Ταξιδεύοντας με «κούφιο αέρα», πολλά μυστικά και μισές αλήθειες...

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVg5hmbILkK6I-KEEJT_71qc55pFm3pN3xSCFF0GPyd5iLz0fa9WqBatOtFtF1Smd3_Lp7juPAQMRGVV5enLTGO2QM1bFvimeQnFuGeOeuQZIrOPKuiGccQ2wjwMvQePF_Lhgk4h-BIKE/s650/2222222.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="456" data-original-width="650" height="448" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVg5hmbILkK6I-KEEJT_71qc55pFm3pN3xSCFF0GPyd5iLz0fa9WqBatOtFtF1Smd3_Lp7juPAQMRGVV5enLTGO2QM1bFvimeQnFuGeOeuQZIrOPKuiGccQ2wjwMvQePF_Lhgk4h-BIKE/w640-h448/2222222.png" width="640" /></a><br /><br /><b>Κρινιώ Καλογερίδου</b><br />Το ήξερα πάντα ότι η λέξη ''ντροπή'', σαν μη λεκτικό συναίσθημα, μετράει αλλιώτικα στους ανθρώπους με ευαισθησία και συναισθηματική νοημοσύνη, απ' ό,τι σε κάποιους άλλους που την αγνοούν επιδεικτικά λόγω της ασυνειδησίας τους πεπεισμένοι ότι δεν πρόκειται να δηλητηριάσει την ψυχή τους.<br /><br />Σ' αυτούς...τους τελευταίους είχα εντάξει από νωρίς σε περίοπτη θέση πολλούς Έλληνες πολιτικούς, ανεξάρτητα από το κόμμα που εκπροσωπούσαν. Μου είχαν δώσει πολλές αφορμές άλλωστε στο παρελθόν και εξακολουθούσαν να μου τις δίνουν...<br /><br />Ίδιον όλων αυτών ήταν και είναι το γεγονός ότι - ενώ ψέγουν τον πολιτικό τους αντίπαλο για την ανυπαρξία ντροπής - οι ίδιοι την εκδηλώνουν στον ίδιο ή πολλαπλάσιο βαθμό από εκείνους που κατηγορούνε. Κάθε περίπτωση, βέβαια, είναι ξεχωριστή και κουβαλά - αν κουβαλά - το δικό της ενοχικό βάρος, λιγότερο ή περισσότερο.<br /><br />Ωστόσο για μένα προσωπικά - σε πολιτικό επίπεδο - βαραίνει περισσότερο η ανυπαρξία ντροπής η οποία κρύβεται πίσω απ' τις υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα των ταγών μας ή τις μεγαλόστομες ψευδολογίες τους που ταυτίζονται με ''κούφιο αέρα'' και μισές αλήθειες. Ψευδολογίες που έχουν δυσμενείς επιπτώσεις, συχνά, όταν αφορούν θέματα αρμοδιότητας του υπουργείου Εξωτερικών μας.<br /><br />Ένα χρόνο πριν ο τότε κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέλιος Πέτσας είχε κατηγορήσει τον ΣΥΡΙΖΑ για ντροπή (στο πρόσωπο του τομεάρχη Προστασίας του Πολίτη Γιάννη Ραγκούση, με αφορμή την αστυνομική επιχείρηση της αστυνομίας στο Κουκάκι) με ύφος χιλίων καρδιναλίων :<br /><br />''Στον ΣΥΡΙΖΑ κρατούσαν και συνεχίζουν να κρατούν πολιτική ομπρέλα... Μην ψάχνετε για ντροπή στον ΣΥΡΙΖΑ, δεν υπάρχει...'', είχε πει.<br /><br />Ήταν νωρίς βέβαια για να συνειδητοποιήσει ο κόσμος πως - εκτός απ' τον ΣΥΡΙΖΑ - και στην ΝΔ κρατούν ''πολιτική ομπρέλα''. Κι αυτό επιβεβαιώθηκε ουκ ολίγες φορές, με τελευταία αυτήν - προ ολίγων ημερών - που είχε σαν αφορμή μια δήλωση του Αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη:<br /><br />''Η Ελλάδα δεν λέει άλλα πίσω από κλειστές πόρτες και άλλα μπροστά στις κάμερες'' (επί διακυβέρνησης ΝΔ, εννοείται, με αναφορά στην Εξωτερική πολιτική μας).<br /><br />Δηλώσεις οι οποίες - αν μη τι άλλο - προκαλούν την νοημοσύνη μας. Γι' αυτό δεν θα επιχειρήσω να διαψεύσω με επιχειρήματα τον ισχυρισμό του Αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών, γιατί η πραγματικότητα της μυστικής διπλωματίας που ασκεί η κυβέρνηση και προσωπικά ο πρωθυπουργός - άλλοτε εν γνώσει κι άλλοτε ερήμην του καθ' ύλην αρμόδιου υπουργού του - κάνει αυταπόδεικτη την ανυπαρξία ντροπής στην πολιτική διαδρομή της.<br /><br />Είναι πρόσφατος και ευρύτερα γνωστός άλλωστε ο υπαινικτικός τίτλος με τον οποίο κυκλοφόρησε, την επομένη της επίσκεψης Δένδια, η τουρκική εφημερίδα Yeni Şafak: Μην υπολογίζετε τον Δένδια, ο Μητσοτάκης είναι ''δικός μας'', γιατί έτσι θέλει η Γερμανία...<br /><br />Εμείς δεν έχουμε αποδείξεις περί αυτού, αλλά μας βάζει σε προβληματισμό η (ένοχη;) σιωπή του Μαξίμου και μας κάνει να αναρωτιόμαστε: είναι φτηνή προβοκάτσια ή έχουν τους λόγους τους στην Τουρκία να θεωρούν ''δικό'' τους τον Έλληνα πρωθυπουργό;<br /><br />Γιατί, έτσι όπως πάμε, θα φτάσουμε να ανεχόμαστε σαν αλήθειες ξεδιάντροπα ψέματα απ' τους εκάστοτε κυβερνήτες μας και θα θεωρούμε ποινικό αδίκημα την παραδοχή της αλήθειας...<br /><br /><br />Σε κάθε περίπτωση πάντως, θα πρέπει να παραδεχτώ ότι είναι η πιο βαριά κατηγορία που έχω ακούσει να εκτοξεύεται κατά του πρωθυπουργού από τον Τύπο μιας άλλης χώρας, με την οποία μας χωρίζουν κρουνοί αίματος αιώνων και μια διαχρονική βουλιμία εκ μέρους της για οικειοποίηση των κεκτημένων μας.<br /><br />''Προβοκάτσιες... Fake News'', ακούω να λέτε μερικοί γεμάτοι αγανάκτηση.<br /><br />Κι εγώ σ' αυτό ήλπιζα, αν και είχα αρχίσει να πιστεύω στο ''όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά'' - σε επίπεδο Εξωτερικής πολιτικής μας - από το καλοκαίρι του 2020, όταν έγινε γνωστή η συμμετοχή της Ελλάδας στην μυστική τριμερή του Βερολίνου.<br /><br />Υπενθυμίζω ότι την αποκάλυψη για την διεξαγωγή της την έκανε ο ΥΠΕΞ της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου στον δικό μας Νίκο Δένδια, ο οποίος την αγνοούσε ως τότε επιβεβαιώνοντας τα δημοσιεύματα που μιλούσαν για δύο Κέντρα λήψης αποφάσεων στην Εξωτερική πολιτική μας και ήθελαν τον πρωθυπουργό να κάνει μυστικές συμφωνίες ερήμην αυτού που διόρισε ως υπουργό Εξωτερικών του.<br /><br />Φευ!.. ''Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον'', όπως λέει μια αρχαιοελληνική παροιμία. Έτσι σιγά σιγά αποκαλύφθηκαν πολλά και συνεχίζουν να αποκαλύπτονται κι άλλα. Ανοίγουν τα φλύαρα τουρκικά στόματα και το κάνουν προς εκβιασμό είτε υπό το φως της ημέρας είτε υπό το σκότος της νύκτας...<br /><br />Όσο επιβεβαιώνονται, ωστόσο - έστω και ετεροχρονισμένα - τα περί μυστικών επαφών του Έλληνα πρωθυπουργού δια αντιπροσώπων του (Ελένη Σουρανή, διπλωματική Σύμβουλος στο Γραφείο του, εκπρόσωπος της Ελλάδας στην μυστική τριμερή του Βερολίνου) εμείς δεν πρέπει να προτάσσουμε το κομματικό συμφέρον αλλά το εθνικό, χάριν του οποίου αξίζει να ελέγχουμε τους πάντες όσο υψηλά και αν βρίσκονται.<br /><br />Με το σκεπτικό αυτό και απαλλαγμένη από κομματικά γυαλιά και αντιπολιτευτική διάθεση απέναντι στον υπουργό των Εξωτερικών και τον πρωθυπουργό μας, - λίγες μέρες μετά το ταξίδι του κ. Δένδια στην Τουρκία - στέκομαι κριτικά στις νέες αποκαλύψεις του ΥΠΕΞ της για συζητήσεις που έγιναν πίσω από κλειστές πόρτες μεταξύ των δύο χωρών στη Γενεύη (11 Μαρτίου '21).<br /><br />Ένα ταξίδι για το οποίο γνωρίζαμε μέχρι τώρα ότι είχε στο επίκεντρο τη συνάντηση του Έλληνα υπουργού με τον Ειδικό Απεσταλμένο του ΟΗΕ για τη Λιβύη και τώρα μαθαίνουμε απ' τον Τούρκο ΥΠΕΞ (που δεν τον αφορίζω a priori ως ''καταρράκτη ψευδών ειδήσεων'', γιατί επαληθεύτηκε στην περίπτωση του Βερολίνου) ότι υπήρξε και συνάντηση Δένδια - Τσαβούσογλου που δεν κοινοποιήθηκε από την πλευρά μας για άγνωστους λόγους.<br /><br />Εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσω ότι η αρνητική τοποθέτησή μου σε παλαιότερο άρθρο μου για την λανθασμένη επιλογή της μυστικοπάθειας στα τεκταινόμενα της Εξωτερικής πολιτική μας δεν αφορά μόνο τον πρωθυπουργό, αλλά και τον καθ' ύλην αρμόδιο υπουργό του.<br /><br />Άρα, όσο επικριτική ήμουν για την μυστική τριμερή συνάντηση του Βερολίνου το 2020, τόσο επικριτική είμαι και τώρα αναφορικά με την μυστικότητα που κρατήθηκε για τη συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών Ελλάδας - Τουρκίας, με προϋπόθεση φυσικά να είναι αληθής η αποκάλυψη (που πιστεύω πως είναι) του Μεβλούτ Τσαβούσογλου, γιατί δεν τη διέψευσε ο Νίκος Δένδιας.<br /><br />Ο οποίος Δένδιας συνεχίζει τις διπλωματικές επαφές του με τους Τούρκους ακολουθώντας την ίδια ''κατευναστική'' πολιτική με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Άλλωστε μας έχει αποδείξει ουκ ολίγες φορές ο υπουργός την ανεκτικότητά του απέναντι στην Τουρκία.<br /><br />Και την απέδειξε είτε αποδίδοντας τις αυθαιρεσίες και την επιθετικότητά της στην ''νευρικότητα'' των Αξιωματούχων της είτε διατηρώντας την ''ψυχραιμία'' του απέναντί της σε τέτοιο βαθμό, που χάναμε εμείς τη δική μας...<br /><br />Και τη χάναμε όταν γινόταν υπερβολικός στις αβρότητες, που παρέπεμπαν σε Savoir Vivre... φραγκολεβαντίνικης διπλωματίας. Μιας διπλωματίας ευρωπαϊκού επιπέδου λεκτικά (όπως αυτή στην οποία επιδόθηκε πρόσφατα, κατά τη διάρκεια της από κοινού συνέντευξης Τύπου με τον Σλοβάκο ομόλογό του), αλλά... ελληνικότατου συμβολισμού αποτυπωμένου στη λαϊκή ρήση ''τα λέει στην νύφη, για να ακούσει η πεθερά'', όπου νύφη ο Σλοβάκος ΥΠΕΞ Ιβάν Κορτσόκ και πεθερά το δίδυμο Ερντογάν-Τσαβούσογλου.<br /><br />Σ' αυτούς τους τελευταίους έστειλε τεχνηέντως το μήνυμα ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών εκφράζοντας την ελπίδα για περαιτέρω αποκλιμάκωση στο Αιγαίο. Χάριν αυτής άλλωστε, έφτασε στο σημείο να εκτιμήσει τον χρόνο εκμετάλλευσης των ενεργειακών συμφερόντων της χώρας μας με βάση... τον περιορισμένο βίο της κυβέρνησης της ΝΔ.<br /><br />Και το λέω αυτό, γιατί βιάστηκε να δηλώσει αιφνιδιαστικά (μιλώντας στο αραβικό δίκτυο Arab News) ότι "Η κυβέρνηση είναι υπέρ της πράσινης ανάπτυξης γιατί είναι το μέλλον". Και ότι δεν οραματίζεται την Ελλάδα ως χώρα παραγωγής πετρελαίου με επίκεντρο το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο!..<br /><br />Τη θέση αυτή επιβεβαίωσαν αργότερα και διπλωματικές πηγές του Μαξίμου που είπαν ότι ''δε θα κάνουμε γεωτρήσεις για να προστατέψουμε το περιβάλλον''. Τα λένε αυτά - ΥΠΕΞ και Μαξίμου - τη στιγμή που σχεδιάζεται η μετατροπή του λιμένα της Μισράτα της Λιβύης σε αεροναυτική βάση ΗΠΑ-Τουρκίας (γεγονός που ''ενταφιάζει'' τις ελπίδες της Ελλάδας για ΑΟΖ, εφόσον οι Αμερικανοί υιοθετούν το τουρκολιβυκό μνημόνιο).<br /><br />Τα λένε αυτά τη στιγμή που η Τουρκία διεκδικεί λυσσωδώς την ''επιστροφή'' της Κρήτης και των Δωδεκανήσων με επιθετικές κινήσεις που είχαν ξεκινήσει από πέρυσι ακόμα, ενώ σήμερα μάς ''βομβαρδίζει'' με navtex και anrinavtex πέριξ της Κρήτης, για έναν και μόνο λόγο: Για να μας υποκαταστήσει εκβιαστικά στην εκμετάλλευση των αποθεμάτων του φυσικού αερίου και του υποθαλάσσιου πλούτου στην υφαλοκρηπίδα μας!!!<br /><br />Δεδομένων αυτών, εύλογα αναρωτιόμαστε εμείς οι Έλληνες:<br /><br />- Άραγε, μας προετοιμάζει η κυβέρνηση για άτακτη υποχώρηση προσεχώς στα ενεργειακά δικαιώματα της πατρίδας μας και, ως εκ τούτου, αβλαβή διέλευση των τουρκικών γεωτρύπανων στα ελληνικά χωρικά ύδατα (υπό την συμβολική παρουσία του Στόλου μας), γιατί έχει σκοπό να χαρίσει - στο όνομα, δήθεν, της ειρήνης - τον ελληνικό υποθαλάσσιο πλούτο στους Τούρκους;<br /><br />Αν είναι έτσι τα πράγματα, τότε θα μιλάμε για εθνική στρατηγική ήττας που θα ξεπεράσει σε υποχώρηση και δουλικότητα την εφαρμοζόμενη έως τώρα ''πολιτική κατευνασμού'' του Σημίτη. Και αυτή η νέα στρατηγική θα φέρει φαρδιά πλατιά την υπογραφή του Κυριάκου Μητσοτάκη. Του πρωθυπουργού ο οποίος φαίνεται να τυρβάζει αποκλειστικά περί covid 19 και να τελεί εν αμηχανία διαρκείας λόγω της εκτίναξης της δημοτικότητάς του ΥΠΕΞ του μετά το τελευταίο ταξίδι του.<br /><br />Γιατί, μπορεί ο εν λόγω υπουργός (αντιλαμβανόμενος την έκδηλη αμηχανία του τελευταίου και με δεδομένη την προϋπάρχουσα κρίση μηνών που είχε δημιουργηθεί λόγω της μη ενημέρωσής του για την τριμερή του Βερολίνου) να έσπευσε να επιβεβαιώσει το non paper του Μαξίμου περί πλήρους συμφωνίας και προσυνεννόησης μαζί του πριν από το ταξίδι του στην Τουρκία, ωστόσο διέψευσε αμφότερους η τουρκική Yeni Şafak.<br /><br />Η ''Ερντογανική'' εφημερίδα που έσπευσε να καθησυχάσει τους Τούρκους πολίτες στέλνοντάς τους το μήνυμα ότι... άλλο Δένδιας κι άλλο Μητσοτάκης κι ότι ο δεύτερος σίγουρα ήταν ''δικός'' τους και θα έβαζε γρήγορα στη θέση του τον πρώτο ή θα τον απομάκρυνε από αυτήν...<br /><br />Ως προς το συγκεκριμένο θέμα, σας εκφράζω την επιφύλαξή μου. Δεν παρασύρομαι απ' την πολιτική ευφυΐα του υπουργού Εξωτερικών μας (που είχε, σίγουρα, διπλό στόχο όταν επέμενε να πάει στην Κωνσταντινούπολη...), γιατί πιστεύω πως αμφότεροι - άλλος λιγότερο (Δένδιας) κι άλλος περισσότερο (Μητσοτάκης) είναι εκπρόσωποι της ίδιας ''Σχολής'' στο θέμα των ελληνοτουρκικών: της ''πολιτικής του κατευνασμού'', την οποία εφάρμοσε... υποδειγματικά - με τραγικά αποτελέσματα για την Ελλάδα - ο Κώστας Σημίτης.<br /><br />Κι αυτό δεν αμφισβητείται, εν προκειμένω, αφ' ης στιγμής ο κ. Δένδιας - χάριν των προσωπικών φιλοδοξιών του που έχουν να κάνουν με τη διαδοχή στην ΝΔ - δεν προέβαλε αντίσταση και αποδέχτηκε την ''συμβουλευτική'' παρουσία μελών του (''φιλοτουρκικού'' ) ΕΛΙΑΜΕΠ στο υπουργείο του.<br /><br />Επιπλέον, δεν τόλμησε να βάλει στη θέση του (πολύ περισσότερο να ζητήσει την απομάκρυνσή του), τον Παναγιώτη Ιωακειμίδη - εξέχων μέλος του ΕΛΙΑΜΕΠ - αν και του έκανε αυστηρές συστάσεις και υποδείξεις ο εν λόγω σύμβουλος (Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών) - κρίνοντας δηκτικά τη στάση του να υπερασπιστεί τα εθνικά μας συμφέροντα στην γείτονα χώρα (κάτι αυτονόητο για υπουργό Εξωτερικών), ως να ήταν ανώτερος από εκείνον στην κλίμακα ιεραρχίας του υπουργείου του...<br /><br />Με τα δεδομένα αυτά και την αίσθηση μιας αλληλοαναιρούμενης δυαρχίας στο κέντρο λήψης αποφάσεων του ΥΠΕΞ μας (αφού το υπό πρωθυπουργική προστασία ΕΛΙΑΜΕΠ υπερβαίνει του συμβουλευτικού ρόλου του), το καράβι ''Ελλάδα'' ταξιδεύει στο άγνωστο φορτωμένο με ''κούφιο αέρα'', πολλά μυστικά και μισές αλήθειες...<div><br /><a href="http://lefteria.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Ταξιδεύοντας με «κούφιο αέρα», πολλά μυστικά και μισές αλήθειες...

Κρινιώ Καλογερίδου Το ήξερα πάντα ότι η λέξη ''ντροπή'', σαν μη λεκτικό συναίσθημα, μετράει αλλιώτικα στους ανθρώπους με ευα...

Διαβάστε την συνέχεια

Από τον Ανδρέα Παπανδρέου στον Μητσοτάκη και στον Δένδια: Όταν η Ελλάδα απαντά στην Τουρκία

<img height="417" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/04/210417011051_DENDIAS-TSABOUSOGLOU-ANKARA04-1024x667.jpg" width="640" /><br /><br /><br />Tου ΑΡΓΥΡΗ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ<br />Ήταν 6 Αγούστου του 1976 όταν το Τουρκικό ωκεανογραφικό ‘’Χόρα’’, παραβίασε τα Ελληνικά χωρικά ύδατα, ψάχνοντας για πετρέλαιο στο δικό μας Αιγαίο. Ήταν τότε που τα μεγάλα πολιτικά ονόματα μπορούσαν να συνεννοηθουν μεταξύ τους, για τα μεγάλα πολιτικά ζήτήματα..<br /><br />Ήταν τότε που η προάσπιση της Εθνικής μας εδαφικής ακεραιότητας ήταν πάνω από κάθε άλλη πολιτική αντιπαράθεση.<br /><br />Οι Τούρκοι εκείνη την εποχή είχαν κάνει την πρώτη παραβίαση των χωρικών μας υδάτων <διεκδικώντας> και εκείνοι μια θέση στο Αιγαίο. Τότε λοιπόν ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε πει αυτό που έπρεπε, προωθώντας την Ελληνική δυναμική.<br />Οι γείτονες μας από την πλευρά τους με αυτή την κίνηση τους, έδειχναν ότι ίσως να ήθελαν, αλλά σίγουρα επιδίωκαν κάποιο θερμό επισόδειο. Το ‘’Βυθίσατε το Χόρα’’, είναι μια φράση που έχει αφήσει εποχή, δείχνοντας πως τότε η Ελλάδα δεν <μάσαγε> τα λόγια της και ήταν έτοιμη για όλα.<br /><br />Πιο πρόσφατα και συγκεκριμένα τον Ιανουάριο του 2011 είδαμε τον γιό του Ανδρέα, τον Γιώργο Παπανδρέου να συναντίεται με τον τότε Πρωθυπουργό Ερντογάν στο Ερζερούμ, όπου διεξαγόταν η ετήσια συνάντηση των Τούρκων διπλωματών.<br /><br />Ο Παπανδρέου τότε είχε ξαφνιάσει τα Τουρκικά μέσα ενημέρωσης, καθώς είχε θέσει συγκεκριμένες προυποθέσεις για τις σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας δείχνοντας πως οι παραβιάσεις και το casus beli, δεν αρμόζουν σε σχέσεις καλής γειτονίας και δεν συμβιβάζονται με την Ευρωπαική προοπτική της Τουρκίας, ενώ ταυτόχρονα ζητούσε δίκαιη και βιώσιμη λύση για το Κυπριακό.<br /><br />Η περίφημη δήλωση εκείνης της εποχής δεν ήταν άλλη από το ‘’δεν αλλάζει το καθεστώς στο Αιγαίο’’, βάζοντας για ακόμη μια φορά την Τουρκία στην <θέση> της και δείχνοντας της πως το Αιγαίο ανήκει μόνο στην Ελλάδα.<br /><br />Ο Τουρκικός τύπος φυσικά επέκρινε τον Παπανδρέου για αυτή του την στάση και πολλά προσκείμενα στον Ερντογάν μέσα έβγαζαν τον Πρωθυπουργό τους στον <αφρό>, λέγοντας ότι έδωσε μια ισχυρή απάντηση στον Παπανδρέου, μόνο που όλοι γνωρίζουμε πως έγινε το αντίθετο.<br /><br />Κάποια στιγμή στον λόγο του, ο Τούρκος σήμερα Πρόεδρος της Τουρκίας είχε αναφερθεί πως οι Τούρκοι χρειάζονταν βίζα για να επισκεφθούν την Ευρώπη και αναρωτιόταν, τι μας έχουν κάνει. Η ηχηρή απάντηση όμως δεν άργησε να έρθει από τον Έλληνα τότε Πρωθυπουργό λέγοντας μεταξύ άλλων πως ‘’μεταξύ πολέμου και ειρήνης, επιλέγουμε ειρήνη, αλλά έχει και αυτή τις προυποθέσεις της’’.<br /><br />Τελικά ποιος έβαλε στην θέση του ποιον…<br /><br />Και ερχόμαστε στην προ ολίγον ημερών συνάντηση του Υπ. Εξωτερικών κ. Δένδια, με τον Τούρκο όμολογο του στην Άγκυρα για συνομιλίες. Στις συναντήσεις αυτές από όσο είδαμε στους τηλεοπτικούς δέκτες μας υπήρξαν συνομιλίες και με τον πλέον Πρόεδρο της Τουρκίας, Ερντογάν. Όλα φαινόταν πως πήγαιναν καλά, μέχρι να έρθει η ώρα των κοινών δηλώσεων στον Τύπο, μεταξύ Δένδια – Τσαβούτσογλου.<br /><br />Από την πλευρά του ο Τούρκος επικεφαλής της διπλωματίας επιθύμησε να κρατήσει χαμηλά τους τόνους και μπροστά στις κάμερες να κάνει πως δεν συμβαίνει τίποτα, πράγμα που όλοι γνωρίζουν πως δεν ισχύει. Έφτασε η ώρα όμως που πήρε τον λόγο ο κ. Δένδιας και εκεί το αρχικό διπλωματικό χαμόγελο του κ. Τσαβούτσογλου, μετατράπηκε σε αρκετά νεύρα.<br /><br />Ο κ. Δένδιας έθιξε με υπερηφάνια τα ζητήματα που ενοχλούν την Ελλάδα και δεν δίστασε να τα πει στην <έδρα> τους. Μίλησε για τις υπερπτήσεις πάνω από Ελληνικό έδαφος, πράγμα που τόνισε διπλά, όπως και για το μεταναστευτικό που πλέον έχει γίνει εργαλείο χρηματοδότησης για την Τουρκία και άσκησης πολιτικής πίεσης προς τους Ευρωπαίους.<br />Ο Υπ. Εξωτερικών της Τουρκίας <έτρεξε> να το μαζέψει και να πει ότι κάποιες από τις δηλώσεις του κ. Δένδια ήταν προκλητικές και δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές. Από την πλευρά του ο Έλληνας Υπουργός, έθιξε το ζήτημα του Κυπριακού, καθώς και την Ευρωπαική προοπτική της Τουρκίας, ενώ τους υπενθύμισε ότι για να γίνουν μέλη της ΕΕ, θα πρέπει να αποδεχθούν και τις αξίες της.<br /><br />Όλες οι δηλώσεις βέβαια του κ. Δένδια να τονίσουμε πως έγιναν όπως αναφέρει και το Μαξίμου, σε πλήρη συνεννόηση με τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσότάκη.<br /><br />Μερικές ώρες αργότερα ο φιλοκυβερνητικός τύπος όπως ήταν και αναμενόμενο έπιασε δουλειά με γοργό ρυθμό για να μαζέψει το <χαστούκι> που δέχθηκε μέσα στην Άγκυρα η Κυβένρηση Ερντογάν. Θα λέγαμε πιο συγκεκριμένα, πως <το φυσάνε και δεν κρυώνει>, αν αναλογιστούμε ότι μέχρι σήμερα κατηγορούν την Ελλάδα για την στάση της, στις κοινές δηλώσεις των Υπουργών.<br /><br />Αυτό που μπορούμε να πούμε όμως είναι ότι όλοι μας νιώσαμε υπερήφανοι για τις δηλώσεις Δένδια, ασχέτως πολιτικών προτημίσεων! Τι καταλαβαίνουμε όμως από όλα αυτά? Ότι στις δύσκολες στιγμές Κυβέρνηση και αντιπολίτευση πρέπει να είναι μαζί και όσο κοινό και αν ακούγεται αυτό, πολλές φορές δεν τους έχουμε δει μαζί. Για να αντιμετωπίσουμε όμως την κάθε απειλή και τον κάθε <άτακτο> Ερντογάν, πρέπει να μάθουμε σε κάποια πράγματα να συμπορευόμαστε και να είμαστε σύμμαχοι.<br /><br />Έτσι λοιπόν, από τους Ανδρέα και Γιώργο Παπανδρέου, στους Μητσοτάκη και Δένδια και στους επόμενους πολιτικούς ηγέτες που θα έρθουν και δεν θα <μασήσουν> τα λόγια τους, απέναντι στην όποια απειλή!<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Από τον Ανδρέα Παπανδρέου στον Μητσοτάκη και στον Δένδια: Όταν η Ελλάδα απαντά στην Τουρκία

Tου ΑΡΓΥΡΗ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ Ήταν 6 Αγούστου του 1976 όταν το Τουρκικό ωκεανογραφικό ‘’Χόρα’’, παραβίασε τα Ελληνικά χωρικά ύδατα, ψάχνοντας για π...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Άγκυρα προκαλεί την παγκόσμια κοινότητα- Κατηγορεί τους Αρμένιους ως δολοφόνους των Τούρκων!

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-04/616x321-1619252891065.jpeg?itok=4BIuBv22" width="640" /><br />Σύσσωμη κυβέρνηση και αντιπολίτευση βάλει κατά της Αρμενίας<br />Παναγιώτης Νάστος<br />Όσο και αν ακούγεται απίστευτο, είναι όμως αληθινό. Το τουρκικό ΥΠΕΞ καταδικάζει την ''αρμενική τρομοκρατία'', την οποία δεν θα ξεχάσει ποτέ η Τουρκία!<br /><br />Στην ανάρτηση του τουρκικού ΥΠΕΞ αναφέρεται: "Τα ψέματα δεν διαστρεβλώνουν μόνο την ιστορία, αλλά και αθώες ζωές. Δεν έχουμε και δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τους συναδέλφους μας που μαρτύρησαν από την αρμενική τρομοκρατία! Αφήστε τους να κοιμηθούν ήσυχα, δεν θα υποταχθούμε σε κανένα ψέμα και καταπίεση." <br /><br />Ωστόσο δεν είναι μόνο η απαράδεκτη δήλωση του τουρκικού ΥΠΕΞ αναφορικά με την γενοκτονία των Αρμενίων, αλλά και οι τουρκικές φιγούρες της αντιπολίτευσης και οι λοιποί κυβερνητικοί αξιωματούχοι κινούνται σε ανάλογο μήκος κύματος.<br /><br />Ο αρχηγός του κόμματος της αντιπολίτευσης Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, του κεντροαριστερού Δημοκρατικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), δήλωσε σε γραπτή δήλωση ότι αν ο Μπάιντεν χρησιμοποιήσει τη λέξη «γενοκτονία» στο ετήσιο προεδρικό μήνυμα που θα δώσει στις 24 Απριλίου, η οποία σηματοδοτεί την έναρξη των διαδικασιών διωγμών για τους Αρμένιους διανοούμενους της Οθωμανικής Κωνσταντινούπολης το 1915, αυτό θα ήταν μια πράξη «άδικη και απαράδεκτη».<br /><br />Ο Kılıçdaroğlu προειδοποίησε επίσης για «ανεπανόρθωτη ζημία» στις στρατηγικές σχέσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Τουρκίας, και κάλεσε τον Μπάιντεν να «υποστηρίξει μέτρα για την ειρήνη στον Νότιο Καύκασο».<br /><br />Η Meral Akşener, ηγέτης του μικρότερου κεντροδεξιού αντιπολιτευόμενου Good Party (İYİP) εξέδωσε επίσης μια δήλωση που εκφράζει παρόμοια αισθήματα, όπου είπε ότι η εύθραυστη κατάσταση των σχέσεων ΗΠΑ-Τουρκίας φέρει προ των ευθυνών τουςτους ηγέτες και των δύο χωρών.<br /><br />«Η προτεραιότητα των βραχυπρόθεσμων υπολογισμών θα βλάψει τις σχέσεις μεταξύ συμμάχων και λαών και θα εμπλέξει τις μελλοντικές γενιές που θα έρθουν», δήλωσε η Akşener.<br /><div class="embed-media embed-media--rich-twitter" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; clear: both; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 30px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><br /></div><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1385596873222852609" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfX0%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1385596873222852609&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2Fpagkosmiopoiisi%2F7006346_i-agkyra-prokalei-tin-pagkosmia-koinotita-katigorei-toys-armenioys&sessionId=841e506c13aa6c6fe3493c287dafde2b0d578818&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=ff2e7cf%3A1618526400629&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 731px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div>«Οι κυβερνήσεις είναι προσωρινές, αλλά στο τέλος, οι σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ηνωμένων Πολιτειών και η φιλία μεταξύ τουρκικών και αμερικανικών λαών είναι μόνιμες», πρόσθεσε<br /><br />Στον αντίποδα των παραπάνω εξωφρενικών επίσημων τουρκικών ισχυρισμών ,ο υφυπουργός Εξωτερικών της Αρμενίας Avet Adonts αναφέρει ότι η αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα αποτελέσει παράδειγμα για τις άλλες χώρες του πολιτισμένου κόσμου που δεν έχουν ακόμη εκφράσει τη θέση τους.<br /><br />Σχολιάζοντας τις εκθέσεις σύμφωνα με τις οποίες ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν θα χρησιμοποιήσει τον όρο «γενοκτονία» στην ομιλία του στις 24 Απριλίου, ο αναπληρωτής ΥΠΕΞ δήλωσε στους δημοσιογράφους: «Αυτό θα είναι ένα σημαντικό βήμα εάν ο Μπάιντεν χρησιμοποιεί αυτή τη λέξη. Μπορώ να δηλώσω ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα επιβεβαιώσουν για άλλη μια φορά τις προσεγγίσεις τους όχι για την επίλυση των περιφερειακών μας θεμάτων, αλλά για το πώς αυτή η χώρα εκτιμά τις θεμελιώδεις αξίες και τις ανθρώπινες ελευθερίες».<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a></div><div><br /></div><div><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Άγκυρα προκαλεί την παγκόσμια κοινότητα- Κατηγορεί τους Αρμένιους ως δολοφόνους των Τούρκων!

Σύσσωμη κυβέρνηση και αντιπολίτευση βάλει κατά της Αρμενίας Παναγιώτης Νάστος Όσο και αν ακούγεται απίστευτο, είναι όμως αληθινό. Το τουρκικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Υδρογονάνθρακες, «πράσινη» ενέργεια και η διαφορά με την Τουρκία για τις θαλάσσιες ζώνες

<img height="480" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=AP_19192546339060_3.jpg" width="640" /><br /><br /><div><b>Νίκος Μελέτης</b><br />Η επιλογή της χρονικής στιγμής, λίγο μετά την επίσκεψη του στην Άγκυρα και λίγο πριν από μια νέα συνάντηση με τον Μεβλούτ Τσαβουσογλου, για μια δήλωση που ο ίδιος ο Νίκος Δένδιας έχει κάνει στο παρελθόν κι άλλες φορές και αφορά τον ενεργειακό προσανατολισμό της χώρας, στην «πράσινη» ενέργεια, ήταν αναμενόμενο ότι θα προκαλούσε προβληματισμό και αντιπαράθεση.<br /><br />Σε συνέντευξή που παραχώρησε στην Τζέντα στο Arabnews ο Ν. Δένδιας απαντώντας σε σχετική ερώτηση τόνισε ότι η Ελλάδα δεν σκοπεύει να κάνει γεωτρήσεις και είναι προσανατολισμένη στις ανανεώσιμες πήγες ενέργειας (ΑΠΕ) και εξήγησε τους λόγους:<br /><br />«Χρειαζόμαστε 10 ή 20 χρόνια για να το βρούμε και να το εκμεταλλευτούμε, και από οικονομική άποψη θα ήταν πολύ πιο ακριβό από, για παράδειγμα, αυτό της Σαουδικής Αραβίας. Έτσι, οικονομικά δεν οραματίζομαι την Ελλάδα να γίνει χώρα παραγωγής πετρελαίου.<br /><br />Και με όλο τον σεβασμό, το Αιγαίο, για παράδειγμα, είναι ένας παράδεισος στη γη. Δεν σκοπεύουμε να μετατραπούμε σε κόλπο του Μεξικού. Έτσι, η Ελλάδα επιθυμεί να έχει ενεργειακό εφοδιασμό. …η Ελλάδα δεν σχεδιάζει στο άμεσο μέλλον να γίνει χώρα παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου».<br /><br />Η δήλωση αυτή προκάλεσε εντύπωση και λόγω της συγκυρίας, δόθηκαν διαφορετικές ερμηνείες, ενώ δεν έλειψαν και οι παρερμηνείες. Ότι η δήλωση αυτή σημαίνει ότι εγκαταλείπονται ακόμη και τα ενεργειακά προγράμματα που έχουν ξεκινήσει σε Ιόνιο ή πρόκειται να ξεκινήσουν νοτιοδυτικά της Κρήτης. Ή ότι αποτελεί απεμπόληση δικαιωμάτων, με την λογική ότι εφόσον δεν υπάρχει ενδιαφέρον για υδρογονάνθρακες τότε σταματά το «ενδιαφερον» της Ελλάδας και για τις θαλάσσιες ζώνες.<br /><br />΄Η ακόμη ότι ο Ν. Δένδιας ήθελε να στείλει μήνυμα στην Τουρκία ότι δεν έχει να φοβάται τίποτε από την Ελλάδα καθώς δεν προτίθεται να κάνει έρευνες.<br /><br />Αυτές οι ερμηνείες προκάλεσαν μια διευκρινιστική διαρροή από διπλωματικές πηγές που τόνιζαν τα εξής:<br /><br />«- Είναι προφανές ότι τα λεχθέντα δεν αφορούν το υπάρχον ενεργειακό πρόγραμμα της χώρας.<br /><br />- Οι απόψεις του Υπουργού Εξωτερικών για την πράσινη ενέργεια και την αειφόρο ανάπτυξη είναι γνωστές και διατυπωμένες κατ΄ επανάληψη.<br /><br />- Η παγκόσμια τάση τείνει προς την κατεύθυνση της προστασίας του περιβάλλοντος, της πράσινης ενέργειας και των ανανεώσιμων πηγών και υπηρετείται από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, όπως αποδεικνύεται από το μεγάλο βήμα της απολιγνιτοποίησης».<br /><br />Σε μια ουδέτερη στιγμή, με την άποψη που εκφράσθηκε από τον υπουργό Εξωτερικών, δεν θα υπήρχαν πολλοί που θα διαφωνούσαν. Τα περιστατικά με τις τεράστιες περιβαλλοντικές καταστροφές στον Κόλπο του Μεξικού και στην Βόρεια Θαλασσα προκαλούν ανατριχιαστικούς συνειρμούς για ένα ατύχημα σε μια πλωτή πλατφόρμα άντλησης πετρελαίου π.χ. στον Αη Στράτη ή ανοικτα της Μυκόνου, καθώς θα σηματοδοτούσε το τέλος των νησιών μας όπως τα γνωρίζουμε αλλά και του τουρισμού. Που απασχολεί εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους σε αντίθεση με πετρελαϊκή επένδυση που θα απασχολεί μερικές εκατονταδες εργαζόμενους.<br /><br />Πολύ περισσότερο η σύζητηση για τους υδρογονάνθρακες στην Ελλάδα έχει φορτισθεί με υποθετικά σενάρια που προκαλούσαν καλόπιστες αναλύσεις γεωλόγων, χωρίς κανένα πραγματικό στοιχείο. Χωρίς τρισδιάστατες έρευνες, χωρίς γεωτρήσεις. Και έτσι δημιουργήθηκε και το αφήγημα με «μυθικές» διαστάσεις, περί τεράστιων κοιτασμάτων που μαλιστα τιμολογήθηκαν κιόλας σε 600 δισ. δολάρια!<br /><br />Η συζήτηση όλα αυτά τα χρόνια γίνεται για τον «πλούτο» της υφαλοκρηπίδας μας, χωρίς να έχουν γίνει έρευνες, χωρίς να έχουν γίνει γεωτρήσεις και χωρίς να γίνεται ενας κατά προσέγγιση υπολογισμός του κόστους εξόρυξης από τα μεγάλα βάθη της Ανατολικής Μεσογείου και εάν αυτό είναι ανταγωνιστικό με άλλες πετρελαιοπαραγωγές χώρες. Δεν γίνεται επίσης εύκολα αντιληπτό ότι για να είναι μια ανακάλυψη υδρογονανθράκων game changer για την οικονομία μιας χώρας, τα κοιτάσματα αυτά θα πρέπει να είναι σημαντικά σχετικά συμπαγή, ενιαία και σε βάθη που θα είναι εύκολη και φθηνή η εξόρυξη.<br /><br />Ειδικά, μάλιστα, τώρα που η «πράσινη» ενέργεια και η πολιτική μείωσης ρύπων γίνεται κυρίαρχη σε όλο τον κόσμο και στην ΕΕ, πλέον οι μεγάλες επενδύσεις και ενισχύσεις συνδέονται με αυτή την πολιτική της «πράσινης ενέργειας», η εκμετάλλευση υδρογονανθράκων θα δέχεται διαρκή πίεση .<br /><br />Αλλά και σε πολιτικό επίπεδο διαφεύγει ορισμένες φορές το σημαντικό:<br /><br />Δεν είναι οι έρευνες και οι γεωτρήσεις που προηγούνται της οριοθέτησης, αλλά ακριβώς το αντίθετο.<br /><br />Ακομη κι αν δεν υπάρχει σταγόνα πετρελαίου στον βυθό ή εάν η επιλογή της χώρας είναι να αφήσει τους υδρογονάνθρακες στον βυθό, αυτό καθόλου δεν σημαίνει ότι η χώρα παύει να ενδιαφέρεται για τις θαλάσσιες ζώνες της. Θαλάσσιες ζώνες δεν σημαίνουν μόνο υδρογονάνθρακες. Σημαίνουν αλιεία, αιολική ή θαλάσσια ενέργεια, τουρισμός κ.ά.<br /><br />Και επίσης σημαίνουν κυριαρχία δηλαδή επικράτεια και κυριαρχικά δικαιώματα.<br /><br />Η Ελλάδα έτσι κι αλλιώς εάν αποφασίσει να κάνει έρευνες, αυτές θα είναι εντός περιοχής που έχει οριοθετηθεί με Συμφωνία. Δεν θα μπορέσει δηλαδή να κάνει έρευνες ανατολικά του 28ου μεσημβρινού και θεωρητικά πέραν του σημείου που μονομερώς ορίζει η χώρα ως εξωτερικό οριο της υφαλοκρηπίδας της, βάσει του νόμου Μανιάτη (τον οποίο η Τουρκία έχει απορρίψει).<br /><br />Ακόμη και η Τουρκία η οποία επένδυσε αρκετά δισεκατομμύρια για την αγορά ερευνητικών και γεωτρύπανων, περιορίζεται μέχρι στιγμής σε απόπειρα εξορύξεων στην Μαύρη Θάλασσα, όπου η επένδυση (σύμφωνα με την κυβέρνηση Ερντογάν) είναι βιώσιμη, ενώ στην Ανατολική Μεσόγειο χρησιμοποιεί τις έρευνες και τα πλοία της περισσότερο για επίδειξη σημαίας και απόκτησης πλεονεκτημάτων μέσω επιβολής τετελεσμένων.<br /><br />Η Κύπρος παρά το γεγονός ότι από πολύ νωρίς εντοπίσθηκε στην ΑΟΖ της το κοίτασμα Αφροδίτη, ακόμη και σήμερα περισσότερα από δέκα χρόνια μετά την ανακάλυψή του, δεν έχει γίνει κανένα βήμα για την εκμετάλλευσή του λόγω κυρίως κόστους.<br /><br />Ο Ν. Δένδιας εκφράζοντας την προσέγγισή του σε αυτές τις πτυχές ενεργειακής πολιτικής, θέλησε πιθανότατα να στείλει συγχρόνως ένα μήνυμα και στην τουρκική πλευρά. Ότι οι παραληρηματικές δηλώσεις περί «κλοπής» των υδρογονανθράκων της Μεσογείου κ.λπ., δεν έχουν περιεχόμενο καθώς για να «κλέψει» κάποιος κάτι, θα πρέπει πρώτα να έχει βρεθεί.<br /><br />Ίσως να είναι η αντίληψη που υπάρχει σε μια σχολή σκέψης ότι εάν η συζήτηση για την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών αποσυνδεθεί από την προσδοκία ανακάλυψης και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων, θα καταστεί πιο απλή και λιγότερο τοξική.<br /><br />Πάντως για την Τουρκία, πολύ φοβούμαι ότι δεν πρόκειται μονο για το πετρέλαιο η το φυσικό αέριο.<br /><br />Η Τουρκία θέλει να κυριαρχήσει σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. Κι αν δεν υπάρχει πετρέλαιο θέλει να είναι αυτή που θα γεμίσει με υπεράκτια πάρκα ανεμογεννητριών όλη την περιοχή. Και εάν ούτε αυτό συμβεί, τότε θέλει να είναι από την ΑΟΖ της που θα περνά το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης της Ευρώπης με την Ασία και την Αφρική (μέσω Ισραήλ και Αιγύπτου) .<br /><br />Οι θαλάσσιες ζώνες είναι πρωτίστως παιχνίδι ισχύος για την Τουρκία και κατόπιν οικονομικό.<br /><br />Γι' αυτό μάλλον ήταν μάταιη και άκαιρη αυτή η δημόσια αντιπαράθεση με αφορμή τις δηλώσεις του Υπουργού Εξωτερικών.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Υδρογονάνθρακες, «πράσινη» ενέργεια και η διαφορά με την Τουρκία για τις θαλάσσιες ζώνες

Νίκος Μελέτης Η επιλογή της χρονικής στιγμής, λίγο μετά την επίσκεψη του στην Άγκυρα και λίγο πριν από μια νέα συνάντηση με τον Μεβλούτ Τσαβ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η περίπλοκη σχέση του Μπάιντεν με τον Ερντογάν

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/04/biden_erdogan.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Λυγερού Νεφέλη</b><br />Στις 28 Απριλίου, ο Τζο Μπάιντεν προγραμματίζεται να απευθυνθεί στην κοινή συνεδρίαση και των δύο σωμάτων του αμερικανικού Κογκρέσου. Η ομιλία αυτή σηματοδοτεί μία σύνοψη των 100 πρώτων ημερών στην εξουσία, αλλά και την παρουσίαση του οράματός του, προκειμένου «να αντιμετωπιστούν οι προκλήσεις και οι ευκαιρίες αυτής της ιστορικής στιγμής». Αναμένεται να αναφερθεί στον εμβολιασμό, στην οικονομία, στη ραγδαία αύξηση των μεταναστευτικών ροών προς τα σύνορα των ΗΠΑ με το Μεξικό, αλλά και στην εξωτερική πολιτική.<br /><br />Το τελευταίο είναι και το πεδίο που αφορά και την Ανατολική Μεσόγειο, τη γειτονιά μας. Ο νέος Αμερικανός πρόεδρος έχει ήδη δείξει δείγματα γραφής, τα οποία μαρτυρούν την –αν και όχι ολική– παρ’ όλα αυτά αδιαμφισβήτητη “επιστροφή” της Ουάσιγκτον στην περιοχή. Σε αυτή την επαναφορά, ο Μπάιντεν φαίνεται να στηρίζεται περισσότερο στην Ελλάδα, απ’ ότι οι προκάτοχοί του. Αρχικά, ο πρόεδρος των ΗΠΑ επέλεξε να επικοινωνήσει πρώτα με τον Έλληνα πρωθυπουργό.<br /><br />Και αυτό, παρότι ο Τούρκος πρόεδρος είχε εκδηλώσει δημοσίως την επιθυμία του και είχε προσπαθήσει να εξασφαλίσει την πρώτη και σημειολογική επαφή με τον Αμερικανό πρόεδρο. Η έλλειψη ανταπόκρισης από τον Μπάιντεν, στο αίτημα του Ερντογάν, δημιούργησε έκδηλο εκνευρισμό στην Άγκυρα. Αυτό δεν ήταν το μοναδικό στοιχείο που αποδεικνύει ότι η νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ, ακολουθεί διαφορετικό δρόμο σε ό,τι αφορά τα τεκταινόμενα στην ανατολική Μεσόγειο. Μετά τη συνομιλία των δύο ηγετών, δρομολογείται και επίσκεψη του Μητσοτάκη στην Ουάσινγκτον, μόλις το επιτρέψουν οι συνθήκες της πανδημίας.<br /><br />Σε αντίθεση με την ελληνοαμερικανική εγγύτητα, οι σχέσεις ΗΠΑ Τουρκίας, βρίσκονται σε τεντωμένο σχοινί. Ο Μπάιντεν έχει καταφέρει το ένα πλήγμα μετά το άλλο στο γόητρο του Ερντογάν και όχι μόνο. Στην άρνησή του να επικοινωνήσει μαζί του, προστέθηκε η απόφασή του να αφήσει την Άγκυρα εκτός του προγράμματος για τα F-35. Σαν να μην έφταναν αυτά, ο Αμερικανός πρόεδρος θα ανακοινώσει ότι αναγνωρίζει τη γενοκτονία των Αρμενίων.<div><br />Συνάντηση Μπάιντεν-Ερντογάν<br /><br />Το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών αναφέρθηκε χθες Παρασκευή σε ανακοίνωση για τη Γενοκτονία των Αρμενίων. «Όσον αφορά τη Γενοκτονία των Αρμενίων, μπορείτε να αναμένετε μια ανακοίνωση αύριο», δήλωσε η αναπληρώτρια εκπρόσωπος της αμερικανικής διπλωματίας Τζαλίνα Πόρτερ. Μέχρι τώρα η αμερικανική κυβέρνηση απέφευγε να κάνει λόγο για γενοκτονία.<br /><br />Με αφορμή την επικείμενη ανακοίνωση, πραγματοποιήθηκε και η τηλεφωνική επικοινωνία του Αμερικανού προέδρου με τον Τούρκο ομόλογό του. Σύμφωνα με όσα ανακοίνωσε ο Λευκός Οίκος, οι δύο ηγέτες συμφώνησαν να συναντηθούν, κατά τη σύνοδο του ΝΑΤΟ, που θα διεξαχθεί τον Ιούνιο στις Βρυξέλλες. Σκοπός αυτής της συνάντησης; Είναι οι πρόεδροι Μπάιντεν και Ερντογάν να συζητήσουν μια σειρά θεμάτων, πολλά από τα οποία, ανάμεσά τους η αγορά και η ανάπτυξη από την Άγκυρα των ρωσικών πυραύλων S-400 αποτελούν ακανθώθεις διαφορές και επηρεάζουν τις σχέσεις των δύο χωρών.<br /><br />Στην ανακοίνωση του Λευκού Οίκου, όπως μετέδωσε το Reuters, αναφέρεται επίσης ότι ο Αμερικανός πρόεδρος μετέφερε στον Ερντογάν «το ενδιαφέρον του για μια εποικοδομητική διμερή σχέση, με διευρυμένους τομείς συνεργασίας και αποτελεσματική διαχείριση των διαφωνιών». Ανακοίνωση για την τηλεφωνική επικοινωνία εξέδωσε και η τουρκική προεδρία. «Οι δύο ηγέτες συμφώνησαν επί του στρατηγικού χαρακτήρα της διμερούς σχέσης και ότι είναι σημαντικό να εργαστούν από κοινού ώστε να οικοδομηθεί μεγαλύτερη συνεργασία σε ζητήματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος», ανέφερε.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η περίπλοκη σχέση του Μπάιντεν με τον Ερντογάν

Λυγερού Νεφέλη Στις 28 Απριλίου, ο Τζο Μπάιντεν προγραμματίζεται να απευθυνθεί στην κοινή συνεδρίαση και των δύο σωμάτων του αμερικανικού Κο...

Διαβάστε την συνέχεια

Χτίζει συμμαχίες η Ελλάδα στον Κόλπο – Σε γεωπολιτική λαβίδα η Τουρκία

<img height="361" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/04/dendiaspanagiotopoulosriad-1200x676.jpeg" width="640" /><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Το Συμβούλιο Συνεργασίας στον Κόλπο και η Ελλάδα υπέγραψαν ένα μνημόνιο συνεννόησης πριν λίγες ημέρες, δημιουργώντας μια νέα μορφή πολιτικής, οικονομικής και πολιτιστικής δέσμευσης. Παρόλο που η adhoc συνεργασία και οι συζητήσεις σχετικά με το πλαίσιο συνεργασίας ήταν σε εξέλιξη για αρκετό καιρό, αυτή είναι η πρώτη συμφωνία με τόσο ευρύ πεδίο.<br /><br />Σαουδαραβικά Μέσα αναφέρουν ότι η συμφωνία έχει δημιουργήσει μια άνευ προηγουμένου στρατιωτική συνεργασία με την Ελλάδα, την οποία μια ιστοσελίδα αποκαλεί «ιστορική Νέμεση για τους Τούρκους». Οι προσπάθειες του Ριάντ να πετύχει μια τέτοια σχέση έρχονται μετά από χρόνια δισταγμού, καθώς προσπαθούσε να συγκρατήσει τις τουρκικές επεκτατικές βλέψεις που θεωρούσε ότι ήταν επιζήμιες για το συμφέρον του.<br /><br />Οι σχέσεις των δύο χωρών έφτασαν σε νέο επίπεδο κι αυτό φαίνεται από το ότι η Αθήνα συμφώνησε να εκμισθώσει αντιπυραυλική μονάδα Patriot στους Σαουδάραβες για να βοηθήσει σε αποτροπή πυραυλικών επιθέσεων κυρίως από τους Χούτι. Η πράξη αυτή στέλνει το μήνυμα ότι το Ριάντ αλλάζει για τα καλά στάση αναφορικά με την ελληνοτουρκική διένεξη. Η εν λόγω συμφωνία έρχεται μετά την ανακοίνωση των ΗΠΑ τον Μάιο 2020 ότι θα αποσύρει τέσσερις από τις δικές της πυροβολαρχίες Patriot από τη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Η συνάντηση των Δένδια και Παναγιωτόπουλου με τον ισχυρό άνδρα της Σαουδικής Αραβίας διάδοχο Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν σηματοδότησε την σημασία που δίνει το Ριάντ στις διμερείς σχέσεις. Άραβες αναλυτές αναφέρουν ότι η Σαουδική Αραβία δεν θα βρει πιο αξιόπιστο σύμμαχο από την Ελλάδα για να αντιμετωπίσει τους Τούρκους, ειδικά στην Ανατολική Μεσόγειο, που ενδέχεται να γίνει ο νέος Κόλπος λόγω ανακάλυψης κοιτασμάτων.<br /><br />Αυτή η συνεργασία είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ενοικίαση στρατιωτικού εξοπλισμού, τον οποίο θα μπορούσε να αποκτήσει η Σαουδική Αραβία από άλλες χώρες. Οι Σαουδάραβες στέλνουν σαφές μήνυμα στην Άγκυρα ότι η συνεχιζόμενη αποστολή στρατευμάτων της στο Κατάρ ωθεί το Ριάντ να συνεργαστεί με την Ελλάδα και να επεκτείνει την υποστήριξη στον άτυπο συνασπισμό της Ανατολικής Μεσογείου που αντιτίθεται στις αυξανόμενες ηγεμονικές φιλοδοξίες της Τουρκίας.<br /><br />Η τουρκική παρουσία στο Κατάρ<br /><br />Οι χώρες-μέλη του Συμβουλίου του Κόλπου συμφώνησαν τον περασμένο Ιανουάριο σε μια διαδικασία συμφιλίωσης με το Κατάρ και έμμεσα με την Τουρκία. Οι Σαουδάραβες, όμως, θεωρούν την παρουσία της τουρκικής βάσης στο Κατάρ, δίπλα στα σύνορά τους, απειλή για την εθνική τους ασφάλεια και την σταθερότητα της περιοχής. Το ίδιο αισθάνονται και τα Εμιράτα.<br /><br />Γι’ αυτό και η συμφιλίωση κόλλησε. Στα μέσα Μαρτίου, η Σαουδική Αραβία έστειλε μαχητικά της αεροσκάφη F-15C στην Κρήτη για να συμμετάσχουν σε ασκήσεις με την Ελλάδα στην Ανατολική Μεσόγειο. Με την κίνηση αυτή έριξε τον κύβο. Παρατηρητές πιστεύουν ότι το Ριάντ απαντά στην τουρκική παρουσία και παρέμβαση στον Κόλπο, σφυρηλατώντας συμμαχία με την Ελλάδα και την Αίγυπτο. Το Ριάντ και το Άμπου Ντάμπι ανησυχούν για τις δραστηριότητες της Τουρκίας στη Σομαλία, στο πλαίσιο του σχεδίου της να επεκτείνει τη στρατιωτική της παρουσία στην Ερυθρά και στο Κέρας της Αφρικής με τρόπο που περικυκλώνει τις χώρες του Κόλπου και δυνάμει απειλεί τα συμφέροντά τους.<br /><br />Το βασίλειο κινείται σύμφωνα με ένα ολοκληρωμένο όραμα για τον Κόλπο που βασίζεται στην οικοδόμηση συμμαχιών. Ταυτόχρονα παίζει ρόλους και σε άλλες περιοχές, καθώς επανέρχεται σε μία αναδιαμορφωμένη αντίληψη για την περιφερειακή ασφάλεια. Αυτό εξηγεί την παρουσία της Σαουδικής Αραβίας και των Εμιράτων στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και στην Αφρική.<br /><br />Σφήνα σε Τουρκία-Πακιστάν<br /><br />Ο πολιτικός αναλυτής από το Μπαχρέιν Αμπντουλάχ Αλ-Τζούνιντ αναμένει αύξηση των στρατιωτικών ασκήσεων με Ελλάδα, Κύπρο και χώρες του Κόλπου. Θεωρεί ότι η ασφάλεια και η σταθερότητα στη Μεσόγειο είναι σημαντικές για την ασφάλεια ολόκληρης της Μέσης Ανατολής. Ο ίδιος επισημαίνει ότι η Σαουδική Αραβία είναι οικονομική και στρατιωτική δύναμη στην περιοχή «και είναι φυσικό να φιλοδοξεί να αναπτύξει σχέσεις με χώρες εντός του γεωπολιτικού της χώρου».<br /><br />Κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών, η Σαουδική Αραβία αύξησε τις στρατιωτικές ασκήσεις της με τις ΗΠΑ, την Ελλάδα, το Σουδάν και το Πακιστάν. Προσπαθεί, μάλιστα, να μπει “σφήνα” μεταξύ Άγκυρας και Ισλαμπαμπάντ. Με τις ασκήσεις επιδιώκει να βελτιώσει το αξιόμαχο και την ετοιμότητα των ενόπλων δυνάμεών της για να αντιμετωπίσει τους Χούτι στην Υεμένη. Σε δεύτερο επίπεδο, οι στρατιωτικές συνεργασίες στοχεύουν να στείλουν μήνυμα ετοιμότητας και αποτροπής οποιωνδήποτε απειλών.<br /><br />Η Άγκυρα βλέπει με ανησυχία την προσέγγιση της Σαουδικής Αραβίας και των Εμιράτων με την Ελλάδα. Θεωρεί αρνητικό για τα συμφέροντά της το γεγονός ότι η Ελλάδα κατάφερε να διεισδύσει σε μια περιοχή που οι Τούρκοι θεωρούν ιστορικά, πολιτισμικά, οικονομικά και γεωπολιτικά δικό τους χώρο επιρροής. Ο Αράμ Νεργκουιζιάν, ερευνητής στο Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (CSIS) με έδρα την Ουάσινγκτον, δήλωσε ότι είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας και στο ναυτιλιακό τομέα η στρατιωτική συνεργασία με τη Σαουδική Αραβία.<div><br />Απομόνωση της Τουρκίας στον Κόλπο<br /><br />Η προσέγγιση με την Ελλάδα πρέπει να εξεταστεί στο πλαίσιο της αντίδρασης του Ριάντ στις απειλές ασύμμετρου πολέμου και επιθέσεων με drones, όπως οι επιθέσεις της 14ης Σεπτεμβρίου 2019 στις εγκαταστάσεις πετρελαίου Abqaiq και Khurais. Η προσέγγιση αυτή ενδέχεται να τορπιλίσει και τη σχεδιαζόμενη συμπαραγωγή τουρκικών droneς στη Σαουδική Αραβία.<br /><br />«Οι ασκήσεις της Σαουδικής Αραβίας και της Ελλάδας καταδεικνύουν την υποστήριξη του Ριάντ στις περιφερειακές πολιτικές της Αθήνας, οι οποίες έρχονται σε σύγκρουση με τα τουρκικά συμφέροντα», δήλωσε ο Τούρκος αμυντικός αναλυτής Κάλγκαρ Κορκ. Τόνισε ότι η Άγκυρα έχει αρχίσει να συνειδητοποιεί ότι η στρατιωτική επίδειξη ισχύος δεν αρκεί στην Ανατολική Μεσόγειο, χωρίς την υποστήριξη σημαντικών παραγόντων στην περιοχή.<br /><br />Ο Κορκ πρόσθεσε: «Η προτεραιότητα της Τουρκίας τώρα είναι να τερματίσει την απομόνωσή της, επιδιορθώνοντας τις κατεστραμμένες σχέσεις, όπως φαίνεται από την προσέγγιση της Τουρκίας με την Αίγυπτο καθώς και με τη Σαουδική Αραβία». Ο Τούρκος αναλυτής υποβάθμισε τη συνεργασία Σαουδικής Αραβίας-Ελλάδας, εκφράζοντας την άποψη ότι «σε αυτό το στάδιο, οι κοινές ασκήσεις δεν θα έχουν σημαντικό αντίκτυπο στη διαδικασία, διότι προτεραιότητα είναι η αποκατάσταση των σχέσεων».</div><div><br />Κοινό σχέδιο δράσης<br /><br />Στη Σαουδική Αραβία και στον Κόλπο, όμως, επικρατούν άλλες σκέψεις. Μετά την υπογραφή της συμφωνίας, το επόμενο βήμα είναι να συμφωνηθεί ένα κοινό σχέδιο δράσης για να προχωρήσει περαιτέρω η συνεργασία. Το τρέχον σχέδιο, το οποίο αναμένεται να ολοκληρωθεί σύντομα, καλύπτει τον πολιτικό διάλογο, το εμπόριο και τις επενδύσεις, την εκπαίδευση και την κατάρτιση, τον πολιτισμό, τον τουρισμό και το περιβάλλον.<br /><br />Η ανανεωμένη δέσμευση Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου και Ελλάδας αναμένεται να συμβάλει σημαντικά στη διατήρηση της ειρήνης και της ασφάλειας στην περιοχή ανέφερε ο Δρ. Abdel Aziz Aluwaisheg Βοηθός Γενικός Γραμματέας Πολιτικών Υποθέσεων του Συμβουλίου. Ο ίδιος τόνισε ότι είναι μια φυσική συνεργασία μεταξύ δύο ομοϊδεατών και συμπληρωματικών μερών.<br /><br />Ο Δρ. Aluwaisheg, στηρίζοντας τις πάγιες ελληνικές θέσεις, ανέφερε ότι «οι διαφορές απόψεων πρέπει να αντιμετωπίζονται ειρηνικά σε διεθνή φόρα και να μην επιτρέπεται να αποσταθεροποιούν την περιοχή. Για παράδειγμα, σχετικά με τη διαμάχη της Ανατολικής Μεσογείου, η Ελλάδα και το Συμβούλιο του Κόλπου συμφωνούν ότι το διεθνές δίκαιο, ιδίως η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, παρέχει το καταλληλότερο παγκοσμίως αναγνωρισμένο νομικό μέσο που διέπει τις θαλάσσιες διαφορές και ότι το Διεθνές Δικαστήριο είναι το καλύτερο φόρουμ για την επίλυση συνοριακών συγκρούσεων».</div><div><br />Συμφωνία Ελλάδας-Εμιράτων<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι η αμυντική συμφωνία που η Ελλάδα και τα Εμιράτα υπέγραψαν πέρυσι έχει επίσης στρατηγικές επιπτώσεις για την Τουρκία, δεδομένης της αμιβαίας αντίθεσης αυτών των χωρών. Αυτή η στρατηγική συνεργασία, σύμφωνα με τον Πρίγκιπα των Εμιράτων Mohammed bin Zayed al-Nahyan, στοχεύει στην «ενίσχυση της πολιτικής, οικονομικής και πολιτιστικής συνεργασίας» μεταξύ των δύο χωρών.<br /><br />Η στρατιωτική πτυχή της εταιρικής σχέσης είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτη δεδομένου ότι υποχρεώνει κάθε χώρα να βοηθήσει την άλλη αν απειλείται η εδαφική ακεραιότητά τους. Αναλυτές στο BlueMelange (ανεξάρτητη ερευνητική ομάδα της Turkish Defense News) πιστεύουν ότι το σύμφωνο είναι με τα Εμιράτα πολύ πιο περίπλοκο και προωθημένο από την τριμερή συμφωνία άμυνας και ασφάλειας Ισραήλ-Ελλάδας-Κύπρου που επετεύχθη τον περασμένο Σεπτέμβριο.<br /><br />Σύμφωνα με την ανάλυσή τους, αυτή η συμφωνία μπορεί να ανοίξει το δρόμο για ορισμένες σημαντικές συμβάσεις πωλήσεων και αγορών όπλων το επόμενο έτος. Η BlueMelange αναμένει ότι τα Εμιράτα θα χρηματοδοτήσουν αναβαθμίσεις του ελληνικού οπλοστασίου, απηχώντας τον φόβο της Άγκυρας. Υπενθυμίζεται ότι η συμφωνία ακολουθεί το σύμφωνο συνεργασίας που είχαν υπογράψει Ελλάδα και Εμιράτα πέρυσι.<br /><br />Η δημιουργία ενός πολυμερούς αντιτουρκικού μπλοκ, ενός “συμβολικού διπλωματικού χώρου”, θα προσφέρει τόσο στην κυβέρνηση Μπάιντεν όσο και στην ΕΕ εναλλακτικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση της τουρκικής αποσταθεροποιητικής συμπεριφοράς Η συνεργασία με τα Εμιράτα έχει ακμάσει τον τελευταίο χρόνο, ειδικά επειδή τα Εμιράτα έχουν επικρίνει το παράνομο μνημόνιο Ερντογάν-Σάρατζ διμερώς, αλλά και σε κοινή δήλωση με Ελλάδα, Κύπρο, Γαλλία και Αίγυπτο τον περασμένο Μάιο.<br /><br />Είναι θετικό ότι η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας είναι πλέον πολυδιάστατη, αλλά αυτό δεν μπορεί να λύσει τις διαφορές της Ελλάδας με την Τουρκία. Η στρατιωτική συνεργασία και οι συνασκήσεις με τις χώρες του Κόλπου είναι επιθυμητές και εποικοδομητικές. Τυπικά δεν μπορούμε να περιμένουμε την στρατιωτική συνδρομή των νέων συμμάχων μας, επειδή η Τουρκία μπορεί να επικαλεστεί το Άρθρο 4 σε περίπτωση που εμπλακούν τρίτες χώρες σε μια ελληνοτουρκική σύρραξη. Σε μία τέτοια περίπτωση, όμως, αυτό θα είναι μάλλον λεπτομέρεια.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Χτίζει συμμαχίες η Ελλάδα στον Κόλπο – Σε γεωπολιτική λαβίδα η Τουρκία

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Το Συμβούλιο Συνεργασίας στον Κόλπο και η Ελλάδα υπέγραψαν ένα μνημόνιο συνεννόησης πριν λίγες ημέρες, δημιουργώντας μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μεγαλύτερη απειλή για το Ισραήλ η Τουρκία παρά το Ιράν… Οι ΗΠΑ

<img height="427" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/04/210424090503_netaniaxou-bibi01-1024x683.jpg" width="640" /><br /><br />Ο Ισραηλινός Υπουργός Ενέργειας, Yuval Steinitz, έλαβε πολύ πρόσφατα πρόσκληση από το Τουρκικό υπουργείο των Εξωτερικών για να λάβει μέρος σε Συνέδριο για την Ενέργεια, που θα διεξαχθεί τον Ιούνιο στην Αττάλεια.<br /><br />Αυτό συμβαίνει μετά από τρία χρόνια πλήρους απουσίας επίσημων επαφών μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ σε υψηλό επίπεδο, αναφέρει η <a href="https://news.rambler.ru/conflicts/46280533-izrail-turtsiya-ierusalim-nichem-ne-postupitsya-radi-dovolstva-erdogana/">ρωσική ιστοσελίδα news.rambler.ru</a>, που ασχολείται με πολιτικά θέματα. Έχει τίτλο: «Ισραήλ – Τουρκία: τα Ιεροσόλυμα δεν θα υποχωρήσουν προκειμένου να ικανοποιήσουν τον Ερντογάν».<br /><br />Αναφέρει τα εξής:<br /><br />Η κρίση στις σχέσεις μεταξύ Άγκυρας και Ιεροσολύμων έχει φτάσει σε σημείο, που οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες να θεωρούν μια ενδεχόμενη απειλή από πλευράς Τουρκίας, ακόμη πιο σοβαρή και από την κακή προαίρεση του Ιράν.<br /><br />Αυτό το βήμα εκ μέρους του Ερντογάν προς το Ισραήλ πρέπει να εξεταστεί στο πλαίσιο της στρατιωτικής συμφωνίας, ύψους 1,65 δισ. δολαρίων, που υπεγράφη πρόσφατα μεταξύ Ελλάδος και Ισραήλ. Αφορά σε πολλούς τομείς της Άμυνας, και κυρίως, στον εκσυγχρονισμό της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας. Δεν είναι μυστικό ότι η Τουρκία είναι σήμερα ο κύριος εχθρός της Αθήνας. Κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων ετών, το επίπεδο της δυσαρέσκειας της Άγκυρας έφθασε σε επικίνδυνο σημείο, ενώ στη συνέχεια μειώθηκε.<br /><br />Η Ελλάδα είναι ήδη συνηθισμένη στις βίαιες επιθέσεις του Ερντογάν και δεν τις φοβάται καθόλου. Ο Ερντογάν μοιάζει με ηφαίστειο που εκρήγνυται και κατόπιν αφήνει το επαναστατικό του πνεύμα να ηρεμήσει. Αυτή τη συμπεριφορά πιθανώς ο Τούρκος ηγέτης να τη δανείστηκε από έναν από τους πολυσυζητημένους δικτάτορες του περασμένου αιώνα. Σε αυτόν άρεσε να κάνει ένα δοκιμαστικό βήμα μπροστά και να παρατηρεί την αντίδραση του άλλου. Και επειδή συνήθως δεν τιμωρούταν για τις εχθρικές του ενέργειες, συνέχιζε να επιτίθεται, με οργή, μέχρι που ηττήθηκε.<br /><br />Η συμμαχία του Ισραήλ με την Ελλάδα είναι ένα κακό νέο για τον Ερντογάν, που γίνεται ακόμα χειρότερο με την προσέγγιση του εβραϊκού κράτους με τον αραβικό κόσμο. Ενώ η Τουρκία κατά τη διάρκεια της περιόδου αντιπαράθεσης με το Ισραήλ όχι μόνο δεν ενίσχυσε τη θέση της στην περιοχή, αλλά την αποδυνάμωσε σημαντικά.<br /><br />Ας προσπαθήσουμε να αξιολογήσουμε τη σχέση της με τις μεγάλες δυνάμεις, με τις οποίες διασταυρώνονται τα συμφέροντά της. Ακόμη και ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος ήταν ανεκτικός με το καθεστώς της Άγκυρας, αναγκάστηκε να ανταμείψει αυτόν τον εταίρο του στο ΝΑΤΟ με κυρώσεις.<br /><br />Οι Δημοκράτες, που ήλθαν στην εξουσία, δεν κρύβουν τη δυσαρέσκειά τους για το σημερινό τουρκικό καθεστώς, που αγωνίζεται σθεναρά εναντίον της καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αν κρίνουμε από πρόσφατες πληροφορίες, σύντομα ο πρόεδρος Μπάιντεν θα αποδώσει δημόσια την ευθύνη για Γενοκτονία των Αρμενίων το 1915 στην Τουρκία […] Παρόμοιες ανακοινώσεις είναι ένα αδιαμφισβήτητο πλήγμα στο γόητρο της σημερινής Τουρκίας. Αυτό ακριβώς την περιμένει τις επόμενες μέρες, όταν οι Αμερικανοί θα την παρουσιάσουν ως χώρα Γενοκτονίας.<br /><br />Η κατάσταση με τη Ρωσία δεν είναι καλύτερη. Στη Μόσχα δεν μπορούσαν να μην δώσουν σημασία στις προκλητικές ατάκες του Ερντογάν για να υποστηρίξει την Ουκρανία. Η ρωσική ελίτ ενδιαφέρεται πολύ για την οικονομική και στρατιωτική συνεργασία με την Άγκυρα, αλλά χωρίς το κόστος της δημόσιας ταπείνωσης. Μέχρι τώρα, όλες οι πτήσεις προς την Τουρκία ακυρώθηκαν, η εξήγηση ήταν ότι αυτό οφείλονταν στην εξάπλωση του κορωνοϊού.<br /><br />Είναι δύσκολο να κατανοήσουμε για ποιο λόγο ο Τούρκος ηγέτης θα έπρεπε να παίζει με τη Ρωσία στο πιο σημαντικό γι αυτήν πολιτικό ζήτημα. Επίσης πήρε αντίθετη θέση με τη Μόσχα στα θέματα της Συρίας, της Λιβύης και της αρμενο-αζερικής σύγκρουσης. Υπάρχει και η Κριμαία ως σημείο διαφωνίας. Τον Πρόεδρο Πούτιν δεν αξίζει τον κόπο να τον “δοκιμάζεις”.<br /><br />Για τα γεγονότα με την Γαλλία και τον Αραβικό κόσμο μπορούν να γραφούν τόμοι. Ο Ερντογάν συνεχίζει να απειλεί ότι θα πλημμυρίσει την Ευρώπη με πρόσφυγες και πριν ένα χρόνο άρχισε να τους διώχνει από το έδαφός του προς την Ε.Ε.. Αλλά η επιχείρηση απέτυχε, χάρη – πρώτα απ’ όλα – στην αποφασιστικότητα την Ελλάδος.<br /><br />Η νίκη του Αζερμπαϊτζάν μπορεί να θεωρηθεί μια μικρή ανακούφιση για τον Ερντογάν, αλλά ακόμη και εκεί δεν τον αντιμετωπίζουν όπως θα ήθελε. Ο Πρόεδρος Αλίεφ σίγουρα δεν θέλει να δει στη χώρα του την κυριαρχία των “Αδελφών Μουσουλμάνων”. (σ.σ. Οργάνωση απαγορευμένη στη Ρωσία).<br /><br />Φθάνοντας σε αδιέξοδο, ο Ερντογάν στρέφεται και στους Σαουδάραβες και στο Ισραήλ. Στην Ιερουσαλήμ υπάρχουν πολλοί που θα ήθελαν την βελτίωση των σχέσεων με την Τουρκία. Ωστόσο, τα ζιγκ ζαγκ του Ερντογάν θεωρούνται κάτι μόνιμο. Στο Ισραήλ αντέδρασαν με τρόμο στην απίστευτη ποινή που επεβλήθη στην δημοσιογράφο Sinem Teziapar.<br /><br />Ήταν υπεύθυνη για το ρωσικό, ισραηλινό και χριστιανικό τομέα της οργάνωσης του Μουσουλμάνου ιεροκήρυκα Adnan Oktar. Η συμβολή της στην προσέγγιση της Τουρκίας με τη Ρωσία και το Ισραήλ, ήταν ανεκτίμητη. Όταν έμαθαν στο Ισραήλ ότι στην Sinem επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 9800 ετών, ο κόσμος δεν πίστευε τα αυτιά και τα μάτια του.<br /><br />Η Sinem είχε δημιουργήσει επαφές με ηγετικές θρησκευτικές προσωπικότητες στου Ισραήλ. Αυτό χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της δίκης ως αποδεικτικό στοιχείο εναντίον της. (Στην αρχή ο Τύπος ανέφερε ότι η ποινή ήταν 1080 χρόνια, κατόπιν 7800 χρόνια, αλλά τώρα οι δικηγόροι επιβεβαίωσαν ότι πρόκειται για ποινή φυλάκισης 9800 χρόνων). Πως αλλιώς θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε αυτήν την εξέλιξη εκτός από παραλογισμό;<br /><br />Το Ισραήλ μπορεί να επιδείξει απέναντι στην Τουρκία μια συμπεριφορά “προς πολλές κατευθύνσεις”, αλλά σε περιορισμένο βαθμό. Η Ιερουσαλήμ δεν θα αφήσει την συμμαχία της με την Ελλάδα και τις ηγετικές αραβικές χώρες προκειμένου να ικανοποιήσει τον Ερντογάν. Μια πολύ προσεκτική στρατηγική προσέγγιση.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μεγαλύτερη απειλή για το Ισραήλ η Τουρκία παρά το Ιράν… Οι ΗΠΑ

Ο Ισραηλινός Υπουργός Ενέργειας, Yuval Steinitz, έλαβε πολύ πρόσφατα πρόσκληση από το Τουρκικό υπουργείο των Εξωτερικών για να λάβει μέρος σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κάτι σοβαρό γίνεται με τον Ερντογάν – Πυρά από το Bloomberg

<br /><img height="394" src="https://infognomonpolitics.gr/wp-content/uploads/2021/04/EzmOFbKWUAA4mRE.jpg" width="640" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Bloomberg: Ερντογάν, πού είναι τα 128 δισ. δολάρια;</span></h3>Του <b>Bobby Ghosh</b><br />“Πού είναι τα 128 δισεκατομμύρια δολάρια;”. Το ερώτημα, το οποίο μετατράπηκε σε πολιτικό σύνθημα από το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης της Τουρκίας και επικολλήθηκε ως αφίσα και σε πινακίδες στην Κωνσταντινούπολη, επιφέρει σοβαρό πλήγμα στην κυβέρνηση του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα, γνωστό με το τουρκικό ακρωνύμιό του, CHP, αναφέρει ότι η κυβέρνηση διοχέτευσε 128 δισεκατομμύρια δολάρια συναλλαγματικών αποθεμάτων μέσα σε περισσότερο από δύο χρόνια – περίοδο που συμπίπτει με την περίοδο που ο γαμπρός του Ερντογάν Μπεράτ Αλμπάιρακ ήταν υπουργός Οικονομικών – σε μια αποτυχημένη προσπάθεια να στηριχθεί η τουρκική λίρα. Ορισμένοι επικριτές θέτουν το ποσό υψηλότερα, στα 140 δισεκατομμύρια δολάρια. Σύμφωνα με πληροφορίες, η Goldman Sachs εκτιμά ότι ξεπέρασε τα 100 δισεκατομμύρια δολάρια μόνο για το 2020.<div><br />Γραμμή άμυνας<br /><br />Σε μια σίγουρη ένδειξη ότι η εκστρατεία του CHP πέτυχε τον σκοπό της, ο Ερντογάν ξεκίνησε αντεπίθεση, αναφέροντας σε ομιλία του την Τετάρτη ότι το ποσό ήταν στην πραγματικότητα 165 δισεκατομμύρια δολάρια και προσθέτοντας προκλητικά ότι τα αποθεματικά θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν “ξανά όταν χρειαστεί”. Η συγκεκριμένη δήλωση ήρθε μετά από εβδομάδες οργισμένων αρνήσεων από τον πρόεδρο, τον Albayrak και άλλους ανώτερους αξιωματούχους και μετά από μια αδέξια προσπάθεια να απομακρυνθεί το ίδιο το σύνθημα από τη δημόσια σφαίρα.<br /><br />Πέρα από τις πολιτικές “μανούβρες”, η κυβέρνηση αναγνώρισε τελικώς ότι το ερώτημα πρέπει να απαντηθεί. Σε τηλεοπτική του συνέντευξη τη Δευτέρα, ο διάδοχος του Albayrak, Lütfi Elvan, δήλωσε ότι θα ήταν “επωφελές” η κεντρική τράπεζα της χώρας να δημοσιεύσει τα στοιχεία για τις συναλλαγές συναλλάγματος το 2019 και το 2020.<br /><br />Εάν αυτός είναι ένας έμμεσος τρόπος αναγνώρισης ότι η διαδικασία ήταν αδιαφανής, είναι μια ευπρόσδεκτη παραδοχή από μια κυβέρνηση που σπάνια αναγνωρίζει τα λάθη της. Είναι επίσης ένδειξη ότι ο Ερντογάν είναι πλέον ευάλωτος σε πολιτικές πιέσεις.<br /><br />Η Τουρκία είναι η μόνη χώρα που χρησιμοποιεί τα αποθέματά της για να ενισχύει το νόμισμά της, ωστόσο η κλίμακα της κίνησης ήταν εντυπωσιακή: τα καθαρά συναλλαγματικά αποθέματά της μειώθηκαν κατά περισσότερο από 75% από τις αρχές του περασμένου έτους σε μόλις 10 δισεκατομμύρια δολάρια τον Απρίλιο. Ταυτόχρονα, ο δανεισμός από τράπεζες με βραχυπρόθεσμες συμβάσεις ανταλλαγής ανήλθε σε δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια.<br /><br />Εάν αφαιρεθούν τα χρήματα που έχει δανειστεί το κράτος από εγχώρια τραπεζικά ιδρύματα μέσω swaps, τα καθαρά συναλλαγματικά αποθέματα της Τουρκίας πέφτουν κάτω από το μηδέν, σύμφωνα με υπολογισμούς του Bloomberg.</div><div><br />Η κεντρική τράπεζα και ο προεδρικός γαμπρός<br /><br />Οι ισχυρισμοί της αντιπολίτευσης έχουν δύο σκέλη: πρώτον, ότι η πολιτική πώλησης συναλλαγματικών αποθεμάτων για την ενίσχυση της λίρας ακολουθήθηκε για μεγάλο διάστημα αφότου η κυβέρνηση γνώριζε πια ότι δεν λειτουργούσε, οδηγώντας σε σπατάλη δισεκατομμυρίων δολαρίων. Δεύτερον, ότι τα συναλλαγματικά αποθέματα πωλήθηκαν σε τιμές χαμηλότερες από τις τιμές της αγοράς σε πρόσωπα με πολιτικές διασυνδέσεις.<br /><br />Ο Elvan αρνήθηκε ότι έχει συμβεί οποιαδήποτε παρατυπία και είπε ότι η πώληση αποθεμάτων ήταν “απολύτως νόμιμη”, υποστηρίζοντας τον διοικητή της κεντρικής τράπεζας, Sahap Kavcioglu, ο οποίος τόνισε στο κρατικό πρακτορείο Anadolu ότι πρωτόκολλο του 2017 έδινε στο Υπουργείο Οικονομικών την άδεια να χρησιμοποιεί τα αποθεματικά για την πρόληψη “ανθυγιεινής διαμόρφωσης τιμών” και τη διατήρηση της ισορροπίας προσφοράς-ζήτησης στις χρηματοπιστωτικές αγορές.<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός Οικονομικών εκτίμησε ότι η δημοσίευση των στοιχείων “θα αποτρέψει να χρησιμοποιούνται ως πολιτικό υλικό και θα απαλλάξει τη χώρα από την πληροφοριακή ρύπανση”.<br /><br />Εάν η κυβέρνηση ακολουθήσει αυτήν την υπόσχεση διαφάνειας, τα στοιχεία θα αναλυθούν όχι μόνο από τους αντιπάλους της εντός Τουρκίας, αλλά και από ξένους επενδυτές οι οποίοι προσπαθούν να κατανοήσουν τον χειρισμό της τουρκικής οικονομίας από τον Ερντογάν – και πιο ειδικά, από τους θεσμούς που έχουν την ευθύνη να την διαχειρίζονται άμεσα.<br /><br />Η ξαφνική αποχώρηση του Albayrak τον Νοέμβριο ήρθε μία ημέρα αφότου ο πρόεδρος απέλυσε τον Murat Uysal από διοικητή της κεντρικής τράπεζας. Οι δύο άνδρες είχαν εποπτεύσει την “εξάτμιση” των συναλλαγματικών αποθεμάτων, με ελάχιστες εξηγήσεις και ακόμη λιγότερα αποτελέσματα: η λίρα βυθίστηκε σε ιστορικό χαμηλό έναντι του δολαρίου, υποχωρώντας στις 8,58 λίρες ανά δολάριο τον περασμένο Νοέμβριο. (Παραμένει άνω των 8 λιρών, πολύ μακριά από τις 5,2 λίρες των αρχών του 2019).<br /><br />Ο διάδοχος του Uysal, Naci Agbal, αύξησε τα επιτόκια και επέστρεψε κάποια χαμένη αξία στο νόμισμα, ωστόσο απολύθηκε πέντε μήνες αργότερα. Η γενική πεποίηθηση ήταν ότι έπεσε θύμα των ανορθόδοξων απόψεων του Ερντογάν σχετικά με τα επιτόκια. Ωστόσο, το Reuters ανέφερε ότι ο πρόεδρος είχε επίσης αναστατωθεί από την απόφαση του Agbal να ξεκινήσει επίσημη επανεξέταση της πώλησης συναλλαγματικών αποθεμάτων κατά την εποχή των Albayrak-Uysal.</div><div><br />Εξάτμιση<br /><br />Ορισμένοι αξιωματούχοι έχουν εκφράσει την άποψη ότι η πώληση ήταν απαραίτητη για την προστασία του τουρκικού νομίσματος από τις οικονομικές επιπτώσεις της πανδημίας. Οι επικριτές, αντίθετα, επισημαίνουν ότι η διαδικασία ξεκίνησε πολύ πριν ο κορονοϊός δείξει την αποκρουστική δυναμική του. Στην τηλεοπτική του συνέντευξη, o Elvan σημείωσε ότι η κεντρική τράπεζα δεν έχει πουλήσει συναλλαγματικά αποθέματα από τον Νοέμβριο του 2020.<br /><br />Τον Φεβρουάριο, όταν το CHP άρχισε να θέτει το ερώτημα περί των 128 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ο Albayrak απείλησε να μηνύσει τους επικριτές του για συκοφαντική δυσφήμιση. “Δεν υπάρχει πιθανότητα να εξαφανιστούν, να εξατμιστούν ή να μεταφερθούν πόροι της κεντρικής τράπεζας σε ξένο νόμισμα ή σε λίρα”, ανέφερε ο δικηγόρος του σε γραπτή δήλωση.<br /><br />Ο Ερντογάν υπερασπίστηκε τον Albayrak, λέγοντας ότι τον δεχόταν πλήγματα επειδή τυγχάνει να είναι γαμπρός του προέδρου. “Δεν υπάρχει κανένα συνάλλαγμα που να εξατμίζεται ή συναλλαγές που να είναι παράνομες ή ανήθικες”, είπε.<br /><br />Όμως αυτό δεν κατασίγασε καθόλου τους επικριτές, όπως ο πολιτικός της αντιπολίτευσης Ibrahim Turhan, πρώην υποδιοικητής της κεντρικής τράπεζας και πρώην πρόεδρος του χρηματιστηρίου της Κωνσταντινούπολης (Borsa Istanbul), ο οποίος έγραψε στο Twitter: “Αν ξοδέψει κανείς τα αποθέματά του για να ελέγξει τη συναλλαγματική ισοτιμία, αλλά τελικώς εκείνη ανέβει στο 8,5 από το 5, τότε τα αποθέματα έχουν εξατμιστεί”.<br /><br />Τούρκοι και ξένοι επενδυτές θα ήθελαν πολύ να μάθουν πώς ακριβώς συνέβη αυτό.</div><div><br /></div><div><a href="https://infognomonpolitics.gr/">πηγή</a></div><div><br /></div><div><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Κάτι σοβαρό γίνεται με τον Ερντογάν – Πυρά από το Bloomberg

Bloomberg: Ερντογάν, πού είναι τα 128 δισ. δολάρια; Του Bobby Ghosh “Πού είναι τα 128 δισεκατομμύρια δολάρια;”. Το ερώτημα, το οποίο μετατρά...

Διαβάστε την συνέχεια

Γενοκτονία Αρμενίων: Η φρικαστική εξόντωση ενός έθνους που η Τουρκία θέλει να ξεχάσουμε [βίντεο]

<img height="342" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/04/210423121500_sfagi-2.jpg" width="640" /><br /><br />Το 1915, παραμονές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στην παρακμάζουσα οθωμανική αυτοκρατορία υπήρχαν δυο εκατομμύρια Αρμένιοι. Επτά χρόνια αργότερα, το 1922 είχαν απομείνει μόλις 400.00 ή και λιγότεροι.<br /><br />Το υπόλοιπο 1.5 εκατομμύριο εξολοθρεύθηκε σε μία επιχείρηση που διαπρεπείς ιστορικοί έχουν προ πολλού αποκαλέσει «γενοκτονία».<br /><br />Ο David Fromkin στην έγκυρη ιστορία του για τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο (A Peace to End All Peace) γράφει: «Βιασμοί και ξυλοδαρμοί ήταν κοινός τόπος. Και όσοι δεν σκοτώθηκαν επί τόπου, οδηγήθηκαν μέσα από βουνά και ερήμους χωρίς νερό, φαγητό και καταφύγιο. Εκατοντάδες χιλιάδες Αρμενίων εν τέλει υπέκυψαν ή σκοτώθηκαν».<br /><br />Όμως για τους Τούρκους, ό, τι συνέβη το 1915 δεν ήταν παρά το άτακτο αποτέλεσμα ενός εντελώς ατάκτου πολέμου. Ακόμη και σήμερα, συνιστά «προσβολή στην τουρκικότητά» τους» ακόμη και να το θέτει κανείς θέμα για τι συνέβη στους Αρμενίους….<div><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/DEC26dgJSDw" width="680" youtube-src-id="DEC26dgJSDw"></iframe><br /><br /><div>Απορρίπτουν τα συμπεράσματα των ιστορικών λέγοντας ότι δεν υπήρχε εκ προμελέτης σχέδιο για θανατώσεις, ότι δεν υπήρχε συστηματική προσπάθεια να καταστραφούν ζωές.<br /><br />Εντός οθωμανικής αυτοκρατορίας, θρησκευτικές μειονότητες όπως οι Χριστιανοί Αρμένιοι, μπορούσαν να διατηρούν τις θρησκευτικές, κοινωνικές και νομικές τους δομές αν και συχνά υπέφεραν από επιπλέον φόρους και άλλα μέτρα.<br /><br />Συγκεντρωμένοι κυρίως στις ανατολικές επαρχίες της αυτοκρατορίας, οι Αρμένιοι, πολλοί από τους οποίους έμποροι και βιοτέχνες, τα κατάφερναν πολύ καλύτερα από κάθε άποψη από τους Τούρκους γείτονές τους, που ως επί το πλείστον ήταν χωρικοί ή κακοπληρωμένοι δημόσιοι υπάλληλοι και στρατιώτες.<br /><br />To 1914, οι Νεότουρκοι που έχουν ήδη από το 1908 καταλάβει την εξουσία με σκοπό τον εκσυγχρονισμό του μεγάλου ασθενούς, μπαίνουν στο πόλεμο στο πλευρό των Γερμανών. Επιτίθενται στα ανατολικά ελπίζοντας να καταλάβουν το Μπακού σε μία επιχείρηση που στόχευε να καταστρέψει τις δυνάμεις των Ρώσων στον Καύκασο.<br /><br /><br />Η ήττα τους στη μάχη του Σαρίκαμις ήταν βροντώδης.<br /><br />Οι Αρμένιοι της περιοχής κατηγορούνται ότι υπεστήριζαν τους Ρώσους και οι Νεότουρκοι ξεκίνησαν να τους περιγράφουν σαν Πέμπτη Φάλαγγα και απειλή για το κράτος. Και υπήρχαν όντως κάποιοι Αρμένιοι εθνικιστές που δρούσαν σαν αντάρτες και συνεργάζονταν με τους Ρώσους.<br /><br />Η 24η Απριλίου<br /><br />Η ημερομηνία – κλειδί για την έναρξη της σφαγής είναι η 24ης Απριλίου 1915. Εκατοντάδες Αρμένιοι διανοούμενοι συλλαμβάνονται και αργότερα θανατώνονται σε μία επιχείρηση που τελικά διήρκεσε έως το 1917. Σφαγές Αρμενίων βεβαίως υπήρξαν και το 1894, το 1895, το 1896, το 1909, καθώς και μία νέα έξαρση μεταξύ 1920 και 1923.<br /><br />Οι Νεότουρκοι ψήφισαν αμέσως δέσμη μέτρων κατά των Αρμενίων. Δίνουν το δικαίωμα στον στρατό και την κυβέρνηση να εκτοπίζει οποιονδήποτε δημιουργούσε αίσθηση απειλής για την ασφάλεια.<br /><br />Άλλος νόμος επέτρεπε τη δήμευση της εγκαταλελειμμένης περιουσίας των Αρμενίων οι οποίοι διατάχθηκαν να επιστρέψουν τα όπλα τους στις αρχές.<div><br /><img height="352" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/04/210423121522_sfagh.jpg" width="640" /><br /><br />Μαζικοί τάφοι<br /><br />Υπήρξαν εκτελέσεις και μαζικοί τάφοι. Και πορείες θανάτων με άνδρες, γυναίκες και παιδιά, μέσα από τη συριακή έρημο προς στρατόπεδα συγκέντρωσης. Με πολλούς να πεθαίνουν στη διάρκεια της διαδρομής από πείνα και εξάντληση.<br /><br />Το Πανεπιστήμιο της Μινεσότα και συγκεκριμένα το Κέντρο Ολοκαυτώματος και Γενοκτονίας του, έχει δημοσιοποιήσει στοιχεία βάσει των οποίων το 1914 στην Οθωμανική Αυτοκρατορία υπήρχαν 2.133.190 Αρμένιοι ενώ το 1922 είχαν απομείνει μόλις 387.800.<br />Η σιωπή που έγινε φρίκη<br /><br />Δυτικοί διπλωμάτες κατέγραψαν με μεγάλη ακρίβεια τα γεγονότα προκαλώντας κατακραυγή κατά των Τούρκων στη Δύση, αν και η σύμμαχος των Τούρκων, η Γερμανία, παρέμεινε σιωπηλή εκείνα τα χρόνια. Αργότερα όμως ντοκουμέντα αναδύθηκαν από υψηλόβαθμους Γερμανούς διπλωμάτες και στρατιωτικούς αξιωματούχους που εξέφραζαν φρίκη για το τι συνέβαινε.<br /><br />Υπάρχουν μερικοί ιστορικοί ωστόσο που αν και αναγνωρίζουν το εύρος των θανατώσεων, λένε πως ό,τι συνέβη δεν συνάδει «τεχνικά» με τον όρο «γενοκτονία», κυρίως επειδή νιώθουν ότι δεν αποδεικνύεται το εκ προμελέτης σχέδιο.<br /><br />Το Πανεπιστήμιο της Μινεσότα και συγκεκριμένα το Κέντρο Ολοκαυτώματος και Γενοκτονίας του, έχει δημοσιοποιήσει στοιχεία βάσει των οποίων το 1914 στην Οθωμανική Αυτοκρατορία υπήρχαν 2.133.190 Αρμένιοι ενώ το 1922 είχαν απομείνει μόλις 387.800.<br /><br />Ευτυχώς για τη μνήμη των θυμάτων και για την ιστορική δικαιοσύνη, το 1915 υπήρχαν εφημερίδες: Μόνο οι New York Times που κάλυψαν ευρύτατα το θέμα, δημοσίευσαν 145 άρθρα για μία και μόνη χρονιά (1915) με τίτλους όπως:<br /><br />«Έκκληση στην Τουρκία να σταματήσει τις σφαγές».<br /><br />Οι Times της εποχής περιγράφουν τις δράσεις κατά των Αρμενίων ως «συστηματικές», εγκεκριμένες από την εξουσία και οργανωμένες από την κυβέρνηση.<br />Δεν έκαναν καμία προσπάθεια να το αποκρύψουν<br /><br />Και ευτυχώς επίσης υπήρξε αυτή η μεγάλη μορφή, ο Αμερικανός Πρέσβης στην Κωνσταντινούπολη, ο αείμνηστος Henry Morgenthau που μίλησε ανοιχτά και κατέκλυσε την Ουάσινγκτον με αναφορές. Στα απομνημονεύματά του αναφέρει: «Όταν οι τουρκικές αρχές έδιναν τις εντολές γι’ αυτές τις απελάσεις , έδιναν ουσιαστικά και ένταλμα εκτέλεσης σε μία ολόκληρη φυλή. Το καταλάβαινα καλά. Και στις συζητήσεις τους μαζί μου (Οι Τούρκοι) δεν έκαναν καμία προσπάθεια να το αποκρύψουν…<br /><br />Και το 1919 θα γράψει: «Είμαι πεπεισμένος ότι ολόκληρη η ιστορία του ανθρωπίνου γένους δεν περιλαμβάνει τέτοιο φρικιαστικό επεισόδιο σαν αυτό. Οι μεγάλες σφαγές και οι διωγμοί του παρελθόντος δείχνουν σχεδόν ασήμαντες όταν συγκρίνονται με τα πάθη των Αρμενίων το 1915».<br />Επιμύθιο<br /><br />Το πρωινό της Τρίτης 15 Μαρτίου του 1921, ο Ταλαάτ Πασάς, ο Τούρκος πολιτικός που μαζί με τους Ενβέρ και Τζεμάλ αποτελούσε την τριανδρία των Πασάδων, ή του τουρκικού κομιτάτου «Ένωση και Πρόοδος» των Νεότουρκων από το 1908 μέχρι το 1918, βγήκε από το σπίτι του στο Βερολίνο, στη Χάντεμπεργκστράσε 4.<div><br /></div><div><img height="380" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/04/210423122054_CNA_T17ee6bb3726c40459c73cc6b19c5b74e-Copy.jpg" width="640" /><i>Προσκύνημα στο Μουσείο Εθνικού Πολιτισμού της Αρμενίας, στην αρμενική Ορθόδοξη Εκκλησία της Μόσχας, το 2015. EPA/SERGEI ILNITSKY</i><br /><br />Ενας 24χρονος Αρμένιος, ο Σογομόν Τεχλιριάν τον πλησίασε, τον κοίταξε στα μάτια και τον σκότωσε. Ο Ταλαάτ ήταν 47 ετών. Σύμφωνα με τον Πίτερ Μπαλακιάν, συγγραφέα του «Ο Τίγρης φλέγεται. Η Αρμενική Γενοκτονία και η ολιγωρία της Δύσης» (εκδ. Καστανιώτη, 2006), ο δολοφόνος «είχε παρακολουθήσει τις αδελφές του να βιάζονται, τον αδελφό του να αποκεφαλίζεται, τους γονείς του να δολοφονούνται κατά τη διάρκεια μιας πορείας θανάτου στο Ερζερούμ το 1915». Ο δε Ταλαάτ υπήρξε εμπνευστής της εξόντωσης ενός και πλέον εκατομμυρίου Αρμενίων.<br /><br />Ο Αμερικανός πρέσβης στην Κωνσταντινούπολη Χένρι Μόργκενταου, ο οποίος είχε πολλές κατ’ ιδίαν συζητήσεις με τον Ταλαάτ, προσπαθώντας να τον πείσει να σταματήσει τις σφαγές των Αρμενίων, θα πει αργότερα ότι πίσω από το ευγενικό χαμόγελο κρυβόταν ένας αδίστακτος, κυνικός άνθρωπος, ο οποίος καυχιόταν πως «μέσα σε τρεις μήνες κατάφερε με τους Αρμένιους όσα δεν μπόρεσε ο Χαμίντ σε δεκαετίες».</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div></div></div></div>

Γενοκτονία Αρμενίων: Η φρικαστική εξόντωση ενός έθνους που η Τουρκία θέλει να ξεχάσουμε [βίντεο]

Το 1915, παραμονές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στην παρακμάζουσα οθωμανική αυτοκρατορία υπήρχαν δυο εκατομμύρια Αρμένιοι. Επτά χρόνια αργότερ...

Διαβάστε την συνέχεια

“H Ελλάς αυτοκτονούσα δεν ενδιαφέρεται για πετρέλαιο και αέριο”; Οι δηλώσεις Δένδια

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2019/05/aoz_cyprus.jpg"><img height="427" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2019/05/aoz_cyprus-696x464.jpg" width="640" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Εθνική υποχώρηση σάλπισε ο κ. Δένδιας: η Ελλάς αυτοκτονούσα δεν ενδιαφέρεται για πετρέλαιο και αέριο</span></h3>Γράφει ο <b>Γιώργος Ρωμανός*</b><br />Πριν καν στεγνώσει το μελάνι από τα μεγάλα «λόγια της Άγκυρας» ο κ. Δένδιας κινήθηκε προς την εντελώς αντίθετη κατεύθυνση. Οι δηλώσεις του στην Σαουδική Αραβία έχουν περιληπτικώς ως εξής: «η Ελλάς δεν θα σκάψει στον βυθό της Μεσογείου για πετρέλαιο και αέριο. Το Αιγαίο είναι ένας παράδεισος. »<br /><br />Τα ερωτήματα και τα πολιτικά συμπεράσματα είναι κυριολεκτικά μοιραία:<br /><br />1.Δικαιώνεται ο γράφων που ήταν εκ των ολίγων που είδε με ελάχιστα θετικό μάτι τα «λόγια της Άγκυρας» και έγραψε πως: Τα «λόγια» Δένδια απαιτούν και πράξεις προς την Τουρκία. <br /><br />2. Η Ελλάδα αυτοκτονούσα λοιπόν διακηρύσσει ότι δεν ενδιαφέρεται για την ΑΟΖ της και ανοίγει δρόμο στην κατακτητική Τουρκία. Η άρνηση της ΑΟΖ σημαίνει άρνηση εθνικής κυριαρχίας. Έτσι σήμερα είναι η πιο ευτυχισμένη μέρα για τον κ. Ερντογάν και την Τουρκία. <br /><br />3. Στη χώρα μας, αρέσει δεν αρέσει, το μόνο παραγωγικό κοίτασμα που έχει και το οποίο διαρκώς αποδίδει ξεπερνώντας όλες τις προβλέψεις, είναι αυτό που ανέδειξε η δικτατορία των Συνταγματαρχών, το Πρίνος 1 (1971-1974, Φεβρουάριος), στη Θάσο. Αντίθετα, 48 χρόνια μετά η πολιτική τάξη της χώρας, δημοκρατικά διαπλεκόμενη ανθελληνικά, δεν έδωσε στη χώρα μας ούτε ένα, έστω ανάλογο κοίτασμα, από τον άφθονο ενεργειακό της πλούτο. <br /><br />4. Η τεράστια κυβίστηση Δένδια απέδειξε πόση σημασία είχε η επίσκεψη Πάιατ στο γραφείο του πριν το ταξίδι του στην Άγκυρα.<br /><br />5. Οι ανανεώσιμες πηγές δεν εξασφαλίζουν στο άμεσο μέλλον την εθνική επιβίωση της Ελλάδος. Σήμερα η Ελλάδα έχει ενεργειακή εξάρτηση από το εξωτερικό που φτάνει σε τεράστιο ποσοστό. <br /><br />6. Η χώρα μας παραιτούμενη από τον ενεργειακό της πλούτο γίνεται και τυπικά προτεκτοράτο, καθώς προωθείται το σχέδιο των ημέτερων τουρκόφιλων για τυπική ένταξη της χώρας μας στην Τουρκία. Ή ακόμη και στα Σκόπια, μέσω της σχεδιαζόμενης πρωτίστως από τη Γερμανία «Μεγάλη Μακεδονία του Αιγαίου», πράγμα που μπορεί να υλοποιηθεί βάσει της επαχθούς και διεθνώς παράνομης «Συμφωνίας των Πρεσπών». Ανάλογοι σχεδιασμοί υπάρχουν και για την ελληνική Θράκη η οποία σχεδιάζεται να γίνει απόλυτος δορυφόρος της Τουρκίας. Αυτό που θέλουν να απομείνει είναι δύο-τρεις «Ζώνες Ελεύθερου Εμπορίου» σε Θεσσαλία, Νησιά, Πελοπόννησο-Κρήτη, πράγμα που εντάσσεται στα ψηφισμένα (για να μη ξεχνιόμαστε…) σχέδια της ΕΕ. <br /><br />7. Υπάρχουν ελίτ πέριξ του γνωστού ελληνώνυμου τουρκόφιλου Ιδρύματος, το οποίο δρα σαν μαχαίρι καρφωμένο στα σπλάχνα της Ελλάδος, που θέλουν την άνευ όρων αυτό-εξάλειψη της Ελλάδος υπέρ της Τουρκίας, μέσω της εθελοντικής παραίτησής της από την ενέργεια και την εξίσου αυτοκτονική μη χάραξη της δικής της ΑΟΖ, όπως και την πλήρη εγκατάλειψη της Κύπρου! <br /><br />8. Ο σκόπιμος παραλογισμός για δήθεν πράσινη ανάπτυξη οδηγεί σε εθνική ήττα στο εγγύς μέλλον. Αν δεν παράγει η Ελλάς ενέργεια, έστω και με μικρή συμμετοχή της στις εταιρείες παραγωγής, ανοίγει τον δρόμο σε άλλους να το κάνουν, δηλαδή τους Τούρκους. Αυτοί απέδειξαν ότι ήδη «σκάβουν» στην εν δυνάμει ελληνική ΑΟΖ, γιατί δεν έχουν ως εθνική πολιτική, αυτήν των ημέτερων εθελόδουλων που λέει ότι «το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια». <br /><br />9. Ενδιαφέρον για να «σκάψει» έχει ακόμη και η Αλβανία(!), όπως και οι: Γαλλία, Ιταλία, Μάλτα, Λιβύη, Αίγυπτος, Ισραήλ, Λίβανος, Συρία και φυσικά η Τουρκία. Δηλαδή όλοι στη Μεσόγειο. Στην Ελλάδα θα απομείνουν οι αγωγοί που προβλέπει η επαχθής «Συμφωνία Πρεσπών», με αποτέλεσμα όλοι πλην της χώρας μας να μπορούν να παράγουν/εξάγουν αέριο στην Ευρώπη. Όλοι!<br /><br />10. Γεωπολιτικά, η Ελλάδα ως μη ενδιαφερόμενη για παραγωγή/εξαγωγή πετρελαίου – αερίου ΔΕΝ έχει καμία αξία ως χώρα ούτε βαρύτητα στις συμμαχίες που έχει ήδη συνάψει, αφού ΟΛΕΣ έχουν ενεργειακό υπόβαθρο.<br /><br />Η πολιτική της εθνικής αυτοκτονίας πρέπει να διορθωθεί αμέσως με ΠΡΑΞΕΙΣ. Η σταθερή σταδιακή υποχώρηση προς ικανοποίηση της Τουρκίας δεν κρύβεται!<div><br /></div><div><span style="background-color: white; font-family: "Open Sans"; font-size: 16px;"><b><i>*Συγγραφέας – Αναλυτής, Ιστορικός ερευνητής</i></b></span></div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“H Ελλάς αυτοκτονούσα δεν ενδιαφέρεται για πετρέλαιο και αέριο”; Οι δηλώσεις Δένδια

Εθνική υποχώρηση σάλπισε ο κ. Δένδιας: η Ελλάς αυτοκτονούσα δεν ενδιαφέρεται για πετρέλαιο και αέριο Γράφει ο Γιώργος Ρωμανός* Πριν καν στεγ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το «τσουνάμι» από την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων και οι σχέσεις ΗΠΑ - Τουρκίας

<img height="459" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=genoktonia.jpg" width="640" /><br /><b><br /></b><div><b>Νίκος Μελέτης</b><br />Σε μετωπική σύγκρουση η οποία θα επανακαθορίσει το πλαίσιο των αμερικανοτουρκικών σχέσεων, θα οδηγήσει η αναγνώριση από τον Πρόεδρο Μπάιντεν της Γενοκτονίας των Αρμενίων, την οποία προαναγγέλλουν ήδη τα μεγάλα διεθνή ΜΜΕ και έρχεται ως το τελευταίο ενός μπαράζ «κτυπημάτων» της νέας αμερικανικής κυβέρνησης εναντίον της Ερντογανικής Τουρκίας.<br /><br />Ο Λευκός Οίκος παραπέμπει στο Σάββατο όπου τιμάται η επέτειος των 106 ετών από τη Γενοκτονία των Αρμενίων και όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα πλέον στο μήνυμα του νέου Προέδρου των ΗΠΑ, καθώς ο ίδιος πολλές φορές είχε υποστηρίξει στο παρελθόν το αίτημα των Αρμενίων.<br /><br />Το 2019 η Γερουσία είχε εγκρίνει ψήφισμα για την «Γενοκτονία» των Αρμενίων, όμως ο Πρόεδρος Τραμπ αρνήθηκε να υιοθετήσει αυτή την ορολογία για να μην διαταράξει τις σχέσεις με την Άγκυρα.<br /><br />Η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από τον Πρόεδρο Μπάιντεν θα είναι ο τελευταίος κρίκος μιας αλυσίδας γεγονότων και πρωτοβουλιών που έχουν προκαλέσει βαθύ ρήγμα στις σχέσεις Ουάσινγκτον και Άγκυρας και αναδεικνύουν το μέγεθος της καχυποψίας, δυσπιστίας και εχθρότητας που υπάρχει σε ένα μεγάλο μέρος του αμερικανικού κατεστημένου για το καθεστώς Ερντογάν.<br /><br />Η υπόθεση των S400 ήταν καταλυτική, καθώς οι Αμερικανοί «τεστάρισαν» και έδωσαν μάλιστα πολλά περιθώρια στον κ. Ερντογάν για να αλλάξει στάση. Όμως η Άγκυρα και ο ίδιος ο Τούρκος πρόεδρος αψήφησαν τις προειδοποιήσεις των Αμερικανών και πίστεψαν ότι μπορούν να «κοροϊδέψουν» τις ΗΠΑ.<br /><br />Και έτσι χωρίς να ενοχληθεί ο κ. Πούτιν και χωρίς να διαταραχθεί η πολύτιμη σχέση με την Ρωσία, η Ουάσινγκτον θα υποχρεώνονταν να αποδεχθεί μια τέτοια ειδική σχέση με την Τουρκία. Από την οποία η Τουρκία απλώς θα αποκόμιζε οφέλη από όλες τις πλευρές.<br /><br />Αυτή η υπερβολική αυτοπεποίθηση, στα όρια της αλαζονείας, του κ. Ερντογάν τον οδήγησε σε λάθος υπολογισμούς και σε λάθος κινήσεις που έχουν διαμορφώσει έτσι ένα εντελώς αρνητικό, σχεδόν εκρηκτικό κλίμα στις σχέσεις με τις ΗΠΑ.<br /><br />Εφόσον ο κ. Μπάιντεν προχωρήσει στην αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων, δεν θα είναι απλώς μια κίνηση που ανταποκρίνεται στις δικές του πεποιθήσεις και δεσμεύσεις, αλλά είναι μια πρωτοβουλία που στέλνει το μήνυμα στην Άγκυρα, ότι ο επανακαθορισμός των σχέσεων ΗΠΑ - Τουρκίας με την νέα Διοίκηση, θα γίνει όχι με τους όρους και υπό τους εκβιασμούς του κ. Ερντογάν, αλλά με τους όρους που θέτει ο νέος Αμερικανός πρόεδρος.<br /><br />Τα μηνύματα έχουν έρθει εδώ και καιρό, ακόμη και από την προηγούμενη κυβέρνηση που ο κ.Τραμπ προσπαθούσε να κρατήσει τις ισορροπίες απέναντι σε ένα εχθρικό προς την Τουρκία κατεστημένο, αλλά και έναντι του ίδιου του υπουργού εξωτερικών Μ. Πομπέο.<br /><br />Η υπόθεση των S400 ήταν από την αρχή η κορυφή του παγόβουνου ,αλλά ίσως η Άγκυρα πίστεψε ότι θα μπορέσει να κάμψει τις αντιδράσεις με επιχειρήματα ,όπως η μη ενεργοποίηση των πυραύλων, που δεν έπεισαν όμως τους Αμερικανούς, που ήθελαν ρητά και με απόλυτο τρόπο, η Τουρκία να ακυρώσει την παραγγελία ώστε να σηματοδοτηθεί η διακοπή της προνομιακής σχέσης ενός νατοϊκού συμμάχου με την Ρωσία.<br /><br />Στα παραπάνω προστίθενται, η έντονη αντίθεση των ΗΠΑ στις τουρκικές επιχειρήσεις στη Βόρειο Συρία, με την «πλάτη» της Ρωσίας που είχαν στόχο και τους Κούρδους του SDF, η συνεχιζόμενη «συμμαχία» των ΗΠΑ με τους Κούρδους, αυτούς που η Τουρκία θεωρεί τρομοκράτες, η απόρριψη από τις ΗΠΑ των πιέσεων να χαρακτηρίσουν ως τρομοκρατική οργάνωση το κίνημα του Φ. Γκιουλέν και να εκδώσουν τον ιμάμη στην Τουρκία.<br /><br />Πριν λίγες ημέρες η ενεργοποίηση των κυρώσεων που προβλέπει η νομοθεσία CAATSA εις βάρος της Διεύθυνσης Πολεμικής Βιομηχανίας που υπάγεται απευθείας στην Προεδρία της Δημοκρατίας της Τουρκίας ταρακούνησε την τουρκική κυβέρνηση.<br /><br />Όπως επίσης το γεγονός ότι κάθε κόντρα με την Ουάσινγκτον είχε αντίκτυπο στο χρηματιστήριο αλλά και στην ισοτιμία της λίρας σε μία περίοδο που ο Ερντογάν επιχειρεί να ξεγελάσει τους ψηφοφόρους μοιράζοντας τσουβάλια με πατάτες.<br /><br />Οι ΗΠΑ την Τετάρτη ενημέρωσαν την Άγκυρα ότι πλέον όχι μόνο δεν θα πάρει F35 αλλά ότι αποβάλλεται πλήρως από το πρόγραμμα συμπαραγωγής, όπου η Τουρκία πίστευε ότι δεν θα συμβεί, θεωρώντας ότι οι ΗΠΑ δεν θα θελήσουν να προκαλέσουν τόσο μεγάλη αναταραχή στο πρόγραμμα παραγωγής των μαχητικών, όπου τουρκικές εταιρίες κατασκεύαζαν περίπου 1000 εξαρτήματα. Και σε αυτή την εκτίμηση έπεσαν έξω.<br /><br />Και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ προχθές εξέδωσε ταξιδιωτική οδηγία για την Τουρκία όχι μόνο λόγω της έξαρσης του κορονοϊού, αλλά και λόγω απειλών τρομοκρατίας και του κινδύνου παράνομων συλλήψεων, με την επισήμανση ότι και Αμερικανοί πολίτες έχουν συλληφθεί χωρίς επαρκή στοιχεία, ενώ σε άλλους Αμερικανούς πολίτες έχει απαγορευθεί η έξοδος από την Τουρκία, ενώ προειδοποιούνται οι Αμερικανοί πολίτες ότι ακόμη και η κριτική στην κυβέρνηση μπορεί να οδηγήσει σε σύλληψη.<br /><br />Η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από την Ουάσιγκτον αποτελεί καίριο πλήγμα στην Τουρκία και στον Τ. Ερντογάν, έρχεται μάλιστα λίγους μήνες μετά την στρατιωτική ήττα της Αρμενίας από το Αζερμπαϊτζάν που οφείλεται κυρίως στην τουρκική εμπλοκή. Μια σύγκρουση η οποία αποκατέστησε τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Ρωσίας στην περιοχή του Καυκάσου και προσέφερε ρόλο στην Τουρκία.<br /><br />Και επίσης πλήττει την εικόνα της Οθωμανικής Τουρκίας, από την οποία εμπνέεται ο κ. Ερντογάν.<br /><br />Η σύγκρουση Άγκυρας - Ουάσινγκτον και ο επανακαθορισμός των αμερικανοτουρκικών σχέσεων δεν είναι άσχετα με τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή. Και προσφέρουν επιχειρήματα στην Ελλάδα όταν δηλώνει ότι η σταθερότητα και η ασφάλεια σε αυτή την κρίσιμη περιοχή του κόσμου, απαιτεί την εγκατάλειψη αλαζονικών επιθετικών συμπεριφορών και πολιτικών που θέτουν σε αμφισβήτηση τις ισορροπίες και την ασφάλεια στην περιοχή.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το «τσουνάμι» από την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων και οι σχέσεις ΗΠΑ - Τουρκίας

Νίκος Μελέτης Σε μετωπική σύγκρουση η οποία θα επανακαθορίσει το πλαίσιο των αμερικανοτουρκικών σχέσεων, θα οδηγήσει η αναγνώριση από τον Πρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κίσινγκερ: Modus vivendi ΗΠΑ-Κίνας για να αποφευχθεί ο πόλεμος

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/04/KISSINGER_1.jpg" /><br /><br /><b>Ηλιόπουλος Γιώργος</b><br />Σε μία από τις σπάνιες πλέον συνεντεύξεις του στο πρώτο δεκαήμερο του Απριλίου, ο παλαίμαχος διπλωμάτης Χένρι Κίσινγκερ προειδοποιεί σε δραματικούς τόνους τον Λευκό Οίκο πως ή θα αποδεχθεί ένα νέο διεθνές σύστημα ισορροπιών ή θα συνεχίσει να κλιμακώνει τις εντάσεις με την Κίνα και την Ρωσία, με συνέπεια να αναδυθεί μία επικίνδυνη κατάσταση, ανάλογη με την αντίστοιχη που είχε προηγηθεί της έκρηξης του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.<br /><br />Ο γνωστός και μη εξαιρετέος πολιτικός εμφανίζεται σε διαδικτυακό διάλογο που οργανώνεται από το Chatham House, με συνομιλητή του τον πρώην έμπειρο Βρετανό υπουργό Εξωτερικών Jeremy Hunt, καλώντας την νέα αμερικανική κυβέρνηση να αναλάβει την πρωτοβουλία για την δημιουργία ισορροπιών μεταξύ των υπαρχόντων διεθνών δυνάμεων. Εάν κάποιος αναλογισθεί ότι ο κόσμος αναλώνεται σε έναν ατέρμονα ανταγωνισμό, με δεδομένο το ποιoς έχει την προσωρινή υπεροχή, τότε η κατάρρευση της παγκόσμιας τάξης είναι αναπόφευκτη και θα ενσκήψουν τρομακτικά καταστροφικές συνέπειες.<br /><br />Ο αναμφίβολα χαρισματικός Αμερικανός διπλωμάτης προειδοποιεί τον νέο ένοικο του Λευκού Οίκου πως κάθε πρόβλημα δεν έχει τελική λύση και τονίζει πως εάν δεν προκύψει ένα καθεστώς αμοιβαίας κατανόησης με την Κίνα στο σημείο αυτό, τότε θα προκύψει μία εξέλιξη ανάλογη με την κατάσταση που επικρατούσε πριν από την έκρηξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.<br /><br />Τότε σε ετήσια βάση κάποιες αντιπαραθέσεις κλιμακώνονταν σε αναφλέξεις και κατασιγάζονταν με πυροσβεστικά κυρίως μέσα, αλλά μία στα Βαλκάνια προκάλεσε μία από τις καταστροφικότερες συρράξεις του προηγούμενου αιώνα. Όμως, η ιδέα της αποδοχής μίας νέας πολιτικής με βασικό κριτήριο την αποτροπή της τακτικής της επιβολής των επιθυμιών των ΗΠΑ σε όποιον κρίνεται σκόπιμο, δεν πρόκειται να επικρατήσει χωρίς τρομερές αντιδράσεις στην Washington.<div><br />Αναδυόμενος πολυπολισμός<br /><br />Ούτως ή άλλως, ο νέος πρόεδρος Joe Biden υιοθετεί από τις πρώτες σχεδόν ημέρες της προεδρίας του μία ρητορική που στρέφεται εναντίον των Vladimir Putin και Xi Jinping. Μάλιστα στις 18 Μαρτίου στην Αλάσκα, ο ανώτατος Κινέζος αξιωματούχος Yang Jiechi τονίζει στον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Anthony Blinken, πως οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν πλέον τα προαπαιτούμενα για να διαχειρίζονται από θέση ισχύος τις σχέσεις τους με την Κίνα.<br /><br />Ένα τετραήμερο αργότερα, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Sergei Lavrov και ο Κινέζος ομόλογός του Wang Yi, δηλώνουν με τόλμη πως θα υπερασπισθούν τις πολυμερείς σχέσεις, θα διατηρήσουν τις ισορροπίες του διεθνούς συστήματος με πυρήνα τον ΟΗΕ, θα αντισταθούν σταθερά στις μονομερείς επιβολές κυρώσεων, όπως και ότι θα αποτρέψουν κάθε απόπειρα εμπλοκής άλλων δυνάμεων στις εσωτερικές υποθέσεις τρίτων χωρών.<br /><br />Αν μη τι άλλο η σταδιοδρομία του Kissinger έχει να επιδείξει εμπλοκές σε αιματηρές αναμετρήσεις όπως του Πακιστάν, στην εξέγερση για την ανεξαρτησία του Μπανγκλαντές με κορυφή του παγόβουνου τους εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς και τους μαζικούς βιασμούς. Παράλληλα παραμένουν οι μνήμες της έμμεσης ανάμειξης των Αμερικανών στην ανατροπή του Allende στην Χιλή και της υποστήριξής τους προς τον δικτάτορα Pinochet.<br /><br />Υποστηρίζουν σιωπηρά την Ινδονησία στην σφαγή εκατοντάδων χιλιάδων στο εξεγερμένο Ανατολικό Τιμόρ και καθαγιάζουν την τουρκική εισβολή στην Κύπρο που μεταξύ των άλλων προκαλεί και την δημιουργία ενός κύματος τουλάχιστον 200.000 προσφύγων. Όμως ο άνθρωπος αυτός (97 πλέον ετών) διατυπώνει μία ώριμη και σοβαρή πρόταση που προσφέρει πολλές δυνατότητες εδραίωσης και προαγωγής των ειρηνικών σχέσεων σε διεθνές επίπεδο. Εάν η νέα κυβέρνηση Biden κινηθεί προς την κατεύθυνση αυτή, αποδεχόμενη τις συμβουλές του, συνεπάγεται πως αντιλαμβάνεται το γεγονός ότι η παγκόσμια τάξη μεταβάλλεται και μάλιστα με επιταχυνόμενο ρυθμό.<br /><br />Ισορροπία ισχύος<br /><br />Πάντως οι κύκλοι και οι ομάδες εξουσίας στην αμερικανική πρωτεύουσα δεν εμφανίζονται διατεθειμένοι να εγκαταλείψουν την πολιτική της μονομερούς εφαρμογής, είτε της σκληρής, είτε της ήπιας προβολής ισχύος και της υιοθέτησης επιθετικών κινήσεων, κυρίως λόγω του ότι έχουν αποδεχθεί πως διαθέτουν την δυνατότητα συντήρησης μίας μονοπολικής παγκόσμιας τάξης, όπως κατά την διάρκεια των προηγούμενων δεκαετιών.<br /><br />Η άποψή τους μάλλον πρόκειται να αποδειχθεί λανθασμένη, κυρίως λόγω του ότι ιστορικά οι Μεγάλες Δυνάμεις δεν επιθυμούν να αποδεχθούν το γεγονός ότι ο κόσμος μεταβάλλεται και ειδικά όταν οι μεταβολές δεν εξελίσσονται προς όφελός τους. Η συμπεριφορά της κυβέρνησης Biden φαινομενικά εμφανίζεται απειλητική με ρητορική που μερικές φορές αποκλίνει από την συνηθισμένη διπλωματική πρακτική, με συνέπεια να δίδεται η εντύπωση πως αγνοεί ότι αναδύεται ένας πολυπολικός κόσμος, με την Κίνα και την Ρωσία να εντείνουν συνεχώς τις προσπάθειες για την εδραίωσή του.<br /><br />Η προσφυγή σε προσβλητικές εκφράσεις εναντίον των προέδρων Vladimir Putin και Xi Jinping, προδίδει μία τάση αμερικανικής ανικανότητας, εάν συνεκτιμηθεί το γεγονός ότι στο απόγειο της ισχύος τους οι ΗΠΑ ποτέ δεν καταφεύγουν σε ρητορική αυτής της μορφής. Οι εσωτερικοί κυβερνητικοί μηχανισμοί αντιλαμβάνονται πως η πρωτοκαθεδρία της χώρας απειλείται σοβαρά, αλλά και πως οι ανταγωνιστές της σε διεθνές επίπεδο δεν προτίθενται να ενδώσουν σε επιθετικές πιέσεις, δεδομένο που στοιχειοθετείται και από την πρόσφατη συνάντηση της Αλάσκας, κατά την διάρκεια της οποίας οι Κινέζοι αντιπρόσωποι δηλώνουν ευθαρσώς πως δεν ανέχονται πλέον την επιθετική ρητορική των ομολόγων τους.<br /><br />Ένα πρόσθετο πρόβλημα για τις ΗΠΑ πηγάζει από το εάν και κατά πόσον οι σύμμαχοί τους, θα αποδεχθούν την πιθανότητα να τραυματίσουν ανεπανόρθωτα τις σχέσεις τους με την Ρωσία και την Κίνα, ειδικά μάλιστα σε περίοδο τρομακτικής οικονομικής κρίσης, όπως και εάν θα κινητοποιηθούν με προθυμία σε περιπτώσεις ένοπλων αναφλέξεων σε διάφορα επικίνδυνα σημεία της υδρογείου.<br /><br />Η προσέγγιση της Ρωσίας<br /><br />Υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις που απορρέουν από το ζήτημα του αγωγού Nord Stream 2, όπου οι αμερικανικές απόπειρες να αποτρέψουν την κατασκευή του, συναντούν σοβαρές αντιστάσεις στην ΕΕ, με εξαίρεση κάποια κράτη-μέλη, όπως η Λιθουανία και η Πολωνία που επιμένουν στην διακοπή του προγράμματος κατασκευής. Ο πρώην διευθυντής της CIA και υπουργός Άμυνας Robert Gates παραδέχεται σε πρόσφατη συνέντευξή του στην γνωστή εφημερίδα Washington Post, πως οι κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας δεν ωφελούν ιδιαίτερα τις ΗΠΑ.<br /><br />Στην επίσης γνωστή συντηρητική διμηνιαία έκδοση που καλύπτει θέματα διεθνούς πολιτικής The National Interest, ο εξαιρετικά έμπειρος στον τομέα των αναλύσεων της εξωτερικής πολιτικής Robert Kaplan περιγράφει την Ρωσία με την μορφή ενός δαιμονικού προβλήματος, κυρίως λόγω του ότι δεν υποκύπτει σε πιέσεις που ασκούνται με ήπια ισχύ. Κατά τον Kaplan, οι Αμερικανοί οφείλουν να επικεντρώσουν τις προσπάθειές τους στην απαγκίστρωση της Ρωσίας από την Κίνα και να εξισορροπήσουν τις σχέσεις τους με την Μόσχα.<br /><br />Η πολιτική της τελευταίας πενταετίας με λανθασμένες επιθετικές κινήσεις και στόχο την επιβίωση ενός μονοπολικού κόσμου, λειτουργεί τελικά σε όφελος της Κίνας και της Ρωσίας, ειδικά στον τομέα της επιτάχυνσης των πάσης φύσεως συνεργασιών τους. Ο δυτικός κόσμος δεν έχει πλέον την δυνατότητα να περιορίσει δραστικά την οικονομική ισχύ της Κίνας, ούτε την ανάλογη αμυντική της Ρωσίας, με τους στρατηγικούς αναλυτές να αντιλαμβάνονται πως δεν υπάρχει τρόπος να αντιμετωπισθεί και να αντισταθμισθεί το σινο-ρωσικό δίπολο.</div><div><br />Κισινγκερ και… γεωμετρία<br /><br />Η πρόταση του Kissinger προς την κατεύθυνση της αναζήτησης ισορροπιών, με αποδοχή της πραγματικότητας των πολλαπλών πόλων, εμφανίζεται περισσότερο ορθολογική, αν και μέλλει να αποδειχθεί το εάν η νέα αμερικανική κυβέρνηση προτίθεται να την ακολουθήσει. Το γεωπολιτικό πεντάγωνο του Henry Kissinger.<br /><br /><img height="600" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/04/pentagono-1024x960.jpg" width="640" /><br /><br />Από τις 10 πιθανές τριγωνικές σχέσεις, καθίσταται προφανές πως όχι μόνον το τρίγωνο ΗΠΑ-ΕΕ-Κίνας είναι το ισχυρότερο και ικανότερο για να περιορίσει ασφυκτικά την τότε σοβιετική Ρωσία, αλλά αποκαλύπτει και την διορατικότητα του Kissinger, αφού με την πάροδο του χρόνου η γεωοικονομική ισχύς των δύο από τους τρείς εταίρους (ΕΕ- Κίνα) αυξάνεται εκθετικά, επιβεβαιώνοντας την ορθότητα του σχεδιασμού του (H. J. Spiro, INTERDEPENDENCE: A THIRD OPTION BETWEEN SOVEREIGNITY AND SUPRANATIONAL INTEGRATION in G. Ionescu, Editor, BETWEEN SOVEREIGNITY AND INTEGRATION, Groom Helm, 1974).<br /><br />Στα προβλήματα αυτά ο Kissinger απαντά το 1973 με το πρότυπο ενός πενταγωνικού παγκόσμιου γεωπολιτικού σχηματισμού, στο οποίο οι ΗΠΑ συνιστούν απλώς μία από τις πέντε κορυφές του, απεμπολώντας το δικαίωμα της πρωτοκαθεδρίας. Ο έμπειρος και οξυδερκής διπλωμάτης, αντιλαμβάνεται πως μετά την κρίση του πετρελαίου και τον άγριο νομισματικό πόλεμο που επικρατεί και έχει καταποντίσει ολόκληρες χώρες την μία κατόπιν της άλλης (έως το 1987 χρεωκοπούν 12 χώρες της Λατινικής Αμερικής, 8 της Αφρικής, 2 της Ασίας και 2 της Ευρώπης), παραμένουν πλέον ελάχιστα απόλυτα σταθερές θέσεις στην γεωπολιτική κονίστρα, με την ρευστότητα των γεωπολιτικών συνθηκών ανά τον κόσμο, να δημιουργεί ένα σχετικιστικό πλαίσιο, που επιβάλλει άλλες λύσεις.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Κίσινγκερ: Modus vivendi ΗΠΑ-Κίνας για να αποφευχθεί ο πόλεμος

Ηλιόπουλος Γιώργος Σε μία από τις σπάνιες πλέον συνεντεύξεις του στο πρώτο δεκαήμερο του Απριλίου, ο παλαίμαχος διπλωμάτης Χένρι Κίσινγκερ π...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η επέκταση των χωρικών υδάτων δεν παραπέμπεται στη Χάγη

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2019/12/chagi-dikastirio.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Τσιλιώτης Χάρης</b><br />Η συζήτηση που έχει ανάψει κυρίως τον τελευταίο χρόνο με αποκορύφωμα την πρόσφατη κόντρα Σημίτη-Καραμανλή για την υπαγωγή των διαφορών με την Τουρκία στην δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Διεθνούς Δικαιοσύνης στη Χάγη, περιλαμβάνει και το ερώτημα εάν θα πρέπει να υπαγάγουμε στο Δικαστήριο και την διαφορά μας για το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης (χωρικών υδάτων ή χωρικής θάλασσας).<br /><br />Το ερώτημα ανακύπτει λόγω της αμφίσημης τοποθέτησης του Πρωθυπουργού ότι δέχεται την δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου μόνο για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών. Στις θαλάσσιες ζώνες ανήκει και η αιγιαλίτιδα ζώνη. Το θέμα της υπαγωγής της οριοθέτησης της ΑΟΖ (και της υφαλοκρηπίδας που περιέχεται στην ΑΟΖ) δεν αποτελεί αντικείμενο διαφωνίας μεταξύ όσων προκρίνουν την δικαστική οδό. Αμφισβήτηση υπάρχει για την αιγιαλίτιδα ζώνη. Πριν εξετάσουμε την σκοπιμότητα της παραπομπής για το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης στη Χάγη, ας εξετάσουμε εάν αυτό το ζήτημα μπορεί να υπαχθεί στην δικαιοδοσία της.<br /><br />Το ζήτημα του εύρους των χωρικών υδάτων ρυθμίζεται κατά το Διεθνές Δίκαιο από το άρθρο 3 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 που ορίζει ότι «κάθε Κράτος έχει το δικαίωμα να καθορίσει το εύρος της χωρικής του θάλασσας. Το εύρος αυτό δεν υπερβαίνει τα 12 ναυτικά μίλια, μετρούμενα από γραμμές βάσεως καθοριζόμενες σύμφωνα με την παρούσα Σύμβαση».<br /><br />Ο καθορισμός λοιπόν του εύρους των χωρικής θάλασσας αποτελεί κατά την διάταξη αυτή της Σύμβασης καταρχήν κυριαρχικό δικαίωμα του παράκτιου κράτους, το οποίο ασκεί με μονομερή δικαιοπραξία (unilateral act of State) κατά το Διεθνές Δίκαιο σύμφωνα με την εσωτερική του νομοθεσία, χωρίς να απαιτείται η έγκριση ή συναίνεση τρίτων κρατών, ακόμη και γειτονικών, ή διεθνών οργανισμών. Η επέκταση μέχρι τα 12 μίλια αποτελεί δικαίωμα και όχι ex conventione υποχρέωση. Αυτό σημαίνει ότι το παράκτιο κράτος μπορεί να ορίσει την αιγιαλίτιδα ζώνη σε μικρότερο εύρος, δεν μπορεί, όμως, να υπερβεί τα 12 μίλια. Η επέκταση μπορεί να γίνει και τμηματικά, ή να αφορά ορισμένα μόνο τμήματα της θαλάσσιας επικράτειας.<div><br />Η Χάγη και η οριοθέτηση χωρικών υδάτων<br /><br />Ο καθορισμός του εύρους της αιγιαλίτιδας ζώνης με διεθνοδικαϊκή μονομερή δικαιοπραξία δεν αποκλείει τον καθορισμό του με διεθνή σύμβαση, κυρίως στην περίπτωση οριοθέτησης με ένα ή περισσότερα άλλα γειτονικά κράτη που έχουν παρακείμενες ή αντικείμενες ακτές σύμφωνα με το άρθρο 15 της Σύμβασης. Το εν λόγω άρθρο ορίζει σχετικά: «Στην περίπτωση που οι ακτές δύο Κρατών κείνται έναντι αλλήλων ή συνορεύουν, κανένα από τα δύο Κράτη δεν δικαιούται, ελλείψει αντιθέτου συμφωνίας μεταξύ τους, να εκτείνει την χωρική του θάλασσα πέραν της μέσης γραμμής, της οποίας όλα τα σημεία βρίσκονται σε ίση απόσταση από τα εγγύτερα σημεία των γραμμών βάσεως από τις οποίες μετράται το εύρος της χωρικής θάλασσας καθενός από τα δύο Κράτη. Η παραπάνω διάταξη δεν εφαρμόζεται, όμως, όπου λόγω ιστορικού τίτλου ή άλλων ειδικών περιστάσεων παρίσταται ανάγκη να οριοθετηθούν οι χωρικές θάλασσες των δύο Κρατών κατά διαφορετικό τρόπο».<br /><br />Τι μας λέει λοιπόν η διάταξη αυτή; Το άρθρο 15 της Σύμβασης είναι διαρθρωμένο σε δύο εδάφια, όπου το μεν εδάφιο α’ αφορά τον κανόνα (μέση γραμμή) και το εδάφιο β’ τις εξαιρέσεις (ιστορικοί τίτλοι και ιδιαίτερες περιστάσεις). Η διάταξη βρίσκει εφαρμογή σε περιπτώσεις μεταξύ δύο (ή και περισσοτέρων) όμορων κρατών με αντικείμενες ή γειτονικές ακτές. Σύμφωνα όμως με το εδάφιο α’ για να εφαρμοσθεί η διάταξη αυτή και βέβαια και το εδάφιο β’, θα πρέπει η απόσταση μεταξύ των αντικείμενων ή γειτονικών ακτών να είναι μικρότερη των 24 (12+12) μιλίων, ούτως ώστε να υπάρχει περιθώριο εφαρμογής κατ’ αρχήν της μέσης γραμμής.<br /><br />Διαφορετικά όταν η απόσταση είναι μεγαλύτερη των 24 μιλίων δεν τίθεται θέμα εφαρμογής της. Το εδάφιο β’ αποτελεί απόκλιση από το εδάφιο α’ του άρθρου 15, δηλαδή από τον κανόνα της μέσης γραμμής σε περίπτωση αντικείμενων ή παρακείμενων ακτών, και όχι του άρθρου 3, που προβλέπει τον καθορισμό των χωρικών υδάτων με μονομερή δικαιοπραξία. Άρα ειδικές περιστάσεις και ιστορικοί τίτλοι δεν αφορούν την περίπτωση του μονομερούς καθορισμού του εύρους της αιγιαλίτιδας ζώνης, όταν δεν υπάρχουν αντικείμενες ή γειτονικές ακτές μεταξύ των ενδιαφερομένων κρατών.<br /><br />Βέβαια, μπορεί να υπάρξει συμβατική ρύθμιση της αιγιαλίτιδας ζώνης και πέραν των όρων του άρθρου 15 της Σύμβασης και τα μέρη να δεχθούν τον καθορισμό της αιγιαλίτιδας ζώνης σε εύρος μικρότερο των 12 μιλίων. Στην περίπτωση αυτή θα αυτοπεριορίσουν για λόγους δικούς τους ένα δικαίωμα που τους παρέχει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Τέλος, η άσκηση του δικαιώματος αυτού δεν υπόκειται σε αποσβεστική προθεσμία και ασκείται χωρίς χρονικούς περιορισμούς, υπόκειται όμως στους περιορισμούς της τήρησης των αρχών της καλής πίστης και της απαγόρευσης κατάχρησης του δικαιώματος, όπως ορίζει το άρθρο 300.<br /><br />Το Δίκαιο της Θάλασσας στο Αιγαίο<br /><br />Πώς εφαρμόζονται τα παραπάνω στο Αιγαίο; Περίπτωση αντικείμενων ή παρακείμενων ακτών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας υπάρχουν στην ανατολική πλευρά των νησιών του ανατολικού Αιγαίου που βλέπουν στις τουρκικές ακτές και στις εκβολές του Έβρου. Στα σημεία αυτά η οριοθέτηση των χωρικών υδάτων έχει γίνει με βάση τον κανόνα της μέσης γραμμής και δεν αμφισβητείται από κανέναν. Το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια, η Τουρκία παραβιάζει τα χωρικά μας ύδατα εκεί δεν οφείλεται σε αμφισβήτηση του εύρους τους αλλά για δύο άλλους λόγους: Πρώτον με την αμφισβήτηση της κυριαρχίας νησιών με βάση την θεωρία των “γκρίζων ζωνών”. Δεύτερον, για να κάνει ψυχολογικό πόλεμο στην Ελλάδα, γεγονός άσχετο με την οριοθέτηση.<br /><br />Κατά συνέπεια τόσο στις ελληνικές ηπειρωτικές ακτές (ανατολική Πελοπόννησο, Στερεά Ελλάδα, Εύβοια, Θεσσαλία, Μακεδονία) όσο και στην δυτική πλευρά των νησιών του ανατολικού Αιγαίου, όπως και στην Κρήτη περιμετρικά δεν υπάρχει θέμα εφαρμογής της μέσης γραμμής γιατί η απόσταση μεταξύ των ελληνικών και των τουρκικών ακτών είναι κατά πολύ μεγαλύτερη από τα 24 μίλια.<br /><br />Συνεπώς δεν συντρέχει περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 15. Η Τουρκία δεν μπορεί να επικαλείται ειδικές περιστάσεις εφόσον η διάταξη, που τις επικαλείται ως λόγο οριοθέτησης που θα αποκλίνει από τον κανόνα της μέσης γραμμής, δεν εφαρμόζεται στις παραπάνω περιπτώσεις, για τους λόγους που εξετέθησαν. Συνακόλουθα, δεν τίθεται θέμα παραπομπής του ζητήματος της επέκτασης της αιγιαλίτιδας ζώνης στο Αιγαίο στο Διεθνές Δικαστήριο ή σε οποιοδήποτε άλλο δικαιοδοτικό ή διαιτητικό όργανο.<br /><br />Η μόνη περίπτωση που θα μπορούσε θεωρητικά να τεθεί θέμα δικαστικής ή διαιτητικής διευθέτησης της επέκτασης των χωρικών υδάτων στο Αιγαίο θα ήταν να αποφανθεί το Δικαστήριο εάν η επέκταση στο Αιγαίο αντίκειται στην αρχή της καλής πίστης και της απαγόρευσης κατάχρησης δικαιώματος του άρθρου 300. Κάτι που σχεδόν καθόλου δεν γίνεται δεκτό στην διεθνή έννομη τάξη και η Τουρκία βέβαια δεν θα δεχόταν μία τέτοια περιορισμένου βεληνεκούς παραπομπή.<br /><br />Κατά συνέπεια, το ζήτημα εάν η οριοθέτηση της αιγιαλίτιδας ζώνης ως θαλάσσιας ζώνης μπορεί να γίνει με δικαστική ή διαιτητική απόφαση πρέπει να εκλείψει από την δημόσια συζήτηση. Ως εκ τούτου, η πρωθυπουργική ρήση περί οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών να θεωρηθεί ότι δεν μπορεί να αφορά την αιγιαλίτιδα ζώνη και άρα περιορίζεται στην ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιατί η επέκταση των χωρικών υδάτων δεν παραπέμπεται στη Χάγη

Τσιλιώτης Χάρης Η συζήτηση που έχει ανάψει κυρίως τον τελευταίο χρόνο με αποκορύφωμα την πρόσφατη κόντρα Σημίτη-Καραμανλή για την υπαγωγή τω...

Διαβάστε την συνέχεια

Εάν οι Τούρκοι καταλάβουν ελληνική νησίδα – Ίμια και ισοδύναμο τετελεσμένο

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/04/aigaio.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Τον Ιανουάριο του 1996, δεν είχε καλά καλά αναλάβει καθήκοντα η κυβέρνηση Σημίτη και οδήγησε την Ελλάδα σε μια ήττα στα Ίμια που πλανάται ντροπιαστικά πάνω από το ελληνικό έθνος, εντείνοντας και το φοβικό σύνδρομο των επόμενων κυβερνήσεων. Από τις αρχές του 2020 ο Ερντογάν εναλλάσσει την υφή, αλλά και το θέατρο των απειλών του. Το “γκριζάρισμα” δεν έφυγε ποτέ από το τραπέζι.<br /><br />Τον Σεπτέμβριο 2020, ο υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ επανέφερε τη λίστα EGAYDAAK, αρκτικόλεξο που σημαίνει “νησιά, νησίδες και βραχονησίδες των οποίων η κυριότητα δεν παραχωρήθηκε στην Ελλάδα με διεθνείς συμφωνίες και συνθήκες”. Η τουρκική λίστα αφορά 152 νησίδες και βραχονησίδες. Ουσιαστικά, η Τουρκία δεν έκλεισε ποτέ την πόρτα στο να επαναλάβει μια επιθετική ενέργεια τύπου Ιμίων. Συνεπώς, μόνο απίθανο δεν είναι αυτό το ενδεχόμενο. Ως εκ τούτου, το ελληνικό κράτος οφείλει να έχει έτοιμα επιτελικά σχέδια στρατιωτικού, διπλωματικού και επικοινωνιακού χαρακτήρα για το πως θα αντιμετωπίσει κάθε παρόμοια πρόκληση που αναπόφευκτα θα προκαλέσει κρίση.<br /><br />Το καλοκαίρι του 2020 ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ Κωνσταντίνος Φλώρος είχε αναφέρει σε δημοσιογράφους πως «όποιος πατήσει τα πόδια του στο έδαφός μας, πρώτα θα τον κάψουμε και μετά θα ρωτήσουμε ποιος είναι». Το πρώτο κρίσιμο ερώτημα είναι εάν αυτή η δήλωση αποτελεί νέο δόγμα, το οποίο εξαγγέλθηκε, αφού προηγουμένως υπήρξε συμφωνία με την κυβέρνηση. Μακάρι η δήλωση να έχει αντίκρισμα, δηλαδή να έχει ήδη ληφθεί η σχετική απόφαση και να έχουν εκπονηθεί τα αντίστοιχα επιτελικά σχέδια. Γιατί εάν δεν συμβαίνει αυτό, η δήλωση μπορεί να γυρίσει μπούμεραγκ.<br />Το δόγμα “πρώτα βομβαρδίζω”<br /><br />Το δόγμα Φλώρου, πάντως, δεν είναι εφαρμόσιμο σε κάθε σενάριο. Αν π.χ. βρεθούν άτομα σε μία ελληνική βραχονησίδα που δεν είναι εμφανώς Τούρκοι κομάντος, θα τους βομβαρδίσεις; Υπενθυμίζουμε ότι στα Ίμια πρώτα είχαν ανεβεί Τούρκοι δημοσιογράφοι-προβοκάτορες. Τί θα πράξει η Ελλάδα σε μία τέτοια περίπτωση; Λογικό είναι να στείλει το Λιμενικό να τους συλλάβει. Εάν, όμως, γύρω από τη συγκεκριμένη βραχονησίδα πλεύσουν τουρκικές ναυτικές μονάδες που εμποδίσουν το σκάφος του Λιμενικού; Θα σταλούν και ελληνικές ναυτικές μονάδες για να κάνουν τί ακριβώς; Να λοιπόν πως μπορεί όλο αυτό να πυροδοτήσει μία γενική κρίση.<br /><br />Το πιθανότερο είναι ότι οι Τούρκοι δεν θα καταλάβουν κατοικημένη νησίδα. Αλλά εάν συμβεί αυτό, ακόμα και εάν η Αθήνα ήταν αποφασισμένη, πώς θα βομβαρδίσει τη νησίδα, όταν εκεί θα βρίσκονται και Έλληνες; Σε μία τέτοια περίπτωση καθίσταται πρόβλημα ακόμη και η ανακατάληψη με καταδρομή, καθώς σίγουρα θα υπάρξουν και θύματα μεταξύ των αμάχων Ελλήνων, εκτός κι αν πιστεύουμε σε θαύματα.<br /><br />Αυτά τα παραδείγματα μας υποχρεώνουν να επανέλθουμε στο “δόγμα του ισοδύναμου τετελεσμένου”, το οποίο είχε πρωτοδιατυπωθεί από τον Σταύρο Λυγερό την επαύριο της κρίσης στα Ίμια, ως απάντηση στην τουρκική επεκτατική τακτική. Στη συνέχεια έγινε αντικείμενο επεξεργασίας από το Γενικό Επιτελείο, ώστε να καταστεί από στρατιωτικής απόψεως λειτουργικό.<br /><br />Σύμφωνα με το εν λόγω δόγμα, εάν τουρκικές δυνάμεις καταλάβουν ελληνική βραχονησίδα, οι ελληνικές δυνάμεις πρέπει να είναι έτοιμες να απαντήσουν με κατάληψη τουρκικής βραχονησίδας, έτσι, ώστε να προκύψει ισοδύναμο αποτέλεσμα στρατιωτικά-πολιτικά. Αυτό θα επέτρεπε και οι διαπραγματεύσεις που αναπόφευκτα θα ακολουθήσουν να εκκινήσουν από την ίδια βάση, χωρίς τετελεσμένο εις βάρος της Ελλάδας, όπως επιδιώκουν οι Τούρκοι.<br /><br /><div>Καστελλόριζο και κατοικημένες νησίδες<br /><br />Το δόγμα του ισοδύναμου τετελεσμένου έχει εφαρμογή για το πιθανότερο σενάριο, δηλαδή οι Τούρκοι να αποφύγουν μία στρατιωτική επίθεση, που θα τους απομόνωνε διεθνώς, περιοριζόμενοι στην κατάληψη μίας αφύλαχτης βραχονησίδας, από τις πολλές που άλλοτε ονόμαζαν “γκρίζες ζώνες” και τώρα τις αποκαλούν “τουρκικές νησίδες υπό ελληνική κατοχή”!<br /><br />Τα πράγματα θα είναι ποιοτικά διαφορετικά εάν οι Τούρκοι αποτολμήσουν να καταλάβουν με αποβατική επιχείρηση κατοικημένο νησί. Σ’ αυτή την περίπτωση ο πιθανότερος στόχος είναι το Καστελλόριζο για δύο λόγους: Πρώτον, λόγω του ότι είναι μικρό και απομονωμένο (σχετικά μακριά από τη Ρόδο) και ως εκ τούτου πιο ευάλωτο από άλλα νησιά. Δεύτερον, λόγω της μεγάλης σημασίας που έχει στην κατανομή της ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο και άρα στην εκμετάλλευση των πιθανολογούμενων κοιτασμάτων φυσικού αερίου που υπάρχουν εκεί.<br /><br />Είναι προφανές πως σε μία τέτοια περίπτωση δεν μπορεί να ισχύσει το δόγμα του ισοδύναμου τετελεσμένου, γιατί –όπως είχε γράψει ο Σταύρος Λυγερός– το πρόβλημα είναι ποιοτικά διαφορετικό. Το Καστελλόριζο, όπως και όλα τα μικρά κατοικημένα νησιά δεν τα προστατεύουν μόνο οι εκ των πραγμάτων λίγες στρατιωτικές δυνάμεις που υπάρχουν εκεί. Τα προστατεύει πάνω απ’ όλα η συνολική αμυντική ομπρέλα της Ελλάδα. Με απλά λόγια, τουρκική εισβολή σε κατοικημένο νησί σημαίνει αυτομάτως γενικευμένη ελληνοτουρκική σύρραξη με ό,τι καταστροφικό αυτή συνεπάγεται και για τις δύο χώρες.</div><div><br />Το ισοδύναμο τετελεσμένο στον Έβρο<br /><br />Το δόγμα για το ισοδύναμο τετελεσμένο είναι κατάλληλο να εφαρμοστεί και στον Έβρο. Πρώτον, με κατάληψη αντίστοιχου τουρκικού εδάφους στην περιοχή του Έβρου, με σκοπό να εξισορροπηθεί κατάληψη από Τούρκους ελληνικής βραχονησίδας. Δεύτερον, με σκοπό να εξισορροπηθεί κατάληψη ελληνικού εδάφους στην ίδια περιοχή, στον Έβρο. Η προεξέχουσα του Κάραγατς, μάλιστα, προσφερόταν για τέτοιου είδους κινήσεις, αν και τα τελευταία χρόνια έχουν εκεί γίνει οχυρωματικά έργα, υπόγειες εγκαταστάσεις ακόμη και με τάφρος πλάτους 50 μέτρων.<br /><br />Οι αλλαγές που επέφερε η υβριδική επίθεση (μέσω μεταναστών) στον Έβρο τον Μάρτιο 2020, έκαναν ακόμη πιο δύσκολη ενδεχόμενη τουρκική επιθετικό τετελεσμένο στον Έβρο. Αντίθετα το ελληνικό Δ’ Σώμα Στρατού διατηρεί το πλεονέκτημα εκεί, με την έννοια ότι του είναι πιο εύκολο να δημιουργήσει ισοδύναμο τετελεσμένο σε περίπτωση που οι Τούρκοι καταλάβουν ελληνική βραχονησίδα.<br /><br />Αν το τουρκικό τετελεσμένο αφορά και κατάληψη μικρού κατοικημένου νησιού και για διάφορους λόγους δεν επιλεγεί το δόγμα της κλιμάκωσης, η ισοδύναμη ελληνική απάντηση μπορεί να αφορά την κατάληψη χωριών πέριξ της Αδριανουπόλεως. Με αυτό τον τρόπο δεν θα είναι η ελληνική πλευρά που θα πυροδοτήσει μία ολοκληρωτική σύρραξη, αλλά η τουρκική, εκτός κι αν προτιμήσει τη λογική λύση να διαπραγματευθεί αμοιβαία απαγκίστρωση.</div><div><br />Οι Λαγούσες νήσοι<br /><br />Παρόλο που το ισοδύναμο τετελεσμένο θα ήταν προτιμότερο να αφορά ομοειδή εδάφη και παρόμοιες καταστάσεις, οι ελληνικές δυνάμεις δεν μπορούν πάντα να δημιουργήσουν ισοδύναμο τετελεσμένο σε τουρκική νησίδα, επειδή η Τουρκία έχει ελάχιστα νησιά και όλα εντός 3 μιλίων από τις ακτές τους. Υπάρχουν όμως τρεις εξαιρέσεις που, δημόσια τουλάχιστον, κανείς δεν εξετάζει. Αυτές είναι: Η Ίμβρος, η Τένεδος και το σύμπλεγμα των Λαγουσών νησίδων.<br /><br />Οι Λαγούσες ή Μαυρυές (τουρκικά: Tavşan adaları ή Karayer adaları) είναι συστάδα μικρών ακατοίκητων νησιών στο βόρειο Αιγαίο. Βρίσκονται περίπου 7 χλμ από την ακτή του Τσανάκκαλε, 10 χλμ βόρεια της Τενέδου και 13 χλμ νοτιοδυτικά της εισόδου του Ελλησπόντου. Η μεγαλύτερη νησίδα (Μαύρο ή Λαγούσα) έχει μήκος περίπου 2 χλμ. και πλάτος 600 μέτρων. Νότιά της υπάρχουν τρεις μικρές βραχονησίδες, το Πράσο, το Δράπανο και το Φιδονήσι.<br /><br />Οι Λαγούσες απέκτησαν πολιτική και στρατηγική σημασία στις αρχές του 20ού αιώνα, επειδή τα χωρικά τους ύδατα είναι σημαντικά για τον έλεγχο του Ελλησπόντου. Παραχωρήθηκαν στην Τουρκία με τη Συνθήκη της Λωζάννης, όπου αναφέρονται (άρθρο 12) μαζί με την Τένεδο και την Ίμβρο ως τα μόνα νησιά που παραμένουν στην Τουρκία και τα οποία είναι πάνω από 3 μίλια (4,8 χλμ) από τις μικρασιατικές ακτές.<br /><br />Το γεγονός ότι είναι ακατοίκητα τα καθιστά καλό στόχο σε περίπτωση που οι Τούρκοι επιχειρήσουν κατάληψη ελληνικής βραχονησίδας. Τα βασικά προβλήματα είναι η εγγύτητα των μικρασιατικών παραλίων. Η έλλειψη καταλλήλων ακτών για αποβατικές ενέργειες δεν είναι μεγάλο πρόβλημα, επειδή δεν φυλάσσονται. Η έλλειψη εδαφικών εξάρσεων και χλωρίδας, πάντως, δεν επιτρέπουν κάλυψη και απόκρυψη σε περίπτωση μάχης. Μία τέτοια επιχείρηση μπορεί να γίνει αιφνιδιαστικά με μεταφορά κομάντος με ελικόπτερα, υπό την προϋπόθεση ότι θα έχει αεροπορική και ναυτική κάλυψη, ώστε να εξισορροπήσει το μειονέκτημα ότι είναι κοντά στις τουρκικές ακτές.</div><div><br />Τένεδος και Ίμβρος<br /><br />Σε περίπτωση που η Τουρκία επιτεθεί σε κατοικημένο ελληνικό νησί, η ελληνική απάντηση μπορεί να είναι μία αντίστοιχη ελληνική επίθεση στην Τένεδο ή ακόμα και στην μεγαλύτερη Ίμβρο. Η Τένεδος, όμως, δεν προσφέρεται για άμεση αποβατική ενέργεια λόγω αποστάσεων και εγγύτητας στα μικρασιατικά παράλια. Η Ίμβρος είναι λίγο διαφορετική περίπτωση. Βρίσκεται 18 χλμ από την είσοδο των Στενών, περίπου ανάμεσα στη Λήμνο και στη Σαμοθράκη.<br /><br />Παρότι οι μικρές αποστάσεις από Λήμνο και Σαμοθράκη επιτρέπουν την παροχή υποστηρικτών πυρών και αντιαεροπορικής κάλυψης σε όποιες ελληνικές δυνάμεις επιχειρήσουν στην περιοχή, η κατάληψη ενός τέτοιου νησιού απαιτεί μεγάλη πολυκλαδική επιχείρηση. Δεν καταλαμβάνεται με καταδρομική ενέργεια. Αντίθετα, με καταδρομική ενέργεια μπορεί να καταστραφεί το μόνο κοντινό πορθμείο στο Καμπάτεπε στην δυτική ακτή της χερσονήσου της Καλλίπολης.<br /><br />Όπως προκύπτει από τα παραπάνω, η Τένεδος και η Ίμβρος δεν πολύ προσφέρονται για την εφαρμογή του δόγματος του ισοδύναμου τετελεσμένου, παρότι περιορίζουν την σύγκρουση στον χώρο. Ένα άλλο πλεονέκτημά τους είναι ότι η εγγύτητά τους με τα Στενά εκ των πραγμάτων θα δημιουργήσει προβλήματα στη διεθνή ναυσιπλοΐα, γεγονός που θα ωθήσει τα τρίτα κράτη και διεθνείς οργανισμούς να πιέσουν ασφυκτικά για αμοιβαία αποκλιμάκωση, ώστε να δοθεί λύση.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Εάν οι Τούρκοι καταλάβουν ελληνική νησίδα – Ίμια και ισοδύναμο τετελεσμένο

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Τον Ιανουάριο του 1996, δεν είχε καλά καλά αναλάβει καθήκοντα η κυβέρνηση Σημίτη και οδήγησε την Ελλάδα σε μια ήττα στ...

Διαβάστε την συνέχεια