''Μαύρη'' μέρα για την Άγκυρα: Ρωσικά μαχητικά βομβάρδισαν τουρκικό φυλάκιο στη Συρία - Νεκρός ο διοικητής των ΤΕΔ στη Λιβύη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihyphenhyphensiLFY-RT9_b-udIJO_NFCnj93Klw8yYqxTSSi7tx-L-Upty9dx8DF2QZJ2GBLkwPVrOqNf1hyGYNqcsEG-35j1LnwzX3fUWp_3TPOmWd-GFTwiDAu6pBPqC-9NNhBZ9JhKhwM6RuHY/s1600/su-24.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1000" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihyphenhyphensiLFY-RT9_b-udIJO_NFCnj93Klw8yYqxTSSi7tx-L-Upty9dx8DF2QZJ2GBLkwPVrOqNf1hyGYNqcsEG-35j1LnwzX3fUWp_3TPOmWd-GFTwiDAu6pBPqC-9NNhBZ9JhKhwM6RuHY/s640/su-24.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">    Δεν έχει τέλος η σύγκρουση ανάμεσα σε Ρώσους και Τούρκους</span>.</h3> Για άλλη μία μέρα ρωσικά μαχητικά συνεχίζουν τους βομβαρδισμούς στην Συρία και ανοίγουν τον χώρο για την προέλαση των δυνάμεων του Άσαντ.<br /><br />Του <b>Ανδρέα Μουντζουρούλια</b><br /><br />Ο Συριακός Στρατός καταλαμβάνει πόλεις και χωριά, με τους Τούρκους απλά να παρακολουθούν τις εξελίξεις!<br /><br />Μάλιστα πριν λίγα λεπτά, ρωσικά μαχητικά έπληξαν τουρκικό φυλάκιο στη βάση Taftanaz στην ανατολική ύπαιθρο του Idlib.<br /><br />Ρωσική πηγή ανέφερε στο North-Press πως μαχητικά έριχναν βόμβες για αρκετά λεπτά κατά των Τούρκων, ενώ μέχρι τώρα δεν υπάρχουν αναφορές για νεκρούς, ή τραυματίες, αλλά σίγουρα οι ΤΕΔ για άλλη μια μέρα θα είχαν πτώματα.<br /> <br />Πάντως οι Τούρκοι σήμερα για δεύτερη φορά μέσα σε μία εβδομάδα προσπάθησαν να καταρρίψουν ρωσικό μαχητικό στην Ιντλίμπ.<br /><br />Πριν λίγες ημέρες, Τούρκοι εκτόξευσαν ένα τουλάχιστον φορητό αμερικανικής κατασκευής βλήμα Stinger (που τους έχει προμηθεύσει η Τουρκία) κατά ρωσικού Su-24. αλλά αυτό δεν πέτυχε τον στόχο του, καθώς όπως αναφέρεται το ρωσικό αεροσκάφος πετούσε σε ύψος 5.000 μέτρων, ύψος όπου δεν μπορούν να φτάσουν τα συστήματα MANPAD.<br /> <br />Τουρκικές απώλειες και στην Λιβύη<br /><br />Ταυτόχρονα οι Τούρκοι έχουν απώλειες και στην Λιβύη, καθώς πριν λίγο η Άγκυρα ανέφερε πως ο Διοικητής των ΤΕΔ έπεσε τελικά νεκρός μετά το χτύπημα του Εθνικού Στρατού στο λιμάνι της Τρίπολης πριν μία εβδομάδα.<br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

''Μαύρη'' μέρα για την Άγκυρα: Ρωσικά μαχητικά βομβάρδισαν τουρκικό φυλάκιο στη Συρία - Νεκρός ο διοικητής των ΤΕΔ στη Λιβύη

    Δεν έχει τέλος η σύγκρουση ανάμεσα σε Ρώσους και Τούρκους . Για άλλη μία μέρα ρωσικά μαχητικά συνεχίζουν τους βομβαρδισμούς στην Συρ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Γιατί δεν πρέπει να φοβόμαστε την Τουρκία”! 4 γνώστες των ελληνοτουρκικών απαντούν

<iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="380" src="https://www.youtube.com/embed/VY73NjfcepI" width="680"></iframe><br /> <br /> Η Σία Αναγνωστοπούλου,πρώην ΑΝΥΠΕΞ, ο Σωτήρης Ρούσσος Αναπληρωτής καθηγητής Διεθνών Σχέσεων ,Επιστημονικός Διευθυντής ΚΕΜΜΙΣ ,ο Πέτρος Μαυροειδής ,μέχρι πρότινος πρεσβευτής της Ελλάδας στην Τουρκία και ο Νίκος Κοτζιάς πρώην ΥΠΕΞ, μίλησαν για τα ελληνοτουρκικά, το μνημόνιο που υπέγραψε ο Ερντογάν με τον Σάρατζ, τη Χάγη για την οποία όλοι συζητούν και για τα λάθη που γίνονται στους κυβερνητικούς χειρισμούς. Ο Νίκος Κοτζιάς ήταν καυστικός στην κριτική του.<br /> Σημαντικές οι επισημάνσεις που έκανε ο μέχρι πρόσφατα πρέσβης της Ελλάδας στην Άγκυρα, Πέτρος Μαυροειδής για τις πραγματικές δυνατότητες των τουρκικών ΕΔ, αλλά και για τις ελληνικές. Το συμπέρασμα του, είναι ότι δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε από τον μύθο των τουρκικών ΕΔ.<br /> <br /> Δείτε ένα εκτενές απόσπασμα από τη συζήτηση που ξεπέρασε τις δύο ώρες.<br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

“Γιατί δεν πρέπει να φοβόμαστε την Τουρκία”! 4 γνώστες των ελληνοτουρκικών απαντούν

Η Σία Αναγνωστοπούλου,πρώην ΑΝΥΠΕΞ, ο Σωτήρης Ρούσσος Αναπληρωτής καθηγητής Διεθνών Σχέσεων ,Επιστημονικός Διευθυντής ΚΕΜΜΙΣ ,ο Πέτρος Μαυ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικό ΥΠΕΞ: “Κλοτσάνε” πολλά στελέχη με τις “υπερβολές” με Λιβύη και Ισραήλ;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhMiqh2Xr0BT4KqyBVNzm8uCuQdmCI-KsILurK1Tx-EKVFJ3Jh3S2x2UxG20sEQUNG4nX0_mEPzoOMglG8q3NWrgNZrNJVquDgzwdsGIbiFRF699ZGNKejCMHsEBViBp5h_VvtFMRUVzbE/s1600/Turkish-Heritage-Washington-Ambassador-Cagatay.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhMiqh2Xr0BT4KqyBVNzm8uCuQdmCI-KsILurK1Tx-EKVFJ3Jh3S2x2UxG20sEQUNG4nX0_mEPzoOMglG8q3NWrgNZrNJVquDgzwdsGIbiFRF699ZGNKejCMHsEBViBp5h_VvtFMRUVzbE/s640/Turkish-Heritage-Washington-Ambassador-Cagatay.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Μεγάλες αντιδράσεις έχει προκαλέσει η παρουσίαση του γενικού διευθυντή Ναυτιλίας και Αεροπορίας του τουρκικού ΥΠΕΞ, πρέσβη Τσαγατάι Ερτζιγές, στην Ουάσιγκτον, για τις θέσεις της Άγκυρας στην ανατολική Μεσόγειο, αναφέρει σε ανταπόκρισή της η Μαρία Ζαχαράκη για λογαριασμό του ΕΘΝΟΥΣ. Ο διπλωμάτης, που προωθεί και προβάλλει πάντα μέσω των κοινωνικών δικτύων την πιο σκληρή γραμμή της Άγκυρας στην ανατολική Μεσόγειο, μάλλον έχει άλλη… άποψη για το θέμα. <br /> <br /> Σύμφωνα με τη φιλοκυβερνητική εφημερίδα «Γενί Σαφάκ», ο Τούρκος διπλωμάτης προκάλεσε μεγάλο σκάνδαλο επειδή σε συνέδριο για την τουρκική κληρονομιά στις 18 Φεβρουαρίου στην Ουάσιγκτον δεν υπερασπίστηκε τη συμφωνία της Τουρκίας με τη Λιβύη. Τουναντίον, ο Τσαγατάι Ερτζιγές κατά την παρουσίαση της συμφωνίας Τουρκίας – Λιβύης είπε χαρακτηριστικά: <br /> <br /> «Σας τα λέω αυτά επειδή μου ζητήθηκε να σας τα πω» και στη συνέχεια δείχνοντας χάρτη με τα τουρκο-λιβυκά σύνορα, πρόσθεσε: «Δεν μπορώ να πω αυτή είναι η θέση της Τουρκίας. Εκπροσωπώ τη χώρα μου και το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι αυτό είναι η υφαλοκρηπίδα της Τουρκίας». Η εφημερίδα σχολιάζει ότι ο Ερτζιγές υπονόησε ξεκάθαρα ότι δεν πιστεύει στη νομιμότητα του τουρκο-λιβυκού μνημονίου.<br /> <br /> <iframe allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/U130355Tudw" width="560"></iframe><br /> <br /> Όταν ρωτήθηκε μάλιστα εάν η Τουρκία πρόκειται να προβεί σε παρόμοια συμφωνία και με το Ισραήλ ο Τσαγατάι Ερτζιγές απάντησε: «Προσωπικά δεν πιστεύω ότι η Τουρκία συνορεύει από θαλάσσης με το Ισραήλ. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να συνεργαστεί», αφήνοντας πάλι να εννοηθεί, σύμφωνα με τα τουρκικά ΜΜΕ, ότι αντιτίθεται σε μία συμφωνία με το Ισραήλ. <br /> <br /> ΣΧΟΛΙΟ.Επειδή ακούσαμε την παρουσίαση του Τούρκου αξιωματούχου, εντύπωση προκαλεί επιπρόσθετα, το πόσο βολικά “ξέχασε” μιλώντας για την Κύπρο και το ζήτημα των θαλασσίων ζωνών της να αναφερθεί στην εισβολή του 1974, καθώς επίσης και την ανακήρυξη του ψευδοκράτους το 1983. Αξίζει να το παρακολουθήσει κανείς…<br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τουρκικό ΥΠΕΞ: “Κλοτσάνε” πολλά στελέχη με τις “υπερβολές” με Λιβύη και Ισραήλ;

Μεγάλες αντιδράσεις έχει προκαλέσει η παρουσίαση του γενικού διευθυντή Ναυτιλίας και Αεροπορίας του τουρκικού ΥΠΕΞ, πρέσβη Τσαγατάι Ερτζι...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι θεσμοί υποτέλειας της Ελλάδας και ο παράξενος ρόλος του ΕΛΙΑΜΕΠ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrGE5wKEBLvl5J5N991aR4uRiDakidap4kMsvxruv2LtXQUadIvF71xg-RpGd1mnfYukW7EXjMMozmyfr-MnrokXKOAShHAEq8OmhVhF9ROBOw3_xpovWmd9nKGBn-9ad_lW9lG70JyIk/s1600/globalisation-matrix.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="353" data-original-width="685" height="328" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrGE5wKEBLvl5J5N991aR4uRiDakidap4kMsvxruv2LtXQUadIvF71xg-RpGd1mnfYukW7EXjMMozmyfr-MnrokXKOAShHAEq8OmhVhF9ROBOw3_xpovWmd9nKGBn-9ad_lW9lG70JyIk/s640/globalisation-matrix.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Κωνσταντίνου Παπαδόπουλου</b>. <br /> Έγραψα σε προηγούμενο άρθρο μου πως το ουσιαστικό πρόβλημα που αλυσσοδένει την Ελλάδα και δεν μπορεί να εκμεταλλευθεί τις πλούσιες δυνατότητες της είναι το καθεστώς αποικίας που της επιβλήθηκε από τα πρώτα χρόνια της ίδρυσης του νεοελληνικού κράτους. Αρχικά ήμασταν αποικία των Άγγλων μέχρι το 1947. Μετά οι Άγγλοι παραδίνουν τη διαχείριση της χώρας μας στους Αμερικανούς που την αναλαμβάνουν με εργαλεία το Δόγμα Τρούμαν και το Σχέδιο Μάρσαλ. <br /> <br /> Από το 1992 όμως που η Ελλάδα, επί κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, υπέγραψε τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, πέρασε σαν αποικία στον έλεγχο της Γερμανίας αλλά και του Παγκοσμιοποιητικού Μπλοκ. Μια μετάβαση που ολοκληρώθηκε επί της γερμανόφιλης κυβέρνησης Σημίτη, η οποία φρόντισε να εντάξει την Ελλάδα και στην Ευρωζώνη. <br /> <br /> <img height="480" src="http://new-economy.gr/wp-content/uploads/2018/02/simitis1-300x225.jpg" width="640" /> <br /> <br /> Μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης οι Αμερικανοί δεν χρειαζόντουσαν την Ελλάδα όπως επί Ψυχρού Πολέμου που ήταν το ανάχωμα ώστε να μην φτάσουν οι Σοβιετικοί στη Μεσόγειο. Είδαμε λοιπόν τότε να πραγματοποιείται το περίφημο, “οι Γερμανοί ξανάρχονται“, που είχε ονειρευτεί ο αξέχαστος Βασίλης Λογοθετίδης σε έναν εφιάλτη του στο ομώνυμο έργο. <br /> <br /> Επί Άγγλων και Αμερικανών οι θεσμοί που εξασφάλιζαν το καθεστώς αποικίας και την υποτέλεια στην Ελλάδα ήταν η αγγλική πρεσβεία που μετά τη διαδέχθηκε η αμερικανική και το Παλάτι. Η παραδοσιακά αγγλόφιλη βασιλική δυναστεία της Ελλάδας προσαρμόστηκε σαν χαμαιλέοντας και έγινε αμερικανόφιλη όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου. Η ένταξη της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ το 1952 ενίσχυσε την αμερικανική κυριαρχία στη χώρα μας. Η Ιντέλιτζεντ Σέρβις επί Αγγλοκρατίας και η CIA επί Αμερικανοκρατίας έπαιξαν κρίσιμο ρόλο. Η Ιντέλιτζεντ Σέρβις κατηγορείται ακόμη και για πολιτικές δολοφονίες στη χώρα μας τη δεκαετία του 30. Ενώ η CIA ευθύνεται για τις σχέσεις της με τη χούντα αλλά και την εμπλοκή της στην κρίση της Κύπρου. <br /> <br /> Εδώ και λίγες δεκαετίες όμως τα όργανα της αποικιοκρατίας στη χώρα μας έχουν αλλάξει. Πλέον έχουν περιβληθεί ένα διαφορετικό μανδύα. Αυτό οφείλεται στο ότι η Ελλάδα είναι διπλή πλέον αποικία, τόσο της Γερμανίας όσο και του Παγκοσμιοποιητικού Μπλοκ. Και οι Παγκοσμιοποιητές δεν χρειάζονται πια στρατούς και μυστικές υπηρεσίες αλλά χρησιμοποιούν πιο προχωρημένες μεθόδους. Ας δούμε όμως τους θεσμούς που μας έχουν επιβάλει. <br /> <br /> α) Η ίδια η Συνθήκη του Μάαστριχτ υποχρεώνει τη χώρα μας σε μια διαχρονική λιτότητα. Βασικοί κανόνες του Μάαστριχτ είναι πως μια χώρα πρέπει να εφαρμόζει σκληρά δημοσιονομικά μέτρα λιτότητας αν έχει έλλειμμα πάνω από 3% ή λόγο χρέους προς ΑΕΠ άνω του 60%. Από τους σκληρούς αυτούς κανόνες επωφελήθηκε η Γερμανία και κάποιοι βόρειοι δορυφόροι της σε βάρος των περισσότερων χωρών του Νότου. <br /> <br /> <img height="480" src="http://new-economy.gr/wp-content/uploads/2018/06/EURO-Brexit-Octopus-300x225-300x225.jpg" width="640" /> <br /> <br /> β) Η ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωζώνη και η υιοθέτηση του ευρώ πέτυχαν διπλή ζημιά. Αφενός μείωσαν κάθετα το εισόδημα των ελληνικών νοικοκυριών καθώς η ένταξη στο νέο νόμισμα έφερε μεγάλο κύμα ανατιμήσεων σε βασικά αγαθά και υπηρεσίες (το ίδιο κύμα ακρίβειας χτύπησε Ιταλία και Κύπρο όταν μπήκαν στο ευρώ). Αφετέρου απογείωσαν το ελληνικό χρέος. Από το 2002 που εισήλθε η χώρα μας στο ευρώ μέχρι τον Ιούνιο του 2018 το χρέος αυξήθηκε από 155,8 δις σε 345,3 δις, δηλαδή κατά 121,6%. Η εκρηκτική αυτή αύξηση οφείλεται στο ότι το ελληνικό κράτος έχασε τη δυνατότητα να μειώνει τα ελλείμματα τυπώνοντας νέο δικό του χρήμα και πλέον έπρεπε να τα καλύπτει αποκλειστικά μέσω δανεισμού. Ουσιαστικά λοιπόν το ευρώ μαζί με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ μετέτρεψαν την Ελλάδα από απλή αποικία σε αποικία χρέους. <br /> <br /> γ) Η λεγόμενη Τράπεζα της Ελλάδας δεν υπήρξε ποτέ δημόσιος οργανισμός όπως πολλοί αφελώς θεωρούν από την παραπλανητική ονομασία της. Ήταν ανέκαθεν μια ανώνυμη εταιρεία που ιδρύθηκε με κεφάλαια από τη Νέα Υόρκη και το Λονδίνο. Το ελληνικό δημόσιο ελέγχει μόνο το 9% των μετοχών της και στον ελληνικό λαό δεν επιτρέπεται να μάθει τα ονόματα των υπολοίπων μετόχων. Η Τράπεζα της Ελλάδας είναι λοιπόν όργανο του διεθνούς χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου στη χώρα μας. Τα πράγματα με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ χειροτέρεψαν καθώς η Τράπεζα της Ελλάδας πέρασε στην δικαιοδοσία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Η τελευταία είναι το βασικό όργανο του Παγκοσμιοποιητικού Μπλοκ (που κατά κύριο λόγο εκφράζει τα συμφέροντα του διεθνούς χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου) μέσα στη δομή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. <br /> <br /> <img height="400" src="http://new-economy.gr/wp-content/uploads/2018/04/globalisation-international-relations-sociology-201x300.jpg" width="268" /> <br /> <br /> δ) Ο σημαντικότερος φορέας που εκπέμπει την προπαγάνδα υπέρ της Παγκοσμιοποίησης (και της γερμανοκρατούμενης ΕΕ) στη χώρα μας είναι το ‘θινκ τανκ’ του ΕΛΙΑΜΕΠ (Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής). Που είναι τόσο Ελληνικό όσο και η Τράπεζα της Ελλάδας. Το ΕΛΙΑΜΕΠ φροντίζει κυρίως να επηρεάζει με τα μεγαλοστελέχη του τις κυβερνήσεις και τα κόμματα της Ελλάδας, καθώς και τους Ακαδημαϊκούς, τους δημοσιογράφους και τους σημαντικούς επιχειρηματίες. Κυρίως ενδιαφέρεται να συμβουλεύει την εξωτερική πολιτική της χώρας (προτείνοντας συμβιβασμούς και υποχωρήσεις σε κρίσιμα εθνικά θέματα) και συχνότατα έχει καταφέρει στελέχη του ή άνθρωποι που υποστηρίζει να γίνουν σύμβουλοι πρωθυπουργών και υπουργοί (το πέτυχε και με τη σημερινή κυβέρνηση). <br /> <br /> <img height="146" src="http://new-economy.gr/wp-content/uploads/2020/02/ELIAMEP-300x110.jpg" width="400" /> <br /> <br /> Άλλος τομέας που ασχολείται είναι ο αναθεωρητισμός της ελληνικής ιστορίας με στόχο να γίνει πιο συμβατή στις αξίες της Παγκοσμιοποίησης. Η ελληνική ταυτότητα για παράδειγμα πρέπει να υποχωρήσει μπροστά στην ευρωπαϊκή και την παγκόσμια. Η δύναμη του ΕΛΙΑΜΕΠ είναι τέτοια ώστε κατάφερε να προπαγανδίσει τον αναθεωρητισμό του για την επανάσταση του 1821 μέσω των γνωστών εκπομπών του ΣΚΑΙ στις οποίες ιστορικός σύμβουλος ήταν ο Θάνος Βερέμης, αντιπρόεδρος του ΕΛΙΑΜΕΠ. Επόμενο στάδιο είναι να δούμε αυτό τον αναθεωρητισμό να ξεδιπλώνεται και στη φιέστα των 200 χρόνων από το 1821 που διοργανώνει η Γιάννα Αγγελοπούλου. Στην Επιτροπή του εγχειρήματος βρίσκονται ουκ ολίγοι εκσυγχρονιστές και φίλοι του ΕΛΙΑΜΕΠ. <br /> <br /> <img height="426" src="http://new-economy.gr/wp-content/uploads/2018/01/soros-300x200.gif" width="640" /> <br /> <br /> ε) Από τους κυριότερους χρηματοδότες του ΕΛΙΑΜΕΠ είναι η οργάνωση Open Society του γνωστού κερδοσκόπου επενδυτή Τζωρτζ Σόρος. Ο Σόρος, ένας φανταμελιστής της Παγκοσμιοποίησης, την προωθεί διεθνώς διαμέσου δεκάδων οργανώσεων, κυρίως μέσω ΜΚΟ που χρηματοδοτεί ο ίδιος. Μια κατανόηση για τη δυναμική του δικτύου του μπορούμε να βρούμε στην εξαιρετική <a href="http://www.ifestosedu.gr/40SorosCase6.htm">μελέτη του καθηγητή Παναγιώτη Ήφαιστου</a>. Η Οpen Society, ο βασικός βραχίονας αυτού του δικτύου, δραστηριοποιείται σε 120 χώρες ενώ στην Ελλάδα άνοιξε παράρτημα από το 2013. Στη χώρα μας συνεργάζεται στενά και με τη ΜΚΟ Solidarity Now (Aλληλεγγύη Τώρα) που ουσιαστικά αποτελεί παρακλάδι της. <br /> <br /> <img height="425" src="http://new-economy.gr/wp-content/uploads/2020/02/eliamep-2.jpeg" width="640" /> <br /> <br /> Ο χορός των επωνύμων που συμμετέχουν στην Solidarity Now θα σας ζαλίσει. Πρόεδρος της είναι ο Στέλιος Ζαββός που έχει διπλή κουμπαριά με τον Σόρος, τον πάντρεψε και με τη σειρά του ο Σόρος πάντρεψε τον ίδιο. Γενική διευθύντρια είναι η ανηψιά του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, Αντιγόνη Λυμπεράκη. Ανάμεσα στα μέλη βρίσκουμε τα ονόματα του Γιάννη Μπουτάρη, του Νίκου Αλιβιζάτου και του Χρήστου Ροζάκη που συμβουλεύει τον Κυριάκο Μητσοτάκη για υποχωρήσεις στα ελληνοτουρκικά! Να σημειωθεί επίσης ότι ο αδελφός του προέδρου Στέλιου Ζαββού (που είχε τη διπλοκουμπαριά με τον Σόρος), ο Γιώργος Ζαββός, είναι σήμερα υφυπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, αρμόδιος για την εποπτεία του χρηματοπιστωτικού συστήματος! Όπως βλέπετε αγαπητοί φίλοι η πολιτική Ελίτ του τόπου μας διαπλέκεται στενά με τις παγκοσμιοποιητικές οργανώσεις και τους εκλεκτούς των Παγκοσμιοποιητών. <br /> <br /> Είναι λοιπόν τόσο καλά οργανωμένοι οι θεσμοί που μας έφεραν στο καθεστώς της διπλής πλέον υποτέλειας ώστε δείχνει εξαιρετικά δύσκολο μια μικρή χώρα σαν την Ελλάδα να δραπετεύσει από την παγίδα. Άλλο το δύσκολο όμως και άλλο το αδύνατο σε μια περίοδο που η Παγκοσμιοποίηση δέχεται απανωτά χτυπήματα και χάνει όλες τις κρίσιμες μάχες. Σας προσκαλώ σε προσεχές άρθρο να εξετάσουμε δυο σενάρια που μπορεί να δώσουν ακόμη ελπίδες στη χώρα μας.<br /> <br /> <a href="http://new-economy.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Οι θεσμοί υποτέλειας της Ελλάδας και ο παράξενος ρόλος του ΕΛΙΑΜΕΠ

Του Κωνσταντίνου Παπαδόπουλου . Έγραψα σε προηγούμενο άρθρο μου πως το ουσιαστικό πρόβλημα που αλυσσοδένει την Ελλάδα και δεν μπορεί να ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα Ιδρύματα μελετών και ο ακήρυκτος Υβριδικός Πόλεμος με την Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhz71viPTKuKnpRi8eBBxtumvcQDuR266OwNavr6Rwt49YPTTY12SVzSSiytMLqKznOP1AZWgWTiaBrGtLKAeCL3rL5uBlyXPsEyGzuOjoT5veoZlHRxq_JT38nAEpwBNqUWnG9eaBDO-A/s1600/Greece-Turkey1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="350" data-original-width="526" height="424" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhz71viPTKuKnpRi8eBBxtumvcQDuR266OwNavr6Rwt49YPTTY12SVzSSiytMLqKznOP1AZWgWTiaBrGtLKAeCL3rL5uBlyXPsEyGzuOjoT5veoZlHRxq_JT38nAEpwBNqUWnG9eaBDO-A/s640/Greece-Turkey1.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Δημητρίου Τσαϊλά*</b><br /> Η μάχη που έχει σκοπό την κάμψη της συνείδησης μπορεί να οδηγήσει στη βλάβη του αντιπάλου από την ενδιαφερόμενη χώρα. Εκτός από τον αντίπαλο μπορεί να κάνουν την ίδια ζημία ακόμη και διάφορα τοπικά ιδρύματα μελετών και διεθνείς μη κυβερνητικές οργανώσεις με ίδιες ή διαφορετικές ημερήσιες διατάξεις. Σε πολλές περιπτώσεις, αυτή η μέθοδος, η οποία μπορεί να κατηγοριοποιηθεί ως μία από τις υβριδικές ή ασύμμετρες μεθόδους του πολέμου, είναι μια εναλλακτική λύση στην αδυναμία αντιμετώπισης ενός αντιπάλου που διαθέτει αποτρεπτική ισχύ και είναι επομένως μια καλή λύση για αποφυγή του στρατιωτικού μειονεκτήματος, όπως, ενός πολέμου ή ακόμη και μιας κρίσεως μετά από θερμό επεισόδιο με απρόβλεπτο τελικό αποτέλεσμα. Ενσαρκώνει μια σειρά από στοιχεία, μεταξύ των οποίων, επιλεκτικά ιστορικά και γεωγραφικά χαρακτηριστικά, άσχετα των διεθνών συμβάσεων και συνθηκών και έχει σκοπό να επηρεάσει το κοινό του κράτους-στόχου ή ακόμη και την διεθνή σκηνή. <br /> <br /> <img height="366" src="http://new-economy.gr/wp-content/uploads/2018/02/hybridian-war-300x172.jpg" width="640" /> <br /> <br /> Γιατί συμφέρει την Τουρκία η διεξαγωγή Υβριδικού αντί κανονικού πολέμου <br /> <br /> Σε αντίθεση με τη βίαιη πάλη που χαρακτηρίζεται από μια οργανωμένη και εκτεταμένη συγκέντρωση κρατικών προσπαθειών που υπόκεινται σε νομικούς και διπλωματικούς περιορισμούς, τα πλεονεκτήματα του πολέμου στη συνείδηση είναι διαθέσιμα, χωρίς περιορισμούς γεωγραφικής ανάπτυξης και σχετικά με χαμηλό οικονομικό και πολιτικό κόστος. Για αυτούς τους λόγους, και κυρίως διότι συνεπάγεται μικρό κίνδυνο για επιθετική απάντηση, θεωρείται εξαιρετικά αποτελεσματική στην περίπτωση των τουρκικών επιθέσεων εναντίον του Ελληνισμού. <br /> <br /> Πώς διεξάγεται ο Υβριδικός πόλεμος της Τουρκίας <br /> <br /> Τα αναμενόμενα επιτεύγματα τέτοιων επιθέσεων, που σχετίζονται με την εικόνα, περιλαμβάνουν βλάβες στο ηθικό των πολιτών μας προκειμένου να προωθηθεί η αλλαγή πολιτικής, εξασθενίζοντας τη σταθερότητα και τη διακυβέρνηση της χώρας βλάπτοντας, μάλιστα, τη λειτουργία των συστημάτων της διακυβέρνησης, μερικές φορές σε μια σκόπιμη προσπάθεια να αλλάξει η ισορροπία της εσωτερικής ισχύος και η σχέση μεταξύ των ελίτ. <br /> <br /> <img height="480" src="http://new-economy.gr/wp-content/uploads/2018/02/imia-300x225.jpeg" width="640" /> <br /> <i>Τα Ιμια, ενδεικτική επιτυχία του Υβριδικού πολέμου της Τουρκίας</i><br /> <br /> Τα πρόσφατα σχετικά παραδείγματα περιλαμβάνουν την τουρκική δραστηριότητα κατά του Ελληνισμού. Ιδιαίτερα σε σχέση με τις λεγόμενες γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο όπως άρχισαν να διαμορφώνονται μετά το 1996 και τη κρίση των Ιμίων, τον καθορισμό των υφαλοκρηπίδων σε σχέση με την άρνηση των για επιρροή των νήσων, του δικαιώματος του ορισμού της χωρικής θάλασσας στα 12 νμ και του δικαιώματος υπεράσπισης του εθνικού χώρου των νήσων. Όλα αυτά στοχεύουν στην υπονόμευση της πολιτικής σταθερότητας στην Ελλάδα και Κύπρο. <br /> <br /> <img height="360" src="http://new-economy.gr/wp-content/uploads/2019/06/cyprus-300x169.jpg" width="640" /> <br /> <br /> Ελληνικά ιδρύματα και Τουρκική στρατηγική <br /> <br /> Αυτές οι προσπάθειες έχουν αρχίσει πρόσφατα να γίνονται πολύ εκτεταμένες, συμπεριλαμβανομένων, για παράδειγμα, και ελληνικών ιδρυμάτων στρατηγικών αναλύσεων με Έλληνες στοχαστές, αναλυτές, ακαδημαϊκούς και πολιτικούς οι οποίοι συνδράμουν στην ενίσχυση των τουρκικών θέσεων, διαφοροποιούμενοι από τις πάγιες εθνικές θέσεις. <br /> <br /> <img height="448" src="http://new-economy.gr/wp-content/uploads/2020/02/%CE%A4%CF%83%CE%B1%CE%B2%CE%BF%CF%8D%CF%83%CE%BF%CE%B3%CE%BB%CE%BF%CF%85-300x210.jpeg" width="640" /> <br /> <br /> Αναφέρονται όλα αυτά καθώς πέραν των λεκτικών επιθέσεων της Τουρκίας, έχει ξεκινήσει στο εσωτερικό ένας δημόσιος διάλογος από την πολιτική και ακαδημαϊκή ελίτ διαφοροποιημένος σχετικά από τις πάγιες εθνικές θέσεις. Το ζητούμενο όμως, είναι, ότι “ο λόγος τους θεωρείται πως επηρεάζει τόσο όσο ο νόμος”. Μιλάνε έχοντας εμπειρία χρόνων εξουσίας, πείρας και αξιοπιστίας πίσω τους καθώς έχουν διαχειριστεί και αναλάβει μερικές από τις σημαντικότερες εθνικές αποφάσεις. <br /> <br /> Όποιος έχει συνεργαστεί για κάποιον από αυτούς έχει διαπιστώσει αυτή την εξουσία δια ζώσης, όταν ο εν λόγω αναφερόμενος μπερδεύει τυχαία με τους λόγους του σε ένα δεδομένο εθνικό θέμα, όπως η κυριαρχία των νήσων του Αιγαίου και η επήρεια τους σε κυριαρχικά δικαιώματα σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο. Οι φράσεις: «Αναρωτιέμαι αν», «Ας εξετάσουμε», «Ας μην είμαστε μονοφαγάδες», «Μήπως κάτι πρέπει να δώσουμε» και τα παρόμοια είναι εγγυημένες για να στείλουν ιδιαίτερα το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων σε μια φρενίτιδα δράσης ή και αντίδρασης, διότι αν η πολιτική και ακαδημαϊκή ηγεσία εμπειρογνωμόνων αναρωτιέται γι’ αυτά τα θέματα, το στρατιωτικό προσωπικό μπερδεύεται ενώ θα έπρεπε να γνωρίζει ξεκάθαρα ό, τι μπορεί, για το θέμα και τελικά να ενεργήσει με την κατεύθυνση των ηγεσιών του. <br /> <br /> <img height="546" src="http://new-economy.gr/wp-content/uploads/2018/04/globalstrategy-Quadrants2015-300x256.jpg" width="640" /> <br /> <br /> Συμπέρασμα <br /> <br /> Φυσικά, οι πολιτικοί, που είναι άνθρωποι, συχνά απλά αναρωτιούνται για παρόμοια θέματα. Θέματα που μπορεί να απογοητεύουν με την περιέργειά τους, αλλά αλίμονο στο προσωπικό του οποίου εκφράζουν αυτή την περιέργεια τους, σίγουρα ερμηνεύεται ως το επόμενο χείριστο πράγμα σε μια τάξη και κανένας αξιωματικός δεν θέλει να είναι απροετοίμαστος αν αυτή η απουσία βούλησης έρχεται για περαιτέρω συζήτηση. Συνεπώς, οι καλύτεροι διαμορφωτές απόψεων (και οι ηγέτες σε όλα τα επίπεδα) οφείλουν να είναι πολύ προσεκτικοί με τα λόγια τους, για να μην μπερδευτεί η δράση ή η αδράνεια τους για μια παραγγελία ή το αντίστροφο. Αυτές τις αμφιβολίες και την έλλειψη πολιτικής βούλησης την πληρώσαμε στο παρελθόν πολύ ακριβά. <br /> <br /> <b>*O Ναύαρχος Π/Ν Δ. Τσαιλάς δίδαξε, μεταξύ άλλων, επι σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως και της Στρατηγικής και Ασφάλειας σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου<i></i></b><br /> <br /> <a href="http://new-economy.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τα Ιδρύματα μελετών και ο ακήρυκτος Υβριδικός Πόλεμος με την Τουρκία

Του Δημητρίου Τσαϊλά* Η μάχη που έχει σκοπό την κάμψη της συνείδησης μπορεί να οδηγήσει στη βλάβη του αντιπάλου από την ενδιαφερόμενη χ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η σκιά του Θουκυδίδη πάνω από το Αιγαίο και τον Ειρηνικό

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg9do85PHz8Ovx4YOWmkw0ziwLj3qplQTtCXVYnmEbVMAGUW5Q9JdwaOmel7gBsqDxinMXva56jnTN6cP1XEUIbEOGPB9hpg7CaGUZXlM6Mjn5G9asjs59x4kGLGy21dniaKpjQHuUB9vM/s1600/ellinotourkika-thoukididis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg9do85PHz8Ovx4YOWmkw0ziwLj3qplQTtCXVYnmEbVMAGUW5Q9JdwaOmel7gBsqDxinMXva56jnTN6cP1XEUIbEOGPB9hpg7CaGUZXlM6Mjn5G9asjs59x4kGLGy21dniaKpjQHuUB9vM/s640/ellinotourkika-thoukididis.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Τρούλης Μάρκος</b><br />Ελάχιστα κείμενα στην ιστορία της πολιτικής σκέψης έχουν την περιγραφική πειθαρχία, όπως αυτό του Πελοποννησιακού Πολέμου του Θουκυδίδη. Αυτός είναι και ο λόγος, άλλωστε, που κατάφερε να παραμείνει «κτήμα ες αεί», όπως φιλοδοξούσε ο συγγραφέας. Στις μέρες μας, η εν λόγω παρακαταθήκη γίνεται "λάστιχο" στο όνομα προσωπικών φιλοδοξιών, ιδεοληψιών και ιδεολογημάτων, ένας στόχος εφικτός μέσω της μεθοδευμένης απόκρυψης ορισμένων λόγων του Θουκυδίδη και ανάδειξης ορισμένων άλλων. Το ζήτημα είναι ότι ο Θουκυδίδης δε διαβάζεται "αλά καρτ" και δεν προσφέρεται ως κείμενο νομιμοποίησης απόψεων και ιδεών. <br /><br />Αφορμή για τα παραπάνω δίδεται από την προσφάτως, εν Ελλάδι, διατυπωθείσα άποψη ότι «οφείλουμε να αποφύγουμε την παγίδα του Θουκυδίδη». Είναι βέβαιο ότι, αν μας βλέπει από κάπου ο αρχαίος ιστορικός, θα γελάει, καθώς επιμένουμε να επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη ως ανθρωπότητα, ενώ είναι να απορεί κανείς πως κατάφερε το έργο του να υμνείται έως σήμερα, την ίδια στιγμή που κακοποιείται τόσο βάναυσα.<br /><br />Κατ’ αρχάς, ποια είναι η "παγίδα"; Αναφέρεται στο αίτιο πολέμου, που ονομάζουμε «άνιση ανάπτυξη», ήτοι σε μια κατάσταση φόβου η οποία δημιουργείται σε έναν ορθολογικό δρώντα, εξαιτίας της ισχυροποίησης του βασικού ανταγωνιστή του και η οποία τον εξωθεί να λάβει αντίμετρα. Ποιοι είναι οι βαθύτεροι λόγοι; Το άναρχο διεθνές σύστημα και η αβεβαιότητα για τις προθέσεις των άλλων, που συνδέεται ακριβώς με αυτή την κατάσταση.<br /><br />Έχει αλλάξει κάτι 2.500 χρόνια μετά; Μιλάμε για ιεραρχημένο διεθνές σύστημα; Προφανώς όχι. Συνεπώς, πως θα αποφύγουμε την "παγίδα του Θουκυδίδη"; Για να το πούμε αλλιώς: Ποιος θα κάνει την αρχή σε έναν κόσμο αβεβαιότητας; Ρητορικό το ερώτημα… Ματαιότης λοιπόν; Κακώς πασχίζουμε να καταλάβουμε τον Θουκυδίδη; Φυσικά ούτε αυτό ισχύει. <br />Έλληνες πολιτικοί διαβάζουν Allison! <br /><br />Αναλύουμε τα περί της άνισης ανάπτυξης, ώστε να χαράξουμε στρατηγική, η οποία είναι συνυφασμένη με τις παθογένειες και τα εγγενή χαρακτηριστικά του διεθνούς συστήματος. Με άλλα λόγια, η γεωπολιτική παραμένει ίδια, θουκυδίδεια και εξελίσσεται ως κάτι "μοιραίο". Μεταλλάσσεται η γεωστρατηγική, ήτοι η υποκειμενική χάραξη της συμπεριφοράς κάθε δρώντα συντελούμενη, ωστόσο, στη βάση της γεωπολιτικής.<br /><br />Ας μιλήσουμε πιο πρακτικά και με αφορμή το κείμενο του Graham Allison, το οποίο επικαλέστηκαν Έλληνες... πολιτικοί. Ο Αμερικανός αναλυτής αναφέρθηκε στην "Παγίδα του Θουκυδίδη" με αφορμή τις σινοαμερικανικές σχέσεις και το κείμενό του συζητήθηκε και εντός της αμερικανικής εκτελεστικής εξουσίας. Στις ΗΠΑ, η συζήτηση ήταν ξεκάθαρη. <br /><br />Υπάρχει αυτό το θεωρητικό ζήτημα με πρακτικές εκφάνσεις και πρέπει να δούμε πως θα το διαχειριστούμε (μετακύλιση επιχειρησιακού βάρους στον Ειρηνικό, εγκαθίδρυση βάσεων στην περίμετρο της Κίνας, δασμολογική πολιτική κατά των κινεζικών προϊόντων, στρατιωτική και οικονομική ενίσχυση Ιαπωνίας και Νοτίου Κορέας, απομόνωση και αύξηση πίεσης κατά της Βορείου Κορέας κλπ.). <br /><br />Ο Allison δεν αναφέρθηκε στη δυνατότητα διαφυγής από την "παγίδα" μέσω συνεννόησης, καθότι γνωρίζει ότι αυτή είναι ανέφικτη σε έναν κόσμο αβεβαιότητας. Τόνισε την ανάγκη διαχείρισης των παρεπομένων της παγίδας μέσω μιας συντεταγμένης στρατηγικής, η οποία – ειρήσθω εν παρόδω – είναι πλανητικής εμβέλειας και σχετίζεται με απονομή ρόλων περιφερειακών τοποτηρητών, που θα μειώσουν το κόστος της αμερικανικής εμπλοκής σε άλλα κρίσιμα σημεία. <br />Τα μαθήματα για την Ελλάδα <br /><br />Τα μαθήματα για την Ελλάδα είναι πολλά και σημαντικά. Ωστόσο, ας έχουμε κατά νου δύο δεδομένα: Πρώτον, ο Θουκυδίδης είναι απαραίτητος, αλλά όταν ερμηνεύεται ορθά και χωρίς "πρέπει". Είναι άλλο να διαβάζουμε τον Πελοποννησιακό Πόλεμο ως γνωσιακό και αναλυτικό υπόβαθρο και άλλο ως "οδηγίες χρήσεως". <br /><br />Δεύτερον, στην περίπτωση των σινοαμερικανικών σχέσεων, έχουμε την άνοδο μιας χώρας, η οποία θέτει σε αμφισβήτηση την πλανητική πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ. Στην περίπτωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, έχουμε ένα αναθεωρητικό κράτος που απειλεί και επιθυμεί την αλλαγή της καθεστηκυίας τάξης. <br /><br />Αυτό σημαίνει ότι η "παγίδα" δεν αναλύεται ευθύγραμμα, καθώς στο γεωστρατηγικό επίπεδο στην πρώτη περίπτωση απαιτούνται μέτρα έγκαιρης ανάσχεσης και επικράτησης, ενώ στη δεύτερη μέτρα πρόκλησης κόστους (αποτροπή).<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η σκιά του Θουκυδίδη πάνω από το Αιγαίο και τον Ειρηνικό

Τρούλης Μάρκος Ελάχιστα κείμενα στην ιστορία της πολιτικής σκέψης έχουν την περιγραφική πειθαρχία, όπως αυτό του Πελοποννησιακού Πολέμου ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Εισβολή” κατασκόπων σε κρατικές υπηρεσίες

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh81UyNZ_BL0lgNnoJoM4NOmh-3-Y9xoHiqtEu6ZcwJsRzud04VpTLWkaTYAzWs-7H2SMtZ8PJfck7Jl11WfcDCWzI295deNjCSL6GGIoBLij_bwFh8ixj78s_yhli2Od8nPePKkuI78Cg/s1600/kataskopos.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="602" data-original-width="900" height="428" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh81UyNZ_BL0lgNnoJoM4NOmh-3-Y9xoHiqtEu6ZcwJsRzud04VpTLWkaTYAzWs-7H2SMtZ8PJfck7Jl11WfcDCWzI295deNjCSL6GGIoBLij_bwFh8ixj78s_yhli2Od8nPePKkuI78Cg/s640/kataskopos.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Το Μέγαρο Μαξίμου, το υπουργείο Εξωτερικών, η ΕΥΠ και η Ελληνική Αστυνομία ήταν οι στόχοι της διεθνούς εκστρατείας κυβερνοκατασκοπείας με την κωδική ονομασία «Θαλάσσια χελώνα» (Sea Turtle) τον Απρίλιο του 2019. Σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες της «Κ», οι άγνωστοι δράστες κατάφεραν να αποκτήσουν πρόσβαση στα εσωτερικά δίκτυα των κρατικών υπηρεσιών που περιέχουν την ηλεκτρονική τους αλληλογραφία. <br /> <br /> Η επίθεση έγινε αντιληπτή αρχικά από στελέχη της ομάδας κυβερνοασφάλειας του πρωθυπουργικού γραφείου, τα οποία διαπίστωσαν ασυνήθιστη δυσλειτουργία στη χρήση των emails. Ειδοποίησαν άμεσα την Εθνική Αρχή Αντιμετώπισης Ηλεκτρονικών Επιθέσεων (CERT) της ΕΥΠ και τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Κλιμάκιο των δύο υπηρεσιών και τεχνικοί του Μαξίμου μετέβησαν αυθημερόν από την Αθήνα στο Ηράκλειο, όπου βρίσκονται οι εγκαταστάσεις του Ινστιτούτου Πληροφορικής του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Ερευνας (ΙΤΕ-ΙΠ). Αξιωματούχος με γνώση των γεγονότων της εποχής εκείνης, ο οποίος μίλησε στην «Κ» υπό τον όρο της ανωνυμίας, λέει ότι από την πρώτη στιγμή οι υποψίες τους στράφηκαν προς την Κρήτη. Εκτιμούσαν ότι η δυσλειτουργία οφειλόταν σε κυβερνοεπίθεση κατά του μητρώου ονομάτων Ιντερνετ με κατάληξη .gr και .ελ, την τεχνική υποστήριξη του οποίου έχει το ΙΤΕ. <br /> <br /> Από την αυτοψία που πραγματοποίησαν, επιβεβαιώθηκαν οι φόβοι τους ότι βρισκόταν σε εξέλιξη ηλεκτρονική επίθεση τύπου «DNS hijacking». Δεύτερος αξιωματούχος με άμεση εμπλοκή στα γεγονότα, ο οποίος επίσης ζήτησε να μη δημοσιοποιηθούν τα στοιχεία του, είπε στην «Κ» ότι μέσω του ΙΤΕ οι δράστες μπήκαν στους servers των τεσσάρων κρίσιμων κρατικών φορέων και υπηρεσιών. Οπως εξήγησε ο ίδιος, οι επιτιθέμενοι, στέλνοντας ένα παραπλανητικό μήνυμα, απέκτησαν αρχικά πρόσβαση στον υπολογιστή ενός υπαλλήλου του ΙΤΕ και ακολούθως στο μητρώο ονομάτων Ιντερνετ. Επειτα κατάφεραν να εισέλθουν σε servers που διαχειρίζονταν την ηλεκτρονική αλληλογραφία με καταλήξεις @primeminister.gr, @mfa.gr, @nis.gr, @astynomia.gr. Υπάρχουν φόβοι ότι μέσω αυτής της διείσδυσης οι δράστες διάβασαν ή αντέγραψαν τα μηνύματα που είχαν ανταλλάξει οι υπάλληλοι των τεσσάρων κρατικών φορέων. Ελληνες διπλωμάτες και αξιωματικοί της αστυνομίας, που ρωτήθηκαν σχετικά, διευκρίνισαν στην «Κ» ότι μέσω των συγκεκριμένων emails δεν διακινούνται απόρρητες πληροφορίες. <br /> <br /> Εσβησαν τα ίχνη τους <br /> <br /> Συνήθως, σε άλλα περιστατικά ηλεκτρονικών επιθέσεων, είτε υπάρχει ανάληψη ευθύνης είτε οι δράστες γνωστοποιούν την παρουσία τους. Σε αυτή την περίπτωση, όμως, όσοι βρίσκονταν πίσω από τις ενέργειες κατά των ελληνικών στόχων επιχείρησαν να σβήσουν τα ίχνη τους. Αυτός είναι και ο λόγος που όσοι ενεπλάκησαν στη σχετική έρευνα αποδίδουν το περιστατικό σε δράση κυβερνοκατασκόπων. <br /> <br /> Το ΙΤΕ είχε επιβεβαιώσει σε παλαιότερο δημοσίευμα της «Κ» ότι είχε δεχθεί ηλεκτρονική επίθεση. Σε ανακοίνωση που είχε στείλει το 2019 σε διαχειριστές ιστοσελίδων με τις καταλήξεις .gr και .ελ, ανέφερε: «Η επίθεση αυτή είναι τμήμα μιας γενικότερης προσπάθειας, σε διεθνές επίπεδο, να επηρεαστεί αρνητικά η λειτουργία των μητρώων ονομάτων του Διαδικτύου. Από τη διερεύνηση του περιστατικού δεν προέκυψαν στοιχεία για διαρροή δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα». Σε νεότερη επικοινωνία, στελέχη του ΙΤΕ δεν έδωσαν περισσότερες διευκρινίσεις για το θέμα χαρακτηρίζοντάς το ευαίσθητο και εμπιστευτικό. <br /> <br /> Στο πλαίσιο της έρευνας, λήφθηκαν τα αρχεία καταγραφής ενεργειών (log files) των πληροφοριακών συστημάτων του ΙΤΕ και έγιναν προσπάθειες για τον εντοπισμό των δραστών. Κάποια ίχνη παρέπεμπαν σε Ολλανδία και Ιράν, χωρίς ωστόσο αυτό να σημαίνει ότι εκεί είχαν τη βάση τους οι επιτιθέμενοι. Μέχρι και σήμερα η ταυτότητά τους δεν είναι γνωστή. Σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», σχηματίστηκε δικογραφία κατ’ αγνώστων από την αστυνομία για παραβίαση υπολογιστικών συστημάτων, η οποία υπεβλήθη στην Εισαγγελία. <br /> <br /> Οι επιθέσεις κατά των ελληνικών κρατικών ιστοσελίδων εντάχθηκαν από τους ειδικούς ασφαλείας δικτύων της αμερικανικής εταιρείας Cisco Talos στο δεύτερο κύμα της διεθνούς εκστρατείας κυβερνοκατασκοπείας με την ονομασία «Θαλάσσια χελώνα». Το πρώτο κύμα αυτών των επιθέσεων είχε καταγραφεί στα τέλη του 2018 και στις αρχές του 2019 με στόχους κυρίως στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική. Οι επιτιθέμενοι στρέφονταν αρχικά εναντίον κρατικών μυστικών υπηρεσιών, υπουργείων Εξωτερικών και εταιρειών από τον κλάδο της ενέργειας. Τα πρώτα κρούσματα εντοπίστηκαν μεταξύ άλλων σε Συρία, Ιράκ, Ιορδανία, Λιβύη, Τουρκία και Αίγυπτο. <br /> <br /> Η «Θαλάσσια χελώνα» και οι προειδοποιήσεις <br /> <br /> Σε <a href="https://blog.talosintelligence.com/2019/07/sea-turtle-keeps-on-swimming.html">έκθεσή τους για την εκστρατεία «Θαλάσσια χελώνα»</a>, ειδικοί ασφαλείας της αμερικανικής εταιρείας Cisco αναφέρουν ότι τρεις ελληνικές κυβερνητικές ιστοσελίδες με την κατάληξη .gr (τις οποίες δεν κατονομάζουν) δέχθηκαν επιθέσεις τον Απρίλιο του 2019. Οπως διαπίστωσαν οι ίδιοι, οι δράστες κατοχύρωσαν στις 5/4/2019 το domain rootdnserves.com, το οποίο χρησιμοποίησαν αργότερα για τις κακόβουλες ενέργειές τους. <br /> <br /> Το ΙΤΕ ενημέρωσε με την ανακοίνωσή του τους διαχειριστές ιστοσελίδων για την ηλεκτρονική επίθεση στο ελληνικό μητρώο ονομάτων στις 19/4. Ωστόσο οι ερευνητές της Cisco εντόπισαν ότι οι χάκερ διατήρησαν πρόσβαση στο δίκτυο του ΙΤΕ-ΙΠ για πέντε ημέρες, τουλάχιστον μέχρι τις 24/4/2019. Σύμφωνα με Ελληνα αξιωματούχο, ο οποίος είχε εμπλακεί στην υπόθεση, οι επιθέσεις έγιναν διαδοχικά σε κάθε έναν από τους τέσσερις ελληνικούς στόχους. <br /> <br /> Η ομάδα της Cisco διαπίστωσε ότι στον δεύτερο γύρο των ενεργειών τους οι άγνωστοι δράστες χρησιμοποίησαν μια νέα τεχνική «DNS hijacking». Τουλάχιστον 40 διαφορετικοί οργανισμοί σε 13 χώρες είχαν πληγεί από παρόμοιες κυβερνοεπιθέσεις στο πρώτο κύμα της «Θαλάσσιας χελώνας», όπως ανέφεραν στην έκθεσή τους οι ειδικοί της Cisco. <br /> <br /> Συναγερμός <br /> <br /> Το μέγεθος της απειλής είχε προβληματίσει τις αρχές ασφαλείας διεθνώς. Στις 22 Ιανουαρίου 2019 το υπουργείο Εσωτερικών των ΗΠΑ εξέδωσε σχετική προειδοποίηση για τον κίνδυνο αυτών των επιθέσεων. Αντίστοιχη ανακοίνωση έβγαλε τρεις ημέρες αργότερα το Εθνικό Κέντρο Κυβερνοασφάλειας της Βρετανίας. <br /> <br /> <a href="http://www.kathimerini.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

“Εισβολή” κατασκόπων σε κρατικές υπηρεσίες

Το Μέγαρο Μαξίμου, το υπουργείο Εξωτερικών, η ΕΥΠ και η Ελληνική Αστυνομία ήταν οι στόχοι της διεθνούς εκστρατείας κυβερνοκατασκοπείας με...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς θα αναγκαστεί η Τουρκία να «ακούσει» όσα... δεν τη συμφέρουν;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi2jrDHEIyGvQrMeBPH4c55q9SvGE-vj4TV7kouXUDwBQ2VIXJkO6dwMiBub-3eriXeBLfwqY5Wp4jiJYpn0l6Lvm4QTGa8poq6dQ9efBFnaJgtVaWsTm_fMuIwQ5Rv-QaSnu-yupH5b4A/s1600/flags.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="660" data-original-width="1346" height="312" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi2jrDHEIyGvQrMeBPH4c55q9SvGE-vj4TV7kouXUDwBQ2VIXJkO6dwMiBub-3eriXeBLfwqY5Wp4jiJYpn0l6Lvm4QTGa8poq6dQ9efBFnaJgtVaWsTm_fMuIwQ5Rv-QaSnu-yupH5b4A/s640/flags.jpg" width="640" /></a></div> <div> <br /></div>  <b> Γιώργος Σκαφιδάς</b> <br /> Το θέμα στο τέλος της ημέρας είναι ένα: Προτίθεται η τουρκική ηγεσία να λάβει υπόψη όσα της λέει το Στέιτ Ντιπάρτμεντ; Και αν οι Τούρκοι δεν θέλουν να καταλάβουν, μήπως τελικώς υπάρχουν τρόποι που θα τους… υποχρέωναν να καταλάβουν;<br /><br />Το να προωθεί κανείς μια «χωρίς αποκλεισμούς» («inclusive») συνεργασία μεταξύ των χωρών της Ανατολικής Μεσογείου, με την προοπτική να γίνει το φυσικό αέριο εκείνος ο συνδετικός κρίκος που θα καταφέρει τελικώς να ενώσει τους Μεσόγειους, όπως ο άνθρακας και ο χάλυβας είχαν ενώσει μεταπολεμικά τους Ευρωπαίους, είναι επί της Αρχής ορθό. Αφού «δούλεψε» άλλωστε στην περίπτωση της Ευρώπης κομίζοντας ειρήνη και ευημερία, γιατί να μη «δουλέψει» ένα τέτοιο μοντέλο και στην περίπτωση της Ανατολικής Μεσογείου, μιας περιοχής την οποία ο Τούρκος πρέσβης Μπουράκ Οζούγκεργκιν χαρακτήρισε «unsettled» από το βήμα πρόσφατης ομιλίας του στην Αθήνα (με το «unsettled» να μεταφράζεται ως «ανάστατη» αλλά και ως… «μη διευθετημένη» ή «έμπλεη εκκρεμοτήτων»).<br /><br />Ως προς την ανάγκη να δρομολογηθεί μιας αμοιβαία επωφελής, «inclusive» συνεργασία συμφωνούν όλοι: οι Αμερικανοί, οι Τούρκοι, η ελληνική κυβέρνηση, ακόμη και η Κυπριακή Δημοκρατία. Από εκεί και πέρα, ωστόσο, όταν καλούμαστε να περάσουμε από τη θεωρία στην πράξη είναι που αρχίζουν τα δύσκολα.<br /><br />Ο πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελλάδα, Τζέφρι Πάιατ, έχει επανειλημμένως στείλει το μήνυμα ότι τα ελληνικά νησιά δεν μπορούν παρά να έχουν ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα όπως άλλωστε και οι ηπειρωτικές περιοχές. Εχει, επιπλέον, αποκηρύξει τόσο το τουρκολιβυκό μνημόνιο ως «αποσταθεροποιητικό» όσο και τις τουρκικές κινήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ ως «παράνομες» και «προκλητικές», ενώ παράλληλα έχει ασκήσει κριτική και σε όλες εκείνες τις μονομερείς ενέργειες που αγνοούν τα δικαιώματα χωρών όπως είναι η Ελλάδα.<br /><br />Πολύ θετικά και υποστηρικτικά των ελληνικών θέσεων όλα τα παραπάνω. Το θέμα, ωστόσο, στο τέλος της ημέρας, δεν μπορεί παρά να είναι ένα και πρακτικό: Προτίθεται η τουρκική ηγεσία να ακούσει και να λάβει υπόψη όσα της λέει το Στέιτ Ντιπάρτμεντ; Και αν οι Τούρκοι δεν θέλουν να καταλάβουν, μήπως τελικώς υπάρχουν τρόποι που θα τους… υποχρέωναν να καταλάβουν; Το ότι η Τουρκία πάντως εξακολουθεί να έχει ανάγκη τις ΗΠΑ, όχι μόνο σαν διαπραγματευτικό χαρτί αλλά και πρακτικά, φαίνεται τώρα… μέσω Συρίας.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να είναι σαφές το εξής: win-win και inclusive συνεργασίες υπό ένα καθεστώς τύπου «τα δικά μου δικά μου και τα δικά σου δικά μου», όπως είναι εκείνο που θέλει να μας φορέσει φερετζέ η Αγκυρα, δεν γίνεται να υπάρξουν ούτε στην Ανατολική Μεσόγειο ούτε πουθενά.<br /><br /><a href="https://www.ethnos.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Πώς θα αναγκαστεί η Τουρκία να «ακούσει» όσα... δεν τη συμφέρουν;

  Γιώργος Σκαφιδάς Το θέμα στο τέλος της ημέρας είναι ένα: Προτίθεται η τουρκική ηγεσία να λάβει υπόψη όσα της λέει το Στέιτ Ντιπάρτμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κρίσιμο δίμηνο για την Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhL0OOBm6miyNfZkqnJ3VMaKi7NLz_JQj-VdSj502xS1UPgF_QRfhRE9K80YYaMbgbvNDx3S5Xfy3-aKK_z84zNOmepbEnmYkAlyqLpo17Ihzwg_F44Fj7S8bOnx_padecYHEFDo-ME8Uo/s1600/Akinzi_erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="472" data-original-width="728" height="414" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhL0OOBm6miyNfZkqnJ3VMaKi7NLz_JQj-VdSj502xS1UPgF_QRfhRE9K80YYaMbgbvNDx3S5Xfy3-aKK_z84zNOmepbEnmYkAlyqLpo17Ihzwg_F44Fj7S8bOnx_padecYHEFDo-ME8Uo/s640/Akinzi_erdogan.jpg" width="640" /></a></div> <div> <br /></div> <b>Ανδρέας Πιμπίσιης </b>Μάρτης και Απρίλης θα είναι δύο κρίσιμοι μήνες για την Τουρκία με σοβαρό αντίκτυπο και στην Κύπρο, καθώς το πώς θα εξελιχθούν τα γεγονότα θα επηρεάσει αποφασιστικά την πορεία του Κυπριακού, τα ενεργειακά και τις περιφερειακές συνεργασίες. Καθοριστικοί παράγοντες: οι «εκλογές» στα κατεχόμενα, η ενεργοποίηση των πυραύλων S-400, οι εξελίξεις σε Συρία και Λιβύη και οι σχέσεις Άγκυρας-Μόσχας. <br /> <br /> Για το Κυπριακό, πρώτος παράγοντας που θα επηρεάσει τη μετέπειτα πορεία των πραγμάτων θα είναι οι «εκλογές» της 26ης Απριλίου 2020. Το ποιος θα είναι ο επόμενος ηγέτης των Τουρκοκυπρίων παίζει –τουλάχιστον θεωρητικά– σημασία όσον αφορά στις διαπραγματεύσεις στο Κυπριακό. Η τροπή που έχουν πάρει οι σχέσεις μεταξύ του Μουσταφά Ακιντζί και της Άγκυρας εδώ και ένα εξάμηνο δημιουργούν ένα δεδομένο που βάζει την όλη διαδικασία σε άλλο επίπεδο. <br /> <br /> Από τις συνομιλίες του Κραν Μοντάνα το καλοκαίρι του 2017, οι σχέσεις μεταξύ του Μουσταφά Ακιντζί και της Τουρκίας άρχισαν να διαφαίνονται αρνητικές. Η Άγκυρα άμεσα ή έμμεσα κατέστησε σαφές ότι δεν ήθελε να ξεφύγει από τον έλεγχό της η διαχείριση του Κυπριακού. <br /> <br /> Καθοριστικό σημείο, που οδήγησε τις σχέσεις των δύο πλευρών προς αντίθετες κατευθύνσεις, ήταν οι επιχειρήσεις της Τουρκίας στη Συρία. Η κάθετη αντίθεση του Μουσταφά Ακιντζί στην τουρκική στρατιωτική επιχείρηση και η σύγκριση με την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο ήταν πράξη μη αποδεκτή και ώς ένα βαθμό εχθρική για την Άγκυρα. <br /> Δεν θεωρείται τυχαίο το γεγονός ότι μετά τις τοποθετήσεις αυτές οι επαφές της Άγκυρας με τον Ακιντζί μειώθηκαν στο ελάχιστο. Τούρκοι αξιωματούχοι που έρχονται στα κατεχόμενα μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις συναντούν τον Μουσταφά Ακιντζί. <br /> <br /> Οι σχέσεις των δύο πλευρών όχι μόνο δεν διορθώθηκαν αλλά το τελευταίο διάστημα έχουν ενταθεί ακόμα περισσότερο. Μετά και τις νέες επικριτικές τοποθετήσεις Ακιντζί για τις ενέργειες της Άγκυρας στην Κύπρο, ο ηγέτης των Τουρκοκυπρίων είναι για την τουρκική Κυβέρνηση ένα ανεπιθύμητο πρόσωπο. Παράδειγμα η κάθοδος δύο υπουργών της Τουρκίας για συζήτηση με θέμα την Αμμόχωστο. Συναντήθηκαν με «κυβέρνηση» κατοχικού καθεστώτος και άλλους χωρίς να βρεθούν με τον Ακιντζί. Τον οποίο η Τουρκία φρόντισε να αφήσει εκτός της στρογγυλής τραπέζης κατά τη συζήτηση του θέματος της Αμμοχώστου. Παράλληλα η Άγκυρα φροντίζει ανοικτά να στέλνει το μήνυμα ότι η επιλογή της για την ηγεσία των Τουρκοκυπρίων είναι ο Ερσίν Τατάρ. <br /> <br /> Γι’ αυτό και οι «εκλογές» της 26ης Απριλίου έχουν μετατραπεί σε μιας μορφής δημοψήφισμα στο οποίο οι Τουρκοκύπριοι θα ψηφίσουν ουσιαστικά για να επιλέξουν μεταξύ δύο «διαφορετικών οραμάτων», όπως τα χαρακτηρίζουν τόσο στα κατεχόμενα όσο και ξένοι διπλωμάτες που παρακολουθούν από κοντά τις εξελίξεις. Οι Τουρκοκύπριοι θα υποστηρίξουν τη θέση ότι «η βόρεια Κύπρος είναι προέκταση της Τουρκίας, όπως τέθηκε κατ’ επανάληψη από στελέχη του ΑΚΡ» ή θα στηρίξουν εκ νέου «το όραμα της επανένωσης όπως το περιγράφει ο Μουσταφά Ακιντζί». <br /> <br /> Παράλληλα οι «εκλογές» του Απρίλη θα καθορίσουν εάν τα κατεχόμενα θα συνεχίσουν να βρίσκονται υπό τον πλήρη έλεγχο της Τουρκίας ή εάν θα αφεθούν οι Τουρκοκύπριοι να κάνουν μόνοι τους τις επιλογές τους και να καθορίσουν και τη μορφή της μεταξύ τους σχέσης. <br /> <br /> Για την Τουρκία, μια εκλογική επιτυχία Ερσίν Τατάρ και κατ’ επέκταση αντίστοιχη αποτυχία Μουσταφά Ακιντζί σημαίνει δύο πράγματα: <br /> Πρώτο, στην ηγεσία των Τουρκοκυπρίων θα βρίσκεται κάποιος ο οποίος θα είναι υπό τον πλήρη έλεγχο της Άγκυρας και θα ενεργεί καθ’ υπόδειξη της τουρκικής Κυβέρνησης. <br /> Δεύτερο, θα προωθηθεί με έναν πιο ξεκάθαρο τρόπο η νέα τουρκική προσέγγιση στο Κυπριακό για αναζήτηση λύσης εκτός του πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών. <br /> Μπορεί στην Κύπρο να αναζητούνται ευθύνες στην ελληνοκυπριακή ηγεσία αλλά εκτός της νήσου και ειδικότερα στην Άγκυρα τα πράγματα είναι πολύ πιο ξεκάθαρα σ’ ό,τι αφορά το Κυπριακό. Μια λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας η οποία θα διώχνει την Τουρκία από την Κύπρο είναι εκτός συζητήσεως. <br /> Όπως αναφέρεται και από τον Rand Corporation σε μελέτη για Τουρκία και Κυπριακό: «Ένα από τα κύρια σημεία που οδήγησαν τις συνομιλίες στο τέλμα ήταν η άρνηση της Τουρκίας να διαλύσει τη διοίκηση της “τουρκικής ειρηνευτικής δύναμης στην Κύπρο” και να αποσύρει 40.000 στρατιώτες από το νησί, οι οποίοι βρίσκονται εγκατεστημένοι από το 1974. Από την αρχή, ο τελευταίος γύρος συνομιλιών υπονομεύθηκε από το αναπτυσσόμενο εθνικιστικό συναίσθημα στην Τουρκία και με την εκτίμηση εντός του ΑΚΡ ότι η Τουρκία λίγα έχει να κερδίσει από τις διαπραγματεύσεις, ειδικότερα σ’ ό,τι αφορά τις φιλοδοξίες της για ένταξη στην ΕΕ, μια προοπτική που παραμένει στάσιμη». <br /> Την ίδια ώρα υπάρχει μια γενική εκτίμηση εκτός Κύπρου πως πλέον ο Ερντογάν δεν έχει κανένα ιδιαίτερο όφελος είτε να προωθεί λύση του Κυπριακού είτε να εμφανίζεται κατ’ ανάλογο τρόπο με ό,τι ζήσαμε τα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησης του κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης το 2002. Θεωρούν πως ο Ερντογάν σε καμιά περίπτωση δεν θα δεχθεί να περάσει στην Ιστορία «ως ο Τούρκος πολιτικός που έχασε την Κύπρο». <br /> <br /> Θέλει να σπάει την αλυσίδα των συνεργασιών <br /> <br /> Η συνεργασία μεταξύ Κύπρου, Ισραήλ, Αιγύπτου και Ελλάδας, η οποία τυγχάνει ιδιαίτερης υποστήριξης από τις ΗΠΑ, για την Τουρκία αποτελεί μιαν αλυσίδα που προσπαθεί να την εγκλωβίσει και να περιορίσει αυτά που η ίδια θεωρεί ως κυριαρχικά της δικαιώματα. Στόχος της είναι να σπάσει αυτή την αλυσίδα συνεργασιών και γι’ αυτό επιλέγει να κινηθεί προς την κατεύθυνση που θεωρεί ότι θα είναι πιο εύκολο γι’ αυτήν. Για την Τουρκία η Κύπρος είναι ο πιο αδύνατος κρίκος αυτής της αλυσίδας γι’ αυτό και ρίχνει ιδιαίτερο βάρος προς αυτή την κατεύθυνση. Πιστεύει πως μέσα από τις κινήσεις και τις απειλές θα αναγκάσει την Κύπρο να υποχωρήσει ή τρίτες χώρες να παρέμβουν ώστε η αλυσίδα αυτή να σπάσει.<br /> <br /> Η ενεργοποίηση των S-400 <br /> <br /> Οι επόμενες μέρες και εβδομάδες θα καταδείξουν την κατεύθυνση προς την οποία θα κινηθούν οι διμερείς σχέσεις της Τουρκίας και της Ρωσίας. Η εντεινόμενη αντιπαράθεση εντός της Συρίας αλλά και οι εξελίξεις στη Λιβύη είναι δύο σημεία που προκαλούν ρήγματα στο μέτωπο Άγκυρας-Μόσχας. Το πόσο είναι δυνατό μέσα από αυτές τις αντιπαραθέσεις να προκύψει διακοπή των διμερών σχέσεων αυτό θα ήταν κάτι που θα χαροποιούσε ιδιαίτερα τους Αμερικανούς οι οποίοι δεν βλέπουν με θετικό μάτι τις τουρκορωσικές σχέσεις. <br /> <br /> Ωστόσο, όλες οι αναλύσεις, δεν φαίνεται να δείχνουν ότι οι σχέσεις Τουρκίας και Ρωσίας θα φτάσουν στα άκρα. Ούτε και βεβαίως μπορεί να μπαίνει θέμα να επιστραφούν τα πυραυλικά συστήματα S-400 πίσω στη Ρωσία. <br /> <br /> Κομβικό σημείο, ιδιαίτερα για τις σχέσεις της Άγκυρας και με την Ουάσιγκτον, είναι το κατά πόσο η Τουρκία θα προχωρήσει και θα κάνει το τελευταίο βήμα με τους πυραύλους. Δηλαδή να τους θέσει σε ενεργειακή ετοιμότητα, να τους ενεργοποιήσει. <br /> <br /> Αυτή η κίνηση, χρονικά, τοποθετείται μέσα στον Απρίλη. Γεγονός που σημαίνει ότι αναλόγως του πώς θα συμπεριφερθεί η τουρκική πλευρά κατ’ αντίστοιχο τρόπο θα αντιδράσουν και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Οι εκτιμήσεις που υπάρχουν από πλευράς ξένων κυβερνήσεων, διεθνών οργανισμών και αναλυτών, είναι πως η Άγκυρα δεν θα κάνει πίσω στο θέμα της ανάπτυξης των πυραύλων και θα το πάρει μέχρι τέλους. Σημειώνουν παράλληλα ότι η Τουρκία μπορεί να δημιουργήσει και το κατάλληλο περιβάλλον για να δικαιολογήσει αυτή της την πράξη. <br /> <br /> <a href="https://www.philenews.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Κρίσιμο δίμηνο για την Τουρκία

Ανδρέας Πιμπίσιης Μάρτης και Απρίλης θα είναι δύο κρίσιμοι μήνες για την Τουρκία με σοβαρό αντίκτυπο και στην Κύπρο, καθώς το πώς...

Διαβάστε την συνέχεια

Το δόγμα της Τουρκίας: Σχέδιο καζάν-καζάν με fake news, «πειρατικά» και... τετελεσμένα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgXNsL71WGzbToJF9kIaQdgTx4fd2KKLq3i0RA0zO19hVUJqaECnAjOKYtbmTds3iF_YcH43-wI4TtIRHvrlVWUWjRjDUpXBsQC2C2nKu0PD3UCJiYzqx7GkK_jyZz5Me1L86w7NygSfA8/s1600/tourkia-_ploia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="660" data-original-width="1346" height="312" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgXNsL71WGzbToJF9kIaQdgTx4fd2KKLq3i0RA0zO19hVUJqaECnAjOKYtbmTds3iF_YcH43-wI4TtIRHvrlVWUWjRjDUpXBsQC2C2nKu0PD3UCJiYzqx7GkK_jyZz5Me1L86w7NygSfA8/s640/tourkia-_ploia.jpg" width="640" /></a></div> <div> <br /></div> <b>Γιώργος Σκαφιδάς </b><br /> Η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιχειρεί, υπό καθεστώς εκβιασμού, να σύρει την Ελλάδα σε ένα ιδιότυπο ανατολίτικο παζάρι. «Όχι» από τον Νίκο Δένδια. Μπαράζ τουρκικών παραβιάσεων εν μέσω ΜΟΕ από την Άγκυρα.<br /><br />Μετερχόμενη απειλές αλλά και νουθεσίες, fake news αλλά και κατάφωρες προκλήσεις, η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιχειρεί, υπό καθεστώς εκβιασμού, να μας σύρει ως Ελλάδα σε ένα ιδιότυπο ανατολίτικο παζάρι. Από τη μία πλευρά έχουμε τον πρόεδρο Ερντογάν να μας προειδοποιεί ότι τα νερά της Μεσογείου «πρόκειται να θερμανθούν» σύντομα ακόμη περισσότερο, και από την άλλη τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου να μας καλεί «να μάθουμε να μοιραζόμαστε» αλλά και να αντιστρέφει την πραγματικότητα υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα είναι εκείνη που «παίζει ανειλικρινή παιχνίδια πίσω από την πλάτη της Τουρκίας».<br /><br />Οι κινήσεις της Άγκυρας εντάσσονται σε ένα πολυεπίπεδο παίγνιο δημιουργίας εντυπώσεων από τη μία πλευρά και τετελεσμένων από την άλλη, υπαγορευμένων από τις μαξιμαλιστικές τουρκικές διεκδικήσεις που ολοένα γιγαντώνονται και διευρύνονται, με τα όποια «τετελεσμένα» (τα υπαρκτά ή μεθοδευόμενα) εν συνεχεία να αξιοποιούνται από την Άγκυρα και ως διαπραγματευτικό χαρτί έναντι όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και ευρύτερα της διεθνούς κοινότητας.<br /><br />Μιλώντας ενώπιον της κοινοβουλευτικής ομάδας του ισλαμοεθνικιστικού Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) στις 19 Φεβρουαρίου, ο πρόεδρος Ερντογάν υποστήριξε ότι όσα παράνομα εκείνος έχει υπογράψει μαζί με τον Φαγέζ αλ Σάρατζ της Λιβύης ήδη από τον περασμένο Νοέμβριο (εν προκειμένω το τουρκο-λιβυκό μνημόνιο περί των θαλασσίων οριοθετήσεων) «σταδιακά γίνονται αποδεκτά και από την Ελλάδα», όπως και από άλλες χώρες της περιοχής.<br />«Η παρανομία δεν παράγει δίκαιο»<br /><br />Η απάντηση θα ερχόταν - άμεση, απορριπτική και απερίφραστη - από την ελληνική πλευρά, με τον εκπρόσωπο του υπουργείου Εξωτερικών, Αλέξανδρο Γεννηματά, να ξεκαθαρίζει ότι «η Ελλάδα όχι μόνο δεν έχει αποδεχθεί, αλλά έχει καταδικάσει, όπως και η διεθνής κοινότητα, τις παράνομες τουρκικές μεθοδεύσεις στην περιοχή, μεθοδεύσεις που συνεχίζουν να υπονομεύουν την περιφερειακή ειρήνη και ασφάλεια». «Η παρανομία δεν παράγει δίκαιο», θα υπογράμμιζε ο κ. Γεννηματάς, επαναλαμβάνοντας μια φράση στην οποία επανέρχεται συχνά-πυκνά το τελευταίο διάστημα η ελληνική διπλωματία.<br /><br />Η παρανομία, ωστόσο, όχι μόνο δεν παράγει δίκαιο αλλά και το υπονομεύει. Το πρόσθετο πρόβλημα, δε, με την τουρκική παραβατικότητα είναι ότι εκείνη υπονομεύει και τις όποιες προοπτικές μιας έντιμης διαπραγμάτευσης. «Αναφερόμενος σε τελευταίες δηλώσεις Τούρκων επισήμων, θα ήθελα ξεκάθαρα να πω ότι η Ελλάδα είναι διαχρονικά και πάντοτε έτοιμη για μια έντιμη συνεννόηση στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου. Είναι όμως επίσης διαχρονικά και πάντοτε ανέτοιμη για ένα ανατολίτικο παζάρι φερόμενης ισχύος και έναν ανέντιμο και καταχρηστικό συμβιβασμό», ήταν το μήνυμα που έστειλε την περασμένη Πέμπτη, 20 Φεβρουαρίου, ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Δένδιας, μιλώντας από το βήμα ημερίδας που διοργάνωσε η Ένωση Συντακτών Ημερήσιων Εφημερίδων Αθηνών για τις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο.<div> <br />Στα «ύψη» παραβιάσεις και υπερπτήσεις <br /><br />Την εβδομάδα που ολοκληρώνεται πραγματοποιήθηκε, όμως, στην Αθήνα και ο… τετραήμερος διάλογος ανάμεσα στις αρμόδιες αντιπροσωπείες Ελλάδας και Τουρκίας για την από κοινού διαμόρφωση και προώθηση Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ). Από τη Δευτέρα, 17 Φεβρουαρίου, οπότε και ξεκίνησαν οι σχετικές συνομιλίες, έως και την Πέμπτη, 20 Φεβρουαρίου, οπότε εκείνες ολοκληρώθηκαν, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις προχώρησαν σε συνολικά 128 παραβιάσεις του ελληνικού Εθνικού Εναέριου Χώρου αλλά και σε 10 υπερπτήσεις πάνω από ελληνικά νησιά, με τα τουρκικά μαχητικά να ρίχνουν βαριά τη σκιά τους πάνω από κάθε προοπτική οικοδόμησης εμπιστοσύνης. Συγκριτικά, ακριβώς το ίδιο διάστημα (17 με 20 Φεβρουαρίου) του 2019, οι τουρκικές παραβιάσεις ήταν 50 και οι τουρκικές υπερπτήσεις… μηδέν.<br /><br />Η τάση… πολλαπλασιασμού των τουρκικών προκλήσεων στον αέρα θα έπρεπε να μας προβληματίζει, πολύ δε περισσότερο εάν συνδυαστεί και με τον πολλαπλασιασμό των τουρκικών «πειρατικών» κινήσεων στη θάλασσα, όπως εκείνες προκύπτουν μέσα από τη δράση της τουρκικής ακτοφύλακης αλλά και μέσα από τις «εκστρατείες» όλων αυτών των νέων τουρκικών «πειρατικών». Διότι η Τουρκία πια στην Ανατολική Μεσόγειο δεν κάνει «διπλωματία» με κανονιοφόρα αλλά με πλωτά γεωτρύπανα (που από δύο πλέον έχουν γίνει τρία) και σεισμογραφικά… που συνοδεύονται από κανονιοφόρα. Με σεισμογραφικά που ετοιμάζονται μάλιστα να βάλουν πλώρη και… προς τις ανατολικές ακτές της Κρήτης, επικαλούμενα ως νομιμοποιητικό μιας τέτοιας κίνησης το παράνομο τουρκο-λιβυκό σύμφωνο.<br /><br />Σύμφωνα με τον Νικ Ντάνφορθ του «German Marshall Fund», η Τουρκία έχει ξεκινήσει ήδη από το 2016 να μας παρουσιάζει ένα νέο δόγμα εξωτερικής πολιτικής, με βασικούς άξονες: την επιθυμία της για μεγαλύτερη αποδέσμευση από τη Δύση, την αποφασιστικότητά της ως προς τη διασφάλιση των τουρκικών συμφερόντων, και τη ροπή της προς τη σκληρή ισχύ («hard power») όχι μόνο εντός αλλά και εκτός των τουρκικών συνόρων. Το νέο αυτό δόγμα αποκτά αυτομάτως… υπόσταση, εάν κοιτάξει κανείς σήμερα από τη Λιβύη έως και τη Συρία.<br /><br />Όσο για τα σενάρια που κυκλοφόρησαν πρόσφατα (μέσω της αμερικανικής δεξαμενής σκέψης RAND) για ένα πιθανό νέο στρατιωτικό πραξικόπημα στην Τουρκία, με ενδεχόμενη μάλιστα εμπλοκή και του νυν ΥΕΘΑ Χουλουσί Ακάρ που φέρεται να βρίσκεται «κοντά» στις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις, αυτά έρχονται μεν να τροφοδοτήσουν με βέλη την επικοινωνιακή φαρέτρα των Ερντογάν και Μπαχτσελί (εν προκειμένω το αφήγημα ότι η Τουρκία απειλείται από το εξωτερικό και ότι μόνο ο Ερντογάν μπορεί να τη σώσει) αλλά και να αποτυπώσουν κάποιες από τις λεπτές και επίφοβες ισορροπίες πάνω στις οποίες εξακολουθεί να κινείται το ισλαμοεθνικιστικό τουρκικό καθεστώς τριάμισι χρόνια έπειτα από τελευταίο πραξικόπημα.<br /><br /><a href="https://www.ethnos.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το δόγμα της Τουρκίας: Σχέδιο καζάν-καζάν με fake news, «πειρατικά» και... τετελεσμένα

Γιώργος Σκαφιδάς Η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιχειρεί, υπό καθεστώς εκβιασμού, να σύρει την Ελλάδα σε ένα ιδιότυπο ανατολίτικο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ἡ πεφωτισμένη διανόησις σαλπίζει ὑποχώρηση καί ὑποστολή

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZj0p1Wrv2LCoGOVbSqtvWKfSDWph97PD6Xfq-3D-t7lHDAwcrMfE0B-eC-pnI-36c_td_C85dspxCYIjMfvUhpGWXlKRb5eepFcYWNBqHYh5zX9xHTOUlCxOWPJZen62-kxL_jb_Tkt4/s1600/%25CE%259F%25CE%25B9+%25CF%2580%25CE%25B5%25CF%2586%25CF%2589%25CF%2584%25CE%25B9%25CF%2583%25CE%25BC%25CE%25AD%25CE%25BD%25CE%25BF%25CE%25B9....jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="200" data-original-width="600" height="242" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZj0p1Wrv2LCoGOVbSqtvWKfSDWph97PD6Xfq-3D-t7lHDAwcrMfE0B-eC-pnI-36c_td_C85dspxCYIjMfvUhpGWXlKRb5eepFcYWNBqHYh5zX9xHTOUlCxOWPJZen62-kxL_jb_Tkt4/s640/%25CE%259F%25CE%25B9+%25CF%2580%25CE%25B5%25CF%2586%25CF%2589%25CF%2584%25CE%25B9%25CF%2583%25CE%25BC%25CE%25AD%25CE%25BD%25CE%25BF%25CE%25B9....jpg" width="640" /></a></div>    <i> Ἀλιβιζᾶτος, Λιάκος, Ροζάκης στήν πρώτη γραμμή τοῦ ρεαλισμοῦ </i><br /> <br /> ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ἄρχισαν τά γνωστά παιγνίδια τήν τελευταία ἑβδομάδα. Ὁ Πρόεδρός τους Ταγίπ Ἐρντογάν προεκάλεσε δύο φορές τήν ἑλληνική πολιτική ἡγεσία ὑποβάλλοντάς την σέ τέστ ψυχραιμίας.<br /> <div>  Τήν πρώτη φορά ἰσχυρίσθηκε πώς ἀποδεχόμεθα σταδιακῶς τά τετελεσμένα τοῦ μνημονίου μέ τήν Λιβύη στήν Μεσόγειο. </div> <div> Τήν δεύτερη ἰσχυρίσθηκε ὅτι συζήτησε μέ τόν Πρωθυπουργό στήν Νέα Ὑόρκη ζητήματα «τουρκικῆς μειονότητος» τῆς Θράκης, ἑλληνικῆς μειονότητος Κωνσταντινουπόλεως, σύν τό ζήτημα τῆς λειτουργίας τοῦ τεμένους τῶν Ἀθηνῶν. </div> <div> <br /></div> <div> Προειδοποίησε ἐπίσης πώς συντόμως θά στείλει τό ἐρευνητικό «Ὀρούτς Ρέις» στό οἰκόπεδο 15 νοτίως τῆς Ἱεράπετρας στήν Κρήτη. Ἐπίκουρος στήν προκλητικότητα Ἐρντογάν προσῆλθε ὁ ὑπουργός τοῦ ἐπί τῶν Ἐξωτερικῶν Μεχμέτ Τσαβούσογλου, ὁ ὁποῖος ἀρχικῶς ἐπετέθη μέ ἀνοίκειο τρόπο στόν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο γιά τίς δηλώσεις του περί ἑλληνικῆς μουσουλμανικῆς μειονότητος. Ἔπειτα ἀνέπτυξε ἰσχυρισμούς, ὅτι συζητεῖται ἡ μοιρασιά τοῦ ὀρυκτοῦ πλούτου τῆς Μεσογείου. Ἡ ἀντίδρασις τῶν Ἀθηνῶν ἦταν ἀρχικῶς παγερή. Ἐπιτηδευμένως ἀδιάφορη. Ὁ Πρωθυπουργός σωστά δέν μπῆκε σέ προσωπικό καυγᾶ μέ τόν Τοῦρκο Πρόεδρο. </div> <div> <br /></div> <div> Ὡστόσο τά ἀνεπίσημα πρόσωπα πού μπῆκαν στήν πρώτη γραμμή, ἡ πεφωτισμένη διανόησις τῶν Ἀθηνῶν, ἔστειλαν λανθασμένα μηνύματα στήν Ἄγκυρα. </div> <div> <br /></div> <div> Πρῶτος ὁ πρώην ὑφυπουργός Ἐξωτερικῶν Χρῆστος Ροζάκης, ὁ ὁποῖος δήλωσε πώς «πρέπει νά δώσουμε κάτι στούς Τούρκους»! <i>«Δέν μποροῦμε νά ἔχουμε τά πάντα μέ τό μέρος μας. Θά πρέπει νά δώσουμε καί κάτι. Γιά νά πᾶμε στήν Χάγη χρειάζεται συνυποσχετικό»</i> εἶπε ἀρχικῶς ὁ καθηγητής τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καί ἐπέκρινε τήν ἕως τώρα στάση τῆς Ἑλλάδος σέ ὅλα τά ζητήματα, τήν ὁποία ἔφθασε στό σημεῖο νά τήν χαρακτηρίσει «μαξιμαλιστική». «Ἔχει θεωρήσει ὅτι μπορεῖ νά ἔχει ΑΟΖ μέχρι τήν Κύπρο, πρᾶγμα ἀδύνατον. Ἔχει θεωρήσει ὅτι μπορεῖ νά ἔχει 12 ν.μ. Παντοῦ. Ἔχει θεωρήσει ὅτι μπορεῖ νά ἔχει ἐναέριο χῶρο μεγαλύτερο ἀπό τήν αἰγιαλίτιδα ζώνη της» συνεπλήρωσε ὁ πρώην ὑπουργός. Ἀπό τήν κριτική του δέν γλύτωσε καί ἡ ἑλληνική κοινωνία, ἡ ὁποία κατά τόν κ. Ροζάκη «γαλουχήθηκε μέσα ἀπό ἀρχές καί ἀξίες πού δέν εἶναι ἀπαραίτητα σωστές, δηλαδή συνυφασμένες μέ τό Διεθνές Δίκαιο». <br /> <br /> Ἠκολούθησε ἀσθμαίνων ὁ καθηγητής ἱστορίας τοῦ ΕΚΠΑ Ἀντώνης Λιάκος ξιφουλκῶν ὑπέρ τῆς «ὑποδοχῆς» ἑνός ἑκατομμυρίου προσφύγων πού θά στείλει ὁ Ἐρντογάν στήν Ἀθήνα. Ἡ εἰσήγησίς του εἶναι ἡ ἀλλοίωσις τοῦ ἐθνικοῦ κορμοῦ! Οὐδεμία ἔκπληξις. Προσφάτως ὁ κ. Λιάκος χαρακτήρισε τήν κυπριακή Κυβέρνηση ἀνεύθυνη γιά τίς συμφωνίες μέ τρίτες χῶρες περί ἐξορύξεως φυσικοῦ ἀερίου ζητῶν νά βάλουμε καί τήν Τουρκία στό παιγνίδι. Ἀρχικῶς ἔκρινε ἐπιβεβλημένη τήν «ὑποδοχή» τουλάχιστον ἑνός ἑκατομμυρίου προσφύγων, διότι «ἡ Ἑλλάδα ὅπως καί τά Βαλκάνια βρίσκονται ἀπέναντι σέ ἕνα πέταλο χωρῶν, ἀπό Ἀφρική ἕως Τουρκία, στό ὁποῖο ὑπάρχει πληθυσμιακή ἔκρηξη, ὑπερχείλιση νεανικῶν ἡλικιῶν, ἐνῶ οἱ δικοί τους πληθυσμοί καταρρέουν καί γηράσκουν». Μόνο μέ τούς ἐξ ἀνατολῶν λαθρομετανάστες θά ἀντιμετωπισθεῖ ἡ «πληθυσμιακή κατάρρευση» ἐπεσήμανε ὁ κ. Λιάκος καί ὑπεστήριξε ὅτι τά θέματα πού ἔπρεπε νά ἀπασχολοῦν τήν Ἑλλάδα εἶναι τά ἑξῆς: «Πῶς θά τούς ἐνσωματώσουμε, ποῦ θά τούς στεγάσουμε, πῶς θά ἀπασχοληθοῦν, πῶς θά τούς ἐκπαιδεύσουμε, πῶς θά τούς μάθουμε τή γλῶσσα μας». <br /> <br /> Πρό ἡμερῶν ὁ ἴδιος εἶχε ἰσχυρισθεῖ ὅτι ἡ ὑπογραφή τῆς συμφωνίας τοῦ ἀγωγοῦ EastMed θά ἀποδειχθεῖ μοιραία. «Πρέπει νά ἀπευχηθοῦμε τήν πραγματοποίησή του. Μέ τήν συμφωνία τῶν πολιτικῶν δυνάμεων στήν ὑλοποίησή του, ἀκούγεται ὡς αἱρετική καί περιθωριακή φωνή κάθε ἀντίθετη ἄποψη, πού λέει ὅτι δέν μπορεῖ νά ἀποκλειστεῖ ἡ Τουρκία ἀπό τά ὅποια κοιτάσματα τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου, ὅτι εἶναι ἕωλη καί τυχοδιωκτική ἡ συμμαχία Ἑλλάδας-Κύπρου (πού ἔχει ἰδιαίτερες εὐθύνες)-Ἰσραήλ καί Αἰγύπτου, καί ὅτι μπλέκουμε σέ διαμάχες πού ἡ Ἑλλάδα δέν μπορεῖ νά ἐλέγξει. Ἐπιτρέψτε μου, ἀλλά τή θεωρῶ πολιτική αὐτοχειριασμοῦ. Ἑλλάδα καί Τουρκία, καί ἀπό τή γεωγραφία καί ἀπό τήν ἱστορία εἶναι καταδικασμένες νά ζοῦν μαζί, νά διαπραγματεύονται, νά λύνουν τίς διαφορές τους καί νά συνεργάζονται» ἀνέφερε χαρακτηριστικά ὁ καθηγητής. <br /> <br /> Τό… κερασάκι στήν τούρτα ἀπετέλεσε ὁ χθεσινός διορισμός τοῦ ὑπερασπιστοῦ τῆς Συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν καί τοῦ σχεδίου Ἀννάν Νίκου Ἀλιβιζάτου στήν «Ἐπιτροπή 2021». Διάνα! Οἱ ἀρνητικές ἐντυπώσεις ἀπό τήν διεύρυνση τῆς Ἐπιτροπῆς μετριάζονται βεβαίως κάπως ἀπό τήν τοποθέτηση τοῦ ἑλληνοπρεποῦς Διονύση Σαββόπουλου («πότε μέ τίς ἀρχαιότητες πότε μέ Ὀρθοδοξία τῶν Ἑλλήνων οἱ Κοινότητες φτιάχνουν ἄλλο γαλαξία») καί τοῦ ναυάρχου, ἐπιτίμου ἀρχηγοῦ ΓΕΕΘΑ Παναγιώτου Χηνοφώτη, καί ἄλλων προσωπικοτήτων. Ἡ ἐντύπωσις πώς δέν ἀπαντᾶμε ἀλλά στέλνουμε σήματα ἀδυναμίας θά ἐνισχύετο κι ἄλλο, ἄν δέν ἀντιδροῦσαν χθές ὁ Προκόπης Παυλόπουλος ἀπό τά Ἰωάννινα ὁ ὁποῖος ἀπήντησε στόν Ἐρντογάν καί Τσαβούσογλου καί ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν Νῖκος Δένδιας ἀπό ἡμερίδα τῆς ΕΣΗΕΑ. </div> <div> <br /></div> <div> Ὁ κ. Παυλόπουλος μετά τήν κατάθεση στεφάνου στό μνημεῖο Μπιζανομάχων, εἶπε ὅτι ἡ ἀπελευθέρωσις τῆς πόλεως εἶναι<i> «ἕνα ἐμβληματικό ἱστορικό δίδαγμα τῆς εὐψυχίας τῶν Ἑλλήνων σέ ὅλους τούς ἀγῶνες γιά τήν ὑπεράσπιση τῆς Πατρίδας»</i>. Μάλιστα ὑπεγράμμισε ὅτι πρόκειται γιά «δίδαγμα, τό ὁποῖο συμπυκνώνεται στήν προειδοποίηση, πρός κάθε κατεύθυνση, ὅτι γιά ἐμᾶς, τούς Ἕλληνες, δέν ὑπάρχει δίκαιο τοῦ ἰσχυροῦ, ἀλλά μόνον ἡ ἰσχύς τοῦ Δικαίου». Ἀναφερόμενος εἰδικῶς στήν Τουρκία, ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας διεμήνυσε ὅτι οἱ Ἕλληνες «ὡς ἐγγυητές τῆς διεθνοῦς καί τῆς εὐρωπαϊκῆς νομιμότητας θά ἐπιβάλουμε τόν σεβασμό καί τήν ἐφαρμογή τοῦ Διεθνοῦς καί τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Δικαίου, στό σύνολό τους. Καί μέσα σέ αὐτό τό πλαίσιο θά θωρακίζουμε τό ἔδαφος, τά σύνορα καί τήν ΑΟΖ, πού εἶναι καί ἔδαφος, σύνορα καί ΑΟΖ τῆς ΕΕ. […] Ἡ αὐθαιρεσία τῆς Τουρκίας ὡς πρός τήν ἐφαρμογή τοῦ Δικαίου τῆς Θάλασσας» καί ὅτι εἶναι παντελῶς ἀνυπόστατο τό «“ψευτομνημόνιο Τουρκίας – Λιβύης”». <br /> <br /> Εἶχε προηγηθεῖ ἡ αὐστηρά ἀπάντησις τοῦ κ. Δένδια στόν Τοῦρκο ὁμόλογό του, πώς ἡ Ἑλλάς εἶναι «διαχρονικά καί πάντοτε ἀνέτοιμη γιά ἕνα ἀνατολίτικο παζάρι καί ἕναν ἀνέντιμο καί καταχρηστικό συμβιβασμό». «Εἴμαστε ἕνα κράτος πού ἔχει μιά πολυμερῆ ἐξωτερική πολιτική, πού πάντοτε ὅμως ὑπηρετεῖ τό Διεθνές Δίκαιο, τήν ἀσφάλεια καί τήν σταθερότητα» καί σημείωσε μέ ἔμφαση ὅτι ἡ ἑλληνική Κυβέρνησις «ἐπιδιώκει τήν ἐνδυνάμωση τῶν σχέσεών της μέ τούς παραδοσιακούς καί ἱστορικούς της συμμάχους, τίς ΗΠΑ, τήν Γαλλία, τίς ἀραβικές χῶρες καί τό Ἰσραήλ». <br /> <br /> Τά δύσκολα θά ἀρχίσουν πάντως ὅταν θά ἀναρτηθεῖ τό μνημόνιο Τουρκίας – Λιβύης στόν ΟΗΕ. Τότε θά εἶναι ἡ σειρά τοῦ Πρωθυπουργοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη νά ὁμιλήσει μέ τήν ἱστορία.</div> <div> <br /> <a href="http://www.estianews.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Ἡ πεφωτισμένη διανόησις σαλπίζει ὑποχώρηση καί ὑποστολή

    Ἀλιβιζᾶτος, Λιάκος, Ροζάκης στήν πρώτη γραμμή τοῦ ρεαλισμοῦ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ἄρχισαν τά γνωστά παιγνίδια τήν τελευταία ἑβδομάδα. Ὁ Πρόεδρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα-Τουρκία: Ακόμα και στο “παρά πέντε”… η Αθήνα ακολουθεί “συνταγή Ιμίων”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjRTn3ThcsTGI-WrMoveMi2Fh7JLnFZRbojrtawpV0UEBpZe2hFAPw7R6O4j0X2-CQMYrde0dOfU5dLqWbvdoUL7igdXyNXM6joq_21GGj-6ExHGkP6jNXjysQiwdDuxvppL1Lu5KW11LE/s1600/HELLENIC-NAVY.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjRTn3ThcsTGI-WrMoveMi2Fh7JLnFZRbojrtawpV0UEBpZe2hFAPw7R6O4j0X2-CQMYrde0dOfU5dLqWbvdoUL7igdXyNXM6joq_21GGj-6ExHGkP6jNXjysQiwdDuxvppL1Lu5KW11LE/s640/HELLENIC-NAVY.jpg" width="640" /></a></div> <br />Τελικά το ζήτημα της προσφυγής στη Χάγη είναι πολύ πιο ξεκάθαρο από όσο εμφανίζεται στη δημόσια συζήτηση στην Ελλάδα. Εάν κρίνει κανείς από τα γραπτά των πλέον καταρτισμένων περί το θέμα –καθότι όλοι μιλούν άρα η επιλογή είναι υποχρεωτική– υπάρχουν πολλά κοινά σημεία και διαπιστώσεις. Οπότε είναι λογικό να ανακύπτει το ερώτημα, πώς είναι δυνατόν η χώρα να ασχολείται τόσο πολύ και να “καυγαδίζει” για ένα θέμα όπου υφίσταται σε μεγάλο βαθμό συμφωνία αναφορικά με τις παραμέτρους του προβλήματος. Η λογική υπαγορεύει ότι κάτι άλλο συμβαίνει. <br /><br />Γράφει ο<b> Ζαχαρίας Β. Μίχας*</b><div> <br />Σε ένα σημαντικό άρθρο-ανάλυση του Χρήστου Ροζάκη (καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και πρώην υφυπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Σημίτη) στην “<a href="https://www.kathimerini.gr/">Καθημερινή</a>” ξεκαθαρίζεται ότι η παραπομπή στη Χάγη είναι εξαιρετικά δύσκολο να προχωρήσει από την ελληνική πλευρά. Η Τουρκία «βλέπει την προσφυγή με πολύ διαφορετικούς όρους από αυτούς της Ελλάδας». <br /><br />Εξίσου κατηγορηματικά απορρίπτεται από τον υπογράφοντα το ενδεχόμενο να υπαχθούν στη δικανική κρίση του Διεθνούς Δικαστηρίου, το μονομερές δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια, καθώς επίσης και η εθνική κυριαρχία σε νησιωτικό έδαφος. «Θα συμβιβαστεί η Ελλάδα με την προσφυγή στο Δικαστήριο με [χωρικά ύδατα] 6 ναυτικά μίλια;» αναρωτιέται ο Ροζάκης. Διά της ατόπου μάλλον συνάγεται ότι στο σκεπτικό του, το ενδεχόμενο αυτό παραμένει ανοικτό υπό προϋποθέσεις, περί των οποίων θα πρέπει να τοποθετηθεί ξεχωριστά ο ίδιος. <br /><br />Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Ότι οι πιθανότητες επιτυχίας του “εγχειρήματος Χάγη” για την ελληνική πλευρά είναι από ελάχιστες έως ανύπαρκτες. Θα απαιτούνταν «μακρότατες και επαχθείς διαπραγματεύσεις», σύμφωνα με τα λόγια του ιδίου, ενώ η σύνταξη συνυποσχετικού για παραπομπή μόνο για οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ είναι απλώς απίθανη. <br /><br />Με σκοπό την επίτευξη τέτοιας συμφωνίας πραγματοποιήθηκαν στο παρελθόν (μέχρι το 2016) οι αποκαλούμενες ελληνοτουρκικές διερευνητικές επαφές σε επίπεδο πολιτικών διευθυντών υπουργείων Εξωτερικών. Συνεδρίαζαν για χρόνια με άνεση, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Δηλαδή υπό ιδανικές συνθήκες. Και απέτυχαν να φέρουν αποτέλεσμα. Η διαδικασία αυτή «ατόνησε και διακόπηκε με ευθύνη της Τουρκίας», όπως παραδέχεται ο Ροζάκης. <br /><br />Το συμπέρασμα του έμπειρου καθηγητή είναι πως μοναδική ρεαλιστική προσδοκία για την Ελλάδα θα ήταν η σύνταξη συνυποσχετικού με τη Λιβύη, με στόχο την παραπομπή στο Διεθνές Δικαστήριο του θέματος του Μνημονίου Τουρκίας-Λιβύης όπου θα κριθεί η νομιμότητά του. Δεδομένης της καθολικής καταδίκης του από τους κύριους δρώντες στην περιοχή (σ.σ. ΗΠΑ, Γαλλία, ΕΕ, Αίγυπτος, Ισραήλ κ.α.), η Λιβύη θα μπορούσε να πιεστεί προς αυτή την κατεύθυνση. <br /><br />Δύο επισημάνσεις κρίνονται όμως απαραίτητες. Η πρώτη είναι πως αυτό δεν θα γίνει όσο η κυβέρνηση της Τρίπολης εξαρτάται τόσο πολύ από την Τουρκία για την επιβίωσή της, όπως σήμερα. Η προοπτική εξάλλου ανατροπής της από τα στρατεύματα του Χάφταρ αποτέλεσε το τελικό κίνητρο που οδήγησε στην υπογραφή του Μνημονίου, αφού με αυτή εξασφαλίστηκε σημαντική στρατιωτική βοήθεια από την Τουρκία. <br /><br />Η δεύτερη επισήμανση είναι, σύμφωνα και με το άρθρο του Ροζάκη, ότι αυτή η κίνηση θα άφηνε ορθάνοιχτα τα ζητήματα που ταλαιπωρούν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η επίσημη τοποθέτηση του Διεθνούς Δικαστηρίου στο ζήτημα της ακυρότητας του Μνημονίου Τουρκίας-Λιβύης, που αδιαφορεί για τα δικαιώματα των νήσων σε θαλάσσιες ζώνες, θα αποτελούσε ασφαλώς ένα σημαντικό τετελεσμένο για την πορεία των ελληνοτουρκικών. <br /><br />Θα μπορούσε άραγε η πολιτική σκοπιμότητα που διεισδύει συχνότατα στις αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου ναι μεν να ακύρωνε το επίμαχο Μνημόνιο, αφήνοντας όμως στο ερμηνευτικό σκεπτικό κάποιο “παράθυρο” για υπό προϋποθέσεις αμφισβήτηση του δικαιώματος των νήσων στις θαλάσσιες ζώνες; Κάτι που θα προστεθεί στην υφιστάμενη νομολογία που θα θέσει νέους προβληματισμούς στην ελληνική πλευρά; Αυτό είναι ένα ερώτημα προς απάντηση από τους ειδικούς, προτού επιχειρηθεί το βήμα από την ελληνική διπλωματία. <br /><br />Με μοναδική εξαίρεση την απουσία τοποθέτησης του γνωστού καθηγητή περί του παραδεκτού ή μη συμφωνίας της Ελλάδας για παραπομπή του ζητήματος Υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ στη Χάγη, χωρίς να έχει προηγηθεί επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων μέχρι τα 12 ναυτικά μίλια, που κατοχυρώνει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, ο παρατηρητής της δημόσιας συζήτησης δυσκολεύεται να ερμηνεύσει την πόλωση που επικρατεί. <br /><br />Η ΧΑΓΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ<br /> Για να παρουσιαστεί, ωστόσο, το πρόβλημα σε όλη του τη διάσταση άρθρο του έμπειρου αναλυτή Σταύρου Λυγερού εγείρει ένα ζήτημα, το οποίο δεν έχει εντοπιστεί και αξιολογηθεί επαρκώς, είτε από τη δημόσια συζήτηση περί Χάγης, είτε ακόμα και από το ίδιο το υπουργείο Εξωτερικών. <br /><br />Γράφει λοιπόν: «Εάν κάποιος ακούσει Έλληνες πολιτικούς, ακαδημαϊκούς και δημοσιογράφους θα νομίσει ότι η Άγκυρα ζητάει την παραπομπή και η Αθήνα συζητάει εάν θα την αποδεχθεί ή όχι! Η πραγματικότητα, βεβαίως, είναι αντίθετη. Λόγω φοβικού συνδρόμου και στρατηγικής αμηχανίας στην Αθήνα φιλοτεχνούν συστηματικά μία ψευδή εικόνα». <br /><br />Ο Σταύρος Λυγερός συνεχίζει λέγοντας πως «όταν Τούρκοι αξιωματούχοι, όπως ο Τσαβούσογλου, αναφέρουν τη Χάγη ως θεωρητική προοπτική, προσφέρουν το “τυράκι” της παραπομπής για να ρυμουλκήσουν την Αθήνα στο τραπέζι της διμερούς διαπραγμάτευσης». Για να συμπεράνει πιο κάτω στην ανάλυσή του, ότι «ο Ερντογάν έχει αλλάξει επίπεδο και η Αθήνα παραμένει προσκολλημένη στο παρελθόν». <br /><br />Όπως εξηγεί, ενώ στο εσωτερικό της χώρας οι Έλληνες τσακώνονται για τη Χάγη, το θέμα απλώς δεν υφίσταται: «Με την υπογραφή και δημοσίευση της συμφωνίας Άγκυρας-Τρίπολης, η Τουρκία οριοθέτησε υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ στην περιοχή ανατολικά και νότια της Κρήτης, έστω κι αν η αρχή που χρησιμοποίησαν οι δύο πλευρές (τα νησιά δεν δικαιούνται υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ) είναι κραυγαλέα εκτός διεθνούς δικαίου» είναι το επιχείρημα του αναλυτή. <br /><br />Ο Λυγερός θεωρεί προφανές ότι «ο Ερντογάν δεν πρόκειται να ακυρώσει τη συμφωνία για να πάει στη Χάγη. Αντιθέτως, η Τουρκία προετοιμάζεται για να επιχειρήσει να δημιουργήσει νέο τετελεσμένο, πραγματοποιώντας σεισμικές έρευνες και στη συνέχεια γεώτρηση». Υπενθυμίζει, επίσης, ότι η Τουρκία έχει καταθέσει «συντεταγμένες στον ΟΗΕ για τα όρια της τουρκικής υφαλοκρηπίδας σ’ όλη την Ανατολική Μεσόγειο». <br /><br />ΑΛΛΟΥ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ Η ΕΜΟΝΗ ΜΕ ΤΗ ΧΑΓΗ<br /> Τα ανωτέρω αποκαλύπτουν ότι στην Ελλάδα επικρατεί σε μεγάλο βαθμό συμφωνία περί του εφικτού ή μη του “εγχειρήματος Χάγη”. Μήπως όμως με τον τρόπο αυτό η εθισμένη στον φόβο και την αμυντική αδράνεια Ελλάδα, επιχειρεί να ξορκίσει το πραγματικό πρόβλημα που θα έπρεπε να μας απασχολεί, δηλαδή από την περαιτέρω κλιμάκωση του στρατιωτικού καταναγκασμού εκ μέρους της Τουρκίας. <br /><br />Αυτό, όμως, είναι πρόβλημα που οι ελληνικές ελίτ δείχνουν να μην μπορούν ψυχολογικά να αντιμετωπίσουν. Αυτό συγκαλύπτεται πίσω από τις ενδιαφέρουσες, πλην όμως ανεπαρκείς στις νέες συνθήκες, αναλύσεις περί “συνεργατικής και φιλειρηνικής” με την Τουρκία αντιμετώπισης των προβλημάτων, όπως επιχειρείται να μασκαρευτούν οι τουρκικές μονομερείς διεκδικήσεις. <br /><br />Το πρόβλημα είναι λοιπόν η απροθυμία αντιμετώπισης των απειλών, η οποία συνοδεύεται από την ψευδαίσθηση της δήθεν αποτελεσματικής διαχείρισής της κατάστασης. Είναι η αδυναμία να αποδεχθεί το πολιτικό σύστημα, λόγω φοβίας, ότι η κλιμάκωση της τουρκικής στάσης θα έχει ένα από τα δυο ακόλουθα αποτελέσματα: Ή την πολεμική σύγκρουση που υποτίθεται ότι έτσι αποφεύγουμε, ή την απόλυτη τελικά προσαρμογή στη βούληση του περιφερειακού ηγεμόνα. <br /><br />Μήπως στο επίπεδο της ελληνικής πολιτικής τάξης η δεύτερη επιλογή είναι κατά βάθος η επιθυμητή, διότι δεν την “ξεβολεύει”; Μήπως προτεραιότητα είναι να συνεχιστεί η πολιτική ηγεμονία και η απρόσκοπτη εναλλαγή στην εξουσία με ό,τι θετικό συνεπάγεται αυτή για τα κόμματα και τους πολιτικούς που συμμετέχουν σε αυτή; <br /><br />Η ΑΥΤΟΚΑΤΑΡΟΦΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΗ ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΟΛΙΓΩΡΙΑ<br /> Το συμπέρασμα είναι ότι στον πιο κρίσιμο τομέα, στη δημιουργία των προϋποθέσεων για ανάσχεση του τουρκικού επεκτατισμού, το ελληνικό πολιτικό σύστημα ολιγωρεί αυτοκαταστροφικά επί πολλά έτη. Αιτία της είναι ένας συνδυασμός άγνοιας, ή προσποίησης άγνοιας, της σημασίας του στρατιωτικού σκέλους της αποτροπής με την καταχρηστική επίκληση της οικονομικής κρίσης. Η ολιγωρία εκφράζεται και από τη συστηματική καλλιέργεια απέχθειας για ό,τι στρατιωτικό. <br /><br />Τελικά, το πολιτικό σύστημα επιλέγει να ζει μέσα στις βολικές ψευδαισθήσεις του. Μη επιθυμώντας να εκτεθεί στον κίνδυνο μίας σύγκρουσης με την Τουρκία, αρνείται να αλλάξει τις προτεραιότητες, αναγνωρίζοντας ότι η Ελλάδα έχει περιέλθει σε κατάσταση ύψιστης εθνικής ανάγκης. Αυτό θα του επέτρεπε να επικοινωνήσει την ανάγκη να κινηθεί αποφασιστικά στην κατεύθυνση της άμεσης, μεσοπρόθεσμης και μακροχρόνιας αποκατάστασης της αποτρεπτικής αξιοπιστίας των Ενόπλων Δυνάμεων. <br /><br />Αρνείται να κατανοήσει ότι ο κίνδυνος σύγκρουσης είναι εξ ορισμού υπαρκτός και ότι δεν θα εξαφανιστεί στρουθοκαμηλίζοντας, προσποιούμενο δηλαδή ότι το πρόβλημα δεν είναι κατεπείγον. Η Αθήνα ακολουθεί ξανά τη “συνταγή των Ιμίων”, όταν για διάφορους λόγους είχε και πάλι ολιγωρήσει απέναντι στη διατήρηση της αμυντικής και αποτρεπτικής επάρκειας, άρα και αξιοπιστίας. Σήμερα, η Αθήνα ολιγωρεί ξανά. <br /><br />Οι κρατούντες αρνούνται να δουν ότι η ολιγωρία καθιστά την πολεμική εμπλοκή ακόμα πιο πιθανή, επειδή ο αντίπαλος θα διακρίνει ευκαιρία να διευθετήσει με τη χρήση του στρατιωτικού εργαλείου προς όφελός του τη διένεξη που αυτός έχει επιβάλει στην ατζέντα. Το ελληνικό πολιτικό σύστημα κάνει ό,τι μπορεί για να προβάλλει εικόνα αδυναμίας, ακυρώνοντας στην πράξη την αποτρεπτική προσπάθεια που αφορά περισσότερα του στρατιωτικού μέτωπα. Γι’ αυτό τον λόγο οι εδώ συζητήσεις στερούνται ορθολογισμού, παρότι αφορούν την επιβίωση της χώρας. <br /><br /><b><i>* Ο ΖΑΧΑΡΙΑΣ Β. ΜΙΧΑΣ είναι Διευθυντής Μελετών στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας (ΙΑΑΑ / ISDA)</i></b><br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Ελλάδα-Τουρκία: Ακόμα και στο “παρά πέντε”… η Αθήνα ακολουθεί “συνταγή Ιμίων”

Τελικά το ζήτημα της προσφυγής στη Χάγη είναι πολύ πιο ξεκάθαρο από όσο εμφανίζεται στη δημόσια συζήτηση στην Ελλάδα. Εάν κρίνει κανείς απ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Πάρτε μας στο τηλέφωνο” η “πρόταση” των Τούρκων για τις παραβιάσεις στο Αιγαίο στις κουβέντες για τα ΜΟΕ!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5PCBku48bLvxoDdVghm0rswXOYUbaaQDy-F86lrUzZ7RMJmVXovAKEhsytQW-QHsWDpKujOH4VPUgV-yiG3ySI4tcLok6N9EYx3K0_dQD0f0SeDaHtLh6ODRfowz_em5UETSDivSEJhQ/s1600/moe.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="712" data-original-width="1068" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5PCBku48bLvxoDdVghm0rswXOYUbaaQDy-F86lrUzZ7RMJmVXovAKEhsytQW-QHsWDpKujOH4VPUgV-yiG3ySI4tcLok6N9EYx3K0_dQD0f0SeDaHtLh6ODRfowz_em5UETSDivSEJhQ/s640/moe.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Οι Τούρκοι στρατιωτικοί που ήρθαν στην Αθήνα για έναν ακόμη γύρο συζητήσεων,άφησαν άφωνους τους Έλληνες στρατιωτικούς με τα θέματα που έθεσαν προς συζήτηση και τις αντιδράσεις που είχαν σε ζητήματα όπως αυτά των παραβιάσεων στο Αιγαίο.<br /><br />Ουδείς ανέμενε κάποια πρόοδο από τις συζητήσεις για τα ΜΟΕ στην Αθήνα. Κανένας δεν πίστευε σε αποκλιμάκωση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και όλοι γνωρίζουν ότι οι συζητήσεις συνεχίζονται απλά και μόνο για να γίνονται και να υπάρχει ένα “σημείο επαφής”. Όμως οι Τούρκοι δεν παρέλειψαν να βάλουν στο τραπέζι όλα τα θέματα, ακόμη και κάποια που εκ των πραγμάτων δεν θα μπορούσαν να συζητηθούν από στρατιωτικούς. <br /> <br />Το μήνυμα που θέλησαν να περάσουν είναι ότι στο Αιγαίο υπάρχει ήδη…συνδιαχείριση. Κάτι που δεν ισχύει και δεν πρόκειται να ισχύσει. <br /> <br />Αν πρέπει να επιλέξουμε μια στιγμή από τις τριήμερες συζητήσεις για τα ΜΟΕ, που να δείχνει το κλίμα που επικράτησε αυτή είναι η απάντηση που έδωσαν οι Τούρκοι , όταν οι Έλληνες στρατιωτικοί με σαφήνεια και με επιχειρήματα τους έθεσαν το θέμα των παραβιάσεων και της άρνησης των Τούρκων να καταθέτουν σχέδια πτήσης για τα μαχητικά τους, στο Αιγαίο: “Να μας παίρνεται τηλέφωνο στο Εσκί Σεχίρ να σας ενημερώνουμε για όποια πτήση θέλετε”,ήταν η απάντηση! <div>   <br />Οι Τούρκοι αναφέρονταν στην “κόκκινη τηλεφωνική γραμμή” που υπάρχει εδώ και χρόνια και συνδέει το Αρχηγείο Τακτικής Αεροπορίας στη Λάρισα με το Εσκί Σεχίρ. Μόνο που αυτή η “κόκκινη γραμμή” υπάρχει για επικοινωνίες σε περιπτώσεις κρίσεων που προκαλούνται από κάποιο ατύχημα ή άλλο απρόβλεπτο γεγονός. Οι Τούρκοι είχαν προσπαθήσει κι άλλη φορά να “αντικαταστήσουν” τα σχέδια πτήσης με το …τηλεφώνημα στο Εσκί Σεχίρ. Το είχαν κάνει όμως με πιο σοβαρό τρόπο ,προτείνοντας να υπήρχε εκ των προτέρων συνεννόηση για τις πτήσεις που θα γίνονταν στο Αιγαίο από τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη. Ούτε αυτή η πρόταση είχε γίνει δεκτή από την ελληνική πλευρά. Τώρα, τελείως απαξιωτικά ζητούν να τους παίρνουμε τηλέφωνο την ώρα που κάνουν παραβιάσεις, για να μας το …επιβεβαιώσουν! </div> <div> <br />Η “πρόταση” των Τούρκων αντιμετωπίστηκε με ανάλογο απαξιωτικό τρόπο από την ελληνική αντιπροσωπεία. <br /> <br />Η δεύτερη δυσάρεστη έκπληξη ήταν ότι οι Τούρκοι ανακοίνωσαν ότι έχουν “βαφτίσει” περιοχή κοντά στη Χίο ως “πεδίο βολής” τους! Κάτι που είναι τελείως παράνομο! <br /> <br />Τι άλλο ζήτησαν οι Τούρκοι; <br /><ul> <li>Να μην τους αναχαιτίζουμε </li> <li>Ακόμη κι αν γίνονται αναχαιτίσεις, αυτές δεν θα πρέπει να περιλαμβάνουν οπλισμένα μαχητικά </li> <li>Να τηρούνται αποστάσεις ασφαλείας </li> <li>Να μην δεσμεύουμε περιοχές του Αιγαίου για τα υποβρύχια μας </li> <li>Να μην “λοκάρουμε” τα πολεμικά τους πλοία </li> <li>•Να μην πετάνε μαχητικά μας πάνω από τα πλοία τους </li> <li>Να μην δεσμεύουμε για μεγάλα χρονικά διαστήματα περιοχές για ασκήσεις και το πεδίο βολής Άνδρου </li> </ul> Οι απαντήσεις σ΄ όλα αυτά ήταν πολύ εύκολες για την ελληνική αντιπροσωπεία: <br /><ul> <li>Αναχαιτίσεις θα συνεχίσουν να γίνονται </li> <li>Τα όρια ασφαλείας συστηματικά και επίτηδες παραβιάζονται από τους Τούρκους που θέτουν διαρκώς σε κίνδυνο την ασφάλεια πτήσεων. Για του λόγου το αληθές οι Έλληνες στρατιωτικοί αναφέρθηκαν σε πολύ σοβαρό περιστατικό παρενόχλησης πτήσης αεροσκάφους ναυτικής συνεργασίας P-3 Orion του ΠΝ που πετούσε σε μεγάλο ύψος στο Αιγαίο. Το περιστατικό έγινε στις 16 Ιανουαρίου και δεν είναι το μοναδικό. Είναι ένα από τα πολλά. </li> <li>Δεσμεύσεις περιοχών για τα υποβρύχια μας θα κάνουμε ανάλογα με το πως κρίνει το ΠΝ </li> <li>Πολεμικά πλοία τους δεν “λοκάρονται” αλλά παρακολουθούνται </li> </ul> Οι Έλληνες στρατιωτικοί από την πλευρά τους εκτός από το θέμα των παραβιάσεων στον αέρα, έθεσαν στους Τούρκους το ζήτημα των ελέγχων εμπορικών πλοίων που τουρκικά πολεμικά πλοία, σε θαλάσσιες περιοχές ελληνικών συμφερόντων, τις παράνομες NAVTEX, τα μεθοριακά επεισόδια που προκαλούν στον Έβρο και μια σειρά άλλων ζητημάτων. Δεν πήραν καμία λογική απάντηση. <br /> <br />Έχει σημασία ακόμη και το ποιος ήταν επικεφαλής της τουρκικής αντιπροσωπείας. Πρόκειται για τον Τούρκοι αξιωματικό ο οποίος μαζί με πέντε ακόμη είχαν αιχμαλωτιστεί για λίγο από τις δυνάμεις του στρατηγού Χάφταρ στη Λιβύη! Ήταν μέλος της στρατιωτικής αποστολής των Τούρκων στη Λιβύη και οι δυνάμεις του Χάφταρ είχαν δώσει στη δημοσιότητα τα στοιχεία του.<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

“Πάρτε μας στο τηλέφωνο” η “πρόταση” των Τούρκων για τις παραβιάσεις στο Αιγαίο στις κουβέντες για τα ΜΟΕ!

Οι Τούρκοι στρατιωτικοί που ήρθαν στην Αθήνα για έναν ακόμη γύρο συζητήσεων,άφησαν άφωνους τους Έλληνες στρατιωτικούς με τα θέματα που έ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόσες βάσεις έχει η Τουρκία στο εξωτερικό – Πόσο απειλούν την Ελλάδα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg3DdYX-RKcttp8_kTwwXMYTPCZQycC1y_nGPYJ55D7iZOmBseLjueUfsxy4PSaKNuyqXDaxuwlUHUda7xHCBhj3lHELhYJu59XBPydlZ1LwNPsrqnjVfz1ueZWSHFEbgreWVqFOHtQrL4/s1600/tourkikes-vaseis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg3DdYX-RKcttp8_kTwwXMYTPCZQycC1y_nGPYJ55D7iZOmBseLjueUfsxy4PSaKNuyqXDaxuwlUHUda7xHCBhj3lHELhYJu59XBPydlZ1LwNPsrqnjVfz1ueZWSHFEbgreWVqFOHtQrL4/s640/tourkikes-vaseis.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Γεωργίου Βαγγέλης</b><br />Όταν ανέλαβε το 2001 την εξουσία ο Ερντογάν, η Τουρκία διέθετε 10 πρεσβείες στην Αφρική. Σήμερα έχει 42. Τα τελευταία 17 χρόνια οι εμπορικές συναλλαγές Αφρικής-Τουρκίας έχουν αυξηθεί κατά 381%. Ο δε Τουρκικός Στρατός έχει αυξήσει θεαματικά τη συμμετοχή και την επέμβασή του στο εξωτερικό. Η Τουρκία διατηρεί το στρατιωτικό της αποτύπωμα σε εννέα κράτη στο εξωτερικό ενώ –σύμφωνα με το <a href="https://www.globalfirepower.com/country-military-strength-detail.asp?country_id=turkey">Global Fire Power–</a> διαθέτει τον 11ο ισχυρότερο στρατό ανάμεσα σε 138 κράτη παγκοσμίως. Οι αριθμοί είναι ανησυχητικοί, αλλά η προσπάθεια διατήρησής τους μάλλον καθησυχαστική για την Αθήνα. <br /><br />Ας δούμε το στρατιωτικό περίγραμμα της Τουρκίας. Ανεξαρτήτως των εξελίξεων στη βόρεια Συρία, η Τουρκία, όπως σημείωσε πρόσφατα ο Ρουμάνος ε.α. στρατηγός των μυστικών υπηρεσιών <a href="https://www.ifimes.org/en/9767">Corneliu Pivariu</a> έχει δημιουργήσει στρατιωτικές βάσεις στο εξωτερικώ «εκμεταλλευόμενη επιδέξια τις περιφερειακές πολιτικές και στρατιωτικές εξελίξεις». Εκτός της Λιβύης, είναι πολύ σημαντική η Βάση Tariq Ibn Ziyad στο Κατάρ η οποία ολοκληρώθηκε το 2019. Στο δε Ιράκ, η Τουρκία διαθέτει περίπου 20 μικρές στρατιωτικές βάσεις κυρίως για συλλογή πληροφοριών ενώ στη βόρεια Συρία έχει δημιουργήσει έξι βάσεις με άγνωστο αριθμό στρατευμάτων.<br /><br />Στην εξοπλιστική της διπλωματία η Τουρκία, σύμφωνα το SIPRI, έχει εκτοξεύσει μεν τις εξαγωγές οπλικών συστημάτων, αν και η αξία των δεν είναι τόσο εντυπωσιακή όσο διατυμπανίζεται. Ωστόσο, η αλήθεια είναι ότι από 3 εκατ. δολ. που ήταν το 1995 ανήλθε στα 364 εκατ. δολ. το 2018. Γίνεται, συνεπώς, κατανοητό ότι οι Τούρκοι αναπτύσσουν θεαματικά την αμυντική τους βιομηχανία καλύπτοντας τόσο δικές τους όσο και άλλων ανάγκες.<br /><a href="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/02/stratiotikes-vaseis-tourkia-slpress.gr_.png"><img height="406" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2020/02/stratiotikes-vaseis-tourkia-slpress.gr_-1068x678.png" width="640" /></a> <br />Σε πολιτικό-διπλωματικό επίπεδο, ο άξονας <a href="https://besacenter.org/perspectives-papers/turkey-strategy-ideology/">Τουρκία-Ιράν-Κατάρ-Μαλαισία</a> καθιστά την Τουρκία επίφοβη στη Μέση Ανατολή, ενώ στην Αφρική, οι τοπικοί ηγέτες δίνουν όλο και περισσότερα κλειδιά στην Άγκυρα. Σε οικονομικό επίπεδο, ο όγκος των εμπορικών συναλλαγών Τουρκίας-Αφρικής κυμαίνεται μεταξύ <a href="https://www.al-monitor.com/pulse/originals/2020/02/turkey-egypt-libya-africa-year-erdogans-passion-irks-france.html?utm_campaign=20200207&utm_source=sailthru&utm_medium=email&utm_term=Daily%20Newsletter">21,5 και 26 δισ. δολ </a>ενώ η Άγκυρα φιλοδοξεί να το φτάσει στα 50 δισ. δολάρια. Οι δε τουρκικές επενδύσεις στην Αφρική ξεπερνούν ήδη τα 6,2 δολ.<br /><br /><br />Μπορεί αυτοί οι οικονομικοί αριθμοί να είναι σαφώς μικρότεροι από χώρες, όπως της Γαλλίας και Κίνας, αλλά μαρτυράνε μια ασυγκράτητη δυναμική. Αντίθετα, οι ελληνικές εμπορικές δραστηριότητες μετά βίας φαίνονται καθώς οι εξαγωγές της Ελλάδας στην Αφρική αγγίζουν <a href="https://www.makthes.gr/thessaloniki-ependytikes-empeiries-kai-eykairies-apo-tin-yposacharia-afriki-229017">τα 80 εκατ. ευρώ ετησίως</a>! Η Ελλάδα λοιπόν έχει να αντιμετωπίσει την κύκλωση από μια αναθεωρητική δύναμη που μεγεθύνεται στρατιωτικά, διπλωματικά και οικονομικά. <div> <br />Η συμβουλή του συνταγματάρχη <br /><br />Συνεπώς, υπάρχει μια αναλογία της σημερινής κατάστασης με τα προεόρτια του ελληνοϊταλικού πολέμου το 1939. Τότε ο ικανότατος επιτελικός συνταγματάρχης Δημήτρης Μαχάς, προσπαθώντας να καθησυχάσει —σύμφωνα με τα λεγόμενά του— τον φοβισμένο Ιωάννη Μεταξά ενόψει της καταθλιπτικής ιταλικής υπεροχής του είπε: <i>«Όταν μιλάμε για ελληνοϊταλικό πόλεμο στα Βαλκάνια μιλάμε για πόλεμο μεταξύ εν του Αλβανία ιταλικού εκστρατευτικού Σώματος και ολόκληρου του Ελληνικού Στρατού. Η Ιταλία έχει και άλλα μέτωπα...». </i><br /><br />Προφανώς, οι στρατιωτικές αποστολές της Τουρκίας στο εξωτερικό δεν μπορούν να ταυτίζονται με τα εκατομμύρια των στρατευμάτων που διατηρούσε η Ιταλία εκτός συνόρων τη δεκαετία του 1930. Εφόσον η Τουρκία, δεν έχει στείλει εκατοντάδες χιλιάδες στρατεύματα στο εξωτερικό, σημαίνει ότι διαθέτει πολύ "λίπος" προς διάθεση εντός των συνόρων. Ωστόσο, η παρομοίωση διατηρεί τα ωφέλιμα χαρακτηριστικά της καθώς τα στρατιωτικά ανοίγματα της Τουρκίας συνοδεύονται από οικονομικές/πολιτικές διακυβεύσεις και δεσμεύσεις. <br /><br />Σε περίπτωση ελληνοτουρκικής σύρραξης, η Άγκυρα θα είναι υποχρεωμένη να διατηρήσει την εμπλοκή της σε Συρία, Λιβύη, την ώρα που ενδεχομένως θα αντιμετωπίσει τον όγκο του ελληνικού Στόλου, της πανίσχυρης ελληνικής αεροπορίας και του ασύγκριτα πιο δυνατού ελληνικού πυροβολικού. Οι τουρκικές πιτσιλιές θα πρέπει να αντιμετωπίσουν τις ελληνικές κουβαδιές. Οι πολιτικές εξόδου δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση, ειδικά αν έχεις αναλάβει να οικοδομήσεις στρατιωτικές δομές σε μια μακρινή περιοχή (πχ. Σομαλία) ή να διατηρήσεις εδάφη έναντι αποφασισμένου αντιπάλου (Συρία). <br />Οι προτεραιότητες της Τουρκίας <br /><br />Παρακολουθώντας την ατζέντα και τις σχετικές αποφάσεις του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας τα τελευταία 30 χρόνια, θα δει κανείς κάτι το ενδιαφέρον. Από τις <a href="https://ecpr.eu/Filestore/PaperProposal/8770b528-53dd-4ccf-8bc1-9c01f2cfd1ce.pdf">168 αποφάσεις</a> αυτού του –μυθικών διαστάσεων– οργάνου, ούτε σε 10 δεν περιλαμβάνεται η Ελλάδα! Ειδικά την <a href="https://www.mgk.gov.tr/index.php/2011-2018-yillari-arasi-basin-aciklamalari">τελευταία δεκαετία 2011-2020</a>, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις βρίσκονται στα αζήτητα, καθώς οι Τούρκοι ασχολούνται περισσότερο με Ιράκ, Συρία, Λιβύη και Κύπρο (λόγω ΑΟΖ). Το ελληνικό μέτωπο για την Τουρκία παραμένει στο επίπεδο "ουδέν νεώτερον" και έτσι θέλει να μείνει. <br /><br />Ενδεικτικά, μετά το 2005, όπως έγραφε η Τουρκάλα δημοσιογράφος Asli Aydintasbas, η Ελλάδα είχε βρεθεί στον «<a href="https://www.milliyet.com.tr/yazarlar/asli-aydintasbas/kirmizi-kitap-ta-koklu-degisim-1256142">πάτο της λίστας με τα κράτη</a> που η Τουρκία θεωρούσε απειλητικά». Αυτό, όμως, δεν κατέστησε την Τουρκία λιγότερο διεκδικητική έναντι της Ελλάδας. <br /><br />Το δε στρατιωτικό προσωπικό της Τουρκίας δεν αγγίζει πλέον παλαιότερους αριθμούς. Ενώ το 1999 ξεπερνούσε τους 841.000, το 2017 έπεσε στους 512.000, σύμφωνα με στοιχεία του <a href="https://data.worldbank.org/indicator/MS.MIL.TOTL.P1?locations=TR">Διεθνούς Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών</a>. Είναι προφανές ότι το στελεχικό δυναμικό της Τουρκίας έχει μειωθεί σημαντικά και ειδικά μετά τις εκκαθαρίσεις του 2016 η κατάσταση έχει γίνει πιο δύσκολη. Το 45% των ανώτατων αξιωματικών (στρατηγοί-ναύαρχοι) έχουν εκδιωχθεί από το στράτευμα. <br /><br />Η Τουρκία μπορεί να έχει αυξήσει σημαντικά τις αμυντικές δαπάνες της από 1,8% το 2015 σε πάνω από 2,5% το 2018 (ίδια επίπεδα με Ελλάδα), αλλά η συνολική εικόνα είναι διαφορετική. Η Τουρκία, για πρώτη φορά τα τελευταία 60 χρόνια, αδυνατεί να κόψει σημαντικά από το ΑΕΠ της για την άμυνά της. Ενδεικτικά, την εποχή που η κυβέρνηση Σημίτη έδινε τα κλειδιά των Ιμίων στην Τουρκία, οι τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις <a href="https://data.worldbank.org/indicator/MS.MIL.XPND.GD.ZS?locations=TR">απορροφούσαν περίπου το 4,5% του ΑΕΠ</a>. <br /><br />Προφανώς, η Τουρκία ζορίζεται και οπωσδήποτε δεν θα ήθελε να μπει στη διαδικασία να μάθει αν θα άντεχε μια σύγκρουση με τον Ελληνικό Στρατό. Η μείωση των αμυντικών δαπανών είναι μια γενικότερη τάση παγκοσμίως, αλλά για ένα επιθετικό κράτος σημαίνει ότι απλά "δεν του βγαίνει".<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Πόσες βάσεις έχει η Τουρκία στο εξωτερικό – Πόσο απειλούν την Ελλάδα

Γεωργίου Βαγγέλης Όταν ανέλαβε το 2001 την εξουσία ο Ερντογάν, η Τουρκία διέθετε 10 πρεσβείες στην Αφρική. Σήμερα έχει 42. Τα τελευταία 1...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία έχει ήδη οριοθετήσει και η Ελλάδα ζητάει ακόμα Χάγη!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjYgfupIgDTtZVtM2i3vQ7w9qEX-dD1jd-M9tGbcZii3Vbxf52xB_BNmN6-nuB_w6xSA9HJz_l9GXSkGKeNYyhplBV3dC0EV3MAEZWzxQ-FM_BDloPkMbnpjtPLbtkpjcu6nHco2P_AReo/s1600/%25CE%25A7%25CE%2591%25CE%2593%25CE%2597-%25CE%2594%25CE%2599%25CE%259A%25CE%2591%25CE%25A3%25CE%25A4%25CE%2597%25CE%25A1%25CE%2599%25CE%259F.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1000" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjYgfupIgDTtZVtM2i3vQ7w9qEX-dD1jd-M9tGbcZii3Vbxf52xB_BNmN6-nuB_w6xSA9HJz_l9GXSkGKeNYyhplBV3dC0EV3MAEZWzxQ-FM_BDloPkMbnpjtPLbtkpjcu6nHco2P_AReo/s640/%25CE%25A7%25CE%2591%25CE%2593%25CE%2597-%25CE%2594%25CE%2599%25CE%259A%25CE%2591%25CE%25A3%25CE%25A4%25CE%2597%25CE%25A1%25CE%2599%25CE%259F.jpg" width="640" /></a></div> <div> <b><br /></b></div> <b>Λυγερός Σταύρος</b><br />Η πρόσφατη εκδήλωση του ΕΛΙΑΜΕΠ για τη Χάγη, στην οποία μίλησαν πρόσωπα που έχουν χειρισθεί τα ελληνοτουρκικά (Γιώργος Παπανδρέου, Μπακογιάννη, Κατρούγκαλος και Ροζάκης), επιβεβαίωσε ότι σύσσωμο σχεδόν τον πολιτικό σύστημα έχει αναγάγει σε μονόδρομο την παραπομπή στο Διεθνές Δικαστήριο. <br /><br />Το γεγονός είναι αποκαλυπτικό του κλίματος που επικρατεί στο πολιτικό σύστημα και συνολικά στις άρχουσες ελίτ. Εάν κάποιος ακούσει Έλληνες πολιτικούς, ακαδημαϊκούς και δημοσιογράφους θα νομίσει ότι η Άγκυρα ζητάει την παραπομπή και η Αθήνα συζητάει εάν θα την αποδεχθεί ή όχι! Η πραγματικότητα, βεβαίως, είναι αντίθετη. Λόγω φοβικού συνδρόμου και στρατηγικής αμηχανίας στην Αθήνα φιλοτεχνούν συστηματικά μία ψευδή εικόνα.<br /><br />Όταν, μάλιστα, κάποιος Τούρκος αξιωματούχος αναφέρει τη Χάγη, σπεύδουν να "αρπαχτούν" από αυτήν για να προσδώσουν ρεαλιστικό υπόβαθρο στη ρητορική τους. Η πάγια θέση της Άγκυρας είναι ξεκάθαρη: πρέπει πρώτα να προηγηθεί μία διμερής διαπραγμάτευση επί όλων των μονομερών τουρκικών επεκτατικών διεκδικήσεων. Εάν δεν αποδώσει ενδεχομένως και υπό προϋποθέσεις να παραπεμφθούν στο Διεθνές Δικαστήριο όλες οι "διαφορές". (δηλαδή οι τουρκικές μονομερείς διεκδικήσεις), μη εξαιρουμένων των "γκρίζων ζωνών", οι οποίες πλέον από "γκρίζες" έχουν γίνει τουρκικές κατά την επίσημη ρητορική της Άγκυρας.<br /> <br />Εμπόδιο οι όροι της Άγκυρας <br /><br />Όταν Τούρκοι αξιωματούχοι, όπως ο Τσαβούσογλου, αναφέρουν τη Χάγη ως θεωρητική προοπτική, προσφέρουν το "τυράκι" της παραπομπής για να ρυμουλκήσουν την Αθήνα στο τραπέζι της διμερούς διαπραγμάτευσης. Για την παραπομπή στο Διεθνές Δικαστήριο, άλλωστε, απαιτείται συνυποσχετικό, επειδή η Τουρκία δεν έχει αναγνωρίσει την δικαιοδοσία του, όπως έχει κάνει η Ελλάδα με μία εξαίρεση. <br /><br />Οι πολύχρονες διερευνητικές επαφές απέδειξαν ότι το εμπόδιο για την υπογραφή συνυποσχετικού ήταν και παραμένει οι όροι που θέτει η Άγκυρα. Χρησιμοποιεί, μάλιστα, τον όρο "παρεμπίπτοντα ζητήματα". Κι αυτό επειδή για να οριοθετηθεί η υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ πρέπει οι δύο πλευρές να συμφωνούν ποια εδάφη ανήκουν στη μία και ποια στην άλλη, αφού η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ γίνεται με βάση τα εδάφη.<br /><br />Επειδή, όμως, η Τουρκία διεκδικεί ελληνικά νησιά, όσοι υποστηρίζουν την άνευ όρων παραπομπή στη Χάγη οφείλουν να απαντήσουν εάν συμφωνούν να τεθεί στην κρίση ξένων δικαστών και το εάν 18 κατοικημένα νησιά (Οινούσσες, Φούρνοι κ.α.) θα παραμείνουν στην ελληνική επικράτεια ή θα παραδοθούν στην Τουρκία, η οποία ισχυρίζεται ότι είναι δικά της! <div> <br />Στο τραπέζι και η "ευθυδικία" <br /><br />Ταυτοχρόνως, η Άγκυρα απαιτεί το συνυποσχετικό να υποδεικνύει στο Διεθνές Δικαστήριο τον τρόπο που θα οριοθετήσει, να το δεσμεύει ότι θα εφαρμόσει την αρχή της "ευθυδικίας". Η εν λόγω αρχή προβλέπεται για την περίπτωση που δύο κράτη θεωρούν πως είναι προς το αμοιβαίο συμφέρον τους μία διαφορά να μην κριθεί με βάση τους γενικούς κανόνες του διεθνούς δικαίου, αλλά κατά τρόπο που αυτά θα υποδείξουν στο Διεθνές Δικαστήριο. Η Άγκυρα ουσιαστικά ζητάει από την Αθήνα να συνυπογράψει συνυποσχετικό, το οποίο να προβλέπει ότι θα παρακαμφθούν τα κυριαρχικά δικαιώματα που παρέχει το διεθνές δίκαιο στην Ελλάδα! Αυτό προκύπτει από τα πρακτικά των διερευνητικών επαφών. <br /><br />Όσοι πολιτικοί προτείνουν σαν ρεαλιστική πολιτική τη Χάγη, οφείλουν να απαντήσουν το εξής ερώτημα: Γιατί όταν κυβερνούσαν δεν υπέγραψαν συνυποσχετικό και να γίνει παραπομπή; Οι κυβερνήσεις Κώστα Μητσοτάκη, Σημίτη, Γιώργου Παπανδρέου, Τσίπρα και τώρα Κυριάκου Μητσοτάκη, που μιλούσαν για Χάγη, είχαν για πολλά-πολλά χρόνια στα χέρια τους το τιμόνι της Ελλάδας. Γιατί είναι τώρα εφικτό αυτό που στις ημέρες τους αποδείχθηκε ανέφικτο; Μήπως άλλαξαν οι τουρκικές προθέσεις προς το καλύτερο; <br /><br />Η απάντηση είναι απλή. Η Άγκυρα ζητάει τόσα πολλά που ακόμα και όσοι Έλληνες κυβερνήτες είναι διατεθειμένοι να κάνουν εκπτώσεις στα κυριαρχικά μας δικαιώματα, δεν μπορούν να της τα δώσουν. Πρέπει να εξηγήσουν, όμως, γιατί επιμένουν να προτείνουν μία συνταγή, την οποία όταν οι ίδιοι την εφάρμοσαν απέτυχαν να οδηγήσουν σε συνυποσχετικό και παραπομπή στη Χάγη. <br />Νομική διαφορά και πολιτικά προβλήματα <br /><br />Η Αθήνα αναγνωρίζει παγίως ως μοναδική ελληνοτουρκική διαφορά την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ, επειδή μόνο αυτή δεν καλύπτεται από το διεθνές δίκαιο και από τις υφιστάμενες συνθήκες. Εάν το Διεθνές Δικαστήριο αποφασίσει να δώσει σε ορισμένα νησιά (π.χ. στο Καστελλόριζο) μειωμένη επήρεια σε υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ, η Ελλάδα βεβαίως θα σεβαστεί την απόφαση. <br /><br />Το γεγονός ότι η Αθήνα αναγνωρίζει μία μόνο νομική διαφορά δεν σημαίνει πως αρνείται την ύπαρξη των άλλων ελληνοτουρκικών προβλημάτων. Πρόκειται, όμως, για πολιτικής φύσεως προβλήματα, με την έννοια ότι έχουν προκύψει από μονομερείς τουρκικές επεκτατικές διεκδικήσεις. Γι’ αυτό και επί δεκαετίες η επίσημη ελληνική θέση ήταν ότι στη Χάγη πρέπει να παραπεμφθεί μόνο το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ και μάλιστα χωρίς υποδείξεις. <br /><br />Η πάγια αυτή ελληνική θέση έχει πλέον ρηγματωθεί. Ο επίμονος τουρκικός επεκτατισμός που προωθείται με την άσκηση στρατιωτικής πίεσης, έχει κάμψει την Αθήνα. Στο όνομα του ρεαλισμού, το ελληνικό πολιτικό σύστημα και οι άρχουσες ελίτ έχουν εξωθηθεί σε μία αναθεώρηση προς την κατεύθυνση μερικής προσαρμογής στις τουρκικές αξιώσεις. <br />Όποιος νομίζει ότι αδικείται ας πάει στη Χάγη <br /><br />Πολλοί Έλληνες πολιτικοί ψιθυρίζουν και περισσότεροι μεγαλοεπιχειρηματίες το λένε ευθέως στις παρέες τους ότι αυτή η προσαρμογή είναι μονόδρομος. Έχουν, μάλιστα, φθάσει στο σημείο να αξιολογούν τις τουρκικές επεκτατικές διεκδικήσεις σε θεμιτές και αθέμιτες, νομιμοποιώντας αρκετές κατ' αυτόν τον τρόπο. Προβάλλουν συχνά το εξής επιχείρημα: μα αφού η Ελλάδα έχει ισχυρή νομική θέση για ποιο λόγο να μην δεχθεί την παραπομπή στη Χάγη όλων των ελληνοτουρκικών "διαφορών"; Η απάντηση είναι ότι στις αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου έχει αποδειχθεί ότι εμφυλοχωρεί το πολιτικό κριτήριο, ειδικά εάν το συνυποσχετικό αφήνει περιθώρια, όπως επιδιώκει η Άγκυρα. <br /><br />Εάν παραπέμψουμε και πολιτικά προβλήματα (τις τουρκικές επεκτατικές διεκδικήσεις), στην κρίση του Διεθνούς Δικαστηρίου θα τεθούν αποκλειστικά και μόνο ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Κανένα τουρκικό. Αυτό σημαίνει ότι η Αθήνα έχει μόνο να χάσει και η Άγκυρα μόνο να κερδίσει. Δεν είναι, άλλωστε, η Ελλάδα που διεκδικεί για να ζητήσει παραπομπή στη Χάγη των τουρκικών διεκδικήσεων. Αν η Τουρκία θεωρεί ότι αδικείται από το σημερινό νομικό καθεστώς, ας αναγνωρίσει κι αυτή την δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου κι ας παραπέμψει τις διεκδικήσεις της εκεί. <br /><br />Όλα τα παραπάνω, ωστόσο, είναι μάλλον μπαγιάτικα. Ο Ερντογάν έχει αλλάξει επίπεδο και η Αθήνα παραμένει προσκολλημένη στο παρελθόν. Οι Έλληνες κονταροχτυπιούνται μεταξύ τους για τη Χάγη, όταν αυτή η μπάλα έχει φύγει από το γήπεδο. Με την υπογραφή και δημοσίευση της συμφωνίας Άγκυρας-Τρίπολης, η Τουρκία οριοθέτησε υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ στην περιοχή ανατολικά και νότια της Κρήτης, έστω κι αν η αρχή που χρησιμοποίησαν οι δύο πλευρές (τα νησιά δεν δικαιούνται υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ) είναι κραυγαλέα εκτός διεθνούς δικαίου. <br /><br />Είναι προφανές ότι ο Ερντογάν δεν πρόκειται να ακυρώσει τη συμφωνία για να πάει στη Χάγη. Αντιθέτως, ετοιμάζεται να δημιουργήσει τετελεσμένο, πραγματοποιώντας σεισμικές έρευνες και τη συνέχεια γεώτρηση. Η ίδια πολιτική βούληση προκύπτει από το γεγονός ότι έχει καταθέσει συντεταγμένες στον ΟΗΕ για τα όρια της τουρκικής υφαλοκρηπίδας σ' όλη την Ανατολική Μεσόγειο. </div> <div> <br />Ρύθμιση για χωρικά ύδατα <br /><br />Ένα άλλο ζήτημα είναι ότι σύμφωνα με την νομολογία του Διεθνούς Δικαστηρίου (υπόθεση Κατάρ-Μπαχρέιν) εάν η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας γίνει με βάση χωρικά ύδατα έξι μιλίων, η Ελλάδα κατά πάσα πιθανότητα θα απολέσει το δικαίωμά της να τα επεκτείνει στα 12 μίλια. Η επέκταση είναι συμβατικό δικαίωμα κάθε κράτους και ασκείται μονομερώς. Το έχουν ασκήσει όλες οι παράκτιες χώρες, με εξαίρεση την Ελλάδα, λόγω του τουρκικού casus belli. <br /><br />Αφού, λοιπόν, έχουμε εμπράκτως υποκύψει στην απειλή πολέμου κι αφού ο Ερντογάν ανέβηκε επίπεδο όσον αφορά τον επεκτατισμό, ας κάνει και η Ελλάδα ό,τι μπορεί, χωρίς τυχοδιωκτισμούς: <br />Να ανακηρύξει (όχι οριοθετήσει) ΑΟΖ. <br />Να κλείσει τους κόλπους με ευθείες γραμμές βάσης (το 2-3% του Αιγαίου θα γίνει ελληνικά χωρικά ύδατα). <br />Να επεκτείνει τα χωρικά ύδατα στα 12 μίλια σε Ιόνιο, Λιβυκό, Κρητικό, στην Πελοπόννησο και στο δυτικό Αιγαίο. Στο ανατολικό ας μείνουν έξι για να διαπραγματευθεί ένα συμβιβασμό εάν ποτέ έλθει η ώρα. <br />Τέλος, να καταθέσει στον ΟΗΕ συντεταγμένες (με βάση την αρχή της μέσης γραμμής) για τα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο έτσι όπως τα θεωρεί η Αθήνα. Αυτό δεν συνιστά μονομερή οριοθέτηση, αλλά απαραίτητη απάντηση για να καταγραφεί η ελληνοτουρκική διαφορά. <br /><br />Η Ελλάδα επιδιώκει την ύφεση και την ειρήνη. Δεν αρκεί, όμως, η πρόθεση της μίας πλευράς. Το ταγκό χρειάζεται δύο. Η Τουρκία ακολουθεί άλλο δρόμο. Επειδή η Ελλάδα δεν μπορεί να μετακομίσει στον Ατλαντικό, είμαστε υποχρεωμένοι να ζούμε, αντιμετωπίζοντας τον κακό γείτονα. Εκτός κι αν αποφασίσουμε να υποκύψουμε στις επεκτατικές αξιώσεις του. Όποιος το υποστηρίζει ας το πει ξεκάθαρα. Όλα τα άλλα, είναι προφάσεις εν αμαρτίαις και τρόποι κάποιων μεγαλόσχημων να απεκδυθούν των εθνικών ευθυνών τους<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Η Τουρκία έχει ήδη οριοθετήσει και η Ελλάδα ζητάει ακόμα Χάγη!

Λυγερός Σταύρος Η πρόσφατη εκδήλωση του ΕΛΙΑΜΕΠ για τη Χάγη, στην οποία μίλησαν πρόσωπα που έχουν χειρισθεί τα ελληνοτουρκικά (Γιώργος Π...

Διαβάστε την συνέχεια

Στρατηγοί κατά Ερντογάν: ''Στέλνεις τους στρατιώτες μας στο θάνατο - Παγίδα η Ιντλίμπ''

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi6x2F7vDEh4maviFUpiVEjJ14v0vw4kteWXdfzi9iqz5UrQeQFsNZBwQjy02FeQZmHmaiOXjpBaxsiBxyVsLstO_Jf1tjQgjfHB4HoakJ-vrn42arMGv4L9LkJVw_2E6RwnAU0JntHTkA/s1600/turkey_army.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1000" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi6x2F7vDEh4maviFUpiVEjJ14v0vw4kteWXdfzi9iqz5UrQeQFsNZBwQjy02FeQZmHmaiOXjpBaxsiBxyVsLstO_Jf1tjQgjfHB4HoakJ-vrn42arMGv4L9LkJVw_2E6RwnAU0JntHTkA/s640/turkey_army.jpg" width="640" /></a></div> <h3>   <span style="font-weight: normal;"> Κλίμα εμφυλίου δημιουργείται πλέον στην Τουρκία</span>.</h3> Την πάσα αλήθεια δηλώνει Τούρκος εν αποστρατεία ανώτατος αξιωματικός του ναυτικού, για το “σφαγείο” της Συρίας, το οποίο θα στείλει πίσω και άλλους νεκρούς Τούρκους στρατιώτες, εξαγριώνοντας την ήδη οργισμένη τουρκική κοινή γνώμη που μετρά συνεχώς νεκρά σώματα. <br /><br /><i>“Η αποστολή τουρκικών στρατευμάτων στη βορειοδυτική Συριακή επαρχία του Ιντλίμπ, σημαίνει ότι στέλνουν Τούρκους στρατιώτες κατευθείαν στο θάνατό, καθώς η Τουρκία δεν έχει κανέναν έλεγχο στον εναέριο χώρο της Συρίας”</i>, δήλωσε ο εν αποστρατεία ναύαρχος T.Ertürk.<br /><br /><i>“Η υποστήριξη από αέρος είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη των τουρκικών στρατευμάτων σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία”</i>, δήλωσε ο Ertürk και συνέχισε <i>"διαφορετικά, σημαίνει ότι στέλνουμε τους στρατιώτες μας σε σίγουρο θάνατο".</i><br /><br /><i>“Η τουρκική κυβέρνηση δεν μπορεί να επιδιώκει να πετύχει την δημόσια στήριξη, δείχνοντας τους νεκρούς στρατιώτες μας που απεστάλησαν στο Ιντλίμπ υπό τις παρούσες συνθήκες. Ένας στρατιώτης μπορεί φυσικά να πεθάνει αν χρειαστεί για την πατρίδα του, αλλά να πεθαίνει έτσι χωρίς εναέρια ασφάλεια για τα συμφέροντα της χώρας, αυτό πάει πολύ»,</i> είπε ο Τούρκος πρώην ανώτατος αξιωματικός.<br /><br />Η Τουρκία ενισχύει τη στρατιωτική παρουσία της στο Idlib τις τελευταίες δύο εβδομάδες, στέλνοντας τεθωρακισμένα οχήματα, άρματα μάχης και πρόσθετα στρατεύματα στην Συρία, αλλά μέχρι τώρα επίσημα, 15 Τούρκοι στρατιώτες σκοτώθηκαν από τις αρχές Φεβρουαρίου.<br /><br />Η Άγκυρα απειλεί να ξεκινήσει μια στρατιωτική επιχείρηση στο Idlib, μαζί με τους Σύρους ισλαμιστές, εναντίον των δυνάμεων της κυβέρνησης της Συρίας, που υποστηρίζονται από τη Ρωσία και την πολεμική της αεροπορί και οι οποίες προελαύνουν συνεχώς προς την πόλη του Ιντλίμπ.<br /><br />Η Τουρκία έχει 12 παρατηρητήρια την συγκεκριμένη επαρχία, τα οποία κατασκευάστηκαν σύμφωνα με την συμφωνία του 2018 με τη Ρωσία, η οποία αποσκοπούσε στη δημιουργία μιας αποστρατιωτικοποιημένης ζώνης.<br /><br />Η πλευρά Ερντογάν ζητά από τη Ρωσία να εξασφαλίσει την απόσυρση των δυνάμεων της Συρίας από τις περιοχές πέρα ​​από τις τουρκικές θέσεις παρατήρησης, κάτι που αρνούνται οι Ρώσοι, οι οποίοι ζητούν την απόσυρση των Τούρκων από τις περιοχές που απελευθερώνει ο συριακός στρατός. <br /><br />“Η Άγκυρα δεν θα μπορέσει να λάβει την υποστήριξη του ΝΑΤΟ στην επιχείρηση του Ιντλίμπ, ακόμα και εάν επικαλεστεί το άρθρο 5, το οποίο αναφέρει ότι μια επίθεση εναντίον οποιουδήποτε μέλους θεωρείται επίθεση εναντίον όλων.<br /><br />Υπάρχουν πολλές χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ που δεν επιθυμούν μια αντιπαράθεση με τη Ρωσία και δεν μπορεί κανείς να περιμένει να εγκριθεί μια τέτοια απόφαση", δήλωσε ο Ertürk, σημειώνοντας ότι η επίκληση του άρθρου 5 απαιτεί ομόφωνη απόφαση όλων των μελών.<br /><br />Αυτή είναι και η ωμή αλήθεια δια μέσω της “ψυχρής” ματιάς ενός Τούρκου αξιωματικού, ο οποίος δηλώνει το αυτονόητο, ότι δηλαδή ο Ερντογάν έστειλε χιλιάδες Τούρκους στρατιώτες σε μια αποστολή “αυτοκτονίας” ή καλύτερα παγίδα στην Συρία, χωρίς εναέρια βοήθεια.<br /><br />Ενώ στην περίπτωση ενός τρομακτικού σεναρίου πολεμικής συρράξεως μεταξύ Τουρκίας-Ρωσίας, οι πιο πολλοί “σύμμαχοι” των Τούρκων στο ΝΑΤΟ, θα “σφυρίξουν” αδιάφορα σε πιθανή επίκληση του άρθρου 5, διότι πολύ απλά δεν θα θέλουν να τα βάλουν με μια υπερδύναμη. <br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Στρατηγοί κατά Ερντογάν: ''Στέλνεις τους στρατιώτες μας στο θάνατο - Παγίδα η Ιντλίμπ''

   Κλίμα εμφυλίου δημιουργείται πλέον στην Τουρκία . Την πάσα αλήθεια δηλώνει Τούρκος εν αποστρατεία ανώτατος αξιωματικός του ναυτικού, ...

Διαβάστε την συνέχεια