Πώς να αντιστρέψουμε το τουρκικό casus belli

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj6zd1n4jx7zX5HLmiUp7X9xvkD0nEsGKIDG5r-TNNixOnEmFbvslnBE286_CGdi7prmgc4u3FjTpo08ZXTgpkCJ_tfC5ZBvV01fBTSCXDn_yHjxntlKDdHws_20Yb9TDN22M2F6OEJJ68/s1600/TURKISH-NAVY.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="401" data-original-width="758" height="338" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj6zd1n4jx7zX5HLmiUp7X9xvkD0nEsGKIDG5r-TNNixOnEmFbvslnBE286_CGdi7prmgc4u3FjTpo08ZXTgpkCJ_tfC5ZBvV01fBTSCXDn_yHjxntlKDdHws_20Yb9TDN22M2F6OEJJ68/s640/TURKISH-NAVY.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Δασκαλάκης Ιπποκράτης</b><br /> Χωρίς καμία διάθεση τρομολαγνείας, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι πρόσφατα αυξάνουν οι ενδείξεις και οι αντίστοιχες εκτιμήσεις των αναλυτών ότι η Τουρκία επιζητεί μια στρατιωτική σύγκρουση με την Ελλάδα. Ο τουρκικός αυτός σχεδιασμός απορρέει από την εκτίμηση των Τούρκων ότι η απειλή στρατιωτικής κλιμάκωσης θα αναγκάσει την Αθήνα –αργά ή γρήγορα– να αποδεχθεί την έναρξη διμερών διαπραγματεύσεων σύμφωνα με τις ορέξεις τους.<br /> <br /> Στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής του πειθαναγκασμού, το ρίσκο μιας μικρότερης ή μεγαλύτερης κλιμάκωσης που θα λάβει την μορφή του θερμού επεισοδίου, είναι αποδεκτό (έως και επιθυμητό ενδεχομένως) από την Άγκυρα με παράλληλη όμως επιδίωξη την εμφάνιση της χώρας μας ως της βασικής υπεύθυνης για την σύγκρουση.<br /> <br /> Αυτήν την τουρκική στρατηγική προσπαθεί να αντιμετωπίσει η Αθήνα, σχοινοβατώντας μεταξύ αποτροπής, επίδειξης μετριοπάθειας και προσεκτικών κινήσεων σε διπλωματικό και στρατιωτικό επίπεδο που αναπόφευκτα δημιουργούν αμφιβολίες όχι μόνο για την αποτελεσματικότητά τους αλλά και τη διαφαινόμενη (διαχρονική) επιλογή μιας επικίνδυνης πολιτικής κατευνασμού.<br /> <br /> Δεν δαιμονοποιούμε την πολιτική του κατευνασμού ως μιας προσωρινής επιλογής με στόχο την πολλαπλή ενίσχυση των συντελεστών ισχύος ή/και την αναμονή δημιουργίας καλύτερων συνθηκών. Δυστυχώς όμως διακρίνουμε σημαντικότατες καθυστερήσεις στην ανάληψη των επιτακτικών ενεργειών βελτίωσης –υπέρ ημών– του ισοζυγίου στρατιωτικής ισχύος και μια ατολμία έως και διαχρονική ασυνέπεια στην υπεράσπιση των θέσεων και κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.<br /> <br /> Η σημασία των 12 ναυτικών μιλίων στο Αιγαίο<br /> <br /> Βέβαια, ο χρόνος είναι αυτός που θα καταδείξει την ορθότητα της παραπάνω επισήμανσης που δεν αποτελεί όμως και το βασικό θέμα της παρούσης ανάλυσης. Στόχος του κειμένου είναι να επισημάνει την ανάγκη μιας περισσότερο μεθοδικής και τολμηρής προώθησης της αύξησης του εύρους των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια. Μια ανάλογη κίνηση θα καταστήσει άνευ ουσιαστικού νοήματος τις περισσότερες από τις τουρκικές διεκδικήσεις στον χώρο του Αιγαίου Πελάγους.<br /> <br /> Η προς διευθέτηση έκταση της υφαλοκρηπίδος θα μειωθεί δραστικά ενώ το διαφορετικό εύρος εναερίου-θαλασσίου χώρου θα επιλυθεί αυτομάτως. Ακόμη και οι τουρκικές διεκδικήσεις για τα όρια της ζώνης έρευνας και διάσωσης αλλά και του FIR Αθηνών θα αποδυναμωθούν, καθώς το Αιγαίο θα περιλαμβάνει πλέον περιοχές ελληνικής κυριαρχίας σχεδόν στο 72% (έναντι του 43% σήμερα). Όλα αυτά θα επιτευχθούν με την απλή ενάσκηση ενός συμβατικού και εθιμικού κανόνος του διεθνούς δικαίου και την ανώδυνη λήψη ορισμένων προβλεπόμενων μέτρων που θα εξασφαλίζουν την ελευθερία της ναυσιπλοΐας (καθορισμός στενών διεθνούς ναυσιπλοΐας).<br /> <br /> Η Τουρκία, αντιλαμβανόμενη τη δυσμενή κατάσταση που θα δημιουργήσει μια αντίστοιχη ελληνική κίνηση έχει επιστρατεύσει (επιτυχώς μέχρι σήμερα) την απειλή πολέμου (<a href="https://slpress.gr/snews/quot-to-oruc-reis-tha-parameinei-aitia-polemoy-ta-12-n-m-sto-aigaio-quot/">casus belli</a>) σε περίπτωση οποιασδήποτε επέκτασης του εύρους των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο. Εκτιμάται ότι η Άγκυρα θα υλοποιήσει, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, την απειλή της, ενδεχομένως όχι καταφεύγοντας σε "κήρυξη πολέμου" αλλά αμφισβητώντας καθημερινά με προκλητικότατες ενέργειες και έντονα τις θαλάσσιες ζώνες των αυξημένων ελληνικών χωρικών υδάτων (και όχι μόνο).<br /> <br /> Σίγουρα το σκηνικό σύγκρουσης θα είναι καθημερινό χωρίς να δύναται να αποκλειστεί και ένας "πόλεμος φθοράς" όπως βίωσε το Ισραήλ και η Αίγυπτος την περίοδο 1967-1970. Υπό αυτήν την απειλή είναι απολύτως κατανοητή η αυτοσυγκράτηση όλων των ελληνικών κυβερνήσεων και η συνεχής εξαγγελία περί μελλοντικής ενάσκησης του δικαιώματος. Σίγουρα ακόμη και η προβολή αυτής της πρόθεσης (μελλοντικής) αποτελεί μέτρο ελληνικής πίεσης προς την Άγκυρα.<br /> <br /> Πιθανόν η ελληνική αυτή πρόθεση να είχε στο παρελθόν αποτελέσματα στην τουρκική αυτοσυγκράτηση αλλά η άνευ ορίων πρόσφατη κλιμάκωση των τουρκικών διεκδικήσεων καταδεικνύει ότι έχει καταστεί αναποτελεσματική. Ζώντας υπό την καθημερινή απειλή μιας στρατιωτικής σύγκρουσης, η Ελλάδα πρέπει να καταφύγει σε περισσότερο δυναμικά μέτρα, αναλαμβάνοντας φυσικά και το ανάλογο ρίσκο.<br /> <div> <br /> Η ανάγκη προετοιμασίας<br /> <br /> Η Τουρκία και όλη η διεθνής κοινότητα πρέπει να αντιληφθούν (και να προειδοποιηθούν κατάλληλα) ότι οποιαδήποτε στρατιωτική σύγκρουση, ανεξαρτήτως κλίμακος, θα επιφέρει την αυτοματοποιημένη και αμετάκλητη αύξηση του εύρους των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια. Καθώς μάλιστα "ο βρεγμένος την βροχή δεν φοβάται" ελάχιστη σημασία θα έχει πλέον η τουρκική απειλή του casus belli, καθόσον οι εχθροπραξίες θα έχουν δρομολογηθεί.<br /> <br /> Και σε τελευταία ανάλυση, ανεξαρτήτως των αποτελεσμάτων της σύγκρουσης, είναι καλύτερα να εισέλθουμε στην επικίνδυνη (αλλά και αναπόφευκτη) ατραπό των διαπραγματεύσεων με εύρος 12 αντί των σημερινών 6 ναυτικών μιλίων. Μια όμως ανάλογη ελληνική προειδοποίηση, για να είναι αξιόπιστη, θα πρέπει να συνοδεύεται και με ανάλογες προετοιμασίες, στρατιωτικές, διπλωματικές, πολιτικές και διαδικαστικές. Ενημερώσεις ξένων κρατών, πρόνοια συμμόρφωσης με διεθνείς συνθήκες (καθορισμός στενών διεθνούς ναυσιπλοΐας), κατάλληλη επιλογή γραμμών βάσεων, κλείσιμο κόλπων, ετοιμότητα άμεσης έκδοσης και κατάθεσης σχετικών εγγράφων και χαρτών κ.λπ.<br /> <br /> Για επαύξηση της αξιοπιστίας της ελληνικής απειλής θα μπορούσε το ελληνικό κοινοβούλιο από σήμερα να εξουσιοδοτήσει την (οποιαδήποτε) ελληνική κυβέρνηση να προχωρήσει στην άμεση αύξηση των εύρους των ελληνικών χωρικών υδάτων σε περίπτωση τουρκικής επιθετικής ενέργειας (μια δηλαδή "αντι- casus belli" δήλωση) χωρίς φυσικά να παραιτείται και της αυτόνομης επιλογής του χρόνου ενάσκησης του δικαιώματος αυτού.<br /> <br /> Σίγουρα οι παραπάνω προτάσεις εμπεριέχουν σοβαρούς κινδύνους κλιμάκωσης, αλλά πλέον οι τουρκικές διακηρύξεις και ενέργειες καταδεικνύουν την αδυναμία επίτευξης οποιασδήποτε ειρηνικής διευθέτησης και κατά συνέπεια σύσσωμη η ελληνική προετοιμασία πρέπει να εστιάζεται, όχι στην καλοδεχούμενη αποφυγή της σύγκρουσης, αλλά στην πολυεπίπεδη επικράτησή μας, στο απευκταίο αλλά αρκετά πιθανό εφιαλτικό σενάριο.<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πώς να αντιστρέψουμε το τουρκικό casus belli

Δασκαλάκης Ιπποκράτης Χωρίς καμία διάθεση τρομολαγνείας, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι πρόσφατα αυξάνουν οι ενδείξεις και οι αντίστοιχες ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς να αντιστρέψουμε το τουρκικό casus belli

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj6zd1n4jx7zX5HLmiUp7X9xvkD0nEsGKIDG5r-TNNixOnEmFbvslnBE286_CGdi7prmgc4u3FjTpo08ZXTgpkCJ_tfC5ZBvV01fBTSCXDn_yHjxntlKDdHws_20Yb9TDN22M2F6OEJJ68/s1600/TURKISH-NAVY.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="401" data-original-width="758" height="338" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj6zd1n4jx7zX5HLmiUp7X9xvkD0nEsGKIDG5r-TNNixOnEmFbvslnBE286_CGdi7prmgc4u3FjTpo08ZXTgpkCJ_tfC5ZBvV01fBTSCXDn_yHjxntlKDdHws_20Yb9TDN22M2F6OEJJ68/s640/TURKISH-NAVY.jpg" width="640" /></a></div> <br /><b>Δασκαλάκης Ιπποκράτης</b><br />Χωρίς καμία διάθεση τρομολαγνείας, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι πρόσφατα αυξάνουν οι ενδείξεις και οι αντίστοιχες εκτιμήσεις των αναλυτών ότι η Τουρκία επιζητεί μια στρατιωτική σύγκρουση με την Ελλάδα. Ο τουρκικός αυτός σχεδιασμός απορρέει από την εκτίμηση των Τούρκων ότι η απειλή στρατιωτικής κλιμάκωσης θα αναγκάσει την Αθήνα –αργά ή γρήγορα– να αποδεχθεί την έναρξη διμερών διαπραγματεύσεων σύμφωνα με τις ορέξεις τους.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής του πειθαναγκασμού, το ρίσκο μιας μικρότερης ή μεγαλύτερης κλιμάκωσης που θα λάβει την μορφή του θερμού επεισοδίου, είναι αποδεκτό (έως και επιθυμητό ενδεχομένως) από την Άγκυρα με παράλληλη όμως επιδίωξη την εμφάνιση της χώρας μας ως της βασικής υπεύθυνης για την σύγκρουση.<br /><br />Αυτήν την τουρκική στρατηγική προσπαθεί να αντιμετωπίσει η Αθήνα, σχοινοβατώντας μεταξύ αποτροπής, επίδειξης μετριοπάθειας και προσεκτικών κινήσεων σε διπλωματικό και στρατιωτικό επίπεδο που αναπόφευκτα δημιουργούν αμφιβολίες όχι μόνο για την αποτελεσματικότητά τους αλλά και τη διαφαινόμενη (διαχρονική) επιλογή μιας επικίνδυνης πολιτικής κατευνασμού.<br /><br />Δεν δαιμονοποιούμε την πολιτική του κατευνασμού ως μιας προσωρινής επιλογής με στόχο την πολλαπλή ενίσχυση των συντελεστών ισχύος ή/και την αναμονή δημιουργίας καλύτερων συνθηκών. Δυστυχώς όμως διακρίνουμε σημαντικότατες καθυστερήσεις στην ανάληψη των επιτακτικών ενεργειών βελτίωσης –υπέρ ημών– του ισοζυγίου στρατιωτικής ισχύος και μια ατολμία έως και διαχρονική ασυνέπεια στην υπεράσπιση των θέσεων και κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.<br /><br />Η σημασία των 12 ναυτικών μιλίων στο Αιγαίο<br /><br />Βέβαια, ο χρόνος είναι αυτός που θα καταδείξει την ορθότητα της παραπάνω επισήμανσης που δεν αποτελεί όμως και το βασικό θέμα της παρούσης ανάλυσης. Στόχος του κειμένου είναι να επισημάνει την ανάγκη μιας περισσότερο μεθοδικής και τολμηρής προώθησης της αύξησης του εύρους των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια. Μια ανάλογη κίνηση θα καταστήσει άνευ ουσιαστικού νοήματος τις περισσότερες από τις τουρκικές διεκδικήσεις στον χώρο του Αιγαίου Πελάγους.<br /><br />Η προς διευθέτηση έκταση της υφαλοκρηπίδος θα μειωθεί δραστικά ενώ το διαφορετικό εύρος εναερίου-θαλασσίου χώρου θα επιλυθεί αυτομάτως. Ακόμη και οι τουρκικές διεκδικήσεις για τα όρια της ζώνης έρευνας και διάσωσης αλλά και του FIR Αθηνών θα αποδυναμωθούν, καθώς το Αιγαίο θα περιλαμβάνει πλέον περιοχές ελληνικής κυριαρχίας σχεδόν στο 72% (έναντι του 43% σήμερα). Όλα αυτά θα επιτευχθούν με την απλή ενάσκηση ενός συμβατικού και εθιμικού κανόνος του διεθνούς δικαίου και την ανώδυνη λήψη ορισμένων προβλεπόμενων μέτρων που θα εξασφαλίζουν την ελευθερία της ναυσιπλοΐας (καθορισμός στενών διεθνούς ναυσιπλοΐας).<br /><br />Η Τουρκία, αντιλαμβανόμενη τη δυσμενή κατάσταση που θα δημιουργήσει μια αντίστοιχη ελληνική κίνηση έχει επιστρατεύσει (επιτυχώς μέχρι σήμερα) την απειλή πολέμου (<a href="https://slpress.gr/snews/quot-to-oruc-reis-tha-parameinei-aitia-polemoy-ta-12-n-m-sto-aigaio-quot/">casus belli</a>) σε περίπτωση οποιασδήποτε επέκτασης του εύρους των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο. Εκτιμάται ότι η Άγκυρα θα υλοποιήσει, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, την απειλή της, ενδεχομένως όχι καταφεύγοντας σε "κήρυξη πολέμου" αλλά αμφισβητώντας καθημερινά με προκλητικότατες ενέργειες και έντονα τις θαλάσσιες ζώνες των αυξημένων ελληνικών χωρικών υδάτων (και όχι μόνο).<br /><br />Σίγουρα το σκηνικό σύγκρουσης θα είναι καθημερινό χωρίς να δύναται να αποκλειστεί και ένας "πόλεμος φθοράς" όπως βίωσε το Ισραήλ και η Αίγυπτος την περίοδο 1967-1970. Υπό αυτήν την απειλή είναι απολύτως κατανοητή η αυτοσυγκράτηση όλων των ελληνικών κυβερνήσεων και η συνεχής εξαγγελία περί μελλοντικής ενάσκησης του δικαιώματος. Σίγουρα ακόμη και η προβολή αυτής της πρόθεσης (μελλοντικής) αποτελεί μέτρο ελληνικής πίεσης προς την Άγκυρα.<br /><br />Πιθανόν η ελληνική αυτή πρόθεση να είχε στο παρελθόν αποτελέσματα στην τουρκική αυτοσυγκράτηση αλλά η άνευ ορίων πρόσφατη κλιμάκωση των τουρκικών διεκδικήσεων καταδεικνύει ότι έχει καταστεί αναποτελεσματική. Ζώντας υπό την καθημερινή απειλή μιας στρατιωτικής σύγκρουσης, η Ελλάδα πρέπει να καταφύγει σε περισσότερο δυναμικά μέτρα, αναλαμβάνοντας φυσικά και το ανάλογο ρίσκο.<div> <br />Η ανάγκη προετοιμασίας<br /><br />Η Τουρκία και όλη η διεθνής κοινότητα πρέπει να αντιληφθούν (και να προειδοποιηθούν κατάλληλα) ότι οποιαδήποτε στρατιωτική σύγκρουση, ανεξαρτήτως κλίμακος, θα επιφέρει την αυτοματοποιημένη και αμετάκλητη αύξηση του εύρους των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια. Καθώς μάλιστα "ο βρεγμένος την βροχή δεν φοβάται" ελάχιστη σημασία θα έχει πλέον η τουρκική απειλή του casus belli, καθόσον οι εχθροπραξίες θα έχουν δρομολογηθεί.<br /><br />Και σε τελευταία ανάλυση, ανεξαρτήτως των αποτελεσμάτων της σύγκρουσης, είναι καλύτερα να εισέλθουμε στην επικίνδυνη (αλλά και αναπόφευκτη) ατραπό των διαπραγματεύσεων με εύρος 12 αντί των σημερινών 6 ναυτικών μιλίων. Μια όμως ανάλογη ελληνική προειδοποίηση, για να είναι αξιόπιστη, θα πρέπει να συνοδεύεται και με ανάλογες προετοιμασίες, στρατιωτικές, διπλωματικές, πολιτικές και διαδικαστικές. Ενημερώσεις ξένων κρατών, πρόνοια συμμόρφωσης με διεθνείς συνθήκες (καθορισμός στενών διεθνούς ναυσιπλοΐας), κατάλληλη επιλογή γραμμών βάσεων, κλείσιμο κόλπων, ετοιμότητα άμεσης έκδοσης και κατάθεσης σχετικών εγγράφων και χαρτών κ.λπ.<br /><br />Για επαύξηση της αξιοπιστίας της ελληνικής απειλής θα μπορούσε το ελληνικό κοινοβούλιο από σήμερα να εξουσιοδοτήσει την (οποιαδήποτε) ελληνική κυβέρνηση να προχωρήσει στην άμεση αύξηση των εύρους των ελληνικών χωρικών υδάτων σε περίπτωση τουρκικής επιθετικής ενέργειας (μια δηλαδή "αντι- casus belli" δήλωση) χωρίς φυσικά να παραιτείται και της αυτόνομης επιλογής του χρόνου ενάσκησης του δικαιώματος αυτού.<br /><br />Σίγουρα οι παραπάνω προτάσεις εμπεριέχουν σοβαρούς κινδύνους κλιμάκωσης, αλλά πλέον οι τουρκικές διακηρύξεις και ενέργειες καταδεικνύουν την αδυναμία επίτευξης οποιασδήποτε ειρηνικής διευθέτησης και κατά συνέπεια σύσσωμη η ελληνική προετοιμασία πρέπει να εστιάζεται, όχι στην καλοδεχούμενη αποφυγή της σύγκρουσης, αλλά στην πολυεπίπεδη επικράτησή μας, στο απευκταίο αλλά αρκετά πιθανό εφιαλτικό σενάριο.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πώς να αντιστρέψουμε το τουρκικό casus belli

Δασκαλάκης Ιπποκράτης Χωρίς καμία διάθεση τρομολαγνείας, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι πρόσφατα αυξάνουν οι ενδείξεις και οι αντίστοιχες εκτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στη θάλασσα θα παιχτούν τα μελλοντικά ενεργειακά παιχνίδια

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjO8H0K_SR6v8PUsbruabe6_ReGGMemIAtxG5td6IqqEGcGJk5CujtrB-nCnTCM3QfBpdHZBIvPMXDfTxiP1ApDvgrG4KzXs5NlBnGBWDy6-6FGEEIgcknpzd1DZJzBKSBM_FIon9XyBxs/s1600/geotriseis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjO8H0K_SR6v8PUsbruabe6_ReGGMemIAtxG5td6IqqEGcGJk5CujtrB-nCnTCM3QfBpdHZBIvPMXDfTxiP1ApDvgrG4KzXs5NlBnGBWDy6-6FGEEIgcknpzd1DZJzBKSBM_FIon9XyBxs/s640/geotriseis.jpg" width="640" /></a></div> <br /><b>Μπασιάς Γιάννης</b><br />Η δυναμική του διεθνούς ενεργειακού περιβάλλοντος σε κλίμακα δεκαετιών στηρίζεται σήμερα στο φυσικό αέριο και θα συνεχίσει να υποστηρίζεται από τις σημερινές εναλλακτικές πηγές ενέργειας για δεκαετίες. Με αυτή την οπτική γωνία η θάλασσα, βασικός γεωγραφικός χώρος των υποθαλάσσιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου και η ενέργεια γίνονται αλληλένδετες. Μια γρήγορη ματιά αυτής της σχέσης θάλασσας και ενέργειας επιτρέπει να δούμε επίσης την θέση της Ελλάδας από την ίδια οπτική γωνία.<br /><br />Όπως για τους γαιάνθρακες και τον λιγνίτη, για τους οποίους επιβάλλεται πρόστιμο ρύπου, έτσι και για κάθε μέσο υλοποίησης εναλλακτικών πηγών ενέργειας, όπως των ανανεώσιμων, πρέπει να επιβάλλεται επίσης ένας φόρος ρύπανσης του περιβάλλοντος, μελλοντικής και παρούσας. Ας μην ξεχνάμε ότι για το διοξείδιο του άνθρακα το πρόστιμο αναβίωσε πάλι στα 30 ευρώ κατά τόνο, ενώ το Μάρτιο του 2020, λόγω ιού και πτώσης κατανάλωσης, είχε πέσει στα 16 ευρώ.<br /><br />Κάτι παράλληλο συμβαίνει με τις χερσαίες πετρελαϊκές εγκαταστάσεις και τις θαλάσσιες πλατφόρμες εξόρυξης υδρογονανθράκων που γερνάνε, κουράζονται ή βγαίνουν έξω από την παραγωγή λόγω παλαιάς τεχνολογίας. Το κόστος απεγκατάστασης κατά τόνο, μόνο για το μέταλλο, ανέρχεται σε 2.000 με 3.000 ευρώ και μια μικρή πλατφόρμα ζυγίζει μερικές εκατοντάδες τόνους σιδερικό. Κάθε εταιρεία, με ή χωρίς το κράτος, πρέπει να βάλει στην άκρη σε ειδικό λογαριασμό κάθε χρόνο ένα ποσό για την απεγκατάστασή τους. Αυτό ισχύει στην πετρελαϊκή βιομηχανία εδώ και δεκαετίες και είχε εφαρμοσθεί παλαιότερα και στον Πρίνο.<br /><br />Αντίστοιχα και για τις μπαταρίες (όχι μόνο των αυτοκινήτων), όπως και για τα υλικά των ανεμογεννητριών και των φωτοβολταϊκών θα πρέπει να επιβληθεί κάποιο χρηματικό αντίτιμο προστασίας από την μόλυνση που θα δημιουργηθεί όταν απεγκατασταθούν, μετά από 20 χρόνια. Το αντίτιμο πρέπει να οριστεί μέσω μιας αξιολόγησης και κοστολόγησης από σήμερα, στο πλαίσιο της αρχής της βιωσιμότητας της ανάπτυξης.<br /><br />Σπάνιες γαίες και θάλασσα<br /><br />Αυτό το πρόβλημα της μόλυνσης δεν αποτελεί ιδιαίτερο θέμα επικαιρότητας, διότι προς το παρόν βρισκόμαστε στο στάδιο της κούρσας για τον έλεγχο των σπανίων γαιών, του μαγκάνιου, του χαλκού και του κοβάλτιου και γενικότερα των ορυκτών και μετάλλων που είναι αναγκαία για την παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές.<br /><br />Μια ματιά στον αγώνα κυριαρχίας που υπάρχει σήμερα για τον έλεγχο του κοβαλτίου για τις μπαταρίες (ιδιαίτερα των αυτοκινήτων) είναι χρήσιμη. Το κοβάλτιο, συνδυάζεται με το λίθιο και η τιμή του από το 2017 έχει αυξηθεί κατά περίπου 70%. Προς το παρόν εφοδιάζουν με αυτό την αγορά βασικά η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (πρώην Ζαΐρ), αλλά οι ειδικοί λένε ότι η ζήτηση θα αυξηθεί 15 φορές μέχρι το 2030 και περισσότερες από 10 χώρες θα εμπλακούν στον αγώνα ελέγχου με μπροστάρη σήμερα την Κίνα.<br /><br />Προς το παρόν αυτός ο αγώνας επικεντρώνεται σε χερσαία περιβάλλοντα αλλά στο μέλλον θα επεκταθεί και σε θαλάσσια περιβάλλοντα, λόγω της αναζωογόνησης του ενδιαφέροντος για τους πολυμεταλλικούς κόνδυλους που βρίσκονται στην επιφάνεια του βυθού των ωκεανών και ιδιαίτερα στον Ατλαντικό και Ειρηνικό σε διεθνή ύδατα δηλαδή έξω από τα όρια των ανακηρυγμένων ΑΟΖ.<br />Η τεχνολογία των μεγάλων βαθών<br /><br />Αυτά τα θέματα διαχειρίζεται η Αρμόδια Αρχή Διεθνούς Θαλάσσιου Βυθού (ISA) υπό την αιγίδα του ΟΗΕ. Αυτή η Αρχή προκηρύσσει διεθνείς διαγωνισμούς, αξιολογεί, επιβλέπει και διαχειρίζεται τις εργασίες των εταιρειών, κοινοπραξιών ή κρατικών φορέων που εξερευνούν, όχι μόνο για μέταλλα, σε διεθνείς ζώνες, δηλαδή σε ζώνες που δεν είναι ΑΟΖ κρατών. Μια από τις βασικές προϋποθέσεις είναι η διαφύλαξη του θαλάσσιου περιβάλλοντος, αλλά όχι μόνο.<br /><br />Χώρες όπως οι ΗΠΑ, Γαλλία, Γερμανία, Νότια Κορέα, Βραζιλία κτλ. δραστηριοποιούνται εδώ και χρόνια για την επεξεργασία κονδύλων σε θαλάσσια βάθη που υπερβαίνουν τα 3000 και 4000 μέτρα. Βρισκόμαστε πάλι στις περιοχές της τεχνολογίας των μεγάλων βαθών, των μηχανικών και ηλεκτρικών εγκαταστάσεων στον βυθό και της προστασίας του περιβάλλοντος.<br /><br />Τα θέματα αυτά έχουν συζητηθεί και για τα ελληνικά νερά αν και οι εξερευνητικές εργασίες δεν έχουν προχωρήσει όσο γρήγορα θα έπρεπε. Δεν υπάρχουν κόνδυλοι στα νερά μας, ούτε στη Ανατολική Μεσόγειο, διότι έχουμε σύγκλιση τεκτονικών πλακών και όχι γένεση ωκεανών όπως στον Ειρηνικό, Ατλαντικό και Ινδικό Ωκεανό. Σε διεθνές επίπεδο γίνεται όλο και περισσότερο κατανοητό ότι στην θάλασσα θα παιχθούν όλα τα μελλοντικά ενεργειακά παιχνίδια και αυτό ισχύει όπως ο καθένας διαπιστώνει σήμερα και για την περιοχή μας.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Στη θάλασσα θα παιχτούν τα μελλοντικά ενεργειακά παιχνίδια

Μπασιάς Γιάννης Η δυναμική του διεθνούς ενεργειακού περιβάλλοντος σε κλίμακα δεκαετιών στηρίζεται σήμερα στο φυσικό αέριο και θα συνεχίσει...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η στρατηγική συμμαχία με τη Γαλλία είναι game changer στη Μεσόγειο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgj-dsqpYA7qq1qMmCSMr8CzJtSZaKnNuYG5nBLcdHi-FSf8G38MmexJ1lniad_r4I2Q-hzBrRl8ex4BQ3S9x1HE9bYVyBTnYOAD_VDnitQ3NU-ZsOTbGkeWCRvYjc0eZ3I2R0exb9hX18/s1600/De-Gaulle-Rafale.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="728" height="350" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgj-dsqpYA7qq1qMmCSMr8CzJtSZaKnNuYG5nBLcdHi-FSf8G38MmexJ1lniad_r4I2Q-hzBrRl8ex4BQ3S9x1HE9bYVyBTnYOAD_VDnitQ3NU-ZsOTbGkeWCRvYjc0eZ3I2R0exb9hX18/s640/De-Gaulle-Rafale.jpg" width="640" /></a></div> <br /><b>Γρίβας Κώστας</b><br />Αν και είναι πάρα πολύ νωρίς για να αρχίσουμε να πανηγυρίζουμε, αν και πρέπει να κρατάμε μικρό καλάθι, μάλλον μικροσκοπικό, για πρώτη φορά στην ιστορία της η Ελλάδα φαίνεται πως έχει την ευκαιρία να συνάψει μια ισότιμη στρατηγική συμμαχία, πρωτοφανούς δυναμικής. Συμμαχία με μια δύναμη πανευρωπαϊκής και παγκόσμιας εμβέλειας, τη Γαλλία.<br /><br />Και λέμε για πρώτη φορά, γιατί στο παρελθόν οι συμμαχίες με μεγάλες δυνάμεις, όπως ήταν η Μεγάλη Βρετανία και η Γαλλία, ήταν λεόντειες, δεδομένης της διαφοράς γεωπολιτικού δυναμικού μεταξύ αυτών και της Ελλάδας. Αντιθέτως, η σημερινή Γαλλία, που δεν έχει φυσικά την υπόσταση που είχε πριν μερικές δεκαετίες, είναι στα μέτρα της Ελλάδας έτσι ώστε να συνάψει μια σχετικά ισότιμη σχέση μαζί της. Επιπλέον, η γεωπολιτική σμίκρυνση της Γαλλίας εν παραλλήλω με τον επιδιωκόμενο γιγαντισμό της Τουρκίας, καθιστά την τελευταία στρατηγική απειλή για το Παρίσι.<br /><br />Συγκεκριμένα, η Γαλλία φαίνεται να κατανοεί πως, αν η Τουρκία καταφέρει να δορυφοροποιήσει την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία, όπως είναι οι σαφείς προθέσεις της, τότε θα θέσει σε ασφυκτικό κλοιό και το Ισραήλ και την Αίγυπτο. Θα οδηγήσει τις δύο αυτές μεσογειακές χώρες σε μια απρόθυμη πλην αναγκαστική συνεργασία με την Άγκυρα, η οποία θα καταστεί έτσι ο αναντίρρητος κυρίαρχος της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Αυτό θα είναι βαρύ πλήγμα για τη Γαλλία. Όμως, η Τουρκία δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα σταματήσει εκεί. Η επέμβασή της στη Λιβύη έδειξε ότι έχει ευρύτερες φιλοδοξίες. Έτσι, θα μπορούσε να προχωρήσει σε μια στρατηγική συμμαχία με την Αλγερία, προκαλώντας ακόμη μεγαλύτερα προβλήματα στο Παρίσι. Η τελευταία είναι παραδοσιακός αντίπαλος των Γάλλων και έχει εν εξελίξει ένα από τα μεγαλύτερα εξοπλιστικά προγράμματα στον πλανήτη. Αγοράζει ένα τεράστιο πακέτο όπλων από τη Ρωσία, το οποίο, μεταξύ των άλλων, περιλαμβάνει συστήματα αεράμυνας S-400 και Pantsir S1, μαχητικά αεροσκάφη Sukhoi Su-35, υποβρύχια Kilo και άλλα.<br /><br />Επίσης, εμφανιζόταν ότι θα ήταν και ο πρώτος πελάτης (εκτός Ρωσίας) για το πέμπτης γενεάς ρωσικό μαχητικό Sukhoi Su-57, με τεχνολογία stealth, κάτι που μέχρι στιγμής δεν έχει επιβεβαιωθεί. Αξίζει να επισημανθεί πως η Αλγερία είναι και ανταγωνιστής της Αιγύπτου, ιδιαίτερα για το ποιος θα ελέγξει τη ρημαγμένη Λιβύη. Η δε Αίγυπτος, ως γνωστόν, είναι αντίπαλος και της Τουρκίας. Έτσι, μια τουρκοαλγερινή συμμαχία θα έθετε και την Αίγυπτο σε ασφυκτικό κλοιό, άρα έχει περισσότερες πιθανότητες να προκύψει.<br /><br />Πού στοχεύει η Γαλλία <br /><br />Σε αυτήν την περίπτωση η Γαλλία κινδυνεύει να απωλέσει το θαλάσσιο γεωπολιτικό της στήριγμα, που είναι η Μεσόγειος. Μία τέτοια εξέλιξη θα ήταν καταστρεπτική γι' αυτήν. Μεταξύ άλλων, θα αποκοπτόταν από την Αφρική, όπου έχει μεγάλη παρουσία και σημαντικά γεωπολιτικά συμφέροντα. Η γέφυρα που ενώνει τη Γαλλία με την Αφρική είναι η Μεσόγειος. Αν χάσει τον έλεγχό της χάνει και την Αφρική, η οποία της επιτρέπει να συνεχίζει να εμφανίζεται ως παγκόσμια δύναμη. Με άλλα λόγια, αν χάσει τη Μεσόγειο, η Γαλλία χάνει τα τελευταία απομεινάρια της αυτοκρατορικής της ταυτότητας.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι θα μετατραπεί σε ένα μεσαιομεγάλο ευρωπαϊκό κράτος, σε μια Ευρώπη που μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο χώρο γερμανικής ηγεμονίας. Άρα, θα τεθεί σε μια πορεία εξάρτησης από το Βερολίνο κι αυτή είναι μοίρα χειρότερη από θάνατο. Συνακόλουθα, το Παρίσι φαίνεται να κατανοεί πως για να αποφευχθεί αυτό το ντόμινο των εξελίξεων οφείλει να στηρίξει αποφασιστικά την Ελλάδα. Κι αυτό αρχίζει να πράττει. Ή τουλάχιστον έχουμε κάποιες αρχικές ενδείξεις ότι προτίθεται να πράξει.<br /><br />Βέβαια, αυτή είναι η "αμυντική" διάσταση της "φιλελληνικής" γαλλικής στάσης. Η "επιθετική" ενδέχεται να είναι η προσπάθεια της Γαλλίας να επιβληθεί ως η κυρίαρχη δύναμη στην Ευρώπη και ως μια από τις σημαντικότερες δυνάμεις του σημερινού πολυπολικού διεθνούς συστήματος. Το Παρίσι φαίνεται να κατανοεί πως το "εγκεφαλικά νεκρό" ΝΑΤΟ και η απογύμνωση της ΕΕ δημιουργούν ένα κενό εξουσίας που καλεί τη Γαλλία να το καλύψει. Γιατί αν δεν το κάνει αυτή θα το κάνει η Γερμανία.<br /><br />Τα "μικρά ΝΑΤΟ"<br /><br />Εν παραλλήλω, το κενό αυτό φαίνεται πως μεγαλώνει λόγω της εσωτερικής κρίσης που ταλανίζει τις ΗΠΑ. Κρίση που δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα τερματιστεί με τις προεδρικές εκλογές. Μάλλον θα ενταθεί, όποιος και αν είναι ο νικητής. Άρα, η Γαλλία πρέπει να δείξει ποιος είναι ο πραγματικά μεγάλος παίκτης στην Ευρώπη στο φάσμα του γεωστρατηγικού παιχνιδιού, ξεφεύγοντας από το οικονομικό επίπεδο, όπου κυριαρχεί το Βερολίνο.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής φαίνεται πως θέλει να διαμορφώσει "μικρά ΝΑΤΟ" και "μικρές ΕΕ", συνάπτοντας στρατηγικές συμμαχίες με κρίσιμης σημασίας χώρες της Ευρώπης, η σημαντικότερη εκ των οποίων είναι η Ελλάδα. Για την ακρίβεια, το σύστημα των δύο ελληνικών κρατών, Ελλάδα και Κυπριακή Δημοκρατία. Μια στενή συμμαχία με τις δύο κρατικές συνιστώσες του Ελληνισμού δημιουργεί μια γεωπολιτική σύνθεση που ξεπερνά κατά πολύ το απλό τους άθροισμα. Προσφέρει στο Παρίσι την αναγκαία γεωπολιτική βάση ώστε να οικοδομήσει τον κυρίαρχό του ρόλο στο πολυπολικό διεθνές σύστημα της τρίτης δεκαετίας του 21ου αιώνα.<br /><br />Υπό αυτές τις προϋποθέσεις, η συγκεκριμένη συμμαχία προσφέρει τεράστιες δυνατότητες για την Ελλάδα, οι οποίες ξεπερνούν την αναχαίτιση του τουρκικού ιμπεριαλισμού. Μεταξύ άλλων, μια τέτοια συμμαχία θα επαναπροσδιόριζε τη σχέση της Ελλάδας με την ΕΕ και θα λειτουργούσε απελευθερωτικά έναντι της γερμανικής χρηματοοικονομικής κατοχής. Τέλος, θα προσέφερε τεράστιο γεωπολιτικό κεφάλαιο στον Ελληνισμό για να διαπραγματευτεί, υπό νέους όρους, τις σχέσεις του με τις ΗΠΑ (όταν και εάν η Ουάσιγκτον ξαναθυμηθεί ότι πρέπει να έχει συγκροτημένη παγκόσμια στρατηγική), αλλά και με τη Ρωσία, την Κίνα και άλλες σημαντικές χώρες του διεθνούς συστήματος.<br />Οι ελληνικές άρχουσες ελίτ<br /><br />Βέβαια είναι πολύ νωρίς για να πανηγυρίζουμε. Ναι μεν όλα τα παραπάνω βασίζονται σε πραγματικά δεδομένα, ωστόσο μέχρι στιγμής δεν έχει επιβεβαιωθεί ότι ισχύουν. Δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για τις προθέσεις των Γάλλων. Για παράδειγμα, μπορεί απλά να θέλουν να επιτύχουν μια μεγάλη πώληση πολεμικού υλικού στην Ελλάδα και αυτή η προοπτική στρατηγικής συμμαχίας να αποτελεί απλώς μέρος του γαλλικού μάρκετινγκ.<br /><br />Το ανατριχιαστικό είναι ότι ακόμη και αν ισχύουν όσα προαναφέρθηκαν, δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα χαροποιήσουν τις άρχουσες ελληνικές ελίτ. Κι αυτό γιατί έχουν μάθει να λειτουργούν ως εξάρτημα μιας ξένης δύναμης και όχι να σχεδιάζουν στρατηγικές με γνώμονα τα εθνικά συμφέροντα. Επιπροσθέτως, αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να ορθώσουν ανάστημα έναντι της Άγκυρας και να διακινδυνεύσουν μια σύγκρουση με την τουρκική πολεμική μηχανή.<br /><br />Κατά τα φαινόμενα, η επιδίωξη των ελληνικών ελίτ δεν είναι η αντίσταση. Είναι ο διάλογος με σκοπό τον "συμβιβασμό" μέσω "λελογισμένης" παραχώρησης εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Η προοπτική μιας Ελλάδας, η οποία θα στοχεύει σε στρατηγική νίκη επί της Τουρκίας και σε ανάδειξή της σε ισχυρή δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο και σε σημαντικό παράγοντα στην Ευρώπη είναι κάτι που φαίνεται να τις ξεπερνά.<div> <br />Το καθήκον της κυβέρνησης<br /><br />Για να προχωρήσουν στην υλοποίηση μιας τέτοιας στρατηγικής, οι ελληνικές ελίτ πρέπει να "απειθαρχήσουν" έναντι του Βερολίνου και της Ουάσιγκτον. Κι αυτό τους προκαλεί τρόμο. Βέβαια, η όποια αντίδραση προκύψει, ιδιαίτερα από τις ΗΠΑ, μάλλον δεν θα είναι ιδιαίτερα έντονη. Κι αυτό, γιατί η Γαλλία αποτελεί μέρος του σκληρού πυρήνα της Δύσης, οπότε μια γαλλοελληνική στρατηγική συμμαχία θα αποτελέσει και μια βάση ισχύος για την ευρύτερη δυτική στρατηγική σε ένα διεθνές σύστημα, όπου η Ευρασία συσπειρώνεται ολοένα και περισσότερο εναντίον της ευρωγενούς Δύσης.<br /><br />Απαιτείται, λοιπόν, κάποιο ηθικό θάρρος και μια στοιχειώδης πρωτοβουλία από τις ελληνικές ελίτ για να προχωρήσουν σε συμμαχία με τη Γαλλία. Αυτό το θάρρος θα το είχαν οι ηγετικές ελίτ της Μάλτας ή του Ναούρου, αλλά δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι το έχει το ελληνικό σύστημα εξουσίας στο σύνολό του κι όχι μόνο η κυβέρνηση.<br /><br />Στην κυβέρνηση πέφτει το βάρος να διερευνήσει σοβαρά αν πράγματι ισχύει η προοπτική μιας μακρόπνοης στενής ελληνογαλλικής συμμαχίας που θα άλλαζε τα δεδομένα στο ελληνοτουρκικό μέτωπο, αλλά και την Ευρώπη. Αν πράγματι αυτή η προοπτική είναι ρεαλιστική, τότε οφείλει ταχύτατα να προχωρήσει στην υλοποίησή της. Και τότε η ελπίδα θα ξαναγεννηθεί για την Ελλάδα.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιατί η στρατηγική συμμαχία με τη Γαλλία είναι game changer στη Μεσόγειο

Γρίβας Κώστας Αν και είναι πάρα πολύ νωρίς για να αρχίσουμε να πανηγυρίζουμε, αν και πρέπει να κρατάμε μικρό καλάθι, μάλλον μικροσκοπικό, ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ομαλοποίηση των σχέσεων Ισραήλ - ΗΑΕ αλλάζει τον χάρτη του αραβικού κόσμου. Τι σημαίνει για την Ελλάδα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjuyaeqmxNKMxBvABQ2D1XsfTmIKy1rNRoR8jbxTxKe2MDyMi5GoBKS4EiFGl7OJvaLOYEE_Z0-nccLs2EoC9CCE1Fg7QNyfU5B8pZVs5_6YD-0I3Y_XagoxapAMwThqQItg3cRYGbu68w/s1600/6665874120.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="640" data-original-width="960" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjuyaeqmxNKMxBvABQ2D1XsfTmIKy1rNRoR8jbxTxKe2MDyMi5GoBKS4EiFGl7OJvaLOYEE_Z0-nccLs2EoC9CCE1Fg7QNyfU5B8pZVs5_6YD-0I3Y_XagoxapAMwThqQItg3cRYGbu68w/s640/6665874120.jpeg" width="640" /></a></div> <h3>  <span style="font-weight: normal;">  Γιατί η επισφράγιση της ομαλοποίησης των σχέσεων Ισραήλ-Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων μας αφορά πολύ</span>.</h3> <b>Δρ. Γαβριήλ Χαρίτος*  </b><br /><br />Η χθεσινή ημέρα ήταν ιστορική για την Μέση Ανατολή. Παρ’όλα αυτά, μάλλον ”προσπεράστηκε” σχεδόν αδιάφορα από τα ελληνικά ΜΜΕ, προφανώς εξ αιτίας της λανθασμένης θεώρησης της Αθήνας ότι ”η επισφράγιση της ομαλοποίησης των σχέσεων Ισραήλ-Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων δεν μας αφορά πολύ”. Και όμως, μας αφορά.<br /><br />Χθες ανοίχθηκε ένα νέο πρωτόγνωρο κεφάλαιο στην αραβοϊσραηλινή διένεξη, αλλάζοντας παράλληλα τον χάρτη του αραβικού κόσμου. Οι νέοι μεσανατολικοί συσχετισμοί έχουν μεγάλη σημασία για την Αθήνα, όχι μόνο λόγω γεωγραφικής εγγύτητας, αλλά επειδή ακριβώς ο ελληνικός περιφερειακός παράγοντας φιλοδοξεί να αποκτήσει ρόλο στον ενεργειακό χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Δυστυχώς, φαίνεται ότι επικρατεί η άποψη ότι η συστράτευση του Ισραήλ με τις σουνιτικές χώρες του Κόλπου είναι μία εξέλιξη που δεν αγγίζει τα εθνικά μας συμφέροντα, βρίσκεται πολύ μακριά από τα δικά πολιτισμικά δεδομένα, και επομένως δεν μας αφορά. Όπως άλλωστε δεν μας αφορούσε ο εμφύλιος στην γειτονική Λιβύη - ο οποίος όμως καλλιέργησε τις προϋποθέσεις να ευδοκιμήσει ένα Τουρκολιβυκό Σύμφωνο περί θαλασσίων ζωνών, με τις γνωστές επιπτώσεις του. Πάντοτε βέβαια υπάρχει η ελπίδα, όσοι εκτιμούν και αναλύουν τις πρόσφατες εξελίξεις στην Μέση Ανατολή, να μην βιάζονται να εκφράσουν την επίσημη ελληνική θεώρηση δημοσίως. Πράγματι, το ρητό ”Κανείς Δεν Μετάνιωσε Για Κάτι Που Δεν Είπε” προσδίδει μία αίσθηση ασφάλειας. Όμως, η σιωπή δεν είναι απαραίτητα χρυσός..<br /><br />”Σιωνιστικές αραβικές χώρες”; <div> <br /></div> <div> <img height="426" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5f4e202f24000032079217ef.jpeg?ops=scalefit_960_noupscale" width="640" /><br /><i>ASSOCIATED PRESSΟ Τζέραντ Κουσνέρ (στο κέντρο) μαζί με τον σύμβουλο εθνικής ασφαλείας των ΗΠΑ Ρόμπερτ Ο Μπράινα μιλά στους δημοσιογράφους κατά τη διάρκεια της πτήσης των Ισραηλινών αερογραμμών Ελ΄Αλ με προορισμό τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.(Nir Elias/Pool Photo via AP)</i><br /><br />Η πρώτη ημέρα των συναντήσεων Ισραηλινών, Εμιρατινών και Αμερικανών αξιωματούχων στο Αμπού Ντάμπι καλύφθηκε με ενθουσιώδη σχόλια τόσο στο Ισραήλ όσο και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Την ίδια στιγμή, ακούσθηκαν από στόματος Τζέραντ Κουσνέρ ευθείες αιχμές κατά της παλαιστινιακής πολιτικής ηγεσίας σε Ραμάλα και Γάζα, ότι αρνούνται πεισματικά να ακολουθήσουν το γενικότερο κλίμα της συναίνεσης και της πρωτοπορίας που θα οδηγήσει την περιοχή στην ειρηνική συνύπαρξη του αραβικού κόσμου με το Ισραήλ.<br /><br />Από την Παλαιστινιακή Αρχή, ο Σάεμπ Αρεκάτ έκανε λόγο περί της ύπαρξης μίας νέας ομάδας κρατών: Τις λεγόμενες ”σιωνιστικές αραβικές χώρες”, με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα να βρίσκονται στην πρώτη θέση της λίστας. Πρόκειται για έναν όρο που για πρώτη φορά ακούγεται από επίσημα παλαιστινιακά χείλη - γεγονός αδιανόητο λίγες μέρες πριν.<br /><br />Τα ισραηλινά και εμιρατινά μέσα ανέφεραν ότι οι μικτές ομάδες εργασίας Ισραήλ και ΗΑΕ έχουν ήδη αρχίσει να επεξεργάζονται το περιεχόμενο των μνημονίων συνεργασίας σε ζητήματα χαμηλής πολιτικής, που πρόκειται να υπογραφούν στον Λευκό Οίκο τις ερχόμενες εβδομάδες. Ημερομηνία της τελετής υπογραφής δεν έχει ακόμα ανακοινωθεί. Εύλογη αιτία για αυτό αποτελεί το γεγονός ότι ”ακόμα δεν έχουν οριστικοποιηθεί τα κείμενα των μνημονίων συναντίληψης”. Ωστόσο, είναι κοινό μυστικό ότι δεν θα μετέβαινε ο ισραηλινός Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας, Μεΐρ Μπεν-Σαμπάτ, στο Αμπού Ντάμπι για να συσκεφθεί περί ζητημάτων επιχειρηματικότητας, τουρισμού ή αντιμετώπισης του κορωνοϊού.<div> <br />«Αγκάθι» τα F35<br /><br /> <img height="426" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5f4e21e51e00009707474d37.jpeg?ops=scalefit_960_noupscale" width="640" /><br /><i>EMMANUEL DUNAND VIA GETTY IMAGES(Photo by Emmanuel DUNAND / AFP) (Photo by EMMANUEL DUNAND/AFP via Getty Images)</i><br /><br />Αποτελεί κοινό μυστικό ότι το κύριο ζήτημα που καθυστερεί την ανακοίνωση της ημερομηνίας για την πανηγυρική τελετή στον Λευκό Οίκο - που τόσο πολύ επιθυμεί να ακούσει τόσο ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ (ενόψει εκλογών), όσο και ο Βενιαμίν Νετανιάχου (λόγω των πιέσεων που βιώνει στο εσωτερικό της χώρας σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο) - είναι η ρύθμιση των νέων ισορροπιών μεταξύ του οπλοστασίου που διαθέτει το Ισραήλ στην Μέση Ανατολή και του οπλοστασίου που επιθυμούν να αναβαθμίσουν τα ΗΑΕ, κυρίως έναντι του Ιράν.<br /><br />Μήλον της έριδος - και κορυφή του παγόβουνου - η δυνατότητα των ΗΑΕ να αποκτήσουν τα υπερσύγχρονα αμερικανικά πολεμικά αεροσκάφη F-35. Οι δηλώσεις του Κουσνέρ χθες υπενόησαν ότι το ζήτημα αυτό τελεί προς τελική διευθέτηση, κάτι που προβληματίζει εξαιρετικά τους ισραηλινούς στρατιωτικούς αξιωματούχους, με την αντιπολίτευση του Νετανιάχου ”να τον περιμένει κυριολεκτικά στη γωνία” σε περίπτωση που αποδειχθεί ότι το Ισραήλ θα χάσει την στρατιωτική του υπεροχή, σε ποιοτικό επίπεδο. Εκτιμάται ότι αποτελεί ζήτημα χρόνου να βρεθεί η ”χρυσή τομή” που θα ικανοποιήσει Ιερουσαλήμ και Αμπού Ντάμπι. Μέχρι να γίνει αυτό όμως, θα παραμένει άγνωστο πότε ακριβώς θα πέσουν οι ισραηλινές και εμιρατινές μονογραφές στον Λευκό Οίκο μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες.<div> <br />Από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα στο Μπαχρέιν<br /><br /> <img height="426" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5f4e23802300003100f85625.jpeg?ops=scalefit_960_noupscale" width="640" /><br /><i>HAMAD I MOHAMMED / REUTERSΦωτογραφία αρχείο Ο βασιλιάς του Μπαχρέιν, Χάμαντ Μπιν Ίσα Αλ-Χαλίφα. REUTERS/Hamad I Mohammed</i><br /><br />Σήμερα το ενδιαφέρον της επικαιρότητας επικεντρώνεται λίγο βορειότερα από τα ΗΑΕ, και συγκεκριμένα στην πρωτεύουσα Μανάμα του Βασιλείου του Μπαχρέιν.Ο Αμερικανός απεσταλμένος Τζέραντ Κούσνερ θα αφήσει τις μικτές ισραηλινο-εμιρατινές ομάδες εργασίας να συνεχίσουν το έργο τους στο Αμπού Ντάμπι, και θα συναντηθεί με τον Βασιλιά του Μπαχρέιν, Χάμαντ Μπιν Ίσα Αλ-Χαλίφα. Οι προθέσεις των ΗΠΑ είναι σαφείς: Να παρακινήσουν το Μπαχρέιν να προβεί και εκείνο στην ομαλοποίηση των σχέσεών του με το Ισραήλ.<br /><br />Το εγχείρημα δεν είναι απλό. Η πλειοψηφία του πληθυσμού του Μπαχρέιν ανήκει στο σιιτικό δόγμα, είναι περσόφωνο στην συντριπτική του πλειοψηφία και μεγάλη του μερίδα δεν διάκειται φιλικά στον βασιλικό οίκο και στην κυβερνητική ελίτ, που ανήκει στο σουνιτικό δόγμα. Το θρησκευτικό και πολιτισμικό χάσμα μεταξύ πολιτών και ηγεσίας αποτέλεσε και την κύρια αφορμή για τις βίαιες εκδηλώσεις που σημειώθηκαν κατά την λεγόμενη Αραβική Άνοιξη - γεγονός που ανάγκασε τον βασιλικό οίκο της χώρας να ζητήσει την στρατιωτική συνδρομή της Σαουδικής Αραβίας, και τα σαουδαραβικά τανκ να επιβάλουν την τάξη στη χώρα τότε.<br /><br />Πέραν αυτού, ο αμερικανικός στόλος διατηρεί έντονη παρουσία στο νησιωτικό βασίλειο, το οποίο, από άποψης ενεργειακών αποθεμάτων, θεωρείται ο ‘φτωχός συγγενής’ του GCC. Η πολιτική ηγεσία του Μπαχρέιν, μπορεί μεν να χαιρέτισε επισήμως την ”θαρραλέα κίνηση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων” και ο μονάρχης Αλ-Χαλίφα να συνεχάρη τον ισχυρό άνδρα των ΗΑΕ, Μπιν Ζάγιεντ, αλλά είναι σαφές ότι το Μπαχρέιν έχει κάθε λόγο να διστάζει να προβεί σε ανάλογη ‘θαρραλέα κίνηση’ που θα απειλούσε τις ήδη εύθραυστες ισορροπίες ανάμεσα στο σιιτικό και στο σουνιτικό στοιχείο της χώρας. Η ηγεσία του Μπαχρέιν προσπαθεί να σφυγμομετρήσει την εσωτερική κοινή γνώμη, και μάλιστα ήταν ιδιαίτερα προσεκτική στην προχθεσινή σιιτική γιορτή της Ashura, κατά την οποία οι Αρχές παρατηρούσαν εάν, κατά την διάρκεια των θρησκευτικών εκδηλώσεων, θα υπονοείτο έστω και η παραμικρή διάθεση επίκρισης του βασιλικού οίκου και των επιλογών του.<div> <br />Εύθραυστες ισορροπίες <br /><br />Το κλίμα στο Μπαχρέιν παραμένει ομιχλώδες - γεγονός που θα αναγκάσει τις ΗΠΑ να εγγυηθούν πολλά περισσότερα από όσα ίσως θα υπολόγιζαν προκειμένου να πεισθεί η ηγεσία της χώρας να ενδώσει σε μία κίνηση που πιθανότατα θα ανακινήσει παλιά καταπιεσμένα πάθη. Τέλος, το Μπαχρέιν, παρά τις αντιξοότητες που αντιμετώπισε κατά τα χρόνια της Αραβικής Άνοιξης, κατάφερε να διατηρήσει ένα ιδιότυπο κοινοβουλευτικού τύπου modus vivendi και μία σχετική ελευθερία έκφρασης του δημόσιου λόγου. Η παραμικρή παρακινδυνευμένη ενέργεια του βασιλικού οίκου ενδέχεται να τινάξει τα πάντα στον αέρα - κάτι που ίσως η αμερικανική πλευρά θα έπρεπε να λάβει πιο σοβαρά υπ‘όψιν. Οι δηλώσεις του Τζέραντ Κουσνέρ μετά το πέρας των συναντήσεών του στο Μπαχρέιν θα έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον - όχι μόνο για τη στάση του Μπαχρέιν, αλλά και για τα μηνύματα που θα δοθούν στο γειτονικό Κουβέιτ, το οποίο και αυτό προσπαθεί να παραμείνει όσο γίνεται περισσότερο ‘αθέατο’ στο δίλημμα περί της ομαλοποίησης ή μη των σχέσεων με το Ισραήλ.<br /><br />Όπως το Μπαχρέιν, έτσι ακριβώς και το Κουβέιτ έχει να αντιμετωπίσει στο εσωτερικό του ταυτόσημες λεπτές ισορροπίες μεταξύ σιιτών και σουνιτών.Πέραν αυτού όμως, διατηρεί κοινά χερσαία σύνορα με το σιιτικό Ιράν, αλλά και με το Ιράκ, οι νότιες επαρχίες του οποίου σιιτοκρατούνται. Το Κουβέιτ ποτέ δεν ξέχασε ότι αποτελεί μια χώρα που κατελήφθη μέσα σε λίγες ώρες από το Ιράκ του Σαντάμ Χουσεΐν τον Αύγουστο του 1990.<br /><br />Ίσως αυτό ακριβώς το προηγούμενο είναι και το στοιχείο που το ”προστατεύει” από τυχόν υπέρμετρες διπλωματικές πιέσεις εκ μέρους της Ουάσινγκτον. Πάντως, ο βασιλικός οίκος του Κουβέιτ προέβη χθες σε μία κίνηση, με ποικίλους αποδέκτες: Παρέτεινε τις άδειες παραμονής 10.000 Παλαιστινιακής καταγωγής κατοίκων του Κουβέιτ, για τους οποίους η ισχύουσα νομοθεσία προέβλεπε την άμεση απέλασή τους. Αυτή η ξαφνική απόφαση σημαίνει πολλά, σε συνάρτηση με την γενναιόδωρη οικονομική βοήθεια που προσέφερε αμέσως στον <a href="https://www.huffingtonpost.gr/news/livanos/">Λίβανο</a> - η κυβέρνηση του οποίου επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από την σιιτική Χεζμπολάχ. Έτσι, ο σουνιτικός βασιλικός οίκος του Κουβέιτ, καταφέρνει να διασώζει τις ισορροπίες και πράττει ο,τιδήποτε είναι δυνατόν για να μην τού ζητηθεί καν από τις ΗΠΑ να συνταχθούν στην ομάδα των ”σιωνιστικών αραβικών κρατών” - κατά την δεικτική ορολογία της Παλαιστινιακής Αρχής στη Ραμάλλα.<br />Τα μπαλόνια της Χαμάς, ο ρόλος του Κατάρ και της Τουρκίας<br /><br /> <img height="426" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5f4e24822300003100f85626.jpeg?ops=scalefit_960_noupscale" width="640" /><br /><i>NURPHOTO VIA GETTY IMAGESΦωτογραφία αρχείου - Μάιος 2019: Άνδρες της Χαμάς μοιράζουν βοήθεια προερχόμενη από το Κατάρ σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη. (Photo by Majdi Fathi/NurPhoto via Getty Images)</i><br /><br />Χθες βράδυ, λίγο πριν τελειώσει ο φετινός Αύγουστος, η Χαμάς ανακοίνωσε ότι διακόπτει τις εκτοξεύσεις ρουκετών και μπαλονιών με ήλιον που φέρουν εκρηκτικούς μηχανισμούς προς τις ισραηλινές πόλεις του νοτίου Ισραήλ. Με αυτόν τον τρόπο η ηγεσία της οργάνωσης αποφάσισε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις για την εκκωφαντική σιωπή των αξιωματούχων της, οι οποίοι δεν καταδίκασαν τις εγκάρδιες χειραψίες μεταξύ Ισραηλινών και Εμιρατινών στο Αμπού Ντάμπι.<br /><br />Έτσι, το κλίμα έντασης μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς φαίνεται να διακόπτεται για άλλη μια φορά - και δη χάρη στην παρέμβαση του Κατάρ, κάτι που προβλήθηκε έντονα από τα ισραηλινά κρατικά ΜΜΕ. Με μία ακόμα ‘σωτήρια’ διαμεσολάβηση - σε συνδυασμό πάντα με ακόμα μία γενναία οικονομική βοήθεια προς την διοικητική μηχανή της Χαμάς - το Κατάρ έρχεται να υπενθυμίσει τον δικό του ρόλο στην ισραηλινοπαλαιστινιακή διένεξη.<br /><br /> <img height="400" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5f4e251f2400002c079217f5.jpeg?ops=scalefit_960_noupscale" width="640" /><br /><i>ANADOLU AGENCY VIA GETTY IMAGESΑνθρωπιστική βοήθεια από την Τουρκία προς την Γάζα - Μάιος 2020 (Photo by Ali Jadallah/Anadolu Agency via Getty Images)</i><br /><br />Είναι σαφές ότι η στιγμή που επέλεξε το Κατάρ να ‘επιλύσει’ το μόνιμο οικονομικό πρόβλημα της Χαμάς δεν είναι τυχαία, προσπαθώντας να ‘σπάσει’ τον διπλωματικό αποκλεισμό που του έχει επιβάλει η Σαουδική Αραβία λόγω της στενής του σχέσης με το Ιράν, και κατ′ επέκταση με την αναθεωρητική Τουρκία.<br /><br />Ωστόσο, το πιο ενδιαφέρον στοιχείο δεν είναι η καθαυτή διαμεσολαβητική δραστηριότητα του Κατάρ μεταξύ του Ισραήλ και της Χαμάς (αυτό άλλωστε συμβαίνει εδώ και χρόνια). Τη στιγμή που τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα εξέδωσαν χθες το απόγευμα ανακοίνωση ότι το Κατάρ αποτελεί την μοναδική χώρα του Αραβικού Κόλπου που υποστηρίζει επίσημα και ανοιχτά ακραίες μουσουλμανικές τρομοκρατικές οργανώσεις, ουσιαστικά έσπευσε να εξυπηρετήσει τις ισραηλινές επιδιώξεις κατευνάζοντας το κλίμα στην μεθόριο Ισραήλ-Γάζας.<br /><br />Με βάση τα ανωτέρω, και με δεδομένο ότι πλέον Ισραήλ και Εμιράτα θα ανοίξουν άμεσους διαύλους επικοινωνίας, θα ήταν καλό το Ισραήλ να μειώσει την (έως ενός σημείου) ‘αυτόκλητη’ επιρροή του Κατάρ και της Τουρκίας στη Γάζα, αντικαθιστώντας την με ανάλογη επενδυτική δραστηριότητα των ΗΑΕ. Μία τέτοια εξέλιξη κάθε άλλο παρά θα έβλαπτε τις επιδιώξεις και του ελληνικού περιφερειακού παράγοντα, ο οποίος καλό θα ήταν κάποτε να μην αδιαφορεί για την καταρινή φιλοτουρκική διεισδυτικότητα στην Λωρίδα της Γάζας.<div> <br />Οι υπόλοιποι παίκτες<br /><br />Τέλος, οι δύο εναπομείναντες παίκτες του Κόλπου - η Σαουδική Αραβία και το Ομάν - διατηρούν ιδιαίτερα προσεκτική στάση, προσπαθώντας να διαφυλάξουν τα προσχήματα. Η κυβέρνηση του Ριάντ επέτρεψε την διέλευση του αεροσκάφους του ισραηλινού εθνικού αερομεταφορέα Ελ-Αλ να διασχίσει τον σαουδαραβικό εναέριο χώρο, παρά τις αμφιβολίες της τελευταίας στιγμής. Παράλληλα, το Σουλτανάτο του Ομάν δείχνει να ομφαλοσκοπεί, με την κυβέρνηση να ψάχνει να βρει τους νέους της ρυθμούς λόγω του πρόσφατου ανασχηματισμού - γεγονός που χρησιμοποιεί ως άλλοθι, ακριβώς για να αποφύγει όσο γίνεται περισσότερο τυχόν αμερικανικές απαιτήσεις να μιμηθεί την κίνηση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.<br /><br />Παρ′ όλα αυτά, το κεντρικό ζήτημα που αναμένεται να παρακινήσει τις υπόλοιπες αραβικές χώρες του Κόλπου να λάβουν καθαρή θέση ως προς το ζήτημα της ομαλοποίησης των σχέσεών τους με το Ισραήλ είναι αφ′ ενός τα ανταλλάγματα που θα λάβουν τα ΗΑΕ - και συγκεκριμένα, εάν τελικά η πολεμική τους αεροπορία θα αναβαθμισθεί σημαντικά και σε ποιον ακριβώς βαθμό - και αφ′ ετέρου ποιο θα είναι το δέλεαρ που θα προτείνουν οι ΗΠΑ στο διστακτικό Μπαχρέιν και στον βασιλικό του οίκο, ο οποίος επί δεκαετίες επιβιώνει μεταξύ σφύρας και άκμονος.<br /><br /> <img height="415" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5f4e266b2400008d019217f8.jpeg?ops=scalefit_960_noupscale" width="640" /><br /><i>HUFFPOST GRΣτην φωτογραφία: Το δρομολόγιο της πτήσης LY971 της ισραηλινής αεροπορικής εταιρείας Ελ-Αλ, που διέσχισε χθες, 31.8.2020, τον εναέριο χώρο της Σαουδικής Αραβίας, πετώντας ακριβώς από πάνω από την πρωτεύουσα Ριάντ, κατόπιν σχετικής άδειας της σαουδαραβικής υπηρεσίας πολιτικής αεροπορίας.</i><br /><br /><b><i>*Δικηγόρος - Δρ. Διεθνών Σχέσεων Παν/μιου Μακεδονίας και ερευνητής του Ινστιτούτου Μπεν-Γκουριόν στο Ισραήλ</i></b><div> <br />πηγή<br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div> </div> </div> </div> </div> </div>

Η ομαλοποίηση των σχέσεων Ισραήλ - ΗΑΕ αλλάζει τον χάρτη του αραβικού κόσμου. Τι σημαίνει για την Ελλάδα

   Γιατί η επισφράγιση της ομαλοποίησης των σχέσεων Ισραήλ-Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων μας αφορά πολύ . Δρ. Γαβριήλ Χαρίτος*   Η χθεσινή...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα ύποπτα γερμανο-τουρκικά σενάρια περί “καταρρίψεων και βυθίσεων”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgLDyc3FKxORKVd1rGSkCC3Hmh9ZwY4sCuibjeyXb68838IHPA2KZzrs7m7Z7vKMeusCf_zC_37T7G5e3pXHDEs6GMj2CkKez18XFXAfGV8OZbvHToTw63MHSCkSCz89M37Wx93MLPgmo4/s1600/merkel_erdogan.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="393" data-original-width="696" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgLDyc3FKxORKVd1rGSkCC3Hmh9ZwY4sCuibjeyXb68838IHPA2KZzrs7m7Z7vKMeusCf_zC_37T7G5e3pXHDEs6GMj2CkKez18XFXAfGV8OZbvHToTw63MHSCkSCz89M37Wx93MLPgmo4/s640/merkel_erdogan.png" width="640" /></a></div> <br /> Οι Γερμανοί αφού μας έγραψαν ότι “η Μέρκελ μ΄ ένα τηλεφώνημα” μας γλίτωσε από τον πόλεμο με την Τουρκία, τώρα επανέρχονται με μία προσπάθεια δημιουργίας φόβου στην ελληνική κοινή γνώμη που περιλαμβάνει σενάρια κατάρριψης μαχητικών αεροσκαφών ή και βύθιση ελληνικού πλοίου από τους Τούρκους.<br /> <br /> Το σχετικό δημοσίευμα δεν το γράφει οποιαδήποτε γερμανική εφημερίδα, αλλά η Die Welt, η οποία έχει πάρει τις πληροφορίες της από ανταποκριτές της στην Τουρκία και πιθανότατα έχει και τη διαβεβαίωση γερμανικών πηγών ότι όλα αυτά ισχύουν. Καλό είναι να διατηρούμε πολύ μεγάλες επιφυλάξεις και για τις τουρκικές και για τις γερμανικές πηγές, οι οποίες έχουν τον ίδιο στόχο: να υποχωρήσει η Ελλάδα στα ελληνοτουρκικά. Η κυρία Μέρκελ μας το είπε καθαρά: “Θα πρέπει να υποστηριχθούν οι ‘Έλληνες «σε όσα έχουν δίκιο».<br /> <br /> Οι πληροφορίες που δημοσιεύει η Die Welt για την βύθιση ή κατάρριψη αεροσκάφους δεν αναφέρουν ότι οι στρατηγοί αρνήθηκαν στον Ερντογάν την βύθιση πλοίου ή την κατάρριψη αεροσκάφους, αντίθετα είπαν ότι αυτό μπορεί να γίνει ακολουθώντας τον ειδικό σχεδιασμό για εμπλοκή σε πόλεμο, σύμφωνα με τον οποίο ακολουθούν την παρακάτω αλληλουχία ενεργειών: <br /> <br /> 1. Στην αρχή γίνονται παρασκηνιακές συνομιλίες<br /> <br /> 2. Ακολουθούν στρατιωτικές ασκήσεις μικρής κλίμακας<br /> <br /> 3. Κατόπιν γίνονται στρατιωτικές ασκήσεις μεγάλης κλίμακας<br /> <br /> 4. Στο πλαίσιο αυτών γίνονται προειδοποιητικές βολές<br /> <br /> 5. Και αμέσως μετά ακολουθεί η επίθεση και πολεμική εμπλοκή με την βύθιση ή κατάρριψη αεροσκάφους.<br /> <br /> Σύμφωνα με την Die Welt η Τουρκία βρίσκεται στο στάδιο 2 και στις αρχές Σεπτεμβρίου εισέρχεται το στάδιο 3 κατόπιν ασκήσεων μεγάλης κλίμακας που ανακοίνωσε βόρεια της Κύπρου.<br /> <br /> <a href="https://www.skaitv.gr/episode/enimerosi/ta-nea-tou-ska-stis-2000/2020-09-01-19/erntogan-buthiste-ploio-i-katarripste-machitiko" rel="noopener noreferrer" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #dd3333; font-family: "Open Sans"; font-size: 16px; outline: 0px; text-decoration-line: none;" target="_blank">Παρακολουθήστε  το βίντεο με την Ειρήνη Αναστασοπούλου</a><span style="background-color: white; font-family: "open sans"; font-size: 16px;"> ,μια από τις πιο σοβαρές δημοσιογραφικές φωνές, ανταποκρίτρια στη Γερμανία. Τα εξηγεί όλα στην ανταπόκριση της για τον ΣΚΑΙ.</span><br /> <div> <span style="font-family: "open sans";"><br /> </span><a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τα ύποπτα γερμανο-τουρκικά σενάρια περί “καταρρίψεων και βυθίσεων”

Οι Γερμανοί αφού μας έγραψαν ότι “η Μέρκελ μ΄ ένα τηλεφώνημα” μας γλίτωσε από τον πόλεμο με την Τουρκία, τώρα επανέρχονται με μία προσπάθ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σοκ από την Die Welt: Ο Ερντογάν έδωσε διαταγή: Βουλιάξτε ελληνικό πολεμικό πλοίο ή καταρρίψτε μαχητικό

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEippifg4EiWAcRNez0lToJwF5wBDuaPZEUiEi2724b8xkhM6uQdiL0L0UxhUBoXWX9e0ZYesg0VVsXV3-bKFkflaRQIeNajsS5fdpDlAzxDa-M5ne5pehxinKsN9-203GA0vA2pkIez3S0/s1600/erdogan.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="770" data-original-width="1192" height="412" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEippifg4EiWAcRNez0lToJwF5wBDuaPZEUiEi2724b8xkhM6uQdiL0L0UxhUBoXWX9e0ZYesg0VVsXV3-bKFkflaRQIeNajsS5fdpDlAzxDa-M5ne5pehxinKsN9-203GA0vA2pkIez3S0/s640/erdogan.webp" width="640" /></a></div> <br /> Δημοσίευμα-αποκάλυψη για τις… ορέξεις του σουλτάνου έρχεται από την γερμανική εφημερίδα Die Welt που φέρει τον Τούρκο Πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να έχει ζητήσει από τους στρατηγούς του να προκαλέσουν ένα θερμό επεισόδιο, βυθίζοντας ελληνικό πλοίο ή καταρρίπτοντας ελληνικό μαχητικό αεροσκάφος.<br /> <br /> Tο δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας Die Welt αποκάλυψε το <a href="http://tvopen.gr/">Open Tv</a>. Σύμφωνα με το Ανοιχτό Κανάλι και τον ανταποκριτή στο Βερολίνο, Παντελή Βαλασσόπουλο, η εφημερίδα επικαλείται τουρκικές στρατιωτικές πηγές στην Κωνσταντινούπολη και ενδιαφέρον έχει η αντίδραση των Τούρκων στρατηγών στη διαταγή του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.<br /> <br /> Το δημοσίευμα αναφέρει:<br /> <br /> <i>«Πριν από λίγες ημέρες ο Πρόεδρος Ερντογάν, διέταξε τους στρατηγούς του να βυθίσουν ένα ελληνικό πλοίο αλλά να προσπαθήσουν να μην υπάρξουν πολλές απώλειες σε ανθρώπινες ζωές. Οι στρατηγοί αρνήθηκαν να κάνουν κάτι τέτοιο και η επόμενη ιδέα ήταν να καταρριφθεί ένα ελληνικό πολεμικό αεροσκάφος. Εκεί, ήταν και πάλι η ιδέα ο πιλότος να βγει από το αεροπλάνο και να σώσει την ζωή του».</i><br /> <br /> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="342" src="https://www.youtube.com/embed/AT4hVe-4cts" width="680"></iframe><br /> <br /> Με άλλα λόγια, η Τουρκία θέλει να προκαλέσουν ένα θερμό επεισόδιο, χωρίς όμως να υπάρξουν ανθρώπινες απώλειες. Αυτά τα σχέδια τα απέρριψαν οι Τούρκοι στρατηγοί, σύμφωνα με το δημοσίευμα της Die Welt, διαφορετικά είναι πολύ πιθανό να είχαμε ένα θερμό επεισόδιο στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /> <br /> <a href="https://hellasjournal.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Σοκ από την Die Welt: Ο Ερντογάν έδωσε διαταγή: Βουλιάξτε ελληνικό πολεμικό πλοίο ή καταρρίψτε μαχητικό

Δημοσίευμα-αποκάλυψη για τις… ορέξεις του σουλτάνου έρχεται από την γερμανική εφημερίδα Die Welt που φέρει τον Τούρκο Πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ετοιμάζει και νέες προκλήσεις η Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjtCW-VGmQZ36njtJD8fVZpTabTRA5yPWqtQor3rkPdmqZgRY8G4I2OLUP-JbrNf5V7qJH_UgqYZtfKxr2BUPfozrOM3Zp99ZJNLuxl6Dmej83dIDKPx-Y90HCnbWgs3bm3uISWECzIV-4/s1600/Oruc-reis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="617" data-original-width="1000" height="394" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjtCW-VGmQZ36njtJD8fVZpTabTRA5yPWqtQor3rkPdmqZgRY8G4I2OLUP-JbrNf5V7qJH_UgqYZtfKxr2BUPfozrOM3Zp99ZJNLuxl6Dmej83dIDKPx-Y90HCnbWgs3bm3uISWECzIV-4/s640/Oruc-reis.jpg" width="640" /></a></div> <br />Απτόητη η Αγκυρα συνεχίζει την απύθμενα προκλητική της συμπεριφορά απέναντι σε Αθήνα και Λευκωσία στην Ανατολική Μεσόγειο και δεν δείχνει να επηρεάζεται από την εκφρασθείσα συλλογική θέση της Ε.Ε., που την καλεί μέσα σε τέσσερις εβδομάδες να σταματήσει τις θρασύτατες και επιθετικές ενέργειές της.<br /><br />Γράφει ο <b>Αθανάσιος Ε. Δρούγος*</b><br /><br />Μέσα στις τελευταίες 48 ώρες ήταν διαδοχικές και εμπρηστικές οι φραστικές αναφορές των κορυφαίων Τούρκων επισήμων, όπως του Ερντογάν, του αντιπροέδρου Φουάτ Οκτάι (πολεμική ιαχή, μάλιστα, για την επέκταση στα 12 ν.μ. στο Ιόνιο), του υπουργού Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου καθώς και του προεδρικού μεγαλοσυμβούλου Ιμπραήμ Καλίν.<br /><br />Το μπαράζ των ενισχυμένων λεκτικών εκρήξεων εμπλουτίστηκε με πολιτικά, εθνικιστικά και ιστορικά στοιχεία από το ότι χθες γιορτάζονταν στην Τουρκία η επικράτηση του κεμαλικού στρατού επί των Ελλήνων και η τραγική εξέλιξη της απώλειας της Μικράς Ασίας. Στις 30 Αυγούστου η Αγκυρα γιορτάζει την ημέρα των ενόπλων της δυνάμεων και φέτος -παρά την Cοvid-19- την υπερτονίζει με εκτενή αρθρογραφία σε πολλά έντυπα, για το οθωμανικό παρελθόν της ως και λόγω της έμπρακτης παρουσίας της τα τελευταία τρία χρόνια σε αρκετά πολεμικά μέτωπα της Μεσοποταμίας, της Βόρειας Αφρικής και του Καυκάσου.<br /><br />Η Ε.Ε. ουσιαστικά, μέσω της προφορικής τοποθέτησης του επικεφαλής για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής-Αμυνας και Ασφάλειας, Ισπανού Ζοζέπ Μπορέλ, έδωσε ένα χρονικό διάστημα λίγων εβδομάδων στην Τουρκία να σταματήσει τις παράνομες θαλάσσιες ερευνητικές και γεωτρητικές δραστηριότητες και να ακολουθήσει τα διεθνώς αποδεκτά βήματα και τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου και ειδικά του Δικαίου της Θάλασσας. Με άλλα λόγια, την προτρέπει να απαγκιστρωθεί από την αδιάλλακτη ατζέντα των μονομερών διεκδικήσεων και να προχωρήσει σε κινήσεις τουλάχιστον αποκλιμάκωσης, γιατί πάντοτε παραμονεύει ο κίνδυνος είτε περαιτέρω συμβατικής κλιμάκωσης είτε ενός «θερμού επεισοδίου», με επιπτώσεις στην περιφερειακή ασφάλεια, αλλά και στην εσωτερική συνοχή του ΝΑΤΟ.<br /><br />Ας δούμε μερικές επισημάνσεις που είναι καθοριστικές για τις επερχόμενες εξελίξεις<br /><br />Πρώτον. Aν και από το άτυπο συμβούλιο των υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε. τα μηνύματα είναι κατ’ αρχάς θετικά, αυτό δεν σημαίνει ότι άμεσα από τα τέλη Σεπτεμβρίου και μετά θα εισαχθούν παραλυτικές κυρώσεις για την Αγκυρα (εννοώ αν θα υιοθετηθούν όλες οι προτεινόμενες ή κάποιες από αυτές και ασφαλώς ποιας υποστήριξης θα τύχουν από κράτη-κλειδιά που έχουν τεράστια συμφέροντα με την Αγκυρα). Οι επόμενες εβδομάδες δεν είναι καθόλου εύκολες. Απαιτείται περαιτέρω εντατικοποίηση της διπλωματίας μας, γιατί και οι Τούρκοι θα «οργιάσουν» ενώ δεν αποκλείεται να επιδιώξουν ή να προκαλέσουν και για κάτι παραπάνω… Συνεπώς πολιτικά, διπλωματικά και με τη συνεχή ετοιμότητα των δυνάμεών μας, θα πρέπει να έχουμε «μάτια και αυτιά σε συνεχή εγρήγορση». Δεν φθάνει η φραστική υποστήριξη. Και ας ληφθεί υπόψη ότι δεν αναμένονται κυρώσεις τύπου Βόρειας Κορέας, Ιράν, Λευκορωσίας. Αυτά τα κράτη οι δυτικοί και οι λοιποί τα τιμωρούν εύκολα και ανελέητα για τις παράνομες ενέργειές τους και παρ’ όλα αυτά έχουν αντέξει (ως ένα βαθμό). Αλλο οι αποφάσεις του ΟΗΕ περί κυρώσεων σε χώρες-προβληματικές, άλλο οι κυρώσεις των ΗΠΑ-Καναδά-Αυστραλίας -Ε.Ε. κ.λπ. σε Ρωσία για τις παράνομες επιχειρήσεις της σε Κριμαία και Ντονμπάς (Ουκρανία) και άλλο κυρώσεις της Ε.Ε. σε κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ, με το οποίο κράτη της Ενωσης έχουν πολύ ισχυρές πολιτικές-οικονομικές-εμπορικές και στρατιωτικές σχέσεις. Και ευρύτερα μην λησμονούμε ότι η Ε.Ε. έχει σε πολλά θέματα μία «τραυματισμένη» αξιοπιστία. Αλλο αποφάσεις του Σ.Α. του ΟΗΕ όπως οι 1718-1874-2087 και 2321 για Β. Κορέα, άλλο οι αποφάσεις 1696-1747-1929 και 2231 για το Ιράν και άλλο το τι και αν θα αποφασιστεί από την Ε.Ε.<br /><br />Δεύτερον: Οπως είχε γράψει και προβλέψει ο «Ε.Τ.» εδώ και μερικές ημέρες, η Τουρκία δεν πρόκειται να αποκλιμακώσει την ένταση, ενώ όπως επισημάνθηκε «θα προκαλεί διαρκώς με συνεχή έκδοση Navtex (π.χ. η πρόσφατη 1088/20) σε ΝΑ Αιγαίο, Κρητικό Πέλαγος, Ανατολική Μεσόγειο και όχι μόνο. Θα κινείται πάνω σε ένα μπαράζ από Navtex που θα εκδίδονται από τον υδρογραφικό σταθμό της Αττάλειας, ενώ θα είναι συνεχής και για μήνες η παρουσία των σκαφών της μέσα στην κυπριακή ΑΟΖ ως και υπεράνω της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Αυτό το επεσήμανε ο Τσαβούσογλου προχθές το βράδυ σε τηλεοπτική του παρουσία, ενώ δεν υπάρχει δήλωση των Ακάρ και Καλίν που να μην περιλαμβάνει πρόταση ότι «θα προστατεύσουμε με όλα τα μέσα τα δικαιώματά μας σε Μεσόγειο-Αιγαίο κ.λπ.». Προφανώς δίπλα στα ερευνητικά πλοία -πλωτά γεωτρύπανα θα πλέουν πολεμικά πλοία, άρα η στρατικοποίηση των περιοχών και η οπλοποίηση των σκαφών είναι δεδομένες. Μεταξύ των αντικειμενικών σκοπών της Αγκυρας («η χώρα του λύκου») είναι «και η προσπάθεια εξάντλησης του δικού μας ανθρώπινου δυναμικού ως και μέσων» γι’ αυτό και θα πολλαπλασιαστούν οι δικές μας κυκλικές εναλλαγές προσωπικού (π.χ. στο Καστελλόριζο).<br /><br />Τρίτον: Μέσα στις προσεχείς ημέρες/ εβδομάδες η Τουρκία θα ανακινήσει και δυτικότερα της περιοχής που είναι το «Ορουτς Ρέις» ζητήματα μέσα στον γεωγραφικό χώρο του λεγόμενου τουρκο-λιβυκού μνημονίου Σάρατζ-Ερντογάν. Αυτό το τόνισαν ο Τσαβούσογλου, ο Ακάρ με τις διαδοχικές επισκέψεις του στη Λιβύη, καθώς και ο ακροδεξιός ηγέτης Ντεβλέτ Μπαχτσελί, που υποστήριξε ότι η χώρα του σε Αιγαίο-Ανατολική Μεσόγειο και Λιβύη έχει πολλά δικαιώματα. Η πρωτοφανής γλώσσα τους και ο εκρηκτικός χαρακτήρας τους αποδεικνύουν ότι δεν ενδιαφέρονται για το τι βλέπουν και εκτιμούν οι Ευρωπαίοι. Παράλληλα, η στάση της Μόσχας ευνοεί τον Ερντογάν ενώ οι Αμερικανοί (αν και έχουν ενδυναμώσει τις φραστικές και γραπτές παρατηρήσεις στην Τουρκία) δεν πρόκειται να προχωρήσουν σε κάτι πιο ουσιαστικό. Αλλωστε στα θέματα της Λιβύης και Συρίας οι ΗΠΑ έχουν ανάγκη την Τουρκία για να διατηρήσουν υπό παρακολούθηση και έλεγχο τις ρωσικές κινήσεις ενώ προχθές εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για τη συνεργασία με την κυβέρνηση Σάρατζ.<br /><br />Τέταρτον: Αν και ο Νορβηγός γ.γ. του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ, μερικώς ενεργοποιήθηκε τελευταία γιατί η κατάσταση χειροτερεύει, εντούτοις βλέπει τα ζητήματα τεχνοκρατικά στο πλαίσιο ενός θεωρητικού-αναλυτικού μηχανισμού πρόληψης ναυτικών ατυχημάτων ή επεισοδίων στις ανοικτές θάλασσες. Το βράδυ της περασμένης Παρασκευής συνομίλησε με τον Ερντογάν, αλλά εμμένει στη θέση του «μην πιέζετε πολύ την Τουρκία». Παρόμοια στάση τήρησε και απέναντι στην απόκτηση των ρωσικών αντιπυραυλικών συστημάτων S400, που ενώ οι Αμερικανοί επέκριναν την Αγκυρα για την προμήθεια εξελιγμένων ρωσικών πυραύλων, το ΝΑΤΟ απέφευγε να εκφράσει κάποια υπολογίσιμη και επικριτική θέση απέναντι στην Αγκυρα.<br /><br />Πέμπτον: Μεγάλη προσοχή χρειάζεται στα Ηνωμένα Εθνη γιατί ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Τουρκίας εκεί, ο πρέσβης Φεχρεντίν Σινιριόγλου, γνωρίζει τα θέματα και είναι φανερά ως και κρυφά υπερδραστήριος στην προώθηση των θέσεων της χώρας του. Στις 24 Αυγούστου απέστειλε προς τον γ.γ. του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, επιστολή με την οποία επέκρινε την Ελλάδα για αναξιοπιστία (!) λόγω της υπογραφής του ελληνοαιγυπτιακού συμφώνου, ενώ επεσήμανε χρησιμοποιώντας στοιχεία από τρεις περιπτώσεις που εκδικάστηκαν στο Σχέβενινγκεν/Χάγη στο Διεθνές Δικαστήριο και κυριάρχησαν στις αποφάσεις του, θέσεις που ως ένα υπολογίσιμο βαθμό ευνοούν τις τουρκικές. Αναφέρθηκε στις περιπτώσεις Γαλλίας-Μ. Βρετανίας του 1977, Ουκρανίας-Ρουμανίας του 2009 και Κολομβίας-Νικαράγουας το 2012. Επειδή προσεχώς έχει ζητήσει συνάντηση με τον γ.γ. του ΟΗΕ ο Νίκος Δένδιας χρειάζεται βαθιά ενημέρωση και μεγάλη προσοχή. Η Αγκυρα ετσιθελικά εμμένει ότι κατά τη δική της ερμηνεία/παρερμηνεία του Διεθνούς Δικαίου τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ.<br /><br />Εκτον: Αναμφισβήτητα μέσα στις προσεχείς εβδομάδες μέχρι τη σύνοδο κορυφής 24-25 Σεπτεμβρίου θα λάβουν χώρα πολλά σοβαρά γεγονότα και κινήσεις και σε όλο το φάσμα το πολιτικό, διπλωματικό και στρατιωτικής ετοιμότητας. Η όλη κατάσταση δεν είναι καθόλου καλή. Δεν είναι μόνο οι τουρκικές εμπρηστικές δηλώσεις που ενισχύονται από τις επετείους των μαχών του Ματζικέρτ και την ήττα στη Μικρά Ασία. Χρειάζεται πολύ μεγάλη προσοχή. Τα συμφέροντα που διακυβεύονται είναι τεράστια. Η κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο έχει μπροστά της αρκετά και δύσκολα κεφάλαια. Ασφαλώς οι Μπορέλ και Μάας θα προχωρήσουν σε κάποιες διπλωματικές κινήσεις, αλλά ο «λύκος» της Αγκυρας δεν αλλάζει χρώμα και τρόπους και δεν φαίνεται διατεθειμένος να προχωρήσει σε αλλαγή στάσης. Για αυτό το λόγο όλα είναι πιθανά.<br /><br /><b><i>*Ο Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος είναι Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής</i></b><br /><a href="https://eleftherostypos.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ετοιμάζει και νέες προκλήσεις η Τουρκία

Απτόητη η Αγκυρα συνεχίζει την απύθμενα προκλητική της συμπεριφορά απέναντι σε Αθήνα και Λευκωσία στην Ανατολική Μεσόγειο και δεν δείχνει ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι τέσσσερις επιλογές της Τουρκίας Και οι πιθανές επόμενες κινήσεις του Ερντογάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjnksYWgMpmJ-Uqajpq7t3mOL2nYQh4wnKXyOt7XBTkkz6o8aP4ZeOKJX9coRjfPNnng0D6FyWki1-GJ-BESpJnt_2XJoCHgYPbpHVVTP-ZtJgGrm5KMsoVNcOWf0KlXGtVPbP0Zsay50U/s1600/8230000100485608.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="414" data-original-width="630" height="420" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjnksYWgMpmJ-Uqajpq7t3mOL2nYQh4wnKXyOt7XBTkkz6o8aP4ZeOKJX9coRjfPNnng0D6FyWki1-GJ-BESpJnt_2XJoCHgYPbpHVVTP-ZtJgGrm5KMsoVNcOWf0KlXGtVPbP0Zsay50U/s640/8230000100485608.jpeg" width="640" /></a></div> <br /><b>Δρ. Κωνσταντίνος Φίλης*  </b>Η Τουρκία, ξεδιπλώνοντας την ενεργειακή της ατζέντα στην Ανατολική Μεσόγειο, έχει τις εξής τέσσερις επιλογές:<br /><br />Συνεχείς ανανεώσεις navtex για το Oruc Reis ώστε να κάνει ‘σουρωτήρι’ τη δυνητική ελληνική υφαλοκρηπίδα έως ότου κινηθεί εντός της τουρκικής. Οφείλει να γνωρίζει ότι οι παράνομες ενέργειες δεν παράγουν δίκαιο αλλά θέλει να πάει στον διάλογο με τετελεσμένες καταστάσεις πάνω στο τραπέζι. Επιθυμεί, επίσης, βάζοντας όλα τα θέματα στο τραπέζι (ανύπαρκτη τουρκική μειονότητα σε Θράκη και Δωδεκάνησα, αποστρατικοποίηση, ελληνικότητα νησιών, δέσμευση μη οριοθετημένων περιοχών, κτλ) να βρεθεί σε πλεονεκτική θέση για να μπορεί είτε να τα χρησιμοποεί ως μοχλούς πίεσης είτε να τα αποσύρει για να δείχνει τη διάθεση της για διάλογο! Παράλληλα, με την παράταση της παρουσία της στην ελληνική υφαλοκρηπίδα τιμωρεί την Ελλάδα και αυξάνει το κόστος της συμφωνίας με την Αίγυπτο και για μελλοντική χρήση, προκειμένου δηλαδή να μην επαναλάβουμε αντίστοιχη συμφωνία. <br /><br />Εκδίδονται παραχωρήσεις/άδειες (αναμένεται σήμερα ή τις επόμενες μέρες η απόφαση) για περιοχές/τεμάχια έως 6νμ νοτίως Ρόδου, Κάσου, Καρπάθου και νοτιοανατολικά της Κρήτης.<br /><br />Διατηρεί ανενεργή την επόμενη ή μεθεπόμενη NAVTEX (μετά τις 12 Σέπτεμβρίου ή πλησιάζοντας προς τη Σύνοδο Κορυφής) ως ένδειξη δήθεν καλής θέλησης. <br /><br />Προσκαλεί την TPAO, η κυβέρνηση της Τρίπολης, σε ενεργοποίηση του τουρκολιβυκού συμφώνου, σε περιοχή της υποτιθέμενης λιβυκής ΑΟΖ ώστε να μη φαίνεται πως η Τουρκία κλιμακώνει. <br /><br />Μπορεί τα 1-2-4 να τα χρησιμοποιεί κατά το δοκούν, ακόμη και όταν (αν) προτείνει διάλογο στην Ελλάδα. <br /><br />Ο Ερντογάν και για λόγους πρεστίζ δεν θα κάνει άμεσα πίσω, δείχνοντας ότι ενδίδει στις πιέσεις. Θέλει τον εικονικό αποκλεισμό του Καστελλόριζου, ώστε να το αποκλείσει από την υπόλοιπη νησιωτική χώρα. Σύντομα αναμένεται να επαναφέρει το πάγωμα των ερευνών στην Κύπρο. Επίσης, δοκιμάζει την αποφασιστικότητα των Γάλλων και τον βαθμό υποστήριξης εταίρων σε Ελλάδα.<br /><br /><b><i>*Εκτελεστικός Διευθυντής Ερευνών Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων</i></b><div> <br /><a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι τέσσσερις επιλογές της Τουρκίας Και οι πιθανές επόμενες κινήσεις του Ερντογάν

Δρ. Κωνσταντίνος Φίλης*   Η Τουρκία, ξεδιπλώνοντας την ενεργειακή της ατζέντα στην Ανατολική Μεσόγειο, έχει τις εξής τέσσερις επιλογές: Συ...

Διαβάστε την συνέχεια

Και η γεωλογία απορρίπτει την τουρκική θέση για την υφαλοκρηπίδα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiNTn932uIk9GYunrXW1faq4GKRs8W0z8KxxgN_Euq5ZE1ec7tiJsGIDl_kHdot-7g1bLTHvJGGf8yoetq9fiImIq8mwcDLeOYUKIFAH1lTb84cvULmcxYcQIR8w_3YEioCOJKxjpMPEA/s1600/neos-xartiw-ellada-tourkia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiNTn932uIk9GYunrXW1faq4GKRs8W0z8KxxgN_Euq5ZE1ec7tiJsGIDl_kHdot-7g1bLTHvJGGf8yoetq9fiImIq8mwcDLeOYUKIFAH1lTb84cvULmcxYcQIR8w_3YEioCOJKxjpMPEA/s640/neos-xartiw-ellada-tourkia.jpg" width="640" /></a></div> <br />Γράφει ο <b>Κώστας Παπαβασιλείου* </b><br />Είναι γνωστό ότι μία μόνιμη επωδός της τουρκικής πλευράς για την αμφισβήτηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων πάνω στην υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου (όπως αυτά διαμορφώνονται από το νέο δίκαιο της θάλασσας), είναι ότι τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα. Η τουρκική πλευρά και στο παρελθόν αλλά και πρόσφατα, σε σχετικά επιστημονικά συνέδρια, γνωρίζοντας ότι οι όποιοι ισχυρισμοί της βασισμένοι στο δίκαιο της θάλασσας είναι εντελώς αβάσιμοι, επιστράτευσε την γεωλογική επιστήμη.<br /><br />Ειδικότερα η Άγκυρα ισχυρίζεται ότι τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου αποτελούν απλές προεκτάσεις της ηπειρωτικής ακτής της Μικρός Ασίας και ως εκ τούτου δεν διαθέτουν δική τους υφαλοκρηπίδα, καθώς αυτή ανήκει γεωλογικά στην Τουρκία! Και το σημαντικότερο η Τουρκία, βασισμένη πάνω στο "επιχείρημα" αυτό, ισχυρίζεται ότι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας είναι δυνατή μόνον με γεωλογικά κριτήρια (υποστηρίζοντας ότι υπάρχουν ζώνες ασυνέχειας στον βυθό του Αιγαίου και ότι η τάφρος της Ανατολίας διέρχεται περίπου από το μέσο του βυθού του Αιγαίου)!<br /><br />Πέραν φυσικά του γεγονότος ότι η θέση αυτή δεν ευσταθεί, αφού ο νομικός ορισμός της υφαλοκρηπίδας (αν και βασίζεται στον γεωλογικό) είναι διαφορετικός με την έννοια ότι είναι πιο ευρύς, η τουρκική πλευρά ατύχησε και στο σημείο αυτό, αφού και η γεωλογική επιστήμη, σε διεθνές επίπεδο, καταρρίπτει τα επιχειρήματα της. Ακριβώς αυτή η άγνωστη στο ευρύ κοινό προσπάθεια της Τουρκίας να βασίσει την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας σε γεωλογικά και όχι σε νομικά κριτήρια, έρχεται να φωτίσει το άρθρο αυτό.<br /><br />Ο πυρήνας των τουρκικών θέσεων<br /><br />Πρόσφατες γεωλογικές έρευνες μελέτες και θεωρίες, οι οποίες ισχύουν πλέον εδώ και πολλά χρόνια διεθνώς και απετέλεσαν μάλιστα βάση για μια σειρά διατάξεων για το νέο δίκαιο της θάλασσας (το οποίο τέθηκε σε ισχύ από το Νοέμβριο του 1994), καταρρίπτουν τους τουρκικούς ισχυρισμούς.<br /><br />Φέρνουν, μάλιστα, την Τουρκία σε εξαιρετικά δυσχερή θέση να στηρίξει με επιχειρήματα τις όποιες διεκδικήσεις, είτε σε διεθνές οργανισμούς, είτε σε διεθνή γεωλογικά συνεδρία. Ο πυρήνας των τουρκικών θέσεων, σε ότι αφορά την γεωλογική διάσταση των επιχειρημάτων που δικαιολογούν κατά την άποψη τους διεκδικήσεις της Άγκυρας στην υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου, στηρίζεται σε πέντε σημεία:<br /><br />Σημείο 1°: Το μεγαλύτερο μέρος του Αιγαίου αποτελεί προέκταση της Χερσονήσου της Μικράς Ασίας.<br />Σημείο 2°: Τα νησιά του Αιγαίου δεν έχουν δική τους υφαλοκρηπίδα αλλά αναδύονται από την υφαλοκρηπίδα της χερσονήσου της Μικρός Ασίας.<br />Σημείο 3°: Από γεωφυσική άποψη το μεγαλύτερο τμήμα του Αιγαίου διαχωρίζεται από την Ελληνική Ήπειρο από ρήγματα και κλίσεις. Αποτελεί την προέκταση της χερσονήσου της Μικράς Ασίας (σύμφωνα με τον σχετικό βαθυμετρικό χάρτη του Αιγαίου που κατασκεύασαν οι Τούρκοι).<br />Σημείο 4°: Η υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου σχηματίσθηκε από τα ιζήματα της χερσονήσου της Μικράς Ασίας.<br />Σημείο 5°: Η δυτική Ανατολία με τα νησιά του Αιγαίου (καθώς και η Ελλάδα είχαν την ίδια γεωτεκτονική εξέλιξη μέχρι το ανώτερο τεταρτογενές, δηλαδή λιγότερο από πέντε εκατομμύρια χρόνια πριν). Η πλάκα που αποτελείτο από τα νησιά του Αιγαίου και την δυτική Ανατολία εξελίχθηκε ανεξάρτητα από την υπόλοιπη ηπειρωτική Ελλάδα.<br />Οι απαντήσεις της γεωλογικής επιστήμης<br /><br />Για το 1° σημείο: Το Αιγαίο πέλαγος σχηματίσθηκε από τμηματικές τεκτονικές καταβυθίσεις της Αιγηϊδος, μιας μεγάλης ηπείρου που υπήρχε στην περιοχή πριν από δεκάδες εκατομμύρια χρόνια, που περιλάμβανε την ηπειρωτική Ελλάδα τον χώρο του Αιγαίου και την Μικρά Ασία. Αποτελεί επομένως το Αιγαίο τυπική επί-ηπειρωτική, όπως αποκαλείται στην επιστήμη της γεωλογίας, θάλασσα.<br /><br />Ως εκ τούτου δεν μπορεί να υποστηριχθεί αλλαγή ορίων με βάση γεωεπιστημονικά επιχειρήματα. Για το 2° σημείο: Ο συνήθης όρος ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα, η οποία καθορίζεται από την ισοβαθή των 200 μέτρων, δεν έχει εφαρμογή για το Αιγαίο, λόγω της απουσίας Ωκεάνιου φλοιού και της ύπαρξης επί-ηπειρωτικής θάλασσας. Όσον αφορά το 3° σημείο:<br /><br />Πρώτον, οι πλέον πρόσφατες γεωφυσικές έρευνες απέδειξαν ότι οι "ρίζες" των νήσων στον ανώτερο μανδύα της Γης ενώνονται υποθαλασσσίως με την ελληνική ήπειρο (γιατί το πάχος του φλοιού είναι περισσότερο από 25 χιλιόμετρα πάνω από την λεγόμενη ασυνέχεια Μoho). Δεύτερον, το πάχος του στερεού φλοιού στο Αιγαίο είναι το ίδιο με το πάχος του φλοιού στις ηπείρους και από τις δύο πλευρές.<br /><br />Πέραν αυτού, στην στενή περιοχή του Αιγαίου τα κυριότερα ρήγματα έχουν διεύθυνση Ανατολή-Δύση και είναι μικρού βάθους που δεν φθάνουν την ασυνέχεια Μoho. Τρίτον, από γεωμορφολογικής απόψεως, μορφολογικές ανωμαλίες διευθύνσεως Βορρά-Νότου (που ίσως θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για φυσικά όρια οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας) ελλείπουν εντελώς από το Αιγαίο. Και κατά τούτο επομένως ο βαθυμετρικός χάρτης του Αιγαίου, τον οποίο οι Τούρκοι παρουσίασαν πριν λίγα χρόνια είναι επιστημονικά λανθασμένος και αστήρικτος.<br />Τι ισχύει με τα νησιά του Αιγαίου<br /><br />Για το 4° σημείο: Πρώτον, τα νησιά του Αιγαίου πελάγους είναι στην ουσία τα (πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας) τμήματα των μεγάλων κομματιών της παλαιάς ηπείρου (της Αιγηϊδος), τα οποία σχηματίστηκαν από την τεκτονική διάρρηξη αυτής της ηπείρου και από τις ορογενετικές κινήσεις που συνέβησαν πάνω σε αυτή.<br /><br />Αυτά τα τεκτονικά κομμάτια έχουν την ίδια λιθολογική και στρωματογραφική σύσταση με τα ηπειρωτικά τμήματα που βρίσκονται εκατέρωθεν του Αιγαίου (δηλαδή της ηπειρωτικής Ελλάδος και της Μικράς Ασίας). Αποτελούν αυτόνομες τεκτονικές μονάδες οι οποίες, εκτός από τα τμήματα που έχουν πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, έχουν επίσης τις προεκτάσεις τους κάτω από την επιφάνεια.<br /><br />Επομένως, αυτές οι τεκτονικές μονάδες συναποτελούν τον στέρεο φλοιό της περιοχής του Αιγαίου. Συνάγεται επομένως αβίαστα ότι τα νησιά του Αιγαίου πελάγους έχουν δική τους υφαλοκρηπίδα, όπως η οποιαδήποτε ηπειρωτική περιοχή. Το ελληνικό κράτος, επομένως, έχει τα νησιά, ενώ κατέχει και την υφαλοκρηπίδα τους και την προέκταση τους κάτω από την θάλασσα.<br />Τα νησιά έχουν υφαλοκρηπίδα <br /><br />Αυτά, πέραν του ισχύοντος πλέον νέου νόμου για το Δίκαιο της θάλασσας, όπου ορίζεται ότι τα νησιά έχουν δική τους ανεξάρτητη υφαλοκρηπίδα. Επίσης, κατά την περίοδο που το Αιγαίο ήταν ξηρά δεν σχηματιζόταν υφαλοκρηπίδα γιατί δεν υπήρχε θάλασσα.<br /><br />Στις πλέον πρόσφατες γεωλογικές περιόδους μετά τον τεμαχισμό της Αηγηϊδος τα φερτά υλικά (ιζήματα) προήλθαν από τον ελληνικό ηπειρωτικό χώρο και τα νησιά του Ανατολικού και Δυτικού Αιγαίου. Τα φερτά υλικά (ιζήματα) από την Μικρά Ασία, όπως δίδεται στον γεωλογικό και γεωγραφικό χάρτη της Τουρκίας, περιορίζονται μόνο στους κόλπους Κusadasi-Izmir-Edremit.<br /><br />Για το 5° σημείο: Έχει σήμερα πλέον επιστημονικά αποδειχθεί ότι, ιδιαίτερα στην διάρκεια της γεωλογικής περιόδου που καλείται Άνω Τεταρτογενές (Μειόκαινο-Πλειόκαινο) το Αιγαίο είχε μια ομοιόμορφη γεωλογική-παλαιογεωμορφολογική εξέλιξη, από την ελληνική Ήπειρο μέχρι τις ακτές της Μικράς Ασίας.<br />Στερείται επιχειρημάτων η τουρκική πλευρά<br /><br />Τα πέντε παραπάνω επιχειρήματα που έχουν διατυπωθεί από διεθνούς φήμης γεωεπιστήμονες τα τελευταία τουλάχιστον 30 χρόνια, με βάση τις πλέον πρόσφατες εξελίξεις στον χώρο της γεωλογίας, δεν αφήνουν σοβαρά επιχειρήματα στην τουρκική πλευρά για να χρησιμοποιήσει την γεωλογική επιστήμη σαν εργαλείο για τις βλέψεις της σε ότι αφορά την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο. Η τουρκική υφαλοκρηπίδα παύει εκεί που αρχίζει υφαλοκρηπίδα των ελληνικών νησιών.<br /><br />Δεν υπάρχει τουρκική υφαλοκρηπίδα δυτικά των ελληνικών νησιών. Η σύμβαση της Γενεύης ορίζει ξεκάθαρα (άρθρο 6), ότι όταν οι ακτές δύο καρτών βρίσκονται η μία απέναντι στην άλλη, τα όρια της υφαλοκρηπίδας κάθε κράτους καθορίζονται από μια νοητή μέση γραμμή μεταξύ των δύο ακτών. Πέραν όμως αυτών υπάρχει και κάτι πολύ ουσιαστικό. Όπως ήδη είναι γνωστό το νέο δίκαιο για την θάλασσα ορίζει (και νομικά πλέον) ότι και τα νησιά έχουν τη δική τους υφαλοκρηπίδα και το κυριότερο, εισάγει τον θεσμό της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ).<br /><br />Σύμφωνα με το άρθρο 56 (3) της Σύμβασης του Δικαίου της Θάλασσας, το παράκτιο κράτος ασκεί εντός της ΑΟΖ κυριαρχικά δικαιώματα στο βυθό και το υπέδαφος, όπως αυτά ισχύουν στην υφαλοκρηπίδα. Ένα πολύ σημαντικό πλεονέκτημα που έχει η υιοθέτηση της ΑΟΖ είναι ότι αυτή δεν συνδέεται με καμία γεωλογική έννοια, όπως η υφαλοκρηπίδα, ενώ προβλέπεται ότι και τα νησιά δικαιούνται ΑΟΖ.<div> <b><i><br />* Ο Κώστας Παπαβασιλείου είναι ομότιμος Καθηγητής στο Τμήμα Γεωλογίας & Γεωπεριβάλλοντος του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών-Γενικός Διευθυντής του Ινστιτούτου Γεωλογικών&Μεταλλευτικών Ερευνών(ΙΓΜΕ) μεταξύ 1981-1989& 2010-2013.</i></b></div> <div> <b><i><br /></i></b><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Και η γεωλογία απορρίπτει την τουρκική θέση για την υφαλοκρηπίδα

Γράφει ο Κώστας Παπαβασιλείου*  Είναι γνωστό ότι μία μόνιμη επωδός της τουρκικής πλευράς για την αμφισβήτηση των ελληνικών κυριαρχικών δικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Διπλωματία, εξοπλισμοί και οργή Ερντογάν για τις εξελίξεις

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg0H3Z9ralucyP6EKbhOoF3IT-1TXa4C73-0V_o3iHMhYBdE7ri3JJQK8XJ5k8yYm3O7QozNqjaUS572fSeooSEugPvAehq9NUZW2cS4Yg8M5-eUpo5tYG3XEU7EvvUGpiDt93HJGqueyM/s1600/erdogan_oruc.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg0H3Z9ralucyP6EKbhOoF3IT-1TXa4C73-0V_o3iHMhYBdE7ri3JJQK8XJ5k8yYm3O7QozNqjaUS572fSeooSEugPvAehq9NUZW2cS4Yg8M5-eUpo5tYG3XEU7EvvUGpiDt93HJGqueyM/s640/erdogan_oruc.jpg" width="640" /></a></div> <br /><b>Σαρακινός Βαγγέλης</b><br />Παρά τις προειδοποιήσεις της Κομισιόν ότι υπάρχουν έτοιμες κυρώσεις για την Τουρκία, ο Ερντογάν προχώρησε σε νέες προκλητικές δηλώσεις, δείχνοντας για άλλη μία φορά τον τουρκικό τρόπο αντίληψης των Αρχών του Διεθνούς Δικαίου. Η οργή του Τούρκου προέδρου εκφράζεται κυρίως κατά της Γαλλίας, εξαιτίας της δυναμικής παρουσίας της στην ανατολική Μεσόγεια, αλλά και λόγω των πληροφοριών για νέα σημαντική εξοπλιστική συμφωνία με την Ελλάδα.<br /><br />Η Τουρκία δεν θα ανεχθεί παράνομες ενέργειες στις περιοχές του Αιγαίου και της Μεσογείου δήλωσε o Ερντογάν, μιλώντας σε ψαράδες στην Κερασούντα, στη Μαύρη Θάλασσα, με αφορμή την έναρξη της αλιευτικής περιόδου. Ο αρχηγός του τουρκικού κράτους, χρησιμοποιώντας την γνωστή πλέον προκλητικική γλώσσα των τελευταίων μηνών, έκανε λόγο για «πειρατεία ή ληστεία στις περιοχές της Μεσογείου και του Αιγαίου», η οποία δεν θα γίνει ανεκτή από την Άγκυρα.<br /><br />Παραλλήλως, επανέλαβε ότι η Τουρκία δεν θα περιοριστεί στις ακτές της και ότι «κανένας δεν θα μπορέσει να την εγκλωβίσει στον κόλπο της Αττάλειας». Πρόσθεσε μάλιστα, αναφερόμενος στην Ελλάδα χωρίς να την κατονομάσει, πως «όσοι κάνουν τους μάγκες, επειδή τους ξεσηκώνουν οι πρώην αποικιοκράτες, τους συστήνω να μελετήσουν την πρόσφατη ιστορία τους».<br /><br />Μένος Ερντογάν για τη Γαλλία <br /><br />Οι πρώην αποικιοκράτες, στους οποίους αναφέρθηκε ο Ερντογάν, είναι βέβαια η Γαλλία που πλέον έχει μπει για τα καλά στο στόχαστρο του Τούρκου προέδρού. Αφορμή για αυτό, πέρα από την διαφορετική προσέγγιση των δύο χωρών σε ό,τι αφορά την κρίση στη Λιβύη, είναι η δυναμική παρουσία της Γαλλίας στην ανατολική Μεσόγειο και η πλήρης στήριξη που παρέχει στην Ελλάδα και την Κύπρο.<br /><br />Η συμμετοχή γαλλικών δυνάμεων στην τετραμερή άσκηση “ΕΥΝΟΜΙΑ” (Γαλλία, Ιταλία, Ελλάδα και Κύπρος), η οποία έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι οι Αρχές του Διεθνούς Δικαίου πρέπει να γίνουν σεβαστές στην περιοχή, ενόχλησε ιδιαίτερα τον Ερντογάν. «Εάν προτιμάτε να κάνετε ασκήσεις με την Γαλλία αντί να συζητάτε με την Τουρκία θα διαπιστώσετε ότι αυτό ήταν λάθος» διαμήνυσε ο εκπρόσωπος του κόμματος του Ερντογάν, Ομέρ Τσελίκ, δείχνοντας το μέγεθος της ενόχλησης. Πρόσθετη νευρικότητα στον Τούρκο πρόεδρο προκαλούν όμως και οι πληροφορίες ότι το αεροπλανοφόρο Charles de Gaulle αποπλέει από τη Γαλλία με κατεύθυνση «άγνωστο» τελικό προορισμό στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br /><br />Το μένος του Ερντογάν για τη Γαλλία ενίσχυσαν και τα δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών, ότι επίκειται ελληνογαλλική συμφωνία «για την αγορά 18 μαχητικών αεροσκαφών Rafale, την απόκτηση νέων φρεγατών, τον πλήρη εκσυγχρονισμό των φρεγατών τύπου ΜΕΚΟ, την αγορά τορπιλών, καθώς και άλλα πυρομαχικά και άλλα οπλικά συστήματα και για τους τρεις κλάδους των ΕΔ».<div> <br />Μάλιστα, λόγω του επείγοντος χαρακτήρα, αυτό το εξοπλιστικό πρόγραμμα ενδέχεται να εγκριθεί ακόμα και πριν την διμερή ελληνογαλλική αμυντική συνεργασία που οι πληροφορίες θέλουν να υπογράφεται από τον Μακρόν και τον Μητσοτάκη στις 10 Σεπτεμβρίου. Το υπουργείο Οικονομικών έχει λάβει ήδη εντολή από τον πρωθυπουργό για την άμεση δέσμευση ενός ποσού, που κατά πληροφορίες κυμαίνεται από επτά έως δέκα δισ. ευρώ, ώστε να χρηματοδοτηθεί το νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα, κάτι που επιβεβαίωσε ο Χρήστος Σταϊκούρας, σε συνέντευξή του στον ALPHA.<br />Υπενθύμιση από την Ευρώπη<br /><br />Λίγες ώρες πάντως πριν τις νέες προκλητικές σηλώσεις του Ερντογάν, ο Εκπρόσωπος της Κομισιόν για θέματα Εξωτερικών Υποθέσεων, Πήτερ Στάνο, υπενθύμισε ότι η ΕΕ αναμένει κινήσεις αποκλιμάκωσης από την Άγκυρα. Σημείωσε επίσης ότι το μήνυμα των Ευρωπαίων υπουργών ήταν ξεκάθαρο και εξέφρασε την ανησυχία τις ΕΕ για τις τουρκικές ενέργειες. Υπογράμμισε τέλος ότι η Άγκυρα έχει ενημερωθεί δημόσια, αλλά και με την επικοινωνία Μπορέλ-Τσαβούσογλου, για το πώς βλέπει η ΕΕ το δρόμο προς την αποκλιμάκωση (τερματισμός μονομερών ενεργειών), αλλά και για τα μέτρα (κυρώσεις) που είναι έτοιμη να πάρει.<br /><br />Ο Ερντογάν, ωστόσο, επιμένει στην όξυνση, πιεζόμενος και από την πολύ άσχημη κατάσταση της τουρκικής οικονομίας, η οποία, εξαιτίας και του κορωνοϊού, συρικνώνεται με τον ταχύτερο ρυθμό των τελευταίων δέκα ετών. Η λίρα, η οποία έχει χάσει περίπου 19% έναντι του δολαρίου από την αρχή του έτους, ανταλάσσεται πλέον με ισοτιμία 7,3511 έναντι του δολαρίου, λίγο πάνω από το ιστορικό χαμηλό των 7,4161.<br /><br />Στο πλαίσιο της πολιτικής της έντασης και των προκλήσεων, η Άγκυρα ανακοίνωσε αργά το βράδυ της Δευτέρας νέα Navtex, με την οποία παρατείνει την παραμονή του Oruc Reis στην Ανατολική Μεσόγειο μέχρι τις 12 Σεπτεμβρίου. Πρόκειται για μια αναμενόμενη απόφαση, καθώς έρχεται σε συνέχεια των δηλώσεων του υπουργού Άμυνας Ακάρ, ο οποίος είπε ότι οι έρευνες θα συνεχιστούν, και του υπουργού Εξωτερικών Τσαβούσογλου, που ανέφερε ότι το τουρκικό ερευνητικό σκάφος θα παραμείνει στην περιοχή για άλλες 90 ημέρες!<br /><br />Την ίδια ώρα, ο Νίκος Δένδιας είχε νέα τηλεφωνική επικοινωνία με τον επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Ζοζέπ Μπορέλ, ενώ η κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο συζητήθηκε και στη συνάντηση που είχαν στο Βερολίνο, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ, και η προεδρεύουσα της ΕΕ, Μέρκελ. Στη συνάντηση συζητήθηκαν κυρίως οι δράσεις για την αντιμετώπιση των συνεπειών της πανδημίας και η ενδυνάμωση του ρόλου της Ευρώπης στην παγκόσμια σκηνή. Όπως έγραψε όμως ο Σαρλ Μισέλ στο Twitter, δείχνοντας και την ιεράρχηση, «συζητήσαμε επίσης την κατάσταση στη Λευκορωσία, την Ανατολική Μεσόγειο, την Αφρική και την Κίνα».<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Διπλωματία, εξοπλισμοί και οργή Ερντογάν για τις εξελίξεις

Σαρακινός Βαγγέλης Παρά τις προειδοποιήσεις της Κομισιόν ότι υπάρχουν έτοιμες κυρώσεις για την Τουρκία, ο Ερντογάν προχώρησε σε νέες προκλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελληνοτουρκικά: “ερντογάν Α΄ ο μικροπρεπής”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_iuVyrAMygh0-i5zXOcVkY1lnzazUrL6dnZEnTfuKOtfl9mCyyX3qcPQVmtk1rDrSM1KGFEGYjZyshgVXt1LXUBKb2vEhD9rRlL3ZehO2qy8UfT9Q9Epgifebd3v83eF3TXg8bnnMJuA/s1600/erdogan_bahceli.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="464" data-original-width="696" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_iuVyrAMygh0-i5zXOcVkY1lnzazUrL6dnZEnTfuKOtfl9mCyyX3qcPQVmtk1rDrSM1KGFEGYjZyshgVXt1LXUBKb2vEhD9rRlL3ZehO2qy8UfT9Q9Epgifebd3v83eF3TXg8bnnMJuA/s640/erdogan_bahceli.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Γιατί το “έψιλον” του ονόματος του ερντογάν είναι μικρό, ενώ της Ελλάδας είναι Κεφαλαίο</span></h3> Γράφει <b>ο Χρήστος Κηπουρός</b><br /> Λένε πολλές φορές ότι οι επικεφαλής μιας μεγάλης χώρας οφείλουν να ταυτίζονται μαζί της. Όμως αν δούμε την Τουρκική ιστορία, κάθε άλλο παρά παραπέμπει σε μια τέτοια χώρα. Μικρότης μικροτήτων τα πάντα μικρότης, είναι το σήμα κατατεθέν της. Μεταξύ άλλων αυτό κάνει και η ίδια η ιστορία της. Η οποία δεν μετράει ούτε καν μια χιλιετία, για τη γειτονική χώρα.<br /> <br /> Αν δε αυτή θεωρηθεί ως ένας συλλογικός άνθρωπος, μόνο σαν μικρή μπορεί να χαρακτηριστεί και πάλι. Μικροί άλλωστε είναι και αυτοί που έχουν τη λέξη “μικρό” ως πρώτο συνθετικό. Οι μικρόνοες, οι μικρόψυχοι και γι αυτό οι μικροπρεπείς. Μπορεί λοιπόν ο περί ου ο λόγος να περάσει στην ιστορία σαν ο ερντογάν A΄ ο μικροπρεπής. Σε αντιδιαστολή προς εκείνον τον Σουλτάνο, ονόματι Σουλεϊμάν, που επονομάστηκε μεγαλοπρεπής. Με αμφότερους, και χωρίς ή και μαζί με τα προσωνύμιά τους, να διακονούν την ειρωνεία καθεαυτήν.<br /> <br /> Δεν ήταν άσχετες με τις δύο περιπτώσεις, οι πρόσφατες δηλώσεις του Αυστριακού Υπουργού, κατά την επίσκεψή του στον Έβρο. Κρίμα που οι παράγοντες του Νομού δεν του πρόσφεραν δυο τρία κρουασάν, ώστε να θυμηθεί τους Βιεννέζους ζαχαροπλάστες προγόνους του.<br /> <br /> Ο ερντογάν λοιπόν, με μικρό το έψιλον και ποτέ με μεγάλο, κεφαλαίο γράμμα…όντως υπάρχει ως περιγραφή και εικόνα. Μέσα μάλιστα στις σύγχρονες ιστορίες των λαών της περιοχής, το κύριο στοιχείο που τον διακρίνει είναι ο εισβολισμός, η εκρίζωση. Μια ακόμη απόδειξη της μικρότητας, που τον διακρίνει. Η οποία γίνεται τεράστια όταν τον δει κανείς ως τον ουσιαστικό δεσμοφύλακα του έγκλειστου στο Ίμραλι, ιστορικού ηγέτη του Κουρδικού λαού.<br /> <br /> Αν μη τι άλλο, ο Ντε Κλερκ απελευθέρωσε τον Μαντέλα, και μάλιστα λίγο αργότερα μοιράστηκαν οι δυο, το βραβείο Νόμπελ. Αυτός εδώ, είναι τρεις ρατσιστικού τύπου φασίστες, σε ένα μέρος. <br /> <br /> Επιπλέον δεν είναι και μεγάλος στην ηλικία. Να τον εκλάμβανε τουλάχιστον κανείς ως μέλος μιας Γερουσίας, που ως θεσμός εμπνέει σεβασμό στις Δημοκρατίες. Από την κλασσική Αθήνα, όπου η Δημοκρατία έχει βαθύτερες ρίζες σε Δημοκρατικά ψήγματα αρχαϊκών θεσμών, μέχρι τον μάγο, το σοφό του Αφρικανικού χωριού, για τον οποίο σημειωτέον δεν ίσχυε η κληρονομικότητα.<br /> <br /> Πάντως αν η στάση του έχει κάτι μεγάλο, αυτό είναι το μικρομέγαλο που τη διακρίνει. Ενώ είναι μικρός συμπεριφέρεται ώστε να φαίνεται ότι είναι μεγάλος.<br /> <br /> Η μικροπρέπεια είναι το κύριο χαρακτηριστικό του. Η κακή συμπεριφορά, σύμφωνα με τα λεξικά, που διακρίνεται από ευτελή κίνητρα και προκαλεί την περιφρόνηση, ενώ παράλληλα, εμμέσως πλην σαφώς, προπαγανδίζει τα δεινά που θα επιφέρει σε όσους τον αμφισβητήσουν.<br /> <br /> Αντίθετα, η ιστορία η ίδια έχει δείξει ένα μεγάλο σεβασμό προς την Ελλάδα. Δεν είναι μόνο οι δεκάδες αιώνες της παρουσίας αυτού του ιστορικού λαού ούτε μόνο οι Δημοκρατικοί θεσμοί με τους οποίους κληροδότησε όλη την πολιτισμένη ανθρωπότητα. Εκτός από την αρχαία μάλιστα εκδοχή, τη διαδέχθηκε και υπάρχει η χιλιετία της Ρωμανίας, μετά του Βυζαντινού κράτους της δεύτερης Ρώμης, της Κωνσταντινούπολης. <br /> <br /> Είναι λυπηρό που απέναντι στην μεγαλοσύνη αυτή που αφειδώς προσφέρει η ιστορία στην χώρα μας, δεν υπάρχει μια σημερινή, όσο και χθεσινή, αντίστοιχη σε κύρος πολιτική Ελλάδα. Όμως οφείλουμε να θυμίσουμε στον ερντογάν, σχετικά με τις υποτιμητικές και επιτιμητικές του δηλώσεις, απέναντι στους επικεφαλής Έλληνες και Γάλλους, ότι όπως ισχύει το “ένοχος ένοχον ου ποιεί” έτσι ισχύει και το “μικρός μικρόν ου ποιεί’. Όπως και το “θυμωμένος θυμωμένο ου ποιεί”, όντας ο ίδιος συνεχώς θυμωμένος.<br /> <br /> Άλλο τώρα το ότι η Ελλάδα μπορούσε να κάνει θαύματα. Σαν εθνική ορχήστρα, αν διέθετε έναν μαέστρο με μπαγκέτα σοβαρό, μπορούσε να ενσωματώσει με έναν έξυπνο τρόπο τις αντίθετες ιδέες. Γιατί αν υπάρχει συνέχεια σε εκείνο το σύνθημα “βυθίσατε το χόρα”, αυτό σήμερα δεν είναι άλλο από τα δώδεκα μίλια. Και μάλιστα, αρχής γενομένης, από την μετεξελισσόμενη, σε διακεκαυμένη ζώνη, περιοχή του Νοτιοανατολικού Αιγαίου.<br /> <br /> Γι αυτό και η από πολύ καιρό πιο πριν πρότασή μας για 12 μίλια στις πέντε Ελληνίδες νήσους, από το Καστελόριζο, τη Ρόδο, την Κάρπαθο και την Κάσο, μέχρι την Κρήτη,<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2020/08/08/12-%CE%BD%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CC%81-%CE%BC%CE%B9%CC%81%CE%BB%CE%B9%CE%B1-%CE%95%CE%9A%CE%94%CE%9F%CE%A3%CE%97-%CE%95%CE%84.pdf">{βλ. PDF- 12 ναυτικά μίλια}</a>, παραμένει τόσο επίκαιρη, όσο και για προβληματισμό των εχόντων μια διαφορετική άποψη. Όταν φυσικά δεν πρόκειται για “λαγούς”.<br /> <br /> Και μια τις ημέρες αυτές, είναι η επέτειος της καταστροφής της Σμύρνης, να μη χρειαστεί ποτέ ο Έλληνας να πει: “Το Αιγαίο μάνα καίγεται”. Αυτό που θα μπορεί να λέει είναι: Το Αιγαίο Μάνα καίγεται στη δουλειά και δεν προλαβαίνει. Ο λόγος για το αποτέλεσμα της ανάπτυξης του Αιγαίου, αν τελικά, όπως προτείνουμε, προσανατολιστούν και κατευθυνθούν προς τα εκεί, τα κονδύλια του λεγόμενου ταμείου της ανάκαμψης. Ενδύσεις και επενδύσεις στο Αιγαίον Ύδωρ, ώστε να μη το δώσουμε, όπως την Ιωνία γη.<br /> <br /> Ταυτόχρονα, οφείλουμε προς το γκρίζο αρχιλύκο, που προγραμματίζει, μετά των άλλων λύκων, πορεία στις 9 Σεπτεμβρίου και ώρα 9, στη Σμύρνη, να προσφέρουμε ένα μικρό δώρο. Να του στείλουμε σε δίσκο των 45 στροφών, το γνωστό τραγούδι: “Ο μήνας έχει εννιά”, που συνέθεσε ο εξ Αϊδινίου Μιχάλης Σουγιούλ. Να τους συντροφεύσει στην πορεία, η μουσική υπόκρουση της γνωστής επιτυχίας, μήπως και ανακαλέσουν τα περί της διεκδίκησης των Ελληνικών 12νήσων κουφά!<br /> <br /> Κατά τα υπόλοιπα, όσο το νέο θέατρο θα παραμένει στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο και επόμενα, όσο το γραπτό αυτό παραμένει επίκαιρο, άλλο τόσο θα σχετίζεται με τις καθημερινές πλέον δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων, προεξάρχοντος του μικροπρεπούς.<br /> <br /> Ο οποίος αν πάλι έχει στο μυαλό του και άλλα κουφά, όπως ο προ πέντε αιώνων ομόλογός του, τότε μάλλον του κάνουμε καλό, με το να τον αποκαλέσουμε μικροπρεπή. Να τον συνετίσουμε, ίσως και συνέλθει. Πάντως σε κάθε περίπτωση, δεν υπάρχει καλύτερη, σε ειρηνική περίοδο, πολιτική, από τη χλεύη προς τους φασίστες. Επί του προκειμένου, προς τους συμφασίστες. Τόσο για τον επικεφαλής του Τουρκικού κράτους, όσο και για τον εταίρο του.<br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ελληνοτουρκικά: “ερντογάν Α΄ ο μικροπρεπής”

Γιατί το “έψιλον” του ονόματος του ερντογάν είναι μικρό, ενώ της Ελλάδας είναι Κεφαλαίο Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός Λένε πολλές φορές ότι...

Διαβάστε την συνέχεια

Ένα βήμα πριν την κορύφωση της κρίσης ανακάλυψαν ότι οι ΕΔ χρειάζονται ενίσχυση!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBia8R4GBGLceQr8qCUCKHoUWFClBQVioPE4-bff6q1laUWQp_ABsC_G65V-_hupTXrlNgf5bAbn-QmZG2X79eIRTZ5fq6R6QXgtLMRRHF4T7nlLc6khYtnSyZ2b1-t-j5benimEeMQUs/s1600/MIRAGE_2000_.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="520" data-original-width="768" height="432" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBia8R4GBGLceQr8qCUCKHoUWFClBQVioPE4-bff6q1laUWQp_ABsC_G65V-_hupTXrlNgf5bAbn-QmZG2X79eIRTZ5fq6R6QXgtLMRRHF4T7nlLc6khYtnSyZ2b1-t-j5benimEeMQUs/s640/MIRAGE_2000_.jpg" width="640" /></a></div> <br />Ελληνικά ΜΜΕ και πολιτικοί έκαναν τις τελευταίες εβδομάδες μία μεγάλη ανακάλυψη: η χώρα έχει ανάγκη εξοπλισμού των Ενόπλων Δυνάμεων!!!<br /><br />Θα προσπεράσουμε στα γρήγορα ότι οι περισσότεροι από τους έκπληκτους “διαμορφωτές κοινής γνώμης” και πολιτικούς, απέρριπταν μετά βδελυγμίας κάθε συζήτηση για το ίδιο θέμα, εδώ και πολλά, πάρα πολλά χρόνια. Όποιος τολμούσε να θέσει τέτοια ζητήματα ήταν “μιλιταριστής” -αλλιώς το έλεγαν αλλά δεν γράφεται- ή στη χειρότερη περίπτωση “λαμόγιο που τα ΄παιρνε”!<br /><br />Οι συζητήσεις για την ανάγκη να δοθούν και κάποια χρήματα για την Άμυνα της χώρας αντιμετωπίζονταν με επιχειρήματα όπως:<br /><br />“Τι χρειάζονται τα όπλα αφού τίποτα δεν θα γίνει με την Τουρκία”;<br /><br />“Μαύρη τρύπα η Άμυνα, αφού τίποτα δεν θα γίνει με την Τουρκία”…<br /><br />“Γιατί να χαλάμε λεφτά για την Άμυνα μετά από τις μίζες που δόθηκαν, αφού τίποτα δεν θα γίνει με την Τουρκία”…Στα φάρμακα έγιναν πολύ, πολύ χειρότερα αλλά δεν σταματήσαμε να αγοράζουμε.<br /><br />Όλα τα ερωτήματα-επιχειρήματα όσων λυσσαλέα πολέμησαν κάθε προσπάθεια διαφύλαξης της Εθνικής Άμυνας κατέληγαν στη βεβαιότητα ότι “τίποτα δεν θα γίνει με την Τουρκία”!<br /><br />Τώρα τρέχουνε και τρέχουμε… Οι “ευρωπαίοι ειρηνιστές” , οι “νεοφιλελεύθεροι” που θα ήταν ευτυχείς να ανατεθεί ΚΑΙ η Άμυνα της χώρας σε ιδιωτική εταιρεία σεκιούριτι και οι “διεθνιστές” που ελπίζουν ότι “ο πόλεμος δεν θα περάσει”, διαπιστώνουν με πολύ άσχημο τρόπο, ότι με την Τουρκία…μπορεί τελικά κάτι να γίνει! Έχουν φθάσει μάλιστα στο άλλο άκρο και αναμένουν πόλεμο ολοκληρωτικό. Το πιθανότερο είναι ότι ζούμε την παραδοξότητα ο Ερντογάν να ακολουθεί το …δόγμα Βενιζέλου -του Ελευθέριου εννοείται- που έλεγε “ντουφέκι και παζάρι”.<br /><br />Διαβάζουμε και ακούμε πολλά -απ΄ αυτούς τους ίδιους …ιεροεξεταστές κατά της Άμυνας- πόσο σημαντικές είναι οι πρωτοβουλίες που αναλαμβάνει τώρα η κυβέρνηση για να…εξοπλίσει τη χώρα. Αν δεν διακυβεύονταν τόσα πολλά και τόσο σοβαρά θέματα, θα λέγαμε ότι η κατάσταση είναι για γέλια. Δυστυχώς είμαστε για κλάματα.<br /><br />Το παραμύθι πάει …σύννεφο αλλά το χειρότερο όλων είναι ότι ακόμη και τώρα δεν φαίνεται να υπάρχει καμία επαφή με την πραγματικότητα, κανένα σχέδιο για το τι θέλουμε να κάνουμε και πως μπορούμε να ενισχύσουμε άμεσα , μεσοπρόθεσμα αλλά και μακροπρόθεσμα την Άμυνα της χώρας. Προχειρότητα και “ήξεις αφήξεις” για αποφάσεις που θα πρέπει να λαμβάνονται με προοπτική 20ετίας και βάλε. Το τελευταίο και πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα;<br /><br />Στις 17 Ιουλίου ο πρωθυπουργός θα υπέγραφε αμυντική συμφωνία με τον Γάλλο πρόεδρο, μέρος της οποίας θα ήταν και οι γαλλικές φρεγάτες… Η συμφωνία τινάχθηκε στον αέρα με ευθύνη δική μας στο “παρά ένα”… Η γερμανική και αμερικανική παρέμβαση ήταν η αιτία, λένε οι πληροφορίες…<br /><br />Τώρα λένε ότι στις 10 Σεπτεμβρίου ο πρωθυπουργός θα υπογράψει αμυντική συμφωνία με τον Γάλλο πρόεδρο, αυτή τη φορά με μαχητικά αεροσκάφη, αλλά και φρεγάτες που χθες τις “έντυναν στα γαλανόλευκα”. Μακάρι αυτή τη φορά να το εννοούν αλλά οι φρεγάτες πριν από το 2025 δεν θα φανούν.<br /><br />Η αμυντική συνεργασία με τη Γαλλία ήταν και παραμένει μονόδρομος κι αυτό μόνο η ελληνική κυβέρνηση δεν ήθελε να το παραδεχτεί, πιστεύοντας ότι “όλα θα τα τακτοποιήσει η Μέρκελ”! Γι΄ αυτό και ελπίζουμε ότι αυτή τη φορά τα όσα διαρρέονται από κυβερνητικούς κύκλους για συμφωνία με τη Γαλλία στις 10 Σεπτεμβρίου θα γίνουν πράξη και δεν θα ΄ναι ακόμη ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα.<br /><br />Επί της ουσίας τώρα κι επειδή όπως προαναφέραμε ότι το παραμύθι …πάει σύννεφο:<br /><br />Στην Ελλάδα δεν λείπουν μόνο τα χρήματα. Δεν υπάρχει χρόνος για όσα γράφουν οι όψιμοι “μιλιταριστές” και πρώην (;) ειρηνιστές του χρηματιστηρίου. Η περίφημη θωράκιση που τώρα έχουν κάνει σημαία θα ΄πρεπε να ΄χε εξασφαλιστεί εδώ και χρόνια. Όταν κάθε συζήτηση για “ενίσχυση των ΕΔ” ήταν περίπου…παράνομη.<br /><br />Ακόμη και σήμερα να “πέσουν υπογραφές”, ότι παραγγείλουμε θα μας έρθει μετά από χρόνια. Δεν αγοράζουμε …αυτοκίνητο αλλά όπλα, αν δεν το ΄χουν καταλάβει.<br /><br />Τι κάνουμε τώρα είναι το ζήτημα. Ακόμη και το απαραίτητο συμμάζεμα του οπλοστασίου των ΕΔ για το οποίο τα τελευταία χρόνια πολλά έχουν γραφτεί και ειπωθεί δεν συγκίνησε κανένα! Θα ήταν υπέρ αρκετό! Τα έχουμε ξαναγράψει με συγκεκριμένα ποσά που άνετα άντεχε να πληρώσει η χώρα. Ουδείς συγκινήθηκε, ουδείς κινητοποιήθηκε. Πιο πρόσφατο παράδειγμα η υποστήριξη μεταγωγικών αεροσκαφών: 57 εκατομμύρια χρειάζονταν, δεν δόθηκαν ,αλλά με μεγάλη άνεση η κυβέρνηση έδωσε 52 εκατομμύρια για τα σποτάκια του Μένουμε Σπίτι και του τουρισμού! Με μισό δις -ίσως και λιγότερο λένε ορισμένοι- η ΠΑ έλυνε τα πιο επείγοντα θέματα της! Στου κουφού την πόρτα…<br /><br />Παρόλα αυτά η Ελλάδα δεν έχει να φοβηθεί τίποτα και δεν πρέπει να φοβηθεί την κρίση με την Τουρκία. Η κυβέρνηση μπορεί και πρέπει να αξιοποιήσει στο 100% τις συμμαχίες της όχι όμως μόνο σε διπλωματικό επίπεδο αλλά και σε στρατιωτικό. Η Γαλλία είναι μία αξιόπιστη λύση και πρέπει να την εκμεταλλευτούμε άμεσα και αποτελεσματικά. Ας μην περιμένουμε την “Μέρκελ να τα τακτοποιήσει όλα”, γιατί δεν θα το κάνει. Ο Μακρόν είχε προτείνει εδώ και μήνες τη δημιουργία κοινής ναυτικής δύναμης Γαλλίας-Ελλάδας-Αιγύπτου-Κύπρου. Δεν απαντήσαμε ποτέ. Έσπευσε να μας προετείνει αμυντική συνεργασία εκτός ΝΑΤΟ. Το αποφύγαμε και τώρα επανερχόμαστε. Ας σοβαρευτούμε, δεν υπάρχει χρόνος.<br /><br />ΥΓ. Στην προσπάθεια τους να καλύψουν τις τεράστιες ευθύνες πολιτικών δυνάμεων για τον αφοπλισμό της χώρας κάποιοι έσπευσαν να ρίξουν ευθύνες στους στρατιωτικούς “που δεν μιλούσαν”! Υπήρξαν σιωπηλοί στρατιωτικοί ηγέτες. Αλλά όσοι τόλμησαν να τιμήσουν τα γαλόνια τους ,να μιλήσουν ,να αντιταχθούν έφυγαν με συνοπτικές διαδικασίες και επιχειρήθηκε να “αποδομηθούν” . Για να μην ξεχνιόμαστε και να μην παραμυθιαζόμαστε…<br /><br />πηγή<br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ένα βήμα πριν την κορύφωση της κρίσης ανακάλυψαν ότι οι ΕΔ χρειάζονται ενίσχυση!

Ελληνικά ΜΜΕ και πολιτικοί έκαναν τις τελευταίες εβδομάδες μία μεγάλη ανακάλυψη: η χώρα έχει ανάγκη εξοπλισμού των Ενόπλων Δυνάμεων!!! Θα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο αποκαλυπτικός χάρτης των NAVTEX του Oruc Reis μας δείχνει τη στρατηγική της Τουρκίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEilJxqhldX1bGOgh0l22aFBrcwcR5twzmIrP6LchbNCSVsIypwn_dDkHgOvLN2P_n6OsNasvcReJT7pd6mFcWqIk58F9y6wsAF3SspMy3OL_hQ1dXcfbSpKt84VAadlLDcqBOzC9phMmos/s1600/navtex.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="523" data-original-width="1068" height="312" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEilJxqhldX1bGOgh0l22aFBrcwcR5twzmIrP6LchbNCSVsIypwn_dDkHgOvLN2P_n6OsNasvcReJT7pd6mFcWqIk58F9y6wsAF3SspMy3OL_hQ1dXcfbSpKt84VAadlLDcqBOzC9phMmos/s640/navtex.jpg" width="640" /></a></div> <br />Ο χάρτης που αποτυπώνει τις περιοχές που οι Τούρκοι έχουν δεσμεύσει με τις τρεις NAVTEX τους από τις 10 Αυγούστου και μετά για το Oruc Reis είναι άκρως αποκαλυπτικοί! Τι μας δείχνουν;<br /><br />Πρώτα απ΄ όλα ότι η Τουρκία παρά τη “φασαρία”, τις θυμωμένες δηλώσεις και τον “εκνευρισμό” σέβεται με …ευλάβεια που εντυπωσιάζει, όσα η Ελλάδα συμφώνησε με την Αίγυπτο! Δεν έχει παραβιάσει ούτε …μέτρο τον 28ο μεσημβρινό και είναι προφανές ότι “φωνάζει” πως η συμφωνία Ελλάδας-Αιγύπτου καθόλου δεν την έχει πρβληματίσει. Αντιθέτως φαίνεται ότι στη βάση όσων η Ελλάδα έσπευσε να συζητήσει και να συμφωνήσει με την Αίγυπτο, θέλει να συζητήσει και η Άγκυρα! Το Καστελόριζο έχει μείνει εκτός της συμφωνίας μας με την Αίγυπτο και νησιά μας όπως η Ρόδος και η Κρήτη προβλέπεται να ΄χουν μειωμένη επήρεια! Τι ακριβώς εκνευρίζει την Τουρκία;<br /><br />Ο χάρτης με τις περιοχές που πλέει το Oruc Reis νομίζουμε το επιβεβαιώνει.<br /><br />Μας δείχνει και κάτι άλλο ο χάρτης. Όσο η Ελλάδα δίνει χώρο στην Τουρκία, εκείνη προσεγγίζει το Καστελόριζο και τη Ρόδο. Στην επόμενη NAVTEX θα πλέει μια ανάσα από το Καστελόριζο.<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο αποκαλυπτικός χάρτης των NAVTEX του Oruc Reis μας δείχνει τη στρατηγική της Τουρκίας

Ο χάρτης που αποτυπώνει τις περιοχές που οι Τούρκοι έχουν δεσμεύσει με τις τρεις NAVTEX τους από τις 10 Αυγούστου και μετά για το Oruc Rei...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Μακρόν αιφνιδιάζει τον Ερντογάν: Ετοιμάζει επίσκεψη-''αστραπή'' στο Ιρακινό Κουρδιστάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEho0Kg0_nP2fwGfHL4MKlD1mvrqyxVHoRn6xM6h27euqNnC-Yfub8_cjxujxDtUmKC-BQGCjfzsQLuB9r-5RPeW_4Gook0ZztS-fkiT1yIcZFJBd-sfYWZHTxD7VfjYaqbxFfn2D3U09YI/s1600/Macron.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1000" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEho0Kg0_nP2fwGfHL4MKlD1mvrqyxVHoRn6xM6h27euqNnC-Yfub8_cjxujxDtUmKC-BQGCjfzsQLuB9r-5RPeW_4Gook0ZztS-fkiT1yIcZFJBd-sfYWZHTxD7VfjYaqbxFfn2D3U09YI/s640/Macron.jpeg" width="640" /></a></div> <br />Στα ύψη είναι η κόντρα Γαλλίας-Τουρκίας, με τον Ε. Μακρόν να είναι στην ουσία ο μοναδικός Δυτικός ηγέτης που αντιστέκεται στις προκλήσεις Ερντογάν. <br /><br />Το Παρίσι παίρνει πλέον αποστάσεις από το ΝΑΤΟ και στην ουσία μόνο προσπαθεί να ανακόψει την Άγκυρα, η οποία έχει ''πλάτες'' από ΗΠΑ, Ρωσία και ΕΕ. <br /><br />Εξάλλου δεν είναι τυχαίες οι γαλλικές κινήσεις ως προς την Ελλάδα. Το Παρίσι θέλει να δώσει στην Ελλάδα Rafale και Belharra, με αντάλλαγμα στρατιωτικές διευκολύνσεις στο Αιγαίο. <br /><br />Ο Μακρόν όμως δεν μένει μόνο σε Αιγαίο και Α. Μεσόγειο, αλλά θέλει να σταματήσει τον Ερντογάν και στην Μ. Ανατολή. Σε πρώτη φάση η Γαλλία έδειξε ότι δεν επιθυμεί εμπλοκή των Τούρκων στο Λίβανο. <br /><br />Η επίσκεψη Μακρόν δεν ήταν μόνο συμβολική, αλλά και ουσιαστική στη Βηρυττό. Τώρα σύμφωνα με πληροφορίες, ο Γάλλος πρόεδρος ετοιμάζει επίσκεψη-''αστραπή' στη Βαγδάτη και στο βόρειο Κουρδιστάν του Ιράκ την Τετάρτη. <br /><br />«Ο Μακρόν θα επισκεφθεί το Ιράκ σε δύο ημέρες, και την κουρδική περιοχή», ανέφερε ο αναλυτής Μάικλ Τάντσουμ τη Δευτέρα. <br /><br />Όλα αυτά, ενώ αναμένεται στην Α. Μεσόγειο το «κόσμημα» του γαλλικού στόλου, το αεροπλανοφόρο Charles de Gaulle, το επόμενο διάστημα.<div> <br /></div> <div> <a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2020-09/av01.jpg"><img height="640" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2020-09/av01.jpg?itok=7jYwy9ii" width="633" /></a><br /><br />Η Γαλλίδα υπουργός Άμυνας Φλορένς Παρλί έχει δηλώσει πως, μετά την απολύμανση που έγινε, λόγω κρουσμάτων κορονοϊού στο πλοίο, το Charles de Gaulle θα είναι έτοιμο σήμερα 1η Σεπτεμβρίου να αποπλεύσει για την επόμενη αποστολή του.<br /><br />Μάλιστα είχε πει πως θα είναι και η ίδια παρούσα σήμερα, στον ναύσταθμο της Τουλόν, από όπου θα αναχωρήσει η «ναυαρχίδα» του γαλλικού στόλου.<br /><br />Σύμφωνα με δημοσιεύματα σε γαλλικά μέσα, «με φόντο τις εντάσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και τις έρευνες τις Τουρκίας μέσα στις θαλάσσιες ζώνες κοντά στην Ελλάδα και την Κύπρο, μπορούμε να εικάσουμε πως το αεροναυτικός σχηματισμός γύρω από το Charles de Gaulle θα κατευθυνθεί προς εκείνη την περιοχή, όπως κάνει τακτικά εδώ και χρόνια». <br /><br />Το Charles de Gaulle έρχεται με πλήρες πολεμικό φορτίο το οποίο περιλαμβάνει πλήθος μαχητικών αεροσκαφών Ραφάλ, ιπτάμενα ραντάρ και στρατηγικό οπλισμό πυραύλων μέγιστης ακτίνας δράσης, αντι-υποβρυχιακό οπλοστάσιο καθώς και τα εξελιγμένα ηλεκτρονικά συστήματα εντοπισμού, στόχευσης και ηλεκτρονικών παρεμβολών που έχει αναπτύξει η γαλλική πολεμική βιομηχανία με το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό πως δεν υπάρχουν μέσα αντίμετρων στη διάθεση καμίας άλλης χώρας. <br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ο Μακρόν αιφνιδιάζει τον Ερντογάν: Ετοιμάζει επίσκεψη-''αστραπή'' στο Ιρακινό Κουρδιστάν

Στα ύψη είναι η κόντρα Γαλλίας-Τουρκίας, με τον Ε. Μακρόν να είναι στην ουσία ο μοναδικός Δυτικός ηγέτης που αντιστέκεται στις προκλήσεις ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: “Νόμιμη” στο διεθνές δίκαιο η επέμβαση σε ελληνικά νησιά που “παράνομα” εξοπλίστηκαν!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjy4HaydZcnObqIWK5cgyZI6waaJMDE3UXNz03E5SYnyQmPjKiGJ9GTcuZCr541etKVpoGXzD4BtRyYH5VqigAVbkhjhZJMwr9l34z3m3EF0kzqIW7xIwSZt9sMZaEKafp4EfPbQqysBaM/s1600/Yeni_Safak.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjy4HaydZcnObqIWK5cgyZI6waaJMDE3UXNz03E5SYnyQmPjKiGJ9GTcuZCr541etKVpoGXzD4BtRyYH5VqigAVbkhjhZJMwr9l34z3m3EF0kzqIW7xIwSZt9sMZaEKafp4EfPbQqysBaM/s640/Yeni_Safak.jpg" width="640" /></a></div> <br />Αναπαράγοντας κάθε μέρα την προπαγανδιστική γραμμή της Άγκυρας για «εσωτερική κατανάλωση» από έναν λαό που δοκιμάζεται δεινά λόγω της οικονομικής κρίσης η εφημερίδα Γενί Σαφάκ κάνει λόγο για τουρκικό δικαίωμα επέμβασης σε ελληνικά νησιά. Σε μιας πρωτοφανούς σύλληψης διαστρέβλωση κάθε έννοιας δικαίου, διεθνών συνθηκών και κυρίως λογικής η Γενί Σαφάκ επικαλείται εκτιμήσεις «ειδικών» σύμφωνα με τις οποίες η Ελλάδα μεταφέροντας στρατιώτες στα νησιά με αποστρατικοποιημένο καθεστώς έχασε το δικαίωμα κυριαρχίας της.<br /><br />Τουρκικά μέσα υποστηρίζουν τις τελευταίες μέρες ότι η Ελλάδα μετέφερε με πλοίο της γραμμής Έλληνες στρατιώτες στο Καστελλόριζο. Σήμερα η εφημερίδα Γενί Σαφάκ υποστηρίζει ότι με τον ίδιο τρόπο η Ελλάδα έστειλε τώρα στρατιώτες και στη Ρόδο.<br /><br />Στο σημερινό πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της Γενί Σαφάκ με τίτλο «Δημιουργήθηκε δικαίωμα επέμβασης της Τουρκίας», αναφέρει ότι με βάση τους ειδικούς η παράνομη αποστολή στρατιωτών στα νησιά δίνει το δικαίωμα πολιτικής, νομικής και στρατιωτικής επέμβασης στην Τουρκία. Σύμφωνα με τον καθηγητή διεθνούς δικαίου του Πανεπιστημίου Μαρμαρά Σελαμί Κουράν, η Ελλάδα παραβιάζει το καθεστώς αποστρατικοποίησης των νησιών.<br /><br />Το πρωτοσέλιδο της Γενί Σαφάκ της 1ης Σεπτεμβρίου<div> <br /><i>“Αν με αυτή την αποστολή στρατιωτών η Τουρκία αισθάνεται ότι απειλείται η δική της ανεξαρτησία τότε αποτελεί μια καθαρή απειλή. Αν οι πολιτικές και διπλωματικές προσπάθειες δεν αποδώσουν μπορεί να λάβει τα απαραίτητα μέτρα με βάση το νόμιμο δικαίωμα άμυνας που προβλέπει το άρθρο 51 του καταστατικού χάρτη του ΟΗΕ. Μπορεί να εξουδετερώσει ένα ένα τα στρατιωτικά στοιχεία σε αέρα, θάλασσα και ξηρά”,</i> αναφέρει. (ΣΧΟΛΙΟ DP: Ο “αγράμματος” Τούρκος καθηγητής δεν συνάντησε πουθενά στον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ το οποίο επικαλείται διαστρεβλώνοντας το νόημά του, το δικαίωμα της ΑΥΤΟΑΜΥΝΑΣ)<br /><br />Είναι προφανώς ένα ακόμη μύθευμα, κατασκευασμένο για… εύπιστους πολίτες των οποίων το ηθικό πρέπει να παραμείνει υψηλό ενόψει των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν και θα αντιμετωπίσουν. Είναι προφανές ότι η Τουρκία γνωρίζει πως τέτοιου είδους ισχυρισμοί δεν μπορούν να ληφθούν σοβαρά από κανέναν στην διεθνή κοινότητα και ως εκ τούτου δεν είναι τυχαίο ότι αναπαράγονται για λίγες ημέρες και μετά εγκαταλείπονται προκειμένου να προβληθεί κάποιο άλλο εφεύρημα.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκία: “Νόμιμη” στο διεθνές δίκαιο η επέμβαση σε ελληνικά νησιά που “παράνομα” εξοπλίστηκαν!

Αναπαράγοντας κάθε μέρα την προπαγανδιστική γραμμή της Άγκυρας για «εσωτερική κατανάλωση» από έναν λαό που δοκιμάζεται δεινά λόγω της οικο...

Διαβάστε την συνέχεια