Βασιλης Διαμαντακος
Ο αντιπρόεδρος επιχειρεί να διαχωρίσει το πολιτικό του μέλλον από τις επιλογές που επιβάρυναν τους Ρεπουμπλικανούς. Πόλεμος στο Ιράν, ακρίβεια και Ισραήλ γίνονται τα πρώτα πεδία διαφοροποίησης, χωρίς επίσημη ρήξη με τον πρόεδρο.
Πώς κληρονομείς τους ψηφοφόρους ενός προέδρου χωρίς να κληρονομήσεις ολόκληρο το πολιτικό του κόστος;
Αυτό είναι το δίλημμα που επιχειρεί να λύσει ο Τζέι Ντι Βανς μετά τη βαριά ήττα των Ρεπουμπλικανών στις ενδιάμεσες εκλογές. Ο αντιπρόεδρος χρειάζεται τη βάση του Ντόναλντ Τραμπ για να διεκδικήσει πρωταγωνιστικό ρόλο στο κόμμα. Χρειάζεται, όμως, και μια πειστική απάντηση στους πολίτες που αποδοκίμασαν τη διακυβέρνησή του.
Σύμφωνα με ανάλυση του Reuters, η προσπάθεια είχε αρχίσει πριν ανοίξουν οι κάλπες. Στην τελική ευθεία της προεκλογικής εκστρατείας, ο Βανς περιόρισε τις αναφορές στον πρόεδρο και επικέντρωσε τις ομιλίες του στη δική του πολιτική ατζέντα.
Μετά την ήττα, η διαφοροποίηση έγινε περισσότερο ορατή: απέδωσε την εκλογική αποτυχία στον πόλεμο στο Ιράν, ζήτησε γρήγορο τερματισμό της σύγκρουσης και έθεσε θέμα επανεξέτασης της σχέσης με το Ισραήλ.
Η πρώτη μάχη είναι για την ερμηνεία της ήττας
Όποιος επιβάλει τη διάγνωση της αποτυχίας αποκτά πλεονέκτημα στη συζήτηση για την επόμενη ηγεσία.
Ο Βανς προτείνει μια εξήγηση που τον διευκολύνει πολιτικά: οι Ρεπουμπλικανοί πρέπει να επιστρέψουν στην οικονομική καθημερινότητα, να περιορίσουν τις εξωτερικές εμπλοκές και να επανεξετάσουν προτεραιότητες που επιβαρύνουν τους Αμερικανούς.
Η προσέγγιση συνδέεται με τις θέσεις που επιχειρεί να αναδείξει ως προσωπική του ταυτότητα: οικονομικό εθνικισμό, μεγαλύτερη αυτοσυγκράτηση στην εξωτερική πολιτική και δημόσια ασφάλεια.
Κατά το Reuters, που εξέτασε έξι προεκλογικές ομιλίες του από τον Σεπτέμβριο, η μετατόπιση ήταν συνειδητή. Ο αντιπρόεδρος απέφευγε σχεδόν πλήρως τον πόλεμο και τις τιμές των καυσίμων, ενώ αναφερόταν σπάνια στον Τραμπ ονομαστικά.
Η στρατηγική του έδινε χώρο να μιλήσει για το μέλλον χωρίς να υπερασπίζεται διαρκώς το σύνολο του κυβερνητικού απολογισμού.
Το Ιράν αποκαλύπτει τη διαφορά
Η δημόσια αποτίμηση του Βανς μετά τις εκλογές έφερε στην επιφάνεια μια ουσιαστική απόκλιση.
Ο Τραμπ αναγνώρισε ότι ο πόλεμος επηρέασε το αποτέλεσμα μέσω των υψηλών τιμών της βενζίνης, αλλά υπερασπίστηκε την απόφασή του:
«Δεν θα είχα κάνει τίποτα διαφορετικά».
Ο αντιπρόεδρος, αντίθετα, πρότεινε τον γρήγορο τερματισμό της σύγκρουσης ως μέρος της πολιτικής ανασύνταξης.
Η διαφορά αφορά τη μελλοντική κατεύθυνση του κόμματος. Αν η επιστροφή στην εκλογική νίκη απαιτεί μικρότερη στρατιωτική εμπλοκή, ο Βανς μπορεί να εμφανιστεί ως εκφραστής της διόρθωσης — παρότι υπήρξε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης που διεξήγαγε τον πόλεμο.
Αυτή είναι και η αδυναμία του επιχειρήματος: η διαφοροποίηση δημιουργεί προοπτική, αλλά δεν διαγράφει τη συμμετοχή στην εξουσία.
Διαφοροποίηση υπό έλεγχο, χωρίς ανακοίνωση ρήξης
Το Reuters μεταφέρει ότι τρία πρόσωπα με γνώση των επικοινωνιών του Λευκού Οίκου και του Βανς απέρριψαν την ερμηνεία περί ρήξης με τον πρόεδρο.
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η Σούζι Γουάιλς γνώριζε εκ των προτέρων την ανάρτηση του αντιπροέδρου. Το πρακτορείο δεν μπόρεσε να εξακριβώσει αν είχε ενημερωθεί προηγουμένως ο ίδιος ο Τραμπ.
Την τοποθέτηση του Βανς υποστήριξε δημοσίως και ο Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ.
Αυτά τα στοιχεία δείχνουν ότι η συζήτηση για αλλαγή κατεύθυνσης αναπτύσσεται και μέσα στον προεδρικό πολιτικό χώρο. Δεν αποδεικνύουν συμφωνημένη διαδοχή.
Ο Βανς δεν έχει ανακοινώσει υποψηφιότητα για το 2028 και ο Τραμπ δεν έχει δώσει επίσημη στήριξη σε διάδοχο.
Το πλεονέκτημα της αντιπροεδρίας — και το έλλειμμα μηχανισμού
Ο Βανς διαθέτει εθνική προβολή και θεσμικό βήμα. Δεν διαθέτει, σύμφωνα με το Reuters, πολιτικό μηχανισμό αντίστοιχο με εκείνον που έχει οικοδομήσει ο Τραμπ.
Ο Ρεπουμπλικανός στρατηγικός σύμβουλος Μάικλ Ρίτσι περιγράφει την προσπάθειά του ως παρέμβαση για τον καθορισμό της ατζέντας:
«Είναι απλουστευτικό να το παρουσιάζουμε ως αναζήτηση τρόπων διαφοροποίησης από τον Τραμπ. Πρόκειται για την αξιοποίηση του βήματος της αντιπροεδρίας ώστε να ορίσει τους όρους της συζήτησης».
Η διάκριση είναι σημαντική. Ο Βανς μπορεί να επιχειρεί να καθορίσει από τώρα ποιες θέσεις θα θεωρούνται απαραίτητες για έναν Ρεπουμπλικανό υποψήφιο το 2028, ακόμη κι αν δεν ανακοινώνει τις προσωπικές του προθέσεις.
Οι αντίπαλοι βλέπουν ήδη το ευάλωτο σημείο
Η εκλογική ήττα δεν άφησε ανέπαφο τον ίδιο τον αντιπρόεδρο. Ρεπουμπλικανοί υποψήφιοι έχασαν σε πολιτείες όπου περιόδευσε, ενώ προεκλογικές επιλογές που υποστήριξε έχουν προκαλέσει κριτική.
Παράλληλα, άλλοι πιθανοί διεκδικητές προσφέρουν τις δικές τους εξηγήσεις για την αποτυχία. Ο Τεντ Κρουζ εστιάζει στο ανεπαρκές βάρος που δόθηκε στο κόστος ζωής. Ο Ρον ΝτεΣάντις υποστηρίζει ότι υποψήφιοι παραμέλησαν καθημερινές ανησυχίες, δίνοντας υπερβολική έμφαση σε ζητήματα πολιτισμικής αντιπαράθεσης.
Οι Δημοκρατικοί, από την πλευρά τους, προετοιμάζονται να συνδέσουν τον επόμενο Ρεπουμπλικανό υποψήφιο με τον σημερινό πρόεδρο.
Ο Δημοκρατικός στρατηγικός σύμβουλος Ίγκορ Βόλσκι συνοψίζει το δίλημμα που περιμένει τον Βανς:
«Υπάρχει πραγματική δυσκολία στο πώς τοποθετείσαι ώστε να είσαι ανταγωνιστικός στις γενικές εκλογές, ενώ κερδίζεις προκριματικές που εξακολουθούν να απαιτούν να υποκλίνεσαι και να φιλάς το δαχτυλίδι».
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου