Το Καστελόριζο, το νέο θύμα των δηλώσεων Δένδια στην Άγκυρα

<center><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/05/map_alieytika.png"><img height="486" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/05/map_alieytika-1068x1255.png" width="639" /></a></center><br /><b>Της Κύρας Αδάμ</b><br />Μετά τη Συνθήκη της Λωζάννης ήρθε η σειρά της Συνθήκης των Παρισίων να μπει στο στόχαστρο της Τουρκίας. Η Τουρκία καταγγέλλει τώρα διεθνώς ότι η Ελλάδα παραβιάζει και τη Συνθήκη των Παρισίων, στοχεύοντας ευθέως το Καστελόριζο, με την ελληνική κυβέρνηση να γεύεται τώρα τις καταστροφικές συνέπειες των δηλώσεων Δένδια στην Άγκυρα.<br /><br />Συγκεκριμένα:<br />Επτά ημέρες μετά τις ζητωκραυγές Δένδια στην Άγκυρα, στις 22 Απριλίου 2021, η Τουρκία ενημέρωσε εγγράφως τη διεθνή κοινότητα και όλους τους διεθνείς οργανισμούς ότι «η Ελλάδα παραβιάζει τη Συνθήκη των Παρισίων1947 διότι εκτελεί στρατιωτική ΑΣΚΗΣΗ στο νησί Μέις ( Καστελόριζο), μολονότι η Συνθήκη επιβάλει καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης στο νησί».<br /><br />Όμως:<br />Ο ορισμός αποστρατιωτικοποίηση και αποστρατιωτικοποιημένος της Συνθήκης των Παρισίων , ΠΟΥΘΕΝΑ ΔΕΝ επιβάλει απαγόρευση στρατιωτικών ασκήσεων στη Μεγίστη. Έτσι η θέση της Τουρκίας στερείται σοβαρότητας, αξιοπιστίας και νομικής βάσης, είναι παντελώς έωλη και συντηρείται/αξιοποιείται χάρη στις δηλώσεις Δένδια στην Άγκυρα, ότι η Ελλάδα εξοπλίζει τα νησιά διότι δέχεται απειλή.<br /><br />Η μόνη πειστική και νομικά βάσιμη ελληνική απάντηση θα ήταν ότι η Ελλάδα με την εκτέλεση στρατιωτικών ασκήσεων στο Καστελόριζο ΔΕΝ παραβιάζει τη Συνθήκη των Παρισίων διότι η Συνθήκη ΔΕΝ απαγορεύει στρατιωτικές ασκήσεις στη Μεγίστη.<br />Στη διεθνή έγγραφη ενημέρωση για την αποστρατιωτικοποίηση του Καστελόριζου, η Τουρκία αναγράφει επακριβώς ότι « η Ελλάδα παραβιάζει το καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης για τα ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΝ ΑΙΓΑΙΟΥ διότι εκτελεί στρατιωτικές ασκήσεις στο Καστελόριζο».<div><br />Έτσι λοιπόν , σήμερα, η Τουρκία εντάσσει (πολύ σωστά) το Καστελόριζο στο ΑΙΓΑΙΟ, διότι εξυπηρετεί τα συμφέροντα της σήμερα. Ωστόσο, τον Σεπτέμβριο του 2019, την Τουρκία τη βόλευε το Καστελόριζο και η περιοχή ανατολικά της Ρόδου να κείται στη Μεσόγειο, (όπως φαίνεται στο χάρτη του Μ), προκειμένου να οριοθετήσει την τουρκο/λυβική ΑΟΖ σε βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου.</div><div><br /></div><div> Και τούτο διότι θέτοντας την περιοχή ανατολικά της Ρόδου στη Μεσόγειο, στην περιοχή αυτή αυτομάτως η Τουρκία καταγράφει 12νμ χωρικά ύδατα, διότι από το 1964 η Τουρκία έχει καθορίσει 6νμ χωρικά ύδατα στο Αιγαίο και 12νμ στη Μεσόγειο, με αποτέλεσμα να στραγγαλίζεται, αφανίζεται και εκμηδενίζεται η ΑΟΖ της Μεγίστης και η ΑΟΖ Ανατολικα της Ρόδου. </div><div><br /></div><div>Την τουρκική αυτή ενέργεια αποδέχθηκε εγγράφως και επισήμως η κυβέρνηση Μητσοτάκη μέσα στην Ελληνική Βουλή τον Οκτώβριο 2019 και αυτό διευκόλυνε την Τουρκία να υπογράψει το Δεκέμβριο του 2019 την τουρκο/λυβική ΑΟΖ, με αποτέλεσμα η Ρόδος και το Καστελόριζο να μην έχουν κανένα κυριαρχικό δικαίωμα πέρα και έξω από τα 6νμ χωρικών υδάτων. Οι δηλώσεις Μητσοτάκη ότι η κυβέρνηση φυλάει την ελληνική κυριαρχία των 6νμ χωρικών υδάτων, ( όταν το Ρους Ρέις έκανε έρευνες μεχρι τα 6νμ από τη Μεγίστη και τη Ρόδο), έθεσαν τη Μεγίστη και την περιοχή ανατολικά της Ρόδου στη Μεσόγειο. Έτσι , μετά την υπογραφή της τουρκο/λυβικής ΑΟΖ, με τη Μεγίστη να έχει μηδέν (0) ΑΟΖ λόγω Μεσογείου τον Δεκέμβριο 2019, η Τουρκία έρχεται σήμερα και εντάσσει τη Μεγίστη στο Αιγαίο, για να μπορεί να διεκδικήσει ότι, με δεδομένο ότι η Μεγίστη έχει μηδέν ΑΟΖ ως νησί της Μεσογείου, το ίδιο το νησί θα έχει και πάλι μηδέν ΑΟΖ ως νησί του Αιγαίου. Εμφανής επιδίωξη της Τουρκίας να ταυτίσει την μηδενική ΑΟΖ της Μεγίστης με μηδέν (0) ΑΟΖ και των λοιπών νήσων του Αιγαίου</div><div>.<br />Στις προκλητικές , μετά την επίσκεψη στην Άγκυρα, ενέργειες της Τουρκίας η κυβέρνηση αντέδρασε με την έκδοση της διεθνούς αγγελίας Α1156/21 που αποκαλύπτει το Μilitaire.gr.<br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/05/notam_alieytika.png"><img height="411" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/05/notam_alieytika.png" width="640" /></a><br /><br />Όπως παρατηρεί ο αναγνώστης μολονότι η Άγκυρα δηλώνει διεθνώς ότι η Ελλάδα παραβιάζει τη Συνθήκη των Παρισίων διότι εκτελεί ασκήσεις στο ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ, η κυβέρνηση ΔΕΝ κατονομάζει το νησί. Αντί για το Καστελόριζο δηλώνει αόριστα ότι θα συνεχίσει να κάνει ασκήσεις στην ΠΕΡΙΟΧΗ και όποιος τη βρει την περιοχή,…τη βρήκε, σαν να φοβάται να κατονομάσει το ελληνικό Καστελόριζο, το οποίο το κατάντησε με μηδέν ΑΟΖ και διασφάλιση του μόνον στα 6νμ.</div><div><br />Μολονότι η Συνθήκη των Παρισίων ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ τις ελληνικές στρατιωτικές ασκήσεις στο Καστελόριζο, εν τούτοις η κυβέρνηση δηλώνει ότι θα συνεχίσει να κάνει ασκήσεις στην ΠΕΡΙΟΧΗ ,( όχι στο Καστελόριζο), καθ’ όσον είναι σύμφωνες με τη διεθνή νομιμότητα, η οποία είναι Συνθήκη των Παρισίων την οποία επίσης ΔΕΝ ΚΑΤΟΝΟΜΑΖΕΙ.<br /><br />Τέτοιου είδους ελληνικές αντιδράσεις – απόρροια των ζητωκραυγών για τις δηλώσεις Δένδια- δείχνουν ότι η κυβέρνηση έχει μάλλον μπερδέψει τον ΕΞΟΠΛΙΣΜΟ των νήσων με τον ΑΦΟΠΛΙΣΜΟ τους και με τον ΠΑΡΟΠΛΙΣΜΟ, παρέχοντας νομικό και πολιτικό ΟΠΛΙΣΜΟ σε βάρος της Ελλάδας.</div><div><br />Η κερκόπορτα που άνοιξε η κυβέρνηση στην περιοχή Ρόδου- Καστελόριζου σε βάρος του συνόλου των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων επέτρεψε σε 11 τουρκικά αλιευτικά να ψαρεύουν σε περιοχή νοτίως της Κρήτης, ( βλέπε χάρτη), δηλαδή παράνομα, αφού σύμφωνα με την κυβέρνηση, η περιοχή είναι ελληνική ΑΟΖ ,χωρίς όμως ΠΟΤΕ να την έχει κατοχυρώσει. Αυτό οδήγησε την κυβερνητική εκπρόσωπο Α. Πελώνη να δηλώσει απλώς ότι για τους Τούρκους ψαράδες θα γίνει διαμαρτυρία στην Άγκυρα. Και τούτο διότι αν η Ελλάδα είχε κατοχυρώσει την ελληνική ΑΟΖ νοτίως της Κρήτης δεν θα έκανε διαμαρτυρία στην Άγκυρα , αλλά καταγγελία της Τουρκίας στον ΟΗΕ και θα έκοβε το βήχα της Τουρκίας.<br />Με την «απλή» διαμαρτυρία της κυβέρνησης την επόμενη φορά θα πάνε όχι 11 αλλά..22 τουρκικά ψαράδικα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το Καστελόριζο, το νέο θύμα των δηλώσεων Δένδια στην Άγκυρα

Της Κύρας Αδάμ Μετά τη Συνθήκη της Λωζάννης ήρθε η σειρά της Συνθήκης των Παρισίων να μπει στο στόχαστρο της Τουρκίας. Η Τουρκία καταγγέλλει...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέες φρεγάτες με κριτήριο τις ανάγκες του Ναυτικού ή τις πιέσεις του κ. Πάιατ;

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/09/belharra.jpg" width="640" /><br /><br />Τ<b>σιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Απαντώντας στη Βουλή σε ερώτηση για τις φρεγάτες, ο υπουργός Άμυνας δήλωσε ότι εάν απαιτηθεί το Πολεμικό Ναυτικό θα εισηγηθεί διαχωρισμό της απόκτησης μεταχειρισμένων πλοίων από την αγορά των νέων. Ο διαχωρισμός επιτρέπει καθαρότερα την αξιολόγηση των εναλλακτικών προσφορών, χωρίς την πίεση εξεύρεσης μιας καλής άμεσης λύσης, δεδομένου ότι η παράδοση των νέων φρεγατών θα πάρει κάποια χρόνια.<br /><br />Ο διαχωρισμός επιτρέπει να βρεθούν δύο βέλτιστες λύσεις, χωρίς να αλληλεξαρτώνται. Η λογική “πακέτο” μπορεί να βλάψει. Η ανάγκη για καλές άμεσα παραδοτέες μεταχειρισμένες φρεγάτες να οδηγήσει σε εκπτώσεις όσον αφορά την επιλογή των νέων φρεγατών κι αντιστρόφως. Το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό χρειάζεται νέες φρεγάτες με δυνατότητα αντιαεροπορικής άμυνας περιοχής για σειρά λόγων που έχουν αναφερθεί.<br /><br />Άρα χρειάζεται φρεγάτες εξοπλισμένες με ένα σύστημα συστημάτων, δηλαδή αισθητήρων, ραντάρ μεγάλης εμβέλειας, πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς και προηγμένο σύστημα διαχείρισης μάχης. Έχουμε τονίσει στο παρελθόν τα υπέρ και τα κατά των δύο κυριότερων προτάσεων που πλανώνται πάνω από το υπουργείο Άμυνας: τις γαλλικές Belharra και τις αμερικανικές MMSC.<br /><br />Το Ναυτικό πρέπει να διαλέξει φρεγάτες, οι οποίες του δίνουν δυνατότητα μιας ισχυρής δύναμης κρούσης, η οποία μπορεί να διεκδικήσει την κυριαρχία στην Ανατολική Μεσόγειο. Η απόκτηση τεσσάρων νέων φρεγατών μπορεί να δημιουργήσει μια αλυσίδα ισχυρών ναυτικών σημείων, τα οποία να εγγυηθούν την απρόσκοπτη ναυτική και αεροπορική επικοινωνία μεταξύ Ελλάδος και Κύπρου με ό,τι αυτό σημαίνει και για την άμυνα της Μεγαλονήσου και για την προστασία των ΑΟΖ.<br />Ναυτικό “κυανών υδάτων”<br /><br />Αν θέλει η Ελλάδα να καταστήσει το Πολεμικό Ναυτικό ικανό για επιχειρήσεις σε ανοικτές θάλασσες (blue water navy), δηλαδή στην Ανατολική Μεσόγειο, πρέπει να αποκτήσει πλοία τα οποία δίνουν την δυνατότητα αντιαεροπορικής άμυνας περιοχής μεγάλου βεληνεκούς, ώστε να μπορούν να αντιμετωπίσουν απειλές που προέρχονται από αεροσκάφη, πυραύλους (κρουζ ή μη) και μάλιστα υπό συνθήκες κορεσμού.<br /><br />Ταυτόχρονα, πρέπει να μπορούν να καταστείλουν και εξουδετερώσουν τις αντίπαλες ναυτικές δυνάμεις από απόσταση, να αντιμετωπίσουν εχθρικά υποβρύχια, αλλά και να παράσχουν κάλυψη σε επιχειρήσεις προστασίας νηοπομπής ή αποβατικές ενέργειες. Οι προδιαγραφές αυτές απαιτούν μεγάλα σκάφη, τα οποία να φέρουν ικανό απόθεμα αντιαεροπορικών πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς, αλλά και πυραύλων επιφανείας-επιφανείας και κατά χερσαίων στόχων.<br /><br />Αυτό απαιτεί μια ασπίδα αντιαεροπορικής προστασίας ακτίνας μεγαλύτερης των 100 χλμ γύρω από την όποια νέα φρεγάτα. Εντός αυτής της ακτίνας, οι παλαιότερες φρεγάτες, σε κάποια απόσταση από το νέο πλοίο μπορούν να δημιουργήσουν δεύτερη περίμετρο αντιαεροπορικής προστασίας ακτίνας πάνω από 50 χλμ. με πυραύλους ESSM. Πυραυλάκατοι και ελαφρύτερα σκάφη μπορούν να παίξουν τον ρόλο της άμυνας τερματικών σημείων με τα συστήματα RAM. Εντός αυτού του πλέγματος θα είναι επίσης ενεργά συστήματα αντιαεροπορικών πυρών των πυροβόλων Super Rapid 76mm και Phalanx 20mm. Μια τέτοια διάταξη επιτρέπει και την αντιμετώπιση επιθέσεων κορεσμού από πυραύλους επιφανείας-επιφανείας.<div><br />Τι προσφέρει η Belharra<br /><br />Υπό αυτές τις προϋποθέσεις αρχίζει να ξεκαθαρίζει το τοπίο μεταξύ των δύο φερόμενων ως επικρατέστερων λύσεων. Σύμφωνα με την πρόταση που έχει μέχρι στιγμής καταθέσει η γαλλική πλευρά, οι φρεγάτες κλάσης Belharra θα φέρουν το ψηφιακό σύστημα διαχείρισης, το πολλαπλών ρόλων ραντάρ 4 FF AESA, αντιαεροπορικά βλήματα Aster 30 και πυραύλους επιφανείας-εδάφους SCALP Navale μεγάλου βεληνεκούς.<br /><br />Θα είναι επίσης εξοπλισμένες με ενεργό σόναρ Kingklip Mark II, ενσωματωμένο σύστημα ναυτικής επικοινωνίας Aquilon, μέτρα ραντάρ και ηλεκτρονικής υποστήριξης επικοινωνιών για ηλεκτρονικό πόλεμο, ηλεκτρονικούς παρεμβολείς και μια συμπαγή έκδοση του συνδυασμένου ενεργού-παθητικού ρυμουλκούμενου σόναρ CAPTAS-4. Θα διαθέτουν επίσης ένα μη περιστρεφόμενο σύστημα κεραίας IFF (αναγνώρισης φίλιου ή εχθρικού αεροσκάφους).<br /><br />Η Belharra με αυτά τα χαρακτηριστικά μπορεί να εξουδετερώσει εχθρικά ανθυποβρυχιακά ελικόπτερα σε αυτές τις αποστάσεις. Αυτό σημαίνει ότι σε μία θαλάσσια έκταση ακτίνας πάνω από 100 χλμ, τα ελληνικά υποβρύχια μπορούν να εξασφαλίζουν την περιοχή από επερχόμενες εχθρικές ναυτικές δυνάμεις. Μέσα στα ίδια όρια, ομάδες F-16 ή Rafale μπορούν να εναλλάσσονται μέσα στην ομπρέλα παρέχοντας επιπλέον κάλυψη.<br /><br />Ταυτόχρονα, η ομάδα κρούσης μπορεί να παίξει τον ρόλο συνοδείας σε περίπτωση που κριθεί αναγκαία η μεταφορά στρατιωτικού προσωπικού και οπλισμού στην Κύπρο. Η ομάδα κρούσης μπορεί να παίξει το ρόλο ασπίδας σε μια δύναμη που πλέει πιο νότια και τεθλασμένα προς την Μεγαλόνησο. Η μετακινούμενη “ομπρέλα” μπορεί να κινηθεί για την κάλυψη δρομολογίων και μεταγωγικών αεροσκαφών.<br /><br />Η ανάγκη τεσσάρων νέων φρεγατών δεν είναι αυθαίρετη. Ακολουθώντας ευλαβικά τις προδιαγραφές, ο αριθμός των τεσσάρων Balharra σημαίνει ότι έχεις ανά πάσα στιγμή άμεσα διαθέσιμα, ή εν πλω, δύο σκάφη, ένα σε ανακατασκευή-επισκευή-αναβάθμιση και ένα σε ανάπαυση. Όλα αυτά με την προϋπόθεση ότι κανένα από αυτά τα πλοία δεν θα διατεθεί σε κάποια αποστολή εκτός Μεσογείου στο πλαίσιο αποστολών του ΝΑΤΟ ή του ΟΗΕ. Αν αυτό τηρείται, τότε σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης οι τρεις, ίσως και οι τέσσερις φρεγάτες να είναι διαθέσιμες.<br /><br />Οι αμερικανικές φρεγάτες MMSC<br /><br />Είναι κοινό μυστικό ότι οι ΗΠΑ πιέζουν την Ελλάδα να αγοράσει τις αμερικανικές φρεγάτες τύπου MMSC. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν οι MMSC είναι κατάλληλες για τον σκοπό που τις χρειάζεται το Πολεμικό Ναυτικό, ώστε να είναι αποδεκτές ως υποψήφιες προς αγορά. Ας προσπαθήσουμε να το απαντήσουμε στηριζόμενοι όχι σε ισχυρισμούς ανταγωνιστών, αλλά σε αμερικανικές πηγές.<br /><br />Λόγω λανθασμένων πληροφοριών, ίσως επειδή η Fincantieri εμπλέκεται στην σχεδίαση και παραγωγή, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι οι MMSC δεν βασίζονται στις φρεγάτες FREMM. Αντίθετα βασίζονται στην κλάση LCS Freedom. Στις FREMM θα βασιστεί το επόμενο πλοίο που σχεδιάζει να αποκτήσει το αμερικανικό Ναυτικό κλάσης Constellation. Το πρώτο εξ αυτών θα αρχίσει να κατασκευάζεται το ερχόμενο καλοκαίρι.<br /><br />Οι κατασκευαστές της MMSC δείχνουν την πώληση τεσσάρων φρεγατών στην Σαουδική Αραβία σαν απόδειξη της επιχειρησιακής αξίας του πλοίου. Το Ριάντ, όμως, σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει τα σκάφη στον ανατολικό στόλο του, δηλαδή εντός του Κόλπου, που σημαίνει ότι οι φρεγάτες θα καλύπτονται από την ομπρέλα που προσφέρουν τα χερσαία αντιαεροπορικά συστήματα.</div><div><br />Δεν τις παραλαμβάνει το αμερικανικό Ναυτικό<br /><br />Σύμφωνα με εγχώριο δημοσίευμα η MMSC μπορεί να εξοπλιστεί με πυραύλους «SM-2, ESSM, CAMM–ER, NSM, VL–ASROC, ακόμη και με… Exocet». Αλλά για να τοποθετηθούν αυτά τα όπλα πρέπει να αλλάξει η διαμόρφωση και η όλη υπερκατασκευή. Αν κρίνουμε δε από το πως αντιμετωπίζεται η τοποθέτηση επιπλέον συστημάτων στις MMSC που αγόρασε η Σαουδική Αραβία, το πλοίο έχει φορτωθεί τόσο πολύ εξωτερικά που έχει ακυρωθεί η όποια ιδιότητα “στελθ” (αόρατη από τα ραντάρ).<br /><br />Οι κυψέλες εκτόξευσης Mk 41 δεν προσφέρουν επαρκές απόθεμα πυραύλων για να αντιμετωπιστούν επιθέσεις κορεσμού και οι διαστάσεις και ο σχεδιασμός του πλοίου δεν επιτρέπουν την τοποθέτηση δεύτερου Mk 41. Στις 20 Ιανουαρίου το αμερικανικό Forbes δημοσίευσε άρθρο του αμυντικού συντάκτη <a href="https://www.forbes.com/sites/craighooper/2021/01/20/biden-faces-new-shipbuilding-crisis-must-move-fast-and-kill-freedom-class-lcs/?sh=30990b9e1ba0">Κρέγκ Χούπερ</a> με τίτλο “Ο Μπάιντεν πρέπει να κινηθεί γρήγορα και να σκοτώσει την κλάση LCS Freedom”.<br /><br />Το άρθρο είναι ενδεικτικό της κριτικής που ασκείται στις αμφιλεγόμενες φρεγάτες. Ας σημειωθεί ότι το αμερικανικό Ναυτικό αρνείται να παραλάβει άλλες MMSC μέχρι να διορθωθούν βασικά προβλήματα πρόωσης και ευστάθειας. Η άνευ προηγουμένου άρνηση έχει φέρει μεγάλη αναστάτωση. Η αναστολή των παραδόσεων παγιδεύει δύο σχεδόν ολοκληρωμένα πλοία (το μελλοντικό Minneapolis-Saint Paul LCS 21 και το Cooperstown LCS 23) στο ναυπηγείο Marinette Wisconsin της Fincantieri. Έχει θέσει, επίσης, υπό αμφισβήτηση τη μοίρα τεσσάρων επιπλέον ημιτελών σκαφών της κλάσης MMSC.<br />Φρεγάτες με προβλήματα<br /><br />Το βασικό πρόβλημα είναι οι συνεχείς ζημιές στο σύστημα μετάδοσης κίνησης και συγκεκριμένα στον μειωτήρα στροφών, δηλαδή στο “κιβώτιο ταχυτήτων”. Αυτό το μηχανικό σύστημα είναι σχεδόν αδύνατον να αντικατασταθεί μετά την εγκατάσταση. Όποια σχεδίαση βασίζεται στην κλάση αυτή θα αντιμετωπίσει παρόμοιο πρόβλημα, εφόσον οι κατασκευαστές που παλεύουν να το λύσουν από το 2008 δεν κατάφεραν να βρουν λύση που να ικανοποιεί το αμερικανικό Ναυτικό.<br /><br />Άλλο πρόβλημα είναι ότι το πλοίο είναι υπέρβαρο κατά 6% όπως είχε παραδεχτεί ο εκπρόσωπος του αμερικανικού Ναυτικού Κλέι Ντος και ως εκ τούτου είναι πιο πιθανό να βυθιστεί σε περίπτωση βλάβης. Αυτό φαίνεται να προκλήθηκε από αλλαγές στο σχεδιασμό κατά την κατασκευή. Το αμερικανικό Ναυτικό είχε πει ότι το πλοίο θα απαιτήσει ειδικές διαδικασίες λειτουργίας έως ότου διορθωθεί. Ο επιλεγμένος τρόπος αντιμετώπισης θα είναι η εγκατάσταση εξωτερικών δεξαμενών για επιπλέον πλευστότητα.<br /><br />Το αμερικανικό ναυτικό είχε πει ότι η κλάση Freedom (σ’ αυτή ανήκει η φρεγάτα MMSC), με την προσθήκη των εξωτερικών δεξαμενών, θα πληρούσε την απαίτηση σταθερότητας και ότι ο σχεδιασμός του USS Fort Worth (LCS-3) περιλαμβάνει πρόσθετες βελτιώσεις για καλύτερη σταθερότητα. Τελικά, όμως, και τα δύο πλοία θα αποσυρθούν φέτος, έχοντας λιγότερο από 13 χρόνια προβληματικής λειτουργίας.</div><div><br />Να αποφασίσει το Ναυτικό όχι οι πολιτικοί<br /><br />Η πείρα δείχνει ότι η πολιτική ηγεσία δεν αφήνει το Πολεμικό Ναυτικό να κάνει τις πρέπουσες επιλογές. Για λόγους που δεν είναι του παρόντος, οι επιχειρησιακές ανάγκες νοθεύονται επικίνδυνα από πολιτικές σκοπιμότητες που ανάγονται σε σχέσεις εξάρτησης, δηλαδή δεν είναι ούτε καν πολιτικά-διπλωματικά δικαιολογημένες. Δεδομένου ότι οι τωρινή απόφαση θα καθορίσει για δεκαετίες το επιχειρησιακό δόγμα του Πολεμικού Ναυτικού, πρέπει να ληφθεί με βάση τις πραγματικές ανάγκες, έτσι όπως τις ορίζει το Ναυτικό για την δημιουργία στόλου “κυανών υδάτων”. Στόλου, δηλαδή, που μπορεί να διεκδικήσει κυριαρχία στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Κανείς σχεδόν στο Ναυτικό δεν αμφισβητεί ότι η γαλλική Belharra είναι σαφώς επιχειρησιακά πολύ ανώτερη, ενώ η αμερικανική MMSC είναι προβληματική, απέχοντας πολύ από το να καλύπτει στοιχειωδώς τις ανάγκες του Πολεμικού Ναυτικού. Πέρα από τα προβλήματα της MMSC, είναι αμφίβολο αν οι ΗΠΑ θα αποδεσμεύσουν προς πώληση στην Ελλάδα τους πυραύλους Standard, οι οποίοι θα έδιναν τουλάχιστον κάποιες δυνατότητες αντιαεροπορικής άμυνας περιοχής.<br /><br />Το παρελθόν έχει δείξει ότι οι ΗΠΑ επιθυμούν πάντα να παίζουν ένα ρυθμιστικό γεωπολιτικό ρόλο στην περιοχή μέσω της παροχής ή της διακοπής αναγκαίων μέσων και οπλικών συστημάτων. Σε στιγμές κρίσης, μάλιστα, όταν η Ελλάδα ήταν σε ανάγκη, έπαιξαν τουλάχιστον ουδέτερο, αν όχι επιζήμιο ρόλο για εμάς. Αντίθετα, η Γαλλία έχει παίξει θετικότερο ρόλο. Εάν, μάλιστα, ισχύει, όπως φαίνεται, ότι η αγορά των Belharra μπορεί να συνοδευτεί από την υπογραφή ελληνογαλλικού συμφώνου αμυντικής συνδρομής, τότε η “γεωστρατηγική παράμετρος” καθιστά ακόμα πιο ισχυρή τη γαλλική πρόταση. Εκτός κι αν πίσω από αυτόν τον όρο κάποιοι κρύβουν την εξάρτηση.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div><br /></div>

Νέες φρεγάτες με κριτήριο τις ανάγκες του Ναυτικού ή τις πιέσεις του κ. Πάιατ;

Τ σιλιόπουλος Ευθύμιος Απαντώντας στη Βουλή σε ερώτηση για τις φρεγάτες, ο υπουργός Άμυνας δήλωσε ότι εάν απαιτηθεί το Πολεμικό Ναυτικό θα ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Απίστευτο ΦΙΑΣΚΟ με την πρόταση ΗΠΑ για τις MMSC που προκαλεί σοβαρές υποψίες… quo vadis;

<img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/05/PYATT-MORLEY-YETHA-1-790x400.jpg" width="640" /><br /><br />Σε φιάσκο άνευ προηγουμένου εξελίσσεται η υπόθεση της αμερικανικής πρότασης για τη νέα φρεγάτα του Πολεμικού Ναυτικού. Οι νέες πληροφορίες που έρχονται από το DP στο φως της δημοσιότητας δεν επιβεβαιώνουν απλώς την παγωμάρα που επικρατεί στην ελληνική κυβέρνηση για το «άδειασμα», αλλά η επιεικώς απαράδεκτη πρόταση που κατέθεσαν οι ΗΠΑ αγγίζει τα όρια της προσβολής. Παράλληλα, υπάρχουν πλέον ισχυρές ενδείξεις που οδηγούν σε άλλα συμπεράσματα, τα οποία θα πρέπει να σταθμίσει πολύ προσεκτικά η ελληνική κυβέρνηση προτού αντιμετωπίσει δυσάρεστες εκπλήξεις και μάλιστα πιο σύντομα από όσο φαντάζεται.<br /><br />Γράφει ο ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ<br /><br />Ας τα πάρουμε από την αρχή. Τα περί αμερικανικής εμπλοκής στο μέλλον των ναυπηγείων μάλλον θα πρέπει να τα ξεχάσουμε. Η αναφορά στο θέμα αγγίζει το όριο της προσβολής. Από τα «μεγαλοϊδεατικά» σχέδια ενοποίησης του Σκαραμαγκά και της Ελευσίνας, πλέον μας… υπόσχονται ότι θα μας παρέχουν συμβουλές για να τα αναπτύξουμε!<br /><br />Όσον αφορά τη ναυπήγηση πλοίων στην Ελλάδα, με τα ανωτέρω δεδομένα καθίσταται όνειρο θερινής νυκτός. Η πρώτη φρεγάτα MMSC θα ναυπηγηθεί στην Ιταλία στις εγκαταστάσεις της Fincantieri, αφήνοντας ανοικτό το τι θα γίνει με τις υπόλοιπες, αφού 5 δισ. ευρώ για να μας δώσουν… συμβουλές, είναι μάλλον αλμυρή τιμή.<br /><br />Κι εδώ εγείρεται το πρώτο σοβαρό ερώτημα… Για ποιον λόγο δεν επέλεξαν εξ αρχής ένα δοκιμασμένο σκαρί όπως οι ιταλικές FREMM, όπως κατ’ επανάληψη ανέφερε το DP και να τοποθετήσουν αμερικανικά σε μεγάλο βαθμό όπλα;<br /><br />Για ποιον λόγο επέμειναν στο με διαφορά τελευταίο από επιχειρησιακής απόψεως προτεινόμενο πλοίο; Ή περισσεύει η αλαζονεία θεωρώντας πως απευθύνονται σε αποικία, ή τελικά η Lockheed Martin μπορεί να θέλει, αλλά η νέα αμερικανική κυβέρνηση όχι…<br /><br />ΤΟ… ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΦΛΕΡΤ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ<br /><br />Οι υποψίες συσσωρεύονται το τελευταίο διάστημα, ότι η νέα κυβέρνηση Μπάιντεν παίζε ένα δυσμενές για τα ελληνικά συμφέροντα παιχνίδι με επίκεντρο την Τουρκία. Ναι, το κράτος-μαφία όπως προκύπτει κάθε μέρα που περνά, με εμπλοκή ανώτατων αξιωματούχων σε κάθε πτυχή της δράσης του διεθνούς οργανωμένου εγκλήματος, αλλά και με «ζηλευτό» ρεκόρ στην καταπάτηση κάθε έννοιας κράτους δικαίου.<br /><br />Το κράτος ενός ψυχικά ασταθή και επικίνδυνου ισλαμιστή ηγέτη ο οποίος δεν δίστασε να βοηθήσει ακόμα και το Ισλαμικό Κράτος όταν έκρινε ότι εξυπηρετούνταν τα συμφέροντά του και υποδαύλισε την πρόσφατη ανάφλεξη μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς για να τορπιλίσει την προσέγγιση του εβραϊκού κράτους με το Ισραήλ, που τον απέκλειε σταδιακά από την ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Όλα δείχνουν ότι η εμμονή της αμερικανικής γραφειοκρατίας με το αφήγημα της «αναντικατάστατης Τουρκίας» επανέρχεται με σφοδρότητα στο προσκήνιο. Και στο πλαίσιο της προσπάθειας εξυπηρέτησης του στόχου για επαναφορά της Τουρκίας στο «δυτικό μαντρί», όλα τα υπόλοιπα έπονται. Δηλαδή και τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.<br /><br />Ο κίνδυνος είναι να επανέλθουμε ταχύτατα στην κλασική «συνταγή» των πιέσεων «να τα βρούμε» και καθώς η Τουρκία ως γνωστόν δεν υποχωρεί αν δεν αρπάξει, οποιαδήποτε συμφωνία θα στηριχτεί όχι σε συμβιβασμό, αλλά σε ελληνικές υποχωρήσεις οι οποίες στην πραγματικότητα θα αποτελέσουν παραίτηση από δικαιώματα που ισχύουν για όλες τις άλλες χώρες της υφηλίου. Θυμηθείτε τον τουρκικό παραλογισμό ότι τα νησιά δεν δικαιούνται τίποτα άλλο πέραν χωρικών υδάτων έξι ναυτικών μιλίων…<br /><br />Οι ΗΠΑ του Μπάιντεν εκμεταλλεύθηκαν το χαμηλό ύψος της σύμβασης που δεν απαιτούσε έγκριση από το Κογκρέσο και έδωσαν εξαγωγική άδεια για έξι επιθετικά ελικόπτερα T129 ATAK στις Φιλιππίνες. Λίγες μέρες αργότερα, «έσκασε» η είδηση της πώλησης των οπλισμένων μη επανδρωμένων αεροχημάτων μάχης (UCAV) τύπου Bayraktar στην Πολωνία.<br /><br />Προφανώς, εδώ η ερμηνεία είναι ότι με τη χορήγηση άδειας εξαγωγής, οι ΗΠΑ δημιουργούν τριβές στις σχέσεις της Άγκυρας με τη Μόσχα, καθώς η Πολωνία εξοπλίζεται για να αντιμετωπίσει τον ρωσικό κίνδυνο…<br /><br />Τούτων λεχθέντων, η προσβλητική αμερικανική πρόταση για τις φρεγάτες, δείχνει να εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο της πολιτικής επαναπροσέγγισης της Τουρκίας! Με την μη τήρηση των διακηρύξεων – υποσχέσεων περί εμπλοκής του κρατικού επενδυτικού κολοσσού DFC στην ελληνική ναυπηγική βιομηχανία, προσπαθεί να δώσει την εντύπωση ότι παίρνει αποστάσεις από την Αθήνα, κατευνάζοντας το σύνδρομο καταδίωξης που κατατρύχει την Τουρκία το τελευταίο διάστημα, βλέποντας τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις να έχουν «πιάσει στασίδι» στα πιο στρατηγικά σημεία του ελληνικού χώρου.<br /><br />Στο σημείο αυτό θα πρέπει κανείς να τονίσει τις σκανδαλιστικές ομοιότητες ανάμεσα στο Πλοίο Παρακτίων Επιχειρήσεων LCS (Littoral Combat Ship) στο οποίο είναι βασισμένες οι MMSC που προτείνουν στην Ελλάδα, με το τουρκικό «εθνικό πλοίο» MILGEM. Με τη διαφορά ότι οι Τούρκοι είχαν την πρόνοια να εγκαταστήσουν αποτελεσματικότερο σύστημα ανθυποβρυχιακών επιχειρήσεων με την υιοθέτηση σόναρ γάστρας…<br /><br />ΠΩΣ ΘΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΤΗ ΝΕΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ;<br /><br />Η ελληνική πλευρά έχει εν ολίγοις να αντιμετωπίσει μια νέα πραγματικότητα. Το φλερτ της κυβέρνησης Μπάιντεν με την Τουρκία δείχνει να κλιμακώνεται. Πρακτικά, αυτό είναι πιθανότατο να οδηγήσει σε αποθράσυνση της Τουρκίας, εξ ου και οι νέες αναφορές ότι με την ευκαιρία του θέρους, θα πραγματοποιήσουν εκ νέου έρευνες για εντοπισμό κοιτασμάτων υδρογονανθράκων σε περιοχές ελληνικής δικαιοδοσίας.<br /><br />Η ελληνική κυβέρνηση, παρότι ξεκάθαρα προσανατολισμένη στην κατεύθυνση συνδιαλλαγής με την Τουρκία, αν θέλει να έχει τύχη στο σκηνικό που διαμορφώνεται θα πρέπει να κινητοποιηθεί άμεσα στο εξοπλιστικό και το διπλωματικό επίπεδο.<br /><br />Εάν δε στο επίκεντρο τεθούν οι ανάγκες του Πολεμικού Ναυτικού το «υπερπρόγραμμα» των 5+ δισ. ευρώ θα πρέπει να σπάσει, ώστε να διεκδικηθεί αποτελεσματική υποστήριξη από περισσότερες των μία χωρών. Βασική προτεραιότητα είναι να διαμορφωθούν οι κατάλληλες συνθήκες για να προχωρήσει ταχύτατα ο εκσυγχρονισμός των τεσσάρων φρεγατών MEKO 200.<br /><br />Εάν εμμένουμε ότι υπάρχει άμεση λύση στο κουβάρι των ναυπηγείων, διότι τα κρυφά προβλήματα από την εγκληματική διαχείριση τριών και πλέον δεκαετιών δεν είναι απλά, τότε θα πρέπει αφενός να αναζητηθεί αποτελεσματικός στον ναυπηγικό τομέα εταίρος με διάθεση να συνδέσει μακροπρόθεσμα την παρουσία του στην Ελλάδα.<br /><br />Οι ναυπηγικές ανάγκες θα είναι πολλές σε βάθος 20ετίας. Διευκρινίζεται αυτό διότι πολλοί δείχνουν να πιστεύουν ότι θα πάρουμε τέσσερις φρεγάτες και θα επανέλθουμε… το 2050. Εάν το πολιτικό σύστημα αντιληφθεί ότι ακόμα και συμφωνία να υπάρξει με την Τουρκία εναλλακτική της συνεπούς διατήρησης αποτρεπτικής – αμυντικής ισχύος δεν υπάρχει, θα μιλήσει ξεκάθαρα στους υποψήφιους…<br /><br />Όποιος στήσει ορθολογικά και βιώσιμα τα ναυπηγεία στα πόδια τους θα πρέπει να γνωρίζει ότι οι μελλοντικές ναυπηγήσεις θα τον εμπλέξουν. Υπάρχει και η επιλογή να ζητηθεί συνεργασία για την ανάπτυξη των σχεδιάσεων της οικογένειας πολεμικών πλοίων ALS, μαζί με την ελληνική αμυντική βιομηχανία.<br /><br />Όταν γνωρίζεις ότι έχεις 10 πυραυλακάτους στην τέταρτη δεκαετία της ζωής τους, το να συνεταιριστείς στρατηγικά με εγνωσμένης αξίας σχεδιαστές πολεμικών πλοίων έχει επιχειρηματικό νόημα. Τα δικαιώματα σχεδίασης θα αφορούν και τις δυο πλευρές. Όμως στόχος είναι η Ελλάδα να μπορεί να ρίχνει στο νερό γρήγορα και οικονομικά, υψηλής επιχειρησιακής αποτελεσματικότητας πλοία.<br /><br />Η δε εμπλοκή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας θα εξασφαλίζει ότι μέρος της επένδυσης θα ωφελεί την ελληνική οικονομία. Την ίδια στιγμή, εάν αποφασίσει η Ελλάδα να σοβαρευθεί, θα αντιληφθεί πως δεν έχει μόνο το Πολεμικό Ναυτικό αλλά και την Ελληνική Ακτοφυλακή. Με ένα συγκροτημένο πλάνο 20ετίας, οι υποψήφιοι μνηστήρες θα συνωστίζονταν για να το αναλάβουν.<br /><br />Σε γεωπολιτικό επίπεδο, η γαλλική προσφορά θα πρέπει να εξετασθεί παράλληλα με ξεκάθαρες διακυβερνητικές συνεννοήσεις που να αφορούν στην αποτρεπτική και αν απαιτηθεί αμυντική συνδρομή της Ελλάδας. Πλέον αποκτά μεγαλύτερη σημασία από ποτέ, δεδομένου ότι η εμπλοκή των ΗΠΑ με την Ελλάδα πάντα θα έχει ως προτεραιότητα τη Ρωσία, αλλά και την Τουρκία.<br /><br />Ίσως θα πρέπει να αναζητηθεί βοήθεια και από τους νέους συμμάχους της Ελλάδας στην περιοχή του Κόλπου. Ποτέ δεν ήταν αρνητικοί στη συμμετοχή και χρηματοδότηση μεγαλόπνοων αλλά αξιόπιστων επενδυτικών έργων. Πολλώ δε μάλλον όταν αυτά εδράζονταν επί ξεκάθαρων γεωπολιτικών συλλήψεων.<br /><br />Άλλη μια περίπτωση που θα πρέπει να μας απασχολήσει είναι και η Ιταλία του Μάριο Ντράγκι. Πρόκειται για ηγέτη που δείχνει αρετές ενός Ζακ Ντελόρ, με την προσθήκη και βαθιάς τεχνοκρατικής γνώσης. Δείχνει να αντιλαμβάνεται διαφορετικά την κατάσταση κοιτώντας πάντα τη «μεγάλη εικόνα» των ισορροπιών. Είναι ξεκάθαρο πως αντιλαμβάνεται την αξία μιας μεσογειακής συμμαχίας για πολλούς λόγους, ενώ δείχνει να θέλει να αναπροσανατολίσει την ιταλική εξωτερική πολιτική.<br /><br />Τέλος, θα πρέπει να εξετασθεί προσεκτικά και η βρετανική πρόταση, η οποία έχει εντυπωσιάσει πολλούς στην Αθήνα για τον επαγγελματισμό και τη λεπτομέρεια που παρουσιάζει σε όλα τα επίπεδα.<br /><br />Εν κατακλείδι, εάν δώσει η κυβέρνηση τον πρώτο λόγο στο Πολεμικό Ναυτικό ΔΕΝ θα βγει χαμένη. Παράλληλα, ας αντιληφθεί το μέγεθος του παιγνίου που εξελίσσεται στην περιοχή και ας πάρει τα μέτρα της εγκαίρως. Όλα θα κριθούν στη δυνατότητα της χώρας να αντισταθεί σε νέους εκβιασμούς…<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Απίστευτο ΦΙΑΣΚΟ με την πρόταση ΗΠΑ για τις MMSC που προκαλεί σοβαρές υποψίες… quo vadis;

Σε φιάσκο άνευ προηγουμένου εξελίσσεται η υπόθεση της αμερικανικής πρότασης για τη νέα φρεγάτα του Πολεμικού Ναυτικού. Οι νέες πληροφορίες π...

Διαβάστε την συνέχεια

Νάρκο-καρτέλ το τουρκικό κράτος – Τα λένε μόνοι τους με ονόματα…

<br /><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/05/peker.png" /><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Το πρακτορείο ειδήσεων Anadolu απέλυσε δημοσιογράφο, επειδή υπέβαλε ερωτήσεις σε συνέντευξη Τύπου σχετικά με τις καταγγελίες για δεσμούς του υπουργού Εσωτερικών Σουλεϊμάν Σοϊλού με την τουρκική μαφία. Όταν ο δημοσιογράφος Μουσάμπ Τουράν ανάρτησε την ερώτησή του στο Instagram την περασμένη Παρασκευή, το πρακτορείο ανακοίνωσε την απόλυσή του.<br /><br />«Τα αρμόδια θεσμικά όργανα έχουν ενημερωθεί για την ακύρωση της κάρτας τύπου και του γκρίζου διαβατηρίου», δήλωσε το Anadolu, προσθέτοντας ότι ο εισαγγελέας είχε ενημερωθεί, ώστε να ξεκινήσει έρευνα για το εάν ο δημοσιογράφος είναι μέλος τρομοκρατικής οργάνωσης! Ο Τουράν ρώτησε τον υπουργό Πακντερμιλί αν ο Σοϊλού έδωσε οποιαδήποτε εξήγηση σχετικά με τους ισχυρισμούς εναντίον του κατά την τελευταία συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου και αν αυτή η εξήγηση έπεισε τους υπουργούς για την αθωότητά του.<br /><br />Το βίντεο δείχνει ότι ο έτερος υπουργός, ο Βαράνκ, σπεύδει να απαντήσει στην ερώτηση που απευθύνεται στον Πακντερμιλί, κατηγορώντας τον Τουράν ότι έκανε σκηνή κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου. «Η πιο σημαντική πτυχή της κυβέρνησης AKP είναι ότι έχει ενισχύσει τη δύναμή της, καταπολεμώντας όλων των ειδών τις συμμορίες τα τελευταία 19 χρόνια. Δεν είναι δυνατόν να έχουμε δεσμούς με παράνομες οργανώσεις», είπε ο Βαράνκ.<br /><br />Η Τουρκία, όμως, έχει γίνει ενδιάμεσος σταθμός για μια νέα διαδρομή διακίνησης κοκαΐνης από τη Νότια Αμερική στην Ευρώπη, ανακοίνωσε την Παρασκευή η τουρκική αστυνομική διεύθυνση για την καταπολέμηση των ναρκωτικών. Τα τελευταία χρόνια, σημειώθηκε αύξηση της κοκαΐνης που κατασχέθηκε, ανέφερε το υπουργείο, σε μια ετήσια έκθεση. Αυτός είναι ένας από τους δείκτες που δείχνουν ότι η Τουρκία γίνεται χώρα διέλευσης στο εμπόριο κοκαΐνης. Η έκθεση δημοσιοποιήθηκε μετά από την ανακάλυψη από τις αρχές του Παναμά, νωρίτερα αυτό το μήνα, ενός κοντέινερ που περιείχε 616 πακέτα κοκαΐνης κρυμμένα σε κουτιά με μπανάνες που κατευθύνονταν από τον Ισημερινό προς τη Μερσίνα της Τουρκίας, σύμφωνα με την Εθνική Αεροναυτική Υπηρεσία του Παναμά.<br />Νάρκο-καρτέλ το τουρκικό κράτος<br /><br />Το περιστατικό συνέβη μετά τον ισχυρισμό του ακροδεξιού αρχιμαφιόζου, Σεντάτ Πεκέρ, ότι κυβερνητικοί αξιωματούχοι συμμετείχαν στο λαθρεμπόριο ναρκωτικών. Οι αρχές της Κολομβίας τον Ιούνιο του 2020 κατάσχεσαν 4,9 τόνους κοκαΐνης στο λιμάνι Buenaventura. Το φορτίο προοριζόταν για την Τουρκία. Τα ναρκωτικά που κατασχέθηκαν αξίζουν περίπου 265 εκατ. δολάρια, σύμφωνα με τον υπουργό Άμυνας της Κολομβίας Carlos Holmes Trujillo.<br /><br />Ας σημειωθεί ότι ο αριθμός περιστατικών που σχετίζονται με διακίνηση κοκαΐνης στην Τουρκία από περίπου 3.886 το 2007, μειώθηκαν σε 2.573 το 2020, σύμφωνα με την προαναφερθείσα τουρκική αστυνομική έκθεση. Κατά την ίδια έκθεση, η κατασχεθείσα κοκαΐνη στη χώρα αυξήθηκε από 1.485 σε 1.961 κιλά κατά την ίδια χρονική περίοδο.<br /><br />Ο Σεντάτ Πεκέρ, επικεφαλής μιας από τις πιο ισχυρές ομάδες της τουρκικής μαφίας, κάποτε ήταν ένθερμος υποστηρικτής του Ερντογάν. Από τις αρχές Μαΐου, όμως, καθορίζει την πολιτική ατζέντα μέσω βίντεο που δημοσιεύει στο YouTube, καθένα από τα οποία φτάνει σε πάνω από ένα εκατομμύριο θεατές από την πρώτη ημέρα κιόλας της δημοσίευσης τους. Ο αρχιμαφιόζος, που ζει στο Ντουμπάι και η Τουρκία έχει ζητήσει την έκδοσή του, έχει κάνει συγκλονιστικές αποκαλύψεις σχετικά με τις σχέσεις κράτους-μαφίας, για το εμπόριο ναρκωτικών και για δολοφονίες που εμπλέκουν κρατικούς αξιωματούχους.<div><br />Οι αποκαλύψεις Πεκέρ για Σοϊλού<br /><br />Ο Πεκέρ ισχυρίστηκε στα βίντεο ότι οι σχέσεις με την οικογένειά του βοήθησαν τον Σοϊλού να ανέλθει στην ιεραρχία του Κόμματος Ορθού Δρόμου (Οζάλ και μετά Γιλμάζ) πριν ενταχθεί στο κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης το 2012. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο Σοϊλού τον βοήθησε να αποφύγει την αστυνομική δίωξη, ειδοποιώντας τον ότι ετοιμάζεται έρευνα εναντίον του, πριν φύγει από την Τουρκία στις αρχές 2020.<br /><br />Σε βίντεο που κυκλοφόρησε την Κυριακή το πρωί, ο Πεκέρ κατηγόρησε τον γιο του πρώην πρωθυπουργού Μπιναλί Γιλντιρίμ ότι βρίσκεται στην κορυφή ενός δικτύου διακίνησης κοκαΐνης από τη Βενεζουέλα στην Τουρκία. Αποκάλυψε ότι ο Ερκάν Γιλντιρίμ, στέλεχος του κυβερνώντος κόμματος, επισκέφθηκε τη Βενεζουέλα για να δημιουργήσει τη νέα διαδρομή τον Ιανουάριο και Φεβρουάριο 2021.<br /><br />Σύμφωνα με τον μαφιόζο, τα πλοία που φεύγουν από το λιμάνι του Καράκας σταματούν στη Δομινικανή Δημοκρατία, όπου φορτώνονται τα ναρκωτικά. Ο Πεκέρ προειδοποίησε ότι σύντομα θα ξεκινήσουν συλλήψεις και κατασχέσεις ναρκωτικών στο εν λόγω κράτος της Καραϊβικής, αναφέροντας προηγούμενες τέτοιες ενέργειες στην Κολομβία σχετικά με φορτία κοκαΐνης που προορίζονταν για τουρκικά λιμάνια.</div><div><br />Σοϊλού, Αγάρ και Ερκάν<br /><br />Η παράνομη διακίνηση γίνεται επίσης και στη Λατάκια της Συρίας, κατά τον Πεκέρ. Ο Ερκάν Γιλντιρίμ συνεργάζεται με τον Χαλίλ Φαγιαλί, έναν άντρα που έχει ζει στην κατεχόμενη Κύπρο. Από εκεί, ξεκινά το ξέπλυμα εσόδων από διακίνηση ναρκωτικών. «Όταν ο Ερκάν Γιλντιρίμ επισκέφθηκε την Κύπρο, έμεινε με τον Φαγιαλί», δήλωσε ο Πεκέρ. «Δεν πιστεύω ότι ο κ. Μπιναλί συμμετείχε σε μια τέτοια οργάνωση. Τα βίντεο του Ερκάν Γιλντιρίμ με τυχερά παιχνίδια, δωροδοκίες, πιστεύω ότι τον οδήγησαν σε αυτήν την επιχείρηση. Τότε έγινε μέρος αυτής της επιχείρησης. Ο πρώην αρχηγός της αστυνομίας και υπουργός Εσωτερικών Μεχμέτ Αγάρ βρίσκεται στο κέντρο αυτού», δήλωσε ο Πεκέρ, προσθέτοντας: «Κοιτάξτε τη φιλία μεταξύ του Ερκάν Γιλντιρίμ και Σοϊλού».<br /><br />Ο πρώην πρωθυπουργός την Κυριακή αρνήθηκε τους ισχυρισμούς εναντίον του γιου του. Ο Γιλντιρίμ είπε ότι ο γιος του είχε επισκεφθεί τη Βενεζουέλα τον Δεκέμβριο για να παραδώσει μάσκες προσώπου και τεστ για COVID-19. «Είναι η μεγαλύτερη προσβολή για εμάς να μας συνδέουν με τα ναρκωτικά».<br /><br />Ο Πεκέρ κατηγόρησε τον Αγάρ (κορυφαία μορφή του τουρκικού βαθέος κράτους/παρακράτους από την εποχή των κεμαλιστών) για συμμετοχή στο θάνατο του Ουγκιούρ Μουμτζού, ενός κεντροαριστερού δημοσιογράφου, ο οποίος δολοφονήθηκε με βόμβα που τοποθετήθηκε κάτω από το αυτοκίνητό του το 1993. Ο Αγάρ ήταν υπουργός Εσωτερικών όταν δολοφονήθηκε ο Μουμτζού. «Ο Oυγκιούρ Μουμτζού έγραφε για την τρομοκρατία. Μόλις έγραψε για όσους επωφελήθηκαν από την τρομοκρατία, δολοφονήθηκε αμέσως… Ποιος ήταν αυτός που έσπευσε πρώτος; Ο Μεχμέτ Αγάρ. Ο δολοφόνος φτάνει πάντα πρώτος», είπε ο μαφιόζος.<br /><br />Ο Πεκέρ αποκάλυψε ότι ο Αγκάρ είχε προσλάβει τον αδερφό του Ατίλα Πεκέρ για να δολοφονήσει έναν άλλο δημοσιογράφο, τον Κούτλου Ανταλί, ο οποίος ήταν φίλος του Τουρκοκύπριου ηγέτη Ραούφ Ντενκτάς και είχε γράψει για παρατυπίες από τις τουρκικές αρχές πριν και μετά την εισβολή του 1974. Ο Ανταλί πυροβολήθηκε μπροστά στο σπίτι του το 1996 από άλλη ομάδα.</div><div><br />Μνήμες Τσιλέρ<br /><br />Ο Πεκέρ εμπλέκει στον Αγάρ σε αρκετές δολοφονίες υψηλού προφίλ, συμπεριλαμβανομένων και Κούρδων επιχειρηματιών που φέρονται να εμπλέκονται στο εμπόριο ναρκωτικών στη δεκαετία του 1990. Ένα από τα ονόματα που ανέφερε ο Πεκέρ ήταν ο Κούρδος πολιτικός Σαβάς Μπουλντάν που δολοφονήθηκε το 1993, όταν η τότε πρωθυπουργός Τανσού Τσιλέρ είχε κάνει λόγο για «Κούρδους επιχειρηματίες που βοηθούν το PKK». Το κράτος «θα πολεμήσει με κάθε δυνατό μέσο εναντίον εκείνων που παρέχουν υλική υποστήριξη στο παράνομο PKK» είχε δηλώσει η Τσιλέρ.<br /><br />Ο Μπουλντάν αντιμετώπισε κατηγορίες για εμπορία και παράδοση κερδών στο PKK, αλλά ποτέ δεν καταδικάστηκε. Η δολοφονία του οδήγησε στην πολιτικοποίηση της συζύγου του, Περβίν Μπουλντάν, η οποία εισήλθε στην πολιτική σκηνή της Τουρκίας ως μέλος των “μητέρων του Σαββάτου”, αναζητώντας δικαιοσύνη για τον σύζυγό της. Σήμερα είναι συμπρόεδρος του κουρδικού κόμματος HDP. Μετά την κυκλοφορία του βίντεο, η Περβίν Μπουλτάν είπε σε ένα tweet: «Το έχουμε πει εδώ και χρόνια, τώρα το λέμε ξανά. Ο Σαβάς Μπουλντάν και οι φίλοι του δολοφονήθηκαν από εκείνους που διοικούν το κράτος. Οι δολοφόνοι προσήχθησαν σε δίκη και αθωώθηκαν. Τώρα επιστρέφουμε στην αρχική θέση, και θα ζητήσουμε εκ νέου να δικαστούν».<br /><br />Αργότερα την περασμένη Κυριακή, η αστυνομία συνέλαβε τον αδελφό του Πεκέρ, Ατίλα, στη νοτιοδυτική επαρχία Μούγλα, αποκάλυψε ο ιστότοπος T24. Του έκαναν έρευνα για ναρκωτικά. αλλά του κατάσχεσαν ένα άδειο όπλο και δύο γεμιστήρες στο αυτοκίνητό του. Ο αρχιμαφιόζος αντέδρασε στη σύλληψη του αδερφού του, ρωτώντας γιατί οι πρώην κυβερνητικοί αξιωματούχοι που κατηγόρησε ότι συνδέονται με το έγκλημα, δεν κρατούνται. «Είναι πολύ οδυνηρό για μένα που πιστεύω στην ιερότητα του κράτους», δήλωσε ο Πεκέρ στο Twitter. «Παίρνεις μόνο τον αδερφό μου υπό κράτηση, και όχι τους Κορκούτ Εκέν και Μεχμέτ Αγάρ;»<br /><br />Ο Πεκέρ άλλαξε τοποθεσία για να βιντεοσκοπήσει το έβδομο βίντεό του. Όπως είπε, ήταν αναγκαίο λόγω «μιας μεγάλης ομάδας επισκεπτών από την Τουρκία», υπονοώντας ότι είχαν σταλεί πράκτορες για να τον απαγάγουν ή εκτελέσουν. Ο μαφιόζος επαίνεσε τον Τουρανισμό, μια ιδεολογία που θέλει να ενώσει όλους τους τουρκόφωνους λαούς υπό μια σημαία, και είπε ότι μελέτησε το διεθνές δίκαιο για να αποφύγει να εμπλέξει το τουρκικό κράτος με τις κατηγορίες του.</div><div><br />Επιβεβαίωση από Νταβούτογλου<br /><br />«Ελπίζω ότι ο αδελφός Ταγίπ θα κάνει ό,τι είναι απαραίτητο, διαφορετικά, οι άνθρωποι γνωρίζουν τα πάντα τώρα», είπε ο Πεκέρ, ζητώντας από τον Ερντογάν να τιμωρήσει τον Σοϊλού, για τον οποίο είπε ότι θα του «βάλει ένα λουρί και θα τον πάει περίπατο». Ο Σοϊλού απείλησε επίσης τον Πεκέρ, λέγοντας ότι «θα τον αντιμετωπίσει αφού φύγει από την αξιότιμη έδρα που έχει στο κράτος».<br /><br />Ο Πεκέρ κατηγόρησε επίσης τον υπουργό Περιβάλλοντος Μουράτ Κουμούρ και άλλους αξιωματούχους ότι είναι γκιουλενιστές. Ο Κούρδος δικηγόρος Ερέν Κεσκίν, συμπρόεδρος της Ένωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, δήλωσε ότι ο Πεκέρ «έχει αρχίσει να αποκαλύπτει αλήθειες, για τις οποίες μιλάμε εδώ και χρόνια, αλλά δεν μπορούσαμε να κάνουμε κανέναν εισαγγελέα να αναλάβει δράση».<br /><br />Το σημαντικό είναι ότι τα περί ναρκο-κράτους τα επιβεβαίωσε ένας πρώην πρωθυπουργός. «Σήμερα υπάρχει μια αυταρχική τάξη διαφθοράς. Ένα κράτος καρτέλ. Ένα ναρκο-κράτος, μια αυταρχική οντότητα », δήλωσε ο Αχμέτ Νταβούτογλου στην εφημερίδα Cumhuriyet το Σάββατο, προσθέτοντας ότι «για να επιστρέψουμε σε ένα δημοκρατικό κράτος δικαίου, η πολιτική, η οικονομία και τα μέσα ενημέρωσης πρέπει να αναδιανεμηθούν».</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Νάρκο-καρτέλ το τουρκικό κράτος – Τα λένε μόνοι τους με ονόματα…

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Το πρακτορείο ειδήσεων Anadolu απέλυσε δημοσιογράφο, επειδή υπέβαλε ερωτήσεις σε συνέντευξη Τύπου σχετικά με τις καταγ...

Διαβάστε την συνέχεια

East Med, Gulf of Mexico και Εθνική Κυριαρχία με αμερικανικές προδιαγραφές

<img height="425" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=shutterstock_128912711.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Ιωάννης Αναστασάκης*</b><br />Η δημόσια δήλωση του Υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας με τη φράση: «Το Αιγαίο είναι ένας παράδεισος, δε θα τον κάνουμε Κόλπο του Μεξικό», πέρασε στα «ψιλά» της επικαιρότητας, χωρίς να δοθεί η δέουσα προσοχή και βαρύτητα. Τούτο διότι η σύγκριση των δύο γεωγραφικών περιοχών, αποτέλεσε τη βάση τόσο της τουρκικής διπλωματίας στο παρελθόν, όσο και της ανεπίσημης Αμερικανικής track II διπλωματίας προσφάτως.<br /><br />Το ερώτημα που χρήζει άμεσης απάντησης είναι να διερευνηθεί ο λόγος για τον οποίο η επίσημη Ελληνική διπλωματία επέλεξε σήμερα να ακολουθήσει την Τουρκική πρακτική με καθυστέρηση δεκαετίας.<br /><br />Τουρκικές αιτιάσεις<br /><br />Με τον εντοπισμό κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο η τουρκική διπλωματία επιστρατεύοντας διάφορες μεθόδους, προσπάθησε να αποκομίσει οφέλη για την Τουρκία. Αρχικά επιχειρήθηκε η κατασκευή αγωγού μέσω Τουρκίας για τη μεταφορά του αερίου προς την Ευρώπη. Όταν η μεθόδευση αυτή απέτυχε, σε επόμενο στάδιο επιχειρήθηκε η εξαγορά Ισραηλινών κοιτασμάτων από τουρκικές εταιρείες. Όταν και αυτή η μεθόδευση απέτυχε, το επόμενο σχέδιο της Τουρκίας ήταν η αξιοποίηση της οικολογικής καταστροφής στον Κόλπο του Μεξικό, παραλληλίζοντας λόγω ομοιότητας με την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Το σκεπτικό των Τούρκων εστιαζόταν στο αφήγημα ότι η μεγάλη ακτογραμμή της Τουρκίας θα επηρεαζόταν από μία οικολογική καταστροφή όπως στον Κόλπο του Μεξικό και επομένως για να εξασφαλιστεί η Τουρκία από ένα ενδεχόμενο οικολογικό κίνδυνο αυτού του μεγέθους, θα έπρεπε οι εταιρείες έρευνας και εξόρυξης υδρογονανθράκων να πληρώνουν πολύ υψηλά ασφάλιστρα κινδύνου. Η εκτίμηση των Τούρκων ήταν ότι τα πολύ υψηλά ασφάλιστρα, που ούτως ή άλλως αυξάνονται υπερβολικά λόγω των εντάσεων στην περιοχή που η ίδια η Τουρκία συντηρεί, θα απέτρεπαν τις μεγάλες εταιρείες να δραστηριοποιηθούν στην Ανατολική Μεσόγειο χωρίς την έγκριση της Τουρκίας.<br /><br />Οι αιτιάσεις της Τουρκίας δεν έφεραν το αναμενόμενο αποτέλεσμα και για τον λόγο αυτό εφαρμόστηκε το επόμενο στάδιο του τουρκικού σχεδίου που ήταν η βίαιη διεκδίκηση που οδήγησε αρχικά στην εκδίωξη εταιρειών από την ΑΟΖ της Κύπρου όπως για παράδειγμα της ΕΝΙ, αλλά και η δραστηριοποίηση τουρκικής ιδιοκτησίας ερευνητικών σκαφών στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου σε περιοχές που δεν της ανήκουν.<br /><br />Ο τουρκικός διπλωματικός ελιγμός παραλληλισμού, λόγω ομοιοτήτων του Κόλπου του Μεξικό με την Ανατολική Μεσόγειο για την πιθανότητα μίας οικολογικής καταστροφής, απέτυχε πριν περίπου μία δεκαετία.<br /><br />Αμερικανική προσέγγιση<br /><br />Ο τουρκικός διπλωματικός ελιγμός αν και δεν είχε άμεση επιτυχία λειτούργησε όμως έμμεσα, διότι προσέλκυσε το ενδιαφέρον διεθνών διπλωματών και αναλυτών, κυρίως Αμερικανών. Ως αποτέλεσμα αυτού, διοργανώθηκαν διεθνείς συνεδρίες με θέμα συζήτησης την σύγκριση του Κόλπου του Μεξικού με την Ανατολική Μεσόγειο για την εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων. Σε κάποιες από αυτές τις συνεδρίες είχα την τύχη να προσκληθώ και να συμμετέχω και εγώ.<br /><br />Προσεγγίζοντας τα ζητήματα «Ασφαλείας» της Ανατολικής Μεσογείου (East med) σε σύγκριση με τον Κόλπο του Μεξικό, θυμήθηκα τον Brandon Mull τον συγγραφέα που έγραψε ότι: «Οι έξυπνοι άνθρωποι μαθαίνουν από τα λάθη τους, αλλά οι πραγματικά πανέξυπνοι μαθαίνουν από τα λάθη των άλλων».<br /><br />Έτσι, δεδομένου ότι οι ομοιότητες μεταξύ της περιοχής East Med και του Κόλπου του Μεξικού είναι προφανείς, είναι έξυπνο να δανειζόμαστε γνώσεις και εμπειρίες από εκεί.<br /><br /><img src="https://www.liberal.gr/ckfinderIMG/userfiles/images/Gulf%20of%20Mexico.jpg" /><br /><br /><i>Διαφάνεια από παρουσίαση του γράφοντα σε διεθνές Συνέδριο</i><br /><br />Όσον αφορά την περίπτωση του Κόλπου του Μεξικό, είναι σκόπιμο να αναφερθούν δύο σημαντικά ζητήματα, από όπου είναι δυνατόν να αντληθούν εμπειρίες:<br /><br />Πρώτον είναι το σχετικό ψήφισμα του Κογκρέσου (Act) «για την ενεργειακή ασφάλεια του Κόλπου του Μεξικού του 2006». Αυτό το ψήφισμα του Κογκρέσου αναφέρεται κυρίως σε θέματα ενεργειακής ασφάλειας, ανάπτυξης και κατανομής κερδών από την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων. Εντυπωσιακό όμως είναι το γεγονός ότι μεταξύ των άλλων θεμάτων, ιδιαίτερα σημαντική είναι η δήλωση που περιλαμβάνεται στο κείμενο και αναφέρει ότι: «διατηρεί για τις ΗΠΑ το δικαίωμα να ορίσουν περιοχές Εθνικής Άμυνας στα εξωτερικά όρια της υφαλοκρηπίδας».<br /><br />Η χρήση της φράσης «Εθνική Άμυνα» αντί του όρου «Ασφάλεια, υποδηλώνει τη σημαντική διαφορά, διότι: «Εθνική Άμυνα στα Εξωτερικά όρια της υφαλοκρηπίδας επιβεβαιώνει τα Όρια της Εθνικής Κυριαρχίας». Αυτό θα πρέπει να λαμβάνεται πολύ σοβαρά υπόψη, διότι αντανακλά την Αμερικανική προσέγγιση που είναι δυνατόν να παραλληλιστεί με την επίλυση διαφορών που αντιμετωπίζονται στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Είναι γνωστό ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν προσυπογράψει την UNCLOS για το δίκαιο της θάλασσα, επομένως το σχετικό ψήφισμα του Κογκρέσου εγγράφως αποτυπώνει την Αμερικανική αντίληψη περί Εθνικής Κυριαρχίας στα εξωτερικά όρια της υφαλοκρηπίδας, που βέβαια ενδιαφέρει άμεσα τη χώρα μας και θα πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη από την επίσημη Ελληνική διπλωματία.<br /><br />Το δεύτερο ζήτημα που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη είναι ότι η καταστροφή του 2010 που συνέβη στην υπεράκτια ενεργειακή υποδομή στον Κόλπο του Μεξικό, σχετίζεται με τις Κρίσιμες Υποδομές στην ενέργεια. Η αιτία πρόκλησης αυτού του μεγέθους καταστροφών σε υπεράκτιες υποδομές μπορεί να είναι είτε ο ανθρώπινος παράγοντας από λάθος ή ατύχημα, είτε η τρομοκρατική δραστηριότητα, είτε το σαμποτάζ, είτε ακόμη και μια πραγματική εχθρική ενέργεια πολέμου.<br /><br />Ειδικά στον Κόλπο του Μεξικού, οι ιδιωτικές εταιρείες φύλαξης προσλαμβάνουν προσωπικό ασφαλείας, προσφέροντας έως και 400 USD ανά ημέρα, για τη φύλαξη των υπεράκτιων κρίσιμων υποδομών (Critical Energy Infrastructures).<br /><br />Σκέψεις και Συμπεράσματα<br /><br />Σήμερα στον κόλπο του Μεξικό η αρχιτεκτονική ασφαλείας περιλαμβάνει έναν συνδυασμό Εθνικής Άμυνας και ταυτόχρονα ιδιωτικής ασφάλειας. Ένας παρόμοιος συνδυασμός είναι εφαρμόσιμος και στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η μακρόπνοη τουρκική εξωτερική πολιτική σε σχέση με την Ελλάδα και την Κύπρο είναι αφενός να περιορίσει την Εθνική μας Κυριαρχία, εκφοβίζοντας με Casus Beli και προβολή στρατιωτικής ισχύος, εις τρόπο ώστε πέραν των εξωτερικών ορίων της υφαλοκρηπίδας, που δε θα είναι πλέον περιοχή Εθνικής Κυριαρχίας, να γίνει εφικτός ένας αναλογικός διαμοιρασμός εκμετάλλευσης με βάση παλαιότερες Αποφάσεις Διεθνών Δικαστηρίων που ευνοούν την Τουρκία λόγω γεωγραφικού μεγέθους και πυκνότητας πληθυσμού. Επίσης, είναι σημαντικό να επισημανθεί ότι κανένα Διεθνές δικαστήριο δεν πρόκειται να λάβει Απόφαση περιορισμού δικαιωμάτων Εθνικής Κυριαρχίας ενός Κράτους, που κατοχυρώνεται από την ισχύουσα Διεθνή νομοθεσία. Μόνο ένα δικαιούχο Κράτος μπορεί να αποποιηθεί τα νόμιμα δικαιώματα Εθνικής του Κυριαρχίας, ως αποτέλεσμα εκβιασμού ή προδοσίας.<br /><br />Τα ερωτήματα που χρήζουν απαντήσεων για τη δημόσια δήλωση του υπουργού είναι πρώτον γιατί η επίσημη Ελληνική διπλωματία θυμήθηκε την αντίστοιχη τουρκική θέση που απέτυχε προ δεκαετίας και δεύτερον αν η γεωγραφική συσχέτιση, που σε δημόσια συνέντευξη ανέφερε ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών, είναι αποτέλεσμα στιγμιαίας παρορμητικής προσωπικής δήλωσης ή μήπως είναι αποτέλεσμα «συμβουλευτικής» από εξειδικευμένους Σύμβουλους της Κυβέρνησης. Στην πρώτη περίπτωση η δήλωση αυτή είναι ανερμάτιστη, ενώ στη δεύτερη είναι ύποπτη υποκρύπτοντας αδήλωτες μεθοδεύσεις.<br /><br /><b><i>* Ο αντιπτέραρχος ε.α. Ιωάννης Αναστασάκης είναι σύμβουλος - στρατηγικός αναλυτής</i></b><div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

East Med, Gulf of Mexico και Εθνική Κυριαρχία με αμερικανικές προδιαγραφές

Ιωάννης Αναστασάκης* Η δημόσια δήλωση του Υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας με τη φράση: «Το Αιγαίο είναι ένας παράδεισος, δε θα τον κάνουμε Κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στρατηγική σύλληψη του Ερντογάν η αναγέννηση του οθωμανικού ιμπέριουμ

<img height="427" src="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2021/05/erdog%CC%86an-Israel.jpeg" width="640" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Αθήνας και Άγκυρας αντιπαρατιθέμενοι ρόλοι</span></h3>Γράφει ο <b>Χριστόδουλος Γιαλλουρίδης</b><br />Εξ αφορμής της σύγκρουσης Ισραηλινών και της παλαιστινιακής Χαμάς, η Τουρκία προσδοκώντας να κατακτήσει ηγετικό ρόλο στον μουσουλμανικό και αραβικό κόσμο, κινείται λόγοις επιθετικά απέναντι στο κράτος του Ισραήλ, προσβλέποντας εκ παραλλήλως να θεωρηθεί προστάτιδα δύναμη των Παλαιστινίων. Η διεργασία αυτή βρίσκεται εν εξελίξει από την εποχή του επεισοδίου Μαβί Μαρμαρά (2010) και σαφώς δεν είναι ανεξάρτητη της εν γένει στρατηγικής πρόθεσης του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να εμφανιστεί ως επικεφαλής ενός ευρύτερου μουσουλμανικού και αντισημιτικού κατά ταύτα μετώπου.<br /><br />Των ανωτέρω δεδομένων, η στρατηγική σύλληψη του Ερντογάν παραπέμπει στη στόχευση της αναγέννησης του οθωμανικού ιμπέριουμ σε μια σύγχρονη μορφή, πράγμα που θα σήμαινε τη μετεξέλιξη του χώρου της Μέσης Ανατολής, αλλά και της Ανατολικής Μεσογείου σε dominium ενός πλέγματος μουσουλμανικής επικυριαρχίας.<br /><br />Η συγκρουσιακή διάσταση που λαμβάνει χώραν μεταξύ Παλαιστινίων και Ισραηλινών παλαιόθεν, αλλά και σήμερα όλως ιδιαιτέρως, εκδηλώνεται στην πολιτική αντίληψη του Ερντογάν ως ευκαιρία ενίσχυσης και πραγμάτωσης της κατά τα ανωτέρω στρατηγικής του, επιδιώκοντας ταυτόχρονα την ενεργό συσπείρωση του εσωτερικού και ευρύτερου τουρκομουσουλμανικού του ακροατηρίου.<br /><br />Εντούτοις και παρά τις πρόσφατες βερμπαλιστικές καταγγελίες του Τούρκου Προέδρου εναντίον του Ισραήλ, όπου σε μια τραγική αντίφαση σε σχέση με την ιστορική πραγματικότητα, χαρακτήρισε γενοκτόνο το ισραηλινό κράτος, όταν είναι γνωστό τοις πάσι το γεγονός ότι η πρώτη γενοκτονία του 20ού αιώνα διεπράχθη από τους Νεότουρκους εις βάρος των Αρμενίων και των χριστιανικών πληθυσμών της Μικράς Ασίας, η Τουρκία δεν προτίθεται να προχωρήσει σε ένα βήμα υπέρβασης των διατυπωθεισών καταγγελιών, δεδομένου ότι η Άγκυρα διαχρονικά ουδέποτε παίρνει ρίσκα στην εξωτερική της πολιτική. Το ιστορικό πλαίσιο μαρτυρεί πως, o φόβος ενός πλήγματος, που θα οδηγούσε σε εσωτερική αστάθεια και συναφώς ανακατατάξεις στην Τουρκία, λειτουργεί πάντοτε ανασταλτικά στις στρατηγικές της επιλογές.<br /><br />Το ζήτημα που αναδεικνύεται από τις συγκρουσιακές σχέσεις Τουρκίας – Ισραήλ εν συναρτήσει προς τις υφιστάμενες προβληματικές σχέσεις Τουρκίας – ΗΠΑ, παραπέμπει στη δυνατότητα ή αναγκαιότητα αξιοποίησης τού κατά τα ανωτέρω ρήγματος και τού κατά ταύτα διεθνοπολιτικού μομέντουμ εκ μέρους των Αθηνών για ενδυνάμωση του άξονα Ελλάδος – Κύπρου – Ισραήλ, με στόχευση την επίτευξη στρατηγικής σημασίας απτών και καθοριστικών αποτελεσμάτων για τον Ελληνισμό.<br /><br />Στην οπτική του Ισραήλ, η Κύπρος υπήρξε παλαιόθεν ένας γεωπολιτικός χώρος υψίστης σημασίας, ενώ παραλλήλως η Ελλάδα προέβαλλε πάντοτε ως ένας εταίρος με εμφανή χαρακτηριστικά «γέφυρας» προς την Ευρώπη και όχι μόνο, ενώ ταυτοχρόνως το πολιτικό σύστημα του Ισραήλ συνυπολόγιζε ανέκαθεν, όπως και σήμερα, στις εκτιμήσεις του, την ιστορική διαδρομή ενός έθνους όπως το ελληνικό, θεωρώντας το ως προς την πολιτιστική διαδρομή και τη συνεισφορά στην πνευματική ανθρωπότητα, παράλληλης κατά ταύτα πορείας με το εβραϊκό τοιούτο.<br /><br />Σε ό,τι αφορά δε τη σημερινή Τουρκία και τις εσωτερικές της πολιτικές διεργασίες, όπως τούτες παράγονται από το σύστημα Ερντογάν, διαπιστώνει κανείς υφιστάμενη κριτική της τουρκικής αντιπολίτευσης, που παραπέμπει στην πολιτική απομάκρυνσης της Άγκυρας από τη Δύση και τη σύγκρουσή με το Ισραήλ, θεωρώντας τις κατά τα ανωτέρω κινήσεις ως στρατηγικής σημασίας πολιτικά λάθη, ενώ αντιθέτως ως προς τις διεκδικήσεις και την αναθεωρητική στάση του έναντι Ελλάδος και Κύπρου ομονοούν, κατά τα αναμενόμενα, όλοι.<br /><br />Επανερχόμενοι στο κύριο ζήτημα των σχέσεων Τουρκίας – Ισραήλ, δεν μπορεί να παραβλέψει κανείς πως στο παρελθόν η Τουρκία σε τακτικό επίπεδο υπήρξε μια σταθερή επιλογή του Ισραήλ σε διάσταση ευρύτερης εταιρικής συναντίληψης, συνθήκη που σήμερα με την ηγεσία του Ερντογάν έχει διαρραγεί άρδην, καθώς η Άγκυρα με τις πολιτικές επιλογές και τη ρητορική της αγγίζει ζητήματα υπαρξιακής υφής για την κρατική υπόσταση του Ισραήλ.<br /><br />Οφείλει κανείς εν κατακλείδι να υπογραμμίσει πως στη διαδρομή της διεθνούς πολιτικής, ευκαιρίες εμπεριέχουσες κέρδος για τον πολιτικό δρώντα και εν προκειμένω για την Ελλάδα και την Κύπρο, εκδηλώνονται σπανίως, εναπόκειται δε στις πολιτικές ηγεσίες του Ελληνισμού να αξιοποιήσουν τις εκδηλούμενες κατά τα ανωτέρω ευκαιρίες κατά τρόπο που να εμπεδώνει τη διάσταση του εθνικού οφέλους απτά και ρεαλιστικά εμφανώς, αφήνοντας κατά ταύτα κληρονομιά αξιοπιστίας και εθνικής ισχύος στις επερχόμενες γενεές.<div><br /></div><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Στρατηγική σύλληψη του Ερντογάν η αναγέννηση του οθωμανικού ιμπέριουμ

Αθήνας και Άγκυρας αντιπαρατιθέμενοι ρόλοι Γράφει ο Χριστόδουλος Γιαλλουρίδης Εξ αφορμής της σύγκρουσης Ισραηλινών και της παλαιστινιακής Χα...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι κρύβεται πίσω από την αεροπειρατεία στο αεροπλάνο της Ryanair από την Λευκορωσία

<img src="https://img.huffingtonpost.com/asset/60ac2dc82200002078f07dc1.jpg?cache=S7tREoxyeL&ops=scalefit_630_noupscale" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Tρία ερωτήματα στον πυρήνα της έρευνας και της διπλωματικής παρτίδας που μόλις άρχισε.</span></h3>Η κίνηση της Λευκορωσίας να εκτρέψει δια της αεροπειρατείας μία πτήση της Ryanair με προορισμό την Λιθουανία, οδηγώντας στη σύλληψη ενός δημοσιογράφου της αντιπολίτευσης που ήταν επιβάτης, ξεσήκωσε κύματα οργής και απαίτηση για αυστηρές κυρώσεις εναντίον της πρώην σοβιετικής δημοκρατίας.<br /><br />Μελετώντας προσεκτικά αυτό που συνέβη στον ουρανό πάνω από τη Λευκορωσία, μπορούμε ευκολότερα να αντιληφθούμε και τα επακόλουθα αυτής της. ενέργειας<br /><br />Τι συνέβη με την πτήση;<br /><br />Η πτήση FR4978 της Ryanair, ενώ ταξιδεύει την Κυριακή 23 Μαϊου από την Αθήνα προς την πρωτεύουσα της Λιθουανίας, το Βίλνιους, βρίσκεται στον εναέριο χώρο της Λευκορωσίας περίπου 10 χιλιόμετρα (6 μίλια) από τα λιθουανικά σύνορα, όταν αλλάξει ξαφνικά κατεύθυνση και στρέφεται προς την πρωτεύουσα (Μινσκ) της Λευκορωσίας.<br /><br />Η Ryanair ανέφερε ότι οι ελεγκτές πτήσεων της Λευκορωσίας είπαν στους πιλότους ότι υπήρχε απειλή βόμβας εναντίον του αεροσκάφους και τους διέταξαν να προσγειωθούν στο Μινσκ. Ο στρατός της Λευκορωσίας έστειλε ένα μαχητικό αεροσκάφος MiG-29 σε μια προφανή προσπάθεια να ενθαρρύνει το πλήρωμα να συμμορφωθεί με τις εντολές των ελεγκτών πτήσης.<br /><br />Μόλις προσγειώθηκε το αεροπλάνο, πράκτορες της Λευκορωσίας συνέλαβαν τον Ραμάν Πρoτάσεβιτς, ο οποίος δημιούργησε μια δημοφιλή ηλεκτρονική εφαρμογή ανταλλαγής μηνυμάτων που βοήθησε στη διοργάνωση μαζικών διαδηλώσεων εναντίον του προέδρου Αλεξάντερ Λουκασένκο, αυταρχικού ηγέτη της Λευκορωσίας. Συνέλαβαν επίσης τη φίλη του Πρoτάσεβιτς, Σόφια Σαπέγκα, η οποία σπουδάζει σε πανεπιστήμιο του Βίλνιους.<br /><br />Οι πράκτορες με σκύλους έλεγξαν έπειτα το αεροπλάνο και τις αποσκευές των επιβατών και άφησαν την πτήση να συνεχίσει με τελικό προορισμό το Βίλνιους, ώρες αργότερα.<br /><br />Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Ryanair, Μάικλ Ο′ Λίρι, χαρακτήρισε την κίνηση ως «υπόθεση κρατικής επιδρομής… πειρατεία που χρηματοδοτείται από το κράτος».<div><br /></div><div><img height="427" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/60ac2e4e1e00005d9010279e.jpeg?ops=scalefit_630_noupscale" width="640" /><br /><br />Γιατί το έκανε η Λευκορωσία;<br /><br />Όλα έγιναν για να συλλάβει η ηγεσία της Λευκορωσίας τον Πρατάσεβιτς, έναν 26χρονο ακτιβιστή και δημοσιογράφο που έφυγε από τη χώρα το 2019 και αντιμετώπισε κατηγορίες για υποκίνηση ταραχών. Ήταν blogger και συνιδρυτής και συντάκτης του Nexta, ενός δημοφιλούς ψηφιακού καναλιού ανταλλαγής μηνυμάτων που ήταν βασικός παράγοντας για τη διοργάνωση διαδηλώσεων στη Λευκορωσία μετά από τις προεδρικές εκλογές τον Αύγουστο του 2020.<br /><br />Ο Λουκασένκο, ο οποίος διαχειρίζεται το έθνος των 9,3 εκατομμυρίων με ”σιδηρά πυγμή” για πάνω από ένα τέταρτο του αιώνα, ανακηρύχθηκε νικητής με καθυστέρηση, αλλά η αντιπολίτευση και ορισμένοι εκλογικοί υπάλληλοι λένε ότι έγινε νοθεία στην ψηφοφορία. Ακολούθησαν μήνες διαμαρτυριών, που συνιστούν τη μεγαλύτερη πρόκληση για την εξουσία του Λουκασένκο από τότε που ανέλαβε το 1994, μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης.<br /><br />Οι αρχές της Λευκορωσίας έχουν εξαπολύσει μια επιχείρηση για βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων. Περισσότεροι από 34.000 άνθρωποι συνελήφθησαν από τον Αύγουστο, συμπεριλαμβανομένων ακτιβιστών της αντιπολίτευσης, ενώ χιλιάδες ξυλοκοπήθηκαν και κακοποιήθηκαν από την αστυνομία, στην προσπάθειά της να σταματήσει τις διαδηλώσεις.<br /><br />Ο Πρoτάσεβιτς κατηγορήθηκε ερήμην για υποκίνηση μαζικών ταραχών και αντιμετωπίζει ποινή που μπορέι να φτάσει μέχρι τα 15 χρόνια φυλάκισης, εάν καταδικαστεί. Ωστόσο, η υπηρεσία κρατικής ασφάλειας της Λευκορωσίας, η οποία εξακολουθεί να ονομάζεται KGB σε ένα απομεινάρι της σοβιετικής εποχής, τον έβαλε επίσης σε μια λίστα ατόμων που είναι ύποπτα για συμμετοχή στην τρομοκρατία - ένα σημάδι ότι θα μπορούσε να αντιμετωπίσει ακόμα σοβαρότερες κατηγορίες. Η τρομοκρατία τιμωρείται με θάνατο στη Λευκορωσία, τη μόνη χώρα στην Ευρώπη όπου εξακολουθεί να ισχύει τέτοιο καθεστώς.<br /><br />Ένα σύντομο βίντεο κλιπ του υπό κράτηση δημοσιογράφου εμφανίστηκε στη Λευκορωσική κρατική τηλεόραση τη Δευτέρα το βράδυ. Ο Πρoτάσεβιτς ήταν καθισμένος σε ένα τραπέζι με τα χέρια διπλωμένα μπροστά του και μίλησε γρήγορα, λέγοντας ότι ήταν σε ικανοποιητική υγεία και ότι η κράτησή του είναι «απολύτως σωστή και σύμφωνη με το νόμο». Πρόσθεσε ότι έδωσε στοιχεία στους ερευνητές σχετικά με την οργάνωση μαζικών ταραχών.</div><div><br /></div><div><img height="427" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/60ac2f0e220000ed7cf07dc3.jpeg?ops=scalefit_630_noupscale" width="640" /><br /><br />Ποιά είναι η αντίδραση της διεθνούς κοινότητας;<br /><br />Αναλαμβάνοντας ασυνήθιστα ταχεία δράση, η Ευρωπαϊκή Ένωση συμφώνησε να επιβάλει κυρώσεις κατά της Λευκορωσίας, απαγορεύοντας στις αεροπορικές εταιρείες της χώρας να χρησιμοποιούν τον εναέριο χώρο και τα αεροδρόμια του μπλοκ των 27 εθνών.<br /><br />Οι ηγέτες της ΕΕ προέτρεψαν επίσης όλους τους αερομεταφορείς που εδρεύουν στην ΕΕ να αποφύγουν κάθε πτήση πάνω από τη Λευκορωσία, αποφάσισαν να επιβάλουν κυρώσεις σε αξιωματούχους που συνδέονται με την εκτροπή πτήσεων της Κυριακής, και προέτρεψαν τη Διεθνή Οργάνωση Πολιτικής Αεροπορίας να ξεκινήσει έρευνα.<br /><br />Προέτρεψαν επίσης τη Λευκορωσία να απελευθερώσει τον Πρoτάσεβιτς και τη Ρωσίδα φίλη του, Σόφια Σαπέγκα, η οποία απομακρύνθηκε από το αεροπλάνο μαζί του.<br /><br />Η Πρόεδρος της Επιτροπής της ΕΕ Ουρσούλα φον ντερ Λέιεν είπε ότι η συγκεκριμένη ενέργεια ισοδυναμεί με «πειρατεία» και ο Πρόεδρος της Λιθουανίας Γκιτάνας Ναζέσα το χαρακτήρισε «κρατικά χρηματοδοτημένη πράξη».<br /><br />Το μπλοκ προέβη σε διαβημα προς τον πρεσβευτή της Λευκορωσίας, ζητώντας «να καταδικάσει το απαράδεκτο βήμα των αρχών της Λευκορωσίας» και είπε ότι η σύλληψη ήταν «μια ακόμα κατάφωρη προσπάθεια να σιωπήσουν όλες οι φωνές της αντιπολίτευσης στη χώρα».<br /><br />Ο σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ Τζέικ Σάλιβαν έθεσε το ζήτημα στην κλήση του με τον γραμματέα του Ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας, δήλωσε η εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου Τζεν Ψάκι. Πρόσθεσε ότι οι ΗΠΑ είναι σε επαφή με το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη, μεταξύ άλλων για τα επόμενα βήματα.<br /><br />Η Bρετανία απαγόρευσε στην εθνική αεροπορική εταιρεία (Belavia) της Λευκορωσίας να λειτουργεί στο Ηνωμένο Βασίλειο και έδωσε εντολή στους βρετανούς αερομεταφορείς να αποφύγουν τον Λευκορωσικό εναέριο χώρο. Η αεροπορική εταιρεία της Λετονίας airBaltic δήλωσε ότι θα αποφύγει τον εναέριο χώρο της Λευκορωσίας και η κυβέρνηση της Λιθουανίας έδωσε εντολή σε όλες τις εισερχόμενες και εξερχόμενες πτήσεις να αποφύγουν τη Λευκορωσία από την Τρίτη, χωρίς να περιμένουν την σχετική απόφαση της ΕΕ.<br /><br />Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Βόλοντυρ Ζελένσκι διέταξε αξιωματούχους να κινηθούν για να διακόψουν την αεροπορική σύνδεση με τη Λευκορωσία και να απαγορεύσουν τις πτήσεις της Ουκρανίας μέσω του εναέριου χώρου του γείτονα της.<br /><br />Ο Γενικός Γραμματέας του Ηνωμένου Βασιλείου Αντόνιο Γκουτέρες ζητά την απελευθέρωση του Πρατάσεβιτς και υποστηρίζει εκκλήσεις για «πλήρη, διαφανή και ανεξάρτητη έρευνα για αυτό το ενοχλητικό περιστατικό», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Ηνωμένου Βασιλείου Στέφαν Ντουτζάριτς.<br /><br />Η Λευκορωσία μπορεί να βασιστεί στον κύριο χορηγό και σύμμαχό της, τη Ρωσία, η οποία έχει παράσχει πολιτική υποστήριξη και οικονομική βοήθεια στην κυβέρνηση του Λουκασένκο εν μέσω των διαδηλώσεων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.huffingtonpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τι κρύβεται πίσω από την αεροπειρατεία στο αεροπλάνο της Ryanair από την Λευκορωσία

Tρία ερωτήματα στον πυρήνα της έρευνας και της διπλωματικής παρτίδας που μόλις άρχισε. Η κίνηση της Λευκορωσίας να εκτρέψει δια της αεροπειρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μιλώντας για φρεγάτες και… «γεωπολιτικά κριτήρια»! Η “απόλυτη ανάλυση-σύγκριση” από τον Ι.Μάζη

<br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2019/07/10/BELHARRA_France-Greece-Working-on-G-to-G-Agreement-for-Multi-Mission-Frigates-1-770x410.jpg"><img height="341" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2019/07/10/BELHARRA_France-Greece-Working-on-G-to-G-Agreement-for-Multi-Mission-Frigates-1-770x410-696x371.jpg" width="640" /></a><br /><br />Γράφει ο Ι. Θ. Μάζης*  <br />Σχολιάζοντας, τις επικρατέστερες επιλογές, λόγω του μείγματος Γεωστρατηγική (και όχι «Γεωπολιτική») Σημασία/Αμυντική Ικανότητα-Ανωτερότητα, καταλήγουμε στην σύγκριση μεταξύ των αμερικανικών LCS και του συνοδού πακέτου εξοπλισμού/υποστηρίξεως και των Γαλλικών MdCN(Βelh@ra) με το αντίστοιχο «συνοδό» πακέτο. Οι κατωτέρω είναι, κατά την κρίση του γράφοντος, οι σημαντικότερες συγκρίσεις, μεταξύ αμερικανικής και γαλλικής προτάσεως, οι οποίες οδηγούν στην τελική επιλογή της γαλλικής προτάσεως. Μια επιλογή όμως η οποία -παρά την σημαντικότατη ενίσχυση που προφέρει το γαλλικό πακέτο στο ελληνικό ΠΝ και στην υποστρατηγικού επιπέδου άμυνα της χώρας σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο- δεν φαίνεται να λαμβάνεται σοβαρά υπόψιν από την ελληνική Κυβέρνηση για λόγους οι οποίοι προσδιορίζονται, με την απαραίτητη «Political correctness», ως… “γεωπολιτικής φύσεως” όπως λανθασμένα αναφέρεται! Είναι ευανάγνωστον νομίζω ότι υπονοείται η τελική επικρατησις της αμερικανικής προτάσεως λόγω της «ηγεμονικής» θέσεως των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ και της ισχυρής επιρροής ισχύως (αμυντικής, οικονομικής και πολιτικής) που ασκεί ο Λευκός Οίκος του κυρίου Biden επί της ερντογανικής Τουρκίας προς όφελος των ελληνικών εθνικών συμφερόντων κατά την παρούσα συγκυρία. Το γεγονός αυτό είναι αληθές, και ουδείς δύναται με ευκόλως -και κατ’ αρχήν – να αντιταχθεί εις το συγκεκριμένο επιχείρημα. Οφείλομε όμως να το αναλύσομε σε σύγκριση με το αντίστοιχο γαλλικό «γεωστρατηγικό βάρος» που έχει αναπτύξει και συνεχώς αναπτύσσει η Γαλλία του σοσιαλφιλελευθέρου δημοκράτη κου Μακρόν και μάλιστα σε βάθος χρόνου.<br /><br /><br />α) Ως προς την διάρκεια των πιέσεων που ασκεί η Ουάσιγκτον επί της ερντογανικής Αγκύρας νομίζω ότι το συμπέρασμα είναι σαφές: αποχωρούντος του ισλαμοφασίστα κου Ερντογάν από την κυβέρνηση και υποκαθισταμένου από φιλοδυτικότερες και φιλονατοϊκότερες δυνάμεις, οι αμερικανικές πιέσεις θα παύσουν να ασκούνται επί της Αγκύρας και θα προέρχει η επανάκαμψις της Τουρκίας εις τας «θερμάς αγκάλας» της Δύσεως και κυρίως, του ΝΑΤΟ. Το αυτό θα πρέπει να αναμένεται και από την πλευράν των Παρισίων. <br /><br />α.1) Τι θα απομείνει τότε ως συγκριτικό πλεονέκτημα στην Ελλάδα ώστε να είναι σε θέση να αποτρέψει την -κατ’ ουσίαν- ιδίαν αναθεωρητική πολιτική από πλευράς Αγκύρας; <br /><br /><br />Απάντησις: τίποτε!<br /><br />α.2) Tί θα προτάσει τότε η Αθήνα ως στρατιωτική αποτρεπτική ισχύ έναντι της Τουρκίας και ασφαλώς, ως πειστικόν επιχείρημα έναντι του ΝΑΤΟ, ώστε να μην είναι αναγκασμένη να υποκύψη σε εκ νέου ασκηθεισόμενες ΝΑΤΟϊκές και αμερικανικές πιέσεις εις βάρος της και υπέρ του επανακάμψαντος «τούρκου ασώτου υιού»; <br /><br /><br />Απάντησις: τίποτε!<br /><br />α.3) Για ποιόν λόγο, πειστικόν για το ΝΑΤΟ και την Ουάσιγκτον αλλά και το συνολικό Ευρωατλαντικό Σύστημα Ασφαλείας, θα πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη οι ελληνικές ενστάσεις έναντι της συνεχισθησομένης μεταερντογανικής αναθεωρητικής τουρκικής πολιτικής, εάν όχι για την δυνατότητα των Αθηνών – εάν αυτή αναγκασθεί να συρθεί σε θερμή αναμέτρηση με την Τουρκία – να απειλήσει ολόκληρη η σταθερότητα αυτής ταύτης της Ν/Α Πτέρυγος του ΝΑΤΟ; <br /><br />Απάντησις: για κανέναν λόγο!<br /><br />α.4) Πού θα βασίζεται μια τέτοια «θερμή/υποστρατηγικής φύσεως» ελληνική ισχύς κυριαρχίας και αποτροπής στο Αιγαίο και στην Ν/Α Μεσόγειο αν όχι εις την ιδία ναυτική ισχύ των Αθηνών; <br /><br />Απάντησις: πουθενά!<br /><br />α.5) Πότε δίδεται η τελευταία ευκαιρία να διασφαλισθεί αυτή η ελληνική οπλική υπεροχή πρίν από την κυβερνητική αλλαγή στην Άγκυρα και τις δυσμενείς για την Ελλάδα και την Κύπρο εξελίξεις που θα σημάνει η αλλαγή αυτή; <br /><br />Απάντησις: Ή τώρα ή ποτέ!<br /><br />α.6) Προσφέρει η εικαζομένη ως «γεωστρατηγικώς προτιμωμένη» σήμερον, αμερικανική (ή έστω, για κάποιους, γερμανική ή βρετανική) πλευρά το είδος και την ποιότητα του υποστρατηγικού οπλισμού που θα επιτρέψει στην Αθήνα να διατηρήσει την πειστική αποτρεπτική της ισχύ, όταν (και εάν) η Τουρκία επανακάμψει στο ΝΑΤΟ ως «καλή σύμμαχος» και απομακρυνθεί (όταν και εάν) από τις ρωσο-ιρανο-κινεζικές (Ευρασιατιστικές) της συμμαχίες;<br /><br />Απάντησις: Όχι!<br /><br />α.7) Τελικώς, λαμβάνεται, όντως, υπόψιν το πραγματικό «γεωστρατηγικό κριτήριο» από την Αθήνα;<br /><br />Aπάντησις: Όχι! <br /><br />Ο κατωτέρω Πίνακας 1, δείχνει τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της γαλλικής προτάσεως και συνετάγη κατόπιν ενδελεχούς ερεύνης και συνεντεύξεων με ειδικούς και όχι μονον από «ανοικτές πηγές» του διαδικτύου.<br /><br />Πίνακας 1: Συγκριτικά στοιχεία εξοπλιστικών προτάσεων φρεγατών προς την Αθήνα<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/05/frigates_mazis_%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-05-25-10.09.33.png"><img height="337" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/05/frigates_mazis_%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-05-25-10.09.33.png" width="640" /></a><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/05/frigates_mazis_%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-05-25-10.09.42.png"><img height="241" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/05/frigates_mazis_%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-05-25-10.09.42.png" width="640" /></a><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/05/frigates_mazis_%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-05-25-10.09.54.png"><img height="350" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/05/frigates_mazis_%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-05-25-10.09.54.png" width="640" /></a><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/05/frigates_mazis_%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-05-25-10.10.04.png"><img height="218" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/05/frigates_mazis_%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CC%81%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-2021-05-25-10.10.04.png" width="640" /></a><br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/05/frigates_sygrisi.png"><img height="126" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/05/frigates_sygrisi.png" width="640" /></a><br /><br /><i>Πηγή: Ι. Θ. Μάζης από επεξεργασία κλειστών και ανοικτών πηγών.</i><br /><br />Επίσης συμπληρωματικώς πρέπει να σημειωθούν και οι εξής παρατηρήσεις:<br /><br />1) Παρά τις διασφαλίσεις της Lockheed Martin, το πρόβλημα του συστήματος προωθήσεως για τις LCS δεν έχει επιλυθεί και ο εφοδιασμός με τα σκάφη αυτά έχει «παγώσει» από πλευράς του US NAVY. Tο αμερικανικό ναυτικό έχει επιβάλει στους κατασκευαστές να επανεξετάσουν το σχεδιαστικό μέρος και να προτείνουν ένα νέο σχεδιασμό (όπως και τις απαραίτητες δοκιμές) στο τμήμα επιβραδύνσεως-εκκινήσεως. Ο αρχηγός Ναυτικών Επιχειρήσεων, ναύαρχος Gilday, ανέφερε ενώπιον της υπο-Επιτροπής προμηθειών του Κογκρέσσου, την 29η Απριλίου 2021 το εξής: «We’ve got to get the reliability piece resolved…»! <br /><br />2) Πρέπει να σημειωθεί ότι η χρήση της LCS (Littoral Combat Ship), πάντοτε χωρίς αισθητήρες κατεύθυνσης, απαιτεί ενισχυμένο χερσαίο προσωπικό και ετήσιο κόστος επιχειρησιακής συντηρήσεως της τάξεως των 50-70 εκ. $USA (συμφώνως προς τις πηγές). Η μόνη «λύση» που προτείνεται για να μειωθεί το κόστος συντηρήσεως, η οποία πάντως δεν είναι συμφέρουσα, είναι η αύξηση της επιχειρησιακής υποστηρίξεως, εντάσεως χερσαίου προσωπικού συντηρήσεως. Με δεδομένη επιπλέον την απαίτηση για υψηλοτέρου επιπέδου εξοπλισμό μιας ελληνικής MMSC, το κόστος χρηματοδοτήσεως και ανθρώπινων πόρων θα επιβαρυνθεί έτι περαιτέρω καθιστάμενον δυσβάστακτο για τις Ενοπλες δυνάμεις και τελικώς, για τον έλληνα φορολογούμενο.<br /><br />3) Η ανθυποβριαχιακή δράση της LCS βασίζεται ουσιαστικά στην χρήση ελικοπτέρου. Σε περίπτωση λοιπόν αδυναμίας επιχειρησιακής χρήσεως του MH-60 Sea Howk το μόνο diau;esimo εργαλείο ανθυποβρυχιακής δράσεως (ASM) ειναι η ρυμουλκούμενη αντένα sonar, εφόσον δεν διαθέτει ενσωματωμένο στο κήτος αντιστοίχου sonar. Συνεπώς η ASM αυτόνομη ικανότητα δράσεως του συγκεκριμένου σκάφους είναι απολύτως υποβαθμισμένη σε σύγκριση με την αντίστοιχη ικανότητα του γαλλικού σκάφους.<br /><br />4) Στον τομέα αντι-αεροπορικής αμύνης, το μέγιστο βεληνεκές των πυραύλων ESSM αντιστοιχεί στο ήμισυ ακριβώς των γαλλικών πυραύλων ASTER 30 (βεληνεκές 120km [tt type target] οι οποίοι μάλιστα βαθμολογούνται από τον υψηλότερο Δείκτη αποτελεσματικότητος πλήγματος: 0.96. Πρόκειται για το «State of the art» του αντιαεροπορικού πολέμου/AAW), υπενθυμίζοντας μάλιστα και την πολύ μικρότερη αποτελεσματικότητα πλήγματος (ESSM: βεληνεκές 25km και Δείκτη αποτελεσματικότητος πλήγματος: 0.70). <br /><br />5) Το LCS επίσης, παρουσιάζει μεγάλη τρωτότητα και είναι εξαιρετικώς ευάλωτο σε επιθέσεις, λόγω καθυστερημένου εντοπισμού της επιθέσεως εφόσον χρησιμοποιεί περιστρεφόμενο ραντάρ με αρκετές «τυφλές γωνίες» και πολύ μικρότερο βεληνεκές καλύψεως από εκείνο των αντίστοιχων γαλλικών. Ειδικά σε επιθέσεις εκδηλούμενες στο επίπεδο της επιφανείας της θαλάσσης και σε αρχιπελαγικό περιβάλλον, που αποτελούν τα επιχειρησιακά χαρακτηριστικά του Αιγαίου Πελάγους. Αντιθέτως, τα αντίστοιχα ραντάρ «Sea fire-500», τα οποία προσφέρει η γαλλική πρόταση κατανέμονται σε 4 σταθερά pannel του σκάφους (Πρύμνη-Πλώρη) που επιτρέπουν την επιτήρηση ορίζοντος 300χμ άρα υποστηρίζουν με απόλυτη πληρότητα και αξιοπιστία, χωρίς «τυφλές γωνίες» την απαιτούμενη για το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό «άμυνα ζώνης». Πλεονέκτημα που δεν προσφέρεται από κανέναν άλλον υποψήφιο.<br /><br />Πέραν των ανωτέρω, νομίζω ότι τα συμπεράσματα των ορθώς τεχνικών αλλά και γεωστρατηγικών επιλογών των Αθηνών, είναι μάλλον προφανή!<div><br /></div><div><b><i>* Καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Θεωρίας, ΕΚΠΑ</i></b></div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μιλώντας για φρεγάτες και… «γεωπολιτικά κριτήρια»! Η “απόλυτη ανάλυση-σύγκριση” από τον Ι.Μάζη

Γράφει ο Ι. Θ. Μάζης*   Σχολιάζοντας, τις επικρατέστερες επιλογές, λόγω του μείγματος Γεωστρατηγική (και όχι «Γεωπολιτική») Σημασία/Αμυντική...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρωσική-''βόμβα'': ''Οι Έλληνες δημιουργούν το ΝΑΤΟ της Μ. Ανατολής & της Α. Μεσογείου''

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://doureios.com/wp-content/uploads/2018/12/584eba851dc524f00b8b45e2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="800" height="360" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2018/12/584eba851dc524f00b8b45e2.jpg" width="640" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Σαουδική Αραβια-ΗΑΕ μέσω του East Med "πατάνε" στην Α.Μεσόγειο στοχεύοντας την Τουρκία.</span></h3><b>Γιώργος Μοτσάκος</b><br />ΗΕλλάδα ''σφυρηλατεί'' συμμαχίες με τις χώρες τις αραβικής χερσονήσου. (Σ. Αραβία και ΗΑΕ) αλλάζοντας εντελώς τον χάρτη στην Α.Μεσόγειο, στην προσπάθεια αναχαίτησης των επικείμενων προκλητικών κινήσεων του Ερντογάν. <br /><br /><div>Ο Yπουργός Εξωτερικών N. Δένδιας και ο Yπουργός Άμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος, έχουν υπογράψει σχετικά πρόσφατα ως γνωστόν στην πρωτεύουσα του Σαουδαραβικού Βασιλείου, μια τρομερά εποικοδομητική "συμφωνία για τη διευθέτηση του καθεστώτος των Ελληνικών Ένοπλων Δυνάμεων στην επικράτεια" της Σαουδικής Αραβίας.<br /><br />Από τη Σαουδική Αραβία, παρίσταντο ο κληρονόμος του θρόνου, πρίγκιπας Mohammed bin Salman, ο αναπληρωτής υπουργός άμυνας του Βασιλείου, πρίγκιπας Khalid bin Salman Al Saud, και ο υπουργός εξωτερικών, πρίγκιπας Faisal bin Farhan.<br /><br />Η παρουσία Σαουδαράβων αξιωματούχων, αφορά την επίτευξη μιας επίσημης συμφωνίας μεταξύ της Αθήνας και Ριάντ για τη μίσθωση πυραυλικών συστοιχιών Patriot στην χώρα αυτή.<br /><br />Η όλη διαδικασία, αυτό δεν αφορά μόνο την μεταφορά πυραυλικών συστημάτων στην Σ.Αραβία μαζί με συνολικά 120 Έλληνες στρατιωτικούς.<br /><br />Οι Έλληνες στρατιωτικοί θα εκτελέσουν καθήκοντα τόσο εκπαιδευτών, όσο και χειριστών, αναλαμβάνοντας οι ίδιοι καθήκοντα μάχης για την προστασία και την υπεράσπιση του εναέριου χώρου του Βασιλείου, ενάντια στις επιθέσεις των Χούθι.<br /><br />Σύμφωνα με την ίδια συμφωνία, ελληνικά στρατιωτικά αεροσκάφη θα ενταχθούν στις επιχειρήσεις της Πολυεθνικής Δύναμης (ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία, Ιταλία, Ιορδανία και Πακιστάν) στην περιοχή "για να βοηθήσουν στην ενίσχυση της άμυνας της Σαουδικής Αραβίας κατά της τρομοκρατίας".<br /><br /><a href="https://russtrat.ru/comments/24-maya-2021-0024-4350"><b>Σύμφωνα με ρωσικό αμυντικό ινστιτούτο</b>,</a> “φαίνεται ότι οι Έλληνες κατάφεραν να πετύχουν πιο πολλά από όσα φαίνονται εκ πρώτης όψεως.<br /><br />Υπέγραψαν αρχικά με τους Έλληνες για να καλύψουν τον εναέριο χώρο του Βασιλείου τους από χτυπήματα πυραύλων των Χούθι, ενώ ταυτόχρονα δημιούργησαν λόγους επέκτασης τους στην Α. Μεσόγειο με άλλες παρεμφερείς συμφωνίες με την Αθήνα.<br /><br />Όλα αυτά στρέφονται σαφώς εναντίον του Ιράν, το οποίο παρέχει στρατιωτική και οικονομική υποστήριξη στους Χούθι, (αλλά και εναντίον της Τουρκίας).<br /><br />Στην πραγματικότητα, όμως, η ελληνο-Σαουδαραβική προσέγγιση συνδέεται με την ενίσχυση του αγωγού φυσικού αερίου East Med στη Μεσόγειο, του οποίου τα μέλη είναι η Ελλάδα, η Κύπρος, η Ιορδανία, η Παλαιστίνη, το Ισραήλ και η Ιταλία.<br /><br />Οι Έλληνες, προσελκύουν τους Σαουδάραβες στην Μεσόγειο, με στόχο να αποτρέψουν με αποτελεσματικό τρόπο την παρουσία των Τούρκων στον αγωγό αυτό.''<br /><br />Έτσι, υπάρχουν σαφώς ορατά χαρακτηριστικά του σχηματισμού σε Μεσόγειο-Μέση Ανατολή, μιας συλλογικής πολυμερούς στρατιωτικής συμμαχίας, που θυμίζει οργανωτικά τη Βόρεια Ατλαντική Συμμαχία, και στοχεύει αποκλειστικά κατά του Ιράν και της Τουρκίας”, αναφέρει το ρωσικό ινστιτούτο.<br /><br />Το ίδιο εκτιμά ότι αυτή η στρατιωτική συμμαχία ενισχύεται ενεργά και με την αμυντική συνεργασία Ελλάδος-Ισραήλ.<br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι πριν κάποιο διάστημα η Ελλάδα υπέγραψε σύμβαση ύψους 1,65 δισεκατομμυρίων δολαρίων με το Τελ Αβίβ, διάρκειας 22 ετών για την ίδρυση στην Καλαμάτα ενός διεθνούς κέντρου εκπαίδευσης πιλότων της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας.<br /><br />Η υπηρεσία Τύπου του Ισραηλινού υπουργείου άμυνας χαρακτήρισε την σύμβαση την μεγαλύτερη στην ιστορία της χώρας.<br /><br />“Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η συμμετοχή της Ελλάδας στον East Med εξακολουθεί να λειτουργεί ως σύνδεσμος μεταξύ του ΝΑΤΟ και της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Ο νέος ενεργός στρατιωτικός άξονας με την συμμετοχή χώρας μέλους του ΝΑΤΟ εναντίον ενός άλλου μέλους της συμμαχίας, θα βοηθήσει πιθανόν στην αναχαίτιση των νεο-οθωμανικών σχεδίων της τουρκικής ηγεσίας”, καταλήγει το ίδιο.<br /><br />Η παρουσία της ελληνικής πολεμικής αεροπορίας στην Σαουδική Αραβία, σε συνδυασμό με τα συμφέροντα του Ριάντ στην Μεσόγειο, έρχονται σαφώς σε αντίθεση με αυτά των Τούρκων που θέλουν έλεγχο της περιοχής. <br /><br />Η ενδυνάμωση των σχέσεων Ελλάδας - Αιγύπτου - ΗΑΕ - Σαουδικής Αραβίας, σημειώνουν διπλωμάτες, ενισχύει το μέτωπο απέναντι στον νεοοθωμανισμό της Τουρκίας, ενώ σημαντικό ρόλο παίζει και η ομαλοποίηση των σχέσεων του Ισραήλ με αραβικές χώρες, που δημιουργεί νέες προοπτικές συνεργειών και συνεργασιών. </div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ρωσική-''βόμβα'': ''Οι Έλληνες δημιουργούν το ΝΑΤΟ της Μ. Ανατολής & της Α. Μεσογείου''

Σαουδική Αραβια-ΗΑΕ μέσω του East Med "πατάνε" στην Α.Μεσόγειο στοχεύοντας την Τουρκία. Γιώργος Μοτσάκος ΗΕλλάδα ''σφυρηλα...

Διαβάστε την συνέχεια

Η πρόταση Λαβρόφ για το Κυπριακό – Πολλά τα μηνύματα στη συνάντηση με τον Δένδια

<img height="339" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/05/Dendias-Lavrov.jpg" width="640" /><br /><br />Σε φιλικό κλίμα ολοκληρώθηκε η συνάντηση που είχε με τον Λαβρόφ ο Νίκος Δένδιας, στο Σότσι της νότιας Ρωσίας. Μια συνάντηση που ξεκίνησε με ισχυρούς συμβολισμούς και φιλοφρονήσεις και έκλεισε με μηνύματα προς πολλές κατευθύνσεις. Η συνάντηση ήταν άλλωστε η τέταρτη μέσα σε ενάμιση χρόνο, γεγονός που επιβεβαιώνει την καλή πορεία των διμερών σχέσεων.<br /><br />Σύμφωνα με τον Λαβρόφ, στην συνάντηση εξετάστηκε «η πρόοδος στην εφαρμογή των συμφωνιών, που επιτεύχθηκαν από τον Πρόεδρο Πούτιν και τον πρωθυπουργό Μητσοτάκη, καθώς και οι αποφάσεις που συζητήθηκαν κατά τη συνάντηση του πρωθυπουργού Μισούστιν με τον Έλληνα ομόλογό του» στην Αθήνα, στις 24 Μαρτίου, και στην τηλεφωνική τους συνομιλία, στις 5 Μαΐου.<br /><br />Αναφερόμενος στο Κυπριακό ο Ρώσος υπουργός εξέφρασε τη ρωσική ετοιμότητα για διαμεσολάβηση στο πλαίσιο των αρχών του ΟΗΕ. Παραλλήλως, υπογράμμισε τη ρωσική θέση για κατάργηση των εγγυήσεων και την μεταβίβασή τους στα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας.<div><br />Ο Λαβρόφ για το Κυπριακό<br /><br />«Η ρωσική θέση συνίσταται στην ανάγκη εξεύρεσης διευθέτησης βάσει των υφιστάμενων ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας, τα οποία προϋποθέτουν διαπραγματεύσεις με σκοπό τη δημιουργία μιας δικοινοτικής, διζωνικής ομοσπονδίας» είπε χαρακτηριστικά. «Αυτή είναι η εντολή που καθοδηγεί τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ και εκείνους στους οποίους ανέθεσε συγκεκριμένα να χειριστούν το Κυπριακό» συμπλήρωσε, απορρίπτοντας πλήρως τις τουρκικές αιτιάσεις για δύο κράτη.<br /><br />«Θα ήταν ιδανικό να μεταβιβαστούν τα ζητήματα των εγγυήσεων ασφαλείας στη δικαιοδοσία των πέντε μόνιμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ» τόνισε ο Λαβρόφ, συμπληρώνοντας ότι «θα έχουμε αυτό ως αφετηρία μας στα περαιτέρω βήματά μας». Στο σημείο αυτό επανέλαβε την ρωσική ετοιμότητα για ανάληψη πρωτοβουλίας, ένα τα δύο μέρη το επιθυμήσουν. Διευκρίνισε βέβαια ότι οι προσπάθειες διαμεσολάβησης θα είναι «προς την κατεύθυνση των αρχών που ενέκρινε το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ».<br /><br />Από την πλευρά του, ο Νίκος Δένδιας ανέφερε στις κοινές δηλώσεις ότι ενημέρωσε τον Ρώσο ομόλογό του για τις συζητήσεις στη Γενεύη και του εξέφρασε, για άλλη μία φορά, την εκτίμησή του «για τη ρωσική προσήλωση στα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας». Ο Έλληνας υπουργός ενημέρωσε τον Λαβρόφ και για τα ευρύτερα θέματα της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Στο σημείο αυτό του υπογράμμισε την βούληση της Ελλάδας για την προώθηση μιας ατζέντας ειλικρινούς διαλόγου με την Τουρκία, πάντα στη βάση του Διεθνούς Δικαίου. Παραλλήλως, εξέφρασε και πάλι, τη μεγάλη ικανοποίηση της Αθήνας για το γεγονός ότι η Ρωσία έχει υποστηρίξει, επανειλημμένα, το αναφαίρετο δικαίωμα στην επέκταση των χωρικών μας υδάτων και το γεγονός ότι όλες οι διαφορές πρέπει να επιλύονται στη βάση του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας.<br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών εξέφρασε και την ανησυχία του για το γεγονός «ότι η Τουρκία αυτοπροβάλλεται ως διάδοχος της οθωμανικής κληρονομιάς, αλλά και ως ο ηγέτης των απανταχού μουσουλμάνων», μια πρακτική που, όπως τόνισε «δημιουργεί αποσταθεροποίηση στην ευρύτερη περιοχή» της Ανατολικής Μεσογείου. Συζήτηση έγινε και για τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, με τον Νίκο Δένδια να εκτιμά ότι «η συμβολή της Ρωσίας στην προώθηση της σταθερότητας είναι τεράστιας σημασίας».<br /><br />Οι σχέσεις με την ΕΕ<br /><br />Ο Ρώσος υπουργός αναφέρθηκε και στις σχέσεις της ΕΕ με τη Ρωσία, σχολιάζοντας ότι δεν είναι και στα καλύτερά τους. Υποστήριξε πάντως ότι δεν είχε η Ρωσία την πρωτοβουλία «να ξεκινήσει το σπιράλ των κυρώσεων, που ξετυλίγεται από τις Βρυξέλλες». Ο Λαβρόφ είπε επίσης ότι η Μόσχα επιβεβαίωσε την ετοιμότητά της για διάλογο με την ΕΕ, «αλλά αποκλειστικά βάσει των αρχών της ισότητας, του αμοιβαίου σεβασμού και του υπολογισμού των συμφερόντων ο ένας του άλλου και όχι βάσει μονομερών παράνομων απαιτήσεων».<br /><br />Παραλλήλως εκτίμησε ότι όλες οι εντάσεις και συγκρούσεις σε Βαλκάνια, Μέση Ανατολή, Ανατολική Μεσόγειο, Λιβύη, Συρία και Υπερκαυκασία «μπορούν να επιλυθούν αποκλειστικά με πολιτικά και διπλωματικά μέσα επί των αρχών του Διεθνούς Δικαίου και χωρίς να επιτραπεί η αντιπαράθεση». Σε μια δύσκολη ημέρα, καθώς στις Βρυξέλλες οι 27 ηγέτες συζητούν για την στρατηγική έναντι της Μόσχας, υπό το πρίσμα και της αναγκαστικής προσγείωσης αεροσκάφους στη Λευκορωσία, την οποία αντιμετωπίζουν ως “κρατική αεροπειρατεία”, ο Νίκος Δένδιας τόνισε την σταθερή θέση της Ελλάδας για την ανάγκη εξομάλυνσης των σχέσεων ΕΕ-Ρωσίας.<br /><br />Χαρακτήρισε πάντως «ειλικρινή και ανοιχτή» τη συζήτηση που είχε για το θέμα με τον Λαβρόφ και υπενθύμισε ότι «η συμφωνία εταιρικής σχέσης και συνεργασίας ΕΕ και Ρωσίας υπογράφηκε πριν από 27 χρόνια, κατά τη διάρκεια της ελληνικής προεδρίας στο νησί από το οποίο κατάγομαι, την Κέρκυρα».<br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών είπε επίσης ότι η ελληνική εκτίμηση είναι πως «η Ρωσία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της αρχιτεκτονικής ασφάλειας της Ευρώπης και παίζει σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση περιφερειακών και παγκόσμιων προκλήσεων». Για αυτόν τον λόγο πρόσθεσε «είναι απαραίτητη η διατήρηση διαύλων επικοινωνίας» με απώτερο σκοπό την ομαλοποίηση αυτών των σχέσεων. Σημείωσε παραλλήλως, ότι πιστεύει πως αυτό είναι και το συμφέρον της Ρωσίας, καθώς αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους εμπορικούς εταίρους της.<br /><br />Ο Νίκος Δένδιας επισήμανε βέβαια ότι η Ελλάδα είναι κράτος-μέλος της ΕΕ και δεσμεύεται από τις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις της, ωστόσο, «θα συνεχίσει να τονίζει την ανάγκη ενίσχυσης του διαλόγου και της δημιουργίας συνθηκών, που θα επιτρέψουν σε ένα κλίμα αλληλοσεβασμού, την εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ ΕΕ-Ρωσίας. Αυτό είναι και το μήνυμα, που θα μεταφέρει στους Ευρωπαίους ομολόγους του ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης».</div><div><br />Σημαντικός εταίρος <br /><br />Χαρακτηρίζοντας την Ελλάδα ως έναν από τους σημαντικούς εταίρους της Ρωσίας στην Ευρώπη, αναφέρθηκε στην επέτειο της Ελληνικής Επανάστασης και τόνισε ότι «μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε ότι αυτή είναι μια κοινή μας γιορτή». Και αφού αναφέρθηκε και πάλι στους ιστορικούς δεσμούς των δύο χωρών, είπε ότι στη συνάντηση με τον Έλληνα ομόλογό του συζητήθηκαν τρόποι συνεργασίας στην καταπολέμηση της πανδημίας και ότι επιβεβαιώθηκε το αμοιβαίο ενδιαφέρον για την επέκταση των διμερών σχέσεων.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό έκανε αναφορά στην υλοποίηση κοινών έργων στο εμπόριο και τις επενδύσεις, αλλά και στον επιστημονικό, ενεργειακό και τουριστικό τομέα. Είπε επίσης ότι υποστηρίχθηκε η σύγκληση των ομάδων εργασίας της Μικτής Ελληνορωσικής Διυπουργικής Επιτροπής Οικονομικής, Βιομηχανικής, Επιστημονικής και Τεχνικής Συνεργασίας, ώστε να συνέλθει σε ολομέλεια το συντομότερο δυνατό εφέτος.<br /><br />Ο Ρώσος υπουργός αναφέρθηκε και στις πολιτιστικές και ανθρωπιστικές ανταλλαγές, συμφωνώντας ότι το Κοινό Έτος Ιστορίας που υλοποιείται φέτος υπό την αιγίδα του Προέδρου Πούτιν και του πρωθυπουργού Μητσοτάκη θα δώσει επιπλέον ώθηση στις επαφές μεταξύ πολιτών των δύο χωρών. Εξέφρασε τέλος την μεγάλη ικανοποίηση της Μόσχας για τα αποτελέσματα των συνομιλιών και την καταρχήν διάθεση της ελληνικής πλευράς «για περαιτέρω διμερή συνεργασία σε διάφορους τομείς».</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η πρόταση Λαβρόφ για το Κυπριακό – Πολλά τα μηνύματα στη συνάντηση με τον Δένδια

Σε φιλικό κλίμα ολοκληρώθηκε η συνάντηση που είχε με τον Λαβρόφ ο Νίκος Δένδιας, στο Σότσι της νότιας Ρωσίας. Μια συνάντηση που ξεκίνησε με ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Τσαβούσογλου στην Αθήνα – O Eρντογάν ποντάρει τα ρέστα του στην Σύνοδο του NATO

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/05/tsavousoglu.png" width="640" /><br /><br /><b>Λυκοκάπης Γιώργος</b><br />Σύμφωνα με δημοσίευμα της τουρκικής φιλοκυβερνητικής εφημερίδας Yeni Safak την προσεχή Δευτέρα θα επισκεφτεί την Αθήνα ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου, προκειμένου να έχει συνάντηση με τον Έλληνα ομόλογο του Νίκο Δένδια, αλλά και (σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες) για να προετοιμαστεί η συνάντηση του Έλληνα πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, με τον Τούρκο πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν. Η συνάντηση των δύο ηγετών φέρεται να προγραμματίζεται να γίνει στο περιθώριο της Συνόδου του ΝΑΤΟ, στις 14 Ιουνίου.<br /><br />Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση της επίσκεψης Τσαβούσογλου, ούτε από την ελληνική, ούτε και από την τουρκική κυβέρνηση. Υπενθυμίζεται πως η έναρξη του δεύτερου γύρου των ελληνοτουρκικών διερευνητικών επαφών είχε και πάλι πρώτα προαναγγελθεί από δημοσιεύματα των τουρκικών μέσων ενημέρωσης και μετέπειτα ήρθε η επίσημη επιβεβαιώση της Αθήνας. Επίσης, κατά την τελευταία επίσκεψη του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών στην Τουρκία, είχε πραγματοποιηθεί μη προγραμματισμένη και εκτός πρωτοκόλλου συνάντηση του με τον Ερντογάν, στο προεδρικό μέγαρο, κατά την οποία φέρεται να συζητήθηκε το ενδεχόμενο μίας μελλοντικής συνάντησης Μητσοτάκη και Ερντογάν.<br /><br />Η επεισοδιακή συνέντευξη τύπου Δένδια και Τσαβούσογλου που ακολούθησε, η οποία εξελίχθηκε σε ένα άτυπο debate για τα ελληνοτουρκικά και όπου ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών επαινέθηκε για την σθεναρή του στάση έναντι των τουρκικών προκλήσεων, δεν μετέβαλε την κυρίαρχη άποψη στο εσωτερικό της ελληνικής κυβέρνησης, πως πρέπει να διατηρηθούν ανοιχτοί δίαυλοι επικοινωνίας με την Τουρκία, σε υψηλό επίπεδο, για να αποφευχθεί η ένταση του περασμένου καλοκαιριού, παρόλο που η ρητορική των Τούρκων αξιωματούχων παραμένει επιθετική.<br /><br />Ο ίδιος ο πρωθυπουργός είχε δηλώσει σε συνέντευξη του, σχολιάζοντας το επεισόδιο Δένδια-Τσαβούσογλου, πως «θα γίνει μία συνάντηση με τον Τούρκο πρόεδρο… γιατί πρέπει να μιλάμε», τονίζοντας μάλιστα ότι «δεν θα έπρεπε να αποτελεί είδηση». Επιπλέον, ο Νίκος Δένδιας, απαντώντας σε ερώτηση στο πλαίσιο συζήτησης στο Φόρουμ των Δελφών, είχε δηλώσει πως «θα συναντήσει σύντομα τον Τούρκο ομόλογο του» (τον οποίο αποκάλεσε «φίλο του»), εκφράζοντας μάλιστα την προσδοκία πως η συνάντηση των δύο υπουργών θα προετοιμάσει και μία μελλοντική συνάντηση Μητσοτάκη και Ερντογάν.<div><br />Συνάντηση και με τον Μπάιντεν<br /><br />Χτες το βράδυ διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία αναφέρθηκαν σε τηλεδιάσκεψη που πρόκειται να έχει ο πρόεδρος Ερντογάν την προσεχή Τετάρτη, με ανώτατα στελέχη 20 μεγάλων αμερικανικών επιχειρήσεων και βασικό θέμα τις επενδύσεις στην Τουρκία. Όμως την συγκεκριμένη τηλεδιάσκεψη “διάβασαν” κυρίως ως μία προετοιμασία της προγραμματισμένης συνάντησης του Ερντογάν με τον Μπάιντεν, που επίσης θα γίνει στο περιθώριο της Συνόδου του ΝΑΤΟ.<br /><br />Η τηλεδιάσκεψη αυτή φέρεται να διοργανώθηκε από το αμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο, το γραφείο επενδύσεων της τουρκικής προεδρίας, την τουρκική πρεσβεία στην Ουάσιγκτον και την Ένωση Επιμελητηρίων και Ανταλλαγής Εμπορευμάτων της Τουρκίας (TOBB), ενώ δεν έχει διευκρινιστεί αν στην προετοιμασία της συμμετείχε η αμερικανική κυβέρνηση, ούτε το ποιες ακριβώς εταιρείες θα συμμετάσχουν. «Δεν είμαστε σε θέση να δώσουμε λεπτομέρειες», ανέφερε λακωνικά εκπρόσωπος του αμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος επιδιώκει να γεφυρώσει το χάσμα της γείτονος με την αμερικανική κυβέρνηση και να ανοίξει διαύλους επικοινωνίας με τον Λευκό Οίκο. Σε αντίθεση με τον πρόεδρο Τραμπ, ο οποίος πάντοτε απαντούσε στα τηλεφωνήματα του Τούρκου προέδρου, ο Μπάιντεν επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Ερντογάν μόλις στις 23 Απριλίου, μία επικοινωνία διόλου ευχάριστη για τον Τούρκο πρόεδρο, καθώς άκουσε από τον Αμερικανό ομόλογο του την πρόθεση του να αναγνωρίσει την Γενοκτονία των Αρμενίων.<br /><br />Η συγκρατημένη αντίδραση της τουρκικής κυβέρνησης, που περιορίστηκε σε μερικές αναμενόμενες αντιαμερικανικές δηλώσεις (χωρίς όμως να προβεί σε αντίποινα, για παράδειγμα με το κλείσιμο της βάσης του Ιντσιρλίκ) ήταν μία ένδειξη πως η Τουρκία έχει ως προτεραιότητα να επιδιώξει ένα “reset” στις σχέσεις της με την κυβέρνηση Μπάιντεν, έχοντας μεγάλες προσδοκίες από την προσεχή Σύνοδο του ΝΑΤΟ, σε μία περίοδο που οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις δεν έχουν την θέρμη του παρελθόντος.<br /><br />Εκτός από την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων, η κυβέρνηση Μπάιντεν στηρίζει σθεναρά τους Κούρδους της Συρίας (πρόσφατα αμερικανική αντιπροσωπεία συνάντησε την ηγεσία του YPG) ενώ δεν δείχνει πρόθυμη να συμβιβαστεί στο ζήτημα της προμήθειας των ρωσικών S-400 που προχώρησε η τουρκική κυβέρνηση, η οποία οδήγησε στην επιβολή αμερικανικών κυρώσεων στην Τουρκική αμυντική βιομηχανία και στον αποκλεισμό της γείτονος από την προμήθεια των μαχητικών F-35, την ίδια στιγμή που τα υπερσύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη πρόκειται να προμηθευτούν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ο άσπονδος “εχθρός” της Τουρκίας στον αραβικό κόσμο.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Τσαβούσογλου στην Αθήνα – O Eρντογάν ποντάρει τα ρέστα του στην Σύνοδο του NATO

Λυκοκάπης Γιώργος Σύμφωνα με δημοσίευμα της τουρκικής φιλοκυβερνητικής εφημερίδας Yeni Safak την προσεχή Δευτέρα θα επισκεφτεί την Αθήνα ο Τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Karel Doorman δημιουργούν δυο εναλλακτικές στο ΠΝ εάν δεν έχουν ληφθεί… ακόμα οι αποφάσεις

<img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/10/HELLENIC-NAVY-790x400.jpg" width="640" /><br /><br />Η επιλογή των ολλανδικών φρεγατών “M” τύπου Karel Doorman ως ενδιάμεση λύση για το Πολεμικό Ναυτικό και η προοπτική σχετικά ταχείας απόκτησης και των δύο του βελγικού Ναυτικού, εάν τελικά προχωρήσει, ανοίγει τον δρόμο για την επίλυση των πολλαπλών προβλημάτων του Κλάδου, συνεπεία της ανερμάτιστης, μη πολιτικής, των ελληνικών κυβερνήσεων την τελευταία 15ετία. Ξεκινώντας από εκεί που κατέληξε το άρθρο παρουσίασης της εξέλιξης με τις “M”, θα επιχειρήσουμε να ξετυλίξουμε το κουβάρι του προγράμματος του Πολεμικού Ναυτικού για την ανανέωση του Στόλου…<br /><br />Του <b>ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ</b><br /><br />Στις προτάσεις για ενδιάμεση λύση των επίδοξων μνηστήρων του προγράμματος των φρεγατών, υπήρχαν και άκρως αξιόλογες επιχειρησιακά προτάσεις που περιλάμβαναν την «ταχεία ναυπήγηση» ολοκαίνουργιων πλοίων μικρότερου εκτοπίσματος (κορβετών), η απόκτηση των οποίων υπό φυσιολογικές συνθήκες θα ήταν ευχής έργον για το Πολεμικό Ναυτικό.<br /><br />Ας μην ξεχνάμε ότι όχι στο τόσο μακρινό παρελθόν, γινόταν συζήτηση για πλοία μεγέθους… «κορβετοφρεγάτας», δηλαδή υπερεξοπλισμένων πλοίων όχι πολύ μεγάλου εκτοπίσματος. Αυτό ήταν απότοκο της προτεραιότητας για την άμυνα του Αιγαίου.<br /><br />Είναι δεδομένο όμως, ότι η νέα πραγματικότητα της Ανατολικής Μεσογείου επιβάλλει στο Πολεμικό Ναυτικό τη διατήρηση δύο στόλων για τα δυο διαφορετικά από γεωγραφικής απόψεως θέατρα επιχειρήσεων, στα οποία πρέπει να προσαρμοστεί.<br /><br />Ωστόσο, η παραμέληση του Στόλου επί 15ετία, έχει δημιουργήσει συνθήκες έκτακτης ανάγκης και δεν αφήνει κανένα περιθώριο πέραν της απόλυτης αναπλήρωσης καθεμιάς εκ των MEKO 200 που θα αποχωρεί για να υποστεί εκσυγχρονισμό. Σε περίπτωση που καταφέρει η Ελλάδα με λελογισμένο κόστος 200-220 εκατ. ευρώ και αποκτήσει το συντομότερο και τα τέσσερα Karel Doorman, τα δυο ολλανδικά και τα δυο βελγικά, ίσως ο σχεδιασμός να ανοίγει δρόμο για εναλλακτικές. Εάν βέβαια ενδιαφέρεται κανείς και οι αποφάσεις δεν έχουν ήδη ληφθεί.<br /><br />Εάν η Ελλάδα δρούσε ορθολογικά θα είχε επιλύσει το πρόβλημα της αναβάθμισης των MEKO 200 το αργότερο πριν μια δεκαετία. Αυτό όμως δεν αναιρεί την ανάγκη για ναυπηγήσεις νέων πλοίων μεγέθους κορβέτας με ισχυρό οπλισμό με κλάσμα του κόστους μιας φρεγάτας.<br /><br />Η ποσότητα έχει τη δική της ποιότητα, ειδικά στη σημερινή συγκυρία που η συνολική μαχητική ισχύς έχει απόλυτη προτεραιότητα, λόγω του ρεαλιστικού και άμεσου χαρακτήρα της απειλής.<br /><br />Το έργο το έχουμε ξαναδεί, αλλά ξεχάστηκε…<div><br />Από την άλλη πλευρά, δεν μπορεί κανένας παρά να σκεφτεί τις αναλογίες με την εποχή που η Ελλάδα επέλεξε τις γερμανικές MEKO 200. Ήταν στα τέλη της δεκαετίας του ’80 ελήφθη η απόφαση. Το θέμα είναι ότι οι Έλληνες ναύαρχοι είχαν εκφράσει ξεκάθαρη επιθυμία να αποκτήσουν αυτό που θα αποκτήσουμε σήμερα ως ενδιάμεση λύση! Τις ολλανδικές Karel Doorman τις οποίες θεωρούσαν με διαφορά τα καλύτερα πλοία για να επιλύσουν το ελληνικό αμυντικό πρόβλημα στον τομέα της θαλάσσιας ισχύος!<br /><br />Αναρωτιέται λοιπόν κανείς εύλογα, για ποιον λόγο η χώρα αποκτά το πλοίο που επιθυμούσε το Πολεμικό Ναυτικό, όταν οι κύριοι χρήστες το αποσύρουν από την ενεργό υπηρεσία… Και πάλι ικανοποιημένοι είμαστε. Διότι και τώρα όλα δείχνουν ότι γεωπολιτικοί λόγοι που κάποτε επέβαλαν τη γερμανική επιλογή, σήμερα θα οδηγήσουν στην επιλογή της αμερικανικής φρεγάτας MMSC. Αυτά είναι τα μηνύματα που εκπέμπει η ελληνική κυβέρνηση, έστω και συγκεκαλυμμένα.<br /><br />Το πρόβλημα είναι ότι ενώ στην περίπτωση των MEKO 200, αποδείχθηκαν πλοία που στάθηκαν αξιοπρεπέστατα και «έβγαλαν τα λεφτά τους», στην περίπτωση των αμερικανικών MMSC της Lockheed Martin, οι… προγνώσεις δεν είναι και τόσο αισιόδοξες. Δεν είναι πλοίο έστω στην τριάδα μιας υποτιθέμενης “short list”, όπου η στάθμιση του γεωπολιτικού παράγοντα θα νομιμοποιήσει την επιλογή τους.<br /><br />Αυτό προκύπτει από το ρεπορτάζ και έχουμε την υποχρέωση να το καταγράψουμε είτε αρέσει είτε όχι. Οπότε το ρίσκο που αναλαμβάνει η χώρα είναι πολύ μεγαλύτερο. Κι αν το επιχείρημα είναι το ξεμπέρδεμα του «κουβαριού» με τα ναυπηγεία, άλλο αποτέλεσμα εγκλημάτων της πολιτικής ηγεσίας της χώρας επί τρεις και πλέον δεκαετίες, το αντεπιχείρημα είναι ότι το Πολεμικό Ναυτικό σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να πέσει θύμα αυτής της προτεραιότητας.<br /><br />Θα πρέπει να κατανοήσουμε επιτέλους ότι εάν δεν είμαστε ικανοί να διαχειριστούμε τα ναυπηγεία και τα οδηγούμε συνεχώς στη χρεοκοπία, με αποτέλεσμα στη συνέχεια να αναδεικνύεται πολιτική προτεραιότητα πως θα τα ξεφορτωθούμε με «τυρί» ένα ναυπηγικό πρόγραμμα, λύση δεν θα βρεθεί. Αυτό είναι ένα σενάριο που έχει παιχτεί στο παρελθόν και έχει αποτύχει παταγωδώς.<br /><br />Οι δυο εναλλακτικές για όποιον ενδιαφέρεται</div><div><br />Συνυπολογίζοντας λοιπόν το πρόβλημα των ναυπηγείων μαζί με αυτό της ανάγκης για άμεση ενίσχυση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων του Πολεμικού Ναυτικού που πάντα εκτιμούσε απεριόριστα την ικανότητα των Ολλανδών να φτιάχνουν ισχυρότατα και αξιόπλοα πολεμικά πλοία, κάνουμε τις ακόλουθες σκέψεις…<br /><br />Πρώτον, έχουμε ως δεδομένο ότι οποιοσδήποτε άλλος προμηθευτής θα απαλλαγεί από την υποχρέωση προσφοράς «ενδιάμεσης λύσης». Υπήρχε κι ένα κονδύλι της τάξεως των 300 εκατ. ευρώ γι’ αυτό τον σκοπό. Εάν λοιπόν υποτεθεί ότι η Ελλάδα αποκτά τις τέσσερις Karel Doorman που θα δώσουν «ανάσα» 10-15 ετών στο Πολεμικό Ναυτικό, μήπως θα έπρεπε να εξεταστεί η σύνδεση του προγράμματος αναβάθμισης των MEKO 200 με τις ολλανδικές φρεγάτες και όχι με την απόκτηση νέων;<br /><br />Σε τελική ανάλυση για 10-15 χρόνια θα αξιοποιηθούν επιχειρησιακά πριν ξεκινήσουν οι διαδικασίες για την αντικατάσταση και των Karel Doorman και των MEKO 200! Το δε επιχείρημα της ομοιοτυπίας ουσιαστικά δεν υφίσταται, καθώς πάλι θα έχουμε οχτώ κύριες μονάδες επιφανείας απολύτως διαλειτουργικές και μάλιστα σε χρόνο ταχύτερο από την ολοκλήρωση του ναυπηγικού προγράμματος!<br /><br />Η ιδιότητα της Ολλανδίας ως κράτους-μέλους του ΝΑΤΟ και η εμπειρία στον ναυπηγικό τομέα, θα μπορούσε να στρώσει το έδαφος και για εμπλοκή των Αμερικανών με τρόπο που θα εξηγηθεί στη συνέχεια.<br /><br />Επεκτείνοτας δε τη σκέψη, για ποιον λόγο δεν απομονώνεται ένα κονδύλι 2 περίπου δισ. ευρώ για την «ταχεία ναυπήγηση» 2-3 κορβετών με ισχυρότατο οπλισμό; Διότι με αυτή τη δαπάνη, το Πολεμικό Ναυτικό θα αποκτήσει σε χρόνο ρεκόρ 10+ αξιόμαχα σκάφη, με τα οχτώ να μας «αγοράζουν» χρόνο 15 ετών: Τέσσερις Karel Doorman, άλλες τόσες MEKO 200, συν δυο κορβέτες που θα επιχειρούν για πάνω από τρεις δεκαετίες. Πόσο ισχυρό θα ήταν για την Ολλανδία το κίνητρο να ασχοληθεί με ένα τουλάχιστον ναυπηγείο (π.χ. Σκαραμαγκάς) και πόσο αυταπόδεικτο το επιχειρησιακό όφελος για την Ελλάδα;<br /><br />Και θα περισσεύουν και 3 δισ. ευρώ για να ασχοληθούμε με τη ναυπήγηση των τεσσάρων φρεγατών! Πόσα άραγε σκοπεύουμε να δαπανήσουμε ανά φρεγάτα; 750 εκατ. ευρώ ανά σκάφος δεν αρκούν; Ακόμα κι αν δεχθούμε ότι θα επιλεγούν οι MMSC; Αν όχι, συγγνώμη, αλλά όποιος και αν είναι προμηθευτής, θα μας έχει πιάσει κορόιδα.<br /><br />Δεύτερον, εάν μπορεί να καλυφθεί για μερικά χρόνια το επιχειρησιακό κενό, για ποιον λόγο η Ελλάδα να υποχρεωθεί να επιλέξει την προμήθεια ενός πλοίου το οποίο μόνο οι διπλωματικές αβρότητες δεν επιτρέπουν στο Πολεμικό Ναυτικό να το χαρακτηρίσει συγκριτικά με τις υπόλοιπες προτάσεις ως ακατάλληλο! Διότι περί αυτού πρόκειται παρά τη δεδομένη προθυμία πολλών, για δικούς τους λόγους.<br /><br />Με αποτέλεσμα να επιλέγεται ο πολιτικώς ορθός «ελιγμός διαφυγής» με τη φράση που έχουμε ακούσει τόσες φορές τον τελευταίο χρόνο «ό,τι και να πάρουμε καλύτερα θα είναι από τη σημερινή κατάσταση»!<br /><br />Καμία αντίρρηση, όμως υπάρχει σαφές θέμα βέλτιστης αξιοποίησης των δισεκατομμυρίων που θα επενδυθούν από τον φορολογούμενο πολίτη για την ασφάλειά του. Σε αυτά, «εκπτώσεις» δεν χωρούν και όποιος κυβερνητικός διαφωνεί, ας βγει ευθαρσώς να το εξηγήσει και αν το υποστηρίξει…<br /><br />Με ποια δικαιολογία και ποιο δικαίωμα σε τελική ανάλυση, η όποια κυβέρνηση δέχεται να καταστήσει όμηρο της υλοποίησης ενός εξοπλιστικού προγράμματος -και μάλιστα με άξονα τη συγκεκριμένη πρόταση- τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις;<br /><br />Ομηρία διμερών σχέσεων και οι δυο εναλλακτικές ικανοποίησης των ΗΠΑ</div><div><br />Δεν υπάρχει κανείς να τους πει τις δυο εναλλακτικές που έχουμε στη διάθεσή μας ως χώρα ώστε και να είναι ικανοποιημένη η αμερικανική πλευρά και να μην επιβληθεί στο Πολεμικό Ναυτικό επιλογή που ξεκάθαρα δεν την επιθυμεί αμιγώς με επιχειρησιακούς όρους;<br /><br />Πρώτη εναλλακτική λοιπόν… Γιατί να μην περιμένουμε τις εξελίξεις με τη ναυπήγηση της πρώτης αμερικανικής φρεγάτας τύπου “Constallation” που ναυπηγεί η Lockheed Martin με την ιταλική Fincantieri, δεδομένου ότι έχουμε ήδη προαναγγείλει την επιθυμία μας να ενταχθούμε; Σε δυο χρόνια θα έχει ναυπηγηθεί και θα φανεί εάν το US Navy θα προχωρήσει στην υλοποίηση της πρόθεσης ναυπήγησης 20 μονάδων. Αν όλα πάνε καλά προχωράμε…<br /><br />Η εμμονή της αμερικανικής πλευράς στις MMSC μοιάζει ακατανόητη, εκτός κι αν ταυτιστούν τα συμφέροντα της κατασκευάστριας Lockheed Martin με αυτά των ΗΠΑ. Στα μάτια των πολλών όμως, μόνο σε αποικίες θα μπορούσαν να επιβληθούν τέτοιες λύσεις με τέτοιες διαδικασίες.<br /><br />Προτάσσεται τις τελευταίες ώρες η φερόμενη ως μεγάλη πρόοδος που έχει σημειωθεί στη διόρθωση του προβλήματος με το σύστημα πρόωσης των MMSC/LCS, λες και αμφέβαλλε κανείς ότι κάποια στιγμή θα επιλυόταν! Ωστόσο, ας περιμένουμε καλού κακού να δώσει πρώτα το πράσινο φως αποδοχής της λύσης το αμερικανικό Ναυτικό.<br /><br />Επίσης, αυτό το δεδομένο δεν αναιρεί το ότι σύμφωνα με τη συντριπτική πλειοψηφία των έμπειρων περί τα ναυτικά παρατηρητών, το πλοίο εξακολουθεί να υστερεί έναντι όλων των ανταγωνιστικών προτάσεων. Εάν δε υπάρξει ικανοποιητική διαμόρφωση, θα πρέπει να ξεκαθαριστεί έναντι ποιου ποσού θα προμηθευτεί η Ελλάδα καθεμιά από τις φρεγάτες του τύπου.<br /><br />Δεύτερη εναλλακτική, στην οποία έχουμε αναφερθεί ξανά… Η ναυπήγηση του πλοίου στο επίπεδο του κόστους αντιστοιχεί στο 40% περίπου όλου του έργου. Το υπόλοιπο είναι η ολοκλήρωση των επιλεγέντων οπλικών συστημάτων.<br /><br />Στον τομέα των οπλικών συστημάτων υπάρχουν εξαιρετικά αξιόλογα συστήματα και αισθητήρες αμερικανικής κατασκευής τα οποία θα έκαναν μια χαρά τη δουλειά του Πολεμικού Ναυτικού, πάντα όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ.<br /><br />Προς τι λοιπόν η ακατανόητη επιχειρησιακά -όχι βιομηχανικά που αφορά άλλους- συστημική εμμονή με τις MMSC; Τη στιγμή μάλιστα κατά την οποία η αμερικανική πλευρά συνδέεται και με την ιραλική και με την ισπανική και με τη… δεύτερη αμερικανική πρόταση ναυπήγησης πλοίου. Κι εδώ οι αρμόδιοι προφανώς οφείλουν μια πειστική απάντηση. Το… γεωπολιτικό επιχείρημα δεν μπορεί να θεραπεύει «πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν» που λέει και το ιερό Ευαγγέλιο…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι Karel Doorman δημιουργούν δυο εναλλακτικές στο ΠΝ εάν δεν έχουν ληφθεί… ακόμα οι αποφάσεις

Η επιλογή των ολλανδικών φρεγατών “M” τύπου Karel Doorman ως ενδιάμεση λύση για το Πολεμικό Ναυτικό και η προοπτική σχετικά ταχείας απόκτηση...

Διαβάστε την συνέχεια

Foreign Policy: Η Ελλάδα αναδεικνύεται σε διπλωματική δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο

<div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2019/04/EASTERN-MEDITERRANEAN-COUNTRIES-MAP-GREECE-CYPRUS-ISRAEL-790x400.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2019/04/EASTERN-MEDITERRANEAN-COUNTRIES-MAP-GREECE-CYPRUS-ISRAEL-790x400.jpg" width="640" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Την επιστροφή της Ελλάδας ως διπλωματικής δύναμης στην ανατολική Μεσόγειο, καθώς αντιλαμβάνεται ότι το παιχνίδι γυρίζει κατά της Τουρκίας, αναδεικνύει σε ανάλυσή του το Foreign Policy.</span></h3><div>Σημειώνοντας τις πρόσφατες κινήσεις της Αθήνας στη διπλωματική σκακιέρα το έγκυρο περιοδικό στέκεται στις πρόσφατες επισκέψεις του Νίκου Δένδια σε Ισραήλ και Παλαιστίνη – ταξίδι που περιλάμβανε και στάσεις στην Ιορδανία και την Αίγυπτο -, το δανεισμό πυραύλων τον Απρίλιο στη Σαουδική Αραβία και την επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στην Τρίπολη για την αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων με τη Λιβύη, ενώ υπενθυμίζει και τις διαβουλεύσεις Ελλήνων αξιωματούχων στο Κάιρο, το Αμάν, την Κύπρο και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. «Οι σχέσεις με κράτη μέλη της ΕΕ είναι επίσης καλές, ιδιαίτερα με τη Γαλλία, που εξελίσσεται σε σημαντικό εταίρο ασφάλειας για την Ελλάδα καθώς συμφώνησε τον Ιανουάριο να προμηθεύσει την Αθήνα με πολεμικά αεροσκάφη και πρόσφερε πολεμικά πλοία τον Μάρτιο, ενώ τον Μάιο ο Έλληνας υπουργός Άμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος είπε ότι οι σχέσεις με τις ΗΠΑ είναι στο καλύτερο επίπεδο όλων των εποχών», αναφέρει το άρθρο υπογραμμίζοντας ότι η διπλωματική προσοχή της Αθήνας εστιάζεται κυρίως στη Μεσόγειο με το βλέμμα στραμμένο στην Τουρκία.</div><div><br /></div><div>«Η Ελλάδα διεκδικεί την επιρροή της σε μια περιοχή που παραμέλησε επί χρόνια», αναφέρει στο περιοδικό ο Ιωάννης Γρηγοριάδης, επικεφαλής του τουρκικού προγράμματος του ΕΛΙΑΜΕΠ, ενώ ο Δημήτριος Τριανταφύλλου, διευθυντής του Κέντρου Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Καντίρ Χας της Κωνσταντινούπολης συμπληρώνει ότι η κλιμάκωση της έντασης στα ελληνοτουρκικά επί σειράς θεμάτων τον τελευταίο χρόνο λειτούργησαν ως «μήνυμα αφύπνισης για την ελληνική δημοκρατία. Τόσο στο διπλωματικό μέτωπο όσο και σε εκείνο της ασφάλειας η Ελλάδα συνειδητοποίησε ότι σήμανε η ώρα για έναν μεγάλο στρατηγικό ανασχεδιασμό».</div><div><br /></div><div>Το Foreign Policy επιχειρεί μια αναδρομή στην ελληνοτουρκική αντιπαλότητα, τη «διπλωματία των σεισμών», την έναρξη των διερευνητικών επαφών που σταμάτησαν προ πενταετίας χωρίς να έχουν αποδώσει καρπούς καθώς οι δύο πλευρές διαφωνούσαν ακόμη και ως προς το ποια θέματα θα έπρεπε να περιλαμβάνει η ατζέντα, αφού προηγουμένως ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αμφισβήτησε δημοσίως τη Συνθήκη της Λωζάνης ανοίγοντας το δρόμο για τις διεκδικήσεις της Άγκυρας στην ανατολική Μεσόγειο, την αποστολή ερευνητικών σκαφών και γεωτρύπανων συνοδεία πολεμικών σκαφών σε ύδατα που διεκδικεί η Λευκωσία και την υπογραφή στα τέλη του 2019 της συμφωνίας με την υποστηριζόμενη από την Τουρκία κυβέρνηση εθνικής συμφωνίας στη Λιβύη για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών.</div><div><br /></div><div>«Το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της όποιας ελληνοτουρκικής προσέγγισης είχε επιζήσει μπήκε τον Φεβρουάριο του 2020», όταν η Τουρκία άνοιξε τα χερσαία σύνορά της με την Ελλάδα στους πρόσφυγες, λέει το περιοδικό. «Αυτό γύρισε πράγματι μπούμερανγκ στην Άγκυρα. Δημιούργησε την εντύπωση στην Ελλάδα, ακόμη και μεταξύ των μετριοπαθέστερων Ελλήνων ότι η Τουρκία επιχειρούσε έφοδο στα σύνορα», λέει ο κ. Τριανταφύλλου. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη αντιλήφθηκε αυτή τη στάση της ελληνικής κοινής γνώμης και αντέδρασε αρχίζοντας να οικοδομεί και να αναπτύσσει σχέσεις με περιφερειακές δυνάμεις που επίσης ανησυχούν για την τουρκική πολιτική κι ένα από τα αποτελέσματα αυτών των προσπαθειών της Αθήνας ήταν το Ενεργειακό Φόρουμ Ανατολικής Μεσογείου με τη σύμπραξη Κύπρου, Αιγύπτου, Γαλλίας, Ελλάδας, Ισραήλ, Ιταλίας, Ιορδανίας και Παλαιστινιακής Αρχής, την ΕΕ και τις ΗΠΑ με καθεστώς παρατηρητού και τα ΗΑΕ ως υποψήφιο μέλος. «Αν και το φόρουμ αυτό αφορά κυρίως στην εκμετάλλευση του φυσικού αερίου της Ανατολικής Μεσογείου, έστειλε στην Άγκυρα το μήνυμα ότι η Ελλάδα (και η Κύπρος) δεν είναι μόνες τους», σημειώνει το Foreign Policy.</div><div><br /></div><div>Όπως επισημαίνει ο Αθανάσιος Μανής, συνεργάτης του τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου των Αθηνών, «στην περίπτωση της ΕΕ η Ελλάδα κατάφερε να πείσει όλα τα κράτη μέλη να διαμορφώσουν μια διττή ευρωπαϊκή πολιτική καρότου και μαστιγίου συνδεδεμένη άμεσα με τη συμπεριφορά της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο», με την Άγκυρα να αποσύρει τον περασμένο Δεκέμβριο το Oruc Reis από τη Μεσόγειο υπό τις απειλές κυρώσεων της ΕΕ, η οποία ανέβαλε στη συνέχεια τη συζήτηση του θέματος επιμένοντας ότι «παραμένει στο τραπέζι μια θετική ευρωτουρκική ατζέντα» αναφορικά με την οικονομία και το εμπόριο.</div><div><br /></div><div>Η εκλογή Μπάιντεν και η νέα ώθηση στις ελληνο-αμερικανικές σχέσεις</div><div><br /></div><div>Το άρθρο σημειώνει και τον καταλυτικό ρόλο που έπαιξε η εκλογή του Τζο Μπάιντεν στη νέα ώθηση στις ελληνο-αμερικανικές σχέσεις καθώς ο νυν πρόεδρος των ΗΠΑ αναμένεται να τηρήσει σκληρότερη στάση έναντι της Τουρκίας. Επισημαίνει ακόμη ότι ο Μπάιντεν περίμενε μέχρι τις 23 Απριλίου για να τηλεφωνήσει στον Ταγίπ Ερντογάν «και τότε μόνον για να τον ενημερώσει ότι ετοιμαζόταν να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Αρμενίων».</div><div><br /></div><div>Την ίδια ώρα ετοιμάζονται να πέσουν το καλοκαίρι υπογραφές από Αθήνα και Ουάσιγκτον σε μια νέα συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας που πιθανώς θα σηματοδοτήσει και την επέκταση της αμερικανικής βάσης στη Σούδα. «Όλα αυτά έχουν ενθαρρύνει την Αθήνα κι έστειλαν το μήνυμα ότι ΕΕ και ΗΠΑ βλέπουν τώρα την Ελλάδα ως πλήρες μέλος της λέσχης», σχολιάζει ο αντιπρόεδρος του German Marshall Fund στις Βρυξέλλες, Ίαν Λέσερ. Σύμφωνα με τον κ. Γρηγοριάδη η Ελλάδα κατάφερε να κάνει αυτές τις κινήσεις «λόγω των αποτυχιών της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Πριν από χρόνια θα ήταν πολύ πιο δύσκολο για την Αίγυπτο ή το Ισραήλ να συμπράξουν με την Ελλάδα υπό το φόβο της αποξένωσης της Τουρκίας». Την ίδια ώρα, όπως ο ίδιος επισημαίνει, η Αθήνα ανησυχεί με την απομόνωση της Άγκυρας συνειδητοποιώντας ότι τα πράγματα θα είναι πιο άνετα «με μια προσανατολισμένη προς τη Δύση Τουρκία παρά με μια εχθρική προς τη Δύση». Κι αυτό σημαίνει ότι «η Ελλάδα θα συνεχίσει να υπογραμμίζει την ανάγκη του διαλόγου με την Τουρκία προετοιμαζόμενη ταυτόχρονα διπλωματικά και στρατιωτικά για τυχόν επεισόδιο», λέει ο κ. Μανής.</div><div><br /></div></div><a href="https://www.iefimerida.gr/">πηγή</a><div><br /></div><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Foreign Policy: Η Ελλάδα αναδεικνύεται σε διπλωματική δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο

Την επιστροφή της Ελλάδας ως διπλωματικής δύναμης στην ανατολική Μεσόγειο, καθώς αντιλαμβάνεται ότι το παιχνίδι γυρίζει κατά της Τουρκίας, α...

Διαβάστε την συνέχεια