Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης: Οι τρεις λόγοι πίσω από την απόφαση Ερντογάν για απόσυρση

<img height="360" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/cc/cc0972524dec48d0b92eefa63a4f7552.jpg?quality=80&404=default&v=8" width="640" /><br /><br /><div><b>Πέτρος Κράνιας</b><br />Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξέδωσε διάταγμα στις πρώτες πρωινές της 20ης Μαρτίου, σύμφωνα με το οποίο αποσύρεται η Τουρκία από τη Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης, που αφορά την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας. Η συνθήκη θέτει ολοκληρωμένα πρότυπα για την προστασία των γυναικών από κάθε μορφή βίας. Η απόσυρση προκάλεσε εκτεταμένες διαμαρτυρίες από ομάδες υπέρ των δικαιωμάτων των γυναικών και μια αναταραχή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που επικρίνουν την απόφαση και φοβούνται ότι αυτή η κίνηση είναι προάγγελος δεινών για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία, μια χώρα με υψηλά ποσοστά βίας προς γυναίκες: Μόλις το 2020, δολοφονήθηκαν τουλάχιστον 300 γυναίκες. Μετά την οργή του κοινού για την απόσυρση, οι κυβερνητικοί εκπρόσωποι απάντησαν με στόμφο ότι τα δικαιώματα των γυναικών κατοχυρώνονται στην εθνική νομοθεσία και ότι δεν υπάρχει ανάγκη για διεθνείς νόμους. Ο υπεύθυνος επικοινωνίας του Ερντογάν, Φαχρετίν Αλτούν, υπερασπίστηκε την απόφαση με τον ισχυρισμό ότι η Συνέλευση "παραβιάστηκε από μια ομάδα ανθρώπων που προσπαθούσαν να παρουσιάσουν την ομοφυλοφιλία ως νόρμα" και ότι αυτό είναι ασυμβίβαστο με τις κοινωνικές και οικογενειακές αξίες της χώρας. Η Τουρκία ήταν το πρώτο κράτος που επικύρωσε τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης και έγινε το πρώτο που αποσύρθηκε. Τι κρύβεται πίσω από την απόσυρση;<div><br />Η πολιτική λογική του Ερντογάν: Να παραμείνει στην εξουσία με κάθε κόστος<br /><br />Τον Αύγουστο του 2020, αξιωματούχοι του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) δήλωσαν ότι η Τουρκία σκεφτόταν να αποσυρθεί από τη Σύνθήκη της Κωνσταντινούπολης αφού θρησκευτικοί συντηρητικοί και διάφορα μουσουλμανικά γκρουπ ξεκίνησαν μια έντονη προσπάθεια άσκησης πίεσης εναντίον της Σύμβασης, προειδοποιώντας ότι καταστρέφει "παραδοσιακές τουρκικές οικογενειακές αξίες". Αν και ισχυρίστηκαν ότι η συνθήκη καταστρέφει οικογένειες και προωθεί την ομοφυλοφιλία, συντηρητικές ομάδες γυναικών που υποστηρίζουν το AKP την υπερασπίστηκαν. Η οικογένεια Ερντογάν συμμετείχε τεχνηέντως στη διαμάχη, χωρίς ουσιαστικά να συμμετάσχει καθώς τα δύο παιδιά του συμμετείχαν σε ομάδες και στις δύο πλευρές της συζήτησης. Λόγω αυτών των εσωτερικών εντάσεων στο AKP, αλλά και της μετατροπής της Αγια-Σοφιάς σε τζαμί, η συζήτηση αναβλήθηκε.<br /><br />Αν και πρόσφατες δημοσκοπήσεις έδειξαν ότι το 84% του τουρκικού κοινού αντιτάχθηκε στην αποχώρηση από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης και η μεγάλη πλειοψηφία των συντηρητικών γυναικών είναι υπέρ αυτής, ο πρόεδρος Ερντογάν αποφάσισε να αποσυρθεί από τη συνθήκη, παραβλέποντας όχι μόνο το διεθνές δίκαιο που είναι διασυνδεδεμένο με το Σύνταγμα της χώρας αλλά και τη νομοθετική εξουσία του κοινοβουλίου. Αυτή η κίνηση έρχεται εν μέσω της σημαντικής διάβρωσης της υποστήριξης προς τον Ερντογάν και την άτυπη συμμαχία του με το υπερεθνικιστικό Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης (MHP). Η αποχώρηση από τη Σύμβαση δίνει στον Ερντογάν τρία πολιτικά πλεονεκτήματα που θα τον βοηθήσουν να διατηρήσει την εξουσία.<br /><br />Πρώτον, ο Ερντογάν και το ΑΚΡ του στοχεύουν να αναζωογονήσουν τη συντηρητική τους βάση ψηφοφόρων, η οποία ήταν δυσαρεστημένη με την οικονομική ύφεση - μια πραγματικότητα την οποία η πανδημία όξυνε. Η κυβέρνηση του AKP δεν μπορεί να περιορίσει το υψηλό επίπεδο πληθωρισμού, την ίδια ώρα που τα ποσοστά ανεργίας και φτώχειας παραμένουν υψηλά. Η αποχώρηση από τη Συνθήκη είναι μια συμβολική χειρονομία, αλλά θα φέρει βραχυπρόθεσμη ανακούφιση, όπως επέφερε και η μετατροπή της Αγια-Σοφιάς.<br /><br />Δεύτερον, έχοντας κατά νου μια πιθανή εκλογική ήττα, ο Ερντογάν αναζητά νέους συμμάχους. Έτσι, έκανε μια απόπειρα προσέγγισης, τον Ιανουάριο του 2021, με το ισλαμιστικό Κόμμα Ευδαιμονίας (Saadet Partisi , SP), του Τεμέλ Καραμολάογλου, το οποίο βρίσκεται σε αντιπολιτευτική συμμαχία με κοσμικά, εθνικιστικά και συντηρητικά κόμματα. Στις προηγούμενες εκλογές του 2015 έλαβε κοντά στο 2% αποτυγχάνοντας να μπει στη βουλή. Το SP μοιράζεται τις ίδιες ισλαμικές ρίζες με το AKP, μιας και ο αρχηγός του, από το 1926 μέχρι και τον θάνατό του το 2011 ήταν ο πολιτικός και πνευματικός πατέρας του νυν Τούρκου προέδρου, Νετζμετίν Ερμπακάν. Είναι δημοφιλές στους υπερ-συντηρητικούς ψηφοφόρους, οι οποίοι υποστηρίζουν με ενθουσιασμό την αποχώρηση από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης. Στη συνάντησή του με το SP, ο Ερντογάν χρησιμοποίησε την απόσυρση ως διαπραγματευτική συμφωνία για πιθανή εκλογική συμμαχία στο μέλλον. Δεν σκοπεύει μόνο να ενισχύσει το δικό του ψηφοδέλτιο, αλλά και να σπάσει την αντιπολιτευτική συμμαχία, η οποία κερδίζει έδαφος, ειδικά μετά την ανέλπιστη επιτυχία στις δημοτικές εκλογές του 2019, όταν Γιαβάς και Ιμάμογλου του CHP της αξιωματικής αντιπολίτευσης κέρδισαν τη δημαρχία της Άγκυρας και της Κωνσταντινούπολης αντίστοιχα.<br /><br />Τρίτον, για να ενισχύσει την εικόνα του ως ηγέτη με θέληση, ο Τούρκος πρόεδρος έχει εντείνει το επίπεδο καταστολής καταπιέζοντας τις δημοκρατικές οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών που τολμούν να αμφισβητήσουν την κυριαρχία του. Αυτή τη φορά, έχει στοχεύσει τους υποστηρικτές των δικαιωμάτων των γυναικών, οι οποίοι συνεχώς επικρίνουν την κυβέρνηση για την μη αυστηρή εφαρμογή των προστατευτικών μέτρων της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης.</div><div><br />Οι πολιτικές προϋποθέσεις ως απαραίτητη ευρωπαϊκή αντίδραση<br /><br />Αυξάνοντας το επίπεδο καταστολής στην εγχώρια πολιτική, η Άγκυρα ενέτεινε την "διπλωματική επίθεση γοητείας" της για να επαναφέρει τις σχέσεις της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ). Σε αυτό το πλαίσιο, οι Βρυξέλλες όχι μόνο πρέπει να καταδικάσουν την απόφαση αλλά και να αναθεωρήσουν την ατζέντα ΕΕ-Τουρκίας, επιβάλλοντας πολιτικούς όρους σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα και το κράτος δικαίου, οι οποίοι για άλλη μια φορά παραβιάστηκαν με την αποχώρηση της Άγκυρας από τη Σύμβαση. Αυτή η προσέγγιση είναι απαραίτητη για δύο λόγους. Πρώτον, οι Βρυξέλλες μπορούν να στείλουν ένα ενθαρρυντικό μήνυμα σε δημοκρατικά τμήματα της κοινωνίας των πολιτών και της αντιπολίτευσης, υπογραμμίζοντας ότι η Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης είναι ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ότι ο μοναδικός σκοπός της είναι η προστασία των γυναικών από τη βία και όχι η υπονόμευση των εθνικών αξιών και παραδόσεων της Τουρκίας. Δεύτερον, η απομάκρυνση της Άγκυρας είναι επίσης προς το συμφέρον της Ευρώπης. Η απόσυρση μπορεί να έχει επιπτώσεις σε άλλα κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης. Λαμβάνοντας υπόψη τις τελευταίες προσπάθειες της πολωνικής κυβέρνησης να αντικαταστήσει τη Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης με μια εναλλακτική "οικογενειακή" συνθήκη που βρίσκει υποστήριξη και από άλλες κυβερνήσεις της Κεντρικής Ευρώπης, η αντίδραση κατά των δικαιωμάτων των γυναικών στην Ευρώπη δεν είναι μύθος, αλλά μάλλον πραγματικότητα.<br /><br /><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης: Οι τρεις λόγοι πίσω από την απόφαση Ερντογάν για απόσυρση

Πέτρος Κράνιας Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξέδωσε διάταγμα στις πρώτες πρωινές της 20ης Μαρτίου, σύμφωνα με το οποίο αποσύρετα...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία αγόρασε αεροπλανοφόρο “τρίτο χέρι” και μιλά για αγορά Sukhoi Su-27

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/03/aeroplanoforo_sao_paolo.jpg"><img height="480" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/03/aeroplanoforo_sao_paolo-696x522.jpg" width="640" /></a><br /><br />Του <b>Μιχάλη Ψύλου</b><br />Σε τουρκικά χέρια πέρασε το πρώην γαλλικό αεροπλανοφόρο “Foch” το οποίο είχε αγοραστεί από τη Βραζιλία και είχε μετονομαστεί σε «NAe São Paulo». Το αεροπλανοφόρο που ναυπηγήθηκε το 1963 για το Γαλλικό Ναυτικό, είχε πουληθεί το 2000 στο Πολεμικό Ναυτικό της Βραζιλίας για 12 εκατομμύρια δολάρια. Επί δύο δεκαετίες ,το αεροπλανοφόρο «Σάο Πάολο» ,έγινε το σημαντικότερο πολεμικό πλοίο της Βραζιλίας, αλλά οι επισκευές που χρειάστηκαν για τον εκσυγχρονισμό του ανήλθαν σε 250 εκατομμύρια ευρώ. Το 2017, η Βραζιλία αποφάσισε να το ξεφορτωθεί . Όπως αποκαλύπτει η τουρκική εφημερίδα Aydinlik , πριν λίγες ημέρες ,το αεροπλανοφόρο αγοράστηκε σε δημοπρασία του πολεμικού ναυτικού της Βραζιλία, από την τουρκική εταιρεία SÖK Denizcilik, αντί 1,6 εκατομμυρίων ευρώ. Για …παλιοσίδερα, κατ` αρχήν! Η βραζιλιάνικη ιστοσελίδα OpexNews , αναφέρει ότι η πρώην ναυαρχίδα του Ναυτικού της Βραζιλίας θα διασχίσει ρυμουλκούμενη τον Ατλαντικό και θα φτάσει στη Σμύρνη μέχρι τον Ιούνιο. Η τουρκική εταιρεία SÖK Denizcilik δεσμεύτηκε να διαλύσει και να ανακυκλώσει τα χαλύβδινα μέρη του αεροπλανοφόρου, σύμφωνα με τις αποφάσεις του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΔΝΟ) και τις απαιτήσεις της Σύμβασης της Βασιλείας. Μόνο που φαίνεται ότι η Αγκυρα έχει άλλα σχέδια.<br /><br />Η Aydinlik κάνει πάντως λόγο για «μια νέα αποστολή για το πρώην Foch που γιορτάζει τα 58α γενέθλιά του φέτος». Αντί να διαλυθεί το αεροπλανοφόρο, ο απόστρατος Ναύαρχος Μουσταφά Τσιχάτ Γιάιτσι, πρώην επιτελάρχης του τουρκικού πολεμικού ναυτικού, προτείνει «την ανακαίνιση του αεροπλανοφόρου ώστε να χρησιμοποιηθεί για την εκπαίδευση του προσωπικού για τα αεροπλανοφόρα που θα ναυπηγήσει μελλοντικά η Τουρκία» . Με τον τρόπο αυτό «θα εξοικονομήσουμε χρόνο» λέει ο απόστρατος ναύαρχος που αναγκάστηκε να παραιτηθεί πέρυσι, αφού κατηγορήθηκε από τον υπουργό Άμυνας Χουλουσί Ακάρ για λοβιτούρες στις προμήθειες του ναυτικού. «Αν και απόστρατος , ο Τούρκος ναύαρχος εξακολουθεί να έχει μεγάλη επιρροή» σημειώνει η ιστοσελίδα Nimrod ,που ειδικεύεται σε θέματα γεωστρατηγικής. «Είναι από τους πρωτεργάτες του σχεδίου της “Γαλάζιας Πατρίδας”, του πολιτικο-στρατιωτικού προγράματος που υποστηρίζει την επιθετική προστασία των τουρκικών θαλάσσιων συνόρων», επισημαίνει η ιστοσελίδα Nimrod.<br /><br />Mιλώντας στην Aydinlik, ο ναύαρχος Τσιχάτ Γιάιτσι εξηγεί ότι « η χρήση του αεροπλανοφόρου για εκπαίδευση θα αυξήσει την τεχνική μας τεχνογνωσία. Ως εκ τούτου, είναι πολύ σημαντικό να έχουμε στη διάθεσή μας ένα αεροπλανοφόρο για να επιτρέψουμε στις διάφορες ομάδες εργασίας να εκπαιδευτούν στα καθήκοντά τους αποτελεσματικά. Να προετοιμάζουμε προσομοιώσεις για να παρέχεται «εικονική εκπαίδευση» στο προσωπικό».Το πρώην «Foch» έχει μήκος 265 μέτρων και πλάτος 51 μέτρων στο επίπεδο του καταστρώματος και βάρος 24.000 τόνων. Είχε πλήρωμά 1000 ατόμων και μπορούσε να μεταφέρει 40 αεροσκάφη.<br /><br />Το παράδειγμα της Κίνας<br /><br />Ο Τούρκος ναύαρχος λέει μάλιστα ότι «το πρώην αεροπλανοφόρο Foch μπορεί να συνδυαστεί με την αγορά ρωσικών αεροσκαφών Sukhoi Su-27 που έχουν τη δυνατότητα κάθετης απονήωσης και προσνήωσης σε αυτό το πλοίο. Είναι μια σημαντική εναλλακτική λύση σε πολλές πτυχές σε σύγκριση με το τεχνικά και πολιτικά προβληματικό F-35 .Το πολιτικό κλίμα με τη Ρωσία είναι πιο κατάλληλο από ποτέ για την αγορά / παραγωγή αεροσκαφών στη χώρα μας» υποστηρίζει ο Τσιχάτ Γιάιτσι.<br /><br />Η εφημερίδα Aydinlik υπενθυμίζει μάλιστα ότι υπάρχει προηγούμενο με τον ουκρανικό αεροπλανοφόρο «Varyag»,το οποίο είχε ξεκινήσει τη δράση του ως «Κουζνετσώφ» στο ρωσικό ναυτικό. Πωλήθηκε το 1998 για 20 εκατομμύρια δολάρια σε μια τουριστική εταιρεία του Μακάο υπό τον όρο ότι δεν θα χρησιμοποιηθεί για στρατιωτικούς σκοπούς, αλλά θα μετατραπεί σε καζίνο. Οι κινεζικές αρχές αναθεώρησαν όμως τη σύμβαση , ανακαίνισαν και εξόπλισαν το αεροπλανοφόρο και από το 2011 έγινε το «Liaoning», το πρώτο κινεζικό αεροπλανοφόρο. Σύμφωνα με τον ρωσικό τύπο, η τουριστική εταιρεία χρησίμευσε ως «κάλυμμα» για την κινεζική κυβέρνηση. Το 2019, η Κίνα ξεκίνησε τη ναυπήγηση ενός δεύτερου αεροπλανοφόρου το οποίο θα τεθεί σε επιχειρησιακή λειτουργία στα τέλη του χρόνου. «Απομένει να δούμε τώρα εάν, πέρα ​​από το φθόνο και τις φιλοδοξίες, η Τουρκία θα υιοθετήσει την κινεζική μέθοδο και άν έχει τα μέσα για να κάνει το ίδιο με το πρώην αεροπλανοφόρο Foch» γράφει στην ιστοσελίδα του το τηλεοπτικό δίκτυο ΒFM.<br /><br />Ετοιμο σχεδόν και το ελικοπτεροφόρο Anadolu<br /><br />Το αμερικανικό Forbes γράφει πάντως ότι «η Τουρκία θα μπορούσε να κατασκευάσει τον πρώτο δικό της αεροπλανοφόρο με τη βοήθεια του Ηνωμένου Βασιλείου».<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν στις ιστοσελίδες Daily Sabah και Middle East Eye στις 3 Φεβρουαρίου , η Τουρκία ξεκίνησε διαβουλεύσεις με το Ηνωμένο Βασίλειο για την απόκτηση ενός νέου ή μεταχειρισμένου αεροπλανοφόρου. Η αραβική ιστοσελίδα Μiddle East Eye γράφει ότι η Τουρκία ζήτησε πέρυσι την αγορά ενός νέου αεροπλανοφόρου κατηγορίας Queen Elizabeth. Αυτό απορρίφθηκε από το Λονδίνο και μετά από διαβουλεύσεις με τη βρετανική κυβέρνηση ,συμφωνήθηκε να ξεκινήσει η Αγκυρα την ναυπήγηση του πρώτου δικού της αεροπλανοφόρου , αντί να το αγοράσει».<br /><br />Η Τουρκία ολοκληρώνει έχει τη ναυπήγηση με ισπανική βοήθεια του ελικοπτεροφόρου «TCG Anadolu» στα ναυπηγεία Σεντέφ στην Κωνσταντινούπολη. Το «Anadolu» θα έχει μήκος 231 μέτρων ,πλάτος 32 μέτρων, θα διαθέτει κατάστρωμα πτήσεων 5.440 m² και υπόστεγο 990 m² που μπορεί να φιλοξενήσει έως και 25 ελικόπτερα μεσαίου μεγέθους.<br /><br />Εχει πάντως και τη δυνατότητα μεταφοράς μικρών μαχητικών αεροσκαφών κάθετης απονήωσης (STOVL). Η Τουρκία αναμενόταν να αναπτύξει αεροσκάφη F-35 Lightning-II στο Anadolu , αλλά το μοντέλο F-35B STOVL δεν παραγγέλθηκε ποτέ. Η συμμετοχή της Τουρκίας στο πρόγραμμα F-35 διακόπηκε ούτως ή άλλως τον Ιούλιο του 2019. Σύμφωνα με το Forbes , το πρώτο ελικοπτεροφόρο του Τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού, θα είναι η ναυαρχίδα του τουρκικού στόλου , που «θα είναι πλέον καλύτερα εξοπλισμένος για επιχειρήσεις στο εξωτερικό».<br /><br />Αυτοκρατορία εξοπλισμών<br /><br />«Ο Ερντογάν χτίζει μια αυτοκρατορία εξοπλισμών» γράφει η Frankfurter Allgemeine Zeitung. «Με τη μαζική επέκταση της βιομηχανίας εξοπλισμών, η Τουρκία επιδιώκει να εμφανιστεί όλο και περισσότερο ως ισχυρισμό της περιφερειακή δύναμη» . Όταν το AKP κέρδισε εκλογές για πρώτη φορά το 2002, ούτε μία τουρκική αμυντική βιομηχανία περιλαμβανόταν στη λίστα των 100 μεγαλύτερων εταιρειών όπλων. Το 2006, η Aselsan ήταν η πρώτη τουρκική εταιρεία που συμπεριλήφθηκε στη λίστα του αμερικανικού εμπορικού περιοδικού “Defense News” και το 2012 η Tusas ήταν η δεύτερη. Απο το 2017 ,προστίθεται μία κάθε χρόνο . Σήμερα υπάρχουν επτά τουρκικές αμυντικές βιομηχανίες στη λίστα των 100 . Μόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Μεγάλη Βρετανία και η Κίνα έχουν περισσότερες εταιρείες οπλικών συστημάτων. Οπως σημειώνει άλλωστε η FAZ«Τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη μετείχαν στις πρόσφατες στρατιωτικές επιχειρήσεις στον Καύκασο και τη Λιβύη. Ο τουρκικός στρατός χρησιμοποιεί ένα ευρύ φάσμα πυραύλων για να βομβαρδίζει τις θέσεις του PKK στο βόρειο Ιράκ και τη νοτιοανατολική Τουρκία . Και για να διατηρεί μόνιμη στρατιωτική παρουσία σε μεγάλα μέρη της Συρίας, η Άγκυρα χρειάζεται βαρύ οπλισμό».<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Τουρκία αγόρασε αεροπλανοφόρο “τρίτο χέρι” και μιλά για αγορά Sukhoi Su-27

Του Μιχάλη Ψύλου Σε τουρκικά χέρια πέρασε το πρώην γαλλικό αεροπλανοφόρο “Foch” το οποίο είχε αγοραστεί από τη Βραζιλία και είχε μετονομαστε...

Διαβάστε την συνέχεια

Για μπίζνες στη Λιβύη, Βερολίνο και Ρώμη - Aποκλείουν την Ελλάδα, κάνουν στραβά μάτια στην Τουρκία

<img height="427" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=shutterstock_1711885645_1.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Νίκος Μελέτης</b><br />Κίνδυνος αποκλεισμού και πάλι της Ελλάδας από τα τεκταινόμενα στη Λιβύη, που επηρεάζουν άμεσα την κατάσταση στη Μεσόγειο και στα νότια σύνορα της χώρας, καθώς οι Ευρωπαίοι δίνουν «συμβουλές» και Γερμανοί και Ιταλοί έχουν ξεχυθεί στη Λιβύη για να κλείσουν επικερδή συμβόλαια για τις επιχειρήσεις τους.<br /><br />Η Ελλάδα μετά από μια πολύ δύσκολη περίοδο στις σχέσεις της με την Λιβύη, κυρίως μετά την πλήρη πρόσδεση της προηγούμενης κυβέρνησης Σάρατζ στο άρμα του Τ. Ερντογάν και την υπογραφή του Τουρκολιβυκού μνημονίου, από την πρώτη στιγμή του ορισμού νέας κυβέρνησης που θα οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές έσπευσε να δείξει την καλή θέληση για αποκατάσταση των σχέσεων.<br /><br />Το τηλεφώνημα του κ. Μητσοτάκη στον προσωρινό πρωθυπουργό Ντιμπεϊντά και η πρόθεση επαναλειτουργίας της ελληνικής πρεσβείας στην Τρίπολη ήταν ένα πρώτο βήμα.<br /><br />Την περασμένη εβδομάδα επισκέφθηκαν στην Τρίπολη οι υπουργοί εξωτερικών της Γερμανίας, της Ιταλίας και της Γαλλίας για διαβουλεύσεις με την λιβυκή κυβέρνηση και από αυτή την αποστολή αποκλείσθηκε και πάλι η Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι δεν θα πρέπει να νοείται ευρωπαϊκή παρέμβαση στη Λιβύη χωρίς τη συμμετοχή της μιας από τις τρεις ευρωπαϊκές χώρες με τις οποίες έχει κοινά σύνορα η Λιβύη.<br /><br />Οι τρεις υπουργοί εξέφρασαν τη στήριξη τους στην νέα κυβέρνηση και στην πορεία προς τις εκλογές του Δεκεμβρίου και επεσήμαναν την ανάγκη άμεσης απόσυρσης όλων των ξένων δυνάμεων από το Λιβυκό έδαφος. Κανείς όμως δεν αναφέρθηκε ρητά στην ανάγκη αναστολής του έωλου στρατιωτικού μνημονίου που υπέγραψαν Ερντογάν- Σαρατζ (ως αντάλλαγμα στο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο «οριοθέτησης» θαλασσίων ζωνών)κι αποτελεί την υποτιθέμενη νομιμοποιητική βάση για συνέχιση παραμονής τουρκικών δυνάμεων στην Λιβύη. <br /><br />Ο πρόεδρος του Πολιτικού Συμβουλίου της Λιβύης Μοχάμεντ αλ Μένφι επισκέφθηκε και αυτός μετά τον πρωθυπουργό την Άγκυρα και στις συναντήσεις του με τον πρόεδρο Ερντογάν εξήρε την συνεργασία των δυο χωρών. Σύμφωνα με λιβυκά ΜΜΕ ο Αλ Μένφι ζήτησε την απόσυρση των Σύριων μισθοφόρων από την Λιβύη αλλά και των τουρκικών στρατιωτικών συμβούλων, εντός των προσεχών 10 ημερών.<br /><br />Πάντως αυτή η είδηση δεν επιβεβαιώθηκε από άλλη πηγή πέραν του “Libya Review”, ενώ μέχρι και την προηγούμενη εβδομάδα τουρκικά ΜΜΕ μετέδιδαν πληροφορίες ότι η εκπαίδευση των Λιβυκών δυνάμεων από τους τούρκους στρατιωτικούς συμβούλους συνεχίζεται κανονικά. Αλλά και οι πληροφορίες ότι αρκεί η μετακίνηση και επαναπατρισμός των μισθοφόρων που είχαν μεταφερθεί από την Συρία στη Λιβύη, έχουν επιβεβαιωθεί, ενώ δεν έχει υπάρξει καμιά αναφορά για τα εάν έχει δρομολογηθεί και η επιστροφή στην Τουρκία των drones και του αλλού αμυντικού υλικού που είχε μεταφερθεί στην Τρίπολη και συνέβαλε σημαντικά στην απόκρουση της επίθεσης εναντίον της λιβυκής πρωτεύουσας των δυνάμεων του στρατηγού Χαφτάρ.<br /><br />Όσο παραμένει τουρκική στρατιωτική παρουσία στην Λιβύη αλλοιώνεται η διαδικασία ειρήνευσης και αποκατάστασης της ενότητας της χώρας και έτσι υπονομεύεται και η πορεία προς τις εκλογές. Και αυτό οφείλει να το αναδείξει και η Ε.Ε. με πιο πειστικό και πιεστικό τρόπο και σε αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει να κινηθεί και η Αθήνα. <br /><br />Ευρωπαϊκές δυνάμεις όμως όπως η Γερμανία και η Ιταλία που θέλουν να κρατήσουν τα ηνία των χειρισμών έναντι της Λιβύης ενδιαφέρονται περισσότερο για να προωθήσουν τα οικονομικά συμφέροντα τους σε αυτό που σήμερα φαντάζει ως «μπονάνζα» της Βορείου Αφρικής. Μια χώρα με τεράστιο φυσικό πλούτο, με διαλυμένες υποδομές και χωρίς έμψυχο δυναμικό.<br /><br />Την περασμένη Κυριακή στην πρώτη επίσκεψη ξένου αξιωματούχου στην Λιβύη μετά την ορκωμοσία της νέας κυβέρνηση έφθασε στην Τρίπολη ο Ιταλός ΥΠΕΞ ΝτιΜάϊο και την επόμενη ο πρωθυπουργός Αμπντουλχαμίτ Ντιμπεϊντά δέχθηκε τον επικεφαλής του ιταλικού πετρελαϊκού κολοσσού ENI Κλαούντιο Ντεσκάλτσι, με τον οποίο συζήτησαν την επαναδραστηριοποίηση της ιταλικής εταιρίας, αλλά και την συνεργασία σε νέους τομείς όπως οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.<br /><br />Ο Ιταλός πρέσβης Τζιουζέπε Γκριμάλντι σε συνάντηση που είχε την περασμένη εβδομάδα με τον Λίβυο υπουργό μεταφορών Μ.Σαχουμπι συζήτησαν την ενεργοποίηση συμβολαίων με ιταλικές εταιρίες. Μέσα στις υπηρεσίες που ενδιαφέρονται να αναλάβουν οι Ιταλοί είναι η ασφάλεια στο διεθνές αεροδρόμιο της Τρίπολης και η ανάληψη του μεγάλου έργου του παραθαλάσσιου οδικού άξονα, που είναι κρίσιμης οικονομικής και στρατηγικής σημασίας για την Λιβύη.<br /><br />Στην συνάντηση μάλιστα συμφωνήθηκε να υπάρξει άμεσα συνάντηση των αρμόδιων λιβυκών φορέων και των ιταλικών εταιριών για την ενεργοποίηση των εφαρμογή των συμφωνημένων ή παγωμένων έργων.<br /><br />Χθες συνήλθε το τρίτο Γερμανό-Λιβυκό Οικονομικό Φόρουμ στο ξενοδοχείο Radisson Blu Mahary στην Τρίπολη, με διοργανωτή την Γενική Ένωση των Λιβυκών Επιμελητηρίων Εμπορίου, παρουσία του υπουργού οικονομικών και εμπορίου, του προέδρου της κρατικής εταιρίας πετρελαίου NOC και εκπροσώπων Γερμανικών Εταιριών που φιλοδοξούν να αποσπάσουν σημαντικό μερίδιο στους τομείς του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, των μεταφορών και των τηλεπικοινωνιών. Και στο στόχαστρο τους είναι και η εταιρία NOC που διαχειρίζεται τα πλούσια κοιτάσματα της χώρας σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο και η εγκατάσταση και εκμετάλλευση μονάδων παραγωγής ηλιακής ενέργειας στις ερήμους της Λιβύης.<br /><br />Η Αθήνα οφείλει όχι απλώς να επισπεύσει την επαναλειτουργία της Ελληνικής Πρεσβείας στην Τρίπολη που θα διευκολύνει την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης μεταξύ των δυο χωρών, αλλά να ενσωματώσει στις ευρωπαϊκές θέσεις για την Λιβύη τον sine qua non όρο της πλήρους απόσυρσης των τουρκικών δυνάμεων από την χώρα και την υποχρέωση της χώρας να αναζητήσει με ειρηνικό και μέσω διαλόγου στη βάση του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου της θάλασσας, επίλυση των διαφορών που έχει με Ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Ελλάδα.<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Για μπίζνες στη Λιβύη, Βερολίνο και Ρώμη - Aποκλείουν την Ελλάδα, κάνουν στραβά μάτια στην Τουρκία

Νίκος Μελέτης Κίνδυνος αποκλεισμού και πάλι της Ελλάδας από τα τεκταινόμενα στη Λιβύη, που επηρεάζουν άμεσα την κατάσταση στη Μεσόγειο και σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως τραυματίστηκε καίρια η τουρκική Πολεμική Αεροπορία

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/F-16-tourkiko.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος<br /></b>Ο αποκλεισμός από το πρόγραμμα F-35, ή έλλειψη ανταλλακτικών και η τελματωμένη κατασκευή της εγχώριας σχεδίασης μαχητικών δεν είναι τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η τουρκική Πολεμική Αεροπορία. Αυτό που πραγματικά “πελέκησε” την ισχύ της τουρκικής αεροπορίας ήταν η προσπάθεια του Ερντογάν να προφυλαχθεί από τους εσωτερικούς εχθρούς του.<br /><br />Η αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος στις 15 Ιουλίου 2016 ώθησε τον Ερντογάν να εκκαθαρίσει μαζικά πιλότους μαχητικών. Η Αεροπορία έπαιξε κεντρικό ρόλο εκείνο τον Ιούλιο. Περίπου είκοσι πιλότοι F-16 συμμετείχαν στο πραξικόπημα με έντεκα αεροσκάφη, μαζί με αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού και μεταφορών που ανεφοδίασαν τα μαχητικά και μετέφεραν στρατεύματα. Οι επιπτώσεις ήταν δραματικές για ολόκληρο τον αεροπορικό στόλο.<br /><br />Τις μέρες μετά το πραξικόπημα, η Αεροπορία εκκαθάρισε περισσότερους από 300 πιλότους F-16, οι περισσότεροι από τους οποίους είχαν χρόνια εμπειρίας. Το αποτέλεσμα: Η αναλογία πιλοτηρίου προς πιλότο μειώθηκε από 1,25+ πιλότους ανά αεροσκάφος σε 0,8. Αυτή η αναλογία είναι σημαντική για να διασφαλιστεί ότι οι πιλότοι είναι ξεκούραστοι μεταξύ πτήσεων, χωρίς να επηρεάζουν τον επιχειρησιακό ρυθμό.<br /><br />Τα τουρκικά F-16 κυρίως πλήττουν στόχους του PKK στα βουνά βόρεια του Ντουκόκ στο ιρακινό Κουρδιστάν. Επίσης συμμετέχουν σε αποστολές αεροπορικής υποστήριξης των τουρκικών δυνάμεων που επιχειρούν σε κατεχόμενες περιοχές της Συρίας και πάλι εναντίον Κούρδων. Τέλος, πραγματοποιούν μαζικές παραβιάσεις και παραβάσεις στο Αιγαίο.<br />Μαζικές εκκαθαρίσεις πιλότων<br /><br />Μετά τις μαζικές εκκαθαρίσεις πιλότων, η τουρκική Αεροπορία έπρεπε να καλύψει τα μεγάλα κενά. Δεν είχε τη δυνατότητα να εκπαιδεύσει νέους και να τους τοποθετήσει σε επιχειρησιακές μονάδες. Η εκπαίδευση ενός πιλότου είναι πολυδάπανη, παίρνει πολύ χρόνο και επιπλέον απαιτούνται πολλές ώρες πτήσης για να θεωρηθεί ένας πιλότος ικανός να αναλάβει επιχειρησιακό ρόλο.<br /><br />Έτσι, παρόλο που η Τουρκία διαθέτει μεγάλο αριθμό αεροσκαφών, η απορρόφηση απαιτεί οι άπειροι πιλότοι να συνδυάζονται με έναν έμπειρο, έτσι ώστε να καλύπτεται κάπως το κενό με υπηρεσία σε μάχιμη πτέρυγα. Αλλά και σ’ αυτό το επίπεδο προέκυψαν προβλήματα, επειδή η Τουρκία δεν διαθέτει αρκετούς εκπαιδευτές και πλέον έμπειρους πιλότους, οι οποίοι να παίξουν τον ρόλο του καθοδηγητή-εκπαιδευτή στην πράξη. Λόγω αυτού του γεγονότος, ο ρυθμός εκπαίδευσης ενός πιλότου δεν μπορεί να συμβαδίσει με την αναβάθμισή του σε μάχιμο. Ελλείψει ωρών πτήσης, οι πιλότοι που πάνε από τη βασική σχολή πτήσεων σε επιχειρησιακές μονάδες χρειάζονται πολύ χρόνο για να αποκτήσουν επιχειρησιακή ικανότητα.<br /><br />Η Τουρκία έχει προσεγγίσει κάποια κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ, ζητώντας βοήθεια τόσο για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα από την έλλειψη εκπαιδευτών όσο και για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα από την έλλειψη έμπειρων πιλότων. Η έλλειψη πιλότων μαχητικών σε όλο το ΝΑΤΟ, όμως, περιορίζει τις δυνατότητες και όσων κρατών-μελών θα ήθελαν να βοηθήσουν την Τουρκία.<br /><br /><div>ΗΠΑ και τουρκική Πολεμική Αεροπορία<br /><br />Μετά το πραξικόπημα, η τουρκική Αεροπορία ζήτησε βοήθεια κι από τις ΗΠΑ. Αρχικά ζήτησε από Αμερικανούς εκπαιδευτές να πάνε στην Τουρκία για να βοηθούσαν στη βασική σχολή πτήσεων και, στη συνέχεια, να πετάξουν σε επιχειρησιακές μονάδες. Στις ΗΠΑ, ωστόσο, ακόμα κι αν υπήρχε πολιτική βούληση, δεν περισσεύουν εκπαιδευτές F-16 για να στείλουν στην Τουρκία. Το ίδιο ισχύει και για άλλες χώρες που διαθέτουν F-16. Όπως και η Τουρκία, στέλνουν πιλότους στις ΗΠΑ για βασική εκπαίδευση πτήσεων.<br /><br />Τα τουρκικά Μίντια έχουν ερμηνεύσει την αμερικανική άρνηση να στείλει πιλότους στην Τουρκία σαν “πολιτικό χαστούκι”. Στην πραγματικότητα, η Ουάσιγκτον αποδέχθηκε να αυξηθεί ο αριθμός των Τούρκων πιλότων που θα σταλούν στις ΗΠΑ για βασική εκπαίδευση, παρά τη συνολική μείωση των ξένων εκπαιδευομένων πιλότων.<br /><br />Η τουρκική Ακαδημία Πολεμικής Αεροπορίας, με τέσσερις τάξεις, έχει ξεκινήσει από το 2019 εκπαιδευτικές πτήσεις στη βάση Cigli. Η επιστροφή της κανονικότητας στη βάση αυτή δεν ήταν εύκολη, δεδομένου ότι η ομάδα των Ειδικών Δυνάμεων που είχε αναλάβει να σκοτώσει τον Ερντογάν στις 15 Ιουλίου 2016, είχε πετάξει από αυτή τη βάση προς το ξενοδοχείο στη Μαρμαρίδα, όπου ο Ερντογάν και η οικογένειά του έκαναν διακοπές.<br /><br />Θα χρειαστούν τέσσερα χρόνια για να αποφοιτήσουν οι νέοι πιλότοι. Στη συνέχεια, λόγω της έλλειψης εκπαιδευτών, θα χρειαστούν περίπου ακόμα 15 μήνες για την πλήρη πιστοποίηση των πιλότων. Μετά από αυτό, χρειάζονται πάνω από τρία χρόνια πτήσεων με έμπειρους πιλότους σε επιχειρησιακές μονάδες προτού τελικά “απορροφηθούν” και χαρακτηριστούν έμπειροι.</div><div><br />Βασική εκπαίδευση από Πακιστανούς<br /><br />Για να αντιμετωπίσει την έλλειψη εκπαιδευτών, η Τουρκία ζήτησε επίσης βοήθεια από την πακιστανική Πολεμική Αεροπορία. Το Πακιστάν διαθέτει το ίδιο F-16 με αυτό που διαθέτει και η Τουρκία. Ωστόσο, η συνεργασία της Τουρκίας με το Πακιστάν περιορίζεται από τους κανονισμούς International Traffic in Arms (ITAR) των ΗΠΑ. Πρόκειται για το κανονιστικό καθεστώς που διέπει τις εξαγωγές αμερικανικών οπλικών συστημάτων. Σε αυτήν την περίπτωση, η εκπαίδευση από Πακιστανούς θα αποτελούσε επανεξαγωγή τεχνικών δεδομένων και επομένως υπόκειται σε περιορισμούς ελέγχου από τις ΗΠΑ.<br /><br />Ωστόσο, η πακιστανική Αεροπορία βοηθά την Τουρκία στην εκπαίδευση σε μονοκινητήρια αεροσκάφη, το πρώτο από τα τρία στάδια εκπαίδευσης για πιλότους F-16. Το 2016, Πακιστανοί εκπαιδευτές βρίσκονταν στη βάση του Cigli, στο πλαίσιο της αγοράς από την Τουρκία 52 εκπαιδευτικών αεροσκαφών Super Mushshak.</div><div><br />Επιστράτευση συνταξιούχων<br /><br />Η Άγκυρα προσφέρει κίνητρα σε πιλότους που είχαν αποσυρθεί πριν από το πραξικόπημα, να επιστρέψουν στην Αεροπορία. Η ανταπόκροση, ωστόσο, ήταν μικρή. Πρόσφατα, η τουρκική κυβέρνηση εξέδωσε διάταγμα που απειλεί 330 πρώην πιλότους με ανάκληση της άδειάς τους, εάν δεν επιστρέψουν στην Πολεμική Αεροπορία για τέσσερα χρόνια. Το διάταγμα εκδόθηκε για να καλυφθούν τα κενά σε έμπειρους πιλότους, οι οποίοι είναι αναγκαίοι για να πετούν με τους νέους και να τους μεταγγίζουν την εμπειρία τους. Στην πραγματικότητα ψάχνουν τρόπο για να αποτρέψουν τις “δύο ταχύτητες” στις πολεμικές μοίρες.<br /><br />Δεν είναι σαφές πώς η απόφαση για υποχρέωση επιστροφής στην υπηρεσία θα επηρεάσει το ηθικό μίας μονάδας, καθώς τα κίνητρα δεν είναι ελκυστικά και ως εκ τούτου ίσως να φέρουν αντίθετα από τα επιθυμητά αποτελέσματα. Επιπροσθέτως, ένας μεγαλύτερος σε ηλικία πιλότος, που έχει αποκοπεί από την ενεργό δράση για πάνω από πέντε χρόνια, δεν έχει τα αντανακλαστικά που απαιτεί ο χειρισμός ενός μαχητικού πρώτης γραμμής.<br /><br />Έλληνες χειριστές αναφέρουν ότι βλέπουν μια νευρικότητα και έλλειψη πείρας από πλευράς Τούρκων πιλότων που αντιμετωπίζουν σε εικονικές αερομαχίες στο Αιγαίο. Αυτό καταδεικνύει ότι οι περισσότεροι πιλότοι που στέλνονται στο Αιγαίο και δεν έχουν εμπειρία σε αερομαχίες, ή είναι νέοι και άπειροι, ή έχουν μετατεθεί από μονάδες της Ανατολίας όπου πραγματοποιούσαν βομβαρδισμούς σε κουρδικούς στόχους που δεν διαθέτουν αντιαεροπορική άμυνα. Αυτό αυξάνει την πιθανότητα “ατυχήματος” που μπορεί να έχει πολύ δυσάρεστα αποτελέσματα.</div><div><br />Ιδιώτες εκπαιδευτές<br /><br />Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις έχουν επίσης διαβουλευτεί με Πολεμικές Αεροπορίες του ΝΑΤΟ σχετικά με τη χρήση ιδιωτών εργολάβων για την παροχή παρόμοιων υπηρεσιών, αλλά υπάρχουν δισταγμοί σχετικά με αυτή την πρακτική. Η ιδέα της πρόσληψης ιδιωτικών εταιρειών για να βοηθήσουν στην εκπαίδευση είναι ανάθεμα για την κουλτούρα της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας.<br /><br />Η μετά το πραξικόπημα εκκαθάριση προκάλεσε σημαντικά κι όχι μόνο πρόσκαιρα προβλήματα στην τουρκική Πολεμική Αεροπορία. Η πολύ χαμηλή αναλογία πιλότου προς πιλοτήριο έχει εξαντλήσει τους Τούρκους πιλότους και τους μηχανικούς που είναι υπεύθυνοι για τη συντήρηση των αεροσκαφών. Τα μακροπρόθεσμα προβλήματα είναι εύκολο να διαγνωστούν, αλλά δύσκολο να αντιμετωπιστούν.<br /><br />Όπως προαναφέραμε, η τουρκική Πολεμική Αεροπορία κατέφυγε σε μάλλον ανορθόδοξα μέτρα για να αμβλύνει όπως-όπως την αδυναμία της. Το κενό, όμως, που έχει προκαλέσει η μαζική εκκαθάριση πιλότων (περίπου το 50%, ίσως και παραπάνω) δεν πρόκειται να καλυφθεί βραχυμεσοπρόθεσμα. Οι διώξεις πιλότων, άλλωστε, συνεχίζονται. Αν σ’ αυτό το πρόβλημα προστεθεί και το πρόβλημα των ανταλλακτικών, τότε πράγματι η εικόνα καθίσταται πολύ δυσοίωνη για το αξιόμαχο της τουρκικής Αεροπορίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πως τραυματίστηκε καίρια η τουρκική Πολεμική Αεροπορία

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Ο αποκλεισμός από το πρόγραμμα F-35, ή έλλειψη ανταλλακτικών και η τελματωμένη κατασκευή της εγχώριας σχεδίασης μαχητι...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι προβλέπουν επενδυτικοί οίκοι για την τουρκική οικονομία

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/turkish_economy-1.jpg" /><br /><br /><b>Ηλιόπουλος Γιώργος</b><br />Το κύμα της χρηματοοικονομικής αναταραχής που πλήττει για μία ακόμα φορά την παραπαίουσα τουρκική οικονομία εξωθεί την Άγκυρα σε μία νέα επικοινωνιακή εκστρατεία, ανάλογη με την αντίστοιχη των αρχών του Νοεμβρίου του 2020, σε μία απεγνωσμένη προσπάθεια να πείσει τις αγορές για τις ειλικρινείς της προθέσεις και την αναβάθμιση της αξιοπιστίας της. Η αποτυχία, όμως, του προηγουμένου επικοινωνιακού τεχνάσματος που καταρρέει με την αποπομπή του κεντρικού τραπεζίτη Naci Ağbal, εξωθεί τα μεγάλα επενδυτικά κεφάλαια και τους οίκους αξιολόγησης στην διατύπωση νέων απαισιόδοξων προβλέψεων.<br /><br />Αμέσως μετά την Μαύρη Δευτέρα για την τουρκική λίρα, ο οίκος αξιολόγησης Fitch σπεύδει να κατακρεουργήσει το αξιόχρεο των τουρκικών ομολογιακών εκδόσεων με νέα υποβάθμιση στο επίπεδο BB- (δηλαδή απορρίμματα-junk), επικαλούμενος τις αρνητικές επιπτώσεις που προκαλούνται με την απομάκρυνση του κεντρικού τραπεζίτη Naci Ağbal.<br /><br />Στην αναφορά του ο οίκος επισημαίνει πως συνεκτιμά την κατεύθυνση της πολιτικής του αντικαταστάτη του, που παραμένει σφοδρός υπέρμαχος της πολιτικής των χαμηλών επιτοκίων σε συνδυασμό με την εξέλιξη της εξωτερικής και όχι της εσωτερικής θέσης. Σημειώνει μάλιστα πως σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, ο Sahap Kavcıoğlu, ο τέταρτος κατά σειράν κεντρικός τραπεζίτης της τελευταίας διετίας, δεν διαθέτει τα απαιτούμενα προσόντα και τις ικανότητες να διαχειρισθεί τα δεινά χρηματοοικονομικά προβλήματα της Τουρκίας.<br /><br />Από την πλευρά του ο Τούρκος πρόεδρος υπόσχεται ταχεία οικονομική ανάπτυξη και ισχυρίζεται πως η αναταραχή στις αγορές σε σχέση με την κατάσταση στην χώρα του δεν ανακλά τα βασικά της θεμελιώδη μεγέθη. Ο γνωστός οίκος αξιολόγησης Moody’s κινούμενος σε παράλληλη τροχιά με τον ομόλογό του, παρατηρεί πως η τουρκική χρηματαγορά εμφανίζει σημεία ισχυρής πίεσης, με τα ημερήσια επιτόκια των εξωχώριων συμβολαίων επαναγοράς (overnight swaps) στο τουρκικό νόμισμα να εκτινάσσονται κατά 1.400% για να σταθεροποιηθούν τελικά στο 500%.<br /><br />Τα στοιχεία προέρχονται από τον χρηματοοικονομικό οίκο Refinitiv Financial Solutions (θυγατρικό σχήμα του Χρηματιστηρίου του Λονδίνου), που προειδοποιεί πως οι κινήσεις αυτές στην ταχύτατη μεταβολή του κόστους των επενδυτών που ανταλλάσσουν σκληρό συνάλλαγμα με τουρκικές λίρες, αποτελούν μία σημαντική παράμετρο μέτρησης κινδύνου.<br /><br />Μηχανισμός πίεσης<br /><br />Οι αναλυτές τονίζουν πως η τεράστια αύξηση αποτελεί σαφέστατη ένδειξη της αδυναμίας των ξένων επενδυτών να επιχειρήσουν αναχαίτιση των κινδύνων που απορρέουν από τις τοποθετήσεις τους στην τουρκική λίρα. Αναγκαστικά ακολουθούν επιθετική τακτική ή απλά στοιχηματίζουν με πωλήσεις κατά του νομίσματος και αυτό το κλίμα ανακλάται στην απότομη πτώση της νομίσματος κατά 14% στις 22 Μαρτίου, για να ισορροπήσει τελικά μετά από ισχυρή στήριξη στο 7,4%.<br /><br /><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/Turkey-TURMOIL_5Ajpg.jpg" /><br /><br />Ο επικεφαλής τραπεζικής στρατηγικής της Mufg BanΚ, Onur Ilgen, παρατηρεί πως οι ξένοι επενδυτές προσπαθούν να ρευστοποιήσουν τις μακροπρόθεσμες θέσεις τους στο τουρκικό νόμισμα, θορυβημένοι από την αιφνιδιαστική απομάκρυνση του κεντρικού τραπεζίτη. Η στάση αυτή πυροδοτεί έναν ισχυρό μηχανισμό πιέσεων στην ήδη περιορισμένη ρευστότητα της αγοράς των εξωχώριων συμβολαίων επαναγοράς (overnight swaps).<br /><br /><br />Σύμφωνα με τον οικονομολόγο Enver Erkan, της Terra Securities στην Κωνσταντινούπολη, υπάρχει ίσως η πρόθεση να περιορισθούν οι διακυμάνσεις του τουρκικού συναλλάγματος μέσω της αύξησης των δυσχερειών για τους ξένους χρηματοοικονομικούς οίκους να ελέγχουν μεγάλα ποσά σε τουρκικές λίρες ή εναλλακτικά να αυξήσουν δραστικά το κόστος των θέσεων των πωλητών στο νόμισμα.<br /><br />Οι απότομες αυξήσεις στα ημερήσια επιτόκια των εξωχώριων συμβολαίων επαναγοράς (overnight swaps) αποτελούν μία ένδειξη πανικού στις αγορές βραχυπρόθεσμων συμβολαίων. Αν και ανάλογες κινήσεις έχουν εκδηλωθεί και κατά το 2019 και κατά το 2020, ο Erkan εκτιμά πως δεν αποτελούν κυβερνητική πολιτική, αλλά κινήσεις των τουρκικών τραπεζών που προσπαθούν να περιορίσουν τις απώλειές τους.<br /><br /><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/Turkey-TURMOIL_5Bjpg.jpg" /><br />Εμμονές Ερντογάν<br /><br />Στην Societe Generale, ο επικεφαλής της τραπεζικής στρατηγικής Phoenix Kalen, θερμός υποστηρικτής των αυξήσεων στα τουρκικά επιτόκια, επισημαίνει πως αυτή η νομισματική πολιτική αντιμετωπίζει ισχυρότατες πολιτικές και επιχειρηματικές πιέσεις. Ο ίδιος τονίζει πως οι κινήσεις οφείλουν να συνεχισθούν με κάθε μέσον για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των μικροεπενδυτών και των μεγάλων επενδυτικών σχημάτων στην Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας, αν και το μέγεθος της πρόκλησης αποτελεί τελικά ένα κίνητρο για την αποπομπή του Naci Ağbal από τον Τούρκο πρόεδρο.<br /><br /><br />Ο Recep Tayyip Erdoğan δεν αντιλαμβάνεται δυστυχώς ότι υπάρχουν σαφή όρια στην συμπεριφορά των πολιτικών ηγετών, όταν έχουν να αντιμετωπίσουν τις αγορές και η τελευταία αναταραχή το αποδεικνύει με δραματικό τρόπο. Ο οποιοσδήποτε λογικός πολιτικός κατανοεί πως απαιτείται μία συμπεριφορά δεκτική στον διάλογο και στις ορθολογικές προτάσεις, αλλά όπως τονίζει ο Kalen, δεν υπάρχει αντικειμενικός παρατηρητής στην Τουρκία που να αγνοεί πως ο Τούρκος πρόεδρος αποτελεί το τελευταίο πολιτικό πρόσωπο που θα στραφεί προς την κατεύθυνση αυτή.<br /><br />Ο Γάλλος τραπεζικός εφιστά την προσοχή πως μία χώρα με τα οικονομικά μεγέθη της Τουρκίας δεν αντέχει την τεράστια πίεση που ασκεί το βραχυπρόθεσμο εξωτερικό χρέος των τουλάχιστον 180 δισεκατομμυρίων δολαρίων, που απαιτεί για την αναχρηματοδότησή του κατά 70% και πιθανότητα θα καταλήξει σε κρίση πληρωμών. Μία εξέλιξη αυτής της μορφής οπωσδήποτε συνιστά το τελευταίο που επιθυμεί ο Erdoğan, σε μία συγκυρία καταστάσεων, όπου προεξέχει ο σχεδιασμός μίας νέας προσέγγισης της κυβέρνησης Biden και η εξεύρεση τρόπων να πεισθεί η Ευρώπη πως η Τουρκία δεν αποτελεί πηγή εντάσεων και προκλήσεων στην Ανατολική Μεσόγειο.<br />Νέες υποτιμήσεις<br /><br />Επιπλέον, κατά την Societe Generale η τουρκική λίρα θα αντιμετωπίσει και άλλες υποτιμητικές πιέσεις, με την ισοτιμία της προς το αμερικανικό δολάριο να διαμορφώνεται προς το 9,7:1 και στο 11,4:1 προς το ευρωπαϊκό κοινό νόμισμα στο δεύτερο τρίμηνο του 2021. Χωρίς ουσιαστικά συναλλαγματικά αποθέματα για την υπεράσπιση του νομίσματος και συνεκτιμώντας την περισσότερο από πιθανή έξοδο των ξένων και εγχώριων επενδυτικών κεφαλαίων, θα καταστεί δυσχερέστατη η αποτροπή μίας σοβαρότατης νομισματικής κρίσης κατά την διάρκεια των επόμενων μηνών, σύμφωνα με τον Kalen.<div><br /><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/Turkey-TURMOIL_6jpg.png" />Σε κάπως διαφορετικούς τόνους ο επικεφαλής του Nordea Group, του μεγαλύτερου επενδυτικού οίκου στην βόρειο Ευρώπη, δηλώνει απερίφραστα πως δεν πρόκειται να υπάρξουν επενδυτικές τοποθετήσεις στο τουρκικό νόμισμα σε πείσμα των ελκυστικών του επιτοκίων, εάν ο Recep Tayyip Erdoğan, δεν διακόψει την καταστροφική ανάμειξή του στην νομισματική πολιτική της χώρας του. Ο οίκος υπενθυμίζει μάλιστα πως και κατά το παρελθόν, είχε προειδοποιήσει για την στάση του έναντι του τουρκικού νομίσματος, που δεν πρόκειται να μεταβληθεί εάν ο Τούρκος πρόεδρος δεν αποσυρθεί από την διοίκηση της Κεντρικής Τράπεζας της χώρας του.<br /><br />Από την πλευρά του, ο επικεφαλής των στρατηγικών αναλυτών του BlueBay Asset Management, Timothy Ash, χαρακτηρίζει την κατάσταση ιδιαίτερα ανησυχητική, αν και η Yeni Şafak, το γνωστό φερέφωνο του καθεστώτος, τον καταγγέλλει πως ενορχηστρώνει και δίδει το σύνθημα για τις κερδοσκοπικές επιθέσεις εναντίον του τουρκικού νομίσματος.<br />Πολιτικό κόστος<br /><br />Σύμφωνα με τον Desmond Lachman, πρώην υποδιευθυντή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και επικεφαλής των ανώτατων συμβούλων του, ο Recep Tayyip Erdoğan διακινδυνεύει εντελώς αλόγιστα κερδοσκοπικές επιθέσεις στις τουρκικές αγορές χρήματος και ειδικά όταν επιλέγει έναν ανεπαρκή νέο κεντρικό τραπεζίτη, μόνον και μόνον για να τον ελέγχει. Η επάνοδος σε ανορθόδοξους μεθόδους διαχείρισης έρχεται στην χειρότερη δυνατή στιγμή για τον τουλάχιστον εκκεντρικό Τούρκο πρόεδρο και τις εμμονές του στα χαμηλά επιτόκια για να αποφύγει υποτίθεται τις πληθωριστικές πιέσεις.<br /><br />Όπως τονίζει, για όσους οι θεοί επιθυμούν την καταστροφή τους, τους εξωθούν στην παράνοια και αυτό οπωσδήποτε ανακλάται στην συμπεριφορά του Erdoğan, τουλάχιστον στον τομέα των οικονομικών του επιλογών. Αυτός ο τομέας έχει σφραγισθεί με την αποτυχία και πρόκειται να κοστίσει ακριβά στον Τούρκο πρόεδρο και το κόμμα του στις εκλογές, όπως ήδη διαφαίνεται στις δημοσκοπήσεις.<br /><br />Σε αδρές γραμμές, σε χώρες με αναδυόμενες οικονομίες δεν ενδείκνυται η υιοθέτηση ανορθόδοξων τακτικών στην οικονομική τους πολιτική, ακόμα και όταν η παγκόσμια ρευστότητα κινείται σε ιδιαίτερα θετικά επίπεδα. Αυτός ο γενικός κανόνας στοιχειοθετεί πως ο Erdoğan αποτελεί μία μοναχική έκπληξη, ειδικά εν μέσω των χρονικών συγκυριών που επιλέγει να αποπέμψει τον κεντρικό του τραπεζίτη, από την στιγμή που οι αναδυόμενες οικονομίες πιέζονται και θα συνεχίζουν να λαμβάνουν μέτρα περιορισμού κατά της οικονομικής χαλάρωσης.<br />Πανδημία και οικονομία<br /><br />Χωρίς συναλλαγματικά αποθέματα, λόγω της ανάλωσής τους στην υπεράσπιση του εθνικού νομίσματος και με ένα δυσθεώρητα υψηλό βραχυπρόθεσμο χρέος για τις δυνατότητες της τουρκικής οικονομίας, όπως επίσης και με την τουριστική βιομηχανία, την βασική πηγή συναλλάγματος σε χειμέρια νάρκη λόγω της πανδημίας, η χώρα βαδίζει με μαθηματική ακρίβεια σε οδυνηρή κρίση.<br /><br /><img height="464" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/Turkey-TURMOIL_7.png" width="640" /><br /><br />Πάντως κατά τον Lachman, ο Erdoğan δεν προτίθεται να υπαναχωρήσει στις απόψεις του, κάτι μάλλον ευεργετικό για τις αναδυόμενες αγορές, καθώς οι καταστροφικές κινήσεις του πρόκειται να αποτελέσουν μία σκληρή προειδοποίηση για τις χώρες με αναδυόμενες οικονομίες, ως προς το τι οφείλουν να αποφύγουν και μάλιστα σε ένα περιβάλλον στο οποίο οι αγορές δεν συγχωρούν τα σφάλματα.<br /><br />Όσον αφορά τους Έλληνες καλόν θα είναι να αναλογισθούν την εποχή των PIGS (Portugal, Italy, Greece, Spain) του 2008, όταν τα μεγάλα επενδυτικά σχήματα διατυπώνουν συνεχείς αρνητικές προβλέψεις για την αχίλλειο πτέρνα της Ευρωζώνης. Τότε οι περισσότεροι στην Ελλάδα αδιαφορούν και κάποιοι διατυπώνουν θεωρίες συνωμοσίας για κάποιους οργανωμένους εχθρούς της χώρας που απεργάζονται την οικονομική καταστροφή της. Δυστυχώς όμως μετά την πτώχευση του 2010 και τα αλλεπάλληλα δυσβάστακτα μνημόνια αποδεικνύονται θλιβερά ειλικρινείς και δραματικά αξιόπιστοι στις εκτιμήσεις τους…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τι προβλέπουν επενδυτικοί οίκοι για την τουρκική οικονομία

Ηλιόπουλος Γιώργος Το κύμα της χρηματοοικονομικής αναταραχής που πλήττει για μία ακόμα φορά την παραπαίουσα τουρκική οικονομία εξωθεί την Άγ...

Διαβάστε την συνέχεια

Nέα «ναυμαχία», γεωπολιτικής επιρροής

<img height="400" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2021/03/DOC-20210326-10185979-1-768x480.jpg" width="640" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Διακόσια χρόνια από την Επανάσταση, η Ελλάδα γίνεται ξανά πεδίο ανταγωνισμού για την επιρροή των μεγάλων δυνάμεων.</span></h3><b>Βασίλης Νέδος</b><br />Η Επανάσταση του 1821, καρπός του αγώνα των εξεγερμένων Ελλήνων ενάντια στον οθωμανικό ζυγό, επηρεάστηκε καθοριστικά από την παρέμβαση αλλά και τον ανταγωνισμό των Μεγάλων Δυνάμεων της εποχής εκείνης. Η Γαλλία, η Μεγάλη Βρετανία, η τσαρική Ρωσία επηρέασαν καθοριστικά την τύχη του έθνους στην επαναστατική περίοδο, πρακτικά υπέγραψαν τη ληξιαρχική πράξη γέννησης της νεότερης Ελλάδας και στη συνέχεια ανταγωνίστηκαν για την επιρροή σε αυτό. Σήμερα, τις ημέρες αυτής της 200ής επετείου από την Επανάσταση, παρότι οι ισορροπίες έχουν εμφανώς αλλάξει, η Ελλάδα γίνεται ξανά πεδίο ανταγωνισμού για την επιρροή των μεγάλων δυνάμεων της σημερινής εποχής, με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους. Από τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου το 1827 μέχρι τον ανταγωνισμό των νέων μεγάλων δυνάμεων σήμερα, έχουν προστεθεί μόνο κάποιοι πρωταγωνιστές. Η θέληση για επιρροή στην Ανατολική Μεσόγειο και στις περιοχές που την πλαισιώνουν, από την Ελλάδα και τα Βαλκάνια, μέχρι τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, παραμένει η ίδια.<br /><br />Η 25η Μαρτίου ανέδειξε τη διάσταση της μάχης για την επιρροή στο πεδίο της ήπιας ισχύος (soft power). Οι Γάλλοι, με τον πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας Εμανουέλ Μακρόν στο επίκεντρο, έκαναν μια τεράστια προσπάθεια ανάδειξης της παρουσίας στην περιοχή. Ο κ. Μακρόν παραχώρησε συνέντευξη στην κρατική τηλεόραση, ενώ το επιμύθιο ότι «η δική σας ελευθερία είναι και δική μας» στο μαγνητοσκοπημένο μήνυμά του για την επέτειο της 25ης Μαρτίου, έδειξε ότι, αν μη τι άλλο, οι Γάλλοι πήραν πολύ σοβαρά την υπόθεση της προετοιμασίας της προεδρικής παρουσίας. Αν και ο κ. Μακρόν δεν κατόρθωσε να παραστεί στην Αθήνα, η αναπλήρωσή του από την υπουργό Ενόπλων Δυνάμεων Φλοράνς Παρλί, ενός προσώπου που είναι ιδιαίτερα αναγνωρίσιμο στην Ελλάδα λόγω της υπόθεσης προμήθειας των 18 Ραφάλ της γαλλικής αεροπορίας, είναι μία ακόμα ένδειξη για την έμφαση που έδωσε το Παρίσι στους εορτασμούς των 200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση.<br /><br />Εξίσου σημαντική ήταν και η προσπάθεια των Αμερικανών, παρά το γεγονός ότι οι ΗΠΑ δεν εκπροσωπήθηκαν σε υψηλό επίπεδο. Ωστόσο, το μήνυμα του προέδρου των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, ήταν μια ξεκάθαρη υπενθύμιση της στρατηγικής σχέσης με την Ελλάδα και, πολύ περισσότερο, η συνομιλία που ακολούθησε με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Η πρόσκληση του κ. Μπάιντεν στον πρωθυπουργό να επισκεφθεί τον Λευκό Οίκο μόλις το επιτρέψουν οι συνθήκες, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ δεν έχει ακόμα συνομιλήσει με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, είναι άλλη μια ένδειξη της ατμόσφαιρας που επικρατεί στην Ουάσιγκτον. Η ανακοίνωση του Λευκού Οίκου για την επικοινωνία Μπάιντεν – Μητσοτάκη ήταν εξαιρετικά θετική για την Αθήνα, καθώς έκανε αναφορά για «περαιτέρω εμβάθυνση» των υφιστάμενων δεσμών, την αυξανόμενη αμυντική συνεργασία, καθώς και τον συντονισμό, μεταξύ άλλων για τον «συντονισμό» σε θέματα όπως η Κίνα και η Ρωσία. Η συνομιλία Μπάιντεν – Μητσοτάκη ήταν κάτι παραπάνω από θερμή και δεν θα πρέπει να λησμονείται ότι καταγράφηκε λίγο μετά την ολοκλήρωση των συζητήσεων στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για την Τουρκία, όπου, παρά τις αντιδράσεις πολλών μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών, οι διατυπώσεις δεν ήταν αυτές που περίμενε η Αγκυρα. Σημειώνεται ότι ο κ. Μπάιντεν αναφέρθηκε ονομαστικά στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο σε τρεις χώρες, την Κίνα, τη Ρωσία και την Τουρκία.<br /><br />Εντυπωσιακά προωθημένη, για τα δεδομένα των στρατηγικών σχέσεων των τελευταίων ετών, είναι και η απόφαση της Βρετανίας να εκπροσωπηθεί από τον διάδοχο του θρόνου, πρίγκιπα της Ουαλλίας Κάρολο, και τη σύζυγό του δούκισσα της Κορνουάλης Καμίλα. Το γεγονός αυτό υποδηλώνει την πρόθεση του Λονδίνου να εκμεταλλευτεί ό,τι απομένει από την παλαιά αγγλική παράδοση στην Ελλάδα. Επίσης, η παρουσία του Ρώσου πρωθυπουργού Μιχαήλ Μισούστιν υπενθύμισε το σταθερό ενδιαφέρον της Μόσχας για την Ελλάδα, παρά τις υφιστάμενες διαφορές. Μάλιστα, ο κ. Μισούστιν επιστρέφοντας στη Ρωσία, έκανε και μια στάση για ιδιωτική επίσκεψη στο Αγιον Ορος, υπόμνηση των πνευματικών δεσμών που η Μόσχα θεωρεί ως το πιο ισχυρό όπλο επιρροής της στην Ελλάδα. Η Ρωσία θέλει στενότερες σχέσεις με την Ελλάδα και το προσπαθεί με πολλούς τρόπους.<br /><br />Παράδοξη, αλλά αναμενόμενη η μάλλον περιορισμένη γερμανική παρουσία, η οποία αρκέστηκε σε ένα μήνυμα του προέδρου της Γερμανίας Φρανκ-Βάλτερ Στάινμαγερ προς την ομόλογό του Κατερίνα Σακελλαροπούλου, αναδεικνύοντας για ακόμα μια φορά τη στρατηγική αμηχανία του Βερολίνου απέναντι στην Ελλάδα. Ιδιαίτερα καθώς πλην του κ. Στάινμαγερ δεν υπήρξε μήνυμα από κάποιον κυβερνητικό αξιωματούχο. Η γερμανική «αφωνία» οφείλεται, μεταξύ άλλων, και στο γεγονός ότι στο Βερολίνο βιώνουν την περίοδο «lame duck» της απερχόμενης καγκελαρίου, ως εκ τούτου προέχει η εσωστρέφεια. Η γερμανική απουσία έγινε ακόμα πιο εμφανής από το γεγονός ότι ένθερμο και εκτενές μήνυμα έστειλε ο Ολλανδός πρωθυπουργός Μαρκ Ρούτε.<br /><br />Ωστόσο, η επέτειος των διακοσίων ετών φέρνει και νέους παίκτες στο προσκήνιο. Αυτό το Σαββατοκύριακο βρίσκεται στην Αθήνα για υψηλές επαφές ο υπουργός Αμυνας της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, Γουέι Φένγκε. Η στάση του Κινέζου στρατηγού στην Αθήνα είναι μέρος περιοδείας του στα Βαλκάνια και αποτελεί μια έμμεση αλλά εύγλωττη δήλωση του Πεκίνου ότι θα διατηρήσει το ενδιαφέρον και τα συμφέροντα της Κίνας στην ευρύτερη περιοχή. Το ενδιαφέρον των Δυτικών αποτυπώθηκε σε αέρα και θάλασσα με τον ίδιο εύγλωττο τρόπο. Την ημέρα της παρέλασης της 25ης Μαρτίου, πάνω από τον αττικό ουρανό πέταξαν όχι μόνο μέσα των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά και τέσσερα γαλλικά Ραφάλ, τέσσερα F-16 και ένα ιπτάμενο τάνκερ KC-135 της αμερικανικής αεροπορίας αλλά και το βασιλικό «Voyager» της βρετανικής βασιλικής αεροπορίας. Την ίδια στιγμή, στον Πειραιά έμεναν δύο φρεγάτες, η ρωσική «Ναύαρχος Κασατόνοβ» και η γαλλική «Λαγκεντόκ». Τις προηγούμενες ημέρες το αμερικανικό αεροπλανοφόρο «Dwight D. Eisenhower» παρέμενε δεμένο στη ναυτική βάση της Σούδας, όπου και το επισκέφθηκε ο πρωθυπουργός.<br /><br />Προσφορές<br /><br />Η 25η Μαρτίου έγινε, λοιπόν, αφορμή για μια νέα «ναυμαχία», γεωπολιτικής επιρροής αυτή τη φορά. Σε ειδικότερο επίπεδο η «ναυμαχία» αυτή αφορά το πρόγραμμα τεσσάρων νέων φρεγατών του Πολεμικού Ναυτικού (Π.Ν.) και την αναβάθμιση υφιστάμενων ΜΕΚΟ. Αν και το πρόγραμμα ύψους 5 δισ. ευρώ αφορά τη ναυπήγηση τεσσάρων νέων φρεγατών, άπαντες γνωρίζουν πολύ καλά ότι όποιος επιλεγεί, θα έχει σημαντικό ρόλο και για τις επόμενες κύριες μονάδες επιφανείας του Π.Ν., δεδομένου ότι η παρούσα κατάσταση του ελληνικού στόλου χωράει σχεδιασμούς τριακονταετίας.<br /><br />Οι Γάλλοι προτείνουν τη φρεγάτα FDI (Belharra) και σε αυτό το πλαίσιο παραχωρούν ως ενδιάμεση λύση μια φρεγάτα κλάσης Cassard με την ονομασία «Jean Bart» και το αντιτορπιλικό κλάσης Georges Leygues με την ονομασία «Latouche-Tréville». Υπενθυμίζεται ότι η αποτυχία συμφωνίας ανάμεσα στην Αθήνα και στο Παρίσι για την αγορά δύο φρεγατών FDI αξίας 3,4 δισ. ευρώ οδήγησε το περασμένο καλοκαίρι στη λύση των 18 Ραφάλ. Αυτή τη φορά, πάντως, οι Γάλλοι έχουν προσαρμόσει την προσφορά τους, καθώς σε περίπου 4,1 δισ. ευρώ χωρούν τέσσερις φρεγάτες FDI. Οι Αμερικανοί κατέρχονται με την προσφορά τεσσάρων MMSC, ενός σχεδίου που έχει συγκεντρώσει αρκετή κριτική, παρότι η Lockheed Martin επισημαίνει ότι πλέον οι «παιδικές ασθένειες» του σκαριού έχουν ξεπεραστεί. Το ισχυρό χαρτί της αμερικανικής πρότασης αφορά την εμπλοκή των τοπικών ναυπηγείων, αλλά και τη δυνατότητα ένταξης της Ελλάδας στο πρόγραμμα συμπαραγωγής των νέων πλοίων του αμερικανικού ναυτικού «Constellation».<br />Οι υπόλοιπες φρεγάτες<br /><br />Από τις «Μεγάλες Δυνάμεις» του 1821, η Βρετανία έχει μπει στον αγώνα με μια πολύ ανταγωνιστική πρόταση, τη νέα φρεγάτα που έχει επιλεγεί και ως Type 31 του βασιλικού ναυτικού, την Arrowhead 140 της Babcock. Η πρόταση της Babcock έχει εξαιρετικά χαμηλό κόστος ναυπήγησης και δίνει τη δυνατότητα προσθήκης ακόμα και αντιβαλλιστικών συστημάτων. Οι Ολλανδοί της Damen προτείνουν στην Αθήνα τη SIGMA 115, ένα σχέδιο το οποίο, επίσης, προκαλεί το ενδιαφέρον των στελεχών του Π.Ν., καθώς περιλαμβάνει και ενδιάμεση λύση τις φρεγάτες τύπου «Μ», που θεωρούνται από πολλούς ιδανικός διάδοχος των, επίσης, ολλανδικών «S» του Π.Ν. Με μια διπλή πρόταση για την παραχώρηση φρεγατών τύπου A200 ή Α300 κατέρχονται οι Γερμανοί, ενώ οι Ισπανοί συμμετέχουν στην κούρσα με την ισπανική F-110. Το ιταλικό ενδιαφέρον για ναυπήγηση τεσσάρων φρεγατών τύπου FREMM (Bergamini) μένει να γίνει πιο συγκεκριμένο, αν και δεν αποκλείεται τελικά η Ρώμη να μείνει εκτός κούρσας.<div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Nέα «ναυμαχία», γεωπολιτικής επιρροής

Διακόσια χρόνια από την Επανάσταση, η Ελλάδα γίνεται ξανά πεδίο ανταγωνισμού για την επιρροή των μεγάλων δυνάμεων. Βασίλης Νέδος Η Επανάστασ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μετρώντας αντίστροφα για την επόμενη κρίση με την Τουρκία

<img height="427" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=ELLADATOURKIA.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Νίκος Μελέτης</b><br />Η «ανάπαυλα» των τελευταίων τριών μηνών στο μέτωπο της Ανατολικής Μεσογείου και η μετάθεση των αποφάσεων της Ε.Ε για το μέλλον των ευρωτουρκικών σχέσεων για τον Ιούνιο, κάθε άλλο παρά σημαίνει ότι έχει επιτευχθεί κάποιου είδους κατευνασμός της τουρκικής επιθετικότητας. Απλώς και η Τουρκία έχει ανάγκη διαλειμμάτων στην άσκηση επί του πεδίου της επεκτατικής πολιτικής της, θεωρώντας ότι έτσι καθησυχάζονται οι ανησυχίες των «εχθρικών» δυνάμεων, διευκολύνονται οι υποστηρικτές της στην διεθνή σκηνή και τελικώς εξυπηρετούνται καλύτερα οι στρατηγικές επιδιώξεις της.<br /><br />Ο προσωρινός χαρακτήρας της «ανακωχής» δεν πρέπει να δημιουργήσει εφησυχασμό στην Αθήνα καθώς όταν λήξει αυτή η περίοδος, η Ελλάδα θα κληθεί υπό δύσκολες και πάλι συνθήκες να αντιμετωπίσει την τουρκική επιθετικότητα.<br /><br />Η αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας δεν αναστέλλεται, ούτε εγκαταλείπεται επειδή η Άγκυρα αποφάσισε, με την ίδια ευκολία με την οποία έστειλε το τουρκικό ερευνητικό Oruc Reis στην ελληνική υφαλοκρηπίδα και το Barbaros και το Yavuz στην κυπριακή ΑΟΖ, να τα αποσύρει, αφού πάντως θεωρητικά είχαν ολοκληρώσει την αποστολή τους.<br /><br />Διότι η αποκλιμάκωση στην οποία όλοι αναφέρονται δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια κίνηση τακτικής εκ μέρους της Τουρκίας καθώς ήταν η ίδια που προκάλεσε την κλιμάκωση και απέσυρε τα πλοία της όχι επειδή υπέκυψε στις διεθνείς αντιδράσεις και στις απειλές της Ε.Ε, αλλά επειδή ολοκληρώθηκε η αποστολή τους και επειδή η Τουρκία θεώρησε ότι πλέον η εντολή αποχώρησης των πλοίων θα καταγραφεί ως κίνηση η οποία πρέπει να... ανταμειφθεί. Είναι το γνωστό ανατολίτικο παζάρι το οποίο για έναν και πλέον αιώνα, κάνει με ιδιαίτερη επιτυχία η Τουρκία άλλοτε εκβιάζοντας, άλλοτε εμπαίζοντας και άλλοτε απειλώντας τον διεθνή παράγοντα.<br /><br />Και στην απόφαση της Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε., είδαμε πλέον να μην τίθεται ως όρος για την συνέχιση των σχέσεων με την Τουρκία το γενικότερο πλαίσιο της συμμόρφωσης με το διεθνές δίκαιο και την διεθνή νομιμότητα, κατι που θα σήμαινε την αποκήρυξη του casus belli και εγκατάλειψης της αμφισβήτησης της ελληνικής -ευρωπαϊκής κυριαρχίας επί νησίδων και βραχονησίδων, ούτε η διακοπή της παράνομης κατοχής εδάφους ενός κράτους μέλους.<br /><br />Αλλά γίνεται αναφορά σε «προκλητικές κινήσεις και μονομερείς κινήσεις που παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο». Αυτή η αναφορά είναι γενική καθώς όταν υπάρξει κάποια κίνηση εκ μέρους της Τουρκίας θα πρέπει να συμφωνηθεί μεταξύ των 27 κρατών μελών ότι πράγματι πρόκειται περί προκλητικής και μονομερούς ενέργειας που παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο. Και σε αυτή την συζήτηση δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα βρεθούν πολλοί εταίροι που θα επινοήσουν πολλά επιχειρήματα προκειμένου να μην υπάρξει απόφαση.<br /><br />Οι «προκλήσεις και οι μονομερείς ενέργειες που παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο», είναι το αποτέλεσμα και όχι η αιτία...<br /><br />Η εγκατάλειψη της αναθεωρητικής πολιτικής, αυτής που οδηγεί στις προκλήσεις, πρέπει να είναι η επιδίωξη της ευρωπαϊκής πολιτικής απέναντι στην Τουρκία.<br /><br />Για όσο διάστημα δεν υπάρχει τέτοια προσέγγιση θα πρέπει και η Αθήνα και η Λευκωσία να αντιληφθούν την προσωρινότητα αυτής της κατάστασης της «μη έντασης».<br /><br />Το αμέσως επόμενο διάστημα συγκεκριμένα και προγραμματισμένα γεγονότα θα είναι καθοριστικά για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.<br /><br />Στις 14 Απριλίου έχει προγραμματισθεί η επίσκεψη του Ν. Δένδια στην Άγκυρα για την συνάντηση του με τον Μ. Τσαβούσογλου, θα πρόκειται για την πρώτη ουσιαστικά συνάντηση των δυο Υπουργών εξωτερικών μετά από 16 μήνες διαρκούς έντασης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.<br /><br />Θα διαπιστωθεί στην συνάντηση αυτή εάν υπάρχει διάθεση από τουρκικής πλευράς να δώσει μονιμότερο χαρακτήρα σε αυτή την αποκλιμάκωση και κυρίως στην μη επανάληψη εντάσεων. Και συγχρόνως θα καταστεί δυνατή μια ανασκόπηση των λίγων ομολογουμένως βημάτων που έχουν γίνει στις διερευνητικές με τον τρίτο γύρο πιθανότατα να έχει προηγηθεί της συνάντησης. Θα διερευνηθούν επίσης οι δυνατότητες μιας συνάντησης Μητσοτάκη-Ερντογάν η οποία πάντως δεν φαίνεται πιθανή στο άμεσο μέλλον.<br /><br />Σχεδόν δύο εβδομάδες αργότερα στις 27 Απριλίου ένα ακόμη crash test για τις σχέσεις με την Τουρκία θα είναι στην Γενεύη, στην Άτυπη Πενταμερή για το Κυπριακό. Το περιβάλλον εντός του οποίου θα συγκληθεί η Πενταμερής είναι δεδομένο. Η Τουρκία δεν ενδιαφέρεται για λύση του Κυπριακού αλλά για να χρησιμοποιεί το Κυπριακό για την διευκόλυνση των στρατηγικών επιδιώξεων της.<br /><br />Η προβολή της θέσης για λύση των δυο κρατών είναι το πρόσχημα προκειμένου να προωθηθεί η ανατροπή του μέχρι τώρα πλαισίου λύσης του Κυπριακού με την μετατροπή της «πολιτικής ισότητας» σε «κυριαρχική ισότητα» που οδηγεί έτσι σε χαλαρό συνομοσπονδιακό μοντέλο, το οποίο θα εξασφαλίσει στην Τουρκία μέσω των Τουρκοκυπρίων και των εποίκων, τον έλεγχο όχι μόνο στο τουρκοκυπριακό συνιστών κρατίδιο αλλά και στο κατ΄ όνομα «ομοσπονδιακό».<br /><br />Ο κ. Ερντογάν δεν έχει την πολυτέλεια πλέον να αλλάξει πορεία, καθώς η πολιτική (και φυσική) επιβίωση του στηρίζεται ακριβώς στην διατήρηση αυτής της ακραίας εθνικιστικής και επεκτατικής πολιτικής, για την οποία η Ελλάδα αποτελεί ένα από τα μεγάλα εμπόδια.<br /><br />Διότι ο τρόπος με τον οποίο ο κ. Ερντογάν θέλει να εορτάσει τα 100 χρόνια από την ίδρυση του Τουρκικού Κράτους, με την επανίδρυση μιας ουσιαστικά Ερντογανικής Τουρκίας δεν συμβαδίζει με τις ειλικρινείς και ισότιμες σχέσεις με τους γείτονες, ούτε με αποδοχή του πλαισίου του Διεθνούς Δικαίου που θεωρεί ότι εγκλωβίζει την Τουρκία γεωγραφικά και έτσι ακυρώνει τον ρόλο της ως Περιφερειακής δύναμης. Μιας Τουρκίας που είναι όπως είπε ο ίδιος ο κ. Ερντογάν στο σταυροδρόμι τριών Ηπείρων και γι αυτό κοιτάζει όχι μόνο προς την Δύση αλλά και προς την Ανατολή»…<div><br /></div><div><a href="s://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μετρώντας αντίστροφα για την επόμενη κρίση με την Τουρκία

Νίκος Μελέτης Η «ανάπαυλα» των τελευταίων τριών μηνών στο μέτωπο της Ανατολικής Μεσογείου και η μετάθεση των αποφάσεων της Ε.Ε για το μέλλον...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Κούρδοι, ο αγώνας τους και πως μπορεί να επηρεάσει τα ελληνοτουρκικά

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/03/kourdoi.jpg"><img height="382" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2018/03/kourdoi-696x415.jpg" width="640" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας των Κούρδων. Πως θα διαμορφώσει τις ισορροπίες στην Εγγύς Ανατολή και πως θα επηρεάσει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις μια επιτυχής έκβασή του.</span></h3><b>Γράφει ο Κωνσταντίνος Γιανναδάκης</b><br />Μέλος του ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ<br />Με αφορμή τον εορτασμό των 200 ετών από την απελευθέρωση των Ελλήνων από τον τουρκικό ζυγό ας κάνουμε μερικές συγκρίσεις με τον σημερινό αγώνα των Κούρδων. Το 1821 οι μεγάλες δυνάμεις της εποχής, Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία, Πρωσία και Αυστρία καταδίκασαν την ελληνική εξέγερση. Όμως οι σφαγές του ελληνικού πληθυσμού από τους Οθωμανούς και το φιλελληνικό κίνημα που είχε αρχίσει να δημιουργείται στην Ευρώπη, καθώς και τα συμφέροντά τους στην περιοχή που είχαν αρχίσει να αλληλοσυγκρούονται και να αλλάζουν, μετέβαλαν την στάση τους, αντιμετωπίζοντας πλέον ευνοϊκά την προοπτική δημιουργίας ενός κυρίαρχου ελληνικού κράτους. Έτσι το 1827 Η Αγγλία, η Γαλλία και η Ρωσία υπέγραψαν στο Λονδίνο συνθήκη που καλούσε τις δύο εμπόλεμες πλευρές να διαπραγματευτούν για την δημιουργία ενός αυτόνομου ελληνικού κράτους. Η υψηλή πύλη όμως ενθαρρυμένη από τις στρατιωτικές της νίκες απέρριψε την πρόταση. Τότε οι μεγάλες δυνάμεις αποφάσισαν να επιβάλλουν τις αποφάσεις τους με τη βία. Σχημάτισαν κοινή ναυτική δύναμη και υπό τους ναυάρχους Κόδριγκτον, Δεριγνύ και Χέυδεν κατέπλευσαν στην Πύλο. Στην Ναυμαχία του Ναυαρίνου τον Οκτώβριο του 1827 κατέστρεψαν ολοκληρωτικά τον τουρκοαιγυπτιακό στόλο, επιταχύνοντας τις εξελίξεις για την απελευθέρωση των Ελλήνων και την δημιουργία του νεότερου ελληνικού κράτους (βλέπε <a href="https://iellada.gr/istoria/i-paremvasi-ton-megalon-dynameon-kai-i-naymahia-sto-nayarino">εδώ</a>). <br /><br />Όπως στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τότε οι Έλληνες έτσι και στην σημερινή Τουρκία και την ευρύτερη Εγγύς Ανατολή, οι Κούρδοι διεξάγουν τον δικό τους εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα. Δυστυχώς γι’ αυτούς μέχρι σήμερα οι μεγάλες δυνάμεις δεν ευνοούν την δημιουργία ανεξάρτητού Κουρδικού κράτους. Τηρούν την στάση που τηρούσαν οι μεγάλες δυνάμεις το 1821 απέναντι στους Έλληνες. Αυτό φάνηκε καθαρά παλαιότερα με την συμφωνία Sykes – Picot το 1916 και μετέπειτα με τη Συμφωνία των Σεβρών το 1920, που ενώ προέβλεπαν την δημιουργία Κουρδικού κράτους τελικά ήρθε η Συνθήκη της Λωζάνης το 1923 που ανέστειλε τα όνειρα των Κούρδων για δικό τους κράτος. Το ζήτημα επανήλθε στην επικαιρότητα από το 2003 με τον πόλεμο των Αμερικανών στο Ιράκ. Οι Κούρδοι βοήθησαν τους Αμερικανούς και αυτοί τους επέτρεψαν μια μερική αυτονομία στο βόρειο Ιρακ. Αργότερα με τον πόλεμο στη Συρία, οι Κούρδοι της Συρίας βοήθησαν τους Αμερικανούς να αντιμετωπίσουν το ISIS και οι Αμερικανοί τους επέτρεψαν μια μερική αυτονομία στη βορειοανατολική Συρία (βλέπε <a href="http://insideoutborders.com/2017/10/20/how-close-is-the-creation-of-a-kurdish-state/">εδώ</a>). Έτσι το βόρειο Ιρακ έγινε ο Μοριάς των Κούρδων και η βορειοανατολική Συρία έγινε η Ρούμελη.<br /><br /> Όμως στις μέρες μας βρισκόμαστε ακόμη πριν από το 1827 των Κούρδων, δηλαδή στην ημερομηνία που θα είναι ώριμες οι συνθήκες για να συμβάλουν αποφασιστικά οι μεγάλες δυνάμεις της εποχής μας στην δημιουργία του Κουρδικού κράτους. Βρισκόμαστε όμως στην προετοιμασία αυτής της ενέργειας. Και οι λόγοι είναι οι ακόλουθοι: <br /><br />Μέσα στην τρέχουσα δεκαετία η Κίνα θα ξεπεράσει τις ΗΠΑ και θα γίνει η πρώτη οικονομική δύναμη του πλανήτη. Βασικός παράγοντας που θα την καθιερώσει ως την πρώτη οικονομική υπερδύναμη είναι το project One Belt One Road. Το σχέδιο αυτό αποσκοπεί στην δημιουργία υποδομών πάνω στον παλιό δρόμο του μεταξιού, μέσω των οποίων η Κίνα θα εξάγει στην Ευρώπη τα προϊόντα της, ασκώντας παράλληλα πολιτική επιρροή στις χώρες από τις οποίες περνάει ο νέος δρόμος του μεταξιού. Ήδη στο σχέδιο έχουν ενταχθεί περισσότερες από 40 χώρες, οι οποίες κινδυνεύουν να περάσουν στην πολιτική επιρροή της Κίνας, δεδομένου ότι τους χορηγεί δάνεια για να προχωρήσουν σε κατασκευές απαραίτητων υποδομών όπως λιμάνια, γέφυρες, δρόμοι ταχείας κυκλοφορίας, βιομηχανικές υποδομές κτλ. Ήδη ο αμερικανός πρόεδρος Μπάιντεν βλέποντας τον κίνδυνο είπε ότι όσο είναι αυτός πρόεδρος η Κίνα δεν θα γίνει η πρώτη οικονομική υπερδύναμη και κάλεσε την Μεγάλη Βρετανία να δημιουργήσουν ένα project αντίστοιχο του κινεζικού Belt and Road. <br /><br />Θα πείτε τι δουλειά έχει το Belt and Road της Κίνας με τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα των Κούρδων. Έχει και παραέχει. Η Τουρκία ρέποντας προς τον ευρασιανισμό και κάνοντας όνειρα να γίνει μία από τις πέντε μεγαλύτερες παγκόσμιες δυνάμεις τις επόμενες δεκαετίες έχει θορυβήσει τις ΗΠΑ. Αν η Τουρκία αφεθεί τώρα να ενσωματωθεί στον άξονα Κίνας, Ρωσίας, Ιραν, Πακιστάν, ο άξονας αυτός θα ενσωματώσει και όλες τις κεντροασιατικές δημοκρατίες και η Αμερική δεν θα έχει καμία επιρροή από τα παράλια της Μικράς Ασίας έως την νότια σινική θάλασσα. <br /><br />Όσον αφορά στην εγγύς Ανατολή η επιρροή του Ιράν στη Συρία και το Ιράκ, η παρουσία της Ρωσίας στη Συρία και οι επεκτατικές κινήσεις της Τουρκίας στη βόρεια Συρία και το βόρειο Ιράκ, προβάλουν για τις ΗΠΑ ως ιδανική τη στιγμή για τη δημιουργία του Κουρδισταν. Με ένα σμπάρο πολλά τρυγόνια: <br />Δημιουργεί έναν ισχυρό σύμμαχο πάνω στον νέο δρόμο του μεταξιού αποκόπτοντας την ροή του. <br />Διαχωρίζει τον ενιαίο γεωπολιτικό χώρο μεταξύ Ρωσίας – Τουρκίας – Ιράν. <br />Μειώνει την επιρροή του Ιράν στη Συρία και το Ιράκ, ενισχύοντας την άμυνα του προστατευόμενου τους Ισραήλ.<div><br />Δημιουργεί βάσεις στην καρδιά της ευρύτερης νέας Μέσης Ανατολής, ελέγχοντάς την αποτελεσματικά.<br />Ελέγχει τους αγωγούς φυσικού αερίου και πετρελαίου που τροφοδοτούν την Ευρώπη. <br />Το σημαντικότερο, μικραίνει την Τουρκία επαναφέροντάς την στο δυτικό μαντρί δαρμένη και ταπεινωμένη, ώστε να ξεχάσει τα περί νεοοθωμανισμού και να ενταχθεί στο δυτικό σύστημα ασφαλείας ως ένα κοσμικό κράτος που σέβεται τους γείτονές του και λύνει τις όποιες διαφορές μόνο στη βάση του διεθνούς δικαίου και του δικαίου της θάλασσας και όχι με το δίκαιο του ισχυρού. <br /><br />Η ώρα λοιπόν για τους Κούρδους, για την πραγματοποίηση της δικής τους «Ναυμαχίας του Ναυαρίνου» πλησιάζει και απλώς στην θέση της Ρωσίας θα είναι οι ΗΠΑ, οι οποίες μαζί με την Γαλλία και την Μεγάλη Βρετανία θα επέμβουν για να επιτύχουν αίσιο τέλος στον δικό τους εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα. <br /><br />Η Ελλάδα μόνο να ωφεληθεί έχει από μια τέτοια εξέλιξη. Μια μικρότερη Τουρκία, με κατεστραμμένο στρατό και οικονομία, χωρίς στρατηγικό βάθος, υπό την εποπτεία των μεγάλων δυνάμεων και με ένα ισχυρό κουρδικό κράτος πλέον στα ανατολικά της, δεν θα ξανασηκώσει κεφαλι, απαλλάσοντας την περιοχή από έναν βάρβαρο που το μόνο που έχει «προσφέρει» στην ανθρωπότητα είναι διαδοχικές γενοκτονίες και που αντί για Ιστορία έχει ποινικό μητρώο, όπως είχε πει ο αείμνηστος Νεοκλής Σαρρής. </div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Οι Κούρδοι, ο αγώνας τους και πως μπορεί να επηρεάσει τα ελληνοτουρκικά

Εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας των Κούρδων. Πως θα διαμορφώσει τις ισορροπίες στην Εγγύς Ανατολή και πως θα επηρεάσει τις ελληνοτουρκικές σχέσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία στέλνει στρατιωτικές ενισχύσεις στην Ουκρανία

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-03/tsk_0.gif?itok=rd3jb4zv" width="640" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Τουρκία ετοιμάζει σχέδιο 'Ναγκόρνο" για την Α.Ουκρανία προκαλώντας μεγάλη οργή στην Μόσχα.</span></h3><b>Γιώργος Μοτσάκος</b><br />ΗΤουρκία είναι έτοιμη να παρέμβει στην έκρυθμη κατάσταση στο Ντονέτσκ και να βοηθήσει τις ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας κατά των ρωσόφωνων δυνάμεων, <b><a href="https://avia.pro/news/turciya-reshila-vmeshatsya-v-situaciyu-na-donbasse-i-pomoch-vsu-v-zahvate-dnr-i-lnr">σύμφωνα με το Aviapro.</a><br /></b><br />Η Άγκυρα σύμφωνα με την πηγή, είναι έτοιμη να παράσχει στις ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας πραγματική βοήθεια στη σύγκρουση στο Ντονένσκ και αυτό μπορεί να περιλαμβάνει ισχυρότατη στρατιωτική βοήθεια, τόσο σε μέσα όσο και σε Τούρκους συμβούλους.<br /><br />Οι σχέσεις μεταξύ Κιέβου και Άγκυρας ενισχύθηκαν με αφορμή την πιθανότητα πολέμου με την Ρωσία ακόμα πιο πολύ, κάτι που έχει προκαλέσει την οργή στην Μόσχα.<br /><br />“Ουκρανία και Τουρκία αναπτύσσουν ενεργά συνεργασία, συμπεριλαμβανομένης της στρατιωτικής βοήθειας. Η Άγκυρα έχει ανακοινώσει ότι δεν αναγνωρίζει την Κριμαία ως ρωσική επαρχία επίσημα. Η Άγκυρα είναι επίσης έτοιμη να παράσχει υποστήριξη στην Ουκρανία για ένταξη στο ΝΑΤΟ.<br /><br />Εάν όμως οι Τούρκοι παρέμβουν στην επικείμενη πολεμική σύγκρουση στο έδαφος της Ουκρανίας, η κατάσταση μπορεί να είναι διφορούμενη για όλους τους συμμετέχοντες”, αναφέρει Ρώσος ειδικός.<br />Για αυτό και ο Ουκρανός Α/ΓΕΣ στρατηγός Oleksandr Syrsky, επισκέφθηκε πρόσφατα την Τουρκία τον Τούρκο ομόλογο του στο τουρκικό επιτελείο στην Άγκυρα.<br /><br />Είναι σχεδόν σίγουρο ότι ο Ουκρανός αρχηγός του στρατού ζήτησε πολλά παραπάνω από την Τουρκία, μαζί με την αποστολή μη επανδρωμένων εναερίων οχημάτων, καθώς και την παρουσία Τούρκων επιτελών αξιωματικών με εμπειρία σε πολεμικές επιχειρήσεις, ειδικά του Ναγκόρνο και της Συρίας.<br /><br />Είναι προφανές, πως η επίσκεψη δεν είναι τυχαία, την στιγμή μάλιστα που λαμβάνουν χώρα στο Ντονέτσκ.<br /><br />Σίγουρα η Τουρκία έχει προμηθεύσει με επιπλέον παρτίδα Bayraktar την Ουκρανία, με το Κίεβο όπως φαίνεται να θέλει και άλλες ενισχύσεις.<br />Οι ειδικοί δεν αποκλείουν ότι με την υποστήριξη της Τουρκίας, η Ουκρανία θα μπορέσει να κτυπήσει καίρια τους Ρωσόφωνους. Είναι επίσης πολύ πιθανό οι Ρωσόφωνοι να υποστηριχθούν από τη Ρωσία εάν οι ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας ξεκινήσουν επίθεση μεγάλης κλίμακας.<br /><br />Εδώ και λίγες ημέρες, νέες παρτίδες στρατιωτικού εξοπλισμού έχουν παραδοθεί στους Σχηματισμούς και τις Μονάδες των ρωσόφωνων ανταρτών.<br /><br />Η Ρωσία όμως συνεχίζει να χρησιμοποιεί τις παραμεθόριες περιοχές, οι οποίες δεν ελέγχονται από την Ουκρανία, για την προμήθεια όπλων, πυρομαχικών και στρατιωτικού εξοπλισμού στην περιοχή του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ. <br /><br />Την ίδια στιγμή έχει γίνει γνωστό ότι και οι ΗΠΑ στέλνουν θωρακισμένα οχήματά στους Ουκρανούς με στόχο το Ντονέσνκ.<br />Σύμφωνα με πηγές ο αμερικανικός στρατός ενισχύει περαιτέρω τις ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας στέλνοντας θωρακισμένα οχήματα. Έτσι, πριν από λίγες ώρες, δημοσιεύθηκε μια φωτογραφία που δείχνει αμερικανικά θωρακισμένα οχήματα που παραδόθηκαν από τον ουκρανικό στρατό στο λιμάνι της Οδησσού.<br /><br />Σε φωτογραφία βλέπουμε έναν σημαντικό αριθμό τεθωρακισμένων οχημάτων που έφτασαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες στην Ουκρανία, ενώ, αναμένεται και έτερη αμυντική βοήθεια ενόψει των εξελίξεων στην περιοχή.<br />Παρέμβαση των Κινέζων για την αμυντική σχέση Ουκρανίας-Τουρκίας <br /><br />"Η Ουκρανία έλαβε λάθος απόφαση όταν αποφάσισε να αγοράσει τουρκικά όπλα, όπως Φρεγάτες, μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα και άλλα”, εκτιμούν Κινέζοι στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες που εξέφρασαν την άποψη τους στο κινεζικό πρακτορείο ειδήσεων Sohu.<br /><br />Λόγω αυτού του εξοπλισμού, το Κίεβο σκοπεύει να ενισχύσει τις δυνατότητες μάχης των ναυτικών δυνάμεών του στη Μαύρη και την Αζοφική Θάλασσα. Σύμφωνα με Κινέζους αναλυτές, η ουκρανική ηγεσία έκανε ένα μεγάλο λάθος όταν αποφάσισε να υπογράψει τη συμφωνία της Άγκυρας.<br /><br />Οι Κινέζοι ειδικοί δηλώνουν ότι τα τουρκικά οπλικά συστήματα θα έχουν ναι μεν αποτελεσματική ισχύ, αλλά δύσκολα μπορούν να δημιουργήσουν σοβαρά προβλήματα στον ρωσικό στρατό. Ο ρωσικός στρατός έχει στη διάθεσή του μια τεράστια γκάμα τρομερά φονικών όπλων για την εξουδετέρωση κάθε είδους απειλών.<br /><br />Ο πόλεμος μεταξύ Ρωσίας και δύσης στην Ουκρανία είναι πολύ επικίνδυνο αν γίνει πραγματικότητα να προκαλέσει δεκαπλάσια προβλήματα από ότι το Τσερνομπίλ το 1986, και αυτό οφείλουν όλες οι πλευρές να το λάβουν υπόψιν τους.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Τουρκία στέλνει στρατιωτικές ενισχύσεις στην Ουκρανία

Η Τουρκία ετοιμάζει σχέδιο 'Ναγκόρνο" για την Α.Ουκρανία προκαλώντας μεγάλη οργή στην Μόσχα. Γιώργος Μοτσάκος ΗΤουρκία είναι έτοιμη...

Διαβάστε την συνέχεια

Εκβιάζει με μοντέλο Κριμαίας στην Κύπρο η Τουρκία – Ποια σενάρια προετοιμάζει

<img height="339" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/kypros_simaia.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Βενιζέλος Κώστας</b><br />Εκβιαστικά, η κατοχική Τουρκία διαμηνύει πως, εάν δεν γίνουν αποδεκτές οι αξιώσεις της στην Κύπρο, θα προχωρήσει σε ακραίες ενέργειες διά της επιβολής νέων τετελεσμένων επί εδάφους. Στις παρασκηνιακές διεργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη ενόψει της άτυπης Πενταμερούς Διάσκεψης, η οποία χρονικά τοποθετείται στις 27 με 29 Απριλίου, στη Γενεύη, η Άγκυρα επιμένει στη λύση δυο κρατών. Επιδιώκει δηλαδή επί της ουσίας ένα μοντέλο συνομοσπονδίας, με απώτερο στόχο τον πλήρη έλεγχο του νησιού.<br /><br />Την ίδια ώρα, φαίνονται να αφήνονται να διαρρεύσουν από τουρκικής πλευράς κινήσεις που θα γίνουν, σε περίπτωση αδιεξόδου στη διαδικασία των διαπραγματεύσεων. Αυτές οι διαρροές έχουν στόχο να δημιουργήσουν να σκηνικό εκφοβισμού, χωρίς, σε καμία περίπτωση, να αφήνεται να εννοηθεί ότι η Άγκυρα μπλοφάρει. Αντιθέτως, επεξεργάζεται διάφορα σενάρια.<br /><br />Πληροφορίες αναφέρουν ότι διά των Βρετανών έχει διαρρεύσει προς τη Λευκωσία πως οι πρώτες τουρκικές κινήσεις, σε περίπτωση κατάρρευσης της νέας πρωτοβουλίας, θα είναι η ολοκλήρωση των έργων στην περίκλειστη περιοχή της κατεχόμενης Αμμοχώστου και ο εποικισμός της. Παραλλήλως θα επανέλθουν στην κυπριακή ΑΟΖ, ερευνητικά σκάφη και γεωτρύπανα.<div><br />Τουρκικά σενάρια για την Κύπρο<br /><br />Η κατοχική Τουρκία προετοιμάζει όμως και το έδαφος, ώστε να δημιουργηθούν συνθήκες για προσάρτηση των κατεχομένων. Αν και το σχέδιο της προσάρτησης δεν είναι εύκολο εγχείρημα, καθώς θα υπάρξουν διεθνείς αντιδράσεις, οι τουρκικοί σχεδιασμοί φαίνεται πως στηρίζονται στο μοντέλο της Κριμαίας. Σχεδιάζουν δηλαδή, να προχωρήσουν σε προσάρτηση, όπως έκανε η Ρωσία με την Κριμαία, επιδιώκοντας με κάθε τρόπο να μειώσουν τις αντιδράσεις, αλλά προετοιμαζόμενοι να τις απορροφήσουν.<br /><br />Η σύγκριση είναι βεβαιώς ατυχής, ενώ, μεταξύ άλλων, η Άγκυρα δεν έχει το βεληνεκές της Μόσχας για να απορροφήσει τους κραδασμούς από τις όποιες αντιδράσεις υπάρξουν σε πρώτο στάδιο. Ελέγχοντας πάντως τον πληθυσμό στα κατεχόμενα, καθώς καθορίζει διά των εποίκων πλειοψηφίες, στα σενάρια που εξετάζει η κατοχική Τουρκία, είναι και η διενέργεια δημοψηφίσματος για να “νομιμοποιήσει” την παράνομη ενέργεια. Σημειώνεται συναφώς, ότι το σχέδιο αυτό συνδέεται με τους εορτασμούς για τα 100 χρόνια τουρκικού κράτους και υπενθυμίζεται ότι ο Ερντογάν έχει εξαγγείλει πως τότε η χώρα θα είναι μεγαλύτερη εδαφικά και θα αυξήσει την επιρροή της διεθνώς.<br /><br />Στην άτυπη Πενταμερή Διάσκεψη, αλλά κυρίως στην επίσημη του Ιουνίου, η Άγκυρα θα επιχειρήσει να διασφαλίσει, ότι στο θέμα της πολιτικής ισότητας θα κατοχυρώνει τον έλεγχο του κράτους από αυτήν. Πληροφορίες αναφέρουν ότι η κυριαρχική ισότητα, που προβάλλεται περισσότερο σήμερα θεωρώντας ότι η προηγούμενη εκδοχή ( πολιτική ισότητα) έχει ξεπερασθεί, θα παραμείνει στο τραπέζι μέχρι τέλους, όπως και το θέμα των δυο κρατών.<br /><br />Ωστόσο, η τουρκική πλευρά είναι πιθανό, ελισσόμενη, να μπει σε μια συζήτηση για να βρεθεί μια φόρμουλα, με την οποία, αρχίζοντας από μια διευρυμένη “πολιτική ισότητα”, θα οδηγεί την κατάσταση σε κυριαρχική ισότητα. Είναι σαφές, άλλωστε, πως ο στρατηγικός στόχος της κατοχικής Τουρκίας είναι ο πλήρης έλεγχος της Κύπρου, που μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα μέσα από ένα συνομοσπονδιακό μοντέλο.</div><div><br />Η στάση της ελληνικής πλευράς<br /><br />Η Λευκωσία κινείται στη βάση μιας πεπατημένης πορείας. Δεν θέλει να κατηγορηθεί για το ενδεχόμενο αδιέξοδο, ενώ είναι προφανές ότι φοβάται την επόμενη ημέρα μιας αποτυχίας. Η ελληνική πλευρά στην Κύπρο ανησυχεί ιδιαίτερα για την Αμμόχωστο και αυτό φαίνεται πως θα την οδηγήσει σε μια “ευέλικτη” στάση, όπως συστήνει και το Λονδίνο. Μια υποχωρητική, δηλαδή, στάση.<br /><br />Όλα αυτά μάλιστα, την ώρα που στο εσωτερικό διαμορφώνεται “εμφυλιακό” κλίμα και οι δυο διαφορετικές σχολές σκέψης στο Κυπριακό διασταυρώνουν τα ξίφη τους. Ιδιαίτερα επιθετικοί είναι οι κατευναστικοί, οι οπαδοί της όποιας λύσης, οι οποίοι συντονισμένα επικρίνουν την άλλη άποψη και τη δαιμονοποιούν, ενώ όσο πλησιάζουμε στην Πενταμερή τόσο πιο έντονες είναι οι αντιπαραθέσεις.<br /><br />ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ, αν και αλληλοεπικρίνονται στα υπόλοιπα θέματα, ενόψει και των βουλευτικών εκλογών που χρονικά τοποθετούνται στις 30 Μαΐου, στο Κυπριακό ταυτίζονται. Το μεν ΑΚΕΛ κατηγορεί τον Πρόεδρο Αναστασιάδη για την στάση του, ο δε ΔΗΣΥ κρατά αποστάσεις, αν και είναι κυβερνών κόμμα. Τα δυο κόμματα πιέζουν να γίνει αποδεκτή η πολιτική ισότητα, ένα ζήτημα που υποτίθεται έχει ξεκαθαρίσει από το 1991, όταν έκανε την υποχώρηση η ελληνική πλευρά.<br /><br />Σήμερα, όμως, σε σχέση με τότε, είναι σαφές πως εκείνο που καλείται να αποδεχθεί η Λευκωσία είναι αυτό που επιδιώκει η τουρκική πλευρά. Δηλαδή, να ελέγχει την λειτουργία του κράτους, έχοντας βέτο στις αποφάσεις. Συζητώντας μείωση των εξουσιών της κεντρικής κυβέρνησης με ενίσχυση της αυτονομίας των δυο συνιστώντων κρατιδίων, ευνοούν και αυτό, στο οποίο επιμένουν οι Τούρκοι. Δηλαδή, ότι προϋπόθεση για να ληφθεί μια απόφαση θα είναι να υπάρχει στην πλειοψηφία μια τουλάχιστον τουρκοκυπριακή ψήφος. Κοντολογίς, αποφάσεις θα λαμβάνονται μόνο εάν θέλει η τουρκική πλευρά. Διαφορετικά το κράτος θα παραλύει.</div><div><br />Η ευρωπαϊκή εμπλοκή<br /><br />Οι Βρυξέλλες επιλέγουν την τακτική του “μαστιγίου και του καρότου” για την Τουρκία, αν και είναι σαφές πως στο τέλος, με βάση την γερμανική συνταγή, η Άγκυρα μόνο δώρα μπορεί να περιμένει, ώστε να «παραμείνει κοντά στην Ένωση». Οι υποδείξεις στην έκθεση Μπορέλ, δεν αγγίζουν την κατοχική Τουρκία, η οποία έχει καλομάθει.<br /><br />Την ίδια ώρα, στις Βρυξέλλες θεωρούν πως η οικονομική κρίση στην Τουρκία και τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει το καθεστώς Ερντογάν, θα τον οδηγήσουν σε αναπροσαρμογή της στάσης του. Αυτό, όμως, λέγεται εδώ και χρόνια… αναμένοντας τον Ερντογάν να αλλάξει συμπεριφορά! Παραλλήλως, η νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ, αν και άρχισε επικριτικά με την Τουρκία, είναι ξεκάθαρο και από τις δηλώσεις του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών, ότι θα κάνει ό,τι είναι δυνατό να κρατήσουν την κατοχική δύναμη στο δυτικό μαντρί.<br /><br />Η κυβέρνηση Μπάιντεν, σε αντίθεση με εκείνη του προκατόχου του Τραμπ, δεν επιδιώκει μια συνεργασία με τους όρους Ερντογάν. Επιδιώκει όμως μια συνεργασία σε μια άλλη βάση, σύμφωνα με την οποία, καταρχήν η Τουρκία θα πρέπει να εγκαταλείψει τη Μόσχα και στη συνέχεια να μην προσεγγίσει το Πεκίνο. Και εάν η Άγκυρα τα πράξει αυτά, η Ουάσινγκτον θα είναι γενναιόδωρη!</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Εκβιάζει με μοντέλο Κριμαίας στην Κύπρο η Τουρκία – Ποια σενάρια προετοιμάζει

Βενιζέλος Κώστας Εκβιαστικά, η κατοχική Τουρκία διαμηνύει πως, εάν δεν γίνουν αποδεκτές οι αξιώσεις της στην Κύπρο, θα προχωρήσει σε ακραίες...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Σουέζ, ο “Δρόμος του Μεταξιού” και η γεωπολιτική ανοησία των ΗΠΑ

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/rusia_cina_iran.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Γρίβας Κώστας</b><br />Τις τελευταίες εβδομάδες ζούμε μία από τις σπάνιες στιγμές της Ιστορίας όπου ένα τυχαίο συμβάν (το κλείσιμο της διώρυγας του Σουέζ από το τεράστιο εμπορικό πλοίο EverGiven) προκύπτει ακριβώς την κατάλληλη στιγμή, ώστε να έχει αποφασιστική επίδραση στα ιστορικά δρώμενα. Το τυχαίο αυτό συμβάν έχει προκαλέσει ήδη, άλλωστε, (ημι)παράλυση στο παγκόσμιο δίκτυο θαλασσίων επικοινωνιών.<br /><br />Όπως ακριβώς η αποκόλληση ενός μικροσκοπικού κομματιού αθηρωματικής πλάκας μπορεί να φρακάρει ένα πολύπλοκο δίκτυο αρτηριών και να οδηγήσει έναν άνθρωπο σε εγκεφαλικό επεισόδιο ή έμφραγμα, έτσι και το επεισόδιο του EverGiven έδειξε πόσο εύθραυστο είναι το θαλάσσιο δίκτυο επικοινωνιών. Και αυτό το τυχαίο(;) συμβάν έγινε τη στιγμή που οι ΗΠΑ, υπό τον νέο τους πρόεδρο, επιδεικνύοντας γεωπολιτική μικρόνοια που είναι σπάνια ακόμη γι’ αυτές, επέλεξαν να εγκαινιάσουν τον νέο Ψυχρό Πόλεμο, επιτιθέμενοι τόσο ενάντια της Ρωσίας όσο και ενάντια της Κίνας.<br /><br />Συνακόλουθα, δια μιας παράλογης πολιτικής “εναντίον όλων”, συνεχίζουν φιλότιμα να σπρώχνουν τις δύο μεγάλες ευρασιατικές δυνάμεις τη μία στην αγκαλιά της άλλης, καθιστώντας ολοένα και περισσότερο τη γεωπολιτική τους σύζευξη περίπου αναπόφευκτη. Όπως ο γράφων έχει υποστηρίξει σε παλαιότερα κείμενά του, με αυτόν τον τρόπο δημιουργείται το πρόπλασμα ενός γεωπολιτικού συμπλόκου, που αν εξελιχθεί, θα αποτελέσει την πρώτη υπέρ-υπερδύναμη (HyperPower) στην ιστορία της ανθρωπότητας, μιας και τα μεγέθη τους είναι απλά τεράστια.<div><br />Το Σουέζ και η συμφωνία Κίνας-Ιράν <br /><br />Η εξέλιξη αυτή έρχεται τη στιγμή που το οικονομικό κέντρο του κόσμου μετακινείται ταχύτατα προς Ανατολάς, ενώ το χάσμα στην αποτελεσματικότητα ως προς τη διαχείριση του κορωνοϊού μεταξύ Ανατολής και Δύσης και τα γεγονότα στο Καπιτώλιο στην Ουάσιγκτον, έχουν προκαλέσει συντριπτικό πλήγμα στο γόητρο της Δύσης.<br /><br />Εν παραλλήλω, πριν από μερικές μέρες είχαμε ένα ακόμη γεγονός που στην Ελλάδα πέρασε σχεδόν απαρατήρητο. Συγκεκριμένα, η Τεχεράνη υπέγραψε ένα τεράστιο πακέτο συμφωνιών με το Πεκίνο για τα επόμενα 25 χρόνια, που ουσιαστικά εντάσσει και το Ιράν στο ευρασιατικό σύστημα Ρωσίας-Κίνας. Έτσι, ο άξονας Μόσχας-Πεκίνου μετατρέπεται σε τρίγωνο Μόσχας-Πεκίνου-Τεχεράνης, κλείνοντας μέσα του τις χώρες της Κεντρικής Ασίας και δημιουργώντας μια πολύ μεγάλη γεωπολιτική “μάζα” στην Ευρασία, η βαρύτητα της οποίας απειλεί να ρυμουλκήσει προς την πλευρά της το σύνολο της ασιατικής περιφέρειας.<br /><br />Ενώ λοιπόν γίνονται όλα αυτά συμβαίνει και το ατύχημα στο Σουέζ, το οποίο υπενθυμίζει πόσο ευαίσθητοι και τρωτοί είναι οι θαλάσσιοι δρόμοι στην ευρασιατική περιφέρεια. Συνακόλουθα, καταδεικνύει, την κατάλληλη στιγμή, την ανάγκη για τη δημιουργία του νέου Δρόμου του Μεταξιού (Belt and Road Initiative). Δηλαδή, του δικτύου των αρτηριών που θα αλλάξει την ανθρωπογεωγραφία στο εσωτερικό της Ευρασίας και θα επιτρέψει στις ευρασιατικές χώρες να επικοινωνούν, χωρίς να εξαρτώνται (ή έστω χωρίς να εξαρτώνται τόσο) από τις θαλάσσιες επικοινωνίες, οι οποίες και ευαίσθητες είναι και ελέγχονται από τη ναυτική ισχύ των ΗΠΑ.<br /><br /></div><div>Το ευρασιατικό τρίγωνο<br /><br />Με άλλα λόγια, δημιουργείται ένα είδος πανευρασιατικού ενοποιητικού δικτύου που θα συνθέσει τις τρεις αυτές μεγάλες ευρασιατικές χώρες (Ρωσία-Κίνα-Ιράν), μαζί με αυτές που βρίσκονται στο εσωτερικό του τριγώνου. Έτσι αυτό το τρίγωνο τείνει να διαμορφωθεί σε μια ενιαία και αδιαίρετη γεωπολιτική οντότητα. Άρα, η ευρασιατική ενοποίηση μπορεί να επιταχυνθεί και από πιθανότητα να μετατραπεί σε βεβαιότητα τα επόμενα χρόνια, χάρη στην ευγενική χορηγία της Δύσης και στο τυχαίο γεγονός που συνέβη την κατάλληλη στιγμή.<br /><br />Έτσι λοιπόν, δημιουργείται, ή έστω υπάρχουν οι προϋποθέσεις για να δημιουργηθεί, το πρόπλασμα ενός ασύμμετρα διπολικού κόσμου: από τη μία η Δύση και από την άλλη η χαλαρή, πλην όμως διακριτή, γεωπολιτική συσπείρωση των ευρασιατικών κρατών. Αυτή η ευρασιατική συσπείρωση, πέρα από υπέρ-υπερδύναμη, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως η πρώτη “πολύ-δύναμη” (MultiPower) στην ιστορία της ανθρωπότητας.<br /><br />Αυτό υπό την έννοια ότι τα κράτη στο εσωτερικό της διατηρούν την αυτονομία και τη διακριτή τους γεωπολιτική ταυτότητα και παρουσία και, ως εκ τούτου, δεν υπάρχει κάποια κεντρική-ηγεμονική Δύναμη. Την ίδια στιγμή, όμως, λειτουργούν μέσα σε ένα ενιαίο και διακριτικό γεωπολιτικό σχήμα με τις δικές του στοχοθετήσεις και λειτουργίες. Μέσα σε αυτόν τον κόσμο, ο ρόλος της Ελλάδας και της Τουρκίας είναι ιδιαίτερα σημαντικός. Αυτό όμως είναι μια άλλη ιστορία.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το Σουέζ, ο “Δρόμος του Μεταξιού” και η γεωπολιτική ανοησία των ΗΠΑ

Γρίβας Κώστας Τις τελευταίες εβδομάδες ζούμε μία από τις σπάνιες στιγμές της Ιστορίας όπου ένα τυχαίο συμβάν (το κλείσιμο της διώρυγας του Σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν: Πρόσω ολοταχώς για νέο κανάλι Θάλασσας Μαρμαρά – Μαύρη Θάλασσα

<img height="324" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/01/Kanal-Istanbul-Turkey-Erdogan-790x400.jpg" width="640" /><br /><br />Η τουρκική κυβέρνηση προχωρά στα σχέδια δημιουργίας ενός τεραστίου καναλιού κόστους 9,2 δισ. δολαρίων που θα συνδέει τη Μαύρη Θάλασσα με τη Θάλασσα του Μαρμαρά. Η κίνηση έρχεται ένα χρόνο μετά την προκήρυξη διαγωνισμού για την ανακατασκευή δύο ιστορικών γεφυρών, οι οποίες θα περνάνε πάνω από το σχεδιαζόμενο φαραωνικό κανάλι του Ερντογάν, μήκους 45 χλιομέτρων.<br /><br />«Εγκρίναμε το σχέδιο «Kanal Istanbul» έγραψε το Σάββατο στο Twitter ο υπουργός Περιβάλλοντος Μουράτ Κουρούμ. Η κυβέρνηση λέει ότι θα διευκολύνει την ακτοπλοϊκή κίνηση στον Βόσπορο και θα αποτρέψει ατυχήματα ανάλογα αυτού που συνέβησαν στο Σουέζ.<br /><br />Όμως, όπως και άλλα μεγάλα έργα υποδομής που έχει «τρέξει» ο Ερντογάν στα 18 χρόνια διακυβέρνησής του, αντιμετωπίζει κριτική από όσους λένε ότι θα προκαλέσει περιβαλλοντικό χάος και θα μολύνει τις υδροφόρες πηγές γύρω από μία πόλη 15 εκατομμυρίων.<br /><br />Ο δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου, ένας από τους πλέον δριμείς επικριτές του σχεδίου, δήλωσε μάλιστα ότι «το να ξοδεύει κανείς για το κανάλι ενώ η Τουρκία παλεύει με τον κορονοϊό είναι απίστευτο».<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ερντογάν: Πρόσω ολοταχώς για νέο κανάλι Θάλασσας Μαρμαρά – Μαύρη Θάλασσα

Η τουρκική κυβέρνηση προχωρά στα σχέδια δημιουργίας ενός τεραστίου καναλιού κόστους 9,2 δισ. δολαρίων που θα συνδέει τη Μαύρη Θάλασσα με τη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γεωπολιτική-''βόμβα'': Η Κίνα υλοποίει τον νέο ''Δρόμου του Μεταξιού'' μέσω Τουρκίας!

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-03/%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%B9%CC%81%CE%BF%20%CE%BB%CE%B7%CC%81%CF%88%CE%B7%CF%82%20%2832%29.jpeg?itok=x-8XCOe1" width="640" /><br /><br /><b>Παναγιώτης Νάστος</b><br />ΟYΠΕΞ Mevlüt Çavuşoğlu θα πραγματοποιήσει επίσκεψη στο Τατζικιστάν στις 28-30 Μαρτίου και θα συμμετάσχει στην 9η Υπουργική Συνάντηση της πρωτοβουλίας "Καρδιά της Ασίας-Κωνσταντινούπολη", σύμφωνα με επίσημη δήλωση του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών<br /><br />Ο Çavuşoğlu θα συναντηθεί με τον ομόλογό του από το Τατζικιστάν Sirojiddin Muhriddin και θα γίνει δεκτός από τον πρόεδρο του Τατζικιστάν, Emomali Rahmon, ανέφερε η εν λόγω δήλωση.<br /><br />"Θα συζητηθούν όλες οι πτυχές των διμερών σχέσεων και θα ανταλλάσσονται απόψεις για τις περιφερειακές και διεθνείς εξελίξεις κατά τη διάρκεια των συναντήσεων", ανέφερε.<br /><br />"Ο Çavuşoğlu θα παρευρεθεί επίσης στην 9η Υπουργική Συνάντηση της πρωτοβουλίας "Καρδιά της Ασίας-Κωνσταντινούπολης", η οποία φιλοξενείται από το Τατζικιστάν και το Αφγανιστάν, στις 30 Μαρτίου 2021", πρόσθεσε η δήλωση.<br /><br />Η εν λόγω διαδικασία είναι μια περιφερειακή πρωτοβουλία του Αφγανιστάν και της Τουρκίας που ξεκίνησε το 2011.<br /><br />"Η διαδικασία στοχεύει στην προώθηση της περιφερειακής ασφάλειας, της οικονομικής και πολιτικής συνεργασίας που επικεντρώνεται στο Αφγανιστάν μέσω διαλόγου και μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης", σύμφωνα με τον ιστότοπο του οργανισμού. <br /><br />Εκτίμηση <br />Τουρκμενιστάν- Ουζμπεκιστάν-Αφγανιστάν-Τατζικιστάν-Κιργιστάν-Καζακστάν- Αζερμπαϊτζάν και Τουρκία είναι οι χώρες που μετέχουν στην "πρωτοβουλία" ως μέλη.<br /><br />Η Τουρκία αποσκοπεί στην χειραγώγηση της παραπάνω χωρών προς όφελός της. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι οι παραπάνω χώρες βρίσκονται στην καρδιά της Ευρασίας, στην νότια "αυλή" της Ρωσίας και Δυτικά της Κίνας. Η Τουρκία επιδιώκει βασιζόμενη στην θρησκεία-πολιτισμό και γλώσσα να παίξει το ρόλο της ηγέτιδας δύναμης σε αυτές τις χώρες και έχει επενδύσει χρήμα, χρόνο και προσωπικό για την εξυπηρέτηση αυτού του σκοπού.<br /><br />Η επίσκεψη του Τούρκου ΥΠΕΞ δεν είναι τυχαία χρονικά στο Τατζικιστάν, όπως τυχαία δεν είναι και η διυπουργική συνάντηση των κρατών της πρωτοβουλίας "Καρδιά της Ασίας-Κωνσταντινούπολης", αφού πραγματοποιείται στη σκιά δύο σοβαρών εξελίξεων.<br /><br />Η πρώτη ήταν η περιοδεία του Κινέζου ΥΠΕΞ σε Ιράν, χώρες της Αραβικής χερσονήσου και Τουρκία, όπου συμφωνήθηκε μεταξύ άλλων η μακροχρόνια οικονομική και εμπορική σύμπραξη Ιράν-Κίνας, η οποία και ανακοινώθηκε.<br /><br />Η δεύτερη είναι οι συνομιλίες για ειρήνευση στο Αφγανιστάν μεταξύ Ταλιμπάν και κυβέρνησης της χώρας.<br /><br />Το κοινό που έχουν το Ιράν - Αφγανιστάν και οι χώρες της Κεντρικής Ασίας που μνημονεύσαμε παραπάνω, είναι ότι φιλοξενούν τις οδικές και σιδηροδρομικές οδούς που διέρχεται η Κινεζική πρωτοβουλία "Δρόμος του Mεταξιού", προκειμένου τα κινεζικά προϊόντα να αφιχθούν στην Ευρώπη, μέσω Τουρκίας. <br /><br />Συνεπώς η Τουρκία και η Κίνα έχουν κάθε λόγο να ενδιαφέρονται για την ειρήνευση στο Αφγανιστάν, για την μη υποτροπή σε ένοπλη σύρραξη των κακών σχέσεων Ιράν-ΗΠΑ και για την εγκόλπωση των χωρών της Κεντρικής Ασίας.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γεωπολιτική-''βόμβα'': Η Κίνα υλοποίει τον νέο ''Δρόμου του Μεταξιού'' μέσω Τουρκίας!

Παναγιώτης Νάστος ΟYΠΕΞ Mevlüt Çavuşoğlu θα πραγματοποιήσει επίσκεψη στο Τατζικιστάν στις 28-30 Μαρτίου και θα συμμετάσχει στην 9η Υπουργικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο χάρτης Μπάϊντεν για την ανατολική Μεσόγειο και οι τουρκικές επιδιώξεις ταυτίζονται!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhz3Ys526H6dQ8ziwdnc6S7VNQc1Y_s58RMQ1BZaKaaatpynxcgZgMk2_oP6q7Bly736iHtGZJZ-1bbPk0cjGTiAUVCsnTr4QC9Nz5I0a_Zpa60k84oV2womcFpNHSTm0AG0ztwmrGkrZ0/s1335/%25CF%2581%25CF%2589%25CE%25BC%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25BF%25CF%2582.png" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="751" data-original-width="1335" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhz3Ys526H6dQ8ziwdnc6S7VNQc1Y_s58RMQ1BZaKaaatpynxcgZgMk2_oP6q7Bly736iHtGZJZ-1bbPk0cjGTiAUVCsnTr4QC9Nz5I0a_Zpa60k84oV2womcFpNHSTm0AG0ztwmrGkrZ0/w640-h360/%25CF%2581%25CF%2589%25CE%25BC%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25BF%25CF%2582.png" width="640" /></a></div><div><br /></div>Μετά από τα διαδοχικά Βατερλό στην ΕΕ, όσοι αναμένουν την παρέμβαση κάποιου “προστάτη” που θα δώσει “λύση” στα ελληνοτουρκικά, έχουν ποντάρει τα πάντα στις ΗΠΑ και τη διοίκηση Μπάϊντεν. Κάποιοι έχουν αναλάβει μάλιστα εργολαβικά να “τραμπουκίζουν” όσους εκφράζουν έστω κάποιο σκεπτικισμό γι΄ αυτό το ενδεχόμενο.<div>  <br />Ο κ.Γιώργος Ρωμανός ,συγγραφέας,αναλυτής,ιστορικός και αναλυτής έκανε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα διάλεξη στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο Ασπροπύργου. Σ΄ αυτή τη διάλεξη με στοιχεία και χάρτες δείχνει ότι δεν πρέπει να έχουμε πολλές ελπίδες για “αμερικανική θετική παρέμβαση”.<br /><br />Ο κ.Ρωμανός παρουσίασε δύο χάρτες: ο ένας είναι ο “χάρτης Μπάϊντεν” που έχει παρουσιαστεί από το 2017. Ο δεύτερος είναι ο χάρτης της περιοχής της ανατολικής Μεσογείου , όπως διαμορφώθηκε από τις συμφωνίες που υπέγραψε η Ελλάδα με Ιταλία και Αίγυπτο. Οι ομοιότητες όπως επισημαίνει ο κ.Ρωμανός είναι εξοργιστικές. Το χειρότερο όμως είναι ότι τα όσα αποτυπώνονται στους δύο χάρτες δεν είναι καθόλου ευοίωνα για τα ελληνικά συμφέροντα.<br /><br /></div><div><span style="background-color: white; font-family: "Open Sans"; font-size: 16px;">Ολόκληρη η διάλεξη του κ.Γιώργου Ρωμανού </span><a href="https://youtu.be/hy4vEgJQIzE" rel="noopener noreferrer" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #dd3333; font-family: "Open Sans"; font-size: 16px; text-decoration-line: none;" target="_blank">ΕΔΩ.</a></div><div><br /></div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Ο χάρτης Μπάϊντεν για την ανατολική Μεσόγειο και οι τουρκικές επιδιώξεις ταυτίζονται!

Μετά από τα διαδοχικά Βατερλό στην ΕΕ, όσοι αναμένουν την παρέμβαση κάποιου “προστάτη” που θα δώσει “λύση” στα ελληνοτουρκικά, έχουν ποντάρε...

Διαβάστε την συνέχεια

''Kεραυνοί'' Κ. Ζιαζιά κατά ΗΠΑ: ''Παρακαλάτε να μας πάρετε 5 δις και μας λέτε και ζητιάνους;''

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-03/ziazias708%20%281%29.jpg?itok=pNYQpzKT" width="640" /><br /><br />''Την ημέρα που η Ελληνική Κυβέρνηση απεφάσισε να βάλει για τα καλά στο παιχνίδι «αγοράς φρεγατών» και τις αμερικανικές φρεγάτες ,τις οποίες οι ίδιοι οι Αμερικανοί ζητούν…τη βύθιση τους, ο πρώην Ακόλουθος Άμυνας στην πρεσβεία των ΗΠΑ, δηλαδή περίπου ο δεύτερος στην ιεραρχία της αμερικανικής πρεσβείας, με μια άστοχη ανάρτηση του στο twitter, εμφανίζεται προσβλητικός έναντι της Ελλάδας, έναντι του λαού μας, έναντι της στρατιωτικής και πολιτικής ηγεσίας της Χώρας μας ,απαντώντας σε μήνυμα Έλληνα χρήστη σχετικά με το τι ζητά η χώρα μας για το Στόλο της ως ενδιάμεση λύση, απάντησε ότι “οι ζητιάνοι δεν μπορούν να παζαρεύουν”, δηλαδή είπε τους ΕΛΛΗΝΕΣ «ζητιάνους», είπε όλους αυτούς που συνεργαζόταν επί τέσσερα χρόνια στρατιωτικούς και πολιτικούς «ζητιάνους», είπε αυτούς που τον φιλοξενούσαν «ζητιάνους». Σε μια εποχή που οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις βρίσκονται σε υψηλό επίπεδο συνεργασίας και έχουν ξεφύγει από ιδεοληψίες και χρονιές παθογένειες.<br /><br />ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ να ενημερώσουμε την εδώ αμερικανική πρεσβεία και όχι βέβαια τον υπάλληλο της, επειδή βλέπω η ελληνική κυβέρνηση «χλωμό» ν’ απαντήσει, ότι ένα ΕΘΝΟΣ με την μεγαλύτερη ιστορία του κόσμου, που στις δύσκολες εποχές για την ανθρωπότητα, κατέθεσε τη ζωή του σαν ενέχυρο της Ελευθερίας. Ενα ΕΘΝΟΣ που φώτισε το δρόμο της ιστορίας του με τη λάμψη της ΨΥΧΗΣ του λαού του. <br /><br />Ενα ΕΘΝΟΣ που ΔΙΔΑΞΕ στον κόσμο ότι είναι καλύτερα να πεθαίνεις ελεύθερος παρα να ζεις σκλάβος, δεν είναι ποτέ «ζητιάνος». Αν κάποτε ζήτησε βοήθεια, οικονομική και στρατιωτική, αυτό ήταν μετά τις καταστροφές που υπέστη από την συμμετοχή του σε παγκόσμιους πολέμους,πάντα στο πλευρό του Δυτικού Κόσμου και πάντα πλήρωσε με ποτάμια αίματος, σε σύγκριση με τον πληθυσμό της, τον αγώνα της για ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και δικαιοσύνη, σύμφωνα με το militaire.gr.<br /><br />ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ να ενημερώσουμε τους ΕΛΛΗΝΕΣ και οχι τον αλαζόνα αμερικανό πρώην στρατιωτικό, ο οποίος φαίνεται ότι στερείται στοιχειώδους στρατιωτικής αγωγής, ότι οι αμερικανοί είναι αυτοί που παρακαλάνε και πιέζουν να αγοράσει η Ελλάδα αμερικανικές φρεγάτες παράκτιας άμυνας MMSC και όχι τα ελληνικά επιτελεία. Επίσης όποιος δηλώνει διατεθειμένος να ξοδέψει 5 δισ. ευρώ για να αγοράσει κάποια σύγχρονα πλοία οπωσδήποτε δεν είναι ζητιάνος. <br /><br />Δεν γνωρίζει φαίνεται ο ανιστόρητος αμερικανός πρώην ακόλουθος στην χώρα μας ότι «ο ζητιάνος», δηλαδή η Χώρα μας, είναι από τις ελάχιστες χώρες της Ατλαντικής Συμμαχίας, που πληρώνει έγκαιρα και πλήρως τις οικονομικές της υποχρεώσεις προς την Συμμαχία, παρά την δύσκολη οικονομική κατάσταση που βρίσκεται η Χώρα μας εν αντιθέσει με τους Γερμανούς και άλλους, εύρωστους οικονομικά συμμάχους.<br /><br />Ο μέχρι πρόσφατα Αμερικανός Ακόλουθος στην Αθήνα αλλά και πριν ναυτικός Ακόλουθος στο Ισραήλ, έμπειρος στρατιωτικός, αλλά και διπλωματικός υπάλληλος της πρεσβείας, γνωρίζει άριστα και το βάρος των λόγων του και το θέμα που προκάλεσε με τους προσβλητικούς χαρακτηρισμούς του, ξεχνώντας τόσο τα διπλωματικά όρια όσο και την στρατιωτική δεοντολογία. Η στάση βέβαια των ΗΠΑ απέναντί μας, επί δεκαετίες, υποδηλώνει ότι ο Ακόλουθος Άμυνας δεν είναι μόνος και οι απόψεις του δεν είναι εξαίρεση στους κύκλους της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ.<br /><br />Άραγε η πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα και ο λαλίστατος και «υπερδραστήριος» πρέσβης θα καταδικάσουν τα λεγόμενα του πρώην υψηλόβαθμου στελέχους τους ή συμφωνούν; Η απλή συγγνώμη που υποχρεώθηκε να πει, αλλά με «αλλά», ο ακόλουθος, δεν νομίζω ότι αρκεί για να πάρει συγχωροχάρτι και να καθησυχάσει τις έντονες ανησυχίες πολλών εντός της Χώρας μας ότι ο υπερατλαντικός σύμμαχος και οι ντόπιοι «πρόθυμοι» φαίνεται να θέλουν τη μετατροπή της Ελλάδας και πάλι σε απολύτως εξαρτώμενο κρατίδιο. <br /><br />Σε ένα παράρτημα των ΗΠΑ, χωρίς δική του προσωπικότητα, αποκομμένο από άλλους συμμάχους ή από παραδοσιακές σχέσεις με άλλες χώρες. Χωρίς καν βέβαια να δεσμεύονται για την ακεραιότητα μας. Η Ελλάδα δεν πρέπει να αποκοπεί από άλλους συμμάχους της , όπως ούτε ακόμη από τη Μόσχα, κυρίως από τη Γαλλία, διότι το Παρίσι είναι το μόνο που εξισορροπεί τη συμμαχία Τουρκίας-Γερμανίας.<br /><br />ΝΑΙ στην συμμαχία με την μεγάλη διαχρονικά σύμμαχο χώρα των ΗΠΑ. ΝΑΙ στις συμμαχικές εξυπηρετήσεις και στρατιωτικές συνεργασίες εντός της χώρας μας, αλλά να εξυπηρετούν και τα εθνικά μας συμφέροντα αλλά να κρατούν ψηλά και την εθνική μας τιμή, αξιοπρέπεια και υπερηφάνεια, που τελευταία πληγώθηκε από τις δηλώσεις του πρώην στρατιωτικού στελέχους της αμερικανικής πρεσβείας και τωρα «διορισμένου» επικεφαλής σε επιχειρηματικό όμιλο αμερικανικών συμφερόντων στην Ελλάδα.<br /><br />Εαν έκανε βέβαια τους υπόψη χαρακτηρισμούς σε άλλη χώρα, είναι δεδομένο ότι σήμερα θα βρίσκονταν στην πατρίδα του και δεν θα «επιχειρούσε» οικονομικά και εμπορικά στην χώρα τους, όπως συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα.''<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

''Kεραυνοί'' Κ. Ζιαζιά κατά ΗΠΑ: ''Παρακαλάτε να μας πάρετε 5 δις και μας λέτε και ζητιάνους;''

''Την ημέρα που η Ελληνική Κυβέρνηση απεφάσισε να βάλει για τα καλά στο παιχνίδι «αγοράς φρεγατών» και τις αμερικανικές φρεγάτες ,τι...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί ο Μητσοτάκης πρέπει να θέσει όρο για να επισκεφθεί τη Λιβύη

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/03/sisi-menfi.jpg" width="640" /><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Πριν μερικές μέρες ο Μητσοτάκης τηλεφώνησε στο νέο Πρωθυπουργό της Λιβύης Αμπντούλ Χαμίντ Ντμπεϊμπά και τον συνεχάρη για το σχηματισμό της μεταβατικής κυβέρνησης. Ο Έλληνας πρωθυπουργός, μάλιστα, αποδέχτηκε πρόσκληση να επισκεφτεί την Λιβύη. Σε τι κατάσταση, όμως, βρίσκεται τώρα η Λιβύη;<br /><br />Ο πρόεδρος Σίσι συναντήθηκε την Πέμπτη με τον επικεφαλής του Προεδρικού Συμβουλίου της Λιβύης Μοχάμεντ Μένφι και του δήλωσε «την πλήρη και απόλυτη υποστήριξη της Αιγύπτου προς τη νέα εκτελεστική αρχή στη Λιβύη σε όλους τους τομείς τα διμερή, περιφερειακά και διεθνή φόρουμ, για να διασφαλιστεί η επιτυχία της διαχείριση του τρέχοντος σταδίου μέχρι τις εκλογές».<br /><br />Η συνάντηση Σίσι-Μένφι έδειξε ότι η αιγυπτιακή ηγεσία έχει πλησιάσει τη μεταβατική εξουσία στη Λιβύη εις βάρος των συμμάχων του, ειδικά του στρατόρχη Χαφτάρ, ο οποίος επισκέφθηκε τελευταία φορά το Κάιρο πριν από μήνες. Προσπαθεί να αντισταθμίσει την αποτυχημένη προώθηση του προέδρου του Κοινοβουλίου Σάλεχ και του πρώην υπουργού Εσωτερικών Μπασάγκα στη νέα εκτελεστική αρχή, πλησιάζοντας στελέχη της κυβέρνησης Σάλεχ.<br /><br />Ο Σίσι μπορεί να χάσει τον Σάλεχ, έναν από τους εξέχοντες σύμμαχους του, ο οποίος δεν μπορεί να παραμείνει πρόεδρος του Κοινοβουλίου. Η πολιτική συμφωνία για την ειρήνευση προβλέπει ότι ο πρόεδρος του Κοινοβουλίου πρέπει να είναι από τη νότια Λιβύη, ο επικεφαλής του Προεδρικού Συμβουλίου από την ανατολική και ο πρωθυπουργός από τη δυτική. Μετά την αποτυχημένη προσπάθειά του να καταλάβει την Τρίπολη, η πολιτική και στρατιωτική επιρροή του Χαφτάρ μειώθηκε. Οι σχέσεις του με το Κάιρο ήταν τεταμένες για μήνες κι αυτό αντικατοπτρίζει τις προσπάθειες της Ουάσινγκτον να τον περιθωριοποιήσει στο νέο πολιτικό σκηνικό της Λιβύης.<div><br />Ο ρόλος της Αιγύπτου<br /><br />Στη συνάντησή του με τον Σίσι, ο Μένφι επεσήμανε ότι η Αίγυπτος ήταν ο αποφασιστικός παράγοντας στην επίλυση της κρίσης στη Λιβύη από πολιτική, στρατιωτική και οικονομική άποψη. Αυτή ήταν η δεύτερη επίσκεψη του Μένφι (μετά τη Γαλλία) και αντικατοπτρίζει τη σημασία που αποδίδει στις σχέσεις με το Κάιρο για τη δημιουργία μιας νέας ισορροπίας που να αφήνει στη νέα λιβυκή κυβέρνηση περιθώρια κινήσεων.<br /><br />Η απροθυμία του Καΐρου να συνεργαστεί με την προηγούμενη κυβέρνηση Σάρατζ και η στενή σχέση του με Χαφτάρ και Σάλεχ, δημιούργησε την εντύπωση ότι η Αίγυπτος επέλεξε να αποστασιοποιηθεί από τη δυτική Λιβύη, γεγονός που δημιούργησε τις προϋποθέσεις ο Σάρατζ να πέσει στην αγκαλιά της Τουρκίας. Το Κάιρο γνωρίζει τους στενούς δεσμούς μεταξύ της Άγκυρας και του πρωθυπουργού Ντμπεϊμπά, ο οποίος επισκέφθηκε το Κάιρο τον περασμένο μήνα.<br /><br />Είναι γνωστό ότι πολλά μέλη της μεταβατικής κυβέρνησης διάκεινται φιλικά προς την Τουρκία. Αυτός ωθεί το Κάιρο να προσπαθήσει να ενισχύσει την επιρροή του και αντιστοίχως να περιορίσει την τουρκική επιρροή, αναπτύσσοντας τις σχέσεις του με την Τρίπολη. Η Αίγυπτος έχει ήδη ανακοινώσει το άνοιγμα της πρεσβείας της στην Τρίπολη και του προξενείου της στη Βεγγάζη.<br /><br />Ο επικεφαλής του Προεδρικού Συμβουλίου Μένφι μετά το Κάιρο πήγε στην Άγκυρα, επωφελούμενος της ύφεσης που επικρατεί στις αιγυπτοτουρκικές σχέσεις. Η κρίση στη Λιβύη, εξάλλου, θεωρείται ένα από τα κύρια “αγκάθια” σ’ αυτές τις σχέσεις. Η Αίγυπτος έχει θέσει όρο την έξοδο των μισθοφόρων και των ξένων μαχητών από τη Λιβύη. Την περασμένη Πέμπτη, μάλιστα, γαλλικά Μίντια δημοσίευσαν πληροφορίες ότι αρχίζει η απόσυρση τζιχαντιστών που είχε μεταφέρει η Άγκυρα στη δυτική Λιβύη από τη Συρία.<br /><br />Η Ευρώπη αφυπνίζεται για τη Λιβύη<br /><br />Η μερική απόσυρση των ισλαμιστών μισθοφόρων, όμως, δεν σημαίνει πολλά. Οι συμφωνίες για στρατιωτική συνεργασία και για την παράνομη οριοθέτηση ΑΟΖ, που η Άγκυρα είχε υπογράψει με την κυβέρνηση Σάρατζ παραμένουν σε ισχύ, με αποτέλεσμα να παραμένει η τουρκική στρατιωτική δύναμη. Η επίσκεψη των υπουργών Εξωτερικών της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Ιταλίας στην Τρίπολη την περασμένη Πέμπτη υποδηλώνει μεταξύ άλλων και την ανησυχία της Ευρώπης για τον συνεχιζόμενο ρόλο της Τουρκίας και της Ρωσίας στη Λιβύη, κάτι που υπό προϋποθέσεις μπορεί να ευνοήσει την Αθήνα.<br /><br />Ο Αιγύπτιος αναλυτής Αχμέντ Αλίμπα δήλωσε στο Arab Weekly: «Ο κοινός παρονομαστής στις επισκέψεις του επικεφαλής του Προεδρικού Συμβουλίου σε Γαλλία, Αίγυπτο και Τουρκία είναι να βρει υποστήριξη για τον οδικό χάρτη που έχει αποφασιστεί. Πιο συγκεκριμένα για να διευκολύνει την διεξαγωγή των εκλογών, την υποστήριξη της κεντρικής εξουσίας και την ενοποίηση των θεσμών». Η Αίγυπτος υποστηρίζει την οικοδόμηση ενοποιημένων λιβυκών ενόπλων δυνάμεων σε αντίθεση με την κυβέρνηση Σάρατζ, η οποία βασίστηκε στην υποστήριξη ένοπλων πολιτοφυλάκων, ξένων μισθοφόρων και Τούρκων επιτελικών.<br /><br />Ο Αλίμπα τόνισε ότι η αιγυπτιακή κυβέρνηση δεν παρενέβη ούτε επιδίωξε να επιβάλει την άποψή της στις συνεδριάσεις της Στρατιωτικής Επιτροπής (5 + 5) που πραγματοποιήθηκαν πρόσφατα στην Χουργκάντα της Ερυθράς Θάλασσας στην Αίγυπτο. Το Κάιρο περιόρισε το ρόλο του στην προσφορά της εμπειρίας του όποτε τα δύο μέρη το χρειάζονταν για να το πράξει. Σύμφωνα με πληροφορίες, η νέα εξουσία στην Τρίπολη επιδιώκει ένα συμβιβασμό Καΐρου-Άγκυρας, έτσι ώστε η ίδια να χειριστεί τα εσωτερικά προβλήματα και να αποφευχθεί το δίλημμα “Αίγυπτος ή Τουρκία”.</div><div><br />Το Κάιρο δεν εγκαταλείπει τον Χαφτάρ<br /><br />Αν και υπάρχει πρόβλημα στις σχέσεις Καΐρου-Χαφτάρ, αιγυπτιακές πηγές απέκλεισαν το ενδεχόμενο ο πρόεδρος Σίσι να εγκαταλείψει τον Χάφταρ και τον Σάλεχ, ακόμη κι αν θέλει να δείξει προς το παρόν ότι δεν ευθυγραμμίζεται μαζί τους. Οι ίδιες πηγές υποστηρίζουν ότι δεν θα τους εγκαταλείψει, «επειδή ο ρόλος τους δεν έχει τελειώσει ακόμη. Υπάρχει το ζήτημα της ενοποίησης του στρατιωτικού κατεστημένου που απαιτεί συνεργασία με τον στρατάρχη για να επιτευχθεί, πράγμα για το οποίο ο Χαφτάρ δεν έδειχνε πρόθυμος καθώς πίστευε ότι θα υπονόμευε τον ρόλο του».<br /><br />Η Αίγυπτος πιστεύει ότι αυτό το βήμα είναι απαραίτητο για την εδραίωση των πυλώνων του κράτους και τη διατήρηση της ενότητάς του. Πιστεύει ότι είναι επίσης απαραίτητο να βρεθεί μια φόρμουλα που να λύσει το πρόβλημα Χαφτάρ, ο οποίος διοικεί ένα στράτευμα από την ανατολική και δυτική Λιβύη. Οποιαδήποτε αναγκαστική έξοδος του στρατάρχη θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά την κατάσταση.<br /><br />Η σχέση μεταξύ των στρατιωτικών κατεστημένων Λιβύης και Αιγύπτου είναι αρκετά καλή ώστε να επιτρέπει στο Κάιρο και να μιλά για την ενοποίηση του λιβυκού στρατού. Όλοι, όμως, λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο. Το χάσμα μεταξύ Ντμπεϊμπά και Χαφτάρ, έχει αναβιώσει φόβους για την επιτυχία της ειρηνευτικής διαδικασίας για διευθέτηση της οκταετούς σύγκρουσης.</div><div><br />Σύννεφα στον ορίζοντα<br /><br />Σημειώθηκε από πολλούς η απουσία του Ντμπεϊμπά από την τελετή της Βεγγάζης, με την οποία η προσωρινή κυβέρνηση Θίννι παρέδωσε την εξουσία στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Η ρήξη Ντμπεϊμπά-Χαφτάρ φάνηκε κι όταν ο πρώτος έγραψε στο twitter ότι σχεδιάζει να ξεκινήσει έρευνα σχετικά με την ανακάλυψη τουλάχιστον δώδεκα πτωμάτων στη Βεγγάζη, η οποία βρίσκεται υπό τον έλεγχο του δεύτερου. Ο Ντμπεϊμπά έγραψε: «Δεν είναι δυνατόν να επιτρέψουμε την επανάληψη αυτών των γεγονότων ή να τα καλύψουμε. Έδωσα άμεσες οδηγίες στον υπουργό Εσωτερικών για την αντιμετώπιση αυτού του περιστατικού και ζήτησα από τον εισαγγελέα να ξεκινήσει έρευνα».<br /><br />ΜΜΕ φίλια προσκείμενα στον Χαφτάρ επέκριναν την ανωτέρω δήλωση. Οι επιθέσεις τους στην κυβέρνηση Ντμπεϊμπά έχουν περιορίσει την πολιτική δυναμική της. Οι σχέσεις του νέου πρωθυπουργού με τον Χαφτάρ καταρρέουν πριν ακόμη ξεκινήσουν. Αυτό ρίχνει σκιές και για το πως θα διεξαχθούν οι εκλογές, ή και αν θα διεξαχθούν στο τέλος του χρόνου. Η καθυστέρηση του Σάλεχ να συγκαλέσει τη Βουλή για την ψήφιση του προϋπολογισμού, συνδέεται με την κρίση στις σχέσεις του Χαφτάρ με το νέο πρωθυπουργό.</div><div><br />Γιατί τώρα ο Μητσοτάκης στη Λιβύη<br /><br />Όλα αυτά δείχνουν ότι η κατάσταση στη Λιβύη παραμένει ασταθής. Εγείρεται, λοιπόν, το ερώτημα για ποιο λόγο ο Μητσοτάκης να την επισκεφθεί αυτή την περίοδο. Ειδικά ότι ο Λίβυος πρωθυπουργός όχι μόνο δεν κρύβει την εξάρτησή του από την Τουρκία, αλλά και διατηρεί σε ισχύ το παράνομο μνημόνιο Άγκυρας-Τρίπολης για οριοθέτηση ΑΟΖ. Η επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού σ’ αυτές τις συνθήκες δεν συνιστά νομιμοποίηση του σφετερισμού ελληνικής ΑΟΖ; Κι αν ο Λίβυος πρωθυπουργός απηύθυνε πρόσκληση στον Έλληνα ομόλογό του, αυτή για διπλωματικούς λόγους μπορούσε να γίνει αορίστως αποδεκτή κι όχι να ανακοινωθεί.<br /><br />Ήταν στοιχειώδες η Αθήνα να έχει θέσει ως απαράβατο όρο για την εξομάλυνση των σχέσεών της με την Τρίπολη την ακύρωση του λεγόμενου τουρκολιβυκού μνημονίου. Προσεγγίζοντας άνευ όρων την κυβέρνηση Ντμπεϊμπά δεν εξισορροπείται η τουρκική επιρροή, αλλά νομιμοποιείται το τετελεσμένο Ερντογάν-Σάρατζ. Η Ελλάδα έχει δικά της ζωτικά συμφέροντα και ως εκ τούτου δεν πρέπει απλά και μόνο να ακολουθεί τις πολιτικές σκοπιμότητες της Αιγύπτου, ή τις αμερικανικές συστάσεις.<br /><br />Μέχρι να επανέλθει η νομιμότητα και να προκύψει νέο Κοινοβούλιο, μέχρι δηλαδή να κριθεί η κύρωση ή όχι του μνημονίου Άγκυρας-Τρίπολης, η Αθήνα όφειλε για λόγους εθνικού συμφέροντος και πολιτικού αυτοσεβασμού να τηρήσει απολύτως επιφυλακτική στάση, μη εγκαταλείποντας όσους έχουν δημοσίως δεσμευτεί ότι πρέπει να ακυρωθεί το επίμαχο μνημόνιο.<br /><br />Λόγω της συμφωνίας μερικής οριοθέτησης ΑΟΖ με την Ελλάδα, η Αίγυπτος έχει συμφέρον να ακυρώσει το μνημόνιο Άγκυρας-Τρίπολης, αλλά δεν είναι αυτό η προτεραιότητά της. Προτεραιότητά της είναι να ρυμουλκήσει προς την πλευρά της τις αντιμαχόμενες παρατάξεις στη Λιβπυη, ώστε το Κάιρο να αναδειχθεί απόλυτος ρυθμιστής. Και για να το επιτύχει ίσως κάνει εκπτώσεις σε άλλα θέματα.<br /><br />Οι δεσμοί Αθήνας-Καΐρου και η κοινή επιδίωξη να φθαρεί η ισχυρή τουρκική επιρροή στη Λιβύη είναι οπωσδήποτε πλεονέκτημα για την ελληνική διπλωματία. Δεν αρκούν, ωστόσο, από μόνοι τους. Πολύ περισσότερο όταν η Αθήνα δεν θέτει ξεκάθαρο όρο προς όλες τις πλευρές εντός και εκτός Λιβύης, μη εξαιρουμένης της ΕΕ και των κρατών-μελών που εμπλέκονται, όπως η Γαλλία, η Ιταλία και η Γερμανία.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιατί ο Μητσοτάκης πρέπει να θέσει όρο για να επισκεφθεί τη Λιβύη

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Πριν μερικές μέρες ο Μητσοτάκης τηλεφώνησε στο νέο Πρωθυπουργό της Λιβύης Αμπντούλ Χαμίντ Ντμπεϊμπά και τον συνεχάρη γ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τούρκος αναλυτής: Ο Ερντογάν τζογάρει συνειδητά - Θα συνεχίσει το one man show

<h3 style="clear: both;"><span style="font-weight: normal;"><a href="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/11/erdogan-turkish-flag-newshub-765x400.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="765" height="335" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2020/11/erdogan-turkish-flag-newshub-765x400.jpg" width="640" /><br /></a>«Αυτό είναι το τελικό στάδιο του Ερντογάν. Δεν υπάρχει καμία προσποίηση, δεν υπάρχει φιλελεύθερη δημοκρατία, συνεπώς δεν χρειάζεται να προσποιείται. Το one man show του Ερντογάν θα συνεχιστεί»</span> <br /></h3><div style="clear: both; text-align: left;">Για την υποχώρηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων στην Τουρκία, μιλά στον ΣΚΑΪ και στον Γιώργο Ευγενίδη, ο Ιλχάν Τανίρ, διευθυντής σύνταξης του Ahval News. Πρόκειται για ένα σημαντικό δημοσιογραφικό μέσο, που αναδεικνύει την κατάσταση που επικρατεί στη γειτονική μας χώρα στο αγγλόφωνο κοινό.</div><br />Αναλυτικά η συνέντευξη:<br /><br />Μπορείς να μας εξηγήσεις, εν συντομία, έστω και από απόσταση, τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην Τουρκία και πόσο ανθεκτική θα αποδειχθεί η τουρκική δημοκρατία;<br /><br />ΙΛΧΑΝ ΤΑΝΙΡ: Η τουρκική δημοκρατία καταστρατηγείται επί χρόνια. Αυτή η καταστρατήγηση αυξάνεται ιδίως μετά την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016 και η κατάσταση έχει γίνει αβίωτη για πολιτικούς και κόμματα της αντιπολίτευσης. Ο πρόεδρος Ερντογάν έχει καταρρακώσει τους περισσότερους δημοκρατικούς θεσμούς της Τουρκίας. Δεν υπάρχουν, πραγματικά καλά νέα. Θα μπορούσα να συνεχίσω, αλλά το εάν η τουρκική δημοκρατία θα επανακάμψει το επόμενο διάστημα, εξαρτάται από το εάν, στις επόμενες εκλογές, όποτε και αν είναι αυτές -ακούγονται έντονα πρόωρες εκλογές πριν το τέλος του έτους-, τα κόμματα της αντιπολίτευσης, παρ' όλες τις δυσκολίες -οι εκλογές δεν θα είναι δίκαιες, ούτε διαφανείς, δεν θα είναι η επιτομή της διαφάνειας-, εξακολουθούν να έχουν καλές πιθανότητες.<br /><br />Ποιος είναι ο στόχος του Ερντογάν με κινήσεις, όπως η διαφαινόμενη απαγόρευση του HDP ή η αποχώρηση της Τουρκίας από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης; Επιχειρεί να παγιώσει ένα εθνικιστικό κοινό, στρώνοντας τον δρόμο για τις επικείμενες εκλογές, όποτε και αν λάβουν χώρα;<br /><br />ΙΛΧΑΝ ΤΑΝΙΡ: Συμφωνώ. Αυτός είναι ο Ερντογάν που έχουμε. Αυτό είναι το τελικό στάδιο του Ερντογάν. Δεν υπάρχει καμία προσποίηση, δεν υπάρχει φιλελεύθερη δημοκρατία, συνεπώς δεν χρειάζεται να προσποιείται. Το one man show του Ερντογάν θα συνεχιστεί. "Μπορώ να διορίσω όποιον θέλω, μπορώ να απομακρύνω τον Κεντρικό Τραπεζίτη, αν δεν τον συμπαθώ και κανείς δεν θα μου ζητήσει ευθύνες. Και θα συνεχίσω με αυτό".<br /><br />Αυτό είναι απολύτως κατανοητό, αλλά δεν ανησυχεί ο πρόεδρος Ερντογάν ότι στέλνει τα λάθος μηνύματα στη Δύση, ειδικά σε εποχές ραγδαίας οικονομικής περιδίνησης;<br /><br />ΙΛΧΑΝ ΤΑΝΙΡ: Είναι ένα μεγάλο ρίσκο, ένα τζογάρισμα. Τζογάρει εδώ και καιρό, αλλά είναι ιδιαίτερα έξυπνος. Είναι ένας από τους μεγαλύτερους πολιτικούς που είχε η Τουρκία. Ναι, τζογάρει, αλλά ξέρει τι κάνει. Γνωρίζει τους ένθερμους υποστηρικτές του, οι οποίοι ποτέ δεν τον εγκαταλείπουν. Από το 2016 παίζει το χαρτί του διχασμού και έχει κερδίσει, ως τώρα, σχεδόν κάθε παρτίδα.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης Τραμπ, υπήρχε μια "πίσω πόρτα" για τον πρόεδρο Ερντογάν στον Λευκό Οίκο, η οποία μοιάζει να έχει κλείσει τώρα. Παίρνει τα μηνύματα που του στέλνει η διοίκηση Μπάιντεν σε αρκετά μέτωπα, ειδικά για το αντιπυραυλικό σύστημα S-400;<br /><br /><br />ΙΛΧΑΝ ΤΑΝΙΡ: Πρέπει να έχουν λάβει το μήνυμα, αλλά συμπεριφέρονται διαφορετικά, όπως είδαμε και από τον υπουργό Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ο οποίος είπε ότι οι S400 είναι μια τελειωμένη υπόθεση. Αλλά την ίδια ώρα, θέλουν να επιστρέψουν στο πρόγραμμα για τα αμερικανικά μαχητικά πέμπτης γενιάς F-35. Πράγματι, ο κ. Μπάιντεν δεν τηλεφωνεί στον κ. Ερντογάν, αλλά οι ΗΠΑ ζητούν από την Τουρκία να φιλοξενήσει τις ερευνητικές συνομιλίες με την κυβέρνηση του Αφγανιστάν.<br /><br /><a href=": https://www.skai.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τούρκος αναλυτής: Ο Ερντογάν τζογάρει συνειδητά - Θα συνεχίσει το one man show

«Αυτό είναι το τελικό στάδιο του Ερντογάν. Δεν υπάρχει καμία προσποίηση, δεν υπάρχει φιλελεύθερη δημοκρατία, συνεπώς δεν χρειάζεται να προσπ...

Διαβάστε την συνέχεια