Η Τουρκία παίζει έξυπνο παιχνίδι στρατηγικής - Δεν θέλει πόλεμο, αλλά να σύρει την Ελλάδα σε διαπραγματεύσεις για να την παγιδεύσει...

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjYrzBVTPbZxk84hmU-tOy-3e5N8-sHjdRQaxXpzNv2phD0eNfuxXHXqHDfC7hAxPUqd0N2HANsdPKqWFzDQqX2hbHgWrUsBoO8O-Nw7eG1qBiLy16Z1-0nzFnQOJFWiuU6nnnFEFtPJmk/s1600/3331444478.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="666" data-original-width="1140" height="372" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjYrzBVTPbZxk84hmU-tOy-3e5N8-sHjdRQaxXpzNv2phD0eNfuxXHXqHDfC7hAxPUqd0N2HANsdPKqWFzDQqX2hbHgWrUsBoO8O-Nw7eG1qBiLy16Z1-0nzFnQOJFWiuU6nnnFEFtPJmk/s640/3331444478.png" width="640" /></a></div> <br />Ο διάλογος Τουρκίας και Ελλάδος δυστυχώς θα οδηγήσει σε κάποιας μορφής παραχωρήσεις από την Ελλάδα, φαινομενικά η Ελλάδα θα είναι κερδισμένη αλλά πρακτικά η Τουρκία θα είναι ο μεγάλος νικητής<br /><br />Εάν παρατηρηθεί με προσοχή η γενικότερη στρατηγική της Τουρκίας, γεμάτη προκλήσεις, όξυνση, εντάσεις θα καταλήξει σε ένα συμπέρασμα χρησιμοποιεί παλιές μεθόδους προκλήσεων αλλά οι στόχοι είναι νέοι.<div> <br />Η Τουρκία παίζει ένα έξυπνο παιχνίδι τακτικής και στρατηγικής που πρέπει να αναλυθεί προσεκτικά.<br />Τα βασικά της όπλα σε αυτή την νέα στρατηγική δεν είναι ο Πόλεμος, χρησιμοποιεί τα ερευνητικά σκάφη ή τα πολεμικά πλοία ως μέσο πίεσης αλλά ούτε σχεδιάζει, ούτε επιθυμεί πόλεμο με την Ελλάδα που ακόμη και εάν θεωρητικά συνέβαινε θα κρατούσε λίγες ώρες.</div> <div> <br />Δεν είναι ο στόχος ο πόλεμος αλλά να σύρει την Ελλάδα σε διαπραγματεύσεις με στόχο να παγιδεύσει την Ελλάδα, ποντάροντας ότι θα κερδίσει κάτι από το σημείο μηδέν στο οποίο βρίσκεται.<br />Οι κινήσεις που έχει πραγματοποιήσει έως τώρα χωρίζονται σε στρατηγικές και τακτικές.<br />-Είναι στρατηγική κίνηση η ανακήρυξη ΑΟΖ μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης γιατί ξαφνικά η Τουρκία που δεν έχει κανένα θαλάσσιο διάδρομο βρίσκεται με μια μεγάλη θαλάσσια ζώνη και ας μην μπορεί να την χρησιμοποιήσει.</div> <div> <br />-Είναι τακτική κίνηση η υπόθεση της Αγίας Σοφίας.</div> <div> <br />Ο Erdogan ο Τούρκος Πρόεδρος μπορεί να πρόσθεσε ένα ακόμη τζαμί στα 2.998 τζαμιά της Κωνσταντινούπολης με την συμβολικότητα που έχει ο ναός της Αγίας Σοφίας, μπορεί να ήθελε να ικανοποιήσει τους ισλαμιστές την κομματική του βάση και να ανατρέψει την φθίνουσα πολιτική του πορεία λόγω οικονομίας και κορωνοιού αλλά με μεγάλη ευκολία μπορεί να το ξανακάνει μουσείο.<br />-Είναι στρατηγική κίνηση η ανάπτυξη θέσεων που χρήζουν τεράστιας προσοχής από την ελληνική κυβέρνηση.<br />Οι θέσεις που αναπτύχθηκαν από την τουρκική πρεσβεία στην Ουάσιγκτον για το Καστελόριζο χρήζει μεγάλης προσοχής.<br />Οι τούρκοι αναγνωρίζουν την ελληνικότητα του Καστελόριζου αλλά δεν αναγνωρίζουν την δυνατότητα ΑΟΖ Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης.<br />-Είναι στρατηγική κίνηση οι κόκκινες γραμμές που ανέπτυξε ο Fuat Oktay ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης.<br />Οι κόκκινες γραμμές αφορούν την Γαλάζια Πατρίδα, τον αφοπλισμό των νησιών, τον διαμοιρασμό του φυσικού πλούτου, την Κύπρο και την συμφωνία Τουρκίας με Λιβύη.<br />-Είναι τακτικισμός να χρησιμοποιεί ως μέσο πίεσης πότε το Oruc Reis, πότε το Barbaros τα δύο ερευνητικά πλοία για φυσικό αέριο και πετρέλαιο και ταυτόχρονα να ενεργοποιεί μέρος του Τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού.<br /><br />Ποιος ο στόχος;<br /><br />Η Τουρκία έχει δείξει τις προθέσεις και τις στοχεύσεις της. <br />Αισθάνεται αποκλεισμένη στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.<br />Η Κύπρος ανακήρυξε ΑΟΖ, ξεκίνησε τις έρευνες, εξορύσσει φυσικό αέριο αλλά πόλεμος με την Τουρκία δεν υπήρξε.</div> <div> <br />Ο βασικός στόχος της Τουρκίας είναι συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.<br />Η Ελλάδα έχει αναφέρει λανθασμένα ότι θα προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης αλλά ο κίνδυνος είναι η Ελλάδα να μην ικανοποιηθεί πλήρως και να βρεθεί χαμένη έναντι της Τουρκίας.<br />Η Τουρκία και ένα να κερδίσει από τις δεκάδες επιδιώξεις θα είναι επιτυχία άρα το ρίσκο βρίσκεται στην ελληνική πλευρά.</div> <div> <br />Η Τουρκία θέλει να αποκτήσει πρόσβαση στο Αιγαίο και στα κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου που μπορεί να υπάρξουν.</div> <div> <br />Η Τουρκία θέτει τα εξής θέματα.</div> <div> <ul> <li>Ότι το ελληνικό Καστελόριζο δεν μπορεί να έχει ΑΟΖ ευρισκόμενο 340 ναυτικά μίλα μακριά από την ηπειρωτική Ελλάδα ενώ απέχει 1 ναυτικό μίλι από την Τουρκία.</li> <li>Θέτει θέμα αφοπλισμού των νησιών του Αιγαίου δήθεν επικαλούμενη τις διεθνείς συνθήκες και ειδικά της Λωζάνης την οποία ωστόσο εσχάτως δεν αναγνωρίζει.</li> <li>Θέτει θέμα Γαλάζιας Πατρίδας είναι η εθνικιστική ιδέα της Τουρκίας όπου το μισό Αιγαίο περνάει στον έλεγχο της Τουρκίας</li> <li>Θέτει θέμα Κύπρου και θέτει θέμα ΑΟΖ Τουρκίας με Λιβύη.</li> </ul> Ποιος ο κίνδυνος για την Ελλάδα;<br /><br />Σε μια υπόθεση εργασίας η Ελλάδα εισέρχεται σε διάλογο με την Τουρκία με καλές προθέσεις.<br />Η Ελλάδα θα ζητήσει να αναγνωρίσει η Τουρκία το υφιστάμενο status quo στο Αιγαίο ότι δηλαδή τα νησιά έχουν υφαλοκρηπίδα και χωρικά ύδατα.<br />Η Ελλάδα θα μπορούσε να επεκτείνει και τα χωρικά της ύδατα στα 12 από 6 ναυτικά μίλια εξέλιξη που θα οδηγήσει την Ελλάδα να ελέγχει το 63% με 64% του θαλάσσιου πλούτου του Ανατολικού Αιγαίου.</div> <div> <br />Τι θα δώσει η Ελλάδα;<br />Συνεκμετάλλευση των θαλάσσιων πόρων π.χ. μέσω μιας κοινής εταιρίας Ελλάδος και Τουρκίας που θα εκμεταλλεύεται το Αιγαίο.<br />Η Ελλάδα θα μπορούσε να δεχθεί ένα τέτοιο σχέδιο;<br />Ένα τέτοιο σχέδιο, είναι σχέδιο ή εσχάτη Προδοσία;</div> <div> <br />Μπορεί η ΝΔ να δεχθεί μια τέτοια επιλογή για το Αιγαίο, όταν καμία χώρα στον κόσμο δεν θα δεχόταν συνεκμετάλλευση του Ανατολικού Αιγαίου;<br />Ακόμη και εάν όλα αυτά ήταν ρεαλιστικά, μπορεί η Ελλάδα να εμπιστευτεί την Τουρκία όταν επί 10ετίες έχει επιδείξει προσβλητική συμπεριφορά;</div> <div> <br />Η Τουρκία θα εγκατέλειπε οριστικά και αμετάκλητα την Γαλάζια Πατρίδα και θα απέσυρε τις κόκκινες γραμμές όπως αφοπλισμός των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και εν τέλει θα ήταν διατεθειμένη για λύση στο Κυπριακό;</div> <div> <br />Για την Ελλάδα ο κίνδυνος να χάσει περισσότερα από αυτά που δυνητικά θα κερδίσει είναι μεγάλος γιατί αυτά που δυνητικά θα κερδίσει η Ελλάδα ήδη ανήκουν στην Ελλάδα.<br />Ο διάλογος Τουρκίας και Ελλάδος δυστυχώς θα οδηγήσει σε κάποιας μορφής παραχωρήσεις από την Ελλάδα, φαινομενικά η Ελλάδα θα είναι κερδισμένη αλλά πρακτικά η Τουρκία θα είναι ο μεγάλος νικητής <br /><br />Αναζητώντας ΑΟΖ έως την Γαλάζια Πατρίδα και από τον αφοπλισμό των νησιών του Αιγαίου έως τα χωρικά ύδατα η Τουρκία παραβιάζει κάθε λογική και κάθε διεθνή Συνθήκη </div> <div> <br /><img height="389" src="https://pbs.twimg.com/media/Edz9x2LXkAADooz?format=jpg&name=small" width="640" /><br /><br /><img height="373" src="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2019/06/38af2dad-bbc0-4544-82df-eac97abd4c71.png" width="640" /><br /><br /><img height="390" src="https://mavivatan.net/wp-content/uploads/2020/05/MaviVatanHaritasi-1024x624.jpeg" width="640" /><br /><br /><br /><a href="https://bankingnews.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Τουρκία παίζει έξυπνο παιχνίδι στρατηγικής - Δεν θέλει πόλεμο, αλλά να σύρει την Ελλάδα σε διαπραγματεύσεις για να την παγιδεύσει...

Ο διάλογος Τουρκίας και Ελλάδος δυστυχώς θα οδηγήσει σε κάποιας μορφής παραχωρήσεις από την Ελλάδα, φαινομενικά η Ελλάδα θα είναι κερδισμέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία και το Ιράν στη νέα Μέση Ανατολή

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiXaib-llbrSScrE9XVb5Fe68_6AIxMFed8N1F1NDDUEoV6lpgehNsDenZzRX63-Nqwi644Azo2qchDXmUNSrVgM6ZnkCdAkBxnekIwaKHH4Y56_BVeU7yEwnjvXvMp7P7VBUo_too6bJw/s1600/3332457778.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="617" data-original-width="960" height="410" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiXaib-llbrSScrE9XVb5Fe68_6AIxMFed8N1F1NDDUEoV6lpgehNsDenZzRX63-Nqwi644Azo2qchDXmUNSrVgM6ZnkCdAkBxnekIwaKHH4Y56_BVeU7yEwnjvXvMp7P7VBUo_too6bJw/s640/3332457778.jpeg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Στο νέο γεωπολιτικό τοπίο της Μέσης Ανατολής, η Τουρκία και το Ιράν βρίσκονται πια στο επίκεντρο ενός πλέγματος περιφερειακών ανταγωνισμών, ιδεολογικών ρηγμάτων και θρησκευτικών διενέξεων</span>.</h3> <b>Δρ. Μιχάλης Σαρλής*  </b><br /><br />Καθώς η συριακή κρίση διανύει ήδη τον δέκατο χρόνο, η Μέση Ανατολή εξακολουθεί να βρίσκεται σε συνθήκες έντονης ρευστότητας.Από τη Μεσόγειο έως τον Περσικό Κόλπο, οι πιθανές εστίες ανάφλεξης –στη Συρία, στο Ιράκ και στον Λίβανο- συντηρούν την αστάθεια και αυξάνουν το ενδεχόμενο μιας νέας θερμής κρίσης στο κέντρο της Μέσης Ανατολής. Οι γεωπολιτικοί κραδασμοί του συριακού πολέμου είναι ακόμη ενεργοί και οι συνθήκες που διαμορφώθηκαν μετά την αποκλιμάκωση των τελευταίων δύο ετών μοιάζουν περισσότερο με μια προσωρινή αναστολή των επόμενων κρίσεων που ήδη διαφαίνονται στον ορίζοντα της περιοχής.<br />Η παρουσία των τουρκικών δυνάμεων στη βόρεια Συρία και των ιρανικών και φιλο-ιρανικών δυνάμεων κατά μήκος των συριακών εδαφών καθιστούν την Άγκυρα και την Τεχεράνη βασικούς παράγοντες και ρυθμιστές των εξελίξεων στο εσωτερικό της Συρίας.<br /><br />Ο πόλεμος στη Συρία υπήρξε και εξακολουθεί να αποτελεί τον βασικό καταλύτη αλλαγών και ανάδυσης νέων δεδομένων στην περιοχή. Εξάλλου, μέσα από αυτήν τη δεκαετή κρίση στη Συρία αναδύθηκε ο περιφερειακός ρόλος της Τουρκίας και του Ιράν. Άγκυρα και Τεχεράνη ενεπλάκησαν από νωρίς στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας, καθώς η αποσταθεροποίηση του καθεστώτος Άσαντ προσέλκυσε, για διαφορετικούς λόγους, την προσοχή τους.<br /><br />Η Άγκυρα είδε τη βαθαίνουσα κρίση στη Συρία ως ευκαιρία για επέκταση της επιρροής της στη Μέση Ανατολή και επιδίωξε την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ.<br /><br />Αντιθέτως, η Τεχεράνη κινήθηκε για να διατηρήσει τον Μπασάρ αλ Άσαντ στην εξουσία, καθώς το καθεστώς της Δαμασκού αποτελεί τον βασικό της σύμμαχο από τις αρχές της δεκαετίας του 1980.<br /><br />Η εμπλοκή της Τουρκίας και του Ιράν, σε συνδυασμό με τον ρόλο της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ, είχε ως αποτέλεσμα την απότομη κλιμάκωση του πολέμου στη Συρία και τη διεύρυνση των περιφερειακών του διαστάσεων. <div> <br />Η συριακή κρίση και το νέο γεωπολιτικό τοπίο</div> <div> <br /></div> <div> <img height="412" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5f1e8f211f00004a11338aff.jpeg?ops=scalefit_960_noupscale" width="640" /><br />ANDREI GRYAZNOV VIA GETTY IMAGES22 Ιουλίου 2020: Ρώσος στρατονόμος σε κοινή περιπολία με τουρκική στρατιωτική μονάδα στη Λαττάκεια της Συρίας.<br /><br />Οι εξελίξεις στη Συρία διαμόρφωσαν σε μεγάλο βαθμό το νέο γεωπολιτικό τοπίο στη Μέση Ανατολή, αλλά και τον ρόλο της Τουρκίας και του Ιράν σε αυτό. Η συριακή κρίση ώθησε την Άγκυρα να στρέψει το βάρος της προς τη Μέση Ανατολή. Η περιφερειακή απομόνωση στην οποία βρέθηκε η Τουρκία εξαιτίας της επιθετικής πολιτικής της σε Συρία και Αίγυπτο μετά το 2012 έληξε μέσω της στρατηγικής προσέγγισης με τη Ρωσία, που από το 2016 έδωσε στην Άγκυρα μεγαλύτερο περιθώριο ελιγμών και τη δυνατότητα να εισβάλει με δυνάμεις στη βόρεια Συρία, να εκτοπίσει τους Κούρδους και να επαναπροσδιορίσει τη θέση της στην περιοχή.<br />Η ιρανική επιρροή σε Βαγδάτη, Δαμασκό και Βηρυτό αποτελεί, για την Τουρκία, ένα μελλοντικό ανάχωμα ως προς τις δικές της επιδιώξεις και την πρόθεση του προέδρου Ερντογάν να μετατρέψει τη Τουρκία σε κυρίαρχη σουνιτική δύναμη στην περιοχή.<br /><br />Από την πλευρά του, το Ιράν συνέχισε την επέκταση της επιρροής του, η οποία είχε ξεκινήσει μετά το 2003 και την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ. Το ξέσπασμα του εμφυλίου πολέμου στη Συρία είχε απειλήσει με ρήξη την περιφερειακή στρατηγική του Ιράν που μέσω των εδαφών της συμμαχικής Συρίας εκτεινόταν από τον Περσικό Κόλπο και τη Βαγδάτη έως τον Λίβανο και τη Χεζμπολά. Κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Συρία, η Τεχεράνη κινητοποίησε τις σιιτικές παραστρατιωτικές οργανώσεις της Μέσης Ανατολής και με αιχμή του δόρατος τη Χεζμπολά κατάφερε να διατηρήσει τον Μπασάρ αλ Άσαντ στην εξουσία και να εδραιώσει την παρουσία ιρανικών και άλλων σιιτικών δυνάμεων εντός της Συρίας.<br /><br />Η παρουσία των τουρκικών δυνάμεων στη βόρεια Συρία και των ιρανικών και φιλο-ιρανικών δυνάμεων κατά μήκος των συριακών εδαφών καθιστούν την Άγκυρα και την Τεχεράνη βασικούς παράγοντες και ρυθμιστές των εξελίξεων στο εσωτερικό της Συρίας.<br /><br />Ο Λίβανος και η Συρία θα συνεχίσουν να αποτελούν τα βασικά πεδία της σκιώδους αναμέτρησης ανάμεσα στο Ιράν και το Ισραήλ. Αυτό εξάλλου δείχνει η μερική ανάφλεξη των τελευταίων ημερών, με τις ισραηλινές πυραυλικές επιθέσεις κατά στόχων γύρω από τη Δαμασκό, αλλά και την παράλληλη μετακίνηση ισραηλινών μονάδων στα σύνορα με τον Λίβανο.<br /><br />Μια πραγματικότητα που ενισχύεται από την παράλληλη διπλωματική «διαδικασία της Αστάνα». Από το 2017, η Τουρκία και το Ιράν συμμετέχουν μαζί με τη Ρωσία σε αυτό το σχήμα με αντικείμενο τη διευθέτηση ζητημάτων που αφορούν τη συριακή κρίση.<br /><br />Μέσω της «διαδικασίας της Αστάνα», η Άγκυρα, η Τεχεράνη και η Μόσχα προσπαθούν να επιλύουν τις μεταξύ τους διαφορές και να διαμορφώνουν συμβιβασμούς που ενισχύουν τη θέση τους στη Συρία ενώ παράλληλα διατηρούν άλλες δυνάμεις στο περιθώριο των εξελίξεων.<br /><br />Ασφαλώς, ο ρόλος της Ρωσίας στη προσέγγιση της Άγκυρας με την Τεχεράνη είναι κομβικός, καθώς η επαναφορά της ρωσικής ισχύος στη Μέση Ανατολή και η παράλληλη υποχώρηση της αμερικανικής επιρροής λειτούργησαν καταλυτικά, τουλάχιστον όσον αφορά τα ζητήματα που σχετίζονται με τη συριακή κρίση. <div> <br />Ασαφή όρια και αντίθετες οπτικές στη νέα Μέση Ανατολή</div> <div> <i><br /></i></div> <div> <i><img height="420" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5f1e900b1f00001811338b02.jpeg?ops=scalefit_960_noupscale" width="640" /><br />ASSOCIATED PRESS(Office of the Iranian Supreme Leader via AP)</i><br /><br />Όμως στο ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον της νέας Μέσης Ανατολής τα γεωγραφικά και χρονικά όρια των περιφερειακών συνεννοήσεων παραμένουν συχνά ασαφή, με αποτέλεσμα να υφίσταται πάντοτε το ενδεχόμενο μικρότερων ή μεγαλύτερων κρίσεων. Υπό αυτό το πρίσμα, παρά το γεγονός πως η Άγκυρα επιδιώκει σταθερές σχέσεις με την Τεχεράνη, η διείσδυση του Ιράν έως τη Μεσόγειο και η παρουσία των σιιτικών παραστρατιωτικών οργανώσεων στα συριακά εδάφη είναι μια αρνητική εξέλιξη για την κυβέρνηση Ερντογάν. Η ιρανική επιρροή σε Βαγδάτη, Δαμασκό και Βηρυτό αποτελεί, για την Τουρκία, ένα μελλοντικό ανάχωμα ως προς τις δικές της επιδιώξεις και την πρόθεση του προέδρου Ερντογάν να μετατρέψει την Τουρκία σε κυρίαρχη σουνιτική δύναμη στην περιοχή.<br /><br />Το Ιράκ γίνεται όλο και περισσότερο πεδίο προβολής των νέων τουρκικών επιδιώξεων και προθέσεων. Απέναντι στις οπτικές της Τουρκίας και του Ιράν βρίσκονται οι αντίθετες βλέψεις και επιδιώξεις της Σαουδικής Αραβίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.<br /><br />Το Ιράν θα συνεχίσει να βασίζει την περιφερειακή προβολή ισχύος του στις σιιτικές παραστρατιωτικές οργανώσεις και ειδικότερα τη Χεζμπολά στον Λίβανο, τις Μονάδες Λαϊκής Κινητοποίησης στο Ιράκ και τις ιρανικές ειδικές μονάδες των Φρουρών της Επανάστασης στη Συρία. Αν και είναι ακόμη ασαφές το μέγεθος του πλήγματος που έχει δεχθεί η περιφερειακή επιρροή της Τεχεράνης μετά την εκτέλεση του στρατηγού Κασέμ Σουλεϊμανί, του αρχιτέκτονα της ιρανικής στρατηγικής στη Μέση Ανατολή, η περιφερειακή οπτική της Τεχεράνης, που βασίζεται στην ασύμμετρη ισχύ των παραστρατιωτικών οργανώσεων, δεν έχει μεταβληθεί. <br />Για το Κάιρο, η τουρκική παρουσία στη Λιβύη αποτελεί μεγαλύτερη απειλή από ότι η ιρανική διείσδυση σε Ιράκ, Συρία και Λίβανο.<br /><br />Ο Λίβανος και η Συρία θα συνεχίσουν να αποτελούν τα βασικά πεδία της σκιώδους αναμέτρησης ανάμεσα στο Ιράν και το Ισραήλ.<br /><br />Αυτό εξάλλου δείχνει η μερική ανάφλεξη των τελευταίων ημερών, με τις ισραηλινές πυραυλικές επιθέσεις κατά στόχων γύρω από τη Δαμασκό, αλλά και την παράλληλη μετακίνηση ισραηλινών μονάδων στα σύνορα με τον Λίβανο.<br /><br />Όπως και το Ιράκ θα συνεχίσει να αποτελεί ένα από τα βασικά πεδία αναμέτρησης ανάμεσα στο Ιράν και τις ΗΠΑ, όπως άλλωστε έδειξε η εκτέλεση του στρατηγού Σουλεϊμανί στο αεροδρόμιο της Βαγδάτης, αλλά και οι συχνές πυραυλικές επιθέσεις των σιιτικών παραστρατιωτικών οργανώσεων κατά αμερικανικών βάσεων. Παράλληλα, το Ιράκ γίνεται όλο και περισσότερο πεδίο προβολής των νέων τουρκικών επιδιώξεων και προθέσεων.<br /><br />Απέναντι στις οπτικές της Τουρκίας και του Ιράν βρίσκονται οι αντίθετες βλέψεις και επιδιώξεις της Σαουδικής Αραβίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.<br /><br />Οι δύο σουνιτικές μοναρχίες του Κόλπου, όπως και η Αίγυπτος, βλέπουν με εχθρικότητα την επέκταση της στρατιωτικής παρουσίας της Άγκυρας σε Λιβύη, Κατάρ και Σομαλία, όπως και τους δεσμούς της με τη μουσουλμανική αδελφότητα. Παράλληλα, το Ριάντ και το Άμπου Ντάμπι, όχι όμως και το Κάιρο, βλέπουν με επίσης μεγάλη εχθρικότητα την ιρανική διείσδυση από τον Περσικό Κόλπο έως τη Μεσόγειο. Για το Κάιρο, η τουρκική παρουσία στη Λιβύη αποτελεί μεγαλύτερη απειλή από ότι η ιρανική διείσδυση σε Ιράκ, Συρία και Λίβανο.<br /><br />Στο νέο γεωπολιτικό τοπίο της Μέσης Ανατολής, η Τουρκία και το Ιράν βρίσκονται πια στο επίκεντρο ενός πλέγματος περιφερειακών ανταγωνισμών, ιδεολογικών ρηγμάτων και θρησκευτικών διενέξεων. Άγκυρα και Τεχεράνη, μέσω του κομβικού ρόλου της Μόσχας, αποφάσισαν να έλθουν σε συνεννόηση, κυρίως σε μεταξύ τους διαφορές που σχετίζονται άμεσα με τη Συρία. Όμως στη Μέση Ανατολή, όπου οι επόμενες εστίες ανάφλεξης έχουν ήδη σχηματιστεί, η σχέση της Τουρκίας με το Ιράν θα δοκιμαστεί από την έντονη γεωπολιτική ρευστότητα, τα ασαφή όρια της συνεννόησής τους και τις αντίθετες οπτικές τους για το μέλλον της περιοχής.<br /><br /><b><i>*Δρ. Γεωπολιτικής Πανεπιστημίου Αθηνών με ειδίκευση σε θέματα της Μέσης Ανατολής</i></b><div> <br /><a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div> </div> </div>

Η Τουρκία και το Ιράν στη νέα Μέση Ανατολή

Στο νέο γεωπολιτικό τοπίο της Μέσης Ανατολής, η Τουρκία και το Ιράν βρίσκονται πια στο επίκεντρο ενός πλέγματος περιφερειακών ανταγωνισμώ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τέσσερα Ελληνοτουρκικά σενάρια και αντιδράσεις

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9mET96S6Xz_fLXv3fupwWDd3YI9e7HWjKRtXgQ-u9wd3py6Laij7RA82lJ86cYEdCjAyydO3uoiasKU0LoGPkyI3dRoKTYt5yvoG3PkHb61SEqGm5ITKFX-x6z_XcfHI1rIWFFgsydXw/s1600/57888410000.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="392" data-original-width="630" height="398" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9mET96S6Xz_fLXv3fupwWDd3YI9e7HWjKRtXgQ-u9wd3py6Laij7RA82lJ86cYEdCjAyydO3uoiasKU0LoGPkyI3dRoKTYt5yvoG3PkHb61SEqGm5ITKFX-x6z_XcfHI1rIWFFgsydXw/s640/57888410000.jpeg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Η Τουρκία είναι αμετακίνητη ως προς τα επεκτατικά της εθνικά «οράματα» και κάθε ελπίδα ανακοπής τους με «κατευνασμό του θηρίου» ανήκει στην σφαίρα της ουτοπίας και του πολιτικού παραλογισμού</span>.</h3> <b>Βασίλειος Μαρτζούκος* </b><br /><br />Είναι σαφές ότι οι τουρκικές αντιλήψεις και ενέργειες δεν σχετίζονται με το Διεθνές Δίκαιο αλλά επιδιώκουν απλώς την υλοποίηση της στρατηγικής του «ζωτικού χώρου» ή «der lebensraum» όπως το αποκαλούσε η ναζιστική Γερμανία. Η εν λόγω διαπίστωση δεν αποτελεί εικασία αφού η τουρκική γεωπολιτική αντίληψη είναι σαφώς και αναλυτικά διατυπωμένη στο βιβλίο του Αχμέτ Νταβούτογλου «Στρατηγικό Βάθος», το οποίο τεκμηριώνει τον παλαιότερο «Εθνικό Όρκο» του Μουσταφά Κεμάλ.<br /><br />Όλες οι επί μέρους τουρκικές ενέργειες (π.χ. διεκδικήσεις από Ελλάδα και Κύπρο, διείσδυση στα Βαλκάνια, εισβολή σε Συρία και Ιράκ, ενίσχυση κυβερνήσεως Σάραζ στην Λιβύη και υπογραφή Μνημονίου περί ΑΟΖ, κυριαρχικές και ενεργειακές φιλοδοξίες στην Α. Μεσόγειο μέσω «Γαλάζιας Πατρίδας», βάσεις στον Περσικό κόλπο και την Ερυθρά θάλασσα κ.λπ.) υλοποιούν σταδιακά την εν λόγω στρατηγική επιλογή. Ο στρατιωτικός υπερεξοπλισμός και οι τεράστιες επενδύσεις στην αμυντική βιομηχανία απαιτούνται για την εφαρμογή της στρατηγικής του ζωτικού χώρου.<br /><br />Η Δύση μέχρι στιγμής αντιδρά κατευναστικά, όπως δηλαδή αντέδρασε κατά την δεκαετία του 1930 κατά της ναζιστικής Γερμανίας με τα γνωστά αποσταθεροποιητικά αποτελέσματα που οδήγησαν στον Β’ΠΠ. Η διεθνής συγκυρία στην ευρύτερη περιοχή της Α. Μεσογείου διευκολύνει τις τουρκικές επεκτατικές βλέψεις. Οι άμεσα απειλούμενες Δυτικές χώρες, Ελλάς και Κύπρος δηλώνουν ότι ακολουθούν αποτρεπτική πολιτική αλλά με ταυτόχρονη «στρατηγική ψυχραιμία». Είναι προφανές, εκ του αποτελέσματος, ότι οι μέχρι στιγμής αποτρεπτικές ενέργειες των δύο χωρών (επίκληση συμμαχιών και στρατηγικών αξόνων, διπλωματικά διαβήματα, καταδίκες και εκκλήσεις για οικονομικά μέτρα, προειδοποιήσεις για στρατιωτική αντίδραση, στρατιωτικές ασκήσεις κ.λπ.), είναι αναποτελεσματικές και μη πειστικές αφού ο αντίπαλος όχι μόνο δεν ανακόπτει τις προκλήσεις του αλλά και τις εντείνει (παράδειγμα η τρέχουσα εξέλιξη με το ερευνητικό ORUC REIS).<br /><br />Ο πειθαναγκασμός συνεχίζεται διότι η Τουρκία αισθάνεται ότι υπάρχει ασφαλής διαφορά εθνικής ισχύος (κυρίως στον στρατιωτικό τομέα) με έντονες τάσεις διευρύνσεως. Η χώρα αυτή είναι αμετακίνητη ως προς τα επεκτατικά της εθνικά «οράματα» και κάθε ελπίδα ανακοπής τους με «κατευνασμό του θηρίου» ανήκει στην σφαίρα της ουτοπίας και του πολιτικού παραλογισμού. Η «στρατηγική ψυχραιμία» είναι κατανοητή έως ένα βαθμό εφ’ όσον όμως συνοδεύεται από πυρετώδεις και εργώδεις προσπάθειες ταχείας μειώσεως της στρατιωτικής διαφοράς ισχύος. Εάν αυτό δεν συμβαίνει (π.χ. ουδεμία αύξηση αμυντικών δαπανών, μη αναθεώρηση θεσμών θητείας και εφεδρείας, ουδεμία έκτακτη προμήθεια ζωτικών μέσων και υλικών, μη εγρήγορση και κινητοποίηση του ελληνισμού κ.λπ.) και η «στρατηγική ψυχραιμία» αποτελεί σταθερή επιλογή, με το βάρος της εθνικής προσπάθειας να εξαντλείται στην διπλωματία, τότε τα ενδεχόμενα σενάρια εξελίξεων θα είναι τα ακόλουθα:<br /><br />Οι συνεχείς προκλήσεις και μονομερείς διεκδικήσεις, άνευ «συμμαχικής» ουσιαστικής συνδρομής, εθίζουν και κουράζουν την ελληνική πλευρά, η οποία αποδέχεται σιωπηρά την νέα πραγματικότητα ως νέα «κανονικότητα». Εγχώριες φωνές προτείνουν λύσεις «win – win» και διαμορφώνουν την κοινή γνώμη. Οι Μ. Δυνάμεις και οι Διεθνείς Οργανισμοί, ενδιαφερόμενοι πρωτίστως για την σταθερότητα της περιοχής και δευτερευόντως για το Διεθνές Δίκαιο, πιέζουν την αδύναμη και προβλέψιμη πλευρά (Ελλάς και Κύπρος) για λύσεις σε ενεργειακά, θαλάσσιες ζώνες, «γκρίζες» ζώνες και Κυπριακό. Μετά από αδυναμία συνάψεως συνυποσχετικού, μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, ακολουθούν διαπραγματεύσεις υπό πίεση (π.χ. πενταμερείς ή διμερείς, με διαμεσολάβηση ή διαιτησία) κατά τις οποίες εκχωρούνται κυριαρχικά δικαιώματα ή και εθνική κυριαρχία «χάριν της ειρήνης και της οικονομικής αναπτύξεως».<br /><br />Η ελληνική κυβέρνηση φοβούμενη το πολιτικό κόστος αποφεύγει τις διαπραγματεύσεις και η Τουρκία αναβαθμίζει περαιτέρω τις προκλήσεις της, με απειλή και όχι με χρήση βίας (π.χ. μαζική χρήση μεταναστών, τουρκική αλιεία σε ολόκληρο το Αιγαίο, έρευνα ή γεωτρήσεις σε ελληνική και κυπριακή υφαλοκρηπίδα, υπερπτήσεις παντού, NAVTEXES διαρκείας σε περιοχές που προκαλούν, νέες βάσεις στην Κύπρο, τουριστική αξιοποίηση Αμμοχώστου κ.λπ.), έως ότου η ελληνική πλευρά, υπό το φάσμα της εθνικής ταπεινώσεως, εξαναγκασθεί να απαντήσει δυναμικά.Στην περίπτωση αυτή εκτιμάται ότι η Τουρκία θα επιχειρήσει άμεση εφαρμογή σχεδίων «τετελεσμένων» κατηγορώντας την Ελλάδα ως επιτιθέμενη. Εάν τα τουρκικά «τετελεσμένα» σε Ελλάδα και Κύπρο επιτευχθούν και ακολουθήσει εκεχειρία με παρέμβαση τρίτων, η χώρα θα προσέλθει στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων υπό δυσμενείς όρους και ενδεχομένως με ανάλογα αποτελέσματα. Εάν τα τετελεσμένα δεν επιτευχθούν το πλήγμα για την Τουρκία θα είναι σημαντικό και θα δρομολογηθούν ευνοϊκές εξελίξεις για την Ελλάδα.<br /><br />Μία περιορισμένης εκτάσεως στρατιωτική σύγκρουση (θερμό επεισόδιο) με αμοιβαίες κατηγορίες για ευθύνες, διευρύνεται και καταλήγει σε γενικευμένες εχθροπραξίες,περιορισμένου χρονικού διαστήματος (οι τρίτοι δεν παρεμβαίνουν άμεσα). Η εξέλιξη αυτή αποτελεί κίνηση υψηλού ρίσκου και οι τύχες των εθνικών θεμάτων θα συνδεθούν με το αποτέλεσμα της αναμετρήσεως. Η άμεση στρατιωτική συνδρομή της χώρας από άλλο κράτος παρουσιάζει χαμηλή πιθανότητα.<br /><br />Η αποτρεπτική ελληνική στάση, πέραν των διπλωματικών ενεργειών οι οποίες συνεχίζονται (ευχής έργο η σύναψη αμυντικού συμφώνου αμέσου αμοιβαίας συνδρομής με τρίτα κράτη), συνοδεύεται από έκτακτες και άμεσες ενέργειες ενισχύσεως των Ενόπλων Δυνάμεων,με παράκαμψη κάθε χρονοβόρου διαδικασίας, για λόγους εθνικής ασφαλείας (στους τομείς διαθεσιμότητος και αναβαθμίσεως υφισταμένου υλικού, θητείας, εφεδρείας, αποκτήσεως δυνατοτήτων ασυμμέτρου καταστρεπτικού αποτελέσματος, εκτάκτων προμηθειών κ.λπ.), ενώ προετοιμάζεται η κοινή γνώμη και κινητοποιείται η ομογένεια. Η στρατιωτική ανάπτυξη δυνάμεων σε Ελλάδα και Κύπρο, εναρμονίζεται με τις πολιτικές δηλώσεις και προθέσεις οι οποίες εκφεύγουν της «πεπατημένης», καθιστώντας τις εθνικές αντιδράσεις απρόβλεπτες στις ξένες εκτιμήσεις. Οι εν λόγω ενέργειες συνιστούν σαφές πολιτικό μήνυμα το οποίο προβληματίζει τον διεθνή παράγοντα (π.χ. ΗΠΑ, ΕΕ, ΝΑΤΟ, ΟΗΕ) ο οποίος αρχίζει να πιέζει περισσότερο την Τουρκία για παύση των προκλήσεων και της παραβιάσεως του Διεθνούς Δικαίου.<br /><br />Στην τρέχουσα χρονική συγκυρία ευρισκόμεθα μάλλον στο 2ο σενάριο, ενώ το τέταρτο σενάριο προφανώς υπερτερεί διότι οι εθνικές ενέργειες αποτροπής είναι πειστικές, έμπρακτες και διασφαλίζουν συγχρόνως ακόμη περισσότερο την ετοιμότητα αντιμετωπίσεως ευρύτερης στρατιωτικής εμπλοκής. Το άμεσο οικονομικό κόστος (της τάξεως των 4 δις €) είναι δυνατόν να καλυφθεί με σειρά εφικτών τρόπων εφ’ όσον υπάρχει η πολιτική βούληση. Η εθνική κινητοποίηση θα πρέπει να συμπεριλάβει την ομογένεια, τους εγχώριους επιχειρηματικούς και εφοπλιστικούς κύκλους και το σύνολο των Ελλήνων. Για συμβολικούς λόγους παραδειγματισμού, η πολιτειακή και πολιτική ηγεσία επιβάλλεται να συνεισφέρουν πρώτοι (π.χ. προσφορά δύο ή τριών μισθών από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας, καθώς και από το σύνολο των βουλευτών και ευρωβουλευτών).<br /><br />Η επί 20ετία παραμέληση των Ενόπλων Δυνάμεων αποτελεί σφάλμα το οποίο ο πολιτικός κόσμος ουδέποτε θα πρέπει να επαναλάβει. Η διατήρηση πειστικά ισχυρών Ενόπλων Δυνάμεων έναντι της απειλής θα πρέπει να αποτελέσει απαράβατο στρατηγικό Δόγμα. Ζούμε διαχρονικά με έναν αναθεωρητικό, επεκτατικό γείτονα, ξένο προς το Δυτικό αξιακό σύστημα, του οποίου η κοινωνία εύκολα φανατίζεται τόσο θρησκευτικά όσο και εθνικιστικά. Το χρέος έναντι των επερχομένων γενεών Ελλήνων είναι να αποκτήσουμε το ταχύτερο νοοτροπία και δυνατότητες παρόμοιες με αυτές του Ισραήλ. Η λύση αυτή αποτελεί μονόδρομο για ειρήνη, ευημερία και την προάσπιση των Εθνικών Συμφερόντων. Βαρεθήκαμε το πένθος, τους θρήνους και τα μνημόσυνα για χαμένες πατρίδες και αποβλέπουμε αποκλειστικά σε νικητήριες επετείους.<br /><br /><b><i> *Αντιναύρχος ε.α - Επίτιμος Διοικητής Σχολής Ναυτικών Δοκίμων. Αντιπρόεδρος του ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.</i></b><div> <br /><a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τέσσερα Ελληνοτουρκικά σενάρια και αντιδράσεις

Η Τουρκία είναι αμετακίνητη ως προς τα επεκτατικά της εθνικά «οράματα» και κάθε ελπίδα ανακοπής τους με «κατευνασμό του θηρίου» ανήκει στ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Χένρι Κίσιγκερ, έλεγε την εποχή της παντοδυναμίας του, ότι όποιος ελέγχει τη Μεσόγειο, ορίζει τον κόσμο όλο…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhKDTFDF9MNoFnpMSosHdawDpBRa75LzjbyBw7E_ACjUPowm8edFkAezbW7sDIrYubPcupCrgFKq_oGqInrREYi-ZvTBB46b74CNMmpujFGdyTrcm8ag7cE2FlzBW0dYSIGkeuO-Z58MI/s1600/KISSINGER-TRUMP.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="800" data-original-width="1200" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhKDTFDF9MNoFnpMSosHdawDpBRa75LzjbyBw7E_ACjUPowm8edFkAezbW7sDIrYubPcupCrgFKq_oGqInrREYi-ZvTBB46b74CNMmpujFGdyTrcm8ag7cE2FlzBW0dYSIGkeuO-Z58MI/s640/KISSINGER-TRUMP.webp" width="640" /></a></div> <br />Του <b>ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ</b><br />Η Ανατολική Μεσόγειος μετατρέπεται σε πεδίο αντιπαράθεσης των μεγάλων παικτών της παγκόσμιας πολιτικής σκηνής, και η απουσία των Ηνωμένων Πολιτειών είναι αισθητή, παρά το γεγονός ότι το αμερικανικό Πεντάγωνο κάνει τα πάντα για να δηλώνει την απόφαση των στρατιωτικών να προστατεύσουν τα συμφέροντα της υπερδύναμης στην ευρύτερη «γειτονιά».<br /><br />Τις τελευταίες ημέρες παρατηρείται μία άνευ προηγουμένου κινητικότητα, σε στρατιωτικό επίπεδο, από την Ουάσιγκτον, τη Μόσχα, το Παρίσι και την Άγκυρα.<br /><br />Μαζεύονται ο ένας μετά τον άλλο οι παγκόσμιοι παίκτες την Ανατολική Μεσόγειο. Αυτή είναι μία πολύ επικίνδυνη εξέλιξη.<br /><br />Διότι, βλέπουμε να ξυπνά ξανά το Ισραήλ, αλλά και να κινητοποιείται και η Γαλλία. Και οι δύο αυτές χώρες έχουν μεγαλύτερα και πιο ισχυρά συμφέροντα από την Αμερική και τη Ρωσία, που άλλωστε είναι και μίλια μακριά από τη Μεσόγειο.<br />Μετά τον σχηματισμό κυβέρνησης ενότητας, το Εβραϊκό Κράτος επιστρέφει στη Μεσόγειο και μάλιστα μας έκανε μεγάλη εντύπωση ένα δημοσίευμα του πρακτορείου Μπλούμπεργκ που αναφέρεται στην περαιτέρω επιδείνωση των σχέσεων με τη σημερινή Τουρκία. Είναι άσχημα τα πράγματα.<br /><br />Οι χώρες της Μεσογείου βρίσκονται απέναντι στην Τουρκία, όμως οι πρόεδροι της Ρωσίας και των ΗΠΑ, διατηρούν στενή σχέση με τον Ταγίπ Ερντογάν και καλύπτουν όλες τις παρανομίες. Γενικά είμαστε ενώπιον μίας άσχημης κατάστασης, την οποία δημιούργησε η Τουρκία. Όλη η αναταραχή προκλήθηκε από τον Ερντογάν και υπάρχει κίνδυνος πολέμου επειδή οι ισλαμιστές της Άγκυρας αποφάσισαν να «ιδρύσουν» τη «Μεγάλη Τουρκία».<br /><br />Αλλά το μείζον είναι αυτό, όπως το περιγράφει το αμερικανικό πρακτορείο:<br /><br />Το κύριο ενδιαφέρον του Ισραήλ για τη Μεσόγειο είναι να στηριχθούν οι συμμαχίες με την Ελλάδα και την Κύπρο που έχουν ενισχυθεί τις τελευταίες δεκαετίες. Αυτό συνάδει, σημειώνεται, με τα συμφέροντα της Αιγύπτου και της Γαλλίας, που μαζί με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ανησυχούν επίσης για τη στρατιωτική συμμετοχή της Τουρκίας στον εμφύλιο πόλεμο της Λιβύης, και γενικά, προσθέτω, για τη δράση της κατοχικής δύναμης στη Μεσόγειο.<br /><br />Αν μελετήσουμε τον χάρτη της ευρύτερης γειτονιάς μας, εύκολα αντιλαμβανόμαστε ότι στην ανατολική Μεσόγειο η Τουρκία είναι μόνη της εναντίον όλων, αλλά επειδή οι αντίπαλοι της δεν ασχολούνται, με την παραβατικότητά της, αυτή μέχρι στιγμής κυριαρχεί. Κατά τη γνώμη μου θα ωθήσει τα πράγματα ένα βήμα πριν το γκρεμό, για να εξασφαλίσει ότι απαιτεί στο Αιγαίο και την Κύπρο.<br />Η Ρωσία έχει ισχυρή παρουσία, και αντιλαμβάνομαι από αυτά που μετέδωσε στο OPEN ο συνάδελφος Θανάσης Αυγερινός, θα αυξήσει αυτή την παρουσία της με πολεμικά πλοία.<br /><br />Η Αμερική κάνει αυτές τις μέρες επίδειξη με το Άιζενχάουερ, αλλά η παρουσία της είναι προβληματική. Θα πρέπει να ομιλούμε για απουσία. Η πολιτική του προέδρου Τραμπ για την ευρύτερη γειτονιά είναι αλλοπρόσαλλη. Παρέδωσε τη Συρία στον Βλαντιμίρ Πούτιν και τον Ερντογάν, και ουσιαστικά δεν έχει πολιτική για τη Μεσόγειο. Το τελευταίο διάστημα, ο κ. Τραμπ δεν ασχολείται καν, όχι ότι ασχολείτο πριν. Έχει «πνιγεί» στα εσωτερικά προβλήματα του.<br /><br />Πρόσφατα στη διάρκεια ενημέρωσης του Στέιτ Ντιπάρτμεν, μας είπαν ότι «είμαστε στη Μεσόγειο και δεν αποχωρούμε». Αλλά, φοβάμαι, πως ο πρόεδρος Τραμπ πάλι θα τους τα χαλάσει. Οι σοβαροί στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ και το Πεντάγωνο θέλουν να κτίσουν πάνω στις συνεργασίες του Ισραήλ και της Αιγύπτου, ο κ. Τραμπ υπέγραψε και το νόμο EastMed, αλλά αμφιβάλλω και αν κατάλαβε τι σημαίνει στρατηγικά αυτό που υπέγραψε. Παραμένει θαυμαστής της ισλαμικής Τουρκίας και του Ερντογάν. Δυστυχώς.<br /><br />Οι αναλυτές και οι διπλωμάτες εκφράζουν φόβους ότι η Αμερική του κ. Τραμπ αφήνει ανοικτό ένα πεδίο δράσης της Ρωσίας στη Μεσόγειο. Είναι σκληρό το παιγνίδι κυριαρχίας στη στρατηγική αυτή περιοχή. Η Μόσχα εισέρχεται δυνατά και η Αμερική του κ. Τραμπ δεν υποστηρίζει καν τα στρατηγικά της συμφέροντα.<br /><br />Η διαφορά από άλλες περιοχές που εγκατέλειψε ο κ. Τραμπ, είναι ότι στη Μεσόγειο υπάρχει και ο μεγάλος παίκτης, που καθημερινά μάχεται για την ύπαρξη του. Και αυτός είναι το Ισραήλ. Στην Ιερουσαλήμ πιστεύουν πιά, για πρώτη φορά, ότι η Τουρκία αποτελεί απειλή για το Εβραϊκό Κράτος.<br />Η Γαλλία διατηρεί εξαιρετικές σχέσεις και με το Ισραήλ, και όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν, ότι πάμε σε ευρύτερη συνεργασία στην περιοχή.<br /><br />Θα απουσιάσει από αυτή τη συνεργασία η Αμερική; Είναι δυνατόν να σκέφτεται ο κ. Τραμπ τόσο κοντόφθαλμα και οι σύμβουλοι του να μην βγάζουν φωνή μεγάλη;<br /><br />ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Ο Χένρι Κίσιγκερ, έλεγε την εποχή της παντοδυναμίας του, ότι όποιος ελέγχει τη Μεσόγειο, ορίζει τον κόσμο όλο…<br /><br /><a href="https://hellasjournal.com/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο Χένρι Κίσιγκερ, έλεγε την εποχή της παντοδυναμίας του, ότι όποιος ελέγχει τη Μεσόγειο, ορίζει τον κόσμο όλο…

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ Η Ανατολική Μεσόγειος μετατρέπεται σε πεδίο αντιπαράθεσης των μεγάλων παικτών της παγκόσμιας πολιτικής σκηνής, και η α...

Διαβάστε την συνέχεια

Ούτε Τραμπ, ούτε Μέρκελ – Μπήκε στο παιχνίδι ο Στρατός, λειτούργησε η αποτροπή

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiwQIrY0WC-LiH1IDAqkPtBezanyzizZRApaVsNVsJaWlNxG6NGxZhLSnTEe-AY7mWAnggR4eCMRFm_BgvB1FvaoKg9cbFROoWrcqDhCu7XkMB1AXf4ZWzjhSPL2KXEfiZNZCK5YueYBW4/s1600/stolos_.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiwQIrY0WC-LiH1IDAqkPtBezanyzizZRApaVsNVsJaWlNxG6NGxZhLSnTEe-AY7mWAnggR4eCMRFm_BgvB1FvaoKg9cbFROoWrcqDhCu7XkMB1AXf4ZWzjhSPL2KXEfiZNZCK5YueYBW4/s640/stolos_.jpg" width="640" /></a></div> <br /><b>Αποστολόπουλος Απόστολος</b><br />Ούτε η Μέρκελ ούτε ο Τραμπ μας έσωσαν από τους Τούρκους στο Καστελλόριζο, όπως τόσο πρόθυμα υποστήριξαν ένια ΜΜΕ γερμανικά, ελληνικά ενώ άλλοι, καθ’ όλα αρμόδιοι, υποστηρίζουν ότι οι Γερμανοί, με τη "μυστική" συνάντηση στο Βερολίνο μας έσωσαν. Εννοούν ότι η ήττα μας ήταν δεδομένη στο Καστελλόριζο οπότε η παράταξη του στόλου με εντολή της κυβέρνησης ήταν στάχτη στα μάτια. Οι παλληκαριές του στρατηγού Φλώρου «θα κάψουμε όποιον πατήσει σε ελληνικό έδαφος» ήταν λόγια του αέρα. Και η απάντηση του Μητσοτάκη στον Τραμπ θα πολεμήσουμε και δεν θα χάσουμε ήταν η απόλυτη αυταπάτη.<br /><br />Οι Γερμανοί πάντως, βλέποντας τον ελληνικό στόλο στο Καστελλόριζο, το σκέφτηκαν καλά, (το κουβέντιασαν σίγουρα με ΗΠΑ, πιθανόν ενημέρωσαν και τον Πούτιν) και κάλεσαν τις πλευρές να συζητήσουν για να μη φτάσουν τα πράγματα στα άκρα. Τώρα, καθώς φαίνεται, οι ελληνοτουρκικές παρασκηνιακές συζητήσεις συνεχίζονται με το Βερολίνο να μεταφέρει τις απόψεις από τον ένα στον άλλο, υποτίθεται αντικειμενικά, αλλά ποιος κόβει χέρι γι΄ αυτό; ΗΠΑ και Ρωσία δεν θέλουν φασαρίες στο Αιγαίο και μάλιστα χωρίς να είναι σίγουρες για την έκβαση μιας σύγκρουσης που θα αρχίσει (και θα τελειώσει) στη θάλασσα και στον αέρα πριν να προλάβουν να παίξουν ρόλο χερσαίες δυνάμεις.<br /><br />Οπότε η σύγκρουση θα ήταν τουλάχιστον αμφίρροπη. Υπέρ ποίου, λοιπόν, έγινε η γερμανική παρέμβαση; Εμείς, λοιπόν, κάναμε την αποτροπή και κανείς άλλος δεν μας έσωσε, πλην του εαυτού μας. Και για να αποδίδουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, τα εύσημα πάνε στην κυβέρνηση και προσωπικά στον Μητσοτάκη, γιατί ο πρωθυπουργός παίρνει τις τελικές αποφάσεις, κατά το Σύνταγμα. Αν ήμασταν χαλαροί, διστακτικοί, αμφιρρέποντες, οι Τούρκοι θα σάρωναν όχι μόνο το Καστελλόριζο αλλά και ότι άλλο στο δρόμο τους και οι ξένοι θα έχυναν τζάμπα κροκοδείλια δάκρυα. Αυτή είναι η καλή πλευρά του νομίσματος. Υπάρχει και η άλλη.<br /><br />Από τον αποτροπή στον κατευνασμό<br /><br />Το ερώτημα είναι αν πίσω από τη άμυνα που αντιτάχθηκε προ εβδομάδων στον Έβρο και τώρα στο Καστελλόριζο η διάθεση για ασύμμετρο συμβιβασμό εξακολουθεί να κατευθύνει το σκεπτικό ορισμένων τουλάχιστον από τους κρατούντες. Τα αιτήματα των Τούρκων έχουν διατυπωθεί πολύ πριν από τον Ερντογάν και παραμένουν σταθερά, διότι είναι απόρροια μελέτης για το ποια είναι τα πάγια συμφέροντα της χώρας σε βάθος χρόνου. Το τουρκικό κράτος, υπερβαίνει τον κεμαλισμό και τον Ερντογάν, λειτουργεί σοβαρά και με στρατηγική.<br /><br />Για παράδειγμα, οι Τούρκοι ζητούν αποστρατικοποίηση νησιών, κατοικημένων και άλλων, όχι τώρα αλλά ήδη από την εποχή της τουρκοκρατίας, όπως οι Φούρνοι-από όπου και η καταγωγή της μητέρας μου. Ο Ανδρέας Παπανδρέου έλυσε το πρόβλημα του εξοπλισμού των νησιών με τρεις λέξεις, όταν το έθεταν οι Τούρκοι, απαντώντας τους: «Είναι θέμα Άμυνας». Και σιώπησαν. Δεδομένου ότι ο ΟΗΕ αναγνωρίζει ότι το «αμύνεσθαι περί πάτρης» δεν είναι απλώς ένας οιωνός αλλά είναι επιταγή που υπερέχει κάθε άλλης.<br /><br />Έως ότου ο Σημίτης τους αναγνώρισε "συμφέροντα στο Αιγαίο". Σήμερα, λοιπόν, ποιος θα πει στους νησιώτες ότι το κράτος αποσύρει την προστασία των Ενόπλων Δυνάμεων αφήνοντας έρμαια τους Φούρνους και τα άλλα νησιά; Διότι σημασία δεν έχει ούτε ο οπλισμός ούτε ο αριθμός των στρατιωτών αλλά η παρουσία τους ως εκπροσώπων του ελληνικού κράτους. Αλλιώς από τις όποιες και όσες δικαιολογίες ειπωθούν το μόνο που θα μείνει είναι το όνειδος. Η Τουρκία ενδιαφέρεται, σε πρώτη φάση, να αποκτήσει πρόσβαση στο Αιγαίο και όχι να προκαλέσει επιτιθέμενη τώρα σε κατοικημένα νησιά.<br /><br />Η εφημερίδα ΕΣΤΙΑ, στην οποία Διευθυντής είναι ο έγκριτος δημοσιογράφος Μ. Κοττάκης γνωστός και για τη βιογραφία του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, ανέφερε σε εκτενές ρεπορτάζ τα τουρκικά αιτήματα και τις ελληνικές αντιδράσεις προσφέροντας μια ιδέα του πως βλέπουν το θέμα οι διάφοροι παράγοντες της πολιτικής και κομματικής ζωής του τόπου.<div> <br />Οι γαλλικές φρεγάτες<br /><br />Ματαιώθηκε η αγορά δυο γαλλικών φρεγατών επειδή, λέει το ρεπορτάζ, έβαλαν βέτο οι Αμερικάνοι αλλά και οι Γερμανοί. Η κυβέρνηση έσπευσε να αιτιολογήσει τη ματαίωση της αγοράς λέγοντας ότι τα λεφτά για τις φρεγάτες τα "έφαγαν" οι συνταξιούχοι επειδή έπρεπε να καλυφθούν οι περικοπές. Το επιχείρημα είναι τουλάχιστον ατυχές, της ντροπής. Και ότι αυτή η μερίδα ψηφοφόρων θα ευγνωμονεί. Η βλακεία δεν έχει κόμμα. Είναι λαχνός που τον ρίχνει στον τυχερό ο θεός.<br /><br />Την πρωτοβουλία της ακύρωσης είχε η Ελλάδα αλλά είναι πρόδηλη η αδυναμία της Γαλλίας να αντισταθμίσει τις πιέσεις ΗΠΑ και Γερμανίας. Και δεν είναι η πρώτη φορά. Είναι η τρίτη. Οι γαλλικές μυστικές υπηρεσίες διέρρευσαν σε (γαλλικά) ΜΜΕ ότι ο Μακρόν αποπειράθηκε να παίξει αυτόνομο παιχνίδι με τους Κούρδους στη Συρία αλλά οι Αμερικανοί πέταξαν έξω τους Γάλλους και έβαλαν στο παιχνίδι τους Τούρκους. Η δεύτερη φορά είναι ότι οι Τούρκοι (με τις πλάτες των ΗΠΑ) αρνήθηκαν νηοψία όταν γαλλικό πολεμικό πλοίο θέλησε να ερευνήσει το φορτίο τουρκικού πλοίου που μετέφερε παράνομο οπλισμό στη Λιβύη. Η τρίτη φορά ήταν αυτή με τις φρεγάτες.<br /><br />Υπάρχουν τουλάχιστον τρία συμπεράσματα από τα πρόσφατα ελληνοτουρκικά γεγονότα: Πρώτον πρέπει να απαλλαγούμε από την κομματικοποίηση των πραγμάτων. Δεύτερον να χαράξουμε, επιτέλους, μια στρατηγική(όπως οι Τούρκοι και κάθε σοβαρή χώρα) και να την ακολουθούμε σταθερά. Και τρίτον να γίνει συνείδηση σε κάθε κυβέρνηση ότι τα ενδοτικά παιχνίδια με τα εθνικά θέματα κοστίζουν. Καμιά φορά κοστίζουν ανεπανόρθωτα.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ούτε Τραμπ, ούτε Μέρκελ – Μπήκε στο παιχνίδι ο Στρατός, λειτούργησε η αποτροπή

Αποστολόπουλος Απόστολος Ούτε η Μέρκελ ούτε ο Τραμπ μας έσωσαν από τους Τούρκους στο Καστελλόριζο, όπως τόσο πρόθυμα υποστήριξαν ένια ΜΜΕ ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αποκλιμάκωση της κρίσης, ολοταχώς σε διμερή διαπραγμάτευση

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhLGYJdNos-VszUtQd2uCzvVIJffIaZcR_17T4d12Gnnk7xjpz5ioGTVDhvtvRYeDMYxSgpWEvUKSP-VgUx5SbASUh7NR0VZRk9E61wFR8ly5gZ8Q572KDdqHySpFuGBMwXNMu4AYWEolU/s1600/kalin.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhLGYJdNos-VszUtQd2uCzvVIJffIaZcR_17T4d12Gnnk7xjpz5ioGTVDhvtvRYeDMYxSgpWEvUKSP-VgUx5SbASUh7NR0VZRk9E61wFR8ly5gZ8Q572KDdqHySpFuGBMwXNMu4AYWEolU/s640/kalin.jpg" width="640" /></a></div> <br /><b>Λυγερού Νεφέλη</b><br />Επιβεβαιώθηκε η αποκλιμάκωση της σοβούσας τις τελευταίες ημέρες ελληνοτουρκικής κρίσης δια στόματος του εκπρόσωπου της τουρκικής προεδρίας Ιμπραχίμ Καλίν. Αυτός ανακοίνωσε το πάγωμα των σεισμικών ερευνών από το "Ορούτς Ρέις", τονίζοντας πως «η Άγκυρα είναι έτοιμη για συνομιλίες με την Ελλάδα «χωρίς όρους και προϋποθέσεις».<br /><br />«Όλοι θα πρέπει να συνεχίσουν να δουλεύουν στις δικές τους υφαλοκρηπίδες, ενώ για τις αμφισβητούμενες περιοχές θα πρέπει να γίνουν κοινές έρευνες. Ας είμαστε εποικοδομητικοί. Μπορούμε να περιμένουμε για λίγο», δήλωσε με νόημα, μιλώντας στο CNN Turk. Εν τω μεταξύ, σήμερα τις πρώτες πρωινές ώρες, αποσύρθηκαν και τουρκικά πολεμικά πλοία που είχαν αναπτυχθεί στην Ανατολική Μεσόγειο. Πηγές στην Αθήνα επιβεβαιώνουν την αποφόρτιση του κλίματος. Ενδεικτικό είναι ότι από σήμερα ξεκινά και η μερική απόσυρση μονάδων του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού. Παρ’ όλα αυτά, κάποια πολεμικά πλοία θα παραμείνουν.<br /><br />Η Άγκυρα για ακόμα μία φορά, όμως, προτάσσει τη διαπραγμάτευση. Το πρόβλημα είναι ότι επιμένει σε αυτό που τόνισε και ο Καλίν «χωρίς όρους και προϋποθέσεις». Οι Τούρκοι επιθυμούν να θέσουν στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης όλες τις μονομερείς επεκτατικές διεκδικήσεις τους, με σκοπό σε πρώτη φάση να τις νομιμοποιήσουν. Σε δεύτερη φάση δε, να αποσπάσουν από την Ελλάδα όσα περισσότερα μπορούν από τα κυριαρχικά της δικαιώματα.<br /><br />Από την πλευρά της η Αθήνα είναι ικανοποιημένη από την αποκλιμάκωση και ως εκ τούτου από την απομάκρυνση του ενδεχομένου μίας ελληνοτουρκικής σύγκρουσης. Από την άλλη, όμως, είναι προβληματισμένη επειδή γνωρίζει τις προθέσεις της Άγκυρας. Γνωρίζει ότι όταν αρχίσει η διαπραγμάτευση θα βρεθεί απέναντι σε διεκδικήσεις. Ας σημειωθεί ότι επισήμως η Αθήνα αναγνωρίζει ως μοναδική ελληνοτουρκική διαφορά την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ.<br /><br />Ο παράγοντας χρόνος έχει κρίσιμη σημασία αυτή την περίοδο. Όπως είναι γνωστό, οι ΗΠΑ βρίσκονται σε προεκλογική περίοδο και αν επιβεβαιωθούν οι δημοσκοπήσεις ο Τραμπ θα χάσει τις εκλογές. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, η εκλογή Μπάϊντεν θα τερματίσει τουλάχιστον σε μεγάλο βαθμό την ανοχή που επιδεικνύει ο σημερινός Αμερικανός πρόεδρος έναντι του καθεστώτος Ερντογάν. Άρα, η Ελλάδα έχει συμφέρον να ροκανίσει τον χρόνο με διπλωματικές διαδικασίες, προσδοκώντας επίσης σε μία περαιτέρω ενεργοποίηση της Γαλλίας σε αντιτουρκική κατεύθυνση.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Αποκλιμάκωση της κρίσης, ολοταχώς σε διμερή διαπραγμάτευση

Λυγερού Νεφέλη Επιβεβαιώθηκε η αποκλιμάκωση της σοβούσας τις τελευταίες ημέρες ελληνοτουρκικής κρίσης δια στόματος του εκπρόσωπου της τουρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα Ρωσικά ''κανόνια'' ενοχλούν την Άγκυρα: Kίνηση-ματ από Μόσχα στην Κυπριακή ΑΟΖ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgJzcorVd_XNd6j0V7AskB-wJJDeK6NPouGk2L9Dr6_O-5lhMihhP8Y1N6HczSBCMMai5fPcgtT-vhkqqGMLF6XoWx_IUz_UCeakPEmilMwD3M_v6Ury4yf1FX3cSfs2JL3dU84YdTykkE/s1600/russian_fleet.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1000" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgJzcorVd_XNd6j0V7AskB-wJJDeK6NPouGk2L9Dr6_O-5lhMihhP8Y1N6HczSBCMMai5fPcgtT-vhkqqGMLF6XoWx_IUz_UCeakPEmilMwD3M_v6Ury4yf1FX3cSfs2JL3dU84YdTykkE/s640/russian_fleet.jpg" width="640" /></a></div> <h3>   <span style="font-weight: normal;"> Aντιπαράθεση Άγκυρας-Μόσχας στην Κύπρο</span></h3> Ρωσικές αεροναυτικές ασκήσεις που θα πραγματοποιηθούν σε δύο περιοχές ευθύνης της Κυπριακής Δημοκρατίας, που εξέδωσε και σχετική Navtex, αφορά η Navtex που εξέδωσε παράτυπα η Τουρκία, ενώ η Ρωσία έχει αποταθεί –όπως πάντα πράττει– στην Κυπριακή Δημοκρατία που έχει την αρμοδιότητα για δέσμευση των θαλάσσιων περιοχών. <br /><br />Για μία αρκετά εντυπωσιακή κίνηση της ρωσικής διπλωματίας σε μια διακεκαυμένη ζώνη, όπως αυτή της ανατολικής Μεσογείου, κάνουν λόγο οι πολιτικοί αναλυτές «αποκρυπτογραφώντας» την απόφαση της Ρωσίας να κάνει «επίδειξη σημαίας», όπως αναφέρουν οι στρατιωτικοί διπλωμάτες, μέσα στον Αύγουστο. <br /><br />Οι Ρώσοι θα προχωρήσουν σε ασκήσεις σε τέσσερις (!) ημερομηνίες στον Αύγουστο. Στις 6, 14, 18, 27 Αυγούστου το ρωσικό ναυτικό έχει «κλείσει» με NAVTEX τεράστιες εκτάσεις δυτικά κι ανατολικά της Κύπρου, όπου θα πραγματοποιηθούν βολές πυραύλων και ασκήσεις της ρωσικής αεροπορίας και του ναυτικού. <br /><br />Τι σημαίνει όμως η παρουσία του ρωσικού στόλου; Αυτό που σίγουρα συμβαίνει, σύμφωνα με τον ανταποκριτή του Open TV Θανάση Αυγερινό στη ρωσική πρωτεύουσα, είναι ότι έχουμε σαφή αναγνώριση για πολλοστή φορά της κυπριακής κυριαρχίας στις ευρύτερες θαλάσσιες ζώνες, που προκαλεί σε εκνευρισμό την Τουρκία, που προσπαθούσε να εκδώσει... αντί-NAVTEX και να ακυρώσει αυτές που είχε εκδώσει η κυπριακή πλευρά για λογαριασμό των Ρώσων. <br /><br />Είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστικό το γεγονός ότι η Ρωσία ήταν ιδιαίτερα προσεκτική στον καθορισμό της περιοχής των εν λόγω ασκήσεων. Οι συντεταγμένες του βόρειου και δυτικού άκρου της περιοχής που δεσμεύτηκε συμπίπτουν με τα όρια της περιοχής ευθύνης της Κύπρου (είναι τα ίδια με αυτά του FIR Λευκωσίας) με τρόπο που πολύ ευδιάκριτα να μην περιλαμβάνουν περιοχές ευθύνης της Τουρκίας αλλά ούτε και της Ελλάδας.<br /><br />Δεν είναι η πρώτη φορά που η Τουρκία αντιδρά με τον τρόπο αυτό σε ρωσικές ασκήσεις εντός της περιοχής ευθύνης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ως μέρος της προσπάθειας της να «γκριζάρει» τις περιοχές που διεκδικεί εκδίδει παράτυπες Navtex αφήνοντας να νοηθεί ότι η Ρωσία απευθύνθηκε στην Τουρκία για την έκδοσή τους (άρα αναγνωρίζει την περιοχή ως τουρκικής ευθύνης), χωρίς αυτό να ισχύει.<br /><br />Η Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω του Κέντρου Συντονισμού Έρευνας - Διάσωσης, είχε εκδώσει στις 23 Ιουλίου την Navtex 269/20 για ασκήσεις με ρουκέτες στην περιοχή δυτικά της Κύπρου στα όρια (που επικαλύφθηκε παράτυπα και από την τουρκική Navtex) στις 18 Αυγούστου. Με την ίδια Navtex δεσμεύεται μεγάλη θαλάσσια περιοχή νοτιοανατολικά της Κύπρου και εντός της περιοχής ευθύνης της Δημοκρατίας, παράλληλα με τις ακτές της Συρίας, επίσης για ρωσικές αεροναυτικές ασκήσεις με ρουκέτες, στις 6, 14 και 27 Αυγούστου. <br /><br />Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει εκδώσει και αντίστοιχες Notam για περιορισμούς σε πτήσεις κάτω των 6.600 ποδών στις ίδιες περιοχές και μέρες διεξαγωγής των ρωσικών αεροναυτικών ασκήσεων.<br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τα Ρωσικά ''κανόνια'' ενοχλούν την Άγκυρα: Kίνηση-ματ από Μόσχα στην Κυπριακή ΑΟΖ

   Aντιπαράθεση Άγκυρας-Μόσχας στην Κύπρο Ρωσικές αεροναυτικές ασκήσεις που θα πραγματοποιηθούν σε δύο περιοχές ευθύνης της Κυπριακής Δη...

Διαβάστε την συνέχεια

Μην τις χάσουμε τις φρεγάτες πατριώτη!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjxiO84r1IOEw1N-_HrHcULHiHb-5JQn3Ti3Ot8YL-1fILHwcNL3kH_VNOc0PXP_AXemL1Z8BBoAUtLBSpK55TF21S7XbbMjddKJ38ze8ISXl3REuAYHKgzVtiMumdW2o0Kbo585K0Anz8/s1600/belhara_averof.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjxiO84r1IOEw1N-_HrHcULHiHb-5JQn3Ti3Ot8YL-1fILHwcNL3kH_VNOc0PXP_AXemL1Z8BBoAUtLBSpK55TF21S7XbbMjddKJ38ze8ISXl3REuAYHKgzVtiMumdW2o0Kbo585K0Anz8/s640/belhara_averof.png" width="640" /></a></div> <div> <b><br /></b></div> <b>Θανάσης Μαυρίδης</b><br />Την κρίσιμη ώρα, όταν ήταν να κλείσουμε τις δύο γαλλικές φρεγάτες και να ανατρέψουμε τις ισορροπίες στην Μεσόγειο, μας προέκυψε η απόφαση των αναδρομικών για τους συνταξιούχους. Τέσσερα δισεκατομμύρια ευρώ. Και ποιος είδε τον υπουργό Σταϊκούρα να διατρανώνει φωνασκώντας την ιερά προσήλωση της κυβερνήσεως στις αποφάσεις της Δικαιοσύνης και δεν φοβήθηκε! Κάπως έτσι χάσαμε τις φρεγάτες πατριώτη. Για ένα ΕΝΦΙΑ και μερικά αναδρομικά…<br /><br />Λένε ότι οι φρεγάτες δεν είναι απόλυτα συμβατές με τις ανάγκες μας. Ίσως και να είναι έτσι. Ίσως να χρειαζόμαστε κάτι διαφορετικό. Δεν είμαι ειδικός και ούτε σκοπεύω να δαπανήσω το υπόλοιπο της ζωής μου μελετώντας σενάρια πολέμου.<br /><br />Υπάρχουν άλλοι ειδικότεροι από εμένα σε αυτό το πεδίο που έχουν φάει τα νιάτα τους για να έχουν καλύτερη άποψη. Εκείνο που θέλω όμως να σημειώσω είναι ότι ΑΟΖ δίχως φρεγάτες, υποβρύχια και αεροπλάνα δεν υπάρχει. Το έχουμε πει και στο παρελθόν, το επαναλαμβάνουμε και σήμερα. Το λυπηρό, λοιπόν, είναι ότι την κρίσιμη ώρα προτάσσεται το θέμα των αναδρομικών απέναντι στις δύο φρεγάτες.<br /><br />Θα μπορούσαν να πουν ότι δεν τους κάνουν αυτές οι φρεγάτες και να αγοράσουν άλλα όπλα από τους Γάλλους. Και υποβρύχια από τους Γερμανούς και αεροπλάνα από τους Αμερικανούς. Να δηλώσουν ότι δαπανούν χρήματα για την άμυνα. Ότι «αγοράζουν» με τον άλφα ή βήτα τρόπο την συμμαχία των μεγάλων δυνάμεων.<br /><br />Αλλά να πουν ότι δεν μπορούν να το κάνουν επειδή πρέπει να δώσουν αναδρομικά στους συνταξιούχους; Πάει πολύ. Είναι βαρύ. Ακόμη κι αν έχει χρησιμοποιηθεί ως δικαιολογία, είναι σε κάθε περίπτωση μία κακή δικαιολογία.<br /><br />Αλήθεια, ρώτησαν τους συνταξιούχους αν θέλουν τα αναδρομικά ή τις φρεγάτες; Είμαστε σίγουροι ότι ο υπουργός Πιερρακάκης μπορεί να βρει έναν τρόπο για να ρωτηθούν οι άνθρωποι και μπορεί η απάντησή τους να προκαλέσει σοκ στον κ. Σταϊκούρα.<br /><br />Κατά τον ίδιο τρόπο θα μπορούσαν να ερωτηθούν οι κάτοχοι ακινήτων: «Θα θέλατε να σας χρεώσουμε άλλον έναν ΕΝΦΙΑ στα επόμενα 4 χρόνια; Δηλαδή, 25% επιπλέον ΕΝΦΙΑ κάθε χρόνο για να αγοράσουμε αεροπλάνα»; Και πάλι η απάντηση των Ελλήνων μπορεί να ξάφνιαζε. Ένα μεγάλο κομμάτι θα έλεγε ναι! Όλα για την πατρίδα! Πολλές φορές ο λαός είναι πιο ώριμος από τους υπουργούς…<br /><br />Και φτάνουμε σε κάτι πιο ουσιαστικό. Μήπως πρέπει η κυβέρνηση να προχωρήσει με πιο γρήγορους ρυθμούς στην αγορά ανταλλακτικών για πλοία και αεροπλάνα που ήδη διαθέτουμε; Και μήπως πρέπει να ξαναδούμε το θέμα της θητείας;<br /><br />Το θωρηκτό Αβέρωφ έκρινε την μοίρα του Αιγαίου. Ήταν ένα πλοίο. Ευτυχώς τότε δεν υπήρχαν αναδρομικά. Και επιπλέον οι έχοντες έβαζαν βαθιά το χέρι στην τσέπη για τα εθνικά μας δίκαια. Δύο φρεγάτες. Με τα αναδρομικά θα αγοραζόντουσαν οι δύο φρεγάτες και θα έμεναν και ψιλά που μαζί με έναν ΕΝΦΙΑ θα παίρναμε τα πρώτα F-35. Απλοϊκές σκέψεις!<br /><br />Δεν ξέρουμε τι έχει συζητηθεί στο παρασκήνιο. Δεν ξέρουμε ποιος μπλόκαρε και αν μπλόκαρε τις αγορές των δύο γαλλικών φρεγατών. Αλλά ξέρουμε ότι η Ελευθερία έχει κόστος. Το άλλο κόστος, το πολιτικό, μπορεί και να το πληρώσει ο κ. Σταϊκούρας, αν δεν πληρωθούν τελικά τα αναδρομικά. Θα είναι μία υπηρεσία στην πατρίδα.<br /><br />Αλλά το κόστος μιας λαθεμένης επιλογής στο … πεδίο θα το πληρώσουμε όλοι. Και θα μείνει ανεξίτηλα γραμμένη στην ιστορία, εκεί όπου τα ονόματα πολλών υπουργών δεν θα είναι γραμμένα ούτε στις υποσημειώσεις…<br /><br /><a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Μην τις χάσουμε τις φρεγάτες πατριώτη!

Θανάσης Μαυρίδης Την κρίσιμη ώρα, όταν ήταν να κλείσουμε τις δύο γαλλικές φρεγάτες και να ανατρέψουμε τις ισορροπίες στην Μεσόγειο, μας ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η «πρόβα» νότια του Καστελόριζου : Τα κίνητρα του Ερντογάν, οι «πειρασμοί» των μεσολαβητών

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjn5JMdNE7bVQKRo92FLTBE5DobSsSc8HM4EPVB3T9CxKaJNgqTLOBgq8sle1yd3-bi7-6WhpxGDwOubYtUzByTFea3LLS91ZH2OdNHK-QQPOVE4w_bOVN0c6hc71FCn43UEIYpS2iEFVk/s1600/STOLOS.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="750" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjn5JMdNE7bVQKRo92FLTBE5DobSsSc8HM4EPVB3T9CxKaJNgqTLOBgq8sle1yd3-bi7-6WhpxGDwOubYtUzByTFea3LLS91ZH2OdNHK-QQPOVE4w_bOVN0c6hc71FCn43UEIYpS2iEFVk/s640/STOLOS.jpg" width="640" /></a></div> <br /><b>Νίκος Μελέτης</b><br />Η "πρόβα" ελληνοτουρκικής κρίσης νότια του Καστελόριζου θα ολοκληρωθεί εκτός απροόπτου την επόμενη Κυριακή 2 Αυγούστου οπότε και λήγει η ισχύς της τουρκικής NAVTEX που προέβλεπε σεισμογραφικές έρευνες εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Όμως η επιφυλακή είναι διαρκής καθώς δεν είναι σαφές τι ήταν αυτό που οδήγησε την Τουρκία στην επιλογή να κρατήσει το Oruc Reis στο λιμάνι της Αττάλειας.<br /><br />Τις επόμενες εβδομάδες θα διαπιστωθεί πάντως εάν διεθνείς παράγοντες, όπως η Γερμανία, επιχειρήσουν να επιστρατεύσουν την κίνηση αυτή ως ικανοποίηση της προϋπόθεσης που έχει θέσει η Ελλάδα («όχι διάλογος υπό καθεστώς απειλών και εκβιασμών»), ώστε να δρομολογήσουν ελληνοτουρκικό διάλογο.<br /><br />Το σαφές μήνυμα της Αθήνας ότι δεν θα γίνει αποδεκτή οποιαδήποτε παραβίαση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και ότι «θα γίνει ό,τι χρειασθεί» έφθασε και στην Άγκυρα αλλά και στους συμμάχους και εταίρους, άμεσα και με ξεκάθαρο τρόπο.<br /><br />Η δήλωση εξάλλου ότι «η Ελλάδα διαθέτει Πολεμικό Ναυτικό και Ένοπλες Δυνάμεις και θα τα χρησιμοποιήσει» επαναλαμβάνεται στον διεθνή παράγοντα και από την νυν και την προηγούμενη κυβέρνηση. Η κινητοποίηση των Ενόπλων Δυνάμεων με τρόπο που έδειχνε ότι δεν αντιμετωπίζει ένα θερμό επεισόδιο νότια του Καστελόριζου ως «σημειακό», συνέβαλε στην ενίσχυση του μηνύματός αποτροπής που έστειλε η Ελλάδα από την πρώτη στιγμή.<br /><br />Συγχρόνως οι διπλωματικές κινήσεις τόσο προς την φιλικά διακείμενη Γαλλία, αλλά και στη γερμανική προεδρία, οι παράλληλες κινήσεις προς την Αίγυπτο αλλά και στην γραφειοκρατία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και η ενημέρωση του Ρώσου προέδρου, δημιουργούσαν ένα πλέγμα, αν όχι συμμαχιών, τουλάχιστον μιας ξεκάθαρης εικόνας για το πού θα οδηγούσε η προσπάθεια του Τ. Ερντογάν να δοκιμάσει τις ανοχές της Ελλάδας.<br /><br />Βεβαίως αυτά δεν είναι αρκετά για να ερμηνεύσουν τις κινήσεις του Τ. Ερντογάν.<br /><br />Είναι δεδομένο ότι παρά την εντύπωση η οποία ιδίως δίνεται ότι επειδή δεν προκλήθηκε κρίση, έχει υπάρξει κάποια ίσως και θετική εξέλιξή στα ελληνοτουρκικά, στην πραγματικότητα όλες οι θέσεις της τουρκικής πλευράς παραμένουν αναλλοίωτες. Η αμφισβήτηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων θα συνεχισθεί αμείωτη το επόμενο διάστημα. Και πάντοτε υπάρχει ο κίνδυνος οι πολλαπλοί και συνεχείς «συναγερμοί» να λειτουργήσουν όπως η ιστορία του «λύκου στο μαντρί». Και μάλιστα όταν η εικόνα του χάρτη της περιοχής καθιστά αρκετά πιο εύκολο στην Τουρκία να προβάλει σε μια διεθνή κοινότητα που δεν είναι επακριβώς ενημερωμένη, την εντύπωση ότι έχουν βάση οι διεκδικήσεις της στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br /><img height="360" src="https://www.liberal.gr/ckfinderIMG/userfiles/images/navt(1).jpg" width="640" /><br /><br />Καθώς η ανατολική Μεσόγειος και οι διεκδικήσεις εις βάρος της Ελλάδας έχουν κεντρικό ρόλο στο γενικότερο στρατηγικό αφήγημα του Τ. Ερντογάν για την νέα Τουρκία που θέλει να οικοδομήσει, δεν πρέπει να υπάρχουν παρερμηνείες των κινήσεων ούτε βεβαίως να δοθεί η εντύπωση ότι η μη έξοδος του Oruc Reis είναι τα πρώτα σημάδια μιας νέας… στροφής στα ελληνοτουρκικά.<br /><br />Η Τουρκία με τα δυο σεισμογραφικά που έχει αποκτήσει, με την σημαντική ενίσχυση του Στόλου της και με δεδομένη την διεκδικητική της πολιτική, έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων και μπορεί ανά πάσα στιγμή, είτε επειδή επιδιώκει να εξαντλήσει τα όρια των ελληνικών αντοχών και ανοχών, είτε επειδή θέλει να παζαρέψει με το Βερολινο ή να στείλει μηνύματα στο Κάιρο, να δημιουργήσει συνθήκες κρίσης.<br /><br />Εξάλλου είναι πάντοτε προτιμότερη η επιδίωξη επίτευξης στόχων με την απειλή κλιμάκωσης της έντασης στα όρια της θέρμης κρίσης, παρά το ίδιο το θερμό επεισόδιο.<br /><br />Η Τουρκία με την τελευταία NAVTEX έχει μετρήσει αντιδράσεις τόσο της Ελλάδας όσο και του διεθνούς παράγοντα, βάζει στην ατζέντα την διεκδίκηση της επί της ελληνικής υφαλοκρηπίδας σε ένα σημείο όπου είτε δεν συγκινείται ιδιαίτερα ο διεθνής παράγοντας, είτε δημιουργείται προβληματισμός σε κρίσιμες χώρες όπως η Αίγυπτος..<br /><br />Κυρίως όμως, υπό το βάρος της διαρκώς επαπειλούμενης κρίσης θα οδηγεί στο να εμφανίζεται λογική, η επαναλαμβανόμενη προταση της τουρκικής ηγεσίας για διάλογο, ο οποίος θα είναι μάλιστα εφ' όλης της ύλης.<br /><br />Η παρέμβαση της Γερμανίας προφανώς δεν έγινε στα πρόθυρα ενός θερμού επεισοδίου αλλά πάντως φαίνεται ότι έπαιξε ρολο στο να μην αναπτυχθεί τουλάχιστον μέχρι τώρα το σχέδιο για σεισμικές έρευνες νότια του Καστελόριζου. Όμως αυτό δεν αλλάζει τον πυρήνα του προβλήματος και πολύ περισσότερο αφήνει «γκρίζα σημεία» καθώς δεν είναι γνωστό τι ακριβώς έχει υποσχεθεί η κα. Μέρκελ στον Ερντογάν και αν αυτό αφορά μόνο τα ευρωτουρκικά ή αφορά και τον ελληνοτουρκικό διάλογο τον οποίο θέλει να «διευκολύνει» η Άγκυρα.<br /><br />Όταν η Αθήνα πάντως διαμηνύει ότι διάλογος δεν μπορεί να γίνει υπό καθεστώς απειλών και εκβιασμών, προφανώς και δεν μπορεί να εννοηθεί η μη έξοδος του Oruc Reis ως ικανοποίηση της προϋπόθεσης αυτής.<br /><br />Γιατί ανεξαρτήτως αυτής της εξέλιξης η Ελλάδα δεν μπορεί να συνομιλήσει για θαλάσσιες ζώνες με την Τουρκία, ενώ μεσολαβεί η έγκριση αδειών ερευνών της ΤΡΑΟ σε οικόπεδα που παράνομα οριοθέτησε η Τουρκία ακόμη και στα 6 ν.μ. έξω από τα ελληνικά νησιά.<br /><br />Ούτε φυσικά μπορεί να δρομολογηθεί έστω και προκαταρκτικός διάλογος υπό την διαρκή απειλή της εξόδου ενός ερευνητικού πλοίου στην ελληνική υφαλοκρηπίδα και με την παραμονή τούρκικου γεωτρύπανου στην κυπριακή ΑΟΖ. Γιατί η παρουσία του YAVUZ στην κυπριακή ΑΟΖ στηρίζεται ακριβώς στην τουρκική θεώρηση που απλώνει στην τουρκική υφαλοκρηπίδα μέχρι τα ελληνικά νησιά…<br /><a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η «πρόβα» νότια του Καστελόριζου : Τα κίνητρα του Ερντογάν, οι «πειρασμοί» των μεσολαβητών

Νίκος Μελέτης Η "πρόβα" ελληνοτουρκικής κρίσης νότια του Καστελόριζου θα ολοκληρωθεί εκτός απροόπτου την επόμενη Κυριακή 2 Αυγού...

Διαβάστε την συνέχεια

Αποψη: Στήνουν πολύμηνο πόλεμο νεύρων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjTV7PSmuRJtCTck-qR6ESKPUgef0qQLFEI42sPJIbpvrs1kCeuKaVxaMRoM5DBLSsn4F4wjEhnGwyEc-FuIxBv6UZCzkaeekABkU22-m9n8hyphenhyphenh8VVqbJs5s7uQcxM6PGUZ1lUORDpbeT8/s1600/TOYRKIKH+NATVTEX.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="960" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjTV7PSmuRJtCTck-qR6ESKPUgef0qQLFEI42sPJIbpvrs1kCeuKaVxaMRoM5DBLSsn4F4wjEhnGwyEc-FuIxBv6UZCzkaeekABkU22-m9n8hyphenhyphenh8VVqbJs5s7uQcxM6PGUZ1lUORDpbeT8/s640/TOYRKIKH+NATVTEX.jpg" width="640" /></a></div> <br /><b>ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΥΡΙΓΟΣ*</b><br />Ηταν η δεύτερη αποτυχία της Τουρκίας, μέσα σε ένα εξάμηνο, να μας αιφνιδιάσει. Με την αναγγελία της τουρκικής NAVTEX την 21η Ιουλίου, απέπλευσε από τον ναύσταθμο του Ακσάζ, απέναντι από τη Ρόδο, ένας μεγάλος αριθμός τουρκικών πολεμικών πλοίων. Αμέσως μετά ακολούθησε η έξοδος και διασπορά του μεγαλύτερου τμήματος του ελληνικού στόλου στο Νότιο Αιγαίο. Η ετοιμότητα και η ταχύτητα της ελληνικής πλευράς έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αποτροπή περαιτέρω κινήσεων εκ μέρους της Τουρκίας. Παράλληλα έδωσε τη δυνατότητα στη διπλωματία να δράσει.<br /><br />Η τουρκική επιχείρηση είχε ορισμένα χαρακτηριστικά που δεν είχαμε ξαναδεί. Εως τώρα τα τουρκικά ερευνητικά σκάφη συνοδεύονταν κατά κανόνα από ένα πολεμικό. Στην προκειμένη περίπτωση το σεισμογραφικό «Ορούτς Ρέις» παρέμεινε στο λιμάνι της Αττάλειας, ενώ είχαμε την έξοδο πολύ μεγάλου αριθμού πολεμικών πλοίων. Ο τρόπος που κινήθηκαν στον χώρο όπου θα γινόταν η έρευνα δείχνει ότι πρόθεσή τους ήταν να πάρουν εκ των προτέρων αμυντικά μέτρα για το ερευνητικό σκάφος. Προφανώς έλαβαν σοβαρά υπ’ όψιν τις ελληνικές προειδοποιήσεις και ανησυχούσαν για την αντίδρασή μας.<br /><br />Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει και η περιοχή που καλύπτει η προσεκτικά χαραγμένη τουρκική NAVTEX. Καλύπτει μια έκταση 17.000 τ.χλμ. Βάσει της μέσης γραμμής, είναι η περιοχή που συνορεύουν η υφαλοκρηπίδα της Ελλάδας με την κυπριακή ΑΟΖ και την τουρκική υφαλοκρηπίδα. Οπως φαίνεται και στον χάρτη, η τουρκική υφαλοκρηπίδα καλύπτει το 13,6% της περιοχής (σημείο α), η κυπριακή ΑΟΖ καλύπτει το 14,4% της περιοχής (σημεία β1 και β2) και η ελληνική υφαλοκρηπίδα το υπόλοιπο 72% (σημείο γ). Η Ελλάδα έχει δικαιώματα επί της συγκεκριμένης υφαλοκρηπίδας λόγω της συνδυασμένης επήρειας αφενός του Καστελλόριζου (ανατολικά) και αφετέρου της Ρόδου, της Κάσου, της Καρπάθου και της Κρήτης (δυτικά).<br /><br />Η Τουρκία επιλέγει να δράσει στη συγκεκριμένη περιοχή για πολλούς λόγους. Κατ’ αρχήν είναι το σημείο εκείνο που την ενοχλεί περισσότερο. Εκεί εφάπτονται ελληνική υφαλοκρηπίδα με κυπριακή ΑΟΖ. Επειδή είναι το πιο απομακρυσμένο σημείο από την Ελλάδα, η Τουρκία αισθάνεται ότι νομιμοποιείται περισσότερο στα μάτια της διεθνούς κοινότητας να αμφισβητεί τη συγκεκριμένη περιοχή. Επιπλέον, θεωρεί ότι έχει πλεονέκτημα σε περίπτωση πολεμικών επιχειρήσεων, επειδή η περιοχή βρίσκεται μακριά από τις ελληνικές στρατιωτικές βάσεις.<br /><br />Μέσω της NAVTEX η Τουρκία στέλνει μήνυμα και προς την Αίγυπτο που διαπραγματεύεται με τη χώρα μας για τη θαλάσσια οριοθέτηση της περιοχής. Το νότιο όριο της NAVTEX ακολουθεί τη μέση γραμμή μεταξύ των τουρκικών και των αιγυπτιακών ακτών. Δυτικά σταματάει περίπου στον 28ο μεσημβρινό. Με αυτόν τον τρόπο η Αγκυρα εμφανίζεται να σέβεται τις προτάσεις που είχε παρουσιάσει από το 2012 στην Αίγυπτο για την οριοθέτηση της περιοχής. Εμμέσως προτείνει στο Κάιρο είτε να υπογράψει συμφωνία μαζί της για το σύνολο της περιοχής είτε να μην προχωρήσει την οριοθέτηση με την Ελλάδα πέραν του 28ου μεσημβρινού. Και στις δύο περιπτώσεις η Αίγυπτος θα κερδίσει σημαντικές θαλάσσιες περιοχές.<br /><br />Το τέλος του συναγερμού για τις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις δεν είναι η 2α Αυγούστου που λήγει η τουρκική NAVTEX. Η Τουρκία διαθέτει πλέον σημαντικό στόλο σεισμογραφικών σκαφών που μπορούν να αποπλεύσουν για έρευνες ανά πάσα στιγμή. Επομένως, δεν είναι δύσκολη είτε η παράταση της συγκεκριμένης NAVTEX είτε η έκδοση μιας καινούργιας. Χρονικός ορίζοντας είναι οι αμερικανικές εκλογές σε περίπτωση που εκλεγεί ο νυν πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ή η 20ή Ιανουαρίου 2021 εάν εκλεγεί ο αντίπαλός του Τζο Μπάιντεν, οπότε και θα αναλάβει επισήμως τα καθήκοντά του.<br /><br />Η περίληψη και τμήματος της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στη NAVTEX δίνει την εικόνα της τακτικής που θα ακολουθήσει η Αγκυρα κατά τους επόμενους μήνες. Θα διεξάγει έρευνες στην τουρκική υφαλοκρηπίδα που θα σταματούν οριακά όταν το σεισμογραφικό σκάφος προσεγγίζει την ελληνική υφαλοκρηπίδα. Επίσης, θα ερευνά την κυπριακή ΑΟΖ θεωρώντας ως περίπου κατοχυρωμένο δικαίωμά της να συνεχίζει μια πρακτική που ξεκίνησε το 2014. Σε κάποιες περιπτώσεις το ερευνητικό σκάφος θα εισέρχεται στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, χωρίς όμως να προβαίνει σε έρευνες. Η απλή παρουσία ενός σκάφους σε ανοιχτή θάλασσα που βρίσκεται πάνω από την υφαλοκρηπίδα άλλου κράτους δεν παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματά του. Αυτά παραβιάζονται μόνον εάν γίνονται έρευνες. Ολα αυτά θα κρατούν την ελληνική πλευρά σε μια διαρκή εγρήγορση. Επομένως, θα πρέπει να προετοιμασθούμε για πολύμηνο πόλεμο νεύρων, φθοράς και καταπονήσεως δυνάμεων.<br /><br />Είναι επίσης πιθανόν η Τουρκία να θελήσει να χρησιμοποιήσει τα διδάγματα από τον αισώπειο μύθο με τον βοσκό και τον λύκο για να αντιμετωπίσει τις έντονες διεθνείς αντιδράσεις. Η συχνή επίκληση του ενδεχομένου παραβιάσεως της ελληνικής υφαλοκρηπίδας θα αμβλύνει τα διεθνή αντανακλαστικά με το πέρασμα του χρόνου. Στοίχημα της ελληνικής διπλωματίας είναι να διατηρηθεί το διεθνές ενδιαφέρον ισχυρό και επαρκώς αποτρεπτικό.<br /><br /><b><i>* Ο κ. Αγγελος Συρίγος είναι αν. καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής, βουλευτής της Ν.Δ. στην Α΄ Αθηνών.</i></b><div> <br /></div> <div> <a href="https://www.kathimerini.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Αποψη: Στήνουν πολύμηνο πόλεμο νεύρων

ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΥΡΙΓΟΣ* Ηταν η δεύτερη αποτυχία της Τουρκίας, μέσα σε ένα εξάμηνο, να μας αιφνιδιάσει. Με την αναγγελία της τουρκικής NAVTEX την ...

Διαβάστε την συνέχεια

Να ξυπνήσουμε: Οι αναρτήσεις της τουρκικής πρεσβείας περιέχουν αισχρά “πολεμικά μηνύματα”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgUOmB07Absss66MpJa8KWQPph72eyLnPtp7vXW9jpYx8MvJyHAJKgNrPVX3FZdWFDNp6yKQAqoYv8D9za3IvwiHS6MyJ9cLzqlpojiJbsZUiBW-zX6olI8CJy0dK5acT-6fGrWUES4SaM/s1600/ERDOGAN-KEMAL.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="770" data-original-width="1134" height="434" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgUOmB07Absss66MpJa8KWQPph72eyLnPtp7vXW9jpYx8MvJyHAJKgNrPVX3FZdWFDNp6yKQAqoYv8D9za3IvwiHS6MyJ9cLzqlpojiJbsZUiBW-zX6olI8CJy0dK5acT-6fGrWUES4SaM/s640/ERDOGAN-KEMAL.webp" width="640" /></a></div> <br />Του<b> ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ</b><br />Όσο συζητάμε την πρώτη ανάρτηση της πρεσβείας της Τουρκίας, στην Ουάσιγκτον -στον λογαριασμό της στο Twitter- αλλά και τις υπόλοιπες που ακολούθησαν, τόσο μεγαλύτερες απορίες έχουμε. Διότι οι αναρτήσεις ακολούθησαν τις πληροφορίες που εκπορεύθηκαν από το ελληνικό υπουργείο Άμυνας, ότι είχε στο μεταξύ ξεκινήσει η αποχώρηση των τουρκικών ναυτικών δυνάμεων.<br /><br />Όπως μεταδόθηκε από τους καλούς συνάδελφους που καλύπτουν το ελληνικό «Πεντάγωνο», αμέσως μετά άρχισαν να αποχωρούν και οι ελληνικές δυνάμεις από τη Ρόδο και το Καστελόριζο, ως κίνηση καλής θέλησης, όπως τονίστηκε. Δεν γνωρίζουμε τι συμβαίνει πραγματικά και τι ισχύει. Η Αθήνα και η Άγκυρα παραμένουν βουβές.<br /><br />Η ανάρτηση του πρώτου μηνύματος, για την έναρξη των τουρκικών γεωτρήσεων, προκάλεσε πραγματικό σεισμό, και ξένες κυβερνήσεις άρχισαν να ζητούν εξηγήσεις.<br />Μέσα σε μερικές ώρες, διευκρινίστηκε ότι προφανώς η πρώτη ανάρτηση δεν ήταν ορθή και αντικαταστάθηκε από άλλη, η οποία κάνει τα πράγματα χειρότερα, διότι θεωρώ -και αποδεικνύεται από τη “διορθωτική” ανάρτηση- ότι το Oruc Reis έχει λάβει εντολές, από την 21η Ιουλίου παρακαλώ, για να ετοιμάζεται γι’ αυτήν την παράνομη αποστολή του στην περιοχή του Καστελόριζου.<br /><br />Αυτό που μας έκανε εντύπωση είναι ότι όταν αναρτήθηκε το «διορθωτικό» μήνυμα, το αρχικό παρέμεινε ως τελευταίο μίας σειράς αναρτήσεων, που κάποια στιγμή έφτασαν τις 18. Αυτό το σβήσε-γράψε, και για μικρό χρονικό διάστημα, είχε ως αποτέλεσμα να υπάρχουν στον λογαριασμό της τουρκικής πρεσβείας και τα δύο «αντιφατικά» μηνύματα, προκαλώντας πιο πολλές απορίες. Όλα τα μηνύματα περιέχουν “ιαχές πολέμου”.<br /><br />(Οι συνάδελφοι της Hellas Journal φωτογράφισαν τη διαδικασία του «ανέβασε-κατέβασε», όπου φαίνονται καθαρά όλες οι αναρτήσεις -και η αρχική ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ με τη «διορθωτική». Τα ντοκουμέντα αυτά θα μας χρειαστούν, διότι υποψιαζόμαστε ότι όλες αυτές οι αναρτήσεις μπορεί να μην ήταν ένα τυχαίο περιστατικό).<div> <br />«Τέσταραν» τα νερά άραγε οι Τούρκοι;<br />Μήπως οι διπλωμάτες της τουρκικής πρεσβείας βιάστηκαν να ανακοινώσουν τη μεγάλη αυτή πρόκληση των ερευνών στο Καστελόριζο;<br />Ή συμβαίνει κάτι άλλο ακόμα πιο σοβαρό;<br /><br />Εικασία μόνο μπορούμε να κάνουμε τούτη στιγμή, ακριβώς επειδή το αρχικό μήνυμα για τις έρευνες στηριζόταν και από άλλα tweets, τα οποία περιείχαν σοβαρά μηνύματα εναντίον της πατρίδας μας.<br /><br />Πιστεύω, λοιπόν, ότι όταν κανείς διαβάζει όλα τα μηνύματα, όπως τα έχουμε φωτογραφήσει, εύκολα καταλαβαίνει ότι αποτελούν την υποστηρικτική γραμμή πάνω στην οποία θα στηριχθεί το αφήγημά τους όταν ξεκινήσουν τις έρευνες.<br /><br />Όλων τα μάτια είναι στραμμένα στο υπουργικό συμβούλιο της Τουρκίας που θα συνεδριάσει τη Δευτέρα υπό την προεδρία του Ταγίπ Ερντογάν. Θα ανακοινώσει την έναρξη των ερευνών; Σε ώρες θα το πληροφορηθούμε…<br /><br />Αναφορικά με τη στάση των ΗΠΑ, αντιλαμβανόμαστε ότι οι Αμερικανοί θέλουν να αποφευχθεί με κάθε θυσία μία σύρραξη μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας. Είναι η επίσημη θέση.<br /><br />Και είναι λογικό, διότι ομιλούμε για δύο συμμάχους στο ΝΑΤΟ, που υποτίθεται ότι υπερασπίζονται τη Νότια Ευρώπη σε αυτόν τον άτυπο πόλεμο της Δυτικής Συμμαχίας με τη Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν. Γνωρίζουν ότι εάν δεν σταματήσουν μία σύγκρουση η νότια πτέρυγα δεν θα υπάρχει πια. Θα έχει τελειώσει. Αν και θα έλεγα ότι η Τουρκία έχει προδώσει το ΝΑΤΟ με τη στρατηγική συμφωνία που υπέγραψε με τη Μόσχα, άρα ήδη η νότια πτέρυγα είναι προβληματική.<br />Δεν πρέπει να έχουμε καμία αμφιβολία ότι οι Αμερικανοί απορρίπτουν την ελληνοτουρκική σύρραξη. Ας το δούμε και διαφορετικά. Δεν συμφέρει αυτή η σύγκρουση στα στρατηγικά τους συμφέροντα, που ήδη έχουν πληγεί λόγω των κακών αποφάσεων του προέδρου Τραμπ.<br /><br />Η αμερικανική κυβέρνηση μεταφέρει με όλα τα μέσα που έχει στη διάθεση της αυτό το μήνυμα, ότι απορρίπτει τη σύρραξη. Και τα μεταφέρει και μέσω των στρατιωτικών του Πενταγώνου, οι οποίοι -και σήμερα- μπορούν και συνεννοούνται με τους Τούρκους συναδέλφους τους, έχοντας μία καλή επικοινωνία.<br /><br />Πάντα το μεγάλο μας ερώτημα είναι τι πράττει ο κ. Τραμπ και αν τηλεφώνησε στον Ερντογάν για να τον επαναφέρει στην τάξη. Δεν είναι εύκολο να απαντηθούν οι απορίες όλων μας, ούτε γνωρίζουμε αν τούτη τη στιγμή οι σχέσεις των δύο ηγετών παραμένουν καλές. Ακούγονται πάλι πολλά και διάφορα.<br /><br />Είναι επιβεβαιωμένο, όμως, ότι τα διπλωματικά και τα στρατιωτικά κανάλια, στο πιο υψηλό επίπεδο, είναι ορθάνοικτα και λειτουργούν.<br /><br />Δεν σημαίνει βέβαια, ότι ο Ερντογάν δεν θα προκαλέσει μεγαλύτερη κρίση. Και πλέον δεν είναι απρόβλεπτος, όπως συνηθίσαμε να λέμε. Είναι ανοικτό βιβλίο. Η δευτεριάτικη συνεδρίαση του τουρκικού υπουργικού συμβουλίου θα έλεγα ότι αναμένεται με έκδηλη ανησυχία στις πρωτεύουσες που συμμετέχουν στην προσπάθεια να τον αποτρέψουν να επιτεθεί κατά της Ελλάδας.<br /><br />ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Οι συζητήσεις για την έναρξη ελληνοτουρικoύ διαλόγου, που ξεκίνησαν από την “τριμερή” του Βερολίνου, προκαλούν ανησυχία σε πολλούς πολίτες. Δεν πρέπει. Ο διάλογος είναι προτιμότερος από τον πόλεμο. Δεν τον θέλουμε, εκτός αν η Ελλάδα εξαναγκαστεί να εισέλθει στο “φρενοκομείο”. Υποστηρίζουμε, προφανώς, την ειρήνη. Ο Πρωθυπουργός γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα τι πρέπει να πράξει. Εάν πραγματικά επιθυμεί το διάλογο ο Ταγίπ Ερντογάν πρέπει να αποσύρει τις δυνάμεις του από τη Μεσόγειο. Όρος απαράβατος. Η Ελλάδα δεν είναι Κύπρος. Διαθέτει ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις και το απέδειξε στον Έβρο.<br /><br /><a href="https://hellasjournal.com/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Να ξυπνήσουμε: Οι αναρτήσεις της τουρκικής πρεσβείας περιέχουν αισχρά “πολεμικά μηνύματα”

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ Όσο συζητάμε την πρώτη ανάρτηση της πρεσβείας της Τουρκίας, στην Ουάσιγκτον -στον λογαριασμό της στο Twitter- αλλά κα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Στόλος “Αστραπή” στο Αιγαίο, η επιφυλακή στις ΕΔ και η “επιχείρηση” στην Αντίπαρο…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5tsli7M-uTge1DX0RpdVlddMY0OjlgY3jCuMLml2nhLf_jGQWUqTuLUpxs2BW15bZXV3m1HSYByaqvnEL8GFkJQcfl5koYdPD7fWv_-Lngdoq4fjNAqQ03hF6ZcSViVdw5n_DVMmAafY/s1600/b_212.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="661" data-original-width="1068" height="396" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5tsli7M-uTge1DX0RpdVlddMY0OjlgY3jCuMLml2nhLf_jGQWUqTuLUpxs2BW15bZXV3m1HSYByaqvnEL8GFkJQcfl5koYdPD7fWv_-Lngdoq4fjNAqQ03hF6ZcSViVdw5n_DVMmAafY/s640/b_212.png" width="640" /></a></div> <br />H φωτογραφία του Έλληνα πρωθυπουργού, παρέα με το ζεύγος Χανκς στην Αντίπαρο, προκάλεσε αίσθηση και αρνητικά σχόλια. Την ώρα που οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας ήταν -και παραμένουν- σε κατάσταση ύψιστης ετοιμότητας, ήταν τουλάχιστον περίεργη η εικόνα. Ακόμη πιο παράδοξο όμως είναι ότι όπως αποκαλύπτεται για την μετακίνηση του πρωθυπουργού χρειάστηκε να επιστρατευθούν ελικόπτερα των Ενόπλων Δυνάμεων.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρωθυπουργός πέταξε απ΄ ευθείας για την Αντίπαρο με το ελικόπτερο της Πολεμικής Αεροπορίας, το οποίο χρησιμοποιείται για μετακινήσεις υψηλών προσώπων. Ίδια διαδικασία ακολουθήθηκε και για την επιστροφή. Αδιευκρίνιστο παραμένει το σημείο της επιστροφής. Ήταν η Αθήνα ή η Επίδαυρος όπου ο πρωθυπουργός παρακολούθησε θεατρική παράσταση;<br /><br />Όπως και να ΄χει όταν ο στρατιωτικός μηχανισμός της χώρας είναι σε κατάσταση επιφυλακής όλα αυτά δεν εκπέμπουν το σωστό μήνυμα. Ο εκάστοτε πρωθυπουργός έχει τον βασικό ρόλο στη διαχείριση τέτοιων κρίσεων. Εκείνος αποφασίζει και οι ΕΔ εκτελούν. Συνεπώς η επίσκεψη στην Αντίπαρο ήταν προφανώς περιττή και η χρησιμοποίηση ελικοπτέρου των ΕΔ παράδοξη.<br /><br />Στόλος “Αστραπή”<br /><br />Από την άλλη πλευρά υπάρχουν και τα θετικά…<br /><br />Η αστραπιαία αντίδραση του Στόλου από το μεσημέρι της Τρίτης και η ταχύτατη ανάπτυξη του έναντι των Τούρκων έγινε από ανθρώπους! Από τον Αρχηγό του Στόλου μέχρι τους ναύτες. Όσους υπάρχουν ακόμη στα πολεμικά πλοία.<br /><br />Χάρη στα στελέχη του Πολεμικού Ναυτικού που επέστρεψαν “αστραπή” ακόμη και από τις διακοπές τους μόλις ανακλήθηκαν! Όσοι ακόμη μπορούν να πηγαίνουν διακοπές με τις αποδοχές που έχουν…<br /><br />Στελέχη του Πολεμικού εγκατέλειψαν ότι έκαναν με τις οικογένειες τους και έσπευσαν στη θέση τους.<br /><br />Υπάρχει περίπτωση στελέχους που το Σάββατο θα παντρευόταν. Ο γάμος αναβλήθηκε, γιατί κλήθηκε να βρεθεί με το πλοίο του εκεί που έπρεπε…<br /><br />Κανένας δεν παραπονέθηκε, όλοι ξέρουν ποια είναι η δουλειά τους και την έκαναν άριστα.<br /><br />Χάρη σ΄ αυτούς τους ανθρώπους ο Στόλος ήταν ξανά εκεί που έπρεπε. Ο κουρασμένος και εγκαταλελειμμένος Στόλος. Με τα πολεμικά του πλοία να μένουν ζωντανά χάρη στα πληρώματα που τα επανδρώνουν αλλά και στους εργαζόμενους στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά και στους Ναυστάθμους.<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο Στόλος “Αστραπή” στο Αιγαίο, η επιφυλακή στις ΕΔ και η “επιχείρηση” στην Αντίπαρο…

H φωτογραφία του Έλληνα πρωθυπουργού, παρέα με το ζεύγος Χανκς στην Αντίπαρο, προκάλεσε αίσθηση και αρνητικά σχόλια. Την ώρα που οι Ένοπλε...

Διαβάστε την συνέχεια

Από την κρίση της Κούβας στην κρίση του Καστελλόριζου. Θεωρία Παιγνίων στη Μεσόγειο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2BupfoILUpjw3vRWsb3jqMCcMdv9Ed1tdZDOAF4a_TePyqnZv20clf9VKHg2jf2M3uLwUTFgaVKNGm6lyB8HA4A-B7C8j7_3VndcTgoykViJ-oLcRBmAg4vURClxC0yBYCxJtcSKrW9s/s1600/kastellorizo-crisis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2BupfoILUpjw3vRWsb3jqMCcMdv9Ed1tdZDOAF4a_TePyqnZv20clf9VKHg2jf2M3uLwUTFgaVKNGm6lyB8HA4A-B7C8j7_3VndcTgoykViJ-oLcRBmAg4vURClxC0yBYCxJtcSKrW9s/s640/kastellorizo-crisis.jpg" width="640" /></a></div> <br /><b>Παντελίδης Κωνσταντίνος</b><br />Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις έχουν μεταβεί σε μια συνθήκη αυξημένης έντασης με νότες ενός δυσοίωνου παρελθόντος. Από το αποτυχημένο πραξικόπημα εναντίον του Ερντογάν, τον Ιούλιο 2016, η εξωτερική πολιτική και η περιφερειακή παρέμβαση της χώρας έχει εξελιχθεί επιθετικά. Αυτή η νέα αποφασιστικότητα, εν πολλοίς λόγω του κενού της απόσυρσης του παραδοσιακού ρόλου των ΗΠΑ στην περιοχή, έχει προκαλέσει φθορά στις σχέσεις της με γειτονικά κράτη και παραδοσιακούς συμμάχους.<br /><br />Στις 27 Νοεμβρίου 2019, η Τουρκία υπέγραψε το Μνημόνιο με την κυβέρνηση της Τρίπολης, εγκαθιδρύοντας τις μεταξύ τους ΑΟΖ, χωρίς να υπολογίσουν τη Ρόδο, Κάρπαθο, Κάσο και Κρήτη, με σκοπό ιδιοποιηθούν δικαιώματα στην εκμετάλλευση υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου. Αυτό ήλθε ως απάντηση στην τριμερή συμφωνία μεταξύ Κύπρου, Ισραήλ και Ελλάδας και στο σχέδιο EastMed αξίας 6 δισ. δολαρίων.<div> <br /></div> <div> <a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/07/1-19.jpg"><img height="358" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/07/1-19.jpg" width="640" /></a><br /></div> <div> Η συμφωνία χαρακτηρίστηκε παράνομη από αρκετές χώρες και την ΕΕ, καθώς παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας. Η ΕΕ δήλωσε πως η συμφωνία δεν συνάδει με το Δίκαιο της Θάλασσας και πως δε μπορεί να παράξει νομικές συνέπειες για τρίτα Κράτη. Πρόσθετα, σε μια κοινή διακήρυξη στις 11 Μαΐου του 2020, Ελλάδα, Αίγυπτος, Γαλλία, Κύπρος και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, απέρριψαν τη συμφωνία, επειδή αγνοεί τα ελληνικά νησιά. Το εκλεγμένο Κοινοβούλιο της Λιβύης απέρριψε αυτό το σύμφωνο επίσης.<br /><br />Η Αθήνα έχει δηλώσει πως προσπάθεια πραγμάτωσης του μνημονίου με τουρκικές έρευνες και γεωτρήσεις στην περιοχή αποτελεί κόκκινη γραμμή. Κατόπιν μηνών κλιμακούμενων εντάσεων στις 21 Ιουλίου, η κατάσταση κλιμακώθηκε. Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX σε νερά 80-170 μίλια νότια του Καστελλόριζου, τα οποία ανήκουν στην ελληνική υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ (με βάση τον κανόνα της μέσης γραμμής). Τουρκικά πολεμικά πλοία και υποβρύχια κινήθηκαν προς την περιοχή, αλλά όχι το Oruc Reis το οποίο παραμένει μέχρι τώρα στην Αττάλεια.</div> <div> <br /></div> <div> <a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/07/2-18.jpg"><img height="361" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/07/2-18.jpg" width="640" /></a></div> <div> <br /></div> <div> Οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις άμεσα κήρυξαν κατάσταση συναγερμού και παρέταξαν το 80% της ναυτικής τους δύναμης. Μετά σειράς διαβουλεύσεων του Βερολίνου με τις δύο πλευρές, ο τουρκικός στόλος σταμάτησε να κινείται. Σύμφωνα με τη θριαμβευτική δήλωση της γερμανικής Bild, η Μέρκελ απέτρεψε ένα θερμό επεισόδιο (κάτι που αργότερα διεψεύσθη). Στις 22 Ιουλίου, Ελλάδα και Κύπρος εξέδωσαν τη δική τους NAVTEX πάνω στην ίδια περιοχή ως αντίμετρο.</div> <div> <br /></div> <div> <a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/07/3-15.jpg"><img height="366" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/07/3-15.jpg" width="640" /></a><br /><br /><br />Η γερμανική μεσολάβηση βοήθησε στην προσωρινή αποκλιμάκωση της έντασης, αλλά δεν αποκαθήλωσε το δόγμα της "Γαλάζιας Πατρίδας". Ταυτόχρονα, η Τουρκική Εθνοσυνέλευση στις 22 Ιουλίου επιβεβαίωσε την αποφασιστικότητα να προστατέψει τα συμφέροντά της στην Ανατολική Μεσόγειο. Από αυτή τη σκοπιά, μια επανάληψη των γεγονότων της 21ης Ιουλίου, με τις αμερικανικές εκλογές στον ορίζοντα, είναι πιθανότατη. Με τη χρήση θεωρίας πολιτικών παιγνίων, μοντελοποιώντας την αναδυόμενη κρίση στο παράδειγμα της κρίσης της Κούβας, ας εξετάσουμε τα πιθανά σενάρια.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/07/4-11.jpg"><img height="195" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/07/4-11.jpg" width="640" /></a><br /><br />Θεωρία Παιγνίων – Σενάριο 1: Σύγκρουση με πιθανώς μεγάλη κλιμάκωση<br /><br />Μια μεγάλης κλίμακας σύγκρουση θα αποτελούσε το χειρότερο δυνατό σενάριο και για τις δύο πλευρές. Υπάρχει σχετική ισοτιμία στις ναυτικές δυνάμεις και η Ελλάδα, σε αντίθεση με το Ιράκ, τη Συρία και τη Λιβύη, έχει έναν οργανωμένο, τακτικό και καλώς εξοπλισμένο στρατό. Αμφότεροι σίγουρα θα υποστούν καταστροφικές απώλειες και η σύγκρουση θα δημιουργήσει γεωπολιτικούς μετασεισμούς που θα καθορίσουν την ισορροπία δύναμης και το μέλλον της Μεσογείου. Και οι δύο πλευρές είναι σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ. Αυτό θα δημιουργήσει την ανάγκη για αυστηρή λήψη αποφάσεων εντός του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και του ΟΗΕ, στρώνοντας το δρόμο για μια επέμβαση μεγάλης ή μεγάλων δυνάμεων.<br /><br />Το αποτέλεσμα αυτής της εκδοχής είναι το λιγότερο ασαφές, διότι θα έπρεπε να εξετάσουμε την κάθε έκβαση ξεχωριστά. Σίγουρο είναι ότι οι δύο πλευρές θα ζημιωθούν και το αποτέλεσμα θα προκαλέσει διαταραχή του περιφερειακού status quo. Παράλληλα, τίθεται επικίνδυνο προηγούμενο για τις μελλοντικές σχέσεις των δύο κρατών, με την περιοχή να αποσταθεροποιείται.</div> <div> <br />Σενάριο 2: Η Τουρκία εγκαθιδρύει κυριαρχία στην ελληνική ΑΟΖ<br /><br />Σε αυτή την περίπτωση ο τουρκικός στόλος προωθείται και το Oruc Reis ξεκινάει τη διεξαγωγή ερευνών, ενώ η Ελλάδα διατηρεί στρατιωτική παρουσία χωρίς να το εμποδίζει. Τότε η Τουρκία θα έχει θεμελιώσει de facto κυριαρχικά δικαιώματα στην ελληνική ΑΟΖ με τετελεσμένο που θα βοηθήσει και στην εφαρμογή του μνημονίου με τη Λιβύη. Στο σενάριο αυτό, η Άγκυρα μετατρέπει την Ανατολική Μεσόγειο σε "τουρκική λίμνη", ελέγχοντας, ουσιαστικά, το σινοευρωπαϊκό θαλάσσιο εμπόριο, τους υδρογονάνθρακες και υλοποιώντας το δόγμα "Γαλάζια Πατρίδα". Θα είναι τεράστια νίκη για το καθεστώς Ερντογάν.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, η Ελλάδα θα χάσει στην πράξη κυριαρχικά δικαιώματα σε μία θαλάσσια έκταση 180.000 τετρ. χλμ και την πρόσβαση στους ενεργειακούς πόρους που υπάρχουν εκεί. Ο EastMed ακυρώνεται ως σχέδιο και βέβαια η Κυπριακή Δημοκρατία δεν θα έχει θαλάσσια συνέχεια με τον ευρωπαϊκό χώρο. Αυτό θα είχε επιπτώσεις και στη γεωπολιτική βαρύτητα της Ελλάδας, καθώς ο ενιαίος ναυτικός χώρος από την Αδριατική έως το Ισραήλ (μέσω Κύπρου) θα ακρωτηριαζόταν.<br /><br />Αυτό το σενάριο θα λειτουργούσε αποσταθεροποιητικά και για την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Η τροχιά της Ελλάδας θα διολίσθαινε σε φιλανδοποίηση. Θυμίζουμε εδώ ότι φινλανδοποίηση είναι η διαδικασία μέσω της οποίας μια ισχυρή χώρα αναγκάζει μια μικρότερη γειτονική χώρα να ευθυγραμμιστεί με τους κανόνες της δικής της εξωτερικής πολιτικής, επιτρέποντάς της να διατηρεί την τυπική ανεξαρτησία της.</div> <div> <br />Σενάριο 3: Η Ελλάδα διατηρεί το status quo ante<br /><br />Σε αυτή την περίπτωση, η Ελλάδα αναχαιτίζει τις τουρκικές δυνάμεις, οι οποίες αποσύρονται. Είναι ελάχιστα πιθανό, εκτός εάν προκύψει ως αποτέλεσμα ισχυρής ξένης επέμβασης. Η Τουρκία θα υφίστατο ήττα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται διεθνώς και στο εσωτερικό της. Η Ελλάδα θα είχε προβάλει την ικανότητά της να υπερασπιστεί τα νόμιμα δικαιώματά της. Το status quo θα παραμείνει ως έχει. Μολαταύτα, είναι σχεδόν απίθανο για την Τουρκία του Ερντογάν να αποδεχθεί ένα τέτοιο αποτέλεσμα. Μία τέτοια επιτυχής διαχείριση της κρίσης από την Αθήνα πιθανότατα θα οδηγούσε τη διαφορά για την υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ στο Διεθνές Δικαστήριο ή σε διεθνή διαιτησία.</div> <div> <br /></div> <div> <a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/07/5-8.jpg"><img height="404" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/07/5-8.jpg" width="640" /></a><i>Greek-Cypriot EEZ according to International Law</i></div> <div> <br />Σενάριο 4: Αποκλιμάκωση και αποφυγή σύγκρουσης<br /><br />Στο Σενάριο 4 οι δύο πλευρές συμφωνούν σε αποκλιμάκωση, με το χρονισμό να παίζει κεντρικό ρόλο. Οι δύο στόλοι εγκαταλείπουν την περιοχή. Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί ως αποτέλεσμα ξένης μεσολάβησης. Έτσι θα επικρατούσε προσωρινή αποκλιμάκωση χωρίς απώλειες για τις δύο πλευρές. Στο προαναφερθέν πλαίσιο, αυτό θα ήταν το καλύτερο αποτέλεσμα συλλογικά, εκτός κι αν η αποκλιμάκωση έγινε με όρους για διμερή διαπραγμάτευση.<br /><br />Σε μία τέτοια περίπτωση είναι πιθανό η Άγκυρα να αποκομίσει οφέλη, με την έννοια ότι οι τουρκικές διεκδικήσεις –κι όχι μόνο για την ΑΟΖ– θα νομιμοποιούνταν. Πρόκειται για ένα σενάριο που προσφέρει στην Ελλάδα προσωρινή ανακούφιση αποφυγής ενδεχόμενης στρατιωτικής σύγκρουσης, αλλά πίσω της υφέρπει μια μακροπρόθεσμη στρατηγική τουρκική αποφασιστικότητα. Τα γεγονότα των Ιμίων του 1996, όταν δύο ελληνικές βραχονησίδες μεταμορφώθηκαν σε de facto αμφισβητούμενη περιοχή στην επαύριον της κρίσης, δεν θα έπρεπε να ξεχαστούν από τους ασκούντες και διαμορφωτές της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Από την κρίση της Κούβας στην κρίση του Καστελλόριζου. Θεωρία Παιγνίων στη Μεσόγειο

Παντελίδης Κωνσταντίνος Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις έχουν μεταβεί σε μια συνθήκη αυξημένης έντασης με νότες ενός δυσοίωνου παρελθόντος. Από...

Διαβάστε την συνέχεια

Η τουρκική κανονικότητα του "γκριζαρίσματος" Από τις νησίδες στις θάλασσες

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwCYA8iwoRuK1EfuisA_Agmz4FjFGqb_K4CtCFszAgjHf8ILcASyYD-mlZ3An35LP3TLUYUkwfCWm83ZtOdEsNlJveNKLDvUmbc-DBke6TRlB9CY627EjvL0eqwiPX8t62apkkbDZ8uqA/s1600/ORUC-REIS-SCRRENSHOT.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwCYA8iwoRuK1EfuisA_Agmz4FjFGqb_K4CtCFszAgjHf8ILcASyYD-mlZ3An35LP3TLUYUkwfCWm83ZtOdEsNlJveNKLDvUmbc-DBke6TRlB9CY627EjvL0eqwiPX8t62apkkbDZ8uqA/s640/ORUC-REIS-SCRRENSHOT.png" width="640" /></a></div> <br /> <b>Τζήμας Θέμης</b><br /> Ενώ περιμένουμε το Oruc Reis ως προς το τι θα πράξει και παρότι οι ένοπλες δυνάμεις δείχνουν μέχρι σήμερα να έχουν κινητοποιηθεί με επάρκεια, τα βασικά χαρακτηριστικά της ελληνικής πολιτικής ελίτ και του κατεστημένου (κοντόθωρη ανάλυση, επικοινωνισμός, πατρωνία και ενδοτισμός) αρχίζουν να αναφύονται ξανά.<br /> <br /> Παγιδευμένη σε μια επικοινωνιακή εν πολλοίς διαχείριση, η κυβέρνηση δια των φιλικών της ΜΜΕ, επιλέγει να κοιτά μόνο σε εκείνα που θέλει από όσα συμβαίνουν στο πεδίο των ελληνοτουρκικών. Κυρίως, αντιμετωπίζει μεμονωμένα το συγκεκριμένο (σε εξέλιξη της αναμονής της πιθανής εξόδου του Oruc Reis) περιστατικό, προκειμένου να στείλει στο εσωτερικό της Ελλάδας μήνυμα αποκλιμάκωσης και άρα επαρκούς διαχείρισης της κρίσης από πλευράς Μητσοτάκη.<br /> <br /> Το άγχος αυτό της ελληνικής πλευράς βεβαίως και ερμηνεύεται από την άλλη πλευρά ως επίδειξη αδυναμίας και ως διάθεση για συνολική και άνευ όρων διαπραγμάτευση, συνθήκες που φουντώνουν περαιτέρω την επιθετικότητα της Τουρκίας. Πέρα από τις διαρροές, λοιπόν, και τις όποιες τακτικές κινήσεις επί του πεδίου, το πλαίσιο (το οποίο δυστυχώς τίθεται από την Τουρκία και όχι από την Ελλάδα) είναι πολύ σαφές. Προσδιορίστηκε στο ανώτατο επίπεδο, από τον ίδιο τον πρόεδρο Ερντογάν:<br /> <br /> Στρατιωτική σύγκρουση, ή διαπραγματεύσεις επί του συνόλου των ζητημάτων που θέτει η Τουρκία, τα οποία ξεκινούν και δεν περιορίζονται στην ΑΟΖ. Τα ζητήματα δε που θα ανοίξουν στο πλαίσιο μιας τέτοιας διαπραγμάτευσης, ανακύπτουν από τη διαμόρφωση του σχεδίου της "Γαλάζιας Πατρίδας" και του νέο-οθωμανικού εθνικισμού, δηλαδή μιας ηγεμονικής Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, περιστοιχισμένη από κράτη ανύπαρκτης ή μειωμένης κυριαρχίας.<br /> <div> <br /> Η τουρκική κανονικότητα των προκλήσεων<br /> <br /> Στα παραπάνω πρέπει να συμπεριλάβουμε μια άλλη εξαιρετικά κρίσιμη συνθήκη, η οποία έχει αναλυθεί και σε προηγούμενα άρθρα: το υπό διαμόρφωση, μετά-ψυχροπολεμικό διεθνές πλαίσιο είναι ασθενές και ασταθές, κυριαρχούμενο από αντιπαραθέσεις και από ανταγωνισμούς. Οι ΗΠΑ βρίσκονται σε τροχιά αντιπαράθεσης με την Κίνα και σε οξεία εσωτερική κρίση.<br /> <br /> Η Ρωσία προσπαθεί εν μέρει να καλύψει το κενό ισχύος στη Μέση Ανατολή, αλλά έχει σαφή όρια στη δύναμή της. Η δε Γερμανία δε θα αποτελέσει ωφέλιμο διαμεσολαβητή για την Ελλάδα. Όχι φυσικά ότι οι ΗΠΑ θα ήταν, αλλά αυτό είναι μια άλλη υπόθεση! Επομένως, τόσο η σημασία της συμμετοχής στο ΝΑΤΟ, όσο και οι πατρωνίες στις οποίες είναι εθισμένη η ελληνική πολιτική ελίτ, διαδραματίζουν ολοένα ασθενέστερο ρόλο πρακτικά.<br /> <br /> Το ίδιο το παράδειγμα της Τουρκίας, αλλά και άλλων κρατών, αποδεικνύει ότι οι στρατιωτικές συμμαχίες είναι σημαντικές όταν είναι εθνικά και λαϊκά προσδιορισμένες και όταν συνοδεύονται από πολιτική σταθερής ανάπτυξης των δυνατοτήτων του κάθε λαού. Σε αυτό το πλαίσιο, η Τουρκία επισπεύδει τις εξελίξεις.<br /> <br /> Η Γερμανία και οι ΗΠΑ μας καλούν να χορέψουμε στο ρυθμό που επιβάλλει η Άγκυρα και η Ελλάδα δείχνει να ψάχνει δικαιολογία, ακόμα και αυτές τις μέρες της πολύ άμεσης κρίσης, προκειμένου να επιστρέψει στον ενδοτισμό. Η πολιτική του Ερντογάν είναι προφανής: στήνει μια σειρά από επεισόδια σε όλο το μήκος των ελληνοτουρκικών συνόρων, τα οποία μετατρέπει σε σημεία κρίσης, διαφορετικών εντάσεων και τύπων.<br /> <br /> Στοχεύει να μετρήσει τις ελληνικές αντιδράσεις, να φθείρει τις αντοχές της ελληνικής πλευράς, να κανονικοποιήσει ένα περιβάλλον διαρκούς, στρατιωτικοποιημένης κρίσης, να "γκριζάρει" τα σύνορα των δύο κρατών με το απώτερο σκοπό το "γκριζάρισμα" των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά και να εμπεδωθεί σε όλες τις τρίτες δυνάμεις αυτή η κατάσταση σαν "κανονική" (περίπου όπως κανονικοποιήθηκε το Κυπριακό και η κατοχή). Προσοχή όμως: η Τουρκία, πιθανότατα, δεν επιδιώκει μια πλήρη πολεμική αντιπαράθεση με την Ελλάδα.</div> <div> <br /> Πόλεμος ή δορυφοροποίηση<br /> <br /> Αλλά η Τουρκία, όπως και άλλα κράτη σε διαφόρων ειδών συγκρούσεις παγκοσμίως, δεν προβαίνουν συνήθως σε τέτοιες πολεμικές αντιπαραθέσεις. Επιλέγουν έναν συνδυασμό στρατιωτικών επεισοδίων, εσωτερικών αναταραχών, διπλωματικών και οικονομικών πιέσεων, ενίοτε και μερικού εδαφικού ακρωτηριασμού, προκειμένου μέσα σε ένα περιβάλλον "σιγοκαίουσας" αντιπαράθεσης και συχνά παρελκυστικών διαπραγματεύσεων να επιβάλλουν τη βούλησή τους στην άλλη πλευρά.<br /> <br /> Αγνοούμε αντιθέτως, πως ακόμα και εκεί που εντοπίζεται στρατιωτική ανισορροπία μεταξύ ανταγωνιστικών κρατών υπάρχει μεγαλύτερη ασφάλεια και σταθερότητα όταν υπάρχει απόλυτη αποφασιστικότητα (σε βαθμού θράσους ακόμα) για χρήση και στρατιωτικής βίας από την πλευρά του λιγότερο ισχυρού μέρους. Απαιτείται, όμως, οικοδόμηση των εσωτερικών του λαϊκών δυνατοτήτων, με έξυπνες διμερείς συμμαχίες και με άνοιγμα σε όλο τον κόσμο που δεν είναι μόνο η Δύση ευτυχώς.<br /> <br /> Εν προκειμένω, το αν το Oruc Reis θα βγει τις επόμενες ημέρες ή σε λίγες εβδομάδες, έχει σχετικά μικρή αξία. Το σημαντικό είναι ότι αν δεν αλλάξει κάτι εντυπωσιακά στην ελληνική στάση, τελικώς θα βγει. Και θα βγει και το γεωτρύπανο! Η ελληνική πλευρά πιέζεται ή να δορυφοριοποιηθεί εκούσια, ακούσια, ή να πολεμήσει. Αν δεν αλλάξει άμεσα και εντυπωσιακά την πολιτική της θα βρεθεί μόνο με εν δυνάμει καταστροφικές επιλογές μπροστά της.<br /> <br /> Και παρεμπιπτόντως, το γεγονός ότι εν μέσω αυτών, ο Έλληνας πρωθυπουργός φωτογραφίζεται με την οικογένεια Χανκς στην Αντίπαρο, με τη γνωστή ελαφρότητα της ελληνικής ελίτ, μόνο ως πρόκληση προς εκείνους που φυλούν τα σύνορα μπορεί να ερμηνευθεί. Λίγη υπομονή, έως ότου περάσει η 2α Αυγούστου, τουλάχιστον δεν βλάπτει!<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η τουρκική κανονικότητα του "γκριζαρίσματος" Από τις νησίδες στις θάλασσες

Τζήμας Θέμης Ενώ περιμένουμε το Oruc Reis ως προς το τι θα πράξει και παρότι οι ένοπλες δυνάμεις δείχνουν μέχρι σήμερα να έχουν κινητοπο...

Διαβάστε την συνέχεια

“Ανάσχεση αλλά και υπονόμευση της Τουρκίας”! Μία άλλη πρόταση -επιτέλους- για την τουρκική επιθετικότητα

<iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="345" src="https://www.youtube.com/embed/_uMZIDLWncs" width="680"></iframe><br /> <br /> Ο Δρ Σπύρος Πλακούδας είναι επίκουρος καθηγητής Εθνικής Ασφάλειας στο πανεπιστήμιο Rabdan Academy στο Άμπου Ντάμπι. Ένας από τους πολλούς Έλληνες που διαπρέπουν στο εξωτερικό. Η οπτική γωνία με την οποία αντιμετωπίζει την Τουρκία και τα ελληνοτουρκικά είναι πολύ πιο ξεκάθαρη, έχοντας την εικόνα της γειτονικής χώρας όχι μόνο έναντι της Ελλάδας αλλά σ΄ όλη τη περιοχή της Μέσης Ανατολής.<br /> <br /> Ο Δρ Σπ. Πλακούδας αναφέρεται στο όραμα του Ερντογάν που δεν περιορίζεται όπως εξηγεί στο να κυριαρχήσει στην περιοχή. Είναι πολύ μεγαλύτερο και το αναλύει. Ο Έλληνας καθηγητής εξηγεί ότι ο Ερντογάν έχει αντικαταστήσει το δόγμα Νταβούτογλου με το δικό του δόγμα, το δόγμα Ερντογάν.<br /> <br /> Μετά από το 2016 και την απόπειρα πραξικοπήματος, λέει ο κ.Πλακούδας ο Ερντογάν δρα μόνος χωρίς οποιαδήποτε αντίδραση στο εσωτερικό. Δυστυχώς για την Ελλάδα Τραμπ και Πούτιν ανέχονται αν δεν διευκολύνουν την πολιτική Ερντογάν. Προβλέπει όξυνση της τουρκικής επιθετικότητας το αμέσως επόμενο διάστημα και σίγουρα πριν από τις αμερικανικές εκλογές. Ο Ερντογάν όπως εξηγεί “ποντάρει” και στους δύο υποψηφίους, “χτίζοντας” ήδη γέφυρες και με τον Μπάϊντεν που σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής δημοσκοπήσεις θα κερδίσει τις εκλογές.<br /> <br /> <br /> Ο Δρ Σπ. Πλακούδας προτείνει τον τρόπο αντιμετώπισης της Τουρκίας. Έναν τρόπο που δεν έχει να κάνει απλά με την συνεχή επίκληση του διεθνούς δικαίου. “Ανάσχεση και υπονομευση” είναι η πρόταση του. Ανάσχεση της επιθετικότητας της και υπονόμευση των κινήσεων της στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Μεσογείου, σ΄ όλα τα ανοιχτά μέτωπα της. Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα άποψη που θα πρέπει να μελετηθεί από τους Έλληνες πολιτικούς με την “στατική” σκέψη και ανάλυση για την Τουρκία.<br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

“Ανάσχεση αλλά και υπονόμευση της Τουρκίας”! Μία άλλη πρόταση -επιτέλους- για την τουρκική επιθετικότητα

Ο Δρ Σπύρος Πλακούδας είναι επίκουρος καθηγητής Εθνικής Ασφάλειας στο πανεπιστήμιο Rabdan Academy στο Άμπου Ντάμπι. Ένας από τους πολλούς ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Ζητούν η δυτική Θράκη να κηρυχθεί μη κρατική περιοχή!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh6LwyvQM4DOUmJBPufZ8GgsYkHVU7z5XtaOLrOk2G8OlSpaRYlpgfT0N71BXmZ5Wiv88p0q1dJ8rgkXsqvMKHqsr4LSfvM974c8wzyjVnbpsUdpiMGiq_l9X76EV7ysD0pSK-_3bIxL-E/s1600/%25CE%25B5%25CE%25B2%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2582+%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25B9%25CE%25B1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1000" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh6LwyvQM4DOUmJBPufZ8GgsYkHVU7z5XtaOLrOk2G8OlSpaRYlpgfT0N71BXmZ5Wiv88p0q1dJ8rgkXsqvMKHqsr4LSfvM974c8wzyjVnbpsUdpiMGiq_l9X76EV7ysD0pSK-_3bIxL-E/s640/%25CE%25B5%25CE%25B2%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2582+%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25B9%25CE%25B1.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Οι προσπάθειες των ΗΠΑ για σύσταση βάσεις αποτελούν παραβίαση της συνθήκης της Λωζάνης<br /> Την ώρα που μετά από την κήρυξη Νavtex της Τουρκίας κλιμακώθηκε η ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο, ο αμερικάνικος στρατός στην Αλεξανδρούπολη που βρίσκεται 30 χιλιόμετρα από τα σύνορα της Τουρκίας, πραγματοποιεί αλλεπάλληλες στρατιωτικές μεταφορές. Οι ΗΠΑ με πρόφαση τις ασκήσεις του ΝΑΤΟ, επί μακρόν συσσωρεύουν όπλα στην Αλεξανδρούπολη, ενώ ταυτόχρονα ζητώντας την ιδιωτικοποίηση του στρατηγικού λιμανιού, σχεδιάζουν να στήσουν εδώ μία στρατιωτική βάση. Οι ειδικοί δηλώνουν πως το στήσιμο της βάσης των ΗΠΑ στην Αλεξανδρούπολη αποτελεί παραβίαση της συνθήκης της Λωζάννης όπως αναφέρουν τα tourkikanea.gr.<br /> <br /> “Η Αλεξανδρούπολη βρίσκεται εντός των 30 χιλιομέτρων από τα σύνορα περιοχής που πρέπει να είναι αποστρατικοποιημένη. Σε αυτήν την ευαίσθητη περιοχή όπου είναι εγκατεστημένοι οι Τούρκοι της δυτικής Θράκης, των οποίων τα δικαιώματα αυτονομίας έχουν αφαιρεθεί εδώ και 100 χρόνια, το να στήνεται μία Αμερικανική βάση αδιαφορώντας για τη Λωζάνη και δημιουργώντας ένα είδος στρατιωτικά ουδέτερης περιοχής ανάμεσα στην Τουρκία και σε Κομοτηνή και Ξάνθη όπου ζει η τουρκική μειονότητα, έχει ιδιαίτερη σημασία.<br /> <br /> Μετά από την καταστροφή των αμερικανικών σχεδίων για περικύκλωση της Τουρκίας με τις επιχειρήσεις Κλάδος Ελαίας και Πηγή Ειρήνης, οι ΗΠΑ σε μία περίοδο που υπάρχει ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο πραγματοποιούν νέες στρατιωτικές μεταφορές στην Αλεξανδρούπολη.<br /> <br /> Οι ΗΠΑ με πρόφαση τις ασκήσεις του ΝΑΤΟ συσσωρεύουν σημαντικό οπλισμό στην Αλεξανδρούπολη σε μία περιοχή που βρίσκεται κοντά στα σύνορα Τουρκίας-Ελλάδας, ενώ εργάζονται για την ιδιωτικοποίηση του λιμανιού αλλά και για να το λειτουργήσουν.<br /> Η ελληνική κυβέρνηση που έχει ανοίξει τη Θεσσαλονίκη, την Καβάλα, τη Λάρισα και την Κρήτη για τους Αμερικανούς στρατιώτες τι σχεδιάζει ; Για ποιο λόγο οι ΗΠΑ επιθυμούν να καταστήσουν την Αλεξανδρούπολη στρατιωτική βάση.<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2020-07/%CE%A7%CE%B1%CF%83%CE%AC%CE%BD%20%CE%9F%CE%B6%CE%BA%CE%B1%CE%BD.jpg?itok=Ahl6jkrW" /><br /> <br /> Ο Χασάν Οζκαν του Κέντρου Στρατηγικών ερευνών Ρούμελη-Βαλκάνια, σχολιάζοντας στην Γενί Σαφάκ, δήλωσε πως το στήσιμο αμερικανικής βάσης στην Αλεξανδρούπολη αποτελεί παραβίαση της  συνθήκης της Λωζάννης.<br /> <br /> Ο Οζκαν υπενθυμίζει πως η Αλεξανδρούπολη δεν βρίσκεται στα 60 αλλά στα 30 χιλιόμετρα απόσταση από τα σύνορα της Τουρκίας και λέει τα εξής :<br /> <br /> Η συμφωνία για τα σύνορα της Θράκης υπογράφτηκε στην συνθήκη της Λωζάνης στις 24 Ιουλίου 1923. Σύμφωνα με το πρώτο άρθρο, από την νησιωτική θάλασσα (Αιγαίο) ως τη Μαύρη θάλασσα, κατά μήκος των συνόρων που χωρίζουν την Τουρκία από τη Βουλγαρία και την Ελλάδα και οι δύο πλευρές σε βάθος 30 χλμ πρέπει να είναι αποστρατικοποιημένες. Σύμφωνα με το άρθρο 3 πέρα από τις δυνάμεις της αστυνομίας της στρατοχωροφυλακής και των συνοριοφυλάκων καμία ένοπλη δύναμη δεν μπορεί ούτε να είναι εγκατεστημένη, ούτε να περιπολεί.<br /> Ούτε μπορεί να ιδρυθεί οποιαδήποτε εγκατάσταση, αμυντική η επιθετική, των χερσαίων, θαλάσσιων και αεροπορικών δυνάμεων. Δυστυχώς στην Τουρκία προβάλλονται ειδήσεις περί 60 χιλιομέτρων από τα σύνορα, κάτι που αποτελεί πολιτική διαμόρφωση της κοινής γνώμης.<br /> ……..<br /> Με την συνθήκη του Νεϊγί, η περιοχή της δυτικής Θράκης αφαιρέθηκε από τη Βουλγαρία και αρχικά κηρύχθηκε μη κρατική περιοχή. Αργότερα τα συμμαχικά κράτη έβαλαν την Ελλάδα να καταλάβει αυτή την περιοχή και στο τέλος της κατάληψης με τη συνθήκη των Σεβρών αυτή η περιοχή δόθηκε στην Ελλάδα υπό τον όρο της αυτονομίας της τουρκικής μειονότητας. Η Ελλάδα αφαιρώντας το δικαίωμα αυτονομίας της τουρκικής μειονότητας ουσιαστικά ματαίωσε την συνθήκη των Σεβρών. Για αυτό το λόγο, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο η περιοχή εκεί επιστρέφει στο καθεστώς της μή κρατικής περιοχής. Φυσικά στην διεθνή αρένα αυτό είναι κάτι το οποίο πρέπει να το παρακολουθήσουν οι Τούρκοι της δυτικής Θράκης. Καθώς σε αυτό το θέμα υπάρχει πρόβλημα με τη συνθήκη της Λωζάνης η Τουρκία μπορεί να στηρίξει τους Τούρκους της δυτικής Θράκης.<br /> <br /> Οι ΗΠΑ επειδή έχουν αντιληφθεί αυτή την πραγματικότητα και το τι μπορεί να συμβεί στο μέλλον, έχουν βάλει στο μυαλό τους να εγκατασταθούν στην Αλεξανδρούπολη και στρατιωτικά και εμπορικά. Επίσης η Αλεξανδρούπολη ως θέση είναι το λιμάνι από το οποίο μπορούν να περάσουν με τον πλέον γρήγορο τρόπο στην Μαύρη θάλασσα κατά της Ρωσίας. Επίσης για Αλεξανδρούπολη που τον καιρό του οθωμανικού Κράτους υπαγόταν στην επαρχία Αδριανούπολης, υπάρχουν έγγραφα που δείχνουν πως τότε έγιναν δημοπρασίες μολύβδου, χαλκού, λιγνίτη και πετρελαίου. Είναι δηλαδή μία περιοχή αξιοπρόσεκτη και για τα μέταλλα της.<br /> …..<br /> Κατά τη γνώμη μου η Τουρκία πρέπει να τονίσει στην διεθνή αρένα πως η σύσταση στρατιωτικής βάσης στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης αποτελεί παραβίαση της συνθήκης της Λωζάννης και να ζητήσει μετά από τις ασκήσεις του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια τα αμερικανικά όπλα να αποχωρήσουν από την Αλεξανδρούπολη. Διαφορετικά θα είναι αναπόφευκτο η Τουρκία να κάνει κάποια στρατηγικά βήματα τα οποία θα δυσκολέψουν και την Ελλάδα και τις ΗΠΑ.”<br /> <br /> Γενί Σαφάκ 26/7/2020<br /> <br /> Σχ. : Ο Χασάν Οζκαν είναι γιος του γνωστού ανθέλληνα Φερρουχ Οζκάν. Ο άνθρωπος εισάγει παλιά αντικείμενα από τη Βουλγαρία στην Τουρκία. Προφανώς όμως η ουσιαστική του δουλειά είναι το πρακτοριλίκι. Θεωρούμε αυτονόητο πως πρέπει να του απαγορευτεί η είσοδος στη χώρα. Στο ίντερνετ διακρίνεται η στενή του συνεργασία με την καθηγήτρια στα κατεχόμενα και γνωστή για τα ανθελληνικά της αισθήματα Εμετέ Γκιοζουγκιουζελί. Προφανώς και πληρώνονται από το ίδιο αφεντικό.<br /> <br /> Το γεγονός πάντως ότι αυτές οι απόψεις δημοσιεύονται σε μεγάλη εφημερίδα, δείχνει το μέγεθος του αναθεωρητισμού που κυριαρχεί στην γείτονα χώρα.<br /> <br /> Ελπίζουμε οι ευλογημένοι του υπουργείου Εξωτερικών μας, που μέχρι πρόσφατα αναρωτιούνταν “Τι επιδιώκει άραγε η Τουρκία” να άρχισαν να ξυπνάνε επιτέλους. Η Τουρκία θέλει να γίνει και πάλι οθωμανική αυτοκρατορία. Τόσο δύσκολο είναι να το αντιληφθείτε ;<br /> <br /> πηγή<br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τουρκία: Ζητούν η δυτική Θράκη να κηρυχθεί μη κρατική περιοχή!

Οι προσπάθειες των ΗΠΑ για σύσταση βάσεις αποτελούν παραβίαση της συνθήκης της Λωζάνης Την ώρα που μετά από την κήρυξη Νavtex της Τουρκί...

Διαβάστε την συνέχεια

Επιμένει στις προκλήσεις η Τουρκία – Οι νέες απειλές για το Αιγαίο μετά το show Erdogan στην Αγία Σοφία - Σε επιφυλακή παραμένει η Ελλάδα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzbN2a6Jp6NGWbjtNXJNXIjkHhBaZvvsTkCs-I6GgTLLt_SAAlFJ50ykO5dKo2u71Hy6NZS4UA95S4ZPPECCYLc0C2LaUfRBpfydJ1dAZjewG9Jiz1gWcWnqozyOFnQ4jLbggNJHbK0xA/s1600/greece_turkey_flags.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="561" data-original-width="900" height="398" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzbN2a6Jp6NGWbjtNXJNXIjkHhBaZvvsTkCs-I6GgTLLt_SAAlFJ50ykO5dKo2u71Hy6NZS4UA95S4ZPPECCYLc0C2LaUfRBpfydJ1dAZjewG9Jiz1gWcWnqozyOFnQ4jLbggNJHbK0xA/s640/greece_turkey_flags.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Με εμπρηστικές δηλώσεις συντηρεί την ένταση η τουρκική ηγεσία - Νέα πρόκληση Erdogan στην Αγία Σοφία - Η πορεία του τουρκικού στόλου στο Αιγαίο<br /> Πιστή στο δόγμα των προκλήσεων η Τουρκία εξαπολύει νέες απειλές κατά της Ελλάδας, μία μέρα μετά το show Erdogan στην Αγία Σοφία και την ιστορική πρόκληση στο μνημείο της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς την Παρασκευή 24/7/2020.<br /> <br /> Τη σκυτάλη των προκλήσεων παρέλαβε το Σάββατο ο εκπρόσωπος του τουρκικού ΥΠΕΞ , Hami Aksoy με ιταμό τρόπο ενώ η τουρκική ηγεσία αλλάζει τους σχεδιασμούς της για την Αγία Σοφία, την οποία θα διατηρήσει ανοιχτή για προσευχή.<br /> <br /> «Τα κακομαθημένα παιδιά της Ευρώπης συνεχίζουν να ζουν σε ψευδαισθήσεις.<br /> Να ξυπνήσει από το όνειρο του Βυζαντίου, (η Ελλάδα) το οποίο βλέπει εδώ και 567 χρόνια, αλλά και να θυμάται τι έπαθαν στο Αιγαίο όσοι δεν σεβάστηκαν την τουρκική σημαία», δήλωσε προκλητικά ο Aksoy σε μία προσπάθεια να αντικρούσει τις διεθνείς αντιδράσεις για τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί.<br /> <br /> Ο εκπρόσωπος του τουρκικού ΥΠΕΞ καταδικάζει την ελληνική κυβέρνηση επειδή «επέτρεψε το κάψιμο της τουρκικής σημαίας στη Θεσσαλονίκη» στη διάρκεια διαδηλώσεων.<br /> Τέλος ο Aksoy αναφέρθηκε και στη «μουσουλμανική - τουρκική μειονότητα στη Θράκη», όπως τη χαρακτηρίζει, υποστηρίζοντας πως υπάρχουν πολλές παραβιάσεις στα δικαιώματά τους.<br /> <br /> Η απάντηση της Αθήνας<br /> <br /> Σκληρή απάντηση στις προκλητικές δηλώσεις του Τούρκου ΥΠΕΞ για «το όνειρο της Ελλάδας να αναβιώσει το Βυζάντιο έδωσε το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών κάνοντας λόγο για παραλήρημα της Τουρκίας.<br /> Η διεθνής κοινότητα του 21ου αιώνα παρατηρεί έκπληκτη τα παραληρήματα θρησκευτικού και εθνικιστικού φανατισμού της σημερινής Τουρκίας. Έχουν καταδικαστεί και είναι ανάξια απάντησης, ενώ εκθέτουν διεθνώς όλο και περισσότερο αυτούς που τα εκστομίζουν και τα υποκινούν».<br /> <br /> Νέα πρόκληση Erdogan στην Αγία Σοφία<br /> <br /> Να μένει ανοιχτό 24 ώρες το 24ωρο το «τέμενος της Αγίας Σοφίας» ζήτησε ο Τούρκος πρόεδρος Recep Tayyip Erdogan, όπως αποκάλυψε ο κυβερνήτης της Κωνσταντινούπολης Ali Yerlikaya.<br /> «Ο πρόεδρός μας έδωσε εντολή να είναι ανοιχτή η Αγιά Σοφιά 24 ώρες το 24ωρο για προσευχή, αρχής γενομένης από σήμερα.<br /> Το τζαμί Αγία Σοφιά θα είναι πάντα ανοιχτό 24 ώρες το 24ωρο.<br /> Εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας στον πρόεδρό μας» έγραψε ο κυβερνήτης της Κωνσταντινούπολης.<br /> Συνόδευσε την ανάρτησή του με μια φωτογραφία του Erdogan μέσα από την Αγιά Σοφία.<br /> Αξίζει να σημειωθεί, πως οι αρχικοί σχεδιασμοί της τουρκικής ηγεσίας προέβλεπαν να κλείσει για έξι μήνες η Αγία Σοφία ώστε να ολοκληρωθούν οι εργασίες της μετατροπής της σε τέμενος.<br /> <br style="box-sizing: border-box; display: initial; line-height: 20px;" /> <span style="color: #262626; font-family: "arial";"><span style="background-color: #fff1e0; border-color: initial; border-image: initial; border-style: initial; font-size: 15px;"><img alt="Image" class="css-9pa8cd" src="https://pbs.twimg.com/media/Edw7hntXsAMCK0K?format=jpg&name=900x900" style="border: 0px; box-sizing: border-box; margin-bottom: 30px; margin-top: 0px; max-width: 100%; vertical-align: middle;" /></span></span><br /> Τάσεις αποκλιμάκωσης στο Αιγαίο<br /> <br /> Την ίδια ώρα τάσεις αποκλιμάκωσης της έντασης στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο βλέπει η Ελλάδα καθώς η Τουρκία παρά την προσχεδιασμένη έντασης στο Αιγαίο δεν έχει προβεί σε άλλες κινήσεις που υποδηλώνουν θερμό επεισόδιο.Ταυτόχρονα φαίνεται ότι υπάρχει και εμπλοκή του Πολεμικού Ναυτικού της Ρωσίας με διαδοχικές NAVTEX τις οποίες χορήγησε η Κύπρος ο ρωσικός Στόλος ενισχύει την παρουσία του στην θαλάσσια περιοχή μεταξύ Καστελόριζου έως τις ακτές της Συρίας.<br /> <br /> Η ελληνική πλευρά αντιμετωπίζει τις σοβαρές εξελίξεις με ψυχραιμία παρακολουθώντας τις κινήσεις της Τουρκίας, η οποία κλιμάκωσε τις προκλήσεις στο Αιγαίο, αυξάνοντας τα πολεμικά πλοία και τα υποβρύχια, την ώρα που το σεισμογραφικό Oruc Reis ήταν έτοιμο να αποπλεύσει με κατεύθυνση νότια του Καστελόριζου, σύμφωνα με τον τουρκικό Τύπο.<br /> <br /> Η ελληνική κυβέρνηση βλέπει τάση αποκλιμάκωσης μετά το μπαράζ των διεθνών παρεμβάσεων, ωστόσο παραμένει σε επιφυλακή, όπως προκύπτει από τις δηλώσεις του συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, κ. Διακόπουλου.<br /> <br /> Την ίδια στιγμή οι ΗΠΑ συνεχίζουν την στρατηγική Πόντιου Πιλάτου καθώς η Γερουσία υπερψήφισε με 86 ψήφους έναντι 14 κατά το νομοσχέδιο για τον Προϋπολογισμό Εθνικής Άμυνας του 2021, ωστόσο από το κείμενο απουσίαζε η παράγραφος που είχε εγκριθεί από τη Βουλή και ζητά από τον πρόεδρο Trump να επιβάλλει κυρώσεις CAATSA στην Τουρκία για την αγορά των S-400.<br /> H τροπολογία που υπέβαλε ο πρόεδρος της επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων, James Rich απορρίφθηκε από την πλειοψηφίας Mitch McConell, ο οποίος έχει αποτρέψει αρκετά νομοσχέδια εναντίον της Τουρκίας να έρθουν στην Γερουσία.<br /> <br /> Η Τουρκία έχει δεσμεύσει την περιοχή νότια του Καστελόριζου με δύο NAVTEX, προκαλώντας μεγάλη ένταση αλλά και μπαράζ παρεμβάσεων Ευρωπαίων πολιτικών, αξιωματούχων αλλά και του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών που ζητούν άμεσα εκτόνωση της έντασης.<br /> Ταυτόχρονα το τουρκικό Πολεμικό ναυτικό, μεταξύ του Ακσάζ που υπάρχει ναύσταθμος, της Αλικαρνασσού και νότια μέχρι 60 μίλια από το νησιωτικό σύμπλεγμα της Μεγίστης διατηρεί δύναμη 30 πλοίων και υποβρυχίων.<br /> <br /> Επίσης το Oruc Reis, το τουρκικό σεισμογραφικό σχεδιάζει έρευνες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, ενώ τα τουρκικά δελτία παρουσιάζουν μέχρι και πιθανές διαδρομές που θα ακολουθήσει το πλοίο.<br /> Η «κόκκινη γραμμή» όσον αφορά το Oruc Reis είναι να μην ακουμπήσουν τα καλώδια την ελληνική υφαλοκρηπίδα, καθώς σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές που επικαλείται η Καθημερινή, αν αυτό συμβεί, η Τουρκία θα φέρει ακέραιη και κατ' αποκλειστικότητα την ευθύνη για ότι ακολουθήσει.<br /> Όλα αυτά συμβαίνουν ενώ στην Αγία Σοφία που μετατράπηκε εκ νέου σε Τζαμί θα πραγματοποιηθεί στις 24 Ιουλίου η πρώτη προσευχή, εξέλιξη που αποτελεί πρόκληση για τον πολιτισμένο κόσμο και τους Χριστιανούς.<br /> <br /> Η Τουρκία με πολιτικούς όρους μιλάει για αποκλιμάκωση αλλά στρατιωτικά κλιμακώνει την ένταση στο Αιγαίο, με την ανησυχία να είναι έκδιση για κορύφωση των προκλήσεων σήμερα 24 Ιουλίου, καθώς δεν αποκλείεται ο πρόεδρος Erdogan να συνδυάσει την πρώτη μουσουλμανική προσευχή στην Αγία Σοφία με τον απόπλου του Oruc Reis.<br /> Επίσης η 24η Ιουλίου είναι η ημέρα υπογραφής της Συνθήκης της Λωζάνης, την οποία ο Erdogan θεωρεί αποτυχία του Κeman Ataturk.<br /> Εν τω μεταξύ σημειώθηκαν νέες παρεμβάσεις από το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών (State Department), τον Γάλλο Πρόεδρο Macron και τον Josep Borrell, τον ύπατο εκπρόσωπο της ΕΕ για την Εξωτερική Πολιτική, με στόχο να αποκλιμακωθεί η ένταση στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /> <br /> <a href="https://bankingnews.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Επιμένει στις προκλήσεις η Τουρκία – Οι νέες απειλές για το Αιγαίο μετά το show Erdogan στην Αγία Σοφία - Σε επιφυλακή παραμένει η Ελλάδα

Με εμπρηστικές δηλώσεις συντηρεί την ένταση η τουρκική ηγεσία - Νέα πρόκληση Erdogan στην Αγία Σοφία - Η πορεία του τουρκικού στόλου στο ...

Διαβάστε την συνέχεια