Οι τουρκικές Πρεσβείες ως παγκόσμιο δίκτυο πληροφοριών;

<img src="https://simerini-live-2ef083b48b0048fea3f61faa6-eaa9570.divio-media.com/images/mit-embassies2.original.jpg" /><br /><br /><b>Μιχάλης Σταυρή</b><br />Σύμφωνα με έγγραφα που δημοσίευσε το Nordic Monitor (26 Νοεμβρίου 2021) αποδεικνύεται ότι η τουρκική Πρεσβεία στο Ναϊρόμπι της Κένυας συνέλεγε παράνομα πληροφορίες για άτομα που θεωρούνταν σχετιζόμενα με το κίνημα Γκιουλέν [Gülen] και, κατά συνέπεια, αντιτάσσονταν στο καθεστώς Ερντογάν. Σύμφωνα με την ίδια ιστοσελίδα, στο στόχαστρο Τούρκων διπλωματών στην Κένυα ήταν καθηγητές, επιχειρηματίες, αντιπρόσωποι οργανισμών, καθώς και μέλη των οικογενειών τους. Τα συλλεγόμενα στοιχεία κοινοποιούνταν στο τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών, προκειμένου να στοιχειοθετηθούν κατηγορίες περί τρομοκρατίας. Σημειώνεται, μάλιστα, ότι με απόφαση του Δεκεμβρίου 2018 κατηγορήθηκαν 65 Τούρκοι υπήκοοι που βρίσκονταν στην Κένυα ως συμμετέχοντες σε τρομοκρατικό κίνημα, χωρίς να υπάρχουν επαρκή στοιχεία εναντίον τους.<br /><br />Σε σχέση με τη δράση των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών στην Κένυα (μέσω της τουρκικής Πρεσβείας), το Nordic Monitor αναφέρεται και στην εξαφάνιση από το Ναϊρόμπι του δασκάλου (και ανιψιού του Fethullah Gülen) Selahattin Gülen, τον φετινό Μάιο. Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, ο τελευταίος απήχθη από μέλη της τουρκικής MIT, μεταφέρθηκε στην Άγκυρα και τέθηκε υπό κράτηση στη βάση κατηγοριών περί τρομοκρατίας, αλλά και σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκου το 2007 (Yeni Safak, 18 Ιουνίου και 2 Σεπτεμβρίου 2021).<br /><br />Λίγες μέρες προηγουμένως το ίδιο δίκτυο δημοσιοποίησε έγγραφα, βάσει των οποίων το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών έλαβε πληροφορίες από την Πρεσβεία στο Λάος, στη Λιβύη και στο Σουδάν για υποστηρικτές του Γκιουλέν (6, 12 και 22 Νοεμβρίου 2021). Από το Σουδάν μάλιστα είχε απαχθεί το 2017 ο Memduh Çıkmaz, ο οποίος καταδικάστηκε σε δεκαετή φυλάκιση ως συνεργάτης του Γκιουλέν (Πρακτορείο Anadolu, 25 Μαΐου 2018).<br /><br />Τα έγγραφα του Nordic Monitor αποτελούν συνέχεια σε δημοσιεύματα που φέρουν τις τουρκικές Πρεσβείες ανά το παγκόσμιο να λειτουργούν ως σύστημα συλλογής πληροφοριών για Τούρκους αντιπολιτευόμενους τον Ερντογάν και υποστηριχτές του κινήματος Γκιουλέν. Υπενθυμίζεται ότι το 2017, το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel αποκάλυψε οδηγίες των τουρκικών Αρχών προς τις Πρεσβείες και τα Προξενεία της χώρας να αποστέλλουν εκθέσεις σχετικά με το κίνημα Γκιουλέν στις διάφορες χώρες όπου εδρεύουν (Spiegel, 31 Μαρτίου 2017 και ελληνικά: SigmaLive, 1 Απριλίου 2017). <div><br /></div><div>Την ίδια περίοδο, ο Αυστριακός βουλευτής των Πρασίνων, Peter Pilz, κατάγγελλε την «Τουρκο-Ισλαμική Ένωση για Πολιτισμική και Κοινωνική Συνεργασία στην Αυστρία» [ATIB], η οποία ελέγχεται από την τουρκική Πρεσβεία στη χώρα. Σύμφωνα με τις καταγγελίες, η ATIB «είναι όργανο σκληρής, αδίστακτης και, κατά την άποψή μου, απαράδεκτης τουρκικής πολιτικής στην Αυστρία», ενώ οι Ιμάμηδες που αποστέλλονταν στη χώρα προκειμένου να εργαστούν στην εν λόγω Τουρκο-Ισλαμική Ένωση, συνέλεγαν πληροφορίες σχετικές με υποστηρικτές του Γκιουλέν, Τούρκους αντιπολιτευόμενους και Κούρδους (Reuters, 14 Φεβρουαρίου 2017 και The Local, 15 Φεβρουαρίου 2017). Ο P. Pilz μάλιστα, δημοσιοποίησε έγγραφα που στοιχειοθετούσαν την ύπαρξη ενός παγκόσμιου δικτύου πληροφοριών της Τουρκίας μέσω των Πρεσβειών της χώρας (Reuters, 31 Μαρτίου 2017)<br /><br />Στο Nordic Monitor παρατίθενται έγγραφα που καταδεικνύουν τη σχετική δράση πολλών τουρκικών Πρεσβειών και Προξενείων σε χώρες όπως: Αλγερία, Αργεντινή, Βενεζουέλα, Βουλγαρία, Γκάνα, Ηνωμένο Βασίλειο, Ισπανία, Ιταλία, Κολομβία, Μπαγκλαντές, Νιγηρία, Νότια Αφρική, Ολλανδία, Περού και Φιλιππίνες. Βλ. και το έγγραφο που δημοσιοποιήθηκε στο Nordic Monitor στις 9 Ιανουαρίου 2021, στο οποίο καταγράφονται 92 χώρες, στις οποίες οι τουρκικές προξενικές αρχές διεξάγουν επιχειρήσεις παρακολούθησης γκιουλενιστών.</div><div><br /></div><div><a href="https://simerini.sigmalive.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι τουρκικές Πρεσβείες ως παγκόσμιο δίκτυο πληροφοριών;

Μιχάλης Σταυρή Σύμφωνα με έγγραφα που δημοσίευσε το Nordic Monitor (26 Νοεμβρίου 2021) αποδεικνύεται ότι η τουρκική Πρεσβεία στο Ναϊρόμπι τη...

Διαβάστε την συνέχεια

Καταρρέει το τουρκικό κράτος! «Πάγωμα» εξοπλισμών και δημοσίων επενδύσεων από τον Ερντογάν λόγω υποτίμησης της λίρας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2020/08/nb_turkish_lira-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="445" data-original-width="750" height="445" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2020/08/nb_turkish_lira-1.jpg" width="750" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Χειραγώγηση της τουρκικής λίρας «βλέπει» ο Ερντογάν - Διέταξε έρευνα.</span></h3>Λιτότητα τύπου ΔΝΤ αναμένεται να εφαρμόσει ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, «παγώνοντας» το 2022 και το 2023 μέρος των δημοσίων επενδύσεων και των εξοπλιστικών προγραμμάτων, όπως αποκαλύπτει η «Καθημερινή» της Κυριακής.<br /><br />Στόχος του, 19 μήνες πριν από τις προγραμματισμένες εκλογές, να κάνει παροχές που να αγγίζουν την τσέπη των Τούρκων πολιτών, οι οποίοι βλέπουν τα εισοδήματά τους να μειώνονται συνεχώς.<br />Με την υποτίμηση της τουρκικής λίρας, είναι χαρακτηριστικό ότι αν η Άγκυρα αγόραζε σήμερα ένα μαχητικό F-16 ή ένα αεροπλανοφόρο θα της κόστιζε 65% ακριβότερα σε σχέση με τον Φεβρουάριο του 2021.<div><br />Καθυστερήσεις και αναβολές<br /><br />Σε ότι αφορά τα εξοπλιστικά προγράμματα, σύμφωνα με το δημοσίευμα, ενδέχεται να υπάρξουν καθυστερήσεις και αναβολές στη ναυπήγηση πλοίων, στις αγορές μαχητικών αεροσκαφών καθώς το κόστος για τον προϋπολογισμό εκτοξεύεται σε επίπεδα που κανένας δεν είχε προβλέψει.<br />Ψάχνει «εχθρούς» για την λίρα που καταρρέει ο Ερντογάν<br /><br />Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν διέταξε έρευνα για την πιθανή χειραγώγηση του νομίσματος, αφού η λίρα κατέγραψε πτώση ρεκόρ έναντι του δολαρίου αυτήν την εβδομάδα, μετέδωσε το πρακτορείο Anadolu.<br /><br />Σύμφωνα με το τουρκικό πρακτορείο ο Ερντογάν ανέθεσε στο Κρατικό Εποπτικό Συμβούλιο, μια ελεγκτική υπηρεσία η οποία δίνει αναφορά στην προεδρία, να εντοπίσει θεσμούς που αγόρασαν μεγάλες ποσότητες ξένου συναλλάγματος και να διαπιστώσει αν έγινε οποιαδήποτε χειραγώγηση.<br /><br />Η λίρα υποχώρησε σε επίπεδο ρεκόρ αυτήν την εβδομάδα, αφού ο Τούρκος πρόεδρος δεσμεύτηκε ότι θα συνεχίσει την πολιτική χαλάρωσης των επιτοκίων. Από τις αρχές του έτους η λίρα έχει απολέσει έως και το 45% της αξίας της – οι μισές από αυτές τις απώλειες καταγράφηκαν τις δύο τελευταίες εβδομάδες.<br /><br />Την Τρίτη, μετά την ομιλία του Ερντογάν κατά την οποία υπερασπίστηκε την απόφαση της κεντρικής τράπεζας να μειώσει τα επιτόκια στο 15%, μολονότι ο πληθωρισμός αγγίζει το 20%, η λίρα κατρακύλησε στο ιστορικό χαμηλό του 13,45 έναντι του δολαρίου.<br /><br />Στην ομιλία του ο Ερντογάν υποστήριξε ότι η Τουρκία δίνει έναν «οικονομικό πόλεμο ανεξαρτησίας» και δεν θα υποχωρήσει στις πιέσεις να αλλάξει τη στρατηγική του. «Βλέπουμε τα παιχνίδια που παίζονται με τις ισοτιμίες, τα επιτόκια και τις αυξήσεις τιμών από αυτούς που θέλουν να πετάξουν τη χώρα μας έξω από την εξίσωση», είπε.<br /><br />Σύμφωνα με το Anadolu, το Εποπτικό Συμβούλιο μπορεί να ζητήσει από οργανισμούς να παράσχουν έγγραφα και πληροφορίες και στη συνέχεια θα προωθήσει τα ευρήματά του στις αρμόδιες αρχές.</div><div><br /></div><div><a href="https://warnews247.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Καταρρέει το τουρκικό κράτος! «Πάγωμα» εξοπλισμών και δημοσίων επενδύσεων από τον Ερντογάν λόγω υποτίμησης της λίρας

Χειραγώγηση της τουρκικής λίρας «βλέπει» ο Ερντογάν - Διέταξε έρευνα. Λιτότητα τύπου ΔΝΤ αναμένεται να εφαρμόσει ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Τ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Ζητούνται παιδιά από την Ελλάδα»: Οι υιοθεσίες στην Αμερική του Ψυχρού Πολέμου και μια επανένωση 59 χρόνια μετά

<img height="376" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/11/211129113155_iothesia.jpg" width="741" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Είμαι ένα από τα 4.000 παιδιά στα οποία αναφέρεται στο βιβλίο της η Gonda van Steen. Είμαι ένα κομμάτι αυτής της στατιστικής και μία από τις δύσκολες ιστορίες που αποτελούν πλέον κομμάτι της ελληνικής ιστορίας».</span></h3>Την ώρα που η Μαίρη Καρδαρά, αν. καθηγήτρια, πρόεδρος του Τμήματος Πολιτικής Επικοινωνίας στο California State University μοιραζόταν με το κοινό της 18ης Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης, το περασμένο Σάββατο, την ιστορία της ως ένα από τα περίπου 4000 παιδιά που υιοθετήθηκαν από την Ελλάδα στην Αμερική τις δεκαετίες του ’50 και του ’60, στην αίθουσα Διονύσιος Σολωμός τού περιπτέρου 13 της ΔΕΘ επικρατούσε απόλυτη σιγή.<br /><br />Τ’ αυτιά και τα βλέμματα όλων ήταν καρφωμένα πάνω στη γυναίκα που αναζητούσε την άκρη του νήματος στη δική της προσωπική ιστορία. «Είμαι εδώ για να βοηθήσω στην ανάδειξη της ανθρώπινης υπόστασης πίσω απ’ αυτούς τους αριθμούς και να δώσω “σάρκα και οστά” στο βιβλίο τη Gonda: εγώ, μια ζωντανή απόδειξη της έρευνάς της, που ήρθα εδώ για να μιλήσω για την εμπειρία μου ως ένας άνθρωπος που γεννήθηκα στην Ελλάδα κι έφυγα ως διεθνώς υιοθετημένη» είπε η κυρία Καρδαρά.<br /><br />Μια ιστορία, χωρίς τη γνώση της οποίας «θα υπάρχει πάντα ένα κενό» και το ερώτημα «πού χωράμε» θα παραμένει αναπάντητο, όπως χαρακτηριστικά έλεγε, με φωνή που πρόδιδε το πάθος αλλά και την αγωνία για την αναζήτηση της δικής της αλήθειας.<br /><br />«Γερνάμε και ψάχνουμε τους γονείς μας, τα αδέρφια μας, το σόι μας… Ο χρόνος μετράει αντίστροφα για όλους μας και είναι σημαντικό να μιλήσουμε τώρα για τις ιστορίες μας», τόνισε η Μαίρη Καρδάρα, με την Gonda van Steen, συγγραφέα του βιβλίου «Ζητούνται παιδιά από την Ελλάδα. Υιοθεσίες στην Αμερική του Ψυχρού Πολέμου», που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις ΠΟΤΑΜΟΣ και παρουσιάστηκε στη ΔΕΒΘ, να κουνά το κεφάλι της συγκαταβατικά προς επίρρωσιν των όσων ακούγονταν.<br /><br />Η Gonda van Steen και η έρευνά της, άλλωστε, «ξεκλείδωσαν» την ερμητικά κλεισμένη στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, υπόθεση των διεθνών υιοθεσιών από την Ελλάδα προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, από τη δεκαετία του ’50 και μετά. Υιοθεσίες που, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η συγγραφέας, «διατάραξαν την αίσθηση του “ανήκειν”» κι έκαναν αυτά τα παιδιά να έχουν περάσει περίπου επτά δεκαετίες τώρα διερωτώμενα για το τι συνέβη και κατά πόσο υπάρχει ακόμα περίπτωση να ανακαλύψουν τις ρίζες τους σε μια ελληνική οικογένεια.<br /><br />«”Από πού είστε;”. Είναι η πιο συνηθισμένη ερώτηση που κάνουν οι Έλληνες στους ξένους επισκέπτες. Εκφράζει την ανάγκη να καταλάβεις από πού προέρχεται κάποιος, να τον τοποθετήσεις σε ένα τοπικό, χρονικό και κοινωνικό πλαίσιο». Στην ερώτηση αυτή, όπως επεξηγείται στο οπισθόφυλλο του βιβλίου, προσπάθησε ν’ απαντήσει μέσα από την έρευνά της η Gonda van Steen.<div><br />Το μέιλ που ξεκλείδωσε την ιστορία<br /><br /><i>«Αγαπητή Δρ. Van Steen,<br /><br />Η μητέρα μου γεννήθηκε στις ορεινές περιοχές της Βόρειας Ελλάδας. Μαζί με τη μικρή της αδελφή ήρθαν στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1955 ως ορφανά, υιοθετημένα από μια ελληνοαμερικανική οικογένεια. Η μητέρα μου μού αποκάλυψε πρόσφατα πως ο πατέρας της ήταν ο Ηλίας Αργυριάδης, ο οποίος συνελήφθη και εκτελέστηκε από την (ελληνική) κυβέρνηση επειδή ήταν κομμουνιστής. Δεν γνωρίζω σχεδόν τίποτα γι’ αυτόν τον άνθρωπο, εκτός από την αποσπασματική μαρτυρία της μητέρας μου…<br />Mike X.»</i><br /><br />Το μέιλ αυτό έλαβε μια μέρα το 2013 η Gonda van Steen από τον Mike, έναν άνδρα γύρω στα 30 που δεν ήξερε καθόλου ελληνικά, γιος μιας γυναίκας που υιοθετήθηκε από την Ελλάδα. Μιας γυναίκας που δεν είχε απάντηση στο ερώτημα του γιου της, μιας γυναίκας που συγκαταλέγεται στη μακρά λίστα των παιδιών που έφυγαν από την πατρίδα τους ως ορφανά και υιοθετημένα, από τη δεκαετία του ΄50 έως τα μέσα της δεκαετίας του ’60.<br /><br />Και κάπως έτσι ξεκίνησε μια έρευνα ετών τής συγγραφέως σε αρχεία των δύο χωρών-κρίκων στη μακρά αλυσίδα των υιοθεσιών, αλλά και μια προσπάθεια συγκέντρωσης προφορικών μαρτυριών από τα ίδια τα …ξεχασμένα παιδιά της Αμερικής του Ψυχρού Πολέμου.<br /><br />«Τα πρώτα δείγματα του κινήματος υιοθεσιών με προορισμό την “πλούσια Αμερική” εμφανίζονται το 1948, αλλά το φαινόμενο θα μαζικοποιηθεί μέχρι το 1950», γράφει στο βιβλίο της η Gonda van Steen, εξηγώντας πως το πρώτο κύμα της ιστορίας των υιοθεσιών προς το εξωτερικό «οικοδομήθηκε πάνω σε ένα σκηνικό που χαρακτηρίζεται από τις προσπάθειες ανακούφισης από τα δεινά του πολέμου, τις ιστορίες της μεταπολεμικής οικογενειακής μετανάστευσης ή επανένωσης και τις συντονισμένες προσπάθειες επανεγκατάστασης απάτριδων και “εκτοπισμένων ατόμων”».<br /><br />Αυτό το «ιδανικό της σωτηρίας των “ορφανών του πολέμου” από την Ελλάδα (ακόμα κι αν ο πόλεμος είχε λήξει προ πολλού) ξεκίνησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις, παρότι η κατάληξη δεν ήταν απαραιτήτως θετική», όπως επισημαίνει η συγγραφέας εξηγώντας ενδελεχώς αυτή την άλλη πτυχή της ιστορίας των υιοθεσιών (οικονομικό κέρδος, έλλειψη δέουσας επιμέλειας,«απώλεια» ή πλαστογράφηση των επίσημων εγγράφων, παραπλανημένες βιολογικές οικογένειες, απληροφόρητες θετές οικογένειες κ.ά).<br /><br />Άλλωστε, όπως έλεγε και η Μαίρη Καρδαρά, «… είμαστε παραδείγματα τού τι κάνουν οι άνθρωποι στα παιδιά, τι συμβαίνει στα παιδιά όταν υπάρχει πόλεμος και πείνα, όταν δεν υπάρχουν κοινωνικές υπηρεσίες και καμιά στήριξη για τις μητέρες και τα μωρά τους, όταν υπάρχει αμέλεια κι έλλειψη σεβασμού για τις γυναίκες. Η απάντηση ήταν να πάρουν τα παιδιά από τις μητέρες τους, να τα βάλουν σε κάποιο ίδρυμα και μετά να τα στείλουν μακριά από το σπίτι τους, σε μια διαφορετική χώρα, με μια διαφορετική γλώσσα και σε αρκετές περιπτώσεις και με διαφορετική θρησκεία…».<img height="640" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/11/211129103347_vivlio-Gonda-571x800-1.jpg" width="556" /></div><div><i>Tο εξώφυλλο του βιβλίου «Ζητούνται παιδιά από την Ελλάδα». Photo via ΑΠΕ-ΜΠΕ</i></div><div><br />Η συγκλονιστική ιστορία εντοπισμού της βιολογικής μητέρας<br /><br />«Τώρα που βρήκες την κόρη μου, μπορώ να πεθάνω ήσυχη […] Είχα χάσει κάθε ελπίδα πως θα την ξαναέβλεπα κάποια μέρα. Δεν είχα ούτε καν μια φωτογραφία της. Δεν πίστευα πια πως μπορούσε κανείς να νοιαστεί και να μας φέρει κοντά, ύστερα από πενήντα εννιά ολόκληρα χρόνια».<br /><br />Τα λόγια αυτά μιας ογδοντάχρονης προς την Gonda van Steen, όπως η ίδια η συγγραφέας τα μεταφέρει στο βιβλίο της, είναι ίσως η απάντηση στο γιατί άξιζε η κοπιώδης και πολύ δύσκολη διερεύνηση ενός θέματος που είχε καλύψει επί επτά δεκαετίες η σκόνη της λήθης.<br /><br />Η Linda γεννήθηκε στην Ελλάδα και μεγάλωσε στο Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών χωρίς καμιά επαφή με οτιδήποτε ελληνικό μέχρι το 2017, όταν και προσέγγισε την van Steenμ αναζητώντας τις δικές της ρίζες στην Ελλάδα. Η αναζήτηση οδήγησε σε ένα ταξίδι που ξεκίνησε με λιγοστές ελπίδες -«μην περιμένεις όμως να βρεις παραπάνω από μισή σελίδα στο αρχείο του βρεφοκομείου […]<br /><br />Στην καλύτερη περίπτωση θα μάθεις για την κατάσταση στην οποία βρέθηκες όταν πρωτομπήκες στο ίδρυμα ως μωρό αγνώστου καταγωγής», είχε πει η συγγραφέας στη Linda κι -ευτυχώς- διαψεύστηκε με τον εντοπισμό της βιολογικής μητέρας, η οποία συνέχιζε να ζει κοντά στο χωριό, όπου είχε γεννήσει το «εκτός γάμου» παιδί της. Αυτό που ο «πατριάρχης» της οικογένειας, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο βιβλίο, τής ζήτησε να το «ξεφορτωθεί», όπως κι έγινε με την απαγωγή του μωρού από τη νονά και την παράδοση του σε βρεφοκομείο της Αθήνας, με την (ψευδή) αιτιολογία ότι η μητέρα το εγκατέλειψε και θα το ξαναέκανε αν την υποχρέωναν να το πάρει πίσω.<br /><br />Παρά το γεγονός ότι η αποκάλυψη της ιστορίας σκάλισε την πληγή, ο εντοπισμός της βιολογικής μητέρας της Linda -η οποία αν και είδε τα αρχεία προτίμησε να μην κρίνει κανέναν- 59 χρόνια μετά, δίνει την ελπίδα και σε άλλους ανθρώπους με παράλληλη ιστορία, ότι υπάρχει ελπίδα για όλους όσοι βρίσκονται σε παρόμοια διαδικασία αναζήτησης.<br /><br />Άλλωστε, όπως έλεγε στην παρουσίαση του βιβλίου η Gonda van Steen, «… ελπίζω αυτό το βιβλίο να είναι ένα άνοιγμα. Δεν είναι η τελευταία λέξη, ελπίζω να είναι η πρώτη που θ’ ανοίξει έναν διάλογο». Έναν διάλογο που να συμπεριλαμβάνει, όπως τόνισε, και το αίτημα των ανθρώπων αυτών που αναζητούν τις χαμένες ρίζες τους για ιθαγένεια.<br /><br />Ένα αίτημα που υπογράμμισε και στη δική της ομιλία η Μαίρη Καρδαρά, προκειμένου να αποκατασταθεί η χαμένη γι’ αυτούς τους ανθρώπους έννοια του «ανήκειν».<br /><br />Στην παρουσίαση του βιβλίου της Gonda van Steen στη 18η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης, που έριξε αυλαία χθες το βράδυ, το ιστορικό πλαίσιο αλλά και τις πολλές πτυχές του ζητήματος των υιοθεσιών έθεσε μέσα από μια πλούσια σε τεκμήρια παρουσίαση η ανθρωπολόγος και συγγραφέας του βιβλίου «Λόγω της κρίσεως σας χαρίζω το παιδί μου. Η διακίνηση των παιδιών στην ελληνική κοινωνία του 20ου αιώνα» Αίγλη Μπρούσκου.</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

«Ζητούνται παιδιά από την Ελλάδα»: Οι υιοθεσίες στην Αμερική του Ψυχρού Πολέμου και μια επανένωση 59 χρόνια μετά

«Είμαι ένα από τα 4.000 παιδιά στα οποία αναφέρεται στο βιβλίο της η Gonda van Steen. Είμαι ένα κομμάτι αυτής της στατιστικής και μία από τι...

Διαβάστε την συνέχεια

Η στρατηγική της μοιραίας νύχτας. Αυτή τη φορά η Ελλάδα θα πρέπει να σηκώσει το γάντι.

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/11/ellinotourkika.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/11/ellinotourkika-696x393.png" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οι εξελίξεις με την Τουρκία θα είναι απρόβλεπτες. Όχι μονάχα γιατί η δραματική επιδείνωση της νομισματικής κρίσης, εκδηλώνεται σε μια ιστορική συγκυρία ιδιαίτερα κρίσιμη για τις εσωτερικές πολιτικές διεργασίες και για το μέλλον του ιδίου του Ερντογάν…</span></h3>Του <b>Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ</b><br />Αλλά κυρίως διότι η επόμενη περίοδος, θεωρείται περίοδος υψηλών απαιτήσεων κατά την διάρκεια της οποίας το καθεστώς της Άγκυρας, υποχρεούται να κλιμακώσει έναν πολυδιάστατο σχεδιασμό παρατεταμένης προβολής ισχύος και σε πολλαπλά μέτωπα, στην προσπάθειά του να «κλειδώσει» ανατροπές επί του πεδίου, στο πλαίσιο της αναθεωρητικής του στρατηγικής και της επιθετικής νεο-οθωμανικής του ατζέντας.<br /><br />Η διαχείριση αυτής της εξίσωσης δεν είναι μια εύκολη υπόθεση για το καθεστώς Ερντογάν. Θα απαιτήσει προσαρμογές στην τακτική… Θα επιταχύνει ανατροπές στο περιφερειακό status… Θα υπαγορεύσει την ανάγκη να δημιουργηθούν σοβαρά αντισταθμίσματα, σε μια προσπάθεια να ισοσκελιστεί η περιστολή συναλλαγματοβόρων δραστηριοτήτων και σχεδιασμών, με στρατηγικού χαρακτήρα παρεμβάσεις που θα ισχυροποιήσουν το επεκτατικό Τουρκικό γεωπολιτικό αποτύπωμα και εν τέλει την ίδια την περιφερειακή θέση της χώρας. Ενώ πάντα θα ελλοχεύει ο κίνδυνος ενός τυχοδιωκτισμού με ευρύτερες προεκτάσεις.<br /><br />Η Τουρκική αντιπολίτευση συσπειρώνεται στην προσπάθειά της να ανατρέψει τον Ερντογάν και την ίδια στιγμή διαμηνύει σε όλους τους τόνους ότι οι αναθεωρητικοί σχεδιασμοί δεν επιδέχονται εκπτώσεις και ότι οι κλονισμένες σχέσεις με τους παραδοσιακούς ισχυρούς συμμάχους – εν προκειμένω με τους Αμερικανούς – θα αποκατασταθούν με βάση την αμοιβαιότητα των συμφερόντων.<br /><br />Όλα τα παραπάνω έχουν την σημασία τους, διότι η συστημική στρατηγική σκέψη της χώρας μας και μαζί της οι Έλληνες επιτελείς, οφείλουν να ερμηνεύσουν σωστά αυτό που συντελείται αυτήν την στιγμή στην Τουρκία. Η προφητειολαγνία δεν είναι η ενδεδειγμένη μέθοδος και θα είναι σοβαρότατο λάθος το να παραδοθεί η Ελληνική κοινωνία στην γοητεία της όμορφης εκδοχής, ότι δήθεν έφτασε η ώρα των προφητειών και η Τουρκία οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια στην κατάρρευση και από εκεί στον διαμελισμό της.<br /><br />Σοβαρότατο λάθος θα είναι επίσης το να αποδεχτούμε ότι η Τουρκία αυτή την στιγμή οδηγείται σε κατάρρευση υπό την αδυσώπητη πίεση των Αμερικανών που αποφάσισαν να εργαλειοποιήσουν την αδιαμφισβήτητη ισχύ του Αμερικανικού νομίσματος. Όχι γιατί αυτή η παράμετρος ισχύος είναι ήσσονος σημασίας ή ότι δεν θα μπορούσε η εργαλειοποίησή της να έχει συντριπτικά αποτελέσματα σε βάρος της Τουρκικής Οικονομίας και εν τέλει της ίδιας της γεωπολιτικής της σταθερότητας… Αλλά διότι…<br /><br />Πρώτον: Δεν είναι η εργαλειοποίηση του δολαρίου αυτή που έφερε την Τουρκία αντιμέτωπη με την παρατεταμένη νομισματική κρίση η οποία τον τελευταίο καιρό εκδηλώνεται με ιδιαίτερη σφοδρότητα. Αντιθέτως… Είναι η από-εργαλειοποίηση της Τουρκικής λίρας, στην οποία για κάποιον λόγο που μένει να αποδειχτεί κατέφυγε ο Ερντογάν. Και ας μην βιαστούμε να καταλήξουμε πως πρόκειται για εκδήλωση ψυχοπαθολογικής εμμονής εκ μέρους του. Και…<br /><br />Δεύτερον: Δεν είναι διόλου βέβαιο ότι οι Αμερικανοί θέλουν μια τέτοια εξέλιξη που θα μπορούσε όντως να προσλάβει κάποια απρόβλεπτη τροπή ΚΑΙ για την ίδια την Τουρκία αλλά ΚΑΙ για τους σχεδιασμούς τους που αφορούν στην περιφερειακή ασφάλεια . Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι μετά την ελεγχόμενη συναλλαγματική πίεση που άσκησε ο Τραμπ για τα μάτια της ομορφιάς του, η πρώτη ένεση ρευστότητας που ισοσκέλισε τις επιπτώσεις της «πίεσης» ήρθε με τα 25 δις του Κατάρ με την σύμφωνη γνώμη ή και προτροπή των Αμερικανών, ενώ η δεύτερη έρχεται με αντίστοιχο τρόπο μέσα από το επενδυτικό ταμείο των 10 δις των ΗΑΕ.<br /><br />Καλά λοιπόν τα λιβανίσματα για την παντοδυναμία του δολαρίου, αλλά σε ότι τουλάχιστον μας αφορά θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι αυτό που συμβαίνει αυτήν την στιγμή, με την Τουρκία να έχει παραδοθεί στην περιδίνηση μιας ξέφρενης νομισματικής κρίσης…<br />ΔΕΝ είναι αποτέλεσμα μιας σύγκρουσης ισχύος με εργαλείο το Αμερικανικό νόμισμα. Είναι παράμετρος μιας εξίσωσης ισχύος η οποία ΔΕΝ είναι μονοδιάστατη αλλά πολυπαραγοντική…<br />ΔΕΝ είναι ελεγχόμενη αλλά μπορεί να καταστεί πλήρως ανεξέλεγκτη. Και φυσικά…<br /><br />ΔΕΝ έχει διασφαλισμένο τον έλεγχο των διόδων γεωπολιτικής διαφυγής για το καθεστώς, αντιθέτως υπάρχει μια ευρεία δυνατότητα επιλογών – πρωτίστως γεωπολιτικών… το τονίζουμε – στις οποίες μπορεί να καταφύγει το σύστημα Ερντογάν, χωρίς να είναι βέβαιο ότι οι ισχυροί μας «σύμμαχοι» – δηλαδή οι Αμερικανοί – θα επιχειρήσουν να το εμποδίσουν από τις εν δυνάμει γι’ αυτούς ακίνδυνες επιλογές.<br /><br />Γιατί έχουν σημασία όλα τα παραπάνω…<br /><br />Πριν απ’ όλα διότι ο Ελληνικός στρατηγικός σχεδιασμός ΔΕΝ θα πρέπει να παρασυρθεί από το φαίνεσθαι και να απωλέσει χρόνο, ευκαιρίες και την όποια δυναμική της συγκεκριμένης ιστορικής συγκυρίας που δεν θα διατηρηθεί επ’ αόριστον.<br /><br />Η Τουρκία κλυδωνίζεται από μια σοβαρή νομισματική κρίση, αλλά δεν έχει παραλύσει ως σοβαρό και υπολογίσιμο παραγωγικό και κυρίως γεωπολιτικό μέγεθος, πράγμα που σημαίνει ότι έχει ενσωματωμένες και ενεργές, όλες τις δυνατότητες άμεσης ανάταξης και επιθετικής επαναφοράς της υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.<br /><br />Οι ΗΠΑ ως κτήτορες και παραγωγοί του δολαρίου, είναι ταυτόχρονα παραγωγοί της ισχύος η οποία αποτυπώνεται στην ισχύ του νομίσματος. Η Τουρκία από την άλλη μεριά, αναγκάζεται να αγοράσει με το δικό της δραματικά υποτιμημένο νόμισμα την ισχύ που δεν παράγει ή ίδια, δηλαδή την ισχύ του δολαρίου, αλλά δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι εκτός από αγοραστής είναι ταυτόχρονα και παραγωγός ισχύος με την αποκεντρωμένη περιφερειακή της παρουσία από την Αυλώνα μέχρι το Κατάρ κι από το Αζερμπαϊτζάν μέχρι την Λιβύη και την Σομαλία.<br /><br />Και αυτήν την ισχύ την έχουν ανάγκη η Αμερικανοί για να την προσαρμόσουν στην επικαιροποιημένη δι’ αντιπροσώπων στρατηγική τους για τον περιφερειακό έλεγχο. Και φυσικά γνωρίζουν καλά ότι αυτή η ισχύς δεν μπορεί να καταστεί λειτουργικό μέγεθος αν η πολιτική του ακριβοπληρωμένου συναλλάγματος διατηρηθεί επί μακρόν χωρίς να υπάρξουν εξωγενείς σωτήριες παρεμβάσεις για την Τουρκική Οικονομία.<br /><br />Η Ελλάδα λοιπόν οφείλει να είναι ιδιαίτερα προσεκτική και σε διαρκή παραγωγική εγρήγορση σε ότι αφορά στην γεωπολιτική της παρουσία. Δεν μπορεί να αρκείται στα επίσημα ανακοινωθέντα, αλλά θα πρέπει να «διαβάζει» κινήσεις, προθέσεις, προοπτικές. Η δυστοκία επιβολής Ευρωπαϊκών κυρώσεων ΔΕΝ ήταν τυχαία. Το γεγονός ότι Ευρωπαίοι εταίροι μας δεν έχουν φροντίσει να περιορίσουν την θέση τους στο χρηματοπιστωτικό σύστημα της Τουρκίας παρά τις διαφαινόμενες εξελίξεις, επίσης δεν είναι τυχαίο.<br /><br />Η Ελλάδα επίσης δεν μπορεί να αρκείται σε μαθήματα διπλωματικοπολιτικής αβρότητας και σε Διεθνοδικαιικές φλυαρίες προσβλέποντας στην νουθεσία ενός επιθετικού γείτονα που σχεδιάζει και προετοιμάζεται για τον γεωπολιτικό της ακρωτηριασμό. Ούτε βεβαίως μπορεί να «παρκάρει» διακριτικά και κυρίως αναξιοποίητα τις περιφερειακές της «συμμαχίες», εξασφαλίζοντας στην Τουρκία τον χρόνο που χρειάζεται για να τις ροκανίσει πλειοδοτώντας σε μπαμπεσιά.<br /><br />Η Ελλάδα οφείλει να βγει μπροστά – πολύ περισσότερο τώρα – και να εκβιάσει εξελίξεις, να διεκδικήσει και να επιβάλει τα νόμιμα, να υπαγορεύσει ατζέντα και να απαιτήσει καθαρή και έμπρακτη στήριξη, μετατρέποντας την ρευστότητα της γείτονος σε δικό της σταθερό και αποφασιστικό γεωπολιτικό βηματισμό.<br /><br />Η κατάρρευση του Ερντογάν, ακόμη και αν επέλθει με το πλέον οδυνηρό τρόπο για τον ίδιο, δεν σημαίνει κατάρρευση και της Τουρκίας. Κι αυτό που θα κριθεί την επόμενη μέρα, δεν είναι από ποιο πλευρό ξυπνάμε για ν αντικρύσουμε την νέα κατάσταση, αλλά από ποια θέση συνεχίζουμε να υπερασπιζόμαστε τα αυτονόητα έχοντας κάνει σοβαρά βήματα ως προς την εξυπηρέτηση των απαράγραπτων ιστορικών μας δικαίων, με εργαλείο τον στρατηγικό αιφνιδιασμό .<br /><br />Το μικρό ηχητικό απόσπασμα που ακολουθεί, είναι μέρος ραδιοφωνικής εκπομπής από τον Σεπτέμβριο του 2016 μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία, που αναδεικνύει το κρίσιμο λάθος το οποίο η Ελλάδα ΔΕΝ θα πρέπει να ξανακάνει…<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η στρατηγική της μοιραίας νύχτας. Αυτή τη φορά η Ελλάδα θα πρέπει να σηκώσει το γάντι.

Οι εξελίξεις με την Τουρκία θα είναι απρόβλεπτες. Όχι μονάχα γιατί η δραματική επιδείνωση της νομισματικής κρίσης, εκδηλώνεται σε μια ιστορι...

Διαβάστε την συνέχεια

Σχέδιο εκτουρκισμού της Μοσούλης -Που ποντάρει στην μάχη των ημιαυτόνομων κρατιδίων.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-11/Turkish_forces_in_N_Syria%20%281%29.jpg?itok=yhzXPw3F" width="766" /><br /><br /><b>Παναγιώτης Νάστος</b><br />Η Τουρκία επιχειρεί εκτός από την καταστροφή του ΡΚΚ και τον εκτουρκισμό του Β. Ιράκ, προκειμένου να δορυφοριοποιήσει πλήρως το ημιαυτόνομο κουρδικό κρατίδιο<br /><br />ΗΤουρκία εμπλέκεται με διαρκείς στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Β. Ιράκ , στο οποίο διατηρεί σε μόνιμη βάση στρατιωτικές βάσεις, με απώτερο σκοπό την καταπολέμηση του ΡΚΚ, την εξάλειψή του από την περιοχή και την απομόνωσή του στην οροσειρά του Καντίλ, στα σύνορα Ιράκ-Ιράν, έτσι ώστε να μπορέσει με μια μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση εκεί να το διαλύσει.<br /><br />Παρά τις συνεχείς επιχειρήσεις των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων (ΤΕΔ) στο βόρειο Ιράκ, το PKK εξακολουθεί να υφίσταται.<br /><br />Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο ότι ο τοπικός κουρδικός πληθυσμός του Βορείου Ιράκ διάκειται ευμενώς στους αντάρτες του ΡΚΚ, αφού όλοι γνωρίζουμε ότι ο πνεύμονας του αντάτικου για την επιβίωσή του είναι ο τοπικός πληθυσμός.<br />Με βάση τα παραπάνω η Τουρκία επιχειρεί να ανατρέψει είτε δια της βίας είτε δια της πειθούς αυτή τη φιλική συμπεριφορά και στάση του κουρδικού πληθυσμού έναντι του ΡΚΚ.<br /><br />Οι δηλώσεις του Τούρκου Πρόξενου στη Μοσούλη<br /><br />Στα πλαίσια της πειθούς αυτή τη φορά ο Toύρκος Γενικός Πρόξενος Küçüksakallı έκανε δηλώσεις στον ανταποκριτή του τουρκικού κρατικού πρακτορείου ειδήσεων Anadolu, σχετικά με τη διαδικασία ανοικοδόμησης της Μοσούλης, τη συμβολή της Τουρκίας σε αυτή τη διαδικασία και την παρουσία της τρομοκρατικής οργάνωσης PKK στην περιοχή.<br /><br />Ο Küçüksakallı δήλωσε ότι υπήρξε μεγάλη ταλαιπωρία σε όλο το Ιράκ και ειδικά στη Μοσούλη στο παρελθόν, αλλά ελπίζουν ότι αυτές οι κακές μέρες έχουν τελειώσει.<br /><br />Ο Küçüksakallı τόνισε ότι η διαδικασία ανοικοδόμησης συνεχίζεται στη Μοσούλη και ότι υπάρχει μια πολύ ζωντανή κοινωνία, μια δυναμική κοινωνία των πολιτών και επιχειρηματικός κόσμος στην πόλη, και είπε ότι το Γραφείο του Κυβερνήτη και οι ιρακινές κυβερνητικές μονάδες υποστηρίζουν επίσης τις προσπάθειες ανοικοδόμησης.<br /><br />Το σχέδιο εκτουρκισμού της Μοσούλης<br /><br />Ο Küçüksakallı δήλωσε ότι νοσοκομεία και γέφυρες κατασκευάστηκαν στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης της Μοσούλης και οι δύο γέφυρες κατασκευάστηκαν από τουρκικές εταιρείες. Η Τουρκία συμβάλλει στην ανοικοδόμηση της Μοσούλης, τόσο με τους δημόσιους θεσμούς όσο και με τον ιδιωτικό της τομέα», είπε.<br /><br />Ο Küçüksakallı δήλωσε ότι ο κόσμος είναι επίσης πολύ ενθουσιασμένος για την ανοικοδόμηση της Μοσούλης, ότι τακτοποιεί τους δρόμους και επισκευάζει τα κατεστραμμένα κτίρια, προσθέτοντας ότι συνεχίζεται η κατασκευή νέων κτιρίων, χώρων εργασίας, εμπορικών κέντρων και εργοστασίων.<br /><br />Εκφράζοντας ότι εκτός από την αναδιάρθρωση της πόλης, η πολιτιστική και κοινωνική ζωή ανακάμπτει σιγά σιγά, ο Küçüksakallı υπογράμμισε ότι εδώ και χιλιάδες χρόνια, στη Μοσούλη υπάρχει ο πλούτος πολλών διαφορετικών πολιτισμών.<br /><br />«Από καλλιγράφους μέχρι ζωγράφους, από συγγραφείς μέχρι μουσικούς, η πολιτιστική και κοινωνική ζωή της πόλης αναβιώνει». Ο Küçüksakallı είπε ότι στην πόλη τελούνταν γάμοι και εορτάζονταν επίσης ειδικές ημέρες της Mevlit Kandili και των χριστιανικών κοινοτήτων.<br /><br />Ο Küçüksakallı είπε, "Ο κόσμος του πολιτισμού και της τέχνης εδώ θέλει να συμμετάσχει σε εκθέσεις και στη χώρα μας. Υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον για την Τουρκία. Υποστηρίζουμε επίσης αυτό το ενδιαφέρον. Επειδή υπάρχουν πραγματικά ισχυροί ιστορικοί, κοινωνικοί και πολιτιστικοί δεσμοί μεταξύ Μοσούλης και Τουρκίας.Το γνωρίζαμε αυτό, αλλά το επιβεβαιώσαμε με την εξάμηνη εμπειρία μας εδώ." τόνισε<br /><br />Μιλώντας για τη συνεισφορά της Τουρκίας στη αναδάσωση της Μοσούλης, ο Küçüksakallı είπε:<br /><br />"Η Μοσούλη συμμετείχε επίσης στην εκστρατεία αναδάσωσης "Breath to the Future" που πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα του Προέδρου μας. Στο πρώτο στάδιο, δωρίζονται 250.000 δενδρύλλια και γίνονται προσπάθειες οι οποίες βρίσκονται σε εξέλιξη για να αυξηθεί αυτός ο αριθμός σε ένα εκατομμύριο δενδρύλλια τα επόμενα χρόνια».<br /><br />Ο Küçüksakallı δήλωσε ότι με αυτόν τον τρόπο τα πανεπιστήμια στη Μοσούλη θα μετατραπούν σε «πράσινες πανεπιστημιουπόλεις», που θα είναι οι πρώτες στο Ιράκ.<br /><br />Ο Küçüksakkalı, ανέφερε ότι το Γενικό Προξενείο της Μοσούλης και το Ινστιτούτο Yunus Emre άρχισαν να εργάζονται για την ίδρυση ενός πολιτιστικού κέντρου στην πόλη και ότι το Ίδρυμα Maarif θέλει να ανοίξει ένα σχολείο από το νηπιαγωγείο έως το γυμνάσιο για να παρέχει ποιοτική εκπαίδευση υπηρεσία στους κατοίκους της Μοσούλης το συντομότερο δυνατό.<br /><br />«Βλέπουμε σοβαρά το άνοιγμα ενός τουρκικού σχολείου από τη Μοσούλη. Υπάρχει ζήτηση. Οι δραστηριότητες της ΤΙΚΑ συνεχίζονται. Ένα γήπεδο ποδοσφαίρου τέθηκε σε λειτουργία στο Ταλ Αφάρ. Μια γέφυρα χτίστηκε σε μια άλλη Τουρκμενική γειτονιά. Η ΤΙΚΑ έχει ρόλο στη στήριξη των ΜΜΕ εδώ», είπε.<br /><br />Ο Küçüksakallı επεσήμανε ότι εμπορικά επιμελητήρια, εταιρείες και επιχειρηματίες από την Τουρκία άρχισαν να δείχνουν περισσότερο ενδιαφέρον για τη Μοσούλη και είπε ότι όσοι έρχονται από την Τουρκία επισκέφτηκαν τις εκθέσεις της πόλης και είχαν συναντήσεις με τα εμπορικά και βιομηχανικά επιμελητήρια.<br /><br />«Οι κάτοικοι της Μοσούλης πιστεύουν ότι η μεγαλύτερη συμβολή στην ανοικοδόμηση της Μοσούλης, στην αναζωογόνηση της εμπορικής ζωής και των υποδομών θα έρθει από την Τουρκία, μεταξύ των γειτονικών χωρών».<br /><br />Ο Küçüksakallı είπε ότι είναι επιθυμητό η Τουρκία και οι τουρκικές εταιρείες να δραστηριοποιούνται στη Μοσούλη και ότι οι τοπικές αρχές, οι κυβερνήσεις, οι δήμοι και τα κυβερνητικά γραφεία θέλουν επίσης να δώσουν προτεραιότητα στις τουρκικές εταιρείες στα έργα τους.<br /><br />Οι επιθέσεις κατά τουρκικών στόχων<br /><br />Ο Küçüksakallı, ο οποίος έκανε αξιολογήσεις για τις επιθέσεις κατά των συμφερόντων της Τουρκίας στην περιοχή, είπε:<br /><br />«Αυτές οι επιθέσεις σίγουρα δεν εγκρίνονται από τον λαό της Μοσούλης. Ο λαός της Μοσούλης επιθυμεί να σταματήσουν αυτές οι επιθέσεις. Αυτό καταλαβαίνουμε από τις δηλώσεις που λάβαμε τόσο από το κοινό όσο και από τον Τύπο. Επειδή η γνώμη του λαού της Μοσούλης είναι ότι «αυτή η πόλη υπέφερε πολύ από την τρομοκρατία, τραυματίστηκε πολύ, και ήταν πολύ κατεστραμμένη, θέλουμε ασφάλεια, σταθερότητα, ανάπτυξη και ευημερία εδώ. Θέλουμε να σταματήσουν αυτές οι επιθέσεις».<br /><br />Ο Küçüksakallı μίλησε επίσης για τη συμφωνία που υπογράφηκε μεταξύ της ιρακινής κυβέρνησης και της ιρακινής κουρδικής περιφερειακής κυβέρνησης (IKRG) στις 9 Οκτωβρίου 2020, η οποία αναμένεται να τερματίσει την παρουσία του PKK στο Sinjar. «Οι δηλώσεις που έγιναν και οι πληροφορίες που έχουμε λάβει από το πεδίο δείχνουν ότι η συμφωνία δεν έχει ακόμη τεθεί σε πλήρη ισχύ», είπε.<br /><br />Ο Küçüksakallı δήλωσε ότι γνώριζαν ότι οι μονάδες ασφαλείας της κεντρικής κυβέρνησης του Ιράκ αναπτύχθηκαν σταδιακά στο Sinjar και στα περίχωρά του κατά τη διάρκεια του έτους μετά τη συμφωνία, και είπε:<br /><br />"Γνωρίζουμε ότι τα σύνορα μεταξύ Συρίας και Ιράκ βρίσκονται υπό τον έλεγχο της κεντρικής κυβέρνησης του Ιράκ. Αυτή η τρομοκρατική οργάνωση PKK έχει δημιουργήσει ένα σημαντικό εμπόδιο στην περιοχή Η παρουσία του PKK δεν είναι επιθυμητή εδώ. Επειδή το PKK είναι καλά γνωστό στον λαό της Μοσούλης, είναι μια τρομοκρατική οργάνωση που δεν βλάπτει μόνο την Τουρκία, αλλά βλάπτει επίσης τη Μοσούλη και το Σιντζάρ.<br /><br />Λόγω της παρουσίας της τρομοκρατικής οργάνωσης PKK στο Σιντζάρ, οι Γεζίντι ζουν σε καταυλισμούς. Υπάρχουν Τουρκμενικά και Αραβικά χωριά εκτοπισμένα στο Βόρειο Ιράκ, και οι κάτοικοί τους δεν μπορούν να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Ο πιο σημαντικός λόγος για αυτό είναι το PKK».<br /><br />Ο Küçüksakallı δήλωσε ότι η ιρακινή κυβέρνηση και οι τοπικές αρχές περιορίζουν ολοένα και περισσότερο τις δραστηριότητες του PKK στην περιοχή, και ξέρουμε επίσης ότι δεν έχει την ίδια άνεση σε σύγκριση με το παρελθόν, καθώς οι φωνές ανέβηκαν στην περιοχή! «Θέλουν να σταματήσουν οι επιθέσεις κατά της Τουρκίας».<br /><br />Συμπεράσματα<br /><br />Η Τουρκία επιχειρεί εκτός από την καταστροφή του ΡΚΚ και τον εκτουρκισμό του Β. Ιράκ, προκειμένου να δορυφοριοποιήσει πλήρως το ημιαυτόνομο κουρδικό κρατίδιο.<br /><br />Έτσι η Τουρκία έχοντας ήδη στρατιωτικές δυνάμεις στην περιοχή του Β. Ιράκ οι οποίες σταθμεύουν σε μόνιμη φάση σε βάσεις που δημιούργησαν εκεί οι Τουρκικές ένοπλες δυνάμεις (ΤΕΔ) και προωθώντας το σχέδιο εκτουρκισμού της περιοχής, προσπαθεί να αποφύγει μελλοντικά την ένωση του εν λόγω ημιαυτόνομου κουρδικού κρατιδίου , με το νέο ημιαυτόνομο κουρδικό κρατίδιο που πρόκειται σε μικρό χρονικό διάστημα να δημιουργηθεί στη ΒΑ Συρία.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Σχέδιο εκτουρκισμού της Μοσούλης -Που ποντάρει στην μάχη των ημιαυτόνομων κρατιδίων.

Παναγιώτης Νάστος Η Τουρκία επιχειρεί εκτός από την καταστροφή του ΡΚΚ και τον εκτουρκισμό του Β. Ιράκ, προκειμένου να δορυφοριοποιήσει πλήρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως η ενεργειακή συμφορά μπορεί να οδηγήσει την Ευρώπη σε πολιτική κρίση.

<img height="505" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-11/media.zenfs_.jpg?itok=miU5UDYI" width="1000" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Winter is coming! Η ενεργειακή κρίση της Ευρώπης πρόκειται να χειροτερέψει καθώς φτάνει ο χειμώνας.</span></h3>Οι τιμές της ενέργειας στην Ευρώπη σπάνε επανειλημμένα ρεκόρ, ακόμη και πριν ξεκινήσει πραγματικά ο χειμώνας, και μία από τις πιο επιζήμιες κρίσεις κόστους στην ιστορία πρόκειται να χειροτερέψει καθώς η θερμοκρασία αρχίζει να πέφτει.<br /><br />Μια απίστευτη άνοδος των τιμών στο Ηνωμένο Βασίλειο τον περασμένο μήνα ανάγκασε ορισμένες βιομηχανικές εταιρείες να μειώσουν την παραγωγή και να ζητήσουν κρατική βοήθεια, προάγγελος για το τι θα μπορούσε να συμβεί ευρέως στην Ευρώπη, καθώς αντιμετωπίζει την αναζωπύρωση του κορονοϊού. Για τις κυβερνήσεις, θα μπορούσε να σημαίνει ένταση με τις γειτονικές χώρες με την κίνηση για την προστασία των προμηθειών. Για τα νοικοκυριά, θα μπορούσε να σημαίνει ότι τους ζητείται να καταναλώνουν λιγότερη ενέργεια ή ακόμη και να σχεδιάζουν συνεχείς διακοπές ρεύματος.<br /><br />Το πρόβλημα είναι ότι οποιαδήποτε λύση είναι απίθανο να προκύψει σύντομα από την πλευρά της προσφοράς, με τους εξαγωγείς της Ρωσίας να παρέχουν μόνο ό,τι πρέπει και το Κατάρ να λέει ότι παράγει ό,τι μπορεί. Αντίθετα, η βιομηχανία ενέργειας στηρίζεται στην «καταστροφή της ζήτησης», δήλωσε ο Fabian Roenningen, αναλυτής της Rysted Energy.<br /><br />«Το έχουμε δει ήδη τους τελευταίους δύο μήνες, και σε πολλούς κλάδους, πιθανότατα θα συνεχιστεί και μάλιστα θα αυξηθεί», είπε από το Όσλο. «Απλώς δεν είναι κερδοφόρο να λειτουργείς για πολλούς από τους παίκτες στις τρέχουσες συνθήκες της αγοράς».<br /><br />Η Ευρώπη είναι ξανά στο επίκεντρο της πανδημίας με τα κρούσματα Covid-19 να αυξάνονται και τους φόβους για μια νέα παραλλαγή που εντοπίστηκε στη Νότια Αφρική να εξαπλώνονται σε όλο τον κόσμο. Οι περιορισμοί γίνονται αυστηρότεροι σε ορισμένες χώρες, ενώ οι προϋπολογισμοί των νοικοκυριών συμπιέζονται από τον ανεξέλεγκτο πληθωρισμό. Επιπλέον, ο παγωμένος καιρός θα μπορούσε να σημαίνει ότι τα «φώτα θα αρχίσουν να σβήνουν». Μια επιστροφή στο lockdown όπως στην Αυστρία θα βοηθούσε στον περιορισμό της ζήτησης ενέργειας, αν και λίγες κυβερνήσεις θέλουν να το κάνουν αυτό.<br /><br />Η Γαλλία, η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης, βρίσκεται σε ιδιαίτερο κίνδυνο. Το ενδεχόμενο ψύχους τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο προκαλεί ανησυχία στον πάροχο ηλεκτρισμού της χώρας. Η διαθεσιμότητα στους πυρηνικούς σταθμούς, το πλεονέκτημα του γαλλικού συστήματος ηλεκτρικής ενέργειας, είναι χαμηλή μετά την καθυστέρηση της πανδημίας στη συντήρηση ορισμένων αντιδραστήρων, σύμφωνα με έκθεση στις 22 Νοεμβρίου.<br /><br />Οι τιμές της ηλεκτρικής ενέργειας εκεί είναι οι υψηλότερες από το 2012, καθώς μια «έκρηξη κρύου» ξεκίνησε στη Γαλλία και αναμένεται να παραμείνει σταθερή μέχρι τη Δευτέρα, όταν η ζήτηση για τις εργάσιμες ημέρες αρχίσει να αυξάνεται.<br /><br />Τον περασμένο χειμώνα, ο φορέας εκμετάλλευσης του δικτύου απηύθυνε έκκληση στα νοικοκυριά να χρησιμοποιούν λιγότερη ενέργεια σε ώρες αιχμής και ενεργοποίησε ορισμένα συμβόλαια μείωσης της ζήτησης με τους κατασκευαστές όταν τα πράγματα ήταν πολύ στενά. Το επόμενο βήμα θα ήταν η μείωση της τάσης στο δίκτυο και στη συνέχεια η διακοπή ρεύματος δύο ωρών ανά περιοχή ως έσχατη λύση. Όλα αυτά θα έρθουν πριν από τις προεδρικές εκλογές.<br /><br />Η Γαλλία είναι επίσης βασικός εξαγωγέας ηλεκτρικής ενέργειας σε γειτονικές χώρες, πράγμα που σημαίνει ότι οι επιπτώσεις μιας κρίσης θα αντηχούσαν στη Γερμανία, την Ισπανία, την Ιταλία και τη Βρετανία. Η μέγιστη ζήτηση αναμένεται να είναι 80,7 γιγαβάτ τη Δευτέρα, πολύ μακριά από το ρεκόρ των 102 γιγαβάτ από τον Φεβρουάριο του 2012.<br /><br />Η κατάσταση είναι ήδη τόσο τρομερή στις αρχές της χειμερινής περιόδου, λόγω του εκρηκτικού ράλι στις τιμές του φυσικού αερίου. Οι αποθήκες καυσίμου, που χρησιμοποιούνται για τη θέρμανση των σπιτιών και για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, είναι σε χαμηλότερο επίπεδο από το συνηθισμένο και εξαντλούνται γρήγορα. Οι αναλυτές έχουν προειδοποιήσει ότι οι αποθηκευμένες πόσότητες φυσικού αερίου θα μπορούσαν να μηδενιστούν αυτόν τον χειμώνα, εάν ο κρύος καιρός αυξήσει τη ζήτηση.<br /><br />Οι κυλιόμενες διακοπές ρεύματος είναι μια πιθανότητα, προειδοποίησε ο Jeremy Weir, διευθύνων σύμβουλος του Trafigura Group, ενός ελβετικού οίκου εμπορίας εμπορευμάτων στις 16 Νοεμβρίου.<br /><br />«Αν ο καιρός κρυώσει στην Ευρώπη, δεν θα υπάρξει μια εύκολη λύση προσφοράς, θα χρειαστεί λύση ζήτησης», δήλωσε ο Adam Lewis, συνεργάτης στον εμπορικό οίκο Hartree Partners LP. Αν και τα πρώτα δείγματα για τον καιρό των Χριστουγέννων στην Ευρώπη  είναι καλά. <br /><br />Η ρωσική βοήθεια και η... κερδισμένη Gazprom<br /><br />Από την πλευρά της προσφοράς, το τι θα κάνει στη συνέχεια η Ρωσία θα είναι το κλειδί. Ο Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν έδειξε ότι θα βοηθήσει την Ευρώπη με περισσότερες προμήθειες για να σταθεροποιήσει την αγορά, αλλά ενώ οι αποστολές έχουν ανακάμψει μετά από μια ύφεση στις αρχές Νοεμβρίου, είναι χαμηλές σε σύγκριση με πέρυσι. Το πόσο αέριο στέλνει η Ρωσία στην Ευρώπη τον Δεκέμβριο παραμένει ακόμη μεγαλύτερο μυστήριο.<br /><br />Παράλληλα, τα καθαρά έσοδα της Gazprom PJSC αυξήθηκαν σε υψηλό όλων των εποχών το τρίτο τρίμηνο, όταν οι τιμές του φυσικού αερίου εκτινάχθηκαν σε νέα ρεκόρ κατά τη διάρκεια της ενεργειακής κρίσης στην Ευρώπη.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2021-11/media.zenfs%20%281%29.jpg"><img height="427" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2021-11/media.zenfs%20%281%29.jpg?itok=3D4yNZM5" width="640" /></a><br /><br />Τα καθαρά έσοδα αυξήθηκαν στα 581,8 δισεκατομμύρια ρούβλια (7,8 δισεκατομμύρια δολάρια) και ξεπέρασαν τις μέσες εκτιμήσεις, ανέφερε τη Δευτέρα η ρωσική εταιρεία φυσικού αερίου. Τα έσοδα αυξήθηκαν κατά 70% σε σχέση με ένα χρόνο πριν στα 2,37 τρισεκατομμύρια ρούβλια, επίσης υψηλό ρεκόρ.<br /><br />Οι μετοχές της Gazprom κέρδισαν έως και 3,6% στις συναλλαγές της Μόσχας και σημείωσαν άνοδο 1,7% στα 332,82 ρούβλια.<br /><br />Ο μεγαλύτερος παραγωγός φυσικού αερίου στον κόσμο επωφελείται από μια ιστορική άνοδο των τιμών εν μέσω κρίσης προσφοράς στην Ευρώπη, τη μεγαλύτερη εξαγωγική αγορά της. Οι παραδόσεις φυσικού αερίου της Ρωσίας στην ήπειρο έχουν περιοριστεί, καθώς έχει δώσει προτεραιότητα στην εκ νέου αποθήκευση των εγχώριων αποθεμάτων. Αυτό οδήγησε σε σκληρότερο ανταγωνισμό με την Ασία για τα υγροποιημένα φορτία, με τις εγκαταστάσεις αποθήκευσης της Ευρώπης να ξεκινούν το χειμώνα σε χαμηλά πολυετών.<br /><br />Η κατάσταση στις βασικές εξαγωγικές αγορές της Gazprom έχει συμβάλει σε κέρδη ρεκόρ, σύμφωνα με τον αναπληρωτή διευθύνοντα σύμβουλο της Gazprom Famil Sadygov. «Δεδομένης της τρέχουσας δυναμικής, αναμένουμε ακόμη πιο εντυπωσιακά αποτελέσματα το τέταρτο τρίμηνο», είπε σε ξεχωριστή δήλωση.<br /><br />«Το τεράστιο ράλι στις ευρωπαϊκές τιμές του φυσικού αερίου θα δει τα κέρδη να εκτινάσσονται ξανά το πρώτο τρίμηνο του επόμενου έτους», δήλωσε ο Ron Smith, αναλυτής της BCS Global Markets, σε σημείωμα μετά την έκθεση κερδών.<br /><br />Επιπρόσθετα, η πολυαναμενόμενη έναρξη του αγωγού Nord Stream 2 προς τη Γερμανία από τη Ρωσία θα μειώσει την ενεργειακή κρίση της ηπείρου. Το έργο έχει ολοκληρωθεί, αλλά έχει αντιμετωπίσει ρυθμιστικά εμπόδια και δεν είναι σαφές πότε θα ξεκινήσουν οι ροές.<br /><br />Στα όρια του το Κατάρ<br /><br />Το Κατάρ, ο μεγαλύτερος εξαγωγέας υγροποιημένου φυσικού αερίου στον κόσμο, λέει ότι παράγει ήδη αέριο «στο 100% των δυνατοτήτων του». Το έθνος του Κόλπου, το οποίο έχει χαμηλό κόστος παραγωγής χάρη στην αφθονία καυσίμων που εξορύσσονται εύκολα, έχει παραγγείλει έξι ακόμη πλοία LNG από τη Νότια Κορέα πέρα ​​από τέσσερα δεξαμενόπλοια που αγοράστηκαν από την Κίνα τον Οκτώβριο.<br /><br />Εάν τα πράγματα πάνε πολύ άσχημα, οι χώρες θα μπορούσαν να καταφύγουν στον περιορισμό των πωλήσεων φυσικού αερίου σε άλλες περιοχές. Ένα ακόμη πιο ακραίο σενάριο θα μπορούσε να τους δει να σταματήσουν τις ροές φυσικού αερίου και ενέργειας μεταξύ τους, πυροδοτώντας πολιτικές εντάσεις και πλήττοντας τις οικονομίες.<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αυτό που αποκαλεί αρχές αλληλεγγύης που υποτίθεται ότι εμποδίζουν οποιοδήποτε κράτος να μπλοκάρει τις εξαγωγές ηλεκτρικής ενέργειας ή φυσικού αερίου και να αφήνει ένα άλλο μέλος σε έλλειψη, ειδικά όταν πρόκειται για προμήθειες για τα νοικοκυριά.<br /><br />Η αλληλεγγύη, ωστόσο, δεν έχει δοκιμαστεί ποτέ σε κρίση ευρείας κλίμακας και οι φορείς εκμετάλλευσης του δικτύου λένε ότι τους επιτρέπεται να σταματήσουν ή να αλλάξουν τις ροές ρεύματος μέσω καλωδίων μεταξύ των χωρών, εάν έχουν προβλήματα ασφάλειας εφοδιασμού.<br /><br />«Δείχνει πόσο εκτεθειμένο είναι το σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας της Ευρώπης στην αστάθεια των τιμών των εμπορευμάτων», δήλωσε ο Roenningen στο Όσλο. «Βραχυπρόθεσμα, δεν υπάρχουν πολλά που μπορούν να γίνουν».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πως η ενεργειακή συμφορά μπορεί να οδηγήσει την Ευρώπη σε πολιτική κρίση.

Winter is coming! Η ενεργειακή κρίση της Ευρώπης πρόκειται να χειροτερέψει καθώς φτάνει ο χειμώνας. Οι τιμές της ενέργειας στην Ευρώπη σπάνε...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι «αναζητήσεις» των Εμιράτων και οι διαβεβαιώσεις προς τους παλιούς συμμάχους

<img height="496" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=binzayeduae.jpg" width="900" /><br /><br /><b>Νίκος Μελέτης</b><br />Η νέα αβεβαιότητα που έχουν προκαλέσει τα αντιφατικά μηνύματα του προέδρου Μπάιντεν σχετικά με την συνέχιση ή αλλαγή της πολιτικής για την αμερικανική παρέμβαση και παρουσία στη Μέση Ανατολή και στην Αφρική, αλλά και τα νέα δεδομένα που επέφερε η πανδημία στην παγκόσμια οικονομία οδηγούν σε ανακατατάξεις και αναπροσανατολισμό τους περιφερειακούς παίκτες.<br /><br />Πρωταγωνιστής που βρίσκεται διαρκώς στον προσκήνιο το τελευταίο διάστημα αναδεικνύονται τα ΗΑΕ<br /><br />Τα ΗΑΕ με κινήσεις τολμηρές επιχειρούν να καλύψουν εκκρεμότητες οι οποίες αποτελούν μέχρι τώρα εμπόδιο τόσο στην πολιτική επιρροή αλλά και στην πραγματοποίηση επενδύσεων που θα αποτελέσουν στήριγμα της εμιρατιανής οικονομίας στους δύσκολους καιρούς που έρχονται λόγω και των μεγάλων συμφωνιών για τον περιορισμό της χρήσης υδρογονανθράκων, αλλά επίσης να αποκαταστήσουν ένα modus vivendi με θανάσιμους μέχρι τώρα αντιπάλους όπως το Ιράν και η Τουρκία.<br /><br />Η στροφή των ΗΑΕ ξεκίνησε όταν στην τελευταία χρονιά της θητείας Τραμπ πρωτοστάτησαν στην υπογραφή των Συμφωνιών Αβραάμ που για πρώτη φορά οδήγησαν στην αποκατάσταση των σχέσεων μιας σειράς αραβικών κρατών με το Ισραήλ.<br /><br />Παρά τις κινήσεις «έκπληξη», όπως η προσπάθεια ανοίγματος διαύλου επικοινωνίας με την Τεχεράνη και της αποκατάστασης των σχέσεων με την Άγκυρα, τα ΗΑΕ φροντίζουν να στέλνουν το μήνυμα ότι αυτές οι κινήσεις δεν επηρεάζουν το υπόλοιπο πλαίσιο συνεργασιών που είχαν οικοδομήσει τα προηγούμενα χρόνια.<br /><br />Και δεν θα πρέπει να περάσουν απαρατήρητες οι κινήσεις των Εμιρατιανών τόσο στη διάρκεια προετοιμασίας της επίσκεψης του πρίγκηπα Μοχάμεντ μπιν Ζαγιέντ στην Τουρκία όσο και μετά από αυτήν.<br /><br />Την επόμενη της επιστροφής του στα Εμιράτα ο ΜΒΖ επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον πρόεδρο της Αιγύπτου Αλ Σίσι και συζήτησαν «διμερή θέματα, περιφερειακά και διεθνή ζητήματα και συμφώνησαν να συνεχιστεί η συνεργασία για την σταθερότητα και την ασφάλεια στην περιοχή». Ο ΜΒΖ την ίδια ημέρα αισθάνθηκε την υποχρέωση να ενημέρωση και τον πρωθυπουργό του Ιράκ Μουσταφά Αλ Καντίμι.<br /><br />Την παραμονή της επίσκεψης του στην Άγκυρα ο ΜΒΖ είχε υποδεχθεί τον Ιορδανό βασιλιά Αμπντουλάχ Β΄ με τον οποίο εκτός των άλλων συζήτησαν και την τριμερή συνεργασία με το Ισραήλ, που κορυφώθηκε με την Συμφωνία Ισραήλ-Ιορδανίας για «ηλιακή ενέργεια αντί αφαλατωμένου νερού».<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες μας η εμιρατιανή πλευρά είχε επικοινωνία και είχε ενημερώσει Αθήνα και την Λευκωσία ότι η αποκατάσταση των σχέσεων με την Τουρκία «δεν επηρεάζει το πλέγμα της συνεργασίας με τις δυο χώρες». Και στο πλαίσιο αυτό υπήρξε και η χθεσινή τηλεφωνική επικοινωνία του Ν. Δένδια με τον ομόλογο του των ΗΑΕ Αμπντουλάχ μπιν Ζαγιέντ με πρωτοβουλία του τελευταίου.<br /><br />Και είναι σημαντικό ότι έχει υπάρξει μια σημαντική εμβάθυνση στις διμερείς σχέσεις με τα Εμιράτα, η οποία δίνει μια στέρεα βάση, η αντοχή της οποίας βεβαίως θα δοκιμάζεται διαρκώς από τους κραδασμούς που ίσως επιφέρουν, ανακατατάξεις στην περιοχή και νέες αναζητήσεις των ΗΑΕ.<br /><br />Πάντως, για ένα διάστημα η αντιτουρκική διάσταση που και τα ΗΑΕ έδιναν στις περιφερειακές συνεργασίες τους αναμένεται να είναι πιο «αμβλυμμένης» όσο θα συνεχίζεται το αναγνωριστικό παιχνίδι με τον Τ. Ερντογάν.<br /><br />Οι πρώτες μυστικές διαβουλεύσεις για το ξεπάγωμα των σχέσεων ΗΑΕ-Τουρκίας ξεκίνησαν τον Αύγουστο όταν ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας των ΗΑΕ Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ επισκέφθηκε την Άγκυρα και συναντήθηκε με τον Τ. Ερντογάν. Λίγες ημέρες νωρίτερα είχε επισκεφθεί το Ελ Αλαμέιν για συνάντηση με τον πρόεδρο Αλ Σίσι.<br /><br />Τα ΗΑΕ τουλάχιστον με την Αίγυπτο, την μεγαλύτερη Αραβική χώρα η οποία στάθηκε δίπλα τους τόσο στις επιλογές αποκλεισμού του Κατάρ, της αντιμετώπισης των Αδελφών Μουσουλμάνων αλλά και στην κρίση της Λιβύης δεν θέλουν να υπάρξει η οποιαδήποτε παρεξήγηση και δίνεται ορισμένες φορές η εντύπωση ότι υπάρχουν συντονισμένες κινήσεις και κοινές επιλογές.<br /><br />Σε ότι αφορά την Τουρκία είναι προφανές ότι ούτε ο ΜΒΖ ούτε ο διάδοχος της Σ.Αραβίας Μοχάμαντ Μπιν Σαλμάν πρόκειται ποτέ να γίνουν «φίλοι» με τον Τ. Ερντογάν και να ξεπεραστεί η αμοιβαία καχυποψία και εχθρότητά που καλλιεργήθηκε τα τελευταία χρόνια.<br /><br />Αυτό θα προϋπέθετε να αλλάξει το ίδιο το «DNA» της ερντογανικής πολιτικής, που αποτελεί όμως συγχρόνως και όρο επιβίωσης για τον Τούρκο ηγέτη…<br /><br />Οι εμιρατιανοί θεωρούν ότι προσφέρεται ευκαιρία για να κλείσουν το μέτωπο με την Τουρκία καθώς ο Τ. Ερντογάν, μετά τις «επιτυχίες» σε Καύκασο και Λιβύη, βρίσκεται σε δύσκολη θέση και οι επενδύσεις που υποσχέθηκε ο ΜΒΖ μπορούν όχι μόνο να επιβάλλουν στον Τούρκο ηγέτη την ομαλοποίηση των σχέσεων αλλά να είναι και ιδιαίτερα αποδοτικές λόγω των δραματικής κατάρρευσης της τουρκικής λίρας και της απεγνωσμένης προσπάθειας της Άγκυρας αλλά και των ιδιωτικών εταιριών να εξασφαλίσουν πρόσβαση σε ξένο συνάλλαγμα.<br /><br />Μια τέτοια επένδυση και ανάπτυξη των εμπορικών σχέσεων που θα ακολουθήσει εκτιμάται από την εμιρατιανή πλευρά ότι προσφέρει ισχυρό όπλο πίεσης προς την τουρκική κυβέρνηση εφόσον επιχειρήσει να συνεχίσει πολιτικές που την έφεραν απέναντι στον αραβικό κόσμο και στις Μοναρχίες του Κόλπου.<br /><br />Διότι τα μεγάλα ζητήματα που αφορούν την στήριξη των Αδελφών Μουσουλμάνο και άλλων σουνιτικών δυνάμεων που επιβουλεύονται τις Μοναρχίες του Κόλπου, αλλά και ο επεκτατικός ηγεμονισμός της Ερντογανικής Τουρκίας ώστε να επικαλύψει όλο τον αραβικό κόσμο στη Μέση Ανατολή, στον Κόλπο αλλά και στην Αφρική, είναι ζητήματα που κάθε άλλο παρά λύθηκαν ή μπορεί να επιλυθούν με μια επένδυσή 10 δισ. δολαρίων ή την αύξηση των εμπορικών ανταλλαγών που είναι αναγκαίες και για τις δυο χώρες.<br /><br />Σε ότι αφορά στην Ανατολική Μεσόγειο δεν θεωρείται πιθανό ότι τα ΗΑΕ θα εγκαταλείψουν το στρατηγικό προγεφύρωμα που έχουν αποκτήσει μέσω των τριμερών και τετραμερών συνεργασιών με την Ελλάδα, την Κύπρο, την Αίγυπτο αλλά και τη Γαλλία για να έχουν παρουσία σε μια ευαίσθητη περιοχή για τον Αραβικό κόσμο της Μ. Ανατολής και της Αφρικής.<br /><br />Η Γαλλία εξάλλου έχει δείξει ότι έχει κάνει τις επιλογές της και θέλει να έχει αυτόνομη και ισχυρή παρουσία σε όλη την ζώνη από την Μ. Ανατολή, την Ανατολική Μεσόγειο, την Αφρική και τον Κόλπο. Και κάθε άλλο παρά είναι τυχαία η περιοδεία που πραγματοποιεί από τις 3 Δεκεμβρίου σε Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ και Κατάρ ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν έχοντας στην ατζέντα όχι μόνο εμπορικές συμφωνίες και προτάσεις για πώληση Ραφαλ και εξοπλισμών, αλλά και για εμβάθυνση της συνεργασίας στον τομέα της Ασφάλειας.<br /><br />Το Παρίσι θέλει να επενδύσει σε περιφερειακές συνεργασίες και συμμαχίες και να δώσει έτσι την απάντησή του και στην προσπάθεια αποκλεισμού του από τη Νοτιοανατολική Ασία με την αμερικάνικη πρωτοβουλία AUKUS.<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι «αναζητήσεις» των Εμιράτων και οι διαβεβαιώσεις προς τους παλιούς συμμάχους

Νίκος Μελέτης Η νέα αβεβαιότητα που έχουν προκαλέσει τα αντιφατικά μηνύματα του προέδρου Μπάιντεν σχετικά με την συνέχιση ή αλλαγή της πολιτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς η Βοσνία απειλεί με αλυσιδωτή αντίδραση τα Βαλκάνια

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/11/vosnia_valkania_SLpress.gr_.jpg" /><br /><br /><b>Τάρκας Αλέξανδρος</b><br />Η ελληνική διπλωματία αναζητεί μεθόδους αντιμετώπισης των εθνικιστών στα Σκόπια και της –στα όρια εμπαιγμού– αδιαλλαξίας των Τιράνων, αλλά οι ενέργειές της, όπως και σε άλλες περιόδους, υπονομεύονται από τις παράλληλες εξελίξεις στη Βοσνία. Η πρόσφατη βαλκανική Ιστορία δείχνει ότι σε κρίσιμες φάσεις ο σχεδιασμός της Αθήνας ανατράπηκε από γεγονότα στη Βοσνία, τα οποία μετέβαλαν τις ισορροπίες με τις ΗΠΑ και την ΕΕ.<br /><br />Συγκεκριμένα, τον Μάρτιο 1992 η επέκταση του εμφυλίου στην (τυπικά ενιαία) Γιουγκοσλαβία, στην Βοσνία-Ερζεγοβίνη, σήμανε μείζονα αλλαγή της πολιτικής των ΗΠΑ σε ολόκληρα τα Βαλκάνια. Η ξαφνική προτεραιότητα της Ουάσινγκτον να προστατεύσει, αδιακρίτως, τους μουσουλμάνους της Βοσνίας (εννέα χρόνια πριν “ξυπνήσει” με τις τρομοκρατικές επιθέσεις του Σεπτεμβρίου 2001) είχε ως πρώτο θύμα τον Σέρβο πρόεδρο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς.<br /><br />Μέχρι τότε η Ουάσινγκτον συμπορευόταν με τον Μιλόσεβιτς ή έστω,τον ανεχόταν ως χρησιμότατο για τον έλεγχο των βαλκανικών συσχετισμών και ως αντίβαρο στην τότε ΕΟΚ που συρόταν από τη γερμανική πολιτική διαμελισμού της Γιουγκοσλαβίας. Το δεύτερο θύμα του 1992 ήταν η διαμάχη Αθήνας-Σκοπίων, για την οποία –όπως έχει αποκαλυφθεί από τη διαρροή απόρρητων τηλεγραφημάτων– η αμερικανική πρεσβεία της Αθήνας έκρινε νωρίτερα πως «οι ελληνικοί φόβοι είναι πραγματικοί ακόμα κι αν δεν υποστηρίζονται από την πραγματικότητα των σημερινών δυνατοτήτων ή προθέσεων της Μακεδονίας».<br /><br />Στη συνέχεια, τον Σεπτέμβριο 1995, η αιματοχυσία στη Βοσνία διευκόλυνε το Στέιτ Ντιπάρτμεντ να πιέσει την Αθήνα για μερικό-κλείσιμο της διαμάχης με τα Σκόπια σαν απαραίτητο στοιχείο επίτευξης βαλκανικής σταθερότητας. Ο βοηθός υπουργός Εξωτερικών Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ ήλθε στην Αθήνα, τονίζοντας στον πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου ότι «είμαι εξουσιοδοτημένος από τον πρόεδρο Κλίντον να βρω λύση στο πρόβλημα των Σκοπίων που δεν πρέπει να αποτελεί εμπόδιο στις προσπάθειες ειρήνευσης στη Βοσνία».<br /><br />Ο Χόλμπρουκ αφηγήθηκε αργότερα ότι η διαπραγμάτευση με τον Παπανδρέου «ήταν η πιο σύντομη της ζωής μου» και πως «χρησιμοποιήσαμε το επιχείρημα ότι βρισκόμαστε σε κρίσιμο σημείο στη Βοσνία, γιατί προκαλεί μεγάλη εντύπωση». Αμερικανικές πιέσεις ασκούνταν και στον αείμνηστο πρόεδρο της ΝΔ Μιλτιάδη Έβερτ. Μάλλον βιαστικά, ο Έβερτ εξέφρασε την ευχή «το Γιουγκοσλαβικό και το Σκοπιανό να λυθούν, χρονικά, μαζί».<br /><br />Η Βοσνία πυροδοτεί εξελίξεις<br /><br />Εν έτει 2021 δεν γίνονται ένοπλες συγκρούσεις, αλλά οι βαλκανικές χώρες και οι μεγάλες δυνάμεις καταλήγουν ανεπίσημα στο κοινό συμπέρασμα ότι η Συμφωνία του Ντέιτον για την ειρήνευση στο Βοσνία πνέει τα λοίσθια 26 χρόνια μετά την υπογραφή της. Το τεχνητό κράτος της Βοσνίας (πάντοτε ήταν μωσαϊκό εθνοτήτων και θρησκειών, οδηγώντας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο) καταρρέει υπό το βάρος εσωτερικών συγκρούσεων και ξένων παρεμβάσεων. Έμπειρος Έλληνας πολιτικός, που χειρίστηκε επιτυχώς πολλά κρίσιμα θέματα, σημειώνει σε συνομιλητές του ότι, λόγω της Βοσνίας, ίσως αλλάξουν τα πάντα στην περιοχή σε σχετικά σύντομο χρόνο.<br /><br />Το σημερινό μείγμα της Βοσνίας έχει απ’ όλα! Η Ρωσία ενίσχυσε την επιρροή της, σημειώνοντας μεγάλη διπλωματική επιτυχία στις αρχές Νοεμβρίου. Επέβαλε στο Συμβούλιο Ασφαλείας τον περιορισμό αρμοδιοτήτων, σε θέματα ασφάλειας, του υψηλού εκπροσώπου του ΟΗΕ (Γερμανού Χριστιανοδημοκράτη Κρίστιαν Σμιντ), όπως απαιτούσε ο Σέρβος εκπρόσωπος στην προεδρία της Βοσνίας Μίλοραντ Ντόντικ (ηγέτης της Republika Srpska). Από την πλευρά της, η Τουρκία εκμεταλλεύεται τους μουσουλμάνους για να μεγιστοποιήσει τη διείσδυσή της, υποστηρίζοντας εξόφθαλμα τον Βόσνιο εκπρόσωπο στην προεδρία Μπακίρ Ιζετμπέγκοβιτς (γιος του πρώτου προέδρου Αλίγια Ιζετμπέγκοβιτς που πρωταγωνίστησε στον γιουγκοσλαβικό εμφύλιο).<br /><br />Η ΕΕ και οι ΗΠΑ έχουν σύμπτωση (όχι ταύτιση) απόψεων. Ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν και η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ δεν αποκλείουν την αναβίωση ενός παλαιού μηχανισμού κυρώσεων έναντι προσώπων που πυροδοτούν ένταση στα Βαλκάνια. Η κατάσταση έχει εξοργίσει, ειδικά, την Μέρκελ. Στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής ΕΕ-Δυτικών Βαλκανίων και ενώπιον του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, η απερχόμενη Γερμανίδα καγκελάριος φέρεται ότι –κυριολεκτικά– “έβαλε τις φωνές” στον Βούλγαρο πρόεδρο Ρούμεν Ράντεφ. Υποστήριξε πως η αρνητική στάση της Σόφιας κατά των Σκοπίων και εν μέρει της Αλβανίας αποσταθεροποιεί τη Βοσνία και ολόκληρα τα Βαλκάνια. Κοινώς, η Βουλγαρία αρχίζει να πληρώνει το κόστος της πολιτικής της.<br /><br />Το ερώτημα είναι αν η επόμενη που θα “πληρώσει” είναι η Ελλάδα. Προς το παρόν η κυβέρνηση τηρεί στάση αναμονής και διευκολύνεται από τη βουλγαρική στάση. Αν αποφευχθεί κάποια δυσάρεστη έκπληξη στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 16ης Δεκεμβρίου, ενδεχομένως η Αθήνα να μην αντιμετωπίσει άμεσα πιέσεις για τα Σκόπια και γενικά τα Βαλκάνια, καθώς δεν εντάσσονται στις προτεραιότητες της γαλλικής προεδρίας της ΕΕ στο πρώτο εξάμηνο του 2022.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πώς η Βοσνία απειλεί με αλυσιδωτή αντίδραση τα Βαλκάνια

Τάρκας Αλέξανδρος Η ελληνική διπλωματία αναζητεί μεθόδους αντιμετώπισης των εθνικιστών στα Σκόπια και της –στα όρια εμπαιγμού– αδιαλλαξίας τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Εκμετάλλευση κοιτασμάτων: Η Κύπρος επιστρέφει, η Ελλάδα “κοιμάται”…

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/11/energiaka_blok_kyprou_slpress.jpg" /><br /><br /><b>Φώσκολος Αντώνης</b><br />Η επιβεβαιωτική γεώτρηση της κοινοπραξίας ExxonMobil και Qatar Oil στον κοραλλιογενή ύφαλο “Γλαύκος” (οικόπεδο 10 της κυπριακής ΑΟΖ), που έχει βιογενές φυσικό αέριο και η αμέσως επόμενη στις αρχές Ιανουαρίου από την κοινοπραξία Total-ENI στον επίσης κοραλλιογενή ύφαλο “Καλυψώ” (οικόπεδο 6) που και αυτός έχει βιογενές αέριο δείχνουν το τεράστιο ενδιαφέρον των εταιρειών πετρελαίου να αξιοποιήσουν τα κυπριακά κοιτάσματα φυσικού αερίου, αλλά και την απόφαση της Λευκωσίας για εκμετάλλευση κοιτασμάτων παρά τις τουρκικές απειλές.<br /><br />Και επίσης δείχνουν την ειλημμένη απόφαση της Κύπρου να αξιοποιήσουν οι ξένες εταιρείες τα κοιτάσματα επ’ ωφελεία του λαού της Κύπρου. Αν θεωρήσουμε ότι ο Γλαύκος έχει 6,5 τρις κυβικά πόδια βιογενούς φυσικού αερίου και η Καλυψώ 6 τρις κυβικά πόδια βιογενούς φυσικού αερίου και η Αφροδίτη 4,5 τρις κυβικά πόδια, πυρολιτικού φυσικού αερίου τότε το σύνολο ανέρχεται σε 17 τρις κυβικά πόδια. Αυτή η ποσότητα μεταφραζόμενη σε πετρελαϊκό ισοδύναμο, αντιστοιχεί σε 3 δις βαρέλια αργού πετρελαίου.<br /><br />Επίσης έχει και 1,5 δις αργό πετρέλαιο στα Μεσοζωικά στρώματα την εκμετάλλευση του οποίου έχει η Shell. Τα κοιτάσματα του πετρελαίου είναι 5 και βρίσκονται στο μπλοκ 12 της κυπριακής ΑΟΖ. Αθροιστικά η Κύπρος έχει προς το παρόν το πετρελαϊκό ισοδύναμο των 4,5 δις βαρελιών. Ο Γλαύκος και η Καλυψώ όπως και το Ζορ, με απόθεμα 42 τρις κυβικά πόδια, είναι πιστά αντίγραφα των δικών μας 25 στόχων που υπάρχουν δυτικά του κόλπου της Κυπαρισσίας και δυτικά, νοτιοδυτικά, νότια και νοτιοανατολικά της Κρήτης.<div><br /></div><div><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/11/foskolos1.jpg" /><i>Εικόνα 1. Με μπλε χρώμα η παλαιό-τάφρος του Ερατοσθένη που κατά το τέλος του Μειόκαινου, όταν αποξηράνθηκε η Μεσόγειος, φιλοξένησε υδροχαρή φυτά των οποίων η εν ψυχρώ και αναερόβιος αποσύνθεση από τα μεθανοβακτήρια παρήγαγε δισεκατομμύρια τόνους βιογενούς μεθανίου που παγιδεύτηκαν στους προ-υπάρχοντες κοραλλιογενείς υφάλους Ζορ, 30 τρις κυβ. πόδια, Γλαύκου, 5-8 τρις κυβ. πόδια και Καλυψώ, 6 τρις κυβ. πόδια, που ισοδυναμούν με 7.25 δις βαρέλια πετρελαίου.</i><br /><br />Η αξία των ανακαλυφθέντων κοιτασμάτων εξαρτάται από το που θα πουληθεί το φυσικό αέριο. Το πυρολιτικό φυσικό της Αφροδίτης, απόθεμα 4,5 τρις κυβικά πόδια, προορίζεται για την Αίγυπτο που θα πουληθεί προς $8 ανά 1000 κυβικά πόδια. Άρα η αξία του κοιτάσματος είναι $36 δις. Το βιογενές φυσικό αέριο του κοιτάσματος Καλυψώ, απόθεμα 6 τρις κυβικά πόδια, θα διατεθεί για την μεταφορά του μέσω East-Med στην Ευρώπη, με μια τιμή των $11 ανά 1000 κυβικά πόδια.</div><div><br /></div><div><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/11/foskolos2.jpg" /><i>Εικόνα 2. Το κοίτασμα της Αφροδίτης με 4.5 τρις κυβ. πόδια πυρολυτικού φυσικού αερίου μέσα στα ριπίδια της άμμου. Κάτω από τα ριπίδια της άμμου και μέσα στα Μεσοζωικά στρώματα υπάρχουν 5 κοιτάσματα αργού πετρελαίου με συνολικό απόθεμα 1,5 δις βαρέλια.</i><br /><br />Άρα η αξία του κοιτάσματος είναι $ 66 δις. Και το επίσης βιογενές φυσικό αέριο του Γλαύκου, απόθεμα περίπου 6,5 τρις κυβ. πόδια, αφού υγροποιηθεί θα πάει στις ασιατικές αγορές, αυτή είναι η σκέψη της Exxon-Mobil- Qatar, που θα πουληθεί προς $30 ανά 1000 κυβικά πόδια. Άρα η αξία του κοιτάσματος ανέρχεται σε $195 δις.<br /><br />Κοιτάσματα και συμμαχίες<br /><br />Η αξία των 5 κοιτασμάτων αργού πετρελαίου που βρίσκονται στο μπλοκ 12, την εκμετάλλευση των οποίων έχει αναλάβει η Άγγλο-Ολλανδική Shell, εκτιμάται σε 1,5 δις βαρέλια επί $8 ανά βαρέλι δίνει μία αξία στο κοίτασμα των $120 δις. Η συνολική αξία των μέχρι σήμερα ευρεθέντων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων ανέρχεται σε $417 δις.<br /><br />Η εκμετάλλευση των μέχρι σήμερον ανακαλυφθέντων κοιτασμάτων θα απαιτήσει την απασχόληση 12.000 ατόμων στον πρωτογενή τομέα και 36.000 ατόμων στον δευτερογενή για 35 χρόνια, σύνολο 48.000 άτομα. Αυτά προς το παρόν έχει πετύχει μια χώρα με πληθυσμό υπό-δεκαπλάσιο της Ελλάδας που δεν φοβάται τους Τούρκους. Έχει πλάτες τις 2 ομάδες 3+1.<br /><br />Η πρώτη έχει μέλη Ελλάδα, Κύπρο, Αίγυπτο και Γαλλία, ενώ η δεύτερη ομάδα απαρτίζεται από Ελλάδα, Κύπρο, Ισραήλ και ΗΠΑ. Η Κύπρος και οι πετρελαϊκές εταιρείες δεν θα χρειαστούν 20 χρόνια σκάψιμο και 20 χρόνια για να έλθουν τα κοιτάσματα στην παραγωγή, όπως πιστεύει ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών. Θα πρέπει να γίνει γνωστό ότι οι γεωφυσικές μελέτες στην ΑΟΖ εκτιμούν ότι τα αποθέματα του βιογενούς φυσικού αερίου ανέρχονται σε περισσότερα των 100 τρις κυβ. πόδια (εικόνα 3).<br /><img height="443" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/11/foskolos3.jpg" width="640" /><i>Εικόνα 3. Εκτιμήσεις των ποσοτήτων βιογενούς αερίου, κόκκινο πέταλο γύρω από την ύβωση του Ερατοσθένη, από την γεωφυσική εταιρεία SPECTRUM.</i><br /><br />Επιπροσθέτως, η PGS εκτιμά ότι υπάρχουν στα ανατολικά μπλοκ της κυπριακής ΑΟΖ, άλλα 40 τρις κυβ. πόδια πυρολιτικού φυσικού αερίου και άλλα 4,5 δις έως 6 δις βαρέλια αργού πετρελαίου στα Μεσοζωικά στρώματα πέραν των ήδη ανευρεθέντων 1,5 δις βαρέλια στο μπλοκ 12 (Semb, 2009).<br />Το παράδειγμα της Κύπρου<br /><br />Αυτό τον αμύθητο πλούτο, 4,2 τρις Μ3 φυσικού αερίου και 6-8 δις βαρέλια αργού πετρελαίου κυνηγούν οι πετρελαϊκές εταιρείες, Total. ENI, Chevron, Kogas και Noble για να τον εκμεταλλευτούν. Άξιον παρατήρησης είναι ότι δεν συμμετέχουν ελληνικές πετρελαϊκές εταιρείες. Εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας και εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια τα έσοδα.<br /><br />Την ενεργειακή φιλοσοφία της Κύπρου πρέπει να ακολουθήσει και η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Έχουμε ακριβώς τα ίδια κοιτάσματα που ξεκινούν από την Κεφαλονιά και τελειώνουν στον Γλαύκο και την Καλυψώ. Είναι τα κοιτάσματα βιογενούς φυσικού αερίου που υπάρχουν στις βόρειες υπώρειες της Μεσογειακής Ράχης.<br /><br />Η εταιρεία PGS, ακριβώς η ίδια εταιρεία που έκανε τις γεωφυσικές έρευνες στην Κύπρο και τελευταίως στο δυτικό τμήμα του Κώνου του Νείλου (εικόνα 4) νότιες υπώρειες της Μεσογειακής Ράχης, διαπίστωσε ότι αυτό το γεωλογικό διαμέρισμα έχει δεκάδες κοραλλιογενείς ύφαλους με βιογενές πεντακάθαρο και πάμφθηνο φυσικό αέριο.<br /><br /></div><div><img height="385" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/11/foskolos4.jpg" width="640" /><i>Εικόνα 4. Γεωφυσικές έρευνες της Νορβηγικής PGS μετά την μερική οριοθέτηση των ΑΟΖ Αιγύπτου με Ελλάδα μαζύ με τα προκυρηχθέντα μπλοκ στο δυτικό τμήμα του Κώνου του Νείλου. Ενδεικτικά και η θέση του κοραλλιογενούς κοιτάσματος Ζορ που έχει 30 τρις κυβ. πόδια βιογενούς φυσικού αερίου.</i><br /><br />Σήμερα η Ελλάδα εισάγει πανάκριβο φυσικό αέριο από ΗΠΑ, 35-40 φορτία υγροποιημένου φυσικού αερίου ετησίως, που πάνε στην Ρεβυθούσα, και την Ρωσία προς περίπου $30 ανά 1000 κυβικά πόδια. Αυτό το φυσικό αέριο το χρησιμοποιούμε για ηλεκτροπαραγωγή και θέρμανση. Η εκμετάλλευση του Κρητικού φυσικού αερίου θα μας στοίχιζε το πολύ $5 ανά 1000 κυβικά πόδια. Το Κρητικό βιογενές φυσικό αέριο θα το εξάγουμε, κατ’ ανάγκη, στις αγορές της Ασίας με όφελος πάνω από $30 ανά 1000 κυβικά πόδια.<br /><br />Αν συνεχίσουμε αυτή την απαράδεκτη και καταστροφική φιλοσοφία της μη εκμετάλλευσης του Κρητικού/Χανιώτικου φυσικού αερίου θα έχουμε το ακριβότερο ρεύμα στον κόσμο, την ακριβότερη θέρμανση στον κόσμο, πανάκριβα γεωργικά προϊόντα, πληθωρισμό, ακριβή μετακίνηση κοκ. Ο πρωθυπουργός και οι σύμβουλοί του ας μην πιστεύουν ότι οι τιμές του αργού πετρελαίου και φυσικού αερίου θα μειωθούν. Ήρθαν για να μείνουν και θα μείνουν για πάρα πολλά χρόνια.<br /><br />Η εκμετάλλευση των δικών μας υδρογονανθράκων θα μας βγάλει από το τεράστιο δημόσιο χρέος, θα δημιουργήσει εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας, θα σταματήσει την μετανάστευση και την υπογεννητικότητα, θα βοηθήσει να εξοπλιστούν οι ένοπλες δυνάμεις, θα βελτιώσει πάρα πολύ την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στην χώρα μας, θα χρηματοδοτήσει την παιδεία και τα πολιτισμικά μας έργα. Αυτά δεν τα βλέπει ο πρωθυπουργός; Έχει υποχρέωση να κοιτάξει και τον ελληνικό λαό.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Εκμετάλλευση κοιτασμάτων: Η Κύπρος επιστρέφει, η Ελλάδα “κοιμάται”…

Φώσκολος Αντώνης Η επιβεβαιωτική γεώτρηση της κοινοπραξίας ExxonMobil και Qatar Oil στον κοραλλιογενή ύφαλο “Γλαύκος” (οικόπεδο 10 της κυπρι...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Δίκη των Αεροπόρων! Η μεγαλύτερη σκευωρία του παρακράτους κατά στρατιωτικών το 1953

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://i1.prth.gr/images/w880/files/2019-07-27/air-2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="625" data-original-width="800" height="625" src="https://i1.prth.gr/images/w880/files/2019-07-27/air-2.jpg" width="800" /></a></div><div><br /></div>Σαν σήμερα το 1953 ολοκληρώθηκε η Δίκη των Αεροπόρων. Μία από τις μεγαλύτερες σκευωρίες εναντίον στρατιωτικών στην Ελλάδα.<br /><br />Η ιστορία ξεκίνησε στις 13 Σεπτεμβρίου 1951 στη Σχολή Ικάρων ,μ΄ ένα ατύχημα σε εκπαιδευτικό αεροπλάνο τύπου Χάρβαρντ.<br /><br />Λίγες μέρες αργότερα, σε αίθουσα της σχολής βρέθηκε γραμμένο στον τοίχο σύνθημα υπέρ του ΚΚΕ.<br /><br />Ο τότε αρχηγός ΓΕΑ αντιπτέραρχος Εμμανουήλ Κελαϊδής διέταξε ένορκη προανάκριση για «ενδείξεις δολιοφθοράς σε πολεμικό αεροσκάφος της Σχολής Αεροπορίας».Ο Εμφύλιος που είχε ταλαιπωρήσει τη χώρα δεν ήταν μακριά…<br /><br />Στην εξουσία εναλλάσσονταν κυβερνήσεις με τον Σοφοκλή Βενιζέλο και τον Νικόλαο Πλαστήρα, πάντα υπό την υψηλή εποπτεία της Αμερικανικής Αποστολής.<br /><br />Στο στρατό δρούσε η μυστική οργάνωση ΙΔΕΑ («Ιερός Δεσμός Ελλήνων Αξιωματικών»), που αποτέλεσε τον προπομπό του Πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου.<br /><br />Στις αρχές του 1952 άρχισαν οι ανακρίσεις και σύντομα στα μπουντρούμια του Αερονομείου Παλαιού Φαλήρου βρέθηκαν οι πρώτοι κατηγορούμενοι, οκτώ αξιωματικοί (αντισμήναρχος ε.α. Θεοφάνης Μεταξάς, σμηναγοί Ηλίας Παναγουλάκης και Ελευθέριος Ζαφειρόπουλος, υποσμηναγοί Γεώργιος Θεοδωρίδης και Γεώργιος Μαδεμλής, επισμηναγός Νικόλαος Δόντζογλου και ανθυποσμηναγός Παναγιώτης Λεμπέσης), εφτά υπαξιωματικοί και πέντε ιδιώτες. Υπέστησαν φρικτά βασανιστήρια και ομολόγησαν την ενοχή τους στη δολιοφθορά του αεροπλάνου. Ένας εκ των κατηγορουμένων, ο καθηγητής μαθηματικών Χρήστος Δαδαλής, πέθανε από τα βασανιστήρια.<br /><br />Οι παρακρατικοί που είχαν αναλάβει την υπόθεση έπρεπε να συνδέσουν τους κατηγρούμενους με το ΚΚΕ. Και δεν δίστασαν να θυσιάσουν ακόμη και ανθρώπινη ζωή γι΄ αυτό.<br /><br />Ένας Ίκαρος ο Νίκος Ακριβογιάννης πήγε στις 7 Απριλίου 1952 στην Αλβανία για δήθεν εθνική αποστολή με την ιδιότητα του φυγάδα κομμουνιστή. Στη συνέχεια τον κατέδωσαν στις αλβανικές αρχές, ως διπλό πράκτορα. Ο Ακριβογιάννης καταδικάσθηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε στις 15 Απριλίου 1953.<br /><br />Την επόμενη μέρα ανέλαβαν οι “πρόθυμες γραφίδες” να στηρίξουν την υπόθεση,γράφοντας «για την ανακαλυφθείσα κομμουνιστική δράση στην Αεροπορία» ακόμη και για καταρρίψεις αεροσκαφών από τους συνωμότες!<br /><br />Στις 10 Ιουλίου 1952 εκδίδεται το παραπεμπτικό βούλευμα, με το οποίο οδηγούνται στο εδώλιο του Αεροδικείου 19 άτομα.<br /><br />Κατά το βούλευμα, οι κατηγορούμενοι είχαν φτιάξει οργάνωση, που δρούσε από το 1950 και εκτελούσε εντολές της ηγεσίας του ΚΚΕ.<br /><br />Η «Δίκη των Αεροπόρων» άρχισε στις 22 Αυγούστου 1952 και ολοκληρώθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου. Μάταια οι κατηγορούμενοι αξιωματικοί επέσειαν στους Αεροδίκες τα μετάλλια και τα παράσημα, που είχαν λάβει στα πεδία των μαχών. Το δικαστήριο πείσθηκε για την ενοχή τους και επέβαλε την ποινή του θανάτου στον σμηναγό Παναγουλάκη και τον υποσμηναγό Θεοδωρίδη. Σε τέσσερις κατηγορουμένους επέβαλε ισόβια, σε δύο εικοσαετή κάθειρξη, σε δύο δεκαετή κάθειρξη, ενώ οι υπόλοιποι κηρύχθηκαν αθώοι.<br /><br />Το Μάρτιο του 1953 η υπόθεση έφτασε στο Ανώτατο Αναθεωρητικό Δικαστήριο, που ύστερα από μερικές συνεδριάσεις ανέβαλε τη δίκη «λόγω σημαντικών αιτίων και για κρείσσονες αποδείξεις». Τη χώρα τώρα κυβερνούσε ο νικητής του Εμφυλίου Αλέξανδρος Παπάγος, έχοντας κερδίσει δια περιπάτου τις εκλογές. Στις 30 Σεπτεμβρίου άρχισε η δίκη στο Αναθεωρητικό και ολοκληρώθηκε στις 28 Νοεμβρίου 1953, με δέκα κατηγορουμένους. Η ατμόσφαιρα αυτή τη φορά ήταν φανερά διαφορετική. Όλα τα στοιχεία πείθουν ότι πρόκειται για σκευωρία. Παρόλα αυτά, οι δικαστές δέχονται την ύπαρξη συνωμοσίας και επιβάλλουν ελαφρύτερες ποινές στους κατηγορουμένους. Δύο καταδικάζονται σε ισόβια, έξι σε ποινές πρόσκαιρης κάθειρξης και δύο αθωώνονται.<br /><br />Ο φάκελλος της υπόθεσης των αεροπόρων έκλεισε οριστικά τον Νοέμβριο του 1955, όταν η κυβέρνηση Καραμανλή χορήγησε αμνηστία στους καταδικασθέντες, αλλά και στους σκευωρούς, πολλοί από τους οποίους υπηρέτησαν πιστά την Απριλιανή Χούντα. Όταν χρόνια αργότερα ο Κωνσταντίνος Καραμανλής συναντήθηκε μ’ έναν από τους αμνηστευθέντες αξιωματικούς, τον συμπατριώτη του από τις Σέρρες Γεώργιο Μαδεμλή, του είπε ότι γνώριζε ότι «είναι αθώοι». <div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Δίκη των Αεροπόρων! Η μεγαλύτερη σκευωρία του παρακράτους κατά στρατιωτικών το 1953

Σαν σήμερα το 1953 ολοκληρώθηκε η Δίκη των Αεροπόρων. Μία από τις μεγαλύτερες σκευωρίες εναντίον στρατιωτικών στην Ελλάδα. Η ιστορία ξεκίνησ...

Διαβάστε την συνέχεια

Που και πότε θα επιχειρήσει να εξωτερικεύσει στρατιωτικά την εσωτερική της κρίση η Τουρκία;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.tovima.gr/wp-content/uploads/2021/03/12/1-374.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="526" data-original-width="800" height="490" src="https://www.tovima.gr/wp-content/uploads/2021/03/12/1-374.jpg" width="831" /></a></div><div><br /></div><b>Παναγιώτης Νάστος</b><br />Θα πρέπει να θεωρείται ως δεδομένη η ακραία επιθετική συμπεριφορά της Τουρκίας σε ΝΑ Μεσόγειο και Κύπρο το επόμενο χρονικό διάστημα<br /><br />Είναι γνωστό ότι η Τουρκία διέρχεται ένα νέο στάδιο βαθιάς οικονομικής κρίσης. Το εθνικό νόμισμα υποτιμάται με ρυθμό ρεκόρ σπάζοντας σχεδόν καθημερινά τα ιστορικά χαμηλά του . Αυτό αναμφίβολα υπονομεύει τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και επηρεάζει αρνητικά την ευημερία των Τούρκων πολιτών.<br /><br />Η δοκιμασμένη συνταγή εξωτερίκευσης της εσωτερικής κρίσης θα δοκιμαστεί ξανά από την Τουρκία και πού;<br /><br /> Σε αυτό είναι το δυνητικό ερώτημα το οποίο "ακουμπάει" άμεσα Ελλάδα και Κύπρο θα επιχειρήσουμε να δώσουμε αξιόπιστη απάντηση<br /><br />Είναι προφανές ότι η υποβάθμιση της τουρκικής λίρας έχει γίνει πρόκληση τόσο για την εσωτερική όσο και για την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας. Σύμφωνα με τους ειδικούς, το φράγμα των 10 ₺ για 1 $ είναι ψυχολογικά σημαντικό για τον πληθυσμό της Τουρκίας.<br /><br />Αυτό είναι που ωθεί την Άγκυρα σε νέες περιπέτειες στη διεθνή σκηνή, οι οποίες θα πρέπει να οδηγήσουν σε εθνική συνοχή μετά τη διεξαγωγή στρατιωτικών εκστρατειών στο εξωτερικό.<br /><br />Ο πόλεμος είναι ο μόνος τρόπος να αποσπαστεί η προσοχή των Τούρκων από αυτή την κατάσταση, δημιουργώντας νέα δεδομένα, σύμφωνα με αρκετούς αναλυτές<br /><br />Υπάρχουν μερικοί τρόποι με τους οποίους η Άγκυρα μπορεί να αυξήσει το πατριωτικό πνεύμα.<br />Το τέλμα της Συρίας<br /><br />Πρώτον, η Τουρκία θα μπορούσε να υλοποιήσει την ιδέα να ξεκινήσει μια νέα επιχείρηση στη βόρεια Συρία.<br /><br />Αυτό το σενάριο όμως είναι πολύ δύσκολο "να παίξει " για τον Ερντογάν, καθώς απέτυχε να καταλήξει σε συμφωνία με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν και οι ΗΠΑ κατέστησαν σαφές ότι ο ηγέτης της Τουρκίας δεν επιτρέπεται να επιτεθεί κατά των Κούρδων της Συρίας.<br /><br />ΗΠΑ και Ρωσία διαφαίνεται ότι έχουν συμφωνήσει, ο μεν Μπάϊντεν να αποδεχθεί σιωπηρά τον Άσαντ , ο δε Πούτιν να δεχθεί την δημιουργία ημιανεξάρτητου Κουρδικού κρατιδίου στα ΒΑ της Συρίας, στα πρότυπα εκείνου του Β. Ιράκ<br />Η Τουρκία είναι εκτός του παραπάνω σχεδιασμού<div><br />Η υπόθεση της Λιβύης<br /><br />Η Λιβύη είναι το δεύτερο πεδίο που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει η Άγκυρα για να αυξήσει τη στρατιωτική της επιρροή.<br />Ωστόσο βασικοί παράγοντες της κρίσης στη Λιβύη αναζητούν πολιτικό διάλογο και περιμένουν τις εθνικές εκλογές τον Δεκέμβριο του τρέχοντος έτους. Επιπλέον, τόσο εκπρόσωποι διεθνών οργανισμών όσο και ηγέτες δυτικών χωρών άσκησαν πίεση στην Τουρκία να αποσύρει τις δυνάμεις της και τους Σύριους μισθοφόρους από τη Λιβύη, χωρίς όμως αποτέλεσμα<br /><br />Οι τελευταίες όμως εξελίξεις στη Λιβύη, με την Ρωσία να ζητάει αναβολή των εκλογών λόγω αποκλεισμού του υιού του Καντάφι από την εκλογική διαδικασία του Δεκεμβρίου λόγω δικαστικών εκκρεμοτήτων από το Διεθνές Δικαστήριο, τον Χαφτάρ του οποίου επιχειρείται να καταργηθεί η έγκριση συμμετοχής του στις εκλογές λόγω καταδικαστικής απόφασης Λιβυκού στρατοδικείου και η παράνομη συμμετοχή του νυν τουρκόφιλου μεταβατικού Πρωθυπουργού Ντμπέιμπα, αφού τόσο αυτός όσο και η κυβέρνηση του είχαν δεσμευτεί όταν ανέλαβαν τα καθήκοντα τους ότι δεν θα μετέχουν στις επικείμενες Προεδρικές και Βουλευτικές εκλογές, δυναμιτίζουν επικίνδυνα το κλίμα καθιστώντας επισφαλή τη διεξαγωγή των εκλογών στις 24 Δεκεμβρίου στη Λιβύη<br /><br />Μία νέα εσωτερική υποτροπή και επιδείνωση της κατάστασης ασφαλείας στη Λιβύη θεωρείται πολύ πιθανή, με αποτέλεσμα η Τουρκία να έχει τη δυνατότητα νέα στρατιωτικής παρέμβασης εκεί<br /><br />Επίσης τυχόν νέα στρατιωτική εμπλοκή της Τουρκίας στη Λιβύη έμμεσα με τους μισθοφόρους της πρωτίστως επικουρούμενους από προσωπικό των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΤΕΔ), σε περίπτωση οι εκλογές τιναχθούν στον αέρα και έχουμε αναζωπύρωση των εχθροπραξιών, ενδέχεται να επισύρει νέες κυρώσεις από την ΕΕ .</div><div><br />Κύπρος-ΝΑ Μεσόγειος<br /><br />Η Τουρκία έχει δηλώσει πολλές φορές μέσω υψηλόβαθμων αξιωματούχων της ότι δεν θα μείνει με σταυρωμένα χέρια στις γεωτρήσεις στο οικόπεδο 10 και 6 από τις Exxon Mobl και Total -Eni αντίστοιχα , αλλά ότι θα απαντήσει δυναμικά, προβαίνοντας σε δική της γεώτρηση σε άλλο θαλάσσιο της Κυπριακής ΑΟΖ το οποίο αυθαιρέτως έχει "βαφτίσει" , ότι ανήκει στη δική της ΑΟΖ<br /><br />Εδώ ο Ερντογάν προκειμένου να δώσει ελπίδα στους Τούρκους πολίτες ενδεχομένως να αναγγείλει την εύρεση μεγάλου κοιτάσματος φυσικού αερίου στην γεώτρηση που θα επιχειρήσει<br /><br />Συνεπώς συγκεντρώνει πολύ μεγάλη πιθανότητα να έχουμε κατακόρυφη αύξηση της στρατιωτικής έντασης στη ΝΑ Μεσόγειο, αλλά και στο νησί της Κύπρου από τα κατοχικά τουρκικά στρατεύματα την προσεχή περίοδο<br /><br />Μάλιστα το πεδίο της ΝΑ Μεσογείου διασυνδέεται με αυτό της Λιβύης, λόγω του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου Σάρατζ-Ερντογάν, με το οποίο υφαρπάσεται μεγάλο τμήμα της Ελληνικής ΑΟΖ , νοτίως της Κρήτης<br />Υπενθυμίζουμε εδώ ότι Αίγυπτος και Ελλάδα έχουν οριοθετήσει την ΑΟΖ τους μερικώς βάει συμφωνίας, δυτικότερα του 28ου μεσημβρινού<br /><br />Το παραπάνω με δεδομένο την μη ύπαρξη συμφωνίας οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών μεταξύ Κύπρου και Ελλάδας σύμφωνα με την πρόβλεψη του χάρτη της Σεβίλλης, αφήνει χωρίς ορισμένο καθεστώς την μεγάλη θαλάσσια περιοχή ανατολικά της Λίνδου στη Ρόδο, συμπεριλαμβανομένου του συμπλέγματος Καστελορίζου (Καστελόριζο-Ρώ-Στρογγύλη).<br /><br />Εδώ διαφαίνεται ότι αφήνεται εμμέσως πλην σαφώς ένα παράθυρο στην Τουρκία, προκειμένου να διαπραγματευθεί με την Ελλάδα το καθεστώς της παραπάνω μεγάλης θαλάσσια περιοχής μεταξύ Ρόδου-Καστελορίζου-Κύπρου-Κρήτης-Κάσου-Καρπάθου-Ρόδου, δηλαδή μερική οριοθέτηση των ΑΟΖ Ελλάδας-Τουρκίας-Κύπρου στην υπόψη περιοχή<br /><br />Αναμένουμε τουρκική πολιτική και διπλωματική και στρατιωτική κινητικότητα για την παραπάνω μερική οριοθέτηση, με επίκεντρο την Κύπρο και τη ΝΑ Μεσόγειο<br /><br />Ας μην ξεχνάμε ότι η οριοθέτηση της ΑΟΖ γίνεται μεταξύ των διάδικων κρατών και ποτέ δεν κηρύσσεται μονομερώς από ένα κράτος<br /><br />Ωστόσο στρατιωτική κρίση στην περιοχή με υπαιτιότητα της Τουρκίας θα προκαλέσει νέες οικονομικές κυρώσεις από την ΕΕ σίγουρα, καθώς και στρατιωτική εμπλοκή Γαλλίαςκαι ενδεχομένως Ιταλίας, αλλά και ΗΠΑ</div><div><br />Ελλάδα<br /><br />Δεν είναι λίγοι αναλυτές που βλέπουν ότι ο Ερντογάν ενδέχεται να προκαλέσει πολεμική αναμέτρηση με την Ελλάδα, προκειμένου να αποσπάσει την προσοχή του Τούρκου πολίτη από τα οικονομικά και λοιπά τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζει<br /><br />Αυτό όμως στην παρούσα φάση προσκρούει σε πάρα πολλούς αρνητικούς προς τούτο παράγοντες , οι οποίοι είναι οι εξής:<br /><br />Ο Ερντογάν χρειάζεται μια σίγουρη και γρήγορη νίκη, κάτι το οποίο είναι πάρα πολύ αμφίβολο έως αδύνατο σε περίπτωση πολέμου με την Ελλάδα<br /><br />Αφενός η στρατιωτική εμπλοκή δεν θα διαρκέσει μικρό χρονικό διάστημα από πλευράς Ελλάδας, αφού στην ακραία υποθετική και λίαν ευνοϊκή περίπτωση για την Τουρκία, κατάληψης Ελληνικού νησιού ή βραχονησίδων, η χώρα μας θα ενεργήσει άμεσα προς ανακατάληψη τους<br /><br />Επιπλέον η αντίδραση της ΕΕ θα είναι πάρα πολύ μεγάλη, αφού σύμφωνα με το παραπάνω σενάριο θα τελούν σε αιχμαλωσία πολίτες της ΕΕ, οι κάτοικοι δηλαδή του νησιού, μικρού ή μεγάλου<br />Έτσι θα επιβληθούν νέες οικονομικές κυρώσεις που θα αποτελειώσουν την τουρκική οικονομία<br /><br />Σύμφωνα με την Ελληνογαλλική συμφωνία προβλέπεται η στρατιωτική βοήθεια της Γαλλίας σε τέτοια περίπτωση, ενώ και οι ΗΠΑ δεν θα μείνουν άπραγες, αφού Σούδα-Αιγαίο-Αλεξανδρούπολη ως ασφαλής θαλάσσιος διάδρομος εξυπηρετεί τα σχέδια τους σε Ουκρανία, Μαύρη Θάλασσα και Ανατολική Ευρώπη<br /><br />Μάλιστα η στρατιωτική βάση των ΗΠΑ στην Αλεξανδρούπολη, καθιστά απαγορευτικές τις οποιαδήποτε τουρκικές στρατιωτικές επιχειρήσεις στον Έβρο, για τον παραπάνω λόγο<br /><br />Αντίστοιχα το ίδιο ισχύει στην κατεύθυνση Μαύρη θάλασσα-Αιγαίο-ΝΑ Μεσόγειος-Συρία, για την εξυπηρέτηση των ρωσικών δυνάμεων και συμφερόντων στη Συρία<br /><br />Τέλος η Κίνα ενδιαφέρεται λόγω Πειραιά και Cosco για την ασφαλή ναυσιπλοϊα στο Αιγαίο, προκειμένου τα προϊόντα της να φθάσουν στη ΕΕ.<br /><br />Κλείνοντας να υπενθυμίσουμε ότι η Ελλάδα δεν είναι ούτε Συρία, ούτε Λιβύη , αφού διαθέτει ισχυρότατες Ένοπλες Δυνάμεις με ανεβασμένο ηθικό και προπαντός με συνοχή, σε αντίθεση με την Τουρκία που το προσωπικό των Ενιπλων Δυνάμεων της είναι κατακερματισμένο, σε ανερχόμενους Ερντογανικούς, σε παραγκωνισμένους Κεμαλιστές και σε φυλακισμένους ή αυτοεξόριστους Γκιουλενιστές.<br /><br />Η Ελληνική αεροπορία τις επόμενες ημέρες θα παραλάβει και τα πρώτα 5 Rafale της , ενώ εκσυγχρονίζει και τα F-16 της σε Viper, σε αντίθεση με την Τουρκία που έχει ξεμείνει από μαχητικά αεροσκάφη, έχοντας ένα γερασμένο αεροπορικό στόλο και άπειρους πιλότους, αφού το καθεστώς Ερντογάν φρόντισε να τους αποψιλώσει λόγω του "πραξικοπήματος" του 2016<br /><br />Αποτέλεσμα η Τουρκία να μην έχει μαχητικά αεροσκάφη για να ντύσει το mini αεροπλανοφόρο της Anadolu...<br /><br />Παράλληλα η αντιαεροπορική άμυνα της Τουρκίας στο Αιγαίο-Θράκη είναι διάτρητη, τόσο από την αποστολή αντιαεροπρικών της στη ΝΑ Τουρκία για τη Συρία , αλλά και στη Λιβύη, ενώ οι S-400 δεν έχουν ακόμη ενταχθεί στο ενιαίο αντιαεροπορικό της σύστημα, το οποίο διευθύνεται από το Εσκή Σεχήρ<br />Συνεπώς για τους παραπάνω λόγους αποκλείουμε την πιθανότητα ελληνοτουρκικού πολέμου τους επόμενους μήνες, εκτός και αν ο Ερντογάν θέλει να αυτοκτονήσει</div><div><br />Αρμενία<br /><br /> Έτσι, η Τουρκία έχει μόνο έναν τρόπο να λύσει τα υπάρχοντα προβλήματα. Η Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν είδαν ξανά βία στα σύνορα μετά τον πόλεμο στην περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών απέδωσε τις κατηγορίες στο Ερεβάν, δηλώνοντας πλήρη υποστήριξη στο Μπακού <br /><br />Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ΗΠΑ, ο πλησιέστερος σύμμαχος της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, ανησυχούν βαθιά για αυτήν την κατάσταση. Συγκεκριμένα, ο Αμερικανός γερουσιαστής Bob Menendez έγραψε σχετικά στο Twitter του. «Η αμυντική βοήθεια βοηθά στη διεξαγωγή αυτών των αποτρόπαιων εγκλημάτων κατά των Αρμενίων. Είναι καιρός να αποδεχτώ την τροπολογία μου για τη μείωση αυτής της βοήθειας», είπε.<br /><br />Προφανώς η παγκόσμια κοινότητα θα απορρίψει νέες προσπάθειες της τουρκικής ηγεσίας να δημιουργήσει τεχνητά άλλη μια σύγκρουση μεταξύ των Αρμενίων και των Αζερμπαϊτζάν, ενώ η Ρωσία αναλαμβάνει διπλωματικές πρωτοβουλίες για υπογραφή ειρήνης μεταξύ Αζέρων και Αρμενίων<br /><br />Ωστόσο αν αυτό δεν καρποφορήσει, ενδέχεται να έχουμε επανάληψη των εχθροπραξιών με τουρκική εμπλοκή.</div><div><br />Διαπιστώσεις-Συμπεράσματα<br /><br />Δεδομένης αυτής της κατάστασης, η Άγκυρα θα πρέπει να δώσει ιδιαίτερη προσοχή στην επίλυση εσωτερικών προβλημάτων χωρίς προβολή στην εξωτερική πολιτική, φροντίζοντας για την ευημερία των πολιτών της Τουρκίας.<br /><br />Αναφορικά με την πιθανότητα Ελληνοτουρκικού πολέμου την επόμενη χρονική περίοδο, αυτή κρίνεται ως μηδαμινή, εκτός μόνο της περίπτωσης που ο Ερντογάν θέλει να αυτοκτονήσει<br /><br />Ωστόσο θα πρέπει να θεωρείται ως δεδομένη η ακραία επιθετική συμπεριφορά της Τουρκίας σε ΝΑ Μεσόγειο και Κύπρο το επόμενο χρονικό διάστημα, η οποία έχει αυξημένη πιθανότητα στρατιωτικής κλiμάκωσης στην περιοχή, με τη Λιβύη και την Αρμενία να "παίζουν" αναλόγως των εξελίξεων ως περιοχές εκδήλωσης της τουρκικής επιθετικότητας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Που και πότε θα επιχειρήσει να εξωτερικεύσει στρατιωτικά την εσωτερική της κρίση η Τουρκία;

Παναγιώτης Νάστος Θα πρέπει να θεωρείται ως δεδομένη η ακραία επιθετική συμπεριφορά της Τουρκίας σε ΝΑ Μεσόγειο και Κύπρο το επόμενο χρονικό...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο ρωσικός στόλος Μεσογείου θέτει σε συναγερμό τις ΗΠΑ.

<img height="506" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-11/task_0.jpg?itok=mp6ZrSZ3" width="1000" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Σε αντιπερισπασμό για δράση των ΗΠΑ στον Εύξεινο Πόντο οι Ρώσοι κινούνται επιθετικά στην Α.Μεσόγειο και το Αιγαίο.</span></h3>Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ρωσία, στέλνει μηνύματα κάνοντας αισθητή την παρουσία της με στρατιωτικές δυνάμεις στην Μεσόγειο, θέλοντας να δείξει τα δόντια της προς κάθε κατεύθυνση.<br /><br />Αυτήν την φορά το ρωσικό Πολεμικό Ναυτικό, δηλώνει την παρουσία του στην Ανατολική Μεσόγειο ενισχυμένο και όταν λέμε ενισχυμένο, εννοούμε με υποβρύχια, φρεγάτες, κορβέτες, όλα προερχόμενα από τον ισχυρότατο ρωσικό στόλο του Εύξεινου Πόντου.<br /><br />Σύμφωνα με ειδικούς, τον μήνα Νοέμβριο και προς τον τέλος του Οκτωβρίου, έχουμε πολλές μετακινήσεις μονάδων επιφανείας του ρωσικού στόλου της Μεσογείου. Προγραμματισμένες και μη, οι οποίες έχουν προκαλέσει αναστάτωση στην διοίκηση του 6ου αμερικανικού στόλου.<br /><br />Οι ίδιοι αμυντικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η Μόσχα εφαρμόζει ένα σχέδιο “ αντιπερισπασμού” ως προς το ΝΑΤΟ, σε κάθε ενδεχόμενο σενάριο εμπλοκής της συμμαχίας στο ουκρανικό έδαφος και θάλασσα.<br /><br />Για να γίνουμε πιο σαφής, η Μόσχα σε περίπτωση που δεχθεί οποιαδήποτε επίθεση στην Α.Ουκρανία, και κυρίως στον Εύξεινο Πόντο, θα αντιδράσει με τον ίδιο τρόπο σε Αιγαίο, Α.Μεσόγειο, θέτοντας στο στόχαστρο των πολεμικών πλοίων όλων των αμερικανικών βάσεων, συμπεριλαμβανομένης της Σούδας, αλλά της Αλεξανδρούπολης. <br /><br />"Ρωσικοί πύραυλοι «Calibr» σε ετοιμότητα ..μάχης, θα σημαδεύουν τις βρετανικές βάσεις στην Κύπρο( Δεκέλεια -Ακρωτήρι), τις βάσεις σε Σούδα και Άκτιο, την νατοϊκή διοίκηση στην Νάπολι, καθώς και το αρχηγείο της συμμαχίας στην Σμύρνη, ..μαζί με την αεροπορική βάση του Ιντσιρλίκ", είχε αναφέρει παλαιότερα ρωσική δημοσιογραφική πηγή, αγνοώντας τότε την αμερικανική βάση στην Αλεξανδρούπολη.<br /><br />“Η συνεχής παρουσία ρωσικών πλοίων, εξοπλισμένων με πυραύλους cruise Calibr στη Μεσόγειο, στοχεύει στη διατήρηση της ισορροπίας εξουσίας στην περιοχή αυτή”, δηλώνουν κάθε φορά Ρώσοι αξιωματούχοι.<br /><br />«Σε περίπτωση σύγκρουσης, οι πύραυλοι «Calibr» έχουν βεληνεκές για να καλύψουν τη βρετανική στρατιωτική βάση στο Ακρωτήρι και τη Δεκέλεια στην Κύπρο, τη βάση του Ιντσιρλίκ στην Τουρκία, την έδρα του ΝΑΤΟ στη Νάπολη, την έδρα των αεροπορικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Σμύρνη της Τουρκίας, και τις βάσεις του ΝΑΤΟ σε Ελλάδα και Ιταλία», είχε αναφέρει Ρώσος αμυντικός αναλυτής.<br /><br />Επιπλέον, πρόσφατα οι ΗΠΑ ανέπτυξαν ενεργά τις ναυτικές τους δυνάμεις στην Ανατολική Μεσόγειο. Είναι ενδιαφέρον ότι οι ίδιοι οι Αμερικανοί αντέδρασαν με μεγάλη προσοχή στην ενίσχυση της μεσογειακής μοίρας του ρωσικού ναυτικού.<br /><br />Ενδεικτικές κινήσεις ρωσικών ναυτικών δυνάμεων στην Μεσόγειο προκαλούν την αντίδραση των ΗΠΑ<br /><br />"Σύμφωνα με πληροφορίες αναφέρθηκαν πολλές ναυτικές διελεύσεις στην Ανατολική Μεσόγειο από την ρωσική φρεγάτα RFS Admiral Grigorovich και το περιπολικό σκάφος RFS Dmitry Rogachev.<br /><br />Το πλοίο διοικητικής μέριμνας RFS Vitse-Admiral Paromov παρατηρήθηκε να κατευθύνεται προς τη Διώρυγα του Σουέζ και προς τα πίσω.<br />Το σκάφος θα μπορούσε να συνοδεύει πλοίο που έφτασε από την Ερυθρά Θάλασσα.<br />Εάν ναι, ο πιο πιθανός υποψήφιος θα ήταν το ρωσικό σκάφος συλλογής πληροφοριών RFS Kildin το οποίο αναφέρθηκε τελευταία φορά στο λιμάνι του Ομάν την 1η Νοεμβρίου.<br /><br />Το σωστικό ρυμουλκό MB304 πέρασε από τα Δαρδανέλια και μπήκε στη Θάλασσα του Μαρμαρά.<br />Το σκάφος εθεάθη να ρυμουλκεί το σκάφος ειδικών αποστολών Project 21980 Grachonok Pavel Silaev.<br /><br />Αργότερα το ναρκαλιευτικό κλάσης Natya RFS Ivan Gobulets αναφέρθηκε ότι εισήλθε στη Θάλασσα του Μαρμαρά επίσης σε ένα ταξίδι επιστροφής στη Μαύρη Θάλασσα.<br /><br />Το ρυμουλκό διάσωσης MB304, που ρυμουλκούσε το σκάφος Pavel Silaev, παρατηρήθηκε να διέρχεται μέσα από τον Βόσπορο και να κατευθύνεται προς τη Μαύρη Θάλασσα.<br /><br />Τα αποβατικά σκάφη κλάσης Ropucha του Βαλτικού Στόλου RFS Minsk και RFS Korolev αναφέρθηκαν βορειοανατολικά του Αλγερίου.<br /><br />Και τα δύο σκάφη σύμφωνα με πληροφορίες εξακολουθούσαν να κατευθύνονται προς τα ανατολικά.<br /><br />Το ναρκαλιευτικό κλάσης Natya RFS Ivan Gobulets παρατηρήθηκε να περνά τον Βόσπορο στις 23 Νοεμβρίου.<br /><br />Το ρυμουλκό διάσωσης SB-742, που πιθανώς συνόδευε τη φρεγάτα RFS Admiral Grigorovich και το περιπολικό σκάφος RFS Dmitry Rogachev, ενώ η θέση του εντοπίστηκε κοντά στο συριακό λιμάνι Tartus.<br /><br />Το σκάφος υλικοτεχνικής υποστήριξης RFS Vitse-Admiral Paromov φέρεται να εγκατέλειψε το λιμάνι της Ταρτούς.<br /><br />Το σκάφος υλικοτεχνικής υποστήριξης RFS Vitse-Admiral Paromov αναφέρεται στο αγκυροβόλιο του Port Said, στην Αίγυπτο, γύρω στις 25 Νοεμβρίου και τώρα είναι στην Ταρτούς".<br /><br />Ο πρώην Αμερικανός ναύαρχος Mark Fergusson, διοικητής του Ναυτικού των ΗΠΑ στην Ευρώπη, είχε σημειώσει προ ετών, ότι η κυριαρχία του αμερικανικού στόλου στη Μεσόγειο ήταν πλέον υπό αμφισβήτηση.<br /><br />Η ουσία όμως είναι ότι η Ελλάδα εισέρχεται στο κατάλογο των στόχων του ρωσικού πολεμικού ναυτικού ο οποίος είναι μεγάλος.<br /><br />Για αυτό και η συμμαχία θα έπρεπε να μας παραχωρήσει δωρεάν λόγω κρίσης, πολεμικά πλοία με πυραύλους cruise , συστοιχίες Patriot κά οπλικά συστήματα για να διατηρήσουμε την « ειρήνη» στο Αιγαίο και την Α. Μεσόγειο.<br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/2021-11/Russia%20in%20Med%20Wk47-2021.png"><img height="632" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/default/public/2021-11/Russia%20in%20Med%20Wk47-2021.png?itok=u3O0PSG2" width="742" /></a><br /><br /><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο ρωσικός στόλος Μεσογείου θέτει σε συναγερμό τις ΗΠΑ.

Σε αντιπερισπασμό για δράση των ΗΠΑ στον Εύξεινο Πόντο οι Ρώσοι κινούνται επιθετικά στην Α.Μεσόγειο και το Αιγαίο. Δεν είναι η πρώτη φορά πο...

Διαβάστε την συνέχεια

Το F-35 ετοιμάζεται να φορέσει ελληνικό εθνόσημο; “Φρένο” στα F-16 Block 50.

<img height="425" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/11/211127215253_F-35-F-16.jpg" width="781" /><br /><br />Στο κάδρο της 5ης γενιάς ποζάρει όλο και περισσότερο η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία η οποία προσπαθεί να προχωρήσει στο μέλλον με μετάκαυση, ώστε να επέλθει η αλλαγή σελίδας που επιδιώκει το επιτελείο.<br /><br />Πρόκειται όμως για μια σελίδα που δεν είναι πολύ εύκολο απ’ ότι φαίνεται να γυρίσει, διότι στην πορεία προς το μέλλον, υπάρχουν πολλά «κενά αέρος»…<br /><br />Στις αρχές της εβδομάδας είχαμε επισημάνει ότι αναθερμαίνονται οι συζητήσεις γύρω από το μαχητικό 5ης γενιάς F-35 για την Ελλάδα, με στελέχη μάλιστα της εταιρείας Lockheed Martin να σημειώνουν κατά την παρουσίαση του αεροσκάφους στον Ελληνικό Τύπο ότι «ξεκινάμε μια καινούρια σελίδα με την πρότασή μας.»<br /><br />Μια ημέρα μετά την παρουσίαση στην Ελλάδα, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης παραχώρησε συνέντευξη στην αμερικανική εφημερίδα Washington Post και, απατώντας σε ερώτηση της Lally Weymouth, αναφέρθηκε στην 5η γενιά αεροσκαφών για την Ελλάδα, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «υφίσταται ένα μεσο-μακροπρόθεσμο σχέδιο να προμηθευτούμε το μαχητικό αεροσκάφος F-35.»<br /><br />Οι εξελίξεις, σύμφωνα και με πηγές από το αεροπορικό Επιτελείο, αναμένονται, αν όχι ραγδαίες, σίγουρα προχωρημένες με Ελληνικό ενδιαφέρον να εκδηλώνεται πλέον και σε επίπεδο κορυφής.<br /><br />Όμως όπως είχαμε γράψει στο ρεπορτάζ μας και την περασμένη Τρίτη, τα στελέχη της Lockheed Martin είχαν εκφράσει πολλά ερωτηματικά για την αναμονή των αποφάσεων σ’ ότι έχει να κάνει με το πρόγραμμα των F-16 Block 50.<br />Και εκεί ακριβώς έχει κληθεί το αεροπορικό Επιτελείο αλλά και το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, μέσα από επιδέξιους χειρισμούς να βγάλει τα Block 50 από το διαρκές «κενό αέρος»…<br /><br />Πρόκειται για το πρόγραμμα που έχει πάρει τρεις συνεχόμενες αναβολές από την επιτροπή Εξοπλιστικών προγραμμάτων και συμβάσεων της Βουλής, γεγονός που μεταφράζεται σ’ ένα διαρκές χάσιμο χρόνου για μια απόφαση που ουσιαστικά θα φέρει την πλήρη «μετάκαυση» για την ραχοκοκαλιά του αεροπορικού στόλου, δηλαδή τα F-16. <br /><br />Εκείνο που συζητιέται έντονα είναι το κόστος της σύμβασης, με την αντιπολίτευση ν’ αφήνει αιχμές για υπερβάσεις στο πρόγραμμα. <br /><br />Οι πληροφορίες που έχουμε δημοσιεύσει και αφορούν εκτιμήσεις για το κόστος της αναβάθμισης των F-16 Block 50 είναι δυο. Το πρόγραμμα μαζί με ακόμη δυο υπό-προγράμματα (σ.σ. για τα ατρακτίδια sniper & την πιστοποίηση όπλων) αγγίζει σύμφωνα με εκτιμήσεις ίσως τα 700 εκ. ευρώ.<br /><br />Αν πάλι το πρόγραμμα αφορά μόνο την αναβάθμιση των 38 αεροσκαφών και τίποτα περισσότερο, τότε το κόστος εκτιμάται ότι φτάνει περίπου στα 420 εκ. ευρώ.<br /><br />Τα 38 Block 50 στο συρτάρι<br /><br />Αυτό όμως δεν είναι τίποτα περισσότερο από εκτιμήσεις διότι για να υπάρξει επίσημη κοστολόγηση πρέπει πρώτα η Ελληνική πλευρά να δηλώσει προς τις ΗΠΑ ότι θέλει να προχωρήσει στην αναβάθμιση των 38 αεροσκαφών και αυτό μεταφράζεται σε LOR.<br /><br />Όταν υπάρξει απάντηση, δηλαδή LOA, τότε θα μπορεί η αντιπολίτευση να ελέγξει την κυβέρνηση και το υπουργείο Εθνικής Άμυνας για το κόστος το οποίο παρουσιάζεται, μέσω της απάντησης που έχει δώσει η Αμερικανική κυβέρνηση.<br /><br />Προς το παρόν όμως το να βρίσκεται το πρόγραμμα ακόμη στο συρτάρι δεν είναι σίγουρα προς όφελος της Πολεμικής Αεροπορίας που το Επιτελείο της έχει τρέξει τόσο πολύ για να κλείσει δεκάδες λογαριασμούς του παρελθόντος.<br /><br />Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος έχει εμφανιστεί αποφασισμένος να περάσει αυτό το πρόγραμμα έστω και μόνο του, δηλαδή χωρίς τα νέα και πολύ απαραίτητα ατρακτίδια sniper που θ’ αντικαταστήσουν τα μουσειακά Lantirn και την πιστοποίηση νέων όπλων που πρέπει οι φάκελοί τους να περάσουν στο λογισμικό των αεροσκαφών.<br /><br />Η επιτροπή πρέπει ν’ ακούσει το αεροπορικό Επιτελείο για την αναγκαιότητα ή μη του προγράμματος αυτού.<div><br />Θέλουμε ή όχι 121 F-16 διαλειτουργικά;<br /><br />Και τα απλά μαθηματικά δείχνουν πως με αυτό το πρόγραμμα η ομογενοποίηση και δικτύωση του αεροπορικού στόλου των F-16 μεγαλώνει σημαντικά διότι από τα 83 F-16 που φτάνουν στην διαμόρφωση Viper και τα Block 50 να μετατρέπονται σε Block 52 Advanced++, τα διαλειτουργικά αεροσκάφη, ικανά να φέρουν όλα τα όπλα- παλαιά και νέα- των F-16, φτάνουν τα 121.<br /><br />Είναι αυτός ο στόλος που θα «μιλά» και θ’ ανταλλάσσει κρύπτο πληροφορίες με τα νεοαποκτηθέντα Rafale F3R αλλά και με τα μελλοντικά F-35, αφού κι αυτά έχουν μπει στο κάδρο της Πολεμικής Αεροπορίας. <br /><br />121 αεροσκάφη F-16 με ραντάρ AESA & APG-86, link 16 είναι ένας αδιαμφισβήτητος πολλαπλασιαστής ισχύος στα χέρια των Ελλήνων ιπταμένων.<br /><br />Όμως δεν πρέπει να αγνοεί κανείς πως εκτός της διαλειτουργικότητας η αναβάθμιση αυτή των Block 50 θα δώσει και νέα ζωή στα 38 αεροσκάφη της 347 και 341 Μοίρας που έχουν έδρα την Ν. Αγχίαλο του Βόλου.<br /><br />Αν το όριο ζωής τους είναι οι 6000 ώρες ανά αεροσκάφος, με τις δομικές αναβαθμίσεις θα φτάσει στις 12.000 ώρες πτήσης και κάπως έτσι επιτυγχάνεται η αύξηση του ορίου ζωής των 38 αυτών αεροσκαφών, που θα είναι ικανά για τα επόμενα 15-20 χρόνια να συνεχίσουν να πετούν απέναντι από κάθε πρόκληση στον Ελληνικό ουρανό ή θα είναι ικανότατοι πρεσβευτές των Ενόπλων Δυνάμεων και της Πολεμικής Αεροπορίας σε οποιοδήποτε αεροπορική άσκηση κληθούν στο εξωτερικό.<br /><br /><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το F-35 ετοιμάζεται να φορέσει ελληνικό εθνόσημο; “Φρένο” στα F-16 Block 50.

Στο κάδρο της 5ης γενιάς ποζάρει όλο και περισσότερο η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία η οποία προσπαθεί να προχωρήσει στο μέλλον με μετάκαυση, ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αλλάζει τους δικούς του κανόνες ο Ερντογάν μπας και ξαναβγεί… μαγειρέματα.

<img height="481" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/9b/9bc16cde21684f73b0eaf217530ca9e8.jpg?quality=80&404=default&v=8" width="1000" /><br /><br /><b>Πέτρος Κράνιας</b><br />Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και αξιωματούχοι του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) έχουν εκφράσει αρνητικές απόψεις σχετικά με τη συνταγματική απαίτηση να χρειάζεται το 50% συν μία ψήφος — γνωστό στους ντόπιους ως κανόνας "50+1" — ώστε κάποιος να εκλεγεί στη θέση του προέδρου.<br /><br />Ο κανόνας ήταν μέρος του εκτελεστικού προεδρικού συστήματος που αντικατέστησε το κοινοβουλευτικό σύστημα διακυβέρνησης της Τουρκίας στο διαβόητο δημοψήφισμα του 2017. Ο Ερντογάν έλαβε περίπου το 52% των ψήφων στις εκλογές του 2018, χάρη στην υποστήριξη του συμμάχου του, του ακροδεξιού Κόμματος Εθνικιστικού Κινήματος (MHP).<br /><br />Οι συζητήσεις για τον εκλογικό κανόνα 50+1 ξεκίνησαν όταν ο Τεμέλ Καραμολάογλου, ισλαμιστής ηγέτης του αντιπολιτευόμενου Κόμματος Ευδαιμονίας (SP), δήλωσε πρόσφατα μετά από συνάντηση με τον Ερντογάν ότι ο πρόεδρος είχε πει ότι θεωρούσε τον κανόνα ως "μειονέκτημα".<br /><br />Μετά την αποκάλυψη της στάσης του Ερντογάν, το μέλος του Προεδρικού Ανώτατου Συμβουλευτικού Συμβουλίου Τζεμίλ Τσιτσέκ υποστήριξε ότι ο κανόνας προκαλεί σοβαρά πολιτικά και συστημικά προβλήματα, προτρέποντας τόσο την κυβέρνηση όσο και την αντιπολίτευση να ενωθούν για να τον αλλάξουν.<br /><br />"Έχω πει, και συνεχίζω να λέω, ότι αυτός ο [κανόνας] 50+1 θα οδηγήσει σε σοβαρές δυσκολίες και θα παρασύρει την Τουρκία στο χάος… Το 50+1 προκαλεί σοβαρά προβλήματα και θα κάνει το ίδιο και στο μέλλον", είπε, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Sözcü.<br /><br />"Φτάσαμε σε τέτοιο σημείο που τόσο η κυβέρνηση όσο και η αντιπολίτευση έχουν αμφιβολίες σχετικά με το "50+1" γιατί σε τέτοιες περιπτώσεις πάντα χρειάζεσαι την υποστήριξη ενός άλλου κόμματος", πρόσθεσε ο Τσιτσέκ.<br /><br />Ο βουλευτής του AKP, Ιμπραΐμ Αϊντεμίρ εξέφρασε επίσης παρόμοια άποψη κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο κοινοβούλιο την περασμένη Δευτέρα, υποστηρίζοντας ότι η υποχρέωση "άνοιξε το δρόμο για τεχνητές συμμαχίες" μεταξύ των κομμάτων της αντιπολίτευσης της Τουρκίας.<br /><br />"Υπό κανονικές συνθήκες, είναι δυνατόν το [φιλοκουρδικό Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών] HDP και το [εθνικιστικό] İyi Parti (Καλό Κόμμα) να συμπορευθούν; Δεν είναι, αλλά έτσι κάνουν. Γιατί το κάνουν; [Το κάνουν] για να κάνουν τους αντιπάλους τους να χάσουν… Είναι προφανές ότι το σύστημα έχει μειονεκτήματα", πρόσθεσε ο Αϊντεμίρ, αναφερόμενος στη δήλωση του Ερντογάν.<br /><br />Ο ηγέτης των Γκρίζων Λύκων και πρόεδρος του Κόμματος Εθνικιστικού Κινήματος, Ντεβλέτ Μπαχτσελί, δήλωσε στην εβδομαδιαία ομιλία του στην κοινοβουλευτική του ομάδα ότι η συζήτηση για την αλλαγή του κανόνα 50+1 ήταν "περιττή", περιγράφοντάς τον ως "άξονα του προεδρικού συστήματος διακυβέρνησης".<br /><br />Οι δηλώσεις του Μπαχτσελί προκάλεσαν υποψίες καθώς το AKP και το MHP αναμένεται να είναι στο ίδιο επίπεδο με τους εκλογικούς συμμάχους σε τέτοια ζητήματα που θα έκαναν τα πράγματα πιο εύκολα για αυτούς στις εκλογές του 2023, καθώς πολλοί λένε ότι θα ήταν δύσκολο για τον προεδρικό υποψήφιο τους να συγκεντρώσει περισσότερα από το ήμισυ των ψήφων στις επόμενες εκλογές, με βάση τις τελευταίες δημοσκοπήσεις.<br /><br />Τα κόμματα της αντιπολίτευσης της Τουρκίας επέκριναν επίσης το κυβερνών ΑΚΡ ότι παραδέχτηκε τα μειονεκτήματα ενός συστήματος που οι ίδιοι είχαν δημιουργήσει, υπογραμμίζοντας ότι η χρονική στιγμή να εκφράσουν αρνητικές αξιολογήσεις γι' αυτό ήταν σημαντική καθώς τα κόμματα προετοιμάζονται για τις επερχόμενες εκλογές του 2023 και οι τελευταίες δημοσκοπήσεις έδειξαν ότι το AKP χάνει τις εκλογές, ενώ ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ηττάται από τους δημάρχους Άγκυρας και Κωνσταντινούπολης, αλλά και από τον πρώην ΥΠΟΙΚ του και αρχηγό του κόμματος DEVA, Αλί Μπαμπατζάν. Το ερώτημα εδώ είναι πόσο θα επηρεάσουν τα εσωκομματικά των κεμαλιστών, το αποτέλεσμα.<br /><br />"Η στάση του Ερντογάν δείχνει στην πραγματικότητα το "σύνδρομο εργασιακής εξουθένωσης". Η δύναμή τους έχει εξαντληθεί. Τα συστήματά τους απέτυχαν, και απέτυχαν επίσης", δήλωσε ο βουλευτής του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) της αξιωματικής αντιπολίτευσης Μουχαρέμ Ερκέκ.<br /><br />"Αν πεις ότι "το 50+1 είναι πρόβλημα", παραδέχεσαι ότι θα χάσεις [στις εκλογές του 2023]. Δεν μπορείς να συγκεντρώσεις 50% συν 1 [ψήφο]. Η κυβέρνηση έχει πιαστεί σε μια παγίδα που έστησε η ίδια", δήλωσε ο αναπληρωτής πρόεδρος της Ομάδας του HDP, Σαρουχάν Ολούτς στο κοινοβούλιο.<br /><br /><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Αλλάζει τους δικούς του κανόνες ο Ερντογάν μπας και ξαναβγεί… μαγειρέματα.

Πέτρος Κράνιας Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και αξιωματούχοι του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) έχουν εκφρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς θα στάθμιζε η ελληνική πλευρά τον γεωπολιτικό παράγοντα; Το Πολεμικό Ναυτικό και οι κορβέτες

<img src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2020/07/200723053151_POLEMIKO-NAYTIKO-HRAKLHS01-1024x682.jpg" /><br /><br /><b>Του ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ</b><br /><br />Η επιλογή κορβέτας για το Πολεμικό Ναυτικό είναι λογικό να μονοπωλεί σχεδόν το ενδιαφέρον στα εξοπλιστικά προγράμματα. Εάν η εξίσωση λυθεί και αυτή τη φορά από την κυβέρνηση με “γεωπολιτικούς όρους”, το αποτέλεσμα ίσως μας εκπλήξει για άλλη μια φορά, καθώς το σκηνικό στην περιοχή θυμίζει κινούμενη άμμο που απειλεί να καταπιεί όποιον κάνει το λάθος…<br /><br />Τα δεδομένα μέχρι στιγμής είναι η αυτονόητη γαλλική υποψηφιότητα με τις Gowind της Naval Group και η ολλανδική με τις Sigma 10514 της Damen. Παρότι οι λεπτομέρειες του τι ακριβώς ζητά το Πολεμικό Ναυτικό, τι προσφέρουν οι εταιρίες, είναι φυσικό να κρίνουν πολλά στο επίπεδο της επιχειρησιακής αξιολόγησης, αυτό αφορά μόνο μία παράμετρο της εξίσωσης. Για πολλούς ούτε καν την κυρίαρχη.<br />Στην εικόνα έχει υπεισέλθει και η ιταλική Fincantieri, έχοντας υποβάλλει πρόταση για την εξυγίανση των Ναυπηγείων Ελευσίνας. Προς το παρόν, πρόταση για τις κορβέτες -μεγέθους φρεγάτας σαν τις MEKO- τύπου Doha (Al Zubarah) δεν έχει υποβληθεί. Ωστόσο, πληροφορίες αναφέρουν ότι η εταιρία θα το πράξει σύντομα.<br /><br />Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι η εταιρία θα υποβάλει πρόταση, έχοντας πληροφορηθεί ότι η κυβέρνηση προκρίνει την επιθυμία απόδοσης του προγράμματος των κορβετών στα Ναυπηγεία Ελευσίνας. Κάτι σαν “προίκα” όπως συνηθίζουμε να το αναφέρουμε στην Ελλάδα. Άρα όποιος επενδύσει στο ναυπηγείο έχει σαφές προβάδισμα. Ίσως και να αποτελεί έμμεση ελληνική αντίδραση / πίεση στην γαλλική πλευρά που δεν έχει κρύψει την απροθυμία της.<br /><br />Η εν λόγω κορβέτα ναυπηγείται για λογαριασμό του Ναυτικού του Κατάρ, κάτι που θεωρητικά έχει ενδιαφέρον στην αξιολόγησή της στο γεωπολιτικό επίπεδο, στο οποίο όμως θα επανέλθουμε. Ενδιαφέρον αν και για μελλοντική αξιοποίηση, παρουσιάζει και η “ευρωκορβέτα” (EPC: European Patrol Corvette) που θα ναυπηγηθεί και σε βαριά εξοπλισμένη έκδοση, για την οποία φέρεται να ενδιαφέρεται το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Ίσως και ως πεδίο ενδοευρωπαϊκού συμβιβασμού και συνεννόησης σε ελληνικό έδαφος. Στο μέλλον όμως.<br /><br />Άλλο ένα σημείο ενδιαφέροντος είναι το κόστος απόκτησης. Όπως έχει όμως δείξει η πρόσφατη εμπειρία, ακόμα και με τον ανορθόδοξο τρόπο υλοποίησης των εξοπλιστικών προγραμμάτων που έχει επιλεγεί από την κυβέρνηση, με βολική(;) αιτιολογία την κρίσιμη γεωπολιτική συγκυρία, τουλάχιστον στην τελευταία φάση, η σύγκρουση των φιναλίστ για την εξασφάλιση του συμβολαίου, οδηγεί σε σημαντικές εκπτώσεις.<br /><br />Από τη στιγμή μάλιστα που σοβαρό υποκατασκευαστικό έργο δεν έχει εξασφαλιστεί για την ελληνική αμυντική βιομηχανία, είναι λογικό η παράμετρος “Ναυπηγεία Ελευσίνας” να αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα στον τελικό υπολογισμό και την απόφαση. Παρότι όσοι έχουν τον τελευταίο λόγο, θα μπορούσαν να έχουν “διαμορφώσει άποψη” σε προγενέστερο χρόνο και να αναζητήσουν την ιδανική συγκυρία δημοσιοποίησης.<br /><br />Αυτό υποστηρίζεται από διάφορες πλευρές ότι συνέβη με την υπόθεση της επιλογής των γαλλικών φρεγατών FDI Belh@rra HN. Με βασική -πολιτικώς ορθή- αιτιολογία την υπογραφή προωθημένου αμυντικού συμφώνου που προβλέπει την αμοιβαία αμυντική συνδρομή.<br /><br />Παρά τις εύλογες ενστάσεις για τις συνθήκες που θα οδηγούσαν στην ενεργοποίηση της αμοιβαίας συνδρομής, το ελληνογαλλικό σύμφωνο παραμένει μεγάλης σημασίας και βαρύτητας, ακόμα και περιορίζοντας την αξία της στο μέτροπου αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο της συμμαχικής επέμβασης σε περίπτωση κρίσης.<br /><br />Κατά συνέπεια, το να θεωρηθεί ότι οδήγησε σε “ειδική στάθμιση” της υποψηφιότητας των Belh@rra, είναι εύλογο τόσο σε γεωπολιτικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο. Δηλαδή, θα δικαιολογούσε ακόμα και την αποδοχή πρότασης υψηλότερου κόστους. Που δεν συνέβη, σύμφωνα με τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις.<br />Το “τετελεσμένο” της επιλογής γαλλικών φρεγατών, θεωρητικά ενισχύει την υποψηφιότητα των Gowind με το ισχυρό σε κάθε περίπτωση επιχείρημα της ομοιοτυπίας οπλικών συστημάτων και υποσυστημάτων, που συνεπάγεται περιορισμό του κόστους μέσω της επίτευξης οικονομιών κλίμακος.<br /><br />Το ισχυρό οικονομικό επιχείρημα έρχεται όμως να αντισταθμίσει το εξίσου ισχυρό σε επιχειρησιακό επίπεδο επιχείρημα της αποφυγής μονοσήμαντης εξάρτησης, δηλαδή από έναν και μοναδικό προμηθευτή. Το επιχείρημα αυτό ενισχύεται και λόγω της θρυλούμενης δυστοκίας της γαλλικής πλευράς για την απόδοση ουσιαστικού υποκατασκευαστικού έργου στην ελληνική αμυντική βιομηχανία.<br /><br />Άρα είναι ένα επιχείρημα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από την πολιτική ηγεσία για να αιτιολογήσει την απόφασή της να μην επιλέξει τη γαλλική υποψηφιότητα, ακόμα κι αν τα πραγματικά της κριτήρια δεν είναι ούτε επιχειρησιακά ούτε οικονομικά.<br /><br />Η δε γεωπολιτική παράμετρος που -πάντα θεωρητικά- δυσχέραινε την αποδοχή κάποιας πρότασης όπως οι κορβέτες “Doha” λόγω εμπλοκής του Κατάρ, θα μπορούσε να τεθεί υπό επανεξέταση μετά τη συμφωνία Τουρκίας και ΗΑΕ για επενδύσεις ύψους 10 δισ. δολ. στη χώρα του Ερντογάν από το Άμπου Ντάμπι και συνεργασία των κρατικών επενδυτικών ταμείων.<br /><br />Συνεχίζοντας πάντα… θεωρητικά, θα μπορούσε προσεχώς προβεβλημένη τουρκική αμυντική βιομηχανία να περάσει στα χέρια των Εμιρατινών; Μπορεί να το αποκλείσει κανείς; Ο Ερντογάν θα μπορούσε να επικαλεστεί τόσο την ανάγκη εξισορρόπησης της παρουσίας του Κατάρ στον τομέα, αλλά και τη συνεργασία του Εμιράτου με την ExxonMobil στην αξιοποίηση κοιτασμάτων στην κυπριακή ΑΟΖ, την οποία δεν αναγνωρίζει η Τουρκία!<br /><br />Η δυναμική της διεθνούς πολιτικής είναι πολύ ισχυρή και δεν επιδέχεται επιπόλαιων αναλύσεων. Άλλο όσα λέγονται δημόσια και άλλο όσα υφίστανται στην πραγματικότητα ως ερμηνευτικά σχήματα ειλημμένων αποφάσεων. Άρα, ούτε η συνεργασία των ΗΑΕ με την Τουρκία συνεπάγεται εγκατάλειψη της Ελλάδας. Για πολλούς θα μπορούσε να είναι και καλοδεχούμενη εξέλιξη.<br /><br />Εξ ου και ο υποθετικός τρόπος αποτύπωσης των ερωτημάτων. Με βάση τα προαναφερθέντα αν μη τι άλλο τεκμαίρεται η ορθότητα μιας πολυδιάστατης ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και διπλωματίας που εξασφαλίζει μέσω της απουσίας αποκλειστικής πρόσδεσης στο “άρμα” οποιουδήποτε, τη δυνατότητα ελιγμών.<div><br />ΜΗΠΩΣ ΞΕΧΑΣΑΜΕ ΠΡΟΩΡΑ ΤΟΥΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ;<br /><br />Επειδή όμως η πλειοψηφία, αντανακλαστικά, στην ανωτέρω αναφορά “διαβάζουν” Ηνωμένες Πολιτείες, αν κάτι έχει ενδιαφέρον είναι η παντελής απουσία τους μέχρι τώρα στην παρούσα τουλάχιστον ανάλυση.<br /><br />Οπότε, η όποια εξισορρόπηση θα μπορούσε να δικαιολογεί το αυξημένο ελληνικό ενδιαφέρον για την αμερικανική πλευρά, ώστε να διατηρείται ανοικτός ο δίαυλος! Κάτι που καταρχήν συμβαίνει στο επίπεδο της εμπλοκής του κρατικού αμερικανικού χρηματοοικονομικού κολοσσού DFC (Development Finance Corporation) στην υπόθεση των Ναυπηγείων Ελευσίνας.<br /><br />Εξειδικεύοντας το επιχείρημα, δεν μπορεί παρά να παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον το ότι η περίφημη απαντητική LOA (Letter of Offer and Acceptance) των Αμερικανών για τα καράβια δεν έφτασε ποτέ στα χέρια της ελληνικής πλευράς! Ενώ υπήρχαν πληροφορίες είτε ότι βρισκόταν ήδη στην αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα, είτε ότι επίκειτο η αποστολή της από μέρα σε μέρα!<br /><br />Θα μπορούσε αυτό να σημαίνει ότι μετά την αναφορά σε κορβέτες, οι Αμερικανοί επέλεξαν να την επεξεργαστούν εκ νέου και να εκπλαγούμε μια ωραία πρωία, προσεχώς, από την έλευσή της στην Αθήνα; Διότι οι HF2 (MMSC) έχουν ως “μητρικό σκάφος” το πρόγραμμα των LCS που και μικρότερο εκτόπισμα έχουν (πλέον συζητάμε για κορβέτες) και το πρόβλημα στο σύστημα πρόωσης φαίνεται πως έχει επιλυθεί με την παρέμβαση της γερμανικής RENK. Αίροντας κατά συνέπεια ένα εκ των βασικότερων, εύλογα, σημείων άσκησης κριτικής στο παρελθόν.<br /><br />Ενισχυτική των υποψιών είναι και η ξεκάθαρη ειδική αναφορά στο “νομοσχέδιο Μενέντεζ” στις ΗΠΑ, στη “μεγάλη σημασία” της συνεργασίας Ελλάδας και ΗΠΑ στον ναυπηγικό τομέα. Επίσης, αλλού αναφέρεται ότι η ιδιότητα της Ελλάδας ως κρίσιμου στρατηγικού συμμάχου των ΗΠΑ, δικαιολογεί τη μεταβίβαση πλοίων στο ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, αφού πρώτα πραγματοποιηθούν, με αμερικανικό κόστος, εργασίες συντήρησης, επιδιορθώσεις, ακόμα και αναβάθμισης του οπλισμού!<br />Εάν δηλαδή εμφανιζόταν “από το πουθενά” αμερικανική πρόταση θα πρέπει… να εκπλαγούμε; Πρόταση η οποία θα περιλαμβάνει και την σε “αξιοπρεπή” κατάσταση (σ.σ. που θα κρίνει το Πολεμικό Ναυτικό) μεταβίβαση αριθμού πλοίων, πόσο θα “ανακατευόταν η τράπουλα”;<br /><br />Πώς θα στάθμιζε η ελληνική πλευρά τον γεωπολιτικό παράγοντα και πώς θα αναλυόταν υπό το φως των γενικότερων εξελίξεων; Καταληκτικά δε, πώς θα μπορούσε να λειτουργήσει η συνεργασία των Αμερικανών στο πρόγραμμα των φρεγατών τύπου Constellation (FFG-62) με την ιταλική Fincantieri;<br /><br />Θα μπορούσαν άραγε οι Ιταλοί να λειτουργήσουν / εξελιχθούν στην πορεία ως αμερικανικός “πολιορκητικός κριός”; Σκοπίμως αποφεύχθηκε το “Δούρειος Ίππος” διότι οι σχέσεις και οι συμμαχίες επί ελληνικού εδάφους είναι πάντα -στο όριο της νομοτέλειας!- πιο πολύπλοκες;<br /><br />Το πρόγραμμα των κορβετών φαίνεται πως θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον και θα μας απασχολήσει στο μέλλον, χωρίς να μπορούν να αποκλειστούν λογικά ακόμα και ανατροπές. Εξάλλου, η διαχείριση των εξοπλιστικών από την κυβέρνηση, προσφέρεται πάντα για την εξέλιξη θρίλερ…</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πώς θα στάθμιζε η ελληνική πλευρά τον γεωπολιτικό παράγοντα; Το Πολεμικό Ναυτικό και οι κορβέτες

Του ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Η επιλογή κορβέτας για το Πολεμικό Ναυτικό είναι λογικό να μονοπωλεί σχεδόν το ενδιαφέρον στα εξοπλιστικά προγράμματα. ...

Διαβάστε την συνέχεια