Το σκληρό ισλάμ του Ερντογάν vs. πιο σκληρού… Γκιουλέν!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg7q4KxVsrMZYp1yQaTkIngJMdap4K0PLCkIyMPawd_45IeDhhIKEvxVWl-52FoNXQDq7Ferj7i_eSVWnwUTVEio8tqSe13vtkOtwDUQQOyC0XfQ2x30igB8W_Qt5HlDOtyJLRkWyZUzNdJ/s1600/%CE%B5%CF%81%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%B1%CE%BD+%CE%B3%CE%BA%CE%B9%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B5%CE%BD.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg7q4KxVsrMZYp1yQaTkIngJMdap4K0PLCkIyMPawd_45IeDhhIKEvxVWl-52FoNXQDq7Ferj7i_eSVWnwUTVEio8tqSe13vtkOtwDUQQOyC0XfQ2x30igB8W_Qt5HlDOtyJLRkWyZUzNdJ/s1600/%CE%B5%CF%81%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%B1%CE%BD+%CE%B3%CE%BA%CE%B9%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B5%CE%BD.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <strong>Εις την Μέσην Ανατολήν ευρισκόμεθα εις μίαν εξαιρετικώς κρίσιμον γεωστρατηγικήν κατάστασιν όπου τα συνεχή λάθη του κ. Νταβούτογλου, υιοθετούμενα από τον κ. Ερντογάν, αυξάνουν πλέον και τα εσωτερικά μέτωπα εις «την φίλην, γείτονα και σύμμαχον» Τουρκίαν.</strong><br /> <span style="color: maroon;"><strong>Του Ιωάννη Θ. Μάζη</strong></span><br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/03/Mazis_Ioannis.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignright size-medium wp-image-39439" height="300" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/03/Mazis_Ioannis-239x300.jpg" title="Mazis_Ioannis" width="239" /></a>Η ανάδυσις αυτών των ενδοϊσλαμιστικών προβλημάτων εις τους κόλπους του αντιστοίχου κομματικού και ευρυτέρου πολιτικού χώρου συνδυαζόμενα μετά της <strong>οιονεί δημιουργίας συροκουρδικού κράτους εις τα νότια και νοτιοανατολικά συροτουρκικά σύνορα και επί συριακών εδαφών,</strong> αλλά και η αναζωπύρωσις της δυσπιστίας και ενόπλου δραστηριότητος των κουρδικών πληθυσμών της Νοτιοανατολικής και Ανατολικής Ανατολίας επί των τουρκικών εδαφών, <strong>δεν επιτρέπουν εφησυχασμόν εις Αθήνας</strong> όπως και εις τας ελληνικάς ενόπλους δυνάμεις.<br /> Εις τα ανωτέρω εσωτερικά προβλήματα του τουρκικού ισλαμικού πολιτικού και πολιτισμικού χώρου <strong>προστίθενται και η ταχεία πτώσις της τουρκικής λίρας,</strong> οι άρτι παρασχεθείσες «συμβουλές» του ΔΝΤ προς την Άγκυρα και ακόμη η αντιπαράθεσις μεταξύ κοσμικού μετακεμαλιστικού και αριστερού στοιχείου και της ισλαμιστικής κυβερνήσεως του ΑKP!<br /> Η επίθεσις του κ. Ερντογάν εναντίον του πρέσβεως των ΗΠΑ εις την Άγκυραν αλλά και εναντίον του (πρώην νουριστού και μεβλεβή) ιμάμη Φετουλά Γκιουλέν και της οργανώσεώς του, <strong>η οποία διαθέτει 1.000 περίπου ισλαμικά κολέγια ανά τον πλανήτη και 140 περίπου εις τις ΗΠΑ, αποδεικνύει τον πανικόν του κατά φαντασίαν «σουλτάνου» κ. Ερντογάν,</strong> του καρατομούντος ηγετικά στελέχη της… αστυνομίας επειδή… έκαμαν το καθήκον τους συλλαμβάνοντα ενίους διεφθαρμένους και διαφθορείς, υπευθύνους των οικονομικών σκανδάλων συγκλονιζόντων την γείτονα, και καταρωμένου τας ΗΠΑ και το Ισραήλ ως… υπευθύνους της παρούσης αναταραχής.<br /> Ο κ. Ερντογάν όμως <strong>πιθανώς να καταβάλλει πλέον το τίμημα των κατωτέρω πράξεών του</strong> εις την διεθνήν, λεγομένην, κοινότητα:<br /> <span style="color: maroon;"><strong>1) </strong></span><strong>Απαγόρευσις </strong>της συμμετοχής του κράτους του Ισραήλ εις την κρίσιμον για την ισραηλινήν εθνικήν ασφάλεια ΝΑΤΟϊκήν αεροπορικήν άσκησιν “Anatolian Eagle” AE-08/4 κατά την περίοδον 3-14 Νοεμβρίου του 2008,<br /> <span style="color: maroon;"><strong>2) </strong></span><strong>Εξύβρισις </strong>από τον κ. Ερντογάν του ισραηλινού προέδρου κ. Σ. Πέρεζ, ως εγκληματίου, στο Νταβός την 30ήν/01/2009<br /> <span style="color: maroon;"><strong>3)</strong></span> <strong>Επιχείρησις διασπάσεως</strong> της ισραηλινής ζώνης αποκλεισμού στην Γάζα («Μαβί Μαρμαρά» και συνέχεια)<br /> <span style="color: maroon;"><strong>4)</strong></span> <strong>Γελοιοποίησις </strong>της αναγνωρίσεως του επεισοδίου «Μαβί Μαρμαρά» και της «συγγνώμης» από πλευράς κ. Νετανιάχου την 24η/12/2013<br /> <span style="color: maroon;"><strong>5) </strong></span><strong>Απειλή </strong>του κ. Ερντογάν εναντίον του Ισραήλ ότι θα διασπάσει ο ίδιος την ισραηλινήν ζώνην αποκλεισμού επιβαίνων τουρκικής φρεγάτας<br /> <span style="color: maroon;"><strong>6) </strong></span><strong>Παράδοσις </strong>δέκα ιρανών συνεργαζομένων με τις ειδικές υπηρεσίες του Ισραήλ εις την κυβέρνησιν της Τεχεράνης κατά τας αρχάς του 2012<br /> <span style="color: maroon;"><strong>7) </strong></span><strong>Εκδήλωσις ενδιαφέροντος</strong> του κ. Ερντογάν για προμήθεια όπλων από την Κίνα τον Οκτώβριον του 2013, οχλήσασα ιδιαιτέρως τας ΗΠΑ<br /> <span style="color: maroon;"><strong>8) </strong></span><strong>Συνεχής προώθησις</strong> ισλαμιστών της Αλ Κάιντα και θυγατρικών ισλαμιστικών τρομοκρατικών οργανώσεων στα συριακά εδάφη μέσω Τουρκίας και δαπάναις Σαουδικής Αραβίας και Κατάρ, υπό την ηγεσία του αρχηγού των της τουρκικής ΜΙΤ κ. Χακάν Φιντάν, κτλ.<br /> <div style="text-align: left;"> <span style="color: maroon;"><strong>Πάντως όχι! Ο κ. Φετουλά Γκιουλέν δεν είναι αντίθετος με τον πλήρη εξισλαμισμό της Τουρκίας ούτε με την νεοοθωμανικήν ηγεμονικήν ονείρωξίν της! Διαφωνεί, απλώς, με τον κ. Ερντογάν ως προς τας μεθόδους του τελευταίου τας οποίας θεωρεί βαρβάρους και καταστροφικάς εις ό,τι αφορά την αθόρυβον ισλαμιστικοποίησιν της τουρκικής εξουσιαστικής ελίτ!</strong></span></div> Ο κ. Γκιουλέν θεωρεί ότι πρέπει οι πιστοί του (οι οποίοι έχουν διαβρώσει το πάλαι, ευλογίαις Ερντογάν και προτροπαίς Νταβούτογλου, μεγάλο μέρος της αστυνομίας και ένα ικανό τμήμα του δικαστικού σώματος) <strong>να λειτουργούν με μετριοπαθές προσωπείον</strong> και μάλιστα ως «ιοί εισερχόμενοι διά των αρτηριών του τουρκικού κοινωνικοπολιτικού σώματος μέχρι να φθάσουν εις τον εγκέφαλόν του <strong>και να καταλάβουν το κεντρικόν νευρικόν σύστημα αυτού! Τότε θα αποκαλύψουν ποίοι είναι και οποίος ο τελικός των στόχος!</strong>».<br /> Επίσης, <strong>ο μέχρι πέρυσι σκληρός αντισημίτης κ. Γκιουλέν ανέκρουσε εσχάτως πρύμναν</strong> αντιλαμβανόμενος ότι πρέπει να ψιμυθιώσει τον αντισημιτισμόν του, ώστε να τύχει υποστηρίξεως από το ισραηλινόν λόμπι των ΗΠΑ. Άλλωστε είναι γνωστή η διαμονή του εις την Πενσιλβάνια (ΗΠΑ) από το 1999, όπως και το ότι <strong>έχει κατηγορηθεί από την ΜΙΤ σε έκθεσή της για το σκάνδαλο Σιουσουρλούκ</strong> (κατετέθη στην κυβέρνηση Γιλμάζ στις 22/01/98) την οποίαν έκαμαν γνωστή έγκυρα, κοσμικού χαρακτήρος τουρκικά ΜΜΕ (Μilliyet, 19/10/2010) διά το ότι «<strong>τα μέλη του κινήματός του αποτελούν τον πλέον σημαντικό μη κυβερνητικό μηχανισμό που διατηρεί η CΙΑ στην περιοχή…</strong>» και παρέθετε στοιχεία ότι «<strong>…η απώτερη και κεκαλυμμένη επιδίωξη του Γκιουλέν να εγκαθιδρύσει στην Τουρκία ένα ισλαμικό καθεστώς στο πρότυπο του Ιράν</strong>».<br /> Ο κ. Γκιουλέν όμως επεκτείνει ανησυχητικώς τας δραστηριότητάς του <strong>και εις τον χώρον της ελληνικής Θράκης, όπως αποκαλύπτει ο κ. Μάνος Ηλιάδης</strong>: «στην Ελλάδα η θρησκευτική εισβολή των Τούρκων <strong>ξεκίνησε από την Θράκη όπου τα σχολεία του Γκιουλέν λειτουργούν υπό το κάλυμμα των φροντιστηρίων ξένων γλωσσών ‘Ελίτ’ στην Κομοτηνή</strong> (Φιλιππουπόλεως 2) και με παραρτήματα στην Ξάνθη και <strong>στον οικισμό Λυκείου του νομού Ροδόπης</strong>. Οι ιδιοκτήτες των φροντιστηρίων είναι επίσης<strong> ιδιοκτήτες του βιβλιοπωλείου ‘Όραμα’ στην Κομοτηνή</strong> (Λεωφόρος Ηρώων 5), το οποίο πωλεί χαρτικά και τουρκικά βιβλία, με ισλαμικό κυρίως περιεχόμενο. [...] η διάδοση της διδασκαλίας του Γκιουλέν γίνεται <strong>και σε ιδιωτικά διαμερίσματα</strong> (ένα στην Κομοτηνή και ένα στην κοινότητα Κιμμερίων της Ξάνθης), ενώ ένα άλλο τέτοιο ‘παρασχολείο’ (<strong>για κορίτσια</strong> αυτό) λειτουργεί στην οδό <strong>Στενημάχου 23 στην Ξάνθη</strong>».<br /> <!-- /metas --> <br /> <div style="text-align: left;"> <span style="color: maroon;"><strong>Ας κατανοήσομε κάτι πολύ βασικόν όμως και εμείς και οι σύμμαχοί μας πέραν του Ατλαντικού: είναι μέγα λάθος να παίζεις εν ου παικτοίς και εις την περίπτωσή μας με το γκιουλενικόν ισλάμ. Το ισλάμ μπορεί να εμφανίζεται με πολλές και διαφορετικές μορφές όσον τούτο αγωνίζεται διά την εγκόσμιον εξουσίαν. Άλλωστε είναι γνωστή και η ισλαμική αρχή της «τακέηγια», η οποία έχει ισχύν και εις τις μυστικιστικές ταγματικές ισλαμικές εταιρείες: ψευδής άρνησις και του ιδίου του ισλάμ από τον πιστό, εάν το πράττει για την κατίσχυσιν του… ισλάμ! </strong></span></div> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή </a>

Το σκληρό ισλάμ του Ερντογάν vs. πιο σκληρού… Γκιουλέν!

Εις την Μέσην Ανατολήν ευρισκόμεθα εις μίαν εξαιρετικώς κρίσιμον γεωστρατηγικήν κατάστασιν όπου τα συνεχή λάθη του κ. Νταβούτογλου, υιοθε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ντοκουμέντο: Πως πάγωσαν και πέθαναν 90.000 Τούρκοι στρατιώτες vid

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"> <img alt="" height="333" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/TOYRKIA/HISTORY/xionia.jpg" width="600" /> </div> <br /> <br /> <br /> Τους 90.000 νεκρούς τους στην μάχη του Sarıkamış με τους Ρώσους το 1914 τίμησαν σε εκδηλώσεις οι Τούρκοι.Πρόκειται για τους 90.000 στρατιώτες που υπέκυψαν στη παγωνιά στα όρη Allahüekber στην επαρχία Sarıkamış του Kars κατά τη διάρκεια συγκρούσεων πριν από 99 χρόνια που κέρδισαν οι Ρωσοι .<br /> <br /> Για την μάχη και την έκβασή της αποκαλύφθηκε ένα συγκλονιστικό ντοκουμέντο από τα ρωσικά αρχεία.Το ασπρόμαυρο κινηματογραφικό υλικό των Ρώσων - στο τέλος του δημοσιεύματος - δείχνει αμέτρητα πτώματα Τούρκων στρατιωτών από τον Ρωσο-τουρκικό πόλεμο του 1914 και ειδικά τη Μάχη του Σαρίκαμις - (sarıkamış) όπου,όπως αναφέρεται, 90.000 Τούρκοι στρατιώτες πέθαναν από το κρύο σε μια νύχτα!<br />  Η τουρκική τηλεόραση μετέδωσε ότι παρά το τσουχτερό κρύο εκατοντάδες κάτοικοι του Sarıkamış διοργάνωσαν πορεία προς το νεκροταφείο πεσόντων κρατώντας πυρσούς, ενώ διοργανώθηκε μνημόσυνο στο τέμενος Kazım Karabekir.Τα αποκαλυπτήρια  αγαλμάτων από πάγο που φτιάχτηκαν για τη μνήμη των νεκρών πραγματοποίησε ο υπουργός Νεολαίας και Αθλητισμού του Çağatay Kılıç,μετέδωσε η TV.<br /> <br /> Στις τελετές όπου μοιράστηκαν 90.000 γαρύφαλλα για τους 90.000 νεκρούς συμμετείχαν χιλιάδες άνθρωποι από κάθε ηλικία ( φωτο).Οι τελετές μνήμης ολοκληρώθηκαν  με την πορεία «Η Νεολαία στα χνάρια των Μαρτύρων» που διοργανώθηκε από το Υπουργείο Νεολαίας και Αθλητισμού.<br /> Σύμφωνα με την Βικιπαίδεια η  μάχη του Σαρίκαμις (ρωσική: Сражение при Сарыкамыше , Τουρκική: Sarıkamış Muharebesi ή Sarıkamış Savaşı) ήταν μια στρατιωτική εμπλοκή των δυνάμεων της Οθωμανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Έλαβε χώρα στα πλαίσια της εκστρατείας του Καυκάσου, διήρκεσε από την 22α Δεκεμβρίου 1914 έως την 17η Ιανουαρίου 1915 και κατέληξε σε νίκη του ρωσικού στρατού.<br /> Η πόλη του Σαρίκαμις βρίσκεται στην τότε Ρωσο-τουρκική μεθόριο, 30 μίλια από το τουρκικό οχυρό του Ερζερούμ και 15 μίλια από το ρωσικό οχυρό του Καρς το οποίο η Ρώσοι είχαν αποκτήσει με τη Συνθήκη του Βερολίνου το 1878. Οι πόλεις Σαρίκαμις και Καρς βρίσκονταν πάνω στον μοναδικό βατό δρόμο που διέσχιζε τον Καύκασο και οδηγούσε στην Τιφλίδα και τον έλεγχο των πετρελαίων του Καυκάσου.  Οι Τούρκοι εποφθαλμιούσαν τις πετρελαιοπηγες στο Μπακού, και επιπρόσθετα θεωρούσαν ότι τα "φυσικά σύνορα" της αυτοκρατορίας εκτείνονταν ως το Αφγανιστάν.<br /> Για τη Ρωσία, το μέτωπου του Καυκάσου ήταν δευτερεύουσας σημασίας σε σύγκριση με το Ανατολικό Μέτωπο. Αντίθετα, η Γερμανία επιθυμούσε να αποδυναμώσει τις εκεί Ρωσικές δυνάμεις μέσω της παρενόχλησης των Τούρκων και, αν ήταν δυνατό να αποκόψει τις ενεργειακές πηγές του Αζερμπαϊτζάν.<br /> Μετά τον βομβαρδισμό της Οδησσού από πλοία με τουρκική σημαία που σηματοδότησε την ένταξη της οθωμανικής αυτοκρατορίας στον Α' Παγκόσμιο πόλεμο, οι Τούρκοι ανέπτυξαν δυνάμεις κατά μήκος των συνόρων του Καυκάσου και ξεκίνησαν οι πρώτες μικροσυμπλοκές. Ο Ρωσικός στρατός διέσχισε πρώτος τα σύνορα σε μαζική κλίμακα κατά την επίθεση Μπέρκμαν τον Νοέμβριο, η οποία αντιμετωπίστηκε ικανοποιητικά με τα ρωσικά στρατεύματα να υποχωρούν στο Σαρίκαμις και το Köprüköy.<br /> <br /> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="480" src="//www.youtube.com/embed/5CX-5kxeJ7Y" width="640"></iframe><br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">   πηγή </a>

Ντοκουμέντο: Πως πάγωσαν και πέθαναν 90.000 Τούρκοι στρατιώτες vid

Τους 90.000 νεκρούς τους στην μάχη του Sarıkamış με τους Ρώσους το 1914 τίμησαν σε εκδηλώσεις οι Τούρκοι.Πρόκειται για τους 90.000...

Διαβάστε την συνέχεια

Προφητεία για τον ερχομό του Μεσσία αναστατώνει το Ισραήλ & τον εβραϊκό κόσμο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.epikaira.gr/var/thumbs/520b1b68c260dd4eafc1094a091e1dd1_ariel%20saron_1024_768________.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="420" src="http://www.epikaira.gr/var/thumbs/520b1b68c260dd4eafc1094a091e1dd1_ariel%20saron_1024_768________.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b><span style="color: #990000;">"ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΑΡΙΕΛ ΣΑΡΟΝ"(video).   </span></b><br /> <strong>Με το θάνατο του αμφιλεγόμενου πρώην πρωθυπουργού  του Ισραήλ Ariel Sharon να είναι πλέον ένα ανοικτό ενδεχόμενο, εξαιτίας της δραματικής επιδείνωσης της υγείας του τα διεθνή ΜΜΕ στρέφονται τώρα στις προφητείες ενός από τους πλέον αναγνωρισμένους Ισραηλινούς ραβίνους, του Yitzhak Kaduri ο οποίος είχε προφητεύσει τον ερχομό του Μεσσία μετά το θάνατο του Sharon.</strong><br /> Ο Ισραηλινός ραβίνος έκανε την προφητεία αυτή<strong> το 2006 δύο μήνες πριν ο Sharon υποστεί σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο</strong> και αποσυρθεί από την πολιτική ζωή της χώρας ενόσω ήταν ακόμη πρωθυπουργός του Ισραήλ.<br /> Έκτοτε ο Sharon βρίσκεται πρακτικά σε κώμα και σύμφωνα με την οικογένειά του μπορεί να αποφασίσουν από ώρα σε ώρα την διακοπή της τεχνικής υποστήριξης ύστερα μάλιστα και από μια αποτυχημένη επέμβαση που πραγματοποίησε στα νεφρά.<br /> Ο Δρ. Zeev Rotstein διευθυντής στο ιατρικό κέντρο Sheba στο Τελ Αβίβ δήλωσε σήμερα πως η κατάσταση του Ariel Sharon είναι κρίσιμη και απειλείται η ζωή του όπως μετέδωσε πριν από λίγο το AP. <br /> Η κατάσταση του Sharon έχει επιδεινωθεί τις τελευταίες ημέρες ύστερα και επεισόδιο νεφρικής ανεπάρκειας που υπέστη. Ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ από το 2001 έως και το 2006 85 ετών σήμερα, κατά τη διάκρεια της θητείας του ξεκίνησε το σχέδιο αποδέσμευσης με την απομάκρυνση όλων των Εβραίων κατοίκων από τη Γάζα και την βόρεια Σαμάρια για να περιέλθει ολόκληρη την περιοχή στον έλεγχο της Hamas.<br /> Ο Sharon υπέστη το εγκεφαλικό επεισόδιο στις 4 Ιανουαρίου του 2006 και έκτοτε βρίσκεται σε κωματώδη κατάσταση. Τον Ιανουάριο του 2013 ειδικοί παρατήρησαν πως ο Sharon έδειξε ιδιαίτερη εγκεφαλική λειτουργία αντιδρώντας σε φωτογραφίες μελών της οικογενείας του 7 χρόνια μετά το εγκεφαλικό επεισόδιο.<br /> <strong>Ο επικείμενος όμως θάνατος του Sharon, σύμφωνα τουλάχιστον με τις μέχρι τώρα ενδείξεις, έχει γίνει το επίκεντρο όλων των μυστικιστικών κύκλων στο Ισραήλ, αλλά των ασχοιλούμενων με τις προφητείες διεθνώς εξαιτίας της προφητείας του Ισραηλινού ραβίνου. </strong><br /> <strong>Εξαιτίας της προφητείας του αυτής ο Carl Gallups ένας Αμερικανός πάστορας έγραψε το βιβλίο «Ο Ραβίνος που ανακάλυψε τον Μεσσία» (The Rabbi Who Found Messiah) ενώ το περιεχόμενο του βιβλίου πρόκειται να γίνει και κινηματογραφική ταινία.</strong><br /> Αυτό όμως που έχει προκαλέσει το διεθνές ενδιαφέρον είναι πως το 2007 ο πλέον «διάσημος» ραβίνος στο Ισραήλ ο Kadur τότε 108 ετών, και <strong>λίγο πριν πεθάνει έγραψε το όνομα του Μεσσία που θα έρθει στον κόσμο μετά το θάνατο του Sharon:</strong> <strong>Ένα χρόνο μετά το θάνατο του ραβίνου το σημείωμα και αφού ελέγχθηκε η αυθεντικότητά του αναγνώστηκε και το όνομα αυτό ήταν Yehoshua ή Ιησούς(!) στα εβραϊκά.</strong><br /> <strong>Η γνωστοποίηση αυτή σόκαρε όλη τη θρησκευτική κοινότητα του Ισραήλ. </strong><br /> <strong>Λίγο αργότερα ξέσπασε η οργή: Το όνομα του Ιησού απομακρύνθηκε από το site που διατηρούσαν οι ακόλουθοι του ραβίνου, και τα ΜΜΕ δεν ανέφεραν ποτέ ξανά το θέμα. </strong><br /> <strong>Μάλιστα η οικογένεια του Kaduri καθώς και κάποιοι άλλοι κοντά στο ραβίνο είπαν πως το σημείωμα αυτό είναι πλαστογραφία, ένα άσχημο αστείο.</strong><br /> Ο Ηuck Missler ιδρυτής της εκκλησιαστικού ινστιτούτου  Koinonia House λέει πως το βιβλίο του Gallups<strong> ουσιαστικά αναφέρει ένα συνταρακτικό γεγονός, την προφητεία του </strong>ραβίνου ενός από τους πιο ακραίους στην εβραϊκή πίστη που υπήρξε ποτέ στο Ισραήλ.<br /> Όπως αναφέρει ο Gallups <strong><em>«πολλοί από εμάς που εξετάσαμε την προφητεία του Kaduri καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι ο Μεσσίας θα εμφανιστεί στον κόσμο σύντομα μετά το θάνατο του Sharon. Το αίσθημα αυτό του σύντομου χρόνου ενισχύεται από αυτά που έλεγε ο Kaduri αρκετά χρόνια πριν το θάνατό του για την σύντομη έλευση του Χριστού».</em></strong><br /> Πάντως όπως αναφέρεται  Kaduri μίλησε για την έλευση του Μεσσία ότι αυτή απλά θα γίνει μετά το θάνατο του Sharon και αυτό το είπε δύο μήνες πριν πάθει το εγκεφαλικό ο τότε πρωθυπουργός του Ισραήλ, αλλά ο ραβίνος δεν είπε το πόσο σύντομα αυτή θα γίνει αφήνοντας όλα τα ενδεχόμενα ανοικτά.<br /> <strong>Μόνο και μόνο το γεγονός πάντως ότι ένας ορθόδοξος ραβίνος μίλησε για το Χριστό ως Μεσσία έχει δημιουργήσει πολλαπλές αναταράξεις στο θρησκευτικό κόσμο.</strong><br /> <br /> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="//www.youtube.com/embed/ATuecTsn3fg" width="640"></iframe><br /> <br /> <a href="http://www.defencenet.gr/" target="_blank">πηγή </a>

Προφητεία για τον ερχομό του Μεσσία αναστατώνει το Ισραήλ & τον εβραϊκό κόσμο

"ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΑΡΙΕΛ ΣΑΡΟΝ"(video).    Με το θάνατο του αμφιλεγόμενου πρώην πρωθυπουργού  του Ισραήλ Ariel Sharon να είν...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελληνική Προεδρία με προβλήματα, “αγκάθια” και την κρίση στην Τουρκία

<img alt="samaras-ompama01-10augusr2013" class="alignleft featured_image wp-post-image" height="330" src="http://mignatiou.com/wp-content/uploads/2014/01/samaras-ompama01-10augusr2013-300x168.jpg" width="600" /><br /> <br /> Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ<br /> <br /> Η Ελλάδα ανέλαβε την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ενωσης χωρίς τυμπανοκρουσίες, καθώς η οικονομική κρίση δεν επιτρέπει ούτε έξοδα, ούτε καν αυτήν την ευφορία που προκαλούσε τα παλιά «καλά» χρόνια.<br /> Τα προβλήματα για τη χώρα μας και την Ευρώπη είναι πολλά, και δεν αναμένει κανείς ότι θα επιλυθούν επί Ελληνικής Προεδρίας. Αλλωστε με αυτά ασχολούνται οι μεγάλοι παίκτες της Ευρώπης και οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών.<br /> Ελπίδα όλων είναι ότι θα κυλίσει ομαλά η όλη διαδικασία και το πλέον σημαντικό είναι να αφεθεί ήσυχη η χώρα και η κυβέρνησή της να φτάσουν μέχρι τον Ιούνιο χωρίς παρατράγουδα. Διότι θα είναι παράξενο και οξύμωρο, η προεδρεύουσα χώρα της Ευρώπης να αντιμετωπίζεται απαξιωματικά από τους απεσταλμένους της Τρόικα, οι οποίοι -εκτός απροόπτου- επιστρέφουν το πρώτο δεκαπενθήμερο της νέας χρονιάς αποφασισμένοι για σύγκρουση.<br /> Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα η Ελληνική Προεδρία να αντιμετωπίσει το πρόβλημα και της Τουρκίας, η οποία σπαράσσεται από ένα πολιτικο-οικονομικό σκάνδαλο, που όμοιό του δεν έχει ξαναδεί άλλη χώρα της Ευρώπης. Οι δικαστές που σύμφωνα με καταγγελία του Ταγίπ Ερντογάν, καθοδηγούνται από τον ιμάμη Γκιουλέν, δεν υποχωρούν και ο πρωθυπουργός της Τουρκίας είναι αποφασισμένος από την πλευρά του να τραβήξει το σχοινί.<br /> Η συναλλαγή που επιχειρεί με τους φυλακισμένους στρατιωτικούς, που ο ίδιος έστειλε στη δικαιοσύνη, μπορεί να ειδωθεί και σαν προαναγγελία πραξικοπήματος. Οι δυτικές πρεσβείες στην Αγκυρα εκφράζουν βαθιά ανησυχία για τη Δημοκρατία καταγράφοντας τις προθέσεις του κ. Ερντογάν και των αντιπάλων του.<br /> Και τα δύο σενάρια, της επικράτησης Ερντογάν με κατάλυση των δημοκρατικών διαδικασιών, και της ανατροπής του από τις φίλιες δυνάμεις προ τον Γκιουλέν, που μπορεί να οδηγήσουν σε εμφύλιο, είναι άκρως επικίνδυνα και η Ελλάδα, μέσω της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών, θα μπορούσε να συρθεί στην τουρκική κρίση. Απαιτείται προσοχή, διότι πρόκειται για ξεκαθάρισμα λογαριασμών μεταξύ των θρησκευτικών φατριών που ταλαιπωρούν τον τουρκικό λαό από το 2002.<br /> Η κρίση στην Τουρκία δεν αφορά ούτε την Ελλάδα, ούτε την Ευρώπη, ούτε την Κύπρο, η κυβέρνηση της οποίας οδηγείται σε πολιτική «αυτοκτονία» με την επιμονή της για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων… Οταν και όποτε τελειώσει η κρίση, η Αθήνα και η Λευκωσία μπορούν να καταλήξουν σε αποφάσεις, που θα είναι πολύ διαφορετικές από αυτές που θα έπαιρναν εάν ο Ταγίπ Ερντογάν ήταν ο ισχυρός ηγέτης του παρελθόντος.<br /> <a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a>

Ελληνική Προεδρία με προβλήματα, “αγκάθια” και την κρίση στην Τουρκία

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ Η Ελλάδα ανέλαβε την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ενωσης χωρίς τυμπανοκρουσίες, καθώς η οικονομική κρίση δεν επιτρέπει ού...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Financial Times προβλέπουν παγκόσμιο πόλεμο το 2014!

<img alt="" height="340" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/WAR_GENIKOS/cache/apache_boom-630x419.png" width="630" /> <br /> <br /> <b><span style="color: #990000;">''Αν τελικά ξεσπάσει πόλεμος λόγω κρίσης, είναι ζωτικής σημασίας να χτιστεί μια ασφαλής ειρήνευση, όταν τελειώσει'' γράφουν οι Financial Times.</span></b><br /> <br /> <b>1914 - 2014: Προπολεμικές συνθήκες στην διεθνή οικονομία</b><br /> <br /> Τον Ιανουάριο του 1914, ελάχιστοι Ευρωπαίοι μπορούσαν να φανταστούν ότι, επτά μήνες αργότερα, οι πολιτικοί και στρατιωτικοί ηγέτες τους θα έριχναν τον πλανήτη σε έναν κατακλυσμιαίο πόλεμο. Η προσοχή των λαών στις περισσότερες πρωτεύουσες εκείνη την περίοδο, ήταν αλλού.<br /> <br /> Η Βρετανία ασχολιόταν μανιωδώς με την κρίση της στεγαστικής νομοθεσίας της Ιρλανδίας και άλλα εθνικά προβλήματα. Ολο το Παρίσι δεν μιλούσε για τίποτα άλλο παρά την υπόθεση Caillaux, στην οποία η σύζυγος Γάλλου πολιτικού πυροβόλησε θανάσιμα τον διευθυντή της εφημερίδας Le Figaro, δικάστηκε για φόνο και αθωώθηκε.<br /> <br /> Σύμφωνα με τα απομνημονεύματα του Βλαντιμίρ Κοκοβτσόφ, η ρωσική πολιτική της Αγίας Πετρούπολης στις αρχές του 2014 εκτυλισσόταν γύρω από την προσωπικότητα του Γκριγκόρι Ρασπούτιν, του υπνωτιστικού υπέρτατου σύμβουλου του Τσάρου. Την ίδια ώρα, ένας άφραγκος 24χρονος Αυστριακός ζωγράφος περιφερόταν στο Μόναχο, προσπαθώντας πάση θυσία να αποφύγει την στρατιωτική θητεία στην γενέτειρά του. Το όνομά του ήταν Αδόλφος Χίτλερ.<br /> <br /> Πριν περάσει ένας μήνας από την δολοφονία στις 28 Ιουνίου στο Σαράγεβο του πρίγκηπα Φερδινάνδου, διαδόχου του θρόνου των Αψβούργων, οι διαμάχες ξέσπασαν σε πολλαπλά μέτωπα. Όταν τελείωσαν οι συρράξεις τον Νοέμβριο του 1918, ο πόλεμος είχε προκαλέσει τον θάνατο δεκάδων εκατομμυρίων στρατιωτών και αμάχων.<br /> <br /> Αν και δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος φόβου ότι ο πλανήτης το 2014 βρίσκεται στα πρόθυρα μιας ανάλογης επικής καταστροφής, υπάρχουν κάποιες ανησυχητικές ομοιότητες ανάμεσα στο τότε και το τώρα. Είναι απαραίτητο φέτος οι κυβερνήσεις και οι λαοί να τιμήσουν την μνήμη του ξεσπάσματος του πρώτου παγκοσμίου πολέμου με αξιοπρεπείς τελετές και σεβασμό προς τους νεκρούς, αλλά παράλληλα και με νηφάλια συναίσθηση των μαθημάτων που γέννησε η καταστροφή του 1914-18.<br /> <br /> Ένα μάθημα είναι ότι οι τυχαίες αιτίες σύρραξης δεν πρέπει να συγχέονται με τις πιο βαθιές εντάσεις στις διεθνείς σχέσεις ή στις εσωτερικές υποθέσεις κάθε έθνους, που οδηγούν σε πόλεμο. Πολλοί σπόροι του α΄παγκοσμίου πολέμου είχαν φυτευτεί πολύ πριν την δολοφονία στο Σεράγεβο. Είναι πασίγνωστο πόσο δύσκολο είναι να αποτραπούν τέτοιου είδους τρομοκρατικές ενέργειες, τόσο στην εποχή μας όσο και στις αρχές του 20ου αιώνα, αλλά οι παγκόσμιες στρατιωτικές, πολιτικές και οικονομικές εντάσεις, είναι ζητήματα τα οποία οι ηγέτες οφείλουν και πρέπει να αντιμετωπίσουν. Εχουν την ευθύνη να δράσουν εντός των αποδεκτών διεθνών κανόνων και να διασφαλίσουν ότι κρατούν τα ηνία του ανταγωνισμού ανάμεσα στα έθνη και τους ανθρώπους.<br /> <br /> Ένα άλλο μάθημα είναι ότι οι τριβές των ανταγωνιστικών εθνικοτήτων, τροφοδοτούμενες από περηφάνια, φιλοδοξία, άγνοια και συντηρούμενες από προαιώνιες αντιπαλότητες, δεν στερούνται σήμερα ικανότητας να προκαλέσουν πόλεμο. Ένας τέτοιος κίνδυνος είναι ιδιαίτερα έντονος όταν το διεθνές σύστημα ανασυντάσσεται λόγω της ανόδου νέων μεγάλων δυνάμεων και της συγκριτικής πτώσης των παλαιότερων.<br /> <br /> Εκατό χρόνια πριν, ήταν η Γερμανία που έψαχνε μια θέση στον ήλιο εις βάρος της βρετανικής αυτοκρατορίας. Σήμερα είναι, όλο και πιο πολύ, η Κίνα με τις ΗΠΑ. Οι πρόσφατες εντάσεις στην Θάλασσα της Νοτίου Κίνας μεταξύ του Πεκίνου και των γειτόνων που έχουν την αμερικανική στήριξη, θυμίζουν τις τεταμένες σχέσεις της Γερμανίας με την Βρετανία, την Γαλλία και την Ρωσία πριν το 1914.<br /> <br /> Είναι αναπόφευκτο να εκδηλώνονται επιδείξεις ισχύος στις διεθνείς σχέσεις, αλλά είναι απαραίτητο επίσης να γίνονται αντιληπτά και τα κίνητρα και τα έννομα συμφέροντα της κάθε πλευράς. Από αυτή την άποψη, η μετρημένη πρόοδος για την εύρεση συμβιβαστικής λύσης στην διαμάχη για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, είναι υποσχόμενη.<br /> <br /> Ένα τρίτο μάθημα είναι ότι είναι ανόητο να ξεκινάς έναν πόλεμο με την σκέψη ότι θα είναι σύντομος, φθηνός και με διαχειρίσιμες επιπτώσεις. Το 1914, ορισμένοι Ευρωπαίοι πολιτικοί και στρατηγοί, που τις προοπτικές τους σχηματοποιούσαν οι περιορισμένοι πόλεμοι με τους οποίους είχαν ενοποιηθεί η Γερμανία και η Ιταλία μισό αιώνα νωρίτερα, έτρεφαν αυτή την ψευδαίσθηση. Το ίδιο και η Ουάσιγκτον και το Λονδίνο, όταν εισέβαλαν στο Ιράκ το 2003. Πόσο πολύ έσφαλλαν οι πολεμικοί ηγέτες και στις δύο αυτές περιπτώσεις...<br /> <br /> Ένα τελευταίο μάθημα είναι ότι, αν τελικά ξεσπάσει ο πόλεμος, είναι ζωτικής σημασίας να χτιστεί μια ασφαλής ειρήνευση, όταν τελειώσει. Οι συνθήκες ειρήνευσης 1919-23 των Παρισίων δεν το είχαν καταφέρει αυτό. Μέχρι το 1939, ο Αυστριακός σκιτσογράφος είχε φτάσει στο ζενίθ της ισχύος του στο Βερολίνο, και ο πλανήτης επρόκειτο να πληρώσει ένα τίμημα πιο βαρύ και από του 1914.<br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή </a>

Οι Financial Times προβλέπουν παγκόσμιο πόλεμο το 2014!

''Αν τελικά ξεσπάσει πόλεμος λόγω κρίσης, είναι ζωτικής σημασίας να χτιστεί μια ασφαλής ειρήνευση, όταν τελειώσει'' γράφο...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Επιστολή Fethullah Gülen σε Erdoğan

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjV0tdA6HlaySCntNViQhoZDSIEXaaBfYJ066kXrrS-bTdu3lmX8lG_7CLM285dYVhyphenhyphenJv2j3iOnEGJqf-ZaLYbcuASLGT53XfW9G5NxwaikTZuUcpoqmgIQEdo_mEscrDLeXspI9QqqZEyy/s1600/gulen.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjV0tdA6HlaySCntNViQhoZDSIEXaaBfYJ066kXrrS-bTdu3lmX8lG_7CLM285dYVhyphenhyphenJv2j3iOnEGJqf-ZaLYbcuASLGT53XfW9G5NxwaikTZuUcpoqmgIQEdo_mEscrDLeXspI9QqqZEyy/s640/gulen.JPG" width="640" /></a></div> <br /> <b><span style="color: #990000;">Ο Ερντογάν δήλωσε ότι έλαβε επιστολή από ηγέτη του θρησκευτικού κινήματος Hizmet </span></b><br /> <br /> Στη σημερινή συνάντηση με τους εκπροσώπους του Τύπου , ο Τούρκος πρωθυπουργός Ερντογάν αποκάλυψε ότι έχει λάβει μία επιστολή από τον Fethullah Gülen, που τον καλεί σε έναν συμβιβασμό.<br /> Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αποκάλυψε στη συνάντηση με τους δημοσιογράφους και τους συγγραφείς, στο ανάκτορο της Κωνσταντινούπολης, Ντολμά Μπαχτσέ, ότι η επιστολή είναι από τον ηγέτη του κινήματος Hizmet, ο οποίος τον καλεί σε μια συμβιβαστική συνεννόηση.<br /> Ο Ερντογάν είπε ότι ο Fethullah Gülen του ζητά να καλυφθούν τα φλέγοντα θέματα της θρησκευτικής κίνησης, όπως είναι τα ιδιωτικά σχολεία και οι απομακρύνσεις από τις δημόσιες θέσεις των μελών του κινήματος.<br /> Ωστόσο, ο συγγραφέας Fikret Bila, ο οποίος παρέστη στη συνάντηση, είπε ότι ο Ερντογάν δεν ανέφερε τον Gülen με το όνομά του, αν και, όπως οι άλλοι συμμετέχοντες, όπως ο Μεχμέτ Μπάρλας, δεν επιβεβαίωσε την υπογραφή της επιστολής που έλαβε.<br /> <br /> Ένας άλλος συμμετέχων, ο συγγραφέας Ισμαήλ Καπλάν, δήλωσε ότι ο Ερντογάν ισχυρίσθηκε ότι το κίνημα προσπαθούσε να απομακρύνει τον πρόεδρο Αμπντουλάχ Γκιουλ.<br /> <br /> Ενώ ο συγγραφέας Αλί Μπουλάτς, που ήταν παρών, είπε ότι πρωθυπουργός διείδε μια σύνδεση μεταξύ της πτώσης του και του κινήματος, καθώς και μια συνωμοσία, που στήθηκε στα τουρκικά σύνορα την Πέμπτη, για να παρουσιασθεί ότι το Ίδρυμα Ανθρωπιστικής Αρωγής διακινούσε όπλα σε ομάδες της Αλ Κάιντα στη Συρία.<br /> Ο Μπουλάτς, είπε, ακόμη, ότι ο Ερντογάν πιστεύει ότι παρόμοια φαινόμενα είναι πιθανόν να παρουσιασθούν στην πορεία προς τις δημοτικές εκλογές της 30ης Μαρτίου.<br /> <br /> Όσον αφορά την επανάληψη της δίκης σε όσους έχουν εγκλειστεί από τις υποθέσεις Εργκένεκον και Βαριοπούλα, στις οποίες βρέθηκαν πολλοί αξιωματούχοι ασφαλείας ένοχοι, οι οποίοι δούλευαν υπογείως και με συνωμοσίες για την ανατροπή του δημοκρατικά εκλεγμένου κυβερνώντος κόμματος ΑΚ, ο Fikret Bila, δήλωσε ότι ο Ερντογάν δεν είχε κανένα πρόβλημα με αυτό, σημειώνει το Dunya Bulteni.<br /> <a href="http://www.echedoros-a.gr/" target="_blank">πηγή </a>

Τουρκία: Επιστολή Fethullah Gülen σε Erdoğan

Ο Ερντογάν δήλωσε ότι έλαβε επιστολή από ηγέτη του θρησκευτικού κινήματος Hizmet Στη σημερινή συνάντηση με τους εκπροσώπους του Τύπου ,...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Άνοιξε ο «ασκός του Αιόλου» και μας επηρεάζει…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEguHCBIhiMvgr8_guG9cmcVVVh2pPimy_2j9DZagb94vkagzOb3MT6D6qwT-RlomYg2yIS-oUtjOMS5tQDqwiKu4PqpYUVb-AEU-tTZbCwfE2_7sL-qHEDf5YCuArs_q2HMFeiZAYyVX2Z9/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF8564.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="357" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEguHCBIhiMvgr8_guG9cmcVVVh2pPimy_2j9DZagb94vkagzOb3MT6D6qwT-RlomYg2yIS-oUtjOMS5tQDqwiKu4PqpYUVb-AEU-tTZbCwfE2_7sL-qHEDf5YCuArs_q2HMFeiZAYyVX2Z9/s640/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF8564.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <strong>Μετά από μια δεκαετία παρουσίας στον πρωθυπουργικό θώκο, το 2013 θα καταγραφεί ως έτος σχεδόν απόλυτης κυριαρχίας, ενώ το 2014 θα είναι η πιο δύσκολη χρονιά αν όχι η χρονιά της αποκαθήλωσης για τον Ερντογάν.</strong><br /> <span style="color: maroon;"><strong>Του Σάββα Καλεντερίδη<br /> </strong></span><br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/11/Kalenteridis.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignleft size-medium wp-image-64217" height="150" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/11/Kalenteridis-300x225.jpg" title="Kalenteridis" width="200" /></a>Ο κύριος αντίπαλος του χαρισματικού Τούρκου πρωθυπουργού <strong>δεν είναι ο Γκιουλέν ούτε οι ΗΠΑ και το Ισραήλ,</strong> όπως διατείνεται ο ίδιος και οι απολύτως χειραγωγημένοι κονδυλοφόροι που τον ακολουθούν, αλλά <strong>το απολύτως προσωποπαγές σύστημα εξουσίας που προσπάθησε να εγκαθιδρύσει,</strong> που είναι ευπαθές και ανοίγει πολλές πόρτες στη διαφθορά. Και είναι ακριβώς οι ίδιες πόρτες από τις οποίες εισβάλλουν και οι -όποιες- αντίπαλες δυνάμεις, εκμεταλλευόμενες τις συστημικές αδυναμίες, για να φέρουν εις πέρας τους δικούς τους σκοπούς και στόχους.<br /> <strong>Ο Ερντογάν, μετά το 2009, από τη μια πλευρά έκανε τη μεγάλη στροφή που επιχείρησε -αποτυχημένα- να κάνει ο Οζάλ, το 1990-91, αναγνωρίζοντας ντε φάκτο το κουρδικό κράτος του Νοτίου Κουρδιστάν (Β. Ιράκ), και από την άλλη ξεκίνησε τις διαδικασίες δρομολόγησης πολιτικής λύσης για το τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν.</strong> Να υπογραμμίσουμε ότι σύμφωνα με ισχυρότατες ενδείξεις, γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο τον επέλεξαν άνθρωποι των ΗΠΑ, από το 1994, όταν ήταν δήμαρχος Κωνσταντινούπολης.<br /> Επειδή <strong>οι κεμαλιστές και οι στρατιωτικοί δεν δεχόντουσαν μια τέτοια αλλαγή στην παραδοσιακή πολιτική της Τουρκίας στο Κουρδικό, η οποία, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τους θα οδηγήσει την Τουρκία στο διαμελισμό,</strong> οι επιτελείς της Ουάσιγκτον θεώρησαν ότι μόνο ένας ηγέτης με ευρεία αποδοχή από τις λαϊκές μάζες ήταν κατάλληλος για κάτι τέτοιο. Ευρεία αποδοχή στην Τουρκία σημαίνει πολιτικό Ισλάμ. Και επειδή ο Ντετζμετίν Ερμπακάν ήταν και ριζοσπάστης και υπερήλικας, επελέγη ο Ερντογάν.<br /> Το αξιοπερίεργο είναι ότι, <strong>σύμφωνα με καταγγελίες του κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος, το κίνημα Γκιουλέν, </strong>ο ηγέτης του οποίου ζει αυτοεξόριστος στις ΗΠΑ, <strong>ήταν αυτό που έδωσε στη δημοσιότητα το καλοκαίρι του 2012 τα πρακτικά των συνομιλιών του Όσλο, μεταξύ του τουρκικού κράτους και του ΡΚΚ,</strong> τορπιλίζοντας στην ουσία τις συνομιλίες. Επίσης, το Φεβρουάριο του 2013 σημειώνεται <strong>η πρώτη μετωπική σύγκρουση Ερντογάν-Γκιουλέν, </strong>όταν οι εισαγγελείς αποπειράθηκαν <strong>να συλλάβουν τον διοικητή της ΜΙΤ, </strong>με την κατηγορία ότι συμμετείχε στις προαναφερθείσες συνομιλίες με μια τρομοκρατική οργάνωση.<br /> Αξιοσημείωτο επίσης, αν όχι αξιοπερίεργο, είναι το γεγονός, τα γεγονότα που οδηγούν στην αποδυνάμωση του Ερντογάν, τα οποία ξεκίνησαν <strong>με υπαιτιότητα και πρωτοβουλία του ιδίου,</strong> με το νόμο που καθιστούσε υποχρεωτική τη μεταβίβαση των φροντιστηρίων του κινήματος Γκιουλέν στο υπουργείο Παιδείας, συμπίπτουν με τη λειτουργία του νέου αγωγού μεταφοράς πετρελαίου από το Κουρδιστάν στο Γιουμουρταλίκ των Αδάνων.<br /> Η απόφαση αυτή της Άγκυρας να συνεργαστεί με την κυβέρνηση Μπαρζανί, ερήμην της Βαγδάτης, για τη μεταφορά κουρδικού πετρελαίου στις διεθνείς αγορές, αν και είναι αδύνατον να έγινε χωρίς προηγούμενες διαβουλεύσεις με κάποια κέντρα στην Ουάσιγκτον και το Λονδίνο, σε κάποια φάση ενόχλησε την Ουάσιγκτον. <strong>Έχει καταγραφεί, μάλιστα, παρέμβαση της αμερικανικής διοίκησης, που είχε αποτέλεσμα τα έσοδα από την πώληση του κουρδικού πετρελαίου να καταλήγουν σε ειδικό λογαριασμό που έχει ανοιχθεί από το 2003 στην JP Morgan, αντί της τουρκικής Halk Bankası,</strong> όπως είχε απαιτήσει ο Ερντογάν από τον Μπαρζανί.<br /> Για όσους δεν ενθυμούνται, <strong>η κρατική Halk Bankası είναι μπλεγμένη μέχρι τα «μπούνια» στο σκάνδαλο τις διακίνησης μαύρου χρήματος ύψους 87 δις δολαρίων,</strong> που αποτελεί την αχίλλειο πτέρνα του Ερντογάν, και επειδή αποτελεί απόδειξης παραβίασης του εμπάργκο εναντίον του Ιράν, που επέβαλαν οι ΗΠΑ!<br /> Αφού υπογραμμίσουμε και πάλι ότι ο ίδιος ο Τούρκος πρωθυπουργός με τις πρακτικές του <strong>έδωσε την ευκαιρία στους όποιους αντιπάλους του να τον πλήξουν,</strong> να υπενθυμίσουμε στους αναγνώστες μας ότι το βαθμολόγιο του μέχρι προχθές πιστού φίλου της Ουάσιγκτον Ερντογάν, είναι ήδη κάτω από τη βάση και για μια σειρά από λόγους.<br /> <strong>Στη Συρία, από ένα σημείο και μετά εξόργισε την Ουάσιγκτον επειδή έκανε του κεφαλιού του, υποστηρίζοντας την Αλ Κάιντα-Αλ Νούσρα, για να πλήξει τους Κούρδους και να αποκλείσει το ενδεχόμενο κατασκευής ενός δεύτερου αγωγού που θα μεταφέρει το κουρδικό πετρέλαιο στη Μεσόγειο. Στην Αίγυπτο υποστήριξε ανοικτά τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, προκαλώντας ρήγμα και στις σχέσεις της με τη Σαουδική Αραβία-ΗΑΕ.</strong><br /> Τέλος, πέρα από τα γνωστά προβλήματα με το Ισραήλ, η Τουρκία, με την αποστολή του ερευνητικού σκάφους Μπάρμπαρος στη θάλασσα της Κύπρου, <strong>αποπειράται να κινηθεί αποσταθεροποιητικά</strong> σε μια κατάσταση που τείνει να εμπεδωθεί στην περιοχή, στην οποία εμπλέκεται<strong> η αμερικανική Noble Energy και η ισραηλινή Delek, </strong>προφανώς όχι χωρίς προηγούμενες συνεννοήσεις και διαβουλεύσεις με τις αντίστοιχες κυβερνήσεις.<br /> <!-- /metas --> <br /> Εν κατακλείδι, ασχέτως αν τον ασκό του Αιόλου τον άνοιξε ο ίδιος ο Ερντογάν, η κατάσταση στην Τουρκία και οι συνεπακόλουθες πολιτικές εξελίξεις, <strong>σχετίζονται και επηρεάζουν-ονται με ένα περίπλοκο πλέγμα γεωπολιτικών παραγόντων και εξελίξεων, που επηρεάζουν και ενδιαφέρουν και τα ελληνικά πράγματα</strong>. Γι’ αυτό αξίζουν της μέγιστης προσοχής μας!<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή </a>

Τουρκία: Άνοιξε ο «ασκός του Αιόλου» και μας επηρεάζει…

Μετά από μια δεκαετία παρουσίας στον πρωθυπουργικό θώκο, το 2013 θα καταγραφεί ως έτος σχεδόν απόλυτης κυριαρχίας, ενώ το 2014 θα είναι η...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκική «προσφορά» στη Ρωσία με ευρύτερο νόημα…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/01/volgograd-bomb.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-92843" height="330" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/01/volgograd-bomb.jpg" title="volgograd-bomb" width="600" /></a></div> <br /> <strong>Είναι εκπληκτικός πραγματικά ο τρόπος με τον οποίο οι Τούρκοι δείχνουν τα αντανακλαστικά τους και παρεμβαίνουν στις διεθνείς εξελίξεις με προτάσεις οι οποίες στοχεύουν να προωθήσουν τα εθνικά τους συμφέροντα, ασχέτως της τελικής αποτελεσματικότητας…</strong><br /> <span style="color: maroon;"><strong>Του Μιχαήλ Βασλείου</strong></span><br /> Αυτή τη φορά τα τουρκικά αντανακλαστικά επιδείχθηκαν στο επίπεδο των «δεξαμενών σκέψης» (<strong>think tank</strong>), αφού τη νέα πρόταση προς τη Ρωσία την κατέθεσε ο Χασάν Κανμπολάτ, επικεφαλής του Ινστιτούτου <strong>ORSAM (Center for Middle Eastern Strategic Studies)</strong> που όπως φαίνεται και από την παρένθεση επικεντρώνει το ενδιαφέρον του στην περιοχή της Μέσης Ανατολής.<br /> Μιλώντας στην κυριακάτικη έκδοση της εφημερίδας «Ζαμάν», ο Κανμπολάτ κάλεσε για την <strong>ενίσχυση της συνεργασίας ανάμεσα στα υπουργεία Εξωτερικών της Τουρκίας και της Ρωσίας, τις μυστικές υπηρεσίες επίσης των δυο χωρών, αλλά κυρίως, την από κοινού ανάπτυξη πολιτικής στο ακαδημαϊκό επίπεδο για το πώς θα αποτραπούν οι εξτρεμιστικές ομάδες από το να επηρεάζουν τις μουσουλμανικές τοπικές κοινωνίες στο πλαίσιο της Ρωσικής Ομοσπονδίας,</strong> οι οποίες αντιστοιχούν στο 20% του πληθυσμού της χώρας.<br /> Η πρόταση κατατίθεται εν όψει των χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων στο θέρετρο Σότσι της Μαύρης Θάλασσας και των <strong>τρομοκρατικών επιθέσεων στο Βόλγκογκραντ</strong> (σιδηροδρομικός σταθμός και σε ένα τρόλεϊ). Το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκία αντέδρασε ταχύτατα και με ανακοίνωση καταδίκασε απερίφραστα τις επιθέσεις, στέλνοντας τα συλλυπητήρια της τουρκικής ηγεσίας και της κοινωνίας προς τις οικογένειες των θυμάτων.<br /> <br /> Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Μεχμέτ Σεϊφετίν Ερόλ, επικεφαλής του <strong>Ερευνητικού Κέντρου Διεθνούς Στρατηγικής και Ασφάλειας (USGAM: International Strategic and Security Research Center)</strong> με έδρα την Άγκυρα, ο οποίος επίσης μίλησε στη «Ζαμάν», αν και θέτει ως προϋπόθεση τη στάση που θα υιοθετήσει η Ρωσία στο Κουρδικό, με την αναγνώριση του PKK ως τρομοκρατικής οργάνωσης.<br /> Αυτό που αξίζει να κρατήσει κανείς είναι το ότι <strong>η Τουρκία προωθεί τον εαυτό της διεθνώς ως καλό γνώστη του θέματος της αντιμετώπισης των εξτρεμιστικών πτερύγων του Ισλάμ</strong>. Αυτό βέβαια που δεν αναφέρεται είναι η αξιοποίησή τους στην περίπτωση της Συρίας, όπου ο φανατισμός τους και ο αδίστακτος – αιμοσταγής χαρακτήρας που έχουν δείξει βόλευε με γνώμονα τον στόχο της ανατροπής του Μπασάρ Αλ Άσαντ.<br /> Και μόνο αυτό είναι <strong>ικανό να ακυρώσει κάθε πιθανότητα ουσιαστικά θετικής ανταπόκρισης στην τουρκική προσφορά από την πλευρά της Ρωσίας</strong> (γι’ αυτό κάναμε λόγο για το πόσο επιτυχής στο τέλος μπορεί αν είναι η τουρκική παρέμβαση), ενώ φαίνεται ότι ρόλο παίζει και <strong>η φημολογία που έχει αναπτυχθεί και θέλει ανάμιξη της Σαουδικής Αραβίας στη χειραγώγηση των εξτρεμιστικών ισλαμιστικών ομάδων στον Καύκασο</strong> που θέλουν να αποσχιστούν από τη Ρωσική Ομοσπονδία και να ιδρύσουν «Εμιράτο» όπου θα βασιλεύει «ο ισλαμικός ιερός νόμος», η περίφημη «σαρία».<br /> Ενδιαφέρον λοιπόν έχει, ότι κατά την επίσκεψη του Σαουδάραβα <strong>πρίγκιπα Μπαντάρ, επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών του βασιλείου των Σαούντ, στον Βαντιμίρ Πούτιν,</strong> όταν ήταν ανοικτό το ενδεχόμενο στρατιωτικού πλήγματος κατά του καθεστώτος της Δαμασκού, τα βασικά κίνητρα συνεργασίας που έδωσε στον Ρώσο πρόεδρο η σαουδαραβική πλευρά ήταν δύο:<br /> <div style="text-align: center;"> <span style="color: maroon;"><strong>Το πρώτο ήταν εξοπλιστικά συμβόλαια ύψους 15 περίπου δισεκατομμυρίων δολαρίων και το δεύτερο ήταν ο έλεγχος της δραστηριότητας των ισλαμιστών του Καυκάσου. Εάν οι πληροφορίες που είδαν τότε το φως της δημοσιότητας αληθεύουν, τότε με αυτό το σκεπτικό συνάγεται, ότι θα μπορούσε πίσω από τις επιθέσεις στο Βόλγκογκραντ να βρίσκονται οι σαουδαραβικές μυστικές υπηρεσίες! Για να τιμωρήσουν τη Μόσχα στο θέμα της στάσης της απέναντι στη Συρία!</strong></span></div> <div style="text-align: center;"> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/01/volgograd-bomb-2.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-92844" height="225" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/01/volgograd-bomb-2.jpg" title="volgograd-bomb-2" width="400" /></a><span style="color: maroon;"><strong><br /> </strong></span></div> Στο συριακό πρόβλημα, η στάση Σαουδικής Αραβίας και Τουρκίας είναι η ίδια, αν και οι δυο χώρες συγκρούστηκαν στο παρασκήνιο για το ποιος θα ελέγχει <strong>τις μαριονέτες του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (FSA: Free Syrian Army)</strong>. Οπότε, ένας προσεκτικός παρατηρητής θα μπορούσε να διακρίνει μια <strong>έξυπνη τουρκική απόπειρα να αξιοποιήσει τη συγκυρία για να αποφορτίσει τις ρωσο-τουρκικές σχέσεις οι οποίες ουδέποτε υπήρξαν θερμές,</strong> παρά τις όποιες προσπάθειες έχουν επιτυχώς καταβληθεί στον εμπορικό – οικονομικό τομέα.<br /> Εν ολίγοις, το τουρκικό μήνυμα στη Μόσχα είναι, ότι «<strong>εμείς μπορούμε να σας βοηθήσουμε να ελέγξετε το πρόβλημά σας με τους ισλαμιστές του Καυκάσου, χωρίς να θέτουμε τις προϋποθέσεις που σας θέτουν οι Σαουδάραβες</strong>». Το πρόβλημα βέβαια είναι ότι όσες διαφορές έχουν το Ριάντ με τη Μόσχα, άλλες τόσες είναι και οι συγκλίσεις. Παράδειγμα είναι η στάση τους στο ζήτημα της Αιγύπτου, όπου <strong>απομονωμένη και περιθωριοποιημένη είναι η Άγκυρα, με τις άλλες δυο πρωτεύουσες να μη διστάζουν να στηρίζουν το καθεστώς</strong> του στρατηγού Αμπντέλ Φατέχ Αλ Σίσι.<br /> <!-- /metas --> <br /> <div style="text-align: left;"> <span style="color: maroon;"><strong>Από την άλλη πλευρά, οι γεωπολιτικές επιδιώξεις Ρωσίας και Τουρκίας στην περιοχή του Καυκάσου και της Κεντρικής Ασίας, δεν μπορούν να συναντηθούν «συνεργατικά», αφού η γεωγραφία έχει καταδικάσει τις δυο αυτές χώρες να ανταγωνίζονται για επιρροή, χωρίς μάλιστα να έχει μια από τις δυο πλευρές την πολυτέλεια να κάνει πίσω, κάτι που σε βάθος χρόνου μάλλον προαναγγέλλει κλιμακούμενη πολυεπίπεδη σύγκρουση…</strong></span></div> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή </a>

Τουρκική «προσφορά» στη Ρωσία με ευρύτερο νόημα…

Είναι εκπληκτικός πραγματικά ο τρόπος με τον οποίο οι Τούρκοι δείχνουν τα αντανακλαστικά τους και παρεμβαίνουν στις διεθνείς εξελίξεις με...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα “Καθαρά Χέρια” του Ταγίπ Ερντογάν και η αδιέξοδη πολιτική των Ισλαμιστών

<img alt="Turkey's Prime Minister Erdogan attends a wreath-laying ceremony in Ankara" class="alignleft featured_image wp-post-image" height="330" src="http://mignatiou.com/wp-content/uploads/2014/01/erdogan-generals01-21december2013-300x201.jpg" width="600" /> <br /> <br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Στην ισλαμοκρατούμενη πλέον Τουρκία ο για μια δεκαετία και βάλε απόλυτος δεσπότης, θριαμβευτής τριών εθνικών εκλογών και δαμαστής της στρατογραφειoκρατίας και του κεμαλισμού, πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν, υπέστη σημαντικό όχι όμως θανάσιμο πολιτικό πλήγμα. Και η ζημιά του έγινε εκεί που διακήρυττε με κάθε ευκαιρία την ανωτερότητα του ως πιστός μουσουλμάνος–σε ζητήματα δικαιοσύνης και ηθικής τάξης.<span id="more-18754"></span></span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Το Ισλάμ, ως σύστημα αξιών έχει την δικαιοσύνη και την απονομή της ως το ύψιστο επίγειο αγαθό της κοινότητας των πιστών. Το δε Πολιτικό Ισλάμ των Ερμπακάν και Ερντογάν, πρέπει να υπενθυμίσουμε, κυριάρχησε και μεθοδικά ευνούχισε πολιτικά την Κεμαλική τάξη σε μια εκστρατεία που σύνθημα της ήταν η φράση “Καθαρά Χέρια” (Temiz Eller). Και επειδή η Κεμαλική τάξη ήταν βουτηγμένη στη διαφθορά και την αδικία απώλεσε το ηθικό πεδίο της μάχης και, μαζί, την πολιτική εξουσία στους Ισλαμιστές. Ακριβώς όμως επειδή η εξουσία διαφθείρει ήταν θέμα χρόνου τα “Καθαρά Χέρια” της ισλαμοπαρέας του Ταγίπ να βουτηχθούν και αυτά στη βρωμιά και τη λάσπη της διαφθοράς και της αδικίας. Όπως και έγινε.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Μαζί με την ηθική καταβαράθρωση απομυθοποιήθηκε και το περιβόητο και πολυδιαφημιζόμενο made in Washington μεταψυχροπολεμικό τουρκικό “ισλαμικό μοντέλο”. Αυτό που, πρέπει να υπενθυμίσουμε και πάλι, αντικατέστησε το άλλο επίσης περιβόητο, πολυδιαφημιζόμενο και πάλι made in Washington, “κεμαλο-κοσμικό μοντέλο”της μεταπολεμικής εποχής του Ψυχρού Πολέμου.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Είναι υψίστης πολιτικής και στρατηγικής σημασίας, ιδιαίτερα για τα δικά μας συμφέροντα, η επί των ημερών Ερντογάν καταβαράθρωση του τουρκικού “μοντέλου”και κατά συνέπεια της δυτικό-κατασκευασμένης εικόνας της Τουρκίας. Για μισό και πλέον αιώνα η Τουρκία ως “μοντέλο” πολιτικής (δηλαδή, “δημοκρατικής”) και οικονομικής (δηλαδή “φιλελεύθερης”) ανάπτυξης για τα Αφρό-Ασιατικά και μουσουλμανικά κράτη, λειτούργησε ως το κατ´εξοχή στρατηγικό εργαλείο “ήπιας ισχύος” της Ουάσινγκτον και της Τουρκίας. Στην διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου η στρατηγική αυτή λειτούργησε με αντίπαλο τη Σοβιετική Ένωση και το δικό της σοσιαλιστικό και κρατοκεντρικό μοντέλο, ενώ μεταψυχροπολεμικά έχοντας ως αντίπαλο το ριζοσπαστικό Ισλάμ και τις θεοκεντρικές του αξιώσεις.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Προσφερόμενο και ως γέφυρα μεταξύ των δυτικών και μη-δυτικών πολιτισμών, το “μοντέλο”-Τουρκία “πουλούσε”ως ζωντανό και, τελευταία οικονομικά δυναμικό , παράδειγμα καθώς επίσης και ως τρανή απόδειξη για το εσφαλμένο της θεωρίας του Χάντινγκτον για τη “σύγκρουση των πολιτισμών”. Και δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι η Τουρκία υπήρξε ο μεγαλύτερος αποδέκτης ξένης οικονομικής και στρατιωτικής βοήθειας, μεταπολεμικά, από οιανδήποτε άλλη χώρα στο κόσμο συμπεριλαμβανομένου και του Ισραήλ! Σήμερα όμως, και αποκαλυπτόμενο, το ισλαμικό καθεστώς του Ερντογάν χάνει τη εσωτερική νομιμοποιητική του βάση. Ως δε συνέπεια των απανωτών λανθασμένων επιλογών του σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, όπως και της διπροσωπίας του, χάνει και τα ερείσματα του στο αραβικό κυρίως κόσμο, εκεί ακριβώς που φιλοδοξούσε να κυριαρχήσει με το “παράδειγμα “του. Για τη δική μας πλευρά η εξέλιξη αυτή είναι πολιτικά ανεκτίμητη εάν γίνει σωστής εκμετάλλευσης ως μέρος μιάς δικής μας στρατηγικής αναθεώρησης.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Παρότι εσωτερικά πληγωμένος στο ηθικό πεδίο, ο Ερντογάν θα παραμείνει κυρίαρχος στο πολιτικό παιγνίδι στο άμεσο διάστημα. Η εκτίμηση μου είναι ότι θα κυριαρχήσει και του κατεξοχήν αντιπάλου του στο πεδίο αυτό, του “εξόριστου”στις ΗΠΑ μουσουλμάνου διανοούμενου-δάσκαλου, του περιβόητου Φετουλάχ Γκιουλέν. Ο τελευταίος υπήρξε εργαλειακός σύμμαχος του Ερντογάν όταν και οι δύο πολεμούσαν τον κοινό εχθρό τους, τους κοσμικούς Κεμαλιστές. Τώρα είναι θανάσιμοι αντίπαλοι για τη μουσουλμανική πίστη των Τούρκων, όπως και τον έλεγχο της εξουσίας που εκφράζεται και με την προσωπική και κομματική διαφθορά. Αλλά ο ένας βρίσκεται χιλιάδες μίλια μακριά ενώ ο άλλος ελέγχει το “δοβλέτι” και το μακρύ του βρώμικο κρατικό χέρι. Και το πραγματικά αδύναμο στοιχείο κάθε εξουσίας, που είναι η οικονομία, παράγει ακόμη πλούτο υπέρ του Ερντογάν. Διαμορφώνεται είναι γεγονός μια ακόμη εργαλειακή “συμμαχία”μεταξύ των πρώην εχθρών, των “Γκιουλενιστών” και των Κεμαλιστών κατά του Ερντογάν, στη οποία πολλοί στη Δύση και στο Ισραήλ βασίζονται ότι θα ανατρέψει τον Ερντογάν. Εάν εκδηλωθεί δυναμικά εναντίον του Ερντογάν μια τέτοια συμμαχία, ένα είναι σίγουρο: η Τουρκία θα αιματοκυλισθεί με ότι αυτό συνεπάγεται.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής θα πρέπει η δική μας πλευρά ν´ αντλήσει κάποια σοβαρά μαθήματα από τις εμπειρίες των ισλαμιστών. Το πρώτο και βασικό είναι ότι κάθε άλλο παρά έχουν “στρατηγική” οι Τούρκοι. “Αρπακολίζοντας” είναι που οδεύουν. “Κάνοντας και βλέποντας” είναι και η στρατηγική τους και οι συναφείς τακτικές τους. Αυτό αποδεικνύει το φιάσκο του νεο-οθωμανισμού (της πολιτικά και κοινωνιολογικά διεστραμμένης αντίληψης ότι τα θύματα ήταν ευχαριστημένα με τους θύτες τους και τους αναπολούν), του “στρατηγικού βάθους”, και της πολιτικής των “μηδενικών προβλημάτων”. Όταν ο “αρπακολισμός” παντρεύεται με την αλαζονεία και την παρανοϊκότητα, κύρια χαρακτηριστικά της εξωτερικής πολιτικής των ισλαμιστών, το αποτέλεσμα καταλήγει να είναι αυτό που προέβλεψε ο Αμερικανός πρέσβης στην Άγκυρα, James Jeffrey το 2010, και το γνωρίζουμε από τα Wikileaks: ότι οι ισλαμιστές φιλοδοξούν να έχουν εξωτερική πολιτική μεγέθους και ποιότητας Ρόλς Ρόις αλλά οι δυνατότητες τους είναι επιπέδου Φόρντ.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ο μεγαλοϊδεατισμός των Τούρκο-ισλαμιστών και οι φιλοδοξίες τους να ηγεμονεύσουν όλων των περιφερειακών τους γειτόνων, με εντυπωσιακά παραδείγματα αποτυχίας την Συρία και την Αίγυπτο, έχει καταρρεύσει σε όλα τα μέτωπα πλην πιθανώς ενός, του δικού μας. Και όπως επανειλημμένα έχει επισημάνει ο Παναγιώτης Ηφαιστος, εκεί που πιθανό να δικαιωθούν οι νεο-Οθωμανοί κοπής Νταβούτογλου για πρώτη και τελευταία φορά, είναι απέναντι σε Ελλάδα και Κύπρο.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Η Αθήνα έχει δυστυχώς, από εποχής της “ισχυρής” Ελλάδας του “μεγάλου εκσυγχρονιστή” Σημίτη, εισέλθει σε διαδικασία “φινλανδοποίησης” (προσαρμογής) της πολιτικής της έναντι της Αγκυρας. Τελευταίο δείγμα γραφής τέτοιας συμπεριφοράς καταγράφεται αυτή του υπουργού Εξωτερικών Βενιζέλου, που ανταγωνίζεται τον γραφικό Δρούτσα σε υποκλίσεις και χαριεντισμούς, κάθε φορά που ανταμώνεται με τον Νταβούτογλου. Την δε Κύπρο οι Τούρκοι δεν τη αντιλαμβάνονται και δεν την αποδέχονται ως συγκροτημένο κράτος, παρά μόνο ως δική τους εσαεί σατραπεία. Αυτό και μόνο επιβάλει μια αντιμετώπιση της Τουρκίας διαμετρικά αντίθετη με αυτή που ακολουθείται από τους σημαιοφόρους της δικοινοτικής διζωνικής ομοσπονδίας.</span><br /> <a href="http://mignatiou.com/wp-content/uploads/2014/01/Gulen03-31december2013.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><img alt="Gulen03-31december2013" class="alignnone size-medium wp-image-18756" height="300" src="http://mignatiou.com/wp-content/uploads/2014/01/Gulen03-31december2013-228x300.jpg" width="228" /></span></a><br /> <strong><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Ο Ιμάμης Γκιουλέν</span></strong><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Εφόσον η δική μας πλευρά, κυρίως η Αθήνα, απελευθερωθεί από τα λογής λογής φοβικά της σύνδρομα και αρθρώσει αυτόφωτη εξωτερική πολιτική, θα διαπιστώσει ότι μπορεί να διαχειριστεί αποτελεσματικά την Άγκυρα. Αυτό καταδεικνύεται από τα αποτελέσματα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής της τελευταίας τριετίας.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Είναι ακριβώς από την τελευταία διαπίστωση που πρέπει να αντληθεί το δεύτερο μάθημα. Αυτό είναι η ταχύτητα με τη οποία η Άγκυρα έκανε όπισθεν και πισωγύρισε σ´όλα σχεδόν τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, όταν διαπίστωσε ότι οι φιλοδοξίες της βρισκόντουσαν σε σύγκρουση με την πραγματικότητα γύρω της. Στα περιφερειακά ζητήματα που τη αφορούσαν είδε να περιθωριοποιείται από τη Ρωσία, το Ιράν, τις ΗΠΑ, την Ε.Ε., το Ισραήλ ακόμη και από την Αίγυπτο. Αναγκάσθηκε έτσι να αποδεχθεί ότι δεν μπορεί να καθορίσει το μέλλον της Συρίας, για παράδειγμα. Μάλιστα στη περίπτωση μια αιμάσσουσας Συρίας αναγκάσθηκε να ζητήσει και Νατοϊκή αρωγή! Όπως επίσης εξαναγκάζεται να παραδεχθεί, με τις πρόσφατες αναστροφές του ο μεγάλος μάγιστρος του νεο-οθωμανισμού Νταβούτογλου, ότι η διεθνής πολιτική δεν είναι απλοϊκή αλλά πολυσύνθετη και δεν καθορίζεται από όγκο, στρατιωτική ισχύ, αλαζονεία και προπαγάνδα. Εάν έτσι είχαν τα πράγματα οι Αμερικάνοι θα είχαν φύγει νικητές από το Βιετνάμ και οι Σοβιετικοί από το Αφγανιστάν. Και στη Κύπρο θα επικρατούσε προ πολλού μια Τούρκο-οθωμανική “ειρήνη”. Ούτε καν το δικό της μέλλον δεν μπορεί να καθορίσει η Μπουγιούκ Τουρκία.</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">Με όπλα τη πολιτική βούληση, με θεσμικά εργαλεία που προκύπτουν από το διεθνές σύστημα και από πολυμερείς και διμερείς συμμαχίες και συνασπισμούς, Ελλάδα και Κύπρος μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον αναθεωρητισμό και ηγεμονισμό της Άγκυρας. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να πιστέψουν οι ταγοί τους ότι τα κράτη τους είναι κυρίαρχα υποκείμενα και ότι έχουν εθνικά συμφέροντα που πρέπει να υπερασπιστούν.</span><br /> <a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a>

Τα “Καθαρά Χέρια” του Ταγίπ Ερντογάν και η αδιέξοδη πολιτική των Ισλαμιστών

Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ Στην ισλαμοκρατούμενη πλέον Τουρκία ο για μια δεκαετία και βάλε απόλυτος δεσπότης, θριαμβευτής τριών εθνικών εκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νύχτες Μόσχας και εξοπλισμών! Συστήματα που μας έδιναν τσάμπα το 1992 τα χρυσοπληρώσαμε το 1997

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"> <img alt="" height="340" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/EXOPLISMOI_BIOMHXANIA/SKANDALA_DIKAIOSYNH/cache/maxresdefault-630x472.jpg" width="600" /></div> <br /> <br /> <br /> Για τους ελληνικούς εξοπλισμούς και τις μίζες τους οι ιστορίες που μπορούν να γραφτούν είναι ατελείωτες . Και η μία πιο ενδιαφέρουσα από την άλλη. Μια απ΄ αυτές είναι η προμήθεια των ρωσικών αντιαεροπορικών <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> OSA . Το 1992 μας έδιναν τσάμπα οι Γερμανοί αλλά οι στρατηγοί δεν τα ήθελαν . Το 1997 ,πέντε χρόνια μετά η αγορά τους κρίθηκε...αναγκαία και πληρώσαμε 33,3 εκτομμύρια για την αγορά τους!<br /> <br /> Ο Κωνσταντίνος Φράγκος με τον δικό του μοναδικό τρόπο περιγράφει:<br /> <br /> <br /> Νύχτες Μόσχας<br /> ΠοgmockoBHblE<br /> BEYEPA<br /> <strong>του Κων. Φράγκου*</strong><br /> <br /> Από την απολογία ποταμό του DR PROFESSOR Αντ. Κάντα που αποτέλεσε το best seller των τελευταίων ημερών του 2013 αλίευσα μερικά τρισχαριτωμένα αποσπάσματα που θα τα σχολιάσω. Έτσι για να ευθυμήσουμε λίγο με την έναρξη του 2014. Καλή χρονιά!<br /> Ένα από αυτά είναι η προμήθεια των αντιαεροπορικών <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> OSA – AK για την οποία λαδώθηκε, κατ’ ομολογία του, ο Dr με 400.000 €.<br /> Όπως έγραψα και σε προηγούμενο σημείωμα, ο Dr δεν είχε μεγαλύτερο ρόλο στο «Σύστημα» απ’ αυτό του εισπράκτορα διοδίων, εκτελεστικό ρόλο δεν είχε. Πληρωνόταν για να μην έχει αντιρρήσεις, για να μην καθυστερεί τους φακέλους. Το δεύτερο λέγεται στο γλωσσάρι της μιζικής τέχνης, ως γρηγορόσημο.<br /> <br /> <strong>Τα Αντιαεροπορικά OSA – AK (Μια φαιδρή ιστοριούλα)</strong><br /> Στο σημερινό κόσμο το μόνο πράγμα που παρέχεται δωρεάν είναι το τυρί της φάκας.<br /> <strong>(Ρώσικη παροιμία)</strong><br /> <br /> Ρώσικο το υλικό, ρώσικη παροιμία επέλεξα...<br /> <br /> Το Α/Α οπλικό σύστημα OSA – AK είναι καλό αλλά ξεπερασμένο. Παλαιομοδίτικο. Σας παραθέτω μια ιστοριούλα, επαναλαμβάνω, για να ευθυμήσουμε, χρονιάρες μέρες....<br /> <br /> Εδώ ο μύθος είναι χαριτωμένος και τρυφερός. Το 1992 (κυβέρνηση Ν.Δ), σε μια σύνοδο του ΝΑΤΟ, <strong>ο Γερμανός ΥΕΘΑ</strong> βρίσκει στο διάλειμμα τον συνάδελφό του <strong>κ. Βαρβιτσιώτη και του λέει</strong> «Γιόχαν, πάρε τους δικούς σου κι έλα να πάρεις από τις αποθήκες του τέως ανατολικογερμανικού Στρατού όσα <strong>αντιαεροπορικά σοβιετικής κατασκευής OSA – AK θέλεις</strong>. Με τα όλα τους: ανταλλακτικά, εργαλεία, βλήματα. <strong>Τζάμπα!</strong>» Ενθουσιασμένος ο Βαρβιτσιώτης έρχεται εδώ, συγκαλεί σύσκεψη και σκάει χαρούμενο νέο. Κατήφεια! Τι συνέβαινε; Τα OSA – AK δεν τα ήθελε κανείς. Ήταν ξεπερασμένης τεχνολογίας. Ο Βαρβιτσιώτης επέμενε: <strong>«Πάρτε, ρε παιδιά λίγα να τα βάλουμε στα νησιά»</strong> Τέλος πάντων, πήγαν πήραν 12 συστήματα και αυτό ήταν. Εντελώς ΔΩΡΕΑΝ. Στην άλλη σύνοδο, πάλι ο Γερμανός: «Πάρε Γιόχαν ακόμα 50. Πρέπει να αδειάσω τις αποθήκες». Ανένδοτος ο κ. Βαρβιτσιώτης.<br /> Η ιστορία επανελήφθηκε επί Αρσένη. Αρνητικό το ΓΕΣ. <strong>«Πήραμαν, πήραμαν...».</strong><br /> <br /> Το <strong>1997, τότε που οι ρώσικες μαφίες των στρατηγών και των κομπιναδόρων</strong> <strong>πουλούσαν ακόμη και φρεγάτες με τα πληρώματά τους</strong>, στην Ελλάδα είχαν ήδη σχηματιστεί <strong>παραμάγαζα για πώληση παντός είδους στρατιωτικού υλικού</strong>. Υπήρχε περίπτωση που το ίδιο υλικό προσφερόταν, με χαώδεις διαφορές στις τιμές, από 3 πηγές. Όποιος προλάβαινε άρπαζε και όπου μπορούσε πούλαγε... <strong>Κάτι τέτοιο τύποι πηγαινοερχόντουσαν στη ΓΔΕ, η οποία σπεύδει να αγοράσει, για την άμυνα, ρε γαμώτο, 20 μεταχειρισμένα συστήματα OSA – AK έναντι 33,3 εκ. δολ.!</strong> Ήταν, όπως λένε, η ακριβότερη τιμή της αγοράς (<strong>λέγεται ότι υπήρξε προσφορά καινούργιου με 23 εκ. που εξαφάνισαν</strong>). Τα 20 αυτά συστήματα , τα οποία όπως είπαμε, μας τα έδιναν τσάμπα και δεν τα παίρναμε το 1992-94 γιατί, όντως δεν τα χρειαζόμασταν, <strong>κρίθηκαν αναγκαία το 1997!</strong> Όχι, βέβαια, από το ΓΕΣ, αλλά τους Ακοσμπώκους που γνώριζαν καλλίτερα τις αμυντικές ανάγκες της χώρας. Ο Dr δεν έφερε αντίρρηση. Αυτά που πήραμε ήταν μεταχειρισμένα και δεν είχαν IFF (σύστημα αναγνώρισης φιλικού - εχθρικού Α/Φ). Αργότερα τα ζήτησαν σαν αντισταθμιστικά από την αγορά των TOR – M1. Ακόμα δεν τα έχουμε παραλάβει. Σας έπιασε θλίψη ή οργή; Δεν πειράζει. Όλα στην Ελλάδα ξεχνιούνται. Ο κ. Βαρβιτσιώτης μου επιβεβαίωσε το μέρος που τον αφορά.<br /> Σημειώνω απλά, ότι η παραπάνω ιστοριούλα συμπεριλαμβάνεται ατόφια στο βιβλίο μου «ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΜΥΝΑΣ - ΑΜΥΝΕΣΘΑΙ ΠΕΡΙ ΠΑΡΤΗΣ» (Εκδόσεις Γκοβόστη) που κυκλοφόρησε το 2008 και προκάλεσε την μήνι των μαφιόζων. <br /> Την είχα αντιγράψει από το ΠΑΡΟΝ (07-11-04). <br /> <br /> Την διακυβέρνηση της χώρας είχε αναλάβει ο Σταυροφόρος της κάθαρσης κ. Κων. Καραμανλής προ πολλού. Και ως γνωστόν αντί κάθαρσης έδωσε εντολή γενικού θαψίματος. Ο τότε Υπουργός κ. Μεϊμαράκης και ο λαμπρός βοηθός του κ. Ε. Βασιλάκος δεν ενοχλήθηκαν, δεν ανησύχησαν, δεν προβληματίσθηκαν να ψάξουν το κραυγαλέο αυτό σκάνδαλο ούτε κανένα άλλο. Μα τι λέτε τώρα; Να θίξουμε φίλους εθνικούς προμηθευτές και συντρόφους του ΠΑΣΟΚ; Ήδη η Επιτροπή της Βουλής υπό τον κ. Τραγάκη είχε αθωώσει τον Άκη, στο άλλο οζώδες σκάνδαλο προμήθειας ραντάρ TRQ – 37. <br /> <br /> <strong>Και τώρα;</strong><br /> Ο Dr μας πληροφορεί <strong>ότι έλαβε «αντίδωρο» 400.000 €</strong> από τον κ. Μπαρτζώκα εκπρόσωπο των Ρώσων, ο οποίος ήταν θαμών, όπως πάλι λέει ο Κάντας, του Γραφείου του Σμπώκου. Προσθέτει και κάτι άλλο συγκλονιστικό «ο Μπαρτζώκας μου εμπιστεύθει ότι για τα OSA – AK ο κ. Σμπώκος θα ελάμβανε πολλά λεφτά γιατί ήταν πολύ απαιτητικός και τους είχε εκνευρίσει»<br /> Όϊ μανάμ. Οϊ, Οϊ μανάμ....<br /> <br /> <strong>Επίλογος</strong><br /> <strong>Ο πατριωτισμός είναι το καταφύγιο των απατεώνων.</strong><br /> Samuel Johnson <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> - Άγγλος Πολιτικός<br /> <br /> Κλείνω με μια άλλη συγκινητική εκμυστήρευση του Ντόκτορα. Όταν είχε αναλάβει πλέον o Παπαντωνίου και επίκειτο η υπογραφή της σύμβασης για την προμήθεια των LEOPARDS ο Ντόκτορ αντελήφθη (ήταν ήδη υπό αποχώρηση) ότι δεν του είχαν κτυπήσει την πόρτα. Κανείς δεν πέρασε από τα «διόδια». Τι σκαρφίστηκε; Πήγε στον Υπουργό και του πρόβαλε πατριωτικές αντιρρήσεις για την προμήθεια των Αρμάτων. Είπε: «Τα άρματα είναι πανάκριβα και δεν τα έχει τόσο ανάγκη ο Στρατός. Κακώς τα αγοράζουμε» (Σ.Σ. Για τα OSA – AK δεν είχε διαμαρτυρηθεί). Κοντολογίς: <strong>«Πού πάτε ρε παιδιά χωρίς εμένα; </strong>Δεν θα μου ρίξετε κάτι;» (όταν μαζί με τους Ακοσμπώκους έκαναν όλες τις ενέργειες για να προχωρήσει η διαδικασία τον προηγούμενον μήνα, δεν είχε καμμία αντίρρηση γιατί προσδοκούσε). Έχουμε δηλαδή ένα Αξιωματικό της Αεροπορίας να εκφράζει γνώμη για...άρματα. Η φιλοπατρία του με κατασυγκινεί. <br /> Αμέσως, όπως λέει, κινητοποιήθηκαν τα «πρόσωπα» και ο DOCTOR έλαβε bonus 1,7 εκ. €. Δηλαδή το 0,1 της δαπάνης (1,7 δις €). Το τι έλαβαν οι παραπάνω, μην το ρωτάτε. Χοντρή, χοντρότατη μπάζα. Το 3% λένε οι ενημερωμένοι...δηλ. 50 εκ. €. <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> Μπα....Συκοφαντίες.. <br /> <br /> <strong>* Μετά τον κ. Κάντα έτερος πατριώτης, πρώην Αξιωματικός του Π.Ν., ο κ. Ευσταθίου ενώ κάρφωσε άνευ λόγου και αιτίας, ζώντες και τεθνεώτες (ντροπή!) στρατιωτικούς, ούτε καν ακούμπησε τους πολιτικούς. Μυρίζομαι στημένα πράγματα, κίνηση του συστήματος OMERTA και προστασίας του πολιτικού συστήματος. Ο κ. Ευσταθίου μόνο τον, εκβιαστή όπως τον περιγράφει, Κάντα γνώριζε από το «σύστημα»; Μας θεωρεί αφελείς, να το πιστεύσουμε; </strong><br /> <br /> *Ο<strong> Κων. Φράγκος είναι Υπ/γος ε.α. Αναλυτής Αμυντ. Θεμάτων</strong><br /> Συγγραφέας – DEA Σορβόννης στα Αμυντικά<br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή </a>

Νύχτες Μόσχας και εξοπλισμών! Συστήματα που μας έδιναν τσάμπα το 1992 τα χρυσοπληρώσαμε το 1997

Για τους ελληνικούς εξοπλισμούς και τις μίζες τους οι ιστορίες που μπορούν να γραφτούν είναι ατελείωτες . Και η μία πιο ενδιαφέρουσα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στήνεται προεκλογικό σκηνικό ή έκτακτης ανάγκης;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <span class="postbody" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="252" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZxBBPOkgYjqD01U_AvQrxKkM134eurtgC5_L9dWTbixpOkqQaWyGSA6TblxtIycCM-g3Q6AnbQAVlqAoIt2rNDNDD2m4fWMFv5IQIsMf8KIZlxgYGbJtBnO4mcEc48NRXcKtRBquFwuc/s640/Mas+douleyoun+oloi.jpg" width="640" /></span></div> <br /> <br /> Μόνο οι τυφλοί πλέον δεν βλέπουν ότι αυτή η κυβέρνηση ξεψυχάει, χωρίς η πολιτική ιατρική να προβλέπει κανένα φάρμακο θεραπείας της…<br /> Γίνεται πλέον ορατό και δια γυμνού οφθαλμού ότι παράλληλα με τους επιθανάτιους σπασμούς της κυβέρνησης, αναπτύσσονται οι εναγώνιες και σπασμωδικές πολιτικές διεργασίες αναπαλαίωσης του σάπιου πολιτικού σκηνικού:<br /> Απτό δείγμα του οδυνηρού αδιεξόδου που βρίσκεται το κατοχικό καθεστώς.<br /> <br /> Τα σημάδια αυτών των νευρικών διεργασιών της «ρευστότητας της σαπίλας» τα έχουμε επισημάνει στο άρθρο: <a href="http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=8185" target="_blank"><span style="color: #990000;">Τα πολιτικά σημάδια «μιλούν» και «κραυγάζουν»…</span></a><br /> <br /> <br /> Σήμερα γίνονται πιο ορατά με κυρίαρχο χαρακτηριστικό τις σκανδαλολογικές ψυχώσεις από τη μια και από την άλλη τη βιασύνη συγκρότησης μιας «δεξιάς ελιάς»: Ήδη οι ζυμώσεις στο χώρο της «πατριωτικής δεξιάς» (αναπαλαίωση της ακροδεξιάς απάτης) προχωρούν με εντατικούς, ταχείς ρυθμούς και με τα ηχηρά σαλπίσματα του Πολύδωρα.<br /> <br /> Και μόνο η νευρική αυτή βιασύνη για μια τέτοια πολιτική συγκρότηση καταγράφει τους ρυθμούς κατάρρευσης της κυβέρνησης…<br /> <br /> Το ΟΛΟΝ σκηνικό μοιάζει να είναι προεκλογικό.<br /> <br /> Το ίδιο το πρωθυπουργικό πρωτοχρονιάτικο διάγγελμα είχε έντονες και πολύ ορατές προεκλογικές πινελιές.<br /> <br /> Το ίδιο και τα λογύδρια και οι συνεντεύξεις του Βενιζέλου: Παρλαπίπες και γελοιότητες προεκλογικού χαρακτήρα…<br /> <br /> Προεκλογικού χαρακτήρα είναι και οι «διαφωνίες» των πασόκων εναντίον του Βοναπάρτη κλόουν της κυβέρνησης: Άδωνι.<br /> <br /> Πάντα κερδοσκοπείς εκλογικά πάνω στα πιο φαιδρά και μισητά κυβερνητικά υποκείμενα: Ο Άδωνις και ο Στουρνάρας είναι τέτοια…<br /> <br /> Ένα άλλο προεκλογικό ντεκόρ είναι ο Κουβέλης: Και αυτός, ενώ απέρριπτε μετά βδελυγμίας τις πρόωρες εκλογές τώρα τις ζητάει…<br /> <br /> Ακόμα και οι αστείες <a href="http://resaltomag.blogspot.gr/2014/01/blog-post_7055.html" target="_blank"><span style="color: #990000;">δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας, Παπούλια</span></a>, «καθαρτήριο» ντεκόρ εκλογικού σκηνικού είναι.<br /> <br /> <br /> Η κεντρική, όμως, αρένα που σηματοδοτεί το στήσιμο ενός προεκλογικού σκηνικού είναι η έξαρση των σκανδαλοψυχώσεων.<br /> <br /> Σήμερα η γνωστή αυτή συνταγή της εμπορευματοποιημένης διαφθοράς και εμπορίας των σκανδάλων έχει πάρει επιδημικές διαστάσεις, όπως γίνεται πάντα στο κατώφλι εκλογικών μονομαχιών ή στο κατώφλι νέων συμφορών.<br /> <br /> Οι «νταβάδες του χρήματος, το κράτος και το παρακράτος τους (εδώ μέσα είναι τα ΜΜΕ και οι «πόρνες» τους) επιλεκτικά και διατεταγμένα ανακυκλώνουν και εμπορεύονται κάποια συμπτώματα της σήψης τους, «αποκαλύπτουν» εξωτερικές πτυχές των σκανδάλων τους, με ένα και μοναδικό στόχο: Τη συσκότιση της σκέψης και το καναλιζάρισμα της λαϊκής οργής στους «αγωγούς» των επιδιωκόμενων πολιτικών στόχων.<br /> <br /> Έχουμε αναλύσει πολλές φορές ότι τα ουρλιαχτά γύρω από τα σκάνδαλα αποτελούν το μεγάλο τσίρκο της καπιταλιστικής απάτης το οποίο επικαλύπτει τη μήτρα των σκανδάλων, το σκάνδαλο των σκανδάλων: το καθεστώς της καπιταλιστικής αγοράς και των «μαφιών» του χρήματος.<br /> <br /> Και για όσους δεν ξέρουν να διαβάζουν:<br /> <br /> Δεν υποστηρίζουμε ότι δεν υπάρχουν σκάνδαλα. Το αντίθετο: Όλο το οικονομικό και κοινωνικό σύστημα από τα θεμέλιά του μέχρι τις κορυφές του εποικοδομήματος είναι ένα σκάνδαλο και παράγει σκάνδαλα.<br /> <br /> Και η μεγάλη παραγωγική εστία αυτών των σκανδάλων και κάθε μόλυνσης και διαφθοράς είναι το τρίπτυχο της καπιταλιστικής διαπλοκής: Οικονομική εξουσία, τα ΜΜΕ και το πολιτικό οικοδόμημα (κυβέρνηση – κράτος - καθεστωτικά κόμματα).<br /> <br /> ΟΤΑΝ, λοιπόν, τα κόμματα τα οποία βρίσκονται στο κέντρο της παραγωγής σκανδάλων μιλούν για σκάνδαλα δημαγωγούν αγρίως και εξαπατούν ξετσίπωτα.<br /> <br /> Το ίδιο και τα ΜΜΕ με την πληθώρα των «παπαγάλων». Γι’ αυτό όλοι αυτοί αποκρύβουν και επικαλύπτουν επιμελώς τη μήτρα των σκανδάλων και τη δική τους εστία διαφθοράς.<br /> <br /> Γιατί, να το παίζουν ορκισμένοι «εχθροί» της διαφθοράς και κήρυκες της κάθαρσης οι «πόρνες» των ΜΜΕ, είναι και αυτό ΣΚΑΝΔΑΛΟ και αποτυπώνει τη δολιότητα του διαπλεκόμενου παιχνιδιού…<br /> <br /> Οι εξάψεις, συνεπώς, των <a href="http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=8251"><span style="color: #990000;">σκάνδαλο-μονομαχιών</span></a> σηματοδοτούν το στήσιμο ενός προεκλογικού σκηνικού με στρατηγικό στόχο την αναπαλαίωση του σάπιου πολιτικού σκηνικού.<br /> <br /> Όλα, λοιπόν, δείχνουν ότι στήνεται ένα σκηνικό πρόωρων εκλογών με πολιτική αιχμή τη «διαφθορά» και την «κάθαρση»: Το γνωστό παραμύθι…<br /> <br /> Συχνά, όμως, τα πράγματα δεν είναι ό,τι δείχνουν. Τα φαινόμενα, συχνά εξαπατούν…<br /> <br /> Το σκηνικό αυτό των πνιγηρών αναθυμιάσεων μπορεί και να είναι ένα σκηνικό Έκτακτης Ανάγκης, δηλαδή νέων πραξικοπηματικών λύσεων: Νέων «συναινετικών» πολιτικών εκτρωμάτων…<br /> <br /> Το ΟΛΟΝ καθεστώς βρίσκεται σε παροξυσμό κατάρρευσης και νευρικής αμηχανίας.<br /> <br /> Τα ίδια τα ισχυρά οικονομικά κέντρα εξουσίας δεν έχουν ΚΟΙΝΗ αντίληψη στο ΠΩΣ θα διαχειριστούν την πτώση αυτής της κυβέρνησης και στο ΠΟΙΟΣ θα είναι ο καλύτερος τρόπος αναπαλαίωσης του πολιτικού τους προσωπικού.<br /> <br /> Οι πρόωρες εκλογές δεν είναι το μοναδικό σενάριο. Υπάρχουν και ποικίλα άλλα σενάρια Έκτακτων Αναγκών, δηλαδή ανοικτών κοινοβουλευτικών ανωμαλιών…<br /> <br /> Όσο ο ελληνικός λαός δεν κατεβαίνει στο ΔΡΟΜΟ να οργανώσει την ΟΡΓΗ του τα πάντα είναι πιθανά…<br /> <br /> Και γι αυτό το ΕΓΚΛΗΜΑ τη βασική ευθύνη την έχει η «αριστερά»: Είναι αυτή που με νύχια και με δόντια καταστρέφει κάθε προϋπόθεση καθόδου του λαού στο δρόμο. ΟΧΙ μόνο δεν κάνει ΤΙΠΟΤΑ να οργανωθεί η λαϊκή ΟΡΓΗ στο δρόμο, αλλά αγωνίζεται και απεγνωσμένα να μην κατεβεί ο λαός στο δρόμο, αλλά να μείνει εγκλωβισμένος στις θανάσιμες ψευδαισθήσεις των κατοχικών εκλογικών διαδικασιών…<br /> <a href="http://resaltomag.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή </a>

Στήνεται προεκλογικό σκηνικό ή έκτακτης ανάγκης;

Μόνο οι τυφλοί πλέον δεν βλέπουν ότι αυτή η κυβέρνηση ξεψυχάει, χωρίς η πολιτική ιατρική να προβλέπει κανένα φάρμακο θεραπείας της… Γίν...

Διαβάστε την συνέχεια

2014: Οι εξελίξεις στην Τουρκία και οι προοπτικές των ελληνοτουρκικών σχέσεων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEizwLJe5IG0VGzRE0eO_E_yHNKLywsx_EikITNjMvYXNlW5zeTkDZ-bOqppxqsAAjlsMdR2-xUMHew-eehMozTmSvMJw7wXss2jiz6lw3_b36VZSKoUWi3jRrJA5NgkXa-CLQZ377TmR8w/s1600/image%5B12%5D.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="330" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEizwLJe5IG0VGzRE0eO_E_yHNKLywsx_EikITNjMvYXNlW5zeTkDZ-bOqppxqsAAjlsMdR2-xUMHew-eehMozTmSvMJw7wXss2jiz6lw3_b36VZSKoUWi3jRrJA5NgkXa-CLQZ377TmR8w/s640/image%5B12%5D.png" width="600" /></a></div> <br /> <div class="MsoNormal"> <span style="color: #990000;"><b>Του Σάββα Καλεντερίδη </b></span></div> <br /> <div class="MsoNormal"> Μετά από μια δεκαετία πρωτοφανούς πολιτικής σταθερότητας για τα δεδομένα της Τουρκίας, με την αποκάλυψη του σκανδάλου, στις 17 Δεκεμβρίου, των 87 δις δολαρίων που φέρεται να διακίνησε και ξέπλυνε μέσα από δαιδαλώδεις διαδρομές ο δαιμόνιος 29χρονος Αζέρος επιχειρηματίας, Ριζά Σαράφ, <b>εκμαυλίζοντας και δωροδοκώντας το μισό υπουργικό συμβούλιο αλλά και το πρωθυπουργικό περιβάλλον</b>, διαγράφονται προοπτικές που κάθε άλλο παρά προοιονίζονται συνέχιση της πολιτικής σταθερότητας στην Τουρκία, τουλάχιστον με τη μορφή που την συνηθίσαμε από το 2002 και εντεύθεν.</div> <div class="MsoNormal"> </div> <a href="http://www.blogger.com/null" name="more"></a>Πριν όμως δούμε τις προοπτικές και το πώς αυτές θα επηρεάσουν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, είναι σκόπιμο να δούμε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες βρέθηκαν οι ισλαμιστές και συγκεκριμένα η ομάδα Ερντογάν στην εξουσία.<br /> <br /> <div class="MsoNormal"> Μετά το πέρας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Ηνωμένο Βασίλειο έδωσε στις ΗΠΑ τη σκυτάλη της άσκησης επιρροής στην Τουρκία, διαδικασία που ολοκληρώθηκε με την είσοδο της τελευταίας στο ΝΑΤΟ, το 1952. Την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου <b>η Τουρκία είχε ιδιαίτερη σημασία και αξία για το ΝΑΤΟ, επειδή ήταν η χώρα με το μεγαλύτερο μήκος συνόρων με τις χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας</b>. Γι’ αυτό ήταν στρατηγικής σημασίας ο έλεγχος της συγκεκριμένης χώρας, ο οποίος εξασφαλιζόταν μέσω της στενής συνεργασίας με την ηγεσία των Τουρκικών Ενόπλων δυνάμεων.</div> <br /> <div class="MsoNormal"> Η στενή σχέση και συνεργασία των ΝΑΤΟικών μηχανισμών και της Ουάσιγκτον με τους στρατιωτικούς και οι αμοιβαία εμπιστοσύνη άρχισε να διαρρηγνύεται όταν, με την Επιχείρηση «Καταιγίδα της Ερήμου», το 1991, φάνηκε η πρόθεση ανάδειξης του Κουρδικού και η δημιουργία στην αρχή αυτόνομου και εν καιρώ ανεξάρτητου κουρδικού κράτους στο Νότιο Κουρδιστάν (Β. Ιράκ). Τότε οι στρατιωτικοί άρχισαν να βλέπουν με καχυποψία τους συγκεκριμένους σχεδιασμούς, δηλώνοντας ταυτόχρονα ότι δεν πρόκειται να συνεργαστούν ποτέ πάνω στο συγκεκριμένο σχέδιο, που, κατά την -όχι λανθασμένη- άποψή τους, <b>θα οδηγούσε αργά ή γρήγορα στην αυτονόμηση και του τουρκοκρατούμενου Κουρδιστάν και στη συνέχεια στο διαμελισμό της Τουρκίας</b>.</div> <br /> <div class="MsoNormal"> Το γεγονός αυτό οδήγησε τους επιτελείς της Ουάσιγκτον στο συμπέρασμα ότι θα έπρεπε να αναζητήσουν<b> άλλους συνομιλητές και συμμάχους</b> στην Τουρκία, οι οποίοι θα ήταν διατεθειμένοι να τροποποιήσουν την πολιτική της Άγκυρας στο συγκεκριμένο ζήτημα και να συνεργαστούν με τις ΗΠΑ στο Κουρδικό. Με δεδομένο ότι οι στρατιωτικοί και οι κεμαλιστές ήλεγχαν ασφυκτικά το κράτος και μέσω αυτού ασκούσαν την επιρροή τους στο πολιτικό σύστημα, οι νέοι συνομιλητές θα έπρεπε να έχουν την ευρεία λαϊκή στήριξη, για να μπορέσουν <b>να υπερκεράσουν στρατιωτικούς και κεμαλιστές, να κατανικήσουν το βαθύ κράτος και να οδηγήσουν την Τουρκία στη μεγάλη αλλαγή πολιτικής στο Κουρδικό</b>.</div> <br /> <div class="MsoNormal"> Με βάση τα αντικειμενικά δεδομένα, οι συνομιλητές έπρεπε να αναζητηθούν στους εκφραστές και θιασώτες του πολιτικού ισλάμ. Με δεδομένο δε ότι ο Ερμπακάν ήταν αρκετά ριζοσπαστικός αλλά και προχωρημένης ηλικίας, ο νέος «φίλος» θα έπρεπε να είναι <b>πιο διαλλακτικός </b>και αρκετά <b>πιο νέος στην ηλικία</b>. Μετά από ενδελεχή έρευνα στο χώρο, οι ΗΠΑ, δια του τότε πρέσβη τους στην Άγκυρα, <b>Μόρτον Αμπράμοβιτς</b>, κατέληξαν στον τότε νεοεκλεγέντα δήμαρχο Κωνσταντινούπολης, <b>Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν</b>. Η επιλογή αυτή στοίχισε στον προικισμένο Ταγίπ ακόμα και τη φυλάκισή του, όμως, τελικά, μετά από περιπέτειες αλλά και επιβραβεύσεις, του άνοιξε ο δρόμος, που οδήγησε στον πρωθυπουργικό θώκο, το 2003.</div> <br /> <div class="MsoNormal"> Έκτοτε ο Ερντογάν, βοηθούμενος και από τους υπερατλαντικούς συμμάχους του, τα έβαλε με το στρατιωτικό/κεμαλικό κατεστημένο, «ξηλώνοντας» μηχανισμούς στο κράτος και τις ένοπλες δυνάμεις (υποθέσεις Εργενεκόν Βαριοπούλα κλπ), που <b>υπονόμευαν την πολιτική σταθερότητα</b> αλλά και <b>την αλλαγή πολιτικής στο Κουρδικό</b>.</div> <br /> <div class="MsoNormal"> Μετά τις εκλογές του 2009, με τον <b>Νταβούτογλου </b>στο τιμόνι της εξωτερική πολιτικής, η Τουρκία αναγνώρισε ντε φάκτο το αυτόνομο κουρδικό κράτος στο Νότιο Κουρδιστάν (Β. Ιράκ), κάνοντας ταυτοχρόνως θαρραλέα -για τα δεδομένα της Τουρκίας- βήματα προς την διευθέτηση του «δικού» της Κουρδικού, μέσω συνομιλιών με τον έγκλειστο στις φυλακές Αμπντουλλάχ Οτζαλάν και το ίδιο το ΡΚΚ.</div> <br /> <div class="MsoNormal"> Ακριβώς σ’ αυτήν τη φάση, και ενώ είναι θέμα ημερών να τρέξει το πετρέλαιο του Νοτίου Κουρδιστάν από τον<b> νέο κουρδοτουρκικό αγωγό </b>στο Γιουμουρταλίκ, του Κόλπου των Αδάνων, όπως επίσης ενώ είναι σε κρίσιμο σημείο οι συνομιλίες με τον Οτζαλάν και το ΡΚΚ, <b>ξεσπά ο πόλεμος Ερντογάν-Γκιουλέν με αφορμή την απόφαση της κυβέρνησης να απαγορεύσει τη λειτουργία των φροντιστηρίων του δευτέρου</b>. Και λίγες ημέρες μετά, ως πιθανή αντεπίθεση του Γκιουλέν, ξεσπά και το απολύτως υπαρκτό σκάνδαλο της εξαγοράς της μισής κυβέρνησης Ερντογάν από τον Αζέρο επιχειρηματία Ριζά Σαράφ, που οδήγησε στο σαρωτικό σχηματισμό των Χριστουγέννων.</div> <br /> <div class="MsoNormal"> Από την εξέταση των αντικειμενικών στοιχείων του σκανδάλου Σαράφ, αλλά και από τις κινήσεις των εισαγγελέων για τη σύλληψη δεκάδων ατόμων που εμπλέκονται σε 26 υποθέσεις δημοσίου συμφέροντος, ύψους 100 δις δολαρίων, είναι προφανές ότι ο πόλεμος Ερντογάν-Γκιουλέν θα συνεχιστεί καθώς και ότι <b>ο Ερντογάν μόνο χειρότερες μέρες θα μπορεί να περιμένει το 2014</b>, οπότε θα έλθει αντιμέτωπος με τα αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών (29 Μαρτίου) αλλά και της εκλογής προέδρου της Δημοκρατίας (Ιούνιος).</div> <div class="MsoNormal"> Θα πρέπει να θεωρείται περισσότερο από βέβαιο ότι ο Γκιουλέν θα συνεργαστεί με τους κεμαλιστές τουλάχιστον στην εκλογή του δημάρχου της Κωνσταντινούπολης, <b>όπου καθοριστικό ρόλο θα παίξει η ψήφος των Κούρδων, οι οποίοι, αν αποφασίσουν να στηρίξουν τον αντίπαλο του ΑΚΡ, μάλλον ο Ερντογάν θα δει να χάνεται η Κωνσταντινούπολη</b>, που θα έχει συμβολική σημασία για τον ίδιο, αφού από <b>εκεί που ξεκίνησε η άνοδος, μάλλον θα αρχίσει και η πτώση</b>.</div> <br /> <div class="MsoNormal"> Η στάση των Κούρδων γενικώς και ειδικώς, αλλά και τα αποτελέσματα στο τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν στις εκλογές του Μαρτίου του 2014 θα παίξουν σοβαρό ρόλο στα πολιτικά πράγματα της Τουρκίας, όμως αυτό είναι θέμα ενός άλλου ξεχωριστού άρθρου.</div> <br /> <div class="MsoNormal"> Το θέμα είναι ότι ούτως ή άλλως, <b>είναι σφόδρα πιθανό στις δημοτικές εκλογές του Μαρτίου του 2014 το ΑΚΡ να χάσει την πρωτοκαθεδρία σε ορισμένες μεγάλες πόλεις</b>, πράγμα που θα επηρεάσει και τις αποφάσεις του Ερντογάν για την προεδρία της Δημοκρατίας αλλά και για το αν θα προβεί στην αλλαγή του καταστατικού του κόμματος που επιτρέπει την εκλογή μέχρι τρεις φορές. </div> <br /> <div class="MsoNormal"> Εν κατακλείδι, το 2014 προβλέπεται να είναι έτος ανακατατάξεων -<span style="background-color: white;"><b><u>αν και όχι ραγδαίων</u></b></span>- στην Τουρκία, οι οποίες θα επηρεάσουν το αποτέλεσμα των γενικών εκλογών του 2015.</div> <div class="MsoNormal"> Όσον αφορά την απάντηση «<b>πώς θα επηρεάσει αυτό τις ελληνοτουρκικές σχέσεις</b>», το σίγουρο είναι ότι αν κάποιοι σχεδίαζαν την επίτευξη μιας όποιας συμφωνίας στα θέματα του Αιγαίου (χωρικά ύδατα, ΑΟΖ) και στο Κυπριακό, μάλλον θα πρέπει να γίνουν πολύ επιφυλακτικοί, γιατί μια αδύναμη κυβέρνηση, που παλεύει με τα σκάνδαλα και βρίσκεται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, δεν είναι σε θέση να λάβει τέτοιες αποφάσεις, που προϋποθέτουν πολιτική ευστάθεια για να αντιμετωπιστούν πιθανοί κλυδωνισμοί και το όποιο κόστος.</div> <br /> <div class="MsoNormal"> Από την άλλη πλευρά, για όσους μιλούν για πιθανή <b>απόπειρα «εξαγωγής της κρίσης»</b> από την κυβέρνηση Ερντογάν, θα πρέπει να είναι επιφυλακτικοί και μάλλον θα πρέπει να αποφευχθούν κινήσεις από της ελληνικής πλευράς, <b>για να μην δούμε την εμφάνιση κάποιας ελληνοτουρκικής κρίσης στο Αιγαίο και την Κύπρο με ανεστραμμένο είδωλο</b>, σε σχέση με τις κρίσεις που εμφανίστηκαν από το 1974 μέχρι τα Ίμια.</div> <br /> <div class="MsoNormal"> Τέλος, η μόνη εστία που θα μπορούσε να προκαλέσει μια <b>με αντικειμενικούς όρους σοβαρή κρίση</b> θα πρέπει να θεωρείται το «Οικόπεδο 12» και οι διαδικασίες που οδηγούν στην ολοκλήρωση του τετελεσμένου και εννοούμε στην έναρξη της εκμετάλλευσης του κοιτάσματος φυσικού αερίου και πετρελαίου από πλευράς της Κύπρου.</div> <br /> <div class="MsoNormal"> Γι’ αυτό, <b>όχι αυξημένες προσδοκίες στο θέμα του Αιγαίου</b>, <b>ψύχραιμη επιφυλακή και αποφασιστικότητα στη Θράκη</b> και <b>ευέλικτη αντίσταση στην Κύπρο</b> για να αποφευχθεί η διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας μέσα από ένα πακέτο «λύσης», με ταυτόχρονη <b>εξάντληση της διπλωματίας και της πολιτικής με τους παράγοντες και τα κράτη που έχουν συμφέροντα στην περιοχή</b>!</div> <a href="http://kostasxan.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή </a>

2014: Οι εξελίξεις στην Τουρκία και οι προοπτικές των ελληνοτουρκικών σχέσεων

Του Σάββα Καλεντερίδη  Μετά από μια δεκαετία πρωτοφανούς πολιτικής σταθερότητας για τα δεδομένα της Τουρκίας, με την αποκάλυψη του σκ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ - Κίνα: Ετοιμασίες για μια σύγκρουση που δεν μπορεί να γίνει

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"> <img alt="" class="imagefield imagefield-field_fotografia" height="330" src="http://www.dimokratianews.gr/sites/default/files/50f098_7.jpg?1388701223" width="600" /></div> <br /> <br /> <br /> Ολες οι πρόσφατες γεωστρατηγικές αναλύσεις έχουν ως βάση τη μετατόπιση του στρατηγικού ενδιαφέροντος των ΗΠΑ από τη Μ. Ανατολή προς την περιοχή της Απω Ανατολής, προφανώς λόγω της σημαντικής ανόδου της ισχύος της Κίνας. Τέτοιες «μετατοπίσεις» ενδιαφέροντος συνοδεύονται βέβαια με ανάλογες προετοιμασίες για υποστήριξη της εκάστοτε πολιτικής με στρατιωτικά μέσα από τη μία πλευρά, αλλά και αντίστοιχες προετοιμασίες της άλλης πλευράς.<br /> <br /> Αν δει κανείς τις σχετικές προετοιμασίες των δύο πλευρών και κυρίως τη στρατηγική τους, που επικεντρώνεται στην ανάπτυξη άκρως προηγμένων συμβατικών όπλων, η εντύπωση που αποκομίζει είναι τουλάχιστον παράδοξη, εκ του γεγονότος ότι και οι δύο πλευρές διαθέτουν ένα πανίσχυρο πυρηνικό οπλοστάσιο, το οποίο ουδείς μπορεί να προεξοφλήσει ότι δεν θα χρησιμοποιηθεί σε περίπτωση που η μία πλευρά βρεθεί σε ιδιαίτερα δυσχερή θέση. Με άλλα λόγια, η περίφημη λογική της «βέβαιης αμοιβαίας καταστροφής» (MAD), η οποία εξασφάλισε την ειρήνη για δεκαετίες μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ισχύει ακόμη.<br /> <br /> <strong>Χωρίς νόημα</strong><br /> <br /> Αν δει επίσης κανείς τις αμφοτέρωθεν στρατηγικές καθώς και τις προετοιμασίες σε επίπεδο συμβατικών εξοπλισμών, πάλι δεν βγαίνει νόημα. Η στρατηγική της Κίνας, για παράδειγμα, βασίζεται στη λογική της γνωστής Α2/ΑD (Anti-Access/Area Denial) ή, με απλά λόγια, αποτροπή προσβάσεως - απαγόρευση εισόδου σε μια περιοχή. Η στρατηγική αυτή εμφανίσθηκε για πρώτη φορά το 1996, όταν οι ΗΠΑ έστειλαν δύο ναυτικές ομάδες κρούσεως, έκαστη με ένα αεροπλανοφόρο, ως ένδειξη υποστηρίξεως της Ταϊβάν κατά τη διάρκεια δοκιμών κινεζικών πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς, οι οποίες είχαν σκοπό τον επηρεασμό των ψηφοφόρων των εκλογών της συγκεκριμένης νήσου. Στα χρόνια που πέρασαν έκτοτε, με τη στρατηγική αυτή να είναι πάντα βασική πτυχή της κινεζικής πολιτικής για έλεγχο της περιοχής, η εφαρμογή της έφερε αποτελέσματα που συνθέτουν ένα ιδιαίτερα δυσχερές στρατιωτικό πρόβλημα για επίλυση από την αμερικανική πλευρά.<br /> <br /> Ενα από τα κεντρικά στοιχεία αυτής της στρατηγικής είναι η πρόσφατη αναφερόμενη επιτυχία της Κίνας να αναπτύξει βαλλιστικούς πυραύλους για την καταστροφή πλοίων επιφανείας από πρωτόγνωρη έως σήμερα μεγάλη απόσταση, μία πρωτοεμφανιζόμενη εφαρμογή των βαλλιστικών πυραύλων οι οποίοι έχουν ως ρόλο τους την προσβολή επίγειων στόχων. Σύμφωνα με πρόσφατες πληροφορίες, οι πύραυλοι αυτοί, γνωστοί ως DF-21D, έχουν ήδη αναπτυχθεί και είναι σε κατάσταση αρχικής επιχειρησιακής ικανότητας (initial operational capability).<br /> <br /> Αλλα προγράμματα, που έχουν σκοπό την υποστήριξη αυτής της κινεζικής στρατηγικής, είναι η ανάπτυξη πυραύλων και συστημάτων λέιζερ για την καταστροφή ή την αχρήστευση των αμερικανικών δορυφόρων που απαιτούνται για την αποτελεσματική επιτήρηση και στόχευση των αμερικανικών πυραύλων κ.λπ. Αλλο ένα πρόγραμμα είναι η ένταξη στο κινεζικό οπλοστάσιο «ραντάρ» εναντίον αεροσκαφών τεχνολογίας stealth, για την αντιμετώπιση της περιπτώσεως κατά την οποία η αμερικανική πλευρά θα χρησιμοποιούσε αεροσκάφη τεχνολογίας stealth, όπως τα βομβαρδιστικά μεγάλης ακτίνας δράσεως Β-2 καθώς και τα μαχητικά F-22 για την προσβολή κινεζικών στόχων μεγάλης αξίας. Συγκεκριμένως, η Κίνα αναπτύσσει τις δυνατότητες αυτές στο πλαίσιο μία συνεργασίας με δύο ουκρανικά κέντρα επιστημονικών ερευνών (Lviv Radiotechnical Science and Research Institute), ενώ παράλληλα έχει ήδη προμηθευτεί από την Ουκρανία τα γνωστά παθητικά συστήματα εντοπισμού αεροσκαφών stealth «Kolchuga», ουκρανικά κινητά τρισδιάστατα ραντάρ 36D6-M1, και παράλληλα αναπτύσσει ένα άλλο παθητικό σύστημα εντοπισμού αεροσκαφών, που αναφέρεται ως αντίγραφο του γνωστού τσεχικού συστήματος VERA-E.<br /> <br /> Στο πλαίσιο της ίδιας στρατηγικής, η Κίνα αναφέρεται ότι ενδιαφέρεται να προμηθευτεί το ρωσικό αντιαεροπορικό - αντιπυραυλικό σύστημα S-400, ενώ διαθέτει ήδη τα επίσης ρωσικά κινητά συστήματα S-300 καθώς και τα δικής της κατασκευής HQ-9. Το όλο πλαίσιο συμπληρώνεται από τη χρήση μίας πανάρχαιας αμυντικής μεθόδου, την κατασκευή, δηλαδή, ενός δικτύου υπόγειων στοών, οι οποίες εκτείνονται σε εκατοντάδες μίλια σε ολόκληρη την Κίνα, για την προστασία ζωτικών εγκαταστάσεων κ.λπ., σε περίπτωση που αμερικανικοί πύραυλοι θα επιτύγχαναν να ξεπεράσουν τα μέσα αντιπυραυλικής άμυνας.<br /> <br /> <strong>Γνωστοί παράγοντες</strong><br /> <br /> Η αμερικανική στρατηγική για αντιμετώπιση αυτής της συνεκτικής κινεζικής στρατηγικής βασίζεται στους γνωστούς παράγοντες: την τεχνολογία stealth, τη διαστημική τεχνολογία και προηγμένες τεχνικές ηλεκτρονικού πολέμου και κυβερνοπολέμου, τα έξυπνα πυρομαχικά, τους πυραύλους Κρουζ κ.λπ. και την εισαγωγή ενός νέου παράγοντα, αυτόν της φανταστικής για τα σημερινά δεδομένα ταχύτητας νέων συμβατικών πυραύλων. Ενα τέτοιο όπλο, που είναι ακόμη υπό ανάπτυξη και αναμένεται να ολοκληρωθεί στις αρχές της επόμενης δεκαετίας, είναι ο (πολλαπλώς) υπερηχητικός πύραυλος Χ-51 Wave Rider, που αναπτύσσει για την αμερικανική αεροπορία η Boeing. Πρόκειται για ένα βλήμα βάρους περίπου δύο τόνων, με βεληνεκές 400 ναυτικά μίλια και ταχύτητα Mach-3, δηλαδή έξι φορές την ταχύτητα του ήχου (!), με το οποίο μπορεί να πληγούν στόχοι σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου εντός μισής ώρας. Το συγκεκριμένο οπλικό σύστημα θα μεταφέρεται από αεροσκάφη Β-2 και σε δεύτερη φάση από F-22 και θα αποτελεί έναν πρωτόγνωρο συνδυασμό τεχνολογίας stealth και ταχύτητας, που ελαχιστοποιεί τις δυνατότητες και τον χρόνο αντιδράσεως του αντιπάλου, προσφέροντας έτσι σημαντικά πλεονεκτήματα στην Αμερική.<br /> <br /> <strong>Στον κυβερνοχώρο η μόνη πιθανότητα</strong><br /> <br /> Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις ή προσπάθειες για να αντιληφθεί κανείς ότι με βάση τα παραπάνω εν συντομία εκτεθέντα, τις αμφοτέρωθεν αντιπυραυλικές δυνατότητες, σε συνδυασμό με τις πανάρχαιες πρακτικές των σηράγγων κ.λπ. και κυρίως την ύπαρξη πυρηνικών όπλων και από τις δύο μεριές, το όλο θέμα δεν οδηγεί πουθενά. Κατά την άποψή μας, πρόκειται για μία σπάνια περίπτωση, όπου η τεχνολογία αδυνατεί να εξυπηρετήσει τη στρατηγική των δύο πλευρών και ως εκ τούτου οδηγεί σε μία κατάσταση στασιμότητας. Η μόνη εμπλοκή που μπορεί να εμφανισθεί είναι αυτή που θα γίνει στον κυβερνοχώρο, έχουσα ως στόχο την επίδειξη αποφασιστικότητας των δύο πλευρών και αυτή για περιορισμένη χρονική διάρκεια, μέχρι δηλαδή να προκληθούν τεράστιες ζημίες σε υποδομές κ.λπ. των δύο πλευρών.<br /> <br /> Εξ ου και η αρχική απορία γιατί όλα αυτά, όταν είναι μάλλον προφανές ότι λύση δεν είναι δυνατόν να προκύψει με την υπάρχουσα μέχρι στιγμής κατάσταση.<br /> <b>Μάνος Ηλιάδης</b><br /> <a href="http://www.dimokratianews.gr/" target="_blank">πηγή </a>

ΗΠΑ - Κίνα: Ετοιμασίες για μια σύγκρουση που δεν μπορεί να γίνει

Ολες οι πρόσφατες γεωστρατηγικές αναλύσεις έχουν ως βάση τη μετατόπιση του στρατηγικού ενδιαφέροντος των ΗΠΑ από τη Μ. Ανατολή προς τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν διώξε τον Νταβούτογλου

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"> <img alt="" height="340" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/TOYRKIA/NTAVOUTOGLOU/cache/NTAVOUTOGLOU1-630x515.jpg" width="600" /></div> <br /> <br /> <br /> Το κυβερνών κόμμα ΑΚΡ  στην Τουρκία έχει ακόμα την ευκαιρία να τερματίσει την διαμάχη με το κίνημα του αυτοεξόριστου στις ΗΠΑ  ιμάμη  Γκιουλέν, τονίζει ο αρθρογράφος της τουρκικής εφημερίδας κ Radikal, Τζουνέιτ Οζντεμίρ, που προτείνει διάφορους τρόπους για τον τερματισμό της διαμάχης αυτής.<br /> <br /> Μεταξύ εξ αυτών είναι και η προτροπή στον κ Ερντογάν να αντικαταστήσει άμεσα τον Υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας , κ. Αχμέτ Νταβούτογλου, με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, κ. Μπαμπατζάν καθώς αυτός θα μπορούσε   -όπως υποστηρίζει -να αρχίσει επαφές με τις ΗΠΑ προκειμένου να μειώσει τη ζημιά<br /> <br /> Όπως υποστηρίζει η απόπειρα του ΑΚΡ να χαρακτηρίζει το κίνημα Γκιουλέν ως ένα ''σκοτεινό κίνημα'' που ελέγχεται από ξένες δυνάμεις μπορεί έχει βραχυπρόθεσμα χρήσιμα αποτελέσματα αλλά μακροπρόθεσμα θα ζημιώσει το κόμμα.<br /> <br /> <strong>Ούτε για την ...Μέση Ανατολή</strong><br /> <br /> Το ΑΚΡ δεν έχει απαντήσει ακόμα στις κατηγορίες του κινήματος Γκιουλέν για διαφθορά. Όπως υποστηρίζει ο αρθρογράφος, το ΑΚΡ αντί να αρκείται στις δηλώσεις περί συνομωσίας θα πρέπει να πείσει το κοινό ότι θα ερευνήσει τις κατηγορίες και ότι θα τιμωρηθούν οι υπαίτιοι.<br /> <br /> Με τον ανασχηματισμό, ο αρθρογράφος θεωρεί ότι ο Τούρκος Πρωθυπουργός  θα πρέπει να αντικαταστήσει τον Υπουργό Εξωτερικών, κ.Αχμέτ Νταβούτογλου, με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, κ. Μπαμπατζάν καθώς ο τελευταίος θα μπορούσε να αρχίσει επαφές με τις ΗΠΑ προκειμένου να μειώσει τη ζημιά. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, ο αρθρογράφος, ο κ. Νταβούτογλου μετά δυσκολίας θα μπορούσε να έχει επιτυχία στην Μέση Ανατολή ακόμα και αν κάνει 180 μοίρες στροφή στις πολιτικές του.<br /> <br /> <strong><<Θάβει>> και τον κ.Εγκεμέν Μπαγίς</strong><br /> Ως θετικό βήμα θεωρεί την παραίτηση του Υπουργού ΕΕ, κ.Εγκεμέν Μπαγίς, καθώς ο τελευταίος είχε γίνει συνώνυμο του αδιεξόδου στις σχέσεις με την ΕΕ. Επιπλέον, το ΑΚΡ μπορεί να ανακάμψει αν πιέσει για συμφωνία για το κουρδικό ζήτημα.<br /> <br /> Τονίζει ακόμα ότι το ΑΚΡ απέτυχε να ξεπεράσει τον αντίκτυπο των διαδηλώσεων στο πάρκο Γκεζί και εξακολουθεί να απομονώνει τους ανθρώπους. Με αυτό τον τρόπο έχει δημιουργήσει μια ομάδα αντιπάλων του με το να μάχεται παράλληλα με το κίνημα Γκιουλέν και τους διαδηλωτές του Γκεζί.<br /> <br /> Τέλος αναφέρει ότι ο Τουρκος Πρωθυπουργός   θα πρέπει να εξηγήσει στην κοινή γνώμη, η οποία έχει αναστατωθεί με τα μηνύματα πολέμου για νέες επιχειρήσεις (σ.σ. έρευνες- προφανώς εννοεί για''παράλληλη δομή'' κλπ) , ποιους και γιατί θα αποτελέσουν τους στόχους των νέων επιχειρήσεων. Μόνο μέσα από την πίστη του λαού στην νέα Τουρκία θα μπορέσει να ξεπεράσει την κρίση, υποστηρίζει.<br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή </a>

Ερντογάν διώξε τον Νταβούτογλου

Το κυβερνών κόμμα ΑΚΡ  στην Τουρκία έχει ακόμα την ευκαιρία να τερματίσει την διαμάχη με το κίνημα του αυτοεξόριστου στις ΗΠΑ  ιμάμη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Να γιατί το Ισραήλ θέλει… λίγο από Αλ Κάιντα στην περιοχή

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/01/Hezbollah_stronghold_bombings.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignleft size-medium wp-image-92802" height="330" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/01/Hezbollah_stronghold_bombings-300x180.jpg" title="The car bomb went off in the Rweiss district, setting ablaze cars and buildings" width="600" /></a></div> <br /> <strong>Όσο παρανοϊκό και αν ακούγεται το να μην επιθυμεί την ολοκληρωτική εξάλειψη της παρουσίας της Αλ Κάιντα στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, όπως έχουμε γράψει και στο παρελθόν εξηγείται και μάλιστα εξαιρετικά ρασιοναλιστικά και στρατηγικά, όπως αποκαλύπτει η είδηση που ακολουθεί μετά από ένα μικρό σχόλιο.</strong><br /> <span style="color: maroon;"><strong>Του Μιχαήλ Βασιλείου</strong></span><br /> Όπως έχουμε πλειστάκις επαναλάβει, η κατάσταση ασφαλείας στην περιοχή είναι <strong>ζωτικής πλέον σημασίας για τα συμφέροντα του Ελληνισμού (Ελλάδα, Κύπρος) και ιδιαίτερα στον τομέα της αξιοποίησης των υδρογονανθράκων της Μεσογείου,</strong> τα οποία θα μπορούσαν να απειληθούν από μη κρατικούς δρώντες (<strong>non-state actors</strong>) και όχι μόνο. Θα μπορούσε βέβαια να υποστηρίξει κανείς, ότι η <strong>εμπλοκή της Ρωσίας</strong> στον τομέα αυτό θα μπορούσε να έχει <strong>ευεργετικά αποτελέσματα</strong>.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/01/Hezbollah.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignright size-medium wp-image-92803" height="168" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/01/Hezbollah-300x168.jpg" title="Hezbollah" width="300" /></a>Γι’ αυτό εξάλλου <strong>οι σχέσεις Ισραήλ-Ρωσίας έχουν βελτιωθεί θεαματικά,</strong> χωρίς βέβαια να έχουν επιλυθεί όλα τα προβλήματα, πάντα βέβαια υπό την προϋπόθεση ότι θα βρεθεί τρόπος συνεννόησης με τις Ηνωμένες Πολιτείες που επίσης έχουν ευθεία εμπλοκή. Η εξωτερική πολιτική του εβραϊκού κράτους <strong>να καλλιεργεί συστηματικά τις σχέσεις με τη Μόσχα παρότι η εθνική του ασφάλεια εξαρτάται σημαντικά από την αμερικανική στρατηγική συμμαχία, αποδεικνύει ότι περιθώρια πολυδιάστατης και έντιμης εξωτερικής πολιτικής πάντα υπάρχουν,</strong> αρκεί να μην υπερεκτιμά ένα κράτος τις δυνατότητές του, να δείχνει συνέχεια και συνέπεια, καθώς επίσης <strong>και να καταθέτει συγκεκριμένες προτάσεις αμοιβαία επωφελείς</strong> προς συζήτηση.<br /> Επιστρέφοντας στην είδηση, τοπικά μέσα ενημέρωσης κάνουν λόγο για <strong>τη σιιτική οργάνωση Χεζμπολάχ του Λιβάνου, η οποία φέρεται να φέρνει παράνομα στον Λίβανο προηγμένα συστήματα κατευθυνομένων βλημάτων, προετοιμαζόμενη για έναν μελλοντικό πόλεμο για το Ισραήλ</strong>. Η σχετική πληροφόρηση μάλιστα προέρχεται από Αμερικανούς αξιωματούχους.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/01/Hezbollah_stronghold_bombings-2.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignleft size-medium wp-image-92801" height="200" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/01/Hezbollah_stronghold_bombings-2-300x200.jpg" title="Hezbollah_stronghold_bombings 2" width="300" /></a>Παρά τις τουλάχιστον πέντε <strong>αεροπορικές και πυραυλικές επιδρομές</strong> εκ μέρους των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων, για την καταστροφή επικίνδυνων φορτίων με προηγμένα οπλικά συστήματα που όδευαν προς το οπλοστάσιο της Χεζμπολάχ, οι προσπάθειες συνεχίζονται, ενώ <strong>κάποια από τα συστήματα που επιχειρήθηκε να καταστραφούν φέρονται να επιβίωσαν</strong> (η πληροφορία μιλά για 12 αντιπλοϊκούς πυραύλους).<br /> Σύμφωνα με εκθέσεις των μυστικών υπηρεσιών που αποκάλυψε η αμερικανική <strong>Wall Street Journal (WSJ),</strong> η τακτική της Χεζμπολάχ είναι να επιχειρεί να φέρει τα όπλα στον Λίβανο <strong>σε τμήματα, υπό την επίβλεψη των Ιρανών,</strong> τα οποία και θα συναρμολογηθούν όταν πλέον βρεθούν στον τελικό τους προορισμό.<br /> Σύμφωνα με τη WSJ, τμήματα προηγμένου αντιπλοϊκού πυραύλου βρίσκονται ήδη στον Λίβανο, ενώ καθ’ οδόν βρίσκονται αντιαεροπορικά συστήματα (<strong>π.χ. SA-17</strong>) και πύραυλοι εδάφους-εδάφους (<strong>π.χ. Fateh-110</strong>). Στόχος η θεαματική ενίσχυση του οπλοστασίου της οργάνωσης με στόχο <strong>την «αποτροπή» του Ισραήλ</strong>. Η λέξη αποτροπή έχει ενδιαφέρον, αφού στόχος εμφανίζεται να μην είναι ένας νέος πόλεμος, αλλά <strong>το να μην ξεσπάσει</strong>.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/01/Hezbollah-2.jpg" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img alt="" class="alignright size-medium wp-image-92804" height="200" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/01/Hezbollah-2-300x200.jpg" title="Hezbollah 2" width="300" /></a>Αυτό δείχνει αφενός την πάγια στόχευση της Χεζμπολάχ <strong>να ενισχυθεί εντός του Λιβάνου και να αποφεύγει αχρείαστες συγκρούσεις που της προκαλούν σοβαρές απώλειες</strong> όπως ο τελευταίος πόλεμος με το Ισραήλ (2006), παρά τους διθυράμβους περί «νίκης». Αφετέρου αποκαλύπτει τον σοβαρό προβληματισμό σε επίπεδο ηγεσίας και υποστηρικτών για τις απώλειες που υφίσταται η οργάνωση πολεμώντας στο πλευρό των δυνάμεων του Άσαντ στη Συρία.<br /> Η κατάσταση όμως αυτή έχει τουλάχιστον <strong>μία θετική και μια αρνητική διάσταση</strong>. Ξεκινώντας από την αρνητική – για το Ισραήλ πάντα μιλάμε – <strong>οι δυνάμεις της Χεζμπολάχ κερδίζουν συνεχώς σε πολεμική εμπειρία και οι κακουχίες παντός είδους βοηθούν στη «διάπλαση χαρακτήρα»</strong> μιας παραστρατιωτικού κυρίως τύπου πολεμικής μηχανής, πέραν του θρησκευτικού φανατισμού και του όποιου άλλου κινήτρου ενισχύει το ηθικό της.<br /> Η θετική διάσταση για τους Ισραηλινούς είναι <strong>αυτές καθαυτές οι απώλειες που υφίσταται η Χεζμπολάχ,</strong> αφού σε κάθε περίπτωση οι δυνατότητές της είναι πεπερασμένες και η «υπερέκταση» απειλεί τη συνοχή και την αποτελεσματικότητά της… Κάπου εκεί υπεισέρχεται και ο παράγοντας που αναφέρθηκε στην αρχή του σημειώματος. <strong>Η Αλ Κάιντα και οι εξτρεμιστικές σουνιτικές ισλαμιστικές – τρομοκρατικές οργανώσεις που δρουν στην περιοχή, κυρίως στο μέτωπο του συριακού εμφυλίου.</strong><br /> Στην προσπάθεια <strong>να αποσύρουν τη Χεζμπολάχ από το πλευρό του Άσαντ πολλαπλασιάζουν τις τρομοκρατικές επιθέσεις εντός του λιβανέζικου εδάφους</strong> και κυρίως σε περιοχές που φέρεται να ελέγχει η σιιτική οργάνωση, αποδεικνύοντας ότι έχουν τη δυνατότητα να διεισδύσουν στον «ιστό ασφαλείας» που έχει δημιουργήσει. Με την τακτική τους αυτή ασκούν ασφυκτική πίεση στη Χεζμπολάχ.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/01/F-16D_Israel.jpg" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-92805" height="333" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/01/F-16D_Israel.jpg" title="Israeli Air Force (IAF) F-16D Fighter jet at take off" width="500" /></a><br /> Τούτων λεχθέντων είναι προφανές, ότι παρότι οι Ισραηλινοί δεν πρόκειται ποτέ να συνεργαστούν επισήμως με τέτοια στοιχεία (ισχύει και το αντίστροφο), <strong>σε τακτικό επίπεδο έχει διαμορφωθεί μια κατάσταση κοινότητας συμφερόντων, μέχρις ενός βαθμού,</strong> τουλάχιστον. Και όσο οι σουνιτες εξτρεμιστές συνεχίζουν το έργο τους καταφέρνοντας σημαντικά πλήγματα στη Χεζμπολάχ, αυτό είναι <strong>προς το συμφέρον του εβραϊκού κράτους, αφού φθείρει τον αντίπαλο (attrition), δεν τον αφήνει να ανασυγκροτηθεί</strong> και τον καθιστά ουσιαστικά ανενεργό απέναντί του.<br /> <!-- /metas --> <br /> Άρα, το συμπέρασμα που προκύπτει συμπληρωματικά, είναι ότι <strong>τα συμφέροντα των Ισραηλινών από τη διατήρηση μιας κατάστασης αναταραχής που διατηρεί υπό συνεχή πίεση παραδοσιακές απειλές ασφαλείας, μάλλον θα πρέπει να θεωρηθεί ότι εξυπηρετούνται</strong>. Το τι μπορεί να σημαίνει αυτό για τις επικείμενες διαπραγματεύσεις στο Μοντρέ της Ελβετίας για τον τερματισμό του συριακού εμφυλίου, τη στιγμή μάλιστα που ήδη <strong>οι οιωνοί μόνο ως θετικοί δεν μπορούν να περιγραφούν, </strong>μένει να αποδειχθεί στην πράξη.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή </a>

Να γιατί το Ισραήλ θέλει… λίγο από Αλ Κάιντα στην περιοχή

Όσο παρανοϊκό και αν ακούγεται το να μην επιθυμεί την ολοκληρωτική εξάλειψη της παρουσίας της Αλ Κάιντα στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, ...

Διαβάστε την συνέχεια

Χρήστος Ιακώβου: Η αντίστροφη μέτρηση για τον Ερντογάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/01/Erdogan.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-92656" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2014/01/Erdogan.jpg" title="Erdogan" /></a></div> <br /> <strong>Όταν άρχιζε το 2013, για την κυβέρνηση Ερντογάν όλα σχεδόν φαινόντουσαν ρόδινα. Οι συζητήσεις για το Κουρδικό έβαιναν καλώς, δεν υπήρχαν εκλογικές αναμετρήσεις, η ισλαμική κυβέρνηση του Μόρσι στην Αίγυπτο έδινε νέα δυναμική στην τουρκική μεσανατολική πολιτική και η οικονομική ανάπτυξη της χώρας είχε ευοίωνες προοπτικές, αφού σημειώνοντο υψηλές αποδόσεις στις τουρκικές χρηματαγορές, το αξιόχρεο της χώρας αναβαθμιζόταν και ολοκληρώνετο η αποπληρωμή των οφειλών στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.</strong><br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/04/Christos_Iakovou.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignleft size-full wp-image-73312" height="200" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2013/04/Christos_Iakovou.jpg" title="Christos_Iakovou" width="164" /></a><span style="color: maroon;"><strong>Χρήστος Ιακώβου<br /> Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών</strong></span><br /> Η πολιτική κρίση που ξέσπασε στην πλατεία Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης, τον περασμένο Μάιο ήταν αναπάντεχη, λόγω <strong>υπερτίμησης των δυνατοτήτων του Ερντογάν</strong> στην εσωτερική πολιτική και <strong>λόγω υποτίμησης της αντίδρασης μέρους της τουρκικής κοινωνίας,</strong> ως προς την περαιτέρω ισλαμοποίηση της δημοσίας ζωής. Η επακόλουθη βίαιη καταστολή πυροδότησε διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα και ταχύτατα προσείλκυσαν το ενδιαφέρον της διεθνούς κοινότητας, η οποία έβλεπε για πρώτη φορά, επί διακυβέρνησης Ερντογάν, <strong>πρακτικές και μεθόδους άσκησης εξουσίας που θύμιζαν τον αυταρχισμό του κεμαλικού παρελθόντος</strong>.<br /> Ως αποτέλεσμα,<strong> το προφίλ του Ερντογάν εξετέθη διεθνώς για πρώτη φορά προς αρνητική θέα και υπέστη ανεπανόρθωτη ζημιά,</strong> ειδικώς στην εικόνα του δημοκράτη και του εκσυγχρονιστή που ήθελε να προβάλλει από το 2001, οπότε ίδρυσε το κόμμα του, και εντεύθεν. Η αποτυχία της κυβέρνησης να εξασφαλίσει <strong>τη διοργάνωση των Ολυμπιακών του 2020 στην Κωνσταντινούπολη</strong> υπήρξε μία από τις αρνητικές επιπτώσεις που πλήρωσε ο Τούρκος πρωθυπουργός.<br /> <div style="text-align: center;"> <div style="text-align: left;"> <span style="color: maroon;"><strong>Η νέα κρίση με τον Φετουλλάχ Γκιουλέν αποτελεί την πρώτη σοβαρή ενδοϊσλαμική σύγκρουση στην Τουρκία και η όλη εξέλιξή της έπληξε τον ίδιο τον Ερντογάν στο πεδίο της ηθικής υπεροχής, το οποίο για μία δεκαετία ήταν ότι πιο πολύτιμο είχε να παρουσιάσει έναντι των Κεμαλικών και κατ’ επέκταση κατανάλωσε επιτυχώς εντός του εκλογικού σώματος.</strong></span></div> </div> Αν η κρίση του Μαΐου εξέθεσε τον Ερντογάν διεθνώς, <strong>η νέα κρίση τον αφήνει εκτεθειμένο έναντι της τουρκικής κοινωνίας γενικώς και του τουρκικού ισλαμικού κινήματος ειδικώς,</strong> γεγονός που αποτελεί σοβαρό ψυχολογικό πλήγμα για τους περεταίρω πολιτικούς σχεδιασμούς του. Ένας ισλαμιστής πρωθυπουργός, ο οποίος ανήλθε με ραγδαίους ρυθμούς στην εξουσία, <strong>καλλιεργώντας μεγάλες προσδοκίες για αναγέννηση της τουρκικής κοινωνίας,</strong> αποδεικνύεται εν μία νυκτί <strong>εκμαυλισμένος </strong>από την διαφθορά, είναι εξαιρετικά δύσκολο να ανακτήσει την ήδη χαμένη αξιοπιστία του.<br /> <br /> <strong>Το 2014 προμηνύεται πιο δύσκολο για τον Ερντογάν, εξέλιξη που θα επιταχύνει περαιτέρω την πολιτική του απαξίωση. Υπάρχουν τέσσερεις λόγοι, οι οποίοι συνηγορούν προς αυτή την πρόβλεψη:</strong><br /> <span style="color: maroon;"><strong>Ο πρώτος λόγος </strong></span>αφορά την μέχρι τώρα διαμόρφωση του πολιτικού σκηνικού στην Τουρκία.<strong> Οι επικείμενες δημοτικές εκλογές, που θα πραγματοποιηθούν τον ερχόμενο Μάρτιο, θεωρούνται ψήφος εμπιστοσύνης</strong> στο κυβερνών κόμμα αφού μετά την τελευταία κρίση ο Ερντογάν απώλεσε την υποστήριξη που απολάμβανε τα τελευταία δέκα χρόνια από το ισχυρό δίκτυο του Φετουλλάχ Γκιουλέν.<br /> Με βάση τα σημερινά δεδομένα,<strong> το δίκτυο του Γκιουλέν θα επιχειρήσει ένα ισχυρό ράπισμα κατά του Ερντογάν στους μεγάλους δήμους και ειδικώς στην Κωνσταντινούπολη,</strong> η οποία στις δημοτικές εκλογές τα τελευταία είκοσι χρόνια αποκτά συμβολικό χαρακτήρα με πολιτικά μηνύματα για τις γενικές εκλογές. <strong>Η πιθανότητα οι Γκιουλενιστές να στηρίξουν τον υποψήφιο του κεμαλικού Λαϊκού Ρεμπουπλικανικού Κόμματος,</strong> του μέχρι πρότινος εχθρού τους, διαγράφεται ως η επικρατεστέρα.<br /> <strong>Ήδη φαίνεται το κυβερνών κόμμα να χάνει πολλούς δήμους στη νοτιοανατολική Τουρκία,</strong> όπου οι Κούρδοι αναμένεται να διπλασιάσουν τους δήμους τους σε σχέση με τις δημοτικές εκλογές του 2009. Συνεπώς, οι δημοτικές εκλογές θα αποτελέσουν το <strong>πρώτο πεδίο λαϊκής ήττας</strong> για τον Ερντογάν.<br /> <span style="color: maroon;"><strong>Δεύτερος λόγος </strong></span>ε<strong>ίναι η κατάσταση της οικονομίας</strong>. Η ευφορία που επικράτησε στην Τουρκία παρέρχεται λόγω της πολιτικής αστάθειας. Φέτος, <strong>η τουρκική ανάπτυξη επιβραδύνθηκε σε μόλις 3%</strong>. Η λίρα άρχισε να διολισθαίνει προς την <strong>υποτίμηση</strong>, εξέλιξη που <strong>θα επηρεάσει την εισροή ξένου κεφαλαίου,</strong> η οποία αποτελεί τη βάση της τουρκικής οικονομικής ανάπτυξης την τελευταία δεκαετία. Ο παράγοντας αυτός θα ασκήσει ακόμη μεγαλύτερη πίεση στην κυβέρνηση Ερντογάν.<br /> <span style="color: maroon;"><strong>Τρίτον, </strong></span>ο Τούρκος πρωθυπουργός Ερντογάν θα βρεθεί <strong>ενώπιον του σκληρού διλήμματος να μεταπηδήσει στην προεδρία της χώρας ή να επαναδιεκδικήσει την πρωθυπουργία υπό προϋποθέσεις</strong>. Τον ερχόμενο Αύγουστο λήγει η θητεία του Αμντουλλάχ Γκιουλ. Αν ο Ερντογάν θελήσει να μετακινηθεί στην προεδρία θα πρέπει <strong>να παραδώσει την εξουσία του ισλαμικού κόμματος σε κάποιον άλλον,</strong> κάτι που σημαίνει απώλεια ελέγχου επί των εξελίξεων σε μία περίοδο που υπάρχει η πιθανότητα να βρεθεί <strong>ανά πάσα στιγμή κατηγορούμενος για ποινικά</strong> αδικήματα.<br /> Αν θελήσει να επαναδιεκδικήσει την πρωθυπουργία <strong>θα πρέπει να αλλάξει το καταστατικό του κόμματός του</strong> προκειμένου να γίνει για τέταρτη φορά πρωθυπουργός, κάτι που φαίνεται εξαιρετικά δύσκολο και <strong>θα πυροδοτήσει μεγαλύτερη ένταση με τον Γκουλέν,</strong> ο οποίος θα προσπαθήσει να αποτρέψει τέτοια εξέλιξη.<br /> <span style="color: maroon;"><strong>Τέλος, ο τέταρτος λόγος</strong></span> <strong>αφορά την κρίση στη Συρία</strong> και τις συνεπακόλουθες εξελίξεις σχετικά με το κουρδικό ζήτημα. Οι επιλογές του Ερντογάν στη Συρία ήταν οριακές γιατί απεκάλυψαν τα αδιέξοδα της εξωτερικής του πολιτικής στη Μέση Ανατολή. Το τέλος της συριακής κρίσης θα αφήσει ανοικτό το κουρδικό ζήτημα, αλλά ως περιφερειακό πλέον. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Ερντογάν, αν επιβιώσει, θα κληθεί να διαχειριστεί την πιο σοβαρή κρίση στην ιστορία της σύγχρονης Τουρκίας, εντός της οποίας θα τεθεί και το υπαρξιακό ζήτημα της διατήρησης της γεωγραφικής ακεραιότητας ή του διαμελισμού της χώρας.<br /> <!-- /metas --> <br /> Με βάση αυτά τα δεδομένα το ερώτημα που τίθεται είναι: <strong>ποιος θα ήταν ο καλύτερος τρόπος εξόδου από την κατάσταση αυτή;</strong> Ο Ερντογάν από εδώ και πέρα έχει να επιλέξει <strong>μεταξύ μη χειρόνω</strong>ν. Οι παλιές καλές μέρες παρήλθαν ανεπιστρεπτί. <strong>Η υπερβολική αυτοπεποίθηση τον οδήγησε σε επιλογές αλαζονείας </strong>για τις οποίες τώρα καλείται να πληρώσει με κόστος την πολιτική του καριέρα. <strong>Η κρίση της 17ης Δεκεμβρίου ήταν απλώς το προοίμιο ενός προδιαγεγραμμένου πολιτικού θανάτου</strong> ενός ηγέτη που αφέθηκε στην ψευδαίσθηση ότι μπορεί να παίξει το ρόλο του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή </a>

Χρήστος Ιακώβου: Η αντίστροφη μέτρηση για τον Ερντογάν

Όταν άρχιζε το 2013, για την κυβέρνηση Ερντογάν όλα σχεδόν φαινόντουσαν ρόδινα. Οι συζητήσεις για το Κουρδικό έβαιναν καλώς, δεν υπήρχαν ...

Διαβάστε την συνέχεια