Μία πρακτική ελληνική απάντηση στην τουρκική προπαγάνδα περί «αποστρατιωτικοποίησης»,

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2022/04/2779e90a-8a2f-4f82-9ccb-f64f7e1e1b5d-1-768x330.jpg" /><br /><br /><b>Λάμπρος Καλαρρύτης </b><br />Ενώ η ουκρανική κρίση βρίσκεται σε πρώτο πλάνο μονοπωλώντας τη διεθνή επικαιρότητα, η Τουρκία ουδόλως έχει μειώσει τους ρυθμούς της προπαγανδιστικής της μηχανής κατά της Ελλάδας.<br /><br />Το θέμα της «αποστρατιωτικοποίησης» των νησιών συντηρείται στην κορυφή της τουρκικής ατζέντας επιδιώκοντας ακατάπαυστα να το επιβάλλει ως υπαρκτό ζήτημα αφενός σε διεθνείς οργανισμούς, αφετέρου στις ΗΠΑ κυρίως αλλά και σε χώρες της ΕΕ (βλέπε Γερμανία), προσδοκώντας ότι θα πιέσουν την Ελλάδα να αποδεχθεί σχετική συζήτηση.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό προσπαθεί να εξαργυρώσει την υποτιθέμενη «χρησιμότητά» της ως διαμεσολαβητικού παράγοντα στον πόλεμο της Ουκρανίας στο ελληνοτουρκικό πεδίο, όχι μόνο με το θέμα της «αποστρατιωτικοποίησης» αλλά και με την επιδιωκόμενη συμμετοχή της στις ενεργειακές εξελίξεις, όπου δημιουργούνται προϋποθέσεις αναβάθμισης της Ελλάδας.<br /><br />Είναι ενδεικτικό ότι δημοσιοποίησε αριθμό… παραβιάσεων της «αποστρατιωτικοποίησης» εκ μέρους της χώρας μας, οι οποίες ανέρχονται κατά την Άγκυρα σε 423! Τέτοια ακρίβεια στο μέτρημα. Κατέγραψε δε και 19 ολόκληρες «παράνομες επισκέψεις» στα νησιά, όπου ως τέτοιες λογίζονται οι επισκέψεις της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, της Προέδρου της Δημοκρατίας κλπ…<br />Πέραν του ιλαρού του πράγματος δεν πρέπει να υποτιμάται η μεθοδικότητα και η επιμονή της Τουρκίας, διότι έχει μία επιτυχή προϊστορία στο να καθιστά εξωφρενικές θέσεις αντικείμενα δυνάμει συζήτησης μέσω τρίτων.<br /><br />Προφανώς αντιλαμβάνεται ότι δεν υπάρχει περίπτωση να αποδεχθεί κανονική ελληνική κυβέρνηση διάλογο επ’ αυτού. Προσδοκά όμως ότι κάποιοι κύκλοι στη άλλη πλευρά του Ατλαντικού οι οποίοι παραμένουν προσκολλημένοι στην ψυχροπολεμική οπτική περί «αναντικατάστατης» Τουρκίας (ακόμα και τώρα που η Τουρκία είναι αναντικατάστατη για τον Πούτιν), ίσως βολιδοσκοπούσαν σχετικά την Ελλάδα στο πλαίσιο αναζήτησης ανταλλαγμάτων για να διατηρήσουν την αγαπημένη τους στο δυτικό μαντρί.<br /><br />Αυτά η Ελλάδα οφείλει να τα προλαμβάνει πριν καν υπάρξουν ως σκέψεις ώστε να καθίσταται αδιανόητο για οποιονδήποτε να τα θέτει ως θέμα συζήτησης. Και ένας πειστικός και αποτελεσματικός τρόπος για αυτό είναι ο περαιτέρω εξοπλισμός των νησιών. Με περισσότερα και ακόμα πιο σύγχρονα όπλα.<br /><br />Ειδικά τώρα που μία στρατιωτική σύγκρουση ΝΑΤΟ – Ρωσίας μοιάζει περισσότερο πιθανή από ποτέ, ποιος θα εγείρει ενστάσεις για την ενίσχυση της άμυνας ΝΑΤΟϊκού εδάφους και δη σε στρατηγική περιοχή, εγγύς στα Στενά, που κατά πάσα πιθανότητα θα αποτελέσει θέατρο επιχειρήσεων.<div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μία πρακτική ελληνική απάντηση στην τουρκική προπαγάνδα περί «αποστρατιωτικοποίησης»,

Λάμπρος Καλαρρύτης  Ενώ η ουκρανική κρίση βρίσκεται σε πρώτο πλάνο μονοπωλώντας τη διεθνή επικαιρότητα, η Τουρκία ουδόλως έχει μειώσει τους ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο EastMed στη σκιά των ελληνοτουρκικών διαφορών.

<img height="542" src="https://static.dw.com/image/60749509_7.png" width="736" /><div><br /></div><div>Ο πόλεμος στην Ουκρανία αναβάθμισε στρατηγικά την Άγκυρα, με το ζήτημα του αγωγού φυσικού αερίου να αποτελεί βαρόμετρο των τουρκικών προθέσεων, εκτιμά ο Ρόναλντ Μαινάρντους.<br /><br />Η Δύση είναι αποφασισμένη να τερματίσει την εξάρτησή της από το ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο το συντομότερο δυνατό. Η αναζήτηση εναλλακτικών πηγών εφοδιασμού βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Στην νέα τάξη πραγμάτων η ανατολική Μεσόγειος περνάει για μια ακόμα φορά στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις για μεγάλα κοιτάσματα φυσικού αερίου στην περιοχή. Επιπλέον, στα νότια της Μεσογείου οι συνθήκες για τη μετατροπή της ηλιακής ενέργειας σε ρεύμα θεωρούνται ιδανικές.<br /><br />Η μεταφορά αργού πετρελαίου γίνεται κυρίως με τεράστια δεξαμενόπλοια και το φυσικό αέριο μεταφέρεται στους καταναλωτές μέσω αγωγών. Η διαδρομή των αγωγών έχει γίνει από καιρό πολιτικό ζήτημα μείζονος σημασίας Το είδαμε πολύ καθαρά στην περίπτωση του Nord Stream 2. Ο υποθαλάσσιος αγωγός προοριζόταν να μεταφέρει φυσικό αέριο από τη Ρωσία στη Γερμανία και έγινε σύμβολο της εξάρτησης του Βερολίνου από τον Πούτιν.<br /><br />Η πολιτικοποίηση των αγωγών γίνεται σαφής και στην ανατολική Μεσόγειο. Στην περιοχή αυτή ο αγωγός EastMed βρίσκεται στο επίκεντρο μιας περιφερειακής αναμέτρησης ισχύος με διεθνείς προεκτάσεις. Το φιλόδοξο έργο προβλέπει την μεταφορά φυσικού αερίου από τις πηγές του στις θαλάσσιες περιοχές ανοικτά των ακτών της Αιγύπτου, του Ισραήλ και της Κύπρου μέσω Ελλάδας στην Ιταλία.<br /><br />Μετά τη ρήξη με την Μόσχα η τράπουλα μοιράζεται ξανά<br /><br />Στις αρχές του τρέχοντος έτους - ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν είχε ακόμη αρχίσει - η Ουάσιγκτον απέσυρε ξαφνικά την υποστήριξή της για το φιλόδοξο σχέδιο. Το λεγόμενο non paper των Αμερικανών προκάλεσε μεγάλη αναστάτωση, ιδίως στην Ελλάδα και την Κύπρο, επειδή ανέτρεψε την ενεργειακή στρατηγική των χωρών αυτών εν μιά νυκτί. Όπως είπαμε, αυτό συνέβη στις αρχές Ιανουαρίου - άρα πριν από τον πόλεμο του Πούτιν. Ως γνωστόν ο πόλεμος αυτός προκάλεσε δραματικές αλλαγές στις διεθνείς σχέσεις και στην ενεργειακή πολιτική των χωρών της Δύσης.<br /><br />Στις αρχές του έτους οι Αμερικανοί είχαν προβάλει οικονομικούς και οικολογικούς λόγους κατά του Eastmed και υποστήριζαν ότι οι υψηλές επενδύσεις σε ένα έργο μεταφοράς ορυκτών καυσίμων δεν είναι συμβατές με τις ανάγκες της εποχής εν καιρώ κλιματικής αλλαγής.<br /><br />Μετά τη ρήξη με την Μόσχα η τράπουλα μοιράζεται ξανά. Αυτο ισχύει ιδιαίτερα για την ενεργειακή πολιτική και το ζήτημα των αγωγών. Ως εκ τούτου οι υποστηρικτές του EastMed διακρίνουν μια νέα ευκαιρία και περνούν στην αντεπίθεση. Η επιχειρηματολογία τους περιλαμβάνει και την αναφορά ότι ο δαπανηρός αγωγός θα είναι κατάλληλος για τη μεταφορά περιβαλλοντικά συμβατού υδρογόνου.<br /><br />Ας μην γελιόμαστε, εκτός από τα προαναφερόμενα περιβαλλοντικά και οικονομικά επιχειρήματα που χρησιμοποίησε η Ουάσιγκτον για να θάψει τον EastMed στις αρχές του έτους, ο καθοριστικός λόγος για τη στροφή της Αμερικής ήταν η προσέγγισή της με την Άγκυρα. Ο πρόεδρος Ερντογάν δεν έκρυψε ποτέ ότι η σχεδιασμένη διαδρομή του αγωγού είναι κόκκινο πανί για εκείνον.<br /><br />Το θέμα κυριαρχικά δικαιώματα επισκιάζει μια συνεργασία στον EastMed<br /><br />Το περιβόητο πλέον non paper συνιστά ξεκάθαρα μια πολιτική παραχώρηση των Αμερικανών προς την Τουρκία - και ταυτόχρονα ένα πισωγύρισμα για τις πρόσφατα αναβαθμισμένες ελληνοαμερικανικές σχέσεις.<br /><br />Ο αγωγός της ανατολικής Μεσογείου βρίσκεται στο επίκεντρο της ελληνοτουρκικής διαμάχης. Μια σειρά πολιτικοί παράγοντες δυσχεραίνουν το έργο. Δεν πρόκειται μόνο για το άλυτο Κυπριακό και το γεγονός ότι η Άγκυρα δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία και, κατά συνέπεια, δεν θέλει να συναλλάσσεται επίσημα με την κυβέρνηση της Λευκωσίας. Πάνω απ' όλα οι διαφορές σχετικά με την οριοθέτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων επισκιάζουν τη συνεργασία στο θέμα του αγωγού. Η διαμάχη αυτή είχε φέρει την Αθήνα και την Άγκυρα στα πρόθυρα του πολέμου το 2020. Η Ευρωπαϊκή Ένωση υποχρέωσε την Άγκυρα σε μορατόριουμ στην ανατολική Μεσόγειο υπό την απειλή κυρώσεων. [iEpikaira: Κανένα μορατόριουμ δεν επεβλήθη. Είναι αστείο να γίνεται αναφορά στην υποτιθέμενη απειλή της ΕΕ η οποία δεν επέβαλλε καμία απολύτως κύρωση στην Τουρκία. Η Άγκυρα έκανε ότι ακριβώς ότι σχεδίασε από την αρχή και αμφισβήτησε τα ελληνικά και κυπριακά κυριαρχικά δικαιώματα διεξάγοντας έρευνες για 4,5 μήνες επί της ελληνικής υφαλοκρηπίδας ανενόχλητη με το Oruc Reis συνοδευόμενο από στολίσκο. Αφού επετεύχθη ο αντικειμενικός σκοπός της με το γκριζάρισμα της εν λόγω μείζονος περιοχής μεταξύ Ρόδου (28ου Μεσημβρινού) και της Κύπρου, τότε αποσύρθηκαν.]<br /><br />Ο πόλεμος στην Ουκρανία οδήγησε σε μια αξιοσημείωτη στρατηγική αναβάθμιση της Τουρκίας. Το μεγάλο ερώτημα είναι κατά πόσο ο Ερντογάν θα επιδείξει αυτοσυγκράτηση στο μέλλον στην ανατολική Μεσόγειο. Το θέμα του αγωγού φυσικού αερίου αποτελεί βαρόμετρο των τουρκικών προθέσεων. Η Άγκυρα είναι εξαρτημένη από τις ακριβές εισαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου και θα ήθελε να αξιοποιήσει τις πρώτες ύλες στην αυλή της.<br /><br />Διακυβεύονται πολύ περισσότερα από την ενέργεια.<br /><br />Είναι γνωστό ότι στις πρόσφατες συνομιλίες του Ερντογάν με τους ηγέτες της Γερμανίας, της Ελλάδας και του Ισραήλ, το ενεργειακό ζήτημα κατέλαβε εξέχουσα θέση. Η Άγκυρα θα συνεχίσει να πιέζει σκληρά για να διαδραματίσει ενισχυμένο ρόλο στην ανατολική Μεσόγειο. Μόνο μέσω της Τουρκίας είναι εφικτή η μεταφορά φυσικού αερίου από την περιοχή στην Ευρώπη, ξεκαθάρισε ο Τούρκος πρόεδρος.<br /><br />Εναπόκειται στους Ευρωπαίους - και τους Αμερικανούς - πώς θα αντιδράσουν στην πίεση της Άγκυρας. Οι επικριτές επισημαίνουν ότι ένας αγωγός μέσω της Τουρκίας θα ερχόταν σε αντίθεση με τον στόχο της ενεργειακής διαφοροποίησης. Ήδη μεγάλες ποσότητες της πολύτιμης πρώτης ύλης διοχετεύονται στην Ευρώπη μέσω της Ανατολίας. Οι ίδιοι επικριτές προειδοποιούν ότι όσον αφορά την ενεργειακή πολιτική, η Ευρώπη δεν πρέπει να εξαρτάται από ένα κράτος που γίνεται όλο και πιο αυταρχικό στο εσωτερικό και δεν έχει σαφή δέσμευση έναντι της Δύσης στην εξωτερική του πολιτική.<br /><br />Ο αγώνας για τον αγωγό φυσικού αερίου στην ανατολική Μεσόγειο έχει εισέλθει σε νέα φάση μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία. Το τίμημα είναι υψηλό, ειδικά για την Ελλάδα και την Κύπρο. Διακυβεύονται πολύ περισσότερα από την ενέργεια.<br /><br /><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο EastMed στη σκιά των ελληνοτουρκικών διαφορών.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία αναβάθμισε στρατηγικά την Άγκυρα, με το ζήτημα του αγωγού φυσικού αερίου να αποτελεί βαρόμετρο των τουρκικών προθέσε...

Διαβάστε την συνέχεια

Eχασε την πλειοψηφία η κυβέρνηση Μπένετ στο Ισραήλ: Αποχώρηση μιας δεξιάς βουλευτού.

<img height="427" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2022/04/220405164239_bennett.jpg" width="706" /><br /><br />Ο κυβερνητικός συνασπισμός του Ισραηλινού πρωθυπουργού Ναφτάλι Μπένετ έχασε σήμερα την πλειοψηφία που είχε στο κοινοβούλιο μετά την αιφνιδιαστική αποχώρηση μιας βουλευτή της δεξιάς, την οποία χαιρέτισε η αντιπολίτευση.<br /><br />Η αποχώρηση της Ιντίτ Σιλμάν, μιας βουλευτή του δεξιού κόμματος Yamina του Μπένετ, αφήνει τον κυβερνητικό συνασπισμό με 60 έδρες σε σύνολο 120 που διαθέτει η Κνεσέτ.<br /><br />“Δοκίμασα τον δρόμο της ενότητας. Εργάστηκα σκληρά για αυτό τον συνασπισμό, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να βλάψω την εβραϊκή ταυτότητα του Ισραήλ”, ανέφερε η Σιλμάν σε ανακοίνωσή της σήμερα.<br /><br />Ο Ναφτάλι Μπένετ και ο κεντρώος Γιαΐρ Λαπίντ είχαν σχηματίσει πέρυσι τον Ιούνιο έναν ετερόκλητο κυβερνητικό συνασπισμό που στήριζαν 61 βουλευτές και στον οποίον συμμετείχαν η αριστερά, το κέντρο, κόμματα της δεξιάς και ένας αραβικός συνασπισμός –για πρώτη φορά στην Ιστορία του Ισραήλ– σε μια προσπάθεια να τερματιστούν τα 12 χρόνια εξουσίας του Μπενιαμίν Νετανιάχου.<br /><br />“Τερματίζω την παρουσία μου στον συνασπισμό και θα προσπαθήσω να μιλήσω με τους φίλους μου προκειμένου να επιστρέψω στο σπίτι μου και να σχηματιστεί μια δεξιά κυβέρνηση. Και γνωρίζω ότι δεν νιώθω μόνο εγώ έτσι”, πρόσθεσε η Σιλμάν, την αποχώρηση της οποίας αμέσως χαιρέτισε ο Νετανιάχου.<br /><br />“Ιντίτ, απέδειξες ότι αυτό που οδηγεί τις πράξεις σου είναι η εβραϊκή ταυτότητα του Ισραήλ, η γη του Ισραήλ και σε καλωσορίζω εκ νέου στο εθνικό στρατόπεδο”, δήλωσε ο Νετανιάχου, επικεφαλής του δεξιού συνασπισμού της αντιπολίτευσης, στον οποίο συμμετέχει το κόμμα του Likud και κόμματα της ακροδεξιάς και των υπερορθόδοξων Εβραίων.<br /><br />Εξάλλου ο Νετανιάχου, που επιθυμεί να επιστρέψει στην εξουσία παρά το γεγονός ότι δικάζεται για διαφθορά, κάλεσε και άλλους βουλευτές της δεξιάς που συμμετέχουν στον κυβερνητικό συνασπισμό να ενταχθούν στο δικό του στρατόπεδο.<br /><br />“Θα σας δεχθούμε με ανοικτές αγκάλες και με όλες τις τιμές”, τόνισε.<br /><br />Η αποχώρηση της Σιλμάν έγινε έπειτα από διαμάχη που είχε αυτή την εβδομάδα με τον Ισραηλινό υπουργό Υγείας Νιτζάν Χόροβιτς, αφού αυτός ζήτησε – επικαλούμενος απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου – από τα νοσοκομεία να δίνουν στους ασθενείς ψωμί με μαγιά στη διάρκεια του Πάσχα των Εβραίων και όχι άζυμο, όπως θέλει η παράδοση.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Eχασε την πλειοψηφία η κυβέρνηση Μπένετ στο Ισραήλ: Αποχώρηση μιας δεξιάς βουλευτού.

Ο κυβερνητικός συνασπισμός του Ισραηλινού πρωθυπουργού Ναφτάλι Μπένετ έχασε σήμερα την πλειοψηφία που είχε στο κοινοβούλιο μετά την αιφνιδια...

Διαβάστε την συνέχεια

Δεκάδες αξιωματικοί του ΝΑΤΟ περικυκλώθηκαν στη Μαριούπολη.

<a href="https://avia.pro/sites/default/files/snimok_1711.jpg"><img height="427" src="https://avia.pro/sites/default/files/styles/news_photo/public/snimok_1711.jpg?itok=CcSco9rQ" width="712" /></a><br /><br />Κατά τη διάρκεια της συνεχιζόμενης επίθεσης στη Μαριούπολη, αρκετές δεκάδες αξιωματικοί του ΝΑΤΟ και ευρωπαϊκών χωρών, οι οποίοι δεν είναι επίσημα παρόντες στο έδαφος της Ουκρανίας, έπεσαν σε μια πυκνή περικύκλωση. Όπως αποδείχθηκε, μεταξύ των περικυκλωμένων αξιωματικών είναι στρατιώτες από τη Γαλλία, τη Γερμανία, τη Μεγάλη Βρετανία, την Πολωνία, τις ΗΠΑ και τη Σουηδία (όχι μέλος του ΝΑΤΟ - επιμ.).<br /><br />Αυτή τη στιγμή, είναι γνωστό ότι μιλάμε για περισσότερους από 20 ξένους αξιωματικούς, ωστόσο, οι συνθήκες της παραμονής των τελευταίων στη Μαριούπολη παραμένουν άγνωστοι μέχρι το στιγμής. Αυτό εγείρει ορισμένα ερωτήματα σχετικά με το αν οι αξιωματικοί εστάλησαν από το ΝΑΤΟ ειδικά για να βοηθήσουν τις ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις και τους εθνικιστές.<br /><br />Όπως κατάφερε να ανακαλύψει το Avia.pro, μια ομάδα αξιωματικών του ΝΑΤΟ είναι εντελώς αποκλεισμένη σε έναν από τους χώρους της επιχείρησης AzovStal. Ταυτόχρονα, είναι γνωστό για αρκετές προσπάθειες διαπραγμάτευσης με ξένους στρατιωτικούς, ωστόσο, αυτό με το οποίο ακριβώς τελείωσαν οι διαπραγματεύσεις παραμένει άγνωστο.<br /><br />Πριν από λίγες ώρες, ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ ανακοίνωσε ότι τα στρατεύματα του ΝΑΤΟ δεν θα σταλούν στην Ουκρανία, ωστόσο, ο επικεφαλής της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας δεν σχολίασε την τρέχουσα κατάσταση.<br /><br />Λίγο νωρίτερα έγινε γνωστό ότι σημαντικές δυνάμεις της Γαλλικής Λεγεώνας των Ξένων ηττήθηκαν στη Μαριούπολη, αλλά μερικοί από τους μισθοφόρους κατάφεραν να περάσουν προς το λιμάνι.<div><br /></div><div><a href="https://avia-pro.net/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Δεκάδες αξιωματικοί του ΝΑΤΟ περικυκλώθηκαν στη Μαριούπολη.

Κατά τη διάρκεια της συνεχιζόμενης επίθεσης στη Μαριούπολη, αρκετές δεκάδες αξιωματικοί του ΝΑΤΟ και ευρωπαϊκών χωρών, οι οποίοι δεν είναι ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία στην οικονομική αγκαλιά της Κίνας.

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/04/TURKEY_CHINA.jpg" width="744" /><br /><br /><b>Ηλιόπουλος Γιώργος</b><br />Την τελευταία περίοδο, ο Τούρκος πρόεδρος επιδίδεται σε ένα φρενήρη αγώνα διπλωματικών επαφών, επιχειρώντας την αποκατάσταση των σχέσεων της χώρας του με τους γείτονές της. Παράλληλα, η Τουρκία επιχειρεί, σοβούσης της κρίσης στην Ουκρανία, να αναδειχθεί στον κύριο διαμεσολαβητή μεταξύ των δύο αντιμαχόμενων πλευρών, με σκοπό αφενός μεν μία ειρηνική διευθέτηση των διαφορών Ουκρανών και Ρώσων, αφετέρου την δική της διπλωματική αναβάθμιση στη Δύση.<br /><br />Αναμφίβολα, ο Ερντογάν υλοποιεί ένα σχέδιο δημιουργίας και διαχείρισης αντιλήψεων, με κύριο αποδέκτη το εσωτερικό του ακροατήριο. Ο αθέατος στόχος του, όμως, εστιάζεται σε πρώτη φάση στην διάσωση της κεντρικής του τράπεζας και σε δεύτερη στην σωτηρία της τουρκικής οικονομίας. Η καταστροφική συναλλαγματική κρίση στην Τουρκία, εξωθεί την Άγκυρα στον εναγκαλισμό της με το Πεκίνο, μέσω των εμπορικών συναλλαγών των δύο πλευρών.<br /><br />Παρά το γεγονός ότι η Τουρκία βιώνει μία νομισματική κρίση που εξελίσσεται σε χρηματοοικονομική, ορισμένοι βιομηχανικοί τομείς της εμφανίζουν μία απότομη ανάκαμψη, προσεγγίζοντας επίπεδα ανώτερα από το 50%, σε σχέση με τα ανάλογα προ της πανδημίας. Μία ανάκαμψη αυτής μορφής εν μέσω κρίσης προκαλεί έκπληξη και απορίες, πλην όμως υπάρχει μία απλή εξήγηση. Η ανάκαμψη δεν σχετίζεται με την Τουρκία, αλλά με την<a href="https://slpress.gr/oikonomia/to-didymo-rosia-kina-kai-i-strofi-pros-ton-chryso/"> Κίνα</a>, από την οποία οι μεταποιητικές τουρκικές μονάδες εισάγουν κυρίως μηχανολογικό εξοπλισμό και ημιτελή προϊόντα, τα οποία εξάγονται στην τελική τους μορφή κυρίως στην Ευρώπη.<br /><br /><img height="485" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/04/CHINA_TURKEY_YUAN_TRY_1.png" width="640" /><br /><br /><div>Ο εναγκαλισμός με την Κίνα<br /><br />Η συγκεκριμένη εξέλιξη αυξάνει όμως απότομα την εξάρτηση της χώρας από το Πεκίνο και εξηγεί τον λόγο, για τον οποίο η Άγκυρα αποφεύγει να συμμετάσχει στην επιχείρηση διπλωματικής δολιοφθοράς των χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων στην Κίνα που οργανώνουν οι ΗΠΑ, με αφορμή την καταπίεση των Ουιγούρων από τις κινεζικές αρχές και την παραβίαση ανθρώπινων δικαιωμάτων στις περιοχές τους.<br /><br />Ο σχεδιασμός των κινεζικών ομίλων διευκολύνεται δραστικά λόγω της διαφοράς του κόστους εργασίας. Ενώ στην Κίνα η εργατοώρα κοστίζει 3,60 δολάρια, στην Τουρκία έχει κόστος ακόμα και μετά τις αυξήσεις των κατώτατων αμοιβών στα τέλη του 2021, μόλις 1,52 δολάρια. Ταυτόχρονα, από τις αρχές του 2019 η τουρκική λίρα έχει απωλέσει σχεδόν τα δύο τρίτα της αξίας της έναντι του κινεζικού νομίσματος και από το 1,281:1 (γουάν προς λίρα) με την έναρξη του 2019, υποχωρεί στο 0,468:1 με την έναρξη του 2022.<br /><br /><img height="464" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/04/CHINA_TURKEY_2.png" width="640" /><br /><br />Η απροσδόκητη αντοχή σημαντικού μέρους της τουρκικής βιομηχανίας, προδίδει την κινέζική μεθοδολογία για την διαμόρφωση της παγκόσμιας οικονομίας, με τις πανίσχυρες κινεζικές εφοδιαστικές αλυσίδες να υποστηρίζουν όχι μόνον τις εκπληκτικές επιδόσεις της χώρας στο διεθνές εμπόριο, αλλά και να κινούν το εμπόριο των γειτόνων της στην Ασία, σε ένα στιβαρά ολοκληρωμένο εμπορικό δίκτυο. Στο περιβάλλον αυτό η Τουρκία εμφανίζεται με ένα εθνικό νόμισμα που έχει απωλέσει από το 2018 περισσότερο από 50% έναντι του δολαρίου και με την σχέση κόστους παραγωγής έναντι πιθανής παύσης πληρωμών στο συναλλαγματικό της χρέος να ανέρχεται πλέον σε πέντε μονάδες έναντι δύο της Βραζιλίας που αντιμετωπίζει παρόμοια προβλήματα.<br /><br /><br />Όμως κατά την διάρκεια της τελευταίας διετίας έχει υπερδιπλασιάσει τις εισαγωγές της από την Κίνα, αυξάνοντας όμως το έλλειμμά της στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών που τριπλασιάζεται στο τελευταίο δωδεκάμηνο. Τα επίσημα στοιχεία της τουρκικής Κεντρικής Τράπεζας πιστοποιούν αύξηση του εξωτερικού της χρέους, αλλά η τριγωνική σχέση Ευρώπης-Κίνας-Τουρκίας της επιτρέπει να διατηρεί προσβάσεις σε σωτήριες πιστώσεις, που δεν συμπεριλαμβάνονται στον επίσημο ισολογισμό της Κεντρικής της Τράπεζας.<br /><br /><img height="464" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/04/CHINA_TURKEY_3.png" width="640" /><br /><br /></div><div>Στην άκρη οι Ουιγούροι<br /><br />Η Τουρκία εισάγει για να έχει την δυνατότητα να εξάγει και παρά το γεγονός ότι η κατανάλωση γενικά μειώνεται κατά το 2021, οι εισαγωγές σε μηχανολογικό εξοπλισμό και ημιτελή προϊόντα αυξάνονται δραστικά, με συνέπεια η συνεπακόλουθη εξαγωγή τους σε μορφή τελικών προϊόντων να προκαλέσει άνοδο κατά 32% των τουρκικών εξαγωγών κατά την ίδια περίοδο. Η ανάλυση του Τουρκικού Ινστιτούτου Στατιστικής των συναλλαγών ανά χώρα, αποκαλύπτει πως η μερίδα του λέοντος των εισαγωγών της Τουρκίας ανήκει στην Ρωσία, κυρίως λόγω του αυξημένου κόστους της ενέργειας, και στην Κίνα.<br /><br />Από την άλλη πλευρά οι εξαγωγές εμφανίζουν μία εκπληκτικά διαφορετική εικόνα, στην οποία η Ευρώπη παρουσιάζεται να απορροφά περισσότερο από το 50% του συνόλου των τουρκικών εξαγωγών. Μάλιστα το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου της Τουρκίας με την Κίνα διαμορφώνεται κατά το 2021 στα 27 δισ. δολάρια, έναντι των 20 δισ. του 2020, αυξημένο κατά 35%.<br /><br />Ταυτόχρονα οι διογκούμενες επικοινωνιακά εντάσεις μεταξύ Κίνας και Τουρκίας, με αφορμή το ζήτημα των <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Uyghurs">Ουιγούρων</a>, έχουν την αφετηρία του στους θρησκευτικά συντηρητικούς πολιτικούς του καθεστώτος Ερντογάν και στους κύκλους των ακραίων εθνικιστών (Γκρίζοι Λύκοι), αλλά δεν πρόκειται να αποτελέσουν σοβαρό πρόβλημα. Οι οικονομικοί και οι επιχειρηματικοί κύκλοι στην Τουρκία αντιλαμβάνονται πως η Κίνα διαθέτει τα μέσα για να αποτελέσει την βάση της τουρκικής ανάπτυξης και να αποτρέψει μία κατάρρευση τύπου Βενεζουέλας, οπότε η βίαια ενσωμάτωση των Ουιγούρων στο κινέζικό κοσμικό πολιτισμικό “γίγνεσθαι”, μάλλον τους αφήνει αδιάφορους.<br /><br />Οι Αμερικανοί στρατηγικοί αναλυτές ευελπιστούν πως η Τουρκία θα αποτελέσει ένα αντίβαρο στην αυξανόμενη επιρροή του σινορωσικού διπόλου στην δυτική Ασία, παραβλέποντας το γεγονός ότι χωρίς την Κίνα η τουρκική οικονομία θα ακολουθήσει την μοίρα της, ανάλογη με αυτή της Βενεζουέλας. Εμφανίζονται επίσης να αδιαφορούν για το γεγονός ότι η στάση της Τουρκίας στην κρίση της Ουκρανίας επηρεάζεται άμεσα από την συμπεριφορά της Κίνας. Περιθωριοποιούν σε σημασία ταυτόχρονα το γεγονός ότι το Πεκίνο ελέγχει πλέον τους μοχλούς που παρέχουν την δυνατότητα στο κόμμα του Τούρκου προέδρου να διατηρήσει κατά το δυνατόν το μεγαλύτερο μέρος της επιρροής του στο εκλογικό σώμα, χωρίς περαιτέρω εξασθένιση της ισχύος του, παρά τις οδυνηρές οικονομικές αντιξοότητες.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Τουρκία στην οικονομική αγκαλιά της Κίνας.

Ηλιόπουλος Γιώργος Την τελευταία περίοδο, ο Τούρκος πρόεδρος επιδίδεται σε ένα φρενήρη αγώνα διπλωματικών επαφών, επιχειρώντας την αποκατάστ...

Διαβάστε την συνέχεια

Όσα οι δυτικοί ηγέτες αρνούνται να πουν στους πολίτες τους για τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/04/putin_lenin_stalin.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="533" data-original-width="800" height="426" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/04/putin_lenin_stalin.jpg" width="711" /></a></div><div><br /></div>Η ανάλυση του Στέφεν Κόλινσον στο CNN, λέει όσα οι «δυτικοί ηγέτες» αποφεύγουν να πουν στους πολίτες τους για τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας. Τα περιθώρια για πιέσεις προς τον Πούτιν έχουν εξαντληθεί. Η Δύση ή θα εμπλακεί σε έναν πόλεμο με καταστροφικές συνέπειες για όλο τον πλανήτη ή θα εξακολουθήσει να παρακολουθεί τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας και τον πρόεδρο της τελευταίας να μιλά σε κοινοβούλια χωρών και σε τελετές…<br /><br />«Οπλισμένος με το μεγαλύτερο απόθεμα πυρηνικών κεφαλών στον κόσμο, ο Πούτιν κατανοεί ότι η Δύση δεν είναι πρόθυμη να επέμβει άμεσα στην Ουκρανία και να διακινδυνεύσει μια καταστροφική σύγκρουση με τη Ρωσία με μέτρα όπως μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων για τη διάσωση των αμάχων», γράφει ο Κόλινσον και προσθέτει:<br /><br />«Ο Πούτιν προσφέρει ένα μάθημα για τους λόγους για τους οποίους άλλοι δικτάτορες θα μπορούσαν να εξετάσουν το ενδεχόμενο να αποκτήσουν πυρηνικά όπλα…Το είδος των δυτικών επεμβάσεων για τη διάσωση αμάχων σε μέρη όπως το Κοσσυφοπέδιο ή η Λιβύη απαγορεύεται στην Ουκρανία, απλώς και μόνο λόγω της υπονοούμενης ισχύος του οπλοστασίου του Ρώσου ηγέτη».<br /><br />Ο Κόλινσον δεν είναι ο μόνος που καταδικάζει με εκκωφαντικό τρόπο την ρωσική εισβολή, αλλά δε διστάζει να περιγράψει και το «δυτικό αδιέξοδο».<br /><br />Ο απόστρατος συνταγματάρχης του αμερικανικού στρατού Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ σε τηλεοπτικές του παρεμβάσεις έχει μιλήσει ανοιχτά: <br /><br />«Η Ρωσία δεν θα εγκαταλείψει την Ουκρανία. Πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν θα χάσουν αυτό τον πόλεμο…Είναι σαν εισβάλλουν οι ΗΠΑ στο βόρειο Μεξικό και να περιμένουμε ότι θα χάσουμε».<br /><br />Την ίδια ώρα οι ηγέτες της Δύσης επιμένουν στις «μισές αλήθειες» που συνοψίζονται στα εξής:<br /><br />– Ο Πούτιν έχει απομονωθεί στο εξωτερικό<br /><br />– Ο Πούτιν έχει απομονωθεί στο εσωτερικό<br /><br />– Ο Πούτιν χάνει τον πόλεμο<br /><br />Οι αντιαμερικανικές διαδηλώσεις στο Πακιστάν όπου οι συγκεντρωμένοι κατήγγειλαν την Ουάσιγκτον επειδή υποψιάζονται ότι συνωμοτεί για να ρίξει τον φιλορώσο πρωθυπουργό της χώρας και τα συγχαρητήρια του Πακιστάν στο θανάσιμο εχθρό του ,τις Ινδίες για την αντίσταση της στις αμερικανικές πιέσεις, δεν επιβεβαιώνουν την απομόνωση. <br /><br />Επιπλέον Κινέζοι, Ινδοί, όλοι σχεδόν οι Ασιάτες, η μισή τουλάχιστον Αφρική με πρώτη τη Νοτιοαφρικανική Δημοκρατία, ο αραβικός κόσμος και ο ΟΠΕΚ, η Τουρκία, η Βραζιλία, το Μεξικό, το Ισραήλ είτε στηρίζουν τη Ρωσία είτε απέχουν από τις δυτικές κυρώσεις εναντίον της.<br /><br />Για την εσωτερική απομόνωση του Πούτιν τα στοιχεία είναι πιο συγκεκριμένα. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το ποσοστό αποδοχής του, μετά από την έναρξη του πολέμου, κινείται μεταξύ 70 και 80%.<br /><br />Χάνει τον πόλεμο ο Πούτιν; Αυτό θα κριθεί σύντομα στο πεδίο της μάχης.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Όσα οι δυτικοί ηγέτες αρνούνται να πουν στους πολίτες τους για τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας.

Η ανάλυση του Στέφεν Κόλινσον στο CNN, λέει όσα οι «δυτικοί ηγέτες» αποφεύγουν να πουν στους πολίτες τους για τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας. Τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Επανέρχονται στο προσκήνιο δύο ενεργειακά σχέδια

<img height="400" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2022/04/DOC-20220405-25217232-768x480.jpg" width="717" /><br /><br /><div><b>Σταύρος Παπαντωνίου , Βασίλης Νέδος</b></div><div>Τα ενεργειακά θέματα της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά και οι εξελίξεις στο Ουκρανικό κυριάρχησαν στις επαφές που είχε στην Αθήνα η υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Βικτόρια Νούλαντ, η οποία συναντήθηκε με τους υπουργούς Εξωτερικών της Ελλάδας Νίκο Δένδια (κέντρο), της Κύπρου Γιάννη Κασουλίδη (αριστερά) και του Ισραήλ Γιαΐρ Λαπίντ (δεξιά), πριν από την τριμερή συνάντησή τους.<br /><br />Την επαναφορά παλαιών πρότζεκτ που συζητούσαν οι δύο χώρες έθεσε στο τραπέζι ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης κατά τη χθεσινή συνάντηση που είχε στο Μέγαρο Μαξίμου με τον αν. πρωθυπουργό και ΥΠΕΞ του Ισραήλ Γιαΐρ Λαπίντ, ενώ τα ενεργειακά θέματα της Αν. Μεσογείου κυριάρχησαν στις συνομιλίες που είχε η υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Βικτόρια Νούλαντ στην Αθήνα. «Ολα τα έργα διασύνδεσης στην Ανατολική Μεσόγειο, είτε μέσω αγωγών, είτε μέσω LNG, είτε μέσω διασυνδέσεων ηλεκτρικής ενέργειας, θα πρέπει να βρίσκονται σε μεγάλο βαθμό στο μικροσκόπιό μας», ανέφερε ο κ. Μητσοτάκης, προσθέτοντας πως «έχουμε εργαστεί σκληρά προς αυτή την κατεύθυνση και ίσως αυτή είναι μια ευκαιρία να προωθήσουμε ορισμένα από τα έργα για τα οποία έχουμε συζητήσει στο παρελθόν». Σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», η πρωθυπουργική δήλωση αφορά τον EastMed και το ηλεκτρικό καλώδιο διασύνδεσης EuroAsiaInterconnector, το οποίο επανέρχεται στο προσκήνιο. Από την πλευρά του ο Ισραηλινός αξιωματούχος επιβεβαίωσε πως οι σχέσεις της χώρας του με την Τουρκία έχουν βελτιωθεί, αλλά «σε καμία περίπτωση δεν είναι εις βάρος των σχέσεών μας με την Ελλάδα, που είναι τόσο στενές. Και αυτή η συμμαχία που έχουμε είναι εξαιρετικά σημαντική για εμάς».</div><div><br /><img height="427" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2022/04/4d21b970ab616068875e070d405e8630_3461106-1.jpg?1649218415452" width="640" /><i>Συνομιλίες με τον αναπληρωτή πρωθυπουργό και υπουργό Εξωτερικών του Ισραήλ, Γιαΐρ Λαπίντ, είχε χθες ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, με κύριο θέμα συζήτησης τις εξελίξεις στην Ουκρανία και τα ενεργειακά ζητήματα στην Αν. Μεσόγειο. (INTIME NEWS)</i><br /><br />Ο πρωθυπουργός είχε χθες συνάντηση και με την υφυπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ κ. Νούλαντ. Το τετ α τετ ήταν άτυπο, εξ ου και δεν εκδόθηκε ανακοίνωση. Σύμφωνα με πληροφορίες, ωστόσο, τέθηκε επί τάπητος και η επόμενη μέρα στο ενεργειακό πεδίο, καθώς φαίνεται πως οι ΗΠΑ έχουν βγάλει από τον «πάγο» που είχε μπει το προηγούμενο διάστημα το σενάριο του EastMed, χωρίς ωστόσο να έχουν καταλήξει, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, σε οριστικές αποφάσεις για τον τρόπο μεταφοράς του φυσικού αερίου προς την Ευρώπη. Κυβερνητικές πηγές τονίζουν στην «Κ» πως το βασικό και αδιαπραγμάτευτο για την Ελλάδα είναι να αποτελεί πρώτο σημείο εισόδου για την Ε.Ε. Και στο νέο ενεργειακό σκηνικό που διαμορφώνεται αυτή είναι η βασική επιδίωξη των κινήσεων της κυβέρνησης.<br /><br />Την ίδια ώρα, η ελληνική κυβέρνηση στρέφει το βλέμμα της στα ζητήματα ενέργειας, με τις πληροφορίες να λένε πως μέχρι τα μέσα της άλλης εβδομάδας θα έρθουν οι ανακοινώσεις από τον ίδιο τον πρωθυπουργό κ. Μητσοτάκη για την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων στο τόξο νοτίως της Κρήτης, σε Κυπαρισσιακό κόλπο και Ιόνιο πέλαγος και μαζί θα ανακοινωθεί και το χρονοδιάγραμμα που θα υλοποιηθεί το πλάνο.<br /><br />Στο τετ α τετ με τον Ισραηλινό ΥΠΕΞ ο κ. Μητσοτάκης έκανε αναφορές στον EastMed και στο ευρασιατικό ηλεκτρικό καλώδιο διασύνδεσης.<br /><br />Αρνητική απάντηση<br /><br />Eμμεση πλην σαφή αρνητική απάντηση σχετικά με τη δυνατότητα της Ελλάδας να παραχωρήσει περαιτέρω οπλικά συστήματα στην Ουκρανία έδωσε εξάλλου ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος στην κ. Νούλαντ. Κατά τη συνάντηση που είχαν στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας, η κ. Νούλαντ αναγνώρισε την έως τώρα ελληνική συνεισφορά και ζήτησε την παραχώρηση και άλλων συστημάτων. Σύμφωνα με πληροφορίες, παρότι ο κ. Παναγιωτόπουλος σημείωσε ότι η Ελλάδα γενικώς συζητάει με τους συμμάχους της, δεν μπορεί να συνεισφέρει με τρόπο που να μειώνει τις αμυντικές δυνατότητες της χώρας. Κατά πληροφορίες, πάντως, η αμερικανική πλευρά βολιδοσκοπεί την Αθήνα και τη Λευκωσία κατά πόσον είναι διατεθειμένες να αποσύρουν τα ρωσικά οπλικά συστήματα που διαθέτουν –χωρίς αυτά να μεταφερθούν στην Ουκρανία– και να τα αντικαταστήσουν με αμερικανικά.<br /><br />Τέλος, η κ. Νούλαντ συναντήθηκε και με τον δήμαρχο Αθηναίων Κώστα Μπακογιάννη, με τον οποίο συζήτησε την τουριστική ανάπτυξη της πρωτεύουσας. Ο κ. Μπακογιάννης έκανε μια σύντομη ξενάγηση στην κ. Νούλαντ στον οδό Διονυσίου Αρεοπαγίτου, καταλήγοντας στην Πλάκα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Επανέρχονται στο προσκήνιο δύο ενεργειακά σχέδια

Σταύρος Παπαντωνίου , Βασίλης Νέδος Τα ενεργειακά θέματα της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά και οι εξελίξεις στο Ουκρανικό κυριάρχησαν στις επαφ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν έσωσε τους κατασκόπους της Δύσης στην Ουκρανία κι έφερε τα πάνω κάτω;

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/04/turkish-special-forces-member-1-790x400.jpg" /><br /><br />Του <b>Ζαχαρία Μίχα</b><br /><div>Η κατάσταση στην κατεστραμμένη Μαριούπολη είναι σκοτεινή. Ως κομβικό σημείο για τον έλεγχο της περιοχής του Ντονμπάς και της παράκτιας ζώνης στην Αζοφική, αποτέλεσε πεδίο πολύ σκληρών μαχών. Οι λεπτομέρειες των επιχειρήσεων είναι άγνωστες, αλλά όλα δείχνουν μια πολύ σκληρή μάχη, στην οποία δεν έλαβαν μέρος μόνο Ρώσοι και Ουκρανοί. Σύμφωνα με πληροφορίες που δεν έχουν διαψευσθεί, στην περιοχή είχαν παρουσία διά στελεχών τους και δυτικές μυστικές υπηρεσίες.<br /><br />Το χάος που επικρατεί εκεί, φαίνεται πως το εκμεταλλεύτηκε με μαεστρία ο Ερντογάν, ενώ η Ελλάδα συνεχίζει τους… ιδεολογικούς της αγώνες. Εάν, λοιπόν, οι ανωτέρω πληροφορίες που διέρρευσαν στις 31 Μαρτίου από ειδικές πηγές είναι ακριβείς, ελικόπτερο που πετούσε στην περιοχή, καταρρίφθηκε από τις ρωσικές δυνάμεις. Μεταξύ άλλων, σ’ αυτό επέβαιναν και δύο πράκτορες της γαλλικής υπηρεσίας πληροφοριών DGSE. Μία ημέρα αργότερα, ο επικεφαλής της στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών της Γαλλίας υπέβαλε την παραίτησή του.<br /><br />Λογικά, πρόκειται για τον αξιωματούχο που –σύμφωνα με είδηση που δημοσιεύθηκε– “αποπέμφθηκε” από τη γαλλική κυβέρνηση με την κατηγορία ότι η υπηρεσία του δεν προέβλεψε ότι οι ρωσικές δυνάμεις θα εισβάλουν τελικά στην Ουκρανία. Εάν όντως πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο, η επίσημη αιτιολογία της αποπομπής, παραπέμπει σε γαλλική απόπειρα συγκάλυψης του περιστατικού με την κατάρριψη του ελικοπτέρου. Για ευνόητους λόγους…<br /><br />Ένα τετραήμερο αργότερα, γινόταν γνωστό ότι στην περιοχή της Μαριούπολης, μαζί με τις δυνάμεις του ακροδεξιού (νεοναζιστικού κατά τη Μόσχα) “Τάγματος Αζόφ” βρίσκονταν παγιδευμένοι 20 συνολικά “στρατιωτικοί σύμβουλοι” από τις ΗΠΑ και τη Βρετανία. Η αναφορά παρέπεμπε εμφανώς σε στελέχη των υπηρεσιών πληροφοριών των δυο χωρών. Αυτό προκύπτει και από το γεγονός ότι μαζί τους ήταν και στελέχη της ουκρανικής υπηρεσίας πληροφοριών SBU.<br /><br />Είναι σφόδρα πιθανό στην ομάδα να υπήρχαν και Γάλλοι συνάδελφοί τους. Αυτό εξηγείται και από την κινητοποίηση του Γάλλου προέδρου, ο οποίος σε απευθείας συνομιλία με τον Ρώσο ομόλογό του, ζήτησε τη δημιουργία ανθρωπιστικού διάδρομου “απαγκίστρωσης αμάχων” από τη Μαριούπολη. Όταν οι εκκλήσεις του δεν εισακούστηκαν, ο Μακρόν φέρεται να απευθύνθηκε στον Τούρκο πρόεδρο Ερντογάν.<br /><br />Ήταν φυσικό ο Ερντογάν να διακρίνει την ευκαιρία και να κινητοποιηθεί. Συνομίλησε με τον Πούτιν και κατόρθωσε να τον πείσει για την ανάγκη δημιουργίας αυτών των “ανθρωπιστικών διαδρόμων”. Σύμφωνα με άλλες πηγές, στην εκτέλεση της επιχείρησης απαγκίστρωσης συμμετείχαν και τουρκικές δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων. Εάν η πληροφορία ισχύει, η παρουσία τους προϋποθέτει τη συναίνεση των Ρώσων.<br /><br />Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ<br />Γιατί το ανωτέρω περιστατικό –εάν τα περιστατικά ισχύουν όπως διέρρευσαν– έχει ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα; Η σημασία του εστιάζεται σε ένα ερώτημα: Πόσο κοστίζει άραγε η τουρκική εξυπηρέτηση στη Δύση και ποια συμπεράσματα μπορούν να εξαχθούν; Μια θεμελιακή παρατήρηση είναι ότι η αξία της τουρκικής παρέμβασης είναι δεδομένη, παρόλο που τιμολογείται ακριβά από τους εθισμένους στα ανατολίτικα παζάρια Τούρκους. Κι αυτό με κάποιον τρόπο θα αποτυπωθεί στη στάση της Δύσης προς την Άγκυρα…<br /><br />Η επιτυχής παρέμβαση Ερντογάν στην απαγκίστρωση των δυτικών πρακτόρων από τη Μαριούπολη στηρίχθηκε στη σύγκληση συμφερόντων όλων των πλευρών. Το συμφέρον των χωρών που είχαν εγκλωβισμένους στη Μαριούπολη δεν χρειάζεται να αναλυθεί. Εάν επέλεγαν να επιχειρήσουν μυστική στρατιωτική επιχείρηση για τον απεγκλωβισμό τους, ο κίνδυνος να προέκυπτε εμπλοκή με τις ρωσικές δυνάμεις θα ήταν απαράδεκτα υψηλός.<br /><br />Η παρέμβαση Μακρόν απέτυχε διότι εάν γινόταν δεκτή, η ρωσική πλευρά δεν θα είχε εξαντλήσει τις δυνατότητες αξιοποίησης της υπόθεσης. Ο Πούτιν είχε κάθε συμφέρον να χαρίσει αυτή τη νίκη στον Ερντογάν, διότι με αυτό τον τρόπο ενίσχυε τον ρωσικό στόχο παραμονής της Τουρκίας εκτός της κοινής αντιρωσικής γραμμής της Δύσης. Αυτό ενισχύει τον διχασμό του ΝΑΤΟ και μάλιστα σε μια από τις πιο κρίσιμες πτέρυγες, τη νοτιοανατολική.<br /><br />Τα οφέλη της Τουρκίας είναι ακόμα πιο εντυπωσιακά. Η επιτυχής απαγκίστρωση των δυτικών πρακτόρων από τη Μαριούπολη ενίσχυσε θεαματικά τη διαπραγματευτική θέση του Ερντογάν. Το βασικό επιχείρημα που προβάλλει προς τις δυτικές χώρες που εξυπηρέτησε είναι προφανώς ότι η τουρκική πολιτική ίσων αποστάσεων εξυπηρετεί πρώτιστα το δυτικό συμφέρον, καθώς διατηρείται ανοικτό ένα κανάλι απευθείας επικοινωνίας με το Κρεμλίνο.<br /><br />Η έστω μερική αποδοχή του επιχειρήματος από τη Δύση, ακυρώνει στην πράξη την επίσημη ρητορική, με την οποία έσπευσε να ταυτιστεί και μάλιστα με τον δέοντα επικοινωνιακό φανατισμό η ελληνική πλευρά. Παράλληλα αποδεικνύει ότι τα πάντα στις διεθνείς σχέσεις δεν είναι άσπρα ή μαύρα, αλλά κινούνται σε ένα απέραντο γκρίζο…<br /><br />ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΘΗΚΑΝ<br />Αυτό που καθορίζει τα περιθώρια ελιγμών, είναι η αλληλεπίδραση ανάμεσα στα στρατηγικά και τακτικά συμφέροντα των χωρών. Σε αυτό το πλαίσιο, επιβραβεύεται αυτός που έχει τη δυνατότητα να φέρει αποτέλεσμα και όποιος αποδεικνύει στην πράξη ότι είναι διατεθειμένος να αναλάβει ρίσκο για να προασπίσει τα συμφέροντά του.<br /><br />Είναι να απορεί κανείς για ποιον λόγο μια τέτοια επιτυχία δεν θα μπορούσε να έχει διεκδικήσει και η Ελλάδα, εάν είχε τηρήσει πιο προσεκτική στάση, επισημαίνοντας στους Δυτικούς την ύπαρξη εκατοντάδων χιλιάδων ελληνικής καταγωγής πληθυσμών στην περιοχή. Κι αν αντί για πολεμικό υλικό, η Ελλάδα είχε στείλει στην Ουκρανία π.χ. νοσοκομείο εκστρατείας, όπως ευφυώς έπραξαν οι Ισραηλινοί.<br /><br />Αυτή τη στιγμή, Η Ελλάδα έχει γίνει στόχος της ρωσικής διπλωματίας με το πρόσχημα της σύγκρουσης φιλορώσων και φιλοουκρανών στην Αθήνα. Και σ’ αυτή την περίπτωση επικράτησε η γνωστή ανόητη “οπαδική” προσέγγιση, σε βάρος του ορθολογισμού και του εθνικού συμφέροντος. Σε λίγο καιρό όλα θα έχουν ξεχαστεί στο επίπεδο του κοινωνικού ακτιβισμού, όπως ξεχάστηκαν τα θύματα του Ιράκ, τα δυο μέτρα και δυο σταθμά των θυμάτων από τους βομβαρδισμούς στα Βαλκάνια, τα θύματα του “χασάπη Άσαντ” κ.λπ.<br /><br />Αυτό που θα μείνει στην τωρινή περίπτωση είναι τα τραύματα στις ελληνορωσικές σχέσεις, τα οποία αφήνει ο ιδεολογικού χαρακτήρα διπλωματικός χειρισμός. Μπορεί π.χ. να δηλώνουμε ότι η Ελλάδα θα συμμετάσχει στην ανοικοδόμηση της Μαριούπολης, αλλά αυτό που δεν έχει σκεφθεί η κυβέρνηση είναι ποιος θα ελέγχει τη Μαριούπολη την επόμενη ημέρα του πολέμου. Κι αν στην Κριμαία υπάρχουν 1.500 Έλληνες που δεν μπορούν να ταξιδέψουν στη μητέρα-πατρίδα διότι η έκδοση βίζας θα ισοδυναμούσε με αναγνώριση της εκεί “ρωσικής κατοχής”, στην περίπτωση της Μαριούπολης αυτό θα αφορά 100.000 Έλληνες.<br /><br />Θα έλθει σύντομα η ώρα που το λάθος θα συνειδητοποιηθεί, αλλά θα είναι μάλλον αργά. Το ίδιο δεν συνέβη και για τις έρευνες και γεωτρήσεις για την εξόρυξη υδρογονανθράκων; Πριν λίγο καιρό ήταν που κυβερνητικά στελέχη τις απέκλειαν κατηγορηματικά, ενώ τώρα οι ίδιοι, χωρίς καμία αυτοκριτική, ανακοινώνουν τα ακριβώς αντίθετα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Ερντογάν έσωσε τους κατασκόπους της Δύσης στην Ουκρανία κι έφερε τα πάνω κάτω;

Του Ζαχαρία Μίχα Η κατάσταση στην κατεστραμμένη Μαριούπολη είναι σκοτεινή. Ως κομβικό σημείο για τον έλεγχο της περιοχής του Ντονμπάς και τη...

Διαβάστε την συνέχεια

Άρρωστα μυαλά, ευσεβείς πόθοι...

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjDX7Bt4dK4_YQbP-heYTVCPY1HYLN1fionCSxOGUHJWRudgtYkxDAWnG4K4_s6OA9edIHvtsQv9L3c15aD-PXUkDlDJC8hVpAYMA1Y3uNcdglz_Xgl0FjhqwTfqGLd6ye5hQE4CN1BphIvJ2WHVLx-liwlUlEItU_rqDNbv8V8qvGLnKTgr5e5kelF/s480/%CE%9C%CE%B7%CF%84%CF%83%CE%BF%CF%84%CE%AC%CE%BA%20-%20%CE%95%CF%81%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%B1%201.jpg"><img border="0" height="439" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjDX7Bt4dK4_YQbP-heYTVCPY1HYLN1fionCSxOGUHJWRudgtYkxDAWnG4K4_s6OA9edIHvtsQv9L3c15aD-PXUkDlDJC8hVpAYMA1Y3uNcdglz_Xgl0FjhqwTfqGLd6ye5hQE4CN1BphIvJ2WHVLx-liwlUlEItU_rqDNbv8V8qvGLnKTgr5e5kelF/w732-h439/%CE%9C%CE%B7%CF%84%CF%83%CE%BF%CF%84%CE%AC%CE%BA%20-%20%CE%95%CF%81%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%B1%201.jpg" width="732" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Θέλουν να θάψουν τον Δένδια εν όψει συνυποσχετικού με την Τουρκία - O Καραμανλής εκτός(;) βουλής για να γίνουν οι μειοδοσίες για το Αιγαίο!</span></h3><b>Μανώλης Κοττάκης </b><br />ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ νά κάνει κανείς ιδιαίτερο ρεπορτάζ στήν Ελλάδα τού 2022 γιά νά καταλάβει πώς ανασυντάσσονται οι πολιτικές καί επιχειρηματικές δυνάμεις εν όψει τών νέων συσχετισμών πού διαμορφώνει ο πόλεμος. Αρκεί νά παρατηρήσουμε τά πρωτοσέλιδα τού κυριακάτικου Τύπου, νά εστιάσουμε σέ δύο τρία θέματα πού προβάλλουν, καί έχουμε τήν εικόνα στό πιάτο. Τό σύστημα ασχολείται καί πάλι μέ τήν κατά Σουμπέτερ δημιουργική καταστροφή του καί τήν αναπαραγωγή του σέ νέα συσκευασία. Ποιός θά κάνει τί. Ποιός θά είναι Πρόεδρος Δημοκρατίας τό 2025, ποιός πρωθυπουργός κυβέρνησης συνεργασίας τό 2023, ποιός υπουργός Εξωτερικών στόν ανασχηματισμό τού 2022. Πώς θά επιβληθεί η συνεργασία ΝΔ ΚΙΝΑΛ. Πώς θά αφαιρεθούν τά πολιτικά δικαιώματα από μέλη τής Χρυσής Αυγής γιά νά αποκλειστεί τό κόμμα «Έλληνες γιά τήν Πατρίδα» από τίς προσεχείς εκλογές. Μιλάμε γιά άρρωστα μυαλά πού αντί νά ασχολούνται μέ τό πώς θά γίνει η ζωή τών πολιτών καλύτερη, είναι όλη μέρα στά τηλέφωνα τών δημοσίων σχέσεων γιά νά κάνουν διαρροές πού θά μάς ενημερώσουν πώς φαντάζονται τόν εαυτό τους καί τούς αντιπάλους πού μισούν μέσα στήν κρίση!<br /><br />Τί διαβάσαμε λοιπόν τό Σαββατοκύριακο; Πρώτον, ότι ο πόλεμος στόν οποίο μετέχουμε μέ τόσο φανατισμό δημιουργεί ύφεση καί πολεμική οικονομία πού θά ζορίσει νοικοκυριά καί επιχειρήσεις ακόμη καί στά βασικά: ρεύμα, ψωμί, οικογενειακός προϋπολογισμός.<br /><br />Δεύτερον, ότι καμμία μονοκομματική κυβέρνηση δέν μπορεί μόνη της νά τά φέρει βόλτα, πρέπει νά ακολουθήσουμε τό παράδειγμα τής Ευρώπης πού έχει πολυκομματικές.<br /><br />Τρίτον, ανοίγει θέμα προσώπου πρωθυπουργού σέ κυβερνήσεις συνεργασίας. Διότι όταν φιλικά πρός τό Μαξίμου πρωτοσέλιδα σπεύδουν νά υποστηρίξουν ότι σέ όλες τίς ευρωπαϊκές κυβερνήσεις συνεργασίας πρωθυπουργός ορίζεται ο αρχηγός τού πρώτου κόμματος, είναι προφανές ότι κάποιος νοιώθει ανασφάλεια. Ήδη καί άλλοι κινούνται δραστήρια γιά τήν διεκδίκηση τού θώκου όπως ο Ευάγγελος Βενιζέλος ο οποίος έφθασε νά παρερμηνεύει φράσεις τού Κωνσταντίνου Καραμανλή γιά τά ελληνοτουρκικά πρίν υπογραφεί η σύμβαση γιά τό δίκαιο τής θάλασσας τό 1982 (θά επανέλθω σέ αυτό) γιά νά εκπέμψει πρός πάσα κατεύθυνση τό μήνυμα, ότι αυτός θά προωθήσει έναν επώδυνο συμβιβασμό. Ήδη γράφτηκε στά «Νέα» καί δέν διαψεύστηκε, ότι στήν Κωνσταντινούπολη ο Ερντογάν έθεσε στόν Πρωθυπουργό θέματα ΑΟΖ, Αιγαίου, συνεκμετάλλευσης καί μειονότητας!<br /><br />Τέταρτον, ότι τίθεται θέμα προσώπου Υπουργού Εξωτερικών. Μέ μία άθλια διαρροή στό «Βήμα τής Κυριακής» χθές ο ίδιος ο πρέσβης τών ΗΠΑ κοινοποίησε εμπιστευτικές συνομιλίες του μέ τόν υπουργό Εξωτερικών Νίκο Δένδια προκειμένου νά τόν εμφανίσει ως εύπιστο φιλορώσσο πού δέν αντελήφθη ότι ο Πούτιν ετοιμάζει εισβολή καί δέν ενημέρωσε τήν κυβέρνησή του. Αστειότητες. Νά τόν βγάλουν από τήν μέση θέλουν, εν όψει συνυποσχετικού μέ τήν Τουρκία!<br /><br />Πέμπτον, ανοίγει επισήμως γιά πρώτη φορά θέμα αποκλεισμού τής Ακροδεξιάς από τίς εκλογές. Οι συμβουλές πού έδωσε ο Μαργαρίτης Σχοινάς στό συνέδριο τού Ισπανικού Λαϊκού Κόμματος γιά τόν περιορισμό τής απειλής τού VOX είναι αποκαλυπτικές. Τούς είπε νά κάνουν ό,τι ο Αντώνης Σαμαράς μέ τήν Χρυσή Αυγή. Φυλακή! Τήν στιγμή μάλιστα πού στήν Ελλάδα δρομολογείται σέ χρόνο ρεκόρ τό εφετείο τής Χρυσής Αυγής γιά νά τήν καταδικάσουν οριστικά καί νά αφαιρέσουν από τά μέλη της πρίν από τίς εκλογές τά πολιτικά δικαιώματά τους.<br /><br />Έκτον καί τελευταίο. Τά άρρωστα μυαλά ασχολούνται πώς δέν θά είναι υποψήφιος στίς εθνικές εκλογές ο Καραμανλής, γιατί δέν τόν θέλουν στήν Βουλή όταν θά γίνουν οι μειοδοσίες γιά τό Αιγαίο. Διαδίδουν πώς θά αποχωρήσει γιά νά εκλεγεί Πρόεδρος τής Δημοκρατίας καί πώς τό έχει συμφωνήσει, προχθές όμως άλλαξαν γνώμη, μάς λένε τώρα πώς δέ συμφωνούν ο Τσίπρας καί ο Ανδρουλάκης μέ τήν υποψηφιότητά του. Λές καί γνωρίζουν οι ανόητοι πώς θέλει ο Καραμανλής νά γίνει ο κομπάρσος τής μειοδοσίας πού ετοιμάζεται απ έξω! Λές καί ξέρουν τί θά συμβαίνει στήν χώρα τό μακρινό 2025 καί ποιός θά ηγείται αυτής γιά νά μπορεί νά κάνει συμφωνίες από τώρα γιά τόν επόμενο Πρόεδρο. Αλλά τά άρρωστα μυαλά εκεί έχουν τόν νού τους! Πώς θά διαμοιραστεί η εξουσία, πώς θά λεηλατηθεί τό Ταμείο Ανάκαμψης!<br /><br />Ο νούς στά αξιώματα, όχι στόν λαό. Ο οποίος τώρα κάνει υπομονή. Αλλά άν συνεχίσουν νά τόν αγνοούν προκλητικά γιά νά αναπαραγάγουν αιμομικτικά τήν εξουσία τους, αργά ή γρήγορα, θά τούς πάρει μέ τίς πέτρες. Εννοώ τή μεγάλη παρέα! Τό μηντιακό, πολιτικό καί οικονομικό σύστημα στό σύνολό του τό οποίο ξεμπροστιάζει μόνο τίς πομπές του κάθε Σαββατοκύριακο στά πρωτοσέλιδα!<br /><br /><div><a href="https://www.estianews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Άρρωστα μυαλά, ευσεβείς πόθοι...

Θέλουν να θάψουν τον Δένδια εν όψει συνυποσχετικού με την Τουρκία - O Καραμανλής εκτός(;) βουλής για να γίνουν οι μειοδοσίες για το Αιγαίο! ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η «σφήνα» της Τουρκίας στις Τριμερείς με Κύπρο -Ισραήλ-Αίγυπτο και ο ρόλος της Β. Νούλαντ.

<img height="320" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=showthumb5_293.jpg" width="757" /><br /><br /><b>Νίκος Μελέτης</b><br />Το μήνυμα ότι η συνεργασία με το Ισραήλ παραμένει ζωντανή και υπάρχουν στέρεες βάσεις στην Τριμερή συνεργασία Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ, θα στείλουν σήμερα από την Αθήνα οι ΥΠΕΞ των τριών χωρών που συναντώνται σε μια κρίσιμη στιγμή που οι διεθνείς ανακατατάξεις και η σύγκρουση Δύσης - Ρωσίας, αναδεικνύουν τη στρατηγική σημασία της εξασφάλισης πρόσθετων πηγών ενέργειας για την Ευρώπη.<br /><br />Η Τριμερής Συνεργασία είχε από την πρώτη στιγμή της συγκρότησης της επικεντρωθεί στον ενεργειακό τομέα καθώς τότε είχε αρχίσει η εκμετάλλευση των ισραηλινών κοιτασμάτων, στην Κύπρο μετά την Αφροδίτη υπήρχαν ενδείξεις για νέα κοιτάσματα στο Νοτιοδυτικό τμήμα της ΑΟΖ της και η Ελλάδα φάνταζε ως την ιδανική πύλη εισόδου των υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου με προορισμό την Ευρώπη. Συγχρόνως μείζον θέμα στην κορυφή της ατζέντας ήταν και τα θέματα ασφάλειας, καθώς η Κύπρος και η Ελλάδα προσέφεραν στο «περίκλειστο» από εχθρικές δυνάμεις Ισραήλ, το στρατηγικό βάθος ώστε να μπορεί να ασκεί τις δυνάμεις του πέραν των στενών ορίων του εναερίου χώρου του.<br /><br />Η Τριμερής στην Αθήνα γίνεται υπό το βάρος της απόφασης των ΗΠΑ, πριν ξεσπάσει όμως η κρίση της Ουκρανίας, με την οποία απέσυραν το ενδιαφέρον τους για τον αγωγό EAST MED που αποτέλεσε τη «συγκολλητική ουσία» για τη Συνεργασία αυτή. Μια επιλογή που είχε προφανώς και οικονομικά κριτήρια, καθώς ακόμη οι ποσότητες που έχουν εντοπισθεί και θα μπορούσαν να τροφοδοτήσουν τον αγωγό είναι μικρές, αλλά κυρίως αντανακλούσε τη βούληση της αμερικανικής κυβέρνησης να βγάλει από τη μέση ένα «εμπόδιο» που αποτρέπει τη συμμετοχή της Τουρκίας στα ενεργειακά τεκταινόμενα και προκαλεί ένταση λόγω των αντιδράσεων της Άγκυρας.<br /><br />Θεωρητικά ο EAST MED παραμένει στο τραπέζι αν και ο προσανατολισμός είναι κυρίως προς την Αίγυπτο η οποία αναδεικνύεται σε κύριο κόμβο για την εξαγωγή του φυσικού αερίου της λεκάνης της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Η Τουρκία θέλοντας να κεφαλαιοποιήσει την αναβάθμιση του ρόλου της στην περιοχή λόγω του Ουκρανικού και στο πλαίσιο της επιχείρησης εξομάλυνσης των σχέσεων της με τις χώρες του Κόλπου και το Ισραήλ, θεωρεί ότι τώρα είναι η στιγμή είτε για να εμπλακεί άμεσα σε όλα τα ενεργειακά σχέδια στην Ανατολική Μεσόγειο, είτε να ακυρώσει εκείνα τα σχέδια στα οποία δε συμμετέχει και θεωρεί ότι έχει αποκλεισθεί.<br /><br />Η επίσκεψη του Μ.Τσαβούσογλου και του Υπουργού Ενέργειας Φ. Ντονμάζ στο Ισραήλ τις επόμενες ημέρες αποτελεί το μεγάλο στοίχημα της Τουρκίας, καθώς μια προχωρημένη συζήτηση για την ενεργειακή συνεργασία Τουρκίας - Ισραήλ θα ενδυναμώσει τη σχέση των δυο χωρών και θα διασκεδάσει την καχυποψία που διακατέχει μεγάλο μέρος του ισραηλινού κατεστημένου για τις πραγματικές προθέσεις του Τ. Ερντογάν.<br /><br />Ο Τ. Ερντογάν έσπευσε να προαναγγείλει ουσιαστικά ότι η καλύτερη επιλογή για την εξαγωγή του ισραηλινού φυσικού αερίου είναι ο αγωγός μέσω Τουρκίας, όμως αυτό που ίσως πέρασε απαρατήρητο είναι ότι μια ημέρα μετά ο Μ. Τσαβούσογλου έσπευσε να δηλώσει ότι είναι πολύ πρόωρη μια τέτοια συζήτηση, καθώς προφανώς δεν ήθελε να δοθεί η εντύπωση στους Ισραηλινούς ότι η Τουρκία προκαταλαμβάνει τις αποφάσεις και τις υπαγορεύει στο Ισραήλ.<br /><br />Το τελευταίο δεκαήμερο μάλιστα υπήρξε συστηματική προώθηση «ειδήσεων» είτε από το κρατικό πρακτορείο Ανατολού είτε ακόμη και από το Ρόιτερ (με επίκληση δηλώσεων Τούρκων αξιωματούχων και ρεπορτάζ Τούρκων δημοσιογράφων) που έδιναν την εντύπωση ότι επίκειται ήδη η έναρξη μιας σειράς ενεργειακών σχεδίων με τη συμμετοχή της Τουρκίας. Από τον αγωγό από το Ισραήλ, μέχρι αγωγό από το Ιρακινό Κουρδιστάν σε συνεργασία και πάλι με το Ισραήλ…<br /><br />Βεβαίως, ειδικά σε ότι αφορά το ενδεχόμενο αγωγού από το Ισραήλ είναι προφανές ότι πέραν των μικρών ποσοτήτων που θα μπορούσαν να διατεθούν για τον αγωγό, υπάρχουν και τα σοβαρά πολιτικά προβλήματα που αφορούν τις διαφορές οριοθέτησης Ισραήλ - Λιβάνου, τη διέλευση από την ΑΟΖ της «εχθρικής» Συρίας καθώς η εναλλακτική όδευση είναι μέσω της Κυπριακής ΑΟΖ, την οποία όμως η Τουρκία δεν αναγνωρίζει καθώς δεν αναγνωρίζει ούτε την Κυπριακή Δημοκρατία.<br /><br />Η Τουρκία αντιλαμβάνεται ότι η ανάγκη για διαφοροποίηση πηγών ενέργειας στην Ευρώπη, δεν επιτρέπει πολυτέλειες διμερών αντιπαραθέσεων που θα εμποδίζουν τέτοιου είδους σχέδια και έτσι θέλω τώρα να μπει «σφήνα» στη διαφαινόμενη συνεργασία Αιγύπτου - Ισραήλ - Κύπρου - Ελλάδας.<br /><br />Ο κ. Τσαβουσογλου φρόντισε την παραμονή της Τριμερούς να υπενθυμίσει χθες την τουρκική θέση ότι «στην Ανατολική Μεσόγειο, θα πρέπει να γίνει ολοκληρωμένη συνεργασία για τους δυνητικούς ενεργειακούς πόρους» προσθέτοντας «δεν αναφέρομαι για τις κακόβουλες προσπάθειες συνεργασίας που αποκλείουν την Τουρκία και την ”ΤΔΒΚ”. Τέτοιες προσπάθειες είναι καταδικασμένες να αποτύχουν, όπως αποδεικνύεται από το έργο του αγωγού East-Med. Οι μονομερείς ενέργειες που έχουν γίνει μέχρι στιγμής έχουν κλιμακώσει τις εντάσεις. Θα συνεχίσουμε να προστατεύουμε αποφασιστικά τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της χώρας μας και της ”ΤΔΒΚ’. Ως χώρα με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ανατολική Μεσόγειο, έχουμε έναν ρόλο κλειδί στην περιοχή. Προτεραιότητά μας, όπως πάντα, είναι η διπλωματία, η συνεργασία και ο συντονισμός».<br /><br />Εφόσον τελικά προκριθεί η επιλογή της μεταφοράς του φυσικού αερίου στην Αίγυπτο και εξαγωγή του υπό μορφή LNG η μέσω της ηλεκτρικής διασύνδεσης Αιγύπτου - Ελλαδας, εκ των πραγμάτων και πάλι η Τουρκία θα αισθανθεί ότι «αποκλείεται» από τα ενεργειακά σχέδια πολύ περισσότερο μάλιστα όταν τεθεί προς υλοποίηση το σχέδιο του ηλεκτρικού καλωδίου από την Αίγυπτο προς την Κρήτη καθώς θα τοποθετηθεί στον βυθό της περιοχής που έχει οριοθετηθεί με τη Συμφωνία Ελλάδας - Αιγύπτου που επικαλύπτει και ακυρώνει στην πράξη το Τουρκολυβικό Μνημόνιο.<br /><br />Το σκηνικό αυτό θέλει ιδιαίτερη προσοχή γιατί μπορεί να δημιουργήσει τον πειρασμό για επίλυση των ελληνοτουρκικών και του κυπριακού προς διευκόλυνση των συμμαχικών επιδιώξεων, καθώς από το μυαλό των Δημοκρατικών στις ΗΠΑ ποτέ δεν έφυγε η εμμονική πολλές φορές φιλοδοξία να μεσολαβήσουν μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας ώστε να κλείσει η ανοιχτή πληγή στη Νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Το χειρότερο είναι ότι δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι η «πηγή του κακού» είναι ο αναθεωρητισμός του Τ.Ερντογάν στα πρότυπα, του αναθεωρητισμού του Ρώσου προέδρου. Και ότι οι ελληνοτουρκικές διαφορές δεν είναι «ψυχολογικού» περιεχομένου, όπως ίσως πιστεύει η Αμερικανίδα ΥΦΥΠΕΞ κ.Νούλαντ η οποία επισκέπτεται σήμερα την Αθήνα (προερχόμενη από την ΄Αγκυρα), αλλά είναι αποτέλεσμα της βάναυσης αμφισβήτησης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και της ελληνικής κυριαρχίας από την Τουρκία. Επομένως, εάν η κ.Νούλαντ, η οποία δε θα πρέπει να είναι υπερήφανη για τους χειρισμούς της το 2014 όταν ως υφυπουργός εξωτερικών αρμόδια για την Ευρώπη με τις συμβουλές της είδε την Ουκρανία να χάνει την Κριμαία, θέλει να βοηθήσει τη σταθερότητα στην περιοχή, την ενίσχυση της Νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ και τη διασφάλιση των εναλλακτικών πηγών ενέργειας για την Ευρώπη, η επίσκεψη της στην Αθήνα πρέπει να είναι εθιμοτυπική.<br /><br />Και αντί για την ανακοίνωση εγκαθίδρυσης «στρατηγικού μηχανισμού για τη βελτίωση των αμερικανοτουρκικών σχέσεων» ας χρησιμοποιήσει την επίσκεψη της στην ΄Αγκυρα για να πείσει τουλάχιστον την τουρκική κυβέρνηση να πάρει έστω και ένα μέτρο που θα δείξει ότι είναι με τη Δύση και το ΝΑΤΟ και όχι με τον Β.Πουτιν. Και μετά συζητάμε τα υπόλοιπα…<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η «σφήνα» της Τουρκίας στις Τριμερείς με Κύπρο -Ισραήλ-Αίγυπτο και ο ρόλος της Β. Νούλαντ.

Νίκος Μελέτης Το μήνυμα ότι η συνεργασία με το Ισραήλ παραμένει ζωντανή και υπάρχουν στέρεες βάσεις στην Τριμερή συνεργασία Ελλάδας - Κύπρου...

Διαβάστε την συνέχεια

Ενεργοποιήθηκε ο στρατηγικός μηχανισμός Τουρκίας-ΗΠΑ-. Άγκυρα είναι πλέον υπερπολύτιμη για την Δύση σε σχέση με Ελλάδα.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-04/tsounami-stis-scheseis-ipa-tourkias-i-apofasi-biden-pou-kovei-ton-tsabouka-tou-erntogan-se-aigaio-kai-an-mesogeio.jpg?itok=9Z04i8yK" width="703" /><br />Οι Τούρκοι αναμένουν δώρα από την δύση για την όποια κίνηση τους στην Ουκρανία τα οποία θα αφορούν το Αιγαίο και την Α.Μεσόγειο.<br />Ενεργοποιήθηκε ο στρατηγικός μηχανισμός Τουρκίας-ΗΠΑ, σύμφωνα με το τουρκικό υπουργείο εξωτερικών στην Άγκυρα, και αυτό σίγουρα δεν είναι καλό για την ελληνική διπλωματία.<br /><br />Οι δύο πλευρές συζήτησαν μάλιστα θέματα κοινού ενδιαφέροντος, μεταξύ των οποίων η οικονομική και αμυντική συνεργασία, η καταπολέμηση της τρομοκρατίας, περιφερειακά και παγκόσμια ζητήματα.<br /><br />Η ανακοίνωση του τουρκικού ΥΠΕΞ αναφέρει: «Σύμφωνα με τη συμφωνία που επιτεύχθηκε μεταξύ του Προέδρου Ερντογάν και του Προέδρου των ΗΠΑ Τ. Μπάιντεν στη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στη Ρώμη τον Οκτώβριο του 2021, ο Στρατηγικός Μηχανισμός Τουρκίας-ΗΠΑ ενεργοποιήθηκε στην Άγκυρα στις 4 Απριλίου 2022.<br /><br />Κατά τη συνάντηση μεταξύ των αντιπροσωπειών, εξετάστηκαν τα θέματα κοινών συμφερόντων των δύο χωρών, μεταξύ των οποίων η οικονομική και αμυντική συνεργασία, η καταπολέμηση της τρομοκρατίας, περιφερειακά και παγκόσμια ζητήματα.<br /><br />Η Τουρκία και οι Ηνωμένες Πολιτείες επανέλαβαν την κοινή τους δέσμευση για την προστασία της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας. Οι Ηνωμένες Πολιτείες χαιρέτησαν τις προσπάθειες της Τουρκίας να διευκολύνει μια δίκαιη και διπλωματική λύση του πολέμου”.<br /><br />Η Marisa Lago, υφυπουργός του Υπουργείου Εμπορίου των ΗΠΑ, θα επισκεφθεί την Άγκυρα στις 5-6 Απριλίου 2022 για να αναπτύξει συνεργασία στην οικονομική και εμπορική διάσταση του Στρατηγικού Μηχανισμού.<br /><br />Η Τουρκία και οι ΗΠΑ σκοπεύουν να πραγματοποιήσουν φέτος τη συνάντηση σε επίπεδο Υπουργών Εξωτερικών στο πλαίσιο του Στρατηγικού Μηχανισμού.<br /><br />Ενώ η Τουρκία δεν έχει συνεισφέρει στην συμμαχία ούτε σφαίρα στον πόλεμο της Ουκρανίας, όπως ετοιμάζεται να πράξει η Ελλάδα για παράδειγμα, εντούτοις υμνείται από την δύση και το ΝΑΤΟ, για τις διπλωματικές της προσπάθειες, στην κρίση αυτή, ενώ ήταν διαπιστωμένο ότι το Ισραήλ και ο πρωθυπουργό του ήταν σε πραγματική διαπραγμάτευση μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας.<br /><br />Μονομιάς οι ΗΠΑ ξεχνούν ότι οι Τούρκοι ή ήδη “ξεπλένουν” τεράστιο ρωσικό χρήμα, επενδύουν και κινούνται στην ρωσική αγορά, ενώ ως χώρα δεν συμμετέχουν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας, όπως όλες οι χώρες της συμμαχίας.<br /><br />Το συγχωροχάρτι που δίνουν οι ΗΠΑ στο αυταρχικό καθεστώς Ερντογάν, με αφορμή τον πόλεμο στην Ουκρανία, θα γυρίσει μπούμερανγκ ενάντια στην Δύση, και κυρίως ενάντια στην Ελλάδα σε Αιγαίο και Α.Μεσόγειο, ειδικά μετά τις ανακοινώσεις Μητσοτάκη για τα ενεργειακά.<br /><br />Η Ελλάδα προσφέρει άπλετα λιμάνια και αεροδρόμια στις ΗΠΑ, ενώ οι Τούρκοι είναι φειδωλοί μέχρι αηδίας, απαιτώντας πάντα ανταλλάγματα τα οποία αφορούν ελληνικά νησιά και ΑΟΖ.<br /><br />Το τουρκικό προπαγανδιστικό σύστημα απειλεί συνεχώς της χώρα μας, δείχνοντας απροκάλυπτα τις προθέσεις του, κάτι αγνοεί η δύση επιδεικτικά.<br /><br />Ο επιτήδειος ουδέτερος με το όνομα Τουρκία κινείται πάντα στο όριο μεταξύ δύσης και Ανατολής λαμβάνοντας σχεδόν πάντα “δώρα” και από τις δύο πλευρές, σε σχέση με την χώρα μας που υποβαθμίζεται από φίλους και συμμάχους συνεχώς. <div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ενεργοποιήθηκε ο στρατηγικός μηχανισμός Τουρκίας-ΗΠΑ-. Άγκυρα είναι πλέον υπερπολύτιμη για την Δύση σε σχέση με Ελλάδα.

Οι Τούρκοι αναμένουν δώρα από την δύση για την όποια κίνηση τους στην Ουκρανία τα οποία θα αφορούν το Αιγαίο και την Α.Μεσόγειο. Ενεργοποιήθ...

Διαβάστε την συνέχεια

Θα γονατίσουν οι κυρώσεις τη ρωσική οικονομία;

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/04/kipo6.jpg" /><br /><br /><b>Αδαλής Γιώργος</b><br />Σε προηγούμενη σειρά άρθρων μου είχα προειδοποιήσει πολύ πρώιμα, ότι ο πόλεμος Μπάϊντεν-Πούτιν θα καταλήξει χωρίς νικητή και θα είναι lose-lose. Ειδικά για τις κυρώσεις έχω αρθρογραφήσει, υποστηρίζοντας ότι δεν θα έχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Οι κυρώσεις δεν θα λειτουργήσουν μόνο ως μοχλός πίεσης της Ρωσίας, αλλά θα λειτουργήσουν αρνητικά και για τις οικονομίες της Δύσης. Και τολμώ να πω ότι όπως εξελίσσονται τα πράγματα το επιβεβαιώνουν.<br /><br />Η εμμονή του Μπάϊντεν και των Ευρωπαίων για κυρώσεις, βασίζονται σε ένα παλαιό δόγμα που δοκιμάστηκε τις προηγούμενες δεκαετίες χωρίς επιτυχία κατά Ιράν και Βενεζουέλας. Έχει σκοπό να πιέσει τα εκεί καθεστώτα να αλλάξουν να προσαρμοστούν στις επιταγές της Δύσης τόσο γεωπολιτικά, όσο και οικονομικά. Τόσες δεκαετίες κυρώσεων στο Ιράν, με απαγόρευση ουσιαστικά της διάθεσης του πετρελαίου και του φυσικού του αερίου, υπήρξε κάποια μεταστροφή; H Βενεζουέλα, η οποία καταστράφηκε οικονομικά από τις κυρώσεις, άλλαξε το καθεστώς Μαδούρο; Μάλλον χειρότερο έγινε.<br /><br />Οι Ιρανοί πλέον θεωρούνται “μάστορες” στην αποφυγή κυρώσεων, η οποία είναι πλέον κλάδος της οικονομικής επιστήμης που αναπτύσσεται ραγδαία, σε χώρες όπως η Κίνα, η Ρωσία και η Ινδία. Ας πάμε στις κυρώσεις που επιβλήθηκαν στη Ρωσία. Υπήρχε περίπτωση να αλλάξει πολιτική ο Πούτιν επειδή θα του έβαζαν κυρώσεις; Κυρώσεις στην Ρωσία επιβάλλονται σε οικονομικούς τομείς, εταιρίες και φυσικά πρόσωπα από τα τέλη της δεκαετίας του 2000 χωρίς απτό αποτέλεσμα.<br /><br />Υπάρχει μια παράμετρος, η οποία δείχνει “ερασιτεχνισμό” από την πλευρά του Μπάϊντεν, και έχει σχέση με τον χρόνο που επιβλήθηκαν οι κυρώσεις. Θα μπορούσαν να είχαν αποδώσει αν είχαν επιβληθεί αργότερα και όχι τώρα. Και εξηγούμαι: Ο Μπάϊντεν με τις βιαστικές κυρώσεις ουσιαστικά έκαψε αυτό το χαρτί. Γιατί; Διότι είναι άλλο πράγμα να υφέρπει ο φόβος των κυρώσεων κι άλλο να ανακοινώνεται επίσημα. Όταν ανακοινώνεται ότι θα επιβληθούν, ουσιαστικά ενεργοποιούνται αυτομάτως από την Αγορά.<br /><br />Οι τράπεζες αρνούνται να εκδώσουν εγγυητικές επιστολές για αγοραπωλησίες προϊόντων μεταξύ ρωσικών εταιριών και εταιριών της Δύσης. Ο αποκλεισμός μάλιστα της Ρωσίας από το SWIFT έκανε την κατάσταση χειρότερη, φέρνοντας τους επενδυτές σε απόγνωση. Στα τέλη Φεβρουαρίου, οι αποθηκευτικοί χώροι για αέριο, πετρέλαιο και λιγνίτες είχαν “στεγνώσει” στην Ευρώπη, λόγω του κρύου χειμώνα.<br /><br />Οι κυρώσεις και ο εναλλακτικός δρόμος<br /><br />Η Ευρώπη δεν εξαρτάται από την ρωσική οικονομία μόνο από τους υδρογονάνθρακες και τον λιγνίτη, αλλά και από αγροτικά προϊόντα και από πρώτες ύλες. Ήταν λοιπόν δεδομένο ότι οι κυρώσεις θα έπλητταν και την Ευρώπη, διότι για να απεξαρτηθεί η ΕΕ από τη Ρωσία χρειάζεται μακρόπνοο σχέδιο. Τι θα μπορούσε να κάνει ο Λευκός Οίκος; Να έδινε χρόνο στην ΕΕ να γεμίσει τις δεξαμενές της (αποθέματα) με χαμηλές τιμές με βάση τα συμβόλαια που έτρεχαν ήδη με τον Πούτιν.<br /><br />Με δεδομένη και την πτώση της ζήτησης λόγω της άνοιξης, να αναπληρωθούν τα στρατηγικά αποθέματα στις δεξαμενές που είχαν πέσει σε πρωτοφανή χαμηλά επίπεδα. Και παράλληλα να εξευρεθούν νέα συμβόλαια από άλλες αγορές. Να εγκριθούν άμεσες επενδύσεις σε σταθμούς LNG, αυξάνοντας τους από 26 που είναι σήμερα σε όλη την ΕΕ σε 60. Να αυξηθεί η αγορά αερίου από την Νορβηγία όχι στο 1,4 bcm (δισ. κυβικά μέτρα) αλλά στα 4,5 bcm από του χρόνου και για τρία χρόνια ως έκτακτο μέσον, ως ότου εξορυχθούν τα κοιτάσματα από την Ανατολική Μεσόγειο και συνδεθούν στο δίκτυο.<br /><br />Επίσης, η ΕΕ οφείλει να εγκαταλείψει τους φόβους της για την πυρηνική ενέργεια και να προβεί σε έρευνες-γεωτρήσεις στον χώρο της, διότι η εξάρτησή της από την Ρωσία είναι αδύνατον να υποκατασταθεί άμεσα. Το πόσο άστοχες αποδείχτηκαν οι κυρώσεις φαίνεται από γεγονότα. Στη Δύση μιλάνε για πρωτοφανή πτώση του Χρηματιστηρίου της Μόσχας (από 4.200 μονάδες πριν την εισβολή στις 2.000 οπότε και η ρωσική επιτροπή κεφαλαιαγοράς ανέστειλε την λειτουργία του. Έπεσαν όλες οι ρωσικές μετοχές στα τάρταρα, ή υπήρξαν και κάποιες, όπως η Gazprom και η Rosneft που δεν έπεσαν; Και μήπως κάποιες άλλες μεγάλες εταιρίες κατέγραψαν πρωτοφανή άνοδο ρεκόρ;<br /><br /><br /><img height="386" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/04/2022-04-04.png" width="640" /><br /><br />Το παραπάνω σχεδιάγραμμα είναι η πορεία του ρωσικού χρηματιστηρίου. Δυστυχώς, η είδηση ότι το χρηματιστήριό τους μετά την επαναλειτουργία του ανακάμπτει κι από τα επίπεδα των 2.000 και πλησιάζει στις 2.800 μονάδες, δεν αναφέρεται. Η “βελόνα” στη Δύση έχει κολλήσει στην τεράστια πτώση. Παρακάτω θα σας παρουσιάσω μερικές γνωστές ρωσικές εταιρίες:<br /><br /><img height="386" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/04/2022-04-04-1.png" width="640" /><br /><br /><div>Μετοχές ρωσικών εταιριών<br /><br />Στον παραπάνω πίνακα βλέπετε εταιρίες, οι οποίες παρά τις κυρώσεις, κι ενώ το ρωσικό χρηματιστήριο κατέγραφε ελεύθερη πτώση, αυτές σημείωναν σημαντική άνοδο. Η Acron πχ. Από τις αρχές του έτους έχει καταγράψει άνοδο κατά 259,27%, η Kvarda και Raspsadskaya κατέγραφαν τριψήφια ποσοστά ανόδου. Οι δε Avisma και PhosAgro χτύπησαν 80% άνοδο.<br /><br />Τί είναι αυτές οι εταιρίες; H Acron είναι ένας γίγαντας στην αγορά χύδην και αζωτούχων λιπασμάτων όπως ουρία και νιτρικό αμμώνιο με βασικές αγορές σε Ρωσία, Βραζιλία, Ευρώπη και ΗΠΑ. H GK Salmolet είναι εταιρία real estate. H Ashinskiy Metzavod είναι από το 1898 γίγαντας στη βιομηχανία χάλυβα. Η Raspadskaya είναι γίγαντας που παράγει 7.000.000 τόνους άνθρακα ετησίως στο Κεμέροβο.<br /><br />Η VSMPO-AVISMA είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός τιτανίου στον κόσμο κι από το 1933 παράγει αλουμίνιο, μαγνήσιο και χάλυβα σε πολλές χώρες ακόμα και στην Ουκρανία και στην Αγγλία. Η γιγαντιαία PhosAgro με ετήσια έσοδα 5,8 δισ. $ παράγει λιπάσματα, φωσφορικά άλατα και φωσφορικά άλατα ζωοτροφών. Κατά ένα περίεργο τρόπο, οι μετοχές αυτών των εταιριών δεν επλήγησαν από τις κυρώσεις! Κάποιοι, λοιπόν, στη Ρωσία αντί να χάνουν, κέρδιζαν από την κρίση. Ας δούμε και εταιρίες που ενώ έχαναν, τώρα αρχίζουν να κερδίζουν:<br /><br /><img height="420" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/04/2022-04-04-2.png" width="640" /><br /><br />H Gazprom που υποτίθεται θα “αφανιζόταν” από τις κυρώσεις, κερδίζει 11,06% σε σχέση με πέρυσι. Η Rosneft, όπου εργάζεται και ο Σρέντερ, παρά τις απώλειες 19,7% αρχίζει να ανακάμπτει. Η ιδιωτική Novatek (ειδικεύεται στο LNG) είναι σε ισορροπία, όπως και η Lukoil. Όσο για την τράπεζα Sberbank που θα “εξαφανιζόταν”, οι αρχικές της απώλειες, που έφτασαν ως και 80%, περιορίζονται διαρκώς τις τελευταίες μέρες (είναι τώρα στο 47,4%), ακολουθώντας περίπου την πορεία του τεχνολογικού κολοσσού Yandex.<br /><br /><img height="394" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/04/2022-04-04-3.png" width="640" /><br /><br /></div><div>Η ισοτιμία ρούβλι-δολάριο<br /><br />Ας δούμε και το ρούβλι, την συναλλαγματική του ισοτιμία με το δολάριο. Μέσα στο 2021 η συναλλαγματική ισοτιμία ήταν 75 ρούβλια προς 1 δολάριο. Όταν άρχισε να φαίνεται ότι επίκειται εισβολή στην Ουκρανία, η ισοτιμία πήγε στα 80:1, την δε 24η Φεβρουαρίου (ημέρα της εισβολής) η ισοτιμία είχε πάει 84,04:1. Όπως ήταν αναμενόμενο, το ρούβλι είχε μεγάλες απώλειες όταν ξεκίνησαν οι εχθροπραξίες. Στις 7 Μαρτίου 2022, το ρούβλι καταρρακώθηκε, η ισοτιμία έφτασε στο απίστευτο 132:1 δολάριο.<br /><br />Αν πιστεύαμε τους δυτικούς αναλυτές, το ρούβλι σήμερα έπρεπε να είχε “εξαερωθεί”. Είναι αξιοσημείωτο ότι μέχρι τις 7 Μαρτίου, τα δυτικά ΜΜΕ ενημέρωναν για την κατρακύλα του ρουβλίου, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι ο Πούτιν χάνει την μάχη του νομίσματος. Στις 11 Μαρτίου μετά από τρία “σκαμπανεβάσματα” η ισοτιμία έπεσε στα 125:1 δολάριο. Έτσι, μέχρι την 1η Απριλίου 2022, κανείς δεν έμαθε ότι το ρούβλι ενισχύθηκε πολύ, κλείνοντας στην ισοτιμία 83,7:1 δολάριο, όσο ακριβώς ήταν την ημέρα που ξεκίνησε η εισβολή! Τα Δυτικά ΜΜΕ δεν πρόβαλαν την ανάκαμψή του.<br /><br />Στις πρώτες ημέρες της εισβολής, το ρωσικό χρηματιστήριο απώλεσε 189 δισ. δολάρια κεφαλαιοποίηση. Ευρωπαϊκές supermajors εταιρίες, όπως η BP και η Shell, έσπευσαν να ανακοινώσουν ότι φεύγουν από την Ρωσία, χωρίς όμως να πουν πώς αυτό θα συμβεί στην πράξη. Για παράδειγμα η BP συμμετέχει κατά 19,75% στη ρωσική Rosneft. Αυτό μαζί με τις κτήσεις που κατέχει στο ενεργειακό πεδίο Sakhalin (Ειρηνικός), αποτελούν περίπου ένα μέγεθος πέριξ των 25 δισ. δολάρια.<br />Πώς θα φύγουν οι δυτικές εταιρίες<br /><br />Όταν λέει η BP “φεύγω από την Ρωσία” πώς ακριβώς θα φύγει; Για να φύγει πρέπει να πουλήσει το 19,75% των μετοχών της σε κάποιον. Μήπως θα το “σκοτώσει” πουλώντας σε κάποια κινεζική μπιρ παρά; Μήπως ενδιαφέρεται ο Ερντογάν για το ποσοστό της BP στην Rosneft; Όλες οι Δυτικές εταιρίες (όχι μόνον η BP), αν δεν πουλήσουν τα μετοχικά τους μερίδια, είναι αναγκασμένες να τα “μεταβιβάσουν” κάπου. Δεδομένου ότι δεν βλέπω πολλούς ενδιαφερόμενους, ο δρόμος που απομένει είναι η μεταβίβαση των μεριδίων τους στο ρωσικό δημόσιο. Μαντέψτε, λοιπόν, ποιος κερδίζει σε αυτήν την περίπτωση.<br /><br />Εν κατακλείδι, οι λεονταρισμοί της Δύσης ότι θα καταστρέψουν την ρωσική οικονομία δεν φαίνεται να ισχύουν. Η ζημιά που της έκαναν είναι μεν σοβαρή, αλλά είναι αναστρέψιμη. Η ζημιά όμως που έπαθαν οι ευρωπαίοι είναι πολλαπλάσια. Για την σύγκριση της ζημιάς που έρχεται σε Ρωσία και της ζημιάς που έρχεται στην ΕΕ θα επανέλθω σύντομα με ειδικό άρθρο.<br /><br />Οι δυτικές κυρώσεις δεν πρόκειται να καταστρέψουν ολοσχερώς την Ρωσία, όπως έχει προαναγγελθεί. Αυτό που σίγουρα κάνουν είναι να προκαλούν έντονο πληθωρισμό, νέες αυξήσεις σε ηλεκτρικό, καύσιμα και διατροφικά αγαθά. Αν αυτό δεν σταματήσει άμεσα, φοβάμαι ότι θα υπάρξει κοινωνική αναταραχή και στις ΗΠΑ και περισσότερο στην Ευρώπη. Συμπερασματικά, λοιπόν, η πολιτική των κυρώσεων δεν συνιστά αποτελεσματική αντιμετώπιση ενός αυταρχικού ηγέτη.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Θα γονατίσουν οι κυρώσεις τη ρωσική οικονομία;

Αδαλής Γιώργος Σε προηγούμενη σειρά άρθρων μου είχα προειδοποιήσει πολύ πρώιμα, ότι ο πόλεμος Μπάϊντεν-Πούτιν θα καταλήξει χωρίς νικητή και ...

Διαβάστε την συνέχεια

Nordic Monitor: Πύραυλο με στόχο την Χίο “προβάρει” η Τουρκία!

<br /><img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/04/radar-xios.jpg" width="712" /><br /><br />H τουρκική κατασκευάστρια εταιρεία όπλων Roketsan, θυγατρική των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, παρουσίασε τον νέο της πύραυλο την περασμένη εβδομάδα, με ένα βίντεο στο οποίο εχθρικός στόχος εμφανίζεται η Χίος, όπως αποκάλυψε <a href="https://nordicmonitor.com/2022/04/22049/">ο ιστότοπος Nordic Monitor</a>. Ο πύραυλος τύπου κρουζ, ονομάζεται “ÇAKIR” και έχει βεληνεκές πάνω από 150 χιλιόμετρα. Μπορεί να εκτοξευθεί από πολλές πλατφόρμες, όπως αεροσκάφη σταθερής και περιστροφικής πτέρυγας, επιθετικά μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα, τακτικά τροχοφόρα οχήματα και ναυτικές πλατφόρμες.<br /><br />Οι ειδικοί που ανέλυσαν τις εικόνες για το Nordic Monitor είπαν ότι η τοποθεσία από όπου εκτοξεύτηκαν οι πύραυλοι στο βίντεο είναι η ακτή του Τσεσμέ στη δυτική Τουρκία και ότι ο δορυφορικός χάρτης στο βίντεο έχει αναπαραχθεί με μικρές αλλαγές. Δηλώνουν επίσης ότι οι πραγματικές νησίδες και οι βραχώδεις εικόνες που εμφανίζονται οπτικά στο βίντεο επιβεβαιώνουν ότι πρόκειται για τις ακτές του Τσεσμέ. Σε αυτή την περίπτωση, το μέρος που εμφανίζεται ως “εχθρός” στο βίντεο είναι η Χίος, το ελληνικό νησί που απέχει 4,1 μίλια από τις τουρκικές ακτές.<br /><br />Σε παλαιότερα δημοσιεύματα του, το Nordic Monitor είχε υποστηρίξει πως η επιμονή της Τουρκίας στην αποστρατικοποίηση των ελληνικών νησιών, εντάσσεται σε τουρκικό σχέδιο εισβολής. Ενδείξεις που συνηγορούν για μία τουρκική εισβολή σε ελληνικά νησιά, σύμφωνα με τον ιστότοπο, ήταν η μεγάλη τουρκική στρατιωτική άσκηση τον περασμένο Σεπτέμβριο στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, με μονάδες του πολεμικού ναυτικού να δοκιμάζουν τις αμφίβιες ικανότητες τους.<br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="-webkit-font-smoothing: antialiased; background-color: white; box-sizing: border-box; color: #222222; display: flex; font-family: "Helvetica Neue", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 19.8px; letter-spacing: -0.27px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; overflow-wrap: break-word; text-align: justify; width: 550px; word-break: break-word;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1509443911231721479" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=lygerosstavros&dnt=true&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NrZWxldG9uX2xvYWRpbmdfMTMzOTgiOnsiYnVja2V0IjoiY3RhIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19zcGFjZV9jYXJkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9mZiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1509443911231721479&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fslpress.gr%2Fethnika%2Fnordic-monitor-pyraylo-me-stocho-tin-chio-quot-provarei-quot-i-toyrkia%2F&sessionId=314a7a5b8493eaa859520489b62ff1b671eb9e54&siteScreenName=lygerosstavros&theme=light&widgetsVersion=f9f80a909a60b%3A1648751432723&width=550px" style="-webkit-font-smoothing: antialiased; box-sizing: inherit; display: block; flex-grow: 1; height: 626px; max-width: 100%; overflow-wrap: break-word; position: static; visibility: visible; width: 550px; word-break: break-word;" title="Twitter Tweet"></iframe></div>H τουρκική εμμονή με τα νησιά<br /><br />Όλο και συχνότερα Τούρκοι αξιωματούχοι, συνδέουν την κυριαρχία των ελληνικών νησιών με την αποστρατικοποίηση τους. Πάγιος τουρκικός ισχυρισμός είναι πως η μη αποστρατικοποίηση των (κατοικημένων) ελληνικών νησιών του Αιγαίου συνιστά παραβίαση της Συνθήκης της Λωζάνης, επομένως αυτά ανήκουν… στην Τουρκία!<br /><br />Τον συγκεκριμένο ισχυρισμό είχε επαναλάβει ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου σε συνέντευξη του, υπενθυμίζοντας και τις σχετικές επιστολές που απέστειλε η Άγκυρα στον ΟΗΕ. Σε αυτές υποστηρίζεται ότι μπορεί να εγείρεται μέχρι και θέμα κυριαρχίας στα νησιά του Αιγαίου εφόσον η Αθήνα έχει επιλέξει να τοποθετήσει στρατεύματα σε αυτά, “παραβιάζοντας” την Συνθήκη της Λωζάνης και την Συμφωνία των Παρισίων.<br /><br />Ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Τουρκίας στον ΟΗΕ Φεριντούν Σινιρλίογλου, είχε αποστείλει στον Οργανισμό μία σειρά επιστολών υποστήριξε στο Συμβούλιο Ασφαλείας ότι η παρουσία του ελληνικού στρατού στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, αποτελεί παραβίαση της Συνθήκης της Λωζάνης του 1923 και των Συνθηκών Ειρήνης των Παρισίων του 1947.<br /><br />Σε επιστολή του στις 13 Ιουλίου 2021 ο Σινιρλίογλου είχε αναφέρει ότι «η συνεχιζόμενη εσκεμμένη και επίμονη και ουσιαστική παραβίαση από την Ελλάδα των διατάξεων αποστρατικοποίησης των συνθηκών ειρήνης της Λωζάνης και των Παρισίων, οι οποίες είναι βασικές για την εκπλήρωση του αντικειμένου και του σκοπού τους, συνιστά σοβαρή απειλή για την ασφάλεια της Τουρκίας».<br /><br />Το Nordic Monitor για το Καστελλόριζο<br /><br />Ήταν το Nordic Monitor που είχε φέρει στην δημοσιότητα την επίδειξη προπαγάνδας της Τουρκικής Ναυτικής Ακαδημίας, ότι οι φοιτητές της μπορούν να φτάσουν… κολυμπώντας μέχρι στο Καστελλόριζο, έναν ισχυρισμό που έχει επαναλάβει δημοσίως και ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ.<br /><br />Αντίθετα, η Ελλάδα υποστήριξε ότι η κυριαρχία της στα νησιά δεν εξαρτάται από οποιαδήποτε υποχρέωση, συμπεριλαμβανομένης της αποστρατιωτικοποίησής τους. Με επιστολή της προς τον ΟΗΕ στις 28 Ιουλίου 2021, η Μαρία Θεοφίλη, η Ελληνίδα πρεσβευτής στον ΟΗΕ, από πλευράς της, είχε αμφισβητήσει τις τουρκικές αξιώσεις.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Nordic Monitor: Πύραυλο με στόχο την Χίο “προβάρει” η Τουρκία!

H τουρκική κατασκευάστρια εταιρεία όπλων Roketsan, θυγατρική των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, παρουσίασε τον νέο της πύραυλο την περασμένη εβ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το ΑΙΓΑΙΟ ως… “ελληνική λίμνη”: Το κόλπο είναι παλιό και πολυχρησιμοποιημένο.

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/04/venizelos_erdogan.jpg" width="732" /><br /><br /><b>Λυγερός Σταύρος</b><br />Πριν μερικές ημέρες ο Ευάγγελος Βενιζέλος (πρώην υπουργός Εξωτερικών, Άμυνας και πρώην αρχηγός του ΠΑΣΟΚ) έκανε κάποιες αναφορές για τα ελληνοτουρκικά, οι οποίες προκάλεσαν σχόλια κι αξίζει να εξεταστούν με περισσότερη προσοχή. Η πρώτη αναφορά του ήταν ότι το Αιγαίο δεν είναι ελληνική λίμνη. Φρόντισε, μάλιστα, να επικαλεσθεί και σχετική αναφορά του Κωνσταντίνου Καραμανλή, προφανώς για να αντλήσει κύρος και να ενισχύσει τη θέση του.<br /><br />Στην πραγματικότητα, όμως, δεν είχε καμία ανάγκη τέτοια συνηγορία. Το γεγονός ότι το Αιγαίο δεν είναι ελληνική λίμνη μπορεί να το διαπιστώσει κάποιος, βλέποντας απλώς τον χάρτη. Από τη στιγμή που υπάρχουν τουρκικές ακτές στο Αιγαίο, υπάρχουν και τουρκικά χωρικά ύδατα και τουρκική υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ όπου το επιτρέπει η αρχή της μέσης γραμμής. Γι’ αυτό, άλλωστε, και πάγια ελληνική θέση ήταν ότι η μοναδική ελληνοτουρκική διαφορά είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ.<br /><br />Η θέση αυτή δια της διολισθήσεως έχει εγκαταλειφθεί, αφού ο Μητσοτάκης μιλάει για οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών. Στις θαλάσσιες ζώνες περιλαμβάνονται και τα χωρικά ύδατα. Άρα η Ελλάδα –δια του πρωθυπουργού της– αναγνωρίζει σαν ελληνοτουρκική διαφορά την επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων. Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, όμως, η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια είναι νόμιμο δικαίωμα κάθε παράκτιας χώρας, το οποίο ασκείται μονομερώς, δηλαδή χωρίς διαπραγμάτευση με τους γείτονες. Και βεβαίως, εάν η θαλάσσια έκταση που χωρίζει αντικείμενες ακτές είναι μικρότερη των 24 μιλίων, το σύνορο χαράζεται στη μέση γραμμή.<br /><br />Για να είμαστε δίκαιοι, όμως, μπορεί ο Μητσοτάκης να τροποποίησε στη ρητορική την πάγια (από τη δεκαετία του 1970) ελληνική θέση, αλλά στην πράξη την είχε τροποποιήσει η κυβέρνηση Σημίτη με υπουργό Εξωτερικών τον Γιώργο Παπανδρέου. Στις τότε διερευνητικές επαφές, η ελληνική πλευρά διαπραγματευόταν με την τουρκική ελληνικά χωρικά ύδατα πολλαπλού εύρους.<div><br />Ο Βενιζέλος και η ελληνική λίμνη<br /><br />Ας επιστρέψουμε, όμως, στο κυρίως θέμα μας. Ναι μεν το Αιγαίο δεν είναι ελληνική λίμνη, αλλά με βάση το Διεθνές Δίκαιο, αυτή η θάλασσα είναι σε συντριπτικό ποσοστό ή ελληνικά χωρικά ύδατα ή δυνάμει ελληνική υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ. Και λέω δυνάμει, επειδή δεν υπάρχει συμφωνία οριοθέτησης με την Τουρκία, παρότι η Αθήνα έχει επανειλημμένως προτείνει στην Άγκυρα την οριοθέτηση να πραγματοποιήσει το Διεθνές Δικαστήριο με βάση το υφιστάμενο Διεθνές Δίκαιο.<br /><br />Όπως είναι γνωστό, οι Τούρκοι ισχυρίζονται ότι τα νησιά δεν δικαιούνται υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ και άρα το Αιγαίο πρέπει να οριοθετηθεί με βάση τις τουρκικές ακτές και τις ακτές της ηπειρωτικής Ελλάδας! Άρα, το πρόβλημα δεν ήταν ποτέ ότι η Αθήνα θεωρούσε το Αιγαίο ελληνική λίμνη. Το πρόβλημα ήταν πάντα ότι η Άγκυρα δεν αναγνώριζε πως τα νησιά δικαιούνται υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ.<br /><br />Στο σημείο αυτό εγείρεται λογικά το ερώτημα: Γιατί ο Βενιζέλος –και άλλοι Έλληνες πολιτικοί– σκιαμαχεί; Γιατί αντί να αναφέρεται στην πραγματική αιτία της ελληνοτουρκικής διένεξης, που είναι ο τουρκικός επεκτατισμός, βάζει στο προσκήνιο ένα και ουσιαστικά και πολιτικά ανύπαρκτο ζήτημα (ότι το Αιγαίο είναι ελληνική λίμνη) για να το αποδομήσει; Επειδή δεν του λείπει ούτε η γνώση, ούτε η οξύνοια, προφανώς επιλέγει να το κάνει για να εξυπηρετήσει σημειολογικά ένα σκοπό.<br /><br />Συγκεκριμένα, για να δημιουργήσει την ψευδή εντύπωση ότι αιτία της ελληνοτουρκικής διένεξης δεν είναι μόνο οι θέσεις της Άγκυρας, αλλά και κάποιες ελληνικές. Μόνο που η Αθήνα ποτέ δεν έχει ισχυρισθεί ότι το Αιγαίο είναι ελληνική λίμνη. Άρα πρόκειται για σκιαμαχία κι όχι για μία λάθος ελληνική θέση, που πραγματικά αξίζει τον κόπο να της ασκήσεις κριτική. Το κόλπο είναι παλιό και πολυχρησιμοποιημένο. Το ίδιο ακριβώς στόχο είχε και τα όσα είπε ο Βενιζέλος για την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Οι “μοναχοφάηδες” του Κοτζιά<br /><br />Μας είπε, λοιπόν, κι ότι δεν πρέπει να αποκλείσουμε την Τουρκία από το ενεργειακό γίγνεσθαι στην Ανατολική Μεσόγειο. Ποιος άραγε επιδιώκει να την αποκλείσει; Και πως; Επειδή ο Βενιζέλος είναι ευφυής, φρόντισε να καλύψει τον εαυτό του, προσθέτοντας ότι πρέπει να υπάρξει οριοθέτηση. Ποιος, όμως, δεν θέλει οριοθέτηση; Επανερχόμαστε σ’ αυτά που έγραψα παραπάνω για το Αιγαίο. Το όποιο πρόβλημα προκύπτει από το γεγονός ότι η Άγκυρα δεν αναγνωρίζει ότι τα νησιά δικαιούνται υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ, επικαλούμενη παντελώς αυθαίρετες νομικές κατασκευές. Και δεν αναφέρεται σε βραχονησίδες, αναφέρεται και στην Κρήτη, εξ ου και το τουρκολιβυκό μνημόνιο.<br /><br />Θυμάστε τη δήλωση Κοτζιά περί «μοναχοφάηδων»; Γιατί, άραγε, ο Κοτζιάς, αναφερόμενος κι αυτός στην Ανατολική Μεσόγειο, χαρακτήρισε τους Έλληνες «μοναχοφάηδες»; Κανείς Έλληνας δεν ισχυρίστηκε ότι όλα είναι δικά μας, ότι η Τουρκία δεν έχει υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ. Τι σημαίνει, άραγε η δήλωση Κοτζιά: «να δώσεις στην Τουρκία μία προοπτική να συμμετάσχει στην οικονομική ανάταση»; Προφανώς, εάν βρει στη δική της υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ υδρογονάνθρακες θα έχει το σχετικό όφελος. Άρα, ο Κοτζιάς εννοεί κάτι άλλο. Μας είπε ότι πρέπει να βρούμε επιχειρηματικούς τρόπους για να βάλουμε την Τουρκία στο παιχνίδι, όπως της αντιστοιχεί και της αρμόζει. Τί σημαίνει «να το βάλουμε στο τραπέζι να το συζητήσουμε»;<br /><br />Λίγο καιρό μετά, ο διάδοχός του στο υπουργείο Εξωτερικών, Κατρούγκαλος, ένοιωσε κι αυτός την ανάγκη να μας θυμίσει ότι η Τουρκία έχει δικαιώματα, λες και κάποιος τα είχε αμφισβητήσει. «Πως μπορεί κάποιος να αποκλείσει από αυτή την περιοχή την Τουρκία, η οποία έχει τόσα χιλιόμετρα ακτή στη Μεσόγειο;»! Και για να μην μείνει αμφιβολία πως όλα τα παραπάνω δεν λέγονται τυχαία, ήρθε με την αλλαγή κυβέρνησης η δήλωση Δένδια στο Blooberg (για τη συνεργασία με την Τουρκία). Μας είπε ότι «υπάρχουν χιλιάδες συνέργειες από τον τουρισμό έως την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων». Στις τρεις παραπάνω δηλώσεις προστέθηκε και η δήλωση του Ντόκου περί συνεκμετάλλευσης.<br /><br /></div><div>Κρίκοι της ίδιας αλυσίδας<br /><br />Θα ήμασταν, λοιπόν, αφελείς εάν δεν συνδέαμε τα όσα είπε τις προηγούμενες ημέρες ο Βενιζέλος με όσα έχουν πει πριν από αυτόν τρεις υπουργοί Εξωτερικών και ένας Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας και μάλιστα όχι προερχόμενοι από το ίδιο κόμμα. Τα όσα, λοιπόν, είπε ο Βενιζέλος είναι κρίκος στην ίδια αλυσίδα με τις αναφορές των Κοτζιά, Κατρούγκαλου, Δένδια και Ντόκου. Και είναι ακριβώς αυτό που πρέπει να ανησυχεί. Τυπικώς, δεν μπορείς να διαφωνήσεις ούτε με τη δήλωση πως το Αιγαίο δεν είναι ελληνική λίμνη, ούτε με τη δήλωση ότι δεν πρέπει να αποκλείσουμε την Τουρκία (λες και προσπαθήσαμε!), όπως δεν μπορεί κανείς να διαφωνήσει πως οι Έλληνες δεν πρέπει να είμαστε μοναχοφάηδες.<br /><br />Σημειολογικά, όμως, έχει κρίσιμη σημασία το γεγονός ότι αρμόδιοι κορυφαίοι Έλληνες αξιωματούχοι δείχνουν τόσο μεγάλο ενδιαφέρον για να μη θιγούν τα τουρκικά συμφέροντα, όταν κανείς δεν τα αμφισβητεί και πολύ περισσότερο απειλεί. Και βεβαίως δεν δείχνουν αντίστοιχο ενδιαφέρον για να μη θιγούν τα ευθέως αμφισβητούμενα και απειλούμενα από την Άγκυρα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.<br /><br />Το αβίαστο συμπέρασμα είναι ότι με τις θολές δηλώσεις τους, οι προαναφερθέντες κάτι θέλουν να μας πουν, αλλά το φέρνουν γύρω-γύρω για να μας εξοικειώσουν με την ιδέα, η οποία –σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις– “ψήνεται” στα διπλωματικά παρασκήνια. Κι αυτό που θέλουν να μας πουν είναι ότι πρέπει να πάμε σε κάποιου είδους “συνεκμετάλλευση”, “συνδιαχείριση”, “συνέργεια”. Οι λέξεις δεν έχουν μεγάλη σημασία. Η ουσία, στην οποία παραπέμπουν, είναι ότι θα παρακαμφθεί το Διεθνές Δίκαιο για να μοιράσουμε με την Τουρκία ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Περί αυτού πρόκειται, αλλά δεν τους παίρνει να το ξεστομίσουν ωμά.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το ΑΙΓΑΙΟ ως… “ελληνική λίμνη”: Το κόλπο είναι παλιό και πολυχρησιμοποιημένο.

Λυγερός Σταύρος Πριν μερικές ημέρες ο Ευάγγελος Βενιζέλος (πρώην υπουργός Εξωτερικών, Άμυνας και πρώην αρχηγός του ΠΑΣΟΚ) έκανε κάποιες αναφ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Κενό στην κεντροδεξιά, αντιρωσικό μένος και εθνικές υποχωρήσεις».

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/09/mitsotakis_24676702-scaled.jpg"><img height="394" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/09/mitsotakis_24676702-696x464.jpg" width="709" /></a><br /><br />Γράφει η <b>Κρινιώ Καλογερίδου</b><br />«Αλήθεια, τι αντιπροσωπεύει σήμερα η Νέα Δημοκρατία»; βλέπω να ρωτούν συχνά με φανερή ειρωνεία κάποιοι σχολιαστές των ΜΚΔ παίρνοντας αφορμή απ’ το Προσυνέδριο του κυβερνώντος κόμματος στο Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο της Θεσσαλονίκης, όπου έδωσε το παρών ο Πρωθυπουργός και Πρόεδρός της Κυριάκος Μητσοτάκης.<br /><br /> «Σίγουρα δεν αντιπροσωπεύει την Πατριωτική Δεξιά», είναι η συνήθης απάντηση των περισσότερων που εστιάζουν στα κακώς κείμενα της Εξωτερικής πολιτικής μας. Κι αυτοί που το ισχυρίζονται απαριθμούν μια σειρά επιχειρημάτων με πρώτο δείγμα αφερεγγυότητας του Αρχηγού την ένθερμη υποστήριξή του στην ”εθνικά ασύμφορη” (κατά προεκλογική ομολογίαν του) ”Συμφωνία Πρεσπών”, την οποία υπέγραψε το ’18 ο προκάτοχός του στον θώκο του πρωθυπουργού Αλέξης Τσίπρας .<br /><br /> Κάτι που επιβεβαίωσε και ο πρώην πρωθυπουργός των Σκοπίων Ζόραν Ζάεφ τον Σεπτέμβριο του ’20 εκθειάζοντας τις ”μάχες” που έδωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης για το ευρωπαϊκό μέλλον και τη συμμετοχή της ”Βόρειας Μακεδονίας” στο ΝΑΤΟ.<br /><br />Έκτοτε και μέχρι σήμερα, για να είμαστε ειλικρινείς, η δυσφορία για την ασκούμενη πολιτική και τις επιλογές των προσώπων ευθύνης για την εφαρμογή της ακολουθεί κλιμάκωση ανιούσα που τείνει στην έξοδο πολλών ψηφοφόρων της, με αποτέλεσμα να δημιουργείται εμφανές κενό στην Κεντροδεξιά Παράταξη η οποία έπαψε προ πολλού να έχει — έμπρακτα — πατριωτικό χαρακτήρα.<br /><br /> Άλλωστε και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, ως αρχηγός της Αξιωματικής αντιπολίτευσης, παραποίησε… έγκαιρα τη σημασία της έννοιας ”πατριωτισμός” προβάλλοντας ως ασπίδα (από φόβο μην τον χαρακτηρίσουν… ”εθνικιστή” οι Σημιτικοί που τον στηρίζουν) την αλήθεια.<br /><br /> Ο νέος πατριωτισμός της αλήθειας υπερβαίνει παραδοσιακές διαχωριστικές γραμμές”, είχε δηλώσει με νόημα τον Νοέμβριο του 2016.<br /><br /> Ως εκ τούτου ήταν αναμενόμενη η αλλαγή προς το (νεο)φιλελεύθερο της άλλοτε συντηρητικής ΝΔ, με αποτέλεσμα να αναδειχθεί επί του… πεδίου η κατευναστική πολιτική (με κύριο εκφραστή της τον Κώστα Σημίτη) σε εθνική μας πολιτική και να υποχωρήσει… η ”μαξιμαλιστικής τάσης” Δεξιά στο κυβερνών κόμμα.<br /><br /> Η Δεξιά που έχει απομείνει απ’ το συμφιλιωμένο με το μητσοτακικό πνεύμα (λόγω έλξης της εξουσίας) ”Σαμαρικό μπλοκ”. Αυτό, που — σε περίπτωση διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ — θα είχε εξεγερθεί με την ημιτελή ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία (η οποία δεν έγινε ποτέ πλήρης, όπως υποσχέθηκε ο Νίκος Δένδιας), με αποτέλεσμα να μένει εκτός ελληνικής επήρειας η θαλάσσια ζώνη μεταξύ 28ου-31ου Μεσημβρινού (όπου ανήκουν το Καστελόριζο και η μισή Ρόδος) δίνοντας τη δυνατότητα στην Τουρκία να καλύψει το υπάρχον κενό.<br /><br /> Το ”Σαμαρικό μπλοκ” (αν και στην ουσία ό,τι απέμεινε είναι το ”ξόανό” του) που — σε περίπτωση διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ — θα είχε εξεγερθεί με τη δήλωση του Δημήτρη Καιρίδη ”Η Τουρκία ως παράκτιο κράτος στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο, έχει δικαιώματα”, αλλά και με την κυκλοφορούσα αντίληψη ότι ”Η Ελλάδα πρέπει να ακολουθήσει την αμερικανική επιταγή που ισχύει απ’ τη δεκαετία του ’70 και ζητά να μην οριοθετήσουμε ΑΟΖ με την Κύπρο δίχως τη σύμφωνη γνώμη της Τουρκίας, για να μην πάθει αυτή… ασφυξία ”.<br /><br /> Σημειωτέον ότι η δήλωση Καιρίδη τον Φεβρουάριο του ’20 ταυτίζεται πλήρως με αυτήν του Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας του πρωθυπουργού Θάνου Ντόκου κατά την ίδια περίοδο, καθώς και με τη άποψη του Ευ. Βενιζέλου (την οποία εξέφρασε πρόσφατα σε ομιλία του στο 1ο OT Forum του Οικονομικού Ταχυδρόμου) ότι ”Το Αιγαίο δεν είναι ελληνική λίμνη” (υπενθυμίζοντας με νόημα, σαν απάντηση στις αντιδράσεις, ότι ”πατέρας” της φράσης ήταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1978), κάτι που παραπέμπει ευθέως στη ”συνεκμετάλλευσή” του…<br /><br /> Αντίληψη ξεκάθαρα ”Ανανιστική”, η οποία θάβει οριστικά το όνειρο του αείμνηστου Προέδρου της Κύπρου Τάσσου Παπαδόπουλου για ένωση των θαλασσών Ελλάδας-Κύπρου, κάτι που αν γινόταν πραγματικότητα — με δεδομένη τη θαλάσσια οριοθέτηση Ελλάδας-Αιγύπτου — θα αποδείκνυε επί του… πεδίου ότι η Αίγυπτος δεν έχει σύνορα με την Τουρκία, οπότε θα περιόριζε γεωπολιτικά την επιρροή της τελευταίας στην Μεσόγειο.<br /><br /> Για να σβήσει μάλιστα απ’ τη μνήμη μας τόσο την οριοθέτηση με την Κύπρο όσο και την επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 νμ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης την ”κάλυψε” με την βαρύγδουπη και εντυπωσιακή φρασεολογία περί διπλασιασμού των θαλασσών μας στο Ιόνιο (οριοθέτηση ΕΧΥ με την Αλβανία, Ιανουάριος 2021), λες και απευθυνόταν σε λαό ”σανοφάγων”…<br /><br /> Και να φανταστεί κανείς ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός ζητούσε από την Άγκυρα να οριοθετήσει ΑΟΖ με την Κύπρο (Δεκέμβριος ’21), την ίδια στιγμή που ο ίδιος σφύριζε κλέφτικα απ’ τη μεριά της Ελλάδας και χειροκροτούσε υποκριτικά τον Κύπριο Πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη να ζητά απ’ τον Ερντογάν να το κάνει…<br /><br /> Τι σημαίνουν αυτά με δεδομένη την ημιτελή (‘τμηματική”, κατ’ άλλους) συμφωνία με την Αίγυπτο; Σημαίνουν ότι η Ελλάδα — υπό τον φόβο του casus belli των Τούρκων — εγκαταλείπει το σχέδιο για οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας της με την Κύπρο (κάτι που θα αποκτήσει χαρακτηριστικά μονιμότητας μετά την οριοθέτηση της ΑΟΖ Ελλάδας-Αλβανίας στη Χάγη).<br /><br /> Συνελόντι ειπείν, εγκαταλείπει την ίδια την Κύπρο (πράξη ανεύθυνη σε βάρος της εκπροσώπου του Ελληνισμού στην Ανατολική Μεσόγειο) προς ικανοποίηση των απαιτήσεων του εισβολέα της ο οποίος εκπροσωπεί το ψευδοκράτος και την κατοχική δύναμη στο βόρειο τμήμα της νήσου…<br /><br /> Τώρα θα αναρωτιέστε, λογικά, πώς γίνεται ο πρωθυπουργός (όντας απόγονος του θριαμβευτή των Σεβρών Ελευθερίου Βενιζέλου ο οποίος, όταν έδινε κάτι, ζητούσε περισσότερα ανταλλάγματα) να καυχάται απ’ τη μια ότι είμαστε — ως Ελλάδα — με τη σωστή πλευρά της Ιστορίας στο Ουκρανικό, κι από την άλλη να ασκεί μυστική Εξωτερική πολιτική παίρνοντας ασύμφορες για τη χώρα αποφάσεις που δείχνουν ότι είμαστε στη… λάθος πλευρά της;<br /><br /> Να μιλά για πολυδιάστατη Εξωτερική πολιτική και να είναι ”ευάλωτος” στις πιέσεις των ξένων (Γερμανών-Αμερικανών) υποκύπτοντας σε παραχωρήσεις (λόγω εκφοβισμού της Τουρκίας) στα κυριαρχικά μας δικαιώματα [βλ. μη επέκταση των ΕΧΥ στα 12 νμ, μη οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Κύπρο, μη ολοκλήρωση της ημιτελούς ελληνοαιγυπτιακής συμφωνίας και μη ανακήρυξη της ΑΟΖ ούτε νότια της Κρήτης;<br /><br /> Ας σημειωθεί ότι, όσον αφορά την εξόρυξη φυσικού αερίου, από εκεί που την είχαμε αποκλείσει είτε για περιβαλλοντικούς λόγους είτε γιατί ”θέλουμε 20 χρόνια για να το βγάλουμε”, τώρα — με απόφαση του πρωθυπουργού — θα αρχίσουμε την εκμετάλλευσή του σε 6 χρόνια (βλ. έρευνες Ν-ΝΔ της Κρήτης και στο Ιόνιο), με σκοπό την απεξάρτησή μας από τη Ρωσία, αλλά την… εξάρτησή μας από την ”συνεκμεταλλεύτρια” στο Αιγαίο Τουρκία, όπως το επιθυμούν οι ξένοι.<br /><br /> Με δεδομένα αυτά οι προβληματισμοί γύρω απ’ την Εξωτερική μας πολιτική πολλαπλασιάζονται και είναι λογικοί, όπως λογικές είναι οι απορίες που ακούω δεξιά αριστερά για την εμπλοκή της Ελλάδας στο Ουκρανικό ζήτημα χωρίς λόγο.<br /><br /> Απορίες οι οποίες αναζητούν την αιτία για τα όπλα και τα πυρομαχικά που έχουμε στείλει προκαλώντας την μήνιν της Ρωσίας, αν και δεν μας συμφέρει να την έχουμε απέναντι στα εθνικά θέματα.<br /><br /> Απορίες για το πώς θα αντιμετωπίσουμε το ζήτημα της εισαγωγής ανταλλακτικών για κάλυψη αναγκών της αντιαεροπορικής και αντιαρματικής άμυνας της χώρας, καθώς ένα μεγάλο κομμάτι τους είναι ρωσικής προέλευσης και εμείς ”φροντίσαμε”από νωρίς να κόψουμε τις γέφυρες με τη Ρωσία χάρη στην εμφανώς αντιρωσική στάση του ΑΝΥΠΕΞ και του πρωθυπουργού στο θέμα της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία.<br /><br /> Απορίες για το κατά πόσο διασφαλισμένες είναι στην κόλαση του πολέμου οι κοινές επιχειρήσεις Ελλάδας-Τουρκίας-Γαλλίας στην Ουκρανία προς απεγκλωβισμό δεκάδων χιλιάδων πολιτών στην Μαριούπολη μέσω ανθρωπιστικών διαδρόμων και για το τι μέλλει γενέσθαι με τους Έλληνες εκεί.<br /><br /> Απορίες και για τα εσωτερικά θέματα που αντιμετωπίζουμε, με πρώτα αυτά της έκρηξης των τιμών σε τρόφιμα και ενέργεια, της πληρωμής του ρωσικού αερίου σε ρούβλια με απόφαση Πούτιν και της απόφασης της Μόσχας να πουλάει τρόφιμα μόνο σε ”φιλικές” χώρες στις οποίες δεν συγκαταλεγόμαστε εμείς μετά τη στάση που κρατήσαμε από κοινού με τους εταίρους της ΕΕ.<br /><br /> Σ’ αυτές τις απορίες που εντείνουν τους προβληματισμούς και την αγωνία μας προ των παγκόσμιων γεωπολιτικών αλλαγών τις οποίες καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε, προστέθηκε τελευταία και η συνειδητοποίηση της ραγδαίας επιδείνωσης της ελληνικής Οικονομίας.<br /><br /> Επιδείνωσης που μεγιστοποιήθηκε με αφορμή τα γεγονότα στην Ουκρανία και τις σχετικές αποφάσεις του Πούτιν για μετατροπή των ευρώ και δολαρίων (με τα οποία πληρώνεται το φυσικό αέριο από τις χώρες εισαγωγής) σε ρούβλια, αν και πριν απ’ αυτά υπήρχε διαδοχική επιβάρυνση εξαιτίας της υγειονομικής κρίσης και της εργαλειοποίησης του lockdown από την κυβέρνηση με δραματικές επιπτώσεις στην αγορά.<br /><br /> Η σοβαρότητα της κατάστασης που αντιμετωπίζουμε στο θέμα αυτό καταγράφηκε και στη έκθεση του ΔΝΤ για την πορεία των μακροοικονομικών και μικροοικονομικών δεδομένων της Ελλάδας, όπου προοιωνίζεται δυστυχώς πάγωμα μισθών και συντάξεων μέχρι και το 2023, πάγωμα στη μείωση φόρων και πιθανότητα ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών από τον ελληνικό προϋπολογισμό…<br /><br /> Με άλλα λόγια το πισωγύρισμα της χώρας μας στα πέτρινα χρόνια των μνημονίων (2010-2018) είναι προ των πυλών, αν τα πάρουμε όλα αψήφιστα και συνεχίσουμε να επενδύουμε στο αντιρωσικό μένος, για να μην πάρει είδηση ο λαός τη φτώχεια που έρχεται και τις εθνικές υποχωρήσεις των κυβερνώντων…<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Κενό στην κεντροδεξιά, αντιρωσικό μένος και εθνικές υποχωρήσεις».

Γράφει η Κρινιώ Καλογερίδου «Αλήθεια, τι αντιπροσωπεύει σήμερα η Νέα Δημοκρατία»; βλέπω να ρωτούν συχνά με φανερή ειρωνεία κάποιοι σχολιαστέ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Είναι η Ρωσία σοβαρότερη απειλή από την Τουρκία και στέλνουμε όλα αυτά τα όπλα προς Ουκρανία»;

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/04/tsiprasg.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/04/tsiprasg-696x355.png" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;"> Το θέμα στη Βουλή με ερώτηση Γ.Τσίπρα</span></h3>Η κυβέρνηση δείχνει πρόθυμη να δώσει στον πόλεμο της Ουκρανίας ότι ελληνικό όπλο της ζητηθεί από το ΝΑΤΟ. Ίσως ακόμη και χωρίς να της ζητηθεί…<br /><br />Το τι έχουμε στείλει στην Ουκρανία παραμένει άγνωστο. Το τελευταίο που δημοσιοποιήθηκε είναι η αποστολή συστημάτων ASRAD, μαζί με το προσωπικό τους.<br /><br />Από που αφαιρούνται όλα αυτά τα όπλα;<br /><br />Ο αναπληρωτής τομεάρχης Άμυνας του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Τσίπρας κατέθεσε ερώτηση στη Βουλή, ζητώντας εξηγήσεις από τον ΥΕΘΑ;<br /><br />Θα τις δώσει;<br /><br />Η ερώτηση:<br /><br /><div>Προς τον κ. Υπουργό Εθνικής Άμυνας<br /><br />Θέμα: “Διάθεση Δυνάμεων του Ελληνικού Στρατού στη Δύναμη Ταχείας Αντίδρασης του ΝΑΤΟ στην ανατολική Ευρώπη”<br /><br />Δημοσιεύματα αναφέρονται σε επικείμενη αποστολή ελληνικού αντιαεροπορικού ουλαμού (4 στοιχεία με το αντίστοιχο προσωπικό) τύπου ASRAD/ HELLAS σε χώρες της ανατολικής Ευρώπης στο πλαίσιο της αντιμετώπισης της Ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, από το ΝΑΤΟ.<br /><br />Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι πρόκειται για δυνάμεις που συμμετέχουν εκ περιτροπής στη Δύναμη Ταχείας Αντίδρασης (NRF) του ΝΑΤΟ και ειδικότερα στον πυρήνα της Δύναμης πολύ υψηλής Ετοιμότητας (VJTF – Διακλαδική Δύναμη Υψηλής Ετοιμότητας του ΝΑΤΟ) που στοχεύει στην άμεση απόκριση αντιμετώπισης απειλών για την ασφάλεια και τη συλλογική άμυνα της συμμαχίας. <br /><br />Επειδή τέτοιου είδους επιλογές, όπως και η προηγηθείσα αποστολή οπλισμού στην Ουκρανία, σε περίοδο πολεμικών συγκρούσεων είναι εξαιρετικά σοβαρό ζήτημα που δεν επιδέχεται κανενός είδους επιπολαιότητα.<br /><br />Επειδή η δήλωση και δέσμευση Δυνάμεων γίνεται εκ περιτροπής από τις χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ.<br /><br />Επειδή από τις μέχρι τώρα ανακοινώσεις δεν προβλεπόταν εμπλοκή του NRDC GR στην VJTF ή στην NRF για το 2022 και δεν προκύπτει συμμετοχή ελληνικών χερσαίων στρατιωτικών δυνάμεων στην VJTF το 2022.<br /><br />Επειδή η αμυντική δυνατότητα της χώρας έχει ήδη επηρεαστεί με την αποστολή μονάδας PATRIOT στη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Ερωτάται ο αρμόδιος κ. Υπουργός:<br />Επιβεβαιώνει τα σχετικά δημοσιεύματα; Πότε αποφασίστηκε και σε ποιο όργανο η ενεργοποίηση της NRF; Τηρήθηκαν οι προβλεπόμενες διαδικασίες και δόθηκαν οι σχετικές εγκρίσεις; Ήταν η σειρά της χώρας μας να διαθέσει Δυνάμεις; Διέθεσαν όλες οι χώρες που προηγούνταν της Ελλάδας στη διάθεση δυνάμεων ή για άλλη μια φορά πρωτοστατούμε; Το στρατιωτικό τμήμα που αποστέλλεται, σε ποια διοικητική και επιχειρησιακή αλυσίδα θα ενταχθεί και με ποιους κανόνες εμπλοκής θα ενεργήσει;<br />Αξιολογεί η πολιτική ηγεσία του ΥΕΘΑ την απειλή της Ρωσίας προς χώρες της ανατολικής Ευρώπης ως μεγαλύτερη από την απειλή της Τουρκίας προς την Ελλάδα; Η νέα αποστολή επηρεάζει την αμυντική ικανότητα της χώρας;<br /><br />Ο ερωτών βουλευτής<br /><br />Τσίπρας Γιώργος</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Είναι η Ρωσία σοβαρότερη απειλή από την Τουρκία και στέλνουμε όλα αυτά τα όπλα προς Ουκρανία»;

 Το θέμα στη Βουλή με ερώτηση Γ.Τσίπρα Η κυβέρνηση δείχνει πρόθυμη να δώσει στον πόλεμο της Ουκρανίας ότι ελληνικό όπλο της ζητηθεί από το Ν...

Διαβάστε την συνέχεια

Ουδεμία αποστολή ελληνικών όπλων και δυνάμεων… ακόμα! Διαδικασία και υποψηφιότητες.

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/04/HELLENIC-ARMY-M113-A2-TOW-M220A1-790x400.jpg" /><br /><br />Ελλάδα και Τουρκία είναι οι μοναδικές χώρες της Ατλαντικής Συμμαχίας οι οποίες δεν έχουν συνεισφέρει στρατιωτικές δυνάμεις και μέσα στη Δύναμη Ταχείας Αντίδρασης του ΝΑΤΟ η οποία έχει αποφασιστεί να αναπτυχθεί στη Βουλγαρία, ως ένα προληπτικό μέτρο ασφάλειας εξαιτίας του πολέμου στη Ουκρανία. Διευκρινίζεται δε αρμοδίως, ότι η εν λόγω δύναμη δεν πρόκειται να εμπλακεί με τις ρωσικές δυνάμεις, εάν αυτές δεν επιτεθούν στη Βουλγαρία…<br /><br />Πρόκειται για ΝΑΤΟϊκή δύναμη 1.000 στελεχών, η οποία ανακοινώθηκε από τον Αμερικανό υπουργό Άμυνας, Λόιντ Όστιν, κατά τη διάρκεια της συνάντησής του με τον νέο Βούλγαρο πρωθυπουργό Κιρίλ Πετκόφ. Έναν μήνα πριν, στις 3 Μαρτίου, ο Πετκόφ που θεωρείται φιλοδυτικός, καλούσε σε ενότητα τον βουλγαρικό λαό, μιλώντας στο μνημείο “Shipka”, στην επέτειο της απελευθέρωσης της Βουλγαρίας από τον οθωμανικό ζυγό, το θέρος του 1877.<br /><br />Αυτό, μαζί με την “ειδική σχέση” Ερντογάν και Πούτιν, εξηγούν τη στάση της Τουρκίας, που δεν έχει κινηθεί να συνεισφέρει στη ΝΑΤΟϊκή δύναμη αντίδρασης. Από την πλευρά του κι ο Πετκόφ έχει να πραγματοποιήσει δύσκολη αποστολή εξιοσορρόπησης. Μπορεί να “γκρινιάζουν” πολλοί για τη φερόμενη ως φιλορωσική διάθεση σε μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας, το ποσοστό των φιλικά διακείμενων απέναντι στη Ρωσία ξεπερνούσε το 70%, σύμφωνα με σφυγμομέτρηση του Κέντρου Ερευνών PEW το 2019. Ωστόσο, χρειάστηκαν μόλις λίγες ημέρες της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία και τα αμυντικά αντανακλαστικά που αφυπνίστηκαν, οδήγησαν το ποσοστό αυτό σε κατακρήμνιση, αφού πλέον ανέρχεται σε λίγο πάνω από 30%.<br /><br />Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Η μαζικά θετική προδιάθεση των Βουλγάρων απέναντι στη Μόσχα, σε μια χώρα που κάποτε αποκαλούνταν ως “16η Δημοκρατία της Σοβιετικής Ένωσης“, δεν συνεπαγόταν απόρριψη του δυτικού τρόπου ζωής ή επιθυμία εγκατάλειψης των δυτικών θεσμών συνεργασίας και ασφάλειας. Το ίδιο ισχύει και σήμερα, καθώς ο πόλεμος στην Ουκρανία ρίχνει βαριά τη σκιά του στη συλλογική βουλγαρική διάθεση. Σε κάθε περίπτωση όμως, φαίνεται ότι πρόκειται για μια χώρα διχασμένη περίπου ισόρροπα, όσον αφορά την οπτική απέναντι στη Ρωσία.<br /><br />Από την άλλη πλευρά και η Ελλάδα δεν έχει ακόμα λάβει τις αποφάσεις της για την αποστολή στρατιωτικών στελεχών και μέσων στη ΝΑΤΟϊκή δύναμη ταχείας αντίδρασης στη Βουλγαρία. Πηγές αναφέρουν ότι το Μέγαρο Μαξίμου έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται αυτό που και το DP είχε χαρακτηρίσει ως “σφάλμα ύφους” καιουχί ουσίας στην ελληνική στάση απέναντι στη ρωσική εισβολή. Η νέα πραγματικότητα που τείνει να διαμορφωθεί στην Ουκρανία προβληματίζει έντονα…<br /><br /><div>Μπορεί η Ελλάδα να δήλωσε ότι θα συμμετάσχει στην ανοικοδόμηση της Μαριούπολης, η δήλωση αυτή όμως βρίθει… διπλωματικής αφέλειας. Οι πιθανότητες να παραμείνει η πόλη τμήμα της Ουκρανίας, με τα τρέχοντα δεδομένα είναι κυριολεκτικά μηδενικές. Η ελληνική πλευρά αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι το πρόβλημα που αντιμετωπίζει με τον Ελληνισμό της Κριμαίας, είναι δεκαπλάσιο με τη Μαριούπολη όπου υπάρχει Ελληνισμός 100.000 ατόμων.<br /><br />Στην Κριμαία, οι μόλις 1.500 συμπατριώτες μας είναι αποκομμένοι από τη μητέρα-πατρίδα, καθώς δεν μπορούν να λάβουν βίζες να ταξιδέψουν στην Ελλάδα, αφού συνεργασία με τις ρωσικές αρχές θα συνεπαγόταν “έμμεση αναγνώριση της ρωσικής κατοχής. Ας κάνουμε την προβολή στη νότια Ουκρανία με ιδιαίτερη έμφαση στη Μαριούπολη, ενώ ουδείς γνωρίζει τι μέλλει γενέσθαι με την περιοχή της Οδησσού…<br /><br />Αυτή είναι η μία διάσταση του ελληνικού προβλήματος. Επί της ουσίας, η στρατιωτική ηγεσία είναι έτοιμη, έχοντας στο τραπέζι δυο-τρεις επιλογές ενίσχυσης του χερσαίου μέρους της ΝΑΤΟϊκής δύναμης ταχεία αντίδρασης στη Βουλγαρία. Ένα σενάριο που έχει αναφερθεί κάνει λόγο για τέσσερα συστήματα ASRAD, με τη διαφορά ότι δεν θα σταλούν αντιαεροπορικά αλλά αντιαρματικά επί οχήματος. Υποψηφιότητες υπάρχουν, όπως επί παραδείγματι ΤΟΜΑ M113 με αντιαρματικούς πυραύλους TOW.<br /><br />ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΑΠΟΦΑΣΗ ΚΥΣΕΑ<br />Σε κάθε περίπτωση, η συνεισφορά θα είναι εντελώς συμβολική και με τρόπο που δεν θα αποδυναμώνει την άμυνα του ελληνικού χώρου, κάτι που θα μπορούσε θεωρητικά να ισχύει εάν επιλεγόταν η αποστολή κάποιου κύριου οπλικού συστήματος. Ο πρώτος και ο τελευταίος λόγος βρίσκεται στην πολιτική ηγεσία. Η στρατιωτική οφείλει να είναι έτοιμη με επεξεργασμένες προτάσεις που θα διευκρινίζουν με καθαρότητα τα θετικά και αρνητικά κάθε επιλογής. Η κυβέρνηση θα λάβει την τελική απόφαση.<br /><br />Για να προχωρήσει αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων και υλικού στη Βουλγαρία όπως, θα πρέπει να υπάρξει απόφαση του Κυβερνητικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας (μετονομασία του ΚΥΣΕΑ). Αυτή προς το παρόν δεν υπάρχει, ενώ η καθυστέρηση δεν μπορεί να αποδοθεί σε αδυναμία εξεύρεσης ημερομηνίας λόγω… ανειλημμένων υποχρεώσεων, σε ένα κυβερνητικό όργανο που εγκρίνει ενίοτε με τις υπογραφές των μελών του να συλλέγονται “διά περιφοράς”. Άρα, ο λόγος είναι, κατά πάσα πιθανότητα, πιο ουσιαστικός.<br /><br />Όσον αφορά στο θέμα του είδους της ελληνικής συνεισφοράς και στο μέτρο που η ΝΑΤΟϊκή Δύναμη Ταχείας Αντίδρασης έχει χερσαία, ναυτικά και αεροπορικά στοιχεία, η Πολεμική Αεροπορία διαθέτει την επιχειρησιακή ικανότητα και ζηλευτή στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ ετοιμότητα ανταπόκρισης σε κάθε ανάγκη. Το ίδιο ισχύει και για το Πολεμικό Ναυτικό, όμως η ανάγκη διέλευσης των Στενών -που ελέγχονται από την “ιδιότροπη” Τουρκία που κανείς όμως δεν επιθυμεί να “ερεθίσει”- για την ανάπτυξη μονάδων επιφανείας στη Μαύρη θάλασσα περιπλέκει την κατάσταση. Η Συμμαχία όμως έχει ανάγκες ετοιμότητας και στην περιοχή της Μεσογείου, όπου η παρουσία ρωσικών ναυτικών μονάδων είναι ιδιαίτερα αυξημένη.<br /><br />Πέραν του ότι όλοι εκτιμούν πως οι πιθανότητες να στρέφονταν οι Ρώσοι εναντίον ΝΑΤΟϊκών χωρών είναι αμελητέες, η ελληνική πλευρά διευκρινίζει ξεκάθαρα προς την ηγεσία του ΝΑΤΟ, ότι η θέση της Ελλάδας είναι λεπτή, καθώς το δικό της πρόβλημα εθνικής ασφαλείας που αντιμετωπίζει της επιβάλει συνεχή ετοιμότητα σε ξηρά, θάλασσα και αέρα σε καθημερινή βάση. Στην Αθήνα ωστόσο, κάποιοι επισημαίνουν επιπρόσθετα, ότι θα είχε “ενδιαφέρον” να διαπιστωθούν τα συμμαχικά αντανακλαστικά, εάν ο καλός μας γείτονας με κάποια “λογική του παραλόγου” επέλεγε να κινηθεί σε μια τέτοια συγκυρία…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ουδεμία αποστολή ελληνικών όπλων και δυνάμεων… ακόμα! Διαδικασία και υποψηφιότητες.

Ελλάδα και Τουρκία είναι οι μοναδικές χώρες της Ατλαντικής Συμμαχίας οι οποίες δεν έχουν συνεισφέρει στρατιωτικές δυνάμεις και μέσα στη Δύνα...

Διαβάστε την συνέχεια

Eλληνική δύναμη στη Βουλγαρία.

<a href="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2022/04/ES1pLPWXgAULXkI.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="557" data-original-width="800" height="380" src="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2022/04/ES1pLPWXgAULXkI.jpg" width="709" /></a><br /><br />Του <b>Βασίλη Νέδου</b><br />Με στοιχεία ελαφρού αντιαεροπορικού πυροβολικού ενισχύει η Ελλάδα τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ που βρίσκονται στην ανατολική πτέρυγα της Συμμαχίας. Η αποστολή υλικού και προσωπικού ξεκίνησε τα προηγούμενα 24ωρα και ολοκληρώνεται τις επόμενες ημέρες και είναι εναρμονισμένη απολύτως με τις υποχρεώσεις της Ελλάδας να συνεισφέρει στη Δύναμη Ταχείας Αντίδρασης (NRF) του ΝΑΤΟ, η οποία ενεργοποιήθηκε αμέσως μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Συγκεκριμένα, η Ελλάδα αποστέλλει στη Βουλγαρία τέσσερις ουλαμούς ελαφρών αντιαεροπορικών συστημάτων τύπου ASRAD/Hellas με το προσωπικό τους και τους σχετικούς συνδέσμους διοίκησης, δηλαδή περί τα 30 στελέχη του Πυροβολικού. Τα συστήματα ASRAD/Hellas χρησιμοποιούνται από την Ελλάδα, τη Γερμανία και τη Φινλανδία και είναι ικανά να επιχειρήσουν υπό αντίξοες συνθήκες και σε δύσκολο έδαφος. Πρακτικά αποτελούνται από ένα όχημα τύπου Hummer, το οποίο μεταφέρει τετραπλό εκτοξευτή πυραύλων Stinger. Τα ASRAD μπορεί να μεταφερθούν, εφόσον αυτό απαιτηθεί, και μέσω αέρος.<br /><br />Η διαδικασία μεταφοράς τους έχει ήδη ξεκινήσει και εντάσσεται σε σημαντικό βαθμό στην κεντρική απόφαση του ΝΑΤΟ να στηριχθούν η Βουλγαρία και η Ρουμανία, οι δύο βασικές παράκτιες ανατολικές χώρες της Συμμαχίας στη Μαύρη Θάλασσα. Παράλληλα προς αυτή τη διαδικασία συνεχίζεται η διαρκής μεταφορά δυνάμεων προς τις δύο αυτές χώρες μέσα από το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης. Οπως είχε αποκαλύψει ήδη από τις 10 Μαρτίου η «Κ», μόνο από την αμερικανική πλευρά προωθούνται (από και προς Ρουμανία) μέσω της Αλεξανδρούπολης συνολικά 3.000 προσωπικού και οπλικά συστήματα, ανάμεσα στα οποία τεθωρακισμένα Bradley και τανκς τύπου Μ1 Abrams, που είχαν συμμετάσχει στην άσκηση «Θρακική Συνεργασία 2022» στο Πετροχώρι Ξάνθης μαζί με τεθωρακισμένα του Στρατού Ξηράς.<br /><br />Την Παρασκευή πραγματοποιήθηκε και η ημέρα διακεκριμένων επισκεπτών στην Ανδραβίδα, όπου τις επόμενες ημέρες θα ολοκληρωθούν τα τελευταία σενάρια της πολυεθνικής άσκησης «Ηνίοχος 2022», στην οποία συμμετείχαν και αεροσκάφη από τα αεροπλανοφόρα «Χάρι Σ. Τρούμαν» και «Σαρλ ντε Γκωλ». Ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος περιέγραψε την άσκηση ως μήνυμα αλληλεγγύης αλλά και αποτροπής. Ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ Κωνσταντίνος Φλώρος αναφέρθηκε χθες στην άσκηση «Ηνίοχος 2022» αλλά και στον συνδυασμό της με την παράλληλα εξελισσόμενη άσκηση, σε επίπεδο ειδικών επιχειρήσεων, «Ωρίων 22».<br /><br /><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Eλληνική δύναμη στη Βουλγαρία.

Του Βασίλη Νέδου Με στοιχεία ελαφρού αντιαεροπορικού πυροβολικού ενισχύει η Ελλάδα τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ που βρίσκονται στην ανατολική πτέρυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Περικλής Νεάρχου: Θα ήταν τραγικό η Ελλάδα να ζητά την άδεια της Τουρκίας για πόρους σε ελληνική ΑΟΖ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="385" src="https://www.youtube.com/embed/8CSqqqybztg" width="739" youtube-src-id="8CSqqqybztg"></iframe></div><div><br /></div>Τον πόλεμο στην Ουκρανία και τις επιπτώσεις του στα ελληνικά συμφέροντα ανέλυσε ο Περικλής Νεάρχου.<br /><br />Η Ουκρανία είναι μία γεωπολιτική σκακιέρα, μέσα στην οποία παίζονται παιχνίδια πολύ μεγαλύτερα από τη χώρα.<br /><br />Θα ανέμενε κανείς, ότι εφόσον υπάρχει αυτή η εξέγερση για τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, η ελληνική πλευρά να υπενθύμιζε, Κύπρος και Ελλάδα, ότι υπάρχει και άλλη μία εισβολή και συνεχιζόμενη κατοχή στην Κύπρο, την οποία πρέπει να καταδικάσει με δριμύτητα η ευρωπαϊκή πλευρά. Στην Τουρκία δεν εφαρμόστηκαν κυρώσεις. Η ελληνική πλευρά ακολούθησε πολιτική ενδοτισμού και αντί για κυρώσεις ζήτησε Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης. Αυτή η πολιτική είναι πολύ λάθος.<br /><br />Θα ήταν τραγικό η Ελλάδα να ζητά την άδεια της Τουρκίας και να κάνει συνεκμετάλλευση στους πόρους που είναι ελληνική ΑΟΖ.<br /><br />.πηγή<br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Περικλής Νεάρχου: Θα ήταν τραγικό η Ελλάδα να ζητά την άδεια της Τουρκίας για πόρους σε ελληνική ΑΟΖ.

Τον πόλεμο στην Ουκρανία και τις επιπτώσεις του στα ελληνικά συμφέροντα ανέλυσε ο Περικλής Νεάρχου. Η Ουκρανία είναι μία γεωπολιτική σκακιέρ...

Διαβάστε την συνέχεια