Τι ειπώθηκε στο Συμβούλιο Ασφαλείας της Τουρκίας για Ελλάδα, ΗΠΑ και Κούρδους.

<img height="336" src="https://i0.wp.com/infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2022/05/20180117132249tphp-aa_tr_pho_gen-20180117154245-14325605-mgk_toplandi.h.jpg?fit=1200%2C630&ssl=1" width="776" /><br /><br /><br />Του <b>Σάββα Καλεντερίδη</b><br />Η Τουρκία ξεδιπλώνει μεθοδικά την επιθετικότητά της εναντίον των Κούρδων, των γειτονικών χωρών καθώς και της Κύπρου και της Ελλάδας, με βάση το εθνικό της σχέδιο, που επικαιροποιεί και νομιμοποιεί στις συνεδριάσεις του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας (ΣΕΑ).<br /><br />Η Ελλάδα, προσπαθεί κάθε φορά να αποκρούσει την τουρκική επιθετικότητα, χωρίς δικό της εθνικό σχέδιο, κάτι που φέρνει την πατρίδα μας σε μειονεκτική θέση στη διαχείριση της διαχρονικής και αυξανόμενης τουρκικής απειλής.<br /><br />Σε μια τέτοια περίοδο, που μπορεί να χαρακτηριστεί κρίσιμη για της ελληνοτουρκικές σχέσεις, και ενώ στην Ελλάδα υπάρχουν ακόμα φωνές που μιλούν «για απόπειρα του Ερντογάν να εξάγει τα εσωτερικά προβλήματα της χώρας του», συνεδρίασε χθες το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας, το οποίο επικαιροποίησε τις πολιτικές που θα ασκήσει η χώρα το αμέσως επόμενο διάστημα.<br /><br />Το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας υπό την προεδρία του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, συνεδρίασε επί περίπου 3 ώρες και εξέδωσε σχετική ανακοίνωση.<br /><br />Στην ανακοίνωση του ΣΕΑ, όσον αφορά την επιχείρηση Κιλίτ Πέντσε, που είναι σε εξέλιξη στο έδαφος του Νοτίου Κουρδιστάν – Β Ιράκ, αλλά και την επιχείρηση που σχεδιάζεται να διεξαχθεί το επόμενο διάστημα με άλλη μια εισβολή στο έδαφος της Συρίας αναφέρθηκε ότι «οι επιχειρήσεις που πραγματοποιούνται ή πρόκειται να διεξαχθούν στα νότια σύνορά μας δεν στοχεύουν την εδαφική ακεραιότητα των γειτόνων μας, αλλά αποτελούν αναγκαιότητα εθνικής ασφάλειας».<br /><br />Αυτός είναι ο «φερετζές» που έβαλε το ΣΕΑ στην εισβολή που έχει κάνει ο τουρκικός στρατός στο Β. Ιράκ και σ’ αυτήν που πρόκειται να πραγματοποιήσει στη Β. Συρία τις επόμενες ημέρες.<br /><br />Στη συνεδρίαση του ΣΕΑ, τα μέλη του ενημερώθηκαν για τις επιχειρήσεις που διεξάγονται «στο εσωτερικό και εκτός των συνόρων της χώρας με πείσμα, αποφασιστικότητα και επιτυχία ενάντια σε κάθε είδους απειλές και κινδύνους κατά της εθνικής ενότητας και αλληλεγγύης και επιβίωσης της χώρας, ιδιαίτερα εναντίον των τρομοκρατικών οργανώσεων PKK/KCK-PYD/YPG, Δίκτυο Γκιουλέν και ISIS και οι δύο. Κατά την ενημέρωση παρουσιάστηκαν πληροφορίες και συζητήθηκαν πρόσθετα μέτρα εναντίον αυτών των απειλών».<br /><br />Στην ανακοίνωση του ΣΕΑ γίνεται αναφορά και στη στάση που τηρεί η Τουρκία στο θέμα της έναξης της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ. Συγκεκριμένα στην ανακοίνωση σημειώνονται τα εξής:<br /><br />«Δηλώθηκε ότι οι επιχειρήσεις που διεξάγονται ή πρόκειται να διεξαχθούν για την εκκαθάριση των νότιων συνόρων μας από την απειλή της τρομοκρατίας δεν στοχεύουν σε καμία περίπτωση την εδαφική ακεραιότητα και εθνική κυριαρχία των γειτόνων μας, αλλά αποτελούν αναγκαιότητα των αναγκών μας εθνικής ασφάλειας και υπογραμμίζεται ότι αυτές οι επιχειρήσεις θα συμβάλουν επίσης σοβαρά στην ειρήνη και την ασφάλεια των γειτόνων μας. Τονίστηκε ότι η Τουρκία, η οποία πάντα εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της στους διεθνείς οργανισμούς και συμμαχίες που συμμετέχει ως μέλος, λειτουργώντας σύμφωνα με το πνεύμα και το δίκαιο της συμμαχίας και την αρχή της πιστότητας των συμφώνων, αναμένει την ίδια ευθύνη και ειλικρίνεια από τους συμμάχους της. Οι χώρες που παραβιάζουν ανοιχτά το διεθνές δίκαιο στηρίζοντας την τρομοκρατία, που είναι κοινός εχθρός του ανθρωπισμού, καλούνται να βάλουν τέλος σε αυτές τις συμπεριφορές και ζητούμε απ’ αυτές να λάβουν υπόψη τις ευαισθησίες που έχει η Τουρκία για την εθνική της ασφάλεια».<br /><br />Σημειώνεται, ότι η συγκεκριμένη αναφορά δεν στοχεύει μόνο της δύο υπό ένταξη σκανδιναβικές χώρες, αλλά και τις άλλες χώρες της συμμαχίας, κυρίως τις ΗΠΑ, που εξακολουθούν να στηρίζουν τους Κούρδους της Συρίας, στο πλαίσιο της συνεργασίας για την καταπολέμηση της ισλαμικής τρομοκρατίας του ISIS.<br /><br />Τονίζοντας ότι πρέπει να κηρυχθεί χωρίς καθυστέρηση συνολική εκεχειρία προκειμένου να σταματήσει ο πόλεμος μεταξύ της Ουκρανίας και της Ρωσικής Ομοσπονδίας και να ανοίξει ο δρόμος για μια ειρηνική λύση, στην ανακοίνωση του ΣΕΑ αναφέρθηκε ότι μια λύση που πρέπει να επιτευχθεί στο πλαίσιο της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας θα να αποτελέσει τη βάση για την εδραίωση μιας διαρκούς ειρήνης στην περιοχή.<br /><br />Στη συνέχεια της ανακοίνωσης του ΣΕΑ, την… τιμητική της έχει η Ελλάδα!<br /><br />Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι στη συνεδρίαση «συζητήθηκαν οι σταδιακά αυξανόμενες προκλητικές ενέργειες της Ελλάδας στο Αιγαίο Πέλαγος, που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο και τις συνθήκες στις οποίες είναι συμβαλλόμενο μέρος. Συζητήθηκαν επίσης οι προσπάθειες που κάνει για να εκμεταλλευτεί συμμαχίες και τονίστηκε ότι η αποφασιστική μας στάση για την προστασία των δικαιωμάτων και των συμφερόντων του έθνους μας ότι θα συνεχιστεί χωρίς κανέναν συμβιβασμό».<br /><br />Στη συνέχεια στην ανακοίνωση αναφέρεται ότι στη συνεδρίαση συζητήθηκε το θέμα του Ισλάμ, το οποίο, ως γνωστόν η Τουρκία χρησιμοποιεί ως γεωπολιτικό όπλο, για να επεκτείνει την επιρροή της κυρίως στις χώρες της Δύσης, την οποία Δύση ο Ερντογάν θεωρεί ότι είναι υπό διάλυση και ότι το Ισλάμ έχει «το ιερό καθήκον να τη σώσει».<br /><br />Τις δε προσπάθειες των χωρών της Δύσης να περιορίσουν την επεκτατική πολιτική δράση που είναι σε εξέλιξη, υπό τον μανδύα της μουσουλμανικής πίστης, το ΣΕΑ τις χαρακτήρισε ως αναζωπύρωση της ισλαμοφοβίας σε ορισμένες χώρες, εκφράζοντας μάλιστα την ανησυχία του.<br /><br />Συγκεκριμένα αναφέρεται στην ανακοίνωση:<br /><br /> «Τονίστηκαν οι ευθύνες των σχετικών χωρών και έγινε υπενθύμιση σ’ αυτές να μην αγνοήσουν τις ανησυχίες μας και να αποτρέψουν προκλητικές ενέργειες, συμπεριλαμβανομένης της καύσης του ιερού μας βιβλίου, του Κορανίου. Επίσης, τους ζητήθηκε να μην κάνουν ότι δεν βλέπουν τη στοχοποίηση και τις επιθέσεις που δέχονται οι πολίτες μας στις χώρες τους».<br /><br />Τέλος, η ανακοίνωση κλείνει με το θέμα της Λιβύης, που συνεχίζει να αποτελεί μια από τις προτεραιότητες της Τουρκίας. Στην ανακοίνωση του ΣΕΑ αναφέρεται ότι τονίστηκε η σημασία της προστασίας της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας με τη σταθερότητα που επιτεύχθηκε στη Λιβύη και την αποφυγή βημάτων που μπορεί να οδηγήσουν σε νέες συγκρούσεις. Επίσης τονίστηκε η ανάγκη διεξαγωγής δίκαιων, ελεύθερων και αξιόπιστων εκλογών σε ολόκληρη τη Λιβύη, σύμφωνα με τις προσδοκίες του λαού, στη βάση της εθνικής συμφιλίωσης.<br /><br />Αυτή ήταν η ανακοίνωση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας, που δείχνει τις προτεραιότητες της χώρας για το επόμενο διάστημα.<br /><br />Φυσικά τα απόρρητα που συζητήθηκαν και οι αποφάσεις που πάρθηκαν, δεν συμπεριλαμβάνονται στην ανακοίνωση, όμως πάντα αυτά που αποφασίζουν να κοινοποιήσουν, έχουν τη σημασία τους.<br /><br />Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι δεν γίνεται καμία αναφορά στην Κύπρο και στο ενδεχόμενο να στείλει η Τουρκία το τέταρτο γεωτρύπανό της στην ανατολική Μεσόγειο, που είναι ίσως ο πιο σημαντικός παράγοντας που μπορεί να προκαλέσει μια νέα ελληνοτουρκική κρίση.<br /><br />Όσον αφορά την Ελλάδα, το μήνυμα είναι καθαρό.<br /><br />Ελπίζουμε να αναλυθεί σωστά και να λάβουμε τα μέτρα μας, δια παν ενδεχόμενο.<div><br /></div><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τι ειπώθηκε στο Συμβούλιο Ασφαλείας της Τουρκίας για Ελλάδα, ΗΠΑ και Κούρδους.

Του Σάββα Καλεντερίδη Η Τουρκία ξεδιπλώνει μεθοδικά την επιθετικότητά της εναντίον των Κούρδων, των γειτονικών χωρών καθώς και της Κύπρου κα...

Διαβάστε την συνέχεια

Stratfor:Το τουρκικό παζάρι για Σουηδία-Φινλανδία μπορεί να γίνει μπούμερανγκ,

<br /><img height="412" src="https://static.euro2day.gr/media/inlinepics/23052022_stratfor.jpg" width="837" /><br /><br />Το παιχνίδι των καθυστερήσεων στην ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στη Συμμαχία, προκειμένου να αποσπάσει παραχωρήσεις από τα Σκανδιναβικά κράτη, μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ για την Αγκυρα. Τι ριψοκινδυνεύει.<br /><br />Η στρατηγική της Άγκυρας να καθυστερήσει την ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ προκειμένου να αποσπάσει παραχωρήσεις από το Ελσίνκι και τη Στοκχόλμη θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο συμφωνίες για εξοπλιστικά και πακέτα βοήθειας για την Τουρκία από κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος Recep Tayyip Erdogan έχει απειλήσει να ασκήσει βέτο στις προσπάθειες της Σουηδίας και της Φινλανδίας να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ, αποσκοπώντας σε μια νίκη σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής την οποία θα μπορέσει να παρουσιάσει στους Τούρκους ψηφοφόρους που είναι ολοένα και πιο δύσπιστοι ως προς την κυβέρνησή του.<br /><br />Για τον σκοπό αυτόν, ο Erdogan έχει φέρει αντίρρηση στην ένταξη των δύο Σκανδιναβικών χωρών στη διατλαντική συμμαχία, λόγω της υποστήριξης που παρέχουν σε κουρδικές αυτονομιστικές οργανώσεις και επειδή έχουν απαγορεύσει τις εξαγωγές όπλων προς την Τουρκία για λόγους που έχουν να κάνουν με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ο Erdogan έχει πει πως δεν μπορεί να αποδεχθεί νέα μέλη στου ΝΑΤΟ που να υποστηρίζουν πολιτικές που έχει χαρακτηρίσει ως αντιτουρκικές, παρά το ότι η Φινλανδία και η Σουηδία έχουν και οι δύο απαγορεύσει την πιο μαχητική κουρδική οργάνωση, το PKK, από το να δραστηριοποιείται στο έδαφός τους.<br /><br />Η Τουρκία εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ το 1952· με το Άρθρο 10 του Βορειοατλαντικού Συμφώνου του 1949 που ίδρυσε τη συμμαχία, οποιαδήποτε χώρα μπορεί να ασκήσει βέτο στην ένταξη μιας νέας χώρας.<br /><br />* Η Σουηδία και η Φινλανδία, που ήταν μακροχρόνια ουδέτερες χώρες, έβαλαν πρόσφατα τέλος στην ουδέτερη εξωτερική πολιτική τους, αντιδρώντας στη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.<br /><br />* Η Σουηδία απαγόρευσε το PKK το 1984 και η Φινλανδία ακολούθησε μετά την ευρωπαϊκή απαγόρευση του 2002. Ωστόσο, το PKK έχει καταφέρει να χρηματοδοτήσει και να οργανώσει δραστηριότητες μέσω οργανισμών-κελύφων ή εταίρους χάρη στη χαλαρή εφαρμογή των ευρωπαϊκών απαγορεύσεων. Οι Μονάδες Λαϊκής Προστασίας (YPG), βασικός σύμμαχος της Δύσης στη Συρία ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος, είναι παρακλάδι του PKK που η Ευρώπη και οι ΗΠΑ δεν έχουν απαγορεύσει. Αυτό εξοργίζει την Άγκυρα, που θεωρεί το YPG και το PKK την ίδια οργάνωση.<br /><br />* Η Σουηδία και η Φινλανδία απαγόρευσαν τις εξαγωγές όπλων προς την Τουρκία, όταν η Τουρκία εισέβαλε στη Συρία στα τέλη του 2019 για να πολεμήσει το YPG κατά τη διάρκεια απόσυρσης αμερικανικών δυνάμεων.<br /><br />Η Τουρκία θα αποτρέψει την ταχεία ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας στη συμμαχία του ΝΑΤΟ καθώς η Άγκυρα επιδιώκει παραχωρήσεις από αυτές τις χώρες. Στις 18 Μαΐου η Τουρκία εμπόδισε την ταχεία ψηφοφορία για να επιτραπεί η επίσημη έναρξη της διαδικασίας ένταξης και φέρεται έτοιμη να συνεχίσει να εμποδίζει τη διαδικασία, καθώς περιμένει παραχωρήσεις από τη Στοκχόλμη και το Ελσίνκι. Αν και η καθυστέρηση αυτή δεν άρεσε στα άλλα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ, ωστόσο ούτε η Σουηδία ούτε η Φινλανδία απειλούνται άμεσα από ρωσική στρατιωτική επιθετικότητα, γεγονός που δίνει στην Τουρκία κάποιον χρόνο για να καθυστερήσει τη διαδικασία, ενώ θα διαπραγματεύεται με τις δύο χώρες. Μέχρι τώρα, κανένα μέλος του ΝΑΤΟ δεν έχει υπαινιχθεί την πιθανότητα τιμωρητικών μέτρων κατά της Τουρκίας, προτιμώντας να επικεντρωθούν σε μια διπλωματική λύση για να διατηρηθεί η συνοχή της συμμαχίας στον καινούριο της σκοπό λόγω του πολέμου στην Ουκρανία.<br /><br />Η Σουηδία θα δυσκολευτεί να αποδεχθεί τις απαιτήσεις της Τουρκίας, εν μέρει επειδή στη σουηδική κυβέρνηση συμπεριλαμβάνονται βουλευτές κουρδικής καταγωγής. Η Σουηδία έχει επίσης μαλακώσει τη στάση της έναντι του PKK, μετά από έρευνα του 2020 που «καθάρισε» την οργάνωση από την εμπλοκή στη δολοφονία το 1986 του πρώην πρωθυπουργού της Σουηδίας Olaf Palme.<br /><br />Πολύ λιγότεροι είναι οι Κούρδοι που θεωρούν τη Φινλανδία πατρίδα τους, όμως η μακροχρόνια δέσμευση του Ελσίνκι στα ανθρώπινα δικαιώματα διαμορφώνει τις πολιτικές της χώρας σε ό,τι αφορά τις εξαγωγές όπλων, περιπλέκοντας τον τερματισμό της απαγόρευσης εξαγωγής όπλων στην Τουρκία, εν μέσω των αμφιλεγόμενων στρατιωτικών επιχειρήσεων της Άγκυρας κατά Κούρδων στο Ιράκ, στη Συρία και στην Τουρκία.<br /><br />Η Τουρκία είναι απίθανο να μπλοκάρει μόνιμα την ένταξη των δυο χωρών στο ΝΑΤΟ, δεδομένων των σημαντικών αντιδράσεων που θα υφίστατο η Άγκυρα από την υπόλοιπη συμμαχία. Ο ρόλος της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ είναι ήδη αμφιλεγόμενος για ορισμένες χώρες-μέλη. Η Τουρκία έχει φτάσει στο παρελθόν κοντά στον πόλεμο με το άλλο μέλος του ΝΑΤΟ, την Ελλάδα, για συνεχιζόμενες χωρικές διεκδικήσεις στην ανατολική Μεσόγειο. <br /><br />Αν η Τουρκία μπλοκάρει μόνιμα την ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας στη συμμαχία, τότε χώρες όπως οι ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία και η Γερμανία θα μπορούσαν να αντιδράσουν με τιμωρητικά μέτρα όπως κυρώσεις, μειωμένους αμυντικούς δεσμούς και ερωτήματα αναφορικά με τη θέση της Άγκυρας στη συμμαχία. Αυτού του είδους η αντίδραση θα αποσταθεροποιούσε την ήδη εύθραυστη οικονομία της Τουρκίας και θα υπονόμευε την τρέχουσα εξωτερική πολιτική του Erdogan για «άνοιγμα» σε πρώην αντιπάλους για να ενισχύσει τους εμπορικούς δεσμούς και να αντισταθμίσει μέρος των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει στο εσωτερικό.<br /><br />Θα μπορούσε επίσης να την εκμεταλλευτεί η τουρκική αντιπολίτευση και να τη χρησιμοποιήσει για να ενισχύσει τη δημόσια αντίληψη πως ο Erdogan είναι απρόβλεπτος και αναποτελεσματικός.<br /><br />Το ΝΑΤΟ δεν έχει ποτέ αποβάλει κάποιο μέλος του, ενώ η διαδικασία δεν διευκρινίζεται στην ιδρυτική χάρτα της συμμαχίας.<br /><br />Ακόμα και μια καθυστερημένη διαδικασία ένταξης θα σκλήραινε το αντιτουρκικό αίσθημα στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ, καθυστερώντας ή διαταράσσοντας συμφωνίες για βοήθεια και τα όπλα. Καθώς η Τουρκία «τραβάει» τη διαδικασία, ορισμένοι -συμπεριλαμβανομένων των επικριτών της Τουρκίας στο Κογκρέσο των ΗΠΑ- θα θελήσουν να πιέσουν την Άγκυρα να αποσύρει το βέτο της. Το Κογκρέσο μπορεί να μπει στον πειρασμό να μπλοκάρει αμερικανικές συμφωνίες όπλων όπως η δυνητική πώληση των F-16 στην Τουρκία· μπορεί επίσης να εφαρμόσει νέα τιμωρητικά μέτρα κατά της Τουρκίας, όπως κυρώσεις για το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι πολιτικοί της ΕΕ θα μπορούσαν να θέσουν ερωτήματα για τα 6 δισ. ευρώ ετησίως που στέλνει το μπλοκ στην Τουρκία για να στηρίξει τα 4 εκατ. πρόσφυγες που ζουν στη χώρα και τα δισεκατομμύρια ευρώ που παίρνει από τον προϋπολογισμό της ΕΕ ως υποψήφια προς ένταξη στην ΕΕ χώρα. Εν τω μεταξύ, οι ακτιβιστές μπορεί να απευθύνουν κάλεσμα για μποϊκοτάζ τουρκικών προϊόντων σε όλη την Ευρώπη.<br /><br />Η αμυντική βιομηχανία της Τουρκίας τελεί ήδη υπό καθεστώς κυρώσεων στο πλαίσιο της CAATSA, που τέθηκε σε ισχύ όταν η Τουρκία παρέλαβε το ρωσικό πυραυλικό σύστημα S-400 το 2020. Το Κογκρέσο εξακολουθεί επίσης να επικρίνει την άρνηση της Τουρκίας να αναγνωρίσει τη γενοκτονία των Αρμενίων, και ορισμένα μέλη του Κογκρέσου θεωρούν ότι η Άγκυρα υπονομεύει την αντιτρομοκρατική στρατηγική των ΗΠΑ στη Συρία, βάζοντας στο στόχαστρο το YPG.<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση επέβαλε κυρώσεις στην ενεργειακή βιομηχανία της Τουρκίας ως αντίδραση στις επιθετικές έρευνες για υδρογονάνθρακες της Τουρκίας ανοικτά των ακτών της Κύπρου, που η ΕΕ θεώρησε ως παραβίαση της κυπριακής κυριαρχίας. Οι κυρώσεις είχαν μικρή μόνο επίπτωση στη γενικότερη οικονομία της Τουρκίας και δεν τη σταμάτησαν από το να κάνει έρευνες στα διαφιλονικούμενα ύδατα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί επίσης να ανησυχεί για την αυταρχική στροφή της κυβέρνησης Erdogan, αν και ακόμα δεν έχει επιβάλει κυρώσεις για το ζήτημα αυτό.<div><br /></div><div><a href="https://www.euro2day.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Stratfor:Το τουρκικό παζάρι για Σουηδία-Φινλανδία μπορεί να γίνει μπούμερανγκ,

Το παιχνίδι των καθυστερήσεων στην ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στη Συμμαχία, προκειμένου να αποσπάσει παραχωρήσεις από τα Σκανδιν...

Διαβάστε την συνέχεια

Η αποστολή όπλων στην Ουκρανία μειώνει το στρατιωτικό μας αποτύπωμα στο Αιγαίο.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="456" src="https://www.youtube.com/embed/_KaOnq_-Uqc" width="752" youtube-src-id="_KaOnq_-Uqc"></iframe></div><div><br /></div><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Η αποστολή όπλων στην Ουκρανία μειώνει το στρατιωτικό μας αποτύπωμα στο Αιγαίο.

πηγή Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Διαβάστε την συνέχεια

Σοκ στην Αθήνα! Μας «πούλησαν» όλοι οι Λίβυοι και συμμετέχουν με πυραυλάκατο στην τουρκική άσκηση «Εφες».

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-02/%CE%91%CE%BA%CE%AC%CF%81%20%CE%9B%CE%B9%CE%B2%CF%8D%CE%B7.jpg?itok=3V38wgNP" width="761" /><br /><br /><b>Γιάννης Αναγνωστόπουλος</b><br />Αυξάνουν οι ενδείξεις πως το 4ο πλωτό γεωτρύπανο των Τούρκων θα πάει νοτίως της Γαύδου στο παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο<br /><br />Κομμάτι κομμάτι η Τουρκία ετοιμάζει το κλίμα για το ερχόμενο καλοκαίρι.<br /><br />Χθες μια υποθετικά ήρεμη ημέρα καθώς αποχώρησε και το ερευνητικό Yunus, σημειώθηκαν 40 παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου από συνολικά 16 αεροσκάφη της Τουρκίας.<br /><br />Το ενδιαφέρον είναι πως τις 17 από αυτές τις έκαναν τρία αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας και συλλογής πληροφοριών CN-235 καθώς χθες ήταν στην τελική της φάση η άσκηση του ελληνικού πολεμικού ναυτικού «Καταιγίδα» και η Άγκυρα ήθελε πάση θυσία να εντοπίσει τις κινήσεις των ελληνικών μονάδων και ειδικότερα των υποβρυχίων Παπανικολής.<br /><br />Τα δώδεκα μαχητικά F-16 που έστειλε η Τουρκία στο FIR Αθηνών βρήκαν απέναντί τους ισάριθμα ελληνικά με αποτέλεσμα, βλέποντας οι τούρκοι την ετοιμότητα και αποφασιστικότητα της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, να αποχωρήσουν σε όλες τις περιπτώσεις παραμένοντας για μικρό χρονικό διάστημα στον Ελληνικό Εναέριο Χώρο και αποφεύγοντας σε κάθε περίπτωση τις εμπλοκές με τα ελληνικά μαχητικά! Χαρακτηριστικό είναι πως από τις 40 παραβιάσεις χθες, τα μαχητικά έκαναν μόλις τις εννέα!<br /><br />Οι υπόλοιπες 14 έγιναν από ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος των τούρκων.<br /><br />Ενώ όμως η «Καταιγίδα» λήγει και τυπικά αύριο, πολλά πλοία του ελληνικού στόλου θα παραμείνουν στη θάλασσα καθώς από τις 28 Μαϊου ξεκινά η κυρίως φάση της τουρκικής άσκησης «Εφες», που θα ολοκληρωθεί στις 9 Ιουνίου.<br /><br />Τα προκαταρκτικά στάδια της άσκησης πραγματοποιούνται ήδη στο πεδίο ασκήσεων Doğanbey στην επαρχία της Σμύρνης, εκεί που θα ολοκληρωθεί δηλαδή η άσκηση με μια διενέργεια απόβασης που θα προσομοιάζει απόβαση σε ελληνικό νησί. Πέρυσι διεξήχθη η Άσκηση Έφεσος-2021 με τη συμμετοχή χερσαίων, θαλάσσιων, αεροπορικών δυνάμεων και Διοίκησης Ειδικών Δυνάμεων. <br /><br />«Η πρώτη φάση είναι ασκήσεις διοίκησης και προσωπικού με χρήση υλικού υπολογιστών και συστημάτων υπολογιστών. Η δεύτερη φάση σχεδιάζεται να πραγματοποιηθεί με τη μορφή πρακτικών ενεργειών σε κοινές μονάδες.. Κατά τη διάρκεια της ενεργού φάσης, που έχει προγραμματιστεί για τις 28 Μαΐου – 9 Ιουνίου του τρέχοντος έτους, οι στρατιώτες θα αναπτύξουν από κοινού τις απαραίτητες δεξιότητες για χερσαίες και θαλάσσιες επιχειρήσεις και απόβαση» αναφέρει η σχετική ανακοίνωση των τουρκικών στρατιωτικών Αρχών. Στρατιωτικό προσωπικό από περίπου 40 χώρες συμμετέχει στην Άσκηση Εφέσου-2022 φέτος. Το ενδιαφέρον όμως έγκειται στο γεγονός πως ανάμεσα σε αυτές τις χώρες είναι και μια πυραυλάκατο που έφτασε από την…Λιβύη! Αυτό που έχει διαφύγει της προσοχής σε σημαντικό βαθμό στην ελληνική κοινή γνώμη είναι πως το παιχνίδι στη Λιβύη γυρίζει ολοένα και πιο πολύ υπέρ των τουρκικών συμφερόντων. Ακόμα και ο περίφημος Χαφτάρ δεν είναι πλέον και τόσο κοντά στην Αθήνα.<div><br />Η αποστολή λοιπόν αυτής της πυραυλακάτου ίσως να καταδεικνύει και το που θα πλεύσει στις αρχές Ιουλίου, σύμφωνα με τις τουρκικές εξαγγελίες, το τέταρτο πλωτό γεωτρύπανο της Άγκυρας. Αυξάνουν δηλαδή οι ενδείξεις πως το «Αλπαρσλάν» θα πλεύσει νοτίως της Γαύδου μέσα στο παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο προσκεκλημένο μια λιβυκής κυβέρνησης μαριονέτα των τουρκικών συμφερόντων… </div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Σοκ στην Αθήνα! Μας «πούλησαν» όλοι οι Λίβυοι και συμμετέχουν με πυραυλάκατο στην τουρκική άσκηση «Εφες».

Γιάννης Αναγνωστόπουλος Αυξάνουν οι ενδείξεις πως το 4ο πλωτό γεωτρύπανο των Τούρκων θα πάει νοτίως της Γαύδου στο παράνομο τουρκολιβυκό μνη...

Διαβάστε την συνέχεια

Φουντώνουν τα...ανεπιθύμητα σενάρια στο Αιγαίο! "Παλιά δυτική τακτική" βλέπουν οι Τούρκοι στις κινήσεις της Ελλάδας.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-05/thumbs_b_c_ee32496207a26c603734e0361b271d89.jpg?itok=6A1CPImF" width="843" /><br /><br /><b>Ιωάννης Χάρχαρης</b><br />Τούρκος ακαδημαϊκός: Η ανάπτυξη περισσότερων αμερικανικών στρατευμάτων στην Ελλάδα θα διαταράξει τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ<br /><br />Ηαυξανόμενη αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην Ελλάδα μπορεί να οδηγήσει σε ανεπιθύμητα σενάρια στο Αιγαίο, προειδοποιούν ειδικοί. «Η ανάπτυξη περισσότερων αμερικανικών στρατευμάτων στην Ελλάδα, θα διαταράξει τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ», λέει ο ακαδημαϊκός Ali Bakeer.<br /><br />Με την επικύρωση της Ελληνοαμερικανικής Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας (MDCA) από το ελληνικό κοινοβούλιο στις 13 Μαΐου, οι ΗΠΑ απέκτησαν πρόσβαση σε τρεις στρατιωτικές βάσεις στην Ελλάδα, επιπλέον αυτής που ήδη λειτουργούν.<br /><br />Εκτός από τη ναυτική βάση στον κόλπο της Σούδας στην Κρήτη, την οποία οι ΗΠΑ λειτουργούν από το 1969, το MDCA θα επιτρέψει στον αμερικανικό στρατό να χρησιμοποιήσει τους στρατώνες του Στρατοπέδου Γεωργούλα του Βόλου , το Στρατόπεδο Εκπαίδευσης Λιτόχωρου και τους στρατώνες στο βορειοανατολικό λιμάνι της Αλεξανδρούπολης.<div><br /></div><div>«Η ελληνική κυβέρνηση είπε ότι, η συμφωνία πρέπει να θεωρηθεί ως δείκτης του ανυψωμένου ρόλου της Ελλάδας στην Ουάσιγκτον», αναφέρει.<br /><br />Ωστόσο, ειδικοί έχουν προειδοποιήσει ότι η αυξανόμενη παρουσία των ΗΠΑ στην Ελλάδα μπορεί να οδηγήσει σε ανεπιθύμητα σενάρια στην περιοχή του Αιγαίου.<br /><br />Μιλώντας στο πρακτορείο Anadolu, ο Ali Bakeer, επίκουρος καθηγητής διεθνών σχέσεων στο Πανεπιστήμιο του Κατάρ, υποστήριξε ότι η χρήση της Ελλάδας για την υπονόμευση της Τουρκίας, είναι μια «παλιά και τυπική στρατηγική» ορισμένων δυτικών δυνάμεων. «Η ανάπτυξη περισσότερων αμερικανικών στρατευμάτων στην Ελλάδα θα διαταράξει τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ και θα ενθαρρύνει μόνο την Αθήνα, να υιοθετεί ριψοκίνδυνες πολιτικές και να παίζει τον ρόλο του spoiler πιο συχνά», είπε ο Bakeer.<br /><br />Αυτό θα ήταν εξαιρετικά επικίνδυνο για την περιφερειακή σταθερότητα και ασφάλεια, καθώς η Αθήνα μπορεί να ξεπεράσει τα όρια, πρόσθεσε.<br /><br />Ο Bakeer , επιπλέον, υποστήριξε ότι εάν τα πράγματα κλιμακωθούν μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας, οι ΗΠΑ δεν θα έρχονταν να σώσουν την Ελλάδα όπως άδικα θα μπορούσαν να πιστέψουν ορισμένοι.<br /><br />Αναφερόμενος στη σημασία της Τουρκίας στη διατλαντική αρχιτεκτονική ασφάλειας, υπογράμμισε ότι η χώρα, η οποία διαθέτει τη δεύτερη μεγαλύτερη ένοπλη δύναμη στο ΝΑΤΟ μετά τις ΗΠΑ, απέδειξε πρόσφατα την αξία και τις δυνατότητές της στη Συρία, τη Λιβύη και την Ουκρανία.<br /><br />Αντίθετα, η Ελλάδα είναι ο «πραγματικός ταραξίας» των δυνάμεων του ΝΑΤΟ σε πολιτικό, οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο, υποστήριξε ο Baker.<br /><br />«Η Αθήνα σέρνει όλο και περισσότερο το ΝΑΤΟ στα δικά της προβλήματα. Λόγω της Ελλάδας, η ΕΕ στερείται τώρα μια κρίσιμη εναλλακτική πηγή για το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο της Ρωσίας από την Ανατολική Μεσόγειο», πρόσθεσε.<br /><br />Υποστήριξε ότι η Τουρκία πρέπει να γνωρίζει ότι η μεγαλύτερη ανάπτυξη των ΗΠΑ στην Ελλάδα μπορεί να κάνει την Αθήνα «πιο απερίσκεπτη».<br /><br />Στο χειρότερο σενάριο μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας, είπε, οι ΗΠΑ θα πρέπει να παραμείνουν ουδέτερες και να πιέσουν για άμεση κατάπαυση του πυρός.<br /><br />«Διαφορετικά, η Ελλάδα θα οδηγήσει τις ΗΠΑ σε μεγαλύτερο πρόβλημα που θα εμποδίσει την ικανότητά τους να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις που θέτουν η Ρωσία και η Κίνα», προειδοποίησε.<br /><br />Μιλώντας επίσης στο πρακτορείο Anadolu, ο Κοζάν Ερκάν, ανώτερος εμπειρογνώμονας άμυνας και ασφάλειας, υποστήριξε ότι οι ΗΠΑ κλίνουν όλο και περισσότερο προς την Ελλάδα, περισσότερο υπό την κυβέρνηση Τζο Μπάιντεν.<br /><br />«Η επέκταση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ελλάδα, ιδιαίτερα γύρω από την Αλεξανδρούπολη αποτελεί άμεση απειλή για την Τουρκία», είπε.<br /><br />Ο Ερκάν υποστήριξε ότι η ανάπτυξη των ΗΠΑ στη χώρα σκοπεύει να αποτρέψει την Τουρκία από την απάντηση σε μια πιθανή επίθεση από την Ελλάδα.<br /><br />Οι ΗΠΑ δεν θα εμπλακούν άμεσα σε πόλεμο μεταξύ των χωρών, αλλά η αυξανόμενη στρατιωτική συνεργασία και η συνεργασία τους στον τομέα της ασφάλειας και η ανάπτυξη στρατευμάτων στην Ελλάδα, συμβάλλουν στην «ολοένα και πιο προκλητική στάση» της Αθήνας απέναντι στην Άγκυρα, είπε.<br /><br />Ο Ερκάν σημείωσε ότι, το πρόσφατο εξοπλιστικό πρόγραμμα της Ελλάδας περιλαμβάνει μεγάλα επιθετικά οπλικά συστήματα. Μετά τα αεροσκάφη Rafale, η Ελλάδα τώρα επιδιώκει να αγοράσει μαχητικά F-35 stealth που είναι καθαρά επιθετικά συστήματα, εξήγησε.<br /><br />Ένας από τους λόγους πίσω από την επέκταση της παρουσίας των ΗΠΑ στην Ελλάδα, είναι η «συγκράτηση» της Τουρκίας, είπε, προσθέτοντας ότι η Ουάσιγκτον θέλει μια «λιγότερο ανεξάρτητη» Τουρκία που θα λειτουργεί σύμφωνα με τα αμερικανικά συμφέροντα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Φουντώνουν τα...ανεπιθύμητα σενάρια στο Αιγαίο! "Παλιά δυτική τακτική" βλέπουν οι Τούρκοι στις κινήσεις της Ελλάδας.

Ιωάννης Χάρχαρης Τούρκος ακαδημαϊκός: Η ανάπτυξη περισσότερων αμερικανικών στρατευμάτων στην Ελλάδα θα διαταράξει τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ Ηαυξ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς από αχίλλειος πτέρνα τα νησιά μπορούν να γίνουν πλεονέκτημα.

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/05/nhsia-aiagiou.jpg" width="809" /><br /><br /><b>Γκαρτζονίκας Παναγιώτης</b><br />Είναι ευρύτατα διαδομένη η θεώρηση της γεωγραφίας που βλέπει την Τουρκία να έχει μόνο πλεονεκτήματα και την Ελλάδα μόνο μειονεκτήματα. Σκοπός αυτού του άρθρου είναι να επιχειρηματολογήσει εναντίον αυτών των απόψεων, κάνοντας μια σύντομη ιστορική αναδρομή, εξετάζοντας την ηπειρωτική Ελλάδα και τον χώρο του Αιγαίου, η θεωρούμενη ως αχίλλειος πτέρνα της ελληνικής άμυνας. Το τελευταίο μάλιστα και υπό το πρίσμα, όχι μόνο της τουρκικής πίεσης για την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών, αλλά και της ανοιχτής αμφισβήτησης της κυριαρχίας τους, που πλέον προβαίνει η Άγκυρα.<br /><br />Ενώ τα φυσικά γεωγραφικά χαρακτηριστικά (έκταση, βουνά, ποτάμια, λίμνες, θάλασσες) παραμένουν σχεδόν αναλλοίωτα, δεν συμβαίνει το ίδιο με τους ανθρώπους που διαβιούν εκεί και με τις σχέσεις που αναπτύσσουν με την πάροδο του χρόνου. Είναι γεγονός ότι η Ελλάδα, όπως και πολλές άλλες χώρες, είναι μια γεωγραφική “ανορθογραφία”. Σε έναν ηπειρωτικό κορμό, που αν αφαιρέσεις την Πελοπόννησο που ουσιαστικά είναι νησί, απομένει ένα τμήμα μικρής έκτασης, με ελάχιστο βάθος.<br /><br />Σε αυτό το τμήμα προσκολλάται ένας εκτεταμένος βραχίονας που είναι η Ανατολική Μακεδονία και η Θράκη, μια λωρίδα με μηδαμινό βάθος απομακρυνόμενη από τον κορμό. Αν σε αυτά προσθέσουμε τα νησιά του Ιονίου και του Αιγαίου και το γεγονός ότι η χάραξη των βορείων συνόρων δεν συμμορφώνεται με κάποια στρατιωτική αμυντική λογική, τότε το πρόβλημα ασφαλείας του ελληνικού χώρου είναι δυσεπίλυτο.<br /><br />Ήδη από την εποχή των Βαλκανικών Πολέμων εγέρθηκαν αμφιβολίες για το κατά πόσον η Ελλάδα είχε τη δυνατότητα να συμπεριλάβει τη Θράκη στην ελληνική επικράτεια. Ο ίδιος ο Ελευθέριος Βενιζέλος, μάλιστα, υπογράμμισε στη Βουλή τον Μάρτιο 1913 τη γεωγραφική τρωτότητα της επέκτασης, πέραν του εθνικού κορμού προς Ανατολάς, “άνευ σπονδυλικής στήλης”. Γεωγραφικούς, εν πολλοίς, λόγους επικαλέσθηκε και ο Ιωάννης Μεταξάς για να υποστηρίξει ότι η Ελλάδα δεν μπορούσε να επεκταθεί στη Μικρά Ασία.<br /><br />Το ίδιο επιχείρημα έχουν υποστηρίξει έκτοτε και πολλοί άλλοι μέχρι σήμερα. Την περίοδο του Μεσοπολέμου, η ανησυχία για την άμυνα των βορείων συνόρων, οδήγησε ακόμη και σε συμμαχία με την Τουρκία και στη σύμπηξη του Βαλκανικού Συμφώνου. Μεταπολεμικά η ίδια τρωτότητα ήταν από τους πιο σημαντικούς λόγους που οδήγησαν την Ελλάδα να προσχωρήσει στο ΝΑΤΟ, οπότε η άμυνα των ελληνικών συνόρων εντάχθηκε στο ευρύτερο πλαίσιο της αντιπαράθεσης των δύο συνασπισμών.<br /><br />Γεωγραφική κατανομή<br /><br />Μετά το τέλος το Ψυχρού Πολέμου ο “από βορρά κίνδυνος” αποτελεί παρελθόν, τουλάχιστον για το προβλεπτό μέλλον. Στο Αιγαίο, η Ελλάδα κατάφερε, βοηθούμενη και από τη συγκυρία, να καταλάβει όλα τα νησιά, πλην Ίμβρου και Τενέδου, παρά την εγγύτητα των νησιών προς τις μικρασιατικές ακτές και να μείνει ο μόνος κυρίαρχος, αποκλείοντας τη Βουλγαρία.<br /><br />Το Αιγαίο είναι κατεξοχήν ελληνικό, παρά τα γεωγραφικά και γεωλογικά επιχειρήματα των Τούρκων, την αβελτηρία των οποίων οικτίρει ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου, αποδίδοντάς την στην έλλειψη στρατηγικής και Ναυτικού, κατάσταση την οποία προσπαθεί να ανατρέψει σήμερα ο Ερντογάν. Πάντως, ο Νταβούτογλου ακριβολογεί όταν περιέγραφε στο “Στρατηγικό Βάθος της Τουρκίας” την κατάσταση στο Αιγαίο: «Η βασική πηγή προβλήματος είναι η αγεφύρωτη αντίφαση μεταξύ της γεωλογικής και γεωπολιτικής πραγματικότητας και του ισχύοντος καθεστώτος».<br /><br />Άρα, η Ελλάδα διατηρεί τη Θράκη και ολόκληρο το Αιγαίο, παρά τη γεωγραφία, απώλεσε δε τη Μικρά Ασία για πολλούς άλλους λόγους, πριν φθάσουμε στους γεωγραφικούς. Δηλαδή, παρά τις γεωγραφικές δυσκολίες, η Ελλάδα καταφέρνει εδώ και εκατό χρόνια να διατηρεί την ακεραιότητά της και ελπίζουμε να τη διατηρήσει και μελλοντικά. Η Ελλάδα, βεβαίως, δεν αποτελεί τη μοναδική περίπτωση χώρας με τέτοια ανομοιόμορφη γεωγραφική κατανομή.<br /><br />Και τούτο επειδή όσο σημαντική και να είναι η γεωγραφία, στην άμυνα μιας χώρας υπεισέρχονται και άλλοι παράγοντες. Για παράδειγμα, εάν η χώρα είναι αποφασισμένη να υπερασπισθεί την επικράτειά της και να αποτρέπει δυνητικούς επιτιθέμενους, οι οποίοι υπολογίζουν το κόστος. Οι επιτιθέμενοι είναι δυνατόν να είναι ευάλωτοι σε άλλα γεωγραφικά σημεία, οι συσχετισμοί ισχύος να μεταβάλλονται ή να ανευρίσκονται σύμμαχοι με κοινά συμφέροντα.<div><br />Το γεωγραφικό πλεονέκτημα στη Θράκη<br /><br />Οι ίδιοι γεωγραφικοί χώροι μπορεί να προσφέρουν πλεονεκτήματα από μια άποψη, αλλά μειονεκτήματα από μια άλλη. Το ιδιόμορφο σχήμα της Ελλάδος θεωρείται μειονέκτημα, επειδή στον ηπειρωτικό χώρο στερείται βάθους από βορρά προς νότο, ενώ η Θράκη βρίσκεται απομακρυσμένη από τον εθνικό κορμό, με τον οποίο συνδέεται με τη στενή λωρίδα της ανατολικής Μακεδονίας. Και το Ισραήλ στερείται βάθους όχι μόνο στρατηγικού, αλλά και τακτικού. Κατάφερε, όμως, να αυξήσει εικονικά το βάθος του, χρησιμοποιώντας το έδαφος των αντιπάλων του και σήμερα οι εχθροί του έχουν συνειδητοποιήσει ότι δεν μπορούν να το εξαφανίσουν.<br /><br />Η γεωγραφική διαμόρφωση, όμως, δεν προσφέρει μόνο πλεονεκτήματα στην Τουρκία. Στην περιοχή της Θράκης, η “ζώνη επαφής” είναι περιορισμένη, μόνο διακόσια περίπου χιλιόμετρα, γεγονός που της επιτρέπει να αναπτύξει περιορισμένο μόνο αριθμό δυνάμεων, αδυνατώντας συνεπώς να αξιοποιήσει την αριθμητική της υπεροχή. Όπως και η Ελλάδα στη Μικρά Ασία, η Τουρκία δεν μπορεί να εφαρμόσει ένα σχέδιο τύπου “Schlieffen” ή “Manstein” εναντίον της Ελλάδος. Να συγκεντρώσει δηλαδή τον όγκο των δυνάμεών της και να επιδιώξει την καταστροφή των αντίστοιχων ελληνικών σε μια αποφασιστική χερσαία μάχη εκμηδένισης.<br /><br />Το γεγονός αυτό δεν πρέπει να μας διαφεύγει όταν συγκρίνουμε τις εκατέρωθεν χερσαίες δυνάμεις, χωρίς να υπολογίζουμε και τους άλλους δυνητικούς αντιπάλους της Τουρκίας. Άρα το ότι δεν είναι δυνατή η συγκέντρωση των χερσαίων δυνάμεων είναι μεγαλύτερο μειονέκτημα για την Τουρκία παρά για την Ελλάδα, ενώ και οι δύο πλευρές είναι αναγκασμένες να ενεργήσουν «επί εξωτερικών γραμμών επιχειρήσεων», όπως θα έλεγαν οι παλιότεροι. Επιπρόσθετα, η Ανατολική Θράκη διαχωρίζεται με τα Στενά από τον τουρκικό κορμό και επομένως είναι ευάλωτη σε επίθεση από Δυσμάς προς Ανατολάς και με μικρό βάθος.<br /><br />Μειονεκτήματα και δυνατότητες των νησιών<br /><br />Ο γεωγραφικός παράγοντας, οσονδήποτε σημαντικός, δεν είναι ο μοναδικός στην άμυνα μιας χώρας. Οι Ισραηλινοί κατέλαβαν τη χερσόνησο του Σινά το 1967. Έτσι, αύξησαν σημαντικά το βάθος τους φθάνοντας στη διώρυγα του Σουέζ, «το μεγαλύτερο αντιαρματικό κώλυμα στον κόσμο» κατά τον <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Moshe_Dayan">Moshe Dayan</a>. Μετά από μόλις έξι χρόνια, διαπίστωσαν ότι το μεγαλύτερο βάθος δεν τους πρόσφερε περισσότερη ασφάλεια.<br /><br />Ο εκτεταμένος νησιωτικός χώρος του Αιγαίου παρουσιάζει δύο μειονεκτήματα για την Ελλάδα: Πρώτον, η υπεράσπισή του από πλευράς στρατού απαιτεί μια αντιοικονομική διασπορά των δυνάμεων. Δεύτερον, η Τουρκία από την άλλη πλευρά, αναλαμβάνοντας την πρωτοβουλία, μπορεί να επιτεθεί σε όποιο ή όποια από τα πολυάριθμα νησιά μας επιλέξει. Το μειονέκτημα αυτό, ωστόσο, αντισταθμίζεται μερικώς από το γεγονός ότι οι αμφίβιες επιχειρήσεις είναι οι πιο απαιτητικές. Για να τις υλοποιήσει κάποιος μπορεί να χρησιμοποιήσει μόνο ορισμένες δυνάμεις. Η Ελλάδα πρέπει να θεωρεί το Αιγαίο ως ενιαίο χώρο, ως μία περιοχή επιχειρήσεων και όχι ως άθροισμα νησιών μέσα σε μια θαλάσσια περιοχή.<br /><br />Τα νησιά, προσφέρουν στη δική μας πλευρά δύο σοβαρά πλεονεκτήματα. Πρώτον, δύνανται να χρησιμεύσουν ως βάσεις ειδικών επιχειρήσεων εναντίον των μικρασιατικών παραλίων και να καταφέρουν σημαντικά πλήγματα και σοβαρές διαταραχές (disruptions) στις εχθρικές δυνατότητες, εξαιρετικά σημαντικότερα σε σχέση με το παρελθόν. Δεύτερον και σπουδαιότερο, οι δυνατότητες των σύγχρονων πυραυλικών συστημάτων εναντίον στόχων επιφανείας, αντιαεροπορικών όπλων, αλλά και αντιπλοϊκών βλημάτων, προσφέρουν επίσης νέες δυνατότητες, αδιανόητες παλιότερα.<br /><br />Τα νησιά, λειτουργώντας με αυτά τα πυραυλικά συστήματα ως αλυσίδα βάσεων, σε συνδυασμό με τις σύγχρονες επιχειρησιακές αντιλήψεις περί Αντι-πρόσβασης και Απαγόρευσης Περιοχής (Antiaccess, Area Denial-A2/AD), μπορούν να καταστήσουν την Ελλάδα ικανή να απαγορεύσει στην Τουρκία τον έλεγχο του θαλάσσιου και εναέριου χώρου του Αιγαίου.<br /><br />Μια τέτοια αντίληψη συνεπάγεται αφενός μεν ότι οι χερσαίες δυνάμεις δεν θα αναμένουν τον εχθρό στην ακτή αφετέρου δε ότι η Αεροπορία και το Ναυτικό μπορούν να αποδεσμευθούν μερικώς από κάποιους παραδοσιακούς ρόλους και να αναλάβουν νέους. Τις αντιλήψεις αυτές χρησιμοποιεί η Κίνα στον δυτικό Ειρηνικό για να απαγορεύσει την προσέγγιση των Αμερικανών στις κινεζικές ακτές, χρησιμοποιώντας δύο αλυσίδες νησιών, μία απομακρυσμένη και μία δεύτερη εγγύς των ακτών της. Έχει φθάσει μάλιστα μέχρι του σημείου να “κατασκευάζει” και νησιά εκεί όπου δεν υπάρχουν, για να εγκαταστήσει πάνω τους πυραυλικά συστήματα.</div><div><br />Η αποστρατιωτικοποίηση και οι δύο παγίδες<br /><br />Η αποστέρηση από την Ελλάδα του παραπάνω σημαντικού πλεονεκτήματος αποτελεί βασική επιδίωξη της Τουρκίας. Κάτι τέτοιο, ωστόσο, μπορεί να επιτευχθεί με δύο τρόπους. Ο πρώτος είναι η αποστρατιωτικοποίηση. Να συμφωνήσει δηλαδή η Ελλάδα να μην εγκαταστήσει πυραυλικά συστήματα στα νησιά. Αν και εγείρονται ερωτήματα με την πρόσφατη αναφορά του Αμερικανού υπουργού Άμυνας για «κρίσιμης σημασίας οπλικά συστήματα» που στέλνει η χώρα μας στην Ουκρανία, θεωρώ ότι τελικώς καμία ελληνική κυβέρνηση δεν θα συναινέσει σε έναν τέτοιον ακρωτηριασμό μιας τόσο σοβαρής δυνατότητάς μας. Παρά ταύτα εδώ ελλοχεύουν δύο παγίδες.<br /><br />Η πρώτη είναι να πεισθεί, αφού πιεσθεί, η Ελλάδα να απόσχει από την εγκατάσταση “επιθετικών” όπλων εγγύς των μικρασιατικών ακτών για να μην απειλεί την Τουρκία. Είναι πασιφανές, ωστόσο, ότι ο επιτιθέμενος, με την πολιτική έννοια, είναι η Τουρκία. Από στρατηγικής πλευράς η Ελλάδα είναι αμυνόμενη. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει απλώς να καλύπτεται για να αποφύγει τα κτυπήματα του αντιπάλου.<br /><br />Υπάρχει και δεύτερη πονηρή παγίδα. Συγκεκριμένα, να ισχυρισθούμε ότι δεν δεχόμαστε αποστρατιωτικοποίηση, εφόσον οι στρατιωτικές μονάδες, πεζικού και άλλες, παραμένουν στα νησιά, ωστόσο δεν θα προχωρήσουμε και σε εγκατάσταση πυραυλικών συστημάτων στα νησιά. Ο δεύτερος τρόπος είναι να μην γίνει καμία συμφωνία αποστρατιωτικοποίησης των νησιών, αλλά η Τουρκία να μας απειλεί, με διάφορους τρόπους, να απόσχουμε από μια τέτοια ενέργεια και εμείς, μη φιλοπόλεμοι όντες, να συμμορφωθούμε. Φυσικά και έχουμε γίνει ειδικοί στη δικαιολόγηση τέτοιων αποφάσεων, διακηρύσσοντας ότι παραμένει μεν δικαίωμά μας θα το ασκήσουμε δε όποτε κρίνουμε οι ίδιοι κάπου στο μέλλον κλπ.<br /><br />Συμπερασματικά, η γεωγραφία δεν προσδιορίζει ντετερμινιστικά τη μοίρα μιας χώρας και αποτελεί μύθο ο ισχυρισμός ότι η χώρα μας είναι σε μειονεκτική θέση από αμυντικής πλευράς λόγω γεωγραφίας. Η γεωγραφική διαμόρφωση παρουσιάζει σοβαρά πλεονεκτήματα για την Ελλάδα, τα οποία μπορεί να εκμεταλλευθεί. Αν αποφασίσουμε να μην το κάνουμε, δεν θα μας φταίει η γεωγραφία.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πώς από αχίλλειος πτέρνα τα νησιά μπορούν να γίνουν πλεονέκτημα.

Γκαρτζονίκας Παναγιώτης Είναι ευρύτατα διαδομένη η θεώρηση της γεωγραφίας που βλέπει την Τουρκία να έχει μόνο πλεονεκτήματα και την Ελλάδα μ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Εξωτερική πολιτική με το βλέμμα στις δημοσκοπήσεις και πρόωρες εκλογές»;

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/05/stolos_26_may_013.jpg"><img height="375" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/05/stolos_26_may_013-696x522.jpg" width="854" /></a><br /><br />Γράφει ο <b>ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΑΛΑΦΑΣ</b><br />Η εθνοκαπηλεία και ο κακός εννοούμενος «πατριωτισμός» είναι το τελευταίο καταφύγιο όσων βλέπουν το πολιτικό τους τέλος να έρχεται. Μόνο που αυτό το καταφύγιο έχει μέσα και «περίεργους σκορπιούς» που μπορεί να έχουν επώδυνο τσίμπημα…<br /><br />Ας τα πάρουμε από την αρχή: Η κυβέρνηση έχει αποτύχει παταγωδώς σε όλα όσα είχε υποσχεθεί στους πολίτες.<br /><br />-Η οικονομία (στο τμήμα που μας αφορά ως πολίτες) πάει από το κακό στο χειρότερο. Η ακρίβεια έχει «καταπιεί» το διαθέσιμο εισόδημα και οι κυβερνητικές αποφάσεις για «στήριξη» των χαμηλότερων εισοδημάτων είναι ανεπαρκέστατες. Ειδικά στον τομέα της ενέργειας οι αυτοσχεδιασμοί (πχ. κλείνω τους λιγνιτικούς σταθμούς για να τους ανοίξω λίγο αργότερα) οδήγησαν σε τραγικές καταστάσεις που τις πληρώνουμε όλοι…<br /><br />-Οι εργασιακές σχέσεις έχουν χειροτερεύσει με αποτέλεσμα να υπάρχει (μεταξύ άλλων) και μια άτυπη «απεργία» μεγάλου μέρους εργαζομένων οι οποίοι αρνούνται να προσέλθουν σε τουριστικές «εργασιακές γαλέρες» με μικρούς μισθούς, μεγάλα ωράρια και μηδενικά δικαιώματα…<br /><br />-Η ελευθερία του Τύπου έχει κατρακυλήσει στην 108η θέση παγκοσμίως και στην τελευταία θέση της ΕΕ. Μέχρι και η αρμόδια ευρωπαία επίτροπος Βέρα Γιούροβα αναγκάστηκε να καλέσει τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Γιάννη Οικονόμου για συστάσεις…<br /><br />-Η διαχείριση της πανδημίας μόνο επιτυχημένη δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Οι νεκροί πλησιάζουν τους 30.000, το ΕΣΥ έχει αφεθεί στην τύχη του και οι κυβερνητικές αποφάσεις είναι συνεχώς αλληλοαναιρούμενες…<br /><br />Αυτά και πολλά άλλα δημιούργησαν μια μεγάλη απόσταση ανάμεσα στις προσδοκίες των πολιτών και της ασκούμενης κυβερνητικής πολιτικής. Η στάση αναμονής έχει μετατραπεί σε δυσφορία και οργή. Είναι χαρακτηριστικό ότι όπου θέλουν να περιοδεύσουν οι κυβερνητικοί παράγοντες και ο πρωθυπουργός, απαιτείται και ισχυρή αστυνομική παρουσία…<br /><br />Σε αυτό το κλίμα το κυβερνητικό επιτελείο φαίνεται ότι αποφάσισε να επενδύσει στην δημιουργία εικόνας για τον πρωθυπουργό ενός «εθνικού ηγέτη παγκοσμίου βεληνεκούς». Ελπίζουν ότι αυτή η εικόνα θα κυριαρχήσει (με την βοήθεια «πρόθυμων» ΜΜΕ…) και θα κάνει να ξεχαστούν όλα τα προηγούμενα.<br /><br />Γι’αυτό υπήρξαν οι «ουρανομήκεις ζητωκραυγές» για την ομιλία του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ, ενώ υποβαθμίστηκαν οι τουρκικές προκλήσεις στην Αλεξανδρούπολη και στο Αιγαίο και σχεδόν εξαφανίστηκε κάθε κριτική για την πολιτική «ίσων αποστάσεων» που τήρησαν οι ΗΠΑ και η ΕΕ. Με λίγα λόγια η κυβέρνηση ασκεί εξωτερική πολιτική απευθυνόμενη στο εσωτερικό ακροατήριο και ειδικά σε όσους βρίσκονται στα δεξιά της ΝΔ…<br /><br />Είναι σαφές ότι τα καμώματα και οι απειλές του Ερντογάν δεν αντιμετωπίζονται από την κυβέρνηση σαν ένα εθνικό ζήτημα με την δημιουργία μιας μεγάλης υπερκομματικής ασπίδας προστασίας της χώρας, αλλά αντιθέτως την εντάσσουν σε ένα πλαίσιο μικροκομματικής αξιοποίησης. Δεν αποτελεί κυρίαρχη στόχευση το πως θα αντιμετωπιστούν οι τουρκικές απειλές, αλλά το πώς αυτό θα ενισχύσει το ηγετικό προφίλ του κ.Μητσοτάκη…<br /><br />Έχουμε λόγους λοιπόν να ανησυχούμε, διότι όταν ασκείς εξωτερική πολιτική με το βλέμμα προς τα μέσα (κάτι που κάνει και ο Ερντογάν σε ό,τι τον αφορά), τότε όχι μόνο δεν βρίσκονται λύσεις, αλλά αντιθέτως έρχεται κοντύτερα το ενδεχόμενο απρόβλεπτων καταστάσεων…<br /><br />Οι δημοσιογραφικές πληροφορίες για το ενδεχόμενο να αξιοποιηθεί η τουρκική απειλή για να οδηγηθούμε σε πρόωρες εκλογές, ελπίζω να μην ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα γιατί αυτό περικλείει κινδύνους. Εμείς ζητάμε επίμονα εκλογές για να αλλάξει η αποτυχημένη πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη, όχι για να γεμίσουν πάλι οι πλατείες από «Ελλαδέμπορους» όπως τότε με την συμφωνία των Πρεσπών…<br /><br />Στο κάτω-κάτω αυτοί που έλεγαν ότι ο αέρας παρέσυρε τα τουρκικά ερευνητικά σκάφη και τα έφερε σε απόσταση αναπνοής από τα ελληνικά παράλια, δεν είναι οι πλέον κατάλληλοι για να μιλούν για «αποφασιστική στάση»…<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Εξωτερική πολιτική με το βλέμμα στις δημοσκοπήσεις και πρόωρες εκλογές»;

Γράφει ο  ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΑΛΑΦΑΣ Η εθνοκαπηλεία και ο κακός εννοούμενος «πατριωτισμός» είναι το τελευταίο καταφύγιο όσων βλέπουν το πολιτικό τους ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Κωνσταντινούπολη Ιστανμπούλ και το Αιγαίο Turkaegean; Θα ασχολήθεί κάποιος;

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/05/turkaegean.png"><img height="343" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/05/turkaegean-696x343.png" width="832" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Μετά το όνομα Μακεδονία, θα εκχωρήσουμε και το όνομα του Αιγαίου ;</span></h3><div>Του<b> Δρα Δημ. Σταθακόπουλου </b><br />Σλάβοι που κατοίκησαν στη Μακεδονία, αυτονομάστηκαν de facto Μακεδόνες.<br />Χρόνια μετά , με τη συναίνεση του ιδιοκτήτη του ιστορικού ονόματος Μακεδονία, δηλ. της Ελλάδας , ονομάστηκαν και de jure ΒορειοΜακεδόνες , ή Β. Μακεδόνες και τελικά (Северна) Македония η χώρα, σύμφωνα με όλες τις τουριστικοεμπορικές προβολές της.<br /><br /> Στην αρθρογραφία μου ( Ιούνιος 2018) , είχα εξηγήσει, γιατί η Τουρκία θα δει τα παραπάνω ως αδυναμία της Ελλάδας και συν τω χρόνω θα πράξει αντίστοιχα το ίδιο.<br />Και όντως συνέβη , ασχέτως εάν κάποιοι το ανακάλυψαν σήμερα.<br /><br />Τουρκομάνοι που έφτασαν στην πολυεθνική μεν Βυζαντινή αυτοκρατορία , αλλά ορθόδοξη χριστιανική και Ελληνόφωνη , ονομάστηκαν Saljūqiyān-i Rūm , Σουλτανάτο των Rum-ιών. Με την παρακμή του μεσαιωνικού Ελληνισμού και τον εξισλαμισμό ντόπιων πληθυσμών της Μ. Ασίας και Βαλκανικής , θεωρήθηκαν Τούρκοι. Στο διάβα του χρόνου 1299-1923 ίδρυσαν την πολυεθνική μεν , αλλά κυρίως μουσουλμανική και τουρκόφωνη οθωμανική αυτοκρατορία/ Davlet-i Âliyye-i Osmâniyye και από 29.10.1923 την Türkiye Cumhuriyeti/ Τουρκική Δημοκρατία που βρέχεται στο δυτικό της μέτωπο από το Αιγαίο, Ege Τουρκικά.</div><div><br />Τα τελευταία χρόνια λοιπόν, στη διαφημιστική προβολή του Τουρκικού οργανισμού τουρισμού , ονομάζουν το Αιγαίο που βρέχει τις δυτικές ακτές της Μ. Ασίας ( Τουρκίας) ως <a href="https://goaegeanturkiye.com/">Turkaegean/ Τουρκοαιγαίο</a>.</div><div><br />Τι μας κάνει να πιστεύουμε πως θα σταματήσουν εκεί , όταν ήδη δηλώνουν πως δεν μπλοφάρουν και αμφισβητούν την Ελληνική κυριαρχία των νησιών, ονομάζουν εθνικά Τούρκους τους Έλληνες μουσουλμάνους της Θράκης και έχουν ανοιχτό μέτωπο επί 48 χρόνια στην Κύπρο ;<br /><br />Η συναίνεση και ανοχή εκχώρησης εθνικών ιστορικών ονομάτων, είναι εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας και μάλιστα χωρίς αντίσταση .</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Κωνσταντινούπολη Ιστανμπούλ και το Αιγαίο Turkaegean; Θα ασχολήθεί κάποιος;

Μετά το όνομα Μακεδονία, θα εκχωρήσουμε και το όνομα του Αιγαίου ; Του Δρα Δημ. Σταθακόπουλου Σλάβοι που κατοίκησαν στη Μακεδονία, αυτονομά...

Διαβάστε την συνέχεια

DW: Τα κάνει όλα μόνο για προεκλογικούς λόγους ο Ερντογάν;

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2019/07/erdogan--790x400.jpg" /><br /><br />Οι εξελίξεις κινούνται με γρήγορους ρυθμούς. Πριν από λίγους μήνες όλα τα σημάδια έδειχναν προς την κατεύθυνση μίας αποκλιμάκωσης. Η Άγκυρα προσπαθούσε σε διάφορα μέτωπα να αποκαταστήσει τις διαλυμένες σχέσεις με τους γείτονές της. Στο τέλος, ακόμη και οι ελληνοτουρκικές σχέσεις επωφελήθηκαν – για ένα σύντομο χρονικό διάστημα – από την επίθεση γοητείας του Ερντογάν. Τα πράγματα άλλαξαν με τον πόλεμο στην Ουκρανία που παρείχε στον Τούρκο πρόεδρο το διεθνές πλαίσιο να προβάλει τον εαυτό του (και τη χώρα του) ως διαμεσολαβητή, ακόμη και ως ειρηνοποιό.<br /><br />Ωστόσο, η Άγκυρα είχε πάνω απ’ όλα τα δικά της συμφέροντα κατά νου. Δεν συμμετέχει στις οικονομικές κυρώσεις κατά του Πούτιν. Σήμερα, η Τουρκία θεωρείται η τελευταία ανοιχτή πύλη της Ρωσίας προς τη Δύση. Η ανακοίνωση του Ερντογάν ότι θα ασκήσει βέτο στην ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ αποτελεί πολιτική βόμβα στους κόλπους της συμμαχίας. Με την προειδοποίησή του ο Ερντογάν καταστρέφει την εικόνα του ενιαίου μετώπου που η Δύση καλλιέργησε απο την αρχή του πολέμου.<br /><br />Πληθαίνουν οι φήμες για πρόωρες εκλογές στην Τουρκία<div><br />Η απειλή του βέτο είναι απλώς η αρχή. Εδώ και εβδομάδες, οι τουρκικές παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου πάνω από το Αιγαίο δηλητηριάζουν τις σχέσεις στη νοτιοανατολική πτέρυγα της συμμαχίας. Έρχονται στο μυαλό μνήμες του 2020, όταν η Ελλάδα και η Τουρκία βρίσκονταν στα πρόθυρα στρατιωτικής σύρραξης. Οι πρόσφατες προσβολές του Ερντογάν κατά του Έλληνα πρωθυπουργού μετά το επιτυχημένο ταξίδι του στην Ουάσιγκτον αποτελούν μια λεκτική κλιμάκωση μοναδική στην ιστορία της δυτικής συμμαχίας.<br /><br />Και οι μονομερείς ενέργειες της Άγκυρας έχουν συνέχεια. Ο πρόεδρος Ερντογάν ανακοίνωσε νέα τουρκική εισβολή στη βόρεια Συρία. Από το 2016 η Άγκυρα έχει διεξαγάγει τρεις φορές πόλεμο στη γειτονική χώρα θέτοντας υπό τον έλεγχό της μεγάλες περιοχές στη μεθοριακή περιοχή. Η επίσημη δικαιολογία κάθε φορά ήταν – και παραμένει – η ίδια: καταπολέμηση του κουρδικού PKK και των συμμάχων του.<br /><img src="" /><br /><br /><img src="" /><br />Αυτό είναι μόνο ένα μέρος της αλήθειας. Ο πραγματικός λόγος για την απειλούμενη νέα κλιμάκωση εντοπίζεται στην ίδια την Τουρκία. Ο Ερντογάν ενεργεί από εσωτερικό πολιτικό υπολογισμό και από το φόβο μιας επικείμενης ήττας στις εκλογές. Για μια ακόμη φορά πληθαίνουν οι φήμες για πρόωρες εκλογές στην Τουρκία. Ένας πόλεμος κατά των Κούρδων είναι ένας εξαιρετικός τρόπος για να αποσπάσει την προσοχή από την καταστροφική οικονομική κατάσταση και να κινητοποιήσει τους ψηφοφόρους. Ήδη η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι σκοπεύει να εγκαταστήσει πολλούς Σύρους πρόσφυγες, που κάθε άλλο παρά δημοφιλείς είναι στον τουρκικό πληθυσμό, στις “απελευθερωμένες” ζώνες της βόρειας Συρίας.<br /><br />Ο Ερντογάν εμφανίζεται ως υπερασπιστής του τουρκικού έθνους</div><div><br />Όμως η κατάσταση στην περιοχή ειναι συγκεχυμένη. Τα σχέδια του Ερτογάν συναντούν αντίσταση στην Δύση. Οι Κούρδοι στη βόρεια Συρία είναι οι σημαντικότεροι σύμμαχοι των ΗΠΑ στον αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους. Για τον Τούρκο πρόεδρο οι αντιρρήσεις των ΗΠΑ και της Δύσης για ένα νέο πόλεμο στην Συρία είναι δευτερεύουσας σημασίας. Για τον Ερντογάν το βασικό κίνητρο είναι το αναμενόμενο εσωπολιτικό όφελος από μια νέα κλιμάκωση.<br /><br />Όταν δύο σύμμαχοι διαφωνούν, ένας τρίτος επωφελείται – και αυτός ο τρίτος είναι ο Βλαντιμίρ Πούτιν. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι οι Ρώσοι έχουν ήδη αποσύρει τα στρατεύματά τους από την περιοχή των συνόρων της Τουρκίας με τη Συρία. Η Μόσχα έχει μεταφέρει ένα μέρος των 60.000 στρατιωτών της στη Συρία στην Ουκρανία ως ενισχύσεις. Μπορεί να υποτεθεί ότι η Άγκυρα και η Μόσχα συντονίζουν τις ενέργειές τους στη Συρία.<br /><br />Σε περίπτωση ενός νέου πολέμου στη Συρία, η δημόσια κριτική του Ερντογάν στις δημοκρατίες της Δύσης αναμένεται να ενταθεί. Οι προβλεπόμενες εντάσεις με την Δύση είναι δώρο Θεού για την προεκλογική εκστρατεία του Ερτογάν. Για άλλη μια φορά θα παρουσιαστεί ως ο υπερασπιστής του μεγάλου τουρκικού έθνους, προστατεύοντας τη χώρα από το ξεπούλημα των εθνικών της συμφερόντων στη Δύση.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

DW: Τα κάνει όλα μόνο για προεκλογικούς λόγους ο Ερντογάν;

Οι εξελίξεις κινούνται με γρήγορους ρυθμούς. Πριν από λίγους μήνες όλα τα σημάδια έδειχναν προς την κατεύθυνση μίας αποκλιμάκωσης. Η Άγκυρα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Παραλήρημα σε τουρκική τηλεόραση: «Σε 152 νησιά δεν έχει καθοριστεί κυριαρχία» - «Ίσως πάρουμε κάποια».

<div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.skai.gr/sites/default/files/styles/article_1200x675/public/2022-05/cnnturk-panel-ellinotourkikia.jpg?itok=k2K78Rsk" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="800" height="360" src="https://www.skai.gr/sites/default/files/styles/article_1200x675/public/2022-05/cnnturk-panel-ellinotourkikia.jpg?itok=k2K78Rsk" width="788" /></a></div><div><br /></div><div>Δεν πίστευε στα αυτιά του ο πρόεδρος του κόμματος «Πατρίδα» Μουαρέμ Ιντζέ, φώναζε πως «δεν βλέψεις στα νησιά κανενός». Ούτε μισό σχόλιο από τον διευθυντή της Hurriyet για τα απίστευα πράγματα που ακούστηκαν στο πάνελ της εκπομπής που συντόνιζε.</div><div><br /></div><div>Απίστευτα μοιάζουν τα όσα ακούστηκαν σε εκπομπή του CNN Turk κατά τη διάρκεια συζήτησης για τα ελληνοτουρκικά.</div><div><br /></div><div>Ο δημοσιογράφος Ζαφέρ Σαχίν έφτασε στο σημείο να πει ότι στο Αιγαίο υπάρχουν 152 νησιά που δεν έχει καθοριστεί η κυριαρχία τους και πως ίσως στο μέλλον θα μπορούσε να τα καταλάβει η Τουρκία.</div><div><br /></div><div>Δεν πίστευε στα αυτιά του ο πρόεδρος του κόμματος «Πατρίδα» Μουαρέμ Ιντζέ. Απάντησε ότι η Τουρκία δεν έχει βλέψεις στα νησιά κανενός και ρωτούσε τον δημοσιογράφο εάν αυτό που λέει είναι «να πάμε να τα πάρουμε». Ο απάντησε κυνικά: «ίσως τα πάρουμε, ποιος ξέρει;».</div><div><br /></div><div>Η αντιπαράθεση των δύο ανδρών συνεχίστηκε για τη συνθήκη της Λωζάνης με τον μεν δημοσιογράφο να στηρίζει τις επιδιώξεις Ερνογάν περί επικαιροποίησης και τον πολιτικό να απαντά ότι είχαν παραχωρηθεί από την εποχή των σουλτάνων. </div><div><br /></div><div>Αξίζει να σημειωθεί ότι ο διευθυντής της Hurriyet Αχμέτ Χακάν που συντόνιζε τη συζήτηση, δεν έκανε ούτε μια παρέμβαση για τα όσα απαράδεκτα ακούστηκαν.</div><div><br /></div><div>Αναλυτικά ο διάλογος:</div><div><br /></div><div>Ζαφέρ Σαχίν (δημοσιογράφος): Ο λόγος που ο Μητσοτάκης σπεύδει στις ΗΠΑ είναι επειδή φοβάται την επικαιροποίηση της Συνθήκης της Λωζάννης. Η δήλωση του προέδρου Ερντογάν για επικαιροποίηση της, έχει πολλές βαθιές έννοιες.</div><div><br /></div><div>Μουαρέμ Ιντζέ (Πρόεδρος κόμματος Πατρίδα): Τι θα επικαιροποιήσετε; Τέτοια πράγματα δεν γίνονται</div><div><br /></div><div>Ζαφέρ Σαχίν (δημοσιογράφος): Μα πήγαμε και δώσαμε τα νησιά που βρίσκονται μπροστά στη μύτη μας</div><div><br /></div><div>Μουαρέμ Ιντζέ (Πρόεδρος κόμματος Πατρίδα): Μα τι λες να πάμε να τα πάρουμε;</div><div><br /></div><div>Ζαφέρ Σαχίν (δημοσιογράφος): Ίσως τα πάρουμε, ποιος ξέρει;</div><div><br /></div><div>Μουαρέμ Ιντζέ (Πρόεδρος κόμματος Πατρίδα): Αυτά δεν τα δώσαμε στη Λωζάννη. Αυτά ο Σουλτάνος ήδη  τα είχε παραχωρήσει. Ο  Αμπντουλ Χαμίτ είχε δώσει την Κύπρο, τα νησιά είχαν παραχωρηθεί πάλι από την εποχή των Σουλτάνων. Μην το κάνετε αυτό! Εκεί ήταν οι Ιταλοί, κι άλλοι. Δεν χάθηκαν με τη Λωζάννη.</div><div><br /></div><div>Μουαρέμ Ιντζέ (Πρόεδρος κόμματος Πατρίδα): Δηλαδή τι θα κάνετε θα καταλάβετε τα νησιά;</div><div><br /></div><div>Ζαφέρ Σαχίν (δημοσιογράφος): Θα το δούμε τι θα συμβεί στο μέλλον. Μακάρι!</div><div><br /></div><div>Μουαρέμ Ιντζέ (Πρόεδρος κόμματος Πατρίδα): Μα τι λες; Αν είναι δυνατόν! Βλέπετε όνειρα; Δεν έχουμε βλέψεις στα νησιά κανενός! 100 με 150 χρόνια πριν έχουν υπογραφεί οι συνθήκες.</div><div><br /></div><div>Ζαφέρ Σαχίν (δημοσιογράφος): Εκεί υπάρχουν 152 νησιά που δεν έχει καθοριστεί η κυριαρχία τους, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.</div><div><br /></div></div><a href="https://www.skai.gr/">πηγή</a><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Παραλήρημα σε τουρκική τηλεόραση: «Σε 152 νησιά δεν έχει καθοριστεί κυριαρχία» - «Ίσως πάρουμε κάποια».

Δεν πίστευε στα αυτιά του ο πρόεδρος του κόμματος «Πατρίδα» Μουαρέμ Ιντζέ, φώναζε πως «δεν βλέψεις στα νησιά κανενός». Ούτε μισό σχόλιο από ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ουκρανική παραδοχή: Οι Ρώσοι θα μείνουν μόνιμα-Σχεδιάζουν τρίτη γραμμή άμυνας.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-05/FTqZYhFWYAAcPDI.jpg?itok=_Sw188q4" width="764" /><br />Οι βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών… βγάζουν κατάλογο με ρωσικές αποτυχίες-Τι ετοιμάζεται στο Φιδονήσι<br />Τα ρωσικά στρατεύματα κατασκευάζουν ήδη μια τρίτη γραμμή άμυνας στη νότια Ουκρανία για να αποκτήσουν έδαφος εκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, υποστηρίζει η ουκρανική υπηρεσία πληροφοριών. Αυτό υποδηλώνει την πρόθεση της Ρωσικής Ομοσπονδίας να κατακτήσει έδαφος σε αυτά τα εδάφη.<br /><br />Αυτό το συμπέρασμα κατέληξε ο εκπρόσωπος της στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών της Ουκρανίας Vadym Skibitsky, όπως αναφέρει στο Facebook η υπηρεσία Τύπου της Κύριας Διεύθυνσης Πληροφοριών του Υπουργείου Άμυνας.<br /><br />Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι η αύξηση οφείλεται στη μετακίνηση στρατευμάτων από το έδαφος της χερσονήσου της Κριμαίας, όπου προέρχονται από τη Ρωσική Ομοσπονδία. Η δύναμη της Ρωσικής Ομοσπονδίας στα νότια της Ουκρανίας, εκτός από τις χερσαίες δυνάμεις, περιλαμβάνει αεροπορικές και θαλάσσιες συνιστώσες.<br /><br />«Βλέπουμε ότι από τις αρχές Μαΐου τα στρατεύματα κατοχής άρχισαν να ενισχύουν την άμυνά τους. Ετοιμάζονται κατάλληλες μηχανικές δομές, ούτε μία ή δύο, αλλά ήδη χτίζεται μια τρίτη γραμμή άμυνας. Και αυτό υποδηλώνει ότι μπορούμε να μιλήσουμε για το μέλλον, ότι η Ρωσική Ομοσπονδία θέλει να παραμείνει για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτές οι στρατιωτικές πτυχές, οι στρατιωτικοί δείκτες είναι που υποδεικνύουν τις προθέσεις της Ρωσίας να καταλάβει και να κρατήσει αυτά τα εδάφη», είπε ο Σκίμιτσκι.<br /><br />Ζαπορόζιε<br /><br />"Ο επικεφαλής του "DPR" Denis Pushilin είπε ότι "ο στρατός του" DPR "έχει ήδη εισέλθει στις περιοχές Kherson, Zaporozhye και Kharkiv της Ουκρανίας. Το εξηγεί ως μια στρατηγική «υπεράσπισης του Ντονμπάς», η οποία, κατά τη γνώμη του, δεν μπορεί να εφαρμοστεί με την είσοδο στα διοικητικά σύνορα της περιοχής του Ντόνιετσκ.<br /><br />Ειδικά στην κατεύθυνση του Zaporozhye, οι ρωσικές δυνάμεις ενισχύουν την ομάδα των στρατευμάτων στις περιοχές Pohovsky και Vasilyevsky της περιοχής. Πιθανώς, για την επανέναρξη των επιθετικών επιχειρήσεων προς την κατεύθυνση Vasilyevka - Kamenskoye, καθώς και προς την κατεύθυνση Orekhov και Gulyaipol. Η Ρωσία ανασυντάσσει τις υπομονάδες του και συσσωρεύει μεγάλο αριθμό στρατιωτικών και βαρέων οχημάτων. Το ενδεχόμενο πυραυλικών και αεροπορικών επιδρομών παραμένει. Αυτό ανέφερε η Περιφερειακή Στρατιωτική Διοίκηση του Zaporozhye στο Telegram.<br /><br />Βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών<br /><br />Οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες αφιέρωσαν την πρωινή τους αναφορά στην κατάσταση των ρωσικών αερομεταφερόμενων δυνάμεων, κατηγορώντας αυτά τα στρατεύματα για «αισθητές τακτικές αποτυχίες» στον πόλεμο στην Ουκρανία.<br /><br />Αυτό αναφέρεται στην περίληψη του βρετανικού υπουργείου Άμυνας, που δημοσιεύτηκε στο Twitter.<br /><br />Μιλάμε για απόπειρα επίθεσης στο Κίεβο μέσω Gostomel τον Μάρτιο, όπου Ρώσοι αλεξιπτωτιστές κατέλαβαν το αεροδρόμιο. Η ίδια η επίθεση, θυμόμαστε, απέτυχε, αν και η Ουκρανία επέστρεψε το Gostomel μόνο αφού όλα τα ρωσικά στρατεύματα εγκατέλειψαν την περιοχή του Κιέβου.<br /><br />Οι Βρετανοί χρεώνουν επίσης τους Ρώσους αλεξιπτωτιστές με μια ανεπιτυχή διέλευση στο Belogorovka και να σταματήσουν την προέλαση κοντά στο Izyum.<br /><br />«Τα αερομεταφερόμενα στρατεύματα χρησιμοποιήθηκαν σε αποστολές που ταιριάζουν καλύτερα στο βαρύ τεθωρακισμένο πεζικό και υπέστησαν σοβαρές απώλειες κατά τη διάρκεια της εκστρατείας», ανέφερε η υπηρεσία πληροφοριών.<br /><br />«Η αποτυχία να προβλεφθεί η ουκρανική αντίσταση και ο επακόλουθος εφησυχασμός των Ρώσων διοικητών είχε ως αποτέλεσμα σημαντικές απώλειες για πολλές από τις πιο επίλεκτες μονάδες της Ρωσίας», ανέφερε η υπηρεσία πληροφοριών.<br /><br />Στο Φιδονήσι<br /><br />Οι Ρώσοι οδήγησαν ένα αιχμάλωτο σκάφος των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας στο νησί Zmeiny (Φιδονήσι). Οι Ουκρανοί πιστεύουν πως μπορεί να χρησιμοποιηθεί για προκλήσεις με βομβαρδισμό. Το ουκρανικό στρατιωτικό σκάφος αιχμαλωτίστηκε στο Μπερντιάνσκ<br /><br />«Είναι πολύ πιθανό ο εχθρός να προσπαθήσει να χρησιμοποιήσει ένα τέτοιο σκάφος, επίσης υπό ουκρανική σημαία, στις προκλήσεις του με βομβαρδισμούς ξένων πολιτικών πλοίων και ίσως τις παράκτιες περιοχές τόσο της Ουκρανίας όσο και άλλων κρατών της περιοχής της Μαύρης Θάλασσας.» αναφέρει η έκθεση.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ουκρανική παραδοχή: Οι Ρώσοι θα μείνουν μόνιμα-Σχεδιάζουν τρίτη γραμμή άμυνας.

Οι βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών… βγάζουν κατάλογο με ρωσικές αποτυχίες-Τι ετοιμάζεται στο Φιδονήσι Τα ρωσικά στρατεύματα κατασκευάζουν ή...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο πλους του Ερντογάν στα νερά της Μέσης Ανατολής

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/05/erdogan-UAE.jpg" width="794" /><br /><br /><div><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Οι “Συμφωνίες του Αβραάμ” με τις οποίες αραβικές χώρες βρήκαν ένα modus vivendi με το Ισραήλ, οι προσπάθειες του Ερντογάν να τα βρει με όλους όσους είχε προσβάλει, οι συνεχιζόμενες συνομιλίες της Δύσης με το Ιράν, αλλά ακόμη και η επίσκεψη Άσαντ στη Σαουδική Αραβία (μέσα Μαρτίου), έχουν θεωρηθεί από κάποιους αναλυτές ως σημάδια ότι η πολύπαθη Μέση Ανατολή έχει βρει μια ισορροπία. Πολλές φορές, όμως, τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται, ή όπως κάποιοι θέλουν να τα βλέπουν.<br /><br />Όλη αυτή η διπλωματική και οικονομική δραστηριότητα αρέσει πολύ σε κύκλους της Ουάσιγκτον που ενθουσιάζονται με όρους, όπως “περιφερειακή αποκλιμάκωση” και “επανευθυγράμμιση”. Από την εποχή που οι ΗΠΑ πρωτοσκέφτηκαν την ιδέα της μετατόπισης του στρατηγικού τους βάρους στον Ειρηνικό, μέχρι που αυτή άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά, το σκεπτικό ήταν η Αμερική να απαγκιστρωθεί από τη Μέση Ανατολή, εφόσον οι περιφερειακοί παράγοντες συμπεριφέρονται υπεύθυνα και επιλύουν τις διαφορές τους. Στις ΗΠΑ, Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικάνοι ομονοούν στην ανάγκη απαγκίστρωσης από την Μέση Ανατολή. Αυτές οι φωνές έγιναν πιο δυνατές όταν το ISIS ηττήθηκε.<br /><br />Η αποκαλούμενη Αραβική Άνοιξη καθυστέρησε την απαγκίστρωση, όξυνε, αλλά δεν δημιούργησε τα σημερινά στρατόπεδα στη Μέση Ανατολή. Στην μεταπολεμική εποχή οι χώρες της περιοχής χωρίζονταν σ’ αυτές που ασπάζονταν την δυτική τάξη πραγμάτων και στις άλλες που είχαν διαφορετικές πολιτικές. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 μια ομάδα χωρών τάχθηκε είχε στενή σχέση με τις ΗΠΑ. Οι χώρες αυτές ενστερνίζονται έβλεπαν τη Δύση ως εγγυητή της ασφάλειας και προσέβλεπαν στη ειρηνική διευθέτηση των αραβο-ισραηλινών συγκρούσεων και στη συνύπαρξη με το Ισραήλ.<br /><br />Οι άλλες χώρες έβλεπαν τη Δύση ως ιμπεριαλιστική δύναμη. Ασπαζόμενες τον αραβικό εθνικισμό κι αργότερα τον ισλαμισμό, ήταν πιο επιρρεπείς στην ένοπλη σύγκρουση με το Ισραήλ και ταυτόχρονα επεδίωκαν να εξάγουν επαναστατικές πολιτικές στις φιλοδυτικές συντηρητικές χώρες. Θα ήταν λάθος, πάντως, να συνδέουμε την προσκόλληση στη Δύση με την μετριοπάθεια και την αντιδυτική κατεύθυνση με την επιθετικότητα. Αρκετές φορές συνέβη το αντίθετο.</div><div><br />Αλλάζουν στρατόπεδο<br /><br />Ενώ η σύνθεση κάθε στρατοπέδου έχει αλλάξει με την πάροδο του χρόνου, η βασική διαίρεση έχει επιζήσει. Για παράδειγμα, τη δεκαετία του 1970, η Αίγυπτος, υπό τον Σαντάτ, μεταπήδησε στο φιλοδυτικό στρατόπεδο, ενώ η Ισλαμική Επανάσταση μετακίνησε το Ιράν στην άλλη πλευρά. Πιο πρόσφατα, η Τουρκία του Ερντογάν, παρότι μέλος του ΝΑΤΟ, έχει γίνει αναθεωρητική. Το Κατάρ έχει επίσης παρεκκλίνει από το Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου (Σαουδική Αραβία, Εμιράτα, Κουβέιτ, Ομάν και Μπαχρέιν) σε πιο ισλαμιστικό προσανατολισμό.<br /><br />Πριν την Αραβική Άνοιξη, η στάση κάθε χώρας στη Μέση Ανατολή καθοριζόταν κυρίως από το Παλαιστινιακό. Το ένα στρατόπεδο υποστήριζε την ειρήνη με το Ισραήλ ως τη πιο στρατηγικά συμφέρουσα επιλογή για τα αραβικά κράτη, ενώ το άλλο αντιτάχθηκε, θεωρώντας ότι το Ισραήλ είναι ένα παράνομο κράτος που συμπεριφέρεται επιθετικά. Η Αραβική Άνοιξη όξυνε τον περιφερειακό διχασμό με δύο τρόπους:<br /><br />Πρώτον, σαν επαναστατικό κύμα, ενδυνάμωσε τους αντιδυτικούς. Το Ιράν και η Τουρκία πανηγύρισαν την Αραβική Άνοιξη ως ισλαμική αφύπνιση που θα δημιουργούσε περισσότερες ισλαμιστικές κυβερνήσεις. Και οι δύο χώρες προσπάθησαν να αποκτήσουν πλεονέκτημα από το κενό ισχύος που δημιουργήθηκε από την αποχώρηση των ΗΠΑ και την αποδυνάμωση των φιλοδυτικών αραβικών καθεστώτων. Το έπραξαν άμεσα, ή μέσω πληρεξούσιων, σε Συρία, Ιράκ, Υεμένη και Λιβύη.<br /><br />Δεύτερον, η Αραβική Άνοιξη προκάλεσε μια ριζική ανακατανομή ισχύος. Οι ΗΠΑ δεν παρείχαν πλέον επαρκή υποστήριξη, ενώ από το 1979, το Ιράν μετατράπηκε στον κύριο πόλο των αντιδυτικών κρατών. Τα κράτη του Κόλπου, αντίθετα –μέσω του άφθονου χρήματος και των παγκόσμιας εμβέλειας ΜΜΕ– είχαν άλλες ευκαιρίες να προβάλουν την ισχύ τους στο εξωτερικό, κυρίως σε χώρες που ήθελαν να παραμείνουν στο φιλοδυτικό στρατόπεδο, αλλά δοκιμαζόντουσαν οικονομικά, όπως η Αίγυπτος και η Ιορδανία.<br /><br />Τα περισσότερα από τα ευθυγραμμισμένα με τη Δύση αραβικά κράτη του Κόλπου ένιωσαν ότι απειλούνται από τις λαϊκές διαμαρτυρίες που πυροδότησε η Αραβική Άνοιξη και το ενδεχόμενο το Ιράν να εκμεταλλευτεί την αναταραχή, όπως έγινε στο Μπαχρέιν. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την απροθυμία των ΗΠΑ να παρέμβουν υπέρ τους, ώθησε την Σαουδική Αραβία και τα Εμιράτα να εμπλακούν σε πολιτικές και στρατιωτικές προσπάθειες κατά των αντιδυτικών στις συγκρούσεις σε Συρία, Λιβύη και Υεμένη.</div><div><br />Η Άγκυρα ρίχνει γέφυρες<br /><br />Πρόσφατα, πέραν των “Συμφωνιών του Αβραάμ”, οι οποίες εξομάλυναν τις σχέσεις του Ισραήλ με μετριοπαθείς αραβικές χώρες, η Άγκυρα επιδόθηκε σε μία εργώδη προσπάθεια να εξομαλύνει τις σχέσεις με κράτη της περιοχής, τις οποίες ο ίδιος ο Ερντογάν είχε καταστρέψει με την ρητορική αμετροέπεια του και κυρίως με τη στήριξη τζιχαντιστικών ομάδων. Η Τουρκία έριξε διπλωματικές γέφυρες προς όλα τα κράτη της περιοχής, εκτός από δύο: την Ελλάδα και την Κύπρο. Κι αυτό έχει τη σημασία του.<br /><br />Επιπλέον, η οικονομική κρίση στην Τουρκία έχει οξυνθεί με τον επίσημο πληθωρισμό να έχει φτάσει στο 70%. Ευρισκόμενος υπό πίεση, ο “σουλτάνος” έπαψε να αποκαλεί τους εμίρηδες πειρατές, αδαείς και ανίκανους. Mετέφερε επίσης τη δίκη (ερήμην) για τη δολοφονία του Κασόγκι στη Σαουδική Αραβία, βάζοντας τέλος σε κάθε πιθανότητα οι ένοχοι να λογοδοτήσουν. Με τις κινήσεις αυτές ελπίζει σε επενδύσεις από τα τεράστια κρατικά επενδυτικά ταμεία των κρατών του Κόλπου, εμπορικές συμφωνίες, swap χρεών και ίσως πωλήσεις drones.<br /><br />Η τουρκική προσέγγιση με το Ισραήλ δεν αφορά οικονομικά οφέλη. Η Άγκυρα δεν το θέλει απέναντί της και κυρίως σύμμαχο της Ελλάδας. Επίσης, πιστεύει ότι εάν τα βρει με το Ισραήλ θα εκτονωθεί η πίεση που ασκεί στην Τουρκία η Ουάσιγκτον. Οι Τούρκοι φαίνεται να πιστεύουν ότι οι εβραϊκές οργανώσεις στις ΗΠΑ θα τους υποστηρίξουν, ή τουλάχιστον δεν θα τους ανταγωνίζονται εάν αποκατασταθούν οι σχέσεις τους με το Ισραήλ. Το εβραϊκό λόμπι, όμως, δεν θα βοηθήσει την Άγκυρα για την άρση των αμερικανικών κυρώσεων για την αγορά των S-400, ούτε για τις τουρκικές παραβιάσεις των αμερικανικών κυρώσεων κατά του Ιράν, ούτε για το σκάνδαλο της τουρκικής Halkbank.<br /><br />Καχυποψία για τον Ερντογάν<br /><br />Όσον αφορά την προοπτική άρσης των κυρώσεων στο Ιράν, τα Εμιράτα έχουν ενδιαφέρον για επενδυτικές ευκαιρίες εκεί, ιδίως για ένα έργο ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Οι σχέσεις Ριάντ-Τεχεράνης δεν έχουν φτάσει μέχρι εκεί. Πίσω, όμως, από τα χαμόγελα και τις συνομιλίες για συνεργασία, είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι έχει εξαφανιστεί η αμοιβαία καχυποψία, αν όχι εχθρότητα. Μετά από τόσα χρόνια εκατέρωθεν εκτόξευσης κατηγοριών και ύβρεων, οι διακηρύξεις περί αδελφικών σχέσεων εγείρουν μεγάλες επιφυλάξεις.<br /><br />Μην μπορώντας να επιβληθούν στους αντιπάλους τους με τη βία, οι χώρες της περιοχής προσπαθούν τώρα με διαφορετικό τρόπο. Δεν έχει αλλάξει κάτι στην γνώμη των Εμιράτων ή της Σαουδικής Αραβίας για τον Ερντογάν. Τα χαμόγελα των Αράβων ηγετών στις συναντήσεις τους με τον “σουλτάνο” απλά δείχνουν πόσο καλά γνωρίζουν την απεγνωσμένη ανάγκη του για επενδύσεις και οικονομική βοήθεια με σκοπό να στηρίξει την συνεχώς μειούμενη δημοτικότητά του εν όψει των κρίσιμων εκλογών της άνοιξης του 2023. Αυτό δίνει στους Άραβες του Κόμπου δυνατότητα άσκησης επιρροής στην Άγκυρα μέσω του οικονομικού εργαλείου, κάτι που δεν μπόρεσαν να κάνουν, υποστηρίζοντας τον Χαφτάρ στη Λιβύη.<br /><br />Αλλά και οι Ισραηλινοί είναι επιφυλακτικοί με την Τουρκία. Δεν εμπιστεύονται τον Ερντογάν, αλλά θέλουν να πάρουν ό,τι μπορούν από τη νέα πολιτική του, ιδίως να σταματήσει να στηρίζει τη Χαμάς. Οι Ισραηλινοί δεν είναι διατεθειμένοι να εγκαταλείψουν τους ισχυρούς οικονομικούς και αμυντικούς δεσμούς με Ελλάδα και Κύπρο για χάρη της βελτίωσης των σχέσεών τους με την Άγκυρα. Παρομοίως, το φλερτ του Ερντογάν με την Αίγυπτο, δεν φαίνεται να αποδίδει καρπούς.</div><div><br />Ο χρόνος μετράει αντίστροφα<br /><br />Η τουρκική κυβέρνηση θέλει να αποκαταστήσει τις σχέσεις της με Ισραήλ και Αίγυπτο, κυρίως για να αποστερήσει Ελλάδα και Κύπρο από δύο ισχυρούς φίλους. Το ίδιο ισχύει και για τα αραβικά κράτη του Κόλπου. Ενώ η προσοχή είναι στραμμένη στην Ουκρανία, ελάχιστοι έχουν παρατηρήσει την πρόσφατη απότομη αύξηση των τουρκικών εισβολών στον ελληνικό εναέριο χώρο στο Αιγαίο. Φαίνεται ότι η Τουρκία αποκλιμακώνει σε ορισμένα μέτωπα, ώστε να κλιμακώσει αλλού.<br /><br />Αναφορικά με την αντιπαράθεση του Ιράν με τα Εμιράτα και τη Σαουδική Αραβία, είναι εμφανές ότι τα δύο αραβικά κράτη είναι ευάλωτα έναντι της Τεχεράνης. Έχουν, λοιπόν, λόγους να μειώσουν τις εντάσεις με την Τεχεράνη, τώρα που δικαιολογημένα θεωρούν ότι δεν μπορούν πλέον να υπολογίζουν στη βοήθεια των ΗΠΑ. Αυτή η αποκλιμάκωση έχει σκοπό να εξοικονομήσει χρόνο στη Σαουδική Αραβία και στα Εμιράτα για να δουν πώς θα αντιμετωπίσουν την ιρανική απειλή. Στο πλαίσιο αυτό προσέγγισαν το Ισραήλ και συνεργάζονται με την Κίνα και τη Ρωσία, ενώ δεν αποκλείεται να αναπτύξουν και πυρηνικά όπλα.<br /><br />Το Ιράν βλέπει με ανησυχία τις στρατιωτικές κινήσεις της Τουρκίας στο Ιράκ και στη βορειοανατολική Συρία. Ωθεί, μάλιστα, σιιτικές πολιτοφυλακές να εκτελούν επιθέσεις εναντίον της τουρκικής παρουσίας. Η στάση του Ερντογάν στο Ουκρανικό ενισχύει την κρίση εμπιστοσύνης των Δυτικών έναντί του. Το γεγονός, μάλιστα, ότι η Άγκυρα απειλεί Ελλάδα και Κύπρο σε κάθε ευκαιρία δεν προοιωνίζεται κάτι καλό για την περιοχή. Ο “σουλτάνος” χρησιμοποιεί την απειλή βέτο για την ένταξη Σουηδίας και Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ σαν “πολυεργαλείο” για να πετύχει παραχωρήσεις από τους Σκανδιναβούς, να κεντρίσει το εθνικιστικό αίσθημα και να έρθει σε επαφή με τον Μπάιντεν. Αυτός ο ωμός εκβιασμός δεν περνάει απαρατήρητος από κανέναν.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο πλους του Ερντογάν στα νερά της Μέσης Ανατολής

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Οι “Συμφωνίες του Αβραάμ” με τις οποίες αραβικές χώρες βρήκαν ένα modus vivendi με το Ισραήλ, οι προσπάθειες του Ερντο...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι επιλογές Ερντογάν εν όψει εκλογών: Ασυλία, εξορία, νοθεία ή θερμό επεισόδιο.

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2017/11/erdogan-ekloges.jpg" width="822" /><br /><br /><b>Λυγερός Σταύρος</b><br />Σε ένα περίπου χρόνο από σήμερα, ο Ερντογάν θα δώσει την πιο κρίσιμη μάχη της ταραχώδους πολιτικής σταδιοδρομίας του. Στις προεδρικές εκλογές του 2023 κατά πάσα πιθανότητα θα αντιμετωπίσει κοινό υποψήφιο της αντιπολίτευσης. Ο ισχυρότερος εχθρός του, ωστόσο, είναι η οξύτατη οικονομική κρίση, που ροκανίζει ασταμάτητα την εκλογική απήχηση του “σουλτάνου” κατά τρόπο που καθιστά πολύ πιθανή –εάν τα πράγματα εξελιχθούν ομαλά– την εκλογική ήττα του. Ο Ερντογάν έρχεται αντιμέτωπος με δύσκολες επιλογές.<br /><br />Επειδή, όμως, μιλάμε για Τουρκία, ας υπογραμμίσουμε το “εάν τα πράγματα εξελιχθούν ομαλά”. Κι αυτό, επειδή στην εξουσία σήμερα δεν υπάρχει ένα κόμμα, αλλά ένα καθεστώς. Προφανώς, το ΑΚΡ (Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης) κέρδισε διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις. Δεν ανήλθε ούτε παρέμεινε στην εξουσία με τα όπλα. Στη δεκαετία 2002-12, μάλιστα, χρειάσθηκε να υπερνικήσει τις συνωμοσίες του κεμαλικού βαθέως κράτους για να εδραιωθεί. Αυτή ήταν και η πρώτη μεταπολίτευση διαρκείας από το μετακεμαλικό στο νεοοθωμανικό καθεστώς.<br /><br />Όταν το 2013 το μετακεμαλικό καθεστώς ουσιαστικά εξαρθρώθηκε, εκδηλώθηκε ο εμφύλιος πόλεμος στους κόλπους του νεοοθωμανικού κινήματος. Αναφέρομαι στη σύγκρουση Ερντογάν-Γκιουλέν, παρότι στην πραγματικότητα η εν λόγω σύγκρουση είναι πιο σύνθετη. Η δεύτερη μεταπολίτευση είναι η μετάβαση από το νεοοθωμανικό στο ερντογανικό καθεστώς.<br /><br />Από το 2014, το δίκτυο Γκιουλέν υφίσταται ανελέητους διωγμούς, ενώ και πολλά ανώτατα στελέχη του ΑΚΡ εγκατέλειψαν ή εκδιώχθηκαν από το κυβερνητικό σκάφος. Ο “σουλτάνος”, όμως, βρήκε νέους συμμάχους στο Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης του Μπαχτσελί και στην αντιδυτική πτέρυγα του βαθέως μετακεμαλικού κράτους. Το ιδεολογικό υπόβαθρο του νέου καθεστώτος είναι η ερντογανική εκδοχή της περιβόητης τουρκοϊσλαμικής σύνθεσης, που ρέπει στον ευρασιανισμό.<div><br />Η “βαθιά Τουρκία”<br /><br />Υπό την ηγεσία του Ερντογάν, το νεοοθωμανικό ρεύμα κατάφερε στη δεκαετία του 2000 να ξεδοντιάσει το μετακεμαλικό βαθύ κράτος, στηριζόμενο στην πολιτική αφύπνιση της “βαθιάς Τουρκίας”, η οποία αυτονομήθηκε από το πελατειακό σύστημα των παραδοσιακών μετακεμαλικών κομμάτων. Η εντυπωσιακή οικονομική ανάπτυξη μετά την καταλυτική οικονομική κρίση του 2000-02 εδραίωσε την εκλογική επιρροή του κυβερνώντος ΑΚΡ, μετατρέποντάς το σε ηγεμονική πολιτική δύναμη. Σ’ αυτό συνέβαλε και η ισχυρή υποστήριξη της Δύσης.<br /><br />Μετά τη νίκη του επί του μετακεμαλικού βαθέως κράτους, ο Ερντογάν δρομολόγησε τη μετατροπή της Τουρκίας σε αυτονομημένη από τη Δύση περιφερειακή δύναμη. Αυτό οδήγησε σε τριβές με τις ΗΠΑ, σε ρήξη με το δίκτυο Γκιουλέν και σε μία ιδιότυπη συμμαχία με τον Πούτιν. Αποκορύφωμα της σύγκρουσης ήταν η απόπειρα πραξικοπήματος τον Ιούλιο 2016, στημένη ή όχι. Αυτή, πάντως, έδωσε το πρόσχημα για ένα νέο κύμα διώξεων και μαζικών εκκαθαρίσεων στους κρατικούς μηχανισμούς. Ο Ερντογάν και ο κύκλος του κατρακύλησαν σε ακραίο αυταρχισμό, αφού δεν υπάρχει δύναμη να εξισορροπήσει τις υπερεξουσίες τους.<br /><br />Αν και η τουρκική οικονομία έχει αποκτήσει σημαντική παραγωγική βάση, η αντιπαράθεση με τη Δύση υπονόμευσε την τουρκική λίρα, με αποτέλεσμα η μεγάλη υποτίμησή της να προκαλεί υπερπληθωρισμό και σοβαρότατα προβλήματα στην πραγματική οικονομία. Η κλιμακούμενη φτωχοποίηση ειδικά των λαϊκών στρωμάτων, που στήριξαν την τελευταία 20ετία τον Ερντογάν, ροκανίζει την εκλογική επιρροή του.</div><div><br />Οι προεδρικές εκλογές 2023<br /><br />Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, η ήττα Ερντογάν το 2023 συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες. Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν ο Ερντογάν θα αφήσει τα πράγματα να εξελιχθούν κατά τρόπο ομαλό, ή θα μεθοδεύσει κάποιου είδους εκτροπή με σκοπό να παραμείνει στην εξουσία; Αυτή τη στιγμή, κατηγορηματική απάντηση δεν μπορεί να δοθεί. Η Δύση αναμένει με προσδοκίες τη στιγμή που ο Ερντογάν θα βρεθεί εκτός εξουσίας λόγω εκλογικής ήττας το 2023. Επειδή, όμως, και οι Αμερικανοί δεν είναι καθόλου σίγουροι ότι τα πράγματα θα εξελιχθούν ομαλά, κινούνται στο παρασκήνιο για να το εξασφαλίσουν κατά το δυνατόν.<br /><br />Η ειδοποιός διαφορά είναι ότι ο Ερντογάν έχει πάψει προ πολλού να είναι ένας πολιτικός ηγέτης που βρίσκεται στην εξουσία, γνωρίζοντας ότι θα κριθεί στις επόμενες εκλογές και μπορεί τότε να υποχρεωθεί να την εγκαταλείψει. Έχοντας ουσιαστικά αυτοαναγορευθεί “σουλτάνος”, έχει πολιτικο-ψυχολογικά ταυτισθεί με την εξουσία. Του είναι αδιανόητο, ή τουλάχιστον πάρα πολύ δύσκολο, να φανταστεί τον εαυτό του παροπλισμένο, έναν κοινό θνητό.<br /><br />Πέρα από αυτό, όμως, φοβάται δικαιολογημένα ότι θα διωχθεί δικαστικά και για σκάνδαλα διαφθοράς και για παράνομες πράξεις που έλαβαν χώρα την εποχή της παντοδυναμίας του. Υπενθυμίζω ότι έχει εμμέσως πλην σαφώς κατηγορηθεί ακόμα κι από τον Νταβούτογλου για αιματηρές προβοκάτσιες. Η πόλωση που υπάρχει στην Τουρκία υπερβαίνει ποιοτικά ακόμα και την ακραία πολιτική πόλωση σε δυτικές χώρες. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για καθεστωτικού χαρακτήρα πόλωση, η οποία δεν περιορίζεται στο επίπεδο του πολιτικού συστήματος, αλλά επεκτείνεται και στην κοινωνία.</div><div><br />Οι επιλογές Ερντογάν<br /><br />Το ακραία πολωτικό κλίμα δυσκολεύει πολύ την ομαλή αλλαγή κυβέρνησης. Όπως προαναφέραμε, βλέποντας ο Ερντογάν ότι οι πιθανότητες να χάσει τις εκλογές του 2023 αυξάνονται, έρχεται αντιμέτωπος με δύσκολες επιλογές:Πρώτον, να επιχειρήσει κάποιου είδους εκτροπή με σκοπό να παραμείνει στην εξουσία.<br />Δεύτερον, να διαπραγματευθεί ασυλία για τον ίδιο και το περιβάλλον του όταν θα βρεθεί εκτός εξουσίας.<br />Τρίτον, να εγκαταλείψει την Τουρκία, επιλέγοντας έναν φιλικό σ’ αυτόν τόπο εξορίας. Είναι αξιοσημείωτο, πάντως, πως ήδη η αντιπολίτευση τον κατηγορεί ότι η οικογένειά του βγάζει πολύ μεγάλα ποσά στο εξωτερικό.<br /><br />Ας εξετάσουμε πρώτα την επιλογή της ασυλίας. Από τη φύση της, μία τέτοια διαπραγμάτευση είναι δύσκολη και το βαθύ ρήγμα στην Τουρκία την καθιστά πολύ δυσκολότερη. Ο Ερντογάν έχει λόγους να μην εμπιστεύεται την αντιπολίτευση, όπως κι αυτή δεν εμπιστεύεται αυτόν. Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, η Ουάσινγκτον επιδιώκει να παίξει τον ρόλο του μεσεγγυητή, προσδοκώντας ότι η ομαλή διεξαγωγή των προεδρικών εκλογών του 2023 και η πιθανολογούμενη ήττα του Ερντογάν θα οδηγήσουν σε ομαλή αλλαγή φρουράς.<br /><br />Οι Αμερικανοί εκτιμούν ότι όταν ο Ερντογάν βρεθεί εκτός εξουσίας, η Τουρκία θα επιστρέψει στο “δυτικό μαντρί”. Υποτιμούν το γεγονός ότι από το 2002 έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι. Στα 20 χρόνια που μεσολάβησαν στην Τουρκία έχει συντελεστεί όχι μόνο πολιτική, αλλά και κοινωνική μετάλλαξη. Οι κεμαλικοί δεν μπορούν να “ξανακλείσουν στο μπουκάλι” τη “βαθιά” νεοοθωμανική Τουρκία με το εγγενές ισλαμικό, εθνικιστικό κι αντιδυτικό πρόσημο, την οποία ο Ερντογάν έφερε στο προσκήνιο.<br /><br />Μία εκ των προτέρων συμφωνία με την αντιπολίτευση είναι εν μέρει αναγκαία και για την δεύτερη επιλογή, την εκδοχή της εξορίας. Μία άτυπη ασυλία θα διευκόλυνε αφενός η αλλαγή φρουράς να συντελεστεί ομαλά, αφετέρου ο Ερντογάν και η οικογένειά του να αποχωρήσουν χωρίς επεισόδια και να μην γίνουν στόχος διώξεων όταν θα βρίσκονται στην εξορία. Είναι, πάντως, παρακινδυνευμένο να προεξοφλήσουμε πως τελικώς θα προκύψει συμφωνία για ομαλή έξοδο του Ερντογάν από την εξουσία με αντάλλαγμα επίσημη ή άτυπη ασυλία.<br /><br /></div><div>Ποντάροντας στον εθνικισμό-επεκτατισμό<br /><br />Η τρίτη επιλογή του “σουλτάνου” είναι να καταφύγει σε κάποιον τυχοδιωκτισμό για να παραμείνει πρόεδρος. Ένας πρώτος προφανής τρόπος είναι να οργανώσει όση εκλογική νοθεία χρειάζεται για να βρεθεί μπροστά. Το γεγονός ότι ελέγχει σχεδόν απολύτως τους κρίσιμους κρατικούς μηχανισμούς καθιστά μία τέτοια επιχείρηση ευκολότερη. Προφανώς, η αντιπολίτευση θα καταγγείλει τη νοθεία, αλλά δεν θα έχει πρακτικό τρόπο να ανατρέψει το αποτέλεσμα που θα έχει προκύψει.<br /><br />Εκτός της νοθείας, ένας δεύτερος τρόπος είναι –στις παραμονές των εκλογών– ο Ερντογάν να μεθοδεύσει μία εξωτερική περιπέτεια για να συσπειρώσει γύρω του τους ψηφοφόρους, πουλώντας τους μία “εθνική νίκη”. Η συνταγή είναι αποτελεσματική. Ο εθνικισμός-επεκτατισμός αναδύεται όχι μόνο από το τουρκικό κράτος, αλλά και από την ίδια την τουρκική κοινωνία, επειδή είναι στο “γονίδιο” της, ως αποτέλεσμα του τρόπου που συγκροτήθηκε ιστορικά.<br /><br />Οι Οθωμανοί ήταν φυλές που είχαν ως “τρόπο παραγωγής” την κατάκτηση. Γι’ αυτό κι όταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία έπαψε να επεκτείνεται και να κατακτά νέα εδάφη περιήλθε σε παρακμή. Όπως και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, έτσι και στην Τουρκική Δημοκρατία, οι όποιοι εκσυγχρονισμοί επιβλήθηκαν αυταρχικά άνωθεν. Στην πραγματικότητα, η Τουρκία δεν βίωσε ποτέ μια δημοκρατική επανάσταση.</div><div><br />“Εθνική νίκη” με θερμό επεισόδιο<br /><br />Ο οθωμανικός δεσποτισμός επιβίωσε μεταλλαγμένος. Η κοινωνία των πολιτών είναι υποτυπώδης. Η κοινωνία παραμένει υποταγμένη σ’ ένα κράτος που δεν είναι δημιούργημά της, ούτε προέρχεται από αυτή. Γι’ αυτό και ο εθνικισμός-επεκτατισμός ήταν και παραμένει όχι μόνο κρατική, αλλά και εθνική ιδεολογία, κατά τρόπο που λειτουργεί και ως κύριος συνεκτικός ιστός της τουρκικής κοινωνίας.<br /><br />Με δεδομένο το ακραία εθνικιστικό αυτό υπόστρωμα, ένας στρατιωτικός τυχοδιωκτισμός ή μία κίνηση που θα μεγαλώσει εδαφικά την Τουρκία είναι πιθανή. Η ευκολότερη λύση, την οποία θα υποχρεωθούν να υποστηρίξουν και οι κεμαλικοί, είναι η προσάρτηση της κατεχόμενης Κύπρου. Πρόκειται για κίνηση που δεν ενέχει κανένα ρίσκο. Προφανώς, ο Ερντογάν θα αντιμετωπίσει σοβαρές διπλωματικές αντιδράσεις, αλλά μέχρι εκεί. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι ήδη κάνει βήματα προς αυτή την κατεύθυνση.<br /><br />Το άλλο ενδεχόμενο είναι να προκαλέσει ένα θερμό επεισόδιο με την Ελλάδα σε χώρο και χρόνο που θα εκτιμά ότι θα του εξασφαλίσει μία εύκολη νίκη. Ένα θερμό επεισόδιο έχει πάντα τον κίνδυνο να προκαλέσει γενικευμένη σύρραξη, αλλά στην Άγκυρα έχουν πεισθεί ότι η Αθήνα θα κάνει ό,τι πρέπει για να το αποφύγει. Γι’ αυτό και οι πιθανότητες να οδηγηθούμε προς αυτή την κατεύθυνση δεν είναι καθόλου λίγες.<br /><br />Οι πρόσφατες πρωτοφανείς δηλώσεις Ερντογάν, μάλιστα, είναι σαφής ένδειξη ότι σκοπεύει να ανεβάσει ψηλά τη θερμοκρασία στο ελληνοτουρκικό μέτωπο και να προβεί σε συστηματικές προκλήσεις, οι οποίες αφενός θα δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις να καταλήξουν σε ένα θερμό επεισόδιο, αφετέρου να έχουν εξοικειώσει τη διεθνή κοινότητα με αυτό το ενδεχόμενο.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι επιλογές Ερντογάν εν όψει εκλογών: Ασυλία, εξορία, νοθεία ή θερμό επεισόδιο.

Λυγερός Σταύρος Σε ένα περίπου χρόνο από σήμερα, ο Ερντογάν θα δώσει την πιο κρίσιμη μάχη της ταραχώδους πολιτικής σταδιοδρομίας του. Στις π...

Διαβάστε την συνέχεια

«Βάστα Τούρκο να γιομίσω και οι πωλητές ψευδαισθήσεων».

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/05/mitsotakis_usa_22-05-16_0035__DPC0509-scaled.jpg"><img height="427" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/05/mitsotakis_usa_22-05-16_0035__DPC0509-696x464.jpg" width="722" /></a><br /><br /><div>Του <b>Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ</b></div><div>Γίνεται πλέον αντιληπτό αυτό για το οποίο επιμέναμε από την πρώτη στιγμή, σε πείσμα όλων εκείνων που θεωρούν ότι το αισιόδοξο αφήγημα μπορεί να στήνεται αυθαίρετα και κυρίως ανέξοδα στο μυαλό των ανθρώπων, ανεξάρτητα από τους χειρισμούς και τις επιλογές της πολιτικής ηγεσίας, η οποία σε κάθε περίπτωση εντέλλεται να το υπηρετεί με συνέπεια και αποφασιστικότητα. Τι μας έλεγαν λοιπόν οι παπαγάλοι της πολιτικής και οι καιροσκόποι της υποτιθέμενα «νηφάλιας και συνετής» στρατηγικής σκέψης…<br /><br />Μας έλεγαν – και επέμεναν ως προς αυτό – ότι ο πρωθυπουργός της χώρας, είχε την μοναδική ευκαιρία κατά την διάρκεια της επίσκεψής του στην Ουάσιγκτον, να θέσει ενώπιον της Αμερικανικής πολιτικής ηγεσίας και των Αμερικανών νομοθετών, όλο το φάσμα των προβλημάτων τα οποία αντιμετωπίζει η χώρα μας εξ αιτίας των ανορθόδοξων και επιθετικών πρακτικών του «κακού γείτονα», προκειμένου να αποσπάσει έτσι την συμπάθεια, την εύνοια, την κατανόηση και την αμέριστη υποστήριξή τους. Και όταν το έκανε, έστω και με κουτσουρεμένο και ημιτελή τρόπο, αφού κρίσιμα προβλήματα ζωτικής σημασίας έμειναν έξω από την πρωθυπουργική αφηγηματική ατζέντα, όλοι αυτοί οι κύριοι πανηγύρισαν ξέφρενα, μιλώντας για απροσδόκητη “επιτυχία” του πρωθυπουργικού ταξιδιού. Ποια είναι όμως η αλήθεια…<br /><br />Η αλήθεια είναι ότι αυτή η ευκαιρία μπορεί να ήταν όντως «μοναδική» για να αφηγηθούμε προβλήματα και να αποσπάσουμε χειροκρότημα “παίζοντας” με τις εντυπώσεις, αλλά ο συγκεκριμένος χειρισμός, ΔΕΝ ήταν αυτό που χρειαζόταν αυτήν την στιγμή η πατρίδα μας, πράγμα που ψευδώς ισχυρίστηκαν οι θιασώτες του εξευμενισμού και του παρασιτικού προστατευτισμού, οι οποίοι κατέφυγαν σε αυτό το ευφυολόγημα προκειμένου να προωθήσουν από το παράθυρο και με εύσχημο τρόπο, την ιδέα μιας φλύαρης αλλά ουσιαστικά άφωνης και συμβιβασμένης Ελλάδας.<br /><br />Αντιθέτως… Ο συγκεκριμένος χειρισμός ήταν το «κάψιμο» και της τελευταίας ευκαιρίας που είχε η πολιτική ηγεσία του τόπου και την οποία όφειλε να αξιοποιήσει, όχι για να αναλωθεί αφηγούμενη πασίγνωστα πράγματα στην πολιτική και στρατιωτική ηγεσία των ΗΠΑ, αλλά για να αποπνεύσει αποφασιστικότητα και δυναμισμό, έχοντας προετοιμαστεί…Α. Για μια ουσιαστική και εύστοχη δημόσια εμφάνιση στο επίπεδο των δηλώσεων, προκειμένου να στείλει τα σωστά μηνύματα στους σωστούς αποδέκτες και παράλληλα με αυτό…</div><div><br />Β. Για μια σοβαρή και με διάχυτη την αυτοπεποίθηση διαπραγμάτευση ουσίας, ώστε να αποσπάσει κρίσιμες, σαφείς και με ξεχωριστή στρατηγική σημασία δεσμεύσεις, η τήρηση των οποίων θα καθόριζε τελικά και την συνολική στάση της χώρας μας, στα περιβάλλοντα των Ευρωατλαντικών θεσμών, στις γεωπολιτικές διεργασίες που συντελούνται στην Βαλκανική και εν τέλει στην ίδια την ΝΑ πτέρυγα του ΝΑΤΟ.<br /><br />Και ο Έλληνας πρωθυπουργός είχε την υποχρέωση να κινηθεί σε αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση, όχι μονάχα γιατί όφειλε να έχει επίγνωση του γεγονότος ότι τα πράγματα έχουν ήδη οδηγηθεί σε σημείο οριακό. Αλλά κυρίως διότι…Οι πολιτικές της παρατεταμένης υποτίμησης των εξοπλιστικών αναγκών…<br />Η σημαντική υστέρηση στην αναγκαία επικαιροποίηση της αμυντικής υποδομής έτσι ώστε να εναρμονίζεται πλήρως με την νέα γενιά κινδύνων και απειλών που έχουν ανακύψει. Και φυσικά… <br />Οι ολέθριες επιλογές δεκαετιών που αποδιοργάνωσαν πλήρως αντί να αναβαθμίσουν επαρκώς την αναιμική αμυντική βιομηχανία της χώρας…<br /><br />Συνιστούν μια κρίσιμη ενότητα παραμέτρων που καθιστά κατεπείγουσα την διασφάλιση σοβαρού και λειτουργικού στρατηγικού υποκατάστατου με έντονα και αδιαμφισβήτητα τα αποτρεπτικά του χαρακτηριστικά.<br /><br />Αυτή η ευκαιρία χάθηκε. Η στρατηγική διαχείρισης της μιζέριας έκανε και πάλι το θαύμα της. Και όταν η Τουρκική ηγεσία έσπευσε να σηκώσει το γάντι αξιοποιώντας την χρυσή ευκαιρία που της προέκυψε προκειμένου να διευρύνει έτι περαιτέρω τις απαιτήσεις της και να κλιμακώσει την επιθετική και αποσταθεροποιητική της ρητορική, οι καλοί μας «σύμμαχοι» αντί να προσφέρουν στήριξη στην καθ’ όλα πρόθυμη και δεδομένη Ελλάδα, την κέρασαν σιωπή και ισαποστακισμό, προτρέποντάς την να πάει με τον κηδεμόνα της και να τα βρει κατεπειγόντως με την Τουρκία.<br /><br />Η συγκεκριμένη εξέλιξη ήταν προδιαγεγραμμένη. Το μόνο που αιφνιδίασε όλους εμάς που την περιμέναμε, ήταν ο ρυθμός των γεγονότων που μεσολάβησαν και συνακόλουθα η ταχύτητα με την οποία κατέρρευσε αυτό το εθνικά κακόγουστο και επιζήμιο παραμύθι.<br /><br />Αν σε όλα τα παραπάνω κουμπώσουμε την αδύνατη γενικώς στήριξη των Εθνικών θέσεων στα διεθνή φόρα και ιδιαίτερα στον ΟΗΕ, όπου ο τουρκικός παραλογισμός έχει ουσιαστικά αφεθεί να «δουλεύει ανενόχλητος, καθώς και τις ανησυχητικές αξιολογήσεις που έρχονται στο φως της δημοσιότητας και αφορούν στην αποτελεσματικότητα των νέων πολεμικών εργαλείων και ιδιαίτερα των UAV που έχει εντάξει στο οπλοστάσιό της η Τουρκία, φαίνεται ότι υπάρχει ένας πολύ κακός συνδυασμός που σχετίζεται ευθέως τόσο με την βούληση και την αποφασιστικότητα της πολιτικής ηγεσίας, όσο και με τις μη δημοσιοποιημένες δεσμεύσεις που πιθανότατα έχουν αναληφθεί πίσω από κλειστές πόρτες και είναι φανερό ότι οι πολίτες έχουν κάθε λόγο να ανησυχούν.<br /><br />Η επικίνδυνη κλιμάκωση θα πρέπει να θεωρείται αναμενόμενη. Ο Ερντογάν με την στάση του, την έχει ουσιαστικά προαναγγείλει – ήδη την υλοποιεί – και τα πάντα συνηγορούν ότι η προαναγγελία αυτής της κλιμάκωσης, δεν ήταν μια τυχαία εξέλιξη. Όσοι θεωρούν ότι η Τουρκία θα δώσει την απαραίτητη πίστωση χρόνου στην χώρα μας προκειμένου να διασφαλίσει την εξοπλιστική της επάρκεια στην λογική του «βάστα Τούρκο να γιομίσω», καλό θα είναι να αλλάξουν πλευρό.<br /><br />Η Ελληνική κοινωνία δεν πρέπει να παραδοθεί στον εφησυχασμό που συντηρεί η κατευναστική φλυαρία, ούτε στις ψευδαισθήσεις που χτίζονται γύρω από το αφήγημα για τα F-35. Οφείλει να απαιτήσει ουσιαστική στροφή στην συνολική στάση της χώρας, πριν τα πράγματα οδηγηθούν σε σημείο που δεν θα υπάρχει επιστροφή.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Βάστα Τούρκο να γιομίσω και οι πωλητές ψευδαισθήσεων».

Του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ Γίνεται πλέον αντιληπτό αυτό για το οποίο επιμέναμε από την πρώτη στιγμή, σε πείσμα όλων εκείνων που θεωρούν ότι το αισ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Η εθνική των τουρκολάγνων σχολή και τα «εγκλήματα» της… Τριπολιτσάς».

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/ellinotourkika-1.png"><img height="378" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/01/ellinotourkika-1-696x411.png" width="746" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ομολογώ ότι το φοβόμουν, αλλά δεν περίμενα να εκδηλωθεί τόσο γρήγορα σαν μήνυμα εθνικού επαναπροσδιορισμού κομμένου και ραμμένου στα μέτρα των ΕΛΙΑΜΕΠ πιστών συμβούλων, φίλων και παρατρεχάμενων της εξουσίας, οι οποίοι ξεσπάθωσαν για τα καλά μετά το ταξίδι του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ.</span></h3>Γράφει η <b>Κρινιώ Καλογερίδου</b><br />Ξεσπάθωσαν και, με αφορμή την ομιλία του στη Βουλή των Αντιπροσώπων του Κογκρέσου, άφησαν να ξεχειλίσουν οι χοληφόρες απόψεις τους στα ΜΜΕ και τα ΜΚΔ αποδεικνύοντας αποκαλυπτικά το ποιοι κρύβονται πίσω απ’ τη πολιτική του ”ψυχρού ρεαλισμού” ο οποίος έχει προσαρμόσει στα ξένα συμφέροντα την Εξωτερική πολιτική μας.<br /><br /> Ποιοι κρύβονται πίσω από την πολιτική χωρίς συναισθήματα, η οποία — στην προσπάθειά της να μας απαλλάξει απ’ το χρόνιο σύνδρομο της Ψωροκώσταινας — έφτασε ήδη στο άλλο άκρο. Στην ταύτιση των διακοσίων χρόνων της εθνικής παλιγγενεσίας μας με τα χρόνια της εθνικής ύπαρξής μας.<br /><br /> Και όλα αυτά προς χάριν της σύγκλισης ελληνικών και δυτικών συμφερόντων! Γιατί η προσπάθεια απαλλαγής μας απ’ τον αυτοπροσδιορισμό με βάση τη συμπεριφορά του Τούρκου, δεν μας οδήγησε στον αυτοπροσδιορισμό με βάση τα ”θέλω” του Έλληνα, αλλά τα ”θέλω” του ”δυτικού ανθρώπου” (άλλοτε Γερμανού κι άλλοτε Αμερικανού), τον οποίο κατέστησε η καθεστηκυία πολιτική τάξη θεματοφύλακα του εθνικού βίου της χώρας μας.<br /><br /> Με τη λογική αυτή θυσιάστηκαν τα… ”κλισέ” της εθνικής μας παράδοσης και των πατρογονικών αξιών μας (όπως τα αποκαλούν οι ευρωλάγνοι) στα δυτικά νεοαποικιακά πρότυπα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι προτιμητέα τα ευρωασιατικά.<br /><br /> Με τη λογική αυτή μετατράπηκε η άλλοτε πλουσιόδωρη δημοκρατία μας σε ”μεταδημοκρατία” με κόμματα και κυβερνήσεις που χειραγωγούν τους πολίτες. Σε δημοκρατία κομμένη και ραμμένη στα όρια της πολιτικής των δύο μέτρων και δύο σταθμών των ”Μεγάλων” της Δύσης.<br /><br /> Είχε προηγηθεί ήδη απ’ τη δεκαετία του ’90 η υπερ-νεωτερικότητα της παγκοσμιοποίησης, του κοσμοπολιτισμού, της πολυπολιτισμικότητας και της δυτικής κουλτούρας. Έτσι άνοιξε ο δρόμος για τις ”προκλήσεις” του 21ου αιώνα στον εθνικό βίο μας.<br /><br /> ”Προκλήσεις” που τσουβαλιάζουν και ρίχνουν στην πυρά τα σύμβολα των συνεκτικών δεσμών των Ελλήνων: πετραχήλια, σταυρούς, φουστανέλλες, παρελάσεις και εθνικές σχολικές γιορτές. ”Προκλήσεις” που, σε κάθε ευκαιρία ρήξης και ”αναστοχασμού”, γυρίζουν την πλάτη στα κλέη των αρχαίων προγόνων μας χαρακτηρίζοντας ”αρρωστημένη προγονοπληξία” και ”ιδεολογικές εμμονές” την προσπάθειά μας να μη χάσουμε την επαφή με το ιστορικό παρελθόν μας.<br /><br /> ”Προκλήσεις” που, αντί να ενώνουν, χωρίζουν τους Έλληνες με το να χαρακτηρίζουν ”εθνική αυτογνωσία” την τουρκική εκδοχή ότι η Γενοκτονία των Ποντίων απ’ τους Τούρκους (1919-’22) δεν διαφέρει από τα ”εγκλήματα στην Τριπολιτσά” των επαναστατημένων Ελλήνων.<br /><br /> Απάντηση στις θέσεις του Θάνου Τζήμερου περί ”σφαλμάτων και αγριοτήτων στην Ελληνική Επανάσταση” έδωσε ο Αντώνης Σαμαράς λέγοντας ότι μόνο όσοι τιμούν το παρελθόν είναι ικανοί να κερδίσουν το μέλλον. Ήταν όμως ήδη αργά, γιατί πρόλαβαν οι Τούρκοι να τις κάνουν σημαία (βλ. ανακοίνωση τουρκικού ΥΠΕΞ για ”ελληνικά εγκλήματα στην Τριπολιτσά το 1821”).<br /><br /> Κι αυτό, για να αμαυρώσουν την 103η Επέτειο Μνήμης των αιμοσταγών προγόνων τους, οι οποίοι ”έριξαν στον πάτο της θάλασσας τους Έλληνες του Πόντου”), καθ’ ομολογίαν Ντεβλέτ Μπαχτσελί, ηγέτη του ακροδεξιού ΜΗΡ (Ιούνιος 2018), που συνεργάζεται με το κυβερνών AKP του Ταγίπ Ερντογάν στην Τουρκία.<br /><br /> Τώρα θα με ρωτήσετε, με το δίκιο σας:<br /><br /> – Ποιος ”ήρξατο χειρών αδίκων” για τον ανιστόρητο συγκριτισμό μεταξύ της Γενοκτονίας 353.000 Ποντίων (της δεύτερης μεγαλύτερης του 20ου αιώνα μετά από εκείνην των Αρμενίων) και του αιματηρού ξεσπάσματος των υπόδουλων στους Τούρκους Ελλήνων που ζητούσαν να εκδικηθούν για τα πάθη 400+ χρόνων Τουρκοκρατίας ;<br /><br /> Έχετε δίκιο, ότι κι αν πείτε. Κυλάει στο αίμα μας, προφανώς, το μικρόβιο της αυτοκαταστροφής. Αλλιώς δεν εξηγείται το αυτομαστίγωμα που εκδηλώνουμε σε τακτά χρονικά διαστήματα με δηλώσεις που δίνουν χέρι βοήθειας στον Τούρκο και δοκιμάζουν την εθνική συνοχή μας.<br /><br /> Στις τάσεις αυτοκαταστροφής εντάσσονται και οι απόπειρες διχασμού των Ελλήνων σε ”σταλινοαριστερούς” (κοινώς…”πουτινόφιλους” ή ”ρωσόφιλους”) και ”ψεκασμένους δεξιούς” (Έλληνες της ”ιδιοτελούς προγονολατρείας”). Απόπειρες που ΔΕΝ πιάνουν, ευτυχώς, γιατί έρχονται κόντρα με το εθνικό DNA μας.<br /><br /> Και το εθνικό DNA μας δεν κάνει διαχωρισμούς. Αναγνωρίζει τη προσφορά των Ελλήνων όλων των εποχών που τίμησαν με τα λόγια και τις πράξεις τους τα οράματα της πατρίδας. Αναγνωρίζει και τιμά εξ ίσου τους Έλληνες οι οποίοι αναδείχθηκαν ως εθνικά, ιστορικά και θρησκευτικά ορόσημα αναφοράς των προγονικών καταβολών μας, με τους Έλληνες του Νεοελληνικού Διαφωτισμού που στήριξαν τον Αγώνα για την Εθνική Ανεξαρτησία μας και μεταλαμπάδευσαν τον Ευρωπαϊκό Διαφωτισμό στην Ελλάδα.<br /><br /> Αυτοί οι τελευταίοι, βέβαια, δεν έχουν καμιά σχέση με τους δυτικόδουλους Έλληνες της εποχής μας οι οποίοι κήρυξαν ολοκληρωτική αποστασία από τον ορθόδοξο πολιτισμό και μετέτρεψαν την Ελλάδα σε παζάρι εκποίησης των πάντων, από ιστορικά ονόματα (βλ. ”Μακεδονία”, 2018) μέχρι εδάφη (Ίμια”, 1996).<br /><br /> Μετέτρεψαν τους Έλληνες σε ”ανθρώπους που πάσχουν βαριά από ξενομανία και ξενοδουλεία, έτσι που να μην έχουν επάνω τους τίποτα ελληνικό πέρα απ’ το σώμα και το πνεύμα τους”, όπως έλεγε ο Φώτης Κόντογλου για την εποχή του, η οποία είχε κοινά σημάδια αλλοίωσης της εθνικής ταυτότητας με τη δική μας. Την εποχή των ”εθνικά παραμορφωμένων Ελλήνων”.<br /><br /> Των εραστών της παγκοσμιοποιημένης Δύσης, δηλαδή, που δηλώνουν ”μινιμαλιστές” και χαρακτηρίζουν ”μαξιμαλιστές” και ”ψεκασμένους” μεγαλοϊδεάτες τους Έλληνες οι οποίοι διεκδικούν τα πλήρη κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στο Αιγαίο [επέκταση των ΕΧΥ στα 12 νμ, με σφραγίδα ΟΗΕ (βλ. Σύμβαση για το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας (ΟΗΕ, UNCLOS), Montego Bay-1982)].<br /><br /> ”Τοῦ δὲ πολέμου οἱ καιροὶ οὐ μενετοί”, όμως, και οι ευκαιρίες έρχονται και παρέρχονται. Δεν περιμένουν, όπως λέει ο Θουκυδίδης (”Περικλέους Ἐπιτάφιος Λόγος”). Κι αυτό ας το έχουν υπόψη τους οι ”μινιμαλιστές” και οι… ”μαξιμαλιστές” Έλληνες.<br /><br /> Όπερ σημαίνει ότι δεν πρέπει να αφήνουμε τις εθνικές ευκαιρίες αναξιοποίητες, αλλά σε κάθε περίπτωση να διατρανώσουμε ενωμένοι τα δίκαια του Ελληνισμού και την αποφασιστικότητά μας να μην επιτρέψουμε να σκιάσει το δίκαιο της πυγμής της Τουρκίας τα ιστορικά δίκαια των κοιτίδων του Ελληνισμού.<br /><br /> Η ειρήνη στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο δεν μακροημερεύει με μονόπλευρες (κατευναστικές) πολιτικές υποχώρησης της Ελλάδας και της Κύπρου προ των εκφοβιστικών απειλών της Τουρκίας, αλλά με σεβασμό της εθνικής κυριαρχίας τους και των Συνθηκών, Συμβάσεων και Αρχών του Διεθνούς Δικαίου.<br /><br /> Με δεδομένα αυτά και κρατώντας ζωντανή στην μνήμη μας την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, δεν πρέπει να επιτρέψουμε να περάσει η εκκολαπτόμενη από ξένα κέντρα (με στήριξη των ημεδαπών ”προθύμων” της πολιτικής μας σκηνής) η ”συνεκμετάλλευση” του Αιγαίου (που ισοδυναμεί με διχοτόμηση).<br /><br /> Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να περάσει η διχοτόμηση της Κύπρου (την οποία προτείνουν οι Τούρκοι), αλλά και η ”δημοκρατία” των δύο μέτρων και δύο σταθμών την οποία εφηύραν οι Δυτικοί και διαχωρίζει το Ουκρανικό απ’ το Κυπριακό με κριτήριο την ταυτότητα του εισβολέα και τους βομβαρδισμούς σε καλούς (ΝΑΤΟϊκούς) και κακούς (ρωσικούς) ανάλογα με το ποιος εισβάλλει και ποιος βομβαρδίζει.<br /><br /> Κάτι που αντιβαίνει στο Δίκαιο, γιατί αφήνει στο απυρόβλητο την τρις εισβολέα Τουρκία (Κύπρος-Συρία-Ιράκ). Την Τουρκία που (κρυμμένη πίσω από προβιά λύκου) εκτρέφει τον μεγαλοϊδεατικό αναθεωρητισμό της με πρόσωπο ”ειρηνοποιού” ο οποίος επιβουλεύεται ανενόχλητος τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας και Κύπρου…<div><br /><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Η εθνική των τουρκολάγνων σχολή και τα «εγκλήματα» της… Τριπολιτσάς».

Ομολογώ ότι το φοβόμουν, αλλά δεν περίμενα να εκδηλωθεί τόσο γρήγορα σαν μήνυμα εθνικού επαναπροσδιορισμού κομμένου και ραμμένου στα μέτρα τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν: “Οι… μητέρες ΝΑΤΟ, Ευρώπης & Ισραήλ”, το Βέτο, το παζάρι.

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/10/erdogan_slpress.jpg" /><br /><br />Το ιστορικό του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε σχέση με τη συμμαχία του ΝΑΤΟ υποδηλώνει ότι συχνά εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία για να εκβιάσει και να απειλήσει. Στο τέλος όμως πιεζόμενος πάντα υποχωρούσε. Τώρα πάλι ο Ερντογάν προσπαθεί να εκμεταλλευτεί το αίτημα ένταξης Σουηδίας και Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ, αλλά πλέον ο Ερντογάν δρα ανεξέλεγκτα καθώς δεν έχει αντίπαλο στο εσωτερικό της Τουρκίας τον στρατό. <br /><br />Υπενθυμίζεται ότι η Τουρκία είχε αντιδράσει, το 2009, στην επιστροφή της Γαλλίας στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ και επίσης κατά την εκλογή του Δανού Ράσμουσεν στη θέση του γενικού γραμματέα. Η Τουρκία τελικά συμφώνησε με αντάλλαγμα άνοιγμα κεφαλαίων διαπραγμάτευσης με την ΕΕ. Τότε ο στρατός είχε δηλώσει στον Ερντογάν πως δεν θα επέτρεπε παιχνίδια με το ΝΑΤΟ. Τώρα όμως, μετά το «πραξικόπημα» παρωδία του 2016 ο στρατός δεν έχει πολιτικό ρόλο.<br /><br />Κατά συνέπεια ο Ερντογάν μπορεί την σημερινή κρίση να την τραβήξει όσο εκτιμά ότι εξυπηρετούνται τα τουρκικά συμφέροντα. Εξάλλου ο Ερντογάν δεν έχει κανέναν να φοβάται και η ενημέρωση στην Τουρκία είναι πλέον πλήρως «φιλτραρισμένη» σύμφωνα με τις επιθυμίες του. Ο μόνος παράγοντας που δεν μπορεί να ελέγξει ο Τούρκος πρόεδρος στο εσωτερικό μέτωπο είναι η οικονομία, η οποία επιδεινώνεται ραγδαία, πλήττοντας τους μέσους Τούρκους που δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα εν μέσω ραγδαίας αύξησης των τιμών των τροφίμων και της ενέργειας, της αυξανόμενης ανεργίας και της φθίνουσας αξίας της τουρκικής λίρας.<br /><br />Η Δύση, ειδικά οι Αμερικανοί, μπορούν να ασκήσουν σοβαρή πίεση χρησιμοποιώντας την οικονομία ώστε να αναγκάσουν τον Ερντογάν να υποχωρήσει. Με αυτό δεδομένο το Βέτο Ερντογάν στο ΝΑΤΟ μάλλον δεν έχει τύχη. Ο Ερντογάν θέλει να πιέσει τις ΗΠΑ όχι απαραίτητα ια F-16V ή F-35 αλλά απλώς για να ξανακαθίσει στο τραπέζι με τον Μπάιντεν που μέχρι τώρα τον κρατά σε απόσταση. Από το 2019 και τη δίξωη της Halkbank στις ΗΠΑ η Τουρκία αγωνίζεται για επαναπροσέγγιση. Τώρα βρήκε ή θεωρεί πως βρήκε την ευκαιρία. Ωστόσο ο Ερντογάν και λόγο της ισλαμιστικής του ιδεολογίας έχει ένα αντί-ΝΑΤΟϊκό και αντί-δυτικό υπόβαθρο στην Τουρκία.<br /><br />Ωστόσο η πολιτική κατευνασμού της Δύσης απέναντί του τον ενθαρρύνει.<br />Το τι ακριβώς πιστεύει ο Ερντογάν για την Δύση αποκαλύφθηκε από αμερικανική έρευνα σχετικά με την ιρανική Δύναμη Quds. «Όταν έχω την ευκαιρία, ξέρω τι να κάνω με το ΝΑΤΟ, την Ευρώπη και το Ισραήλ. Θα τσακώσω τις μητέρες τους. Το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ είναι τόσο τρομοκράτες όσο το Ισραήλ», αποκαλύφθηκε ότι έλεγε ο Ερντογάν.<br /><br /><div>Μπροστά στην πίεση, ο Ερντογάν πιθανότατα θα κάνει ένα βήμα πίσω για την ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας. Θα περιμένει όμως την επόμενη ευκαιρία για να κάνει άλλη μια κίνηση κατά του ΝΑΤΟ. Η συμμαχία πληρώνει το τίμημα για τον κατευνασμό του Ερντογάν, ειδικά στον απόηχο του ψευδούς πραξικοπήματος του 2016 που ο Ερντογάν ενορχήστρωσε για να ξεκινήσει μια μαζική εκκαθάριση αξιωματικών.<br /><br />Πριν λίγες ημέρες ο Ερντογάν αποκάλυψε τα σχέδιά του για νέα στρατιωτικής επιχείρησης στη Συρία, λέγοντας ότι μόλις ο στρατός, οι μυστικές υπηρεσίες και η αστυνομία ολοκληρώσουν τις προετοιμασίες τους, η Τουρκία θα αρχίσει να επεκτείνει αυτό που αποκάλεσε μια ασφαλή ζώνη περίπου 30 χιλιόμετρα βαθιά στο συριακό έδαφος. από τα τουρκικά σύνορα. Ίσως η κλιμάκωση της αντιδυτικής ρητορικής του και η απειλή βέτο για τους νέους υποψηφίους για τη συμμαχία του ΝΑΤΟ σε κάποιο βαθμό έχει να κάνει με τη σχεδιαζόμενη κίνηση της Τουρκίας να ξεκινήσει μια νέα στρατιωτική εισβολή. Ελπίζει και πάλι στην σιωπή της Δύσης;</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ερντογάν: “Οι… μητέρες ΝΑΤΟ, Ευρώπης & Ισραήλ”, το Βέτο, το παζάρι.

Το ιστορικό του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε σχέση με τη συμμαχία του ΝΑΤΟ υποδηλώνει ότι συχνά εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία για να εκβιάσει και ...

Διαβάστε την συνέχεια

Απειλεί ανοικτά τη Τουρκία: “Αποστρατιωτικοποίηση των νησιών ή… “

<img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/05/Greece_Turkey_Aegean-790x400.jpg" width="738" /><br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου απάντησε σε ερωτήσεις δημοσιογράφων στο αεροπλάνο μετά την επίσκεψή του στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη. Υπουργός Τσαβούσογλου, «Θα γίνει νέα επιχείρηση στη Συρία;» Απάντησε ξεκάθαρα στο ερώτημα και είπε «Η απειλή για την Τουρκία αυξάνεται, θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί». Αντιδρώντας στον οπλισμό των νησιών από την Ελλάδα, ο Τσαβούσογλου είπε: “Δεν μπλοφάρουμε. Εάν η Αθήνα δεν συμμορφωθεί, θα πάμε τα πράγματα μπροστά”, είπε, σύμφωνα με την Χουριέτ.<br /><br />Απαιτώντας την αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών ο Τσαβούσογλου είπε: “Δεν μπλοφάρουμε. Εάν η Αθήνα δεν συμμορφωθεί, θα πάμε τα πράγματα μπροστά”. Ο υπουργός Τσαβούσογλου έκανε τις εξής παρατηρήσεις σχετικά με τις δηλώσεις και τις κινήσεις της Ελλάδας τις τελευταίες ημέρες:<br /><br />«Έχουμε πει ανοιχτά στις ΗΠΑ: Οι ΗΠΑ έχουν μια πολιτική ισορροπίας τόσο στην Κύπρο όσο και στην Τουρκία – Ελλάδα και τα νησιά του Αιγαίου… Βλέπουμε μια απόκλιση από αυτή την ισορροπία, το είπαμε στον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Blinken, κάναμε Η προειδοποίηση. ΗΠΑ” Αν και ο κόσμος είπε ότι οι βάσεις σε μια χώρα μέλος του ΝΑΤΟ δεν αποτελούν απειλή για μια άλλη χώρα του ΝΑΤΟ, αυτή η αύξηση δεν διέφυγε της προσοχής μας, φυσικά.<br /><br />Από την άλλη, είναι αντίθετο με το διεθνές δίκαιο να ακυρώνειι η Ελλάδα το καθεστώς των νησιών που της δόθηκε υπό όρους στο πλαίσιο των ειρηνευτικών συμφωνιών της Λωζάνης του 1923 και του Παρισιού του 1947. Όποιον λόγο και να επικαλείται η Ελλάδα δεν ισχύει. Ποιοι είναι οι όροι; Δεν θα στρατιωτικοποιήσει αυτά τα νησιά. Η Ελλάδα την έχει οπλίσει από το 1960 και είπαμε ότι αν δεν τα παρατήσει θα ξεκινήσει η συζήτηση για την κυριαρχία, είναι σαφέστατο και ξεκάθαρο…<br /><br />Είμαστε εξαιρετικά σοβαροί, δεν μπλοφάρουμε γιατί τους παραχωρούνται υπό όρους νησιά. Αν η Ελλάδα που το διεθνές δίκαιο σε κάθε ευκαιρία δεν συμμορφωθεί με αυτό, θα το πάμε παρακάτω. Η Τουρκία ακολουθεί επεκτατική πολιτική, δεν πρέπει λαμβάνει τα λόγια μας μη σοβαρά σαν να έχει το βλέμμα της στα εδάφη μας, αυτό είναι παραβίαση της συμφωνίας, στην πραγματικότητα, τα βήματα που κάνει η Ελλάδα έχουν στόχο να απειλήσουν την Τουρκία. Δεν μπορούμε να πούμε ότι δεν πειράζει, δεν μπορούμε να πούμε ότι όσο και να βάλει, θα σας ακολουθήσουμε όσο δεν σταματήσετε την παράβαση».<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Απειλεί ανοικτά τη Τουρκία: “Αποστρατιωτικοποίηση των νησιών ή… “

Ο υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου απάντησε σε ερωτήσεις δημοσιογράφων στο αεροπλάνο μετά την επίσκεψή του στο Ισραήλ και την Παλαισ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ι. Μάζης: Καταρρίψτε Τουρκικό Drone. Ποιο το μήνυμα Ερντογάν στην Αλεξανδρούπολη.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="388" src="https://www.youtube.com/embed/-T1Pn13Xgwk" width="750" youtube-src-id="-T1Pn13Xgwk"></iframe></div><div><br /></div>Ο Δρ Ιωάννης Μάζης Καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Πρόεδρος του Τμήματος Τουρκικών Σπουδών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών στο δελτίο Kontra News 10 με τον Γιώργο Μελιγγώνη.<div><br />Οπως είπε οι παραβιάσεις εντός του Εθνικού Εναέριοu Χώρου στην Αλεξανδρούπολη από Τουρκικά F-16, ήταν μήνυμα από τον Ερντογάν προς τις ΗΠΑ, που ήθελε να δείξει ότι δεν είναι ασφαλής η βάση και ότι η Αμερική επέλεξε λάθος σύμμαχο. Επίσης οι δηλώσεις Τούρκου προέδρου κατά του Έλληνα πρωθυπουργού θέλουν να δείξουν ότι δεν σκοπεύει να συζητήσει αλλά ότι θέλει να ακολουθήσει το πρόγραμμά του.</div><div><br />Ως απάντηση για τα παραπάνω ο καθηγητής είπε ειδικότερα "Αυτή την στιγμή, ο Ελλην Πρωθυπουργός, ο κ. Μητσοτάκης, έχει μια θαυμάσια ευκαιρία να την προτάξει απέναντι σε όλους τους συμμάχους. Να πει ότι παρά το γεγονός ότι εσείς επιθυμείτε - διάβαζε πιέζετε - για έναν έντιμο διάλογο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, Η Τουρκία έχει αποκλείσει κάθε δυνατότητα για έναν τέτοιο διάλογο και δυστυχώς εγώ είμαι υποχρεωμένος να υπερασπίσω την εθνική μου και εδαφική κυριαρχία με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Και η πρώτη κίνηση στην οποία να προβεί η κυβέρνηση είναι ότι στην επόμενη παραβίαση ή υπέρπτηση από drones να τα κατεβάσει επι τόπου, ούτως ώστε να στείλει ένα μήνυμα, όχι προς την Τουρκία, αλλά προς τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ"<br /><br /></div><div><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ι. Μάζης: Καταρρίψτε Τουρκικό Drone. Ποιο το μήνυμα Ερντογάν στην Αλεξανδρούπολη.

Ο Δρ Ιωάννης Μάζης Καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Πρόεδρος του Τμήματος Τουρκικών Σπουδών και...

Διαβάστε την συνέχεια

Αυτοί είναι οι λόγοι του Ανατολίτικου “παζαριού” του Ερντογάν με το ΝΑΤΟ-Γιατί είναι χρονιά σταθμός το 2016.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-05/Patriot_System_2_1.jpg?itok=XXlR3QYh" width="795" /><br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/authors/ioannis-harharis"><b>Ιωάννης Χάρχαρης</b></a><br />Κατά τη διάρκεια της δίκης της τουρκικής κρατικής Halkbank αναμένεται ότι τα στοιχεία θα ενοχοποιήσουν τον Ερντογάν, ο οποίος ενέκρινε προσωπικά το σχέδιο διαφυγής κυρώσεων με αντάλλαγμα δωροδοκίες<br /><br />Το ιστορικό του Προέδρου Ερντογάν σε σχέση με τη συμμαχία του ΝΑΤΟ, υποδηλώνει ότι συχνά εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία για να κάνει εκβιασμούς και απειλές, αλλά δεν τις ακολούθησε πραγματικά μέχρι το τέλος, υποχωρώντας τελικά υπό πίεση, αναφέρει το Nordic Monitor.<br /><br />Η πρόσφατη κρίση με την κίνηση του Ερντογάν, να προσπαθήσει να αξιοποιήσει στο έπακρο την αίτηση της Σουηδίας και της Φινλανδίας για ένταξη στο ΝΑΤΟ, ακολουθεί το ίδιο και γνωστό μοτίβο, αν και οι εσωτερικοί έλεγχοι και ισορροπίες στην εξουσία του ισλαμιστή προέδρου δεν υπάρχουν πλέον, κάνοντας την κατάσταση πιο ασταθή σε αντίθεση με άλλες περιπτώσεις από το παρελθόν.<br /><br />Εξετάζοντας πολλά παραδείγματα από το πρόσφατο παρελθόν, όταν η κυβέρνηση Ερντογάν διασκέδασε την ιδέα να εμποδίσει σημαντικές κινήσεις που έγιναν από το ΝΑΤΟ και τα κράτη μέλη, μπορεί να ρίξει λίγο φως στα χαρακτηριστικά της τουρκικής κυβέρνησης.<br /><br />Μια τέτοια περίπτωση έλαβε χώρα το 2009, όταν η Τουρκία έδωσε τη συγκατάθεσή της στην επιστροφή της Γαλλίας στην πλήρη συμμετοχή στη στρατιωτική διοίκηση του ΝΑΤΟ, μετά από 43 χρόνια απουσίας και η άλλη ήταν η Τουρκία που έδωσε το πράσινο φως στην υποψηφιότητα για γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ του πρώην πρωθυπουργού της Δανίας Άντερς Φογκ Ράσμουσεν, κατά τη διάρκεια συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ την ίδια χρονιά.<br /><br />Κατά ειρωνικό τρόπο, στις 20 Μαΐου, ο Ερντογάν επέκρινε την απόφαση της τουρκικής κυβέρνησης να επιτρέψει την επιστροφή της Γαλλίας στη στρατιωτική διοίκηση, σαν να μην ήταν ο πρωθυπουργός που ηγήθηκε της κυβέρνησης εκείνη την εποχή. Όταν ο τότε Γάλλος Πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί, ανακοίνωσε δημόσια τον Απρίλιο του 2008 ότι η χώρα του είχε την επιθυμία να ενταχθεί ξανά στο στρατιωτικό σκέλος της συμμαχίας, η κυβέρνηση Ερντογάν εξέφρασε επιφυλάξεις, κάτι που ερμηνεύτηκε τότε ως απάντηση στο μπλοκάρισμα ορισμένων κεφαλαίων ένταξης από τη Γαλλία. Οι συνομιλίες της Τουρκίας για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.<br /><br />Ωστόσο, η Τουρκία δεν άργησε και συμφώνησε να δώσει το πράσινο φως στην επιστροφή της Γαλλίας, στο πνεύμα της ενότητας της συμμαχίας και η Γαλλία επέστρεψε στη στρατιωτική διοίκηση με ομόφωνη ψηφοφορία. Η Γαλλία ήταν ήδη στη Στρατιωτική Επιτροπή του ΝΑΤΟ από το 1994, επιτρέποντάς της να συμμετέχει στις στρατιωτικές και πολιτικές δραστηριότητες της συμμαχίας για περισσότερο από μια δεκαετία.<br /><br />Η δεύτερη περίπτωση κατά την οποία η Τουρκία προέβαλε τις αντιρρήσεις της, έλαβε χώρα όταν ο Δανός πρωθυπουργός Ράσμουσεν παρουσιάστηκε ως πρωτοπόρος για τη θέση του Γενικού Γραμματέα το 2009, για να αντικαταστήσει τον υφιστάμενο Πρωθυπουργό Jaap de Hoop Scheffer. Ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αλί Μπαμπατζάν, είπε ότι η Τουρκία δεν θα στηρίξει τον Ράσμουσεν για να γίνει ο νέος αρχηγός του ΝΑΤΟ, προσθέτοντας ότι ένας υποψήφιος πρέπει να έχει την εμπιστοσύνη όλων των χωρών μελών.<br /><br />Η Τουρκία έθεσε τρία θέματα στο τραπέζι για να αμφισβητήσει την υποψηφιότητα Ράσμουσεν. Ανέφερε ότι η Δανία επέτρεψε σε έναν φιλοκουρδικό μαχητικό τηλεοπτικό σταθμό, ROJ-TV, να εκπέμπει από τη Δανία και υπενθύμισε τα σχόλια του Rasmussen το 2003 που έλεγε ότι η Τουρκία δεν θα ήταν ποτέ πλήρες μέλος της ΕΕ. Επιπλέον, η κυβέρνηση Ερντογάν δεν ήταν ευχαριστημένη με τον χειρισμό της «κρίσης των γελοιογραφιών» από τον Ράσμουσεν, (γελοιογραφία που δημοσιεύτηκε από μια δανική εφημερίδα, που απεικόνιζε τον Προφήτη Μωάμεθ με μια βόμβα στο τουρμπάνι του σε όλη την Ευρώπη).<br /><br />Παρά τον πολύ θόρυβο στην Άγκυρα, που υποδήλωνε ότι η Τουρκία μπορεί να εμποδίσει τον Ράσμουσεν να γίνει ο επόμενος γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, η τουρκική κυβέρνηση άναψε το πράσινο φως στο τέλος. Η έγκριση ήρθε δύο ημέρες αφότου ο Ερντογάν είπε ότι, μίλησε με τον Ράσμουσεν και τον ενημέρωσε για την αντίθεση στην υποψηφιότητά του για την ανώτατη θέση του ΝΑΤΟ.<br /><br />Ωστόσο, σήμερα υπάρχει ένα διαφορετικό κλίμα στην Τουρκία, όπου δεν υπάρχουν πλέον έλεγχοι και ισορροπίες. Ο στρατός απομάκρυνε σχεδόν όλους τους φιλονατοϊκούς αξιωματικούς από τις τάξεις του, συμπεριλαμβανομένων των δύο τρίτων των ναυάρχων και στρατηγών μετά από μια ψεύτικη απόπειρα πραξικοπήματος το 2016.<br /><br />Το ένα τρίτο όλων των διπλωματών, συμπεριλαμβανομένων των πρεσβευτών, απολύθηκαν με κατασκευασμένες κατηγορίες για τρομοκρατία. Οι κενές θέσεις καλύφθηκαν με πιστούς που επιλέχθηκαν κυρίως από ισλαμιστές, εθνικιστές και νεοεθνικιστές που ήταν προσηλωμένοι σε μια αντιδυτική ιδεολογία.<br /><br />Ως εκ τούτου, ο Πρόεδρος Ερντογάν μπορεί να παρασύρει αυτή την κρίση για λίγο και να συνεχίσει να χρησιμοποιεί τη Σουηδία και τη Φινλανδία, ως “σάκο του μποξ” για εσωτερική πολιτική κατανάλωση.<br /><br />Υπάρχει μια άλλη πρόκληση για τη συμμαχία του ΝΑΤΟ, όσον αφορά την Τουρκία. Δεδομένου ότι, τα επικριτικά και ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης εξαφανίστηκαν από την κυβέρνηση Ερντογάν την τελευταία δεκαετία, οι Τούρκοι ψηφοφόροι ακούνε μόνο μία αφήγηση, η οποία διαμορφώνεται από την ιστορία της κυβέρνησης Ερντογάν.<br /><br />Ο μόνος παράγοντας που δεν μπορεί να ελέγξει ο Τούρκος πρόεδρος στο εσωτερικό μέτωπο είναι η οικονομία, η οποία επιδεινώνεται ραγδαία, πλήττοντας τους μέσους Τούρκους που δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα ​​εν μέσω ραγδαίας αύξησης των τιμών των τροφίμων και της ενέργειας, της αυξανόμενης ανεργίας και της φθίνουσας αξίας της τουρκικής λίρας. <br /><br />Η Δύση, ειδικά οι Αμερικανοί, μπορούν να ασκήσουν σοβαρή πίεση χρησιμοποιώντας τη μόχλευση που έχουν από το εμπόριο στη χρηματοδότηση και να αναγκάσουν τον Ερντογάν να υποχωρήσει. Γνωρίζοντας πόσο γρήγορος ήταν ο Ερντογάν στις αναστροφές όταν τον έβαλαν στη γωνία, δεν θα ήταν έκπληξη όταν θα βγει επικυρώνοντας τελικά την υποψηφιότητα της Σουηδίας και της Φινλανδίας.<br /><br />Το να περιμένει κανείς ότι ο Ερντογάν θα σταθεί στη θέση του και θα συνεχίσει να μπλοκάρει, ακόμη και να ασκεί βέτο στις προσπάθειες ένταξης δύο σκανδιναβικών χωρών, δεν είναι ρεαλιστικό.<br /><br />Χρησιμοποιεί επίσης την κρίση ως ευκαιρία να διαπραγματευτεί με τους Αμερικανούς, όχι απαραίτητα για την άρση των περιορισμών στα όπλα, την αγορά F-16 ή την επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα F-35 Joint Strike Fighter. Θέλει να καθίσει στο τραπέζι και να διαπραγματευτεί με την κυβέρνηση Μπάιντεν, η οποία τον κρατούσε σε απόσταση αναπνοής. Κύριο μέλημά του είναι η δίκη της Halkbank, η οποία πρόκειται να ξεκινήσει στο ομοσπονδιακό δικαστήριο των ΗΠΑ.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος πιστεύει ότι μπορεί να αξιοποιήσει τις φιλοδοξίες της Σουηδίας και της Φινλανδίας, να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ και να το χρησιμοποιήσει ως μοχλό στις διαπραγματεύσεις με τους Αμερικανούς. Μάλιστα, μετά από συνάντηση με τον ομόλογό του, υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Άντονι Μπλίνκεν, την Τετάρτη, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου αποκάλυψε τις διαπραγματεύσεις για το θέμα.<br /><br />Ο κορυφαίος διπλωμάτης της Τουρκίας είπε στους δημοσιογράφους ότι, είχε μεταφέρει «τις προσδοκίες της Τουρκίας σχετικά με την υπόθεση της Halkbank, η οποία κατηγορείται ότι απέφυγε τις κυρώσεις των ΗΠΑ στο Ιράν». <br /><br />Ο Ερντογάν είναι προσωπικά αφοσιωμένος σε μια αντινατοϊκή και αντιδυτική ιδεολογία, που πηγάζει από το πολιτικό ισλαμιστικό υπόβαθρό του. Τα ακλόνητα στοιχεία της πραγματικής σκέψης του Ερντογάν για το ΝΑΤΟ, αποκαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια μιας εμπιστευτικής αντιτρομοκρατικής έρευνας στους πυρήνες της ιρανικής δύναμης Quds στην Τουρκία. Τα στοιχεία αποκαλύφθηκαν το 2011 από Τούρκους ερευνητές που ασχολούνταν με την υπόθεση.<br /><br />«Όταν έχω την ευκαιρία, ξέρω τι να κάνω με το ΝΑΤΟ, την Ευρώπη και το Ισραήλ. Θα τσακίσω τις μητέρες τους. Το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ είναι τόσο τρομοκράτες όσο το Ισραήλ», είπε ο Ερντογάν, τότε πρωθυπουργός που κυβερνούσε, στους πιστούς του νομοθέτες σε μια κατ' ιδίαν συνάντηση.<br /><br />Τα εξωφρενικά σχόλια που ειπώθηκαν από τον Ερντογάν, διατυπώθηκαν κατά τη διάρκεια συνομιλίας σχετικά με την προτεινόμενη ίδρυση νέας βάσης ραντάρ στην περιοχή Kürecik της Μαλάτια, ως μέρος του συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας του ΝΑΤΟ, το οποίο λειτουργεί με αναχαιτιστές πυραύλων στη Ρουμανία και την Πολωνία.<br /><br />Τη Δευτέρα ο Ερντογάν, αποκάλυψε τα σχέδια της κυβέρνησής του για έναρξη νέας στρατιωτικής επιχείρησης στη Συρία, λέγοντας ότι μόλις ο στρατός, οι μυστικές υπηρεσίες και η αστυνομία ολοκληρώσουν τις προετοιμασίες τους, η Τουρκία θα αρχίσει να επεκτείνει αυτό που ονόμασε μια ασφαλή ζώνη, περίπου 30 χιλιόμετρα βαθιά στο συριακό έδαφος από τα τουρκικά σύνορα.<br /><br />Ίσως, η κλιμάκωση της αντιδυτικής ρητορικής του και η απειλή βέτο για τους νέους υποψηφίους για τη συμμαχία του ΝΑΤΟ, σε κάποιο βαθμό έχει να κάνει με τη σχεδιαζόμενη κίνηση της Τουρκίας να εξαπολύσει μια νέα στρατιωτική εισβολή. Ήλπιζε να αντικρούσει ή ακόμα και να σιωπήσει την αντίδραση της Δύσης και ίσως, να εξασφαλίσει τη σιωπηρή έγκριση με αντάλλαγμα να αμβλύνει τη στάση της Τουρκίας απέναντι στη Σουηδία και τη Φινλανδία.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Αυτοί είναι οι λόγοι του Ανατολίτικου “παζαριού” του Ερντογάν με το ΝΑΤΟ-Γιατί είναι χρονιά σταθμός το 2016.

Ιωάννης Χάρχαρης Κατά τη διάρκεια της δίκης της τουρκικής κρατικής Halkbank αναμένεται ότι τα στοιχεία θα ενοχοποιήσουν τον Ερντογάν, ο οποί...

Διαβάστε την συνέχεια