Χαζεύοντας τους άλλους στον Ηλεκτρονικό Πόλεμο.

<img height="386" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2025/08/bbb-780x470.jpg" width="705" /><br /><br /><b>Σάββας Δ. Βλάσσης</b><br />Οι αποστολές Ηλεκτρονικού Πολέμου με εξειδικευμένες πλατφόρμες, συνιστούν απαραίτητο στοιχείο πολλαπλασιαστικής ισχύος στις σύγχρονες αεροπορικές επιχειρήσεις. Ιδίως, όταν ο αντίπαλος είναι ισότιμος τεχνολογικώς και επιδιώκεται η εξασφάλιση ποιοτικού προβαδίσματος μέσα από εξελιγμένες τακτικές και αντιλήψεις επιχειρήσεων. Στον τομέα αυτόν, η Πολεμική Αεροπορία είναι πρακτικώς “απούσα” αφού τα εξοπλιστικά της προγράμματα (όπως και των τριών Κλάδων εξάλλου) δεν έχουν “χώρο” για τέτοια πεδία και έχει μείνει να παρακολουθεί τις αποφασιστικές εξελίξεις στον περίγυρό της.<br /><br />Σημειώνεται ότι η τουρκική αεροπορία σχεδιάζει να εντάξει σε υπηρεσία την περίοδο 2026-2028 τέσσερα αεροσκάφη Ηλεκτρονικού Πολέμου στο πλαίσιο του προγράμματος Αεροπορικής Πλατφόρμας Ικανότητος Ηλεκτρονικής Υποστηρίξεως & Ηλεκτρονικής Επιθέσεως Εξ Αποστάσεως <a href="https://doureios.com/embargo-kai-sto-programma-aeroskafon-ilektronikou-polemou-tis-toyrkikis-aeroporias/">(HAVASOJ).</a> Πρόκειται για τροποποιημένα Global 6000 της καναδικής Bombardier στα οποία εγκαθίσταται το σύστημα αποστολής ASOJ-23A που συναναπτύσσει η Aselsan με ξένη συνεργασία.<br /><br /><a href="https://doureios.com/wp-content/uploads/2025/08/GmEuuZWWQAAliEg.jpg"><img height="406" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2025/08/GmEuuZWWQAAliEg.jpg" width="640" /></a><br /><br />Προσφάτως, τα βλέμματα συγκέντρωσε ένα μεγάλο βήμα της Ιταλικής Αεροπορίας.<br /><br />Στις 21 Ιουλίου, η αμερικανική L3Harris Technologies ανακοίνωσε την ανάληψη συμβάσεων ύψους 300 εκατ. $ από την Ιταλία, για την παράδοση δύο αεροσκαφών Gulfstream G550 τροποποιημένων για σύστημα Ηλεκτρονικού Πολέμου. Την ίδια ημέρα, η BAE Systems ανακοίνωσε ότι ανέλαβε σύμβαση 12 εκατ. $ από την L3 Harris για να παράσχει υλικά (βάσεις στηρίξεως, καλύμματα θόλων, καλωδιώσεις και συλλογές ιμάντων) για την εγκατάσταση του συστήματος Ηλεκτρονικού Πολέμου στα αεροσκάφη. Το τελευταίο είναι επίσης προελεύσεως BAE Systems, κι αποτελεί αντικείμενο άλλης συμβάσεως.<br /><br />Πρόκειται για την πρώτη περίπτωση εγκρίσεως από την Ουάσιγκτον της πωλήσεως αεροσκάφους Ηλεκτρονικού Πολέμου EA-37B σε σύμμαχο, όπως αναφέρει το δελτίο Τύπου της L3 Harris, η οποία έχει την ευθύνη των τροποποιήσεων, την ολοκλήρωση συστημάτων και την υποστήριξη των αεροσκαφών. Τον Οκτώβριο του 2024 είχε εγκριθεί η πιθανή Στρατιωτική Πώληση Αλλοδαπής (FMS) εκτιμώμενου ύψους 680 εκατ. $ (619,75 εκατ. €) στην Ιταλία για το σύστημα αποστολής EA-37B, με κύριο ανάδοχο την BAE Systems. Η ανακοίνωση δεν διευκρίνιζε τον αριθμό των συστημάτων.<br /><br />Τα αεροσκάφη, θα εξασφαλίσουν στην Ιταλική Αεροπορία ικανότητα ηλεκτρονικών παρεμβολών εξ αποστάσεως, από μεγάλο υψόμετρο και με μεγάλη διάρκεια, λόγω αυτονομίας της πλατφόρμας. Οι επιθετικές ικανότητες Ηλεκτρονικού Πολέμου διαταράσσουν τις επικοινωνίες Διοικήσεως & Ελέγχου, την λειτουργία σταθμών ραντάρ και συστημάτων ναυτιλίας από μεγάλες αποστάσεις, περιορίζοντας τον συντονισμό – διαχείριση πόρων των εχθρικών δυνάμεων.<br /><br />Η Ιταλική Αεροπορία έχει θεσπίσει το πρόγραμμα Πλατφόρμες Πολλαπλών Αποστολών Πολλαπλών Αισθητήρων/ Διακλαδικού Αεροπορικού Συστήματος Πολλαπλών Αποστολών Πολλαπλών Αισθητήρων (P-MMMS/JAMMS) ύψους 1,632 δισ. €, που αφορά την πρόσκτηση αεροσκαφών Gulfstream G550 ειδικών ρόλων. Ήδη έχουν ενταχθεί σε υπηρεσία 2 εκδόσεως Αερομεταφερόμενου Συστήματος Εγκαίρου Προειδοποιήσεως & Ελέγχου (ΑΣΕΠΕ) και δύο Αερομεταφερόμενου Συστήματος Πληροφοριών, Επιτηρήσεως, Αναγνωρίσεως & Ηλεκτρονικού Πολέμου).<br /><br />Για τις ανάγκες του προγράμματος, αγοράστηκαν έξι κοινά (“green”) Gulfstream G550 με σκοπό να τροποποιηθούν μελλοντικώς. Η σύμβαση που ανατέθηκε στην L3 Harris Technologies αφορά τροποποίηση δύο εξ αυτών σε ρόλο “Αερομεταφερόμενης Ηλεκτρονικής Επίθεσης” (Ηλεκτρονικού Πολέμου).<br /><br />Το EA-37B Compass Call II είναι αεροσκάφος Ηλεκτρονικού Πολέμου της Αεροπορίας των ΗΠΑ (USAF) που αντικαθιστά το EC-130H Compass Call που υπηρετεί από το 1983. Το EC-130H, μαζί με τα EA-18G Growler και F-16CM Block 50/52, αντιπροσωπεύουν την τριάδα των ικανοτήτων Καταστολής Εχθρικής Αεράμυνας (SEAD) σε αμερικανική υπηρεσία.<br /><br />Το πρώτο EA-37B από 10 που έχουν παραγγελθεί, παραδόθηκε στις 23 Αυγούστου 2024. Το αεροσκάφος διαθέτει εξελιγμένα συστήματα επικοινωνιών, Ελέγχου & Παρακολούθησης, Δικτυοκεντρικής Συνεργατικής Στόχευσης αλλά το κύριο σύστημα αποστολής και Ηλεκτρονικού Πολέμου είναι o Μικρός Προσαρμοστικός Πίνακας Ηλεκτρονικών Πόρων (SABER) της BAE Systems. Το SABER δεν βασίζεται σε υλισμικό αλλά σε λογισμικό ανοικτής αρχιτεκτονικής, επιτρέποντας την διαρκή και ταχεία ενημέρωση – αναβάθμισή του, για προσαρμογή στην αντιμετώπιση αναδυομένων απειλών.<br /><br />Το ενδιαφέρον είναι ότι η χρησιμοποιούμενη πλατφόρμα, το Gulfstream G550, είναι πανομοιότυπο με το προγενέστερο Gulfstream V, που βρίσκεται σε υπηρεσία με την Πολεμική Αεροπορία. Το μοναδικό αεροσκάφος σε υπηρεσία με την 352 Μοίρα Μεταφοράς Υψηλών Προσώπων εντάχθηκε το 2003. Όμως σε απάντηση ερωτήσεως κοινοβουλευτικού ελέγχου τον Ιούλιο του 2024, ο ΥΕΘΑ Νίκο Δένδια είχε αποκαλύψει ότι, όπως και το EMB-135LR, «έχουν καθηλωθεί εξαιτίας του υψηλού και ασύμφορου κόστους λειτουργίας και συντήρησής τους […] τα εν λόγω κόστη είναι δυσανάλογα συγκριτικά με την εκτιμώμενη αξία των αεροσκαφών, ενώ ακόμα εξετάζεται η δυνατότητα πώλησής τους».<br /><br /><a href="https://doureios.com/wp-content/uploads/2025/08/Gulfstream-V.jpg"><img src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2025/08/Gulfstream-V.jpg" /></a><br /><br />Τα Gulfstream G550 και Gurlfstream V είναι μοντέλα με ίδιες διαστάσεις και ουσιαστικώς η τροποποίηση του δεύτερου σε παρεμφερή έκδοση του EA-37B, δεν αντιπροσωπεύει μεγάλη πρόκληση. Βεβαίως το κόστος είναι σημαντικό – για την ακρίβεια ανάλογο των επιχειρησιακών οφελών που προσφέρει. Το ενεχόμενο κόστος, είναι δικαιολογημένο ακόμη περισσότερο, όταν πρόκειται περί επιτεύξεως ενός σοβαρού επιχειρησιακού άλματος.<br /><br />Η Πολεμική Αεροπορία είναι διαρκώς εστιασμένη στην δύναμη μαχητικών, αφιερώνοντας σε αυτήν κάθε φορά το μείζον των πόρων της, με αποτέλεσμα να υστερεί χαρακτηριστικώς στους λεγόμενους “πολλαπλασιαστές ισχύος” στρατηγικής σημασίας. Εκεί, εμφανίζεται εντελώς “αδιάβαστη”, λαμβάνοντας υπ’ όψιν την μοίρα που έχει επιφυλάξει στα συστήματα <a href="https://doureios.com/pame-gia-tholous-alla-epi-4-hronia-palevoume-gia-ypografi-fos-sta-asepe/">ΑΣΕΠΕ EMB-145H Erieye</a> ή την απουσία αεροσκαφών Ηλεκτρονικού Πολέμου από το δυναμικό της, έναντι των σύγχρονων αεροπορικών δυνάμεων. Παραμένει έτσι μία δύναμη όχι συνολικώς ανεπτυγμένη και συγκριτικώς υστερούσα στους επιμέρους πυλώνες ισχύος.<div><br /></div><div><a href="https://doureios.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Χαζεύοντας τους άλλους στον Ηλεκτρονικό Πόλεμο.

Σάββας Δ. Βλάσσης Οι αποστολές Ηλεκτρονικού Πολέμου με εξειδικευμένες πλατφόρμες, συνιστούν απαραίτητο στοιχείο πολλαπλασιαστικής ισχύος στι...

Διαβάστε την συνέχεια

Αραβες και Ερντογάν «αδειάζουν» τη Χαμάς, με αντάλλαγμα παλαιστινιακό κράτος.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/08/Hamas.jpg"><img height="372" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/08/Hamas-696x464.jpg" width="703" /></a><br /><br />Έπρεπε να περάσουν σχεδόν 22 μήνες πολέμου, από τον Οκτώβριο του 2023 έως και τον Ιούλιο του 2025, προκειμένου οι Αραβες να βγουν όλοι μαζί εν συνόλω, ως Αραβικός Σύνδεσμος (League of Arab States), και να ζητήσουν αφενός τον αφοπλισμό της Χαμάς και αφετέρου τον αποκλεισμό της από κάθε μελλοντικό σχήμα διακυβέρνησης στη Γάζα, αναφέρει σε ανάλυσή της η “Καθημερινή” (Γιώργος Σκαφιδάς).<br /><br />Η ανάλυση αναφέρεται κυρίως στα αποτελέσματα της διακήρυξης που υπεγράφη στις 29 Ιουλίου στη Νέα Υόρκη, στο πλαίσιο της «Υψηλού Επιπέδου Διεθνούς Διάσκεψης για την Ειρηνική Επίλυση του Ζητήματος της Παλαιστίνης και την Εφαρμογή της Λύσης των Δύο Κρατών» που πραγματοποιήθηκε εκεί με συμπροεδρεύουσες τη Γαλλία και τη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Η διακήρυξη αυτή παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, όχι μόνο λόγω όσων αναφέρει αλλά και, παράλληλα, λόγω όσων το συνυπογράφουν.<br /><br />Ξεκινώντας από τους συνυπογράφοντες, αξίζει να σημειωθεί ότι στη διάσκεψη της Νέας Υόρκης πήραν μέρος, μεταξύ άλλων, η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, το Κατάρ και ο Αραβικός Σύνδεσμος, μια σειρά από χώρες δηλαδή οι οποίες έχουν στηρίξει τη Χαμάς είτε άμεσα (όπως το Κατάρ και η Τουρκία) είτε έμμεσα διά της ανοχής τους (όπως πολλοί Αραβες).<div><br /><img height="548" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2025/08/225812191.png?1754313132959" width="640" /></div><div><br /></div><div>Κατάρ, Τουρκία και Αραβικός Σύνδεσμος συνυπογράφουν τη «Διακήρυξη της Νέας Υόρκης για την Ειρηνική Επίλυση του Ζητήματος της Παλαιστίνης και την Εφαρμογή της Λύσης των Δύο Κρατών»</div><div><br /><img height="253" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2025/08/225080444438.png?1754315221054" width="640" /><br /><br />Οι New York Times γράφουν σχετικά: «Πολλοί Αραβες ηγέτες είχαν λειτουργικές σχέσεις με τη Χαμάς, ενώ εκείνοι ηγούνται πληθυσμών που είναι βαθιά αφοσιωμένοι στον παλαιστινιακό σκοπό. Αυτό τους έκανε απρόθυμους να διακόψουν δημόσια τους δεσμούς τους με την παλαιστινιακή οργάνωση και να ομαλοποιήσουν τις σχέσεις τους με το Ισραήλ, παρά τις πιέσεις που δέχονταν από δυτικούς συμμάχους όπως οι ΗΠΑ».<br /><br />Αποκλίνοντας από αυτήν τη μακρά «παράδοση» της άμεσης ή έμμεσης στήριξης, η διακήρυξη της Νέας Υόρκης υπογραμμίζει ότι «η Χαμάς πρέπει να τερματίσει την κυριαρχία της στη Γάζα και να παραδώσει τα όπλα της στην Παλαιστινιακή Αρχή». Αναφέρει, επίσης, ότι «η διακυβέρνηση, η επιβολή του νόμου και η ασφάλεια σε όλη την παλαιστινιακή επικράτεια πρέπει να περιέλθουν στη δικαιοδοσία αποκλειστικά της Παλαιστινιακής Αρχής, με την κατάλληλη διεθνή υποστήριξη».<img height="358" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2025/08/22584129.png?1754313292890" width="640" /></div><div><br /></div><div>Η διακήρυξη της Νέας Υόρκης υπογραμμίζει ότι «η Χαμάς πρέπει να τερματίσει την κυριαρχία της στη Γάζα και να παραδώσει τα όπλα της στην Παλαιστινιακή Αρχή»<br /><br />Το Κατάρ, η Τουρκία του Ερντογάν, η Σαουδική Αραβία και ο Αραβικός Σύνδεσμος (που αριθμεί 22 μέλη και έχει την έδρα του στην Αίγυπτο) παρουσιάζονται, με βάση τα προαναφερθέντα, να ζητούν τον αφοπλισμό της Χαμάς και την υπαγωγή της στην Παλαιστινιακή Αρχή, ακριβώς 18 χρόνια έπειτα από τα γεγονότα του 2007 (τον παλαιστινιακό εμφύλιο μεταξύ Φατάχ και Χαμάς που έθεσε τη Γάζα υπό τον έλεγχο της δεύτερης).</div><div><br />Σπάνια επίδειξη περιφερειακής ενότητας<br /><br />Η βρετανική Telegraph γράφει σχετικά: «Το Κατάρ και η Τουρκία, δύο από τους βασικούς προστάτες της Χαμάς, υποστήριξαν τη γαλλική και σαουδαραβική ειρηνευτική πρωτοβουλία που ανεβάζει απότομα την πίεση προς τη Χαμάς καλώντας τη να αφοπλιστεί, να παραδώσει την εξουσία και να αποδεχθεί την εξορία (σ.σ. την απομάκρυνσή της από τη Γάζα). Ανώτεροι αξιωματούχοι του Κόλπου δήλωσαν ότι αυτή η σπάνια επίδειξη περιφερειακής ενότητας θα μπορούσε να απομονώσει τη Χαμάς σε τέτοιο σημείο ώστε εκείνη να μην έχει άλλη επιλογή παρά να συμμορφωθεί».<br /><br />«Οι αραβικές χώρες για πρώτη φορά απευθύνουν ομόφωνα έκκληση προς τη Χαμάς να καταθέσει τα όπλα, να απελευθερώσει όλους τους ομήρους και να τερματίσει την κυριαρχία της στη Λωρίδα της Γάζας, θέτοντας όρους που, όπως είπαν, θα μπορούσαν να συμβάλουν στην εγκαθίδρυση ενός παλαιστινιακού κράτους.<br /><br />Η αιφνιδιαστική διακήρυξη, την οποία υποστήριξαν τα 22 κράτη-μέλη του Αραβικού Συνδέσμου, καταδίκασε, επίσης, τις επιθέσεις που εξαπέλυσε η Χαμάς στο Ισραήλ τον Οκτώβριο του 2023», σημειώνουν, από την πλευρά τους, οι New York Times.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αραβες και Ερντογάν «αδειάζουν» τη Χαμάς, με αντάλλαγμα παλαιστινιακό κράτος.

Έπρεπε να περάσουν σχεδόν 22 μήνες πολέμου, από τον Οκτώβριο του 2023 έως και τον Ιούλιο του 2025, προκειμένου οι Αραβες να βγουν όλοι μαζί ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Νετανιάχου διέταξε κατάληψη και κατοχή της Γάζας…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://i1.prth.gr/images/1168x656/jpg/files/2025-06-18/netanyahu_maketa.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="656" data-original-width="1168" height="359" src="https://i1.prth.gr/images/1168x656/jpg/files/2025-06-18/netanyahu_maketa.jpg" width="716" /></a></div><div><br /></div>Τη Δευτέρα το βράδυ, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου επιβεβαίωσε πως έχει ληφθεί η απόφαση για πλήρη στρατιωτική κατάληψη και κατοχή της Λωρίδας της Γάζας, σε ένα σχέδιο που θα περιλαμβάνει επιχειρήσεις και σε περιοχές όπου κρατούνται οι Ισραηλινοί όμηροι.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες από το Γραφείο του Πρωθυπουργού, το μήνυμα που διαβιβάστηκε προς τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου ήταν ξεκάθαρο: «Αν αυτό δεν σου ταιριάζει, τότε να παραιτηθείς».<br /><br />Η ανακοίνωση αυτή έρχεται στον απόηχο πολύμηνων διαπραγματεύσεων στην Ντόχα, με τη συμμετοχή του Ισραήλ, της Χαμάς και διεθνών μεσολαβητών, με στόχο την επίτευξη συμφωνίας για κατάπαυση του πυρός και ανταλλαγή ομήρων.<br /><br />Ο Νετανιάχου δήλωσε στους υπουργούς του σήμερα ότι θα επιδιώξει την υποστήριξη του υπουργικού συμβουλίου για ένα σχέδιο πλήρους κατοχής της Λωρίδας της Γάζας, παρά τις αντιρρήσεις εντός των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων, σύμφωνα με εβραϊκά μέσα ενημέρωσης.<br />Αρκετοί υπουργοί φέρονται να δήλωσαν ότι ο Νετανιάχου χρησιμοποίησε τον όρο «κατοχή της Λωρίδας» σε ιδιωτικές συνομιλίες περιγράφοντας το όραμά του για την επέκταση των στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Γάζα – μια αξιοσημείωτη αλλαγή τόνου καθώς η κυβέρνηση ετοιμάζεται να συζητήσει το μέλλον της εκστρατείας στη Γάζα.<br /><br />Ένας ανώτερος αξιωματούχος κοντά στον πρωθυπουργό δήλωσε στο κρατικο πρακτορείο ειδήσεων Ynet : «Ο κύβος ερρίφθη — προχωράμε σε πλήρη κατοχή της Λωρίδας της Γάζας».<br /><br />«Θα υπάρξουν επιχειρήσεις ακόμη και σε περιοχές όπου κρατούνται όμηροι. Εάν ο αρχηγός του επιτελείου των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων δεν συμφωνήσει, θα πρέπει να παραιτηθεί», προσθέτουν.<br /><br />Οι διαφωνίες των IDF<div><br />Οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις [IDF] ελέγχουν επί του παρόντος περίπου το 75% της Λωρίδας της Γάζας, αλλά σύμφωνα με το νέο σχέδιο, ο στρατός αναμένεται να καταλάβει και την υπόλοιπη περιοχή — θέτοντας ολόκληρο τον θύλακα υπό ισραηλινό έλεγχο. Δεν είναι σαφές τι θα σήμαινε μια τέτοια κίνηση για τα εκατομμύρια πολιτών της Λωρίδας και τις ανθρωπιστικές ομάδες που δραστηριοποιούνται στον θύλακα.<br /><br />Οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις έχουν δηλώσει ότι αντιτίθενται στην κατάληψη ολόκληρης της Λωρίδας, με τον στρατό να εκτιμά ότι θα μπορούσαν να χρειαστούν χρόνια για να καθαρίσει όλες τις υποδομές της Χαμάς. Αυτό θα μπορούσε επίσης να θέσει τους ομήρους σε κίνδυνο εκτέλεσης σε περίπτωση που τα στρατεύματα πλησιάσουν το σημείο όπου κρατούνται.<br />Ο Νετανιάχου δήλωσε νωρίτερα σήμερα ότι θα συγκαλέσει το υπουργικό συμβούλιο για να δώσει εντολή στις Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις σχετικά με το πώς θα προχωρήσουν στην πολεμική προσπάθεια, με ορισμένους να πιστεύουν ότι ο πρωθυπουργός θα μπορούσε να ζητήσει από τον στρατό να κάνει ένα διάλειμμα προκειμένου να δώσει την ευκαιρία να διεισδύσουν οι συνομιλίες για τους ομήρους.<br /><br />Χθες, το ισραηλινό Channel 12 ανέφερε ότι είχε προκύψει διχασμός εντός του υπουργικού συμβουλίου ασφαλείας σχετικά με το θέμα, με τον πρωθυπουργό και τον υπουργό Άμυνας Ισραήλ Κατζ να φέρονται να παραμένουν αναποφάσιστοι.<br /><br />Μεταξύ αυτών που τάχθηκαν υπέρ της επέκτασης των επιχειρήσεων στη Γάζα ήταν ο υπουργός Στρατηγικών Υποθέσεων Ρον Ντέρμερ, ο υπουργός Οικονομικών Μπεζαλέλ Σμότριτς, ο υπουργός Εθνικής Ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ, ο υπουργός Στρατιωτικών Υποστράτηγος Ρόμαν Γκόφμαν και ο γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου Γιόσι Φουξ.<br />Από την άλλη πλευρά, μεταξύ εκείνων που φέρονται να τάσσονται υπέρ της συνέχισης των προσπαθειών για την επίτευξη συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός και της ομηρίας περιλαμβάνονται ο Αρχηγός του Επιτελείου των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων, Αντιστράτηγος Εγιάλ Ζαμίρ, ο Υπουργός Εξωτερικών Γκίντεον Σαάρ, ο ηγέτης της Shas, Αριέ Ντέρι, ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας Τζάτσι Χανέγκμπι, ο επικεφαλής της Μοσάντ, Ντέιβιντ Μπαρνέα, ο διαπραγματευτής της Σιν Μπετ, γνωστός με το εβραϊκό γράμμα «Μεμ», και ο Υποστράτηγος (ε.α.) Νιτζάν Αλόν, ο οποίος επιβλέπει το αρχείο των ομήρων για τον στρατό.<br /><br />Ανθρωπιστική κρίση και πολιτικό παζάρι με τους ομήρους<br /><br />Παράλληλα, η Χαμάς θέτει αυστηρούς όρους για την επιστροφή στο τραπέζι των συνομιλιών, απαιτώντας την είσοδο εκατοντάδων φορτηγών με ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα. Το αίτημα αυτό προβάλλεται τη στιγμή που η διεθνής κοινότητα εντείνει τις προσπάθειες για τη διοχέτευση βοήθειας προς τον παλαιστινιακό θύλακα, παρακάμπτοντας την εξουσία της ισλαμιστικής οργάνωσης.<br /><br />Το σαββατοκύριακο, η Χαμάς δημοσίευσε βίντεο με εμφανώς εξασθενημένους Ισραηλινούς ομήρους, καταγγέλλοντας λιμό και πείνα στην περιοχή.<br /><br />Η Χαμάς χρησιμοποιεί την ανθρωπιστική βοήθεια ως μοχλό πίεσηςΠαρά τη δέσμευση του Ερυθρού Σταυρού για ενίσχυση της παροχής βοήθειας απευθείας στους ομήρους –πέραν της βοήθειας που διαχειρίζεται το Ίδρυμα Ανθρωπιστικής Βοήθειας της Γάζας– η Χαμάς ξεκαθάρισε ότι δεν θα επιτρέψει τη διανομή των προμηθειών στους κρατούμενους, αν δεν υπάρξει μόνιμο άνοιγμα των ανθρωπιστικών διαδρόμων και πλήρης αναστολή «κάθε μορφής εναέριας κυκλοφορίας» κατά τη διάρκεια της παράδοσης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Νετανιάχου διέταξε κατάληψη και κατοχή της Γάζας…

Τη Δευτέρα το βράδυ, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου επιβεβαίωσε πως έχει ληφθεί η απόφαση για πλήρη στρατιωτική κατάληψη και...

Διαβάστε την συνέχεια

Απόρρητη τουρκική έκθεση: Γιατί η Άγκυρα φοβάται τα F-35 του Ισραήλ και τα Rafale της Ελλάδας.

<img height="359" src="https://i1.prth.gr/images/1168x656/jpg/files/2025-08-04/maketa-tourkiki-ekthesi.jpg" width="702" /><br /><br /><b>Νίκος Μελέτης</b><br />Το think tank SETA, που είναι στενά συνδεδεμένο με το καθεστώς της Άγκυρας, χαρακτηρίζει «γερασμένο και στα όριά του τον στόλο των F-16» και λέει ότι «δεν αρκούν τα Eurofighter για να αποκατασταθεί η ισορροπία δυνάμεων»<br />Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη<br /><br />Ο κίνδυνος να υπονομευθεί η διεκδίκηση ενός ηγεμονικού περιφερειακού ρόλου για την Τουρκία από την αεροπορική υπεροπλία του Ισραήλ αλλά και της Ελλάδας, είναι ο λόγος της μεγάλης κινητοποίησης της Αγκυρας προκειμένου να καλύψει αυτό το κενό και να αποκαταστήσει την ισορροπία δυνάμεων στον αέρα.<br /><br />Η αγωνία της τουρκικής ηγεσίας, η οποία εκδηλώνεται τους τελευταίους μήνες τόσο με τις προσπάθειες άρσης των αμερικανικών κυρώσεων για τα F-35 όσο και των γερμανικών και γαλλικών αντιρρήσεων για τα Eurofighter Typhoon και την εξασφάλιση των αναγκαίων υλικών για την ανάπτυξη του τουρκικού μαχητικού KAAN, μαρτυρά τη ζωτική σημασία που αποκτά το ζήτημα της αποκατάστασης της ισορροπίας στον αέρα, η οποία έχει διαταραχθεί τα τελευταία χρόνια εις βάρος της Τουρκίας.<div><br />Mε την κατασκευή του η Αγκυρα προσπαθεί να καλύψει το κενό που υπάρχει λόγω της αδυναμίας της να προμηθευτεί τα F-35</div><div>Μετά και την εμπειρία των πρόσφατων πολεμικών γεγονότων στη Γάζα και τη Συρία, αλλά και με την επίθεση στο Ιράν, η Τουρκία αντιλαμβάνεται ότι δεν μπορεί να διεκδικήσει περιφερειακό ρόλο και μάλιστα ως αντίβαρο του Ισραήλ, όταν η αεροπορία της, με τον γερασμένο στόλο των F-16, δεν μπορεί να «ξεμυτίσει» παρά μόνο στο Ιράκ.<br /><br />Ούτε, φυσικά, να αποτελέσει απειλή για το Ισραήλ, το οποίο, στηριζόμενο κυρίως στην αεροπορική ισχύ του, επιβάλλει τον δικό του «νόμο» στον εναέριο χώρο της ευρύτερης περιοχής. Ενα από τα πολύ γνωστά και στενά συνδεδεμένα με την κυβέρνηση Ερντογάν και τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες think tank, το SETA, με έκθεσή του προειδοποιεί ότι η Τουρκία «πρέπει να αποκτήσει επαρκείς ποσοτικές και ποιοτικές δυνατότητες στον αέρα, την αεράμυνα και το διάστημα απέναντι σε δύο ταυτόχρονες απειλές με εξωτερική υποστήριξη, το Ισραήλ και την Ελλάδα».<br /><img height="640" src="https://i1.prth.gr/images/w880/jpg/files/2025-08-04/seta-1.jpg" width="583" /></div><div><i>Η έκθεση της SETA που αναφέρεται στη δυσμενή θέση της Τουρκίας απέναντι σε Ελλάδα και Ισραήλ</i><br /><br />Αρνητική εικόναΗ έκθεση παρουσιάζει μια εξαιρετικά αρνητική εικόνα για τις δυνατότητες της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας, με την προειδοποίηση ότι η Τουρκία κινδυνεύει να χάσει έδαφος έναντι των περιφερειακών ανταγωνιστών της, εάν δεν εκσυγχρονίσει και επεκτείνει τον στόλο των μαχητικών της.<br /><br />Η SETA στην έκθεσή της υποστηρίζει ότι το Ισραήλ και η Ελλάδα, με την υποστήριξη δυτικών συμμαχιών και προηγμένων στρατιωτικών τεχνολογιών, έχουν αποκτήσει στρατηγικό πλεονέκτημα που θα μπορούσε να υπονομεύσει τα τουρκικά συμφέροντα ασφαλείας.<br /><br />Σύμφωνα με την ανάλυση της SETA, ο βασικός κορμός της Τουρκικής Αεροπορίας από τη δεκαετία του ’80 , ο στόλος των F-16, πλησιάζει στο τέλος της επιχειρησιακής του ζωής, και η Τουρκία «δεν μπορεί να βασίζεται σε απαρχαιωμένα συστήματα όταν αντιμετωπίζει αντιπάλους που διαθέτουν μαχητικά πέμπτης γενιάς και ολοκληρωμένα δίκτυα άμυνας». Προτείνει δε την άμεση προμήθεια νέων μαχητικών και επενδύσεις σε εγχώρια προγράμματα για τη διατήρηση της αποτρεπτικής ικανότητας και της στρατηγικής ανεξαρτησίας.<br /><br /></div><div>Σύμφωνα με την Τουρκικη έκθεση η επανένταξη της Άγκυρας στο πρόγραμμα των F-35 θα «επανέφερε το ποιοτικό πλεονέκτημα της Τουρκίας»<br />Η έκθεση κάνει αναφορά στην προκαταρκτική συμφωνία για την αγορά μαχητικών Eurofighter Typhoon από την Τουρκία, ώστε να καλυφθεί το κενό που δημιουργήθηκε από την αποβολή της Τουρκίας από το πρόγραμμα F-35 λόγω της αγοράς των ρωσικών συστημάτων αεράμυνας S-400, επισημαίνοντας όμως ότι η αγορά των Eurofighter είναι αναγκαία προσωρινή λύση, καθώς μόνο η επανένταξη στο πρόγραμμα των F-35 θα «επανέφερε το ποιοτικό πλεονέκτημα της Τουρκίας».<br /><br />Στην ανάλυσή της για τις περιφερειακές ισορροπίες, η SETA κάνει ειδική αναφορά στην Ελλάδα και το Ισραήλ, επισημαίνοντας ότι το Ισραήλ διαθέτει έναν συνδυασμό μαχητικών F-15I και F-35I Adir, με περισσότερα από 36 αεροσκάφη stealth σε ενεργή υπηρεσία, ενώ η Ελλάδα εκσυγχρονίζει τα F-16 της στο επίπεδο F-16V και ενισχύει τους αμυντικούς της δεσμούς με τη Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.<br /><br />Παραλείπει, πάντως, τεχνηέντως να αναφερθεί στην ένταξη των Rafale στην Ελληνική Αεροπορία, τα οποία έχουν διευρύνει τη διαφορά αεροπορικής ισχύος με την Τουρκία.<br /><br />Και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «αυτά τα κράτη (σ.σ.: Ελλάδα και Ισραήλ) αξιοποίησαν τις δυτικές συμμαχίες για να δημιουργήσουν αεροπορίες ικανές να προβάλουν ισχύ, και η Τουρκία πρέπει να είναι προετοιμασμένη να τις αντιμετωπίσει», θέτοντας ως στόχο τη δημιουργία στόλου ικανού για επιχειρήσεις σε πολλαπλά μέτωπα, με ελάχιστο απόθεμα 500 μαχητικών έτοιμων προς μάχη.<br /><br />Καταγράφοντας τη δυσμενή εικόνα της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας, η έκθεση αναφέρει ότι ο σημερινός στόλος της Τουρκίας περιλαμβάνει περίπου 235 F-16C/D Block 30/40/50+, πολλά εκ των οποίων έχουν εκσυγχρονιστεί μέσω του προγράμματος ÖZGÜR, που ενσωματώνει εγχώρια ανεπτυγμένα ραντάρ, αισθητήρες και πυρομαχικά μακράς ακτίνας. Ωστόσο, η SETA επισημαίνει ότι ο εκσυγχρονισμός από μόνος του δεν αρκεί. «Ακόμα και με αναβαθμίσεις, το δομικό όριο ζωής πολλών F-16 είναι περιορισμένο».<br /><br /></div><div>H απόκτηση των Eurofighter δεν είναι ικανή να αποκαταστήσει την αεροπορική ισορροπία δυνάμεων απέναντι στην υπεροχή Ελλάδας και Ισραήλ, επισημαίνει η έκθεση του think tank SETA<br />Σε ό,τι αφορά το εγχώριο μαχητικό KAAN, που αναπτύσσεται από την Turkish Aerospace Industries, η έκθεση εκτιμά ότι θα μπορούσε να έχει μεταμορφωτικό ρόλο μετά την αναμενόμενη είσοδό του σε υπηρεσία από το 2028 και μετά. Το KAAN σχεδιάζεται ως μαχητικό πέμπτης γενιάς με δυνατότητες stealth και ενοποίησης με μη επανδρωμένα σκάφη όπως τα ANKA-3 και Kızılelma.<br /><br />Παράλληλα, η SETA συνιστά την ανάπτυξη και τον γενικό εκσυγχρονισμό της αεράμυνας και των συστημάτων ραντάρ της Τουρκίας, ιδίως για την αντιμετώπιση αεροσκαφών stealth. «Η Τουρκία πρέπει να μπορεί να αμυνθεί, να αποτρέπει επιθέσεις και -αν χρειαστεί- να πλήξει αντιπάλους χωρίς να εξαρτάται από εξωτερικές άδειες ή να υπόκειται σε εμπάργκο», δηλώνει η έκθεση.<br /><br />Η ανάλυση της SETA συνδέει αυτές τις στρατιωτικές ανάγκες της Τουρκίας με τις γεωπολιτικές εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή. Επισημαίνει τη διευρυνόμενη αμυντική συνεργασία της Ελλάδας με το Ισραήλ, τις ΗΠΑ και την Ε.Ε., ως παράγοντα που ενδέχεται να απομονώσει την Τουρκία αν δεν αντιμετωπιστεί.<br /><br />«Οι συνδυασμένες αεροπορικές δυνατότητες της Ελλάδας και του Ισραήλ, με υποστήριξη από δυτικές δυνάμεις, συνιστούν διπλή πρόκληση, την οποία η Τουρκία οφείλει να είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει με μια ολιστική προσέγγιση που θα συνδυάζει εξωτερικές αγορές με εγχώρια καινοτομία».<br /><br />Το παράδειγμα της ΛιβύηςΗ έκθεση καταλήγει τονίζοντας ότι η κυριαρχία στον αέρα είναι ζωτικής σημασίας για την περιφερειακή επιρροή της Τουρκίας και την ικανότητά της να ανταποκρίνεται σε κρίσεις. Αναφέρεται στις επιχειρήσεις στη Λιβύη την περίοδο 2019-2020 ως απόδειξη ότι οι δυνατότητες μακράς εμβέλειας και μεγάλου ύψους οροφής είναι καθοριστικές στις σύγχρονες συγκρούσεις. Χωρίς αυτές, η Τουρκία κινδυνεύει να χάσει την πρωτοβουλία σε μελλοντικές αναμετρήσεις.<br /><br />Στα συμπεράσματα της έκθεσης επισημαίνεται ότι:<br /><br />«Η Τουρκία βρίσκεται στο κατώφλι ενός σημαντικού ορόσημου όσον αφορά την προμήθεια μαχητικών αεροσκαφών. Στις σύγχρονες συγκρούσεις, η ύπαρξη μιας αυτάρκους αεροπορικής βιομηχανίας που δεν εξαρτάται από ξένες χώρες έχει καταστεί καθοριστικό στοιχείο της εθνικής άμυνας, κάτι που έγινε ξεκάθαρο κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης μεταξύ Ιράν και Ισραήλ».<br /><br />Ως εκ τούτου, είναι πλέον ζωτικής σημασίας για την Τουρκία να εξασφαλίσει αεροπορική υπεροχή, όταν αυτό απαιτείται, ώστε να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της σε συγκρούσεις εντός της πρώτης και δεύτερης σφαίρας επιρροής της.<br /><br />Η SETA προβαίνει μάλιστα σε αξιολόγηση και καταγραφή των κινήσεων στις οποίες πρέπει να προχωρήσει η Τουρκία προκειμένου να αντιμετωπίσει «τις ανταγωνίστριες χώρες για περιφερειακή ισχύ»:<br /><br />Αναβάθμιση του υφιστάμενου στόλου μαχητικών, υπερβαίνοντας τις καθιερωμένες τεχνολογίες, κάλυψη των αναγκών για μαχητικά πολλαπλών ρόλων μέσω της προμήθειας νέων F-16, απόκτηση υπεροχής στον ελιγμό και την ισχύ πυρός σε μεγάλο ύψος με την προμήθεια των Eurofighter, ικανών να αντιμετωπίσουν αεροσκάφη όπως τα Rafale, επιδίωξη συμφωνίας για ένταξη των F-35 στο οπλοστάσιο, ώστε να επιτευχθεί ποιοτική υπεροχή, εδραίωση της δυναμικής που αναπτύχθηκε με τα προγράμματα Hürkuş και Hürjet, με επίκεντρο το πρόγραμμα KAAN, διασφαλίζοντας μακροπρόθεσμα την προμήθεια εγχώριων μαχητικών αεροσκαφών, ανάδειξη του Hürjet ως μακροπρόθεσμης εναλλακτικής των F-16, προμήθεια και ενσωμάτωση προηγμένων στρατηγικών UAV με χαρακτηριστικά stealth, μεγάλης εμβέλειας, υψηλού υψομέτρου, παρατεταμένης παραμονής στον αέρα και υποστήριξη από Τεχνητή Νοημοσύνη, όπως το ANKA-3, στο πλαίσιο του συνόλου των μαχητικών δυνατοτήτων της χώρας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.protothema.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Απόρρητη τουρκική έκθεση: Γιατί η Άγκυρα φοβάται τα F-35 του Ισραήλ και τα Rafale της Ελλάδας.

Νίκος Μελέτης Το think tank SETA, που είναι στενά συνδεδεμένο με το καθεστώς της Άγκυρας, χαρακτηρίζει «γερασμένο και στα όριά του τον στόλο...

Διαβάστε την συνέχεια

ΣΕΚΠΥ-Ροζολής “καρφώνει” κυβέρνηση: Ελλάδα SAFE 1,2 δισ. Εσθονία 10 δισ. (vid.)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ0N2QQufu_W0JkrQRi8d_5iTFNMxQXQ2u9cQ&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="324" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ0N2QQufu_W0JkrQRi8d_5iTFNMxQXQ2u9cQ&s" width="704" /></a></div><div><br /></div>O πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Κατασκευαστών Αμυντικού Υλικού Τάσος Ροζολής αναφέρεται στην επίσημη πλέον πρόθεση της Ελλάδας να ενταχθεί στο ευρωπαϊκό χρηματοδοτικό εργαλείο για την Άμυνα, το SAFE-Security Action For Europe.<br /><br />Ομιλεί για την απουσία διαβούλευσης με την εγχώρια αμυντική βιομηχανία στον ιδιωτικό τομέα, στο χαμηλό ποσό συμμετοχής το οποίο αιτείται η χώρα μας, αλλά και στο μικρότερο του αναμενομένου ενδιαφέροντος που έχει εκδηλωθεί μέχρι στιγμής πανευρωπαϊκά, με δεδομένο ότι δεν έχουν καλυφθεί από τις αιτήσεις τα διαθέσιμα κονδύλια.<div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="371" src="https://www.youtube.com/embed/sEiJVA_UNes" width="686" youtube-src-id="sEiJVA_UNes"></iframe></div><div><br /></div><div><br /></div><div><a href="https://youtu.be/sEiJVA_UNes">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΣΕΚΠΥ-Ροζολής “καρφώνει” κυβέρνηση: Ελλάδα SAFE 1,2 δισ. Εσθονία 10 δισ. (vid.)

O πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Κατασκευαστών Αμυντικού Υλικού Τάσος Ροζολής αναφέρεται στην επίσημη πλέον πρόθεση της Ελλάδας να ενταχθεί στο...

Διαβάστε την συνέχεια

Το “γεωπολιτικό κριτήριο” πού πήγε στην υπόθεση των ιταλικών φρεγατών “Bergamini”;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2025/08/dendias-fregates-825x430.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="430" data-original-width="825" height="334" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2025/08/dendias-fregates-825x430.jpg" width="693" /></a></div><div><br /></div><div>Του <b>Ζαχαρία Μίχα</b></div>Το «γεωπολιτικό κριτήριο» έχει χρησιμοποιηθεί κατά κόρον, ακόμα και σε βαθμό κατάχρησης, με σκοπό να αιτιολογηθούν οι αποφάσεις για εξοπλιστικά προγράμματα. Επ’ αυτού έχει ασκηθεί κριτική, καθότι φαίνεται να επικρατεί σε βαρύτητα στη σκέψη των ιθυνόντων, έναντι των αμιγώς επιχειρησιακών κριτηρίων, αλλά και σε αυτή καθαυτή τη λογική που διέπει την πρωτοκαθεδρία του, ιδιαίτερα επί των ημερών της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Ωστόσο, στην περίπτωση των σχέσεων Ελλάδας-Ιταλίας, η εφαρμογή του μοιάζει προβληματική. <br /><br />Το υπουργείο Εθνικής Άμυνας του Νίκου Δένδια, αγνοώντας τις τελευταίες εξελίξεις, ετοιμάζεται να ενισχύσει την εξοπλιστική συνεργασία με την Ιταλία, η οποία παρότι είναι εταίρος στην ΕΕ, συνεργάζεται στο άμεσο περιβάλλον ασφαλείας της Ελλάδας, με την Τουρκία και τη Λιβύη, χώρες που αμφισβητούν εμπράκτως, νόμιμα ελληνικά δικαιώματα. Το τελευταίο διάστημα, μεγάλος αριθμός ρεπορτάζ μέσων ενημέρωσης ασχολείται με την προοπτική 2+2 φρεγατών τύπου Bergamini από το ιταλικό Ναυτικό. Παράλληλα, κυρίως το ναυτικό επιτελείο, αλλά όχι μόνον αυτό, φέρεται να εξετάζει λύσεις οπλικών συστημάτων και υποσυστημάτων που προέρχονται από την ιταλική αμυντική βιομηχανία.<br /><br />Η όλη αίσθηση παραπέμπει σε άνθιση της ελληνοϊταλικής αμυντικής συνεργασίας. Ωστόσο, οι περιφερειακές εξελίξεις εγείρουν σοβαρά ερωτήματα για τον τρόπο χειρισμού της υπόθεσης. Στο σχετικά πρόσφατο παρελθόν και σε ανώτατο κυβερνητικό επίπεδο, η εμβάθυνση των διμερών σχέσεων με την Ιταλία στο χώρο της άμυνας, είχε συνδεθεί με την προοπτική της υπογραφής ελληνοϊταλικού συμφώνου στρατηγικής συνεργασίας, ανάλογου με αυτό που υπογράφτηκε με τη Γαλλία. Αυτό μετουσιώθηκε στις προμήθειες των μαχητικών αεροσκαφών Rafale της Dassault Aviation και των φρεγατών FDI-HN της Naval Group, καθώς επίσης και σε μεγάλο αριθμό κοινών στρατιωτικών δράσεων, κυρίως στον τομέα της εκπαίδευσης.<br /><br />Οι τελευταίες εξελίξεις στην ευρύτερη γεωπολιτική γειτονιά της Ελλάδας και η εφαρμοσμένη ιταλική εξωτερική πολιτική, δείχνουν να ενταφιάζουν τις κυβερνητικές φιλοδοξίες που έφταναν στο παρελθόν μέχρι και σε οραματισμούς για «συμμαχία του ευρωπαϊκού Νότου». Η πραγματικότητα έχει αποδείξει ότι οι σχέσεις ανάμεσα στις ευρωπαϊκές μεσογειακές χώρες παραμένουν ανταγωνιστικές, με κυριότερο παράδειγμα τις εξελίξεις στο μέτωπο της Λιβύης.<br /><br />Ειδικότερα, η επικοινωνιακή εικόνα της τριμερούς Ιταλίας, Τουρκίας και Λιβύης είναι τουλάχιστον προβληματική: Στο ίδιο τραπέζι η Ιταλίδα πρωθυπουργός Μελόνι, με τον Τούρκο πρόεδρο Ερντογάν και τον «αναγνωρισμένο» ηγέτη της Λιβύης Ντμεπϊμπά που η Ελλάδα δεν τολμά να πει ότι ναι μεν η κυβέρνησή του είναι αναγνωρισμένη, όμως για συγκεκριμένη αποστολή, τη διοργάνωση εθνικών εκλογών σε προσδιορισμένο χρονικό διάστημα, την οποία ουδέποτε εκπλήρωσε. Κι όπως προσφυώς ελέχθη στα κοινωνικά δίκτυα, σε τέτοιες περιπτώσεις, εάν δεν είσαι ομοτράπεζος, κινδυνεύεις να αποτελέσεις μέρος του μενού…<div><br />Ανθελληνική σύμπραξη;<br /><br />Η ατζέντα της συνάντησης ήταν ακόμα πιο ανησυχητική: Ανατολική Μεσόγειος, συνεργασία στον τομέα της ενέργειας και στις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας, συν ο τομέας της αμυντικής βιομηχανίας! Αναρωτιέται κανείς πού βρίσκεται η Ελλάδα και η… πολυδιάστατη εξωτερική της πολιτική, ώστε να διασφαλίσει ότι η εξυπηρέτηση του ιταλικού εθνικού συμφέροντος -που είναι εξ ορισμού σεβαστό- δεν θα λάβει ανθελληνικό προσανατολισμό!<br /><br />Αντιθέτως, είναι νωπές οι εντυπώσεις από τη δράση της Λιβύης σε ρόλο «λαγού» της Τουρκίας, να προβαίνει σε ενέργειες οι οποίες προπαγανδίζουν την εξόφθαλμα παράνομη τουρκική θεωρία, η οποία στερεί -αποκλειστικά και μόνο- από την Ελλάδα και την Κύπρο κάθε δικαίωμα θαλασσίων ζωνών πέραν των 6 ναυτικών μιλίων, για νήσους ακόμα και του μεγέθους της Κρήτης! Δικαίωμα που δεν αμφισβήτησε π.χ. για τη Μάλτα και τη Σικελία!<br /><br />Εάν η ελληνική διπλωματία, που υποτίθεται ότι διερευνά τις δυνατότητες σύμπηξης ελληνοϊταλικού στρατηγικού συμφώνου στο πρότυπο του αντίστοιχου ελληνογαλλικού, δεν έχει κινητοποιηθεί για να διασαφηνίσει την ιταλική στάση, αναρωτιέται κανείς πώς είναι δυνατό να διεξάγεται ακόμα και θεωρητικά, συζήτηση περί «στρατηγικής συνεργασίας». Παρεμφερείς ενστάσεις εγείρονται και για την αυτόνομη δράση του υπουργείου Εθνικής Άμυνας.<br /><br />Το πρόβλημα είναι ευρύτερο και δυνητικά πολύ σοβαρό. Έστω ότι η Ελλάδα αποκτά σε βάθος χρόνου τις τέσσερις Bergamini και επενδύσει ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό στον εκσυγχρονισμό μέσης ζωής (MLU: mid-life upgrade), συν τα κονδύλια για τον οπλισμό των φρεγατών. Το μόνο βέβαιο είναι, ότι αυτό θα δημιουργήσει ένα πλέγμα εξάρτησης από την ιταλική αμυντική βιομηχανία.<br /><br />Στοιχειώδης κοινότητα οπτικής υπάρχει;<br /><br />Κι αν στο παρελθόν -και όχι μόνο- έχει διατυπωθεί αρμοδίως «γκρίνια» για τις επιδόσεις της γαλλικής πλευράς -και τα κόστη- αναφορικά με την υποστήριξη των οπλικών συστημάτων, πόσο δυσκολότερο μπορεί να αποδειχθεί το τοπίο σε ενδεχόμενη μελλοντική κρίσιμη συγκυρία, εάν η διμερής εξοπλιστική συνεργασία δεν εδράζεται τουλάχιστον σε μια κοινότητα στρατηγικής οπτικής για το περιβάλλον ασφαλείας κοινού ενδιαφέροντος;<br /><br />Κι αν από την τριμερή Ιταλίας, Τουρκίας και Λιβύης, προκύψει, ότι «τα αποτελέσματα της συνόδου κορυφής εκτιμάται ότι θα μπορούσαν να οδηγήσουν στη δημιουργία ενός μακροπρόθεσμου στρατηγικού μηχανισμού» μεταξύ των τριών χωρών, όπως αναφέρουν αναλυτές, πώς διασφαλίζεται ότι δεν θα στρεφόταν εναντίον των νομίμων ελληνικών δικαιωμάτων στην περιοχή, όταν οι δύο στους τρεις έχουν καταγεγραμμένες και διακηρυγμένες εχθρικές θέσεις;<br /><br />Τούτων λεχθέντων, πώς δικαιολογείται όλος αυτός ο «ενθουσιασμός» με την καλλιέργεια προσδοκιών και η δυναμική που αναπτύσσεται στην κατεύθυνση της διμερούς εξοπλιστικής συνεργασίας, δίχως να έχουν διασφαλιστεί τα στοιχειώδη; Πού είναι ο κυβερνητικός μηχανισμός που στάθμιζε δυσανάλογα το «γεωπολιτικό κριτήριο»;<br /><br />Μήπως γνωστοί και μη εξαιρετέοι κορυφαίοι υπουργοί υιοθετούν ως «γεωπολιτικό χειρισμό» τις περίτεχνες, προπαρασκευασμένες δηλώσεις, με αποκλειστικά όμως στόχο να προσεγγίσουν ως «φίλοι» τον εκάστοτε διεθνή παράγοντα του οποίου οι «μετοχές» σε δεδομένη συγκυρία βρίσκονται στο «limit up»; Με βάση τα ιδιοτελή συμφέροντα καθενός δηλαδή. Όχι με γνώμονα κάποια επεξεργασμένη εθνική εξωτερική πολιτική…<br /><br /><br />Γαλλική εναλλακτική<br /><br />Υπενθυμίζεται, ότι ως ρελάνς στην ιταλική προοπτική των Bergamini, οι Γάλλοι της Naval Group είχαν προτείνει τη διεύρυνση της διμερούς συνεργασίας για τη ναυπήγηση περισσοτέρων FDI-HN σε ελληνικά ναυπηγεία. Στη χειρότερη των περιπτώσεων, η ελληνική διαπραγμάτευση με τους Ιταλούς όφειλε να βάλει στη ζυγαριά αυτή την πρόταση, έστω για να υπάρχει ένα αντίπαλο δέος. Έγινε; Η λογική είναι εξαιρετικά απλή. Μέχρι το 2028 που φέρεται ως πιο εφικτή περίοδος παράδοσης της πρώτης Bergamini, θεωρητικά θα μπορούσε να έχει ολοκληρωθεί η ναυπήγηση μιας ακόμα FDI-HN, ώστε να έχουν συμπληρωθεί τέσσερις καινούργιες μονάδες επιφανείας του τύπου, περίπου στο ίδιο χρονικό διάστημα.<br /><br />Πλεονεκτήματα της επιλογής νέων ναυπηγήσεων; Η ενίσχυση της εξαγωγικής προοπτικής μιας φρεγάτας (FDI-HN) στην οποία έχει επενδύσει το Πολεμικό Ναυτικό τη μελλοντική του ισχύ. Οι οικονομίες κλίμακος που θα προκύψουν λόγω ομοιοτυπίας των κύριων μονάδων επιφανείας του ελληνικού Στόλου και του οπλισμού τους. Επίσης, εφόσον θα είναι νεότευκτα πολεμικά πλοία, ο ορίζοντας επιχειρησιακής αξιοποίησης θα είναι υπερδιπλάσιος, σε σχέση με μεταχειρισμένα πλοία 15 τουλάχιστον ετών. Καταληκτικά, ο οπλισμός είναι ισχυρότερος παρότι οι FDI-HN είναι πλοίο σημαντικά μικρότερου εκτοπίσματος συγκριτικά με τις Bergamini. Από την άλλη πλευρά, βασικό μειονέκτημα είναι το μεγαλύτερο κόστος απόκτησης, το οποίο όμως αποσβένεται σε βάθος χρόνου.<br /><br />Όμως έχουμε πολλάκις εξηγήσει ότι «η φθήνια τρώει τον παρά». Έχουμε υπολογίσει το επιπρόσθετο κόστος μιας σωστής αναβάθμισης μέσης ζωής (MLU); Της δημιουργίας γραμμών υποστήριξης διαφορετικών συστημάτων και υποσυστημάτων, καθώς επίσης και όπλων; Και πολλά ακόμη.<br /><br />Το κεντρικό επιχείρημα του παρόντος σχολίου όμως, δεν είναι η ορθή ή μη επιλογή των Bergamini, δηλαδή η επιχειρησιακή τους αξιολόγηση. Είναι όμως η διαφαινόμενη απουσία στάθμισης του «γεωπολιτικού κριτηρίου», το οποίο κατά κόρον χρησιμοποιούν οι ιθύνοντες για τα εξοπλιστικά, μάλλον όποτε εξυπηρετεί, χωρίς φυσικά να υποβαθμίζεται ο ορθολογικός και μακροπρόθεσμα οικονομικότερος επιχειρησιακός σχεδιασμός.<br /><br />Κι επειδή οι ελληνικές επιδόσεις στον τομέα της «νοικοκυροσύνης» δεν ήταν ποτέ ζηλευτές, ο υπογράφων θεωρεί ότι πιθανώς βρισκόμαστε ενώπιον μιας ακόμη περίπτωσης όπου δυστυχώς θα επαληθευθεί αυτός ο κανόνας. Την έγκαιρη εν προκειμένω υποστήριξη των οπλικών συστημάτων που προμηθεύεται η χώρα ώστε να διασφαλίζεται η απρόσκοπτη – βέλτιστη επιχειρησιακή διαθεσιμότητα. Πέραν της προβληματικής σε αυτή την περίπτωση στάθμιση του γεωπολιτικού κριτηρίου στην προμήθεια.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το “γεωπολιτικό κριτήριο” πού πήγε στην υπόθεση των ιταλικών φρεγατών “Bergamini”;

Του  Ζαχαρία Μίχα Το «γεωπολιτικό κριτήριο» έχει χρησιμοποιηθεί κατά κόρον, ακόμα και σε βαθμό κατάχρησης, με σκοπό να αιτιολογηθούν οι αποφ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Βρετανία ετοιμάζει προβοκάτσια κατά του ρωσικού «σκιώδους στόλου». Φόβοι για τεράστια οικολογική καταστροφή

<img height="363" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/984e68a1e0301dfdd68064a6301a6778_XL.jpg?v=2" width="706" /><br /><br /><div>«Η ευθύνη για την καταστροφή θα αποδοθεί είτε στη Ρωσία είτε, στη χειρότερη περίπτωση, στην Ουκρανία — όπως συνέβη με την ανατίναξη των Nord Stream».<br /><br />Οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες σχεδιάζουν να χρησιμοποιήσουν συμμάχους του NATO για να εξαπολύσουν μαζική επιδρομή κατά του λεγόμενου ρωσικού «σκιώδους στόλου» και ετοιμάζονται να προκαλέσουν μια οικολογική καταστροφή σε διεθνή ύδατα, σύμφωνα με δήλωση του Γραφείου Τύπου της Υπηρεσίας Εξωτερικών Πληροφοριών (SVR) της Ρωσικής Ομοσπονδίας, η οποία εστάλη στο πρακτορείο TASS.<br />«Οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες προετοιμάζουν οικολογική καταστροφή σε διεθνή ύδατα. <...> Σύμφωνα με πληροφορίες που έλαβε η SVR, οι υπηρεσίες αυτές σχεδιάζουν να χρησιμοποιήσουν συμμάχους του NATO για να ξεκινήσουν μαζική επιχείρηση κατά του «σκιώδους στόλου», αναφέρεται στην ανακοίνωση.<br />Όπως σημειώνει η SVR, η ώθηση για μια τέτοια εκστρατεία, βάσει του σχεδίου του Λονδίνου, θα πρέπει να δοθεί μέσω ενός «εντυπωσιακού περιστατικού με ένα ή περισσότερα δεξαμενόπλοια».<br />«Το σχέδιο προβλέπει την οργάνωση μεγάλης δολιοφθοράς, της οποίας η ζημιά θα καταστήσει δυνατή την παρουσίαση της μεταφοράς ρωσικού πετρελαίου ως απειλή για τη διεθνή ναυσιπλοΐα. Αυτό θα δώσει στη Δύση την "ελευθερία κινήσεων" όσον αφορά τα μέσα αντίδρασης. Στο έσχατο σημείο, μπορεί να γίνει λόγος για την κράτηση οποιουδήποτε "ύποπτου" πλοίου σε διεθνή ύδατα και την ρυμούλκησή του σε λιμάνια κρατών-μελών του NATO», προειδοποιεί η Υπηρεσία.<br /><br />Δύο σενάρια και οι εκτελεστές<br /><br />Το SVR αναφέρει ότι το Λονδίνο επεξεργάζεται «δύο πιθανά casus belli»:<br />Το πρώτο σενάριο είναι η σκηνοθετημένη πρόκληση ατυχήματος με «ανεπιθύμητο» δεξαμενόπλοιο σε κάποιο στενό πέρασμα θαλάσσιων επικοινωνιών, π.χ. σε ένα στενό.<br /><br />Μια διαρροή πετρελαίου και η απόφραξη του θαλάσσιου διαύλου, σύμφωνα με τη λογική του Λονδίνου, θα δώσει στα κράτη του NATO επαρκές έρεισμα να δημιουργήσουν δεδικασμένο για «έκτακτο έλεγχο» πλοίων υπό το πρόσχημα συμμόρφωσης με κανονισμούς ναυτικής ασφάλειας και περιβαλλοντικών προτύπων.<br />Το δεύτερο σενάριο περιλαμβάνει την πρόκληση πυρκαγιάς σε δεξαμενόπλοιο κατά τη διάρκεια φόρτωσης σε λιμάνι φιλικής προς τη Ρωσία χώρας.<br />Η φωτιά, σύμφωνα με το SVR, θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρές ζημιές στις λιμενικές υποδομές και να εξαπλωθεί σε άλλα πλοία, οδηγώντας σε διεθνή έρευνα.<br />«Το Λονδίνο σκοπεύει να αναθέσει την εκτέλεση και των δύο τρομοκρατικών ενεργειών στις ουκρανικές υπηρεσίες ασφαλείας. Η αναμενόμενη "βρόμικη δουλειά" τους και η αδυναμία τους να καλύψουν τα ίχνη θεωρούνται από τους Βρετανούς ως εγγύηση της δικής τους ατιμωρησίας», αναφέρει το SVR.<br />«Η ευθύνη για την καταστροφή θα αποδοθεί είτε στη Ρωσία είτε, στη χειρότερη περίπτωση, στην Ουκρανία — όπως συνέβη με την ανατίναξη των Nord Stream».<br /><br />Στόχος οι κυρώσεις<br /><br />Το SVR αναφέρει επίσης ότι το χρονοδιάγραμμα της επίθεσης θα επιλεγεί προσεκτικά από το Ηνωμένο Βασίλειο ώστε να χρησιμοποιηθεί το επικοινωνιακό σοκ για την άσκηση πίεσης στην κυβέρνηση του Αμερικανού Προέδρου Donald Trump.<br />«Ο στόχος είναι να εξαναγκαστεί η Ουάσινγκτον —παραμερίζοντας τα εθνικά της συμφέροντα— να υιοθετήσει τις πιο σκληρές δευτερογενείς κυρώσεις κατά των αγοραστών ρωσικών ενεργειακών πόρων, οι οποίοι θα εμφανιστούν ως "έμμεσοι υπαίτιοι της τραγωδίας"», αναφέρεται.<br />Η SVR καταλήγει:<br />«Φαίνεται πως η νοσταλγία για τη χαμένη κυριαρχία στη θάλασσα και η πειρατεία υπό την αιγίδα του στέμματος έχουν στερήσει από τη βρετανική κατασκοπεία κάθε ψήγμα λογικής. Ίσως είναι καιρός οι Βρετανοί συνάδελφοι να καταλάβουν πως οι όλο και πιο τολμηρές απόπειρές τους, όχι μόνο για να πλήξουν τους αντιπάλους τους αλλά και για να θέσουν σε κίνδυνο την παγκόσμια ενεργειακή ασφάλεια και το περιβάλλον, είναι ικανές να εξαντλήσουν την υπομονή ακόμη και των πιο πιστών τους συμμάχων».<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Βρετανία ετοιμάζει προβοκάτσια κατά του ρωσικού «σκιώδους στόλου». Φόβοι για τεράστια οικολογική καταστροφή

«Η ευθύνη για την καταστροφή θα αποδοθεί είτε στη Ρωσία είτε, στη χειρότερη περίπτωση, στην Ουκρανία — όπως συνέβη με την ανατίναξη των Nord...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανησυχία για σενάρια κεραυνοβόλου πολέμου Ελλάδας-Τουρκίας! Πόσο προετοιμασμένη είναι η Αθήνα.

<img height="427" src="https://geopolitico.gr/wp-content/uploads/2025/02/mitsotakis-1-e1739998760393.jpg" width="706" /><br /><br /><div>Ένα πιθανό ελληνοτουρκικό θερμό επεισόδιο θα μπορούσε να διαμορφώσει εκ νέου τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο εις βάρος της Ελλάδας, ενώ δεν αποκλείεται να λειτουργούσε ανακουφιστικά για το Ισραήλ, το οποίο αντιμετωπίζει έντονες πιέσεις από την τουρκική δραστηριότητα στη Συρία.<br /><br />Γράφει ο <b>Παντελής Σαββίδης</b><br />Σε μια περίοδο εντεινόμενης γεωπολιτικής ρευστότητας, η Άγκυρα δείχνει να κινείται με στρατηγική ετοιμότητα και ευελιξία, τη στιγμή που η Αθήνα εμφανίζεται εγκλωβισμένη σε αδράνεια και διπλωματική αμηχανία. Η ελληνική κυβέρνηση, προσηλωμένη στο δόγμα του διεθνούς δικαίου, φαίνεται να αγνοεί πως σε περιόδους ανακατατάξεων η ισχύς και η προνοητικότητα έχουν μεγαλύτερη σημασία από τις νομικές αρχές, όταν αυτές δεν συνοδεύονται από δυνατότητα επιβολής.<br /><br />Η Ελλάδα, εδώ και χρόνια, έχει εγκαταλείψει τη συστηματική προετοιμασία για αποτροπή, την ώρα που η Τουρκία –ως αναθεωρητική δύναμη– έχει επενδύσει σε άμυνα, διπλωματία και οικονομία. Το αποτέλεσμα είναι η Αθήνα να αδυνατεί όχι μόνο να προβλέψει αλλά και να παρακολουθήσει τις κινήσεις της Άγκυρας.<br /><br />Ενδεικτικό παράδειγμα αποτελεί η πρόσφατη τριμερής συνάντηση στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, της Ιταλίδας πρωθυπουργού Τζόρτζια Μελόνι και του Λίβυου πρωθυπουργού Αμπντελχαμίντ Ντμπεϊμπά. Η ατζέντα, σύμφωνα με διαρροές, περιλάμβανε ζητήματα που άπτονται ευθέως των ελληνικών συμφερόντων – από την ενέργεια ως τη μετανάστευση. Η Ιταλία φαίνεται να κινείται μεταξύ δύο κόσμων, διατηρώντας σχέσεις και με την Άγκυρα και με τον άξονα Αθήνας-Παρισιού.<br /><br />Ανησυχία προκαλεί και η εμπλοκή μεγάλων δυνάμεων. Οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, όχι μόνο είχαν γνώση της συνάντησης αλλά φέρεται να την ενθάρρυναν. Το Λονδίνο, από το Brexit και έπειτα, επιχειρεί να διαμορφώσει έναν νέο στρατηγικό ρόλο στην ευρύτερη περιοχή, χτίζοντας σχέσεις «ειδικής συνεργασίας» τόσο με τις Βρυξέλλες όσο και με την Άγκυρα. Η εμβάθυνση της σχέσης Λονδίνου-Άγκυρας ενδέχεται να μετατραπεί σε μοχλό πίεσης προς την ΕΕ, με απώτερο στόχο τον περιορισμό της συνοχής της.<br /><br />Η Τουρκία, παρά το ότι δεν είναι μέλος της ΕΕ, έχει καταφέρει να διεισδύσει σε ευρωπαϊκές πολιτικές δομές και πρωτοβουλίες, ενώ συνεχίζει να απειλεί ανοιχτά την Ελλάδα και να κατέχει τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Παρ’ όλα αυτά, εξακολουθεί να συμμετέχει – έστω και ανεπίσημα – σε ευρωπαϊκούς μηχανισμούς.<br /><br />Ακόμη πιο ανησυχητικά είναι τα σενάρια που κυκλοφορούν σε διπλωματικούς κύκλους περί ενδεχόμενου κεραυνοβόλου πολέμου (blitzkrieg) μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, για τον οποίο η Άγκυρα εμφανίζεται έτοιμη, σε αντίθεση με την απροετοίμαστη Αθήνα. Κατά τις ίδιες πηγές, η Βρετανία δεν αποκλείεται να υποδαυλίσει μια τέτοια εξέλιξη, με πρωταγωνιστικό ρόλο να διαδραματίζει η Βρετανίδα πρέσβης στην Άγκυρα – πρώην πρέσβης στη Ρώμη – η οποία φέρεται να κινήθηκε παρασκηνιακά για την επίτευξη της τριμερούς συνάντησης.<br />Ένα πιθανό ελληνοτουρκικό θερμό επεισόδιο θα μπορούσε να διαμορφώσει εκ νέου τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο εις βάρος της Ελλάδας, ενώ δεν αποκλείεται να λειτουργούσε ανακουφιστικά για το Ισραήλ, το οποίο αντιμετωπίζει έντονες πιέσεις από την τουρκική δραστηριότητα στη Συρία.<br /><br />Την ίδια στιγμή, η ενίσχυση του άξονα Τουρκίας-Βρετανίας δημιουργεί νέες ανισορροπίες, τη στιγμή που το Ισραήλ –σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα στον Τύπο του– εκφράζει ανησυχίες για τα Κατεχόμενα στην Κύπρο. Ορισμένα μέσα θέτουν ακόμη και το ενδεχόμενο συμμαχικής δράσης Ισραήλ, Ελλάδας και Κύπρου για την απελευθέρωση των κατεχόμενων εδαφών.<br /><br />Ωστόσο, ένα τέτοιο σενάριο –πέρα από την επικινδυνότητά του– θεωρείται μη ρεαλιστικό χωρίς την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίες τηρούν ουδέτερη στάση στη σύγκρουση Ισραήλ-Τουρκίας και επιδιώκουν να διατηρήσουν ισορροπίες.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση, το Κυπριακό εξακολουθεί να απαιτεί ειρηνική επίλυση μέσα από διαπραγματεύσεις, και η Αθήνα καλείται να παραμείνει ψύχραιμη, αλλά και ενεργή – όχι αδρανής παρατηρητής των εξελίξεων.</div><div><br /></div><div><a href="https://geopolitico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ανησυχία για σενάρια κεραυνοβόλου πολέμου Ελλάδας-Τουρκίας! Πόσο προετοιμασμένη είναι η Αθήνα.

Ένα πιθανό ελληνοτουρκικό θερμό επεισόδιο θα μπορούσε να διαμορφώσει εκ νέου τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο εις βάρος της Ελλάδας, ε...

Διαβάστε την συνέχεια

H Τουρκία… καταπίνει Κρήτη – Κύπρο.

<img height="506" src="https://geopolitico.gr/wp-content/uploads/2025/08/thumbnail_NEW_Libya_Claim_Map.width-600.jpg" width="712" /><br /><br />Γράφει ο <b>Γιάννος Χαραλαμπίδης</b><br />Καταπίνει τις ΑΟΖ της Κύπρου και της Κρήτης η Τουρκία, χρησιμοποιώντας τη στρατηγική του υβριδικού πολέμου, μέσω του μεταναστευτικού, σε τρία μέτωπα: Του Αιγαίου, των κατεχομένων της Κύπρου και της Λιβύης, όπου οι Βάσεις της αποτελούν νέο κάστρο εκτός των τουρκικών συνόρων, την ίδια στιγμή που η Συρία εξελίσσεται σε πρώτης τάξεως προτεκτοράτο και σε επέκταση των συνόρων τής Τουρκίας με το Ισραήλ.<br /><br />Κύπρος, ΝΑΤΟ και τουρκικός στρατός<br /><br />Η Γαλάζια Πατρίδα ξεπερνά τα προκαθορισμένα της σύνορα, μέσω των τουρκικών συμμαχιών και η ανατολική Μεσόγειος -και όχι μόνο- τίθεται υπό τουρκική κηδεμονία, που δεν απειλεί μόνο την Ελλάδα και την Κύπρο, αλλά και το Ισραήλ, δημιουργώντας συνθήκες κοινής άμυνας. Κυρίως, δε, η Κύπρος, χωρίς να είναι το Ισραήλ, το τελευταίο ανάχωμα στις επεκτατικές μουσουλμανικές τάσεις, θα βρεθεί εντελώς περικυκλωμένη και αποκομμένη από την Ελλάδα, διότι:<br /><br />Α) Η Αθήνα δεν έχει στρατιωτική παρουσία στην Κύπρο, ως θα όφειλε, λόγω της κατοχής, της ηθικής και των συνθηκών εγγύησης, που της προσδίδουν ένα τέτοιο νομικό δικαίωμα προστασίας των Ελλήνων του νησιού και της ίδιας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Άλλωστε, η ελληνική στρατιωτική παρουσία θα ήταν εργαλείο αποτροπής και πλήρους αποχώρησης των τουρκικών στρατευμάτων, καθώς και του τερματισμού της τουρκικής κηδεμονίας στην Ανατολική Μεσόγειο, που έχει αντίκτυπο και στο Αιγαίο και στη Λιβύη ώς το Ιόνιο και την Αλβανία, όπου διαθέτει επίσης η Άγκυρα Βάσεις. Τι φοβόταν πάντα η Τουρκία και γιατί διενήργησε, μεταξύ άλλων, εισβολή; Φοβόταν ελληνική στρατιωτική παρουσία στο μαλακό της υπογάστριο. Η παρουσία ελληνικού στρατού στην Κύπρο και η απόσυρσή του, μπορεί να είναι το αποτέλεσμα της ταυτόχρονης απόσυρσης του τουρκικού και της δημιουργίας συμμαχικών σχέσεων ασφάλειας με τη λύση του Κυπριακού, μέσω της ένταξής μας στο ΝΑΤΟ, εφόσον, ούτως ή άλλως, ανήκoυμε σιωπηρώς στη Συμμαχία, λόγω της συμμετοχής των τριών εγγυητριών δυνάμεων. <div><br /></div><div>Η Κύπρος ανήκει στο ΝΑΤΟ. Παρότι αυτό συμβαίνει, στην πράξη δεν θέλουμε να το παραδεχθούμε και ως εκ τούτου όλα τα οφέλη καταλήγουν στην Τουρκία, που διαθέτει κατοχικό στρατό, καθώς και στη Βρετανία, που έχει Βάσεις στο νησί. Ζημιωμένο από αυτήν τη σχέση είναι το νόμιμο κράτος. Δηλαδή, η Κυπριακή Δημοκρατία. Προβαλλόταν δε το επιχείρημα ότι δεν θα ήταν ορθή η επιλογή του ΝΑΤΟ, λόγω των σχέσεών μας με τη Ρωσία, τις οποίες όμως χαλάσαμε για το χατίρι της Ουκρανίας και των εταίρων. Υπάρχει, όμως, άλλο ένα ερώτημα: Γιατί η Τουρκία αντιδρά στην ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ; Διότι δεν μας θέλει στα πόδια της, αφού μπορούν ν’ αλλάζουν οι μεταξύ μας σχέσεις και μπαίνει φρένο στην αναθεωρητική της πολιτική. Κανείς δεν ισχυρίζεται ότι το ΝΑΤΟ είναι φύλακας άγγελος της Ελλάδας, για παράδειγμα. Αλλά, εάν δεν ήταν η Ελλάδα στο ΝΑΤΟ, θα είχε ή όχι κάποιο από τα ελληνικά νησιά, και δη το Καστελόριζο, την τύχη της Κύπρου; Θα είχε ήδη προκληθεί ή όχι κρίση ή ακόμη και πόλεμος στο Αιγαίο; Η συμμετοχή σε μια συμμαχία είναι ένα πράγμα και η διπλωματία και η ισχύς που διαθέτεις, καθώς και η πολιτική που ακολουθείς, είναι άλλο. </div><div><br /></div><div>Για το γεγονός ότι η πολιτική των «ήρεμων νερών» έφερε πάγωμα κυριαρχικών και ειδικών κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας στη θάλασσα δεν μπορεί κάποιος να δαιμονοποιεί τις ΗΠΑ ή την Ευρώπη μόνο, αλλά οφείλει να δεχτεί ότι είναι το αποτέλεσμα της εξευμενιστικής πολιτικής των Αθηνών, που τροφοδοτεί την τουρκική επιθετικότητα. Το ίδιο και το αυτό συμβαίνει με το Κυπριακό. Αντί της αποτροπής και της πρόκλησης κόστους στην Τουρκία, υιοθετείται η πολιτική του «καλού παιδιού», που οδηγεί από την τουρκική πολιτική της ομοσπονδίας στη νέα αξίωση της Άγκυρας, αυτή δηλαδή των δύο κρατών και της ισότιμης κυριαρχίας. <b><a href="https://geopolitico.gr/2025/08/h-tourkia-katapinei-kriti-kypro/">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a></b></div><div><br /></div><div><a href="https://geopolitico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

H Τουρκία… καταπίνει Κρήτη – Κύπρο.

Γράφει ο Γιάννος Χαραλαμπίδης Καταπίνει τις ΑΟΖ της Κύπρου και της Κρήτης η Τουρκία, χρησιμοποιώντας τη στρατηγική του υβριδικού πολέμου, μέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Συγκρούσεις στο νότο με πολιτοφυλακές Δρούζων-Σχέδιο γενοκτονίας από Αλ Τζολάνι. Στα 11 χιλ. από τη Δαμασκό το Ισραήλ.

<img height="427" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2024/12/241208-syria-hts-leader-al-golani-mn-1118-8c2c85-1068x712.jpg" width="723" /><br /><br />Κατά τη διάρκεια της νύχτας και μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής 3 Αυγούστου, ξέσπασαν νέες συγκρούσεις στη Συρία σε δύο κρίσιμες περιοχές — μία στον βορρά και μία στον νότο.<br /><br />Στη νότια περιοχή, η εύθραυστη εκεχειρία κατέρρευσε μεταξύ κυβερνητικών δυνάμεων υπό την κυβέρνηση του HTS, που συνδέεται με την Al-Qaeda, και διοικείται από τον Jolani, και τοπικών Δρούζικων πολιτοφυλακών.<br /><br />Οι συγκρούσεις στο βόρειο τμήμα της χώρας επικεντρώθηκαν στην επαρχία Aleppo, όπου δυνάμεις ευθυγραμμισμένες με την κυβέρνηση και οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις – Syrian Democratic Forces (SDF), που κυριαρχούν στην περιοχή με την υποστήριξη των ΗΠΑ, αντάλλαξαν πυρά και επιθέσεις πυροβολικού.<br />Σύμφωνα με το Associated Press, η κυβέρνηση της Hayat Tahrir al-Sham (HTS / πρώην Nusrah / AQ) στη Συρία έχει δεσμευτεί (τουλάχιστον δημόσια) να διατηρήσει την εύθραυστη εκεχειρία στη Sweida, έπειτα από βίαιες συγκρούσεις με Δρούζικες ένοπλες ομάδες τον περασμένο μήνα, οι οποίες άφησαν πίσω τους εκατοντάδες νεκρούς.<br /><br />Το σχέδιο για γενοκτονία των Δρούζων<br /><br />Ωστόσο, καθώς φρικτές εικόνες διωγμών και βασανιστηρίων κατά των μειονοτικών ομάδων ήρθαν στο φως νωρίτερα το καλοκαίρι, έγινε σαφές ότι οι τζιχαντιστικές δυνάμεις υπό την κυβέρνηση στοχεύουν τους Δρούζους λόγω της μη-σουνιτικής τους ταυτότητας, στο πλαίσιο εθνο-θρησκευτικού γενοκτονικού σχεδίου.<br />Εκκλησίες στη νότια περιοχή έχουν επίσης καεί και καταστραφεί.<br /><br />Αυτό έχει θέσει τη Δαμασκό υπό εντονότερο διεθνή έλεγχο και προσοχή, αν και η Ουάσιγκτον τείνει να αγνοεί τιφρικαλεότητες που διαπράττονται επίσης εναντίον Χριστιανών και Αλαουιτών.<br />Ωστόσο, οι ΗΠΑ ήταν εκείνες που επέβλεψαν την αρχική εκεχειρία, η οποία πλέον φαίνεται να έχει καταρρεύσει λόγω των νέων συγκρούσεων.<br /><br />Η νότια περιοχή της Συρίας βρίσκεται στα πρόθυρα κατάρρευσης, ειδικά καθώς το Ισραήλ φαίνεται να εμπλέκεται σε περισσότερες ενέργειες εδαφικής επέκτασης:<br />Μια πηγή ασφαλείας δήλωσε στο μέσο ότι ένοπλες ομάδες παραβίασαν την εκεχειρία που είχε συμφωνηθεί στην κυρίως Δρούζικη περιοχή, η οποία έχει δει πάνω από 1.000 νεκρούς σε συγκρούσεις τον τελευταίο μήνα.<br /><br />Στα 11 χιλ. από τη Δαμασκό το Ισραήλ<br /><br />Η βία στη Sweida ξέσπασε στις 13 Ιουλίου μεταξύ μαχητών βεδουίνων, Δρούζικων φατριών και κυβερνητικών δυνάμεων.<br />Το Ισραήλ πραγματοποίησε επίσης επιθέσεις σε συριακές πόλεις, υποστηρίζοντας ότι επενέβη για να βοηθήσει τους Druze.<br />Σύμφωνα με το Syrian Observatory for Human Rights (SOHR), ένα βρετανικό παρατηρητήριο για τα ανθρώπινα δικαιώματα κατά του Assad, οι συγκρούσεις στη Sweida άφησαν έναν μαχητή των Δρούζων νεκρό και τουλάχιστον εννέα τραυματίες.<br />Η βία σημειώθηκε στα υψώματα Tal al-Hadeed, μια στρατηγική περιοχή στην επαρχία Daraa, η οποία εδώ και καιρό αποτελεί επίκεντρο αναταραχής.<br /><br />Στον βορρά, το Υπουργείο Άμυνας της Συρίας υπό τον HTS ισχυρίστηκε ότι επιθέσεις με ρουκέτες από τους SDF τραυμάτισαν τρεις πολίτες και τέσσερις στρατιώτες.<br /><br />Όμως αυτή η είδηση διαψεύστηκε από αξιωματούχους των SDF.<br />Οι δυνάμεις του Πενταγώνου εξακολουθούν να κατέχουν τμήματα της βορειοανατολικής Συρίας, ενώ οι δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών έχουν ουσιαστικά προετοιμάσει το έδαφος για την άνοδο του Jolani (προέδρου Sharaa).<br />Εν τω μεταξύ, στην επαρχία Quneitra, κοντά στα κατεχόμενα από το Ισραήλ Υψίπεδα του Golan, ο στρατός του Ισραήλ πραγματοποίησε άλλη μια επιδρομή και υπάρχουν αναφορές ότι φάλαγγες του IDF βρίσκονται πλέον μόλις 11 χλμ από τη Δαμασκό.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συγκρούσεις στο νότο με πολιτοφυλακές Δρούζων-Σχέδιο γενοκτονίας από Αλ Τζολάνι. Στα 11 χιλ. από τη Δαμασκό το Ισραήλ.

Κατά τη διάρκεια της νύχτας και μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής 3 Αυγούστου, ξέσπασαν νέες συγκρούσεις στη Συρία σε δύο κρίσιμες ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το φθινόπωρο οι καθοριστικές εξελίξεις για τις δυο φρεγάτες κλάσης Bergamini: Τι θέλουν να δουν τα στελέχη του ναυτικού στα ιταλικά πλοία…

<img height="336" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2025/08/BERGAMINI.jpg" width="717" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το φθινόπωρο οι καθοριστικές εξελίξεις για τις δυο φρεγάτες κλάσης Bergamini: Τι θέλουν να δουν τα στελέχη του ναυτικού στα ιταλικά πλοία… </span></h3>Του<b> ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΙΔΕΡΗ</b><br />Οι συνομιλίες ανάμεσα στο ελληνικό και το ιταλικό ναυτικό για την εξεύρεση ημερομηνίας που θα πραγματοποιηθεί αυτοψία στις ιταλικές FREMM, δείχνουν ότι μάλλον ο Σεπτέμβριος θα είναι καθοριστικός μήνας.<br />Στις αρχές ή στα μέσα του Σεπτέμβρη το ελληνικό κλιμάκιο, Μάχιμων & Μηχανικών του ναυτικού, αναμένεται ν’ ανέβει στην μια εκ των δυο Bergamini, ώστε να ξεκινήσει ο έλεγχος της ιταλικής φρεγάτας. Κατά τις διαπραγματεύσεις η ελληνική πλευρά ζήτησε να πραγματοποιηθεί ενδελεχής αυτοψία και στα δυο πλοία, δηλαδή το πρώτο της κλάσης «Carlo Bergamini», αλλά και στην δεύτερη υποψήφια FREMM που είναι η «Virginio Fasan».<br /><br />Μόλις ολοκληρωθεί ο κύκλος της αποστολής που μετέχει για την Συμμαχία η «Carlo Bergamini», θεωρητικά θα είναι έτοιμη να υποδεχτεί τους Έλληνες ελεγκτές του τεχνικού κλιμακίου που θα πραγματοποιήσουν την επιτόπια αυτοψία.<br /><br />Με την ολοκλήρωση των αυτοψιών το ελληνικό ναυτικό επιτελείο θα δει πλήρη εικόνα για την επιχειρησιακή κατάσταση στην οποία βρίσκονται και θα είναι σε θέση στη συνέχεια, να διαπραγματευτούν με βάση πραγματικά δεδομένα.<br /><br />Είτε η αυτοψία γίνει στο Ναύσταθμο Σούδας, είτε σε ιταλικό έδαφος, ο στόχος είναι ο ίδιος, δηλαδή ν’ αποκτηθεί σαφής και πλήρης εικόνα για όλα τα κρίσιμα συστήματα -πλοήγησης- μηχανολογικά και αισθητήρες των δύο FREMM.<br /><br />Πιθανόν ο τόπος αυτοψίας να είναι η Σούδα καθώς η ιταλική φρεγάτα θα επιστρέψει προς την Ιταλία μετά το πέρας της αποστολής της στην ταραγμένη Μεσόγειο.<br /><br />«Δεν αγοράζουμε γουρούνι στο σακί…» <br /><br />Από το ναυτικό επιδιώκεται να φανεί ότι οι συζητήσεις- διαπραγματεύσεις δεν γίνονται απλά για να καταγραφούν. Στόχος είναι να γίνει πλήρως αντιληπτή η σοβαρότητα με την οποία βλέπει η ελληνική πολιτεία αυτή την προσπάθεια συνεργασίας στην άμυνα, η οποία βεβαίως θα μπορούσε με διάφορους τρόπους να επεκταθεί.<br /><br />Και βεβαίως να σταλεί το μήνυμα ότι η Ελλάδα και το πολεμικό ναυτικό αναζητούν ακόμη και μεταχειρισμένες μονάδες, οι οποίες ωστόσο δεν θα φέρουν στο Ναύσταθμο Σαλαμίνας επιπλέον προβλήματα. Δεν έχει περάσει άλλωστε μεγάλο διάστημα από τότε που οι «εξωτερικές» πιέσεις επιχειρούσαν να δέσουν στους προβλήτες του ελληνικού ναυστάθμου ιδιαίτερα προβληματικά, κοστοβόρα παράκτια περιπολικά…<br />Τις δυο ιταλικές φρεγάτες, ελπίζουν οι επιτελείς του ναυτικού, ότι θα τις βρουν σε καλή κατάσταση και θα είναι ετοιμοπόλεμα πλοία. Αν και μεταχειρισμένες μονάδες που έχουν φτάσει προ της περιόδου εκσυγχρονισμού μέσης ζωής, δεν παύουν να είναι ισχυρές φρεγάτες με συστήματα που θέλει να’ χει ο στόλος.<br /><br />Από τις διαπραγματεύσεις που εξελίσσονται δεν λείπει, σύμφωνα με πληροφορίες και ο παράγοντας των όπλων, με επιτελείς να κάνουν δεύτερες σκέψεις μήπως πρέπει να διευρυνθεί η πυριτιδαποθήκη του στόλου.<br /><br />Από την άλλη πλευρά στο θέμα των ιταλικών αντιπλοϊκών πυραύλων, πάντοτε εξετάζονται οι παράμετροι της αλλαγής είτε με τους Exocet, είτε ακόμη και με τους παλαιούς μεν αλλά αξιόπιστους Harpoon. Για την Αθήνα η παρούσα στιγμή θεωρείται η πιο σημαντική, μέχρι δηλαδή να ολοκληρωθεί η αυτοψία και να γραφτούν τα πάντα σε χαρτί- εισήγηση προς την στρατιωτική ηγεσία, με ότι είδους παρατηρήσεις- προτάσεις υπάρχουν από τα έμπειρα στελέχη του ναυτικού.<br /><br />Το θέμα των όπλων και οι όποιες αλλαγές για τους επιτελείς έρχονται ως δεύτερον βήμα μαζί με άλλες διαπραγματεύσεις που αφορούν το στρατηγικό πλαίσιο της συμφωνίας.<br /><br />Άλλωστε οι δυο χώρες έχουν κοινά συμφέροντα στην Αν. Μεσόγειο, αντιμετωπίζοντας κοινούς κινδύνους, σε κάποιες των περιπτώσεων.<br /><br />Ναυπηγική ευκαιρία- ναυπηγική τεχνογνωσία<br /><br />Πέραν της ιδιαίτερης ενίσχυσης του στόλου με δύο FREMM, η Αθήνα ελλίσεται στα μονοπάτια της στρατιωτικής διπλωματίας σε μια προσπάθεια εμβάθυνσης της συνεργασίας ώστε να επέλθει στο μέλλον και η ενίσχυση στο ναυπηγικό τομέα, με την μεταδιδόμενη τεχνογνωσία από τους Ιταλούς.<br />Το θέμα του κόστους είναι ένα σημείο που ίσως απασχολήσει και στο άμεσο μέλλον. Όλες οι πληροφορίες από στρατιωτικές κι όχι μόνο πηγές λένε ότι για τις δυο φρεγάτες απαιτούνται 460 ως 480 εκατομμύρια ευρώ. Τα χρήματα αυτά είναι όσα χρειάζονται για την απόκτηση των πλοίων, έτσι ακριβώς όπως είναι και δίχως τα όπλα τους.<br /><br />Παρεμβάσεις που είναι αναπόφευκτες ελέω μελλοντικής διαλειτουργικότητας με τις ελληνικές μονάδες επιφανείας κι όχι μόνο, σίγουρα απαιτούν κάποιο κονδύλι.<br /><br />Επίσης σημαντικό είναι το κόστος όπλων και ποια τελικά θα είναι τα όπλα εφόσον περάσουν τα πλοία σε ελληνικά χέρια.<br />Τέλος οι δυο μονάδες βρίσκονται προ των πυλών του εκσυγχρονισμού μέσης ζωής. Και είναι ερωτηματικό αν θα γίνει κάτι γι’ αυτό ή αν θα έχουν την τύχη των ΜΕΚΟ του ελληνικού στόλου που έφτασαν τα 30 επιχειρησιακά χρόνια κι ακόμη δεν έχει ξεκινήσει ο εκσυγχρονισμός τους.<br />Πάντως ο ιταλικός ναυπηγικός κολοσσός βλέπει την Ελλάδα ως την ευκαιρία να εισηχθεί σ’ έναν από τους πιο ενεργούς στόλους, ιδίως στη νοτιοανατολική πτέρυγα της Συμμαχίας. Και δεν αποκλείει κανείς το σενάριο της μελλοντικής συνεργασίας Ελλάδας- Ιταλίας ακόμη και στα ναπηγεία τα οποία θέλουν να δουλέψουν επίσης ωφελεία του ελληνικού ναυτικού.<br /><br />Άλλωστε υπάρχουν ελληνικές εταιρείες, που έχουν κάνει και συνεχίζουν επενδύσεις στους χώρους τους προσπαθώντας να επεκτείνουν τις δεξαμενές και αυτές να είναι ικανές να δεχτούν ακόμη και φρεγάτες του στόλου…<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το φθινόπωρο οι καθοριστικές εξελίξεις για τις δυο φρεγάτες κλάσης Bergamini: Τι θέλουν να δουν τα στελέχη του ναυτικού στα ιταλικά πλοία…

Το φθινόπωρο οι καθοριστικές εξελίξεις για τις δυο φρεγάτες κλάσης Bergamini: Τι θέλουν να δουν τα στελέχη του ναυτικού στα ιταλικά πλοία… Τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μας αξίζει η Ελλάδα του “Φραπέ” και του Κυριάκου;

<img height="432" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2025/08/cyriakos-frape-xasapis-nd-opekepe-skandalo-SLpress-825x599.jpg" width="723" /><div><br /></div><div><b>ΓΚΟΥΤΖΑΝΗΣ ΣΠΥΡΟΣ</b><br />“Αυτή είναι η Ελλάδα”, η φράση είναι μνημειώδης, την εκστόμισε ο εκσυγχρονιστής Κώστας Σημίτης από το βήμα της Βουλής, όταν προσπαθούσε να ξεφύγει από τις ευθύνες της κυβέρνησής του για το ναυάγιο του “Σάμινα” με τους 81 νεκρούς.<br /><br />Παρεμφερής είναι η επίσης μνημειώδη φράση, “όλοι μαζί τα φάγαμε”, ενός άλλου εκσυγχρονιστή, του Θεόδωρου Πάγκαλου, για την διάχυση των ευθυνών για την χρεωκοπία της χώρας στην ελληνική κοινωνία. <br /><br />Οι εκσυγχρονιστές άνοιξαν τον δρόμο που ακολουθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Για κάθε παρασπονδία, παρανομία της κυβέρνησής του, για την συνολική της αποτυχία στην οικονομία και την εξωτερική πολιτική, φταίνε οι παθογένειες: Του βαθέος κράτους, του πολιτικού συστήματος, της δημόσιας διοίκησης, ή στην περίπτωση των αγροτικών επιδοτήσεων όλοι αυτοί και μαζί και η ελληνική κοινωνία.<br /><br />Στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ η κυβέρνηση θυμίζει τον κλέφτη που συλλαμβάνεται επ’ αυτόφωρο και όταν οδηγείται στο δικαστήριο λέει “τόσοι κλέφτες υπάρχουν, γιατί δικάζετε εμένα;”. Ο Μάκης Βορίδης μάλιστα προσπάθησε να το κάνει πολιτικό-δικανικό επιχείρημα κατά την “απολογία” του στην Βουλή, παρότι ξέρει σαν νομικός ότι η παρανομία δεν δημιουργεί ούτε δεδικασμένο, ούτε προηγούμενο στην κατεύθυνση της απαλλαγής. Ευτελές…<br /><br />Η διαφθορά σαν άσκηση εξουσίας<br /><br />Η ελληνική κοινωνία ηλίθια δεν είναι. Έχει καταλάβει πολύ καλά το μέγεθος της διαφθοράς της κυβέρνησης της ΝΔ στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και ότι μεγιστοποίησε στο έπακρο μία παθογένεια με πολλαπλή στόχευση: Από το να βγάλει λεφτά για τα δικά της παιδιά, μέχρι να εξαγοράσει τους ψηφοφόρους-συμπατριώτες του πρωθυπουργού, για να επαίρεται ότι έβαψε μπλε την Κρήτη. Αντιλαμβάνεται επίσης ότι με την κυβέρνηση Μητσοτάκη η διαφθορά από εγγενές στοιχείο της λειτουργίας του συστήματος, εξελίχθηκε σε πυρήνα της άσκησης της εξουσίας μαζί με τις παρακολουθήσεις. <br /><br />Η ελληνική κοινωνία ανέχτηκε τις υποκλοπές για τις οποίες πολιτικός υπεύθυνος ήταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Στην πρώτη φάση της διακυβέρνησής του ανέχθηκε και το δυστύχημα των Τεμπών, με τους 57 νεκρούς. Και παρά την αποσάθρωση του δημοσίου (νοσοκομεία, παιδεία, κοινωνικό κράτος) και την καθήλωση, εάν όχι επιδείνωση του επιπέδου διαβίωσης, επιβράβευσε την κυβέρνηση με 40,5% το 2023. Μέχρι που αντέδρασε στις ευρωεκλογές για τον γάμο των ομοφυλοφίλων που συνιστά, για ένα τμήμα της που συμπτωματικά αποτελεί την εκλογική δεξαμενή της κυβέρνησης, αποδόμηση των βαθύτερων θεμελίων της οικογένειας και της θρησκείας της. <br /><br />Παρθενογένεση στις κοινωνικές και ιστορικές διαδικασίες, δεν υπάρχει. Η ελληνική κοινωνία δεν μεταλλάχθηκε σε μία νύχτα. Η αντιμνημονιακή πύκνωση και έξαρση της πενταετίας 2010-2015, έδωσε την θέση της σε μια βαθιά αίσθηση πολιτικής ηττοπάθειας από την οποία η κοινωνία έδειξε να βγαίνει με το ξέσπασμα των Τεμπών, που όμως δεν έχει συνέχεια, τουλάχιστον μέχρι τώρα. Στην περίπτωση της μνημονιακής περιόδου, η ιστορική μνήμη αποσυνδέεται, εκκενώνεται και ξαναγράφεται μέσα από τις εικόνες, τους κώδικες και τα μηνύματα των ψηφιακών και τηλεοπτικών μέσων, που αποτελούν τον θηριώδη προπαγανδιστικό μηχανισμό του βαθέος συστήματος.<br /><br />Για αυτό και αντέδρασε με τόσο έντονο τρόπο ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο αίτημα του Αλέξη Τσίπρα για δημοσιοποίηση των πρακτικών του Συμβουλίου Αρχηγών του 2015. Η διαστρέβλωση και η επανεγγραφή της ιστορικής μνήμης της μνημονιακής περιόδου είναι το βάθρο στο οποίο στέκεται η διακυβέρνηση Μητσοτάκη. Κάποιοι από αυτούς που τώρα τον αντιστρατεύονται, συνέβαλαν στην διαστροφή και απαξίωση της περιόδου ΣΥΡΙΖΑ, που αντιμετωπίστηκε σαν εσωτερικός εχθρός με όρους εμφυλιοπολεμικής περιόδου και στον θρίαμβο του Μητσοτάκη. Με περισσή πολιτική μυωπία και ιδιοτελή στόχευση…<br /><br />“Λυδία Λίθος” οι εκλογές για την ελληνική κοινωνία <br /><br />Ο προπαγανδιστικός μηχανισμός του Κυριάκου Μητσοτάκη και οι αυτόκλητοι συνεργάτες επιχειρούν να εμπλέξουν την κοινωνία σε έναν διπλό δεσμό: Από τη μία διαισθάνεται ότι εάν ανεχτεί την διαφθορά και τον εκφυλισμό, τότε εάν δεν καταστραφεί, θα περιέλθει σε κάθε περίπτωση σε απόλυτη ηθική εξαχρείωση. Εάν πάλι αντιδράσει, φοβάται ότι μπορεί να καταστραφεί, από την πολιτική και οικονομική αποσταθεροποίηση – ότι ο επόμενος Σόιμπλε με τους εγχώριους συνεργάτες του θα εμφανιστούν. <br /><br />Το “δεν υπάρχει εναλλακτική” στη διακυβέρνηση Μητσοτάκη είναι προφάσεις εν αμαρτίαις. Και το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν κυβερνήσει σε πολύ πιο αντίξοες συνθήκες από τον Κυριάκο και με πολύ καλύτερα αποτελέσματα. Και προβάλλει σταδιακά και η εναλλακτική του Αντώνη Σαμαρά ή του Αλέξη Τσίπρα. Οποιαδήποτε από αυτές τις εναλλακτικές ή και συνδυασμός τους – στην περίπτωση της Κεντροαριστεράς – είναι προτιμότερη από την εξαχρείωση και την αποτυχία της Μητσοτακικής διακυβέρνησης. <br /><br />Μέσα από αυτό το πρίσμα οι πολιτικές εξελίξεις και οι εκλογές, όποτε και αν γίνουν, θα αποτελέσουν την Λυδία Λίθο για την ελληνική κοινωνία. Θα απαντήσουν στο αρχικό ερώτημα, εάν αυτή είναι εν τελεί η Ελλάδα. Του Μητσοτάκη, του Δημητριάδη, του Αυγενάκη, του “χασάπη”, του “φραπέ”, των μπιστικών της οικογένειας, του Φλωρίδη, της πολιτικής που λειτουργεί με όρους παρακράτους, των υποκλοπών, του μπαζώματος, της διάλυσης όλων των συνεκτικών δεσμών. </div><div><br /></div><div> <a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μας αξίζει η Ελλάδα του “Φραπέ” και του Κυριάκου;

ΓΚΟΥΤΖΑΝΗΣ ΣΠΥΡΟΣ “Αυτή είναι η Ελλάδα”, η φράση είναι μνημειώδης, την εκστόμισε ο εκσυγχρονιστής Κώστας Σημίτης από το βήμα της Βουλής, ότα...

Διαβάστε την συνέχεια

Απ’ τα ανώγια στα κατώγια. Έρχεται ο λογαριασμός των επιλογών στην εξωτερική πολιτική…

<img height="359" src="https://www.topontiki.gr/wp-content/uploads/2025/07/mitsotakis_nato-1024x575.jpg" width="700" /><br /><br />Μοιάζει να έχουν περάσει… δεκαετίες από (τον Μάη του ’22) την ημέρα της ομιλίας του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην Κοινή Σύνοδο της Γερουσίας και της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ.<br /><br />Καταχειροκροτούμενος τότε, ο Έλληνας πρωθυπουργός εισέπραττε από τους Δημοκρατικούς του Τζο Μπάιντεν το επικοινωνιακό αντίδωρο για την αντιρωσική σταυροφορία στην οποία πρωτοστατούσε έμπρακτα σπεύδοντας πρώτος όλων μεταξύ των Νατοϊκών συμμάχων να προσφέρει πολεμικό υλικό στην Ουκρανία.<br /><br />Η άνευ όρων πρόσδεση στο άρμα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής εμφανίστηκε τότε όχι απλώς ως ο μόνος ρεαλιστικός δρόμος, αλλά ως η λεωφόρος που θα οδηγούσε τη χώρα στο επίκεντρο της Pax Americana στην περιοχή.<br /><br />Ο έμφυτος «φιλοαμερικανισμός» των κυβερνήσεων του Μητσοτάκη άλλωστε πατούσε σε ανανεωμένο θεσμικό υπόβαθρο, τη νέα ελληνοαμερικανική συμφωνία στρατηγικής συνεργασίας (συμφωνία για τις αμερικανικές βάσεις στην Ελλάδα, με πιο απλά λόγια), την οποία είχε διαπραγματευτεί η προηγούμενη κυβέρνηση (Αλέξης Τσίπρας) και απλώς υπέγραψε με το που κέρδισε τις εκλογές του 2019 η Ν.Δ.<br /><br />Με την εν λόγω Συμφωνία η Ελλάδα μετατράπηκε αυτόματα σε καίριο κόμβο επιμελητείας και προώθησης πολεμικού υλικού (βάση Αλεξανδρούπολης) στην Ουκρανία, ολοκληρώνοντας απόλυτα την υπονόμευση των ελληνορωσικών σχέσεων που είχε προχωρήσει σε ικανοποιητικό βαθμό η προηγούμενη κυβέρνηση (ΣΥΡΙΖΑ) του Τσίπρα.<div><br />«Αμερικανικό έδαφος»<br /><br />Το μέγεθος των τιμών, ωστόσο, που απόλαυσε τότε, εκείνον τον Μάη του 2022 στην Ουάσιγκτον ο πρωθυπουργός, θα μπορούσε κάποιος να σημειώσει ότι υπολειπόταν των εξυπηρετήσεων που θεσμικά είχε αναλάβει η χώρα, η οποία είχε προσφερθεί στο σύνολό της ως προκεχωρημένο φυλάκιο, αφού σύμφωνα με την ελληνοαμερικανική στρατιωτική συμφωνία αρκούν πια οι υπογραφές των υπουργών Άμυνας των δύο χωρών για τη δημιουργία νέων στρατιωτικών αμερικανικών εγκαταστάσεων οπουδήποτε στην Ελλάδα απαιτήσουν οι (αμερικανικές) ανάγκες.<br /><br />ΝΑΤΟ και Predator<br /><br />Η συνοπτική αυτή αναδρομή βοηθά να κατανοήσει κάποιος την απλουστευτική και μονοδιάστατη προσέγγιση της εξωτερικής πολιτικής της χώρας από τις κυβερνήσεις Μητσοτάκη. Για να γίνει, ωστόσο, σαφέστερο πού ακριβώς βρίσκονται οι εξωτερικές υποθέσεις της χώρας, θα πρέπει επίσης να επισημανθούν κάποια πράγματα ακόμη:<br /><br />1. Μετά την πολυήμερη δραστηριότητα του τουρκικού ωκεανογραφικού πλοίου «Ορούτς Ρέις» στην ανατολική Μεσόγειο το καλοκαίρι του 2020 και αφού με τη συνοδεία στολίσκου πολεμικού το τουρκικό ερευνητικό χαρτογράφησε τον βυθό σε μια τεράστια περιοχή μεταξύ Καστελλόριζου, Ρόδου και Κρήτης φτάνοντας μέχρι και 6,5 μίλια από τις ακτές των ελληνικών νησιών, η επαπειλούμενη ελληνοτουρκική κρίση οδηγήθηκε (από τους Αμερικανούς) προς διευθέτηση στα «στεγανά» του ΝΑΤΟ.<br /><br />Εκεί (στο ΝΑΤΟ) αποφασίστηκε το ξαλάφρωμα της άμυνας των ελληνικών νησιών με αποστολή του πλεονάζοντος στρατιωτικού υλικού στην Ουκρανία, και η ενίσχυση των ελληνοτουρκικών πολιτικών επαφών σε υψηλότατο επίπεδο, εξ ου και οι αλλεπάλληλες συναντήσεις, έκτοτε, των Μητσοτάκη και Ερντογάν, που μέχρι τότε δεν αντάλλασσαν ούτε καλημέρα, με στόχο τη δημιουργία της αίσθησης ότι οι δύο σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ, Ελλάδα και Τουρκία, εργάζονται για να λύσουν τα μεταξύ τους προβλήματα.<br /><br />2. Παράλληλα και ταυτόχρονα με την «αφομοίωση» των ελληνοτουρκικών διαφορών στους στεγανούς μηχανισμούς του ΝΑΤΟ και την επικοινωνιακή ελληνοτουρκική προσέγγιση σε ανώτατα πολιτικό επίπεδο, προχωρούσε και η κυριολεκτική πρόσδεση της ελληνικής κυβέρνησης με το μακρύ χέρι των Αμερικανών στην περιοχή, το Ισραήλ.<br /><br />Το σκάνδαλο (Predator) των παρακολουθήσεων ολόκληρης της κυβέρνησης και της στρατιωτικής ηγεσίας από το Μέγαρο Μαξίμου εκτός από εγχώριες πολιτικές / ποινικές διαστάσεις έχει και μια ακόμη (κατασκοπευτική), που μέχρι τώρα δεν έχει επισημανθεί δεόντως. Κι αυτό γιατί το Μαξίμου και η ΕΥΠ δεν ήταν σε θέση να ελέγξουν / διαχειριστούν / διασφαλίσουν το προϊόν των υποκλοπών, καθώς η πραγματική διαχειρίστρια του συστήματος θα πρέπει να αναζητηθεί κάπου μέσα στις ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες…<br /><br />Αυτό το τελευταίο ενδεχομένως εξηγεί την προκλητική αφωνία της ελληνικής κυβέρνησης στη γενοκτονία που επιχειρεί το Ισραήλ στη Γάζα…<br /><br />Ο Τραμπ…<br /><br />Με τη νίκη του ο Ντόναλντ Τραμπ τράβηξε ξαφνικά την κουρτίνα και αποκάλυψε τα παρασκήνια, τη γύμνια της Ε.Ε. ως συμμαχικού (με τις ΗΠΑ) μηχανισμού και την πρόσδεση των περισσότερων συμμαχικών, ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, όπως και η ελληνική, στο άρμα των Δημοκρατικών, της προηγούμενης δηλαδή (αυτοκαταστροφικής για τις ΗΠΑ, σύμφωνα με τον Τραμπ) αμερικανικής κυβέρνησης.<br /><br />Έκτοτε, μετά δηλαδή την αλλαγή της αμερικανικής ηγεσίας, η υποτελής ελληνική κυβέρνηση αναζητά σημείο επαφής με την Ουάσιγκτον του Τραμπ, ελπίζοντας ότι τα «κονέ» θα τα κάνει η νέα πρεσβευτής, η οποία παρουσιάζεται από τα μιντιακά κυβερνητικά εξαπτέρυγα ως θηλυκός… Κίσιντζερ.<br /><br />Η αναζήτηση από τη νέα αμερικανική κυβέρνηση μιας διεξόδου στον πόλεμο στην Ουκρανία με τη δρομολόγηση της επανένταξης της Μόσχας στο διεθνές σύστημα άφησε στο κενό τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, ανάμεσά τους και την ελληνική, που τα τελευταία χρόνια είχαν επενδύσει στη συνέχιση και διαιώνιση του πολέμου.<br /><br />Παρεμπίπτουσα συνέπεια της εμφάνισης της νέας αμερικανικής διοίκησης ήταν το φρενάρισμα στη διαδικασία της ελληνοτουρκικής προσέγγισης, καθώς τόσο η Αθήνα όσο και η Άγκυρα αναμένουν ακόμα τα σήματα των διαθέσεων της ηγεσίας του Τραμπ για την περιοχή.<br /><br />Κάπως έτσι η συνέχεια των ραντεβού Μητσοτάκη – Ερντογάν πάει από αναβολή σε αναβολή, ενώ η Τουρκία επιχειρεί να παγιώσει τα κεκτημένα (τίποτε δεν μπορεί να γίνει ερήμην της Τουρκίας στην περιοχή, ούτε καν η πόντιση καλωδίου που θα ενώνει την Κρήτη με την Κύπρο) και η Ελλάδα προσπαθεί ανεπιτυχώς για την ώρα να ανατρέψει το λεγόμενο τουρκολιβυκό μνημόνιο που δεν αναγνωρίζει δικαίωμα σε ΑΟΖ σε κανένα ελληνικό νησί πέρα από τα 6 μίλια των χωρικών του υδάτων.<br /><br />ΥΓ.: Τη διαχρονική επιρροή του Predator μπορεί κάποιος να τη δει αυτές τις μέρες στην εξευτελιστική για τις ελληνικές αρχές ενορχήστρωση της καταστολής των διαδηλώσεων κατά των Ισραηλινών τουριστών στη Ρόδο από πράκτορες της Μοσάντ.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.topontiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Απ’ τα ανώγια στα κατώγια. Έρχεται ο λογαριασμός των επιλογών στην εξωτερική πολιτική…

Μοιάζει να έχουν περάσει… δεκαετίες από (τον Μάη του ’22) την ημέρα της ομιλίας του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην Κοινή Σύνοδο της Γε...

Διαβάστε την συνέχεια

Στο τραπέζι με τις ΗΠΑ για τις [νέες] βάσεις.

<br /><a href="https://www.efsyn.gr/sites/default/files/styles/default_big/public/2022-02/skitso-grigoriadis.jpg.webp?itok=0RMVR71-"><img border="0" height="340" src="https://www.efsyn.gr/sites/default/files/styles/default_big/public/2022-02/skitso-grigoriadis.jpg.webp?itok=0RMVR71-" width="705" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Συζητήσεις για το Πετροχώρι Ξάνθης, τη Λάρισα και τη Σούδα - Αρνητική η Ουάσιγκτον για Σκύρο</span></h3><b>Βασίλης Νέδος</b><br />Η πρόβλεψη για κάποιες νέες υποδομές, αλλά και για προσθαφαιρέσεις τοποθεσιών που φιλοξενούν αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις στην Ελλάδα, βρίσκεται στο επίκεντρο των συζητήσεων ανάμεσα σε Αθήνα και Ουάσιγκτον, στο πλαίσιο τροποποιήσεων που αναμένεται να γίνουν στη Συμφωνία Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας (MDCA) ανάμεσα στις δύο χώρες. Το ελληνοαμερικανικό παζάρι περιλαμβάνει από πλευράς της Αθήνας και αιτήματα για μόνιμη αμερικανική παρουσία σε νησιά όπως η Σκύρος, ωστόσο πρόκειται για ένα αίτημα που πάγια οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις απορρίπτουν, παρά τις πιέσεις. Ολη αυτή η συζήτηση είναι, βέβαια, γνωστή και στα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (Γκρέις Μεγκ, Γκας Μπιλιράκης, Ντίνα Τάιτους και Νικόλ Μαλλιωτάκη), που πριν από λίγες εβδομάδες κατέθεσαν νομοσχέδιο με το οποίο προβλέπεται η χρήση και νησιών του Αιγαίου για τη στάθμευση των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ.<br /><br />Επί της ουσίας, πάντως, αν και η MDCA είναι πλέον πολυετής, η επί της ουσίας καταστροφή της βάσης της Αεροπορίας Στρατού στο Στεφανοβίκειο, οδηγεί στην ανάγκη για κάποιες προσαρμογές.<br /><br />Για παράδειγμα, στη γειτονική αεροπορική βάση της Λάρισας (110 Πτέρυγα Μάχης) θα δημιουργηθούν τρεις ακόμη υποδομές για τη φιλοξενία των αμερικανικών δυνάμεων, όταν αυτές βρίσκονται στην περιοχή, κυρίως δηλαδή των ελικοπτέρων που σταθμεύουν εκεί. Η αφαίρεση του Στεφανοβικείου δημιουργεί τη δυνατότητα για την επίσημη προσθήκη δύο ακόμη βάσεων στην MDCA. Συγκεκριμένα πρόκειται για το πεδίο βολής Πετροχωρίου στην Ξάνθη, το οποίο ήδη οι αμερικανικές δυνάμεις χρησιμοποιούν τα τελευταία χρόνια, ωστόσο συζητούν την αύξηση της παρουσίας τους σ’ αυτό. Επιπλέον, οι Αμερικανοί συζητούν και τη «φιλοξενία» τους στο Στρατόπεδο Νταλίπη στη Θεσσαλονίκη, όπου –εκτός απροόπτου– θα υπάρχει επιτελική παρουσία.<br /><br />Η Αθήνα θα επιθυμούσε μόνιμη αμερικανική παρουσία και σε νησιά όπως η Σκύρος, ωστόσο πρόκειται για αίτημα που πάγια οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις απορρίπτουν.<br /><br />Εργασίες αναβάθμισης<br /><br />Οι Αμερικανοί παραμένουν στην Αλεξανδρούπολη η οποία έχει μεγάλη σημασία στην παρούσα φάση για στρατηγικούς λόγους, ενώ γίνονται και εκτενείς συζητήσεις για τον εκσυγχρονισμό της Σούδας, τόσο των ναυτικών εγκαταστάσεων στο Μαράθι όσο και των διευκολύνσεων στην παρακείμενη αεροπορική βάση (115 Πτέρυγα Μάχης). Στην πενταετία 2021-26 ο προϋπολογισμός του υπουργείου Αμυνας των ΗΠΑ προβλέπει επενδύσεις ύψους περίπου 42 εκατ. δολαρίων. Οι Αμερικανοί ήδη αντικαθιστούν την υφιστάμενη υποδομή για τη συντήρηση των μικρότερων σκαφών (για ειδικές επιχειρήσεις) με νέα, η οποία θα διαθέτει σύγχρονες δυνατότητες. Δεν θα πρέπει να λησμονείται ότι τα σκάφη που χρησιμοποιούν οι μονάδες ειδικών δυνάμεων των ΗΠΑ συχνά πλέουν από τη Σούδα μέχρι την Κύπρο, δηλαδή δεν πρόκειται για βάρκες, όπως ενδεχομένως είναι ευρέως αντιληπτό. Επιπλέον στη Σούδα αναπτύσσονται και εγκαταστάσεις για τη διεύθυνση επιχειρήσεων (Joint Tactial Operations Center – JTOC). Στις εργασίες αναβάθμισης της Σούδας περιλαμβάνονται και λιγότερο εντυπωσιακές, αλλά εξίσου σημαντικές παρεμβάσεις, όπως είναι η δημιουργία νέων υπόστεγων για τα αμερικανικά αεροσκάφη που σταθμεύουν στην 115 Π.Μ. και η αντικατάσταση τμημάτων της περίφραξης της αεροπορικής βάσης.<br /><br />Στις τεχνικές συζητήσεις συμμετέχουν και ομάδες εργασίας και από τις δύο πλευρές για την επίλυση κάποιων νομικών θεμάτων που μπορεί να προκύπτουν. Ως προς τα θέματα προϋπολογισμού του Πενταγώνου, και με δεδομένες τις εξαγγελίες από τον υπουργό Αμυνας Πιτ Χέγκσεθ για την ανάγκη περιστολής των μη αναγκαίων δαπανών, προκειμένου οι πόροι να κατευθυνθούν στην ενίσχυση των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, σίγουρα το επόμενο χρονικό διάστημα αναμένεται να τεθεί επί τάπητος η ανάγκη για μείωση του αποτυπώματος των ΗΠΑ και στην Ευρώπη. Η Ελλάδα δεν φαίνεται να περιλαμβάνεται σ’ αυτή την κατηγορία, καθώς όπως φάνηκε και από την πρόσφατη αξιοποίηση της Σούδας από δυνάμεις που έδρασαν στη Μέση Ανατολή και το Ιράν, οι εγκαταστάσεις στο Μαράθι παραμένουν υψίστης επιχειρησιακής σημασίας για το Πεντάγωνο.<br /><br /><div> <a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στο τραπέζι με τις ΗΠΑ για τις [νέες] βάσεις.

Συζητήσεις για το Πετροχώρι Ξάνθης, τη Λάρισα και τη Σούδα - Αρνητική η Ουάσιγκτον για Σκύρο Βασίλης Νέδος Η πρόβλεψη για κάποιες νέες υποδο...

Διαβάστε την συνέχεια

Γαλλία και η Γερμανία διακηρύσσουν: Η Χαμάς δεν μπορεί να έχει ρόλο στο μέλλον της Γάζας.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/08/gettyimages-macron-merrz-merts.jpg"><img height="559" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/08/gettyimages-macron-merrz-merts-696x696.jpg" width="716" /></a><br /><br />Γαλλία και η Γερμανία εξαπέλυσαν επίθεση κατά της Χαμάς, τονίζοντας ότι δεν μπορεί να έχει ρόλο στο μέλλον της Λωρίδας της Γάζας, μετά τα βίντεο τα οποία δημοσίευσε και δείχνουν αποστεωμένους και υποσιτισμένους Ισραηλινούς ομήρους.<br /><br />Στα προπαγανδιστικά πλάνα των δύο τρομοκρατικών οργανώσεων (Χαμάς και Ισλαμικός Τζιχάντ), οι δύο όμηροι εμφανίζονται πολύ αδυνατισμένοι και εξαντλημένοι, ενώ η εικόνα ενός ομήρου να σκάβει ο ίδιος με ένα φτυάρι το έδαφος μέσα σε ένα τούνελ όπου κρατείται, προσποιούμενος ότι σκάβει τον ίδιο του τον τάφο, έχει προκαλέσει παγκόσμιο αποτροπιασμό.<div><br />Μακρόν: Η Χαμάς ενσαρκώνει μια άθλια σκληρότητα <br /><br />Ο Εμανουέλ Μακρόν κατήγγειλε την Κυριακή στο Χ την «επαίσχυντη σκληρότητα» και την «απεριόριστη απανθρωπιά » της Χαμάς, μετά τις τελευταίες δημοσιοποιήσεις βίντεο με Ισραηλινούς ομήρους που κρατούνται στη Γάζα, όπου εμφανίζονται αποσκελετωμένοι και εξαντλημένοι.<br /><br />«Μια επαίσχυντη σκληρότητα, μια απεριόριστη απανθρωπιά: αυτό ενσαρκώνει η Χαμάς. Οι αβάστακτες εικόνες (…) που δείχνουν Ισραηλινούς ομήρους που κρατούνται στη Γάζα, το υπενθυμίζουν με φρίκη», γράφει ο Γάλλος πρόεδρος, που υπογραμμίζει ότι «η απόλυτη προτεραιότητα και επιτακτική ανάγκη είναι η άμεση απελευθέρωση όλων των ομήρων».<br /><br />Ο επικεφαλής του γαλλικού κράτους λέει πως σκέφτεται «με συγκίνηση τον Αβιατάρ Νταβίντ, τον Ρομ Μπρασλάβσκι, όλους τους ομήρους που κρατούνται ακόμη, όπως και τις οικογένειές τους και τους οικείους του που έχουν βυθιστεί στην κόλαση πάνω από 660 ημέρες».<br /><br />Ο Εμανουέλ Μακρόν υποσχέθηκε να συνεχίζει «να ενεργεί χωρίς ανάπαυλα» για να «επιτύχει αυτήν την άνευ όρων απελευθέρωση, προκειμένου να εφαρμόσει χωρίς καθυστέρηση μια κατάπαυση του πυρός και προκειμένου να επιτρέψει τη μαζική διανομή ανθρωπιστικής βοήθειας, που παραμένει αποκλεισμένη έξω από τη Γάζα».<br /><br />Εν αναμονή, το Παρίσι συνεχίζει τις επιχειρήσεις του, που ξεκίνησαν την Παρασκευή, με τη ρίψη από αέρος ανθρωπιστικής βοήθειας. Συνολικά σαράντα τόνοι αγαθών αναμένεται να σταλούν από αέρος από τη Γαλλία στον παλαιστινιακό θύλακα.<br /><br />Το Βερολίνο καλεί το Ισραήλ να συνεχίσει την ανθρωπιστική βοήθεια<br /><br />Την ίδια ώρα, το Βερολίνο καλεί το Ισραήλ «να συνεχίσει την αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας» στην Γάζα και «να μην απαντήσει στον κυνισμό της Χαμάς», παρά την δημοσίευση των σοκαριστικών βίντεο των ισραηλινών ομήρων.<br /><br />Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Bild, ο γερμανός καγκελάριος, Φρίντριχ Μερτς, δήλωσε σοκαρισμένος από τα τρία βίντεο που δείχνουν αποστεωμένους ισραηλινούς ομήρους, ο ένας από τους οποίους έχει και την γερμανική υπηκοότητα.<br /><br />Τα βίντεο δημοσιεύθηκαν την Πέμπτη από τις τρομοκρατικές οργανώσεις Χαμάς και Ισλαμικός Τζιχάντ και προκάλεσαν φρίκη στο Ισραήλ.<br /><br />Για τον Μερτς, αυτές οι εικόνες δείχνουν ότι «η Χαμάς δεν έχει πια ρόλο να παίξει στο μέλλον της Γάζας».<br /><br />Από την πλευρά της, η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Κάγια Κάλας καταδίκασε την Κυριακή «τις σοκαριστικές εικόνες Ισραηλινών ομήρων», των οποίων απαίτησε την «άμεση» απελευθέρωση.<br />Αποτροπιασμός με προπαγανδιστικό βίντεο της Χαμάς: Αναγκάζει Ισραηλινό όμηρο να σκάψει τον τάφο του<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι παγκόσμιο αποτροπιασμό προκάλεσε βίντεο-προπαγάνδα της τρομοκρατικής οργάνωσης της Χαμάς, όπου ένας 24χρονος Ισραηλινός όμηρος, ονόματι Εβιάταρ Νταβίντ, εμφανίζεται αποστεωμένος και ταλαιπωρημένος να προσπαθεί να σκάψει «τον δικό του τάφο» σε σήραγγα της Γάζας, όπως αναφέρουν οι Times of Israel.<br /><br />«Δεν έχω φάει εδώ και μέρες», λέει στην κάμερα ο ίδιος, δείχνοντας μια κονσέρβα, την οποία του επιτρέπεται να καταναλώσει σε δύο ημέρες, αποδεικνύοντας πως υποβάλλεται σε σκόπιμη λιμοκτονία.<br /><br />Το βίντεο της Χαμάς περαιτέρω αποσπάσματα του οποίου εγκρίθηκαν από την οικογένεια για δημοσιοποίηση το Σάββατο – περιλαμβάνει τον Νταβίντ να μιλάει με ασθενική φωνή, με λόγια που πιθανότατα του υπαγορεύτηκαν από τους απαγωγείς του.<br /><br />Η επιζήσασα του Ολοκαυτώματος, Ναφτάλι Φουρστ, παρακολουθώντας το υλικό, δήλωσε: «Γνώρισα την πείνα και τον τρόμο στα στρατόπεδα. Θυμήθηκα την απόλυτη ταπείνωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας».<br /><br />Σημειώνεται πως αυτό είναι το δεύτερο βίντεο με όμηρο που κυκλοφόρησαν τρομοκρατικές ομάδες της Γάζας μέσα σε 24 ώρες.</div><div><br />Ποιος είναι ο Εβιάταρ Νταβίντ;<br /><br />Ο Νταβίντ απήχθη από το Φεστιβάλ Μουσικής Nova στο Ρεΐμ, στο νότιο Ισραήλ, όταν ήταν 22 ετών. Σύμφωνα με πληροφορίες, έμεινε πίσω με τον φίλο του, Γκάι Γκιλμπόα-Νταλάλ, για να βοηθήσουν τραυματίες.<br /><br />Το τελευταίο σημάδι ζωής του ήταν σε ένα προπαγανδιστικό βίντεο της Χαμάς τον Φεβρουάριο, μαζί με τον Γκιλμπόα-Νταλάλ. Οι δυο τους εξαναγκάστηκαν να παρακολουθήσουν από ένα βαν άλλους ομήρους να απελευθερώνονται από τη Γάζα.</div><div><br />Οργή και θλίψη στο Ισραήλ – Συγκλονισμένος δηλώνει ο Νετανιάχου<br /><br />Παράλληλα, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου δήλωσε «συγκλονισμένος» από τα τελευταία βίντεο που έδωσε στη δημοσιότητα η τρομοκρατική οργάνωση Χαμάς με ομήρους στη Λωρίδα της Γάζας και συνομίλησε με τις οικογένειες, σε μια χώρα σοκαρισμένη από αυτές τις εικόνες.<br /><br />Η δημοσιοποίηση των βίντεο αναζωπύρωσε στο Ισραήλ τον δημόσιο διάλογο για την αναγκαιότητα να επιτευχθεί όσο το δυνατόν ταχύτερα μία συμφωνία για την απελευθέρωσή τους.<br /><br />Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν το βράδυ του Σαββάτου στο Τελ Αβίβ ως μια ένδειξη συμπαράστασης στις οικογένειες και για να αξιώσουν την απελευθέρωση των ομήρων, αποτυπώνοντας το συναίσθημα που έχει εκ νέου κατακλύσει τη χώρα.<br /><br />«Ο πρωθυπουργός εξέφρασε μια βαθιά θλίψη ενώπιον των βιντεοσκοπημένων εικόνων που έδωσε στη δημοσιότητα η τρομοκρατική οργάνωση Χαμάς και δήλωσε στις οικογένειες πως οι προσπάθειες για να επιστρέψουν όλοι οι όμηροί μας συνεχίζονται και θα συνεχιστούν χωρίς ανάπαυλα», ανέφεραν οι υπηρεσίες του τη νύχτα του Σαββάτου προς Κυριακή.<br /><br />Ο Νετανιάχου, σύμφωνα με το γραφείο του, «είχε μια μακρά συνομιλία απόψε με τις οικογένειες των ομήρων Ρομ Μπρασλάβσκι και Εβιατάρ Νταβίντ», που εμφανίστηκαν και οι δύο στα τελευταία βίντεο. «Η σκληρότητα της Χαμάς δεν έχει όρια», σχολιάζει, καταγγέλλοντας μια σκηνοθεσία «κυνική και απεχθή».<br /><br />«Η Χαμάς οδηγεί στη λιμοκτονία επίσης εσκεμμένα τους κατοίκους στη Λωρίδα της Γάζας, τους εμποδίζουν να παραλάβουν βοήθεια και επαναλαμβάνουν μια ψευδή προπαγανδιστική εκστρατεία εναντίον του Ισραήλ», επιβεβαίωσε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, καλώντας τις «χώρες του κόσμου να κινητοποιηθούν για να καταδικάσουν απερίφραστα τιςς εγκληματικές ναζιστικές καταχρήσεις της τρομοκρατικής οργάνωσης Χαμάς».<br /><br />Ο πρόεδρος του Ισραήλ, Ισαάκ Χέρτζογκ και ο υπουργός Εξωτερικών, Γκίντεον Σάαρ αντέδρασαν παρομοίως, με τον τελευταίο να ανακοινώνει πως «έστειλε ένα επείγον μήνυμα στους συναδέλφους του σε ολόκληρο τον κόσμο» και «πήρε πρωτοβουλία για τη διεξαγωγή μιας ειδικής συνεδρίασης του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών» για το θέμα.<br /><br />Τα πρωτοσέλιδα των ισραηλινών εφημερίδων παραμένουν επικεντρωμένα στο θέμα: «Πεινασμένοι, αποσκελετωμένοι και σε απόγνωση» (Yedioth Ahronoth), «Η Κόλαση στη Γάζα» (Ma’ariv), “Σκληρότητα Χωρίς Όρια” (Israel Hayom), «Ο Νετανιάχου δεν βιάζεται» (Haaretz).</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γαλλία και η Γερμανία διακηρύσσουν: Η Χαμάς δεν μπορεί να έχει ρόλο στο μέλλον της Γάζας.

Γαλλία και η Γερμανία εξαπέλυσαν επίθεση κατά της Χαμάς, τονίζοντας ότι δεν μπορεί να έχει ρόλο στο μέλλον της Λωρίδας της Γάζας, μετά τα βί...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραηλινά σενάρια εμπλοκής στο Κυπριακό: “Να απελευθερώσουμε τα κατεχόμενα της Κύπρου, αποτελούν απειλή και για το Ισραήλ”

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/08/katexomena.jpg"><img height="332" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/08/katexomena-696x361.jpg" width="711" /></a><br /><br />Οι Ισραηλινοί όχι μόνο αγοράζουν, μαζικά, ακίνητα, στην Κύπρο, αλλά ενδέχεται να εμπλακούν και στην απελευθέρωση των κατεχόμενων, σύμφωνα με δημοσίευμα του Shay Gal στην ευρύτατης κυκλοφορίας Israel Hayom, το οποίο περιγράφει τη Βόρεια Κύπρο ως καταφύγιο τρομοκρατών – και για το Ισραήλ, αυτό είναι ένα πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπίσει αργά ή γρήγορα. Ιδού τι αναφέρει το δημοσίευμα<br /><br />“Η Κύπρος πρόσφατα τίμησε την 51η επέτειο της τουρκικής εισβολής το 1974 – ένα διαρκές τραύμα για τους Ελληνοκύπριους, αναφέρει το δημοσίευμα. Για δεκαετίες, το Ισραήλ αντιμετώπιζε αυτή τη σύγκρουση ως ένα μακρινό ελληνοτουρκικό ζήτημα, αλλά τώρα πρέπει να αναγνωρίσει ξεκάθαρα: Η Βόρεια Κύπρος δεν είναι μόνο ένα ελληνοκυπριακό πρόβλημα – είναι και ισραηλινό. Στην πράξη, η Βόρεια Κύπρος λειτουργεί ως μια διεθνής ουδέτερη ζώνη, επιτρέποντας στην Τουρκία και σε τρομοκρατικές ομάδες όπως η Χαμάς και η Δύναμη Quds του Ιράν απεριόριστη επιχειρησιακή ελευθερία”.<br /><br />“Μπορεί η Τουρκία να αποτελέσει στόχο για τους Ισραηλινούς στη Βόρεια Κύπρο;” θέτει το ερώτημα το δημοσίευμα. Και παραθέτει στοιχεία που προβληματίζουν πολλούς στο Ισραήλ:<br /><br />“Από την εισβολή, η οποία σκότωσε χιλιάδες και εκτόπισε εκατοντάδες χιλιάδες, η παρουσία της Τουρκίας έχει μεταμορφωθεί αθόρυβα. Η περιοχή αποτελεί πλέον προωθημένη βάση για τον τουρκικό στρατό, φιλοξενώντας εξελιγμένα οπλικά συστήματα, κυβερνοεπιτήρηση και υποδομή παρακολούθησης επικοινωνιών (SIGINT) ικανή να δημιουργήσει προβλήματα τόσο τις στρατιωτικές όσο και τις πολιτικές ισραηλινές επικοινωνίες, παράλληλα με μυστικές τρομοκρατικές εγκαταστάσεις που υποστηρίζονται από την Άγκυρα.<br /><br />Σύμφωνα με διαρροή απόρρητης έκθεσης των Ισραηλινών υπηρεσιών, ανώτεροι Τούρκοι αξιωματούχοι χαρακτήρισαν τη Βόρεια Κύπρο ως ιδανική τοποθεσία «όπου οτιδήποτε μπορεί να γίνει χωρίς παρέμβαση της αστυνομίας ή της δικαστικής εποπτείας».<br /><br />Η Τουρκία μπορεί να αναπτύξει οπλισμένα drones από το αεροδρόμιο Λευκονοίκου – που μετατράπηκε από εγκαταλελειμμένο αεροδρόμιο σε βάση drones πολύ πιο γρήγορα από ό,τι από τις ηπειρωτικές βάσεις της.<br /><br />Το Ισραήλ θεωρεί την Τουρκία ως σοβαρή απειλή για την Ελλάδα, την Κύπρο και φυσικά για το Ισραήλ, επειδή η Άγκυρα έχει δεσμούς με εξτρεμιστικές ομάδες:<br /><br />Εν τω μεταξύ, η ΕΕ συζητά αμυντική συνεργασία με την Άγκυρα παρά την κατοχή του εδάφους της ΕΕ από την Τουρκία – μια αντίφαση που υπονομεύει την αξιοπιστία της ΕΕ και θέτει κινδύνους και για την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ. Η επιθετική εξωτερική πολιτική της Άγκυρας, που χαρακτηρίζεται από παράνομες κατοχές, παραβιάσεις κυρώσεων και δεσμούς με εξτρεμιστικές ομάδες, την ευθυγραμμίζει με αδίστακτα καθεστώτα και όχι με συμμάχους του ΝΑΤΟ. Δεδομένης της απαίτησης του ΝΑΤΟ για ομόφωνη συναίνεση και των τεταμένων σχέσεων της Τουρκίας εντός της συμμαχίας, η προστασία του Άρθρου 5 είναι απίθανη ακόμη και σε άσχετες συγκρούσεις και πρακτικά αδύνατη όσον αφορά τη Βόρεια Κύπρο, η οποία αναγνωρίζεται διεθνώς ως κυπριακό έδαφος.<br />“Το Ισραήλ να απελευθερώσει τα κατεχόμενα”<br /><br />Σύμφωνα με την απόρρητη έκθεση, το Ισραήλ πρέπει να επαναπροσδιορίσει τις προτεραιότητές του και να απελευθερώσει τη Βόρεια Κύπρο από την τουρκική απειλή:<br /><br />Δεν είναι ρόλος ή επιθυμία του Ισραήλ να απελευθερώσει τη Βόρεια Κύπρο. Ωστόσο, εάν η απειλή από την περιοχή φτάσει σε κρίσιμο όριο, η στρατηγική στάση του Ισραήλ πρέπει να αλλάξει. Το Ισραήλ, σε συντονισμό με την Ελλάδα και την Κύπρο, πρέπει να προετοιμάσει μια επιχείρηση έκτακτης ανάγκης για την απελευθέρωση του βορρά του νησιού. Μια τέτοια επιχείρηση θα εξουδετέρωνε τις τουρκικές δυνατότητες ενίσχυσης από την ηπειρωτική χώρα, θα εξάλειφε τα συστήματα αεράμυνας στη Βόρεια Κύπρο, θα κατέστρεφε τα κέντρα πληροφοριών και διοίκησης και, τέλος, θα απομάκρυνε τις τουρκικές δυνάμεις, αποκαθιστώντας την διεθνώς αναγνωρισμένη κυπριακή κυριαρχία”<div><br />«Η Οργή του Ποσειδώνα»<br /><br />Μπορεί το Ισραήλ να καταρτίσει ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης στο εγγύς μέλλον για τη Βόρεια Κύπρο; Φαίνεται ότι ο αναλυτής του Israel Hayom, Shay Gal, ο οποίος περιγράφεται ως «ειδικός στη διεθνή πολιτική, τη διαχείριση κρίσεων και τις στρατηγικές επικοινωνίες», δίνει στους Ισραηλινούς αξιωματούχους μια νέα ιδέα:<br /><br />Αυτό το σχέδιο έκτακτης ανάγκης θα μπορούσε να ονομαστεί «Οργή του Ποσειδώνα», που πήρε το όνομά του από τον Έλληνα θεό της θάλασσας, τονίζοντας τη θαλάσσια κυριαρχία και τις καταστροφικές συνέπειες ενός χειρότερου σεναρίου. Το όνομα υπογραμμίζει την εστίαση του Ισραήλ στη διαφύλαξη στρατηγικών θαλάσσιων περιουσιακών στοιχείων και στη διατήρηση ανοιχτών θαλάσσιων διαδρόμων κρίσιμων για την περιφερειακή ασφάλεια.<br /><br />Αυτό θα παρέμενε ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης: το Ισραήλ δεν επιδιώκει αντιπαράθεση, αλλά πρέπει να παραμείνει πλήρως προετοιμασμένο. Η ισραηλινή επίθεση στην πυρηνική υποδομή του Ιράν, που προηγουμένως θεωρούνταν ένα εξαιρετικά απίθανο σενάριο, τελικά εκτελέστηκε. Η Τουρκία, η οποία κατασκευάζει επί του παρόντος το προβληματικό πυρηνικό εργοστάσιο του Ακούγιου στις ακτές της Μεσογείου – ένα έργο που η Ρωσία εγκαταλείπει γρήγορα λόγω αναγνωρισμένων κινδύνων – θα πρέπει να εσωτερικεύσει αυτό το μάθημα.<br /><br />Μπορεί να αποτελέσει σημείο καμπής για την «κυπριακή – ισραηλινή φιλία» η υπόθεση της παράνομης κατοχής της Βόρειας Κύπρου;<br /><br />Το Ισραήλ θεωρείται σήμερα από τους πιό αξιόπιστους συμμάχους της Κύπρου. Η Κύπρος είναι σύμμαχος του Ισραήλ από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν θεωρούνταν σημείο διέλευσης για τους Ευρωπαίους Εβραίους που προσπαθούσαν να φτάσουν στη «γη της επαγγελίας» τους, την Παλαιστίνη, η οποία βρισκόταν υπό βρετανική κυριαρχία μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.<br /><br />Τώρα που πολλοί Ισραηλινοί εγκαταλείπουν την «εβραϊκή» πατρίδα τους λόγω των πολέμων και αγοράζουν ακίνητα σε όλη την Κύπρο σε αριθμούς ρεκόρ, δημιουργούνται στενότερες σχέσεις συνεργασίας, συνθήκες ανάπτυξης, διπλωματικές συμμαχίες και μια περιφερειακή αναβάθμιση του Κυπριακού.Οι εξελίξεις θα είναι ενδιαφέρουσες, ανεξάρτητα από τις ακραίες θεωρήσεις των σχέσεων του Ισραήλ με την Τουρκία και του πόσο αυτό επηρεάζει την Κύπρο.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραηλινά σενάρια εμπλοκής στο Κυπριακό: “Να απελευθερώσουμε τα κατεχόμενα της Κύπρου, αποτελούν απειλή και για το Ισραήλ”

Οι Ισραηλινοί όχι μόνο αγοράζουν, μαζικά, ακίνητα, στην Κύπρο, αλλά ενδέχεται να εμπλακούν και στην απελευθέρωση των κατεχόμενων, σύμφωνα με...

Διαβάστε την συνέχεια

Όταν η Τουρκία καταδικάζει… ξεχνώντας την Αγία Σοφία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQpz1TROkhhd95KOhF2F8sYj6Kau2dBMImfug&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="324" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQpz1TROkhhd95KOhF2F8sYj6Kau2dBMImfug&s" width="700" /></a></div><div><br /></div>Η Τουρκία καταδίκασε την επίσκεψη του ισραηλινού υπουργού Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ στην Πλατεία των Τζαμιών στην Ανατολική Ιερουσαλήμ για να προσευχηθεί.<br /><br />«Καταδικάζουμε με δριμύτητα την έλευση στο τέμενος Αλ-Ακσα ορισμένων ισραηλινών υπουργών, υπό την προστασία της ισραηλινής αστυνομίας και συνοδευόμενων από ισραηλινούς εποίκους», αναφέρεται σε ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών.<br /><br />«Η ασφάλεια του τεμένους Αλ-Ακσα και η διαφύλαξη της ιερής υπόστασης της Ιερουσαλήμ δεν αποτελούν μόνο τοπικές προτεραιότητες, αλλά και θεμελιώδη υποχρέωση στο όνομα της συλλογικής συνείδησης της ανθρωπότητας», αναφέρει το ρεπορτάζ του ΑΠΕ-ΜΠΕ.<br /><br />Το να ομιλεί η Τουρκία περί θρησκευτικής ελευθερίας είναι ανέκδοτο ολκής, η Τουρκία που μετέτρεψε το σύμβολο της Χριστιανοσύνης, την Αγία Σοφία, σε τζαμί, γεγονός που τόσο η Χαμάς, όσο και η Παλασιστινιακή Αρχή πανηγύρισαν δεόντως, κάτι που ξεχνούν ορισμένοι εν Ελλάδι… Σε κάθε περίπτωση η κίνηση του Μπεν Γκβιρ προσθέτει άλλη μια ψηφίδα στο ψηφιδωτό της κόντρας Ισραήλ – Τουρκίας, κόντρας που η Ελλάδα έχει κάθε συμφέρον να επεκταθεί και γιατί όχι να “θερμανθεί”.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Όταν η Τουρκία καταδικάζει… ξεχνώντας την Αγία Σοφία.

Η Τουρκία καταδίκασε την επίσκεψη του ισραηλινού υπουργού Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ στην Πλατεία των Τζαμιών στην Ανατολική Ιερουσαλήμ για να προσευ...

Διαβάστε την συνέχεια

Θα δούμε τέσσερις φρεγάτες Bergamini με τη Γαλανόλευκη στον Ιστό;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsit.gr/wp-content/uploads/2025/06/bergamini-frigates-dvids-6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="800" data-original-width="1200" height="427" src="https://www.newsit.gr/wp-content/uploads/2025/06/bergamini-frigates-dvids-6.jpg" width="706" /></a></div><div><br /></div>Πληροφορίες, φήμες, αναφορές περί της απόκτησης από το Πολεμικό Ναυτικό ιταλικών φρεγατών FREMM υπό-κλάσης Bergamini κυκλοφορούν ευρέως. Ωστόσο τίποτα το χειροπιαστό δεν υπάρχει ακόμα, ειδικά όσον αφορά τον αριθμό τέσσερα, τη στιγμή πού ακόμα δεν έχουν πέσει υπογραφές ούτε για την 4η Belh@rra παρά τις ανακοινώσεις του ΥΠΕΘΑ.<br /><br />Οι δύο φρεγάτες εντάχθηκαν σε υπηρεσία το 2013 και άρα σε μερικά χρόνια πλησιάζουν την ιδανική περίοδο για την εφαρμογή προγράμματος εκσυγχρονισμού μέσης ζωής (ΕΜΖ) ώστε να διατηρηθούν επιχειρησιακά επίκαιρες. Πιθανά η τρίτη (Carlo Margottini F592) και η τέταρτη φρεγάτα (Carabiniere F593) του τύπου, που ανήκουν και οι δύο στη διαμόρφωση «ανθυποβρυχιακού πολέμου» και οι οποίες εντάχθηκαν σε υπηρεσία το 2014 και το 2015 αντίστοιχα, να αποτελέσουν το αντικείμενο του δικαιώματος προαίρεσης.<br /><br />Ας επισημανθεί ότι όπως και οι δύο πρώτες φρεγάτες του τύπου μόλις εισέλθουν σε ελληνική υπηρεσία θα απαιτηθεί να υποβληθούν σε πρόγραμμα ΕΜΖ, ώστε να διατηρηθούν επιχειρησιακά επίκαιρες. Παρά το ότι η επιχειρησιακή υπεροχή των φρεγατών τύπου Bergamini είναι αδιαμφισβήτητη σε σύγκριση με τις φρεγάτες που ήδη βρίσκονται σε υπηρεσία με το ΠΝ ή διατίθενται στη δευτερογενή αγορά ως εναλλακτική επιλογή, πρόκειται για σχεδίαση της δεκαετίας του 2000 με ό,τι αυτό συνεπάγεται στη δυνατότητα αναβάθμισης και υποστήριξης σε βάθος χρόνου.<br /><br />Όλες οι ενδείξεις συντείνουν ότι η προμήθεια των φρεγατών του τύπου δεν έχει βασισθεί σε αναλυτική μελέτη του Κόστους Κύκλου Ζωής (ΚΚΖ), ούτε έστω του λειτουργικού κόστους αλλά στην… απελπισία ταχείας εξεύρεσης λύσης, οικονομικά ανεκτού κόστους για την αντικατάσταση των υπέργηρων φρεγατών τύπου Standard.<div><br />Ουδέν καλόν αμιγές κακού<br /><br />Πάντως πρέπει να επισημανθεί η εύκολα διακριτή τάση αύξησης του εκτοπίσματος στις επιλογές του Πολεμικού Ναυτικού (αλλά και παγκοσμίως): από το εκτόπισμα των 3.350 τόνων των φρεγατών τύπου MEKO-200HN – «Ύδρα» και των 3.630 τόνων των τύπου Standard – «Έλλη», έχουμε ήδη μεταβεί στο εκτόπισμα των 4.460 τόνων των τύπου FDI-HN – «ΚΙΜΩΝ» και κατευθυνόμαστε προς τους 6.890 τόνους (πλήρες) των τύπου Bergamini.<br /><br />Δηλαδή, στον διπλασιασμό περίπου του εκτοπίσματος των νέων φρεγατών σε σχέση με τις MEKO-200HN και Standard και την αύξηση του εκτοπίσματος τους κατά 50% σε σχέση με τις FDI-HN με ό,τι αυτό συνεπάγεται στο λειτουργικό κόστος και το ΚΚΖ. Όμως αργότερα ή γρηγορότερα θα αναγκαστούμε να καθορίσουμε τη βέλτιστη σχέση μεταξύ εκτοπίσματος, κόστους κύκλου ζωής και ισχύος πυρός με βάση τα δεδομένα του θεάτρου επιχειρήσεων όπου θα κληθεί να επιχειρήσει το ΠΝ.<br /><br />Εν κατακλείδι το ΠΝ από τις 18 μείζονες μονάδες επιφανείας (12 φρεγάτες και έξι κορβέτες) της Δομής Δυνάμεων (ΔΔ) 2021-2034 θα περιοριστεί σε 10 φρεγάτες στη ΔΔ 2024-2035, στην καλύτερη των περιπτώσεων. Εφόσον δηλαδή ευοδωθούν οι σχεδιασμοί Δένδια.<br /><br />Επίσης η εμφανής τάση συνεχούς αύξηση του μεγέθους (εκτοπίσματος) των μειζόνων μονάδων επιφανείας, η οποία συνεπάγεται αυξημένα κόστη προμήθειας, λειτουργίας και υποστήριξης χωρίς κατ’ ανάγκη ανάλογη αύξηση της επιχειρησιακής αποτελεσματικότητας, δεν φαίνεται να αποτελεί σημαντική παράμετρο στους σχεδιασμούς για το μέλλον του Κλάδου. Ούτε η αύξηση της πολυτυπίας που συνεπάγεται αυξημένα κόστη λειτουργίας, εκπαίδευσης και δημιουργίας των αντίστοιχων υποδομών.</div><div><br />Τεχνικά χαρακτηριστικά Bergamini<br /><br />Εκπόπισμα 6,700 tons<br />Μήκος 144.6 m (474.4 ft)<br />Πλάτος 19.7 m (64.6 ft)<br />Βύθισμα 8.7 m (28.5 ft)<br />Πρόωση CODLAG<br />Μέγιστη ταχύτητα 27 knots<br />Αυτονομία 10.612,600 χλμ<br />Πλήρωμα 199<br />Ραντάρ- Ηλεκτρονικά<br /><br />Ραντάρ Leonardo Kronos Grand Naval (MFRA) Active electronically scanned array radar<br />CAPTAS-4 towed-array sonar<br />UMS 4110 CL hull-mounted sonar<br />Οπλισμός<br /><br />16 κάθετα κελιά MBDA SYLVER A50 VLS για πυραύλουςAster 15 και 30<br />1 πυροβόλο Leonardo Otobreda 127/64 Vulcano<br />1 πυροβόλο Leonardo OTO Melara 76/62 mm<br />2 σταθμούς οπλισμού Leonardo Oto Melara/Oerlikon KBA 25/80 mm<br />8 × MBDA Teseo\Otomat Mk-2/A anti-ship and land attack missiles<br />2 x triple Leonardo (WASS) B-515/3 launcher for MU 90 torpedoes<br />2 x SITEP MASS CS-424 acoustic guns<br />2 ελικόπτερα<br /><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="376" src="https://www.youtube.com/embed/Z3bIlk8Bkog" width="695" youtube-src-id="Z3bIlk8Bkog"></iframe><br /><br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Θα δούμε τέσσερις φρεγάτες Bergamini με τη Γαλανόλευκη στον Ιστό;

Πληροφορίες, φήμες, αναφορές περί της απόκτησης από το Πολεμικό Ναυτικό ιταλικών φρεγατών FREMM υπό-κλάσης Bergamini κυκλοφορούν ευρέως. Ωστ...

Διαβάστε την συνέχεια

Milliyet: Η Ελλάδα τρέμει τουρκική επίθεση από τέσσερα σημεία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.sportime.gr/wp-content/uploads/2022/09/Atalayar_Grecia-Turquia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="720" data-original-width="1200" height="341" src="https://www.sportime.gr/wp-content/uploads/2022/09/Atalayar_Grecia-Turquia.jpg" width="700" /></a></div><div><br /></div>“Ενώ η Τουρκία χτίζει το γεωπολιτικό της όραμα με αποφασιστικά βήματα επί τόπου, αυτή η διαδικασία έχει γίνει σοβαρή πηγή ανησυχίας, ιδιαίτερα στην Ελλάδα και τη Νότια Κύπρο”, αναφέρει η τουρκική Milliyet.<br /><br />“Η ολοκληρωμένη αναδιάρθρωση που πραγματοποίησαν πρόσφατα οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο έχει χαρακτηριστεί από την Ελλάδα ως άμεση απειλή. Η ελληνική ιστορσελίδα Πενταπόσταγμα κάλυψε εκτενώς τη στρατιωτική ισχύ της Τουρκίας σε μια αξιοσημείωτη ανάλυση του αντιστράτηγου ε.α. Λάζαρου Καμπουρίδη.<br /><br />“Σύμφωνα με την ανάλυση, η Τουρκία έχει αναλάβει ολοκληρωμένες προετοιμασίες για να ανατρέψει την πλάστιγγα υπέρ της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Σύμφωνα με τον ελληνικό τύπο, αυτές οι προετοιμασίες έχουν προκαλέσει φόβους για μια «αιφνιδιαστική επίθεση».<br /><br />“ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΚΙΝΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ”<br /><br />“Η ανάλυση του Καμπουρίδη παρέχει μια λεπτομερή εξέταση των στρατηγικών βημάτων που έλαβε η Τουρκία τον τελευταίο χρόνο, επισημαίνοντας την ίδρυση μιας νέας Διοίκησης Αμφίβιων επιχειρήσεων στο Τσανάκκαλε από τις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις, τη δημιουργία ταξιαρχιών πεζοναυτών στην Γκιοκτσέιντα και την Αλεξανδρέττα, την αναβάθμιση της αεροπορικής βάσης Νταλαμάν σε καθεστώς κύριας βάσης και την ανάπτυξη νέων ταξιαρχιών κομάντο στο Χατάι. Η ανάλυση τονίζει ότι όλες αυτές οι κινήσεις αποτελούν «προπαρασκευαστικές κινήσεις» που στοχεύουν στα νησιά του Αιγαίου και την Κύπρο”.<div><br />«Η Διοίκηση IDA θα γίνει στρατηγικό κέντρο ισχύος»<br /><br />“Από την άλλη πλευρά, ο Καμπουρίδης ισχυρίστηκε ότι οι Τουρκικές Ναυτικές Δυνάμεις εμπνεύστηκαν από την επιτυχία των IDA που χρησιμοποιήθηκαν στη θάλασσα κατά τη διάρκεια του πολέμου Ουκρανίας-Ρωσίας και ότι η Άγκυρα θα είναι σε θέση να δημιουργήσει νέες βάσεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Ισχυρίστηκε ότι προετοιμάζεται για επιχειρήσεις IDA.<br /><br />“Η ανάλυση έδειξε ότι η Τουρκία έχει δημιουργήσει έναν μη επανδρωμένο ναυτικό στόλο με βάσεις στο Ακσάζ, τη Φότσα, το Τσανάκκαλε, το Γκιολτσούκ, τη Μερσίνη και το Καραντενίζ Ερεγλί. Η ανάλυση ανέφερε επίσης ότι αυτά τα οχήματα διαθέτουν όχι μόνο δυνατότητες αναγνώρισης και επιτήρησης, αλλά και δυνατότητες επιθέσεων καμικάζι, εκκαθάρισης ναρκοπεδίων και αιφνιδιαστικών επιδρομών.<br /><br />“Σύμφωνα με τον αντιστράτηγο η Διοίκηση IDA που θα ιδρυθεί στο Ντιντίμ θα είναι ένα στρατηγικό κέντρο ισχύος που θα βρίσκεται ακριβώς απέναντι από τα ελληνικά νησιά. Αυτή και μόνο η λεπτομέρεια προκάλεσε πανικό στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης”.</div><div><br />«ΑΔΥΝΑΤΗ Η ΑΙΦΝΙΔΙΑΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ»<br /><br />“Επιπλέον, ο Καμπουρίδης δήλωσε ότι το τουρκικό ναυτικό κατασκευάζει ταυτόχρονα 31 πολεμικά πλοία, χαρακτηρίζοντάς το ως «προετοιμασίες για πόλεμο» και υποστήριξε ότι μια «αιφνιδιαστική επίθεση είναι επικείμενη». Σημείωσε ότι τα πλοία υπό κατασκευή περιλαμβάνουν ένα αεροπλανοφόρο, ένα αντιτορπιλικό TF-2000, επτά φρεγάτες νέας γενιάς, πέντε υποβρύχια κλάσης Reis και οκτώ αποβατικά πλοία.<br /><br />“Η ανάλυση τόνισε επίσης την προγραμματισμένη ένταξη σε υπηρεσία του Marlin, ενός υποβρυχίου καμικάζι, το 2024, με τα μοντέλα Sancar, Ulaq και Salvo να αναμένεται να ενταχθούν στον στόλο μέχρι το τέλος του 2025. Αναφέρθηκε επίσης ότι η Τουρκική Προεδρία Αμυντικών Βιομηχανιών ενέκρινε την κατασκευή οκτώ ακόμη υποβρυχίων.<br /><br />“Σύμφωνα με τον Καμπουρίδη, αυτές οι συστηματικές κινήσεις της Τουρκίας δεν είναι απλώς στρατιωτικές προετοιμασίες, αλλά και μέρος μιας στρατηγικής για την κυριαρχία στην περιοχή. Η ανάλυση υποδηλώνει ότι η Τουρκία κινείται τώρα προς μια δομή που θα εδραιώσει τον πλήρη έλεγχο όχι μόνο στο κεντρικό Αιγαίο, αλλά και στο βόρειο και νότιο Αιγαίο, και στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />“Ο Έλληνας αντιστράτηγος, από την άλλη πλευρά, δήλωσε ότι η πιο σαφής ένδειξη αυτού είναι η τοποθέτηση βάσεων σε περιοχές που βλέπουν προς τις ελληνικές ακτές, επισημαίνοντας τέσσερις περιοχές:<br /><br />– Ακσάζ (απέναντι από τη Ρόδο)<br /><br />– Κας (απέναντι από το Καστελόριζο)<br /><br />– Ακενντερούν και Μερσίνα (άξονας Κύπρου)<br /><br />– Γκιόκτσεαντα και Τσανάκκαλε (άξονας Βόρειου Αιγαίου)”, καταλήγει η τουρκική εφημερίδα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Milliyet: Η Ελλάδα τρέμει τουρκική επίθεση από τέσσερα σημεία.

“Ενώ η Τουρκία χτίζει το γεωπολιτικό της όραμα με αποφασιστικά βήματα επί τόπου, αυτή η διαδικασία έχει γίνει σοβαρή πηγή ανησυχίας, ιδιαίτε...

Διαβάστε την συνέχεια