Ενόψει δραματικών εξελίξεων: Η ιστορία της Καταλονίας – Όταν οι Καταλανοί μισθοφόροι εισέβαλαν και ρήμαξαν την Ελλάδα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg3NN3pg3PES843uhhCcdEDyHp7KoJqaNZseTodPEFULy1-_DK6B154H11T6LwA9l76sJazce46pwAlkEwMiLfXiCo2iPITb5Qj5uAAL4Aa9rmn4F_ZTMT-0ACMoq6T9b9kyuYBsUc4aQZC/s1600/%25CE%2597+%25CE%25B9%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25B1+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%259A%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25BF%25CE%25BD%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+%25E2%2580%2593+%25CE%258C%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BD+%25CE%25BF%25CE%25B9+%25CE%259A%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25BF%25CE%25AF+%25CE%25BC%25CE%25B9%25CF%2583%25CE%25B8%25CE%25BF%25CF%2586%25CF%258C%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25B9+%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2583%25CE%25AD%25CE%25B2%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25B1%25CE%25BD+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CF%2581%25CE%25AE%25CE%25BC%25CE%25B1%25CE%25BE%25CE%25B1%25CE%25BD+%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD+%25CE%2595%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25AC%25CE%25B4%25CE%25B1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="313" data-original-width="621" height="322" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg3NN3pg3PES843uhhCcdEDyHp7KoJqaNZseTodPEFULy1-_DK6B154H11T6LwA9l76sJazce46pwAlkEwMiLfXiCo2iPITb5Qj5uAAL4Aa9rmn4F_ZTMT-0ACMoq6T9b9kyuYBsUc4aQZC/s640/%25CE%2597+%25CE%25B9%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25B1+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%259A%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25BF%25CE%25BD%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+%25E2%2580%2593+%25CE%258C%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BD+%25CE%25BF%25CE%25B9+%25CE%259A%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25BF%25CE%25AF+%25CE%25BC%25CE%25B9%25CF%2583%25CE%25B8%25CE%25BF%25CF%2586%25CF%258C%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25B9+%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2583%25CE%25AD%25CE%25B2%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25B1%25CE%25BD+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CF%2581%25CE%25AE%25CE%25BC%25CE%25B1%25CE%25BE%25CE%25B1%25CE%25BD+%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD+%25CE%2595%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25AC%25CE%25B4%25CE%25B1.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Eνόψει πολύ δραματικών εξελίξεων στον Ισπανικό χώρο και γενικά στον ευρωπαϊκό, ας δούμε κάποια από τα στοιχεία της Ιστορίας της Καταλονίας. Το επόμενο χρονικό διάστημα οι εξελίξεις αναμένονται καταιγιστικές… Το χτεσινό διάγγελμα του Βασιλιά Φιλίππου του 6ου μόνο λάδι έριξε στη φωτιά..<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, με τις εξελίξεις στην Καταλονία να βρίσκονται στην επικαιρότητα, αξίζει να αναφερθεί κανείς πως η ιστορία των Καταλανών σε κάποια φάση της διασταυρώθηκε με την ελληνική- και τα αποτελέσματα δεν ήταν καθόλου θετικά για τους κατοίκους του ελλαδικού χώρου.<br /><br /><b>Η Καταλανική Εταιρεία</b><br /><br />Ο λόγος για την φοβερή και τρομερή Καταλανική Εταιρεία (compagnia), έναν εξαιρετικά ισχυρό μισθοφορικό στρατό του 14ου αιώνα: Η εταιρεία ιδρύθηκε από τον Ροζέ ντε Φλορ, πρώην μέλος του τάγματος των Ναϊτών Ιπποτών. Επρόκειτο για ένα μισθοφορικό σώμα από Καταλανούς και Αραγονέζους (Αλμογάβαρους, όπως ήταν γνωστοί συλλογικά), το οποίο προσέλαβε ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ανδρόνικος Β’ Παλαιολόγος μετά την ήττα του από τους Οθωμανούς στη μάχη του Βαφέως στη Μικρά Ασία.<br /><br />Οι σκληροτράχηλοι Αλμογάβαροι πολεμιστές (σύμφωνα με τον Καταλανό χρονογράφο της Κομπανίας, Ραμόν Μουντανέρ, 1.500 ιππότες, 4.000 ελαφρύ πεζικό και άλλοι 1.000 πεζικάριοι) κατέφθασαν στη Μικρά Ασία και αποδείχτηκαν αποτελεσματικοί εναντίον των Οθωμανών εισβολέων, ωστόσο σύντομα τέθηκαν εκτός ελέγχου, με τον ντε Φλορ να σχεδιάζει τη δημιουργία δικού του πριγκηπάτου και τους πολεμιστές του να διαπράττουν λεηλασίες και βιαιότητες σε βάρος αυτοκρατορικών πληθυσμών. Επίσης ο Ανδρόνικος αδυνατούσε να τους πληρώσει, οπότε και οι Καταλανοί επιτέθηκαν στην Καλλίπολη για να τον αναγκάσουν να τους καταβάλει τα οφειλόμενα. Μετά από διαπραγματεύσεις, ο αυτοκράτορας έδωσε στον ντε Φλορ τίτλους και ο αρχηγός της Κομπανίας παντρεύτηκε Ελληνίδα- ωστόσο λίγο αργότερα, το 1305, δολοφονήθηκε στην Ανδριανούπολη.<br /><br />Οι μισθοφόροι, ανεξέλεγκτοι, ρήμαξαν τη Θράκη και πέρασαν στη Μακεδονία (προσπαθώντας να καταλάβουν τη Θεσσαλονίκη, χωρίς επιτυχία) και μετέπειτα στη νότια Ελλάδα, ενώ επιτέθηκαν και στα μοναστήρια του Άθω.<br /><br />Ο τελευταίος δούκας των Αθηνών, Γκωτιέ ντε Μπριέν, επιδιώκοντας να αποκτήσει εδάφη, προσπάθησε να τους πάρει στην υπηρεσία του και χρησιμοποίησε την Κομπανία για τους σκοπούς του, ωστόσο και αυτός δεν κατέβαλε την οφειλόμενη αμοιβή, οπότε και οι Καταλανοί στράφηκαν εναντίον του, τσάκισαν τον στρατό του και κατέλυσαν το κρατίδιό του, ιδρύοντας το δικό τους δουκάτο στην περιοχή των Αθηνών και Θηβών. Η καταλανική παρουσία διήρκεσε 77 χρόνια- το δουκάτο καταλύθηκε το 1388.<br /><br /><b>Οι μνήμες και η συγγνώμη</b><br /><br />Παρά τη σχετικά μικρή του διάρκεια, το πέρασμα των Καταλανών μισθοφόρων από τον ελλαδικό χώρο χαρακτηρίστηκε από πρωτοφανή βαρβαρότητα: Στη μνήμη των ελληνικών πληθυσμών έμειναν ως άγριοι και βρώμικοι, όπως αποτυπώνεται σε εκφράσεις και τραγούδια που επιβίωναν για αιώνες μετά. Επίσης έμεινε ιδιαίτερα έντονη στις μνήμες του Αγίου Όρους, φτάνοντας μέχρι τη σημερινή εποχή: Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα της «Καθημερινής», στη δεκαετία του 1990 ο τροβαδούρος Τζουζέπ Τέρο δεν έγινε δεκτός από την αρχοντάρη κάποιας αγιορείτικης μονής επειδή ήταν Καταλανός.<br /><br />Ο Τέρο διαπίστωσε πως για τους ελληνικούς προσκυνηματικούς οδηγούς οι Καταλανοί είχαν εξαιρετικά κακή φήμη- και όταν ο φίλος του, ποιητής Κάρλες Ντουάρτε, ανέλαβε την πολιτική θέση του γενικού γραμματέα της Τζενεραλιντάντ, ο Τέρο του εμπειρία, ρίχνοντας του, παρουσιάζοντας την ιδέα μιας καταλανικής επανόρθωσης, μέσω αναστήλωσης ενός αγιορείτικου μνημείου. Ο Ντουάρτε προώθησε την ιδέα στον τότε πρόεδρο Πουγιόλ και ακολούθησε νομοσχέδιο που υπερψηφίστηκε στο καταλανικό κοινοβούλιο. Οι τελευταίες λεπτομέρειες του σχεδίου, κόστους 240.000 ευρώ, που προέβλεπε τη χρηματοδότηση της αποκατάστασης ενός ιστορικού κτιρίου του 16ου αιώνα στη Μονή Βατοπαιδίου, ρυθμίστηκαν τον Νοέμβριο του 2003.<br /><br /><b>Οι δεσμοί με την Ελλάδα</b><br /><br />Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα της «Καθημερινής», το καταλανικό δουκάτο Αθηνών και Θηβών στην ελληνική ιστορία περνάει ως μία απλή παρένθεση, για τους Καταλανούς όμως αποτελεί σημαντικό κεφάλαιο: «Στη συνείδηση των Καταλανών η εκλεκτική συγγένεια των δύο λαών αποκτά μια σαφέστερη μορφή μετά την κατάρρευση του φρανκικού καθεστώτος (1975), όταν με το δημοψήφισμα του 1979 η Καταλωνία ανακηρύσσεται αυτόνομη διοικητική περιοχή και αρχίζει να διεκδικεί την εθνική της ταυτότητα. Χαρακτηριστικό της νέας εποχής είναι μία έντονη στροφή προς τη Μεσόγειο και ιδιαίτερα προς την Ελλάδα, ως αναβίωση και συνέχεια μιας σημαντικής πολιτιστικής κίνησης (τέλη 19ου – αρχές 20ου αιώνα) προσανατολισμένης στη μελέτη και τη διάδοση του ελληνικού πολιτισμού. Αλλωστε, στην Ελλάδα οι σημερινοί Καταλανοί εντοπίζουν τις δικές τους ρίζες, που τους διαφοροποιούν από τις υπόλοιπες ιβηρικές εθνότητες, θεωρώντας ότι η ίδρυση, περί το 600 π.Χ., του Εμπορίου (Empurias), αποικίας των μασσαλιωτών Φωκαέων βορειοανατολικά της Βαρκελώνης, μπόλιασε τον ντόπιο πληθυσμό με ελληνικό πνεύμα και αίμα».<br /><br />Το αυτονομιστικό κίνημα στην Καταλονία τον 19ο αιώνα – Η ανακήρυξη της Καταλανικής Δημοκρατίας – Η κατάργηση του κράτους από τον Φράνκο<br /><br />Η Καταλονία έχει μακρά ιστορία όπως και το ζήτημα της αυτονομίας – ανεξαρτησίας της. Ας δούμε μερικά ενδιαφέροντα, πιστεύουμε, στοιχεία γι’ αυτήν.<br /><br /><b>Καταλονία – Γεωγραφικά Στοιχεία</b><br /><br />Η Καταλονία (ή Καταλωνία), βρίσκεται στο Β.Α. τμήμα της Ισπανίας και συνορεύει βόρεια με τη Γαλλία και την Ανδόρα. Έχει έκταση 32.114 τ.χλμ. και πληθυσμό, γύρω στα 7.350.000 κατοίκους. Πρωτεύουσα της είναι η Βαρκελώνη. Η Καταλονία χωρίζεται σε 4 επαρχίες που έχουν ως πρωτεύουσες τις μεγαλύτερες πόλεις της: Βαρκελώνη, Λέ(ρ)ιδα, Ταραγόνα και Ζιρόνα (ή Χιρόνα).<br /><br />Η ιστορία της Καταλονίας<br /><br />Η Καταλονία, ήταν μία από τις πρώτες ρωμαϊκές κτήσεις στην Ισπανία. Τον 5ο αιώνα καταλήφθηκε από τους Γότθους, το 712 από τους Μαυριτανούς και στα τέλη του 8ου αιώνα από τον Καρλομάγνο που την ενέταξε στο βασίλειό του ως παραμεθόρια περιοχή διοικούμενη από κόμη. Η κυριαρχία των Φράγκων στην Καταλονία, τελείωσε στα χρόνια της βασιλείας του κόμη Μπορέλ (ο οποίος πέθανε το 991).<br /><br />Η Καταλονία, ενώθηκε με την Αραγόνα, υπό τον ίδιο βασιλιά, το 1137. Το Generalitat de Catalunya, που ιδρύθηκε το 1289, υπερασπίστηκε τις παραδοσιακές καταλανικές ελευθερίες. Οι Καταλανοί, κυριαρχούσαν στην ένωση με την Αραγόνα ως το 1410. Η αραγονική δυναστεία Τρασταμάρα που ανέβηκε στον θρόνο, αντιμετώπισε τη μεγάλη δυσαρέσκεια των Καταλανών.<br /><br />Αποκορύφωμά της, ήταν μια μεγάλη αλλά αποτυχημένη εξέγερση, στη διάρκεια της βασιλείας του Ιωάννη Β’ (1462 – 1472). Με τον γάμο του Ιωάννη Β’ με την Ισαβέλα της Καστίλης, η Ισπανία ενοποιήθηκε και η Καταλονία συμπεριλήφθηκε σ’ αυτή. Ωστόσο, μεταξύ 1640 και 1653, διακήρυξε την ανεξαρτησία της και εντάχθηκε στο κράτος των Αψβούργων, μετά από εγγυήσεις που έλαβε για την αυτονομία της. Όμως, η αυτονομία της καταργήθηκε με βασιλικό διάταγμα του 1716.<br /><br />Το αυτονομιστικό κίνημα στην Καταλονία, αναθερμάνθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα και ενισχύθηκε μετά το 1876, όταν η Εκκλησία οδηγήθηκε σε υποστήριξή του. Νέο δυναμισμό, απόκτησε ο καταλανικός εθνικισμός με τη νίκη (1901) του νέου, τότε, κόμματος Lliga Regionalista. Ως το 1913, είχε κατακτηθεί μικρός βαθμός αυτοδιάθεσης. Η εμφάνιση του Πρίμο δε Ριβέρα στην πολιτική σκηνή (1923), οδήγησε στον σχηματισμό της αριστερής συμμαχίας Esquerra Republicanna, η οποία θριάμβευσε στις δημοτικές εκλογές του 1931.<br /><br />Αμέσως μετά, ο Πρίμο δε Ριβέρα, ανακήρυξε την Καταλανική Δημοκρατία. Ακολούθησαν συμβιβαστικές διαβουλεύσεις με την κεντρική κυβέρνηση και τον Σεπτέμβριο του 1932, αναγνωρίστηκε με νόμο του ισπανικού κράτους η αυτονομία της Καταλονίας, Ο Φράνκο, κατάργησε τη Δημοκρατία της Καταλονίας το 1938. Η καταλανική κυβέρνηση, εξόριστη πλέον, είχε έδρα στο Παρίσι (1945-1947) και αργότερα στο Μεξικό.<br /><br />Μετά τον θάνατο του Φράνκο (1975) και την επάνοδο της Ισπανίας στη δημοκρατία, με το Σύνταγμα του 1978, η Καταλονία ανέκτησε τη δική της πολιτιστική και πολιτισμική ταυτότητα.<br /><br />Το 2006, τροποποιήθηκε το Σύνταγμα του 1978, μετά από διαπραγματεύσεις με την κεντρική κυβέρνηση της Ισπανίας και επικύρωσή του με δημοψήφισμα.<br /><br />Η κυβέρνηση της Καταλονίας έχει σημαντικές αρμοδιότητες σε 33 τομείς. Το Καταλανικό Κοινοβούλιο αποτελείται από 135 βουλευτές, ενώ ο πρόεδρος της Καταλονίας (σήμερα τη θέση αυτή κατέχει ο Κάρλες Πουτζδεμόν) εκλέγεται από το Κοινοβούλιο.<br /><br />Να αναφέρουμε τέλος, τρία έργα, το «Χρονικό» του Bernat Desclot που γράφτηκε κατά το β’ μισό του 13ου αιώνα και τα «Lo Crestia» και «Regiment de la Cosa Publica» του Fransesc Eixemenis (περ. 1327-1409), τα οποία έχουν παίξει πολύ σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του καταλανικού εθνικισμού.<br /><br />Και να μην ξεχνάμε, τη φοβερή Καταλανική Εταιρεία, με έντονη δράση και παρουσία στο Βυζάντιο και, κυρίως, στη Νότια Ελλάδα, μετά τη μάχη της Κωπαΐδας το 1311.<div> <br /></div> <div> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Ενόψει δραματικών εξελίξεων: Η ιστορία της Καταλονίας – Όταν οι Καταλανοί μισθοφόροι εισέβαλαν και ρήμαξαν την Ελλάδα

Eνόψει πολύ δραματικών εξελίξεων στον Ισπανικό χώρο και γενικά στον ευρωπαϊκό, ας δούμε κάποια από τα στοιχεία της Ιστορίας της Καταλονία...

Διαβάστε την συνέχεια

Πολύ σοβαρό άρθρο: Οι στρατιωτικές επιλογές της Τουρκίας στο Ιράκ και τη Συρία εξαρτώνται από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrc6MKzMCuIGn4PUIutMfMWvfrY1q89uSpNvdnnWirLOV85ih_by6niq-EmcpTUPbtimsfEzxqwuSfZuQZmsLNaPYlcQdWy2UB0aOYKANvlSz-oe_yuc6iPLqMzXPi4_11ied2Q-WvBuQw/s1600/%25CE%259F%25CE%25B9+%25CF%2583%25CF%2584%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B9%25CF%2589%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AD%25CF%2582+%25CE%25B5%25CF%2580%25CE%25B9%25CE%25BB%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25AD%25CF%2582+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF+%25CE%2599%25CF%2581%25CE%25AC%25CE%25BA+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25B7+%25CE%25A3%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25B1+%25CE%25B5%25CE%25BE%25CE%25B1%25CF%2581%25CF%2584%25CF%258E%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CE%25B1%25CF%2580%25CF%258C+%25CF%2584%25CE%25B9%25CF%2582+%25CE%2597%25CE%25A0%25CE%2591+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25B7+%25CE%25A1%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="368" data-original-width="640" height="368" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrc6MKzMCuIGn4PUIutMfMWvfrY1q89uSpNvdnnWirLOV85ih_by6niq-EmcpTUPbtimsfEzxqwuSfZuQZmsLNaPYlcQdWy2UB0aOYKANvlSz-oe_yuc6iPLqMzXPi4_11ied2Q-WvBuQw/s640/%25CE%259F%25CE%25B9+%25CF%2583%25CF%2584%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B9%25CF%2589%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AD%25CF%2582+%25CE%25B5%25CF%2580%25CE%25B9%25CE%25BB%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25AD%25CF%2582+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF+%25CE%2599%25CF%2581%25CE%25AC%25CE%25BA+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25B7+%25CE%25A3%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25AF%25CE%25B1+%25CE%25B5%25CE%25BE%25CE%25B1%25CF%2581%25CF%2584%25CF%258E%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CE%25B1%25CF%2580%25CF%258C+%25CF%2584%25CE%25B9%25CF%2582+%25CE%2597%25CE%25A0%25CE%2591+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25B7+%25CE%25A1%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Της <b>Amberin Zaman</b><br /> Μετάφραση: Στέργιος Σεβαστιάν<br /> <br /> Κάθε τουρκική στρατιωτική κίνηση στο βόρειο Ιράκ και στη βόρεια Συρία μοιάζει εξαιρετικά απίθανη δίχως την αμερικανική ή ρωσική συναίνεση.<br /> <div> <br /> «Θα μπορούσαμε να πάμε ξαφνικά μια νύχτα» ήταν η κοινή επικεφαλίδα των πρωτοσέλιδων αρκετών τουρκικών εφημερίδων στις 26 Σεπτεμβρίου. Ομόφωνα, οι εφημερίδες διακήρυξαν την προειδοποίηση για στρατιωτική δράση, που ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε εκτοξεύσει στην ιρακινή περιφερειακή κυβέρνηση του Κουρδιστάν (KRG) την προηγούμενη ημέρα κατά τη διάρκεια του δημοψηφίσματος ανεξαρτησίας. Ο τουρκικός στρατός είχε ήδη ξεκινήσει ελιγμούς κοντά στο σημείο διέλευσης των συνόρων Habur με την KRG, που περιλάμβανε τεθωρακισμένες και μηχανοκίνητες μονάδες, υποστηριζόμενες από επιθετικά ελικόπτερα T-129 από αέρος.<br /> <br /> Οι συνεχιζόμενοι ελιγμοί έχουν πλέον εξελιχθεί σε πλήρη στρατιωτική άσκηση, ενώ οι ιρακινές αντιτρομοκρατικές ομάδες συμμετείχαν στην τρίτη φάση της στις 26 Σεπτεμβρίου, σηματοδοτώντας τις πρώτες κοινές στρατιωτικές ασκήσεις μεταξύ των δύο χωρών εδώ και χρόνια. Είναι αυτή η στρατιωτική αναταραχή προάγγελος μιας επερχόμενης τουρκικής στρατιωτικής επιχείρησης στο βόρειο Ιράκ;<br /> <div> <br /> Το ερώτημα ανέκυψε καθώς τα τουρκικά μέσα μαζικής ενημέρωσης συνταρράσονται από την προοπτική μιας μεγάλης κλίμακας στρατιωτικής επιχείρησης στο Αφρίν, την περιοχή που ελέγχεται από τους Κούρδους στα σύνορα της Τουρκίας με τη Συρία, περίπου 500 χιλιόμετρα δυτικά του Habur. Ο τουρκικός στρατός έχει μεταφέρει άρματα και τεθωρακισμένα οχήματα από τη βορειοδυτική χώρα στην συνοριακή επαρχία Kilis, η οποία βρίσκεται απέναντι από το Afrin, καθώς και από το Hatay (Αντιόχεια), που βρίσκεται στα δυτικά του Afrin. Η Άγκυρα βλέπει τις Μονάδες Προστασίας του Κουρδικού Λαού (YPG), οι οποίες ελέγχουν το Afrin, ως παρακλάδι του Κόμματος Εργατών του Κουρδιστάν (PKK), της ένοπλης ομάδας που πολεμά με την Άγκυρα για περισσότερο από τρεις δεκαετίες και θεωρείται τρομοκρατική οργάνωση από την Τουρκία και πολλά κράτη της διεθνούς κοινότητας. Η φιλοκυβερνητική εφημερίδα Yeni Safak ισχυρίστηκε ακόμη ότι 25.000 Τούρκοι στρατιώτες θα εισέλθουν στη Συρία από τις περιοχές Yayladagi και Reyhanli του Hatay στις αρχές Οκτωβρίου και θα διανύσουν τουλάχιστον 35 χιλιόμετρα (22 μίλια) προς το Idlib.<br /> Σύμφωνα με τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, μια επιχείρηση που στοχεύει στο Αφρίν μπορεί να επίκειται. Θα μπορούσε η Τουρκία να δοκιμάσει μια επιχείρηση σε επίπεδο στρατευμάτων, παρόμοια με την επιχείρηση Ασπίδα του Ευφράτη;</div> <div> <br /> Με την ψηφοφορία για την ανεξαρτησία της KRG να περιπλέκει περαιτέρω την περιοχή, η Τουρκική στρατιωτική επιλογή έναντι του βόρειου Ιράκ και της βόρειας Συρίας αξίζει να αναλυθεί.<br /> Αρχικά, το σημαντικότερο μάθημα της επιχείρησης Euphrates Shield - η οποία ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2016 και έληξε τον Μάρτιο - είναι ότι μια διασυνοριακή επιχείρηση δεν πρέπει ποτέ να ξεκινά χωρίς αεροπορική υποστήριξη. Κατά τη διάρκεια της πορείας της Eufrates Shield, ειδικά στο στάδιο των τελευταίων 100 ημερών προς κατάληψη της al-Bab, η έλλειψη εγγύς αεροπορικής υποστήριξης από αεροσκάφη και επιθετικά ελικόπτερα και εναέριας προστασίας από επιθετικά ελικόπτερα σε προσωρινά στρατιωτικά φυλάκια, όπως και αποστολών για εκκένωση τραυματιών και παροχή υλικοτεχνικής υποστήριξης, σημάδεψαν σημαντικά την εκστρατεία. Έτσι, ο τουρκικός στρατός είναι απίθανο να κάνει μια κίνηση της κλίμακας της Ασπίδας του Ευφράτη στη βόρεια Συρία ή στο βόρειο Ιράκ χωρίς αεροπορική υποστήριξη.</div> <div> <br /> Αυτό σημαίνει ότι η κατάσταση στον αέρα και όχι στο έδαφος πρέπει να αποτελεί τον κύριο δείκτη για την εκτίμηση της πιθανότητας νέων στρατιωτικών εκστρατειών της Τουρκίας. Στο πλαίσιο αυτό, η πρώτη προϋπόθεση για μια επιχείρηση στο βόρειο Ιράκ θα ήταν οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Βαγδάτη να ανοίξουν προσωρινά τον εναέριο χώρο της περιοχής σε τουρκικά πολεμικά αεροπλάνα, επιθετικά ελικόπτερα και drones για αποστολές εγγύς αεροπορικής υποστήριξης, αναγνώρισης, επιτήρησης, αεροπορικής εκκένωσης τραυματιών και παροχής υλικοτεχνικής υποστήριξης. Ομοίως, θα ήταν απαραίτητη η συγκατάθεση της Ρωσίας, για τη χρήση του συριακού εναέριου χώρου δυτικά του ποταμού Ευφράτη.</div> <div> <br /> Εν ολίγοις, αν τα μέσα ενημέρωσης αρχίσουν να αναφέρουν γεγονότα παραβιάσεων από τα τουρκικό μαχητικά του ιρακινού ή του συριακού εναερίου χώρου, αυτό θα είναι ένδειξη ότι η πρόθεση της Άγκυρας για στρατιωτική επέμβαση είναι σοβαρή και ότι άρχισε η διαδικασία αξιολόγησης δυναμικών και σταθερών στόχων. Ο τρόπος με τον οποίο οι Αμερικανοί και Ρώσοι αξιωματούχοι θα αντιδράσουν σε τέτοιες αναφορές θα είναι κρίσιμος. Η απουσία αρνητικής αντίδρασης θα σήμαινε ότι η εν λόγω χώρα έδωσε στην Τουρκία το πράσινο φως.</div> <div> <br /> Όσον αφορά το Idlib, γνωρίζουμε ήδη ότι τουρκικά μηχανήματα κατασκευών και τεθωρακισμένα οχήματα πέρασαν πρόσφατα προς τον θύλακα του Euphrates Shield, που ελέγχει η Τουρκία στη Συρία και ξεκίνησε έντονη στρατιωτική εργασία μηχανικού, σε περιοχές κοντά στο Idlib.</div> <div> <br /> Από τις πρώτες μέρες της συριακής κρίσης, το Idlib φιλοξενεί τις ομάδες σαλαφιστών με επικεφαλής την Jabhat Fatah al-Sham (πρώην Jabhat al-Nusra). Η περιοχή έχει έναν πυκνό πληθυσμό αμάχων, πράγμα που σημαίνει ότι στρατιωτικές επιχειρήσεις που υποστηρίζονται από αέρος, όπως αυτές στο Χαλέπι, θα ήταν μάλλον δύσκολες, εξαιτίας του κινδύνου ανθρωπιστικής τραγωδίας. Ως εκ τούτου, τόσο η Ρωσία όσο και ο συριακός στρατός φαίνονται απρόθυμοι να συμμετάσχουν σε οδομαχίες μηνών, όπως αυτές στο Χαλέπι. Αντ 'αυτού, ο στόχος της Ρωσίας είναι να επιδιώξει μια σύντομη λύση μέσω των διαπραγματεύσεων, με τουρκική βοήθεια για το σκοπό αυτό. Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος ύπαρξης της ζώνης αποκλιμάκωσης στο Idlib, την οποία συμφώνησαν η Ρωσία, η Τουρκία και το Ιράν στην Αστάνα στις 14-15 Σεπτεμβρίου. Οι τρείς «εγγυήτριες δυνάμεις» δήλωσαν ότι θα αναπτύξουν στρατεύματα στην περιοχή. Σε συνέντευξή του στο Reuters, στις 21 Σεπτεμβρίου, ο Ερντογάν επιβεβαίωσε ότι η Τουρκία θα στείλει στρατεύματα στο Idlib.</div> <div> <br /> Σύμφωνα με πληροφορίες, το σχέδιο περιλαμβάνει την ανάπτυξη 300-500 τούρκων στρατιωτών στην πόλη Idlib, κάτι το οποίο θα επέτρεπε στις ρωσικές δυνάμεις και τις δυνάμεις του καθεστώτος να διαπραγματευτούν γειτονιά με γειτονιά, υπό την Τουρκική διαμεσολάβηση και συντονισμό, καθώς προχωρούν προς το κέντρο του Idlib. Οι αναφορές από την περιοχή, ωστόσο, δείχνουν ότι οι συγκρούσεις με την Hayat Tahrir al-Sham, πρώην θυγατρική της Αλ Κάιντα, θα ήταν αναπόφευκτες, καθώς θα εισέρχονταν προς εσωτερικές περιοχές.</div> <div> <br /> Αυτό που παράγει η Τουρκία στο Idlib θα μπορούσε να είναι κρίσιμο για τα σχέδιά της στον Afrin. Η Μόσχα θα ήταν ικανοποιημένη, εάν η Τουρκία κατάφερνε να διαχωρίσει τους μετριοπαθείς από τους ριζοσπάστες της ένοπλης αντιπολίτευσης, να βοηθήσει τις δυνάμεις του καθεστώτος που υποστηρίζονται από τη Ρωσία να καταλάβουν το Idlib με το λιγότερο στρατιωτικό κόστος, να εκκενώσουν τους ένοπλους μαχητές και τις οικογένειές τους προς τον θύλακα του Euphrates Shield και διατηρώντας τους εκεί απομονωμένους και υπό έλεγχο. Έτσι, το Κρεμλίνο θα μπορούσε να δώσει τη συγκατάθεσή του για μια τουρκική επιχείρηση-τανάλια στο Αφρίν, όπου τα τουρκικά στρατεύματα θα μετακινηθούν στην περιοχή από το νότο, προχωρώντας από τις δύο πλευρές - από τον θύλακα της Ασπίδας του Ευφράτη προς τα δυτικά και από την επαρχία Hatay της Τουρκίας προς ανατολάς.</div> <div> <br /> Το Αφρίν, το οποίο συνορεύει με την Τουρκία τόσο προς τα βόρεια όσο και προς τα δυτικά, έχει απομονωθεί από τα δύο άλλα κουρδικά καντόνια, το Κομπάνι και το Τζαζίρα, τα οποία βρίσκονται στην ανατολική πλευρά του Ευφράτη. Οι Ρώσοι επεδίωξαν να ενεργήσουν ως ένα είδος προστάτη για τους Κούρδους του Afrin, γεγονός που τους δίνει μεγάλη δύναμη στον έλεγχο του YPG, καθώς η ομάδα συνεργάζεται με τις Ηνωμένες Πολιτείες στην ανατολική πλευρά του Ευφράτη.</div> <div> <br /> Οι δυνάμεις YPG, υποστηριζόμενες από τις ΗΠΑ, συμμετέχουν επί του παρόντος σε εκστρατείες για την επανακατάληψη των Raqqa και Deir ez-Zor. Αν το Κρεμλίνο αποφασίσει ότι οι Σύριοι Κούρδοι δεν παίζουν το διπλωματικό παιχνίδι σύμφωνα με τον οδικό χάρτη της Ρωσίας και της Δαμασκού και έχουν περάσει υπερβολικά υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ, είναι πιθανό να δώσει στην Άγκυρα το πράσινο φως για μια στρατιωτική κίνηση στο Αφρίν, κάτι που έχει επιφυλαχθεί μέχρι στιγμής να κάνει. Με άλλα λόγια, η Μόσχα φαίνεται να χρησιμοποιεί την κάρτα Afrin για να κρατήσει την Άγκυρα στο πλευρό της, κρατώντας το Afrin όμηρο, για να εμποδίσει τους Σύριους Κούρδους να εμβαθύνουν τους δεσμούς τους με τις Ηνωμένες Πολιτείες και να αποτρέψουν την πιθανότητα υπερβολικού ελέγχου αυτών από τις ΗΠΑ.</div> <div> <br /> Από τις 28 Σεπτεμβρίου τα ρωσικά και συριακά αεροπλάνα διεξάγουν αεροπορικές επιδρομές στα δυτικά και νοτιοδυτικά του Idlib, σε περιοχές πολύ κοντά στα τουρκικά σύνορα. Μη επιβεβαιωμένες αναφορές από τοπικές πηγές υποστηρίζουν ακόμη ότι τα αεριωθούμενα αεροπλάνα χρησιμοποιούν τον τουρκικό εναέριο χώρο για τις επιθέσεις τους. Αξίζει να σημειώσουμε, ότι αυτό είναι το ίδιο σημείο των συνόρων όπου η Τουρκία κατέρριψε ένα ρωσικό αεριωθούμενο αεροπλάνο τον Νοέμβριο του 2015, με το αιτιολογικό ότι παραβίασε τον τουρκικό εναέριο χώρο.</div> <div> <br /> Τέλος, η Ουάσιγκτον δεν πρέπει να είναι πολύ ευχαριστημένη από το γεγονός ότι η Ρωσία, το Ιράν και η Τουρκία συνάπτουν και εφαρμόζουν συμφωνίες εδώ και κάποιο χρονικό διάστημα, χωρίς τη συμμετοχή και τη συγκατάθεση των ΗΠΑ. Οι ζώνες αποκλιμάκωσης που δημιούργησε το τρίο, έχουν ωθήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες εκτός παιχνιδιού. Ως εκ τούτου, η Ουάσιγκτον θα μπορούσε να δοκιμάσει διάφορους τρόπους για να διαρρήξει αυτό το τριμερές μέτωπο, μεταξύ άλλων προσφέροντας στην Τουρκία - τον «πιο αδύναμο κρίκο» - ένα πολύτιμο «καρότο». Αυτό που μπορεί να είναι το καρότο, είναι ένα θέμα από μόνο του, αλλά σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να είναι κάτι σχετικό με το ΡΚΚ</div> <div> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div> </div>

Πολύ σοβαρό άρθρο: Οι στρατιωτικές επιλογές της Τουρκίας στο Ιράκ και τη Συρία εξαρτώνται από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία

Της Amberin Zaman Μετάφραση: Στέργιος Σεβαστιάν Κάθε τουρκική στρατιωτική κίνηση στο βόρειο Ιράκ και στη βόρεια Συρία μοιάζει εξαιρετι...

Διαβάστε την συνέχεια

Περηφάνια ή σκυφτό κεφάλι; Ο καθένας διαλέγει! Το 1974 “έλειπαν” τα F16 και (ορθά) τους “βρίζαμε”. Τώρα;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj6TpPbmLO5bW4xnQDVZiuHI0GAmNKSsDwteChAdIL9JFYqf_FVY20WcyvDGohX4QdSNVmgMQsNy3ojwjrqXb9hd9kogIHb1063g3INVc-vRVieV-YfrGDl3_c9MgURLt3vbCx9MCfyUf_w/s1600/%25CE%25B5%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25B7%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25B1+f-16.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="311" data-original-width="618" height="322" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj6TpPbmLO5bW4xnQDVZiuHI0GAmNKSsDwteChAdIL9JFYqf_FVY20WcyvDGohX4QdSNVmgMQsNy3ojwjrqXb9hd9kogIHb1063g3INVc-vRVieV-YfrGDl3_c9MgURLt3vbCx9MCfyUf_w/s640/%25CE%25B5%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25B7%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25B1+f-16.jpg" width="640" /></a></div> <div style="text-align: center;"> <i>Ελληνικά μαχητικά F-16 πάνω από την Κύπρο. Φωτογραφία υπουργείο Εθνικής Άμυνα</i>ς</div> <br />Του Νίκου Αντωνιάδη* – Νέα Υόρκη<br /><br />Ομολογουμένως, φέτος, για μένα, ήταν πιο έντονα τα συναισθήματα βλέποντας την παρέλαση της ελλιπούς (δυστυχώς ακόμη) ανεξαρτησίας μας, μιας και είχα την χαρά και την τιμή να δω το καμάρι μου να παρελαύνει, υπηρετώντας την πατρίδα μας<a href="http://mignatiou.com/2017/07/prasini-karta-i-prasini-grammi-ethniki-sinidisi-i-prosopiki-vlakia-proigite-i-patrida/"> (αντί να έρθει άμεσα για σπουδές εδώ στις ΗΠΑ)</a>! <br /><br />Και από ότι άκουσα, είδα, διάβασα, μαζί με μένα, κάποιοι άλλοι επίσης φορτίστηκαν, ειδικά βλέποντας τα ελληνικά F16 να διασχίζουν τον Κυπριακό ουρανό. Οι περισσότεροι με συγκίνηση και κάποιοι με “θυμό”!<br /><br />Και αρχίζω να διερωτώμαι!<br /><br />Όταν το 1974, με την χούντα των Αθηνών, την χούντα της Κύπρου και την ΕΟΚΑ Β, το καλοστημένο αγγλικό σχέδιο “ανεξαρτησίας” μας και την “ενεργό” συμμετοχή των ΗΠΑ, πουλήθηκε η πατρίδα μας για να εισβάλει με τη βία των όπλων η Τουρκία και να κατέχει τη μισή μας πατρίδα, μέχρι και σήμερα, ορθά (δεν) “βρίζαμε” την μάνα Ελλάδα που δεν μας προστάτευσε; Ναι, μας πούλησε, ναι μας πρόδωσε, ναι στάθηκε αδύναμη και ανήμπορη να σταματήσει την καταιγίδα που είχε ξεκινήσει από πριν την μέρα της “ανεξαρτησίας” μας. Όμως, είτε μας αρέσει, είτε όχι, οι εγγυήτριες δυνάμεις παραμένουν εδώ και εκτός της Ελλάδας, οι άλλες δυο οτιδήποτε άλλο από το “καλό” μας θέλουν.<br /><br />Μακάρι τα πράγματα να ήταν αλλιώς. Μακάρι να μην χρειαζόμασταν εγγυητές να μας προσέχουν (εννοείται, ούτε και την Ελλάδα). Όμως αυτά είναι τα δεδομένα σήμερα. Δεδομένα που σίγουρα δεν έχουν σχέση με το 1974. Ναι μεν η Ελλάδα είναι εξουθενωμένη οικονομικά αλλά ο Τούρκος θα σκεφτεί πέντε και δέκα φορές πριν κάνει οτιδήποτε, μιας και τα μέτωπα που έχει γύρω του είναι πολλά και σοβαρά (από ότι το 1974) και δεν σηκώνει απώλειες με τους Κούρδους, τους Σύριους, τους Αρμένιους, κ.ο.κ. γύρω της! Μακάρι επίσης να μην χρειαζόμασταν τον Νίκο Κοτζιά να βγάλει το φίδι από την τρύπα του (Βλέπε Κράν Μοντανά) και να αναγκάσει τον Τσαβούσογλου να παραδεχτεί πως “αν χρειαστεί θα χρησιμοποιήσουν τα στρατεύματα τους στην Κύπρο”!<br /><br />Η άμυνα ενός κράτους δεν είναι παιχνίδι. Είναι δικαίωμα και υποχρέωση του κάθε κράτους και εδικά της ελλιπούς αλλά περήφανης Κυπριακής Δημοκρατίας και του ταλαιπωρημένου λαού της. Και οι “φωνές” για μη ανάγκη των Ελληνικών F16, οι φωνές για τον “κακό Κοτζιά” που δεν θέλει λύση, οι “φωνές” για να συσπειρωθεί ένα μάλλον μονοψήφιο ποσοστό κόσμου, μόνο λύπη προκαλούν. Δικαίωμα του καθενός να φωνάζει. Δικαίωμα του καθενός να λέει την άποψη του. Δικαίωμα του καθενός να έχει όποια μυαλά θεωρεί ως “ορθά”. Όμως κανείς δεν έχει δικαίωμα να “εξασθενεί” την φωνή της κατεχόμενης πατρίδας μας και την περηφάνια ενός ολόκληρου λαού. Διαφορετικά, όσοι (ορθότατα) κατηγορούν την ΕΟΚΑ Β για εσχάτη προδοσία, ας αναλογιστούν πιθανές ομοιότητες!<br /><br />Ο “φόβος” των συμπατριωτών μας δεν μπορεί να γίνεται μπαλάκι στις επιπόλαιες διακηρύξεις παλαιολιθικών πολιτικών (στρατηγικών). Και η περηφάνεια ενός λαού εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ποιότητα της άμυνας του και την έπαρση που καλλιεργείται από την ίδια την Πολιτεία, συμβάλλοντας στην ανύψωση της ψυχολογίας του. Αν τα F16 και τα όποια F16 καταφέρνουν να τονώσουν την ψυχολογία αυτού του ταλαιπωρημένου λαού, τότε μπράβο σε όσους το έπραξαν και κρίμα για όσους το “έκραξαν”!<br /><br />Ο καθένας κάνει την επιλογή του! Πεφηφάνια ή σκυφτό κεφάλι;<br /><br /><a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Περηφάνια ή σκυφτό κεφάλι; Ο καθένας διαλέγει! Το 1974 “έλειπαν” τα F16 και (ορθά) τους “βρίζαμε”. Τώρα;

Ελληνικά μαχητικά F-16 πάνω από την Κύπρο. Φωτογραφία υπουργείο Εθνικής Άμυνα ς Του Νίκου Αντωνιάδη* – Νέα Υόρκη Ομολογουμένως, φέτος, γ...

Διαβάστε την συνέχεια

Διλήμματα και προκλήσεις στη Μέση Ανατολή, μετά το Δημοψήφισμα των Κούρδων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjis14F2duvqXaJKhqyHOkXcPgHbaKNtcKDi9oFdejAHVMG3dMzav6mgLOPENsbzcBuVXxyPCkbUYC9F33RVOiNpykyATT9R54GRTVU8pMWqR6rhIlPY3d6YyFLFUnoTnjg6xaSOqpuEqus/s1600/%25CE%2594%25CE%25B9%25CE%25BB%25CE%25AE%25CE%25BC%25CE%25BC%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B1+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25BA%25CE%25BB%25CE%25AE%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2582+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B7+%25CE%259C%25CE%25AD%25CF%2583%25CE%25B7+%25CE%2591%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25AE%252C+%25CE%25BC%25CE%25B5%25CF%2584%25CE%25AC+%25CF%2584%25CE%25BF+%25CE%2594%25CE%25B7%25CE%25BC%25CE%25BF%25CF%2588%25CE%25AE%25CF%2586%25CE%25B9%25CF%2583%25CE%25BC%25CE%25B1+%25CF%2584%25CF%2589%25CE%25BD+%25CE%259A%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2581%25CE%25B4%25CF%2589%25CE%25BD.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="380" data-original-width="625" height="388" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjis14F2duvqXaJKhqyHOkXcPgHbaKNtcKDi9oFdejAHVMG3dMzav6mgLOPENsbzcBuVXxyPCkbUYC9F33RVOiNpykyATT9R54GRTVU8pMWqR6rhIlPY3d6YyFLFUnoTnjg6xaSOqpuEqus/s640/%25CE%2594%25CE%25B9%25CE%25BB%25CE%25AE%25CE%25BC%25CE%25BC%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B1+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25BA%25CE%25BB%25CE%25AE%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2582+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B7+%25CE%259C%25CE%25AD%25CF%2583%25CE%25B7+%25CE%2591%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25AE%252C+%25CE%25BC%25CE%25B5%25CF%2584%25CE%25AC+%25CF%2584%25CE%25BF+%25CE%2594%25CE%25B7%25CE%25BC%25CE%25BF%25CF%2588%25CE%25AE%25CF%2586%25CE%25B9%25CF%2583%25CE%25BC%25CE%25B1+%25CF%2584%25CF%2589%25CE%25BD+%25CE%259A%25CE%25BF%25CF%258D%25CF%2581%25CE%25B4%25CF%2589%25CE%25BD.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του<b> Νίκου Μελέτη </b><br />Η επόμενη ημέρα του δημοψηφίσματος αποδεικνύεται βήμα στο κενό για τους Κούρδους, καθώς για μια ακόμη φορά αποδείχθηκε ότι σε κρίσιμες αποφάσεις έχουν καθοριστικό ρόλο και το timing και οι συμμαχίες.<br /><br />Η επιλογή του Masoud Barzani να προχωρήσει στην πραγματοποίηση του Δημοψηφίσματος αποδεικνύεται καταστροφική, εάν ο πραγματικός στόχος ήταν η υλοποίηση της ετυμηγορίας των Κούρδων του Ιράκ, δηλαδή η ανακήρυξη της Ανεξαρτησίας.<br /><br />Όμως ακόμη κι αν ο στόχος του Barzani, ήταν να βελτιώσει την θέση του σε μια μελλοντική διαπραγμάτευση με την κεντρική κυβέρνηση του Ιράκ για περαιτέρω διεύρυνση της αυτονομίας της KRG - που ίσως θα έφθανε μέχρι και την χαλαρή ομοσπονδιακή δομή του κράτους - φαίνεται ότι έκανε λάθος υπολογισμούς.<br /><br />Η υποστήριξη που δέχονται οι Κούρδοι από την Ουάσιγκτον, η στήριξη από την Μόσχα, η ενθάρρυνση από το Ισραήλ, ίσως δημιούργησαν λανθασμένη εικόνα στο Αρμπίλ, καθώς οι «συμμαχίες» αυτές έχουν άλλα κίνητρα και άλλο υπόβαθρο.<br /><br />Το Ισραήλ είναι προφανές ότι έχοντας παραδοσιακά καλούς δεσμούς με τους Κούρδους έχει κάθε λόγο να στηρίζει την ύπαρξη ενός ανεξάρτητου κουρδικού κράτους, που θα αποτελεί ανάχωμα στην προσπάθεια διείσδυσης του Ιράν στην Μέση Ανατολή. Συγχρόνως θα αποδυναμώσει δυνάμεις όπως η Συρία και το Ιράκ στην μετά-ISIS εποχή και θα συνεχίσει να διατηρεί ανοικτό μέτωπο στην απρόβλεπτη και προβληματική Τουρκία.<br /><br />Η Ρωσία παραδοσιακά στηρίζει τους Κούρδους ενώ ακόμη και τώρα επισήμως δεν αποκήρυξε το δικαίωμα τους στην επιδίωξη της εθνικής ολοκλήρωσης. Επέμεινε, όμως, στην ανάγκη διατήρησης της ακεραιότητας των χωρών της περιοχής.<br /><br />Χωρίς να αποκηρύξει τους Κούρδους, η Μόσχα είναι σαφές ότι δεν θα ήθελε στην παρούσα φάση να ανοίξει θέμα αλλαγής συνόρων στην περιοχή, καθώς ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί η προσπάθειά της για εξασφάλιση μόνιμης στρατιωτικής παρουσίας της στη Συρία.<br /><br />Για τους Αμερικανούς κορυφαία προτεραιότητα είναι η εξόντωση του ISIS. Στο πλαίσιο αυτό η ανακήρυξη ανεξάρτητου κουρδικού κράτους εκτιμάται ότι θα διασπούσε το ενιαίο μέτωπο εναντίον των τζιχαντιστών. Συγχρόνως όμως θα άνοιγε τον δρόμο για μια νέα «επέλαση» του Ιράν στην περιοχή με πρόσχημα την ενίσχυση και στήριξη των Σιϊτών του Ιράκ.<br /><br />Η αναβάθμιση του ρόλου των Κούρδων είναι πραγματική καθώς οι μεγάλοι «παίκτες» στην Μέση Ανατολή έβλεπαν ως αξιόπιστη δύναμη τους Πεσμεργκά στο Βόρειο Ιράκ και τις δυνάμεις του YPG στην βόρειο Συρία στον αγώνα εναντίον του ISIS.<br /><br />Tο timing όμως κάθε άλλο παρά ήταν ευνοϊκό ώστε ο κ. Barzani να εξαργυρώσει αυτόν τον ρόλο με την ικανοποίηση ενός αιτήματος εκατό χρόνων, και την ανακήρυξη της Ανεξαρτησίας.<br /><br />Τώρα ο κ. Barzani δεν είναι σε θέση να υλοποιήσει την απόφαση του δημοψηφίσματος και συγχρόνως βρίσκεται υπό την ασφυκτική πίεση των άσπονδων… φίλων του, με πρώτο την Ιρακινή κυβέρνηση.<br /><br />Όλοι τώρα έχουν την ευκαιρία να τον «γονατίσουν» αναγκάζοντάς τον να «καταπιεί» το δημοψήφισμα, το οποίο τουλάχιστον οι ΗΠΑ τού έδωσαν μέχρι και την τελευταία στιγμή την ευκαιρία για να το αναβάλλει.<br /><br />Με πρωταγωνιστές κυρίως την Άγκυρα και τη Βαγδάτη εκδηλώνεται μια προσπάθεια να ξαναμπεί βαθιά στο αρχείο, κάθε συζήτηση για ανεξάρτητο κουρδικό κράτος, να περιορισθεί το εύρος αυτονομίας των Κούρδων στο Β. Ιράκ και να μην αφεθεί περιθώριο διεκδίκησης αυτονομίας από τους Κούρδους της Βόρειας Συρίας.<br /><br />Η Τουρκία έχει έναν ακόμη λόγο για παραδειγματική «τιμωρία» του άλλοτε συμμάχου της στον αγώνα εναντίον του ΠΚΚ, Μ. Barzani, καθώς ήδη στην Συρία σε ένα παιχνίδι που γνωρίζει ότι κινείται όχι μόνο από τις ΗΠΑ αλλά και από την Ρωσία, άνοιξε παράθυρο για αυτόνομη Κουρδική περιοχή . Κάτι που δεν απέκλεισε η Συριακή κυβέρνηση, η οποία σαφώς εκφράζει και την θέση της Μόσχας.<br /><br />Προς το παρόν όλα δείχνουν ότι δεν θα χρειασθεί καν η στρατιωτική επιλογή για να ασκηθεί πίεση στον Barzani και τελικά να απενεργοποιήσει ο ίδιος το Δημοψήφισμα.<br /><br />Η απειλή κλεισίματος των συνόρων και της τροφοδοσίας με προϊόντα καθημερινής χρήσης, το κλείσιμο της στρόφιγγας του αγωγού που μέσω Τουρκίας εξάγει το πετρέλαιο της η KRG - και αποτελεί το μοναδικό έσοδο για το Αρμπίλ - η διακοπή της αεροπορικής σύνδεσης με τον έξω κόσμο και κυρίως η απουσία ισχυρού συμμάχου στο εγχείρημα της Ανεξαρτησίας, οδηγούν σε πολιτική ήττα τους Κούρδους του Ιράκ.<br /><br />Βεβαίως αυτή η εξέλιξη θα πυροδοτήσει την ριζοσπαστικοποίηση των Κούρδων και σε Τουρκία αλλά κυρίως σε Ιράκ και Συρία, όμως θα προσγειώσει και τις διεκδικήσεις που έχει το YPG για την μεταπολεμική Συρία. Η διεκδίκηση ενός καθεστώτος διευρυμένης αυτονομίας ή ομόσπονδου κρατιδίου θα είναι ένας ρεαλιστικός στόχος, που θα οδηγήσει σε νέα αναπροσαρμογή των συμμαχιών στην περιοχή, καθώς για την Τουρκία είναι κόκκινη γραμμή η δημιουργία κουρδικής οντότητας στα σύνορα της με την Συρία.<br /><br />Σε αυτή την διαδικασία έχουν χάσει έναν άλλοτε ισχυρό υποστηρικτή, το Ιράν το οποίο πλέον με αφορμή τις εξελίξεις στο Ιράκ έρχεται πιο κοντά στην Τουρκία. Και η σημασία της στάσης του Ιράν είναι ξεχωριστή. <br /><br />Το 1946 οι Κούρδοι του Ιράν και του Ιράκ ίδρυσαν ένα βραχύβιο ανεξάρτητο κράτος που έγινε γνωστό ως «Δημοκρατία του Mahabad» με ηγέτη τον Mustafa Barzani (πατέρας του σημερινού ηγέτη του KRG Masoud Barzani). Περιελάμβανε εδάφη κυρίως του Ιράν και το κράτος αυτό που υποστηρίχθηκε από την Σοβιετική Ένωση κατέρρευσε σε λιγότερο από έναν χρόνο.<br /><br />Πριν την ισλαμική επανάσταση του 1979 ο Σάχης προσέφερε στήριξη στους Κούρδους του Ιράκ, καθώς σε συνεργασία με το Ισραήλ και τους Αμερικανούς υποστήριζαν την κουρδική εξέγερση εναντίον της κυβέρνησης al-Bakr στο Ιράκ. Η Τεχεράνη χρησιμοποιούσε τους Κούρδους για δύο σκοπούς: Αφενός λόγω του φόβου επέκτασης της σοβιετικής επιρροής στην Μέση Ανατολή (κυρίως προς την Βαγδάτη), αφετέρου ο Σάχης ήθελε να δημιουργήσει προβλήματα στο Ιράκ.<br /><br />Το Ιράκ διατηρούσε εδαφικές βλέψεις κυρίως στον ποταμό που χωρίζει τις δυο χώρες, μια διαφορά που οδήγησε τελικά στον πόλεμο του 1980 ο οποίος οδήγησε εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς. Στον πόλεμο οι Κούρδοι βρέθηκαν στην πλευρά του Ιράν, με αποτέλεσμα να στοχοποιηθούν από τον Σαντάμ Χουσεΐν.<br /><br />Τώρα και πάλι οι Κούρδοι του Ιράκ είχαν βρεθεί στην ίδια πλευρά του μετώπου εναντίον του ISIS με το Ιράν και τους Φρουρούς της Επανάστασης, έχοντας επίσης συνεργασία με τις υποστηριζόμενες από το Ιράν ένοπλες ομάδες των Σιϊτών.<br /><br />Αυτή η στρατηγική σύμπλευση του Ιράν με τους Κούρδους του Ιράκ οδηγείται στο τέλος της καθώς το αίτημα για Ανεξαρτησία αποτελεί πλέον απειλή για το ίδιο το Ιράν, το οποίο στις δυτικές επαρχίες του έχει έναν συμπαγή κουρδικό πληθυσμό 7 εκατομμυρίων ανθρώπων.<br /><br />Είναι πάντως κρίσιμο για τη Μέση Ανατολή, να μην επιτρέψει η Ουάσιγκτον στην Βαγδάτη, στην Τουρκία και στο Ιράν να συνθλίψουν την KRG γιατί απλώς θα οδηγηθεί σε έκρηξη ολόκληρη η περιοχή, θα υπονομευθεί πλήρως η ενότητα του Ιράκ και θα ανοίξει ίσως η όρεξη της Τουρκίας και του Ιράν να βάλουν πόδι στο Ιράκ, με απρόβλεπτες συνέπειες.<br /><br />Ο Βarzani κατόρθωσε παρά τα λάθη του να φέρει στο προσκήνιο το θέμα του Κουρδικού Κράτους, και αυτό είναι ένα κέρδος για το Κουρδικό Έθνος. Απομένουν όμως πολλά να γίνουν για να αποκτήσει αυτό το «κέρδος» ουσιαστικό περιεχόμενο και να μην γίνει μπούμερανγκ για τις προσδοκίες του μόνου Έθνους που έχει απομείνει χωρίς πατρίδα στην Μέση Ανατολή. <br /><br /><a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Διλήμματα και προκλήσεις στη Μέση Ανατολή, μετά το Δημοψήφισμα των Κούρδων

Του Νίκου Μελέτη Η επόμενη ημέρα του δημοψηφίσματος αποδεικνύεται βήμα στο κενό για τους Κούρδους, καθώς για μια ακόμη φορά αποδείχθηκε ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Δημοψήφισμα στην Καταλονία, η ΕΕ και η Ελλάδα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgL5WZBUidBCErxvssx6PUJWVhm7OiintvcAzFMoOWpd08fBzBeogVGQJWexzx1GxnFFg8g4S7nk1-ANI8xt3ZaDi0EvK5Tvm2559_q4G1HjOOXlwfL6ekO544_43yQ-mWwui6mj3UnIj-E/s1600/%25CE%2598%25CE%25B1+%25CF%2580%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25B3%25CE%25B5%25CE%25AF+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF+%25CE%25B1%25CE%25AF%25CE%25BC%25CE%25B1+%25CE%25B7+%25CE%259A%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE+%25CE%2595%25CE%25B8%25CE%25BD%25CE%25B5%25CE%25B3%25CE%25B5%25CF%2581%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1%253B.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="309" data-original-width="601" height="328" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgL5WZBUidBCErxvssx6PUJWVhm7OiintvcAzFMoOWpd08fBzBeogVGQJWexzx1GxnFFg8g4S7nk1-ANI8xt3ZaDi0EvK5Tvm2559_q4G1HjOOXlwfL6ekO544_43yQ-mWwui6mj3UnIj-E/s640/%25CE%2598%25CE%25B1+%25CF%2580%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25B3%25CE%25B5%25CE%25AF+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF+%25CE%25B1%25CE%25AF%25CE%25BC%25CE%25B1+%25CE%25B7+%25CE%259A%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE+%25CE%2595%25CE%25B8%25CE%25BD%25CE%25B5%25CE%25B3%25CE%25B5%25CF%2581%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1%253B.jpg" width="640" /></a></div> <br /><div class="info"> <span class="name fn">Ανδρέας Μπανούτσος</span> *<span class="teaser"><br /></span></div> Το Δημοψήφισμα της Κυριακής 1ης Οκτωβρίου 2017 που έλαβε χώρα στην Καταλονία με θέμα την ανεξαρτησία-απόσχιση της αυτόνομης περιοχής από την Ισπανία, δυστυχώς βάφτηκε με αίμα με απόλυτη ευθύνη της κεντρικής κυβέρνησης της Μαδρίτης και προσωπικά του πρωθυπουργού κ.Μαριάνο Ραχόι. Το δημοψήφισμα που διεξήχθη την περασμένη Κυριακή μπορεί να ήταν παράνομο σύμφωνα με την απόφαση του Ισπανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου δεν αλλάζει όμως το γεγονός ότι η ψηφοφορία σε ένα δημοψήφισμα αποτελεί μία κορυφαία δημοκρατική διαδικασία που διασφαλίζει την ελευθερία της έκφρασης των πολιτών. <br /><br />Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος που ανακοίνωσε η Καταλανική περιφερειακή κυβέρνηση 2,3 εκατ. ψηφοφόροι (42,3%) ψήφισαν εκ των οποίων το 90% ψήφισε υπέρ της ανεξαρτησίας. Κάποιοι αναλυτές έσπευσαν να παρατηρήσουν ότι πέρα από την αντισυνταγματικότητα του δημοψηφίσματος το γεγονός ότι προσήλθαν στις κάλπες λιγότεροι από το 50% των πολιτών με δικαίωμα ψήφου το καθιστά άκυρο. Προφανώς αγνοούν το γεγονός ότι χωρίς την πρωτοφανή για χώρα μέλος της ΕΕ άσκηση βίας από τα σώματα ασφαλείας του Ισπανικού κράτους κατά φιλήσυχων ψηφοφόρων, ο αριθμός των πολιτών που θα προσέρχονταν στις κάλπες θα ξεπερνούσε κατά πολύ το 50%. <br /><br />Δυστυχώς, όπως αποδείχτηκε η κυβέρνηση του κ.Ραχόι «κατάφερε», γιατί περί κατορθώματος πρόκειται, να στρέψει ακόμα και τους πολίτες της Καταλονίας που ήταν κατά της ανεξαρτησίας μέχρι και πριν λίγες εβδομάδες (49% σύμφωνα με δημοσκόπηση του Αυγούστου) υπέρ της απόσχισης από το Ισπανικό κράτος. Σαν να μην έφτανε η βίαιη καταστολή των δυνάμεων ασφαλείας την μέρα της ψηφοφορίας, την επόμενη μέρα υπουργοί της κυβέρνησης Ραχόι έριξαν «λάδι στη φωτιά» τασσόμενοι υπέρ της ενεργοποίησης του άρθρου 155 του Ισπανικού συντάγματος που δίνει τη δυνατότητα αφαίρεσης ακόμα και του καθεστώτος αυτονομίας που προβλέπεται για την Καταλονία από το Σύνταγμα του 1978, σε περίπτωση που η Καταλανική περιφερειακή κυβέρνηση προχωρήσει σε μονομερή ανακήρυξη της ανεξαρτησίας. <br /><br />Ευτυχώς, ο Πρόεδρος της Καταλανικής κυβέρνησης κ.Κάρλες Πουτζντεμόν αποδεικνύεται πολύ πιο υπεύθυνος από τον κ. Ραχόι και την κυβέρνησή του καθώς δήλωσε ότι «δεν επιθυμεί μια τραυματική ρήξη, αλλά μια νέα κατανόηση με το Ισπανικό κράτος» και προς την κατεύθυνση αυτή ζήτησε την μεσολάβηση της ΕΕ ώστε να υπάρξει διάλογος με τη Μαδρίτη.<div> <br /></div> <div>  Θα αναρωτηθεί βέβαια κανείς αν είναι αφελής ο Πρόεδρος της Καταλανικής κυβέρνησης να πιστεύει ότι η σημερινή ΕΕ θα μπορούσε να παίξει τον οποιονδήποτε διαμεσολαβητικό ρόλο όταν απέφυγε να καταδικάσει απερίφραστα την αστυνομική καταστολή του Ισπανικού κράτους ακόμα και κατά ηλικιωμένων ψηφοφόρων την ημέρα που υποτίθεται πως γιορτάζεται ως η παγκόσμια ημέρα των ηλικιωμένων. Σε άλλες βέβαια περιπτώσεις η ΕΕ είναι λαλίστατη και σπεύδει να καταδικάσει την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όταν αυτή λαμβάνει χώρα εκτός ΕΕ (π.χ Βενεζουέλα). Στην περίπτωση όμως της Ισπανικής κυβέρνησης, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δια στόματος του εκπροσώπου της κ.Μαργαρίτη Σχοινά πήρε επάξια τον τίτλο του σύγχρονου «Πόντιου Πιλάτου». Είναι προφανές ότι αυτή η στάση θα ενισχύσει τα φαινόμενα ευρωσκεπτικισμού όχι μόνο στην Καταλονία αλλά ανάμεσα και στους πολίτες των υπόλοιπων ευρωπαϊκών κρατών.<br /><br />Αναφορικά τώρα με τις αρνητικές επιπτώσεις για την Ελλάδα από μία πιθανή ανεξαρτητοποίηση της Καταλονίας, όπως έσπευσαν να διατυπώσουν διάφοροι Έλληνες αναλυτές αναφερόμενοι στον κίνδυνο ενός domino effect και την ενδεχόμενη απόσχιση σε μελλοντικό χρόνο της Δυτικής Θράκης, η γνώμη του γράφοντος είναι η εξής:<div> <ul> <li> α) αν υπάρχει τέτοιος κίνδυνος σίγουρα την αρχή δεν την έκανε η Καταλονία αλλά η εγκληματική πολιτική του ΝΑΤΟ κατά της Γιουγκοσλαβίας το 1999 που οδήγησε αρχικά στην αυτονόμηση και ύστερα στην ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου (2008). Βέβαια κάποιοι θα ισχυριστούν ότι οι Αλβανοί του Κοσόβου λόγω της καταπίεσης από το καθεστώς Μιλόσεβιτς είχαν το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση σύμφωνα και με τον καταστατικό χάρτη του ΟΗΕ. Αν όμως είχαν οι Αλβανοί του Κοσόβου αυτό το δικαίωμα τότε το είχαν και οι Ρώσοι της Κριμαίας το 2014 και οι Καταλανοί σήμερα. </li> </ul> <br /><b>Δεν γίνεται να υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά. </b><br /><br />Επομένως το «κουτί της Πανδώρας» δεν το άνοιξε η Καταλονία το 2017 αλλά το ΝΑΤΟ το 1999, </div> <div> <ul> <li>β) η περίπτωση της Δυτικής Θράκης είναι εντελώς διαφορετική από το Κόσοβο, την Κριμαία και την Καταλονία για τον απλούστατο λόγο ότι στη Δυτική Θράκη έχουμε θρησκευτική μειονότητα (Μουσουλμανική σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάνης το 1923) και όχι εθνική όπως στις περιπτώσεις που προαναφέρθηκαν. </li> </ul> Επίσης ακόμα και αν κάνουμε την υπόθεση εργασίας ότι το σύνολο των Μουσουλμάνων της Δυτικής Θράκης (πράγμα άτοπο δεδομένου ότι οι Τουρκογενείς αποτελούν το 50% της Μουσουλμανικής μειονότητας και το υπόλοιπο 50% είναι Πομάκοι και Ρομά) σύμφωνα με το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού δηλώσουν Τούρκοι δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις διεκδίκησης αυτονομίας πόσο μάλλον ανεξαρτησίας για τον απλούστατο λόγο ότι αποτελούν μειοψηφία (40%) του πληθυσμού στη Δυτική Θράκη. </div> <div> <br /></div> <div> Στις περιπτώσεις του Κοσόβου, της Κριμαίας και της Καταλονίας οι Αλβανοί, οι Ρώσοι και οι Καταλανοί αντίστοιχα αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού της επικράτειας που διεκδίκησε (Κόσοβο, Κριμαία) και διεκδικεί (Καταλονία) την ανεξαρτησία. Στην περίπτωση της Κριμαίας βέβαια ύστερα από δημοψήφισμα οι πολίτες επέλεξαν την ενσωμάτωση στη Ρωσική Ομοσπονδία και όχι την ανεξαρτησία από την Ουκρανία. </div> <div> <br /></div> <div> Θα αντιτείνει ενδεχομένως κάποιος καλοπροαίρετα ότι μελλοντικά θα μπορούσαν οι Μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης αυτοπροσδιοριζόμενοι ως Τούρκοι να αποτελέσουν την πλειοψηφία και να διεκδικήσουν την αυτονομία και ενδεχομένως και την ένωση με την Τουρκία (κατά τα πρότυπα της Κριμαίας). Οπωσδήποτε αυτός ο κίνδυνος θεωρητικά υπάρχει. Είναι όμως στο χέρι του Ελληνικού κράτους να αποτρέψει ένα τέτοιο μελλοντικό ενδεχόμενο δίνοντας κίνητρα σε Έλληνες ανέργους (Χριστιανούς Ορθόδοξους το θρήσκευμα) να εγκατασταθούν στη Δυτική Θράκη ενισχύοντας την πληθυσμιακή σύνθεση της περιοχής υπέρ των Ελληνικών εθνικών συμφερόντων.<br /><div> <br /></div> <div> <b><i>*Ιδρυτής και Προέδρος Δ.Σ. Κέντρου Διεθνών Στρατηγικών Αναλύσεων, Υποψήφιος Διδάκτωρ σε θέματα Πληροφόρησης και Ασφάλειας</i></b></div> <div> <br /></div> <div> πηγή<br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div> </div> </div>

Το Δημοψήφισμα στην Καταλονία, η ΕΕ και η Ελλάδα

Ανδρέας Μπανούτσος  * Το Δημοψήφισμα της Κυριακής 1ης Οκτωβρίου 2017 που έλαβε χώρα στην Καταλονία με θέμα την ανεξαρτησία-απόσχιση της ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο ποταμός Έβρος της Καταλονίας και ο ποταμός Έβρος της Θράκης. Δύο ποτάμια,δύο δέλτα,ένα όνομα, μια ...ιστορία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgOBXwvlDQ6B_NFy8OBreyZQR2Rht0lnIC-LxBW8zkuiEZYxHQWaDT1R9bzvFzk3VFnk18fy5rOyDO6f0Pp75G4crQCbp-4okXlmiEp8_Jm2ItIIkqFewaftfMvnV08joPkARZte7MPiQHV/s1600/%25CE%259F+%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BC%25CF%258C%25CF%2582+%25CE%2588%25CE%25B2%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2582+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%259A%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25BF%25CE%25BD%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CE%25BF+%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BC%25CF%258C%25CF%2582+%25CE%2588%25CE%25B2%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2582+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%2598%25CF%2581%25CE%25AC%25CE%25BA%25CE%25B7%25CF%2582..jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="331" data-original-width="620" height="340" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgOBXwvlDQ6B_NFy8OBreyZQR2Rht0lnIC-LxBW8zkuiEZYxHQWaDT1R9bzvFzk3VFnk18fy5rOyDO6f0Pp75G4crQCbp-4okXlmiEp8_Jm2ItIIkqFewaftfMvnV08joPkARZte7MPiQHV/s640/%25CE%259F+%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BC%25CF%258C%25CF%2582+%25CE%2588%25CE%25B2%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2582+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%259A%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25BF%25CE%25BD%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CE%25BF+%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BC%25CF%258C%25CF%2582+%25CE%2588%25CE%25B2%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2582+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%2598%25CF%2581%25CE%25AC%25CE%25BA%25CE%25B7%25CF%2582..jpg" width="640" /></a></div> <br /> George Adalis B<br /> <br /> (σ.σ.)Καθώς διαβάζετε τις παρακάτω γραμμές να έχετε υπ΄όψιν ότι δεν έχω τρελαθεί:<br /> Ο ποταμός ΕΒΡΟΣ πηγάζει από την Κανταβρία και εκβάλει στην Μεσόγειο θάλασσα!!! Διαρρέει ολάκερη την Καταλονία κι έχει 20 παραπόταμους! Το συνολικό του μήκος είναι 928 χιλιόμετρα! Τεράστιος ε; Μεγάλες πόλεις της Ισπανίας είναι χτισμένες στις όχθες του με πιο γνωστή την Σαραγόσα.<br /> <br /> Υπάρχουν πολλές εκδοχές σχετικά με την ονομασία του με επικρατέστερη ότι οι Ελληνες έποικοι της περιοχής Ιβηρ (Ιβηρική χερσόνησος) χρησιμοποίησαν την μετάλλαξη της βασκικής λέξης Ibar που σημαίνει όχθη και έδωσαν σε ολόκληρη την χερσόνησο αυτό το όνομα. Για τον ποταμό όμως, κρατήθηκε ως σήμερα το αρχικό Ελληνικότατο όνομα ΕΒΡΟΣ ενώ οι Ισπανοί τον αποκαλούν Ebro και οι Καταλανοί Ebre!<br /> <br /> Το Δέλτα του Έβρου στην Καταλονία χαρακτηρίστηκε το 1983 ως εθνικό πάρκο της Ισπανίας και αποτελεί τον σημαντικότερο υδροβιότοπο της χώρας(κάτι σας θυμίζει αυτό τώρα ε;) , αλλά και τον μεγαλύτερο της δυτικής Μεσογείου, καλύπτοντας έκταση περίπου 320 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Υπάρχουν αλυκές, βάλτοι και καλλιέργειες λαχανικών, εσπεριδοειδών και ιδίως ρυζιού, ενώ εκεί ζει ένας μεγάλος αριθμός σπάνιων ειδών της πανίδας και χλωρίδας, καθώς και ένας μεγάλος αριθμός μεταναστευτικών πουλιών(κάτι σας φέρνει στο νου ε;).<br /> <br /> Ο Ποταμός αυτός αποτέλεσε πολλές φορές πεδίο μαχών και κάποτε ήταν και φυσικό σύνορο που χώριζε Ισπανούς και Καταλανούς (αμ αυτό πάλι;). Αργότερα οι Καταλανοί επεκτάθηκαν και μετά την ανατολική όχθη του και εντός της Γαλλίας! Μετά τον Καταλανικό εμφύλιο(κι εκεί είχαν πάντα τα …δικά τους) πολλά Καταλανικά εδάφη, πέρασαν στην Γαλλία και φυσικά σύνορα ορίστηκαν τα όρη Πυρηναία (Κάποια άλλη χώρα τους έκλεψε εδάφη δηλαδή. Ω τι σύμπτωσις)!<br /> <br /> Για τον Ποταμό Εβρο στην Θράκη, δεν θα σας γράψω τίποτα! Νομίζω ότι τα ξέρετε όλα! Αν τώρα βρήκατε πολλές ομοιότητες μεταξύ του Καταλανικού ποταμού Εβρου και του Ελληνικού Εβρου της Θράκης, δεν φταίω εγώ! Είναι αυτή η πουτ@ν@ η σημειολογία, που κάποιοι την χρησιμοποιούν για να παίζουν με τα νεύρα μας!<br /> <br /> Κι επειδή πολλοί από εσάς θα νομίζετε ότι σας δουλεύω και λέω παραμύθια, γιατί ουδέποτε είχατε ξανακούσει για τον τεράστιο Καταλανικό ποταμό Εβρο, κάντε μια βόλτα στο Google Earth και θα διαπιστώσετε ότι ομιλώ πολύ σοβαρά!<br /> <br /> Κι αν πάλι πιστεύετε ότι αυτά που γίνονται στις όχθες του Καταλανικού Εβρου, θα αργήσουν να συμβούν ΚΑΙ στις όχθες του Ελληνικού Εβρου, απλά είστε γελασμένοι!<br /> <br /> <a href="http://hellas-now.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο ποταμός Έβρος της Καταλονίας και ο ποταμός Έβρος της Θράκης. Δύο ποτάμια,δύο δέλτα,ένα όνομα, μια ...ιστορία

George Adalis B (σ.σ.)Καθώς διαβάζετε τις παρακάτω γραμμές να έχετε υπ΄όψιν ότι δεν έχω τρελαθεί: Ο ποταμός ΕΒΡΟΣ πηγάζει από την Καντ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι πικρές αλήθειες της άμυνας για την Ελλάδα, τη Δύση και την Ανατολή…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYpOCftLAfnRNSqLMdK6qrnMKwBXiSJe29w0yJqVrmAmxwzjEKqnjw2Zg4z9nwHCf28JveeeEe3M1s7T6MoxPJbo49qJ1p-ydATgBQaVJ4NXxpzklA8INqmZ22veO7Km4xWcNx3JfJmL25/s1600/%25CE%259F%25CE%25B9+%25CF%2580%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%2581%25CE%25AD%25CF%2582+%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25AE%25CE%25B8%25CE%25B5%25CE%25B9%25CE%25B5%25CF%2582+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25AC%25CE%25BC%25CF%2585%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2582+%25CE%25B3%25CE%25B9%25CE%25B1+%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD+%25CE%2595%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25AC%25CE%25B4%25CE%25B1%252C+%25CF%2584%25CE%25B7+%25CE%2594%25CF%258D%25CF%2583%25CE%25B7+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD+%25CE%2591%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25AE%25E2%2580%25A6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="340" data-original-width="629" height="344" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYpOCftLAfnRNSqLMdK6qrnMKwBXiSJe29w0yJqVrmAmxwzjEKqnjw2Zg4z9nwHCf28JveeeEe3M1s7T6MoxPJbo49qJ1p-ydATgBQaVJ4NXxpzklA8INqmZ22veO7Km4xWcNx3JfJmL25/s640/%25CE%259F%25CE%25B9+%25CF%2580%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%2581%25CE%25AD%25CF%2582+%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25AE%25CE%25B8%25CE%25B5%25CE%25B9%25CE%25B5%25CF%2582+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25AC%25CE%25BC%25CF%2585%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2582+%25CE%25B3%25CE%25B9%25CE%25B1+%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD+%25CE%2595%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25AC%25CE%25B4%25CE%25B1%252C+%25CF%2584%25CE%25B7+%25CE%2594%25CF%258D%25CF%2583%25CE%25B7+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD+%25CE%2591%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25AE%25E2%2580%25A6.jpg" width="640" /></a></div> <br />Η αναβάθμιση του αρματικού δυναμικού της Ρωσίας φαίνεται να εστιάζεται πλέον σε αναβαθμίσεις υφιστάμενων αρμάτων που μετράνε παρουσία πολλών δεκαετιών, αν δεν κάνω λάθος πρόκειται για σχεδιάσεις της δεκαετίας του ’70. Το συμβόλαιο αναβάθμισης των ΤΟΜΑ τύπου BMP-2 και BMD-2 αυτό υποδεικνύει. Και δεν είναι το μόνο παράδειγμα, αφού αναβαθμίζονται συνεχώς και τα άρματα μάχης T-72 και τα T-80 και τα T-90.<br /><br />Των <b>Γιώργου Αναγνωστόπουλου και Μιχαήλ Βασιλείου</b><br /><br />Πριν αναρωτηθούμε τι να έγινε άραγε μετά την μεγαλειώδη παρέλαση στην κόκκινη πλατεία της Μόσχας, δίπλα στο Κρεμλίνο, η πολυδιαφημισμένη οικογένεια τεθωρακισμένων ARMATA που θα έστελνε… για σκραπ όλα τα Δυτικά άρματα, να ρωτήσουμε τους Γερμανούς πόσο έχει φτάσει η τιμή μονάδας στην τελευταία έκδοση των αρμάτων μάχης Leopard, αυτή του Leo A7V; Θα επανέλθουμε.<br /><br />Όταν εκφράζαμε σοβαρές επιφυλάξεις για το όλο concept και την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα του Armata, οι θαυμαστές του Ξανθού Γένους μας «πετροβολούσαν». Όσοι αναγνώστες μας δυσαρεστήθηκαν τότε, ίσως αντιλαμβάνονται σήμερα ότι η προπαγάνδα και η πραγματικότητα είναι δύο τελείως διαφορετικά πράγματα.<br /><br />Το μεγάλο πρόβλημα είναι η αδυναμία επαρκούς κατανόησης, τόσο στη Δύση όσο και στην Ανατολή, ότι τα πάντα ξεκινούν και τελειώνουν στο «πορτοφόλι». Αν έχεις χρήματα και μπορείς να τα διαθέσεις σε τέτοιες δουλειές, προχωράς. Τυχαία ο Βλαντιμίρ Πούτιν είχε διατάξει – κυριολεκτικά και με εμφανή τον εκνευρισμό – τη βιομηχανία να βρει τρόπο να μειώσει το κόστος;<br /><br />Αν δεν έχεις τα χρήματα που απαιτούνται, κοιτάς να κάνεις τη δουλειά σου με ό,τι έχεις διαθέσιμο, επιλέγοντας άλλες λύσεις, οι οποίες συνήθως αποκαλούνται «ενδιάμεσες» ή «μεταβατικές», χωρίς ασφαλώς να καθορίζει κανείς τη διάρκεια αυτής της μετάβασης. Διότι δεν μπορεί. Τόσο απλά. Άρα καλώς πράττουν οι Ρώσοι και αναβαθμίζουν. Συμπεριφέρονται ορθολογικά.<br /><br />Κι όποιος από τα ανωτέρω καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το επιχείρημά μας είναι πως τα προβλήματα αντιμετωπίζονται μόνο από τη Ρωσία έναντι της οποίας είμαστε «προκατειλημμένοι», κάνουν λάθος. Το παράδειγμα των Leopard είναι μόνο ένα και τα νούμερα που ακούγονται θα αποτελούσαν εφιάλτη για οποιαδήποτε χώρα επιθυμούσε να δημιουργήσει ή να αναβαθμίσει τον αρματικό της στόλο.<br /><br />Το φαινόμενο είναι παγκόσμιο και στη Δύση ίσως πολύ χειρότερο, αφενός διότι τα νούμερα στις παραγγελίες είναι πολύ μικρότερα λόγω πολυδιάσπασης της δυτικής βιομηχανίας (αμερικανικές και ευρωπαϊκές εταιρίες συγκρούονται μεταξύ τους σε μια συρρικνούμενη αγορά, αλλά και στο εσωτερικό της Ευρώπης και των ΗΠΑ)!<br /><br />Η συνεχής βελτίωση της τεχνολογίας έχει οδηγήσει σε τρομακτική αύξηση του κόστους, καθιστώντας την άμυνα – που σε κάθε περίπτωση ήδη ήταν – ένα πολύ ακριβό «σπορ». Αυτό ισχύει σε όλη την υφήλιο. Οπότε, γι’ αυτό κρατάμε «μικρό καλάθι» όταν εξαγγέλλονται μεγαλεπήβολα προγράμματα. Από όποιον κι αν εξαγγέλλονται, αναλόγως των οικονομικών του δυνατοτήτων ασφαλώς.<br /><br />Αν το Armata, επί παραδείγματι, κοστίζει 10 εκατομμύρια δολάρια ανά μονάδα, θα πρέπει να δικαιολογηθεί από οικονομικής απόψεως γιατί μπορεί να κάνει τη δουλειά καλύτερα σε σχέση με ένα άρμα της δεκαετίας του ’70 που θα αναβαθμιστεί με κλάσμα του κόστους, άρα αντί για ένα νέας γενιάς άρμα θα μπορούσες να παρατάξεις πέντε ή και περισσότερα αναβαθμισμένα παλαιότερης…<br /><br />Από το ίδιο πρόβλημα πάσχουμε και στην Ελλάδα. Έχουμε την τάση να ασχολούμαστε με τον καθορισμό του βέλτιστου συνδυασμού για την άμυνα της χώρας, χωρίς πρώτα να προσδιορίζουμε τον διαθέσιμο προϋπολογισμό, τα προς διάθεση κονδύλια και μετά να δούμε ποιο είναι το βέλτιστο σενάριο με βάση την οικονομική μας δυνατότητα.<br /><br />Κάπως έτσι δεν είχε εξαγγελθεί και το δόγμα του ενιαίου αμυντικού χώρου Ελλάδας και Κύπρου, μόνο που όταν ρωτήθηκαν εκ των υστέρων τα Επιτελεία για τις στρατιωτικές προϋποθέσεις υλοποίησης της στρατηγικής σύλληψης, ο λογαριασμός έφτανε σε μερικές δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ;<br /><br />Κάτι τέτοιες συζητήσεις «της πυρκαγιάς» δεν γίνονται στην Ελλάδα και σήμερα; Κάτι τέτοια δεν ταΐζει τον κόσμο το διαδίκτυο αφού οι εμπνευστές γνωρίζουν ότι έχουν σημαντικό ακροατήριο πρόθυμων χαχόλων, άρα εάν προτεραιότητα είναι το κέρδος με τον οποιονδήποτε τρόπο, ακόμα και ο γάιδαρος μπορεί να πετάει;<br /><br />Έτσι δεν λειτουργεί όμως μια σοβαρή χώρα. Τι θέλουμε και το αναφέρουμε αυτό; Αφού δεν μας αφορά. Ο χαρακτηρισμός. Εμείς δηλώνουμε σκέτο χώρα. Προς το παρόν.<br /><br /><a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Οι πικρές αλήθειες της άμυνας για την Ελλάδα, τη Δύση και την Ανατολή…

Η αναβάθμιση του αρματικού δυναμικού της Ρωσίας φαίνεται να εστιάζεται πλέον σε αναβαθμίσεις υφιστάμενων αρμάτων που μετράνε παρουσία πολλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μοιραίος Μαριάνο Ραχόι, προς ακρωτηριασμό της Ισπανίας…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj21Arf-L1ToADx8GApFZZJ9N3Z7SqQpDkQxsGLgBQOh26kSpca9ZhC4oyJN7_hcI_gh2rcUDtp3W7ITt4MesVo5U8akj8wevWNy2TDqfgYXhAEInl5uL9xS_RXIKZStnd-EUHa0HGt92yg/s1600/%25CE%259C%25CE%25BF%25CE%25B9%25CF%2581%25CE%25B1%25CE%25AF%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%259C%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25B9%25CE%25AC%25CE%25BD%25CE%25BF+%25CE%25A1%25CE%25B1%25CF%2587%25CF%258C%25CE%25B9%252C+%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%25B1%25CE%25BA%25CF%2581%25CF%2589%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2581%25CE%25B9%25CE%25B1%25CF%2583%25CE%25BC%25CF%258C+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%2599%25CF%2583%25CF%2580%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582%25E2%2580%25A6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="790" height="324" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj21Arf-L1ToADx8GApFZZJ9N3Z7SqQpDkQxsGLgBQOh26kSpca9ZhC4oyJN7_hcI_gh2rcUDtp3W7ITt4MesVo5U8akj8wevWNy2TDqfgYXhAEInl5uL9xS_RXIKZStnd-EUHa0HGt92yg/s640/%25CE%259C%25CE%25BF%25CE%25B9%25CF%2581%25CE%25B1%25CE%25AF%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%259C%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25B9%25CE%25AC%25CE%25BD%25CE%25BF+%25CE%25A1%25CE%25B1%25CF%2587%25CF%258C%25CE%25B9%252C+%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%25B1%25CE%25BA%25CF%2581%25CF%2589%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2581%25CE%25B9%25CE%25B1%25CF%2583%25CE%25BC%25CF%258C+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%2599%25CF%2583%25CF%2580%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582%25E2%2580%25A6.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Συνταράσσουν ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο οι εξελίξεις στην υπόθεση της ανεξαρτητοποίησης της Καταλονίας, καθώς η προοπτική διαίρεσης της Ισπανίας δεν μπορεί καθόλου να αποκλειστεί, με τους χειρισμούς της κυβέρνησης Ραχόι να αποτελούν μελλοντικό μάθημα στα πανεπιστημιακά αμφιθέατρα στα τμήματα πολιτικής επιστήμης, ή σε περίπτωση που δημιουργηθεί ειδικό μεταπτυχιακό πρόγραμμα με τίτλο, «πώς να διαλύσετε ένα κράτος»…<br /> <br /> Γράφει ο <b>Γιώργος Αναγνωστόπουλος</b><br /> <br /> Η τελευταία εξέλιξη είναι η προαναγγελία εκ μέρους του ηγέτη της Καταλονίας στο BBC, ότι τις επόμενες ημέρες η Καταλονία θα κηρύξει την ανεξαρτησία της από την Ισπανία, αψηφώντας την κυβέρνηση της Μαδρίτης και το ενδεχόμενο παρέμβασης εκ μέρους της εθνοφυλακής ή ακόμα και των ισπανικών ενόπλων δυνάμεων, καθώς εκτιμά ότι αυτό θα αποτελούσε ενέργεια που θα τοποθετούσε την |ταφόπλακα» στην Ισπανία. Η μονομερής ανακοίνωση αναμένεται στα τέλη της τρέχουσας εβδομάδας με τις αρχές της επομένης.<br /> <br /> <br /> Στη σοβαρότατη αυτή κρίση παρενέβη με διάγγελμά του ο Βασιλιάς της Ισπανίας Φελίπε, τροφοδοτώντας όμως την ένταση, καθώς υποστήριξε ότι το δημοψήφισμα ήταν παράνομο και αντιδημοκρατικό και η Ισπανία δεν έχει άλλη επιλογή από το να υπερασπιστεί τη συνταγματική τάξη και την ενότητα της χώρας. Ωστόσο, η αναταραχή στην Καταλονία είναι τεράστια, εν πολλοίς ως αποτέλεσμα των κυβερνητικών χειρισμών που έφεραν το εντελώς αντίθετο αποτέλεσμα από το επιδιωκόμενο…<br /> <br /> Εν τω μεταξύ, σύμφωνα με άρθρο του βρετανικού «Guardian» τα στοιχεία του οποίου <a href="http://www.huffingtonpost.gr/2017/10/03/eidiseis-diethnes-katalonia-ispania-xrisimi-dimopsifisma_n_18170410.html">αναδημοσίευσε η ελληνική έκδοση της Huffington Post</a>, «η περιοχή διαδραματίζει σημαντικότερο ρόλο στην οικονομία του ισπανικού κράτους από αυτόν που πιθανόν να υποδείκνυε το μέγεθός της. Η Καταλονία καταλαμβάνει το 6.3%, δηλαδή 32.114 τετραγωνικά χιλιόμετρα από την επιφάνεια της Ισπανίας η σημασία της για την οικονομία του κράτους δεν είναι αντίστοιχη του μεγέθους της.<br /> <br /> <br /> »Ο πληθυσμός της αγγίζει τα 7,5 εκατομμύρια, αποτελώντας το 16% του συνολικού πληθυσμού της Ισπανίας. Η οικονομία της, ύψους 215,6 δισ. ευρώ, είναι μεγαλύτερη από εκείνη των περισσότερων χωρών της ευρωζώνης, συνιστώντας περισσότερο από το 1/5 του ισπανικού ΑΕΠ, ενώ οι εξαγωγές της Καταλονίας, ύψους 65,2 δισ. ευρώ, αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 1/4 του συνόλου της χώρας.<br /> <br /> »Συν τοις άλλοις, οι ξένες επενδύσεις στην Καταλονία, που αγγίζουν τα 37 δισ. ευρώ, συνιστούν περισσότερο από το 1/4 των συνολικών ξένων επενδύσεων στην Ισπανία. Εξίσου σημαντικό είναι πως η ανεργία στην Καταλονία είναι χαμηλότερη και γενικότερα υπάρχει λιγότερη ανισότητα εισοδημάτων σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ισπανία: 13,2% το επίπεδο των ανέργων στην Καταλονία, 17,2% στην Ισπανία».<br /> <br /> Όλα αυτά όμως ισχύουν και έχουν την σημασία τους εφ’ όσον η Καταλονία είναι και παραμένει τμήμα της Ισπανίας. Αν αποσχισθεί όμως, τότε θα έχουμε μια εντελώς διαφορετική κατάσταση, όπου 1) όλοι οι δείκτες αυτοί θα αλλάξουν προς το πολύ χειρότερο, διότι η Καταλονία θα βρεθεί εκτός ΕΕ και ευρώ και 2) το κόστος ανάπτυξης δομών ανεξάρτητου κράτους, θα είναι στην καλύτερη περίπτωση απαγορευτικό για τους διαθέσιμους πόρους της Καταλονίας, γιατί είναι ένα κόστος που ανάγεται σε πολλές δεκάδες δισ. ευρώ, αν όχι εκατοντάδες.<br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/mireos-mariano-rachoi-pros-akrotiriasmo-tis-ispanias/catalans-3"><img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2017/10/Catalans.jpg" /></a><br /> <br /> Ο Ραχόι αποδεικνύεται ένας ανεπαρκής στην καλύτερη των περιπτώσεων πολιτικός, που αντί να επιτρέψει το Δημοψήφισμα (το οποίο στην πράξη έχει μόνο συναισθηματική αξία για τους Καταλανούς) αν όχι να το ενθαρρύνει, προκάλεσε έκρηξη μέσα στην χώρα του χωρίς ουσιαστικό λόγο.<br /> <br /> Διότι μετά το δημοψήφισμα, όταν οι εκπρόσωποι της Καταλονίας θα ζητούσαν διαβουλεύσεις με τη κεντρική κυβέρνηση της Μαδρίτης, θα προσερχόταν στις διαβουλεύσεις ψύχραιμα και χαμογελώντας θα έβαζε στο τραπέζι το λογαριασμό του διαζυγίου και οι Καταλανοί αυτονομιστές πιθανότατα θα επέστρεφαν στην Βαρκελώνη «με την ουρά στα σκέλια»…<br /> <br /> Η Καταλονία δεν έχει καμία σχέση με την περίπτωση της Σκωτίας που διαθέτει τα πετρέλαια της Βόρειας Θάλασσας και η Βρετανία της οποίας είναι τμήμα, έχει εθνικό νόμισμα τη Λίρα (βρετανική στερλίνα) και όχι το ευρώ. Αν σε όλα αυτά προστεθεί το γεγονός ότι η Βρετανία με διαθέσιμες κρατικές δομές αιώνων, μία ισχυρή και αυτάρκη οικονομία, «πονάει» τόσο πολύ με το κόστος του Brexit, αναλογιστείτε τις συνέπειες και το κόστος ενός διαζυγίου για τη μικρή Καταλονία.<br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Μοιραίος Μαριάνο Ραχόι, προς ακρωτηριασμό της Ισπανίας…

Συνταράσσουν ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο οι εξελίξεις στην υπόθεση της ανεξαρτητοποίησης της Καταλονίας, καθώς η προοπτική διαίρεσης τη...

Διαβάστε την συνέχεια

«Κουρδικά F-16 βομβαρδίζουν την Τουρκία» : Οι Κούρδοι αποκτούν μοίρα F-16 μέσω ΗΠΑ-Ισραήλ!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhidel0m2s74Ncfr9HNW5B5xwxWXN7e0r2Fbt4N5NNil7J2947X6SPwJWmsMw0aGPGJpyL6i1uDd4QYypKykuretpK8JRiKIotTjB2bBN41PKXsi8u8rnoR77eQWsmj4MTvvCNo9hTB7SiE/s1600/%25CE%259A%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AC+f-16%253B.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="201" data-original-width="384" height="334" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhidel0m2s74Ncfr9HNW5B5xwxWXN7e0r2Fbt4N5NNil7J2947X6SPwJWmsMw0aGPGJpyL6i1uDd4QYypKykuretpK8JRiKIotTjB2bBN41PKXsi8u8rnoR77eQWsmj4MTvvCNo9hTB7SiE/s640/%25CE%259A%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AC+f-16%253B.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Αυτή θα είναι η εικόνα του μέλλοντος. Με τον τίτλο «Τα μαχητικά F-16 του Μπαρζανί είναι ήδη έτοιμα» τιτλοφορούν τουρκικά ΜΜΕ σκορπώντας τρόπο στην Τουρκία γι αυτό που έρχεται. Αυτό που φοβόταν ο Ερντογάν από την μεγάλη στήριξη του Ισραήλ και των ΗΠΑ προς στο ιρακινό Κουρδιστάν δεν πρόκειται να το αποφύγει. <br /> <br /> Οι Ιρακινοί Κούρδοι κινούνται ολοταχώς για τον σχηματισμό της δικής τους πολεμικής αεροπορίας με αμερικανικής κατασκευής αεροσκάφη F-16 .<br /> <br /> Σημειώνουμε ότι εδώ και μερικές εβδομάδες η ισραηλινή πολεμική αεροπορία έχει ανακοινώσει την απόσυρση αρκετών αεροσκαφών F-16 BLOCK-30-40, τα οποία θα «πωλήσει» ή ενδεχομένως δωρίσει στο ιρακινό Κουρδιστάν για την συγκρότηση της πρώτης επιχειρησιακής μοίρας του νεοσύστατου κράτους. <br /> <br /> <img height="640" src="https://www.pentapostagma.gr/wp-content/uploads/2017/10/DK5gUG4XcAIDky9.jpg" width="640" /><br /> <br /> Ο Τούρκος αντιπτέραρχος ε.α. , Beyazıt Karataş, ανέφερε ότι η ιρακινή πολεμική αεροπορία διαθέτει αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη F-16 που προμήθευσαν οι ΗΠΑ στο Ιράκ.<br /> <br /> Αριθμός Κούρδων πιλότων εκπαιδεύτηκε στις ιρακινές εγκαταστάσεις και με την χρήση αεροσκαφών από τους Αμερικανούς για τα συγκεκριμένα πολεμικά αεροσκάφη.<br /> <br /> Πληροφορίες φέρουν την υπό δημιουργία πρώτη επιχειρησιακή μοίρα της νέας κουρδικής πολεμικής αεροπορίας με αεροσκάφη αυτού του τύπου να γίνεται πραγματικότητα πολύ σύντομα.<br /> <br /> Πρόκειται από ότι φαίνεται για σκληρή εκπαίδευση Κούρδων πιλότων σε συστήματα και εξομοιωτές πτήσεων που δώρισαν οι ΗΠΑ στην Βαγδάτη κάτω από την επίβλεψη Αμερικανών αξιωματικών, διότι η ιρακινή κυβέρνηση δεν φαίνεται διατεθειμένη να παραχωρήσει απολύτως τίποτα στο Μπαρζανί.<br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

«Κουρδικά F-16 βομβαρδίζουν την Τουρκία» : Οι Κούρδοι αποκτούν μοίρα F-16 μέσω ΗΠΑ-Ισραήλ!

Αυτή θα είναι η εικόνα του μέλλοντος. Με τον τίτλο «Τα μαχητικά F-16 του Μπαρζανί είναι ήδη έτοιμα» τιτλοφορούν τουρκικά ΜΜΕ σκορπώντας τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σχέσεις Δύσης-Τουρκίας: Ώρα για μαθήματα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDAn6qb4Opb8YG_UzPtvaYhtbmJz9XnIwBUPk95fO4W22i64N2iNgfJ68fEMvrMSo00RnOOZGvreXTRqHcWBKmS-ywDH7nsw_qtKa5-va0GA6B8Gs3JcN-iIrvke7DaZBo5x3SP6fxX-wz/s1600/%25CE%25A3%25CF%2587%25CE%25AD%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2582+%25CE%2594%25CF%258D%25CF%2583%25CE%25B7%25CF%2582-%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582.+%25CE%258F%25CF%2581%25CE%25B1+%25CE%25B3%25CE%25B9%25CE%25B1+%25CE%25BC%25CE%25B1%25CE%25B8%25CE%25AE%25CE%25BC%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="307" data-original-width="599" height="328" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDAn6qb4Opb8YG_UzPtvaYhtbmJz9XnIwBUPk95fO4W22i64N2iNgfJ68fEMvrMSo00RnOOZGvreXTRqHcWBKmS-ywDH7nsw_qtKa5-va0GA6B8Gs3JcN-iIrvke7DaZBo5x3SP6fxX-wz/s640/%25CE%25A3%25CF%2587%25CE%25AD%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2582+%25CE%2594%25CF%258D%25CF%2583%25CE%25B7%25CF%2582-%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25BA%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582.+%25CE%258F%25CF%2581%25CE%25B1+%25CE%25B3%25CE%25B9%25CE%25B1+%25CE%25BC%25CE%25B1%25CE%25B8%25CE%25AE%25CE%25BC%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B1.jpg" width="640" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <br />Του <b>Abraham Thike</b><br />Μετάφραση: Στέργιος Σεβαστιάν<br /><br />Μετά την άνοδο στην εξουσία το 2002, το Κόμμα ΑΚ καλλιέργησε ζεστές σχέσεις με τις δυτικές κυβερνήσεις. Εκείνες ανταπέδωσαν την “ευγένεια”, προωθώντας την Τουρκία ως πρότυπο μουσουλμανικό δημοκρατικό κράτος.<br /><br />Οι φωνές που προειδοποιούσαν ότι όλα δεν ήταν όπως φαίνονταν, γενικά αγνοήθηκαν. Ένα πρώιμο σημάδι των δυσκολιών ήταν η πλέον διαβόητη υπόθεση Ergenekon, η οποία ξεκίνησε το 2007. Έπειτα κατέστη σαφές ότι τα αποδεικτικά στοιχεία κατασκευάστηκαν σε μεγάλο βαθμό. Πέραν τούτου, η διεξαγωγή τόσο των ερευνών όσο και των επακόλουθων δικών, κατέδειξε σαφώς ότι η τουρκική δικαστική αρχή είχε διοριστεί για να εξυπηρετήσει τους στόχους της κυβέρνησης.<div> <br />Από τότε, τα πράγματα βαίνουν σταθερά επιδεινούμενα. Σε εσωτερικό επίπεδο, η Τουρκία έχει γίνει όλο και πιο αυταρχική και δυσλειτουργική. Σε διεθνές επίπεδο, όσο μεγενθύνονται οι φιλοδοξίες της Τουρκίας, τόσο αυξάνεται και η απομόνωσή της. Οι σχέσεις με τη Δύση είναι οι πιο τεταμένες των τελευταίων δεκαετιών, εξαιτίας της τρέχουσας τάσης της Τουρκίας να κρατά Δυτικούς ομήρους για χρήση τους ως διαπραγματευτικό όπλο.<br /><br />Μετα από όλα αυτά, οι δυτικές κυβερνήσεις ήταν προσεκτικές όσον αφορά την προσέγγισή τους με την Τουρκία. Η σταδιακή απαγόρευση της δημοκρατίας δεν προσέλκυσε τίποτα περισσότερο από εκφράσεις ανησυχίας. Οι δυτικές αντιδράσεις για την επιδείνωση των σχέσεων ήταν επίσης εφησυχασμένες, προφανώς βασισμένες στην υπόθεση ότι οι σχέσεις με την Τουρκία είναι ελαστικές και θα επαναφέρουν την Τουρκία φυσιολογικά, ξανά προς αυτούς.<br /><br /><b>Άνεμος αλλαγής</b><br /><br />Αλλά οι καιροί αλλάζουν. Οι αναλυτές της εξωτερικής πολιτικής κάνουν ουρές για να υποδείξουν ότι η Δύση παίρνει μια πιο δύσκολη γραμμή με την Τουρκία.<br /><br />Ορισμένες δυτικές κυβερνήσεις έχουν επίσης ενισχύσει το προηγούμενο. Η Γερμανία, που ενεπλάκη σε μία από τις αμέτρητες διπλωματικές διαμάχες της Τουρκίας, απάντησε στις κενές απειλές της Άγκυρας με πραγματικές απειλές. Η Αμερική, εν τω μεταξύ, συνεχίζει να στηρίζει κουρδικές ομάδες στη Συρία, κόντρα σε μια χορωδία τουρκικών διαμαρτυριών.<br /><br />Φαίνεται ότι η Δύση όχι μόνο σκληραίνει τη ρητορική της, αλλά προετοιμάζεται και για δράση.<br /><br />Οι λόγοι δεν είναι δύσκολο να κατανοηθούν. Μια συνεργάσιμη Τουρκία είναι προφανώς προς το συμφέρον της Δύσης. Όμως, πολλά χρόνια ανοχής του τουρκικού καθεστώτος έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση της απόστασης μεταξύ Τουρκίας και Δύσης. Ένα παράδειγμα είναι η πρόσφατη συμφωνία που υπέγραψε η Τουρκία με τη Ρωσία για να αγοράσει ένα σύστημα αντιαεροπορικής άμυνας, μια κίνηση σε αντίθεση με την συμμετοχή στο ΝΑΤΟ.<br /><br />Αν η Δύση όχι μόνο τρίξει τα δόντια της, αλλά δαγκώσει κιόλας, το τουρκικό καθεστώς θα εκπλαγεί. Καταρχήν, η Άγκυρα έχει συνηθίσει στον κατευνασμό από την Δύση. Για παράδειγμα, η φαρμακερή αντι-δυτική ρητορική του Προέδρου Erdoğan έχει απαντηθεί, μέχρι πρόσφατα, με αδιαφορία και ήρεμες λέξεις. Το καθεστώς μπορεί επίσης να θεωρήσει, και με βάσιμους λόγους, ότι η Δύση στερείται διάθεσης για διαμάχη. Όλες οι Δυτικές ενέργειες, όπως τα οικονομικά μέτρα, που βλάπτουν την Τουρκία, θα έχουν επίσης αρνητικές συνέπειες για τις χώρες που τις ξεκινούν.<br /><br /><b>Πιθανή αντίδραση της Τουρκίας</b><br /><br />Το ερώτημα, φυσικά, είναι πώς η Άγκυρα, και ιδιαίτερα ο πρόεδρος Erdoğan, θα μπορούσε να αντιδράσει εάν προκαλούνταν.<br /><br /><b>Δύο σενάρια εξετάζονται συχνά.</b><br /><br />Στο πρώτο, το καθεστώς θα αντιδρούσε περίπου όπως έπραξε μετά τη Ρωσική επιβολή οικονομικών μέτρων κατά της Τουρκίας το 2015, μετά την Τουρκική κατάρριψη ενός ρωσικού στρατιωτικού αεροσκάφους. Μετά από μήνες αντιρωσικής ρητορικής και αυξανόμενου πόνου, η Άγκυρα ζήτησε συγγνώμη. Οι αναμνήσεις από τον πόνο αυτό εξακολουθούν να επηρεάζουν τις αποφάσεις της Τουρκίας. Στη Συρία, η Τουρκία ενεργεί ως απρόθυμος, αλλά συγκαταβατικός, βοηθός της Ρωσίας: βοηθά τη Ρωσία να εκπληρώσει στρατηγικούς στόχους που συχνά διαμετρικά αντιτίθενται στην Τουρκία. Οι εκπρόσωποι του τουρκικού καθεστώτος και τα μέσα μαζικής ενημέρωσής του δεν συναντούν καμιά κριτική.<br /><br />Στο δεύτερο σενάριο, οποιαδήποτε συγκεκριμένη δυτική δράση εναντίον της Τουρκίας απλώς θα ενίσχυε τη φήμη του Erdoğan. Μπορεί ακόμη και να ήταν έτοιμος να κόψει τις γέφυρες της Τουρκίας με τη Δύση. Θα υπάρξει ισχυρή αντίδραση στην Τουρκία, ιδιαίτερα από τις επιχειρήσεις. Αλλά ο Ερντογάν μπορεί να μην νοιάζεται. Θα “κατάπινε”, χωρίς αμφιβολία, τον επακόλουθο πόνο, ως ένα τίμημα που αξίζει να πληρώσει για την απελευθέρωση της Τουρκίας από τη Δυτική κηδεμονία. Όποιος διαφωνήσει θα είναι προδότης.<br /><br />Μια τρίτη πιθανότητα, η οποία έχει διαλάθει της εξετάσεως, περιγράφφει τον Erdoğan να παίρνει μια σελίδα από το playbook του Bashar Al-Assad. Κατά την έναρξη της συριακής εξέγερσης, ο Άσαντ εκκένωσε τις φυλακές του, σκοπεύοντας να καταστήσει την αντιπολίτευση τόσο ακατάλληλη, που η Δύση θα έβλεπε το καθεστώς του Ασαντ ως το μικρότερο από πολλά κακά. Αυτό συνέβη σε μεγάλο βαθμό, αν και το κόστος ήταν τεράστιο. Ο Ερντογάν μπορεί να δοκιμάσει κάτι παρόμοιο, εκβιάζοντας τη Δύση με απειλές χάους μέσα στην Τουρκία.<br /><br /><b>No pain, no gain</b><br /><br />Εάν τα δυτικά έθνη υιοθετήσουν μια πιο σκληρή γραμμή, τα πιο προφανή μέτρα θα είναι αυτά που επηρεάζουν την οικονομία της Τουρκίας. Δεδομένου του υψηλού βαθμού οικονομικής εξάρτησης από τη Δύση, τέτοια μέτρα θα μπορούσαν να αποδειχθούν πολύ οδυνηρά.<br /><br />Οποιαδήποτε μέτρα θα μπορούσαν να εφαρμοστούν με σταδιακό τρόπο, αυξανόμενα ή μειούμενα, ανάλογα με την ανταπόκριση της Τουρκίας. Αυτό θα προσέφερε την ελπίδα να παραμείνει ο Ερντογάν, ελαχιστοποιώντας τον κίνδυνο ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης.<br /><br />Ένα πρόβλημα με αυτή τη λύση είναι ότι βάζει τον Erdoğan στη θέση του οδηγού. Είναι έμπειρος στην απάντηση της μπλόφας της Δύσης και εάν υπάρχει ένας τρόπος για να γίνει αυτό, πιθανότατα θα τον βρει. Ως εκ τούτου, οι προοπτικές αυτής της προσεκτικής προσέγγισης που αποφέρουν τα επιθυμητά αποτελέσματα δεν είναι καθόλου βέβαιες.<br /><br />Μια εναλλακτική λύση θα ήταν να μιμηθεί τη Ρωσία και να εφαρμόσει σχετικά αυστηρά μέτρα από την αρχή. Αυτή φαίνεται μια πιο επικίνδυνη προσέγγιση. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένα επιχειρήματα υπέρ της.<br /><br />1. Δούλεψε με τη Ρωσία.<br /><br />2. Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας για την τουρκική κοινή γνώμη. Είναι ήδη έντονα αντι-δυτική. Οποιαδήποτε ενέργεια αναλαμβάνει η Δύση, είτε είναι ηπιότερη είτε σκληρότερη, θα τροφοδοτήσει τις αφηγήσεις του καθεστώτος, που ερμηνεύουν τα γεγονότα σε σχέση με τις δυτικές συνωμοσίες κατά της Τουρκίας. Πολλοί Τούρκοι σκέφτονται ήδη με αυτούς τους όρους. Από την άλλη πλευρά, οι Τούρκοι που βρίζουν τον Ερντογάν δεν θα χρειαστεί να πεισθούν για να τον κατηγορήσουν για τις αρνητικές συνέπειες.<br /><br />3. Ο Ερντογάν είναι πιο αδύναμος από ό, τι φαίνεται. Η προσπάθειά του να συγκεντρώσει την εξουσία στα χέρια του φαίνεται να είναι ο μόνος τρόπος να διατηρήσει την ισχύ του. Οι αρνητικές συνέπειες της αρπαγής της εξουσίας είναι προφανείς, όχι μόνο στους εξωτερικούς παρατηρητές, αλλά και σε εκείνους που βρίσκονται μέσα στο καθεστώς. Η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας χαρακτηρίζεται από στροφές 180 μοιρών και έλλειψη αξιόπιστων συμμάχων. Δεν είναι πολύ διαφορετικά τα πράγματα στο εσωτερικό, όπου ο Ερντογάν μεταπηδά ανάμεσα στο πακέτο του δυνητικών συμμάχων του, μερικοί από τους οποίους μισούν ο ένας τον άλλον, με αστραπιαία ταχύτητα. Αργά ή γρήγορα θα βρεθεί μόνος. Οι ισχυρότερες δυτικές δράσεις προσφέρουν περισσότερες πιθανότητες εκμετάλλευσης αυτών των αδυναμιών.<br /><br />4. Οι τουρκικές επιχειρήσεις εξακολουθούν να έχουν κάποια επιρροή στις πολιτικές αποφάσεις. Η ανταπόκρισή τους στη Δυτική δράση θα είναι, ουσιαστικά, ένας διαγωνισμός ανάμεσα στον φόβο χαρακτηρισμού ως προδότων και του οικονομικού πόνου. Αλλά τόσο πυρετώδης είναι η ατμόσφαιρα στην Τουρκία, που μπορεί να κοστίσει σημαντικά στα οικονομικά συμφέροντα, το παίξιμο του πατριωτικού χαρτιού. Ομοίως, η ένθερμη στήριξη που πολλοί Τούρκοι διακηρύσσουν για το καθεστώς εξαρτάται, σε κάποιο βαθμό, από οικονομικούς παράγοντες. Μειουμένων των οικονομικών οφελών, λέει το επιχείρημα και η αφοσίωσή τους θα έχει απώλειες.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, εάν εφαρμοστούν σχετικά σκληρά μέτρα από την αρχή, θα μπορούσαν να οδηγήσουν τις σχέσεις κατευθείαν στα βράχια, αντί ευθυγράμμισης με τα δυτικά συμφέροντα. Η κλιμάκωση της αντίδρασης μπορεί να είναι σκληρή, γρήγορη και να οδηγείται από συναισθηματισμό και όχι από λογική, χωρίς να αφήνει χρόνο για υπαναχωρήσεις. Η Ρωσία θα παραμονεύει.<br /><br />Επιπλέον, μια ισχυρή προσέγγιση δεν έχει λειτουργήσει πάντα στο παρελθόν. Οι δεκαετίες κυρώσεων κατά του Ιράν, για παράδειγμα, δεν μπορούν να θεωρηθούν ως μια έντονη επιτυχία.<br /><b><br />Η αμφίβολη απόφαση της Δύσης</b><br /><br />Εάν η Δύση πράγματι προχωρήσει από τα λόγια στις πράξεις, τότε τα πιο σκληρά μέτρα μοιάζουν ασφαλέστερη λύση. Οι κίνδυνοι είναι μεγαλύτεροι, αλλά το ίδιο και οι προοπτικές επιτυχίας. Ακόμα και σε περίπτωση αποτυχίας, είναι απίθανο η Τουρκία υπό τον Ερντογάν να είναι σε θέση να σφυρηλατήσει κάτι περισσότερο από τις ρηχές, παροδικές και συναλλακτικές σχέσεις που διατηρεί επί του παρόντος με χώρες όπως το Ιράν και η Ρωσία.<br /><br />Και για τη Δύση, οι αρνητικές συνέπειες της αποτυχίας να στραφεί η Τουρκία από την τρέχουσα πορεία της, δεν θα είναι λιγότερο ευχάριστες, από εκείνες που θα συνοδεύουν την αντίδραση σε οποιαδήποτε δράση. Και τα δύο οδηγούν περίπου στον ίδιο προορισμό, αν και με διαφορετικές ταχύτητες. Έτσι, οι κίνδυνοι που συνδέονται με μια σκληρή στάση μπορεί να αντισταθμιστούν από την υψηλότερη πιθανότητα επιτυχίας.<br /><br />Φαίνεται παρόλα αυτά ότι η Δύση, αν κάνει κάτι πέρα από τις εφησυχαστικές της αντιλήψεις για τις σχέσεις με την Τουρκία περί επιστροφής στην ομαλότητα από μόνες τους, θα περιοριστεί σε δειλά μέτρα. Η επιθυμία της Δύσης να εκτρέψει την Τουρκία από την τρέχουσα πορεία της δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Αλλά η συνοχή της και, πάνω απ 'όλα, η αποφασιστικότητά της να ανεχτεί σημαντικό δικό της κόστος είναι ένα άλλο θέμα.<br /><br />Ο Ερντογάν, όπως έκανε και στο παρελθόν, θα στροβιλιστεί γύρω από οποιεσδήποτε αδύναμες ενέργειες. Στην πραγματικότητα, τέτοια μέτρα θα του επιτρέψουν να παίξει στο προσκήνιο, παρουσιάζοντας την Τουρκία ως θύμα για άλλη μια φορά, ενώ θα βιώνει μία μικρή μόνο δυσκολία. Έν τω μεταξύ, η Τουρκία θα συνεχίσει να τρώει τα σωθικά της, από μέσα προς τα έξω. Είναι αυτό προς το συμφέρον της Δύσης;<br /><br /><a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Σχέσεις Δύσης-Τουρκίας: Ώρα για μαθήματα

Του Abraham Thike Μετάφραση: Στέργιος Σεβαστιάν Μετά την άνοδο στην εξουσία το 2002, το Κόμμα ΑΚ καλλιέργησε ζεστές σχέσεις με τις δυτικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στο Κιρκούκ ο Μπαρζανί: Πολεμική προετοιμασία βλέπει η Άγκυρα και εμπλέκει ΗΠΑ-Ισραήλ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjeG-n0Q7FFl0wHlSF11YlDgsI8xKK6KSNzAyybORwrLE8UcG7Ab25AqfJAlFJihcqD9jGLESELvj_E5qhBYFx39dRMqWUmer4m4NaHDuqx4VMarV6aUxvzGdREVLLAnDdOpEA7Kfj0Y4Ym/s1600/%25CE%259C%25CF%2580%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25B6%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B9.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="313" data-original-width="601" height="332" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjeG-n0Q7FFl0wHlSF11YlDgsI8xKK6KSNzAyybORwrLE8UcG7Ab25AqfJAlFJihcqD9jGLESELvj_E5qhBYFx39dRMqWUmer4m4NaHDuqx4VMarV6aUxvzGdREVLLAnDdOpEA7Kfj0Y4Ym/s640/%25CE%259C%25CF%2580%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25B6%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B9.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Η πόλη του Κιρκούκ αποτελεί σοβαρό ζήτημα για την Τουρκία, όχι διότι κόπτεται για τους Τουρκομάνους κατοίκους της περιοχής, όπως διατείνεται, αλλά λόγω του πλούσιου σε πετρέλαιο υπεδάφους. <br /><br />«Δεν αποτελείται μέρος της ιστορίας του Κιρκούκ», είπε άλλωστε στους Κούρδους ο Τούρκος σουλτάνος Ερντογάν. «Δεν θα υπάρξει ανεξάρτητο κράτος στο βόρειο Ιράκ. Αντίθετα θα αποτελεί ανοικτή πληγή», ανέφερε. <br /><br />Ο ηγέτης του ιρακινού Κουρδιστάν Μασούντ Μπαρζανί, παρόλα αυτά, επισκέφτηκε την πόλη και είχε συνάντηση με τους επικεφαλής των μονάδων των Πεσμεργκά που σταθμεύουν στο Κιρκούκ εκεί. <br /><br />Ο Μπαρζανί επισκέφτηκε το αρχηγείο των Πεσμεργκά στην πόλη και είδε τον κυβερνήτη της Ναϊμιντίν Καρίμ, ο οποίος παραμένει στη θέση του, με κουρδική υποστήριξη, παρότι η Βαγδάτη, επισήμως, τον έχει κηρύξει έκπτωτο του αξιώματός του. <br /><br />Τουρκικές πηγές προσκείμενες στο καθεστώς Ερντογάν αναφέρουν πως η συνάντηση των δύο ανδρών έγινε κεκλεισμένων των θυρών και ζητήθηκε το ενδεχόμενο πολέμου. <br /><br />Η επίσκεψη Μπαρζανί στο Κιρκούκ θεωρείται από την Τουρκία και τους συμμάχους της ως πρόκληση, όπως και η ανάπτυξη δυνάμεων των Πεσμεργκά στα σύνορα, απέναντι από τις ασκούμενες τουρκικές και ιρακινές δυνάμεις. <br /><br />Ο Τουρκομάνος βουλευτής του Κιρκούκ Χασάν Τουράν αποκάλεσε την επίσκεψη Μπαρζανί «πρόκληση προς όλες τις πλευρές», εννοώντας Τουρκία και Ιράκ και πρόσθεσε πως τις επόμενες ημέρες όλα μπορεί να συμβούν. <br /><br />Το Κιρκούκ πάντως επισκέφτηκε, πριν τον Μπαρζανί, αντιπροσωπεία της κουρδικής κυβέρνησης με επικεφαλής τον υπουργό Παιδείας, τον οποίο συνόδευε ο Καρίμ, ο οποίος δήλωσε πως το Κιρκούκ συνδέεται πλέον άρρηκτα με το Κουρδιστάν. <br /><br />Μερικές ώρες αργότερα έφτασε στην πόλη και ο Μπαρζανί και είχε συναντήσεις σχετικά με τις ασκήσεις που Τουρκία, Ιράκ και Ιράν εκτελούν στα κουρδικά σύνορα. Η Άγκυρα επιμένει πως στόχος του Κούρδου ηγέτη ήταν η προετοιμασία για ενδεχόμενη πολεμική εμπλοκή. <br /><br />Το χειρότερο όμως για τους Τούρκους και τους συμμάχους τους είναι ότι, σύμφωνα με πληροφορίες που οι ίδιοι διακινούν, τις κινήσεις Μπαρζανί υποστηρίζουν οι ΗΠΑ και φυσικά το Ισραήλ<br /><br /><a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Στο Κιρκούκ ο Μπαρζανί: Πολεμική προετοιμασία βλέπει η Άγκυρα και εμπλέκει ΗΠΑ-Ισραήλ

Η πόλη του Κιρκούκ αποτελεί σοβαρό ζήτημα για την Τουρκία, όχι διότι κόπτεται για τους Τουρκομάνους κατοίκους της περιοχής, όπως διατείνε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελλάδα και το Κουρδιστάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhWZ3Aolb1c2n_m7ZyRHSplZ-MaH272zm-csGy0FtFfbZwJHMp6OkPRlty66MVOl2a3eMOQ-fKqL7-_ecIMUD3qjJP7ZvPuDc0NSAuLLbNRWhXQr2qHlnHj1RM4DsPB6umZ4sUkFTYdM3r3/s1600/%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25B4%25CE%25B9%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25AC%25CE%25BD.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="327" data-original-width="482" height="434" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhWZ3Aolb1c2n_m7ZyRHSplZ-MaH272zm-csGy0FtFfbZwJHMp6OkPRlty66MVOl2a3eMOQ-fKqL7-_ecIMUD3qjJP7ZvPuDc0NSAuLLbNRWhXQr2qHlnHj1RM4DsPB6umZ4sUkFTYdM3r3/s640/%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25B4%25CE%25B9%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25AC%25CE%25BD.jpg" width="640" /></a></div> <br />Όταν μιλάμε για Κουρδιστάν δεν είναι σαφές το τι ακριβώς εννοούμε. Το Κουρδιστάν, που δεν υπάρχει σήμερα, οι περιοχές των Κούρδων τέλος πάντων, είναι αυτές που φαίνονται στον παρακάτω χάρτη. Αυτό δεν σημαίνει ότι αν δημιουργηθεί Κουρδιστάν θα είναι αυτό. Μπορεί να είναι κάτι διαφορετικό, κάτι μικρότερο, ή κάτι μεγαλύτερο.<br /><br />Για την Ελλάδα αν υπήρχε ένα ανεξάρτητο Κουρδιστάν που θα έφτανε από την Κασπία μέχρι την Μεσόγειο, ή σχεδόν από την Κασπία μέχρι την Μεσόγειο, θα ήταν κάτι καλό, γιατί θα λειτουργούσε ως μία μόλυνση στα σωθικά της Τουρκίας. Και το Κουρδιστάν θα ήταν φυσικός σύμμαχος της Ελλάδας.<br /><br />Αν δηλαδή μπορούσαμε με ένα ραβδάκι να δημιουργήσουμε ένα Κουρδιστάν, χωρίς να ανοίξει μύτη, και να συνεχιστούν όλα όπως πριν, θα ήταν τέλειο. Δυστυχώς για να δημιουργηθεί Κουρδιστάν θα πρέπει να γίνει πόλεμος. Όπως οι Έλληνες χόρευαν σαν βάτραχοι ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις τον 19ο αιώνα, και μέσα από την φωτιά δημιουργήθηκε το Ελληνικό Κράτος, όπως οι Εβραίοι χόρευαν σαν βάτραχοι ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις για να δημιουργηθεί Εβραϊκό Κράτος στην Παλαιστίνη τον 20ο αιώνα, έτσι και οι Κούρδοι χορεύουν σαν βάτραχοι ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις μήπως και δημιουργηθεί Κουρδικό Κράτος τον 21ο αιώνα. <br /><br />Και όπως μειώθηκε ο Ελληνικός και ο Εβραϊκός πληθυσμός τον 19ο και 20ο αιώνα για να δημιουργηθούν τα αντίστοιχα κράτη, έτσι θα μειωθεί και ο Κουρδικός πληθυσμός για να δημιουργηθεί Κουρδικό Κράτος τον 21ο. Υπάρχουν περίπου 30 εκατομμύρια Κούρδοι, και η λογική λέει ότι θα υπάρχουν πολύ λιγότεροι όταν φτάσουν να έχουν κράτος. Θα τους πετσοκόβουν από την Τουρκία, θα τους πετσοκόβουν από το Ιράν, θα τους πετσοκόβουν από το Ιράκ. Ήδη πετσοκόβουν τους Κούρδους οι Σουνίτες και οι Σιίτες γείτονες. Κάπως έτσι μπορεί να δημιουργηθεί Κουρδιστάν. Δεν υπάρχει η επιλογή της δημιουργίας με ένα μαγικό ραβδάκι.<br /><br />Οι Γάλλοι και οι Βρετανοί κατάφεραν στον ΑΠΠ να πάρουν από τους Οθωμανούς την Μέση Ανατολή, και δημιούργησαν την Συρία, τον Λίβανο, το Ιράκ, το Ισραήλ και την Ιορδανία. Σήμερα, εκατό χρόνια μετά, η περιοχή είναι ξανά υπό διεκδίκηση. Δεν υπάρχει πλέον Ιράκ, δεν υπάρχει Συρία, στην Ιορδανία ο βασιλιάς συγκρούεται με την Μουσουλμανική Αδελφότητα, και οι Ιρανοί και οι Τούρκοι χτυπάνε το Ισραήλ από την Γάζα, τον Λίβανο και την Συρία. Τα πάντα είναι ξανά υπό διεκδίκηση, και ναι, μπορεί φυσικά να δημιουργηθεί και Κουρδιστάν, αλλά μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο. Αν λοιπόν πούμε ότι μας συμφέρει να υπάρχει ηρεμία στην περιοχή μας, η δημιουργία ενός Κουρδιστάν δεν μας συμφέρει, υπό την έννοια ότι θα γίνει το χάος χαότερον.<br /><br />Επικονωνιακά δεν μας συμφέρει να ουρλιάζουμε υπέρ του Κουρδιστάν, γιατί δεν παίζει κανέναν ρόλο το τι θα πούμε εμείς για το αν θα δημιουργηθεί ανεξάρτητο Κουρδιστάν. Απλά θα χειροτερεύσουν οι σχέσεις μας με τους Τούρκους, τους Ιρανούς και τους Ιρακινούς. Οι Ισραηλινοί είναι οι μόνοι που ουρλιάζουν υπέρ των Κούρδων γιατί έχουν πολύ εχθρικές σχέσεις με όλους αυτούς, και μπορούν να κερδίσουν την εύνοια των Κούρδων χωρίς κανένα κόστος.<br /><br />Αυτό που λέω μην το μπερδεύετε με την στάση της Χρυσής Αυγής, ή άλλων κομμάτων του Σιιτικού πετρελαίου (Ιράν+Ιράκ) και των Σιιτικών ναρκωτικών (Χεζμπολάχ-Άσαντ). Η Χρυσή Αυγή ακούει για Κουρδιστάν και βγάζει σπυριά.<br /><br />Το τι θα γίνει με το Κουρδιστάν θα εξαρτηθεί από τις ΗΠΑ και την Ρωσία. Τις ΗΠΑ όπως έλεγα δεν τις συμφέρει προς το παρόν να προχωρήσουν οι Κούρδοι σε ανεξάρτητο Κουρδιστάν, γιατί θα χαλάσουν τις σχέσεις τους με τους συμμάχους τους Τούρκους και Άραβες Σιίτες του Ιράκ. Οι Αμερικανοί ανέτρεψαν την Σουνιτική μειοψηφία του Σαντάμ για να πάρουν τον έλεγχο του Ιράκ φέρνοντας στην εξουσία την Σιιτική πλειοψηφία και τους Κούρδους. Οι Σιίτες όμως του Ιράκ εκτός από σύμμαχοι των ΗΠΑ είναι και σύμμαχοι του Ιράν, και πουλήσουν τις ΗΠΑ για τους Κινέζους οι Αμερικανοί δεν θα έχουν άλλη επιλογή από το να σπρώξουν το ανεξάρτητο Κουρδιστάν, ή να δούνε την Κίνα να παίρνει όλη την Ασία. Η Κίνα έχει ήδη το Πακιστάν και το Ιράν, και η Τουρκία απειλεί να γυρίσει προς την Κίνα.<br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgEhnvpGhr5zLWfQwGv6F28a4Zf2J6Mx1SqcpfJbJ-ZaS5fbPfXMRXkbEOLg6KE3LdCcKcHFto8aJpx0Ti1aWtgdS_uv2vaC34GY-53uGPBskV5riDBkS_OP2qB8FCa5RtIsJg5wgh2pmE/s1600/China%2527s%2527+New+Empire.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgEhnvpGhr5zLWfQwGv6F28a4Zf2J6Mx1SqcpfJbJ-ZaS5fbPfXMRXkbEOLg6KE3LdCcKcHFto8aJpx0Ti1aWtgdS_uv2vaC34GY-53uGPBskV5riDBkS_OP2qB8FCa5RtIsJg5wgh2pmE/s640/China%2527s%2527+New+Empire.JPG" /></a><br /><br />Σε αυτή την περίπτωση οι ΗΠΑ λογικά δεν θα έχουν άλλη επιλογή από το να ξεσηκώσουν τους Κούρδους.<br /><br />Αυτό που ζητάει ουσιαστικά ο Τραμπ είναι να έχει η Κίνα το Ιράν και το Πακιστάν, οι ΗΠΑ το Ιράκ, την Ιορδανία και το Ισραήλ, και η Ρωσία την Συρία. <br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEguIYP1EFlb081wkJPki7TEYeEbpp3ICUd2Px7YRnHiRQbq9-1XL0froysobIt9nQOCka4cVdHbM969JqsbjIsCAqkxibZhaiGrjyv0TH3v60pAW0WnAba3gmXDwYjttLdhQy4j74hAneY/s1600/Trump+Doctrine.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEguIYP1EFlb081wkJPki7TEYeEbpp3ICUd2Px7YRnHiRQbq9-1XL0froysobIt9nQOCka4cVdHbM969JqsbjIsCAqkxibZhaiGrjyv0TH3v60pAW0WnAba3gmXDwYjttLdhQy4j74hAneY/s640/Trump+Doctrine.JPG" /></a><br /><br />Κάτι που δεν δέχονται οι Ιρανοί, οι οποίοι προσπαθούν να δημιουργήσουν τον διάδρομο Ιράν-Ιράκ-Συρία-Λίβανος, ο οποίος αρέσει στην Χρυσή Αυγή. Η Χρυσή Αυγή δεν γουστάρει την Τουρκία. Το ΚΚΕ λογικά πρέπει να γουστάρει τον άξονα Κίνα-Πακιστάν-Ιράν-Τουρκία, ο οποίος δεν ενοχλεί την Τουρκία. Προς το παρόν η Ελλάδα έχει ενταχθεί στον άξονα Ιταλία-Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ-Αίγυπτος, κάνοντας έξω φρενών και την Χρυσή Αυγή και το ΚΚΕ.<br /><br />Ούτε οι Ρώσοι βλέπουν με καλό μάτι την παρουσία του Ιράν στην Συρία, αλλά χρειάζονται τους Ιρανούς για να αντιμετωπίζουν τους Σουνίτες, και για να μην τους πουλήσουν οι Ιρανοί και κάνουν συμμαχία με τους Γάλλους και τους Βρετανούς, αφού οι Γάλλοι και οι Βρετανοί φοβούνται περισσότερο τους Ρώσους από τους Κινέζους, σε αντίθεση με τους Αμερικανούς που φοβούνται περισσότερο τους Κινέζους από τους Ρώσους.<br /><br />Αλλά οι Ρώσοι γνωρίζουν ότι κάποιος θα μπορεί ή θα προσπαθεί πάντα να τους παρακάμπτει από την Ανατολική Μεσόγειο. Επομένως για τους Ρώσους είναι πολύ καλύτερα να μοιράζονται τον έλεγχο της Μέσης Ανατολής με τις ΗΠΑ, όπως προτείνει ο Τραμπ ουσιαστικά, παρά να πάρει τον έλεγχο της περιοχής η Κίνα. Οι Αμερικανοί δεν είναι γείτονες των Ρώσων και δεν θα διεκδικήσουν ποτέ Ρωσικά εδάφη. Αυτή η διασφάλιση δεν υπάρχει από την πλευρά των Κινέζων. <br /><br />Το πρόβλημα φυσικά είναι ότι αν οι Αμερικανοί τα βρούνε με τους Ρώσους θα τα χαλάσουν με τους Γάλλους και τους Βρετανούς, και αν οι Ρώσοι τα βρούνε με τους Αμερικανούς θα τα χαλάσουν με τους Κινέζους, των οποίων είναι οι μεγαλύτεροι προμηθευτές πετρελαίου μαζί με την Σαουδική Αραβία.<br /><br /> Σε αντίθεση όμως με ότι συμβαίνει στον Ατλαντικό, τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά για τους συμμάχους των ΗΠΑ στον Ειρηνικό, αφού και οι Ιάπωνες και οι Νοτιοκορεάτες και οι Ινδοί θα ωφεληθούν από μία προσέγγιση των ΗΠΑ με την Ρωσία. Εξαίρεση αποτελεί η Αυστραλία που εξάγει τις πρώτες ύλες της κυρίως στην Κίνα. Γι’αυτό και βλέπετε ότι οι σχέσεις των ΗΠΑ με τους Νοτιοκορεάτες, τους Ιάπωνες και τους Ινδούς πάνε περίφημα, ενώ οι σχέσεις τους με τους Γάλλους, τους Βρετανούς και τους Αυστραλούς είναι πολύ προβληματικές.<br /><br />Ανακεφαλαιώνοντας να πω ότι αν εξαιρέσουμε ότι κολυμπάμε στα Σιιτικά ναρκωτικά και στο Σιιτικό πετρέλαιο μας συμφέρει να δημιουργηθεί ένα μεγάλο Κουρδιστάν κάτω από την Τουρκία, αλλά δεν μας συμφέρει η αναταραχή που θα προκληθεί κατά την διάρκεια της δημιουργίας του. Το πολύ καλό είναι ότι δεν εξαρτάται καθόλου από εμάς η δημιουργία του Κουρδιστάν, και έτσι δεν χρειάζεται να ανησυχούμε για αυτό το θέμα. Δεν χρειάζεται να καταναλώσει φαιά ουσία ο Καρανίκας ως σύμβουλους στρατηγικού σχεδιασμού του πρωθυπουργού για να αποφασίσει τι θα κάνουμε με το Κουρδιστάν. Μπορεί να συνεχίσει να ασχολείται με την επανάσταση. <br /><br /><a href="http://iakovosal.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η Ελλάδα και το Κουρδιστάν

Όταν μιλάμε για Κουρδιστάν δεν είναι σαφές το τι ακριβώς εννοούμε. Το Κουρδιστάν, που δεν υπάρχει σήμερα, οι περιοχές των Κούρδων τέλος πά...

Διαβάστε την συνέχεια

Κρατά πολύ γερά τα “γκέμια” στον Ερντογάν η Μόσχα στο Κουρδικό…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZdi_VhEyQ8DXvpVkHNxNmeXt6dQpS42C-WOxjup4kC44eVGCSJBzaKdFEMU73HeZg7Yu_8qSg_gaxJVufoJ8GK12BO0zJKkQXIRIkQG5ICxMoUiRMWvaYCTj7RXk0Xk_Ja_XQslvzL0qM/s1600/%25CE%259A%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25AC+%25CF%2580%25CE%25BF%25CE%25BB%25CF%258D+%25CE%25B3%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25AC+%25CF%2584%25CE%25B1+%25E2%2580%259C%25CE%25B3%25CE%25BA%25CE%25AD%25CE%25BC%25CE%25B9%25CE%25B1%25E2%2580%259D+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BD+%25CE%2595%25CF%2581%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25AC%25CE%25BD+%25CE%25B7+%25CE%259C%25CF%258C%25CF%2583%25CF%2587%25CE%25B1+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF+%25CE%259A%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C%25E2%2580%25A6.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="314" data-original-width="612" height="328" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZdi_VhEyQ8DXvpVkHNxNmeXt6dQpS42C-WOxjup4kC44eVGCSJBzaKdFEMU73HeZg7Yu_8qSg_gaxJVufoJ8GK12BO0zJKkQXIRIkQG5ICxMoUiRMWvaYCTj7RXk0Xk_Ja_XQslvzL0qM/s640/%25CE%259A%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25AC+%25CF%2580%25CE%25BF%25CE%25BB%25CF%258D+%25CE%25B3%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25AC+%25CF%2584%25CE%25B1+%25E2%2580%259C%25CE%25B3%25CE%25BA%25CE%25AD%25CE%25BC%25CE%25B9%25CE%25B1%25E2%2580%259D+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BD+%25CE%2595%25CF%2581%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25AC%25CE%25BD+%25CE%25B7+%25CE%259C%25CF%258C%25CF%2583%25CF%2587%25CE%25B1+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF+%25CE%259A%25CE%25BF%25CF%2585%25CF%2581%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C%25E2%2580%25A6.jpg" width="640" /></a></div> <br />Μετά το κουρδικό δημοψήφισμα στις 25 Σεπτεμβρίου ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν απείλησε να γονατίσει τους Κούρδους κλείνοντας τα σύνορα και σταματώντας τη ροή στον αγωγό Κιρκούκ – Σεϊχάν. Απείλησε ακόμα και με αποστολή στρατευμάτων στο ιρακινό Κουρδιστάν. Όμως τελικά αυτό που έκαναν οι Τούρκοι ήταν να σταματήσουν τις πτήσεις των εμπορικών αεροσκαφών τους προς το Κουρδιστάν.<br /><br />Του <a href="http://www.al-monitor.com/"><b>Jasper Mortimer</b></a><br /><br />Ορισμένοι δημοσιογράφοι που βρέθηκαν στο ανάκτορο του Ερντογάν κατά την συνάντησή του με τον Πούτιν στις 28 Σεπτεμβρίου ήθελαν να ρωτήσουν τον Τούρκο σουλτάνο για τις απειλές του και τη μη υλοποίησή τους. Απογοητεύτηκαν.<br /><br />Ο Ερντογάν δεν απάντησε σε καμία ερώτησή τους. Έκλεισε την συνέντευξη Τύπου αμέσως μετά τις δηλώσεις Πούτιν για τα αποτελέσματα των επαφών τους. Κάποιες όμως διαφορές δεν μπορούσαν να κρυφτούν.<br /><br />Ο Ερντογάν υποστήριξε ότι ο Πούτιν συμφώνησε για την αναγκαιότητα της εδαφικής ακεραιότητας του Ιράκ και της Συρίας, εννοώντας δεν μπορεί να υπάρξει κουρδικό κράτος σε καμία από τις χώρες αυτές. Είπε επίσης, ότι οι Κούρδοι του Ιράκ πρέπει να αποτραπούν από να διαπράξουν και άλλο θανάσιμο λάθος μετά το δημοψήφισμα.<br /><br />«Είναι σημαντικό η διεθνής κοινότητα να ταχθεί υπέρ της πολιτικής και εδαφικής ενότητας του Ιράκ», είπε. Η δήλωση αυτή απείχε από τα όσα δήλωνε λίγες ημέρες πριν όταν φαινόταν ότι δεν υπολόγιζε κανέναν και η Τουρκία θα δρούσε και μόνη εναντίον των Κούρδων. «Ελέγχουμε την κάνουλα», είπε, εννοώντας τον αγωγό Κιρκούκ- Τζεϊχάν. «Αν την κλείσουμε να δούμε τι θα κάνει το πετρέλαιό του το βόρειο Ιράκ, μέσω ποίου θα το διακινεί», δήλωσε.<br /><br />Το ιρακινό Κουρδιστάν έχει κοινά σύνορα με την Τουρκία, την Συρία και το Ιράν. Όλες αυτές οι χώρες, όπως και το Ιράκ, ήταν αντίθετες στο κουρδικό δημοψήφισμα. Επίσης, ο Ερντογάν, στις 25 Σεπτεμβρίου, είχε απειλήσει ανοικτά με στρατιωτική εισβολή, λέγοντας πως οι ασκήσεις που εκτελούσαν οι τουρκικές δυνάμεις στα ιρακινά σύνορα δεν γίνονταν τυχαία. «Αν χρειαστεί θα κάνουμε ότι κάναμε και στην Συρία», είχε πει.<br /><br />Ο Πούτιν πάντως από την πλευρά του, στις δηλώσεις του στον Τύπο δεν έκανε κανένα σχόλιο για τις απειλές Ερντογάν κατά των Κούρδων, ενώ χαιρέτισε την απόφαση του Τούρκου ηγέτη για την ανάπτυξη στρατευμάτων στην Συρία για την ανάπτυξη των λεγομένων ζωνών αποκλιμάκωσης, ειδικά στο Ιντλίμπ.<br /><br />«Θεωρώ αυτές τις συμφωνίες κοινή μας και μεγάλη επιτυχία», είπε. «Δημιουργούμε τις συνθήκες για την επιστροφή των προσφύγων, που είναι εξαιρετικά σημαντικό, και επισπεύδουμε την προσπάθεια για μια πολιτική συμφωνία που θα διαρκέσει στον χρόνο», ανέφερε.<br /><br />Για το Ιράκ ο Πούτιν είπε ότι η θέση της Μόσχας εκφράστηκε από το υπουργείο Εξωτερικών. Στη δήλωση του το ρωσικό ΥΠΕΞ ανέφερε πως η Ρωσία θέλει την εδαφική ακεραιότητα του Ιράκ, αλλά σέβεται και τους εθνικούς πόθους των Κούρδων, μια φράση που ο Ερντογάν θα έβρισκε μάλλον ενοχλητική.<br /><br />«Πιστεύουμε ότι όλα τα θέματα που μπορεί να υπάρχουν ανάμεσα στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Ιράκ και την αυτόνομη κουρδική περιοχή μπορούν και πρέπει να επιλυθούν με διάλογο με γνώμονα την συνύπαρξη σε ένα ενιαίοι ιρακινό κράτος», ανέφερε το ρωσικό ΥΠΕΞ.<br /><br />Η προσεκτικά διατυπωμένη αυτή δήλωση τονίζει την ενότητα του Ιράκ, αλλά αναγνωρίζει και τους εθνικούς πόθους των Κούρδων και την ανάγκη διαλόγου, αφήνοντας να αιωρείται η πιθανότητα πως αν ο διάλογος αυτός καταλήξει σε κοινή συμφωνία, ίσως η Ρωσία αναγνωρίσει το κουρδικό κράτος.<br /><br />Ο Ερντογάν όμως δεν δέχεται κουρδικό κράτος και μάλιστα δήλωσε πως οι Κούρδοι του Ιράκ δεν είναι ικανοί να είναι ανεξάρτητοι. «Δεν έχουν ιδέα πως είναι ένα κράτος. Νομίζουν ότι είναι κράτος επειδή το λένε. Αυτό δεν μπορεί και δεν θα γίνει», είπε.<br /><br />Όμως, όπως ο Αμερικανός πρώην πρέσβης και υπέρμαχος της κουρδικής υπόθεσης Πήτερ Γκάλμπραϊθ, είχε δηλώσει, από την στιγμή που οι Κούρδοι ψηφίσουν για την ανεξαρτησία τους οι ΗΠΑ και άλλοι θα προσαρμοστούν σε αυτή την πραγματικότητα. «Τουλάχιστον 27 χώρες έχουν δημιουργηθεί από το 1991», τόνιζε με νόημα.<br /><br />Για την ώρα η μόνη κύρωση που η Άγκυρα έχει επιβάλει στους Κούρδους του Ιράκ είναι η παύση των εμπορικών πτήσεων κρατικών και ιδιωτικών εταιριών στο Ερμπίλ και τη Σουλεϊμανίγια. Επίσης έκλεισαν ένα κουρδικό κανάλι και έκλεισαν τα γραφεία της κουρδικής αντιπροσωπείας στην Τουρκία. Τέλος οι Τούρκοι σταμάτησαν την εκπαίδευση που παρείχαν στους Πεσμεργκά.<br /><br />Τι όμως εμπόδισε τον Ερντογάν να κλείσει τον αγωγό; Σύμφωνα με αναλυτές η απάντηση είναι η Ρωσία. Η Ρωσία έχει επενδύσει 4 δισ. δολάρια το τελευταίο έτος στο κουρδικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο, ξεπερνώντας τις ΗΠΑ. Η κρατική πετρελαϊκή εταιρεία Rosneft, σχεδιάζει να μεταφέρει μεγάλες ποσότητες αργού πετρελαίου μέσω του Σεϊχάν στη Γερμανία για διύλιση και πώληση στην Ευρώπη. Το όποιο κλείσιμο της κάνουλας θα καταστρέψει αυτό το σχέδιο.<br /><br />«Ο Ερντογάν θα πρέπει να ακούει πολύ προσεκτικά τα όσα του λέει ο Πούτιν και το ρωσικό σχέδιο ήταν αυτό ακριβώς που απέτρεψε τον Ερντογάν να πραγματοποιήσει την απειλή του», αναφέρει αναλυτής. Αλλά ο Ερντογάν είχε να σκεφτεί και την τουρκική οικονομία. Η χώρα του αντιμετώπισε οικονομική ύφεση. Το 2016 η Τουρκία πούλησε αγαθά και υπηρεσίες αξίας 7,6 δισ. δολαρίων στο Ιράκ, σύμφωνα με την τουρκική στατιστική υπηρεσία.<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός Οικονομικών παραδέχτηκε ότι το εμπόριο με το ιρακινό Κουρδιστάν αποφέρει περί τα 2,5 δισ. δολάρια. Αν η Τουρκία κλείσει τα σύνορα δεν θα χάσουν μόνο οι Κούρδοι, αλλά και η ίδια. Τυχόν κλείσιμο των συνόρων θα πλήξει τουρκικές – κουρδικές εταιρείες που έχουν εμπορικές σχέσεις με το ιρακινό Κουρδιστάν και το 1/3 των Κούρδων της Τουρκίας είναι ψηφοφόροι του Ερντογάν.<br /><br />Η αποτυχία του Ερντογάν να πραγματοποιήσει την απειλή του πλήττει το κύρος του. Φαίνεται πως η σκληρή ρητορεία του Ερντογάν έχει στόχο τους ψηφοφόρους του, γίνεται για εσωτερική κατανάλωση.<br /><br />πηγή<br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Κρατά πολύ γερά τα “γκέμια” στον Ερντογάν η Μόσχα στο Κουρδικό…

Μετά το κουρδικό δημοψήφισμα στις 25 Σεπτεμβρίου ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν απείλησε να γονατίσει τους Κούρδους κλείνοντας τα σύνορα και ...

Διαβάστε την συνέχεια

Έκθετος Ερντογάν, καμία συζήτηση για μεταφορά της τεχνολογίας των ρωσικών S-400

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhtJkHaINyqEAcgG5iN_qFwtO9IoJhP_fVsMoPJZCVagxjMdgm8AcJOIoMk3lGDikOieODD8-ofhBnQzo53oA76xE-1gNwGMPZ6FBJb_JbjV01fzhgJliZRxd2ROJoOsXhtycz_0ln0Aurm/s1600/S-400+TRIUMPH.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="370" data-original-width="640" height="370" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhtJkHaINyqEAcgG5iN_qFwtO9IoJhP_fVsMoPJZCVagxjMdgm8AcJOIoMk3lGDikOieODD8-ofhBnQzo53oA76xE-1gNwGMPZ6FBJb_JbjV01fzhgJliZRxd2ROJoOsXhtycz_0ln0Aurm/s640/S-400+TRIUMPH.jpg" width="640" /></a></div> <br />Οι Ρώσοι αδειάζουν τεχνηέντως τον Ερντογάν και πιο συγκεκριμένα τον ισχυρισμό του περί επιλογής του ρωσικού συστήματος αντιβαλλιστικής άμυνας S-400, εξαιτίας της άρνησης των Δυτικών συμμάχων του να του πουλήσουν κάποιο εκ των κορυφαίων ομοειδών συστημάτων, αποκαλύπτοντας ότι δεν έχει γίνει καμία συζήτηση για τη μεταφορά τεχνογνωσίας στην Τουρκία, παρότι ήδη έλαβαν «γενναία» προκαταβολή για την προμήθεια δυο συστημάτων…<br /><br />Του ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ<br /><br />Την αποκάλυψη έκανε ο Βλαντιμίρ Κοζίν, βοηθός στα θέματα άμυνας του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν. Το ύψος της προκαταβολής δεν έχει ανακοινωθεί, όμως τα ενδιαφέροντα στοιχεία στην εξέλιξη είναι άλλα. Το πρώτο αφορά το χρονοδιάγραμμα παραδόσεων των συστημάτων και το δεύτερο τη μεταφορά τεχνογνωσίας.<br /><br />Στο πρώτο θέμα, ο προεδρικός σύμβουλος «τα μάσησε»… Είπε ότι οι Τούρκοι ενδιαφέρονται για παράδοση των συστημάτων πριν παρέλθει το 2019, με τους Ρώσους όμως να επικαλούνται φόρτο εργασίας και επιβαρυμένη γραμμή παραγωγής, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να αντεπεξέλθει στη ζήτηση, τόσο από την πλευρά των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων που είναι λογικό να έχουν προτεραιότητα όσο και από την πλευρά ξένων πελατών.<br /><br />Εν ολίγοις, οι Ρώσοι διαθέτουν αρκετά προσχήματα για να κωλυσιεργήσουν την υλοποίηση του συμβολαίου, ενώ στον έμπειρο παρατηρητή είναι προφανές ότι η Μόσχα θα χρησιμοποιήσει το θέμα στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες και δεν θα έχουν κανένα πρόβλημα να δημιουργήσουν τις συνθήκες που θα οδηγήσουν στη μη υλοποίηση του συμβολαίου, εάν λάβουν τα κατάλληλα ανταλλάγματα.<br /><br />Στο δεύτερο θέμα που είναι και το σοβαρότερο, η υπογραφή του συμβολαίου για δύο συστήματα και η εκταμίευση της προκαταβολής από την πλευρά της Τουρκίας, επί της ουσίας έχει εκθέσει ανεπανόρθωτα τον Ερντογάν και το περιβάλλον του, αφού ωρυόντουσαν, όπως προαναφέρθηκε, ότι δεν είχε άλλη επιλογή.<br /><br />Οι ΝΑΤΟϊκοί σύμμαχοι, σύμφωνα με τον Τούρκο ηγέτη, αρνούνταν να του πουλήσουν δικά τους συστήματα, «ξεχνώντας» να αναφέρει τους όρους που έθετε στη διαπραγμάτευση η τουρκική πλευρά, αφού ζητούσε πλήρη μεταφορά τεχνογνωσίας, δηλαδή και παραδώσουν στην Τουρκία τους πηγαίους κώδικες των συστημάτων.<br /><br />Εάν η συμφωνία με τους Ρώσους πρόβλεπε τη μεταφορά της τεχνογνωσίας, έστω σε ένα σημαντικό ποσοστό, τότε ο Ερντογάν θα είχε μια καλή δικαιολογία. Η ψυχολογική του ανάγκη όμως να «τιμωρήσει» τους δυτικούς συμμάχους που δεν συντάχθηκαν μαζί του στο θέμα της Συρίας και των Κούρδων, τον οδήγησε στην υπογραφή χωρίς να πάρει το παραμικρό από την τεχνολογία των S-400, θέμα που παραπέμπεται στις… τουρκικές (ή μήπως τις ρωσικές;) καλένδες.<br /><br />Η κατάληξη είναι ότι η Ερντογάν είναι εκτεθειμένος απέναντι στους Δυτικούς του Συμμάχους, χωρίς μάλιστα να λύσει το πρόβλημα της εξασφάλισης τεχνογνωσίας ώστε να προχωρήσει η τουρκική αμυντική βιομηχανία στην ανάπτυξη «εθνικού» συστήματος αντιαεροπορικής και αντιβαλλιστικής άμυνας μακρού βεληνεκούς, ενώ προς το παρόν δεν γνωρίζει καν πότε τα συστήματα θα βρεθούν στα χέρια των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων… <br /><br />Τελικά μόνο οι Κινέζοι του έδιναν τα πάντα και φρόντισε και αυτούς να τους αφήσει στα κρύα του λουτρού. Υπάρχει άραγε καμία μεγάλη χώρα στην υφήλιο που να μην έχει πρόβλημα με τη συμπεριφορά και την αξιοπιστία αυτού του ανθρώπου; Χωρίς να το καταλάβει, έχει μετατραπεί και ο ίδιος και η χώρα του σε υποχείριο του Ρώσου προέδρου, Βλαντιμίρ Πούτιν. Κι αυτά έχουν συνέπειες, διότι αν ο Ερντογάν είναι μία φορά αδίστακτος, η φήμη του Πούτιν και των Ρώσων είναι πολύ χειρότερη.<br /><br /><a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Έκθετος Ερντογάν, καμία συζήτηση για μεταφορά της τεχνολογίας των ρωσικών S-400

Οι Ρώσοι αδειάζουν τεχνηέντως τον Ερντογάν και πιο συγκεκριμένα τον ισχυρισμό του περί επιλογής του ρωσικού συστήματος αντιβαλλιστικής άμυ...

Διαβάστε την συνέχεια