουρκία είναι μια παλαιά δύναμη</b><br /> <br /> Όταν αναλυτές αναφέρονται στην Τουρκία την θέτουν στην ίδια μοίρα με αρχαία έθνη της Μέσης Ανατολής, όπως το Ιράν και η Αίγυπτος. Είναι αλήθεια πως η Τουρκία δεν δημιουργήθηκε από την χάραξη των συνόρων σε έναν χάρτη από τους Ευρωπαίους. Ο Μουσταφά Κεμάλ δημιούργησε ένα εθνικιστικό κράτος στο κεντρικό τμήμα της πάλαι ποτέ πολυεθνικής Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Αντί του Ισλάμ ο Κεμάλ ως ενωτικό υλικό χρησιμοποίησε τον εθνικισμό, τη γλώσσα και τον δεσμό των Τούρκων με τη χώρα.<br /> <br /> Από το 1923 οι κάτοικοι της χώρας έπρεπε να είναι Τούρκοι, αφοσιωμένοι στο κράτος – έθνος που η ισχύς του προερχόταν από το πόσο τουρκικό ήταν επιβάλλοντας το δυτικό αλφάβητο, ακόμα και κώδικα ενδυμασίας. Πολλά από τα μέτρα αυτά όμως επιβλήθηκαν με τη βία.<br /> <br /> Τις τελευταίες εννέα δεκαετίες οι Τούρκοι έχουν αναπτύξει την αίσθηση του «τουρκισμού». Ωστόσο η αίσθηση αυτή είναι εύθραυστη. Για αυτό άλλωστε η παραχώρηση πολιτιστικής αυτονομίας στους Κούρδους ή η αναγνώριση της γενοκτονίας 1,5 εκ. Αρμενίων είναι τόσο ευαίσθητα θέματα στη Τουρκία.<br /> <div> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Άρθρο κόλαφος της Washington Post για την Τουρκία… οι 5 μύθοι

Τουρκία και Ολλανδία διασταύρωσαν τα ξίφη τους. Η Άγκυρα υπήρξε ένας σημαντικός εταίρος της Δύσης, αλλά παρά τις διπλωματικές, πολιτικές ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρωσικό αντιαεροπορικό σύστημα S-300 κατέρριψε Ισραηλινό F-16 στη Συρία – Νεκρός ο πιλότος

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8iCm07fLkA87-UBzdClojFXS8ND9jczWerNQDbGd6gQmjGUi_LaEID2QWnQ4C4hUF9lhwlNIiW182oO3Kd-Fsi9h7MiFXzjrTs_CnnEYQVXbDiDy5kE8VJT_xy-qpToUQlwvs33Ifw8F3/s1600/%25CE%25A1%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C+%25CE%25B1%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25B1%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2581%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C+%25CF%2583%25CF%258D%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BC%25CE%25B1+S-300+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25AD%25CF%2581%25CF%2581%25CE%25B9%25CF%2588%25CE%25B5+%25CE%2599%25CF%2583%25CF%2581%25CE%25B1%25CE%25B7%25CE%25BB%25CE%25B9%25CE%25BD%25CF%258C+F-16+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B7+%25CE%25A3%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25B1+%25E2%2580%2593+%25CE%259D%25CE%25B5%25CE%25BA%25CF%2581%25CF%258C%25CF%2582+%25CE%25BF+%25CF%2580%25CE%25B9%25CE%25BB%25CF%258C%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2582+.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="330" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8iCm07fLkA87-UBzdClojFXS8ND9jczWerNQDbGd6gQmjGUi_LaEID2QWnQ4C4hUF9lhwlNIiW182oO3Kd-Fsi9h7MiFXzjrTs_CnnEYQVXbDiDy5kE8VJT_xy-qpToUQlwvs33Ifw8F3/s640/%25CE%25A1%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C+%25CE%25B1%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25B1%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2581%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C+%25CF%2583%25CF%258D%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BC%25CE%25B1+S-300+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25AD%25CF%2581%25CF%2581%25CE%25B9%25CF%2588%25CE%25B5+%25CE%2599%25CF%2583%25CF%2581%25CE%25B1%25CE%25B7%25CE%25BB%25CE%25B9%25CE%25BD%25CF%258C+F-16+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B7+%25CE%25A3%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25B1+%25E2%2580%2593+%25CE%259D%25CE%25B5%25CE%25BA%25CF%2581%25CF%258C%25CF%2582+%25CE%25BF+%25CF%2580%25CE%25B9%25CE%25BB%25CF%258C%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2582+.jpg" width="640" /></a></div> <h3 style="text-align: center;"> Οργή από Ισραήλ: «Θα καταστρέψουμε ολόκληρη τη συριακή αεράμυνα»</h3> Toυ <b><i>Βασίλη Καπούλα</i></b><br /> <br /> Ανοχή τέλος προς το Ισραήλ από τη Ρωσία. Συμβούλιο Ασφαλείας συγκάλεσε ο Β.Πούτιν στη Μόσχα, το ίδιο και ο Μ.Νετανιάχου στο Τελ Αβίβ ο οποίος είχε επικοινωνία με τους Αμερικανούς για το συμβάν της κατάρριψης όπως αποκαλύπτεται του ισραηλινού μαχητικού στη Παλμύρα. Σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες η Ρωσία εκτόξευσε αντιαεροπορικούς πυραύλους S-300 καταρρίπτοντας το ένα ισραηλινό μαχητικό ενώ ένα δεύτερο μετά βίας προσγειώθηκε στο Ισραήλ κατά την επιχείρηση των Ισραηλινών στην Παλμύρα.<br /> <br /> Πριν λίγο ο υπουργός άμυνας του Ισραήλ Αβιγκντόρ Λίμπερμαν απείλησε ξεκάθαρα ότι θα καταστρέψει ολόκληρο το πλέγμα της συριακής αεράμυνας, μετά την εκτόξευση αντιαεροπορικών πυραύλων σε ισραηλινά μαχητικά κατά την φάση της προσβολής επίγειων στόχων στην Παλμύρα!<br /> <br /> Μα ήταν «περίπατος», έτσι δεν είπαν οι Ισραηλινοί; Τότε γιατί ο φόβος;<br /> <br /> Συγκεκριμένα δήλωσε:<br /> <br /> «Την επόμενη φορά που οι Σύριοι θα χρησιμοποιήσουν τα αντιαεροπορικά συστήματα τους εναντίον των αεροσκαφών μας θα τους καταστρέψουμε χωρίς τον παραμικρό δισταγμό», δήλωσε ο Λίμπερμαν στο ισραηλινό κρατικό ραδιόφωνο.<br /> <br /> Οι Ισραηλινοί περίμεναν την αντίδραση των Ρώσων γι αυτό και είχαν ενεργοποιήσει το υπερσύγχρονο αντιαεροπορικό σύστημα Arrow-3 για πρώτη φορά. <br /> <br /> Γιατί η ενεργοποίηση του δεν δικαιολογούσε τους φόβους από την ομοβροντία των S-200… Αυτό όμως που σίγουρα δεν περίμεναν ήταν η κατάρριψη του ισραηλινού μαχητικού. Και σίγουρα η Μόσχα χάρη τους έκανε που δεν έπεσαν και τα υπόλοιπα.<br /> <br /> Ο «περίπατος» του Ισραήλ με τους βομβαρδισμούς τόσο βαθιά στην Συρία και συγκεκριμένα στην αεροπορική βάση της Παλμύρας Τ4 στην οποία βρίσκονταν ρωσικές ειδικές δυνάμεις Spetsnaz που σχεδίασαν και εκτέλεσαν την επιχείρηση απελευθέρωσης της πόλης από το ISIS δεν άφησε στη Ρωσία άλλη επιλογή, παρά να πατήσει το κουμπί.<br /> <br /> Δείτε εδώ στο χάρτη τι επιχείρησαν να κάνουν οι Ισραηλινοί. Στη συνέχεια η Ρωσία,κάλεσε τον πρέσβη του Ισραήλ στη Μόσχα, Gary Koren, για εξηγήσεις κατά την οποία έπεσαν βαριές κουβέντες καθώς ο Νετανιάχου με βάση την συμφωνία αποφυγής ατυχημάτων που είχε υπογράψει με τη Μόσχα, δεν ειδοποίησε καν τους Ρώσους για την επικείμενη επιχείρηση. <br /> <br /> Να σημειωθεί ότι ο πρέσβης του Ισραήλ είχε δώσει μόλις τα διαπιστευτήρια του στο Ρώσο πρόεδρο,Β.Πούτιν, την Πέμπτη το μεσημέρι!<br /> <div> <br /> <img alt="" class="alignnone size-full wp-image-5233968" height="477" sizes="(max-width: 640px) 100vw, 640px" src="https://cdn-pentapostagma.pressidium.com/wp-content/uploads/2017/03/epixeirisi-israil.jpg" width="640" /><br /> <br /> Πλέον οι σχέσεις Ρωσίας-Ισραήλ βρίσκονται στο χειρότερο δυνατό σημείο…<br /> <br /> Δηλαδή οι Σύροι στρατηγοί όταν διαπιστώνουν εισβολή και επίθεση εντός του εδάφους της χώρας τους, δεν θα δίνουν την αυτονόητη εντολή εξολόθρευσης του οποιουδήποτε εναερίου «εισβολέα», αλλά θα κάθονται και θα τον «παρακολουθούν χτυπώντας παλαμάκια».<br /> <br /> Πρόκειται για επικίνδυνη και περίεργη λογική που ομοιάζει με αυτή που διακατέχει τον Σουλτάνο Ερντογάν, και η οποία θα προκαλέσει χειρότερο και μεγαλύτερο πόλεμο στην περιοχή με ανεξέλεγκτες καταστάσεις.<br /> <br /> Ισραηλινά μαχητικά αεροσκάφη έπληξαν στόχους στη Συρία την Παρασκευή, με τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου να ομιλεί περί στοχευμένων επιθέσεων με προορισμό το σιιτικό κίνημα της Χεζμπολάχ.<br /> <br /> Υπενθυμίζουμε ότι πριν δύο μήνες ο διοικητής των ρωσικών στρατευμάτων στη Συρία, αντιστράτηγος Αντρέι Καρταπόλωφ, έχει δηλώσει ότι ολόκληρος ο συριακός εναέριος χώρος ενοποιήθηκε και ελέγχεται από την ρωσική αεράμυνα.<br /> <br /> Το Ισραήλ δεν έχει ποτέ επισήμως ούτε επιβεβαιώσει ούτε αρνηθεί αυτές τις επιθέσεις. Αντίθετα, η σιωπή της Ρωσίας για το θέμα αυτό ακριβώς ήταν ένα «χτυπητό σημείο» που εγείρει πολλά ερωτηματικά .<br /> <br /> Πηγές στη Μόσχα και το Τελ Αβίβ ανέφεραν ότι υπάρχει μια μυστική συμφωνία με στόχο τη μείωση της σύγκρουσης, δηλαδή να αποτραπεί η «συνάντηση» ρωσικών και Ισραηλινών αεροσκαφών στον συριακό εναέριο χώρο .</div> <div> <br /> <img alt="" class="alignnone wp-image-5233880 size-large" height="389" sizes="(max-width: 700px) 100vw, 700px" src="https://cdn-pentapostagma.pressidium.com/wp-content/uploads/2017/03/565976bdc46188e0318b462b-700x389.jpg" width="700" /><br /> <br /> Σύροι αξιωματικοί από τη πρώτη στιγμή ανέφεραν πως ένα από τα ισραηλινά αεροσκάφη κατερρίφθη… Το περιστατικό έλαβε χώρα στην φημισμένη έρημη πόλη της Παλμύρας.<br /> <br /> Ο ισραηλινός στρατός αρνήθηκε ότι οποιαδήποτε αεροσκάφος του είχε πληγεί, παραδέχτηκε όμως την επιχείρηση, αλλά και η συριακή κυβέρνηση έχει δώσει παρόμοιες «απαντήσεις» πολλές φορές στο παρελθόν.<br /> <br /> Η ισραηλινή ανακοίνωση ανέφερε ότι «πολλοί αντιαεροπορικοί πύραυλοι» εξαπολύθηκαν κατά την επιδρομή, αλλά ότι κανένας δεν χτύπησε τους στόχους «.<br /> <br /> Ένας πύραυλος αναχαιτίστηκε από το αντιαεροπορικό σύστημα Arrow του Ισραήλ , τόνισαν ισραηλινά μέσα ενημέρωσης .<br /> <br /> Πρόκειται για το πιο σοβαρό περιστατικό μεταξύ των δύο χωρών από την έναρξη του συριακού πολέμου πριν από έξι χρόνια.<br /> <br /> Η λιβανέζικη οργάνωση , η οποία έχει μετατραπεί σε κανονική τακτική δύναμη με πλήθος όπλων και πυραύλων εδάφους –εδάφους που έχει στα χέρια της από Ιρανούς και Σύρους, όντως απειλεί το Ισραήλ και πολύ σύντομα θα ξεκινήσει πολεμικές επιθέσεις με πυραύλους στην ισραηλινή επικράτεια σύμφωνα με αμυντικούς αναλυτές από το Ισραήλ.<br /> <br /> Αυτή όμως η εμπλοκή της Χεζμπολάχ μπορεί να συμπαρασύρει Ιράν και Ισραήλ σε ένα ανελέητο πόλεμο στην περιοχή αυτή που θα εμπλέξει Τουρκία, Ρωσία, ΗΠΑ και λοιπούς σε έναν περιφερειακό πόλεμο.</div> <div> <br /> <a href="http://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Ρωσικό αντιαεροπορικό σύστημα S-300 κατέρριψε Ισραηλινό F-16 στη Συρία – Νεκρός ο πιλότος

Οργή από Ισραήλ: «Θα καταστρέψουμε ολόκληρη τη συριακή αεράμυνα» Toυ Βασίλη Καπούλα Ανοχή τέλος προς το Ισραήλ από τη Ρωσία. Συμβούλιο...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί ο Ερντογάν διαλύει το στρατό του; Η απάντηση

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjk5ZuSwMpvIvC_82g33e6MsGktCK67tVE0GOx2C_Y9TTaYP1W01HtmZGrqonJZ5wIeU37EV-xBAkp_DtPqZIRpHE9qIQgqvlexkNH_yMIrFaZERH68EfWheUm5YkdCG2HC-4DwdFJIxa9u/s1600/%25CE%2593%25CE%25B9%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25AF+%25CE%25BF+%25CE%2595%25CF%2581%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25AC%25CE%25BD+%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25B1%25CE%25BB%25CF%258D%25CE%25B5%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25BF+%25CF%2583%25CF%2584%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2584%25CF%258C+%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585%253B+.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="362" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjk5ZuSwMpvIvC_82g33e6MsGktCK67tVE0GOx2C_Y9TTaYP1W01HtmZGrqonJZ5wIeU37EV-xBAkp_DtPqZIRpHE9qIQgqvlexkNH_yMIrFaZERH68EfWheUm5YkdCG2HC-4DwdFJIxa9u/s640/%25CE%2593%25CE%25B9%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25AF+%25CE%25BF+%25CE%2595%25CF%2581%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25AC%25CE%25BD+%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25B1%25CE%25BB%25CF%258D%25CE%25B5%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25BF+%25CF%2583%25CF%2584%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2584%25CF%258C+%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585%253B+.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Φικρί Ισίκ δήλωσε ότι το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) έχει απολύσει συνολικά 22.920 στρατιωτικούς μετά από την απόπειρα πραξικοπήματος στις 15 Ιουλίου, μεταδίδει το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu .<br /> <br /> Απαντώντας σε ερώτηση του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) είπε ότι 6.511 αξιωματικοί και 16.409 δόκιμοι απολύθηκαν από το στρατό. Οι 4.090 δόκιμοι προέρχονται από στρατιωτικά γυμνάσια, 6140 από κολέγια υπαξιωματικών και 6179 από ανώτερες στρατιωτικές σχολές .<br /> <br /> Η κυβέρνηση βρίσκεται στο επίκεντρο της κριτικής για την απόλυση των 22.920 με τη δικαιολογία των “δεσμών” τους με το κίνημα Γκιουλέν, παρά το γεγονός ότι η τουρκική στρατιωτική δήλωσε στις 27 Ιουλίου είπε ότι μόνο 8.651 στρατιωτικοί,είχαν ανάμειξη στην απόπειρα πραξικοπήματος .<br /> <br /> Την ίδια ώρα ο Τούρκος υπουργός ‘Αμυνας υποστηρίζει ότι πρέπει να ενισχυθεί το στράτευμα με προσωπικό που φθάνει τις 30.000.<br /> <br /> Στην Τουρκία όπως γράφουν ΜΜΕ όπως το Turkish Minute, φαίνεται ότι το καθεστώς Ερντογάν, θέλει να αντικαταστήσει τις δυνάμεις που του λείπουν με τον “μυστικό στρατό” της SADAT.<br /> <b><br />Ποια είναι η SADAT</b><br /> <br /> Ο μυστικός στρατός του Ερντογάν διοικείται από την απόστρατο στρατηγό Adnan Tanriverdi, ο οποίος έχει ξεκινήσει να τον οργανώνει από το 2012.<br /> <br /> Σύμφωνα με πηγές των γαλλικών υπηρεσιών, ο Tanriverdi έκανε αρκετές επισκέψεις στο Γενικό Επιτελείο πριν από το πραξικόπημα, προκειμένου να λάβει την απαραίτητη υποστήριξη για την προετοιμασία ξένων ενόπλων ομάδων, ιδίως σχετικά με το ζήτημα της συμμετοχής στην ισλαμική αντιτρομοκρατική συμμαχία.<br /> <br /> Η αποστολή αυτή είχε την οικονομική χορηγία της Σαουδικής Αραβίας, και προσωπικά του Σεΐχη Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν.<br /> <br /> Στην περιοχή του Κόλπου η δύναμη Sadat ενεργούσε για κάποιο χρονικό διάστημα με τη βοήθεια της Σαουδαραβικής αντίστοιχης μισθοφορικής εταιρείας «Al Aquid Trading», η οποία διευθύνεται από έναν πρώην αξιωματικό της Πολεμικής Αεροπορίας, τον συνταγματάρχη Αλ Γκάζι Γκίζας Χαρμπί .<br /> <br /> Μια έκθεση που εκπονήθηκε από το Κέντρο Ανάλυσης Πληροφοριών της ΕΕ Πληροφοριών (IntCen) αποκάλυψε ότι αν και ο Πρόεδρος Ερντογάν και η τουρκική κυβέρνηση έριξαν αμέσως το φταίξιμο για το αποτυχημένο πραξικόπημα στους οπαδούς του κινήματος Γκιουλέν, η απόπειρα πραξικοπήματος “στήθηκε” από διάφορες ομάδες αντιπάλων του Ερντογάν λόγω του φόβου τους για επικείμενη εκκαθάρισή τους.<br /> <br /> Η ιστοσελίδα Aldrimer.no αναφέρει ότι πηγές του ΝΑΤΟ πιστεύουν ότι το πραξικόπημα οργανώθηκε από τον ίδιο τον πρόεδρο Ερντογάν.<br /> <br /> Μιλώντας στο vocaleurope.com, πρώην Τούρκος αξιωματικός που υπηρέτησε στο αρχηγείο του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, αλλά απολύθηκε υποστήριξε ότι στην Τουρκία το αποτυχημένο πραξικόπημα στις 15 του Ιούλη ήταν αδέξιο και ουδέποτε είχε την πρόθεση να ¨ρίξει” τη κυβέρνηση.Χρησίμευσε ως όχημα για την προεδρία Ερντογάν να εξαλείψει τους αντιπάλους της και να δώσει ρόλο στους υπερεθνικιστές εντός του στρατεύματος.<br /> <br /> Κατά τη διάρκεια μια συζήτησης στρογγυλής τραπέζης που διοργανώθηκε από Κέντρο Πολιτικής, την 1η Φεβρουαρίου,ο Henri Barkey, διευθυντής του προγράμματος Μέσης Ανατολής στο Κέντρο Wilson της Ουάσιγκτον , δήλωσε ότι πολλοί στρατηγοί που απομακρύνθηκαν από την τουρκική κυβέρνηση είναι φιλο-ΝΑΤΟϊκοί και φιλο-Αμερικανοί, λέγοντας ότι αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει μια στροφή στις σχέσεις Τουρκίας-ΝΑΤΟ.<br /> <div> <br /> <a href="http://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Γιατί ο Ερντογάν διαλύει το στρατό του; Η απάντηση

Ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Φικρί Ισίκ δήλωσε ότι το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) έχει απολύσει συνολικά 22.920 στρατιωτικούς μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελλάδα και ένας νέος βαλκανικός άξονας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiqD7_K-v6pLwVy4VogHyze_tu-Jumu3OWtfFDSEunq1z05OFhL4ZYAu4iZAHRRvoNpIUuPc7evh8btNbjS7WrA4gaI_17OUAAtzqWjLJj-tKWXb5xM3w8ACRf8tlsE0TzpkblZp7z-uJSj/s1600/%25CE%2597+%25CE%2595%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25AC%25CE%25B4%25CE%25B1+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CE%25AD%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2582+%25CE%25BD%25CE%25AD%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%25B2%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C%25CF%2582+%25CE%25AC%25CE%25BE%25CE%25BF%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2582.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="332" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiqD7_K-v6pLwVy4VogHyze_tu-Jumu3OWtfFDSEunq1z05OFhL4ZYAu4iZAHRRvoNpIUuPc7evh8btNbjS7WrA4gaI_17OUAAtzqWjLJj-tKWXb5xM3w8ACRf8tlsE0TzpkblZp7z-uJSj/s640/%25CE%2597+%25CE%2595%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25AC%25CE%25B4%25CE%25B1+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CE%25AD%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2582+%25CE%25BD%25CE%25AD%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%25B2%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C%25CF%2582+%25CE%25AC%25CE%25BE%25CE%25BF%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2582.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Η Ελλάδα βρίσκεται ενώπιον κρίσιμων επιλογών στην βαλκανική της πολιτική, που μπορούν είτε να την ισχυροποιήσουν, μέσω μιας νέας βαλκανικής συμμαχίας έναντι του νεο-οθωμανικού επεκτατισμού, είτε να την μεταβάλουν σε ευάλωτο στόχο, ταυτοχρόνως, του τουρκο-αλβανικού και του σλαβικού αναθεωρητισμού. Οι, έως τώρα, κινήσεις εκ μέρους της Αθήνας δείχνουν την απουσία μιας μακρόπνοης στρατηγικής, με βάση τα νέα δεδομένα. Αντιθέτως, εκδηλώνεται με ολοένα και μεγαλύτερη ένταση, και χωρίς αντίλογο από την αντιπολίτευση, η μια και μοναδική οδός «σωτηρίας»: η απόλυτη ταύτιση με τα, εικαζόμενα ως, συμφέροντα των ΗΠΑ, ώστε μέσω της εκδούλευσης να προφυλαχθεί η πολλαπλώς απειλούμενη εθνική μας κυριαρχία. <br /><br />Ως γνωστόν, οι γεωπολιτικές «τεκτονικές» πλάκες καθώς μετακινούνται, ενεργοποιούν στα σημεία τριβής τους ιστορικά ρήγματα, που ως συνέπεια έχουν την εκδήλωση επαναληπτικών συγκρούσεων. Ένα τέτοιο «σημείο» είναι τα Βαλκάνια. Η κατάρρευση του σοσιαλιστικού στρατοπέδου είχε επιτρέψει την άμεση διείσδυση των ευρωατλαντικού παράγοντα σ’ όλη την βαλκανική ενδοχώρα. Κύριος στόχος της «νέας τάξης πραγμάτων» υπήρξε η δημιουργία μικρών και αδύναμων κρατών, ελεγχόμενων από τα ισχυρά δυτικά συμφέροντα, με παράλληλη εξάλειψη της όποιας ρωσικής παρουσίας. Όπως σύντομα αποδείχθηκε, οι ανησυχίες όσων σχεδίαζαν την νέα Ευρώπη για τη «ρωσική απειλή» ήταν εύλογες, παρά το ότι όταν ξεκινούσαν την εφαρμογή των σχεδίων τους, η Ρωσία του Γιέλτσιν τρέκλιζε τόσο, όσο και ο τότε πρόεδρός της. Γιατί το εσωτερικό δυναμικό της αυτοκρατορίας παρέμενε πάντα ζωντανό και ανέμενε αυτόν που θα έθετε και πάλι τη μηχανή σε λειτουργία. Όπερ και εγένετο! Μάλιστα, η ραγδαία δυτική επέλαση επιτάχυνε τις εξελίξεις στη ρωσική πολιτική σκηνή, καθώς ο εγωισμός της κρατικής ρωσικής ελίτ «πληγώθηκε» από την επονείδιστη αδυναμία της χώρας να αντιταχθεί στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. <br /><br />Η Δύση, στην προσπάθειά της να ελέγξει τον βαλκανικό χώρο και να υπονομεύσει τους, εν δυνάμει συμμάχους της Ρωσίας, σλαβικούς λαούς, χρησιμοποίησε τους μουσουλμανικούς πληθυσμούς. Αλβανοί, Βόσνιοι μουσουλμάνοι και Τούρκοι έπαιξαν πρωτεύοντα ρόλο στη διαμόρφωση του νέου βαλκανικού χάρτη. Οι εξωβαλκανικοί παράγοντες που διαμοίρασαν, προφανώς ιεραρχικά, τα «βαλκανικά ιμάτια» ήταν οι ΗΠΑ, η Γερμανία και η Τουρκία. Οι Αμερικανοί κράτησαν τον στρατηγικό έλεγχο της περιοχής, μέσω της νατοϊκής ομπρέλας, ενώ οι Γερμανοί έπαιρναν το οικονομικό τους μερίδιο, είτε άμεσα, είτε μέσω της Ε.Ε. Όσο για τους Τούρκους, άρπαζαν ό,τι μπορούσαν σε οικονομική, πολιτική, στρατιωτική και πολιτιστική επιρροή, από την Θράκη μέχρι τη Βοσνία και τις ακτές της Αδριατικής στην Αλβανία. Με την σημαία του μετριοπαθούς Ισλάμ και με την αρωγή «ευαγών» ατλαντικών ιδρυμάτων αλλά και του στενά συνεργαζόμενου μαζί τους Γκιουλέν, η Άγκυρα συγκρότησε ένα πυκνό δίκτυο ελέγχου στα Βαλκάνια. Υπό την ηγεσία του Ερντογάν αυτή η αυξανόμενη επιρροή ήλθε να «κουμπώσει» με το μεγαλεπήβολο όραμα της νεκρανάστασης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. <br /><br />Στην ιστορία, ωστόσο, τα σχέδια, όσο και καλά να είναι μελετημένα, κινδυνεύουν να μείνουν ημιτελή, καθώς παρεισφρέουν απρόβλεπτοι, αρχικώς, παράγοντες. Έτσι και το βαλκανικό γεωπολιτικό τοπίο αλλάζει δραματικά και προς άλλες κατευθύνσεις από αυτές που είχαν υπολογισθεί στις αρχές του 1990. Είναι αλήθεια ότι οι ΗΠΑ, ή τέλος πάντως οι κύκλοι που κυριάρχησαν στην εξωτερική τους πολιτική, κατόρθωσαν εντέλει, έχοντας ολοκληρώσει επιτέλους την ουκρανική «πορτοκαλί επανάσταση», να υψώσουν ένα νέο αντιρωσικό παραπέτασμα. Ένα «τείχος» κρατών, το οποίο ξεκινά από την Φινλανδία -που προφανώς επιζητά να αποτινάξει από πάνω της τον υποτιμητικό όρο της φινλανδοποίησης, που της φόρτωσε η πάλαι ποτέ ΕΣΣΔ-, τις Βαλτικές Δημοκρατίες -που ιδεολογικά μάλλον ζουν με το μισό πόδι στην εποχή του μεσοπολέμου-, την Πολωνία –που δεν έχει διάθεση να αποκηρύξει τον καθολικό συντηρητισμό της-, την διαλυμένη οικονομικά και κοινωνικά Ουκρανία και καταλήγει στην νευρική Ρουμανία.<br /><br />Όπως ήταν φυσικό, η Μόσχα δεν θα καθόταν με σταυρωμένα χέρια να ολοκληρωθεί η περικύκλωσή της και η αποκοπή της από την Ευρώπη, που είναι και ο πυρήνας της στόχευσης του νέου «τείχους». Εξαπέλυσε μια αντεπίθεση όπου και όπως μπορούσε, ψάχνοντας κυρίως τους αδύναμους κρίκους του αντιπάλου. Και αυτοί ήσαν, όπως αποδείχθηκε πολλοί: αρχικώς, στην Κριμαία και στο Ντονμπάς, στη Συρία και …στα Βαλκάνια. Την ίδια ώρα η Δύση βρίσκεται σε κατάσταση εσωτερικής κρίσης, και οικονομικής και ταυτότητας, ενώ σταδιακά χάνει τη δυνατότητά της να λειτουργήσει με ενιαίο και συμπαγή τρόπο. Αυτό αντανακλάται χαρακτηριστικά στα βαλκανικά δρώμενα. Οι τρεις εξωγενείς παράγοντες που τα είχαν αναλάβει, βρέθηκαν σε μικρή ή μεγάλη αντιπαλότητα μεταξύ τους. Ιδιαίτερα η μεγαλομανία και ο τυχοδιωκτισμός του Ερντογάν τον έφερε σε ευθεία αντιπαράθεση με την Ουάσιγκτον, η οποία αντιλαμβανόταν ότι πλέον δεν μπορούσε να τον εμπιστευτεί. Πολλώ δεν μάλλον που ο «σουλτάνος» ερωτοτροπούσε με τη Ρωσία για τους δικούς του λόγους. Αυτό προκάλεσε σοβαρές δυσλειτουργίες του συστήματος που είχε δημιουργηθεί με τόσο κόπο τα προηγούμενα χρόνια. Η ρήξη μάλιστα Ερντογάν- (φιλοαμερικανού) Γκιουλέν «έσπασε» σε κομμάτια το τουρκικό δίκτυο. Επιπλέον, μετά την ήττα των Δημοκρατικών, που είχαν το πάνω χέρι στον έλεγχο των Βαλκανίων –με την άμεση και συνεχή παρέμβαση του συστήματος Σόρος-, επιτάθηκε η γενική σύγχυση. Τέλος, το ιδανικό της ακμάζουσας Ε.Ε., που αποτελούσε και το δέλεαρ του γερμανικής οικονομικής ηγεμονίας, έχει ξεθωριάσει ανεπανόρθωτα, ακόμη και για τους φτωχούς Βαλκάνιους. Το αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η όξυνση των υποβοσκουσών έως πρόσφατα αντιθέσεων και εθνικών επιδιώξεων, που καλύπτονταν από την προοπτική της ευρωατλαντικής ενσωμάτωσης. Πλέον, τα σημεία τριβής στον βαλκανικό χώρο είναι αρκετά, και σε γενικές γραμμές γνωστά. Συνοπτικά αναφέρουμε: <br /><br />Στην Βοσνία-Ερζεγοβίνη η Σερβική Δημοκρατία, είναι ήδη υπ’ ατμόν για αποχώρηση. <br /><br />Οι Σέρβοι, εξοπλιζόμενοι από τους Ρώσους, ετοιμάζονται να διεκδικήσουν την περιοχή της Κόσοβσκα Μιτρόβιτσα και τις βόρειες περιοχές του Κοσσυφοπεδίου, όπου κατοικούν ομοεθνείς τους. <br /><br />Οι Αλβανοί, με τη στήριξη της Τουρκίας, έχουν βάλει μπρος το σχέδιο για την Μεγάλη Αλβανία σε Σκόπια και Σερβία. Ήδη υπάρχει αλβανική κινητικότητα στην κοιλάδα του Πρέσεβο στην νότιο Σερβία, όπου δρα ο UCPMB παρακλάδι του UCK.<br /><br />Στα Σκόπια η αντιπαράθεση των Αλβανών με τους εθνικιστές Σλαβομακεδόνες του Γκρουέφσκι και του VMRO-DPMNE έχει φθάσει στα πρόθυρα του πολέμου, μετά και την άρνηση του προέδρου Ιβανόφ να δώσει εντολή σχηματισμού κυβέρνηση στους Σοσιαλδημοκράτες του Ζάεφ, που συνεργάζεται με τα αλβανικά κόμματα. <br /><br />Ακόμη και στο Μαυροβούνιο, η πορεία του προς τις αγκάλες του ΝΑΤΟ, εν μέσω κατηγοριών για ρωσική ανάμειξη σε απόπειρα δολοφονίας του Τζουγκάνοβιτς, δεν θα είναι ανέφελη και θα επηρεαστεί οπωσδήποτε από τις εξελίξεις. <br /><br />Τέλος, είναι εξαιρετικά σημαντικές οι πολιτικές αλλαγές στην Βουλγαρία, καθώς μετά την νίκη του, σαφώς φιλορώσου, Ρούμεν Ράντεφ στις προεδρικές εκλογές, ίσως και οι εκλογές της 26ης Μαρτίου, με μια νίκη του σοσιαλιστικού κόμματος, ενισχύσουν τη στροφή «προς ανατολάς». Σε ότι αφορά την Βουλγαρία, πρέπει να ληφθεί υπόψη και η αντιτουρκική στροφή της Σόφιας, μετά την απροσχημάτιστη ανάμειξη της Άγκυρας στην προεκλογική διαδικασία με τη στήριξή της στο κόμμα DOST του Λιούτβι Μεστάν. <br /><br />Είναι, ως εκ τούτου, ηλίου φαεινότερον ότι ήδη διαμορφώνεται μια νέα εικόνα των Βαλκανίων, όπου υφίσταται η δυναμική συγκρότησης δύο αντίπαλων στρατοπέδων. Στο μεν ένα ανήκουν η Αλβανία, το Κόσσοβο και η Τουρκία. Στο δε άλλο η Σερβία και η Βουλγαρία. Το κλειδί των εξελίξεων, που μπορεί να ανοίξει και τον ασκό του Αιόλου, βρίσκεται στα Σκόπια. Αν οι Αλβανοί κινηθούν εναντίον των Σλαβομακεδόνων, με την ενίσχυση των Αλβανών της Αλβανίας και του Κοσσυφοπεδίου, δεν θα μείνουν αμέτοχοι ούτε οι Σέρβοι ούτε οι Βούλγαροι, ανεξάρτητα από τις σχέσεις που έχουν τώρα με τους σκληροπυρηνικούς ηγέτες του VMRO. Ήδη οι τελευταίοι, έχοντας νοιώσει εγκαταλελειμμένοι από τους επί δυόμιση δεκαετίες χορηγούς τους, βλέπουν την Μόσχα ως καταφύγιο τελευταίας ελπίδας –που δεν θα τους της αρνηθεί καθώς αποτελεί άλλον έναν αδύναμο κρίκο της Δύσης. Αλλά και η Άγκυρα δεν θα μπορεί πλέον να βάζει τα αυγά της σε δυο καλάθια. Ο νεο-οθωμανισμός της εξάλλου εξυπηρετείται μόνον από τον αλβανικό παράγοντα και τους τουρκόφρονες πληθυσμούς στην Βαλκανική. <br /><br />Για τη Δύση, ασφαλώς, ο κύριος κίνδυνος είναι η ρωσική κάθοδος, οι ρωσικοί αγωγοί φυσικού αερίου και η ακύρωση του σχεδίου περικύκλωσης της Μόσχας. Ενδεικτικές είναι οι σοβαρές ανησυχίες του Βερολίνου και Λονδίνου, που τρέχουν απεγνωσμένα να μαζέψουν ό,τι μπορούν, μέχρι να μπει ο Τραμπ στο «αυλάκι». Θα προλάβουν; Είναι πολύ αμφίβολο, δεδομένων και των δικών τους εσωτερικών ζητημάτων –BREXIT και γερμανικές εκλογές. <br /><br />Και ερχόμαστε τώρα στην θέση της Ελλάδας απέναντι στην νέα πραγματικότητα που διαγράφεται στα βόρεια σύνορά της, λαμβάνοντας υπόψη την τρέχουσα ισχύ της και κυρίως την ανάγκη αποτροπής της πρωτεύουσας απειλής που είναι, χωρίς αμφιβολία, η τουρκική. Βασικό μέλημα της Αθήνας πρέπει να είναι η δημιουργία συμμαχιών που να τη θωρακίσουν απέναντι στην επεκτατικότητα της Άγκυρας και της συναφούς με αυτήν επιθετικότητα της Αλβανίας. Ως εκ τούτου, αυτό που θα έπρεπε από τώρα να επιδιώξει είναι η συνεννόηση με Βελιγράδι και Σόφια, στην προοπτική ενός μικρού βαλκανικού άξονα. Και εντός αυτού, όσο και αν αυτή τη στιγμή να φαντάζει δύσκολο, θα μπορούσαν να ενταχθούν και τα Σκόπια. Κι αυτό το στοιχείο είναι κομβικό για τα ελληνικά συμφέροντα. Η διάλυση του κράτους αυτού και ο διαμοιρασμός του θα δημιουργήσει, βορείως της Ελλάδος, μια μεγάλη Αλβανία και ένα ορφανό τμήμα που θα ζητήσει υιοθέτηση. Και όσο αφορά τις περαιτέρω βλέψεις της μεγάλης Αλβανίας στον ελληνικό χώρο και το πώς θα λειτουργήσει ομού μετά των δυνάμεων της Τουρκίας ως ασφυκτική μέγγενη προς τον ελληνισμό, δεν χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση. Ως προς το ορφανό σλαβομακεδονικό πληθυσμό, όμως, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτός θα απορροφηθεί από την Βουλγαρία. Και το πιθανότερο είναι ότι, για να πετύχει η υιοθεσία, να εμφανισθεί ισχυρότερος ο «μακεδονισμός», και μάλιστα εντός ενός νέου πανσλαβιστικού τόξου. Θα το επιθυμούσαμε αυτό; Αν θέλουμε να επιβιώσουμε, μάλλον όχι! Γι’ αυτό είναι λάθος να επιχαίρουμε επειδή στα Σκόπια μπορεί να έχουμε αλβανική απόσχιση. Χωρίς υποχώρηση στα εθνικά μας δίκαια και στην ιστορική μας αλήθεια, και χωρίς να αλλάξουμε γεωπολιτικό προσανατολισμό, είμαστε καταδικασμένοι να κινηθούμε πολυεπίπεδα και αποφασιστικά, γιατί κρίνεται η ίδια η εθνική μας ύπαρξη. <br /><br />Για το λόγο αυτό, η ελληνική εξωτερική πολιτική οφείλει να κάνει κάτι πολύ περισσότερο από τον ατζέντη ξένων συμφερόντων –ακόμη και στην Υπερκαυκασία(!)- για λίγα ψιχία προσοχής και προστασίας.<div> <br />  <a href="http://sotiriosdemopoulos.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Η Ελλάδα και ένας νέος βαλκανικός άξονας

Η Ελλάδα βρίσκεται ενώπιον κρίσιμων επιλογών στην βαλκανική της πολιτική, που μπορούν είτε να την ισχυροποιήσουν, μέσω μιας νέας βαλκανικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο άνθρωπος που θέλει να γίνει Σουλτάνος!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUep7nu3CBztYJfNhFD3nUGfSqTspvFXsnTlXv1Iab2lYrgUmfQfqK3VGisRqSANeWLvSpOjbEK-PabRdYc7D3nMoG_ab9ReUa3OAxVcivnH-Ihl02edsS8FsBBzRpO-1iVpobTOIrCvN7/s1600/%25CE%259F+%25CE%25AC%25CE%25BD%25CE%25B8%25CF%2581%25CF%2589%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2582+%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2585+%25CE%25B8%25CE%25AD%25CE%25BB%25CE%25B5%25CE%25B9+%25CE%25BD%25CE%25B1+%25CE%25B3%25CE%25AF%25CE%25BD%25CE%25B5%25CE%25B9+%25CE%25A3%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25BB%25CF%2584%25CE%25AC%25CE%25BD%25CE%25BF%25CF%2582%2521.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="330" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUep7nu3CBztYJfNhFD3nUGfSqTspvFXsnTlXv1Iab2lYrgUmfQfqK3VGisRqSANeWLvSpOjbEK-PabRdYc7D3nMoG_ab9ReUa3OAxVcivnH-Ihl02edsS8FsBBzRpO-1iVpobTOIrCvN7/s640/%25CE%259F+%25CE%25AC%25CE%25BD%25CE%25B8%25CF%2581%25CF%2589%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2582+%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2585+%25CE%25B8%25CE%25AD%25CE%25BB%25CE%25B5%25CE%25B9+%25CE%25BD%25CE%25B1+%25CE%25B3%25CE%25AF%25CE%25BD%25CE%25B5%25CE%25B9+%25CE%25A3%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25BB%25CF%2584%25CE%25AC%25CE%25BD%25CE%25BF%25CF%2582%2521.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="color: #073763; font-weight: normal;">Η Τουρκία σε επικίνδυνα μονοπάτια και ο ηγέτης-σουλτάνος, Ταγίπ Ερντογάν «απειλεί» την Ευρώπη</span><span style="font-weight: normal;">!</span></h3> Επιμέλεια: <b>Πολύδωρος Παπαδόπουλος</b><br /><br />Μέρος ενός σχεδίου όλο αυτό το σκηνικό που στήνει η Άγκυρα τους τελευταίους μήνες; Αιτία το δημοψήφισμα για συνταγματική μεταρρύθμιση στην Τουρκία; Αν περάσει αυτό τότε θα οδηγήσει στη θεσμοθέτηση της εκτελεστικής προεδρίας, ενισχύοντας τις εξουσίες του προέδρου Ταγίπ Ερντογάν! Αυτό θέλει ο… Σουλτάνος;<br /><br />Η πολιτική των απειλών είναι διαχρονική και οι επιθέσεις του σε όλη την Ευρώπη διαδοχικές. Αλλωστε, τους τελευταίους μήνες... κάτι τρέχει με τους Δίπλα!<br /><br /><i> «Είναι τα απομεινάρια των ναζί, είναι φασίστες. Μπορείτε να απαγορεύσετε στον υπουργό Εξωτερικών μας να πετάξει, αλλά στο εξής να δούμε πώς θα προσγειώνονται οι πτήσεις σας στην Τουρκία» </i>ήταν το μήνυμα του Ερντογάν στην Ολλανδία, αφού η Κυβέρνηση ανακάλεσε την άδεια για να προσγειωθεί στη χώρα το αεροπλάνο του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών.<br /><i><br />«Γερμανοί, δεν έχετε καμία απολύτως σχέση με τη δημοκρατία και θα πρέπει να γνωρίζετε ότι οι τρέχουσες ενέργειές σας δεν ξεχωρίζουν από αυτές της ναζιστικής περιόδου. Όταν τα λέμε αυτά ενοχλούνται. Γιατί ενοχλείστε;» </i>φώναξε ο Ερντογάν, τονίζοντας πως η Μέρκελ είναι αναξιοπρεπής.<br /><i><br />«Έχουμε πει καθαρά και στην Κύπρο και στην Ελλάδα ότι δεν θα πρέπει να αναμένουν λύση χωρίς την Τουρκία ως εγγυήτρια. Θα είμαστε εκεί για πάντα»</i> ανέφερε ο Τούρκος πρόεδρος, οδηγώντας έτσι σε ναυάγιο τις συζητήσεις.<br /><br /><br /><img height="359" src="https://ichef.bbci.co.uk/news/660/cpsprodpb/D8F6/production/_90424555_6dc064dc-6439-4c35-960f-d3acfa10b99c.jpg" width="640" /><br /><i><br />«Είδαμε αυτά που έλαβαν χώρα στη Συρία. Είδαμε δυστυχώς στα χέρια των τρομοκρατών τα όπλα χωρών που είναι σύμμαχοί μας στο ΝΑΤΟ. Και δεν πρόκειται για ελαφρύ, αλλά για βαρύ οπλισμό. Το ίδιο και στο Ιράκ. Στην περίπτωση αυτή και βέβαια θα λάβουμε τα μέτρα μας. Το ότι είμαστε μέλος του ΝΑΤΟ δε σημαίνει ότι δεν έχουμε ανεξαρτησία»</i> απασφάλισε ο Ερντογάν βάζοντας έτσι τρομερούς πονοκεφάλους στο ΝΑΤΟ!<br /><i><br />«Εμείς δεν μπαίνουμε σε μια κούρσα με τέτοια λογική. Δεν χρειάζεται να κάνουμε επίδειξη ισχύος. Το τι μπορεί να κάνει ο τουρκικός στρατός όταν πρέπει, το ξέρουν καλύτερα εκείνοι. Η κυβέρνηση. Να τα πουν και σε εκείνο το κακομαθημένο (παιδί) και να μην δοκιμάζουν την υπομονή μας» </i>απείλησε την Ελλάδα ο… άνθρωπος του προέδρου, Τσαβούσογλου.<br /> Εκλεγμένος σουλτάνος ή Ισλαμιστής δημοκράτης;<br /><br />Ο ισχυρός άνδρας του τουρκικού κράτους επιμένει να λέει πως η χώρα του δεν έχει βρεθεί ποτέ ξανά σε τόσο καλή περίοδο. Όμως ο πόλεμος στη Συρία, τα οικονομικά προβλήματα και το μεγάλο ερωτηματικό για το «Κουρδικό» τον θέτουν σε αμφισβήτηση.<br /><br />Ολοι προσπαθούν να αποκωδικοποιήσουν το... φαινόμενο Ερντογάν και τις προεκτάσεις του. Ο Τούρκος ηγέτης αρέσκεται πολλές φορές στο να μιλάει έχοντας πίσω του το πορτραίτο του και δίπλα εκείνο του Κεμάλ Ατατούρκ. Οι πολέμιοί του θεωρούν πως θέλει να μιμηθεί τον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ και να γίνει μία τέτοια προσωπικότητα και ενώ είναι προφανές πως δεν μπορεί. Πως δεν έχει τις ικανότητες και τις προδιαγραφές για κάτι τέτοιο...<br /><br />Ο Ερντογάν λειτούργησε κατ' αυτόν τον τρόπο στην ομιλία του προς το AKP, το νεοϊσλαμιστικό κίνημα. Για περισσότερες από δυο ώρες επιχείρησε να περάσει τα δικά του μηνύματα κάνοντας συγκρίσεις με το παρελθόν. Ήθελε να δείξει πως το παρόν είναι ο ίδιος και διαρκώς απαριθμούσε τα επιτεύγματά του. Σύμφωνα με τον ίδιο η χώρα του είναι πιο καλά από ποτέ... Είναι; Μάλλον όχι!<br /><i><br />«Πριν ανέβουμε στην εξουσία το 2002 δεν υπήρχε στην χώρα μας οικονομική σταθερότητα, ασφάλεια και δεν είχαμε Δημοκρατία. Η εποχή με τα πραξικοπήματα ανήκει στο παρελθόν. Στην χώρα αυτή που η πλειοψηφία είμαστε Μουσουλμάνοι κυριαρχεί η Δημοκρατία στην πιο εξελιγμένη μορφή της και αποτελούμε παράδειγμα για τις άλλες ισλαμικές χώρες»</i>, θα πει ο Ερντογάν.<br /><br />Υπάρχει περίπου ένα 50% των Τούρκων που το βλέπει έτσι. «Ο Ερντογάν είναι πολύ σίγουρος για τον εαυτό του και θέλει να έχει όλες τις εξουσίες πάνω του. Η στάση του και η συμπεριφορά του είναι επικίνδυνη για την Τουρκία και τον κόσμο», σχολιάζει ο επικεφαλής του CHP, του Κόμματος των Ρεπουμπλικανών, Σελζίν Τανκρικουλού.<br /><br /><br />«Ζούμε στην εποχή της δημιουργίας μίας σχεδόν cult προσωπικότητας. Ο Ερντογάν είναι σαν ένας εκλεγμένος σουλτάνος. Η συγκέντρωση του κόμματός του έχει γίνει σόου για έναν. Νομίζει πραγματικά πως είναι ο μόνος άνθρωπος που μπορεί να στήσει και να σχεδιάσει το μέλλον και την μοίρα και την πορεία της χώρας. Υποφέρει από σύνδρομο... ύβρεως», τονίζει ο αρθρογράφος της Milliyet και ακτιβιστής των ΜΜΕ, Καντρί Γκουρσέλ.<br /><br />Άλλη... όψη βγάζουν για τον Ερντογάν τα λόγια της Νουρσούνα Μεμεκάν, μέλος του κόμματός του και φίλη του. <i>«Δεν είναι αυταρχικός. Είναι προσανατολισμένος, δίνει βάρος στην λεπτομέρεια και στην σωστή διαχείριση σαν μάνατζερ. Σε αυτό το μέρος του κόσμου που είμαστε μετράει πολύ η εκπροσώπηση και η παρουσία. Πρώτα την έχεις και μετά προβλέπεις. Σε μία περίοδο αναμόρφωσης μίας χώρας πρέπει να ηγηθείς. Παίρνει αποφάσεις και φροντίζει ώστε τα πράγματα που πρέπει να γίνονται»</i>, λέει σχετικά.<br /><br />Είτε τον μισείς είτε τον λατρεύεις πρέπει να παραδεχθείς πως αυτός ο άνθρωπος κυριαρχεί στο πολιτικό σκηνικό της Τουρκίας κι έχει ταράξει τα λιμνάζοντα ύδατα της πολιτικής. Για τους φανς του είναι δυναμικός μία νέα, φρέσκια και μοντέρνα δύναμη. Για τους αντιπάλους του είναι ένας επιβλητικός, αυταρχικός και απειλητικός άνθρωπος. «Το AKP δεν είναι πια κόμμα. Είναι το κέντρο εξουσίας του Ερντογάν. Υπάρχει πολύ μεγάλη πόλωση στην χώρα», θα πει ο Σενγκίζ Ακτάρ, δημοσιογράφος και συγγραφέας.<br /><br />Τι πραγματικά είναι ο Ερντογάν σήμερα; Δικτάτορας ή δημοκράτης, οραματιστής ή κακοποιός, ένας αγροίκος που εκβιάζει κόσμο ή ένας χαρισματικός αναμορφωτής; <br /><br />Επίσης ένα ακόμα σημαντικό ερώτημα είναι για πόσο θα μπορέσει να κρατήσει την εξουσία του ο Ερντογάν. Είναι ήδη κυρίαρχος την τελευταία δεκαετία. Τα προβλήματα έχουν συσσωρευτεί και για πρώτη φορά δείχνει τόσο ευάλωτος και στριμωγμένος... Ο Τούρκο ηγέτης προσπάθησε να κερδίσει την εύνοια των αραβικών χωρών, αλλά και της Αφρικής. Οταν είχε βρεθεί σε Αίγυπτο και Τυνησία είχε αποθεωθεί ως ήρωας. Η συνέχεια... εφιαλτική, αφού είναι το κόκκινο πανί για τους Αιγύπτιους. <br /> Ο πόλεμος σε Συρία<br /><br />Ο εμφύλιος πόλεμος στην Συρία και τα προβλήματα με τα σύνορα στην Τουρκία αποτέλεσαν ένα πολύ ισχυρό χτύπημα για τον Ερντογάν και την ηγεσία της χώρας. Οι προσπάθειες του να βρει σημείο επαφής και επικοινωνίας με τον Πρωθυπουργό Μπασάρ Αλ Ασάντ έπεσαν στο κενό. «Υποτίμησε την δύναμη του Ασάντ ο Ερντογάν. Η κρίση στην Συρία είναι και μεγάλη και επικίνδυνη. Όχι μόνο για Τουρκία αλλά και επειδή εξαπλώθηκε και σε Λίβανο και Ιορδανία. Όσο συνεχίζεται τόσο το χειρότερο για τον Ερντογάν», λέει ο Φουάτ Κειμάν, επικεφαλής του Κέντρου Αστυνόμευσης στην Κωνσταντινούπολη.<br /><br />Ο Ερντογάν σίγουρα έχει κάνει έναν μεγάλο δρόμο από έναν απλό και αφοσιωμένο Μουσουλμάνο σε έναν σκληρό και ισχυρό άνδρα, μεγαλωμένος σε εργατική συνοικία της Κασίμπασα. Αφότου τελείωσε το ισλαμικό σχολείο και το Πανεπιστήμιο του Μαρμαρά, έγιναν επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και μετά ενεπλάκη στην πολιτική. Αναδείχθηκε Δήμαρχος στην Κωνσταντινούπολη το 1994, μετά επικεφαλής του νεο-ισλαμιστικού κόμματος και μάλιστα πέρασε και από φυλακή για λίγο επειδή προσπάθησε να ανατρέψει τα πολιτικά δεδομένα και τις καταστάσεις σε Τουρκία.<br /><br />Το 2001 αφότου παύθηκε το κόμμα που ήταν ο Ερντογάν βοήθησε στην ίδρυση του ΑΚP, σχηματισμένο από ισχυρές μάζες και δυνατούς πυρήνες της κοινωνίας της Τουρκίας. Στις εκλογές του 2002 ήταν το πλέον δυνατό κόμμα. Το 2003 αφότου παύθηκαν οι όποιες απαγορεύσεις για εκείνον έγινε Πρωθυπουργός.<br /><br />Έκανε ένα διστακτικό ξεκίνημα. Πάλεψε αρχικά με όλες τις νομικές ενέργειες κατά του κόμματός του. Προσπάθησε να έχει πολύ καλές σχέσεις με τις ΗΠΑ στην διάρκεια της εισβολής στο Ιράκ. Το κόμμα του αρχικά κατηγορήθηκε ότι επιχείρησε να φέρει το Ισλάμ σε όλη την κοινωνία της Τουρκίας. Στην συνέχεια επιχείρησε να κάνει πιο εύκολη την ζωή των γυναικών στην χώρα σχετικά με τους περιορισμούς και ειδικά στα ρούχα τους. Ωστόσο Γερμανία και Γαλλία μπλόκαραν την... υποψηφιότητα της Τουρκίας για να μπει στην Ευρωπαϊκή Ένωση.<br /><br />Μέσα όμως από την σκληράδα του και κάποιες καλά υπολογισμένες και φαινομενικά μοντέρνες αλλαγές ο Ερντογάν όχι μόνο επιβίωσε αλλά έγινε πολύ ισχυρός. Ο πολιτικός του σύμμαχος και πρώην Πρωθυπουργός, Αμπντουλάχ Γκιούλ, έγινε πρόεδρος. Τα ΜΜΕ είτε τον στήριζαν είτε σιωπούσαν διότι είχαν φόβο. Η κάποτε παντοδύναμη στρατιωτική δύναμη της Τουρκίας μετατράπηκε σε κάτι σαν σώμα προστασίας των πολιτών και της πολιτικής και σε κάτι ουδέτερο. Υπήρξαν άλλωστε ένα... σωρό δίκες σε ανθρώπους που φέρονταν να είχαν επιχειρήσει πραξικοπήματα. Ο Ερντογάν ήθελε να γίνει ο αντίστοιχος Πούτιν. Για να συμβεί αυτό έπρεπε να πάει στην άκρη ο Γκιούλ, όπως είχε γίνει με τον Μεντβέντεφ.<br /> Δύο βασικά... αγκάθια<br /><br />Η αίσθηση που υπήρχε στα media είναι πως ο Ερντογάν ήταν τόσο δημοφιλής που δεν θα είναι πρόβλημα στο να εκλεγεί πρόεδρος. Το πρόβλημά του ήταν άλλο. Ήθελε να ισχυροποιηθεί και άλλο μέσω Νόμων και αυτό απαιτούσε αλλαγή και σαφή τροποποίηση του συντάγματος. Ωστόσο του έλλειπαν τα ποσοστά που ήθελε για να περάσει κάτι τέτοιο.<div> <br />Ακόμα και ο Γκιούλ δεν φαινόταν να συναινεί σε κάτι τέτοιο. Ένα άλλο βασικό πρόβλημά του ήταν τα οικονομικά της χώρας που δεν φαινόταν να είναι σε καλή κατάσταση. «Υπάρχει ένα πολύ σοβαρό ενδεχόμενο η οικονομία να πάρει για τα καλά τα κάτω της στην Τουρκία και τότε όλα θα αλλάξουν», προέβλεψε ένας αναλυτής.<br /><br /><img src="https://cdn.images.express.co.uk/img/dynamic/78/590x/Erdogan-Kurdistan-Protest-733265.jpg" /><br /></div> <div> Το σοβαρό κουρδικό πρόβλημα<br /><br />Ο Ερντογάν επλήγη σοβαρά κι από το πρόβλημα με τους Κούρδους. Υποσχέθηκε να το λύσει, όμως παραμένει εκεί και είναι πιο έντονο από ποτέ. Η προσπάθεια για παύση των επιθέσεων των κουρδικών δυνάμεων δεν κατέστη εφικτή. Οι επιθέσεις ειδικά προς τα νοτιοανατολικά της Τουρκίας αυξήθηκαν. Την ίδια στιγμή υπάρχει κατακυραγή για τους χιλιάδες εκλεγμένους πολιτικούς Κούρδους που έχουν φυλακιστεί, τους δημοσιογράφους και τους Ακαδημιακούς, αλλά και τους ακτιβιστές.<br /><br />Εκτός αυτού πολλοί εξ αυτών έχουν καταφύγει σε απεργία πείνας, τραβώντας πολλά βλέμματα πάνω τους και εκτός Τουρκίας. Για όλα αυτά ο Ερντογάν ούτε λύσεις έχει αλλά ούτε και απαντήσεις.<br /><br /><img src="https://images.csmonitor.com/csm/2013/06/0616_World_GeziPark.jpg?alias=standard_600x400" /><br /></div> <div> Οι υποψίες για πρόσωπα και οργανώσεις<br /><br />Για το κόμμα του υπάρχουν σοβαρές υποψίες πως σχετίζεται με την Αδελφότητα των Μουσουλμάνων και την Χαμάς σε Γάζα. Οι ειδικοί επιμένουν πως υπάρχει μυστικός σκοπός και σχέδιο να ανατραπεί η υπάρχουσα κατάσταση στην Τουρκία για ένα νέο ισλαμικό κράτος. Η Μεμεκάν απαντάει πως δεν υπάρχει καμία βάση σε όλα αυτά. Ότι πρέπει να σταματήσουν οι φήμες για όλα όσα του αποδίδονται.<br /><br />Τέλος πολλά ερωτηματικά υπάρχουν και για την κατάσταση της υγείας του. Πριν μερικά χρόνια είχε κάνει μία αρκετά σοβαρή επέμβαση. Δείχνει κουρασμένος και πιο μεγάλος από τα 63του έτη. Ο Καντρί Γκουρσέλ πάντως έχει να λέει πως «μην ξεγράφετε τον Ερντογάν όσα προβλήματα και εάν έχει. Είναι ένας μαχητής των δρόμων. Αυτός που μπορεί και ξέρει και νικάει και επιβιώνει».<br /><br />Ο Πρόεδρος Ερντογάν έκανε επίσης σαφές ότι σκέφτεται να επαναφέρει τη θανατική ποινή. Αλήθεια, ποια θα είναι η μεγαλύτερη ντροπή για την τουρκική κοινωνία; Αυτή η στάση απέναντι στη θανατική ποινή ή το γεγονός ότι τα θύματα της πλευράς του στρατού που επιχειρεί το πραξικόπημα θα θαφτούν σε ένα ξεχωριστό νεκροταφείο χωρίς θρησκευτική τελετή. Ακούγοντας τα λόγια του 63χρονου, δεν θα εκπλαγεί κανείς αν πραγματοποιήσει ένα δημοψήφισμα για τη θανατική ποινή. Αυτό, φυσικά, θα αυξήσει ακόμη περισσότερο τη δημοτικότητά του, η οποία είναι ήδη υψηλή, ως αποτέλεσμα των πρόσφατων γεγονότων.<br /><br />Είναι περισσότερο από προφανές ότι ο Ερντογάν είναι ένας από τους πιο επικίνδυνους πολιτικούς και μια απειλή για το μέλλον της χώρας του και για τη σταθερότητα αυτής της πολύ εύθραυστης περιοχής στην οποία ανήκει η Τουρκία. Οι Μακιαβελικές πολιτικές που ακολουθεί κρύβουν κινδύνους και έχουν επιπτώσεις πάνω σε όλα τα φαινόμενα και τα κοινωνικά κινήματα, οδηγώντας την περιοχή σε ακόμη μεγαλύτερη αστάθεια. Είναι επίσης σαφές ότι η πολιτική του Ερντογάν δεν είναι πλέον προς το συμφέρον των ΗΠΑ. Η Τουρκία θα προσπαθήσει να αυτοπροβληθεί ως ηγετικό έθνος του Ισλαμικού Κόσμου και θα αποτελέσει μία από τις μεγαλύτερες απειλές για την αμερικανική εξωτερική πολιτική. Πως θα δράσουν πλέον οι Αμερικάνοι;<br /><br />Ναι, θα μπορούσαμε να πούμε πως ο Πρόεδρος Ερντογάν είναι ένας πολύ καλός ηθοποιός. Αλλά μπορεί να πείσει οποιονδήποτε εκτός Τουρκίας; Η Ευρώπη διαπιστώνει πλέον πως απέναντί της έχει να κάνει με μια αλαζονική φιγούρα. Αιγύπτιοι, Σύροι, Ιρανοί, Ισραηλινοί είδαν την άλλη όψη του, όπως και ο πρώην «κολλητός» του, ο Νταβούτογλου που μιλούσε για το εξαιρετικό έργο με τους Γείτονες. <br /><br />Δυστυχώς όμως, τα πραγματικά θύματα είναι οι πολίτες που διαθέτουν κοινή λογική και όλα αυτά τα εκατομμύρια που χειραγωγούνται για να υποστηρίξουν μια κυβέρνηση που οδηγεί τη χώρα σε επικίνδυνα μονοπάτια.<br /><br />Λίγες ώρες μετά την απόπειρα πραξικοπήματος ένα μέλος του Κουρδικού Κόμματος είπε <i>«Το πόσο δημοκρατική είναι μια κυβέρνηση, αποδεικνύεται από τον τρόπο που αντιμετωπίζει μια αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος αλλά και τους υπεύθυνους για αυτό»</i>. Αυτή η δήλωση αντιπροσωπεύει την κοινή λογική σε μια Δημοκρατία. Πως μοιάζει στα μάτια μας η Τουρκία; Ενα... χαλιφάτο με ένα ισχυρό σουλτάνο! Ισως να κάνουμε λάθος και ο Γείτονας να αποδειχθεί ένας πραγματικός Φίλος! <br /><br /><img src="https://shoebat.com/wp-content/uploads/2016/07/ERDOGAN-e1442315153737-680x365_c.jpg" /><br /><br />Από Δήμαρχος... Σουλτάνος!<br /><br />1994: Ο Ερντογάν εξελέγη για μια τετραετή θητεία δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης, ως υποψήφιος του Κόμματος Ευημερίας του Νετσμετίν Ερμπακάν.<br /><br />1998: Αναγκάστηκε να παραιτηθεί όταν το Συνταγματικό Δικαστήριο απαγόρευσε το Κόμμα Ευημερίας.<br /><br />1998: Ο Ερντογάν προσχώρησε στο Κόμμα Αρετής, το οποίο δημιουργήθηκε σχεδόν από τους ανθρώπους του Κόμματος της Ευημερίας<br /><br />1999: Δικαστήριο της Κωνσταντινούπολης τον καταδίκασε για υποκίνηση θρησκευτικού μίσους και του επέβαλε ποινή δέκα μηνών φυλάκισης. Εξέτισε τέσσερις μήνες.<br /><br />1999: Το Κόμμα Αρετής απαγορεύτηκε για παραβίαση των κοσμικών νόμων.<br /><br />2001: Ο Ερντογάν συγκρότησε το ΑΚΡ τον Αύγουστο και κέρδισε με το... καλημέρα τη συμπάθεια των Τούρκων<br /><br />2002: Το Νοέμβριο του 2002 το ΑΚP κερδίζει τις εκλογές με το 34.28%, αλλά του απαγορεύτηκε συνταγματικά η ανάληψη δημοσίου αξιώματος<br /><br />2003: Οι νομοθέτες του ΑΚΡ τροποποίησαν το σύνταγμα και άνοιξαν στον Ερντογάν το δρόμο για την ανάληψη της πρωθυπουργίας. Στις 14 Μαρτίου του 2003, ήταν ο νέος ισχυρός άνδρας της χώρας!<br /><br />2005: Ο Τούρκος Πρωθυπουργός στέλνει επιστολή προς τον Πρόεδρο της Αρμενίας Ρόμπερτ Κοτσαριάν, προτείνοντας τη δημιουργία μιας κοινής τουρκο-αρμενικής Επιτροπής.Είχε τονίσει αρκετές φορές πως θα αναγνωρίσει τις μαζικές δολοφονίες 1,5 εκατομμυρίων Αρμενίων κατά τη διάρκεια του Α Παγκοσμίου Πολέμου ως γενοκτονία. Μερικά χρόνια αργότερα τόνιζε: «Δεν διαπράξαμε έγκλημα, γι 'αυτό δεν χρειάζεται να ζητήσουμε συγγνώμη. Δεν είναι δυνατόν για έναν μουσουλμάνο να διαπράξει γενοκτονία». Το 2011, ο Ταγίπ Ερντογάν διέταξε το Μνημείο της Ανθρωπότητας, ένα άγαλμα αφιερωμένο στην προώθηση των Αρμενο-τουρκικών σχέσεων, να καταστραφεί.<br /><br />2006: Η κόντρα του με τη Δικαιοσύνη παίρνει τεράστιες διαστάσεις. Το Συνταγματικό Δικαστήριο, καταδίκασε Ερντογάν για "απειλές, ύβρεις και εχθρότητα» προς το σύστημα της δικαιοσύνης, ωστόσο ο Τούρκος Πρωθυπουργός έχει πετύχει το στόχο του με σειρά από αλλαγές για προσλήψεις και όρια ηλικίας<br /><br />2009: Ο Ερντογάν ανακοινώνει πλάνο, ώστε να μπει τέλος στον αιματηρό εμφύλιο Τούρκων - PKK που είχε κοστίσει τη ζωή 40.000 ανθρώπων.<br /><br /><a href="http://www.gazzetta.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Ο άνθρωπος που θέλει να γίνει Σουλτάνος!

Η Τουρκία σε επικίνδυνα μονοπάτια και ο ηγέτης-σουλτάνος, Ταγίπ Ερντογάν «απειλεί» την Ευρώπη ! Επιμέλεια: Πολύδωρος Παπαδόπουλος Μέρος ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν οικοδομεί το νέο-Οθωμανικό τόξο στα Βαλκάνια

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj-cCSMgxQUZDDL-9ujdgXScz-kf_HqHHgNCoVz1ZMJeoA_BR0grlhNjNb_TsDVvzDy2n-pfSTGmGrZhiF-W0lcMhkxgo9vqnct-eBCihyphenhyphenfpP7_oaJ3NRHzngbkvacsh93EDBd59X1fSaka/s1600/%25CE%259F+%25CE%2595%25CF%2581%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25AC%25CE%25BD+%25CE%25BF%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25BF%25CE%25B4%25CE%25BF%25CE%25BC%25CE%25B5%25CE%25AF+%25CF%2584%25CE%25BF+%25CE%25BD%25CE%25AD%25CE%25BF-%25CE%259F%25CE%25B8%25CF%2589%25CE%25BC%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C+%25CF%2584%25CF%258C%25CE%25BE%25CE%25BF+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B1+%25CE%2592%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25BA%25CE%25AC%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25B1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="165" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj-cCSMgxQUZDDL-9ujdgXScz-kf_HqHHgNCoVz1ZMJeoA_BR0grlhNjNb_TsDVvzDy2n-pfSTGmGrZhiF-W0lcMhkxgo9vqnct-eBCihyphenhyphenfpP7_oaJ3NRHzngbkvacsh93EDBd59X1fSaka/s320/%25CE%259F+%25CE%2595%25CF%2581%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25AC%25CE%25BD+%25CE%25BF%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25BF%25CE%25B4%25CE%25BF%25CE%25BC%25CE%25B5%25CE%25AF+%25CF%2584%25CE%25BF+%25CE%25BD%25CE%25AD%25CE%25BF-%25CE%259F%25CE%25B8%25CF%2589%25CE%25BC%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C+%25CF%2584%25CF%258C%25CE%25BE%25CE%25BF+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B1+%25CE%2592%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25BA%25CE%25AC%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25B1.jpg" width="320" /></a></div> <br /> του Πάνου Μαυρίδη*<br /> Ένα οργανωμένο σχέδιο επέκτασης της νεο-οθωμανικής επιρροής της στα Βαλκάνια έχει θέσει σε εφαρμογή η Άγκυρα, μέσω της εγκαθίδρυσης τουρκικών κομμάτων του στις περιοχές όπου διαβιούν τουρκικοί/μουσουλμανικοί πληθυσμοί, τα οποία θα τελούν υπό τον απόλυτο έλεγχο της.<br /> <br /> Μέρος αυτού του σχεδίου εκδηλώνεται το τελευταίο διάστημα με φόντο τις βουλευτικές εκλογές στη Βουλγαρία την ερχόμενη βδομάδα και ήδη δημοφιλή βουλγαρικά ΜΜΕ καταγράφουν άνοδο της έντασης στις σχέσεις Σόφιας – Άγκυρας, εξαιτίας της απροκάλυπτης τουρκικής ανάμειξης στη προεκλογική διαδικασία.<br /> <br /> <a href="https://www.blogger.com/null"></a>Είναι χαρακτηριστικό ότι η Τουρκία υποστήριξε ανοικτά το πρόσφατα ιδρυθέν φιλοτουρκικό κομματικό υβρίδιο, DOST, του οποίου αρχηγός είναι ο πρώην συνεργάτης των βουλγαρικών κομμουνιστικών ειδικών υπηρεσιών, Lyutfi Mestan. Μάλιστα, ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Mehmed Muezzinoglu πολλές φορές, κατά τη διάρκεια ειδικών συναντήσεων με εκπροσώπους ομογενειακών οργανώσεων που υποστηρίζονται από το DOST, δήλωσε πως η Τουρκία ακόμα δεν μπορεί “να ξεπεράσει την απώλεια των Βαλκανίων” (Βουλγαρία, Ανατολική Θράκη, πΓΔΜ, Κόσοβο, Αλβανία) και προσπαθεί να προστατέψει το μέλλον των Τούρκων στην περιοχή. Ακόμα περισσότερο, υπογράμμισε ότι η Βουλγαρία θα έπρεπε να ακολουθήσει χέρι με χέρι τη δυναμική, ακόμα και να συνταχθεί με τον βασικό στόχο της Άγκυρας για τη δημιουργία ενός ενωμένου έθνους!<br /> <br /> Πλέον της αυξανόμενης ιμπεριαλιστικής της ρητορικής, η ανάμειξη της Άγκυρας στις εσωτερικές υποθέσεις της Βουλγαρίας (όπως και της Ελλάδας) γίνεται όλο και πιο ευδιάκριτη – μια πράξη που προσλαμβάνεται ως ευθεία παραβίαση του διεθνούς δικαίου από ένα γειτονικό κράτος, μέλος του ΝΑΤΟ και υποψήφια για ένταξη χώρα της ΕΕ. Για αυτό και στις 8 Μαρτίου ο Τούρκος πρέσβης στη Σόφια κλήθηκε από το βουλγαρικό υπουργείο Εξωτερικών για συστάσεις, ώστε η Τουρκία να σταματήσει να επεμβαίνει στις βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές.<br /> <br /> Ωστόσο, η ταραχή που προκάλεσε ο Mehmed Muezzinoglu δεν είναι μια μεμονωμένη περίπτωση, αλλά μέρος μιας ευρύτερης τουρκικής καμπάνιας που αποσκοπεί να εξαναγκάσει τους Βούλγαρους ομογενείς να λάβουν μέρος στις βουλευτικές εκλογές και να υποστηρίξουν το DOST. Ταυτόχρονα η Τουρκία προσπαθεί να προσεγγίσει τη σχετικά μεγάλη βουλγαρική μειονότητα στην Τουρκία για να συμμετάσχει στο δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου, το οποίο πρακτικά σημαίνει ότι οι Βούλγαροι ομογενείς θα υποστηρίξουν το ΑΚΡ για πρώτη φορά. Άλλωστε, οι επικεφαλής των ομογενειακών οργανώσεων έχουν ήδη απειλήσει τα μέλη τους πως σε περίπτωση που οι ομογενείς δεν υποστηρίξουν το DOST θα υποστούν σοβαρές συνέπειες και τα συμφέροντα της τουρκικής κοινότητα στην Βουλγαρία θα τεθούν σε κίνδυνο.<br /> <br /> Τι συνιστούν όμως πρακτικά οι Βουλγαρικές ομογενειακές οργανώσεις και πως χρησιμοποιούνται ως εργαλείο προώθησης της τουρκικής επιρροής στο πολιτικό σύστημα της Βουλγαρίας;<br /> <br /> Οι βουλγαρικές ομογενειακές οργανώσεις στην Τουρκία είναι αναρίθμητες, παρόμοιες με τις τουρκικές κοινότητες αποδήμων στα Βαλκάνια. Οι δράσεις τους ελέγχονται από τις τουρκικές αρχές και είναι χρηματικά και οικονομικά εξαρτώμενες από αυτές. Πρόκειται ουσιαστικά για, επίσημα καταχωρημένες και σε πλήρη συμμόρφωση με το τουρκικό νόμο, τουρκικές οργανώσεις αποτελούμενες από Τούρκους υπηκόους, οι οποίες εργάζονται για την προώθηση και υλοποίηση των τουρκικών συμφερόντων στις τουρκικές εθνικές κοινότητες στα Βαλκάνια.<br /> <br /> Αυτό αξιοποιείται τώρα από την Άγκυρα, για να ελέγξει την ψήφο στις Βουλγαρία – ένα αρνητικό modus operandi, γνωστό στη Βουλγαρία για περίπου τρεις δεκαετίες, καθώς σταδιακά, με τον καιρό, έγινε γνωστό ότι οι βουλγαρικές οργανώσεις αποδήμων στην Τουρκία, χρησιμοποιούνται δραστήρια για να προωθούν την τουρκική πολιτική μέσω του βουλγαρικού μουσουλμανικού πληθυσμού.<br /> <b><br /> Υποσχέσεις</b><br /> <br /> Σε πρακτικό επίπεδο, οι κυβερνητικές αρχές της Τουρκίας έχουν υποσχεθεί στους ακτιβιστές που θα υποστηρίξουν το DOST στις εκλογές, αμοιβή άνω των 4.000€ στον καθένα. Αντίστοιχα, όσοι συμμετάσχουν πιο δραστήρια σε προεκλογικές εκδηλώσεις θα λάβουν πάνω από 12.000€. Παράλληλα, η Άγκυρα διακηρύσσει ανοικτά ότι βρίσκεται πίσω από το πολιτικό εγχείρημα του DOST και δε διστάζει να παρέχει αποδείξεις για τις στενές σχέσεις της με αυτό. Είναι χαρακτηριστικό ότι πρόσφατα άνοιξε γραφείο του DOST στα κεντρικά του ΑΚΡ στην Κωνσταντινούπολη, για να φανεί επιδεικτικά η υποστήριξη σε υλικοτεχνική υποδομή, ενώ σύμφωνα με διπλωματικούς παρατηρητές συγκεκριμένα άτομα που συνδέονται με την τουρκική κυβέρνηση διακίνησαν προεκλογικό υλικό του DOST, το οποίο τυπώθηκε στην Τουρκία με τη βοήθεια του τουρκικού κράτους και της τοπικής αυτοδιοίκησης.<br /> <br /> Παράλληλα, όπως αναφέρουν διπλωματικοί κύκλοι στην Κωνσταντινούπολη, η Άγκυρα για άλλη μια φορά πρόκειται να οργανώσει τη μεταφορά ψηφοφόρων από την Τουρκία στη Βουλγαρία. Οι δήμοι που ελέγχονται από το ΑΚΡ θα οργανώσουν και θα χρηματοδοτήσουν την ενοικίαση των λεωφορείων, για να μεταφέρουν δωρεάν τους Βούλγαρους ομογενείς στη γενέτειρα τους ώστε να ψηφίσουν υπέρ του DOST. Αναφέρεται ότι πάνω από 450 πούλμαν θα διατεθούν για συμπληρωματική μεταφορά από Βουλγαρία σε Τουρκία και πίσω. Επίσης στους Τούρκους δημοσίους υπαλλήλους βουλγαρικής καταγωγής θα δοθεί η δυνατότητα να απέχουν των καθηκόντων τους, ώστε να επισκεφτούν τους συγγενείς τους στη Βουλγαρία και να προπαγανδίσουν υπέρ του DOST.<br /> <br /> Ωστόσο, η Τουρκία δεν περιορίζεται μόνο στις οργανώσεις αποδήμων για να προωθήσει τα συμφέροντα της στη Βουλγαρία, ούτε αποκλειστικά κατά τη διάρκεια της εκλογικής περιόδου. Το γνωστό στη Βόρειο Ελλάδα Γραφείο για τη Σύνδεση με τους Τούρκους και Συγγενείς Κοινότητες στο Εξωτερικό και το τουρκικό Γραφείο για τη Συνεργασία και το Συντονισμό (ΤΙΚΑ) χρηματοδοτούν περιφερειακά και κοινωνικά έργα των ομογενειακών οργανώσεων και του DOST στη Βουλγαρία. Αναφέρεται ότι το χρήματα μεταφέρονται στη Βουλγαρία μέσω ντόπιων τουρκικής καταγωγής, χρησιμοποιώντας είτε νόμιμες μεθόδους, είτε διπλωματικούς σάκους που εμπίπτουν στο καθεστώς της διπλωματικής ασυλίας.<br /> <br /> Η Άγκυρα αξιοποιεί επίσης τους αντιπροσώπους του Diyanet (Προεδρείο Θρησκευτικών Υποθέσεων) και θρησκευτικούς ακολούθους για να χρηματοδοτήσει τους υποστηρικτές και τους ακτιβιστές του DOST στη Βουλγαρία, όπως επίσης για να ελέγξει και ενα πηρεάσει γενικότερα τον Αρχι-Μουφτή της Βουλγαρίας, ο οποίος διαμορφώνει την εκλογική συμπεριφορά των Μουσουλμάνων.<br /> <br /> Τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό, διπλωματικές πηγές επιβεβαιώνουν τη συστηματική πίεση που ασκείται από τον Τούρκο Πρέσβη στη Βουλγαρία, Σουλεϊμάν Κοτς (Suleyman Gokce) στους Βούλγαρους πολιτικούς ηγέτες και ακτιβιστές τουρκικής καταγωγής και των ρομά, να συνεργαστούν και υποστηρίξουν εκλογικά το DOST. Μάλιστα ο πρέσβης συμμετείχε σε προεκλογικό βίντεο του DOST, το οποίο εν συνεχεία απαγορεύτηκε από τις βουλγαρικές αρχές και έγινε αιτία να επιδοθεί στον Τούρκο πρέσβη επίσημη προειδοποίηση.<br /> <br /> Σύμφωνα με ειδικούς σε θέματα Τουρκίας, ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της τουρκικής πολιτικής στα Βαλκάνια, είναι η αποφασιστικότητα και η επιθετικότητα. Η πρωτοφανής τουρκική ανάμειξη στην προεκλογική εκστρατεία στη Βουλγαρία υπέρ του νέου τουρκικού κομματικού μορφώματος, όπως και στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας ευρύτερα, συνοδεύεται ως επί τω πλείστων από αιτήματα για περισσότερα δικαιώματα της τουρκικής μειονότητας σε κοινωνικά, πολιτιστικά, εκπαιδευτικά και θρησκευτικά ζητήματα.<br /> <br /> <b>Όλη αυτή η στάση γεννά ερωτηματικά που χρίζουν απαντήσεων:</b><br /> <br /> Ποιος είναι ο αντικειμενικός στόχος μιας χώρας, με ρίζες της, στη δυσάρεστη για όλα τα βαλκανικά έθνη, Οθωμανική Αυτοκρατορία, να δημιουργήσει δικό της πολιτικό κόμμα σε γειτονική χώρα και πως σχεδιάζει να το χρησιμοποιήσει στο μέλλον;<br /> <br /> <b>H Ελλάδα</b><br /> <br /> Είναι δυνατό στο κοντινό μέλλον, η Ελλάδα – ομοίως με τη Βουλγαρία – να γίνει στόχος της ίδιας επιθετικής τουρκικής πολιτικής με την οποία θα υποστηρίζονται ανάλογοι πολιτικοί σχηματισμοί, θα έχουν δημιουργηθεί και θα χρηματοδοτούνται απευθείας από την Άγκυρα;<br /> <br /> Σε περιόδους με τρανταχτά παραδείγματα, όπου η Άγκυρα χρησιμοποιεί τις τουρκικές και μουσουλμανικές κοινότητες στις γειτονικές χώρας ως πέμπτη φάλαγγα, τέτοια θέματα είναι εξαιρετικά σημαντικά για τη χώρα μας, δεδομένης της εξέλιξης των διμερών σχέσεων με την Τουρκία, της αυξημένης δραστηριότητας της στην περιοχή κοντά στην Κομοτηνή και της παρουσίας εκεί ενός συμπαγούς πληθυσμού τουρκικής καταγωγής.<br /> <br /> Αν το μοντέλο της χρησιμοποίησης Τουρκικών κομματικών υβριδίων που αποσκοπεί να επηρεάσει την κοινωνικο-πολιτική ζωή της γειτονικής Βουλγαρίας αποδεχθεί επιτυχές, οι τουρκικές αρχές στην Άγκυρα θα προσπαθήσουν χωρίς αμφιβολία να το εφαρμόσουν και στις γειτονικές χώρες, από τις οποίες η Ελλάδα είναι πιο βολική λόγω της κατάστασης στην Κομοτηνή. Σε αυτό το πλαίσιο, δεν θα πρέπει να εκπλαγούμε από μια πιθανή εμφάνιση στη χώρα μας ανάλογων τουρκικών κομματικών προπλασμάτων, που θα χρηματοδοτούνται από την Άγκυρα και θα διακηρύσσουν ανοικτά τους δεσμούς τους με την Τουρκία. Μια τέτοια εξέλιξη – εκτός από την πίεση που θα ασκηθεί στην Ελλάδα – θα προκαλέσει αναμφίβολα ένταση τις σχέσεις ανάμεσα στις τουρκικές/μουσουλμανικές κοινότητες και στις δυο πλευρές των ελληνο-βουλγαρικών συνόρων διευκολύνοντας τη βαθμιαία επέκταση του τουρκο-ισλαμικού δόγματος που η Άγκυρα προωθεί προς δυσμάς.<br /> <br /> <b><i>* Ο Πάνος Μαυρίδης είναι δημοσιογράφος, Διευθυντής του new-deal.gr</i></b><br /> <div> <b><i><br /> </i></b><a href="http://new-deal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Ο Ερντογάν οικοδομεί το νέο-Οθωμανικό τόξο στα Βαλκάνια

του Πάνου Μαυρίδη* Ένα οργανωμένο σχέδιο επέκτασης της νεο-οθωμανικής επιρροής της στα Βαλκάνια έχει θέσει σε εφαρμογή η Άγκυρα, μέσω τη...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί ο Ν.Κοτζιάς «αποθέωσε» Τράμπ, επιτέθηκε σε Μέρκελ και άφησε αιχμές κατά Πούτιν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjiGQMQ0LdaF6vX0LQqLbyCy_KGisYv7H_l33-rVWcWGGO7e4sT-5VxD_dSvUWrMnd_QgjE1nmx8dTC1HwwYugO7B1pKhMFtpVl8Ylc6b6_j0r8s40NjlPwIBffNkGgXvYmTyxUGWkfkNYN/s1600/%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2584%25CE%25B6%25CE%25B9%25CE%25B1%25CF%2582.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="374" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjiGQMQ0LdaF6vX0LQqLbyCy_KGisYv7H_l33-rVWcWGGO7e4sT-5VxD_dSvUWrMnd_QgjE1nmx8dTC1HwwYugO7B1pKhMFtpVl8Ylc6b6_j0r8s40NjlPwIBffNkGgXvYmTyxUGWkfkNYN/s640/%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2584%25CE%25B6%25CE%25B9%25CE%25B1%25CF%2582.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <span style="font-size: large;">Αλλαγή κυβερνητικής στάσης λόγω Τουρκίας και πιθανής ανάφλεξης στα Βαλκάνια ή προσωπική τακτική;</span><br /> Μεγάλη στροφή υπέρ της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ έκανε ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς άμα της επιστροφής του από την Ουάσιγκτον, όπου συναντήθηκε με Αμερικανούς αξιωματούχους. Εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στη Γερμανία, κατηγορώντας την ότι δεν επιθυμεί την ανάπτυξη της Ελλάδας αλλά θέλουν να την απομυζήσουν, άφησε σαφέστατες αιχμές κατά της Ρωσίας και του Βλάντιμιρ Πούτιν και έβαλε στο στόχαστρο του την Ευρωπαϊκή Ένωση.<br /> <br /> Η απόκλιση του κ. Κοτζιά από τις έως τώρα θέσεις του ήταν τόσο μεγάλη που προκάλεσε σοβαρά ερωτήματα. Πρόκειται για προσωπική στρατηγική ή για αλλαγή στάσης της ελληνικής κυβέρνησης απέναντι στον Ντόναλντ Τραμπ; Αυτό είναι το σοβαρότερο από τα ερωτήματα. Υπάρχει και ένα ακόμη όμως εξίσου σοβαρό. Βλέπουν το Μέγαρο Μαξίμου και το υπουργείο Εξωτερικών ένα «θερμό επεισόδιο» στο Αιγαίο και σπεύδουν να εκφράσουν την στήριξη τους στη νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ για λόγους… προστασίας ή αλλαγή συνόρων βόρεια της χώρας και ανησυχούν μήπως υπάρξει και επιρροή της Ελλάδας;<br /> <br /> Μέχρι στιγμής υπάρχουν κάποιες ενδείξεις, αλλά όχι αποδείξεις. Στην πρώτη περίπτωση, όσον αφορά στα ελληνοτουρκικά, είναι γεγονός ότι υπήρξε και υπάρχει συνεχής επικοινωνία Αθήνας και Ουάσιγκτον προκειμένου να αποφευχθεί μία κρίση στο Αιγαίο ή στην Κύπρο όσο ο Τούρκος πρόεδρος Ρ.Τ. Ερντογάν πλησιάζει προς το δημοψήφισμα και εντείνει την πολεμική του ρητορική για να συσπειρώσει και να φανατίσει υπέρ του «ναι». Το παραδέχθηκε άλλωστε και ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Αθήνα Τζέφρι Πάιατ εκφράζοντας την ανησυχία του για «ατύχημα» στο Αιγαίο. Οι ΗΠΑ δεν θέλουν «τρικυμία» στο Αιγαίο.<br /> <br /> Στη δεύτερη περίπτωση, τα Βαλκάνια «φλέγονται» με συνεχείς κόντρες μεταξύ Αλβανίας και Σερβίας για το Κόσοβο, με εξελίξεις στην προσπάθεια ελέγχου της Βουλγαρίας από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία και πολλά ακόμη «ανοιχτά» ζητήματα. Να τονισθεί δε μέσα σε αυτά πώς Αμερικανός αξιωματούχος έχει δηλώσει πώς τα Σκόπια δεν έχουν λόγο ύπαρξης. Αυτό αν όντως είναι κεντρική γραμμή σημαίνει αλλαγή συνόρων στα Βαλκάνια.<br /> <br /> Ο κ. Κοτζιάς στην Ουάσιγκτον που μετέβη συναντήθηκε με τρεις αξιωματούχους της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ «κλειδιά» στην άσκηση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και όχι μόνο. Με τον υπουργό Εξωτερικών του Ρέξ Τίλερσον, που είναι ο άνθρωπος «ορχήστρα» στα θέματα στρατηγικής, τον σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας στρατηγό Μακμάστερ και βεβαίως με τον ελληνοαμερικανό προσωπάρχη του Λευκού Οίκου Πρίμπους.<br /> <br /> Σε έναν απολογισμό της επίσκεψη του στην Ουάσιγκτον ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών μίλησε με «θερμά» λόγια και τόνισε πώς η υποστήριξη των ΗΠΑ στην οικονομική κρίση που μαστίζει την Ελλάδα μπορεί να είναι και ακόμη μεγαλύτερη από αυτή που παρείχε έως τώρα ο Μπάρακ Ομπάμα. Η γερμανική εφημερίδα Bild σχετικά με το θέμα αυτό ανέφερε σε χθεσινό της δημοσίευμα πώς ο τέως Αμερικανός πρόεδρος ασκούσε ασφυκτικές πιέσεις στη Γερμανία για τη διάσωση της Ελλάδας.<br /> <br /> Ίσως, ένας συνδυασμός θεμάτων γεωστρατηγικής και οικονομική υποστήριξης να εξηγούν τη μεταστροφή του Νίκου Κοτζιά υπέρ της Ελλάδας και κατά της Γερμανίας και της Ρωσίας όπως φάνηκε από τη συνέντευξη που έδωσε στο «National Interest» και δημοσιεύτηκε την ημέρα που η Άνγκελα Μέρκελ συναντήθηκε με τον Ντόναλντ Τραμπ στο Λευκό Οίκο και οι συνομιλίες τους δεν ήταν και στο καλύτερο κλίμα. <br /> <br /> Η επίθεση του υπουργού Εξωτερικών προς το Βερολίνο, με ιδιαίτερα σκληρές εκφράσεις, αρχικά αφορούσε τη στάση της καγκελαρίου Μέρκελ, αλλά και συνολικά της Γερμανίας, απέναντι στην Ελλάδα. Οι Γερμανοί, υπογράμμισε ο κ. Κοτζιάς, <i>«έχουν ηγετικό ρόλο και ζητούν όλο και περισσότερα μέτρα λιτότητας από την Ελλάδα. Πιστεύουν ότι η Ελλάδα πρέπει να τιμωρηθεί εξαιτίας της συμπεριφοράς των ελίτ της».</i><br /> Συνέχισε μάλιστα ο κ. Κοτζιάς σε ακόμα πιο υψηλούς τόνους λέγοντας πώς <i>«η Γερμανία δεν επιθυμεί την ανάπτυξη. Απλά θέλουν να απομυζήσουν την Ελλάδα»</i>. Υποστήριξε επίσης ότι οι Γερμανοί <i>«αγαπούν την αρχαία Ελλάδα και κατανοούν τον αντίκτυπο που είχε στο γερμανικό κράτος, ωστόσο δυσκολεύονται να κατανοήσουν τη σύγχρονη Ελλάδα».</i><br /> Αναφέρθηκε επίσης στο θέμα του χρέους και ειδικότερα στη διαγραφή χρεών από τις ΗΠΑ προς τη Γερμανία μετά το Β” Παγκόσμιο Πόλεμο και την άρνηση του Βερολίνου να διαγραφεί μέρος του ελληνικού δημόσιου χρέους. <i>«Οι Γερμανοί δεν υπήρξαν τόσο καλοί μαζί μας και δεν μας συμπεριφέρθηκαν με τον τρόπο που οι Αμερικανοί συμπεριφέρθηκαν σε εκείνους»</i>, τόνισε ο κ. Κοτζιάς θίγοντας ένα ακόμη θέμα.<br /> <br /> Το θέμα του χρέους στην αρχή της διακυβέρνησης Τσίπρα ήταν στην κορυφή της ατζέντας. Μην ξεχνάμε τις αναφορές της πρώην προέδρου της Βουλής Ζωής Κωνστανοπούλου, αλλά και του συμβόλου της Αριστεράς Μανώλη Γλέζου. Με την υπογραφή του μνημονίου ωστόσο η κυβέρνηση Τσίπρα ξέχασε τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων και του κατοχικού δανείου (όπως και πολλά άλλα) και υποτάχθηκε στις γερμανικές επιταγές.<br /> <br /> Η δεύτερη επίθεση Κοτζιά στο Βερολίνο μέσω του αμερικανικού περιοδικού αφορούσε στη στάση που τήρησε στην προσφυγική κρίση. <i>«Η Άνγκελα Μέρκελ εκείνη την περίοδο (εννοώντας το 2015) είχε επικεντρωθεί περισσότερο στην οικονομική κρίση στην Ευρώπη και στο πρόβλημα της Ουκρανίας και δε μπόρεσε να αντιληφθεί το προσφυγικό πρόβλημα»</i>, τόνισε με νόημα.<br /> <br /> Σε άλλο μέρος της συνέντευξης του έκανε διπλή επίθεση, τόσο στη Γερμανία όσο και στις Βρυξέλλες, σημειώνοντας πώς στην Ε.Ε. υπάρχει «έλλειμμα ηγεσίας» και δεν είναι πια ελκυστική. Ο κ. Κοτζιάς σημείωσε ότι <i>«η Γερμανία είναι μέρος του προβλήματος, δεδομένου ότι έχουν συμφέροντα στην Ε.Ε., αλλά αδυνατούν να σκεφτούν εποικοδομητικά για το κοινό συμφέρον των κρατών μελών της ΕΕ»</i> και ζήτησε να ενισχυθεί ο ρόλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.<br /> <br /> Ίσως όμως η πιο σκληρή αναφορά του στη Γερμανία ήταν όταν την σύγκρινε με την σημερινή Τουρκία. <i>«Ανατρέξτε στην κλασική ισορροπία δυνάμεων που επιθυμούσε και πέτυχε ο Μπίσμαρκ. Μετά την απομάκρυνσή του, η Γερμανία έγινε νευρική, επειδή δεν υφίστατο πλέον αυτή η ισορροπία. Με ποιον θα μπορούσε να συμμαχήσει η Γερμανία; Η νευρική δύναμη που ήταν η Γερμανία του προηγούμενου αιώνα είναι η Τουρκία του σήμερα. Υπάρχουν πολλές πολιτικές και κοινωνικές αντιθέσεις στην Τουρκία, πολλές διαφορετικές θρησκείες και πολλές οικονομικές αντιφάσεις». </i><br /> <br /> Εκείνο όμως που δεν θα περίμενε κανείς ήταν οι σαφείς αιχμές του Νίκου Κοτζιά κατά της Ρωσίας, τη στιγμή που μιλούσε με θερμά λόγια για τον νέο πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ.<i> «Πρέπει να ερευνήσουμε μακροπρόθεσμα τους τρόπους συνεργασίας με τη Ρωσία (εννοώντας την Ε.Ε.) και να της ζητήσουμε να αποφασίσει εάν θέλει να είναι μέρος αυτού του ευρωπαϊκού οικοδομήματος ασφάλειας. Αν ναι, τότε θα πρέπει να σέβεται το κράτος δικαίου»</i>, κατέληξε.<br /> <br /> <a href="http://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Γιατί ο Ν.Κοτζιάς «αποθέωσε» Τράμπ, επιτέθηκε σε Μέρκελ και άφησε αιχμές κατά Πούτιν

Αλλαγή κυβερνητικής στάσης λόγω Τουρκίας και πιθανής ανάφλεξης στα Βαλκάνια ή προσωπική τακτική; Μεγάλη στροφή υπέρ της κυβέρνησης του Ν...

Διαβάστε την συνέχεια

΄Εκρηξη εθνικισμού στα βόρεια σύνορά μας και η αποστολή στο Κόσσοβο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiiofKiN5p2op5pDdZMMlaE6wE4ZK2ZN5OoO5aU-M53u2vZZ_81nLodN7rU4fYi7jvEHYSMNldFDaYPqF5VYbrAYY08tALesShQE58SFsDcUbpPeCoXMoYEQrIzMsRIIHJVMEQvu4HOKmJf/s1600/kosobo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="330" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiiofKiN5p2op5pDdZMMlaE6wE4ZK2ZN5OoO5aU-M53u2vZZ_81nLodN7rU4fYi7jvEHYSMNldFDaYPqF5VYbrAYY08tALesShQE58SFsDcUbpPeCoXMoYEQrIzMsRIIHJVMEQvu4HOKmJf/s640/kosobo.jpg" width="640" /></a></div> <br />Tου Γιώργου Μουρουζίδη, <br />ταξίαρχου ε.α<br /><br />Την περίοδο αυτή, που ο αλβανικός εθνικισμός και αλυτρωτισμός επανέρχονται στην επικαιρότητα, σε συντονισμό με τις νευρωτικές εθνικιστικές κορώνες του Ερτογάν, ως μόνιμη απειλή πλέον σε βάρος των Σκοπίων, της Σερβίας και της Ελλάδας, κρίθηκε σκόπιμο και ως ιστορική ανάγκη να αναφερθούμε στα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στο Κοσσυφοπέδιο, στις 17 και 18 Μαρ του 2004, μεταξύ των αλβανόφωνων Κοσσοβάρων (Α-Κοσσοβάρων) και της πολυεθνικής δύναμης των Ηνωμένων Εθνών, στην οποία συμμετείχε και η Ελλάδα.<br /><br />Στις 24 Μαρ του 1999, το ΝΑΤΟ ξεκίνησε τις αεροπορικές επιδρομές εναντίον της Σερβίας, ενώ χιλιάδες Α-Κοσσοβάρων προσφύγων εγκατέλειπαν το Κόσσοβο. Μετά από 45 ημέρες σφοδρών βομβαρδισμών, παρά τις εκκλήσεις της Σερβικής αντιπολίτευσης για εξεύρεση λύσης με το ΝΑΤΟ, οι Σερβικές στρατιωτικές δυνάμεις εγκατέλειψαν το Κόσσοβο και περισσότεροι από 45.000 στρατιώτες (KFOR, Kossovo Forces) από 45 χώρες του κόσμου, σε εφαρμογή της 1244 απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, αναπτύχθηκαν στο Κόσσοβο, με σκοπό την «επιβολή» της ειρήνης και την επιστροφή των Α-Κοσσοβάρων προσφύγων. Το Κόσσοβο τέθηκε υπό την διοίκηση των Ηνωμένων Εθνών, τα οποία ανέλαβαν την δέσμευση να διευκολύνουν τις πολιτικές διαδικασίες, αναφορικά με τον καθορισμό του καθεστώτος του Κοσσυφοπεδίου.<br /><br />Παράλληλα με τις στρατιωτικές δυνάμεις, αναπτύχθηκε και η UNMIK ( United Nations Mission in Kossovo), καθώς επίσης και περισσότερες από 50 κυβερνητικές και μη κυβερνητικές οργανώσεις.<br /><br />Στην KFOR συμμετείχε και ελληνική δύναμη 1500 στρατιωτών επιπέδου Ταξιαρχίας (-), καθώς επίσης και αστυνομική δύναμη.<br /><br />Προϊόντος του χρόνου όμως και ενώ η στασιμότητα στις πολιτικές εξελίξεις δεν ικανοποιούσε προφανώς τον κύριο στόχο των Α-Κοσσοβάρων , που ήταν η οριστική απόσχιση από την Σερβία και η διακήρυξη της ανεξαρτησίας τους, ο εθνικιστικός εκνευρισμός εντείνονταν και αναζητούσε αφορμή για εξέγερση και διαμαρτυρία, έχοντας την παρασκηνιακή σιωπηρή υποστήριξη της Ουάσινγκτον και των Βρυξελλών.<br /><br />Η αφορμή δόθηκε το βράδυ της 16ης προς την 17η Μαρτίου 2004, όταν στα αλβανικά μέσα ενημέρωσης, εμφανίστηκε η πληροφορία ότι τρεις νεαροί Αλβανοί πνίγηκαν στον ποταμό Ίμπαρ, κοντά στη σερβική κοινότητα Ζούμπιν Πότοκ. Σύμφωνα με την ίδια πληροφορία, οι πνιγμοί συνέβησαν επειδή τα τρία αγόρια έτρεχαν να γλιτώσουν από Σέρβους που τα καταδίωκαν. Την επόμενη ημέρα όμως και μολονότι ο εκπρόσωπος της δύναμης του ΟΗΕ, αρνήθηκε πως ο πνιγμός των Αλβανών οφείλονταν σε Σέρβους, ένα σαρωτικό κύμα τυφλής καταστροφικής βίας, εξαπλώθηκε σε όλο το Κοσσυφοπέδιο.<br /><br />Στην πόλη Ουρόσεβατς (Φεριζάϊ στα αλβανικά) ένα τμήμα της ελληνικής δύναμης είχε την ευθύνη φύλαξης του καθεδρικού ναού του Αγ. Ούρου. Το απόγευμα της 17 Μαρ, πλήθος 4-5 χιλιάδων μαινόμενων Α- Κοσσοβάρων, συγκεντρώθηκε έξω από την προαναφερόμενη εκκλησία με εχθρικές διαθέσεις . Εντός της εκκλησίας συγκεντρώθηκε η ελληνική δύναμη φρουράς και στο περίγυρο της , παρέμειναν σταθμευμένα 2 στρατιωτικά τζιπ και 2 τεθωρακισμένα οχήματα VBL. Εναντίον της εκκλησίας βλήθηκαν πυρά ελαφρού οπλισμού από ελεύθερους σκοπευτές. Τα τζιπ παραδόθηκαν στην πυρά των διαδηλωτών, ενώ τα VBL εντός των οποίων παρέμεινε το προσωπικό λόγω της ισχυρής θωράκισης τους, υπέστησαν μόνο εξωτερικές ζημιές. Το ίδιο βράδυ, ένας μηχανοκίνητος λόχος της ελληνικής δύναμης, μετέβη στην εκκλησία του Αγ. Ούρου, από το στρατόπεδο ΄΄Ρήγας Φεραίος ΄΄, προκειμένου να περισυλλέξει την εγκλωβισμένη ελληνική δύναμη.<br /><br />Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι, μετά την απομάκρυνση της ελληνικής φρουράς από τον Αγ. Ούρο και για χρονικό διάστημα περίπου μισής ώρας, μέχρι την άφιξη δύναμης καταστολής πλήθους και αμερικανικών E/Π, ούτε ένας από τους μαινόμενους διαδηλωτές εισήλθε στην εκκλησία.<br /><br />Την επομένη 18 Μαρ 2004, διαδηλωτές επιτέθηκαν σε 4 σημεία φύλαξης (εκκλησίες- νεκροταφεία) της ελληνικής δύναμης και αφού εξανάγκασαν το προσωπικό να τα εγκαταλείψει, επιδόθηκαν σε καταστροφές και βεβηλώσεις.<br /><br />Ανάλογες καταστροφές γίνανε σε όλο σχεδόν το Κόσσοβο εκτός του Β. Ανατολικού Σερβικού τομέα και των Σερβικών θυλάκων.<br /><br />Κατά την διάρκεια των επεισοδίων, 31 στρατιώτες της KFOR τραυματίσθηκαν, Σέρβοι πολίτες σκοτώθηκαν, χιλιάδες εκδιώχθηκαν από τις εστίες τους, 935 σπίτια Σέρβων καταστράφηκαν, σε 10 δημόσια ιδρύματα (σχολεία, ταχυδρομεία, μονάδες υγείας, κλπ…) προξενήθηκαν σοβαρές ζημιές, 35 εκκλησίες και μοναστήρια βεβηλώθηκαν, 6 κωμοπόλεις και 9 χωριά υπέστησαν εθνοκάθαρση.<br /><br />Κατά την διάρκεια των επεισοδίων, ούτε η ελληνική αλλά ούτε καμιά άλλη δύναμη της KFOR έβαλε εναντίον των εξεγερμένων διαδηλωτών, δεδομένου ότι δεν υπήρχε ανάλογο νομικό πλαίσιο. Στο σημείο αυτό αναφύεται το ερώτημα πώς αυτή η τεράστια, για τα δεδομένα του Κοσσόβου δύναμη (KFOR, UN, UNMIK, Governmental Organizations, NGOs, κλπ…) πιάστηκε κυριολεκτικά στον ύπνο και δεν προέβλεψε την εξέγερση των Α-Κοσσοβάρων. Επιπλέον απαιτούνταν να δαπανηθεί ένα τεράστιο οικονομικό κεφάλαιο από όλον τον κόσμο, για την δημιουργία της αυτονομίας του Κοσσόβου και μόνο ;<br /><br />Οι εμπειρίες του ελληνικού Στρατού από τα επεισόδια αυτά ήταν σημαντικές , δυστυχώς όμως δεν κεφαλαιοποιήθηκαν προς ανάλογη μελλοντική εκμετάλλευση. Σημαντική ήταν επίσης και η στρατιωτική διπλωματία, η οποία ασκήθηκε τόσο προς την τοπική κοινωνία, όσο και προς την υπόλοιπη πολυεθνική δύναμη. Το φιλότιμο του Έλληνα στρατιώτη μεγαλούργησε αλλά δεν κατάφερε να υπερισχύσει της εσωστρέφειας, του συντηρητισμού και των παθογενειών Στρατού και Πολιτείας, πού ενήργησαν στο Κοσσυφοπέδιο δαπανώντας τεράστια κονδύλια, χωρίς εθνική στρατηγική για τον διεμβολισμό του βαλκανικού εθνικισμού.<br /><br />Ένα άλλο σημείο το οποίο πρέπει να αναφέρουμε είναι η αδυναμία του ελληνικού κράτους και του Ελληνικού Στρατού να ασκήσουν οικονομική δραστηριότητα στην KFOR, έτσι παρά το γεγονός, ότι η Ελλάδα βρίσκονταν πλησιέστερα στο Κόσσοβο από οποιαδήποτε άλλη οργανωμένη χώρα την εποχή εκείνη, ο Ελληνικός Στρατός δεν κατάφερε να αναλάβει ούτε ένα ρόλο RSN [Role Specialist Nation], δηλαδή την διαχείριση και την υποστήριξη όλης της KFOR με κάποιο υλικό ή εφόδιο ή υπηρεσίας ή κάτι άλλο. Ούτε επίσης η πόλη της Θεσσαλονίκης εκμεταλλεύτηκε σε ικανοποιητικό βαθμό οικονομικά την KFOR, εξ’ αιτίας κυρίως των ιδεοληπτικών αντιδράσεων μερίδας της αριστεράς, που θεώρησε ότι μπορούσε να παρεμποδίσει την ανάπτυξη της KFOR για να «αποτρέψει τον Γ’ΠΠ» , παρακωλύοντας την κίνηση στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης.<br /><br />Ο βαλκανικός και εν προκειμένω ο αλβανικός εθνικισμός, ουρά του τουρκικού την περίοδο αυτή, σ’ ένα πεδίο διαρκούς γεωπολιτικής αντιπαράθεσης μεταξύ Δύσης και Ρωσίας, απαιτεί ισχύ και επιθετική διπλωματία για την αντιμετώπιση του.<div> <br /><a href="http://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

΄Εκρηξη εθνικισμού στα βόρεια σύνορά μας και η αποστολή στο Κόσσοβο

Tου Γιώργου Μουρουζίδη, ταξίαρχου ε.α Την περίοδο αυτή, που ο αλβανικός εθνικισμός και αλυτρωτισμός επανέρχονται στην επικαιρότητα, σε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η κρίση Βουλγαρίας με Τουρκία οδηγός για τα “σουλάτσα” Τούρκων στη Θράκη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjMNMC_FQZm8gVZdsCHq7QGLi8H7kvoB_oony5NRX66su91lpzeWyeflRDf5zXC8eF97m7Ql8Gsf4aPJWYq3jL4B7WPNzCN8fbDdvl73YMsoG39pvxvESUQrssjo-P2fzyobcMMIjQeIcFl/s1600/%25CE%2597+%25CE%25BA%25CF%2581%25CE%25AF%25CF%2583%25CE%25B7+%25CE%2592%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25BB%25CE%25B3%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+%25CE%25BC%25CE%25B5+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1+%25CE%25BF%25CE%25B4%25CE%25B7%25CE%25B3%25CF%258C%25CF%2582+%25CE%25B3%25CE%25B9%25CE%25B1+%25CF%2584%25CE%25B1+%25E2%2580%259C%25CF%2583%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25BB%25CE%25AC%25CF%2584%25CF%2583%25CE%25B1%25E2%2580%259D+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2581%25CE%25BA%25CF%2589%25CE%25BD+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B7+%25CE%2598%25CF%2581%25CE%25AC%25CE%25BA%25CE%25B7.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="364" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjMNMC_FQZm8gVZdsCHq7QGLi8H7kvoB_oony5NRX66su91lpzeWyeflRDf5zXC8eF97m7Ql8Gsf4aPJWYq3jL4B7WPNzCN8fbDdvl73YMsoG39pvxvESUQrssjo-P2fzyobcMMIjQeIcFl/s640/%25CE%2597+%25CE%25BA%25CF%2581%25CE%25AF%25CF%2583%25CE%25B7+%25CE%2592%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25BB%25CE%25B3%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+%25CE%25BC%25CE%25B5+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1+%25CE%25BF%25CE%25B4%25CE%25B7%25CE%25B3%25CF%258C%25CF%2582+%25CE%25B3%25CE%25B9%25CE%25B1+%25CF%2584%25CE%25B1+%25E2%2580%259C%25CF%2583%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25BB%25CE%25AC%25CF%2584%25CF%2583%25CE%25B1%25E2%2580%259D+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2581%25CE%25BA%25CF%2589%25CE%25BD+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B7+%25CE%2598%25CF%2581%25CE%25AC%25CE%25BA%25CE%25B7.jpg" width="640" /></a></div> <br />Σε κρίση οι σχέσεις της Τουρκίας και με τη Βουλγαρία.Μια κρίση πολύ διδακτική για την Ελλάδα. Ο πρόεδρος της Βουλγαρίας Ρούμεν Ράντεφ κατηγόρησε τη γειτονική Τουρκία για «απαράδεκτη ανάμιξη» στην προεκλογική εκστρατεία για τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές που θα διεξαχθουν στις 26 Μαρτίου στη χώρα του. Προειδοποίησε την Άγκυρα πως η κυβέρνησή του δεν θα αποδεχθεί την ανάμιξη αυτή.Ήδη η πρέσβης της Βουλγαρίας στην Άγκυρα έχει ανακληθεί .<br /><br />Ποια είναι η ανάμειξη που έχει εξοργίσει τη Βουλγαρία; Ο γνωστός και απαράδεκτα προκλητικός στις εμφανίσεις του στη Θράκη τούρκος υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων Μεχμέτ Μουεζίνογλου κάλεσε τους τουρκικής καταγωγής βούλγαρους πολίτες να ψηφίσουν το Ντοστ. Είχε μάλιστα το θράσος ο απαράδεκτος Τούρκος υπουργός να εμφανιστεί σε προεκλογικό βίντεο του κόμματος!<br /><br />Η Σόφια αντέδρασε απολύτως φυσιολογικά. Και κάποια στιγμή και οι δικκοί μας πολιτικοί που πάσχουν από “τουρκοφοβία” θα πρέπει να “κόψουν” τα “σουλάτσα” των Τούρκων υπουργών στη Θράκη. Η Άγκυρα θα πρέπει να καταλάβει ότι και στην Ελλάδα ισχύουν οι νόμοι ,οι κανόνες και το διεθνές δικαίο. Ο κάθε Μουεζίνογλου δεν μπορεί να ΄ρχεται όποτε του “καπνίσει” στην Θράκη και να κάνει προπαγάνδα υπέρ της τουρκοποίησης της περιοχής.<a href="http://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η κρίση Βουλγαρίας με Τουρκία οδηγός για τα “σουλάτσα” Τούρκων στη Θράκη

Σε κρίση οι σχέσεις της Τουρκίας και με τη Βουλγαρία.Μια κρίση πολύ διδακτική για την Ελλάδα. Ο πρόεδρος της Βουλγαρίας Ρούμεν Ράντεφ κατη...

Διαβάστε την συνέχεια

Μπαράζ τουρκικών προκλήσεων από την Θάσο μέχρι και την Κυπριακή ΑΟΖ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg-Jr0hjpV-cw8SNVNbcKZzaPAG2NlEgLg0CVBO6rL96molCRf3bcnbDdcROA5-N_vcdDvRru1-riFCDas8_Q26T0S686GBqVDswOnNu4DehK4wmMJu4lHI8RDDEhrudBnjLbu_AvoWleMU/s1600/%25CE%259C%25CF%2580%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25AC%25CE%25B6+%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258E%25CE%25BD+%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25BA%25CE%25BB%25CE%25AE%25CF%2583%25CE%25B5%25CF%2589%25CE%25BD+%25CE%25B1%25CF%2580%25CF%258C+%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD+%25CE%2598%25CE%25AC%25CF%2583%25CE%25BF+%25CE%25BC%25CE%25AD%25CF%2587%25CF%2581%25CE%25B9+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD+%25CE%259A%25CF%2585%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25B9%25CE%25B1%25CE%25BA%25CE%25AE+%25CE%2591%25CE%259F%25CE%2596.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="328" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg-Jr0hjpV-cw8SNVNbcKZzaPAG2NlEgLg0CVBO6rL96molCRf3bcnbDdcROA5-N_vcdDvRru1-riFCDas8_Q26T0S686GBqVDswOnNu4DehK4wmMJu4lHI8RDDEhrudBnjLbu_AvoWleMU/s640/%25CE%259C%25CF%2580%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25AC%25CE%25B6+%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258E%25CE%25BD+%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25BA%25CE%25BB%25CE%25AE%25CF%2583%25CE%25B5%25CF%2589%25CE%25BD+%25CE%25B1%25CF%2580%25CF%258C+%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD+%25CE%2598%25CE%25AC%25CF%2583%25CE%25BF+%25CE%25BC%25CE%25AD%25CF%2587%25CF%2581%25CE%25B9+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD+%25CE%259A%25CF%2585%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25B9%25CE%25B1%25CE%25BA%25CE%25AE+%25CE%2591%25CE%259F%25CE%2596.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Με ένα μπαράζ επιθετικών ενεργειών από την Θάσο και τις ακτές της Θράκης μέχρι το Καστελόριζο και την Κυπριακή ΑΟΖ η Τουρκία επιχειρεί να στείλει μηνύματα σε Αθηνά και Βρυξέλλες και συγχρόνως να εξαπολύσει απειλές εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας η οποία προχωράει με κανονικούς ρυθμούς στην διαδικασία αξιοποίησης των φυσικών πόρων στην ΑΟΖ.<br /> <br /> Χθες το υπουργικό συμβούλιο της Κύπρου προχώρησε στην έγκριση των συμβολαίων του Τρίτου Γύρου αδειοδότηση για έρευνες στα Οικόπεδα 6,8,10 που εμπλέκουν πλέον ενεργειακούς κολοσσούς στην Κυπριακή ΑΟΖ, την TOTAL, ENI, Qatar Petroleum και EXXONMOBIL.<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEheHPao2kO6rFkg-rwsv-v-Y63plVz1v4eXMQ2J9kA1gxq3gALXxUmzlyo8U0r4hThXcQvy2Ge9EKmm6YYAwNXCKiOPI3UwYgVAUIqVUoCe5FijeWtNFd4pZvM-aMjADBSM6kHVJ3a2CQ0C/s1600/%25CE%25BA%25CE%25BF%25CE%25B9%25CF%2584%25CE%25B1%25CF%2583%25CE%25BC%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B1+%25CE%25BA%25CF%2585%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2585.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEheHPao2kO6rFkg-rwsv-v-Y63plVz1v4eXMQ2J9kA1gxq3gALXxUmzlyo8U0r4hThXcQvy2Ge9EKmm6YYAwNXCKiOPI3UwYgVAUIqVUoCe5FijeWtNFd4pZvM-aMjADBSM6kHVJ3a2CQ0C/s640/%25CE%25BA%25CE%25BF%25CE%25B9%25CF%2584%25CE%25B1%25CF%2583%25CE%25BC%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B1+%25CE%25BA%25CF%2585%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2585.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Η ΕΝΙ αναμένεται να ξεκινήσει άμεσα γεωτρήσεις στο Οικόπεδο 11 ενώ σύντομα και πάντως μέχρι το τέλος του χρόνου θα ξεκινήσει δυο ακόμη γεωτρήσεις και ο ιταλικός κολοσσός θεωρεί ότι υπάρχουν σοβαρότατες ενδείξεις για την ύπαρξη μεγάλου κοιτάσματος φυσικού αερίου καθώς το Οικόπεδο 11 γειτνιάζει με το αιγυπτιακό Οικόπεδο Zohr.<br /> <br /> Η Τουρκία η οποία έχει αναγγείλει ότι θα κάνει έρευνες στα διεθνή ύδατα στην Μεσόγειο ,οπού όμως η τουρκική υφαλοκρηπίδα είναι περιορισμένη( και πάντως μη οριοθετημένη) αντέδρασε χθες με την αναγγελία πραγματοποίησης άσκησης ανοικτά της Πάφου στα διεθνή ύδατα αλλά εντός του FIR Λευκωσίας και εντός του Οικοπέδου 1 της κυπριακής ΑΟΖ.<br /> <br /> Η NAVTEX 320/17 προβλέπει την διεξαγωγή ασκήσεων με πραγματικά πυρά την Κυριακή 19 Μαρτίου σε απόσταση σχεδόν 25 ν.μ. από τις ακτές της Πάφου<br /> <br /> Είναι η δεύτερη φορά το τελευταίο δεκαήμερο που η Τουρκία πραγματοποιεί άσκηση με πραγματικά πυρά στην συγκεκριμένη περιοχή, στέλνοντας απειλητικό μήνυμα στην Λευκωσία και θέλοντας έτσι να επηρεάσει τους ξένους επενδυτές και τις εταιρίες στις οποίες έχουν κατακυρωθεί οι άδειες ερευνών.<br /> <br /> Παρά το γεγονός ότι οι τουρκικές κινήσεις προκαλούν ανησυχία, σε ότι αφορά τις πετρελαϊκές εταιρίες γνωρίζουν πολύ καλά την κατάσταση στην περιοχή και είναι ενημερωμένες για τις αμφισβητήσεις και τις απειλές Τουρκίας, αλλά παρ όλα αυτά προχώρησαν στις συμφωνίες με την Κυπριακή Δημοκρατικά αποδεχόμενες την διεθνή νομιμότητα.<br /> <br /> Υπενθυμίζεται ότι η Τουρκία απαιτεί αφενός να σταματήσουν όλες οι ερευνητικές δραστηριότητες στην Κυπριακή ΑΟΖ μέχρις ότου λυθεί το Κυπριακό η σε διαφορετική περίπτωση να συνεχισθεί η ερευνητική δραστηριότητά υπό την εποπτεία από κοινού των ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων σε μια προσπάθεια ουσιαστικά ντε φάκτο αναγνώρισης του ψευδοκράτους. Όμως η συγκεκριμένη περιοχή που πραγματοποιείται η άσκηση η Τουρκία υποστηρίζει ότι εμπίπτει στην τουρκική υφαλοκρηπίδα καθώς σύμφωνα με την επίσημη τουρκική θέση στην Ανατολική Μεσόγειο τα νησιά όπως η Ρόδος το Καστελόριζο αλλά και η Κύπρος έχουν υφαλοκρηπίδα όσο και τα χωρικά τους ύδατα και η υπόλοιπη υφαλοκρηπίδα μοιράζεται με την μέθοδο της μέσης γραμμής μεταξύ της Τουρκίας και της Αιγύπτου.<br /> <br /> Η Τουρκία όμως συνέχισε τις προκλήσεις και προς την Ελλάδα.<br /> <br /> - Χθες εξέδωσε νέα NAVTEX 322/17 (την πέμπτη κατά σειρά) για συνέχιση των ωκεανογραφικών ερευνών του TCG Cesme μέχρι τις 20 Μαρτίου σε διεθνή ύδατα στην θαλασσιά περιοχή μεταξύ Θάσου και ακτής της Θράκης σε σημεία οριακά εκτός των ελληνικών χωρικών υδάτων.<br /> <br /> - Χθες επίσης οι τουρκικές αρχές εξέδωσαν την ΝΟΤΑΜ A1314/17 με την οποία δηλώνουν ότι δεν γίνεται αποδεκτή η ελληνική ΝΟΤΑΜ Α0539/17 που προβλέπει την διεξαγωγή ασκήσεων από 26 Μαρτίου έως τις 6 Απριλίου στο Αιγαίο γιατί όπως υποστηρίζει η Άγκυρα παραβιάζεται η υποχρέωση της Ελλάδας για την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου, όπως προβλέπεται από την Απόφαση των «Έξι Δυνάμεων του 1914», την Συνθήκη της Λοζάνης και την Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων 1947.<br /> <br /> Οι τουρκικές αρχές κατά την πάγια τακτική τους αναφέροντας τα ελληνικά νησιά και με την τουρκική ονομασία κάτι που είναι αντίθετο στην διεθνή πρακτική επαναφέρουν το θέμα αποστρατιωτικοποίησης της Σαμοθράκης, του Αη Στράτη, της Λήμνου, της Θάσου, της Ρόδου της Καρπάθου και της Κάσου, απαιτώντας μάλιστα την εξαίρεση τους από τον σχεδιασμό κάθε μελλοντικής άσκησης.<br /> <br /> Αν και το K. Piri Reis έπλεε χθες με κατεύθυνση την βάση του στην Σμύρνη παρέμενε σε ισχύ μέχρι τις 20 Μαρτίου η NAVTEX 310/17 για ωκεανογραφικές έρευνες στην περιοχή μεταξύ της Ρόδου και του Καστελόριζου, επί της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.<br /> <br /> <a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Μπαράζ τουρκικών προκλήσεων από την Θάσο μέχρι και την Κυπριακή ΑΟΖ

Με ένα μπαράζ επιθετικών ενεργειών από την Θάσο και τις ακτές της Θράκης μέχρι το Καστελόριζο και την Κυπριακή ΑΟΖ η Τουρκία επιχειρεί να...

Διαβάστε την συνέχεια

Θα επιχειρήσει τον «εξευμενισμό» της Τουρκίας ο Τίλερσον;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEileK_V8NkwNZN4Sd293qMmtUJQDaYkrteWZJy2qzUPZZbdvurnkSRn70cutb7tp4srE74N9KMNwqP_J6H4NB2h6-r3mcabaK3s_fujxpn27EkxIcS1PihrE2hh80ZdL9uGxBhKWFZlOhmo/s1600/%25CE%2598%25CE%25B1+%25CE%25B5%25CF%2580%25CE%25B9%25CF%2587%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2581%25CE%25AE%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BD+%25C2%25AB%25CE%25B5%25CE%25BE%25CE%25B5%25CF%2585%25CE%25BC%25CE%25B5%25CE%25BD%25CE%25B9%25CF%2583%25CE%25BC%25CF%258C%25C2%25BB+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+%25CE%25BF+%25CE%25A4%25CE%25AF%25CE%25BB%25CE%25B5%25CF%2581%25CF%2583%25CE%25BF%25CE%25BD%253B.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEileK_V8NkwNZN4Sd293qMmtUJQDaYkrteWZJy2qzUPZZbdvurnkSRn70cutb7tp4srE74N9KMNwqP_J6H4NB2h6-r3mcabaK3s_fujxpn27EkxIcS1PihrE2hh80ZdL9uGxBhKWFZlOhmo/s640/%25CE%2598%25CE%25B1+%25CE%25B5%25CF%2580%25CE%25B9%25CF%2587%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2581%25CE%25AE%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BD+%25C2%25AB%25CE%25B5%25CE%25BE%25CE%25B5%25CF%2585%25CE%25BC%25CE%25B5%25CE%25BD%25CE%25B9%25CF%2583%25CE%25BC%25CF%258C%25C2%25BB+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+%25CE%25BF+%25CE%25A4%25CE%25AF%25CE%25BB%25CE%25B5%25CF%2581%25CF%2583%25CE%25BF%25CE%25BD%253B.jpg" width="640" /></a></div> <br /><br />Στην Τουρκία θα βρεθεί στις 30 Μαρτίου ο νέος Αμερικανός ΥΠΕΞ Ρεξ Τίλερσον, όπου και θα συναντηθεί με Ερντογάν και Τσαβούσογλου, μεταξύ άλλων. Η επίσκεψη αυτή έρχεται εν μέσω έντασης μεταξύ των δύο χωρών με βασικό αντικείμενο της κόντρας τους Κούρδους της Συρίας. <br /><br />Της <a href="http://www.al-monitor.com/"><b>Αμπερίν Ζαμάν</b></a><br /><br />Η Άγκυρα ζητά να διακοπούν οι σχέσεις των ΗΠΑ με τους Κούρδους του YPG της Συρίας που τους κατηγορούν για σχέσεις με το ΡΚΚ. Οι Αμερικανοί ωστόσο δεν αποδέχονται την τουρκική άποψη καθώς οι Κούρδοι έχουν αποδειχθεί οι καλύτεροι αντίπαλοι των τζιχαντιστών στην περιοχή, ειδικά την στιγμή που σχεδιάζουν την επιχείρηση για την απελευθέρωση της «πρωτεύουσας» του ΙΚ της Ράκα.<br /><br />Παρόλα αυτά η Τουρκία παραμένει κρίσιμος, αν και όλο και περισσότερο ενοχλητικός, σύμμαχος των ΗΠΑ. Σε μια προσπάθεια να βολιδοσκοπήσει την Άγκυρά είχε μεταβεί στην Τουρκία, τον Φεβρουάριο, ο νέος επικεφαλής της CIA, Μάικ Πομπέο και ο επικεφαλής του κοινού επιτελείου των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων στρατηγός Ντάνφορντ.<br /><br />Την ίδια ώρα η βάση του Ιντσιρλίκ παραμένει ο κύριος ανεφοδιαστικός κόμβος της υπό τις ΗΠΑ συμμαχίας κατά του ΙΚ και παρά το γεγονός ότι η στρατιωτική αποτελεσματικότητα στην Συρία αποδείχθηκε περιορισμένη, η βάση είναι σημαντική. Παράλληλα όμως, η Τουρκία επιμένει να πλήττει τους Κούρδους. «Όταν θα επιτεθούμε στη Ράκα δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι οι Τούρκοι δεν θα μας επιτεθούν στα νώτα», δήλωσε ανώτερος Κούρδος αξιωματούχος. <br /><br />Στις 7 Μαρτίου η Τουρκία έπληξε και την ανθρωπιστική προσπάθεια για την Συρία απαγορεύοντας στην οργάνωση Mercy Corps να συνεχίσει τη μεταφορά και διάθεση ανθρωπιστικής βοήθειας στην Συρία επικαλούμενη γραφειοκρατικούς λόγους. Η πραγματική αιτία ήταν όμως ότι η οργάνωση διέθετε ανθρωπιστική βοήθεια σε περιοχές ελεγχόμενες από τους Κούρδους.<br /><br />Την ίδια ώρα η Τουρκία δείχνει να προσεγγίζει τη Ρωσία όλο και περισσότερο εκφράζοντας μάλιστα την επιθυμία να προμηθευτεί πυραύλους S-400 από τη Μόσχα. Ο Τζέιμς Τζέφρι, ο Αμερικανός πρώην πρέσβης στην Άγκυρα δηλώνει: «Με τον τρόπο αυτό φαίνεται σαν η Τουρκία να αποφασίζει οριστικά την συνεργασία με Ρωσία, τερματίζοντας τις προσπάθειες της κυβέρνησης Τραμπ να συνεργαστεί μαζί της. Θα είναι καταστροφή».<br /><br />Όμως και οι Ρώσοι υποστηρίζουν το YPG και κρατούν τους Τούρκους και τους αντάρτες συμμάχους τους «εκτός περιοχής» στην Συρία. Οι τουρκικές δυνάμεις και ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός που δρουν στην επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη» ελέγχουν αυτή την στιγμή πάνω από 772 τετραγωνικά μίλια συριακού εδάφους που κατέλαβαν από το ΙΚ από τον Αύγουστο του 2016. <br /><br />Θα ήθελαν να κινηθούν ανατολικά αλλά οι ρωσικές δυνάμεις, οι αμερικανικές ειδικές δυνάμεις και αυτές του Άσαντ τους απέτρεψαν να εκδιώξουν το YPG από τη Μενπέτζ. Ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Φικρί Ισίκ εμφανίστηκε μετριοπαθέστερος δηλώνοντας πως πρέπει να βρεθεί μια διπλωματική λύση με τις ΗΠΑ και τη Ρωσία για τον τερματισμό της παρουσίας του YPG στην Μενπέτζ. Η Άγκυρα θεωρεί απαραίτητη την απομάκρυνση των Κούρδων από εκεί.<br /><br />«Με τον Τραμπ, ο Ερνογάν είναι πιο επιφυλακτικός και ελπίζει ακόμα για συνεργασία με τις ΗΠΑ στην Συρία, αν και αναλογίζεται το κόστος», ανέφερε Αμερικανός αναλυτής. Η επιφυλακτική στάση είναι πάντως αμοιβαία. Οι ΗΠΑ δεν έχουν σχολιάσει τις διώξεις του καθεστώτος Ερντογάν μετά το πραξικόπημα, ούτε για τις διώξεις των Κούρδων στην Τουρκία.<br /><br />Αμερικανός αναλυτής πιστεύει πως οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να προχωρήσουν σε μια κίνηση εξευμενισμού της Τουρκίας προσφέροντάς της μια ευκαιρία συμμετοχής στην μετά ΙΚ εποχή στη Ράκα, ανάλογη με αυτή που η ίδια η Τουρκία θέλει για τον εαυτό της στην μετά ΙΚ Μοσούλη. Ο ίδιος όμως αναφέρει ότι απαραίτητη προϋπόθεση είναι να αποδεχτεί η Άγκυρα την πραγματικότητα ότι οι ΗΠΑ δεν θα εγκαταλείψουν στρατιωτικά, εντελώς τουλάχιστον τους Κούρδους, που πολεμούν τόσο αποτελεσματικά κατά του ΙΚ.<div>   <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Θα επιχειρήσει τον «εξευμενισμό» της Τουρκίας ο Τίλερσον;

Στην Τουρκία θα βρεθεί στις 30 Μαρτίου ο νέος Αμερικανός ΥΠΕΞ Ρεξ Τίλερσον, όπου και θα συναντηθεί με Ερντογάν και Τσαβούσογλου, μεταξύ άλ...

Διαβάστε την συνέχεια