Χριστιανοί στην Τουρκία: μεταξύ διωγμών και ανεκτικότητας

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/04/christians_turkey.jpg"><img height="492" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/04/christians_turkey-696x535.jpg" width="640" /></a><br /><br />Η ισλαμοποίηση της Τουρκίας δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη ,ειδικά τα τελευταία χρόνια. Το υποτίθεται “ανεκτικό” καθεστώς Ερντογάν σε πολίτες άλλων θρησκειών έχει αλλάξει ριζικά στάση, ειδικά έναντι των Χριστιανών που ζουν στην Τουρκία. Το θέμα ενδιαφέρει την Ελλάδα όχι μόνο επειδή είναι υποχρεωμένη να προστατεύσει τους Έλληνες που ζουν στη γειτονική χώρα, αλλά και επειδή μπορεί να αποκαλύψει την απύθμενη τουρκική υποκρισία στην δήθεν “ανησυχία” της για του μουσουλμάνους που ζουν στη Θράκη.<br /><br />Τα γεγονότα δείχνουν να είναι ενταγμένα σε μια εμφανή χρονική ακολουθία. Το 1999 ο Ταγίπ Ερντογάν, δήμαρχος τότε Κωνσταντινούπολης, απήγγειλε δημόσια στη Σύρτη τους εξής στίχους του Ζιγιά Γκοκάλπ: «Τα τζαμιά είναι οι στρατώνες μας, οι θόλοι είναι τα κράνη μας, οι μιναρέδες οι ξιφολόγχες μας και οι πιστοί είναι οι στρατιώτες μας…». Η απαγγελία αυτή θεωρήθηκε ως προτροπή στη βία και στο θρησκευτικό μίσος και ο Ερντογάν καταδικάστηκε σε δέκα μήνες φυλάκιση από τους οποίους εξέτισε τους τέσσερις. Οι στίχοι όμως αυτοί, καθώς φαίνεται, δεν σταμάτησαν ποτέ να στριφογυρίζουν στο μυαλό του. <br /><br />Η επιβίωση αλλά και η περαιτέρω ισχυροποίησή του μετά από το αποτυχημένο πραξικόπημα – παρωδία του 2016, ενίσχυσε τον εγωισμό του Τούρκου Προέδρου, ο οποίος άρχισε να αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ως ένα είδος εκλεκτού του Θεού που είναι προορισμένος να αναβιώσει την οθωμανική δόξα άλλων αιώνων. Τέσσερα χρόνια αργότερα, τον Ιούλιο του 2020, ο Ερντογάν μετατρέπει την Αγία Σοφία σε τζαμί και αυτοανακηρύσσεται σε αδιαφιλονίκητο ηγέτη της ισλαμικής ούμα. Αποκαλεί την μετατροπή αυτή «προάγγελο της απελευθέρωσης του τεμένους Αλ-Άκσα στην Ιερουσαλήμ» και στέλνει έναν «από καρδιάς χαιρετισμό προς όλες τις συμβολικές πόλεις του πολιτισμού μας, από τη Μπουχάρα έως την Ανδαλουσία». <br /><br />Η εικόνα του ανώτατου ιμάμη, παρούσης όλης της τουρκικής ηγεσίας, να ανεβαίνει στον άμβωνα της Αγίας Σοφίας κρατώντας το οθωμανικό ξίφος τον περασμένο Ιούλιο σόκαρε όσους γνωρίζουν, γιατί στην οθωμανική παράδοση το ξίφος θεωρείται σύμβολο της κατάκτησης. Στο κήρυγμά του ο ιμάμης δεν δίστασε μάλιστα να εκστομίσει κατάρες κατά των «απίστων»: «Όσοι αγγίζουν τα θεμελιώδη αγαθά και τις αξίες μας να είναι καταραμένοι!» <br /><br />Ο νεο-οθωμανισμός που αναβιώνει και προωθεί ο Ερντογάν είναι πολυεπίπεδος. Στην εξωτερική πολιτική περιλαμβάνει την στρατιωτική εισβολή και παράνομη παρουσία τουρκικών στρατευμάτων σε Συρία, Ιράκ, Λιβύη και Ναγκόρνο Καραμπάχ, τον σφετερισμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων Ελλάδας και Κύπρου αλλά και την υπογραφή του παράνομου και εξωπραγματικού τουρκολιβυκού μνημονίου. Στο εσωτερικό, ο νεο-οθωμανισμός επιτρέπει και επιβάλλει στον Ερντογάν να διαβιεί στο Ak Saray, σε ένα χρυσό παλάτι 1.125 δωματίων, κόστους 400 εκατομμυρίων ευρώ, αλλά και να ανεγείρει ένα εξοχικό – ανάκτορο με θέα τη λίμνη Van με έξοδα ενός λαού που πεινάει. Παράλληλα, του επιτρέπει να συμπεριφέρεται με τον απολυταρχισμό ενός Σουλτάνου, να διώκει ανηλεώς τους αντιφρονούντες και να περιορίζει κατά το δοκούν τα δικαιώματα των πολιτών, ιδίως των μειονοτήτων. <br /><br />Σε θρησκευτικό επίπεδο, ο νεο-οθωμανισμός επιβάλλει την «θρησκευτική ανεκτικότητα» όπως όμως την εννοούσαν διαχρονικά οι Οθωμανοί. Σύμφωνα με την έννοια που προσδίδουν σε αυτήν οι Τούρκοι, οι μουσουλμάνοι έχουν την αυτονόητη πρωτοκαθεδρία στο κοινωνικό και πολιτικό γίγνεσθαι, ενώ οι μη-μουσουλμάνοι θεωρούνται πολίτες β’ κατηγορίας από απόψεως ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Και όταν αναφερόμαστε σε μη μουσουλμάνους εντός Τουρκίας, μιλάμε για ένα ποσοστό όχι πάνω από 0,4%! Σε τέτοιο βαθμό έχουν συμπιέσει τους άλλοτε ακμαίους πληθυσμούς τους οι ανηλεείς διώξεις που έχουν εξαπολύσει εναντίον τους διαχρονικά οι τουρκικές κυβερνήσεις! <br /><br />Το ποσοστό αυτό παρουσιάζει μια πολύ μικρή αύξηση τα τελευταία χρόνια συνεπεία του συριακού εμφυλίου, αφού μεταξύ των εκατομμυρίων προσφύγων που κατέφυγαν στην Τουρκία, ήταν και χριστιανοί. Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα του αμερικανικού περιοδικού Newsweek που επικαλείται επί τούτου πολλές μαρτυρίες, οι χριστιανοί αυτοί πρόσφυγες αντιμετωπίστηκαν και συνεχίζουν να αντιμετωπίζονται από τις τουρκικές αρχές με μεγάλη περιφρόνηση, έχουν μεταφερθεί σε απομονωμένες τοποθεσίες μακριά από χριστιανικές Εκκλησίες, ενώ δεν μπορούν να βρουν καμία απολύτως νόμιμη απασχόληση, σε αντίθεση με τους αντίστοιχους μουσουλμάνους. <br /><br />Το ίδιο δημοσίευμα αναφέρεται και στην αξιοσημείωτη περίπτωση του Χαλδαίου Καθολικού Χριστιανού ιερέα Ρέμζι Ντιρίλ, ο οποίος στήριζε επί χρόνια εκατοντάδες οικογένειες ιρακινών χριστιανών προσφύγων που ζουν στην γείτονα. Το 2020 όμως, οι ηλικιωμένοι γονείς του ιερωμένου, κάτοικοι μιας μικρής χριστιανικής κοινότητας στην Τουρκία, απήχθησαν από το σπίτι τους. Λίγες ημέρες μετά την απαγωγή τους, ο πατέρας του εξαφανίστηκε τελείως, ενώ το σώμα της μητέρας του βρέθηκε γυμνό, φέροντας σημάδια βασανιστηρίων. Οι φυσικοί αυτουργοί του φριχτού εγκλήματος δεν εντοπίστηκαν ποτέ. Και όταν ο ιερωμένος προσέφυγε στην τουρκική Υπηρεσία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ζητώντας την περαιτέρω έρευνα της υπόθεσης, το αίτημά του απορρίφθηκε.<br /><br />Αντίστοιχο πρόσφατο δημοσίευμα των Morning Star News, με αφορμή την περίπτωση του Γερμανού Πάστορα Michael Feulner, κάνει λόγο για κύμα απελάσεων παστόρων στην Τουρκία που αφήνει πολλές χριστιανικές εκκλησίες ακέφαλες. Ειδικότερα, απελάθηκαν τουλάχιστον 35 χριστιανοί πάστορες το 2019 και 30 το 2020, παρόλο που κατοικούσαν επί μακρόν μαζί με τις οικογένειές τους στην Τουρκία. Γνωστή είναι άλλωστε και η περίπτωση του Αμερικανού Πάστορα Andrew Brunson, ο οποίος συνελήφθη και φυλακίστηκε αναίτια από τις τουρκικές αρχές το 2016, για να απελευθερωθεί τον Ιούλιο του 2018, κατόπιν παρέμβασης του τότε Αμερικανού Προέδρου Τραμπ. <br /><br />Τo 2013 είχε ξαναέρθει στο προσκήνιο το ζήτημα της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, με τον Ερντογάν να την μετατρέπει τότε σε αντικείμενο συναλλαγής, ζητώντας ανταλλάγματα από την Αθήνα, αφού έκανε συγκεκριμένη αναφορά στην ανέγερση τζαμιού στην ελληνική πρωτεύουσα. Το τζαμί στην Αθήνα αναγέρθηκε με έξοδα φυσικά του ελληνικού κράτους, ξεκινώντας να λειτουργεί ήδη από τον Νοέμβριο του 2020. Κι όμως την ίδια στιγμή η Θεολογική Σχολή της Χάλκης κλείνει φέτος 50 χρόνια που παραμένει κλειστή… Μάλιστα, αντί για την επαναλειτουργία της η τουρκική κυβέρνηση έχει εξαγγείλει την δημιουργία Ισλαμικού Εκπαιδευτικού Κέντρου στο νησί…. Η Τουρκία του Ερντογάν συνεχώς κατρακυλά στην κατάταξη των χωρών που σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και δεν θα αργήσει να κερδίσει επάξια τον «τίτλο του ουραγού» παγκοσμίως, καταντώντας συνώνυμο της καταπάτησής τους, όπως ακριβώς κατάντησε ο Ερντογάν συνώνυμο του δικτάτορα. Κι αν είναι μόνο ο Ντράγκι που τόλμησε να το πει δημοσίως… το είπε πάντως εξ ονόματος όλων!<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Χριστιανοί στην Τουρκία: μεταξύ διωγμών και ανεκτικότητας

Η ισλαμοποίηση της Τουρκίας δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη ,ειδικά τα τελευταία χρόνια. Το υποτίθεται “ανεκτικό” καθεστώς Ερντογάν σε πολ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκική προέλαση στο Β.Ιράκ με χρήση χημικών όπλων κατά ΡΚΚ! - Ανέπτυξαν χημικά όπλα και στο μέτωπο του Αιγαίου

<img height="281" src="https://www.pronews.gr/sites/default/files/styles/full/public/article/2021/4/30/pkk_copy.jpg?itok=bgkC2t5-" width="640" /><br /><br />Βαριές απώλειες υφίστανται οι Κούρδοι μαχητές του ΡΚΚ στο βόρειο Ιράκ από την τουρκική προέλαση που ξεκίνησε πριν μία εβδομάδα κι έχει οδηγήσει τις τουρκικές δυνάμεις σε βάθος περίπου 60 χλμ. εντός του ιρακινού εδάφους, αλλά αυτό που χρήζει ιδιαίτερης προσοχής είναι η χρήση χημικών όπλων από τον τουρκικό Στρατό, αλλά και βομβών λευκού φωσφόρου.<br /><br />Ρωσικές πηγές αναφέρουν ότι χρησιμοποιούν χημικά αέρια στο εσωτερικό των σηράγγων που αντιμετωπίζουν, αναγκάζοντας σε παράδοση ή σε θάνατο τους Κούρδους μαχητές.<br /><br />Μεγάλες μάχες γίνονται στο Αβασίν, στην περιοχή Mervanos χτυπήθηκε από κοντινή απόσταση, στον λόφο Mamreşo, που εξοντώθηκαν με χημικά πολλοί αντάρτες κλπ.<br /><br />Οι Κούρδοι καταγγέλλουν την χρήση χημικών όπλων από τον τουρκικό Στρατό, αλλά ποιος τους ακούει;<br /><br />Οι ίδιες πηγές μιλάνε για περίπου 100 νεκρούς Κούρδους μόνο από τις επιχειρήσεις του τελευταίου τριήμερου, με τους περισσότερους να καταγράφονται σε απ'ευθείας πλήγμα της τουρικής Αεροπορίας σε συγκρότημα σηράγγων που κτυπήθηκε με διατρητικές βόμβες NEB των 2000 λιβρών.<br /><br />Οι τουρκικές δυνάμεις, έχουν διαφοροποιήσεις τις τακτικές τους σε σχέση με τις προηγούμενες «επισκέψεις» τους στο βόρειο Ιράκ και εστιάζουν την επίθεσή τους σε συγκεκριμένες περιοχές, τις οποίες εκκαθαρίζουν πρώτα και μετά προχωρούν στον επόμενο στόχο, αποφεύγοντας την πολυδιάσπαση των δυνάμεών τους και πετυχαίνοντας την μέγιστη δυνατή πίεση στις κουρδικές δυνάμεις.<br /><br />Έχουν κάποιες απώλειες (περίπου 7 νεκρούς και 16 τραυματίες) ένδειξη της σφοδρότητας των μαχών, αλλά αυτό ελάχιστη σημασία έχει για τον τουρκικό Στρατό που ουδέποτε «ανησύχησε» από τις απώλειές του.<br /><br />Οι Κούρδοι κατάφεραν κι έπληξαν δύο άρματα μάχης Μ60Α3 που βρισκόντουσαν στην τουρκική βάση Sheladize (στην πόλη έχει εγκατασταθεί μεγάλη τουρκική στρατιωτική βάση), αλλά δεν ήταν επανδρωμένα εκείνη την στιγμή με αποτέλεσμα κατά τους Κούρδους να σκοτωθούν από την επίθεση 3 Τούρκοι στρατιώτες και κατά τους Τούρκους μόνο ένας.<br /><br />Από την επίθεση εκτός από την καταστροφή των δύο τουρκικών αρμάτων μάχης, σκοτώθηκαν και 3 Τούρκοι στρατιώτες ενώ πέντε ακόμη τραυματίστηκαν.<br /><br />Εφαρμόζοντας προηγμένες τεχνικές συνδυασμένων επιχειρήσεων οι τουρκικές ειδικές δυνάμεις ανιχνεύουν με drone την περιοχή και εν συνεχεία εκτελούν αεροκίνητες επιχειρήσεις, περίσφιγξης και καταστροφής των βάσεων των Κούρδων ανταρτών με συμβατικά και χημικά όπλα.<br /><br />Η χρήση χημικών όπλων από τον τουρκικό Στρατό στο βόρειο Ιράκ, πρέπει να εκτιμηθεί ανάλογα από το ΓΕΕΘΑ.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες του παρατηρητηρίου χρήσης χημικών όπλων «Αυστραλιανή Ομάδα» που δημιουργήθηκε το 1984 η Τουρκία παράγει τέσσερις ουσίες χημικού και βιολογικού πολέμου.<br /><br />Επιβεβαιωμένες πληροφορίες για την χρήση χημικών όπλων υπάρχουν υπάρχουν ήδη από την περιοχή Μπαλικάγια (Ballikaya) νοτιοανατολικά της πόλης Σιρνάκ (Şırnak), στην επαρχία Σιρνάκ της Τουρκίας κατά του ΡΚΚ.<br /><br />Οι τουρκικές δυνάμεις εκτόξευσαν πυρά όλμων τα οποία περιείχαν χημικές ουσίες, κατά Κούρδων του PKK. Κούρδοι μαχητές συνέλεξαν θραύσματα από τους όλμους που αναλύθηκαν από το Ινστιτούτο Ιατροδικαστικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου του Μονάχου, στη Γερμανία και ανίχνευασαν απαγορευμένες χημικές ουσίες, οι οποίες είναι παράγωγα και συστατικά του χημικού τύπου RP707.<br /><br />Στο ελληνοτουρκικό μέτωπο αντιπαράθεσης ο τουρκικός Στρατός ασκήθηκε στην χρήση χημικών όπλων το 2014 στην άσκηση Efes, όπου για πρώτη φορά συμμετείχαν στο σενάριο απόβασης κατά της Χίου μονάδες ΠΒΧ πολέμου!<br /><br />Συγκεκριμένα συμμετείχε η ειδική μονάδα που έχει ως αποστολή την «διαχείριση» της επιχείρησης μέσα σε περιβάλλον χημικού και βιολογικού πολέμου!<br /><br />Κι επειδή, φυσικά, οι πάντες γνωρίζουν ότι οι ελληνικές ΕΔ δεν διαθέτουν τέτοια όπλα, άρα η χρήση αφορά τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις οι οποίες έχουν σημαντικό απόθεμα χημικών όπλων κι εδώ θα είναι οι ... δυσάρεστες εκπλήξεις για τους αμυνόμενους στα νησιά μας που έχουν εγκαταλειψει τις ασκήσεις χημικού πολέμου εδώ και χρόνια...<div><br /></div><div><a href="https://www.pronews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκική προέλαση στο Β.Ιράκ με χρήση χημικών όπλων κατά ΡΚΚ! - Ανέπτυξαν χημικά όπλα και στο μέτωπο του Αιγαίου

Βαριές απώλειες υφίστανται οι Κούρδοι μαχητές του ΡΚΚ στο βόρειο Ιράκ από την τουρκική προέλαση που ξεκίνησε πριν μία εβδομάδα κι έχει οδηγή...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέα ''γενοκτονία'': H Τουρκία "κόβει" το νερό στους Κούρδους της Συρίας

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-04/Euphrates-River.jpeg?itok=ZN5ZuBSy" width="640" /><br /><br /><b>Παναγιώτης Νάστος</b><br />Ακτιβιστές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κυκλοφόρησαν φωτογραφίες του ποταμού Ευφράτη στη βόρεια Συρία, τονίζοντας ότι ο ποταμός αντιμετωπίζει τον κίνδυνο μόλυνσης, αφού επί 3 μήνες η Τουρκία άρχισε να κατακρατά το νερό του, γεγονός που οδήγησε σε μια άνευ προηγουμένου καταστροφική πτώση της στάθμης των υδάτων του ποταμού.<br /><br /><br />Ο Αλ-Νάσα, κατηγόρησε την Τουρκία για παραβίαση της διεθνώς συμφωνηθείσας ποσότητας νερού μεταξύ αυτής και της Συρίας, καθώς μείωσε την άντληση νερού από 500 m3 / s σε 200 m3 / s, γεγονός που οδήγησε σε μείωση της στάθμης του νερού στον ποταμό.<br /><br />Σε ανάλογο επίπεδο, η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στην επαρχία Hasaka της Συρίας έχει διακοπεί σχεδόν εντελώς από την αυγή της Πέμπτης, ως αποτέλεσμα της αναστολής των εργασιών για τους στροβίλους παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στα φράγματα Tishreen στην ύπαιθρο του Χαλεπίου και του Ευφράτη στην ύπαιθρο της Ράκκα, που βρίσκονται υπό τον έλεγχο των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων.<br /><br />Πηγές επιβεβαίωσαν ότι το έργο των στροβίλων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας περιορίζεται επί του παρόντος σε έναν στρόβιλο στα φράγματα Ευφράτη και Tishreen στον ποταμό Ευφράτη, προκειμένου να τροφοδοτούνται μόνο οι μύλοι σιτηρών και το αντλιοστάσιο πόσιμου νερού, ως αποτέλεσμα της χαμηλής στάθμης του νερού.<br /><br />Οι πηγές επεσήμαναν ότι μόνο ένας στρόβιλος θα λειτουργεί για περίοδο οκτώ ωρών από τις 4 το απόγευμα έως τα μεσάνυχτα, για την παραγωγή περίπου 15 μεγαβάτ μόνο, για να εξασφαλιστεί η ανάγκη για γραμμές εξυπηρέτησης όπως νερό και μύλοι στις περιοχές βόρεια και ανατολική Συρία.<br /><br />Οι πηγές επεσήμαναν, ότι η διακοπή του νερού του Ευφράτη από την Τουρκία, έγινε σκόπιμα, γεγονός που οδήγησε στη μείωση των επιπέδων των φραγμάτων Tishreen και Tabqa στο χαμηλότερο επίπεδο τους, καθώς η στάθμη έπεσε κατά 5 μέτρα σε ύψος, προκαλώντας τεράστια προβλήματα στη ΒΑ Συρία, λόγω έλλειψης ηλεκτρικής ενέργειας.<br /><br />Αντιλαμβανόμαστε ότι η Τουρκία χρησιμοποιώντας ως όπλο την επιβολή έλλειψης νερού στους κατοίκους της πόλης Hasakah, προσπαθεί να πετύχει τους στρατηγικούς της στόχους στη Βόρεια Συρία.<br /><br />Η Συριακή κυβέρνηση καταδικάζει την απάνθρωπη στάση των τουρκικών στρατιωτικών αρχών έναντι του πληθυσμού της βορειοανατολικής επαρχίας Hasakah, αναφέρει το πρακτορείο TASS.<br /><br />Ο τουρκικός στρατός άφησε περισσότερους από 1 εκατομμύριο κατοίκους της πόλης Hasakah, το διοικητικό κέντρο της ομώνυμης συριακής επαρχίας, χωρίς πόσιμο νερό.<br /><br />"Οι τουρκικές δυνάμεις κατοχής και οι μισθοφόροι τους διέκοψαν την παροχή νερού της πόλης και των γύρω περιοχών για 16 ημέρες, σταματώντας το έργο του αντλιοστασίου στο Alluk, βόρεια της Hasakah", αναφέρει επίσημη αναφορά.<br /><br />Το Υπουργείο Εξωτερικών της Συρίας εφιστά την προσοχή του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και της Διεθνούς Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού στις εγκληματικές ενέργειες της Τουρκίας, η οποία δημιουργεί αφόρητες συνθήκες για τη ζωή των Συρίων πολιτών στα βορειοανατολικά της χώρας.<br /><br /><br />Το έγγραφο σημείωσε ότι από τον Οκτώβριο του 2019, η Άγκυρα έχει απενεργοποιήσει τη ζωτική εγκατάσταση στο Alluk 23 φορές, μεταξύ άλλων ως αποτέλεσμα βομβαρδισμών.<br /><br />Στη Δαμασκό, απαιτούν τον τερματισμό αυτής της απάνθρωπης πρακτικής εναντίον αθώων κατοίκων που στερούνται πόσιμου νερού κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κοροναϊού, ανέφερε σε ανακοίνωση το υπουργείο Εξωτερικών της Συρίας.<br /><br />Αν προσέξει κανείς στο χάρτη εύκολα αντιλαμβάνεται τη στρατηγική θέση της πόλης Hasakah και τι εξυπηρετεί για τους τουρκικούς σχεδιασμούς.<br /><br />Η συγκεκριμένη πόλη βρίσκεται νότια της πολύ μεγάλης σημασίας αυτοκινητόδρομού Μ4, ο οποίος πρακτικά θα λέγαμε είναι παράλληλος με τα τουρκοσυριακά σύνορα, εντός Συρίας φυσικά, οριοθετώντας την τουρκική Buffer zone με την οποία η Τουρκία διατείνεται ότι θα ασφαλίσει το έδαφός της έναντι απειλών προερχόμενων από το Συριακό έδαφος.<br /><br />Στην πραγματικότητα βέβαια ο έλεγχος του δρόμου αυτού εξασφαλίζει την ταχεία μεταφορά δυνάμεων από Δυτικά πρός τα Ανατολικά και αντίθετα.<br /><br />Στην περιοχή διαβιούν Κούρδοι της Συρίας, τους οποίους η Τουρκία επιχειρεί να διαχωρίσει σε αυτούς που βρίσκονται ανατολικά και σε εκείνους που βρίσκονται δυτικά του Ευφράτη ποταμού.<br /><br />Εάν η Τουρκία επιτύχει τον εκ διωγμό του πληθυσμού από την πόλη Hasakah, λόγω αφόρητων συνθηκών διαβίωσης λόγου χάρη, τότε εκτιμά ότι θα μπορούσε να καταλάβει την εν λόγω πόλη, πετυχαίνοντας να διαχωρίσει τους Κούρδους που διαβιούν ανατολικά του Ευφράτη, σε δύο περιοχές και συγκεκριμένα σε αυτούς που θα βρίσκονται μεταξύ Ευφράτη ποταμού και δυτικά της πόλης της Hasakah και σε εκείνους που θα διαβιούν ανατολικά της υπόψη πόλης μέχρι τα σύνορα Συρίας- Ιράκ. <br /><div class="embed-media embed-media--rich-twitter" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; clear: both; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 30px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1387640589852741633" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfX0%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1387640589852741633&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2Fenoples-syrraxeis%2F7007906_nea-genoktonia-h-toyrkia-kobei-nero-stoys-koyrdoys-tis-syrias&sessionId=ec67ea8d045324500e499399c543e05fd80978c8&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=82e1070%3A1619632193066&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 550px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div><div class="embed-media embed-media--rich-twitter" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; clear: both; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 30px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1387689471513083906" frameborder="0" id="twitter-widget-1" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-1&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfX0%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1387689471513083906&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2Fenoples-syrraxeis%2F7007906_nea-genoktonia-h-toyrkia-kobei-nero-stoys-koyrdoys-tis-syrias&sessionId=ec67ea8d045324500e499399c543e05fd80978c8&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=82e1070%3A1619632193066&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 574px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Νέα ''γενοκτονία'': H Τουρκία "κόβει" το νερό στους Κούρδους της Συρίας

Παναγιώτης Νάστος Ακτιβιστές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κυκλοφόρησαν φωτογραφίες του ποταμού Ευφράτη στη βόρεια Συρία, τονίζοντας ότι ο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποιος είναι ο άλλος στρατός κατοχής στην Κύπρο, εκτός του τουρκικού, κ. Μητσοτάκη;

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/04/2021-04-30-5.png" width="640" /><br /><br /><b>Τζήμας Θέμης</b><br />Το παρακάτω άρθρο προέρχεται με αφορμή ανάρτηση του καθηγητή κ. Μαργαρίτη στο facebook. Σε βίντεο των δηλώσεων του Έλληνα πρωθυπουργού, στην συζήτησή του με τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο 51″, ο πρωθυπουργός μιλά για «αποχώρηση των στρατών κατοχής» από την Κύπρο. Όχι του ενός κατοχικού στρατού, του τουρκικού, αλλά περισσοτέρων του ενός!<br /><br />Επομένως και με δεδομένο ότι άλλοι στρατοί δεν υπάρχουν στο νησί, πλην του τουρκικού, του αγγλικού και του ελληνικού και με δεδομένο ότι μάλλον ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν υπέστη αιφνίδια μεταβολή προσωπικότητας, με αποτέλεσμα να μετατραπεί σε αντί-αποικιακό αγωνιστή, προκύπτει ότι δεν αναφέρεται στους Βρετανούς και στις βάσεις τους. Οπότε μάλλον αναφέρεται στις εν Κύπρω ελληνικές δυνάμεις σαν στρατό κατοχής!<br /><br />Αν πρόκειται για φραστικό ολίσθημα, θα έπρεπε να είχε αμέσως ανασκευαστεί. Επειδή, όμως, δεν συνέβη κάτι τέτοιο, μιλούμε για εγκληματική άγνοια και του διεθνούς δικαίου και του εθνικού συμφέροντος. Εκτός αν πρόκειται –είναι και η καλύτερη γι’ αυτόν περίπτωση– για τραγελαφική ανικανότητα του Κυριάκου Μητσοτάκη να ελέγξει τι λέει και μάλιστα για ένα κρίσιμο εθνικό θέμα.<br /><br /><div> <center><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="370" src="https://www.youtube.com/embed/achopYt06MI" title="YouTube video player" width="685"></iframe></center><div><br /></div>Μια σειρά γεγονότων υποδεικνύει ότι δεν πρόκειται μόνο περί της γνωστής αδυναμίας του Μητσοτάκη να σταθεί σε δημόσιο βήμα όταν πρόκειται για εθνικά θέματα. Δεν μπορούμε να ξεχνάμε την δήλωση του τότε συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας του πρωθυπουργού, το καλοκαίρι του 2020, ότι «άλλο η Ελλάδα και άλλο η Κύπρος». Εκεί βεβαίως που νομίζαμε ότι είχαμε δει τα χειρότερα, ήρθε να τον διαδεχτεί ο Θάνος Ντόκος.<br /><br />Πρόκειται για την γραμμή σημιτισμού-μητσοτακισμού, περί αποστασιοποίησης της Ελλάδας από την Κύπρο τόσο στο επίπεδο των εθνικών δεσμών, όσο και στις προσεγγίσεις στο επίπεδο του διεθνούς δικαίου και της γεωπολιτικής. Η γραμμή του σημιτισμού-μητσοτακισμού αποθρασύνεται πλέον, με αποτέλεσμα να κινείται προς την πλήρη εγκατάλειψη του κυπριακού Ελληνισμού (δηλαδή του Ελληνισμού συνολικά). Κι αυτό υπηρετείται από την ρητορική απαξίωση της παρουσίας των ελληνικών δυνάμεων στο νησί, που εξισώνει το θύμα με το θύτη.</div><div><br />Οι απειλές για δύο κράτη<br /><br />Κάπως έτσι, μετά τις δηλώσεις άνευ αντικρίσματος του υπουργού μας επί των Εξωτερικών στην Άγκυρα, προσήλθαμε σε μια αποικιακή Πενταμερή, με στόχο να αποκαταστήσουμε μέρος της δημόσιας εικόνας της Τουρκίας. Διότι το αποτέλεσμα αυτής της συνάντησης δεν ήταν ότι δεν υπήρξε αποτέλεσμα σε ό,τι αφορά πιθανή λύση για το Κυπριακό, αυτό ήταν απολύτως δεδομένο, αλλά ότι καταγράφηκαν δύο θέσεις. Η καταγραφή δύο θέσεων, σαν να πρόκειται για δύο κοινότητες οι οποίες διαφωνούν μεταξύ τους και όχι για τον εισβολέα και την κατοχική δύναμη από τη μια και για τη νόμιμη κυβέρνηση από την άλλη, ως συνέχεια μιας σειράς διαπραγματεύσεων οι οποίες τείνουν προς την ίδια κατεύθυνση, αντικειμενικά ξεπλένει τον πρώτο.<br /><br />Αυτό το γνωρίζαμε και εν γνώσει αυτής της συνθήκης η Κυπριακή Δημοκρατία και η Ελληνική Δημοκρατία αποδέχτηκαν την εν λόγω συνάντηση, όπως και τη συνέχισή της. Επιπλέον, οι δύο ηγεσίες, εν γνώσει τους αποδέχονται το τουρκικό διαπραγματευτικό παιχνίδι περί δύο κρατών. Όπως έχει αναλύσει και ο Σταύρος Λυγερός, η επιλογή των δύο κρατών, εάν οδηγούσε σε διπλή ένωση, λιγότερο από όλους συμφέρει την Τουρκία. Θα φέρει τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις πιο αξιόμαχες (ελπίζουμε) κυπριακές ένοπλες δυνάμεις και τους όποιους συμμάχους τους σταθερά στο μαλακό υπογάστριο της Τουρκίας, ενώ θα τελειώσει και τις φιλοδοξίες της Τουρκίας για συνολικό έλεγχο της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Η Τουρκία ζητά δύο κράτη προκειμένου να επιτύχει ένα μη λειτουργικό κράτος μέσα από το οποίο θα μπορεί να ασκεί επιρροή τόσο στην ΕΕ, όσο και στην Ελλάδα. Ταυτοχρόνως θα διατηρεί τα στρατεύματά της, απαιτώντας μια ανεξόπλιστη ουσιαστικά Κυπριακή Δημοκρατία. Η επιδείνωση των συνθηκών του μη λειτουργικού και καταστροφικού κυπριακού συντάγματος της Ζυρίχης, απλώς θα αναθερμάνει μια παγωμένη σύγκρουση. Μόνο η ενιαία, ανεξάρτητη Κύπρος αποτελεί λύση επανένωσης.<br /><br />Αναρωτιέται κανείς: η κυπριακή και η ελληνική ελίτ έχουν αποφασίσει να διαιωνίσουν την κατοχή και είναι τόσο αφελείς ώστε να μη βλέπουν πώς, σε όλο τον κόσμο, παγωμένες συγκρούσεις “αποψύχονται” την “κατάλληλη” στιγμή; Δεν αντιλαμβάνονται ότι παίζουν με τη φωτιά; Αλλά εδώ που τα λέμε, τι να περιμένει κανείς από μια ηγεσία που άγεται και φέρεται από “Φουρθιώτηδες” και που δεν μπορεί να διεκπεραιώσει με επιτυχία ούτε δηλώσεις ενώπιον του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας; Πάντως κύριε πρωθυπουργέ, για να μην ξεχνιόμαστε, στην Κύπρο υπάρχει ένας στρατός κατοχής και είναι ο τουρκικός. Τουλάχιστον αυτό, μάθετέ το!</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ποιος είναι ο άλλος στρατός κατοχής στην Κύπρο, εκτός του τουρκικού, κ. Μητσοτάκη;

Τζήμας Θέμης Το παρακάτω άρθρο προέρχεται με αφορμή ανάρτηση του καθηγητή κ. Μαργαρίτη στο facebook. Σε βίντεο των δηλώσεων του Έλληνα πρωθυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η αλά τούρκα λύση του Κυπριακού εκτοπίζει την Ελλάδα από την Αν. Μεσόγειο

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/04/Cyprus.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Λυγερός Σταύρος</b><br />Από τις δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων του μετακεμαλικού καθεστώτος, που παρέθεσα στο πρώτο μέρος της τετραλογίας (σήμερα το τρίτο μέρος) για τη στρατηγική διάσταση του Κυπριακού, αποδεικνύεται ο φόβος τους μήπως εξωθήσουν τα πράγματα προς την κατεύθυνση της διπλής ένωσης και κατ’ αυτόν τον τρόπο φέρουν την Ελλάδα στο μαλακό υπογάστριο της Τουρκίας. Είναι ακριβώς αυτός ο φόβος, όπως και η ομολογημένη επιδίωξη γεωστρατηγικού ελέγχου όλης της Κύπρου, που τα Κατεχόμενα δεν προσαρτήθηκαν στην τουρκική επικράτεια.<br /><br />Αυτές τις ημέρες, στην άτυπη Πενταμερή στη Γενεύη, η τουρκική πλευρά ζητάει λύση δύο κρατών. Ο λόγος που δεν το έκανε μέχρι τώρα είναι ότι φοβόταν πως εάν έσπρωχνε τα πράγματα προς αυτή την κατεύθυνση, ίσως εξωθούσε τους Ελληνοκύπριους να αναζητήσουν προστασία εντασσόμενοι –με κάποια πολιτειακή μορφή– στην ελληνική επικράτεια, γεγονός που εκ των πραγμάτων θα έφερνε τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις στη Μεγαλόνησο.<br /><br />Τί άραγε άλλαξε και σήμερα το καθεστώς Ερντογάν απαιτεί δύο κράτη; Η απάντηση είναι απλή: έχει πειστεί πως ούτε η Λευκωσία, αλλά ούτε και η Αθήνα είναι διατεθειμένες να κινηθούν προς αυτή την κατεύθυνση. Η ένταξη, μάλιστα, της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ απομάκρυνε πολύ αυτό το ενδεχόμενο, εάν δεν το εξαφάνισε. Ως εκ τούτου, η τουρκική απαίτηση για δύο κράτη στην Κύπρο δεν έχει αυτή την περίοδο την επικίνδυνη παρενέργεια που οι Τούρκοι φοβούνταν πριν 25-40 χρόνια.<br /><br />Τα “δύο κράτη”, άλλωστε, μπήκαν στο τραπέζι όχι με την προσδοκία ότι η τουρκική θέση θα γίνει αποδεκτή, αλλά με τη “λογική του Χότζα”. Δηλαδή, να κάνουν υποτίθεται βήμα πίσω, εξασφαλίζοντας ως αντάλλαγμα την “κυριαρχική ισότητα” στο πλαίσιο μίας συνομοσπονδίας, η οποία θα επιτρέπει στην Άγκυρα να ελέγχει γεωστρατηγικά την Κύπρο. Παρότι προφανής η τουρκική τακτική, έχει εδώ και δεκαετίες αποδειχθεί από τα γεγονότα ότι αποδίδει.<br /><br />Είναι προφανές πως μία αλά τούρκα λύση του Κυπριακού θα τινάξει στον αέρα ό,τι έχει γεωστρατηγικά επιτευχθεί στην Ανατολική Μεσόγειο με τις τριγωνικές συνεργασίες. Βγάζοντας την Κύπρο από την εξίσωση, όλο αυτό το πλέγμα ουσιαστικά διαλύεται. Όχι, βεβαίως, επειδή η Κυπριακή Δημοκρατία είναι πολιτικά και στρατιωτικά ισχυρή, αλλά επειδή γεωπολιτικά είναι ο κρίκος που ενώνει την Ελλάδα με τις τρίτες χώρες (Ισραήλ, Αίγυπτο κλπ).<br /><br />Αναθεώρηση από μηδενική βάση<br /><br />H ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην EE το 2004 ενίσχυσε αναμφισβήτητα τη θέση της ελληνοκυπριακής πλευράς, αλλά δεν ανέτρεψε το προηγούμενο πλαίσιο αναζήτησης λύσης. Μπορεί η τουρκική πλευρά να θέτει θέμα δύο κρατών, αλλά υπενθυμίζουμε ότι η “Δικοινοτική Διζωνική Ομοσπονδία”, την οποία επικαλείται η ελληνική πλευρά, είχε οδηγήσει στο σχέδιο Ανάν, το οποίο είχε απορριφθεί το 2004 από τους Ελληνοκύπριους με 76%.<br /><br />Έτσι όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση, το ζητούμενο είναι η Λευκωσία και η Αθήνα να προχωρήσουν σε αναθεώρηση στρατηγικής από μηδενική βάση, με κριτήριο τη συλλογική ασφάλεια και την ευημερία του κυπριακού Ελληνισμού. Τι σημαίνει αναθεώρηση στρατηγικής; Σημαίνει απεγκλωβισμό κυρίως των πολιτικών ελίτ σε Λευκωσία και Αθήνα από τα καθηλωτικά στερεότυπα δεκαετιών, τα οποία συντηρούν αυταπάτες. Σημαίνει αναστοχασμό για το περιεχόμενο της λύσης του Κυπριακού, κοιτάζοντας κατάματα την πραγματικότητα.<br /><br />Σημαίνει ειδικά εγκατάλειψη του στερεότυπου που φέρει τον τίτλο “Δικοινοτική Διζωνική Ομοσπονδία” και το οποίο πρακτικά οδηγεί σε λύσεις τύπου Ανάν. Η διπλωματική οχύρωση των Ελληνοκυπρίων –όπως συμβαίνει το τελευταίο διάστημα– πίσω από αυτό τον τίτλο μπορεί να φαίνεται ότι δίνει πόντους στη Λευκωσία στο παιχνίδι του διπλωματικού blame game, αλλά στην πραγματικότητα είναι συνταγή παγίδευσης.<br /><br />Επώδυνες επιλογές<br /><br />Το 76% που συγκέντρωσε το “όχι” στο δημοψήφισμα του 2004 έπρεπε να είχε μετατραπεί αμέσως σε αφετηρία μίας στρατηγικής αναθεώρησης από μηδενική βάση, επειδή πρόσφερε πολιτική την δυνατότητα για να αλλάξει το πλαίσιο αναζήτησης λύσης. Αυτό δεν συνέβη, με αποτέλεσμα να επιστρέψουμε στη διπλωματική πεπατημένη με τα γνωστά αποτελέσματα.<br /><br />Κι όμως, έστω και με πολυετή καθυστέρηση, είναι αναγκαίο να ανοίξει προς όλες τις κατευθύνσεις και χωρίς ταμπού η συζήτηση για το Κυπριακό. Το ζητούμενο πρέπει να είναι η ανεύρεση της συγκριτικά καλύτερης δυνατής λύσης, ώστε ο κυπριακός Ελληνισμός να επιβιώσει με ασφάλεια στις πατρογονικές εστίες του. Η ελληνική στρατηγική οφείλει να είναι τέτοια που να μπορεί να βρει ανταπόκριση διεθνώς και να αποκτήσει ισχυρά διπλωματικά ερείσματα.<br /><br />Προφανώς οι επιλογές των Ελληνοκυπρίων είναι και περιορισμένες και επώδυνες για τους εξής λόγους:<br />Επειδή η πολυετής κατοχή έχει δημιουργήσει πολλαπλά τετελεσμένα προς την κατεύθυνση της τουρκοποίησης της βόρειας Κύπρου. Τα σημαντικότερα είναι η συνεχής μαζική εγκατάσταση Τούρκων εποίκων, η μετανάστευση μεγάλου αριθμού Τουρκοκυπρίων και το μεγάλωμα δύο σχεδόν γενεών Τουρκοκυπρίων και Ελληνοκυπρίων χωρίς μνήμες συνύπαρξης και σε πολύ μεγάλο βαθμό χωρίς επιθυμία συνύπαρξης.<br />Επειδή βρίσκονται υπό τη διαρκή πίεση και απειλή του τουρκικού κατοχικού στρατού.<br />Επειδή βρίσκονται αρκετά μακριά από την Ελλάδα και κυρίως επειδή στην Ελλάδα κυριαρχεί η τάση αφενός αποδέσμευσης από την εθνική ευθύνη έναντι του κυπριακού Ελληνισμού, αφετέρου απεμπόλησης του στρατηγικού πλεονεκτήματος που γεωπολιτικά αντιπροσωπεύει η Κύπρος για τον Ελληνισμό.<br />Νεκρές οι Εγγυήσεις για την Ελλάδα<br /><br />Δυστυχώς, η στρατηγική αναθεώρηση από μηδενική βάση είναι εξορισμένη από την ατζέντα και στη Λευκωσία και στην Αθήνα, παρά τα επαναλαμβανόμενα αδιέξοδα, με τελευταίο αυτές τις ημέρες στη Γενεύη. Οι μόνες δύο θετικές εξαιρέσεις στη διαχείριση του Κυπριακού εκ μέρους της Αθήνας την τελευταία εικοσαετία είναι αφενός η ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ, αφετέρου η άρνηση του καθεστώτος των εγγυήσεων. Το δεύτερο το οφείλουμε στον Κοτζιά, ο οποίος, ως υπουργός Εξωτερικών, υιοθέτησε σχετική ιδέα του καθηγητή Μάριου Ευρυβιάδη.<br /><br />Απόδειξη ότι το σχέδιο Ανάν ήταν κομμένο και ραμμένο στα τουρκικά γεωστρατηγικά συμφέροντα είναι ότι είχε διατηρήσει ακέραιο το παρωχημένο και επικίνδυνο σύστημα εγγυήσεων, ενώ πετούσε στον σκουπιδοτενεκέ όλα τα άλλα στοιχεία των ιδρυτικών συμφωνιών της Ζυρίχης και του Λονδίνου. Οι Τούρκοι απέδειξαν στην πράξη πώς ερμηνεύουν τη συνθήκη εγγυήσεων. Το 1964 βομβάρδισαν την Κύπρο και το 1974 εισέβαλαν στο νησί. Με άλλα λόγια, θεωρούν ότι οι εγγυήτριες δυνάμεις έχουν δικαίωμα μονομερούς επέμβασης στο σύνολο της Κύπρου. Την πρόθεση και την πρακτική δυνατότητα να ασκήσει αυτό το δικαίωμα, όμως, το έχει μόνο η Τουρκία.<br /><br />Η τουρκική πλευρά θέτει ως προϋπόθεση για όποια συμφωνία τη διατήρηση της συνθήκης εγγυήσεων, με το επιχείρημα ότι αυτή εξασφαλίζει την προστασία των Τουρκοκυπρίων. Το σχέδιο Ανάν, μάλιστα, έδινε στις εγγυήτριες δυνάμεις (πρακτικά στην Τουρκία) δικαίωμα επέμβασης για να “προστατεύσει” την ανεξαρτησία, την εδαφική ακεραιότητα, την ασφάλεια και τη συνταγματική τάξη όχι μόνο του κοινού κράτους, αλλά και των συνιστώντων κρατών.<br /><br />Το μόνο που χρειαζόταν ήταν να τους το ζητήσει η κυβέρνηση του τουρκοκυπριακού κράτους, επικαλούμενη απειλή. Οι αναφορές μας στο σχέδιο Ανάν δεν είναι παρελθοντολογία. Η τουρκική πλευρά έχει καταστήσει σαφές πως η διατήρηση του καθεστώτος εγγυήσεων είναι γι’ αυτήν απαράβατος όρος. Η πρωτοφανής στα διεθνή χρονικά συνθήκη εγγυήσεων ήταν και το 1960 απαράδεκτη, αφού εγκατέστησε καθεστώς μειωμένης κυριαρχίας. Σήμερα, όμως, με την Κυπριακή Δημοκρατία μέλος της ΕΕ της της Ευρωζώνης και με όσα έχουν συμβεί το 1974, η διατήρηση της συνθήκης εγγυήσεων συνιστά αυτοχειρία.<br /><br />Δεδομένου, λοιπόν, ότι και για την τουρκική και για την ελληνική πλευρά είναι κρίσιμη πτυχή, λογικά η διαπραγμάτευση θα έπρεπε να αρχίσει από εκεί, ώστε να διαφανεί εάν υπάρχει ή όχι περιθώριο γεφύρωσης του χάσματος. Όλα τα άλλα έπονται. Δυστυχώς, Λευκωσία και Αθήνα, αντί να προτάξουν το ζήτημα των εγγυήσεων, φέρνοντας τον κόμπο στο χτένι, αφέθηκαν να παρασυρθούν σε ολισθηρό μονοπάτι, με το τετριμμένο πλέον επιχείρημα-πρόσχημα να μην αρνηθούμε τη διαδικασία που προτείνει η Γραμματεία του ΟΗΕ.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιατί η αλά τούρκα λύση του Κυπριακού εκτοπίζει την Ελλάδα από την Αν. Μεσόγειο

Λυγερός Σταύρος Από τις δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων του μετακεμαλικού καθεστώτος, που παρέθεσα στο πρώτο μέρος της τετραλογίας (σήμερα το ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο αρχοντοχωριατισμός στους εξοπλισμούς – Η λαγνεία της πολεμικής τεχνολογίας

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/04/F-35.png" width="640" /><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Τον περασμένο Φεβρουάριο το Πεντάγωνο παραδέχτηκε, επιτέλους, ότι το πρόγραμμα F-35 (συνολικού ύψους για τον κύκλο ζωής πάνω από 1,7 τρισ. $), δεν ανταποκρίνεται στις αποστολές που πρέπει να εκτελέσει, κυρίως λόγω μεγάλου κόστους. Τώρα η αμερικανική αεροπορία θέλει να σχεδιάσει ένα καινούργιο φθηνότερο αεροσκάφος για να αντικαταστήσει τον τεράστιο στόλο των F-16 που διαθέτει.<br /><br />Αναφέρουμε το πρόγραμμα των F-35 σαν παράδειγμα για τα στραβά στην αμυντική βιομηχανία και στις διαδικασίες προμήθειας οπλικών συστημάτων. Το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και η πτώση των σοβιετικού τύπου καθεστώτων επέφερε μια προσωρινή ύφεση στην κατασκευή νέων όπλων. Υπενθυμίζουμε ότι η πτώση της ΕΣΣΔ επήλθε σε μεγάλο βαθμό από την οικονομική αιμορραγία που της προκάλεσε η κούρσα εξοπλισμών στην οποία την είχαν σπρώξει οι ΗΠΑ.<br /><br />Κάποια στιγμή, οι ΗΠΑ, θέλοντας να αναλάβουν ξανά τα ηνία ενός πολυπολικού συστήματος, άρχισαν να σχεδιάζουν νέα όπλα, τα οποία θα τους έδιναν την πολυπόθητη στρατιωτική υπεροχή και πρωτοκαθεδρία. Έτσι γεννήθηκαν ένα σωρό σχέδια οπλικών συστημάτων για όλους τους κλάδους, τα οποία ενσωμάτωναν, ή προσπαθούσαν, την αιχμή της τεχνολογίας.<br /><br />Οι κατασκευαστές υπόσχονται ότι τα προϊόντα τους προσφέρουν τα πλεονεκτήματα που θα καταστήσουν τις δυνάμεις των πελατών τους άτρωτες, ώστε να εξουδετερώσουν τον εχθρό με ελάχιστες δικές τους απώλειες. Γι’ αυτό, κοστολογούν πανάκριβα τις προσδοκίες τους και πωλούν τα προϊόντα τους σε υπέρογκες τιμές. Το παράδειγμα ακολουθήθηκε από ένα σωρό χώρες, που βλέποντας τις ΗΠΑ να φτιάχνουν νέα πιο προηγμένα οπλικά συστήματα θέλησαν και οι ίδιες να μπουν στη κούρσα των εξοπλισμών, σχεδιάζοντας όλο και πιο προηγμένα συστήματα τα οποία έβλεπαν και σαν εξαγώγιμα προϊόντα.<br /><br />Υπέρμετρες φιλοδοξίες<br /><br />Με την άνοδο του Πούτιν, μπήκε και η Ρωσία σε αυτόν τον φαύλο κύκλο. Για όσους δεν έχουν την δυνατότητα να παράγουν οι ίδιοι, οι κατασκευαστές είναι πρόθυμοι να παράσχουν τα δικά τους προϊόντα. Όλοι θέλουν να αποκτήσουν τα πλεονεκτήματα των νέων υπερόπλων, και πληρώνουν συχνά εξωφρενικό τίμημα, παρ’ όλο που σειρά συρράξεων έδειξε ξεκάθαρα ότι, όπλα παλιάς τεχνολογίας έκαναν την ίδια δουλειά με την ίδια επιτυχία όσο και τα πανάκριβα υπερόπλα.<br /><br />Το ISIS δεν σημείωσε τις αρχικές νίκες του με τη χρήση πανάκριβων υπερόπλων, αλλά χρησιμοποιώντας μέσα που δεν ήταν καν στρατιωτικά, αλλά τροποποιήσεις πολιτικών οχημάτων και μέσων. Οι διάφορες ανταρτικές οργανώσεις κατάφεραν να αντρωθούν παρά τις υποκλοπές τηλεπικοινωνιών, τους δορυφόρους και τα πλήγματα με όπλα υψηλής ακριβείας. Ρωσία, ΗΠΑ και άλλοι δυτικοί σφυροκοπούσαν αγροτικά αυτοκίνητα που στοίχιζαν κάτω από 20.000 ευρώ με βλήματα που στοίχιζαν ένα εκατομμύριο το ένα!<br /><br />Το ISIS δεν ηττήθηκε από υπερσύγχρονα όπλα, όπως οι πύραυλοι Tomahawk. Ηττήθηκε σε πολύ σκληρές μάχες ελαφρού πεζικού με τους Κούρδους με υποστήριξη από συμβατικά μέσα: άρματα μάχης του 1950 και 1960, μεσαίους και ελαφρείς όλμους, ελάχιστα πυροβόλα και μεγάλη αποφασιστικότητα. Παρόλα αυτά τα διδάγματα της ζωής έπεσαν σε “ώτα μή ακουόντων”. Οι σχεδιαστές συνέχισαν να πλασάρουν πανάκριβα οπλικά συστήματα και να φορτώνουν με “γκατζετάκια” απλά όπλα που καλούνται να επιτελέσουν βασικές λειτουργίες. Έτσι, οι τιμές διογκώνονταν όχι μόνο σε εξειδικευμένα οπλικά συστήματα, αλλά και σε απλά όπλα και οχήματα.<br /><br />Δεν είναι μόνο το πρόγραμμα F-35<br /><br />Ένα άρμα μάχης Μ-60 το 1962 στοίχιζε σε σημερινές τιμές γύρω στα 4 εκατ.$, ενώ το αντίστοιχο σήμερα Μ-1Α1 στοιχίζει αρκετά πάνω από 10 εκατ.$ χωρίς να προσφέρει κάτι πολύ παραπάνω. Το αντίστοιχο σοβιετικό Τ-62 στοίχιζε το 1962 1,2 εκατ.$ σε σημερινές τιμές. Σήμερα ένα γαλλικό Leclerc στοιχίζει πάνω από 10 εκατ. ευρώ, ενώ το τουρκικό Altay αναμένεται να κοστίσει αρκετά ακριβότερα. Το δε Armata που παράγει η Ρωσία κατέστη τόσο ακριβό που η παραγωγή σταμάτησε στα 14 άρματα!<br /><br />Αλλά, ας πούμε ότι, τα άρματα μάχης έχουν τεράστιο κόστος σε υλικά και όχι τόσο σε συστήματα, αν κι αυτό πλέον δεν είναι αληθές, λόγω των συνθετικών θωρακίσεων που σε μεγάλο ποσοστό έχουν. Παρόλα αυτά, κατασκευαστές φορτώνουν τα άρματα με τεχνολογικά “μπιχλιμπίδια” (αισθητήρες, οπτικά βοηθήματα, αντίμετρα κατά πυραύλων, ραντάρ εδάφους, κ.α.). Αν ένα τέτοιο άρμα βληθεί από πυροβολικό, ακόμη και από όλμους πεζικού, όλα αυτά τα χρήσιμα τεχνολογικά “μπιχλιμπίδια” πιθανότατα θα διαλυθούν κατά την προέλαση, ενώ το ίδιο το άρμα δεν θα πάθει τίποτα. Τα έξτρα εκατομμύρια τα έδωσε ο αγοραστής για συστήματα που έχουν ελάχιστη διάρκεια ζωής στη μάχη.<br /><br />Η άνοδος των τιμών σε συνθήκες ολιγοπωλίου δικαιολογείται εν μέρει σε πολύ εξειδικευμένα οπλικά συστήματα. Φτάσαμε, όμως, ελαφρώς τεθωρακισμένα οχήματα να στοιχίζουν πάνω από 8 εκατ.$! Λες και κάθε όχημα θα πρέπει να έχει ικανότητες διαστημόπλοιου για να μεταφέρει 10 στρατιώτες σε 1000 μέτρα απόσταση. Κι όλα αυτά τα χρήματα ξοδεύονται σε ένα περιβάλλον μάχης, όπου και ο τελευταίος αντίπαλος έχει άφθονα φτηνά αντιαρματικά.<br /><br />Από πού και ως πού τροχοφόρα οχήματα (ούτε καν ερπυστριοφόρα) μεταφοράς προσωπικού, δηλαδή υπερτιμημένα “λεωφορεία”, στοιχίζουν τόσο πολύ; Αυτή η άνοδος τιμής επηρεάζει και άλλα προϊόντα. Πριν μερικά χρόνια οι ειδικές δυνάμεις των ΗΠΑ αγόρασαν λίγες εκατοντάδες οχήματα τύπου Buggy 4×4 για επιχειρήσεις σε αμμώδη περιβάλλοντα, υγρά και ξηρά. Το κόστος πριν δέκα χρόνια, χωρίς τον οπλισμό (πολυβόλα και βομβιδοβόλα) ήταν γύρω στα 250.000 $. Το πραγματικό κόστος κατασκευής ενός τέτοιου οχήματος (αθωράκιστο, κατασκευή σασί από συγκολλημένους ατσαλοσωλήνες και έναν απλό κινητήρα εσωτερικής καύσεως 1200 cc) δεν υπερβαίνει τα 20.000 ευρώ στις τότε τιμές.<br /><br />Φύκια για μεταξωτές κορδέλες<br /><br />Δεν χωράει αμφιβολία ότι, οι φορολογούμενοι πληρώνουν παντού για μεταξωτές κορδέλες και παίρνουν φύκια. Τι απαιτεί το επιχειρησιακό δόγμα των ενόπλων δυνάμεων μίας χώρας; Τι πραγματικά χρειάζονται; Οι περισσότεροι στρατοί σχεδιάζουν την επόμενη σύρραξη με βάση τα μαθήματα της προηγούμενης και απαιτούν συστήματα που σε εκείνες τις συνθήκες θα τους έδιναν την υπεροχή και ταχεία νίκη.<br /><br />Έτσι, οι μεγάλες δυνάμεις μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο σχεδίαζαν συστήματα με βάση τα διδάγματα εκείνου του πολέμου, ενώ οι επόμενες συρράξεις ήταν τελείως διαφορετικοί. Οι εχθροί διεξήγαγαν πολέμους που καθιστούσαν τα νέα οπλικά συστήματα σε μεγάλο βαθμό άχρηστα. Τα χιλιάδες άρματα των ΗΠΑ και της ΕΣΣΔ δεν απέδωσαν σε Βιετνάμ και Αφγανιστάν αντίστοιχα.<br /><br />Τα επιτελεία πείθονται από τους σχεδιαστές νέων οπλικών συστημάτων. Οι σχεδιαστές, όμως, δεν λαμβάνουν υπόψη τις πραγματικές ανάγκες των στρατών επί του πεδίου. Το υπερβολικό κόστος σχεδιασμού και παραγωγής ωθεί τους κατασκευαστές σε εξαγορές και συγχωνεύσεις που προκαλούν καθεστώς μειωμένου ανταγωνισμού. Η προσπάθεια για αύξηση του μεριδίου της αγοράς οδηγεί σε αθέμιτες πρακτικές και πιεστικές συμπεριφορές για αύξηση των πωλήσεων, που επίσης αυξάνουν το κόστος. Ταυτόχρονα προσπαθούν να ενσωματώσουν την τελευταία τάση που αναφαίνεται παγκοσμίως. Αυτό οδηγεί σε καθυστερήσεις, οι οποίες με την σειρά τους ανεβάζουν το κόστος. Όσο μεγαλύτερη η καθυστέρηση, τόσο αυξάνεται το κόστος.<div><br />Πολλά φθηνά ή λίγα ακριβά;<br /><br />Η χρήση νέων μη δοκιμασμένων τεχνολογιών προκαλεί προβλήματα ενσωμάτωσης με τα υπόλοιπα υποσυστήματα, προκαλώντας ακόμη μεγαλύτερη καθυστέρηση και αυξάνοντας ξανά το κόστος. Ταυτόχρονα ενέχει τον κίνδυνο να μην αποδώσει ποτέ όπως πρέπει. Η αυξημένη πολυπλοκότητα των οπλικών συστημάτων σημαίνει επίσης αυξημένα κόστη συντήρησης και εκπαίδευσης. Όσο πολυπλοκότερο είναι ένα σύστημα, τόσο πιο χρονοβόρα είναι η συντήρηση και η επισκευή του, δημιουργώντας επιχειρησιακά κενά.<br /><br />Ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το F-35. Το πρόγραμμα ξεκίνησε πριν 20 χρόνια και σημείωσε καθυστερήσεις έξι ετών. Ούτε σήμερα μπορεί να υπερβεί εμπόδια και να τεθεί σε πλήρη παραγωγή, παρά την κατασκευή πάνω από 500 αεροσκαφών. Το εν λόγω πρόγραμμα είχε όλα τα προβλήματα που περιγράψαμε: υπερβολικές φιλοδοξίες, συγκεχυμένη διατύπωση απαιτήσεων, προσπάθειες ενσωμάτωσης τεχνολογιών αιχμής, υπερβολική πολυπλοκότητα, υπερβολικές απαιτήσεις συντήρησης, υπερβολικό κόστος χρήσης, αναντιστοιχία με τις πραγματικές ανάγκες.<br /><br />Τα ερωτηματικά για τα σύγχρονα οπλικά συστήματα δεν εξαντλούνται στο υπερβολικό κόστος, αν κι αυτός είναι καθοριστικός παράγοντας που επηρεάζει την απόκτηση και τη διαθεσιμότητά τους. Η αναντιστοιχία του τί χρειάζεται ένας στρατός και τί πείθεται να αγοράσει, παίζει σημαντικό ρόλο για το αν και πώς θα διεξάγει τις επιχειρήσεις. Η επανεξέταση των αναγκών σε όλα τα επιχειρησιακά επίπεδα θα επιφέρει περικοπή εξόδων, επαναπροσδιορίζοντας το μείγμα δυνάμεων και δυνατοτήτων που είναι αναγκαίο για την επίτευξη των στρατηγικών σκοπών.<br /><br />Η επέκταση ζωής υπαρχόντων συστημάτων, όταν αυτά επιτελούν τον ρόλο τους με επιτυχία, είναι μια παράμετρος μείωσης του κόστους. Το ίδιο και η μετάπτωση οπλικών συστημάτων σε άλλους ρόλους. Αυτό πράττει π.χ. το Ισραήλ. Κρίσιμο ρόλο παίζει η σχέση όσον αφορά το επιχειρησιακό αποτέλεσμα πολλών φθηνών όπλων έναντι λίγων ακριβών. Αυτό το κριτήριο ήταν καθοριστικό στο παρελθόν, αλλά εγκαταλείφθηκε με την πάροδο του χρόνου λόγω της λαγνείας για την τεχνολογία.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο αρχοντοχωριατισμός στους εξοπλισμούς – Η λαγνεία της πολεμικής τεχνολογίας

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Τον περασμένο Φεβρουάριο το Πεντάγωνο παραδέχτηκε, επιτέλους, ότι το πρόγραμμα F-35 (συνολικού ύψους για τον κύκλο ζωή...

Διαβάστε την συνέχεια

Βαριές απώλειες Τούρκων στο ιρακινό Κουρδιστάν – Οι αντάρτες τους σκοτώνουν μόλις κατέβουν από τα ελικόπτερα

<img height="401" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2021/02/turks-kurdistan-630x395.jpg" width="640" /><br /><br />Ενώ το υπουργείο Αμύνης της Τουρκίας παραδέχθηκε τον πρώτο νεκρό Τούρκο στρατιώτη, στη νέα εισβολή – στρατιωτική επιχείρηση του τουρκικού στρατού στο βόρειο Ιράκ, που ξεκίνησε την περασμένη Παρασκευή, οι Κούρδοι αντάρτες του Εργατικού Κόμματος Κουρδιστάν (PKK) υποστήριξαν στα μέσα ενημέρωσης ότι 19 Τούρκοι στρατιώτες σκοτώθηκαν μέχρι και την Τρίτη 27/4.<br /><br />Σύμφωνα με το κουρδικό δίκτυο Rûdaw υπήρξαν βίαιες συγκρούσεις στις περιοχές Ζεντούρα και Ντεράρε της Μετίνα καθώς και στις περιοχές Μαμρέσο και Μερβάνος του Αβασίν και στο Ζαπ.<br /><br />Στις περιοχές Ζεντούρα και Ντεράρε σκοτώθηκαν 11 Τούρκοι στρατιώτες και άλλοι 12 τραυματίστηκαν.<br /><br />Ενώ στην περιοχή Μερβάνος και Αβασίν σκοτώθηκαν 6 στρατιώτες και άλλοι 2 στο Ζαπ.<br /><br />Μιλώντας στον Rûdaw, ο διοικητής της πόλης Κανιμασί, Σερμπέστ Σαμπρί, δήλωσε Τούρκοι στρατιώτες πήραν θέσεις στον λόφο Κεστέ, 8 χιλιόμετρα από τα σύνορα.<br /><br />Κατά την τουρκική εισβολή, οι περιοχές Μετίνα, Ζαπ και Αβασίν βομβαρδίστηκαν τόσο από το πυροβολικό όσο και από εναέριες δυνάμεις.<br />Αγνοούνται εννέα Τούρκοι στρατιώτες των ειδικών δυνάμεων<br /><br />Σύμφωνα με τις πληροφορίες τοπικών πηγών από την εμπόλεμη ζώνη, δεν υπάρχουν νέα από τουρκική μονάδα που αποτελείται από 9 στρατιώτες που προσγειώθηκαν στην περιοχή Qela Bêdewê του Zap με ελικόπτερο.<br /><br />Καταγράφηκε ότι ο τουρκικός στρατός ζήτησε βοήθεια από τις δυνάμεις των Κούρδων Πεσμέργκα -στρατιώτες του ιρακινού Κουρδιστάν- στην περιοχή για να φτάσουν στη μονάδα στρατιωτών που δεν έχει σημεία ζωής.<br /><br />Πληροφορίες αναφέρουν ότι Κούρδοι αντάρτες επιτέθηκαν στους στρατιώτες μόλις προσγειώθηκαν στην περιοχή με ελικόπτερα το πρωί και υπήρξαν έντονες συγκρούσεις.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Βαριές απώλειες Τούρκων στο ιρακινό Κουρδιστάν – Οι αντάρτες τους σκοτώνουν μόλις κατέβουν από τα ελικόπτερα

Ενώ το υπουργείο Αμύνης της Τουρκίας παραδέχθηκε τον πρώτο νεκρό Τούρκο στρατιώτη, στη νέα εισβολή – στρατιωτική επιχείρηση του τουρκικού στ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κυπριακό 5μερής: “Βρισκόμαστε μπροστά στον κίνδυνο της διχοτόμησης”! Κύρα Αδάμ

<center><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="365" src="https://www.youtube.com/embed/eIdCM3-dz8Q" title="YouTube video player" width="690"></iframe></center><br />Η δημοσιογράφος Κύρα Αδάμ σχολιάζει και αναλύει όσα γίνονται στη Γενεύη με την “άτυπη πενταμερή για το Κυπριακό”. Μιλώντας στο Kontra Channel η Κύρα Αδάμ μίλησε για “μία μάζωξη” η οποία επιβλήθηκε από τον Ερντογάν στον ΓΓ του ΟΗΕ.<br /><br />Επισημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι ο εκλεγμένος πρόεδρος χώρας μέλους της ΕΕ, ο πρόεδρος Αναστασιάδης, προσήλθε σ΄ αυτή τη “μάζωξη” ως “κοινοτάρχης”, την ίδια ώρα που η ΕΕ έχει αποκλειστεί από τη συνάντηση.<br /><br />Η ένταση του εκβιασμού κατά της Κύπρου προκύπτει από τις πληροφορίες που θέλουν τον ΓΓ του ΟΗΕ να καταθέτει την εντολή για το Κυπριακό σε περίπτωση που δεν υπάρξει κάποιο αποτέλεσμα στη Γενεύη για συνέχιση των συνομιλιών. “Βρισκόμαστε μπροστά στο κίνδυνο διχοτόμησης” επισημαίνει η Κύρα Αδάμ.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Κυπριακό 5μερής: “Βρισκόμαστε μπροστά στον κίνδυνο της διχοτόμησης”! Κύρα Αδάμ

Η δημοσιογράφος Κύρα Αδάμ σχολιάζει και αναλύει όσα γίνονται στη Γενεύη με την “άτυπη πενταμερή για το Κυπριακό”. Μιλώντας στο Kontra Channe...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Τούρκοι ετοίμασαν σχέδιο εκκένωσης της Κωνσταντινούπολης

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-04/1440x810_cmsv2_12a89799-2b51-57b2-92f5-547173ba7ac4-5095406.jpeg?itok=y4r10guJ" width="640" /><br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/authors/panagiotis-nastos">Παναγιώτης Νάστος</a><br />ΗΤουρκία προετοιμάζεται για το ενδεχόμενο ενός σεισμού μεγέθους 7,5 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, που θεωρείται πιθανόν να πλήξει την Κωνσταντινούπολη.<br /><br />Χιλιάδες κατοικίες προβλέπεται να εκκενωθούν σε τέτοια περίπτωση, σύμφωνα με το νέο σχέδιο που δημιούργησε το Υπουργείο Εσωτερικών της Τουρκίας.<br /><br />Η πόλη βρίσκεται στην κορυφή του επικίνδυνου ρήγματος της Βόρειας Ανατολίας και σηματοδοτεί το σημείο σύγκρουσης των πλακών της Ευρασίας και της Ανατολίας, οι οποίες έχουν προξενήσει μερικούς από τους πιο καταστροφικούς σεισμούς του κόσμου στην ιστορία, με θύματα δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους.<br /><br />Το σχέδιο, που εκπονήθηκε με τη συνεργασία πολλών δημόσιων φορέων υπό τον συντονισμό του Υπουργείου Εσωτερικών, στοχεύει στη μείωση της απώλειας ζωών, επιταχύνοντας την εκκένωση κατοικιών σε πιθανό σεισμό 7,5 μεγέθους.<br /><br />Μιλώντας στο TRT Haber, ο Συνταγματάρχης Metin Günal, γνωστοποίησε πληροφορίες σχετικά με το σχέδιο εκκένωσης.<br /><br />"Τα θύματα καταστροφών που θέλουν να μεταβούν στις επαρχίες ή στις πατρίδες τους θα μεταφερθούν στις καθορισμένες περιοχές με θαλάσσια, αεροπορικά, χερσαία και σιδηροδρομικά οχήματα", είπε.<br /><br />Σε περίπτωση πιθανής καταστροφής, οι πολίτες θα σταλούν σε συγκεκριμένα σημεία στις ανατολικές και ευρωπαϊκές πλευρές της Κωνσταντινούπολης με αυτοκίνητα.<br /><br />Οι πολίτες με αναπηρία θα έχουν προτεραιότητα, όπως επίσης τα παιδιά, οι ηλικιωμένοι και οι γυναίκες.<br /><br />Ο Οργανισμός Σχεδιασμού της Κωνσταντινούπολης (IPA), εκτιμά ότι τουλάχιστον 48.000 κτίρια θα υποστούν σοβαρές ζημιές σε σεισμό 7,5 μεγέθους, ενώ άλλα 194.000 θα καταγράψουν τουλάχιστον ζημίες μεσαίας σοβαρότητας.<br /><br />Οι ανωμαλίες στη γραμμή του ρήγματος στην Κωνσταντινούπολη, δείχνουν πιθανότητα σεισμού μεγέθους 7,2 ρίχτερ, που θα επηρεάσει τις περιοχές Silivri-Kumburgaz-Büyükçekmece της πόλης, είχε δηλώσει στο παρελθόν ο διάσημος Τούρκος γεωλόγος Korur.<br /><br />Ο Korur ανέφερε στο Twitter την τελευταία αξιολόγηση από το Παρατηρητήριο Kandilli και το Ινστιτούτο Έρευνας για Σεισμούς, το οποίο επανέλαβε μια προειδοποίηση για σεισμό στην πιο πυκνοκατοικημένη πόλη της Τουρκίας.<br /><br />"Το τμήμα (της πόλης), που εκτείνεται από τις ακτές του Silivri έως το Büyükçekmece, θα μπορούσε να είναι υποψήφιο για πιθανούς σεισμούς στο μέλλον", δήλωσε το παρατηρητήριο. "Οι αντιθέσεις ταχύτητας δείχνουν πιθανές ρήξεις."<div><br />Ο Görür είπε ότι εδώ και χρόνια, ένα ρήγμα στη Θάλασσα του Μαρμαρά, ήταν το ρήγμα του Kumburgaz, το οποίο βρίσκεται ανάμεσα στις ακτές των περιοχών Silivri και Yeşilköy.<br /><br />"Αναφέρω ότι ο αναμενόμενος σεισμός θα πραγματοποιηθεί σε αυτήν την ενότητα και θα έχει μέγεθος τουλάχιστον 7,2 ρίχτερ", δήλωσε.<br /><br />Η πόλη θα χάσει 120 δισεκατομμύρια λίρες (14,2 δισεκατομμύρια δολάρια) αμέσως μετά από έναν τέτοιο σεισμό, είπε ο Οργανισμός Σχεδιασμού της Κωνσταντινούπολης (IPA), με το ανθρώπινο κόστος να είναι ακόμη υψηλότερο.<br /><br />Το 1999, η Κωνσταντινούπολη αισθάνθηκε τα αποτελέσματα ενός σεισμού μεγέθους 7,4 που έπληξε την πόλη του Izmit (Νικομήδεια), σκοτώνοντας περισσότερους από 17.000 ανθρώπους.<br /><br />Αν και το Izmit (Νικομήδεια) βρίσκεται σε απόσταση μεγαλύτερη των 100 χιλιομέτρων (62 μίλια), οι κραδασμοί προκάλεσαν σοβαρές ζημιές στην Κωνσταντινούπολη.<br /><br />Τον Οκτώβριο, ένας σεισμός μεγέθους 6,9 κατέστρεψε ή προκάλεσε σοβαρές ζημιές σε περισσότερα από 340 κτίρια και σκότωσε 115 άτομα στην πόλη της Σμύρνης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι Τούρκοι ετοίμασαν σχέδιο εκκένωσης της Κωνσταντινούπολης

Παναγιώτης Νάστος ΗΤουρκία προετοιμάζεται για το ενδεχόμενο ενός σεισμού μεγέθους 7,5 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, που θεωρείται πιθανόν να π...

Διαβάστε την συνέχεια

Επανέρχονται οι Γάλλοι στρατηγοί: ''Οι ισλαμιστές δημιουργούν γκέτο''

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-04/1280px-Bastille_Day_Parade_2017%2C_VBCI_of_the_16th_battalion_of_chasseurs.jpeg?itok=Kk2ILDCl" width="640" /><br />Νέο μανιφέστο - ''Ο λαός θέλει τον στρατό να αναλάβει την κατάσταση''<br />Ανδρέας Μουντζουρούλιας<br />Πρώτοι δημοσιοποιήσαμε  την “καυτή” επιστολή με θέμα το ριζοσπαστικό ισλάμ και τους κινδύνους που απορρέουν από αυτό για την Γαλλία, την οποία υπέγραψαν Γάλλοι απόστρατοι αξιωματικοί και υπαξιωματικοί προς τον Μακρόν και η οποία όπως δείχνουν τα δεδομένα, προκάλεσε ''σεισμό'' όχι μόνο στην Γαλλία αλλά σε ολόκληρη την ΕΕ. <br /><br />«Εάν δεν αποτρέψετε το αυξανόμενο χάος, θα υπάρξει εμφύλιος πόλεμος» προειδοποίησαν οι Γάλλοι στρατηγοί το Μακρόν.<br /><br />Μετά το σάλο που προκλήθηκε, έγινε γνωστό ότι ο κύριος εμπνευστής αυτής κίνησης ήταν ο Christian Piquemal, πρώην στρατηγός του γαλλικού στρατού, του οποίου έχουν αφαιρεθεί τα προνόμια, επειδή συμμετείχε σε διαδήλωση κατά των μεταναστών στην χώρα του.<br /><br />Ο Piquemal, 80 ετών, “μπαρουτοκαπνισμένος” Γάλλος πρώην στρατηγός της Λεγεώνας των Ξένων, ηγείται των κίνησης Γάλλων αξιωματικών και υπαξιωματικών.<br /><br />Στον Piquemal, ο οποίος αποστρατεύτηκε το 2000, του αφαιρέθηκε το δικαίωμά να φορά τη στολή του, ενώ του πήραν και την ταυτότητα του αποστράτου στρατιωτικού, αλλά αυτός δεν το βάζει κάτω όπως όλα δείχνουν.<br /><br />Ο ίδιος προσπάθησε σύμφωνα με βρετανική εφημερίδα, να προειδοποιήσει τον γαλλικό κοινό για «τα ισλαμικά γκέτο στα περίχωρα των γαλλικών πόλεων», προειδοποιώντας ότι απαιτείται κρατική “παρέμβαση”.<br /><br />Ουσιαστικά μιλά για αυτόνομες ισλαμικές εγκαταστάσεις κοντά στον οικιστικό ιστό γαλλικών μεγαλουπόλεων, κάτι που είχε διαπιστωθεί και στο Βέλγιο πριν μερικά χρόνια, κατά την καταδίωξη τζιχαντιστή, για τον οποίο απαιτήθηκε η είσοδο ειδικής δύναμης της βελγικής αστυνομίας στο προάστιο των Βρυξελλών Μολενμπίκ (Molenbeek-Saint-Jean).<br /><br />Ο πρώην στρατηγός, ανέφερε στην επιστολή του προς τον Μακρόν περί “αυξανόμενου χάους”, που ενέχει τον κίνδυνο δημιουργίας εμφυλίου πολέμου.<br /><br />Σε όλα αυτά θα πρέπει να συνυπολογίσουμε και την δράση της Miili Gorus, μιας τουρκικής ισλαμικής οργάνωσης, η οποία απειλεί χώρες που ζει μεγάλος αριθμός Τούρκων πολιτών.<br /> <br />Ο έτερος στρατηγός ήταν ο Emmanuel de Richoufftz, «στρατηγός των προαστίων», απόφοιτος της διάσημης στρατιωτικής σχολής Saint-Cyr, που ιδρύθηκε από τον Ναπολέοντα.<br /><br />Ο de Richoufftz, υπηρέτησε ως σύμβουλος στον Γάλλο πρωθυπουργό Pierre Mauroy από το 1981 έως το 1984.<br />Υπηρέτησε στο Ιράκ, την Αφρική και τη Βοσνία. Είναι γνωστός ως «στρατηγός των προαστίων» αφού έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο “Ένας ακόμη αργοπορημένος πόλεμος”, το 1992.<br /><br />Επίσης ο ίδιος προσπάθησε να προειδοποιήσει την Γαλλία για τα «αληθινά γκέτο στα περίχωρα των πόλεων», ενώ συμμετείχε στο κόμμα της Μαρίν Λεπέν στις τοπικές εκλογές στο Le Grau-du-Roi το 2019.<br /><br />Πέρυσι αποχώρησε από το κόμμα της Λε Πεν, για να συμμετάσχει στο Debout la France («France Arise»), ένα δεξιό ευρωσκεπτικιστικό κόμμα.<br /><br />Επίσης έχουμε τον Jean-Pierre Fabre-Bernadac, πρώην αρχηγό της γαλλικής αστυνομίας και επικεφαλής του ιστότοπου Place Armes, ο οποίος είναι «ανοιχτός σε όλους τους εν αποστρατεία και εν ενεργεία Γάλλους στρατιωτικούς που αγαπούν τη Γαλλία και συνειδητοποιούν ότι η χώρα βρίσκεται στα πρόθυρα ενός μεγάλου κινδύνου».<br /><br />Το 2018, συμμετείχε σε διαδηλώσεις των “κίτρινων γιλέκων” κατά της κυβέρνησης του Μακρόν. Σε μια πρόσφατη ραδιοφωνική εκπομπή, ο Fabre-Bernadac μίλησε για «omerta», γύρω από το ζήτημα της μετανάστευσης,υποστηρίζοντας ότι οι δολοφονίες και οι επιθέσεις που διαπράχθηκαν από μετανάστες δεν είχαν κάλυψη από τα γαλλικά μέσα ενημέρωσης.<br /><br />Ο ίδιος το ονόμασε «φοβερό διπλό πρότυπο». Σε μια άλλη πρόσφατη εμφάνιση των μέσων ενημέρωσης ο Γάλλος πρώην στρατηγός είπε: «Οι Γάλλοι δεν εμπιστεύονται τους πολιτικούς αλλά εμπιστεύονται τον στρατό».<br /><br />Επίσης, έχουμε τον Πτέραρχο ε.α Antoine Martinez, ο οποίος είναι επικεφαλής του ιστότοπου Volunteers for France.Σε ένα βίντεο που γυρίστηκε τον Νοέμβριο του περασμένου έτους για το κανάλι Volunteers for France στο Youtube, ο Martinez περιέγραψε πώς η κρίση του κορονοϊού κάλυψε αυτό που πιστεύει ότι είναι το πιο πιεστικό θέμα και αφορά την ισλαμική ριζοσπαστικοποίηση.<br /><br />«Στην πραγματικότητα, δεν έχει νόημα να στέλνουμε τους στρατιώτες μας σε εξωτερικά θέατρα για να μας προστατεύσουν, διότι θα απαιτηθεί να πολεμήσουν στο έδαφος μας”, δήλωσε ο ίδιος.<br /><br />Οι 20 στρατηγοί που υπόγραψαν την επιστολή στον Μακρόν είναι: Christian Piquemal, Gilles Barrie, François Gaubert, Emmanuel de Richoufftz, Michel Joslin de Noray, André Coustou, Philippe Desrousseaux de Medrano, Antoine Martinez, Daniel Grosmaire, Robert Jeannerod, Pierre Dominique Aigueperse, Roland Duboise, Dominique, Dominique de Cacqueray, Roger Prigent, Alfred Lebreton, Guy Durand και Gérard Balastre.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Επανέρχονται οι Γάλλοι στρατηγοί: ''Οι ισλαμιστές δημιουργούν γκέτο''

Νέο μανιφέστο - ''Ο λαός θέλει τον στρατό να αναλάβει την κατάσταση'' Ανδρέας Μουντζουρούλιας Πρώτοι δημοσιοποιήσαμε  την “κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τορπίλη Τατάρ στην Πενταμερή – Τι ζήτησε επισήμως από τον ΟΗΕ

<img height="336" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/04/tatar_anastasiadis.png" width="640" /><br /><br />Σε ενέργειες που δυναμιτίζουν την άτυπη Πενταμερή Διάσκεψη για το Κυπριακό προχώρησε ο ηγέτης των Τουρκοκυπρίων, Ερσίν Τατάρ, ο οποίος φέρεται ότι κατέθεσε έγγραφο με το οποίο ζητά απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας για αναγνώριση χωριστής κυριαρχίας στα Κατεχόμενα. Στην πρότασή του, αναφέρει μάλιστα ότι η απόφαση αυτή θα αποτελέσει τη νέα βάση για τη δημιουργία σχέσης συνεργασίας ανάμεσα στα «δύο υφιστάμενα κράτη».<br /><br />Ο ελεγχόμενος από τον Ερντογάν νέος ηγέτης των τουρκοκυπρίων είχε δηλώσει επανειλημμένως ότι θα πάει στην Γενεύη με πρόταση για τη δημιουργία δύο κρατών, μια άποψη την οποία στηρίζει εξ ολοκλήρου η Άγκυρα. Ο ίδιος άλλωστε είχε αναφέρει πολλές φορές ότι πηγαίνει στην άτυπη Πενταμερή με την στήριξη της Τουρκίας. Σύμφωνα με το κυπριακό site philenews, το έγγραφο Τατάρ καταγράφει την πρότασή του για το πως θα δημιουργηθεί αυτή η «σχέση συνεργασίας».<br /><br />Συγκεκριμένα, πρόταση προβλέπει έξι παραμέτρους, αρχής γενομένης από το ότι ο ΓΓ του ΟΗΕ πρέπει να αναλάβει μια πρωτοβουλία, ώστε το Συμβούλιο Ασφαλείας να εγκρίνει ψήφισμα, στο οποίο θα διασφαλίζεται το ισότιμο διεθνές καθεστώς και η κυριαρχική ισότητα των δύο πλευρών. Ως δεύτερο σκέλος αναφέρεται στη συνέχεια ότι, μόλις εξασφαλιστεί το ισότιμο διεθνές καθεστώς και η κυριαρχική ισότητα των δύο πλευρών, θα ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις σε αυτή τη νέα βάση, υπό την αιγίδα του Γ.Γ του ΟΗΕ, για τη δημιουργία μιας ελεύθερης και αμοιβαία αποδεκτής σχέσης συνεργασίας.<div><br />Η νέα πρόκληση Τατάρ<br /><br />Στην τρίτη παράμετρο αναφέρεται ότι οι διαπραγματεύσεις θα επικεντρωθούν στη μελλοντική σχέση των δύο ανεξάρτητων κρατών, τα περιουσιακά δικαιώματα, την προσαρμογή συνόρων και την ασφάλεια, καθώς και στις σχέσεις με την ΕΕ. Παρακάμπτοντας το γεγονός ότι η Κυπριακή Δημοκρατία έχει ενταχθεί στην Ενωμένη Ευρώπη ως ενιαίο κράτος, ο Τατάρ συνεχίζει την πρόκληση, αναφέροντας ότι οι διαπραγματεύσεις θα υποστηριχθούν από την Τουρκία, την Ελλάδα και το Ηνωμένο Βασίλειο. Αποκλείει έτσι τον οποιονδήποτε ρόλο των Βρυξελλών, κρατώντας για την ΕΕ, στην πρότασή του, την …τιμητική θέση του “κατά περίπτωση παρατηρητή”.<br /><br />Στη σπουδή του να κλείσει το θέμα, ο Ερσίν Τατάρ αναφέρει ως πέμπτη παράμετρο ότι, στο πλαίσιο οποιασδήποτε συμφωνίας, θα υπάρξει αμοιβαία αναγνώριση των δύο κρατών και ότι οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις θα το υποστηρίξουν. Και για να δώσει και έναν τόνο …δημοκρατικότητας αναφέρει ως έκτη παράμετρο ότι κάθε συμφωνία που θα επιτευχθεί στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων με τον τρόπο που προτείνει θα υποβληθεί για έγκριση σε ξεχωριστά ταυτόχρονα δημοψηφίσματα στα δύο κράτη.<br /><br />Σε δηλώσεις του, μετά την ολοκλήρωση της ολομέλειας των μερών της άτυπης διάσκεψης στη Γενεύη, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης εξέφρασε την μεγάλη απογοήτευσή του για το αίτημα που υπέβαλε γραπτώς η τουρκοκυπριακή πλευρά. «Παραμένουμε σταθεροί στις θέσεις μας ότι θα πρέπει να υπάρξει σεβασμός στις παραμέτρους των ψηφισμάτων, στις Συμφωνίες Κορυφής, στο έργο που έχει παραχθεί μέχρι σήμερα, στη δήλωση της 25ης Νοεμβρίου του 2019 και βεβαίως στην επιστολή του γ.γ. της 26ης Οκτωβρίου που λέει ότι θα πρέπει να εργαστούμε στη βάση της δουλειάς που έχει παραχθεί μέχρι σήμερα» είπε ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Ο Νίκος Αναστασιάδης είπε επίσης ότι τόνισε στον ΓΓ του ΟΗΕ πως η Λευκωσία προσπάθησε για τη «δημιουργία ενός θετικού κλίματος χωρίς προκλήσεις και χωρίς αναφορές σε όσα απαράδεκτα ακούσαμε» (αίτημα Τατάρ) και πρόσθεσε ότι θα υποβληθούν γραπτώς και οι ελληνοκυπριακές σχέσεις «με επιστημονική τεκμηρίωση και όχι μόνο με την πολιτική θεώρηση των πραγμάτων».<br /><br />Επαφές στο παρασκήνιο<br /><br />Οι διαβουλεύσεις θα συνεχιστούν και το πρωί της Πέμπτης σε νέα σύνοδο της ολομέλειας των συμμετεχόντων στην Πενταμερή. Νωρίτερα πάντως, στο περιθώριο της Διάσκεψης, ο υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου, Νίκος Χριστοδουλίδης, είχε τηλεφωνική συνομιλία με τον Γάλλο ομόλογό του, Ζαν Υβ Λε Ντριάν, στην οποία τον ενημέρωσε λεπτομερώς για την εξέλιξη των συζητήσεων.<br /><br />Όπως μάλιστα αναφέρεται σε επίσημη ενημέρωση από την κυπριακή Προεδρία, ο Γάλλος υπουργός επαναβεβαίωσε τη θέση της Γαλλίας για την ανάγκη επίλυσης του Κυπριακού εντός του συμφωνημένου πλαισίου των ψηφισμάτων του ΟΗΕ και των αρχών και αξιών της ΕΕ. Οι δυο υπουργοί αντάλλαξαν επίσης απόψεις για το πλήρες φάσμα των ευρωτουρκικών σχέσεων, το μέλλον των οποίων συνδέεται με τις εξελίξεις στο Κυπριακό.<br /><br />Ο Νίκος Χριστοδουλίδης είχε τηλεφωνικές επικοινωνίες και με τον υπουργό Εξωτερικών της Ρωσίας, Σεργκέι Λαβρόφ, καθώς και με τον υφυπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, αρμόδιο για Πολιτικές Υποθέσεις Ντέιβιντ Χέιλ, τους οποίους επίσης ενημέρωσε για την πορεία της Πενταμερούς. Σύμφωνα με την Λευκωσία, οι κ.κ. Λαβρόφ και Χέιλ επανέλαβαν τη στήριξη των χωρών τους στην όλη προσπάθεια για επανέναρξη ουσιαστικών συνομιλιών εντός του πλαισίου που καθορίζεται από τα σχετικά Ψηφίσματα των ΗΕ για την επίτευξη λύσης Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.</div><div><br />Οι επαφές Δένδια<br /><br />Επαφές στην Γενεύη είχε και ο Νίκος Δένδιας, ο οποίος συναντήθηκε διαδοχικά με τον ΓΓ του ΟΗΕ και τον Βρετανό ομόλογο του. Κατά τη συνάντηση με τον Αντόνιο Γκουτέρες ο υπουργός Εξωτερικών επανέλαβε την επιθυμία της Αθήνας για την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για την επίλυση του Κυπριακού, εντός του γνωστού πλαισίου. Διπλωματικές πηγές ανέφεραν επίσης ότι ο Νίκος Δένδιας εξέφρασε τον προβληματισμό του για την επίτευξη αυτής της προοπτικής, εξαιτίας της στάσης της Άγκυρας, αλλά και της τουρκοκυπριακής κοινότητας.<br /><br />Διαβεβαίωσε, ωστόσο, τον ΓΓ του ΟΗΕ για την εποικοδομητική στάση της Ελλάδας στο πλαίσιο των Αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας και τόνισε ότι η όποια λύση βρεθεί εντός αυτού του πλαισίου θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την ιδιότητα τής Κύπρου ως κράτους-μέλους της ΕΕ, καθώς και την ανάγκη να διασφαλισθεί η ομαλή λειτουργία της Ένωσης, ειδικά όσον αφορά το ζήτημα της αυτονομίας της στη διαδικασία λήψης αποφάσεων.<br /><br />Στη συνάντησή του με τον Βρετανό ομόλογό του, ο Νίκος Δένδιας παρατήρησε, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ότι η προσήλωση της Μεγάλης Βρετανίας στο πλαίσιο λύσης Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας είναι θετική και υποδηλώνει, για άλλη μία φορά, ότι η συντριπτική πλειοψηφία της Διεθνούς Κοινότητας θεωρεί επιβεβλημένη την εξεύρεση της λύσης του Κυπριακού εντός του ανωτέρω πλαισίου. Την θέση αυτή είχε διατυπώσει άλλωστε νωρίτερα και ο Ράαμπ, χαρακτηρίζοντας την Πενταμερή ως «μια σημαντική στιγμή …στην προσπάθεια να εκκινήσει η διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού».</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τορπίλη Τατάρ στην Πενταμερή – Τι ζήτησε επισήμως από τον ΟΗΕ

Σε ενέργειες που δυναμιτίζουν την άτυπη Πενταμερή Διάσκεψη για το Κυπριακό προχώρησε ο ηγέτης των Τουρκοκυπρίων, Ερσίν Τατάρ, ο οποίος φέρετ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Κύπρος, το δώρο της Ιστορίας και η γεωπολιτική τυφλότητα του μικροελλαδισμού

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/02/anat_mesogeios.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Λυγερός Σταύρος</b><br />Η νεοοθωμανική θεώρηση του Κυπριακού δεν διαφέρει ποιοτικά από την κεμαλική, όπως την εξέθεσα στο προηγούμενο άρθρο μου. Στο βιβλίο του “Το στρατηγικό βάθος” ο Νταβούτογλου είναι σαφέστατος: «Η Κύπρος, που κατέχει μια κεντρική θέση παγκοσμίως από την άπο­ψη της ίσης σχεδόν απόστασης που απέχει από την Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική, βρίσκεται μαζί με την Κρήτη πάνω σε έναν άξονα όπου τέμνονται και οι υδάτινες αρτηρίες.<br /><br />»Η Κύπρος… επέ­χει επίσης τόπο μιας σταθερής βάσης και αεροπλανοφόρου που είναι σε θέση να ελέγχει τις περιοχές του Περσικού κόλπου και της Κα­σπίας και τις υδάτινες αρτηρίες του Άντεν και του Ορμούζ, οι οποίες αποτελούν τις σημαντικότερες υδάτινες περιοχές που συνδέουν Ευ­ρασία και Αφρική. Δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει τη στρατηγική θέση της… Μια χώρα που παραμελεί την Κύπρο δεν είναι δυνατόν να έχει έναν αποφασιστικό λόγο στις παγκόσμιες και περιφερειακές πολιτι­κές. Δεν μπορεί να είναι αποτελεσματική στις παγκόσμιες πολιτικές, διότι αυτό το μικρό νησί κατέχει μια θέση που μπορεί να επηρεάσει άμεσα τους στρατηγικούς συνδέσμους μεταξύ Ασίας και Αφρικής, Ευρώπης και Αφρικής και Ευρώπης και Ασίας… Καθίσταται πασιφανές ότι η κεντρική θέση που κατέχει αυτή η περιοχή από την άποψη των ενεργειακών αξόνων της θα αποτελέσει στο μέλλον τη βασικότερη παράμετρο του παγκόσμιου ανταγωνισμού…<br /><br />»Στο πλαίσιο αυτό το Κυπριακό δεν είναι ούτε ένα συνηθισμένο τουρκοελληνικό εθνοτικό ζήτημα ούτε απλώς μια χρονίζουσα τουρκοελληνική διένεξη. Η Τουρκία, που κατέχει μια θέση που επηρεάζεται άμεσα από όλες αυτές τις ισορροπίες, είναι υποχρεωμένη να αξιολογήσει την επί του Κυπριακού πολιτική της έξω από το περιορισμένο πλαίσιο των τουρκοελληνικών σχέσεων. Το Κυπριακό μετατρέπεται με μια συνεχώς και αυξανόμενη ταχύτητα σε ένα ζήτημα Ευρασίας και Μέσης Ανατολής-Βαλκανίων (Δυτικής Ασίας-Ανατολικής Ευρώπης). Η πολιτική επί του Κυπριακού πρέπει να τεθεί σε ένα νέο στρατηγικό πλαίσιο, σύμφωνο προς το ήδη διαμορφωμένο νέο (διεθνές) στρατηγικό πλαίσιο.<br /><br />»Η σημασία του Κυπριακού από την οπτική της Τουρκίας μπορεί να μελετηθεί κατά βάση σε δύο κύριους άξονες: Ο πρώτος προκύπτει από την ιστορική ευθύνη της Τουρκίας για την εμπέδωση της ασφάλειας της μουσουλμανικής τουρκικής κοινότητας της νήσου και είναι ένας άξονας που έχει κοινωνικό χαρακτήρα… Ο δεύτερος σημαντικός άξονας του Κυπριακού ζητήματος είναι η σημασία της γεωγραφικής θέσης του νησιού από γεωστρατηγική άποψη. Ο άξονας αυτός καθαυτόν είναι ζωτικής σημασίας ανεξάρτητα από το ανθρώπινο στοιχείο που βρίσκεται εκεί. Ακόμη κι αν δεν υπήρχε ούτε ένας μουσουλμάνος Τούρκος εκεί, η Τουρκία όφειλε να διατηρεί ένα κυπριακό ζήτημα. Καμία χώρα δεν μπορεί να μείνει αδιάφορη σε ένα τέτοιο νησί που βρίσκεται στην καρδιά του ζωτικού της χώρου».<br /><br /><div>Η τυφλότητα του μικροελλαδισμού<br /><br />Το νόημα των παραπάνω –μάλλον βαρύγδουπων ακαδημαϊκών διατυπώσεων– είναι απλό: η γεωπολιτική σημασία της Κύπρου είναι τόσο μεγάλη (όταν ο Νταβούτογλου έγραφε το βιβλίο του δεν είχαν ανακαλυφθεί τα ενεργειακά κοιτάσματα στην κυπριακή ΑΟΖ) που όποιος την ελέγχει, ή έχει βάλει πόδι, αποκτά πολύτιμο πλεονέκτημα. Όπως πολύ χαρακτηριστικά γράφει ο αρχιτέκτονας της νεοοθωμανικής εξωτερικής πολιτικής, ακόμα και εάν δεν υπήρχε ούτε ένας Τούρκος στη Μεγαλόνησο, η Τουρκία έπρεπε να έχει δημιουργήσει κυπριακό πρόβλημα.<br /><br />Έχει σημασία να συγκρίνουμε την τουρκική θεώρηση (και την κεμαλική και τη νεοοθωμανική) με τον μικροελλαδισμό των ελλαδικών αρχουσών ελίτ. Η μακραίωνη παρουσία του Ελληνισμού στην Κύπρο είναι ένα πολύτιμο δώρο της ιστορίας, το οποίο αναβαθμίζει ποιοτικά τη γεωπολιτική σημασία συνολικά του ελληνικού παράγοντα. Αντί να την δουν έτσι, στην Αθήνα την είδαν παραδοσιακά σαν πρόβλημα, σαν βάρος! Κυριάρχησαν αντιλήψεις του τύπου «η Κύπρος είναι μακριά», «η Ελλάδα πρέπει να απαλλαγεί από το βάρος του Κυπριακού» και «τώρα που εντάξαμε την Κυπριακή Δημοκρατία στην ΕΕ εξοφλήσαμε το χρέος μας από το πραξικόπημα του 1974 και πια η Λευκωσία μπορεί να τραβήξει μόνη τον δρόμο της»!<br /><br />Ο λόγος που οι ελλαδικές άρχουσες ελίτ υιοθέτησαν τέτοια στάση δεν οφείλεται μόνο σε πολιτική μικρόνοια. Οφείλεται και στο παραδοσιακό σύνδρομο εξάρτησής τους, το οποίο τις έκανε συχνά να προτάσσουν την ευθυγράμμιση με την πολιτική των ξένων προστατών από την εξυπηρέτηση ζωτικών εθνικών συμφερόντων. Έτσι, η αναγκαία ανάμειξη του “εθνικού κέντρου” στην Κύπρο εκφυλίστηκε σε παρεμβάσεις που, αντί να υπερασπίσουν τον κυπριακό Ελληνισμό και να τον ενσωματώσουν στον εθνικό κορμό, τον ακρωτηρίασαν και ταυτοχρόνως τραυμάτισαν καίρια το κύρος και τη διεθνή θέση της Ελλάδας.</div><div><br />Ο Ενιαίος Αμυντικός Χώρος<br /><br />Μόνη εξαίρεση ήταν η πολιτική των κυβερνήσεων του Ανδρέα Παπανδρέου. Στη δεκαετία 1980 επιχείρησε να αντικαταστήσει το δόγμα αποστασιοποίησης “Η Κύπρος αποφασίζει και η Ελλάδα συμπαρίσταται” με το δόγμα της “συναπόφασης-συμπαράταξης”. Αργότερα, στη δεκαετία του 1990 υιοθέτησε το δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου, σε μία προσπάθεια να ενσωματώσει την ελεύθερη Κύπρο στην ελληνική αμυντική ομπρέλα. Ο Σημίτης άφησε αυτό το δόγμα να εκφυλισθεί.<br /><br />Το τι αντιπροσωπεύει από γεωπολιτικής απόψεως η Κύπρος μας το λένε με λόγια και πράξεις οι Τούρκοι. Μας το δείχνει, όμως, και το Ισραήλ, που τραυματικά συνειδητοποίησε πόσο κρίσιμος παράγοντας ασφαλείας είναι ο έλεγχος του ομφάλιου λώρου που το συνδέει με τη Δύση. Η οδός που το συνδέει με την Ευρώπη πρέπει να είναι σταθερά ανοικτή. Πριν από μερικά χρόνια δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. Στις νότιες ακτές της Ανατολικής Μεσογείου δέσποζε η απολύτως συνεργάσιμη Αίγυπτος. Στις βόρειες ακτές δέσποζε η Τουρκία, με την οποία το Ισραήλ είχε συνάψει μία στρατηγική σχέση.<br /><br />Τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν όταν για να προωθήσει το νεοοθωμανικό όραμά του, ο Ερντογάν άνοιξε μέτωπο με το εβραϊκό κράτος. Η ρήξη με την Τουρκία υπενθύμισε στους Ισραηλινούς ότι σε αυτή την περιοχή το γεωπολιτικό παιχνίδι επηρεάζεται καθοριστικά από το θρησκευτικο-πολιτισμικό κριτήριο. Αυτός είναι ο καθοριστικός γεωπολιτικός λόγος για τον οποίο στράφηκαν προς τον ελληνικό παράγοντα.<br /><br />Η ανατροπή του καθεστώτος Μουμπάρακ και η εκλογική νίκη των Αδελφών Μουσουλμάνων ενέτεινε την αβεβαιότητα και ενίσχυσε το συμπέρασμα των Ισραηλινών για την εγγενή αστάθεια των διευθετήσεών τους με μουσουλμανικές χώρες. Το γεγονός ότι στη συνέχεια ο στρατός ανέτρεψε τον πρόεδρο Μόρσι τους προκάλεσε ανακούφιση, αλλά δεν άλλαξε το συμπέρασμά τους.<br />Το Ισραήλ, η Κύπρος και τα τρίγωνα<br /><br />Οι Ισραηλινοί ανακάλυψαν και πάλι την αξία που έχει για την εθνική ασφάλειά τους η ελεύθερη Κύπρος και η Ελλάδα ως ασφαλής οδός προς τη Δύση. Έτσι προέκυψε η τριγωνική συνεργασία, με την οποία η Ελλάδα ουσιαστικά επανήλθε στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτό συνέβη με πρωτοβουλία του Ισραήλ και η Ελλάδα ανταποκρίθηκε στο άνοιγμα, επειδή είχε και τις ευλογίες των Αμερικανών.<br /><br />Στη συνέχεια προστέθηκε σε παράλληλο τρίγωνο η Αίγυπτος και αργότερα τα Εμιράτα, η Ιορδανία, η Σαουδική Αραβία και τελευταία ο Λίβανος. Η πικρή αλήθεια είναι ότι για δεκαετίες η Ελλάδα είχε αυτοεγκλωβισθεί στο Αιγαίο. Για την ακρίβεια την ώθησαν οι Τούρκοι να αυτοεγκλωβισθεί ως αντίδραση-άμυνα στην πρωτοβουλία τους να ανοίξουν μέτωπο στο Αιγαίο.<br /><br />Η ανακάλυψη των κοιτασμάτων φυσικού αερίου προσέθεσε στη γεωπολιτική διάσταση και τη γεωοικονομική. Οι τριγωνικές συνεργασίες στην Ανατολική Μεσόγειο εμμέσως πλην σαφώς αναδιατάσσουν τις γεωπολιτικές και γεωοικονομικές ισορροπίες στην κρίσιμης σημασίας θαλάσσια περιοχή που συνδέει τρεις ηπείρους. Για την ακρίβεια, πρόκειται για στρατηγικού χαρακτήρα αλλαγή, η οποία συντελείται σταδιακά και εκ των πραγμάτων εμμέσως πλην σαφώς απομονώνει την Τουρκία.<br /><br />Όπως προανέφερα, η Κύπρος είναι το πρώτο στρατηγικά κρίσιμο σκαλοπάτι στην οδό του Ισραήλ προς τη Δύση. Η χειρότερη εξέλιξη για τους Ισραηλινούς, λοιπόν, θα ήταν ολόκληρη η Κύπρος να περιέλθει υπό τον έλεγχο της Άγκυρας και πολύ περισσότερο να τουρκοποιηθεί. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι το Ισραήλ, όπως και η Αίγυπτος είναι δυνάμει σύμμαχοι του Ελληνισμού στο να αποτρέψει μία τέτοια εξέλιξη. Υπό τον όρο ότι Λευκωσία και Αθήνα κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση. Όρος που αποδεικνύεται από τα γεγονότα καθόλου αυτονόητος.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Κύπρος, το δώρο της Ιστορίας και η γεωπολιτική τυφλότητα του μικροελλαδισμού

Λυγερός Σταύρος Η νεοοθωμανική θεώρηση του Κυπριακού δεν διαφέρει ποιοτικά από την κεμαλική, όπως την εξέθεσα στο προηγούμενο άρθρο μου. Στο...

Διαβάστε την συνέχεια

Δεν υπάρχει στρατηγική σύμπλευση ΗΠΑ - Τουρκίας... Αμερικανός αναλυτής

<div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2018/05/turkey-usa.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="338" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2018/05/turkey-usa.jpg" width="640" /></a></div><div><br /></div><div>Ο Μαξ Χόφμαν, Διευθυντής Εξωτερικής Πολιτικής του Κέντρου για την Αμερικανική Πρόοδο μίλησε στον ΣΚΑΪ και στον Γιώργο Ευγενίδη.</div><div><br /></div><div>Οι ταραγμένες σχέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής με την Τουρκία απασχολούν ιδιαιτέρως τους διεθνείς αναλυτές κυρίως ως προς το πως θα διαμορφωθούν οι ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br /></div><div>Ο Μαξ Χόφμαν, Διευθυντής Εξωτερικής Πολιτικής του Κέντρου για την Αμερικανική Πρόοδο μίλησε στον ΣΚΑΪ και στον Γιώργο Ευγενίδη και αναφέρθηκε στη σημασία που δίνει πλέον η Ουάσινγκτον στην υποχώρηση της Τουρκίας στο θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και στις μονομερείς ενέργειες στην περιοχή σε σχέση με τους υπόλοιπους συμμάχους στο ΝΑΤΟ.</div><div><br /></div><div>Διαβάστε τη συνέντευξη:</div><div><br /></div><div>Τι μήνυμα θέλει να στείλει ο Πρόεδρος Μπάιντεν στην Τουρκία με όλες τις αποφάσεις του, συμπεριλαμβανομένης και της πρόσφατης αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Αρμενίων;</div><div><br /></div><div>Μαξ Χόφμαν: Νομίζω ότι στις πρώτες 100 μέρες της διακυβέρνησης Μπάιντεν, ως προς την Τουρκία, ο στόχος ήταν να διαμορφωθεί μια "υγιής απόσταση" από τον πρόεδρο Ερντογάν. Η αίσθηση στην ομάδα του Μπάιντεν ήταν ότι, επί ημερών Τραμπ, η σχέση είχε γίνει υπερβολικά προσωπική και χαοτική σε προεδρικό επίπεδο. Και νομίζω πως βλέπετε και με τις αναφορές για τη δημοκρατική υποχώρηση της Τουρκίας, την ανησυχία για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά και την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων μια διάθεση να τεθεί η σχέση ΗΠΑ-Τουρκία στις σωστές διαστάσεις. Και να ξεκαθαριστεί ότι, είμαστε σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ, έχουμε συμφέροντα που τέμνονται, αλλά έχουμε και μια σειρά ανησυχιών και θα τις εκφράσουμε πολύ ανοιχτά.</div><div><br /></div><div>Στο πρόσφατο τηλεφώνημά τους ο πρόεδρος Μπάιντεν και ο πρόεδρος Ερντογάν συμφώνησαν να συναντηθούν τον Ιούνιο. Θα καταστήσει ο Αμερικανός πρόεδρος ακόμα σαφέστερες τις κόκκινες γραμμές του στον Τούρκο πρόεδρο;</div><div><br /></div><div>Μαξ Χόφμαν: Είναι ενδιαφέρον, γιατί η συνάντηση που αναφέρετε είναι στο περιθώριο της Συνόδου του ΝΑΤΟ τον Ιούνιο και νομίζω ότι αυτό επελέγη σκόπιμα για να σταλεί το μήνυμα στην Άγκυρα ότι οι ΗΠΑ βλέπουν αυτή τη σχέση σχεδόν αποκλειστικά στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ. Όλοι οι υπόλοιποι δεσμοί που συνέδεαν τις ΗΠΑ με την Τουρκία έχουν υποστεί ζημιά από τη δεκαετή δημοκρατική υποχώρηση και τις μονομερείς ενέργειες της Τουρκίας στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένων της Συρίας και της Ανατολικής Μεσογείου, όπου προέβησαν σε ενέργειες κλιμάκωσης της έντασης. </div><div><br /></div><div>Δεν νομίζω ότι σε αυτή τη φάση υπάρχει στρατηγική σύμπλευση ΗΠΑ-Τουρκίας. Παραδοσιακά, ο βασικός στόχος ήταν η συνεργασία για την αντιμετώπιση της Ρωσίας, αλλά η απόφαση του Ερντογάν για τους S-400, αλλά και η ευαλωτότητα της Τουρκίας στις ρωσικές ενέργειες στη Συρία, σημαίνει ότι η Τουρκία εμφανίζεται συμβιβασμένη στα μάτια των ΗΠΑ. </div><div><br /></div><div>Σε αυτή τη μέθοδο του μαστιγίου και του καρότου που συζητάμε, ώστε οι ΗΠΑ να "τραβήξουν" την Τουρκία πίσω προς τη Δύση και να διαμορφώσουν κάποια σχέση συνύπαρξης, είναι προετοιμασμένη η αμερικανική πλευρά για περισσότερο "μαστίγιο", για παράδειγμα με το βλέμμα στη δίκη της Halkbank που ξεκινά τον Μάιο;</div><div><br /></div><div>Μαξ Χόφμαν: Η δίκη της Halkbank είναι ένας αποσταθεροποιητικός παράγοντας για τη σχέση. Αλλά το ενδιαφέρον είναι ότι δεν υπάρχει κάτι, στο οποίο ο πρόεδρος Μπάιντεν να μπορεί να παρέμβει. Είναι μια υπόθεση, για την οποία Αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν διαμηνύσει επανειλημμένα στους Τούρκους αξιωματούχους ότι ο Λευκός Οίκος δεν μπορεί να παρέμβει σε μια δικαστική διαδικασία. Με δεδομένο το πόσο "πολιτική" είναι η τουρκική δικαστική εξουσία, ο Πρόεδρος Ερντογάν δυσκολεύεται να το πιστέψει, αλλά είναι αλήθεια, ειδικά μετά από τέσσερα χρόνια δημοκρατικής υπαναχώρησης στις ΗΠΑ επί Τραμπ. Σίγουρα ο Ερντογάν θα είναι εξοργισμένος, καθώς η υπόθεση αποτελεί μεγάλο κίνδυνο για τις τουρκικές τράπεζες. </div><div><br /></div><div><a href=" https://www.skai.gr/">πηγή</a></div></div><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Δεν υπάρχει στρατηγική σύμπλευση ΗΠΑ - Τουρκίας... Αμερικανός αναλυτής

Ο Μαξ Χόφμαν, Διευθυντής Εξωτερικής Πολιτικής του Κέντρου για την Αμερικανική Πρόοδο μίλησε στον ΣΚΑΪ και στον Γιώργο Ευγενίδη. Οι ταραγμένε...

Διαβάστε την συνέχεια

Times: O νέος γεωστρατηγικός ρόλος της Ελλάδας στη Μέση Ανατολή

<img src="https://www.ot.gr/wp-content/uploads/2021/04/iniohos-3-768x384.jpg" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Times και Spectator αναλύουν το νέο γεωστρατηγικό ρόλο της Ελλάδας στη Μέση Ανατολή, αναφέροντας ότι η χώρα μας καταλαμβάνει χώρο που εγκαταλείπουν οι ΗΠΑ.</span></h3>Το νέο γεωπολιτικό τοπίο που σχηματίζεται στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, με την Ελλάδα να καταλαμβάνει χώρο που εγκαταλείπουν οι ΗΠΑ, επιχειρεί να παρουσιάσει η βρετανική εφημερίδα «Times», σε δημοσίευμα με τίτλο «Γεφυρώνοντας τον Κόλπο: Γιατί η Ελλάδα κάνει νέους φίλους στη Μέση Ανατολή».<br /><br />Αρχικά, γίνεται αναφορά στις πρόσφατες κοινές στρατιωτικές ασκήσεις της Ελλάδας με τη Σαουδική Αραβία, καθώς και με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Ισραήλ, που κορυφώθηκαν με τη συμβολική πτήση μαχητικών των τριών χωρών πάνω από την Ακρόπολη.<br /><br />Με την επιβεβαίωση του δανεισμού του πυραυλικού συστήματος Patriot από την Αθήνα προς τη Σαουδική Αραβία, γράφουν οι Times, η Ελλάδα, «στην ουσία, αναλαμβάνει έναν αμυντικό ρόλο, που συνήθως παίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες».<br /><br />Το δημοσίευμα σχολιάζει ότι η Ελλάδα, μέχρι πρόσφατα, ήταν ο βασικός ευρωπαϊκός υποστηρικτής του παλαιστινιακού σκοπού και ότι, για το λόγο αυτό, εξαιρέθηκε από το πετρελαϊκό μποϊκοτάζ της Σαουδικής Αραβίας και των ΗΑΕ τη δεκαετία του 1970.<br />Νέα στρατηγική τάξη στην περιοχή<br /><br />Πλέον, το γεγονός ότι και οι τρεις αυτές χώρες βρίσκονται στην ίδια πλευρά με το Ισραήλ είναι μια ένδειξη του πώς διαμορφώνεται μια νέα στρατηγική τάξη στην περιοχή, καθώς διαδοχικοί Αμερικανοί πρόεδροι χάνουν το ενδιαφέρον τους και στρέφουν την προσοχή τους στο μέτωπο με την Κίνα.<br /><br />Κοινός παρονομαστής των νέων σχέσεων που αναπτύσσει η Ελλάδα είναι οι διαφορές των ενδιαφερομένων χωρών με την Τουρκία.<br /><br />Οι Σαουδάραβες βλέπουν την Άγκυρα ως αντίζηλο για την ηγεσία του σουνιτικού μουσουλμανικού κόσμου.<br /><br />Τα δε ΗΑΕ περιγράφονται ως η κινητήρια δύναμη πίσω από αυτές τις νέες στενές σχέσεις, λόγω της επιθετικής αντίθεσής τους στην τουρκική στήριξη του πολιτικού Ισλάμ και της προσπάθειάς τους να μειωθεί η εξάρτηση από την «ομπρέλα ασφαλείας» των ΗΠΑ.<br /><br />Τα Εμιράτα, ως εκ τούτου, έχουν βρει εταίρους, που ελπίζουν ότι είναι πιο αξιόπιστοι, δηλαδή το Ισραήλ, η Ελλάδα και η Κύπρος και η Σαουδική Αραβία, υπό τον Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, σχολιάζει το άρθρο.<br /><br />Το δημοσίευμα αναφέρει επίσης πως, στην Ελλάδα, ο ΣΥΡΙΖΑ επέκρινε τη συμφωνία για τους Patriot, αλλά ως κυβέρνηση είχε υπογράψει τη δική του εξοπλιστική συμφωνία με το Ριάντ.<br />Σε ρόλο ασφαλείας Ελλάδα και Κύπρος<br /><br />Οι Times επισημαίνουν, πάντως, πως Ελλάδα και Κύπρος αναλαμβάνουν ρόλο ασφαλείας με τις χώρες του Κόλπου, ενώ άλλες δυτικές χώρες αποτραβιούνται, με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Διεθνών Σχέσεων (ECFR) να συστήνει σε έκθεσή του προς τα κράτη μέλη της ΕΕ, τον περασμένο μήνα, αποφυγή εμπλοκής στην αντιπαλότητα για την περιφερειακή ηγεσία μεταξύ ΗΑΕ και Τουρκίας.<br /><br />Συντάκτρια της έκθεσης του ECFR δηλώνει στην εφημερίδα πως η Τουρκία αντιμετωπίζεται με δυσπιστία και ως «προβληματικός» παίκτης, ενώ για τη Σαουδική Αραβία οι δεσμοί με την Ελλάδα και άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχουν γίνει πιο σημαντικοί, υπό το φως των ψυχρότερων σχέσεων με τις ΗΠΑ με αφορμή τα ανθρώπινα δικαιώματα.<br /><br />Εν τω μεταξύ, στο νέο τεύχος του περιοδικού «Spectator» ο αναπληρωτής διευθυντής μεγάλης κυκλοφορίας εβραϊκής εφημερίδας της Βρετανίας, Τζέικ Σίμονς, γράφει πως η μεγάλη αμυντική συνεργασία Ισραήλ-Ελλάδας, που επιβεβαιώθηκε προ ημερών, πρέπει να αποτελέσει δίδαγμα για άλλα ευρωπαϊκά κράτη.<br /><br />Κάνει αναφορά στις τουρκικές προκλήσεις σε βάρος της Ελλάδας, από επιθέσεις στον κυβερνοχώρο και φιλοπολεμικές ενέργειες της τουρκικής ακτοφυλακής και του ναυτικού, έως τις εισβολές σε διαφιλονικούμενα οικόπεδα υδρογονανθράκων και την παρεμπόδιση διέλευσης Ελλήνων αξιωματούχων από τον τουρκικό εναέριο χώρο.<br />Παρεμβάσεις «σε στιλ Πούτιν»<br /><br />Προσθέτει τις παρεμβάσεις «σε στιλ Πούτιν» του Ερντογάν στη Συρία και στον Καύκασο, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η συνεργασία της Αθήνας με το Ισραήλ «έχει νόημα».<br /><br />Για το Ισραήλ, η Τουρκία έχει μεταλλαχθεί σε «στρατηγικό εχθρό», συμπληρώνει ο συντάκτης, μεταξύ άλλων λόγω της σύγκρουσης στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, της σχέσης της Άγκυρας με το Κατάρ, βασικού υποστηρικτή της Χαμάς και λόγω της αντιπαλότητας της Τουρκίας με τα ΗΑΕ, πλέον του πιο στιβαρού συμμάχου του Ισραήλ στην περιοχή.<br /><br />Όπως επισημαίνει, η διμερής συνεργασία σε ευρύ φάσμα τομέων δείχνει ότι η Ελλάδα κατανόησε πως το Ισραήλ μπορεί να λειτουργήσει ως διπλωματική γέφυρα για καλύτερες σχέσεις με φιλικά κράτη του Κόλπου, με σπουδαία γεωπολιτική σημασία. Κάνει δε αναφορά στη σημασία της πρόσφατης τετραμερούς στην Πάφο, με συμμετοχή Κύπρου, Ελλάδας, Ισραήλ, αλλά και ΗΑΕ.<br /><br />Υπό το πρίσμα αυτό, ο Σίμονς καλεί τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη να σταματήσουν να υποκύπτουν έναντι του Ιράν και να ακολουθήσουν την Ελλάδα στη συνειδητοποίηση της σημασίας της αγαστής σχέσης με το Ισραήλ.<br /><br />Καταλήγει δε με τη φράση του Τσώρτσιλ: «Καμία άλλη πόλη δεν έχει μετρήσει περισσότερο για την ανθρωπότητα από την Αθήνα και την Ιερουσαλήμ. Προσωπικά, πάντα ήμουν στο πλευρό και των δύο».<div><br /></div><div><a href="https://www.ot.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Times: O νέος γεωστρατηγικός ρόλος της Ελλάδας στη Μέση Ανατολή

Times και Spectator αναλύουν το νέο γεωστρατηγικό ρόλο της Ελλάδας στη Μέση Ανατολή, αναφέροντας ότι η χώρα μας καταλαμβάνει χώρο που εγκατα...

Διαβάστε την συνέχεια

Ι. Μάζης: Δηλητήριο οι προτάσεις Τουρκίας στην πενταμερή

<center><iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="365" src="https://www.youtube.com/embed/1dyeCXEjoOs" title="YouTube video player" width="685"></iframe></center> <div><br /></div><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Ι. Μάζης: Δηλητήριο οι προτάσεις Τουρκίας στην πενταμερή

πηγή Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Διαβάστε την συνέχεια

Η σχέση με τους γείτονες χωρίς συναισθηματισμούς

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjuBnLWWKVN5iSIwxknuNEtnLaVrbaBanCBl_ols-tNedxQns-xi18PqEe2RU1bP9tTDdPMWUVSfsBtRtI7fAzjy8OfljcWWnKiGGu6Fdq8MVhVjFUWUCr7MZdflMKz9IVwgNY1sc47By4/s640/Recep-Tayyip-Erdogan-Declares-Himself-Sultan.jpg"><img border="0" height="427" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjuBnLWWKVN5iSIwxknuNEtnLaVrbaBanCBl_ols-tNedxQns-xi18PqEe2RU1bP9tTDdPMWUVSfsBtRtI7fAzjy8OfljcWWnKiGGu6Fdq8MVhVjFUWUCr7MZdflMKz9IVwgNY1sc47By4/w640-h427/Recep-Tayyip-Erdogan-Declares-Himself-Sultan.jpg" width="640" /></a><br /><br /><b>Βασίλης Νέδος</b><br />Η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από τον Λευκό Οίκο αποτελεί αδιαμφισβήτητα μια ιστορικού χαρακτήρα πολιτική εξέλιξη, η οποία επιδεινώνει περαιτέρω τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις και συνιστά ξεκάθαρα ένα μήνυμα με αποστολέα τον Τζο Μπάιντεν και αποδέκτη τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και την απόπειρά του να σπρώξει τη χώρα του σε ένα ρόλο ξεκάθαρα μεγαλύτερο από εκείνο που μπορεί. Η συναισθηματική αντίδραση στην Ελλάδα ήταν αναμενόμενη και απολύτως λογική. Οτιδήποτε αφορά την Αγκυρα πάντα μεγεθύνεται στην Ελλάδα και είναι απολύτως φυσιολογικό, καθώς η Τουρκία αποτελεί την πρωταρχική και ποικιλοτρόπως δηλωμένη απειλή για την εθνική ασφάλεια.<br /><br />Η αντίδραση, βέβαια, μαρτυράει και μια παλιά ψυχολογική κατάσταση, η οποία προκύπτει από την πολυετή εξάρτηση της χώρας σε διάφορα επίπεδα. Εκ των πραγμάτων οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις επηρεάζουν και τα ελληνοτουρκικά. Ωστόσο, η αναβάθμιση των αμερικανοτουρκικών τριβών σε παράγοντα καθορισμού της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής θα συνιστούσε μια λανθασμένη τάση, καθώς δεν εδράζεται παρά σε αναλύσεις περιορισμένης οπτικής γωνίας.<br /><br />Η Ελλάδα πρέπει, αντιθέτως, να προετοιμάζεται για μια μακρά περίοδο τουρκικής πολιτικής αστάθειας. Από τώρα έως το 2023 ή όποτε άλλοτε επιλέξει ο Ερντογάν να δρομολογήσει εκλογές στην Τουρκία, ο αγοραίος εθνικισμός θα παραμείνει το πλέον σημαντικό νόμισμα, καθώς παρέχει τη δυνατότητα διείσδυσης στις συντηρητικές μερίδες του πληθυσμού. Στη πραγματικότητα, από πλευράς ρητορικής, στη θέση του οδηγού είναι ο ακροδεξιός ρατσιστής Ντεβλέτ Μπαχτσελί και όχι ο Ερντογάν.<br /><br />Είτε ο Ερντογάν παραμείνει πρόεδρος είτε χάσει (όπως ξεκάθαρα υπονοείται σε σειρά δημοσκοπήσεων), τα αποτελέσματα της εξωτερικής πολιτικής του των τελευταίων πέντε ετών θα παραμείνουν, ιδιαιτέρως το τουρκολιβυκό μνημόνιο, ως προσπάθεια εδραίωσης δικαιωμάτων στα νότια της Κρήτης και της Καρπάθου και η εμπέδωση της παλαιότερης θέσης ότι ανατολικά του 28ου μεσημβρινού η Ελλάδα δεν έχει απολύτως κανένα δικαίωμα. Η πεποίθηση ότι η Ελλάδα πρέπει να κάνει παραχωρήσεις στο ζήτημα της μειονότητας επίσης δεν πρόκειται να αλλάξει.<br /><br />Η χώρα μας στην πραγματικότητα καλείται να αποκτήσει μια εθνική στρατηγική η οποία θα περιλαμβάνει δύο βασικά χαρακτηριστικά, πέρα φυσικά από συμμαχίες, ευρύτερες και περιφερειακές. Το πρώτο είναι η αμυντική θωράκιση και η δημιουργία συνθηκών ώστε να μη χρειάζεται μια «αγορά του αιώνα» κάθε λίγο, ώστε να επωφελούνται λογής επιτήδειοι. Το δεύτερο είναι η κοπιώδης προσπάθεια αντίληψης του τι ακριβώς συμβαίνει στην Τουρκία, είτε του Ερντογάν είτε του διαδόχου του. Ηδη χάσαμε αρκετά χρόνια θεωρώντας ότι ο Ερντογάν είναι ένας «ήπιος» ισλαμιστής, «πρότυπο» για την περιφέρεια. Ας μη χάσουμε άλλα τόσα με την ψευδαίσθηση ότι οι επόμενοι θα είναι διαφορετικοί ή ότι οι Αμερικανοί «θα μας σώσουν».<br /><br /><a href="http://kathimerini.gr">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η σχέση με τους γείτονες χωρίς συναισθηματισμούς

Βασίλης Νέδος Η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από τον Λευκό Οίκο αποτελεί αδιαμφισβήτητα μια ιστορικού χαρακτήρα πολιτική εξέλιξη,...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν αποκαλύπτει δημόσια τα σχέδια του και ουδείς δίνει σημασία: Θα προσκυνήσει τον Μπάιντεν;

<img height="399" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/04/210427132716_GKOUMAS-PENTAMERHS-ERDOGAN03.jpg" width="640" /><br /><br />Του <b>ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ</b><br />Είπε μία-δυό κουβέντες ο Ταγίπ Ερντογάν, στις δηλώσεις του μετά το πέρας της συνεδρίασης του Υπουργικού Συμβουλίου της Τουρκίας.<br /><br />Στην Ελλάδα και στην Κύπρο λίγοι έδωσαν σημασία, -δεν είμαι βέβαιος αν κάποιος την είδε- αλλά και οι δημοσιογράφοι δεν την εντοπίσαμε έγκαιρα. Βασικά δείχνει και την πορεία που αποφάσισε να πάρει ο ισλαμιστής πρόεδρος της Τουρκίας.<br /><br />Όχι επειδή ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν αναγνώρισε τη Γενοκτονία των Αρμενίων. Αλλά επειδή σχεδιάζει από καιρό τις κινήσεις του, παρά το γεγονός ότι οι Αμερικανοί συνεχίζουν να πιστεύουν ότι η Τουρκία, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, θα επιστρέψει στη Δύση.<br /><br />Αφού τόνισε ότι «οι δηλώσεις του Προέδρου των ΗΠΑ περιορίζονται στο να περιπλέξουν τη διαδικασία και τις σχέσεις μαζί μας», περιέγραψε μερικά από τα προβλήματα και σημείωσε εμφαντικά ότι «το φως της αλήθειας δεν θα πάψει να λάμπει, μόνο και μόνο επειδή ισχυρίζονται το αντίθετο. Η κόκκινη γραμμή της Τουρκίας, η υποστήριξη για τη FETÖ (του Ιμάμη Γκιουλέν) και το (κουρδικό) PKK/PYD, και το εμπάργκο και τα F-35 έχουν βλάψει τις σχέσεις μας».<br /><br />Σύμφωνα με τον Ερντογάν, «πέρα από τις τελευταίες εξελίξεις, οι σχέσεις της Τουρκίας και των ΗΠΑ έχουν πλέον μείνει πολύ πίσω. Εμείς θα βαδίσουμε προς τους δικούς μας στόχους, ανεξαρτήτως περιστάσεων. Έχουμε κουραστεί να μας ζητείται να κάνουμε υποχωρήσεις».<br /><br />Ο άνθρωπος δεν θα μπορούσε να είναι πιο σαφής. Και βεβαίως εννοεί τις συμμαχίες στις οποίες συμμετέχει εδώ και αρκετά χρόνια, όταν οι Αμερικανοί γραφειοκράτες κοιμόντουσαν, ως συνήθως. Και δεν αναφέρεται στο ΝΑΤΟ και τις υποχρεώσεις, του οποίου καταπατεί. Αλλά τη Ρωσία και το Ιράν και την Κίνα, χώρες με τις οποίες διατηρεί «σχέσεις αγάπης και μίσους» χωρίς να σπάει τις όποιες συμμαχίες μαζί τους.<br /><br />Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια και έχω την αίσθηση ότι οι αξιωματούχοι ασφαλείας του Λευκού Οίκου και ο ίδιος ο Τζο Μπάιντεν σε αντίθεση με τους γραφειοκράτες στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ και στο Πεντάγωνο, έχουν καταλάβει το ρόλο που παίζει ο Ερντογάν. Ο Τούρκος πρόεδρος έχει ήδη διαλύσει τη νότια πτέρυγα του ΝΑΤΟ, που καλύπτει στρατηγικά τη Μεσόγειο, με αποτέλεσμα να βρεί …πόρτα ανοικτή η Ρωσία και να μπει μέσα.<br /><br />Είναι μεγάλο το πρόβλημα, μην βλέπετε πως το καλύπτουν οι νατοϊκοί όπως η γάτα τα απορρίμματά της. Η Τουρκία δεν έχει προκαλέσει ένα απλό ρήγμα στη συμμαχία, προς όφελος της Ρωσίας. Υπάρχουν αξιωματούχοι που εκφράζουν φόβους ότι η Άγκυρα καρφώνει μυστικά του ΝΑΤΟ στη Μόσχα.<br /><br />Και όμως, αυτή η χώρα ακόμα και σήμερα, κερδίζει ασυλία από τους Ευρωπαίους, ειδικά τους Γερμανούς, ενώ έχουν εντοπιστεί υψηλόβαθμοί Αμερικανοί αξιωματούχοι να σκέφτονται όπως πριν 10-15 χρόνια, όταν ο Ερντογάν ήταν ο αγαπημένος ξένος ηγέτης του Λευκού Οίκου. Για να καταλάβετε, ο τυπάς αυτός είναι δημιούργημα της Αμερικής. Τον προώθησαν ως ένα μετριοπαθή ηγέτη, που αντιπροσώπευε το «νεοφιλελεύθερο» Ισλάμ. Τους κοράϊδεψε. Ήταν από τότε ψεύτης.<br /><br />Το ερώτημα παραμένει: Θα προχωρήσει σε αντίποινα ο Ερντογάν εναντίον της Αμερικής για την αναγνώριση της Γενοκτονίας; Ή θα είναι η αναγνώριση η αφετηρία μίας νέας πορείας προς τη Δύση, για να αποφύγει περαιτέρω σύγκρουση με τις ΗΠΑ και να διασώσει την οικονομία του. Ή μήπως θα συνεννοηθεί με τον Βλαντιμίρ Πούτιν και θα τα τινάξει όλα στον αέρα.<br /><br />Κατά τη γνώμη μου, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Αυτές είναι οι επιλογές του ισλαμιστή προέδρου. Προβλέψιμος είναι. Κατά τη γνώμη μου θα συνεχίσει να παίζει το «ρωσικό παιγνίδι» για να ενοχλεί τους Αμερικανούς. Υπολογίζει λάθος. Διότι ο Τζο Μπάιντεν δεν είναι ο Ντόναλντ Τραμπ. Δίνει ευκαιρίες αλλά αν δεν τις εκμεταλλευθεί ο απέναντι, ο σημερινός πρόεδρος της Αμερικής τιμωρεί. Ο Ερντογάν λογάριασε λάθος και στο θέμα της Γενοκτονίας των Αρμενίων, και σε ότι αφορά την ισχύ του κ. Μπάιντεν. Ισχύ που αποφάσισε ότι πρέπει να χρησιμοποιεί.<br /><br />Ο Ερντογάν, όταν πιεστεί αποδεικνύεται ότι είναι δειλός. Δεν του βγήκε η «κίνηση φιλίας» προς το Ισραήλ, αν και ο δικτάτορας του Αζερμπαϊτζάν θα κάνει μία νέα προσπάθεια καθώς προτίθεται να προσκαλέσει τον πρόεδρο της Τουρκίας και τον πρωθυπουργό του Ισραήλ στο παλάτι του «για να τα βρουν». Δεν απέδωσε ούτε η κίνηση προς την Αίγυπτο και τις χώρες του Περσικού Κόλπου.<br /><br />Αντίθετα, του έδωσε χέρι βοήθειας η Ευρωπαϊκή Ένωση, ακόμα και μετά την προσβολή προς την πρόεδρο της Κομισιόν. Ποια είναι η πρόβλεψη για τις επόμενες κινήσεις του;<br /><br />Είπε τα εξής:<br /><br />«Ως Τουρκία, θέλουμε ειλικρινά να συνεργαστούμε με τις ΗΠΑ και την Ε.Ε. με ισότιμους και δίκαιους όρους και να βαδίσουμε μαζί το μονοπάτι. Πιστεύουμε ότι αυτή η συνεργασία του παγκόσμιου, πολιτικού και οικονομικού συστήματος είναι πολύ πιο σημαντική και ωφελεί τους πάντες».<br /><br />Από τη μία οι παλικαρισμοί και από την άλλη η δήθεν «συναίνεση». Μία φορά ψεύτης, πάντα ψεύτης. Απαιτείται προσοχή. Διότι θα μπορούσε να κάνει στροφή 180 μοιρών και να αλλάξει την ατζέντα και της Ουάσιγκτον, και της Μόσχας και των Βρυξελλών.<br /><br />Πρόκειται για ένα τεράστιο μαλαγάνα.<br /><br />«Το μόνο που θέλουμε είναι να μην υποστεί η χώρα μας», είπε, «διπλά πρότυπα, αποφάσεις και πρακτικές που είναι άδικες και λαμβάνονται υπό την επιρροή περιθωριακών ομάδων. Εάν τηρηθεί αυτή η στάση, εμείς τους προσεγγίζουμε όλους, προκειμένου να μιλήσουμε, να διαπραγματευτούμε, να συμφωνήσουμε, να συνεργαστούμε για όλους τους λόγους. Πιστεύω ότι θα ανοίξουμε τις πόρτες μιας νέας εποχής αξιολογώντας αυτά τα θέματα πρόσωπο με πρόσωπο κατά τη διάρκεια της συνάντησής μας με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν τον Ιούνιο».<br /><br />Δείχνει άνθρωπο που θέλει να ξεχάσει το χαστούκι της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Και πάνω απ’ όλα δείχνει ένα ραδιούργο πολιτικό έτοιμο να κάνει την …υπέρβαση και να δώσει γη και ύδωρ σε όποιους νομίζει πως θα τον βγάλουν από τη δύσκολη θέση.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Ερντογάν αποκαλύπτει δημόσια τα σχέδια του και ουδείς δίνει σημασία: Θα προσκυνήσει τον Μπάιντεν;

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ Είπε μία-δυό κουβέντες ο Ταγίπ Ερντογάν, στις δηλώσεις του μετά το πέρας της συνεδρίασης του Υπουργικού Συμβουλίου της Τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Χάρτης πρόκληση για τη Θράκη από τουρκικούς λογαριασμούς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/04/thrace.jpg"><img height="360" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/04/thrace-696x392.jpg" width="640" /></a><br /><br />Ο χάρτης κυκλοφορεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από λογαριασμό που έχει “ανησυχίες” για το πως ζουν οι μουσουλμάνοι της Θράκης. Τους έχει βαφτίσει “Τούρκους” βεβαίως. Διαμαρτύρονται για τον μη έγκαιρο εμβολιασμό των “δασκάλων των μειονοτικών σχολείων”. <div><br /></div><div>Όπως ορθά έχει επισημάνει αρκετές φορές ο βουλευτής Ροδόπης της ΝΔ Ευριπίδης Στυλιανίδης , ο τρόπος διαβίωσης της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη, είναι ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ για όλη την Ευρώπη. Το ζήτημα είναι ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις για αδιευκρίνιστους λόγους αυτή την πραγματικότητα αδυνατούν εδώ και χρόνια να την μεταφέρουν σ΄ όλα τα κέντρα αποφάσεων. </div><div><br /></div><div>Το θέμα του μηνύματος βεβαίως δεν είναι όσα ισχυρίζονται οι συντάκτες του. Είναι ο χάρτης που προκαλεί και θα έπρεπε να προκαλέσει την αντίδραση και την κινητοποίηση των ελληνικών αρχών.<br />Η Θράκη τουρκική είναι το μήνυμα που θέλουν να περάσουν . Κατά τ΄ άλλα διερευνητικές, Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης και πενταμερή για το Κυπριακό.<br /><br /><div class="td-post-content" style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: "Open Sans"; font-size: 16px; line-height: 26px; margin-top: 0px; padding-bottom: 16px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1387136344015708164" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=karvounopoulosp&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfX0%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1387136344015708164&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fwww.militaire.gr%2Fchartis-proklisi-gia-ti-thraki-apo-toyrkikoys-logariasmoys-sta-mesa-koinonikis-diktyosis%2F&sessionId=bc1a615f6af4eed14717d7a92bf40747f6b63751&siteScreenName=karvounopoulosp&theme=light&widgetsVersion=b5cd9ac%3A1619504549508&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 622px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div><p style="box-sizing: border-box; line-height: 26px; margin-bottom: 21px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word;"></p></div></div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><div><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Χάρτης πρόκληση για τη Θράκη από τουρκικούς λογαριασμούς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Ο χάρτης κυκλοφορεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από λογαριασμό που έχει “ανησυχίες” για το πως ζουν οι μουσουλμάνοι της Θράκης. Τους έχει ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μητσοτάκης-Ερντογάν στο ΝΑΤΟ – “Ψήνεται” ανακοίνωση τύπου Μαδρίτης.

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/04/%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Τάρκας Αλέξανδρος</b><br />Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, μετά την ακραία ένταση του 2020 και την τεχνητή ύφεση στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 25ης Μαρτίου φέτος, κρέμονται σε μια κλωστή μέχρι τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στις 14 Ιουνίου και την εκεί πιθανή συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Συμπτωματικά, την ίδια περίοδο θα επανεξετάζονται οι σχέσεις ΕΕ–Άγκυρας (Σύνοδος Κορυφής 24ης Ιουνίου).<br /><br />Επίσης, θα εγκαινιαστεί η νέα φάση του τουρκικού προγράμματος ερευνών και γεωτρήσεων στη Μεσόγειο. Τα γνωστά πλοία (Oruc Reis κ.λπ.) και τα βοηθητικά τους θα επιστρέφουν κατά περίπτωση από τη Μαύρη Θάλασσα ή τις εγκαταστάσεις συντήρησης με άγνωστες προς το παρόν αποστολές, και με άγνωστο σε ποια σημεία στην Ανατολική Μεσόγειο θα διεξάγουν έρευνες.<br /><br />Σύμφωνα με έγκυρες πηγές, συμφωνία για τη συνάντηση των ηγετών Ελλάδας-Τουρκίας τον Ιούνιο δεν έχει επιτευχθεί ακόμα και μάλλον θα οριστικοποιηθεί τις παραμονές της συνόδου της Ατλαντικής Συμμαχίας. Η δήλωση Μητσοτάκη, όμως, ότι «δεν θα αργήσει ιδιαίτερα», αποτελεί συνέχεια σχετικής συζήτησης μεταξύ των υπουργών Εξωτερικών Νίκου Δένδια και Μεβλούτ Τσαβούσογλου στην Άγκυρα, στις 15 Απριλίου.<br /><br />Η πρόταση συνάντησης Μητσοτάκη-Ερντογάν κατατέθηκε από την Τουρκία, η οποία τη βλέπει ως κορύφωση της συμφωνίας των διπλωματικών συμβούλων Ελένης Σουρανή και Ιμπραχήμ Καλίν για σταδιακή προσέγγιση. Οι υπουργοί Εξωτερικών δεσμεύτηκαν να συνεχιστεί η επικοινωνία, μαζί με την εξέταση της “θετικής ατζέντας” επί οικονομικών θεμάτων, παρά την επεισοδιακή συνέντευξη Τύπου Δένδια-Τσαβούσογλου.<br /><br />Ωστόσο, το μείζον ζήτημα δεν είναι η εθιμοτυπία της συνάντησης Μητσοτάκη-Ερντογάν καθαυτής, αλλά αν θα δρομολογήσει αποκατάσταση της ομαλότητας με σεβασμό των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, ή θα οδηγήσει σε επικίνδυνη ψευδαίσθηση βελτίωσης των σχέσεων.<br /><br />“Σημιτική” ορολογία<br /><br />Προς το παρόν, η πλάστιγγα γέρνει, δυστυχώς, προς την πλευρά της ψευδαίσθησης. Ενώ η Αθήνα θέλει να διατηρεί –και να δείχνει προς τρίτες χώρες– διαύλους επικοινωνίας με την Άγκυρα, η τουρκική πλευρά εμμένει στο σύνολο των παράνομων αξιώσεών της. Έχει μόνον αναστείλει τους πλόες των ερευνητικών σκαφών, αφού πρώτα καταπατήθηκαν αγρίως πολλά ελληνικά δικαιώματα και έγινε η δήλωση του υπουργού Επικρατείας Γιώργου Γεραπετρίτη για το όριο των 6 ναυτικών μιλίων.<br /><br />Το Μαξίμου επιμένει άλλωστε στη “σημιτική” ορολογία περί “θαλάσσιων ζωνών”, αντί της συζήτησης μόνο περί υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, όπως υπενθυμίζουν, μεγαλοφώνως, ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής και, πιο διακριτικά, πλήθος βουλευτών της ΝΔ. Παράλληλα, όσο θα πλησιάζει η σύνοδος του ΝΑΤΟ θα εντείνονται οι συζητήσεις επί δύο σημαντικών θεμάτων, για τα οποία οι Κυριάκος Μητσοτάκης και Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ή θα συμφωνήσουν άμεσα ή θα τα μεταθέσουν τους επόμενους μήνες.<br /><br />Το πρώτο θέμα είναι η σύγκληση (ή μη) του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας–Τουρκίας, που αναβάλλεται συνεχώς, από το 2017, επειδή θα παρουσίαζε απατηλή εικόνα “κανονικότητας” εν καιρώ τουρκικών προκλήσεων. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ζήτησε τη σύγκληση κατά τη συνάντηση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη στον ΟΗΕ το 2019 και ο πρωθυπουργός συναίνεσε χωρίς προβολή ελληνικών όρων.<br /><br />Χρονοδιάγραμμα ΝΑΤΟ<br /><br />Σύμφωνος ήταν και ο Νίκος Δένδιας (από τα ελάχιστα λάθη του ως υπουργού Εξωτερικών), αλλά η απόφαση ανεκλήθη μετά την υπογραφή του τουρκολιβυκού μνημονίου. Το δεύτερο θέμα, που θα ανακύπτει πιεστικά ως τον Ιούνιο, είναι μια μορφή Κοινής Δήλωσης Ελλάδας-Τουρκίας, κατά το πρότυπο ίσως της γνωστής “Ανακοίνωσης της Μαδρίτης” στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ τον Ιούλιο του 1997.<br /><br />Οι δύο κυβερνήσεις δεν έχουν εξετάσει ένα τόσο “προχωρημένο” βήμα, αλλά πρόκειται για επιδίωξη του γενικού γραμματέα της Συμμαχίας Γενς Στόλτενμπεργκ. Ο γενικός γραμματέας επιθυμεί σφόδρα την επίτευξη ελληνοτουρκικής συμφωνίας πριν από την εκπνοή της θητείας του, το 2022. Λαμβάνοντας υπόψη ότι, μετά τη σύνοδο, όλοι θα συζητούν μόνο για τον διάδοχό του, το ορόσημο του Ιουνίου αποτελεί την τελευταία ευκαιρία του για επίτευξη ελληνοτουρκικής συμφωνίας.<br /><br />Ενδεικτική είναι η σπουδή Στόλτενμπεργκ, το φθινόπωρο πέρυσι, να αναβαθμίσει σε “μηχανισμό αποτροπής κρίσεων στην Ανατολική Μεσόγειο” τις συζητήσεις εγκατάστασης απευθείας γραμμής επικοινωνίας των ΓΕΕΘΑ Ελλάδας και Τουρκίας. Η αναβάθμιση αποφεύχθηκε χάρη σε ενέργειες του Νίκου Δένδια και του αρχηγού ΓΕΕΘΑ, στρατηγού Κωνσταντίνου Φλώρου.<br /><br />Έκτοτε παρουσιάζονται διάφορα εφευρήματα νόθευσης των ελληνικών δικαιωμάτων για επιχειρήσεις και ασκήσεις στην περιοχή. Επίσης, δεν είναι θεμιτό ο Γενς Στόλτενμπεργκ αφενός να πιέζει την Ελλάδα, που είναι πιστή σύμμαχος στο ΝΑΤΟ (μετά τα προβλήματα των δεκαετιών του 1980 και 1990), αφετέρου να διευκολύνει την Τουρκία, η οποία αλληθωρίζει διαρκώς προς τη Μόσχα. Αρκετοί, πάντως, Έλληνες και ξένοι διπλωμάτες προβλέπουν μια εξέλιξη “μεικτού” χαρακτήρα, με έκδοση “πανηγυρικής” δήλωσης στο ΝΑΤΟ, που θα αναφέρεται μόνον στην επικοινωνία μεταξύ των ΓΕΕΘΑ και στη βούληση των δύο κυβερνήσεων να πυκνώσουν τις επαφές τους.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μητσοτάκης-Ερντογάν στο ΝΑΤΟ – “Ψήνεται” ανακοίνωση τύπου Μαδρίτης.

Τάρκας Αλέξανδρος Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, μετά την ακραία ένταση του 2020 και την τεχνητή ύφεση στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 25ης Μαρτίου...

Διαβάστε την συνέχεια

Ζητάνε δύο κράτη για να πάρουν συνομοσπονδία οι Τούρκοι στην Πενταμερή

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/04/pentameris_kypriako.jpg" width="640" /><br /><br />Μικρό καλάθι κρατούν όλες οι πλευρές στην άτυπη Πενταμερή Διάσκεψη για το Κυπριακό, οι εργασίες της οποίας άρχισαν με τις πρώτες κατ’ ιδίαν συναντήσεις του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες με τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας και τον ηγέτη των Τουρκοκυπρίων. Ο Τατάρ εμφανίστηκε για άλλη μία φορά προκλητικός, ενώ Αθήνα και Λευκωσία επανέλαβαν τον μεταξύ τους διαρκή και στενό συντονισμό.<br /><br />Η Πενταμερή Διάσκεψη θα ολοκληρωθεί αύριο και αν Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι δεν καταφέρουν να συμφωνήσουν, τότε όπως μεταδίδει το ΡΙΚ, δεν θα δοθεί παράταση. Ο Γκουτέρες φέρεται να προβληματίζεται για την παράδοση της εντολής του στο Συμβούλιο Ασφαλείας, μια σκέψη που μοιράστηκε με τον Κύπριο πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη στη διαρκεία της συνομιλίας που είχαν.<br /><br />Σύννεφα μαζεύτηκαν ήδη από την δεύτερη μέρα των διαπραγματεύσεων στην Γενεύη στη Πλαίσιο της Άτυπης Πενταμερούς Διάσκεψης για το Κυπριακό, εξαιτίας κυρίως της εμμονής της τουρκικής πλευράς για λύση στη βάση δυο κρατών. Ο γ.γ. του ΟΗΕ στη συνάντηση με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Ερσίν Τατάρ του επεσήμανε, σύμφωνα με την κυπριακή ιστοσελίδα sigmalive, τα εξής:<br />Η λύση δύο κρατών είναι εκτός των όρων εντολής του.<br />Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, η διεθνής κοινότητα και η ΕΕ δεν πρόκειται ποτέ να τα αποδεχτεί και<br />Ο όγκος εργασίας που αφορά το Κυπριακό δεν μπορεί να διαγραφεί και να αρχίσουμε από την αρχή.<br /><br />Η Τουρκία επιδιώκει, από την πλευρά της να διαμορφώσει το δικό της κλίμα με τη συνηθισμένη τακτική των δηλώσεων. Στο πλαίσιο αυτό, ο εκπρόσωπος του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), Ομέρ Τσελίκ, κατηγόρησε την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία για το αν δεν βρεθεί λύση.<div><br />Το όραμα Γκουτέρες<br /><br />Σε αυτές πάντως τις δύο πρώτες διμερείς επαφές του με την ελληνοκυπριακή και τουρκοκυπριακή πλευρά, ο ΓΓ του ΟΗΕ επιχείρησε, όπως θα κάνει και τις επόμενες ημέρες, να ξεκαθαριστούν περαιτέρω οι θέσεις των δύο πλευρών και. Βασικός στόχος του είναι διαπιστώσει αν υπάρχει χώρος για το «κοινό όραμα», το οποίο αποτελεί και την προϋπόθεση για μια επανέναρξη των διαπραγματεύσεων.<br /><br />Διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι ο Αντόνιο Γκουτέρες είναι αποφασισμένος να δώσει στις δύο πλευρές την ευκαιρία για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων, ακόμη και αν η Πενταμερής δεν φέρει κανένα αποτέλεσμα. Ελπίζει βέβαια στο απογευματινό δείπνο καθώς σε αυτό αναμένεται ότι θα διαφανεί σε γενικές γραμμές το αν η Διάσκεψη έχει κάποιο αποτέλεσμα. Οι ίδιες πληροφορίες φέρουν μάλιστα τον ΓΓ του ΟΗΕ διατεθειμένο, να παραθέσει δείπνο και το βράδυ της Πέμπτης, δίνοντας μία επιπλέον ευκαιρία για προσέγγιση των δύο πλευρών.<br /><br />Οι συναντήσεις ήταν μάλλον για την βολιδοσκόπηση των προθέσεων. Ο ΓΓ του ΟΗΕ συναντήθηκε πρώτα με τον νέο ηγέτη των Τουρκοκυπρίων, Ερσίν Τατάρ, και στη συνέχεια με τον Νίκο Αναστασιάδη. Η συνάντησή του μάλιστα με τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας κράτησε μία ώρα και 45 λεπτά. Σε ό,τι αφορά δε την συνάντηση με τον Τατάρ που προηγήθηκε, ο ίδιος ο Τουρκοκύπριος ηγέτης, κατά την επιστροφή του στο ξενοδοχείο που διαμένει, δήλωσε ότι παραμένει στις θέσεις του.</div><div><br />Προκλητικός Τατάρ στην Πενταμερή<br /><br />Σύμφωνα με το Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΚΥΠΕ), ο Τατάρ είπε ότι εξήγησε τις θέσεις των Τουρκοκυπρίων, χωρίς να λυγίσει. Σε προκλητικό μάλιστα τόνο, ανέφερε στη συνέχεια ότι δεν χρειάζεται να επαναλάβει τι είπε με τον ΓΓ του ΟΗΕ, παρουσιάζοντας, με τον γνωστό τρόπο των Τούρκων, τον εαυτό του ως θύμα. «Διατηρήσαμε τις θέσεις μας. Άλλωστε, και ο ίδιος (ο Γκουτέρες) γνωρίζει ότι εμείς είμαστε οι όμηροι συνεχώς στην Κύπρο. Τις διαπραγματεύσεις στο Κραν Μοντάνα, τις κατεύθυνε ο ίδιος» είπε χαρακτηριστικά, δίνοντας το στίγμα των προθέσεων του.<br /><br />Συνεχίζοντας δε την …επιχειρηματολογία του, πάντα με την γνωστή ερντογανική μέθοδο της αποσπασματικής παρουσίασης γεγονότων, ο Τατάρ είπε ότι ο Αντόνιο Γκουτέρες «δεν γνωρίζει τι έγινε προηγουμένως το 1960. Δεν ήταν εκεί στο σχέδιο Ανάν, αλλά στο Κραν Μοντάνα ήταν». Σημείωσε μάλιστα ότι αυτό το τελευταίο αποτελεί «αβαντάζ» για τον ΓΓ του ΟΗΕ, για τον οποίο είπε ότι διαπίστωσε πως «ξέρει το Κυπριακό».<br /><br />Την ίδια ώρα, μετά τη συνάντησή του με τον ΓΓ του ΟΗΕ, ο Νίκος Αναστασιάδης συναντήθηκε και με τον Νίκο Δένδια, παρόντος και του Κύπριου υπουργού Εξωτερικών Νίκου Χριστοδουλίδη. Όπως αναφέρεται δε, σε ανάρτηση λογαριασμό του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών στο Twitter, στην συνάντηση επιβεβαιώθηκαν ο διαρκής και στενός συντονισμός Ελλάδας–Κύπρου, καθώς και η πλήρης στήριξη για επίλυση του Κυπριακού στη βάση των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Σήμερα Τετάρτη, θα γίνουν νέες διμερείς συναντήσεις των ενδιαφερόμενων μερών με τον Αντόνιο Γκουτέρες, καθώς και με την ολομέλεια των συμμετεχόντων στη διάσκεψη, στο κτίριο των Ηνωμένων Εθνών.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ζητάνε δύο κράτη για να πάρουν συνομοσπονδία οι Τούρκοι στην Πενταμερή

Μικρό καλάθι κρατούν όλες οι πλευρές στην άτυπη Πενταμερή Διάσκεψη για το Κυπριακό, οι εργασίες της οποίας άρχισαν με τις πρώτες κατ’ ιδίαν ...

Διαβάστε την συνέχεια